w leśnictwie: przed właściwą wycinką
SJP.pl
dokonany przed popełnieniem samobójstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) poprzedzający samobójstwo
Wiktionary
przym. samobójczy
rzecz. samobójstwo n.
Wiktionary
część sceny wysunięta przed kurtynę; awanscena, proscenium
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do okresu przed obradami sejmu
(1.2) znajdujący się przed siedzibą sejmu
Wiktionary
(1.1) Obradom sejmiku przedsejmowego przewodniczył marszałek wybierany z grona szlachty.
(1.2) Mężczyzna zemdlał na jednym z przedsejmowych trawników.
Wiktionary
rzecz. sejm mrz., Sejm mrz.
przym. sejmowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) poprzedzający sezon; mający miejsce, odbywający się przed sezonem
Wiktionary
poprzedzający siew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku
(1.2) mot. turyst. zadaszenie z materiału dostawiane przed wejściem do przyczepy kempingowej lub namiotu
(1.3) anat. zool. u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory;
(1.4) anat. część ucha wewnętrznego, w obrębie błędnika;
(1.5) anat. obszar organizmu znajdująca się przed jamą z organami wewnętrznymi
(1.6) przen. wstęp do czegoś, wczesne doświadczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Daszek nad przedsionkiem został wsparty kolumną toskańską.
Wiktionary
rzecz. sień ż., sionka ż., sioneczka ż.
przym. przedsionkowy
Wiktionary
(1.1) wiatrołap, przybudówka
(1.6) przedsmak, przedśpiew, przedświt, zapowiedź
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z przedsionkiem, dotyczący przedsionka
(1.2) bud. związany z przedsionkiem do pomieszczenia
Wiktionary
rzecz. przedsionek mrz.
Wiktionary
spójnik
(1.1) daw. przecież
Wiktionary
(1.1) Święta przedtym ludzie czcili, a przedsię wszytko zrobili (…). (J. Kochanowski: Pieśń świętojańska o sobótce: Panna 1)
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛtʲɕɛ, AS: pšetʹśe
Wiktionary
osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, właściciel przedsiębiorstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. praw. osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;
Wiktionary
Przedsiębiorca ( entrepreneur) – w potocznym ujęciu to osoba podejmująca się przedsięwzięcia dla celów zarobkowych.
W polskim systemie prawa nie ma jednolitej definicji przedsiębiorcy. Funkcjonujące definicje sprowadza się do tego, że przedsiębiorcą jest podmiot prawa, który prowadzi we własnym imieniu działalność gospodarczą (lub zawodową). W rozumieniu prawnym „przedsiębiorca” najczęściej nie jest synonimem przedsiębiorstwa, ani firmy.
Wikipedia
(1.1) Ten przedsiębiorca wyzyskuje pracowników.
(1.1) Przedsiębiorcą może być m.in. osoba fizyczna prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrt͡sa, AS: pšetʹśẽmbʹi ̯orca
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorstwo n., przedsiębiorczość ż.
:: fż. przedsiębiorczyni ż.
czas. przedsiębrać ndk., przedsięwziąć dk.
przym. przedsiębiorczy
przysł. przedsiębiorczo
Wiktionary
(1.1) ekon. biznesmen, człowiek interesu; pot. prywaciarz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przedsiębiorczy
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorstwo n., przedsiębiorczyni ż., przedsiębiorca mos., przedsiębiorczość ż.
przym. przedsiębiorczy
Wiktionary
1. cecha kogoś wykazującego się inicjatywą i skutecznością w załatwianiu różnych spraw biznesowych; obrotność;
2. ogół przedsiębiorstw na danym terenie;
3. przedmiot szkolny obejmujący naukę o podstawowych mechanizmach gospodarki i wolnego rynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół cech człowieka stanowiących o chęci i powodzeniu w załatwianiu różnych spraw (bycie przedsiębiorczym)
(1.2) nauka lub sztuka podejmowania ryzyka i innowacyjności w budowaniu biznesu
(1.3) ogół przedsiębiorców i przedsiębiorstw
Wiktionary
Przedsiębiorczość – cecha ludzkich działań polegająca na spekulacyjnej próbie określenia przyszłych stanów rynku i wykorzystania okazji do osiągnięcia zysku z powodu różnic pomiędzy cenami czynników produkcji a spodziewanymi przychodami ze sprzedaży jakiegoś dobra.
Wikipedia
(1.1) Przedsiębiorczości nie można mu odmówić, sam podjął się takiego wyzwania i to z jakim skutkiem!
(1.2) Ludzie w coraz młodszym wieku uczą się przedsiębiorczości.
(1.3) Rząd, wprowadzając ustawę, narzucił na drobną przedsiębiorczość kolejne ograniczenia.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrt͡ʃɔɕt͡ɕ, AS: pšetʹśẽmbʹi ̯orčość
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorca m., przedsiębiorstwo n., przedsiębranie n., przedsiębranie n., przedsiębiorczyni ż.
czas. przedsiębrać ndk.
przym. przedsiębiorczy
przysł. przedsiębiorczo
Wiktionary
(1.1) aktywność, obrotność, rzutkość, zaradność
(1.2) biznes
(1.3) firmy, przedsiębiorcy, przedsiębiorstwa
Wiktionary
wykazujący się inicjatywą i skutecznością w załatwianiu różnych spraw biznesowych; obrotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorczość ż., przedsiębiorca mos., przedsiębiorstwo n., przedsiębiorczyni ż.
przysł. przedsiębiorczo
Wiktionary
(1.1) inicjatywny, obrotny, pomysłowy, zaradny
Wiktionary
kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, właścicielka przedsiębiorstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo
Wiktionary
(1.1) Polskie przedsiębiorczynie prowadzą także stosunkowo dużo firm zatrudniających powyżej 250 osób.
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorstwo n., przedsiębiorczość ż.
:: fm. przedsiębiorca m.
czas. przedsiębrać ndk., przedsięwziąć dk.
przym. przedsiębiorczy
przysł. przedsiębiorczo
Wiktionary
podmiot zajmujący się produkcją dóbr i usług w celu maksymalizacji nadwyżki ekonomicznej (zysku)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;
Wiktionary
Przedsiębiorstwo – wyodrębniona prawnie i ekonomicznie jednostka gospodarcza. Istotą działalności przedsiębiorstwa jest produkcja dóbr lub świadczenie usług. Najczęściej definiowanym celem działalności przedsiębiorstwa jest osiąganie zysku poprzez zaspokajanie potrzeb konsumentów. Z perspektywy finansowej celem przedsiębiorstwa jest wzrost jego wartości rynkowej w średnim i długim okresie z korzyścią dla jego właścicieli.
Wikipedia
(1.1) Przedsiębiorstwo zajmuje się dystrybucją odzieży, obuwia, sprzętu i akcesoriów sportowych oraz wyposażenia trekkingowego na terenie Europy Środkowej, Południowej i Wschodniej głównie przez własną sieć salonów sportowych.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ, AS: pšetʹśẽmbʹi ̯orstfo
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorczyni ż., przedsiębiorca m., przedsiębiorczość ż., mikroprzedsiębiorstwo n., przedsiębranie n.
czas. przedsiębrać
przym. przedsiębiorczy
przysł. przedsiębiorczo
Wiktionary
(1.1) podmiot gospodarczy; pot. firma
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przedsiębrać.
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorstwo n., przedsięwzięcie n., przedsiębiorczość ż.
czas. przedsiębrać ndk., przedsięwziąć dk.
Wiktionary
decydować się na wykonanie czegoś
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. przedsięwziąć)
(1.1) podejmować jakieś działanie lub działalność
Wiktionary
(1.1) — Gdy dowiem się wreszcie, co zamierzacie tu przedsiębrać — odrzekła — powiem ci, Filippa, z czym się zgadzam.
Wiktionary
IPA: pʃɛtʲˈɕɛ̃mbrat͡ɕ, AS: pšetʹśẽmbrać
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorczyni ż., przedsiębiorczość ż., przedsiębranie n., przedsiębiorca, przedsiębiorstwo
Wiktionary
zdecydować się na wykonanie czegoś
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przedsiębrać)
(1.1) podjąć jakieś działanie lub działalność
Wiktionary
(1.1) Z matematyki leżysz na obu łopatkach, język angielski zawaliłaś, chemia i fizyka stanowią dwie twoje achillesowe pięty, że tak powiem. Interesuje mnie, co zamierzasz przedsięwziąć, by wykaraskać się z tego gipsu.
Wiktionary
IPA: pʃɛtʲˈɕɛ̃w̃vʲʑɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pšetʹśẽũ̯vʹźo̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. przedsiębiorczyni ż., przedsiębranie n., przedsiębiorca mos., przedsięwzięcie
Wiktionary
zdecydować się na wykonanie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przedsięwziąć.
(1.2) zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana
(1.3) rzad. zamiar, postanowienie
(1.4) przest. przedsiębiorstwo, instytucja produkcyjna lub handlowa
Wiktionary
Przedsięwzięcie – ogólne określenie jakiegoś projektu lub działania podjętego w jakimś celu lub jakiegoś zamysłu, którego wynikiem są konkretne działania, np. działania inwestycyjne jako przedsięwzięcie inwestycyjne lub np. "przedsięwzięcie termomodernizacyjne" – jako opis działania mającego na celu osiągnięcie oszczędności energii w budynkach.
Wikipedia
(1.2) Od kiedy zostałem głową tego przedsięwzięcia, sprawy zaczęły iść lepiej.
(1.2) On uważa, że założenie własnej firmy w Polsce to zbyt ryzykowne przedsięwzięcie.
(1.2) Jurek jest dzieckiem szczęścia, udają mu się takie przedsięwzięcia, o jakich my możemy tylko pomarzyć.
(1.2) Leśnicy radzili z przyrodnikami na temat planowaćanowanych przedsięwzięć w Puszczy Białowieskiej.
(1.2) Sukces kolęd, które gościły w przecławskich domach już podczas ubiegłorocznych Świąt Bożego Narodzenia zachęcił Leszka Matuszkiewicza do kolejnego artystycznego przedsięwzięcia.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšetʹśẽũ̯vʹźė̃ńće
Wiktionary
rzecz. przedsiębranie n.
czas. przedsięwziąć dk.
Wiktionary
(1.2) akcja
(1.4) daw. antrepryza
Wiktionary
zawodnik niebiorący udziału w konkurencji narciarskiej, oddający skok przed zawodnikami
SJP.pl
1. dawniej: uczucie smaku potrawy przed przystąpieniem do jej jedzenia;
2. próbka, zapowiedź czegoś, co ma nastąpić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zapowiedź tego, co ma nastąpić
Wiktionary
(1.1) Był też poczęstunek dający przedsmak wigilijnej wieczerzy.
(1.1) Czytelnikowi dany jest lekki przedsmak tego, czego może oczekiwać.
Wiktionary
w górnictwie: rozszerzenie przodka chodnika na szerokość chodnikową w każdą stronę
SJP.pl
poprzedzający sobór, występujący, odbywający się przed soborem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kośc. odnoszący się do Kościoła katolickiego i sytuacji w nim przed soborem watykańskim II
Wiktionary
(1.1) W głębi prezbiterium zostanie zachowany stary ołtarz przedsoborowy z nadstawą szafową, jednak relikwie będą przechowywane w specjalnym schowku w nowym ołtarzu.
(1.1) Dzisiaj przedsoborowy mszał jest stosowany już bardzo rzadko. W Polsce można się z nim zetknąć tylko w nielicznych kościołach.
Wiktionary
rzecz. sobór mrz., soborność ż.
przym. soborowy
Wiktionary
poprzedzający socjalizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poprzedzający pojawienie się albo wprowadzenie socjalizmu
Wiktionary
rzecz. socjalizm mrz.
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
poprzedzający Sokratesa (greckiego filozofa), pochodzący z czasów przed narodzinami Sokratesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. staroż. filoz. filozof zaliczany do nurtu greckiej filozofii przedsokratejskiej, działający przed Sokratesem
Wiktionary
rzecz. presokratyzm mrz.
przym. presokratejski, presokratyczny, przedsokratejski, przedsokratyczny
Wiktionary
(1.1) war. presokratyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. przedterminowe umożliwienie zakupu
Wiktionary
(1.1) Ruszyła przedsprzedaż biletów na koncert U2.
Wiktionary
czas. sprzedawać
Wiktionary
okres przedstarczy - okres między 45 a 59 rokiem życia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający miejsce przed startem
Wiktionary
(1.1) Dak odpycha nagłe poczucie niepokoju – Skywalker pewnie po prostu się spóźnia – i skupia się na procedurze przedstartowej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przedstawiać.
Wiktionary
(1.1) Prezentację wykorzystuje się między innymi podczas egzaminu maturalnego lub zawodowego, przedstawiania oferty swojej firmy, szkoleń pracowników, a nawet w czasie autoprezentacji (prezentacji siebie) na rozmowie kwalifikacyjnej.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtstaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pšetstavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przedstawiać, postawić
rzecz. przedstawiciel mos., przedstawienie n., przedstawicielka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przedstawić)
(1.1) zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
(1.2) podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
(1.3) opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej
czasownik przechodni niedokonany (brak odpowiednika dokonanego)
(2.1) być czymś dla kogoś, stanowić coś
czasownik zwrotny niedokonany przedstawiać się (dk. przedstawić się)
(3.1) podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś
(3.2) prezentować się, wyglądać
Wiktionary
(1.1) Przedstawię cię pani domu.
(1.2) Na spotkaniu architekt przedstawił swój najnowszy projekt.
(1.3) W tym utworze autor przedstawia środowisko miejskie Polski przedwojennej.
(2.1) Ta książka przedstawia dla mnie niewyobrażalną wartość.
(3.1) Przedstawił się mojemu bratu.
(3.2) Sytuacja w firmie nie przedstawia się najlepiej, w ostatnim kwartale mieliśmy duże straty.
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈstavʲjät͡ɕ, AS: pšetstavʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przedstawicielka ż., przedstawianie n., przedstawienie n., przedstawiciel mos., przedstawicielstwo n.
czas. stawiać ndk., postawić dk.
Wiktionary
(1.2) okazywać, pokazywać, przedłożyć
(2.1) stanowić, reprezentować
Wiktionary
osoba występująca w czyimś imieniu, wyrażająca czyjeś poglądy, reprezentant jakiejś zbiorowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
(1.2) typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jan Kowalski jest przedstawicielem firmy komputerowej.
(1.1) W piątek telewizja CNN, powołując się na dwóch przedstawicieli sektora obronności USA, poinformowała, że rosyjski myśliwiec Su-27 wykręcił beczkę nad amerykańskim samolotem zwiadowczym RC-135 w międzynarodowej przestrzeni powietrznej nad Morzem Bałtyckim.
(1.2) Pies domowy to przedstawiciel rodziny psowatych.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtstaˈvʲit͡ɕɛl, AS: pšetstavʹićel
Wiktionary
rzecz. przedstawicielstwo n., przedstawianie n., przedstawienie n.
:: fż. przedstawicielka ż.
czas. przedstawiać ndk., przedstawić dk.
przym. przedstawicielski
Wiktionary
(1.1) reprezentant, pełnomocnik, wysłannik, delegat, rzecznik
(1.2) przykład, egzemplarz
Wiktionary
kobieta występująca w czyimś imieniu, wyrażająca czyjeś poglądy, reprezentantka jakiejś zbiorowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta działająca w imieniu kogoś lub czegoś
(1.2) typowa członkini danej grupy, reprezentantka danej kategorii
Wiktionary
(1.1) Głos zabierze przedstawicielka KIK-u z Mławy.
(1.2) Czapla siwa jest typową przedstawicielką czaplowatych.
Wiktionary
rzecz. przedstawicielstwo n., przedstawianie n., przedstawienie n.
:: fm. przedstawiciel m.
czas. przedstawiać ndk., przedstawić dk.
przym. przedstawicielski
Wiktionary
(1.1) reprezentantka, pełnomocniczka, wysłanniczka, delegatka, rzeczniczka
(1.2) przykład, egzemplarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hand. pełnomocnictwo wydane komuś przez przedsiębiorstwo handlowe do występowania w jego interesach
(1.2) występowanie w czyimś imieniu
(1.3) zespół ludzi wyłonionych spośród określonej grupy, instytucji, itp., upoważniony do reprezentowania jej interesów
(1.4) placówka reprezentująca za granicą rząd swego kraju
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.2) Tymczasowa Rada Stanu, wychodząc z założenia, że jednem z najważniejszych jej zadań jest zorganizowanie przedstawicielstwa narodowego, które byłoby wyrazem woli całego narodu, na drugiem posiedzeniu plenarnyenarnem w dniu 17 stycznia 1917 r., na wniosek Ks. oficjała Henryka Przeździeckieqo, postanowiła powołać do życia Komisję dla opracowania projektów ustaw Konstytucji i Ordynacji Wyborczej Sejmowej
Wiktionary
czas. przedstawiać
rzecz. przedstawienie n., przedstawiciel mos., przedstawicielka ż.
Wiktionary
(1.1) pełnomocnictwo
(1.2) reprezentacja, reprezentowanie
(1.3) delegacja, deputacja, misja, reprezentacja
(1.4) konsulat, placówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko
(1.2) prezentacja czegoś
(1.3) pot. nieodpowiednie zachowanie w miejscu publicznym
(1.4) odczasownikowy od|przedstawić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zarządzenie zakazuje udostępniania nieruchomości należących do Poznania na potrzeby organizowania objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt.
(1.2) Spotkanie z klientem zacząłem od przedstawienia oferty naszej firmy.
(1.2) Mam miesiąc na przygotowanie i przedstawienie planu dalszego rozwoju koncernu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšetstavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. przedstawicielstwo n., przedstawiciel m., przedstawicielka ż., przedstawianie n.
czas. postawić, przedstawiać ndk., przedstawić dk.
przym. przedstawicielski
Wiktionary
(1.1) inscenizacja, show, spektakl, widowisko
(1.3) scenka, szopka
Wiktionary
twórca opierający się w sztuce nie na abstrakcyjnych pojęciach a na przedstawieniach
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedstawiać)
(1.1) dokonany od|przedstawiać.
czasownik zwrotny dokonany przedstawić się (ndk. przedstawiać się)
(2.1) zaprezentować się, zapoznać kogoś ze swoją osobą
Wiktionary
(1.1) Projekt posesji przedstawię oczywiście na zarządzie.
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈstavʲit͡ɕ, AS: pšetstavʹić
Wiktionary
rzecz. przedstawiciel mos., przedstawienie n., przedstawicielka ż.
czas. postawić
Wiktionary
w inżynierii wojskowej: sztuczny stok będący częścią systemu obronnego średniowiecznego zamku lub pierwszych nowoczesnych fortec
SJP.pl
Przedstok ( glacis) – w inżynierii wojskowej sztuczny stok, będący częścią systemu obronnego średniowiecznego zamku lub pierwszych nowoczesnych fortec. Może być wykonany z ziemi, jako struktura tymczasowa, lub z kamieni, jako konstrukcja stała.
Etymologia tego francuskiego słowa sugeruje, że pochyłość jest niebezpiecznie śliska (fr. "glacier" – lodowiec).
Wikipedia
przednia część stopy
SJP.pl
typ bezkręgowych, morskich zwierząt wtóroustych; prastrunowce, półstrunowce
SJP.pl
przedstawiciel typu bezkręgowych, morskich zwierząt wtóroustych; prastrunowiec, półstrunowiec
SJP.pl
poprzedzający studniówkę
SJP.pl
poprzedzający sylwestra
SJP.pl
okop wysunięty przed główną linię umocnień; rawelin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z okresem poprzedzającym szczepienie
Wiktionary
(1.1) Proszę o wypełnienie ankiety przedszczepiennej i oddanie jej asystentowi.
Wiktionary
przym. szczepienny
Wiktionary
zdrobnienie od: przedszkolak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: przedszkolak
Wiktionary
rzecz. przedszkole n., przedszkolanin m., przedszkolanka ż., przedszkolak mos./mzw.
przym. przedszkolny
Wiktionary
zdrobnienie od: przedszkolak
SJP.pl
dziecko uczęszczające do przedszkola lub oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) dziecko chodzące do przedszkola, będące w wieku przedszkolnym
Wiktionary
IPA: pʃɛṭˈʃkɔlak, AS: pšeṭškolak
Wiktionary
rzecz. przedszkole n., przedszkolanka ż.
:: fż. przedszkolaczka ż.
:: zdrobn. przedszkolaczek m.
przym. przedszkolny
Wiktionary
1. wychowawczyni w przedszkolu;
2. potocznie: dziewczynka uczęszczająca do przedszkola; przedszkolaczka
SJP.pl
rzadko: wychowanek lub wychowawca przedszkola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. przedszkolak
(1.2) rzad. żart. nauczyciel przedszkola, wychowawca przedszkolny
Wiktionary
rzecz. przedszkole n., przedszkolak m., przedszkolaczek m., przedszkolność ż., przedszkolackość ż.
:: fż. przedszkolanka ż.
przym. przedszkolny, przedszkolacki
przysł. przedszkolacko
Wiktionary
(1.1) przedszkolak
(1.2) ofic. nauczyciel przedszkola; wychowawca przedszkola, wychowawca przedszkolny, wychowawca w przedszkolu
Wiktionary
1. wychowawczyni w przedszkolu;
2. potocznie: dziewczynka uczęszczająca do przedszkola; przedszkolaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu
Wiktionary
(1.1) Przedszkolanka kazała dzieciom umyć twarze.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka, AS: pšeṭškolãnka
Wiktionary
rzecz. przedszkole n., przedszkolak m., przedszkolaczek m.
:: fm. przedszkolanin m.
przym. przedszkolny, szkoleniowy
Wiktionary
(1.1) ofic. nauczycielka przedszkola; wychowawczyni przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu
Wiktionary
placówka opiekuńczo-wychowawcza dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eduk. dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;
Wiktionary
Przedszkole – instytucja opiekuńczo-wychowawcza, do której uczęszczają dzieci w wieku od 3 lat (w Polsce – w szczególnych przypadkach od 2) do rozpoczęcia spełniania obowiązku szkolnego.
Wikipedia
(1.1) Nasza córka pójdzie w tym roku do przedszkola.
Wiktionary
IPA: pʃɛṭˈʃkɔlɛ, AS: pšeṭškole
Wiktionary
rzecz. przedszkółka ż., przedszkolak m., przedszkolaczek m., przedszkolanin m., przedszkolanka ż., przedszkolanek m.
przym. przedszkolny, wokółprzedszkolny, wewnątrzprzedszkolny, przyprzedszkolny
Wiktionary
(1.1) przest. ochronka
Wiktionary
1. → przedszkole;
2. poprzedzający okres szkolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poprzedzający lata nauki szkolnej, poprzedzający okres szkolny
(1.2) dotyczący przedszkola, właściwy przedszkolu, należący do przedszkola
Wiktionary
(1.1) Zwrócenie uwagi dziecku przedszkolnemu lub wczesnoszkolnemu, gdy stuka czy kopie krzesło, powoduje przez dłuższą chwilę jedynie intensywniejsze zaangażowanie w krytykowaną czynność, a to odbierane jest przez wielu nauczycieli jako celowy opór.
Wiktionary
IPA: pʃɛṭˈʃkɔlnɨ, AS: pšeṭškolny
Wiktionary
rzecz. przedszkółka ż., przedszkole n., przedszkolak m., przedszkolaczek m., przedszkolanka ż., przedszkolanin mos.
przym. szkoleniowy, przyprzedszkolny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia. przedszkole
Wiktionary
rzecz. przedszkole n.
przym. przedszkolny
Wiktionary
znajdujący się, mający miejsce przed szpitalem
SJP.pl
posiedzenie niejawne w Sądzie Najwyższym, na którym sędzia dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej
SJP.pl
przedsądowe wezwanie do zapłaty - dokument, który wierzyciel kieruje do dłużnika, żądając uregulowania należności
SJP.pl
skrót
(1.1) = przedsłowie
Wiktionary
(1.1) przedm., wprow.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Przedsław, Przecław, Przecsław, Przesław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Przed-" (pierwszy człon posiadał wiele różnych znaczeń, zależnych od znaczenia drugiego członu imienia) i "-sław" („sława”). Imię notowane w Polsce od 1153 roku. Mogło oznaczać „ten, który stawia sławę ponad inne rzeczy”, „stawiający wyżej sławę”. Możliwe staropolskie zdrobnienia to: Przech, Przechno, Przeczek, Przeczko, Przeczk, Przeczka (masc.), Przeczeń, Przeczno, Przesz, Przeszek, Przeszko.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. daw. rozdział na początku książki zapoznający czytelnika z intencjami, historią, genezą powstania itp. utworu
Wiktionary
(1.1) W przedsłowiu autor chce unaocznić nam w jakich czasach zaczął pisać tę nowelę.
Wiktionary
(1.1) introdukcja, preambuła, prolegomena, prolog, słowo wstępne, wprowadzenie, wstęp
Wiktionary
u kwiatów obupłciowych: wcześniejsze dojrzewanie słupków niż pręcików, zapobiegające samozapyleniu rośliny; protogynia, protoginia, proterogynia, proteroginia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wcześniejsze dojrzewanie słupków niż pręcików w kwiatach niektórych roślin;
Wiktionary
Przedsłupność, protogynia – zjawisko występujące w kwiatach obupłciowych u niektórych gatunków roślin. Polega na wcześniejszym dojrzewaniu słupków niż pręcików. Jest to jeden z mechanizmów zapobiegających niekorzystnemu dla rośliny samozapyleniu, czyli zapyleniu się pyłkiem pochodzącym z tej samej rośliny.
Wikipedia
przym. przedsłupny
Wiktionary
(1.1) protogynia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. anakruza; sylaby nieakcentowane na początku wersu przed pierwszą sylabą akcentowaną
(1.2) muz. początkowe dźwięki melodii, poprzedzające dźwięk akcentowany na silnej części taktu
(1.3) muz. niepełny takt na początku utworu muzycznego
(1.4) przen. początek, wstęp do czegoś
Wiktionary
Przedtakt, inaczej "anakrusis" – niepełny takt lub pojedyncza nuta (zwana wówczas "odbitką") otwierająca utwór muzyczny.
Przedtakt ma na celu podkreślenie tego, że utwór rozpoczyna się od słabej, nieakcentowanej części przebiegu rytmicznego i najczęściej powoduje skrócenie ostatniego taktu o odpowiadającą mu wartość, tak żeby zachowana była suma pełnych taktów w całym utworze.
Wikipedia
(1.4) preludium, przygrywka
Wiktionary
zaimek
(1.1) w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś
Wiktionary
(1.1) Przedtem mieszkała tu pani Zofia, teraz mieszkanie stoi puste.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛtːɛ̃m, AS: pše•tẽm
Wiktionary
(1.1) najpierw, zanim, poprzednio, wcześniej, dawniej
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stud. dodatkowy egzamin, pisany jeszcze przed rozpoczęciem sesji egzaminacyjnej
Wiktionary
(1.1) Wie ktoś kiedy jest przedtermin z tego przedmiotu? (z Internetu)
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈːɛrmʲĩn, AS: pše•termʹĩn
Wiktionary
rzecz. przedterminowość ż.
przym. przedterminowy
Wiktionary
(1.1) zerówka
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: przedterminowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przedterminowe
Wiktionary
przym. przedterminowy
przym. przedterminowo
rzecz. przedtermin mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) następujący przez terminem
Wiktionary
przysł. przedterminowo
rzecz. przedtermin mrz., przedterminowość ż.
Wiktionary
dotyczący czasu przed treningiem
SJP.pl
środowiskowo: suplement diety brany przed wysiłkiem fizycznym w celu podniesienie wydolności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. środ. suplement diety mający na celu chwilowe zwiększenie wydajności organizmu, spożywany zazwyczaj krótko przed treningiem, zwł. siłowym
Wiktionary
(1.1) Dzięki przedtreningówce można szybciej zbudować masę mięśniową.
Wiktionary
przym. przedtreningowy
Wiktionary
jeden z zębów występujących w uzębieniu ssaków; ząb przedtrzonowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) anat. rodzaj zęba położonego między kłami a trzonowcami;
Wiktionary
przym. przedtrzonowy
rzecz. trzonowiec mrz./mzw.
Wiktionary
określenie rodzaju zębów znajdujących się pomiędzy kłami a zębami trzonowymi
SJP.pl
przednia część ciała pajęczaków i niektórych skorupiaków; przedtułowie
SJP.pl
przednia część ciała pajęczaków i niektórych skorupiaków; przedtułowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ent. przedni, stale bezskrzydły pierścień tułowia owadów;
Wiktionary
Przedtułów ("prothorax") – pierwszy (przedni) z trzech pierścieni tułowia owadów, stale bezskrzydły. Wykazuje tendencję do zaniku pleur. Płytka grzbietowa tego segmentu to przedplecze ("pronotum", "protergum") – nie ma akrotergitu i zatarczy, płytka brzuszna to przedpiersie ("prosternum"), boczna – "propleuron".
Wikipedia
(1.1) Przedplecze stanowi płytkę grzbietową przedtułowia.
Wiktionary
rzecz. tułów mrz.
Wiktionary
mający miejsce przed ubojem zwierząt
SJP.pl
Przedudzie, prefemur (łac.: "praefemur", "trochantellus") – człon odnóża niektórych stawonogów położony pomiędzy krętarzem a udem (występuje u pareczników i krocionogów) lub dosiebna część uda (np. u błonkówek).
U Spirostreptidae obecny na przedudziu pierwszej pary odnóży samców wyrostek "processus praefemoralis" ma istotne znaczenie taksonomiczne.
Wikipedia
poprzedzający ugodę, przypadający przed ugodą; preliminarny
SJP.pl
mający miejsce przed podpisaniem umowy
SJP.pl
odnoszący się do okresu przed unią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony przed Uralem (względem Europy)
Wiktionary
rzecz. Ural m.
Wiktionary
poprzedzający urodzenie; prenatalny
SJP.pl
mający miejsce przed wakacjami
SJP.pl
dawniej: szydzić, przedrwiwać, żartować
SJP.pl
przestrzeń przed wałem (między skarpą wału i skarpą rowu) w dawnych fortyfikacjach
SJP.pl
Przedwał (fosbreja, fossebreja) – przestrzeń przed wałem (między skarpą wału i skarpą rowu) w dawnych fortyfikacjach. Służyła jako droga wzdłuż wału (droga rontowa) lub stanowisko strzeleckie. Przy fortyfikacjach ziemnych zamiast przedwału stosowano bermę.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przedwczesne
(1.2) med. cecha/właściwość wcześniaka
Wiktionary
przym. przedwczesny
przysł. przedwcześnie
Wiktionary
(1.2) wcześniactwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie
Wiktionary
(1.1) Duży talent poetycki, którego świetny rozwój tragicznie przerwała przedwczesna śmierć.
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈft͡ʃɛsnɨ, AS: pšetfčesny
Wiktionary
rzecz. przedwczesność ż.
przysł. przedwcześnie, wcześniej
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem
Wiktionary
(1.1) Jestem wcześniakiem, ponieważ urodziłem się przedwcześnie.
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈft͡ʃɛɕɲɛ, AS: pšetfčeśńe
Wiktionary
rzecz. przedwczesność ż.
przym. przedwczesny
przysł. wcześniej
Wiktionary
onegdaj;
1. dzień poprzedzający dzień wczorajszy;
2. w dniu poprzedzającym dzień wczorajszy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj
Wiktionary
(1.1) Przedwczoraj mój żółw obchodził swoje jedenaste urodziny.
Wiktionary
IPA: pʃɛtˈft͡ʃɔraj, AS: pšetfčorai ̯
Wiktionary
przym. przedwczorajszy
przysł. wczora
Wiktionary
(1.1) przest. onegdaj; kresy|pozawczoraj.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający miejsce przedwczoraj, związany z dniem poprzedzającym wczorajszy
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. dotyczący przeszłości, dawny, stary
Wiktionary
(1.1) Na szczęście po przedwczorajszym śniegu nie pozostanie już śladu, jedynie wierzchołkigór najwyższe i korony oszronione drzew samotnych na skalistych stokach będą połyskiwały srebrem wiecznego lodu.
Wiktionary
przysł. przedwczoraj, wczora
Wiktionary
występujący przed weekendem
SJP.pl
poprzedzający wesele
SJP.pl
(r. męski) dawniej: pora przedwieczorna; przedwieczerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. podwieczorek
Wiktionary
przym. przedwieczorny
Wiktionary
dawniej: pora przedwieczorna; przedwieczerz
SJP.pl
1. istniejący przed wiekami; odwieczny;
2. istniejący wiecznie, niemający początku ani końca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami
Wiktionary
rzecz. wieczność ż.
przym. wieczny
Wiktionary
(1.1) prawieczny, prawiekowy, prastary, pradawny, pradziejowy, starodawny, wiekowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odbywający się przed wieczorem, związany z późnym popołudniem
Wiktionary
(1.1) Nina lubiła przedwieczorne spacery z Atosem.
Wiktionary
rzecz. przedwieczerza ż.
Wiktionary
poprzedzający Wielkąnoc, występujący, odbywający się przed Wielkąnocą
SJP.pl
w górnictwie: wykonać w kopalni otwory badawcze na przedzie wydrążonych wyrobisk przy zbliżaniu się do zagrożonych miejsc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. brat babki
(1.2) daw. brat prababki
Wiktionary
(1.1) Dziadek wujeczny inaczej przedwieć to brat babki, natomiast dziadek stryjeczny czyli prastryj to brat dziadka.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛdvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: pšedvʹi ̯ėć
Wiktionary
(1.1) stary wuj, dziadek wujeczny
(1.2) starszy wuj
Wiktionary
poprzedzający Wigilię
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się w czasie poprzedzającym Wigilię
Wiktionary
występujący przed wiosną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który poprzedza wiosnę, następuje przed nadejściem wiosny
Wiktionary
rzecz. przedwiośnie n., przedwiosenność ż., wiosna ż., wiosenka ż.
przysł. przedwiosennie, wiosennie
Wiktionary
pora roku stanowiąca okres przejściowy między zimą a wiosną, przypadająca na kwiecień i początki maja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres przejściowy między zimą a wiosną, zwiastujący nadejście wiosny
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Jak tylko nadejdzie przedwiośnie, przesadzimy naszą choinkę z donicy do gruntu.
Wiktionary
IPA: pʃɛdˈvʲjɔ̇ɕɲɛ, AS: pšedvʹi ̯ȯśńe
Wiktionary
przym. przedwiosenny
rzecz. wiosna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. prawnuczka
Wiktionary
staropolskie imię męskie
SJP.pl
Przedwoj – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: "Przed-" i "-woj" ("wojownik"). Imię to może znaczyć "stawiający wyżej wojowników" lub "ten, który idzie (zajmuje miejsce) przed innymi wojownikami".
Przedwoj imieniny obchodzi 23 listopada.
Wikipedia
pochodzący sprzed wojny; taki, który istniał przed wojną; odnoszący się do okresu przed II wojną światową
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący sprzed wojny; istniejący, mający miejsce przed wojną; poprzedzający wojnę; zazwyczaj w odniesieniu do II wojny światowej
Wiktionary
(1.1) W czasie drugiej wojny światowej produkcja broni powiększyła się kilkukrotnie w porównaniu z okresem przedwojennym.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛdvɔˈjɛ̃nːɨ, AS: pšedvoi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. wojna ż., wojennik mos., przedwojnie
przym. wojowniczy
czas. wojować
Wiktionary
Przedwojewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna. Leży nad Soną dopyłwem Wkry.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie ciechanowskim ziemi ciechanowskiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
czas poprzedzający wybuch wojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres poprzedzający wojnę, okres przedwojenny
Wiktionary
(1.1) W ostatecznym rozrachunku przedwojnie i powojnie to czasy kontrastowo odmienne nie tylko pod względem ustrojowym, gospodarczym czy społecznym, ale także aksjologicznym.
Wiktionary
IPA: pʃɛdˈvɔjɲɛ, AS: pšedvoi ̯ńe
Wiktionary
przym. przedwojenny
Wiktionary
staropolskie imię męskie
SJP.pl
Przedwojów (przed 1945 niem. "Reichhennersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Kamienna Góra przy drodze krajowej nr 5
Wikipedia
zapoczątkowujący coś, poprzedzający właściwy wstęp do czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się, odbywający się przed wyborami
Wiktionary
(1.1) Praktycznie bardzo niewiele zrealizowano z obietnic przedwyborczych, które nam proponowali.
(1.1) Najbardziej aktywni działacze stanu trzeciego zwoływali zebrania, rozpowszechniali materiały propagandowe i prowadzili czynną agitację przedwyborczą.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛdvɨˈbɔrt͡ʃɨ, AS: pšedvyborčy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) poprzedzający wyjazd, towarzyszący przygotowaniom do niego
Wiktionary
(1.1) W przedwyjazdowej gorączce łatwo zabrać najmniej potrzebne rzeczy i zapomnieć o najważniejszych.
Wiktionary
wzmacniacz odpowiadający za wstępne wzmocnienie sygnału dostarczanego ze źródła dźwięku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie elektroniczne, którego zadaniem jest przygotowanie słabego sygnału elektrycznego do dalszej obróbki lub wzmocnienia
Wiktionary
Przedwzmacniacz (ang. "preamplifier") – w elektroakustyce, wzmacniacz, którego zadaniem jest wzmocnienie wstępne sygnału elektroakustycznego przed jego skierowaniem do kolejnych stopni toru elektroakustycznego.
Przedwzmacniacz najczęściej jest zintegrowany wewnątrz większego urządzenia, takiego jak np. wzmacniacz elektroakustyczny, wzmacniacz instrumentalny, mikser, elektrofony.
Wikipedia
w wojsku: przednia część lawety armatniej ze skrzynią na amunicję; prockar
SJP.pl
potocznie:
1. o mężczyźnie: odbyć stosunek seksualny; przelecieć;
2. spędzić pewien czas na ciężkiej pracy;
3. szybko przebyć jakąś trasę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeprowadzenie gruntownej dyskusji
(1.2) spędzenie czasu na dyskusjach
Wiktionary
rzecz. dyskutowanie n., dyskusja ż., dyskusyjność ż., dyskutant m., dyskutantka ż., dyskutowanie n., przedyskutowywanie n., podyskutowanie n.
czas. przedyskutować dk., przedyskutowywać, dyskutować ndk., podyskutować
przym. dyskusyjny
przysł. dyskusyjnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedyskutowywać)
(1.1) rozważyć wnikliwie podczas dyskusji
Wiktionary
rzecz. dyskutantka ż., dyskutowanie n., dyskutant mos., przedyskutowanie n., przedyskutowywanie n., dyskusja ż.
czas. dyskutować, przedyskutowywać ndk.
przym. dyskusyjny
Wiktionary
(1.1) obgadać, omówić
Wiktionary
przebyć pewien czas na dyżurze
SJP.pl
Przedzamcze – teren oraz zabudowania znajdujące się na terenie przylegającym do zamku.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. med. znajdujący się przed zatoką, dotyczącego tego co przed zatoką
Wiktionary
rzecz. zatoka ż.
przym. zatokowy
Wiktionary
[czytaj: przed-zawałowy] poprzedzający zawał, zwykle zawał serca
SJP.pl
Pr
Wikipedia
taki, który powstał lub zdarzył się krótko przed czyjąś śmiercią
SJP.pl
1. to, co odgradza coś od czegoś;
2. to, co zostało wyodrębnione przez podzielenie;
3. część skali jakiejś wielkości wyodrębniona w określonym celu przez wyznaczenie wartości granicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest pojazd;
(1.2) mat. podzbiór zbioru liczb rzeczywistych, ograniczony z jednej lub z dwóch stron;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedź, człowieku, ostrożniej, do cholery! – krzyknął do kierowcy, który oddzielony był od przedziału ratunkowego pleksiglasowyeksiglasową, uchyloną nieco szybą.
(1.2) Argument funkcji arcus sinus musi zawierać się w przedziale od minus do plus jeden.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛd͡ʑaw, AS: pšeʒ́au̯
Wiktionary
rzecz. przedzielanie n., przedzielenie n.
:: zdrobn. przedziałek m.
czas. przedzielać ndk., przedzielić dk.
przym. przedziałowy, działkowy
Wiktionary
linia dzieląca włosy na głowie rozczesane na dwie strony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przedział
(1.2) linia oddzielająca włosy zaczesane na dwie strony
Wiktionary
IPA: pʃɛˈd͡ʑawɛk, AS: pšeʒ́au̯ek
Wiktionary
rzecz. przedział m., przedzielanie n., przedzielenie n., dzielenie n.
czas. przedzielać ndk., przedzielić dk., dzielić ndk.
przym. działkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przedziałowe
Wiktionary
przym. przedziałowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przedzielić)
(1.1) niedokonany od|przedzielić.
czasownik zwrotny niedokonany przedzielać się (dk. przedzielić się)
(2.1) niedokonany od|przedzielić się.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈd͡ʑɛlat͡ɕ, AS: pšeʒ́elać
Wiktionary
rzecz. przedziałek mrz., przedział mrz., podzielnica ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedzielać)
(1.1) podzielić, rozdzielić
czasownik zwrotny dokonany przedzielić się (ndk. przedzielać się)
(2.1) oddzielić się
(2.2) odgrodzić się
Wiktionary
IPA: pʃɛˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ, AS: pšeʒ́elʹić
Wiktionary
rzecz. przedziałek mrz., przedział mrz., dzielenie n., podzielnica ż.
Wiktionary
przedzierzgiwać;
1. przemieniać, zamieniać kogoś w coś; przeobrażać, przekształcać
2.przedzierzgać się - przemieniać się, zamieniać się w coś, kogoś; przeobrażać się, przekształcać się
SJP.pl
przedzierżgiwać; rzadko: przedzierzgać;
1. przemieniać, zamieniać kogoś w coś; przeobrażać, przekształcać
2.przedzierzgać się - przemieniać się, zamieniać się w coś, kogoś; przeobrażać się, przekształcać się
SJP.pl
przedzierzgać;
1. przemienić, zamienić kogoś w coś; przeobrazić, przekształcić;
2.przedzierzgnąć się - przemienić się, zamienić się w coś, kogoś; przeobrazić się, przekształcić się
SJP.pl
przedzierzgiwać; rzadko: przedzierzgać;
1. przemieniać, zamieniać kogoś w coś; przeobrażać, przekształcać
2.przedzierzgać się - przemieniać się, zamieniać się w coś, kogoś; przeobrażać się, przekształcać się
SJP.pl
dawniej: przebijać, przekłuwać na wylot; przeszywać
SJP.pl
1. jedna z pór roku wyróżnianych w ujęciu fenologicznym; szaruga jesienna, przedzimie;
2. piędzik przedzimek - szarobrązowy motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pora roku przejściowa między jesienią a zimą
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Na przedzimiu dzień jest najkrótszy w roku.
Wiktionary
IPA: pʃɛdʲˈʑĩmʲjɛ, AS: pšedʹźĩmʹi ̯e
Wiktionary
przym. przedzimowy, zimowy
rzecz. zimowlina ż.
przysł. zimą
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który występuje bądź ma miejsce przed zimą
Wiktionary
(1.1) U pani Lidzi już rozpoczęły się przedzimowe porządki.
Wiktionary
rzecz. przedzimie n., zima ż.
przym. zimowy
przysł. zimą, zimowo
Wiktionary
1. robić w czymś dziurę
2. przedziurawiać się - robić się dziurawym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przedziurawić)
(1.1) niedokonany od|przedziurawić.
czasownik zwrotny niedokonany przedziurawiać się (dk. przedziurawić się)
(2.1) niedokonany od|przedziurawić się.
Wiktionary
1. zrobić w czymś dziurę
2. przedziurawić się - zostać przedziurawionym
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedziurawiać)
(1.1) zrobić dziurę
czasownik zwrotny dokonany przedziurawić się (ndk. przedziurawiać się)
(2.1) stać się dziurawym
Wiktionary
rzecz. dziurkacz mrz., dziura ż.
czas. dziurawić
Wiktionary
robić w czymś dziurkę lub dziurki
SJP.pl
dawniej: robić coś w sposób zbyt dziwaczny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób przedziwny, bardzo dziwny, osobliwy
Wiktionary
rzecz. dziw mrz., dziwaczek mos./mrz.
przym. przedziwny
Wiktionary
(1.1) błazeńsko, cudacko, cudacznie, dziwacznie, dziwnie, egzotycznie, ekscentrycznie, ekstrawagancko, fantazyjnie, fikuśnie, frymuśnie, groteskowo, karykaturalnie, komicznie, kuriozalnie, nienormalnie, niezwyczajnie, niezwykle, osobliwie, prześmiesznie, przezabawnie, surrealistycznie, szokująco, śmiesznie, wymyślnie, zabawnie, zaskakująco
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przedziwnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przedziwny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przedziwne; cecha tych, którzy są przedziwni
Wiktionary
przym. przedziwny
rzecz. dziwaczek mos./mrz.
Wiktionary
bardzo dziwny, niezwykły, osobliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bardzo dziwny
(1.2) mogący wprawić w zachwyt, podziw
Wiktionary
(1.1) Myśliwi upolowali przedziwny okaz pumy. Z jej głowy wyrastają… zęby!
Wiktionary
rzecz. dziwaczek mos./mrz., przedziwność ż., dziw mrz., dziwaczka ż.
przysł. przedziwnie
czas. dziwaczeć
Wiktionary
(1.1) arcydziwny; neutr. zadziwiający
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przedzwonić)
(1.1) niedokonany od|przedzwonić.
Wiktionary
rzecz. dzwony nmos., dzwon mrz., dzwonek mrz., dzwonnica ż., dzwonnik mos., dzwoneczek mrz., dzwono n., dzwonko n., dzwonienie n., dodzwonienie n., dodzwanianie n., obdzwonienie n., obdzwanianie n., oddzwonienie n., oddzwanianie n., podzwonienie n., podzwanianie n., przedzwonienie n., przedzwanianie n., przydzwonienie n., przydzwanianie n., rozdzwonienie n., rozdzwanianie n., wydzwonienie n., wydzwanianie n., zadzwonienie n., zdzwonienie n., zdzwanianie n.
czas. nadzwonić się, dzwonić ndk., dzwaniać ndk., dodzwonić dk., dodzwaniać ndk., obdzwonić dk., obdzwaniać ndk., oddzwonić dk., oddzwaniać ndk., podzwonić dk., podzwaniać ndk., przedzwonić dk., przydzwonić dk., przydzwaniać ndk., rozdzwonić dk., rozdzwaniać ndk., wydzwonić dk., wydzwaniać ndk., zadzwonić dk., zdzwonić się dk., zdzwaniać się ndk.
przym. dzwonowy, dzwonkowy
Wiktionary
potocznie: przekazać informację przez telefon
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przedzwaniać)
(1.1) pot. zatelefonować
Wiktionary
IPA: pʃɛˈd͡zvɔ̃ɲit͡ɕ, AS: pšeʒvõńić
Wiktionary
rzecz. dzwony nmos., dzwon mrz., dzwonek mrz., dzwonnica ż., dzwonnik mos., dzwoneczek mrz., dzwono n., dzwonko n., dzwonienie n., dodzwonienie n., dodzwanianie n., obdzwonienie n., obdzwanianie n., oddzwonienie n., oddzwanianie n., podzwonienie n., podzwanianie n., przedzwonienie n., przedzwanianie n., przydzwonienie n., przydzwanianie n., rozdzwonienie n., rozdzwanianie n., wydzwonienie n., wydzwanianie n., zadzwonienie n., zdzwonienie n., zdzwanianie n.
czas. nadzwonić się, dzwonić ndk., dzwaniać ndk., dodzwonić dk., dodzwaniać ndk., obdzwonić dk., obdzwaniać ndk., oddzwonić dk., oddzwaniać ndk., podzwonić dk., podzwaniać ndk., przedzwaniać ndk., przydzwonić dk., przydzwaniać ndk., rozdzwonić dk., rozdzwaniać ndk., wydzwonić dk., wydzwaniać ndk., zadzwonić dk., zdzwonić się dk., zdzwaniać się ndk.
przym. dzwonowy, dzwonkowy
Wiktionary
(1.1) dryndnąć, przedryndać, zadryndać, zadryndnąć, zadzwonić, zakręcić, zatelefonować
Wiktionary
rzadko:
1. dmąc, przeczyścić coś; przedmuchać;
2. przewiać
SJP.pl
1. uważać coś za ważniejsze od czegoś innego;
2. przekazać coś komuś do wglądu;
3. wyjaśnić coś komuś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedkładać)
(1.1) dokonany od|przedkładać.
Wiktionary
IPA: pʃɛdˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: pšedu̯ožyć
Wiktionary
czas. przedkładać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;
(1.2) coś, co zwiększa zasięg lub trwałość czegoś
Wiktionary
Przedłużacz, kabel przedłużający – odcinek przewodu elektrycznego służący do zwiększenia zasięgu przewodu pomiędzy gniazdem sieci elektrycznej a urządzeniem pobierającym prąd.
Wikipedia
(1.1) Żaden zwykły przedłużacz nie ochroni nas przed możliwymi przepięciami.
(1.2) Działają tak przede wszystkim dania typu fast food i produkty przetworzone przemysłowo, zawierające przedłużacze świeżości.
Wiktionary
rzecz. przedłużanie n., przedłużenie n.
czas. przedłużać ndk., przedłużyć dk.
przym. długi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przedłużać.
Wiktionary
czas. przedłużać ndk., przedłużyć dk.
rzecz. przedłużenie n., przedłużacz mrz.
Wiktionary
1. zwiększać długość czegoś; dorabiać coś wzdłuż;
2. odraczać termin czegoś; sprawiać, że coś trwa dłużej
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) czynić coś dłuższym
czasownik zwrotny przedłużać się
(2.1) stawać się dłuższym, trwać dłużej
Wiktionary
(2.1) No i co o tym myślisz? – zapytał w końcu pułkownik, zniecierpliwiony przedłużającą się ciszą.
Wiktionary
rzecz. przedłużanie n., przedłużenie n., przedłużacz m., długość ż.
czas. przedłużyć dk.
przym. długi
przysł. długo
Wiktionary
dodatkowa karta dołączona do weksla, przeznaczona do zamieszczenia indosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przedłużyć.
Wiktionary
czas. przedłużać ndk., przedłużyć dk.
rzecz. przedłużanie n., przedłużacz mrz.
Wiktionary
alonż; alonżka;
1. zaginana wkładka większa od kartek książki, zawierająca np. mapy;
2. pasek papieru doklejany do weksla w celu wpisania dodatkowych adnotacji;
3. potocznie: przedłużenie czegoś
SJP.pl
odnoszący się do kultury wczesnej epoki brązu, obejmującej tereny Łużyc, Śląska i Wielkopolski
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przedłużać)
(1.1) dokonany od|przedłużać.
Wiktionary
rzecz. przedłużanie n., przedłużenie n., przedłużacz m., długość ż.
czas. przedłużać ndk.
przym. długi
przysł. długo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) następujący przed ślubem, poprzedzający ślub
Wiktionary
(1.1) Nie dla tego mówię to, iżbym chciał utrzymywać, iż miłość przedślubna mocniejszą być musi koniecznie od miłości poślubnej; wszakże mnogie mamy przykłady małżeństw kochających się stale, czule, aż do grobowej deski; niemniej przeto powtarzam, że czas ten przedślubnych marzeń dwojga kochanków, marzeń czystych, niewinnych (…) jest najcudniejszym niepowrotnym, nieodżałowanym epizodem życia ziemskiego.
Wiktionary
przym. ślubny
rzecz. ślubny mos.
Wiktionary
(1.1) przedmałżeński
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tuż przed śmiercią
Wiktionary
przym. przedśmiertny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który następuje przed śmiercią
Wiktionary
przysł. przedśmiertnie
Wiktionary
(1.1) przedagonalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przedświadome
Wiktionary
Przedświadomość ( das Vorbewusste) – termin wprowadzony do psychoanalizy przez Sigmunda Freuda jako określenie granicznej sfery psychiki między świadomością a nieświadomością. Obejmuje ona treści niebędące obecnie w polu świadomości (treści stłumione – w przeciwieństwie do treści wypartych, należących do sfery nieświadomości), lecz które mogą być łatwo aktywizowane i powrócić do świadomości.
Wikipedia
przym. przedświadomy
Wiktionary
1. chwila poprzedzająca świt, brzask
2. przenośnie: zapowiedź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pora nocy tuż przed świtem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tak śród przedświtów lepszego poranka • Marzył wygnaniec, marzyła wygnanka! sic.
Wiktionary
rzecz. świt mrz., świtanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: przedświt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypadający na okres tuż przed świętem, poprzedzający święto
Wiktionary
(1.1) Na wsiach mieszkańcy dokonywali zabiegów "oczyszczających", które w wymiarze fizycznym polegały m.in. na przedświątecznym rytuale kąpieli i sprzątania - metaforycznego "mycia" gospodarstwa i domu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtʲɕfʲjɔ̃nˈtɛt͡ʃnɨ, AS: pšetʹśfʹi ̯õntečny
Wiktionary
1. przenosić z trudem coś ciężkiego z jednego miejsca na drugie;
2. przedźwigiwać się - forsować się, przenosząc duży ciężar
SJP.pl
taki, który się przedźwignął
SJP.pl
przestawać dźwięczeć
SJP.pl
dawniej: okres poprzedzający żniwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeprowadzenie egzaminu, sprawdzenie zasobu czyichś wiadomości i umiejętności (jednej lub wielu osób po kolei)
(1.2) pot. szczegółowe wypytanie kogoś o coś
(1.3) daw. zbadanie, poznanie czegoś
Wiktionary
rzecz. egzamen mrz., egzamin mrz., egzaminator mos., egzaminatorka ż., egzaminatorskość ż., egzaminowanie n., przeegzaminowywanie n.
czas. egzaminować ndk., przeegzaminować dk., przeegzaminowywać ndk.
przym. egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy
przysł. egzaminacyjnie
Wiktionary
sprawdzić czyjeś wiadomości, umiejętności, zwykle na egzaminie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeegzaminowywać)
(1.1) przeprowadzając egzamin sprawdzić zasób czyichś wiadomości i umiejętności (jednej lub wielu osób po kolei)
(1.2) pot. wypytać kogoś o coś szczegółowo
(1.3) daw. zbadać, poznać
Wiktionary
rzecz. przeegzaminowanie n., egzaminowanie n., egzaminatorskość ż., egzamin mrz., egzaminator mos., przeegzaminowywanie n., egzaminatorka ż.
czas. egzaminować ndk., przeegzaminowywać ndk.
przysł. egzaminacyjnie
przym. egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeprowadzanie egzaminu, sprawdzanie zasobu czyichś wiadomości i umiejętności (jednej lub wielu osób po kolei)
(1.2) pot. szczegółowe wypytywanie kogoś o coś
(1.3) daw. badanie, poznawanie
Wiktionary
rzecz. przeegzaminowanie n., egzaminatorskość ż., egzamin mrz., egzaminowanie n., egzaminator mos., egzaminatorka ż.
czas. przeegzaminowywać, egzaminować ndk., przeegzaminować dk.
przysł. egzaminacyjnie
przym. egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy
Wiktionary
1. egzaminując, sprawdzać zasób wiadomości kilku osób po kolei;
2. potocznie: wypytywać kogoś o coś szczegółowo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeegzaminować)
(1.1) niedokonany od|przeegzaminować.
Wiktionary
rzecz. egzaminatorskość ż., egzamin mrz., egzaminowanie n., przeegzaminowanie n., przeegzaminowywanie n., egzaminator mos., egzaminatorka ż.
czas. egzaminować ndk., przeegzaminować dk.
przysł. egzaminacyjnie
przym. egzaminacyjny, egzaminatorski, egzaminowy, poegzaminacyjny, poegzaminowy, przedegzaminacyjny, przedegzaminowy
Wiktionary
potocznie: bardzo dobry, ładny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przefaksować.
Wiktionary
rzecz. faks m., faksowanie n.
czas. faksować ndk., przefaksować dk.
przym. faksowy
Wiktionary
przesłać jakiś tekst, komunikat, dokument itp. faksem
SJP.pl
zmienić kolor przez nałożenie innej farby
SJP.pl
1. farbować coś ponownie, na inny kolor;
2. dawniej: zafarbować coś zbyt mocno;
3. przefarbowywać się - zmieniać kolor włosów
SJP.pl
przetrzeć przez sito lub cedzak gotowane jarzyny, owoce itp.
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przefermentowywać)
(1.1) poddać coś fermentacji w celu uzyskania jakiegoś produktu spożywczego
(1.2) ulec fermentacji
Wiktionary
(1.1) Naukowy twierdzą, że swą leczniczą rolę herbata zawdzięcza polifenolom zawartym w nieprzefermentowanych liściach.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛfɛrmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: pšefermẽntovać
Wiktionary
rzecz. fermentacja ż., ferment m., fermentator m., fermentowanie n., fermentownia ż.
czas. fermentować ndk., przefermentowywać ndk., sfermentować dk.
przym. fermentacyjny
ims. przefermentowany, sfermentowany
Wiktionary
potocznie:
1. marnować coś, zachowując się lekkomyślnie;
2. gwizdać przez pewien czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeflancować.
Wiktionary
czas. przeflancować dk.
Wiktionary
1. przesadzić flance;
2. potocznie: przenieść na inne stanowisko
SJP.pl
ponownie sformatować
SJP.pl
1. przeprowadzić coś, zdecydować o czymś mimo głosów sprzeciwu
2. zmusić kogoś lub coś do zbytniego wysiłku; przeciążyć
3. przeforsować się - przemęczyć się, przeciążyć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeforsowywać)
(1.1) przepchnąć
(1.2) nadwerężyć
czasownik zwrotny dokonany przeforsować się (ndk. przeforsowywać się)
(2.1) nadwerężyć się
Wiktionary
1. przeprowadzać coś, decydować o czymś mimo głosów sprzeciwu
2. zmuszać kogoś lub coś do zbytniego wysiłku; przeciążać
3. przeforsowywać się - przemęczać się, przeciążać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeforsować)
(1.1) niedokonany od|przeforsować.
czasownik zwrotny niedokonany przeforsowywać się (dk. przeforsować się)
(2.1) niedokonany od|przeforsować się.
Wiktionary
potocznie: przekazać dalej za pośrednictwem Internetu
SJP.pl
potocznie: spędzić pewien czas na fruwaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegadać.
Wiktionary
czas. gadać, przegadać dk.
Wiktionary
1. spędzić pewien czas gadając (czasem przegapiając coś)
2. wygrać pojedynek słowny
SJP.pl
1. spędzić pewien czas gadając (czasem przegapiając coś)
2. wygrać pojedynek słowny
SJP.pl
1. gadać przez pewien czas (czasem przegapiając coś)
2. wygrywać pojedynek słowny, być bardziej wygadanym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. o koniu: przemieszczać się, galopując;
2. przemieszczać się, jadąc konno galopem;
3. przemieszczać się, biegnąc lub jadąc bardzo szybko
SJP.pl
1. pozbywać się kogoś skądś; wyganiać
2. prześcigać jadąc, biegnąc itp.
3. przenośnie:
a) pędząc przesuwać, odpędzać (np. wiatr przegania chmury)
b) okazywać się lepszym w czymś
c) zmuszać kogoś do przebycia jakiejś trasy
SJP.pl
nie zauważać, nie wykorzystywać czegoś przez gapiostwo
SJP.pl
nie zauważyć, nie wykorzystać czegoś przez gapiostwo
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przegapiać)
(1.1) dokonany od|przegapiać.
Wiktionary
(1.1) W ostatnim dniu przed końcem świata Hrabia przygotował kanapki z jajkami na twardo, postawił krzesło na balkonie, owinął się w koc i usiadł, aby nie przegapić momentu, w którym świat się skończy.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡapʲit͡ɕ, AS: pšegapʹić
Wiktionary
potocznie: wcisnąć mocno pedał gazu w stojącym pojeździe
SJP.pl
potocznie: wciskać mocno pedał gazu w stojącym pojeździe
SJP.pl
potocznie: szybkie i krótkotrwałe dodanie gazu w motocyklu, głównie przy redukcji biegów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przegenialne; cecha tych, którzy są przegenialni
Wiktionary
rzecz. geniusz m., geniuszka ż., genialność ż.
przym. przegenialny, genialny
przysł. przegenialnie
Wiktionary
bardzo, niezwykle genialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. świetny, wspaniały, super, bardzo fajny
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡɛ̃ˈɲalnɨ, AS: pšegẽńalny
Wiktionary
przysł. przegenialnie
przym. genialny
rzecz. przegenialność ż.
Wiktionary
1. przełęcz w Beskidzie Małym;
2. przełęcz w Beskidzie Żywieckim;
3. szczyt w Beskidzie Małym;
4. szczyt w Beskidzie Żywieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przechylać coś, zginać
2. potocznie: przesadzać z czymś
3. przeginać się:
a) przechylać się, zginać się
b) ulegać przegięciu
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. polski herb szlachecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: przesadzona sytuacja; przesada, przegięcie
SJP.pl
1. przechylić coś, zgiąć
2. potocznie: przesadzić z czymś
3. przegiąć się:
a) przechylić się, zgiąć się
b) ulec przegięciu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeginać)
(1.1) pochylić coś ku dołowi lub na bok
(1.2) zmienić kształt czegoś zginając
(1.3) pot. przen. przesadzić z czymś
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɟɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pšeǵo̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. wygięcie n., odgiętka ż.
Wiktionary
(1.3) posp. przegiąć pałę; pot. pojechać po bandzie; neutralnie posunąć się za daleko, przebrać miarę, przeciągnąć strunę, przeholować, przeszarżować, zagalopować się, zapędzić się; zoblistę|przesadzić.
Wiktionary
1. przechylić coś, zgiąć
2. potocznie: przesadzić z czymś
3. przegiąć się:
a) przechylić się, zgiąć się
b) ulec przegięciu
SJP.pl
1. przechylić coś, zgiąć
2. potocznie: przesadzić z czymś
3. przegiąć się:
a) przechylić się, zgiąć się
b) ulec przegięciu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który z czymś przesadza
Wiktionary
1. sprawdzanie czegoś dla dokonania oceny, kontroli itp.;
2. pewien ciąg prezentowanych informacji, zestawionych w całość (np. przegląd prasy krajowej, przegląd wydarzeń z zagranicy);
3. impreza poświęcona publicznej prezentacji jakichś dokonań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czynność przeglądania czegoś w celu dokonania oceny, kontroli itp.
(1.2) zestawienie i przedstawienie najważniejszych wiadomości, faktów, wydarzeń z jakiejś dziedziny
(1.3) impreza poświęcona publicznej prezentacji jakichś dokonań
(1.4) tytuł wielu czasopism, zwłaszcza specjalistycznych
(1.5) wojskowa ceremonia prezentacji pododdziałów
Wiktionary
(1.1) Od lat jeżdżę hondą i innych oglądam w lusterku wstecznym, a warsztat odwiedzam podczas przeglądów.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɡlɔ̃nt, AS: pšeglõnt
Wiktionary
rzecz. przeglądanie n., przeglądarka ż.
czas. przeglądać, przeglądnąć, oglądać, oglądnąć
przym. przeglądowy, przeglądarkowy
Wiktionary
(1.1) lustracja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeglądać.
Wiktionary
(1.1) Przeglądanie słownika Edward rozpoczął od wyszukiwania wulgaryzmów.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: pšeglõndãńe
Wiktionary
czas. przejrzeć, przeglądać ndk.
rzecz. przeglądarka ż., przegląd
Wiktionary
1. urządzenie służące do oglądania przezroczy fotograficznych
2. program komputerowy służący do przeglądania stron www
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do przeglądania
(1.2) inform. program do wyświetlania treści
Wiktionary
(1.2) Strona otworzy się w nowej karcie tego samego okna przeglądarki.
(1.2) Pliki te mają rozszerzenia *.swf […] i mogą być wyświetlane przez przeglądarki internetowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka, AS: pšeglõndarka
Wiktionary
rzecz. przegląd m., przeglądanie n., przeglądnięcie n., przeglądówka ż.
czas. przeglądać ndk., przeglądnąć dk., oglądać ndk., oglądnąć dk.
przym. przeglądowy, przeglądarkowy
przysł. przeglądowo
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przeglądarką, dotyczący przeglądarki
Wiktionary
rzecz. przegląd mrz., przeglądarka ż.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) oglądać coś jedno po drugim
(1.2) oglądać coś pobieżnie wertując
czasownik zwrotny niedokonany przeglądać się
(2.1) oglądać swoje odbicie, np. w lustrze, w wodzie
Wiktionary
(1.2) Wolfgang przeglądał zeszyt zapisany poematami – Nie gódź w ego bliźniego swego, znajdź do tego coś lepszego – przeczytał na głos.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡlɔ̃ndat͡ɕ, AS: pšeglõndać
Wiktionary
rzecz. przegląd m., przeglądówka ż., przeglądarka ż., przeglądacz m., przeglądanie n., przeglądnięcie n., przejrzenie n.
czas. oglądać, przejrzeć dk., przeglądnąć dk.
przym. przeglądowy
przysł. przeglądowo
Wiktionary
1. praca naukowa będąca zbiorem ważniejszych, wcześniej już publikowanych informacji z jakiejś dziedziny;
2. katalog jakichś wyrobów, mody;
3. skrócona wersja filmu, zawierająca jego najważniejsze sceny
SJP.pl
przegonić;
1. pozbyć się kogoś skądś; wygonić, wygnać
2. prześcignąć jadąc, biegnąc itp.
3. przenośnie:
a) pędząc przesunąć, odpędzić (np. wiatr przegnał chmury)
b) okazać się lepszym w czymś
c) zmusić kogoś do przebycia jakiejś trasy
SJP.pl
gnić całkowicie
SJP.pl
zgnić całkowicie
SJP.pl
zgnić całkowicie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zgnił całkowicie, na wskroś lub na wylot; także zbutwiały, zmurszały, spróchniały
(1.2) przen. pozbawiony wartości moralnych; zdemoralizowany
Wiktionary
(1.1) Szukając dalej wykryła obok krzesła przegniły barłóg, którego słomę po większej części wyjadły szczury i myszy.
(1.1) W mniejszym pokoju przegniła podłoga zapadła się czternaście lat temu.
(1.2) Jego śmierć nie mogła już uratować starej Rosji, której najsłabszą stroną było przegniłe życie moralne i upadek autorytetów.
(1.2) Oprócz tego hrabia Witold, zepsuty, przegniły, sceptyk, szyderca, bez czci i wiary [...].
Wiktionary
rzecz. zgnilizna ż., przegnicie n., gnicie n.
przym. zgniły, pogniły, wpółprzegniły
czas. przegnić dk., gnić ndk., zgnić dk., pognić dk., wygnić dk.
Wiktionary
(1.1) zgniły, zbutwiały, zmurszały, spróchniały
(1.2) zdemoralizowany; przen. zepsuty
Wiktionary
1. przepędzanie bydła przez jakieś miejsce;
2. droga wyznaczona do przepędzania bydła;
3. dawniej: rów melioracyjny
SJP.pl
przegnać;
1. pozbyć się kogoś skądś; wygonić, wygnać
2. prześcignąć jadąc, biegnąc itp.
3. przenośnie:
a) pędząc przesunąć, odpędzić (np. wiatr przegonił chmury)
b) okazać się lepszym w czymś
c) zmusić kogoś do przebycia jakiejś trasy
SJP.pl
dawniej: przymusowe przesiedlanie kogoś z miejsca na miejsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. konstrukcja ulowa umożliwiająca przemieszczanie się pszczół między korpusami ula tylko w jednym kierunku
(1.2) przest. przymusowe przesiedlenie
Wiktionary
rzecz. przeganianie n., przegonienie n.
czas. przeganiać, przegonić
Wiktionary
przymiotnik od: Przegorzały (osiedle w Krakowie)
SJP.pl
bylina z rodziny astrowatych (złożonych), występująca w Eurazji i północnej Afryce
SJP.pl
Pr
Wikipedia
dzielnica Krakowa
SJP.pl
Przegorzały – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy VII Zwierzyniec. Dawna wieś ulokowana między Wisłą a Przegorzalską Przełęczą, znajdującą się między Sikornikiem (297 m n.p.m.) a Pustelnikiem (352 m n.p.m.) w Lesie Wolskim. Od wschodu graniczy ze Zwierzyńcem, od północy z Wolą Justowską, a od zachodu zaś z Bielanami. Przyłączona do Krakowa w 1941 jako jego XXXI dzielnica.
Wikipedia
tyle co: zagotować (doprowadzić płyn do wrzenia)
SJP.pl
tyle co: gotować (doprowadzać płyn do wrzenia)
SJP.pl
1. okazać się słabszym, odnieść porażkę, doznać niepowodzenia;
2. grając, stracić coś;
3. nagrać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem;
4. spędzić jakiś czas na graniu
SJP.pl
Przegra – pierwszy wylot młodych (w wieku 9 – 10 dni) pszczół robotnic z ula w celu wydalenia kału i orientacji w terenie. Młode robotnice krążą w powietrzu zwrócone głową w stronę przedniej ściany ula. Przegra odbywa się podczas ciepłej pogody w godzinach. Mianem tym określa się również pierwszy lot młodej matki na lot weselny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegradzać.
Wiktionary
czas. przegradzać ndk.
Wiktionary
stawiać przegrodę; oddzielać, przedzielać
SJP.pl
czasownik
(1.1) stawiać przegrodę między danymi obiektami; dzielić jakąś przestrzeń
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡrad͡zat͡ɕ, AS: pšegraʒać
Wiktionary
czas. przegrodzić
rzecz. przegradzanie n., przegroda, przegródka
Wiktionary
1. porażka
2. kobieta, która przegrała
3. coś, co się przegrało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poniesiona porażka w grze, rywalizacji lub rozgrywce
(1.2) przegrane środki pieniężne lub przedmiot
(1.3) niepowodzenie w jakiejś dziedzinie życia lub w dążeniu do wyznaczonego celu
Wiktionary
(1.1) Klął przez całą drogę do domu, nie mogąc pogodzić się z przegraną swojej drużyny.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡrãna, AS: pšegrãna
Wiktionary
rzecz. przegrany m., przegrywanie n., przegranie n., przegryw mos., przygrywka ż.
czas. grać, przegrywać ndk., przegrać dk.
przym. przegrany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegrać.
Wiktionary
czas. przegrywać, przegrać dk.
rzecz. przegrana ż., przegrany mos., przegryw mos.
przym. przegrany, growy
Wiktionary
człowiek, który przegrał w jakiejś grze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ulegający przeciwnikowi, doznający przegranej
(1.2) doznający niepowodzenia
(1.3) stanowiący porażkę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) człowiek, który doznaje porażki
Wiktionary
Przegrany (niem. "Der Untergeher") – powieść austriackiego pisarza Thomasa Bernharda z roku 1983. Jej tematem jest artystyczna kariera trzech początkujących pianistów koncertowych, z których jeden – Glenn Gould – jest postacią autentyczną, oraz ich nieustanne zmagania w dążeniu do najwyższej perfekcji w grze na fortepianie.
Wikipedia
rzecz. przegrana ż., przegranie n., przegrywanie n.
czas. przegrać dk., przegrywać ndk.
Wiktionary
(1.1) pokonany
(1.2) bezradny, skończony, stracony, ugotowany, załatwiony, zgubiony
(1.3) beznadziejny, stracony
(2.1) pokonany, utracjusz, zwyciężony
Wiktionary
1. okazać się słabszym, odnieść porażkę, doznać niepowodzenia;
2. grając, stracić coś;
3. nagrać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem;
4. spędzić jakiś czas na graniu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przegrywać)
(1.1) dokonany od|przegrywać.
Wiktionary
(1.1) Polska reprezentacja dobrze grała w meczu z Birmą, ale przegrała.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɡrat͡ɕ, AS: pšegrać
Wiktionary
rzecz. przegranie n., przegrany m., przegrana ż., przygrywka ż., przegryw mos.
czas. grać, przegrywać ndk.
przym. przegrany, growy
Wiktionary
1. coś, co przegradza, oddziela; ścianka, przepierzenie itp.
2. miejsce odgrodzone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś co dzieli lub oddziela
(1.2) odgrodzone, wydzielone miejsce
Wiktionary
rzecz. przegródka ż.
przym. przegrodowy
czas. przegradzać
Wiktionary
(1.1) bariera, gródź, mur, ściana, wręga, zapora
(1.2) komora, miejsce, przedział
Wiktionary
postawić przegrodę, oddzielić, przedzielić
SJP.pl
postawić przegrodę, oddzielić, przedzielić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przegradzać)
(1.1) dokonany od|przegradzać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡrɔd͡ʑit͡ɕ, AS: pšegroʒ́ić
Wiktionary
czas. przegradzać
Wiktionary
dawniej: zagrozić komuś
SJP.pl
zmienić układ czegoś, inaczej ugrupować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zmienić układ czegoś, inaczej ugrupować
SJP.pl
zmieniać układ czegoś, inaczej grupować
SJP.pl
potocznie: życiowy nieudacznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. nieudacznik, pechowiec
(1.2) slang. porażka
Wiktionary
(1.1) Ale z ciebie przegryw!
Wiktionary
rzecz. przegrana ż., przegrywanie n., przegranie n.
czas. przegrywać ndk., przegrać dk.
przym. growy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegrywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡrɨˈvãɲɛ, AS: pšegryvãńe
Wiktionary
czas. przegrywać
rzecz. przegrana ż., przegrany mos., przegryw mos.
przym. przegrany, growy
Wiktionary
urządzenie umożliwiające przegranie zarejestrowanego utworu muzycznego, filmu itp. na inny materiał rejestrujący
SJP.pl
1. okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia;
2. grając, tracić coś;
3. nagrywać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji
(1.2) grając w grze tracić coś, co było jej stawką
(1.3) nagrywać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem
(1.4) środ. teatr. odgrywać swoją rolę z nienaturalną przesadą
(1.5) pot. spędzać jakiś czas grając na instrumencie muzycznym lub w jakąś grę
Wiktionary
(1.1) To pomaga uprzytomnić sobie, że z alkoholem zawsze się przegrywa.
(1.5) Często przegrywałem całe noce na kompie!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡrɨvat͡ɕ, AS: pšegryvać
Wiktionary
rzecz. gracz mos., gra ż., przegrany m., przegrana ż., przegranie n., przegrywanie n., przygrywka ż., przegryw mos.
czas. grać, przegrać dk.
przym. przegrany, growy, grywalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegryzać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡrɨˈzãɲɛ, AS: pšegryzãńe
Wiktionary
czas. przegryzać
Wiktionary
1. gryząc, przebijać na wylot, rozrywać gryzieniem;
2. potocznie:
a) jeść coś niewielkiego;
b) o szkodliwych substancjach: uszkadzać, powodować korozję;
3. przegryzać się:
a) nabierać jednolitego smaku;
b) dawać sobie radę z kimś, czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przegryźć)
(1.1) niedokonany od|przegryźć.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡrɨzat͡ɕ, AS: pšegryzać
Wiktionary
rzecz. przegryzanie n.
Wiktionary
potocznie: niewielki posiłek; przekąska
SJP.pl
1. gryząc, przebić na wylot, rozerwać gryzieniem;
2. potocznie:
a) zjeść coś niewielkiego;
b) o szkodliwych substancjach: uszkodzić, spowodować korozję;
3. przegryźć się:
a) nabrać jednolitego smaku;
b) dać sobie radę z kimś, czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przegryzać)
(1.1) rozerwać, rozdzielić coś zębami
(1.2) pot. zjeść coś niewielkiego naprędce
(1.3) pot. o niektórych substancjach chemicznych: spowodować zniszczenie, korozję; uszkodzić
czasownik zwrotny dokonany przegryźć się (ndk. przegryzać się)
(2.1) o produktach żywnościowych i płynach: połączyć się, nabrać jednolitego smaku, nasiąknąć przyprawami
(2.2) o gryzoniach: przedostać się przez jakąś przeszkodę gryząc ją zębami
(2.3) przen. przedostać się z trudem przez jakąś twardą przeszkodę
(2.4) przen. zagłębić się w coś trudnego, skomplikowanego w celu zrozumienia tego
Wiktionary
(1.2) Głodny jestem, coś bym przegryzł.
(2.1) Wstaw sałatkę na dwie godziny do lodówki, niech się przegryzie.
(2.1) Nalewka powinna się przegryźć.
(2.2) Szczury przegryzły się przez drzwi do garażu.
(2.3) Wreszcie przegryzłem się przez ścianę, już myślałem, że złamię wiertło.
(2.4) Podobała mi się ta książka, chociaż przez pierwsze dwa rozdziały trudno mi było się przegryźć.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɡrɨɕt͡ɕ, AS: pšegryść
Wiktionary
(1.2) przekąsić
(1.3) przeżreć
(2.1) przeżreć się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegrzać.
(1.2) med. hipertermia
Wiktionary
Przegrzanie — podniesienie temperatury danej fazy, powyżej temperatury odpowiedniej przemiany fazowej. Przykładem może być podniesienie temperatury wody powyżej jej temperatury wrzenia. Mamy wtedy do czynienia z cieczą przegrzaną.
Wikipedia
(1.1) Jeśli wiatraczek słabo działa, to może nastąpić przegrzanie się procesora.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɡʒãɲɛ, AS: pšegžãńe
Wiktionary
czas. przegrzać dk., przegrzewać ndk.
rzecz. przegrzewanie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przegrzewać)
(1.1) dokonany od|przegrzewać.
Wiktionary
(1.1) Powietrze w środku było przegrzane, a rośliny zasłaniały połowę okien.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɡʒat͡ɕ, AS: pšegžać
Wiktionary
rzecz. przegrzanie n., przegrzewanie n.
czas. grzać
Wiktionary
małż morski
SJP.pl
o cechach przegrzebkowatych (rodzina małży)
SJP.pl
Przegrzebkowate (Pectinidae) – kosmopolityczna rodzina małży nitkoskrzelnych o kolistych lub owalnych muszlach, promieniście żebrowanych, z dwoma charakterystycznymi skrzydełkami po bokach szczytów. Połówki muszli różnią się wielkością – dolna jest bardziej wypukła. Ich barwa, desenie i powierzchnia są bardzo zmienne. Rodzina obejmuje około 360 gatunków rozsiedlonych głównie w ciepłych morzach. Wiele gatunków z tej rodziny poławia się jako atrakcyjne owoce morza.
Wikipedia
o cechach przegrzebkowatych (rodzina małży)
SJP.pl
Przegrzewacz – część kotła parowego, przeważnie w postaci wiązki rur, służy do ogrzania pary nasyconej powyżej temperatury nasycenia i otrzymania pary przegrzanej. Wprowadzenie przegrzewaczy podniosło sprawność maszyn parowych tłokowych i umożliwiło zastosowanie turbin parowych. Ogólnie im wyższa temperatura pary, tym większa sprawność termiczna maszyny. Dlatego zadaniem przegrzewacza jest wytworzenie pary o możliwie wysokiej temperaturze.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegrzewać.
Wiktionary
(1.1) Jeśli wiatraczek słabo działa, to następuje przegrzewanie się procesora.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɡʒɛˈvãɲɛ, AS: pšegževãńe
Wiktionary
czas. przegrzewać ndk., przegrzać dk.
rzecz. przegrzanie
Wiktionary
kończyć grzmieć, huczeć; przesuwać się grzmotem, hukiem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) zaprzestać grzmieć
Wiktionary
czas. grzmieć
rzecz. grzmot mzw./mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: przegroda; mała, niewielka przegroda
SJP.pl
Przegródka między zbiorami "A" i "B" leżącymi w "X" – podzbiór "L" przestrzeni topologicznej taki, że istnieją otwarte zbiory "U" i "W" leżące w "X" takie, że: formula_1
Zastosowania: Pojęcie przegródki znajduje liczne zastosowania w topologii, w szczególności w teorii wymiaru.
Wikipedia
1. miejsce zgięcia ręki, nogi, palca, zwłaszcza nasady dłoni;
2. część statywu przeznaczona do obracania aparatem fotograficznym w różnych kierunkach;
3. urządzenie łączące dwie części konstrukcyjne tak, że mogą się obracać tylko względem siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. pot. ruchome połączenie kości w kończynie, zwykle w odniesieniu do nadgarstka
(1.2) techn. ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi
(1.3) geol. miejsce o największym przegięciu warstw sfałdowanych
(1.4) daw. skręt, załamanie, zgięcie
Wiktionary
Przegub – połączenie ruchowe dwóch członów mechanizmu. Człony te mogą wykonywać tylko względne obroty wokół jednej, dwóch lub trzech osi.
Wikipedia
rzecz. przegubie n., przegubowiec mrz.
przym. przegubowy, przegubny
przysł. przegubowo
Wiktionary
(1.1) nadgarstek
(1.2) kolano
(1.4) przegubie
Wiktionary
potocznie: pojazd, np. tramwaj lub autobus, składający się z dwóch części połączonych elastycznym przegubem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. mot. pojazd z częściami połączonymi przegubem;
Wiktionary
(1.1) Na Mikołowskiej przegubowiec potrącił staruszkę.
(1.1) Celina wsiadła do przegubowca na przystanku obok cmentarza.
Wiktionary
rzecz. przegub mrz.
przym. przegubowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posiadający przegub
Wiktionary
(1.1) Podjechał trolejbus przegubowy, ale i tak nie udało nam się do niego wsiąść.
Wiktionary
rzecz. przegub mrz., przegubowiec mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w gminie Czerwionka-Leszczyny;
Wiktionary
Przegędza (niem. "Przegendza") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Czerwionka-Leszczyny. Wieś leży na Górnym Śląsku. Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 925.
Wikipedia
(1.1) W Przegędzy mieszka moja daleka rodzina.
(1.1) Na mapie zaznaczono Przegędzę jako miejscowość turystyczną.
Wiktionary
1. nie dawać komuś jeść przez dłuższy czas
2. przegładzać się - nie jeść przez dłuższy czas, być na ścisłej diecie
SJP.pl
1. nie dać komuś jeść przez dłuższy czas
2. przegłodzić się - powstrzymać się od jedzenia przez dłuższy czas, pobyć na ścisłej diecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich;
Wiktionary
Przegłos, inaczej metafonia, apofonia (ablaut – z niem.) – uwarunkowana fonologicznie wymiana samogłosek w temacie (np. w języku niemieckim i praindoeuropejskim), powstała na skutek historycznych procesów fonetycznych, jak również proces fonetyczny, w wyniku którego pojawia się przegłos, np. przegłos lechicki. Apofonia dzieli się na jakościową, gdzie następuje alternacja całego dźwięku (np. łac. "tego" i "toga") i ilościową, gdzie zmienia się długość samogłoski: "lēgit" – "lĕgit".
Wikipedia
(1.1) Klasyczny przykład tzw. przegłosu polskiego, czyli procesu, który zaszedł tylko w naszym języku, polegał na przejściu „e” bądź w „o", bądź w „a” przed spółgłoskami szeregu t, d, s, z, n, r, ł.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɡwɔs, AS: pšegu̯os
Wiktionary
przym. przegłosowy, głosowy
Wiktionary
(1.1) metafonia, umlaut
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przegłosować.
Wiktionary
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
1. zadecydować o czymś w głosowaniu
2. pokonać kogoś w głosowaniu
SJP.pl
1. decydować o czymś w głosowaniu
2. pokonywać kogoś w głosowaniu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przegłosować)
(1.1) decydować o czymś większością głosów
(1.2) pokonywać kogoś w głosowaniu
Wiktionary
rzecz. przegłosowywanie n.
czas. przegłosować dk.
przym. głosowy, głośnikowy
Wiktionary
Przegłębienie (trym) – w żeglarstwie i żegludze określenie pochylenia statku w stronę dziobu lub rufy. Ze względu na małe wartości, wielkość przegłębienia podaje się najczęściej nie w stopniach, lecz jako różnicę zanurzenia na dziobie i rufie. Przegłębienie kontrolowane jest za pomocą systemu trymującego, w którym główną rolę pełnią zbiorniki trymujące.
Wikipedia
środowiskowo: taki, który był bardzo wychwalany, promowany i nie spełnił oczekiwań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przehalsować.
Wiktionary
czas. przehalsować dk.
Wiktionary
przemieścić przedmiot (najczęściej pojazd), holując go
SJP.pl
holując pojazd lub inny przedmiot, przeprowadzać go z jednego miejsca na drugie
SJP.pl
spędzić pewien czas na wydawaniu donośnych dźwięków
SJP.pl
1. bawiąc się, stracić, zmarnować pieniądze, majątek;
2. strawić jakiś czas hulając, bawiąc się
SJP.pl
hultając się, bawiąc się, tracić, marnować coś
SJP.pl
przedstawić kogoś lub coś w sposób zbyt idealny; wyidealizować
SJP.pl
przedstawiać kogoś lub coś jako zbyt idealne
SJP.pl
podporządkować coś wpływom jakiejś ideologii w takim stopniu, że zostało to zniekształcone
SJP.pl
1. przesadzić z lekkomyślnym postępowaniem i ponieść tego skutki;
2. dawniej: spędzić jakiś czas na igrze (zabawie)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeinaczać)
(1.1) przedstawić niezgodnie z realiami
Wiktionary
przysł. inaczej
Wiktionary
roślina z rodziny astrowatych; felicja różnolistna
SJP.pl
w informatyce: ponownie zainstalować; zreinstalować
SJP.pl
dokonywać ponownej instalacji programu komputerowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nadanie czemuś zbyt intelektualnego charakteru
Wiktionary
rzecz. intelekt mrz., intelektualista mos., intelektualistka ż., intelektualizm mrz., intelektualizacja ż., intelektualizowanie n., odintelektualizowanie n., odintelektualizowywanie n., zintelektualizowanie n.
czas. przeintelektualizować dk., intelektualizować ndk., odintelektualizować dk., odintelektualizowywać ndk., zintelektualizować dk.
przym. intelektualny, intelektualistyczny
przysł. intelektualnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) nadać czemuś zbyt intelektualny charakter
Wiktionary
(1.1) Wydaje mi się, że zbytnio przeintelektualizowałem swoją wczorajszą wypowiedź.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛjĩntɛlɛktuwalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: pšei ̯ĩntelektuu̯alʹizovać
Wiktionary
rzecz. przeintelektualizowanie n., intelekt mrz., intelektualista mos., intelektualistka ż., intelektualizm mrz., intelektualizacja ż., intelektualizowanie n., odintelektualizowanie n., odintelektualizowywanie n., zintelektualizowanie n.
czas. intelektualizować ndk., odintelektualizować dk., odintelektualizowywać ndk., zintelektualizować dk.
przym. intelektualny, intelektualistyczny
przysł. intelektualnie
Wiktionary
inwestować w coś zbyt wiele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeistaczać.
Wiktionary
rzecz. przeistoczenie n.
czas. przeistaczać ndk., przeistoczyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zmiana formy lub postaci
(1.2) rel. w chrześcijaństwie: przemiana chleba i wina w ciało i krew Pańską
(1.3) rel. ryt w trakcie eucharystii, podczas którego następuje przeistoczenie (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Którzy chrześcijanie nie wierzą w przeistoczenie chleba i wina.
(1.3) Po przeistoczeniu ministrant zadzwonił dzwonkami.
Wiktionary
rzecz. przeistaczacz m., przeistaczanie n.
czas. istnieć, przeistaczać ndk., przeistoczyć dk.
Wiktionary
(1.2) transsubstancjacja
Wiktionary
czasownik
(1.1) przemienić
czasownik zwrotny przeistoczyć się
(2.1) przemienić się
Wiktionary
(2.1) Mniej więcej w ósmej klasie podstawówki Marzena nagle z dnia na dzień z ulicznego wywijasa z wiecznie podrapanymi kolanami przeistoczyła się w dziewczynę.
Wiktionary
czas. istnieć
rzecz. przeistaczanie n., przeistoczenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejadać.
Wiktionary
rzecz. przejedzenie n.
czas. przejadać ndk., przejeść dk.
Wiktionary
młodzieżowo: mieć przejarane - znaleźć się w bardzo trudnej sytuacji; mieć przerąbane (przechlapane, przekichane, przepieprzone, przerypane, przesrane, przewalone)
SJP.pl
zewnętrzny, dający się zauważyć znak czegoś; objaw, oznaka, wyraz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) oznaka czegoś, zewnętrzny znak
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛjaf, AS: pšei ̯af
Wiktionary
rzecz. przejawianie n., przejawienie n.
czas. przejawiać ndk., przejawić dk.
Wiktionary
(1.1) oznaka, znak, wyraz, symptom
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛjaˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pšei ̯avʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. przejaw m.
czas. przejawiać, przejawić
Wiktionary
(1.1) pokazywanie, manifestowanie, demonstrowanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przejawić)
(1.1) niedokonany od|przejawić.
czasownik zwrotny niedokonany przejawiać się (dk. przejawić się)
(2.1) niedokonany od|przejawić się.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjavʲjät͡ɕ, AS: pšei ̯avʹi ̯äć
Wiktionary
czas. przejawić dk.
rzecz. przejawianie n., przejaw mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przejawiać)
(1.1) okazać na zewnątrz
czasownik zwrotny dokonany przejawić się (ndk. przejawiać się)
(2.1) wyjść na jaw
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjavʲit͡ɕ, AS: pšei ̯avʹić
Wiktionary
rzecz. przejawianie n., przejaw mrz.
czas. przejawiać
Wiktionary
(1.1) objawić, okazać, pokazać, ujawnić, uzewnętrznić, wyrazić
Wiktionary
1. przebywanie jakiejś drogi pojazdem;
2. miejsce, gdzie można przejechać w poprzek jakąś trasę, drogę, zwłaszcza tor kolejowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przebywanie jakiejś drogi pojazdem lub konno
(1.2) miejsce, gdzie można przejechać w poprzek jakąś trasę, drogę, zwłaszcza tor kolejowy
(1.3) zezwolenie na przejechanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛjast, AS: pšei ̯ast
Wiktionary
rzecz. przejazdówka ż., przejezdność ż., przejażdżka ż., przejechanie n., przejeżdżanie n., jazda ż., jezdnia ż., Przejazd m., jezdny mos.
czas. przejeżdżać ndk., przejechać dk., jechać ndk., przyjechać dk.
przym. przejazdowy, jezdny
przysł. przejazdem
wykrz. jazda
Wiktionary
(1.1) przejście, przelot
(1.2) przejście, skrzyżowanie
(1.3) droga wolna
Wiktionary
1. przebywanie jakiejś drogi pojazdem;
2. miejsce, gdzie można przejechać w poprzek jakąś trasę, drogę, zwłaszcza tor kolejowy
SJP.pl
Przejazdem – polski zespół muzyczny założony w 1992 roku przez Pawła Sochę. Charakterystyczne dla grupy jest wypracowanie nowego stylu: połączenia muzyki szantowej i country, który muzycy nazwali shantry.
Wikipedia
dawniej: przejażdżka
SJP.pl
Przejazdowo (niem. "Quadendorf") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański. Leży na obszarze Żuław Gdańskich. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest lokalnym węzłem drogowym (skrzyżowanie drogi krajowej nr 7 (E77) z drogami wojewódzkimi nr 226 i 501 i graniczy bezpośrednio z Gdańskiem. Niegdyś przez wioskę przechodziła linia kolei wąskotorowej. Miejscowość posiada całodobowe połączenie komunikacją miejską z Gdańskiem liniami autobusowymi.
Wikipedia
wycinać zbyt gęste gałęzie drzewa
SJP.pl
wycinać zbyt gęste gałęzie drzewa
SJP.pl
wyciąć zbyt gęste gałęzie drzewa
SJP.pl
wyciąć zbyt gęste gałęzie drzewa
SJP.pl
wyciąć zbyt gęste gałęzie drzewa
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przejaśniać)
(1.1) dokonany od|przejaśniać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjäɕɲit͡ɕ, AS: pšei ̯äśńić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka jazda, zwykle dla przyjemności, np. samochodem, konno
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjaʃt͡ʃka, AS: pšei ̯aščka
Wiktionary
rzecz. jezdny mos., jazda ż., przejezdny mos., przejazd m., przejezdność ż., przejeżdżanie n., przejeżdżenie n., przejechanie n., Przejazd mrz.
czas. przejeżdżać ndk., przejeździć dk., przejechać dk.
przym. przejezdny
przysł. przejezdnie
wykrz. jazda
Wiktionary
przepierdolić; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. przegrać;
2. stracić coś w wyniku porażki;
3. przeciąć;
4. roztrwonić;
5. o mężczyźnie: odbyć stosunek płciowy
SJP.pl
przepierdalać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. przegrywać;
2. tracić coś w wyniku porażki;
3. przecinać;
4. roztrwaniać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejechać.
Wiktionary
rzecz. przejezdny mos., przejazd m., przejezdność ż., przejażdżka ż., przejeżdżanie n., przejeżdżenie n., Przejazd mrz.
czas. przejeżdżać ndk., przejeździć dk., przejechać dk.
przym. przejezdny
przysł. przejezdnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) jadąc, przebyć jakiś odcinek drogi
(1.2) jadąc, przebyć lub pokonać jakąś trasę
(1.3) mot. potrącić kogoś, prowadząc pojazd
czasownik zwrotny przejechać się
(2.1) przen. zawieść się na kimś
Wiktionary
(1.1) Przejechałam już 50 kilometrów.
(1.3) Przechodzień nieoczekiwanie wtargnął na ulicę, więc nie miałem najmniejszych szans, by go nie przejechać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjɛxat͡ɕ, AS: pšei ̯eχać
Wiktionary
rzecz. przejezdny mos., przejazd m., przejezdność ż., przejażdżka ż., przejeżdżanie n., przejeżdżenie n., przejechanie n., Przejazd mrz.
czas. jechać, przejeżdżać ndk., przejeździć dk.
przym. przejezdny
przysł. przejezdnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejednać.
Wiktionary
czas. jednać, przejednać dk.
Wiktionary
1. uzyskać czyjeś przebaczenie lub czyjąś zgodę na coś, zjednać sobie czyjąś przychylność; przebłagać, ułagodzić;
2. rzadko: przejednać się - dać się ułagodzić, przestać się gniewać; przebaczyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przejednywać)
(1.1) dokonany od|przejednywać.
Wiktionary
(1.1) Chciałem się z nim pokłócić, ale przejednał mnie zapewnieniem, że „pamięta jeszcze dobre, polskie czasy”.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjɛdnat͡ɕ, AS: pšei ̯ednać
Wiktionary
rzecz. przejednanie n.
czas. jednać
Wiktionary
taki, który się przejadł (objadł się)
SJP.pl
kobieta będąca gdzieś przejazdem; przejeżdżająca
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przejezdny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przejezdne
Wiktionary
rzecz. przejezdny mos., przejazd m., przejażdżka ż., przejeżdżanie n., przejeżdżenie n., przejechanie n., Przejazd mrz.
czas. przejeżdżać ndk., przejeździć dk., przejechać dk.
przym. przejezdny
przysł. przejezdnie
Wiktionary
1. taki, którym można przejechać, nadający się do przejechania; drożny;
2. taki, który gdzieś przejeżdża, będący przejazdem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący przejazdem; zatrzymujący się na chwilę przed dalszą podróżą
(1.2) nadający się do przejazdu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba będąca przejazdem
Wiktionary
rzecz. przejeżdżanie n., przejezdność ż., przejechanie n., przejażdżka ż.
czas. przejechać, przejeżdżać
Wiktionary
kobieta będąca gdzieś przejazdem; przejezdna
SJP.pl
osoba będąca gdzieś przejazdem; przejezdny
SJP.pl
cecha drogi nadającej się do przejazdu; przejezdność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przejeżdżalne
Wiktionary
przym. przejeżdżalny
Wiktionary
nadający się do przejazdu; przejezdny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejeżdżać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛjɛʒˈd͡ʒãɲɛ, AS: pšei ̯ežǯãńe
Wiktionary
rzecz. przejezdny mos., przejazd m., przejezdność ż., przejażdżka ż., przejeżdżenie n., przejechanie n., Przejazd mrz.
czas. zjeżdżać, przejeżdżać ndk., przejeździć dk., przejechać dk.
przym. przejezdny
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) przebywać jakąś drogę lądowym środkiem lokomocji
(1.2) o lądowym środku lokomocji: przebywać jakąś drogę
(1.3) dostawać się na drugą stronę czegoś jadąc, przekraczać coś w czasie jazdy
(1.4) ranić lub zabijać istotę żywą na skutek najechania na nią, lub potrącenia jej
czasownik nieprzechodni
(2.1) jadąc, mijać określone miejsce
(2.2) przesunąć coś po czymś innym
(2.3) zostać przesuniętym po czymś innym
czasownik zwrotny
(3.1) jechać dla własnej przyjemności
(3.2) pot. ostro wyśmiać lub skrytykować kogoś
(3.3) pot. zawieść się
(3.4) pot. umierać
Wiktionary
(1.1) Przejeżdżaliśmy tę trasę już wielokrotnie.
(1.2) W ramach testów każdy samochód przejeżdża pewien odcinek.
(1.3) Przejeżdżamy właśnie Wisłę.
(1.4) O Boże, na tym filmie ze wszystkich stron widać jak przejeżdżam człowieka!
(2.1) Ciągle ktoś przejeżdża ten zakazu wjazdu.
(2.2) Przejeżdżając metalem po szkle uzyskasz niezbyt miły dźwięk.
(2.3) Patrzyli z zapartym tchem, jak palec nauczyciela przejeżdża wzdłuż listy w dzienniku.
(3.1) […] najbardziej urocza uliczka Krakowa, po której zaczarowanymi dorożkami przejeżdżali się bohaterowie wiersza Gałczyńskiego. [https://bluephotos.blogspot.com/2007/12/moemy-na-chwil-powrci-do-krakowskiego.html Internet]
(3.2) Przejeżdżał się po nim nie raz i nie dwa.
(3.3) Przejeżdżałem się na kobietach wielokrotnie, ale ciągle łapię się w te same sidła.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈjɛʒd͡ʒat͡ɕ, AS: pšei ̯ežǯać
Wiktionary
rzecz. przejezdny mos., Przejazd mrz., przejezdność ż., przejechanie n., przejeżdżanie n., przejazd, przejażdżka
przym. przejezdny
czas. dojeżdżać, najeżdżać, nadjeżdżać, nazjeżdżać, objeżdżać, odjeżdżać, podjeżdżać, poodjeżdżać, poprzyjeżdżać, porozjeżdżać, powjeżdżać, powyjeżdżać, pozjeżdżać, przyjeżdżać, rozjeżdżać, ujeżdżać, wyjeżdżać, zajeżdżać, zjeżdżać, przejechać, jechać
Wiktionary
poprzeczny element konstrukcyjny występujący w układzie co najmniej trzech elementów podłużnych; wymian
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejmować.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛjmɔˈvãɲɛ, AS: pšei ̯movãńe
Wiktionary
czas. przejmować ndk., przejąć dk.
rzecz. przejęcie n.
Wiktionary
brać, przyjmować to, co wcześniej należało do kogoś innego, odbierać coś od kogoś, brać na swój rachunek, użytek, do dalszego wykorzystania, na swoją odpowiedzialność
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przejąć)
(1.1) brać coś po innym właścicielu czy zwierzchniku
(1.2) brać czyjeś zachowania jako własne
(1.3) zatrzymywać kogoś lub coś w drodze
(1.4) stawać się panującym stanem fizycznym lub psychicznym
czasownik zwrotny niedokonany przejmować się (dk. przejąć się)
(2.1) odczuwać strach o co lub wzruszenie
(2.2) traktować coś bardzo poważnie
Wiktionary
(1.1) W 1950 r. komunistyczne władze Czech zlikwidowały prowincję, przejmując jej klasztory i więżąc wszystkich zakonników.
Wiktionary
rzecz. przejmowanie n., przejęcie n.
czas. przejąć dk.
przym. przejmujący
przysł. przejmująco
Wiktionary
(1.1) brać, odbierać, przechwytywać, zabierać
(1.2) przyswajać, wzorować się, zapożyczać
(1.3) przechwytywać
(1.4) ogarniać, opanowywać, przenikać
(2.1) martwić się, niepokoić się, wzruszać się
(2.2) brać do serca
Wiktionary
przenikliwy, przeraźliwy; wzruszający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywołujący głębokie odczucie lub uczucie
Wiktionary
(1.1) Jakiż przejmujący to był widok, rozdzierał serce!
Wiktionary
czas. przejąć dk., przejmować ndk.
przym. przejęty
przysł. przejmująco
Wiktionary
(1.1) przenikliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przejrzałe
Wiktionary
przym. przejrzały
Wiktionary
1. zbyt dojrzały;
2. taki, który lata świetności ma już za sobą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty
(1.2) iron. o człowieku: w podeszłym wieku
Wiktionary
(1.2) A baby, zwłaszcza dojrzałe i przejrzałe, stanowią większość elektoratu.
Wiktionary
czas. przejrzeć dk.
rzecz. przejrzałość ż.
Wiktionary
o owocach: stawać się zbyt dojrzałym
SJP.pl
1. przeniknąć wzrokiem, spojrzeć przez coś;
2. zobaczyć coś jedno po drugim; sprawdzić; przewertować;
3. zacząć widzieć; odzyskać wzrok; rozpoznać czyjeś zamiary, intencje;
4. przekroczyć okres szczytowej dojrzałości, stać się zbyt dojrzałym;
5. przejrzeć się - zobaczyć swoje odbicie w czymś
SJP.pl
czasownik
(1.1) obejrzeć coś dokładnie, sprawdzając stan tego i/lub jakość
(1.2) obejrzeć coś, na ogół pobieżnie, w celu zaznajomienia się z tym
(1.3) rozpoznać czyjeś prawdziwe zamiary, rozszyfrować kogoś, zobaczyć dokładnie jaki ktoś jest naprawdę
(1.4) stać się częściowo widocznym
(1.5) zacząć widzieć
(1.6) zrozumieć swój błąd, złe zrozumienie, niewiedzę
(1.7) przeniknąć coś wzrokiem
(1.8) roślinach i ich owocach: stać się zbyt dojrzałym
czasownik zwrotny
(2.1) przejrzeć się → obejrzeć swoje odbicie
Wiktionary
(1.2) Wystarczy obejrzeć telewizję, posłuchać radia lub przejrzeć gazetę.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛjʒɛt͡ɕ, AS: pšei ̯žeć
Wiktionary
rzecz. przejrzenie dk., przeglądanie ndk., przeglądnięcie dk., przejrzewanie ndk.
czas. przeglądać ndk., przeglądnąć dk.
przym. przejrzysty, przejrzały
Wiktionary
przejrzynka skalica - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przejrzyste; cecha tych, którzy są przejrzyści
Wiktionary
przym. przejrzysty
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przejrzysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który przepuszcza promienie słoneczne
(1.2) łatwy do zrozumienia, o prostej i logicznej konstrukcji
(1.3) przen. publ. działający jawnie
Wiktionary
(1.1) Woda w rzece była przejrzysta i zimna.
(1.2) Nowa ustawa unormowała w sposób przejrzysty obowiązki ratownika medycznego.
Wiktionary
IPA: pʃɛjˈʒɨstɨ, AS: pšei ̯žysty
Wiktionary
rzecz. przejrzystość ż., przejrzenie n.
czas. przejrzeć dk.
przysł. przejrzyście
Wiktionary
(1.1) wyrazisty, przezroczysty, prześwitujący, czysty, jasny
(1.2) jasny, klarowny, zrozumiały, jednoznaczny, wyrazisty, logiczny
(1.3) jawny, transparentny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: przejrzysto, przejrzyście
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przejmować)
(1.1) dokonany od|przejmować.
czasownik zwrotny dokonany przejąć się (ndk. przejmować się)
(2.1) dokonany od|przejmować się.
Wiktionary
(1.1) Bo oni się oczywiście natychmiast przejęli, że USA będą zawracać głowę kolejnymi represjami.
(1.1) Kapitan polecił, aby pierwszy przejął dowodzenie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pšei ̯o̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. przejmowanie n., przejęcie n.
czas. przejmować ndk.
przym. przejmujący
przysł. przejmująco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odprzymiotnikowy od|przejąć.
(1.2) niepokój, zaniepokojenie, poddenerwowanie
Wiktionary
czas. przejąć dk., przejmować ndk.
rzecz. przejmowanie n.
Wiktionary
dawniej: gwiżdżąc, przelatywać koło kogoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo zaabsorbowany
Wiktionary
(1.1) Paź zdjął niebieską czapkę, skłonił się i opuścił salę, przejęty.
Wiktionary
przym. przejmujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Przejęzyczenie spikera, który podkreślił, że wcale nie było mowy o obecnym prezydencie, nie było zrobione przypadkowo.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšei ̯ẽũ̯zyčẽńe
Wiktionary
rzecz. język m., języczek m., jęzor m., językowiec m., języcznik m.
czas. przejęzyczyć się dk.
przym. językowy
przysł. językowo
Wiktionary
Przejścia, "transitiones", figura retoryczna polegająca na kierowaniu uwagi słuchacza (widza) na kolejne części wypowiedzi, ułatwiająca śledzenie toku wypowiedzi. Zwykle w postaci zapowiedzi lub zwrotów ustanawiających ramy narracji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przejść.
(1.2) miejsce, przez które można przejść
(1.3) książk. zwykle przykre zdarzenie, doświadczenie; także przeżycie spowodowane tym zdarzeniem
(1.4) książk. faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp.
(1.5) muz. wstawka między dwiema częściami utworu
(1.6) sport. w siatkówce: zmiana ustawienia drużyny na boisku, po zdobyciu prawa do wykonywania zagrywki, polegająca na przesunięciu zawodników o jedną pozycję, zgodnie z ruchem wskazówek zegara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tym razem fala protestów musi zmusić rządy do przejścia od słów do czynów.
(1.2) Zróbcie przejście dla niepełnosprawnego.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛjɕt͡ɕɛ, AS: pšei ̯śće
Wiktionary
rzecz. przechodni mos., przechodka ż., przejściówka ż., przejściowość ż., przechodniość ż., przechadzka ż., przechodzień m., przechodzenie n.
czas. przejść dk., przechodzić ndk., przechadzać się ndk.
przym. przejściowy, przechodni
przysł. przejściowo, przechodnio
Wiktionary
(1.6) rotacja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przejściowy, tymczasowo
Wiktionary
rzecz. przechodzenie n., przechodniość ż., przechadzka ż., przejście n., przejściówka ż.
przym. przejściowy
czas. przechadzać się, przechodzić, przejść
Wiktionary
(1.1) tymczasowo, chwilowo, czasowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przejściowe; cecha tych, którzy są przejściowi
Wiktionary
przym. przejściowy
rzecz. przejściówka ż., przechodniość ż., przechadzka ż., przechodzenie n., przejście n.
czas. przechadzać się, przechodzić, przejść
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający charakter krótkotrwały; taki, który przeminie
(1.2) mający charakter tymczasowy, prowizoryczny
(1.3) stanowiący przejście
Wiktionary
(1.1) Mam w pracy przejściowe problemy związane z przyszłoroczną fuzją.
(1.1) Terror, akty przemocy są zjawiskami przejściowymi i tak też należy je traktować.
(1.2) Twoja poprawka w tym projekcie to jedynie przejściowe rozwiązanie.
(1.2) W Pomiechówku znajdował się kiedyś mały, przejściowy obóz koncentracyjny.
Wiktionary
rzecz. przejście n., przejściówka ż., przejściowość ż., przechodniość ż., przechadzka ż., przechodzenie n.
czas. przejść, przechadzać się, przechodzić
przysł. przejściowo
Wiktionary
(1.1) tymczasowy, krótkotrwały, nietrwały, przemijający, przelotny, chwilowy
(1.2) tymczasowy, prowizoryczny, niedopracowany, chwilowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. okres przejściowy
(1.2) pot. coś tymczasowego, mającego charakter przejściowy, zwykle o mieszkaniu
(1.3) pot. element umożliwiający podłączenie urządzenia do innego gniazda niż przeznaczenie wtyczki
(1.4) pot. wierzchnie okrycie noszone w okresie jesiennym lub wiosennym
(1.5) hist. gwara. więz. przejściowa cela więzienna w czasach okupacji hitlerowskiej
(1.6) pot. bilet kolejowy umożliwiający podróżowanie między ostatnią stacją przed przejściem granicznym a pierwszą stacją po drugiej stronie granicy
(1.7) pot. mot. samochód osobowy marki Polonez w wersji MR'89
Wiktionary
(1.2) Mieszkamy w przejściówce, nawet nie rozpakowujemy rzeczy z kartonów.
(1.3) Rewelacyjna, poręczna, wygodna w użyciu przejściówka dysku twardego 2,5 cala na 3,5.
(1.7) Ale fajnego poloneza przejściówkę kupiłeś! Ja nadal marzę o kapitalnym remoncie mojego malucha.
Wiktionary
IPA: pʃɛjɕˈt͡ɕufka, AS: pšei ̯śćufka
Wiktionary
rzecz. przejściowość ż., przejście n., przechodniość ż., przechadzka ż., przechodzenie n., przechodzień mos.
przym. przejściowy
przysł. przejściowo
czas. przechadzać się, przechodzić, przejść
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przechodzić)
(1.1) dokonany od|przechodzić.
Wiktionary
(1.1) Było bardzo przyjemnie tak iść i czuć się małą, bezbronną, poetyczną istotą, która wymaga opieki i tkliwości i która nie potrafi przejść pięciu metrów trotuaru nie podtrzymywana przez silne męskie ramię.
Wiktionary
IPA: pʃɛjɕt͡ɕ, AS: pšei ̯ść
Wiktionary
rzecz. przechodni mos., przechodka ż., przejście n., przejściówka ż., przejściowość ż., przechodniość ż., przechadzka ż., przechodzień m., przechodzenie n., przechadzanie n.
czas. przechodzić ndk., przechadzać się ndk.
przym. przejściowy, przechodni
przysł. przejściowo
partyk. przeszło
Wiktionary
potocznie: przekonywać kogoś do własnych interesów, wpływać na zmianę czyichś zapatrywań; wkupiać się w łaski, zaskarbiać zaufanie, przeciągać na swoją stronę
SJP.pl
potocznie: przekonać kogoś do własnych interesów, wpłynąć na zmianę czyichś zapatrywań; wkupić się w łaski, zaskarbić zaufanie, przeciągnąć na swoją stronę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekabacać)
(1.1) pot. wpłynąć na czyjąś perspektywę i poglądy tak, by zmieniły się na własną korzyść
czasownik zwrotny dokonany przekabacić się (ndk. przekabacać się)
(2.1) pot. zmienić swoją opinię pod czyimś wpływem
Wiktionary
(1.1) Jestem prawie pewna, że kilku oficerów udało im się przekabacić, ale raczej niewielu.
Wiktionary
(1.1) kaptować, urobić
Wiktionary
1. dawniej: przekazać jakąś informację za pomocą łączy telefonicznych; przedzwonić, przetelefonować;
2. potocznie: przekazać donos, oskarżenie, plotkę; nakablować, donieść
SJP.pl
1. dawniej: przekazywać jakąś informację za pomocą łączy telefonicznych; przedzwaniać;
2. potocznie: przekazywać donos, oskarżenie, plotkę; kablować, donosić
SJP.pl
zmienić kalibrację
SJP.pl
zmieniać kalibrację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekarnawałować.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkarnavawɔˈvãɲɛ, AS: pšekarnavau̯ovãńe
Wiktionary
czas. przekarnawałować
Wiktionary
czasownik
(1.1) stracić pieniądze lub czas na zabawę, tańce, karnawałowanie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkarnavaˈwɔvat͡ɕ, AS: pšekarnavau̯ovać
Wiktionary
rzecz. przekarnawałowanie n., karnawał, karnawałowicz
przym. karnawałowy
czas. karnawałować, nakarnawałować się, rozkarnawałować się
Wiktionary
1. przetasowywać;
2. dawniej: przekartkowywać
SJP.pl
spędzić określony czas na kaszleniu; przekasłać
SJP.pl
spędzić określony czas na kaszleniu; przekaszleć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tekst, nagranie, film bądź w inny sposób zapisane informacje historyczne będące źródłem wiedzy o przeszłości; także przedmiot
(1.2) pieniądze wysłane poprzez pocztę lub bank
(1.3) wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank
(1.4) formularz wypełniany przy zlecaniu przesłania pieniędzy poprzez pocztę lub bank
(1.5) techn. przesył, przekazanie czegoś
(1.6) treść, pogląd, przekonanie, które artysta (pisarz, reżyser, muzyk) chce przekazać innym poprzez swoje dzieło
Wiktionary
(1.1) Według przekazu Euzebiusza z Cezarei przed bitwą przy moście Mulwijskim Konstantyn miał wizję, która pozwoliła mu odnieść zwycięstwo.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛkas, AS: pšekas
Wiktionary
rzecz. przekazanie dk., przekazywanie ndk., przekaźnik
czas. przekazać dk., przekazywać ndk.
przym. przekazowy, przekaźnikowy
Wiktionary
(1.3) przelew
(1.5) transmisja, transfer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekazać.
Wiktionary
czas. przekazać dk., przekazywać ndk.
rzecz. przekazywanie n., przekaz mrz., przekaźnik mrz.
Wiktionary
1. powierzyć komuś coś;
2. powtórzyć komuś jakąś informację
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekazywać)
(1.1) dokonany od|przekazywać.
Wiktionary
(1.1) Wedle świadectwa przekazanego przez Plutarcha filozof z Abdery jednoznacznie ujmował wzajemny stosunek sztuki oraz przyrody: człowiek stał się uczniem zwierząt i naśladując pająka, jaskółkę, łabędzia czy słowika, znalazł metody tkania, budowania, śpiewu.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkazat͡ɕ, AS: pšekazać
Wiktionary
rzecz. przekazanie n., przekazywanie n., przekaz mrz., przekaźnik
Wiktionary
dawniej: ten, kto przekazuje coś
SJP.pl
dawniej: ta, która przekazuje coś
SJP.pl
żartobliwie: środki masowego przekazu
SJP.pl
zdolność, możność przekazywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekazywalne
Wiktionary
przym. przekazywalny
Wiktionary
dający się przekazać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekazywać.
Wiktionary
(1.1) Na całość urządzeń przekazywania informacji w relacji tor-pojazd w SRK składa się część torowa i część pojazdowa umieszczona w pojeździe trakcyjnym.
Wiktionary
czas. przekazywać ndk., przekazać dk.
rzecz. przekazanie n., przekaz m., przekaźnik mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dawać komuś coś (jakiś przedmiot)
(1.2) dawać komuś uprawnienia do czegoś
(1.3) (o emocjach) wzbudzać w odbiorcy
(1.4) (o myślach, ideach) być odczytanym / zrozumianym przez odbiorcę
(1.5) powtarzać / przesyłać informację
(1.6) telekom. inform. przesyłać sygnał, informację
Wiktionary
(1.1) Towary przekazujemy natychmiast po otrzymaniu dowodu wpłaty.
(1.1) Prochy zmarłych przekazujemy rodzinom.
(1.2) Dyrektor zawsze przekazuje władzę zastępcy na czas swojej nieobecności.
(1.3) Niby nic nie robisz, a przekazujesz mi tyle radości!
(1.4) Ten artykuł nie przekazuje nam żadnej nowej koncepcji.
(1.5) Sekretarka przekazuje mi, że jest pan skłonny zaakceptować naszą ofertę.
(1.5) Reporter przekazuje, że z rozbitej cysterny ulotnił się chlor.
(1.6) Satelita przekazuje pierwszy sygnał dopiero osiem godzin po starcie.
(1.6) Ruter nie przekazuje pakietów. Chyba jest źle skonfigurowany.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkaˈzɨvat͡ɕ, AS: pšekazyvać
Wiktionary
rzecz. przekaz m., przekaźnik m., przekazywanie n., przekazanie n.
Wiktionary
(1.1) dawać, oddawać, powierzać, wręczać
(1.2) dawać, powierzać
(1.5) podawać, ogłaszać
(1.6) wysyłać, emitować
Wiktionary
1. urządzenie stosowane np. w automatyce, odbierające jakieś sygnały, przetwarzające je i przesyłające dalej;
2. przekaźnik nerwowy - związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu impulsów nerwowych z komórek do innych komórek (zarówno nerwowych jak i nienerwowych, np. mięśniowych); neuroprzekaźnik, mediator, neuromediator, neurotransmiter, transmiter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do zamiany sygnału o małej mocy na taki sam sygnał o większej mocy celem przesłania go dalej
(1.2) elektr. urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;
Wiktionary
Przekaźnik – urządzenie elektryczne lub elektroniczne zaprojektowane do wywołania ustalonej nagłej zmiany stanu w jednym lub więcej obwodach wyjściowych przy spełnieniu odpowiednich warunków wejściowych. Przekaźnik reaguje na zmianę pewnej wejściowej wielkości fizycznej (na przykład napięcia, natężenia prądu, ciśnienia płynu, temperatury) w taki sposób, że po przekroczeniu pewnej jej wartości sygnał wyjściowy zmienia się skokowo (z reguły z "włącz" na "wyłącz" albo odwrotnie).
Wikipedia
(1.1) Koło mojego domu postawiono przekaźnik telefonii komórkowej.
(1.2) Dzięki przekaźnikom można opracowywać skomplikowane obwody automatyki.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkaʑɲik, AS: pšekaźńik
Wiktionary
rzecz. przekaźnikownia ż., przekaz m., przekazywanie n., przekazanie n.
czas. przekazywać ndk., przekazać dk.
przym. przekaźnikowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przekaźnikiem, dotyczący przekaźnika
Wiktionary
rzecz. przekaźnik m., przekaz mrz.
Wiktionary
potocznie: spędzić dłuższy czas tym samym miejscu
SJP.pl
przesiadywać w więzieniu przez pewien czas
SJP.pl
przenieść, skierować w inne miejsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekierować.
Wiktionary
czas. przekierować dk.
Wiktionary
przenieść, skierować w inne miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekierowywać)
(1.1) dokonany od|przekierowywać.
Wiktionary
(1.1) Przekierowała mi numery telefonów, aby połączenia trafiały na jej numer.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛcɛˈrɔvat͡ɕ, AS: pšeḱerovać
Wiktionary
rzecz. kierowca mos., przekierowanie n.
czas. kierować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekierowywać.
Wiktionary
czas. przekierowywać ndk.
Wiktionary
przenosić, skierowywać w inne miejsce
SJP.pl
skierować coś w innym kierunku lub na inny cel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekimać.
Wiktionary
czas. przekimać dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nakleić w inne miejsce
SJP.pl
naklejać w inne miejsce
SJP.pl
1. klepiąc, przebyć jakiś czas;
2. klepiąc, przebić na wylot;
3. przenośnie: szybko coś odmówić, np. wiersz, pacierz
SJP.pl
1. klepiąc, przebijać na wylot;
2. przenośnie: prędko odmawiać wiersz, pacierz itp.
SJP.pl
1. obelżywy, wulgarny wyraz używany w stosunku do kogoś lub dla wyrażenia gniewu, złości;
2. klątwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś
(1.2) klątwa, życzenie komuś źle
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młodzież rozmawiając między sobą używa dużo przekleństw.
(1.2) (…) dzieci, urodzone z tej miłości, przychodziły na świat ze stygmatem przekleństwa.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ, AS: pšeklẽĩ ̯stfo
Wiktionary
czas. przeklinać, przekląć, kląć, wykląć
przym. przeklęty
rzecz. przeklinanie n.
Wiktionary
(1.2) klątwa
Wiktionary
wielokrotnie kliknąć myszką komputerową, by dostać się do pożądanej treści
SJP.pl
wielokrotnie klikać myszką komputerową, by dostać się do pożądanej treści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeklinać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛklʲĩˈnãɲɛ, AS: pšeklʹĩnãńe
Wiktionary
czas. przeklinać, przekląć, kląć, wykląć
rzecz. przekleństwo n.
przym. przeklęty
Wiktionary
1. rzucać na kogoś klątwę; wyklinać
2. potępiać coś złorzecząc, nie móc myśleć o czymś bez przekleństwa
3. używać przekleństw, kląć
SJP.pl
czasownik
(1.1) kląć, używać wulgarnego słownictwa
(1.2) rzucać klątwę, życzyć źle
Wiktionary
(1.1) Karolek do domu! Zaraz taki wpierdol dostaniesz, że ci się odechce przeklinać!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈklʲĩnat͡ɕ, AS: pšeklʹĩnać
Wiktionary
rzecz. przeklinanie n., przekleństwo
przym. przeklęty
czas. przekląć, kląć, wykląć
Wiktionary
(1.1) kląć, bluzgać, przen. wyrażać się
(1.2) bluźnić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przeprowadzić
Wiktionary
czas. przekludzać się
Wiktionary
1. rzucić na kogoś klątwę; wykląć;
2. potępić coś złorzecząc;
3. użyć przekleństwa, źle się wyrazić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeklinać)
(1.1) dokonany od|przeklinać.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛklɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšeklõńć
Wiktionary
rzecz. przeklinanie n., przekleństwo n.
czas. przeklinać, wykląć
przym. przeklęty
Wiktionary
dawniej:
1. człowiek przeklęty, zasługujący na przekleństwo;
2. człowiek nałogowo przeklinający;
3. diabeł, bies
SJP.pl
1. rzucić na kogoś klątwę; wykląć;
2. potępić coś złorzecząc;
3. użyć przekleństwa, źle się wyrazić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od przekląć
Wiktionary
Przeklęty (org. "Thinner") – amerykański film grozy z 1996 roku.
Film jest ekranizacją powieści Stephena Kinga pt. "Chudszy" ("Thinner").
Wikipedia
(1.1) Zabiję tę przeklętą istotę.
Wiktionary
czas. przekląć, przeklinać
rzecz. przekleństwo n., przeklęcie n., przeklinanie n.
Wiktionary
(1.1) cholerny, okropny, straszny, wredny, wstrętny
Wiktionary
potocznie: przemyśliwać coś
SJP.pl
potocznie: przemyśleć coś
SJP.pl
potocznie:
1. spędzić jakiś czas na odbywaniu stosunku płciowego;
2. obyć długi i intensywny stosunek płciowy
SJP.pl
potocznie:
1. spędzić jakiś czas na odbywaniu stosunku płciowego;
2. obyć długi i intensywny stosunek płciowy
SJP.pl
zmienić kolor czegoś
SJP.pl
zmieniać kolory czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekoloryzować.
Wiktionary
czas. przekoloryzować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekomarzać.
Wiktionary
(1.1) Z potocznie rozpoznawanych (Laura i Filon) wyznaczników gatunkowych idylli, właściwie niczego nie odnajdziemy, bo ani śladu przekomarzań kochanków, wymiany podarunków, rozstań o świcie, zapewnień o miłości (…)
Wiktionary
rzecz. nieprzekomarzanie n., komar mzw., komarek mzw., Komar mzw., komarowate nmos.
czas. przekomarzać ndk.
przym. komarzy, komarowy
Wiktionary
(1.1) droczenie
Wiktionary
żartobliwe przekomarzanie się z kimś
SJP.pl
przekomarzać się - spierać się z kimś, bardziej dla żartu, niż obrony swoich racji, droczyć się
SJP.pl
potocznie: zrobić coś zbyt wymyślnie i nie osiągnąć zamierzonego rezultatu
SJP.pl
potocznie: robić coś zbyt wymyślnie, nie osiągając zamierzonego rezultatu
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekomiczne; cecha tych, którzy są przekomiczni
Wiktionary
przym. przekomiczny
Wiktionary
pewność co do słuszności czegoś, wyrobiony pogląd na coś; przeświadczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu
(1.2) odczasownikowy od|przekonać.
Wiktionary
Przekonanie – sąd, zdanie oparte na przeświadczeniu o prawdziwości, słuszności czegoś.
Z pojęciem przekonania wiążą się następujące terminy:
Wikipedia
(1.1) Przekonanie o płaskości Ziemi wbrew pozorom w średniowieczu nie było powszechne.
(1.1) Jego przekonanie o własnej wyższości jest bardzo aroganckie.
(1.2) Przekonanie go do zmiany opinii może być trudne.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ, AS: pšekõnãńe
Wiktionary
rzecz. przekonywanie n.
czas. przekonywać ndk., przekonać dk.
przym. przekonany
Wiktionary
(1.1) przeświadczenie, wiara, zdanie, sąd, pogląd, opinia
(1.2) perswazja
Wiktionary
1. zmienić czyjś stosunek do czegoś przez wykazanie pewnych racji, dowiedzenie słuszności
2. przekonać się:
a) zmienić swój stosunek do czegoś, dostrzegłszy słuszność, prawdziwość czegoś
b) przezwyciężyć w sobie niechęć do czegoś
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: przekonać
przymiotnik jakościowy
(2.1) pewny, całkowicie wierzący w słuszność jakiegoś stwierdzenia lub obserwacji
Wiktionary
(2.1) Birdie przeżyła właśnie upokarzające rozstanie z narzeczonym i była przekonana, że już nigdy nie wyjdzie za mąż.
Wiktionary
rzecz. przekonanie n.
czas. przekonać dk.
Wiktionary
1. zmienić czyjś stosunek do czegoś przez wykazanie pewnych racji, dowiedzenie słuszności
2. przekonać się:
a) zmienić swój stosunek do czegoś, dostrzegłszy słuszność, prawdziwość czegoś
b) przezwyciężyć w sobie niechęć do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przekonywać.
czasownik zwrotny przekonać się
(2.1) dokonany od|przekonywać się.
Wiktionary
(1.1) Zniszczenie Alderaana – miłującego pokój, ukochanego świata, zamieszkałego przez miliardy istot – przekona zwykłych obywateli Imperium, że nie mogą sobie pozwolić, by ktoś ich posądził o współudział w zbrodniach rebeliantów.
(2.1) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierwszą transzę za statek, znów będzie w ruchu i przekona się, jakie to cuda ma do zaoferowania galaktyka osobie o jego wyjątkowych zdolnościach i wrażliwości.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkɔ̃nat͡ɕ, AS: pšekõnać
Wiktionary
rzecz. przekonanie n., przekonywanie n.
przym. przekonany
Wiktionary
zmienić konfigurację
SJP.pl
omawiać, przedyskutowywać coś w większym gronie
SJP.pl
trafiający do przekonania, mający moc przekonania o czymś; przekonywający, przekonywujący (słowo często oceniane jako niepoprawne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający mocne argumenty, mający moc przekonywania
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekonwertować.
Wiktionary
czas. przekonwertować dk.
Wiktionary
w informatyce: dokonać konwersji pliku
SJP.pl
w informatyce: dokonywać konwersji pliku
SJP.pl
trafiający do przekonania, mający moc przekonania o czymś; przekonujący, przekonywujący (słowo często oceniane jako niepoprawne)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekonywać.
Wiktionary
(1.1) Przydatne w argumentacji i negocjacji, służą do przekonywania innych do swoich racji oraz poglądów, jednocześnie nie szkodząc odbiorcy komunikatu językowego.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkɔ̃nɨˈvãɲɛ, AS: pšekõnyvãńe
Wiktionary
czas. przekonywać ndk., przekonać dk.
rzecz. przekonanie n.
Wiktionary
1. zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
2. przekonywać się:
a) zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś
b) przezwyciężać w sobie niechęć do czegoś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przekonać)
(1.1) zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
czasownik zwrotny niedokonany przekonywać się (dk. przekonać się)
(2.1) zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś
(2.2) przezwyciężać w sobie niechęć do czegoś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) Ona jednak podjęła decyzję o powrocie do kraju, mimo że ją przekonywał, obiecując nawet dziesięciomarkową podwyżkę.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvat͡ɕ, AS: pšekõnyvać
Wiktionary
rzecz. przekonanie n., przekonywanie n.
Wiktionary
(1.1) perswadować, tłumaczyć, agitować, nakłaniać, nawoływać, urabiać, wpływać, namawiać
Wiktionary
(słowo często oceniane jako niepoprawne) trafiający do przekonania, mający moc przekonania o czymś; przekonujący, przekonywający
SJP.pl
1. rów łączący coś z czymś
2. rzadziej: tunel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rów w ziemi wykopany celem połączenia jednego miejsca z innym
(1.2) górn. wyrobisko korytarzowe poziomo drążone
(1.3) hydrol. kanał hydrotechniczny;
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: przekopać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. przekopać, przekopywać
rzecz. przekopa ż., przekopanie n., przekopnica ż., przekopywanie n., wykopki nmos.
Wiktionary
(1.1) kanał, przejście podziemne, rów, tunel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekopać.
Wiktionary
rzecz. kopacz mzw./mos., wykopki nmos., przekop m., przekopa ż., przekopnica ż., przekopywanie n.
czas. przekopać dk., przekopywać ndk.
Wiktionary
1. przebić, przeprowadzić poprzez kopanie
2. kopiąc spulchnić, skopać pewien kawałek gruntu
3. przekopać się:
a) przebić się, przedostać się dzięki kopaniu
b) przedostać się z trudem przez coś sypkiego, zwykle przez śnieg
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekopywać)
(1.1) dokonany od|przekopywać.
Wiktionary
(1.1) Kiedy już całe miasto było przekopane, przez owe dziury w murach i korytarze uliczne przedostali się do nas "nasi" ze zgrupowania Chrobry II.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkɔpat͡ɕ, AS: pšekopać
Wiktionary
rzecz. kopacz mzw./mos., wykopki nmos., przekop m., przekopa ż., przekopnica ż., przekopywanie n., przekopanie n.
czas. przekopywać ndk.
Wiktionary
skorupiak z rzędu liścionogów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekopywać.
Wiktionary
rzecz. kopacz mzw./mos., wykopki nmos., przekop m., przekopa ż., przekopnica ż., przekopanie n.
czas. przekopywać ndk., przekopać dk.
Wiktionary
1. przebijać, przeprowadzać poprzez kopanie
2. kopiąc spulchniać, wzruszać pewien kawałek gruntu
3. przekopywać się:
a) przebijać się, przedostawać się dzięki kopaniu
b) przedostawać się z trudem przez coś sypkiego, zwykle przez śnieg
SJP.pl
1. bycie złośliwym, robienie komuś na złość; także: udawany sprzeciw, przekomarzanie się
2. (r. żeński) kobieta przekorna, robiąca na przekór; także o mężczyźnie, zwierzęciu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do postępowania odwrotnego, niezgodnego z oczekiwaniem innych
(1.2) osoba przekorna
Wiktionary
Przekora – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Dalików.
W latach 1954-1961 wieś była siedzibą gromady Przekora, po jej zniesieniu w gromadzie Dalików. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
rzecz. przekorność ż., daw. przekór m.
przym. przekorny
przysł. przekornie, na przekór
przyim. na przekór
Wiktionary
(1.1) przekorność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób celowo odwrotny do oczekiwań ogółu
Wiktionary
(1.1) Proszę pani — rzekł patrząc na jej przekornie uśmiechniętą twarzyczkę — tu nie jest żaden wychodek ani toaleta. Tu jest praca. Jak jeszcze raz panią zobaczę pudrującą się, to wydrę pani te fatałaszki i rzucę do śmieci!
Wiktionary
rzecz. przekora ż., przekorność ż., przekór m.
przym. przekorny
przyim. na przekór
przysł. na przekór
Wiktionary
(1.1) na przekór
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przekornie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przekorny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekorne; cecha tych, którzy są przekorni
Wiktionary
rzecz. przekór mrz., przekora ż.
przym. przekorny
przysł. przekornie, na przekór
przyim. na przekór
Wiktionary
(1.1) przekora
Wiktionary
1. robiący na przekór, umyślnie sprzeciwiający się czemuś
2. wyrażający przekorę, nacechowany przekorą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skłonny do sprzeciwiania się, robiący na przekór
Wiktionary
rzecz. przekora ż., przekór mrz., przekorność ż.
przyim. na przekór
przysł. na przekór, przekornie
Wiktionary
(1.1) oporny, niepokorny, niesforny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. urąganie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkɔˈʒɨzna, AS: pšekožyzna
Wiktionary
potocznie:
1. osoba mająca wybitne zdolności lub osiągnięcia;
2. osoba, która wzbudziła podziw, zrobiła coś imponującego
SJP.pl
1. wywrócić koziołka kilka razy, przekręcić się parokrotnie w powietrzu
2. sprawić, że ktoś wywrócił koziołka, przewrócić coś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) kilkakrotnie zrobić koziołki
czasownik przechodni dokonany
(2.1) przewrócić do góry dnem
czasownik zwrotny dokonany przekoziołkować się
(3.1) kilkakrotnie samemu zrobić koziołki
Wiktionary
(1.1) Tuż po starcie elity off-roadu, czyli klasy No Limit, doszło do groźnie wyglądającej wywrotki. Jeden z samochodów podskoczył na nierówności, a potem przekoziołkował.
Wiktionary
rzecz. przekoziołkowanie n., kozioł m., koźlę n.
Wiktionary
(1.1) zrobić koziołki
(2.1) przewrócić
Wiktionary
przetaczać coś na kołach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekraczalne
Wiktionary
przym. przekraczalny
Wiktionary
dający się przekroczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekraczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkraˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšekračãńe
Wiktionary
rzecz. wykrok mrz., kroczek mzw./mrz.
czas. kroczyć
Wiktionary
czasownik
(1.1) przechodzić, przedostawać się przez coś
(1.2) naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo
(1.3) przewyższać
Wiktionary
(1.3) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkrat͡ʃat͡ɕ, AS: pšekračać
Wiktionary
czas. kroczyć, wykraczać, wykroczyć, przekroczyć dk.
rzecz. przekroczenie n., wykroczenie n., wykrok m., kroczek mzw./mrz.
Wiktionary
(1.3) pogwałcać
Wiktionary
przekradać się - przechodzić po cichu, starając się być niezauważonym, przedostawać się ukradkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekrajać.
Wiktionary
czas. przekrajać ndk.
rzecz. przekrój mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) krojąc coś, dzielić na połowy
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkrajät͡ɕ, AS: pšekrai ̯äć
Wiktionary
rzecz. przekrój mrz., przekrajanie n.
Wiktionary
o deszczu: padać z przerwami drobnymi kroplami; kropić
SJP.pl
1. przedstawiciel nadrodziny chrząszczy z podrzędu wielożernych;
2. przekrasek mróweczka, przekrasek krasaneczka - gatunki chrząszcza z rodziny przekraskowatych
SJP.pl
nadrodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych
SJP.pl
Przekraski (Cleroidea) – nadrodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i infrarzędu Cucujiformia.
Takson ten w klasyfikacji z pracy Patrice Bouchard i innych z 2011 roku obejmuje 11 rodzin. W 2015 roku James A. Robertson i współpracownicy, na podstawie wielkoskalowej analizy molekularnej całego infrarzędu Cucujiformia, redefiniowali nadrodzinę przekrasków, włączając do niej kistnikowate i Biphyllidae.
Wikipedia
o cechach przekraskowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
Przekraskowate (Cleridae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy obejmująca około 4000 gatunków.
Wikipedia
o cechach przekraskowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
maszyna do krajania arkuszy papieru
SJP.pl
1. dzielić coś krojąc; przecinać;
2. przekrawać się - ulegać przekrojeniu; przecinać się
SJP.pl
przekraść się - przejść po cichu, nie będąc zauważonym, przedostać się ukradkiem, po kryjomu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekreślać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkrɛɕˈlãɲɛ, AS: pšekreślãńe
Wiktionary
czas. przekreślać ndk., przekreślić dk.
rzecz. przekreślenie n., kreślarnia ż.
Wiktionary
1. wyrzucać z tekstu coś poprzez postawienie poziomej kreski, wykreślać, skreślać
2. przenośnie:
a) uznawać coś za niebyłe
b) niweczyć
SJP.pl
to, co zostało przekreślone (wyraz, tekst)
SJP.pl
1. wyrzucić z tekstu coś poprzez postawienie poziomej kreski, wykreślić, skreślić
2. przenośnie:
a) uznać coś za niebyłe
b) zniweczyć
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przekreślać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkrɛɕlʲit͡ɕ, AS: pšekreślʹić
Wiktionary
rzecz. przekreślanie n., kreślarnia ż.
Wiktionary
rzadko: zbytnio krochmalić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) złamanie obowiązującego przepisu, naruszenie norm
(1.2) odczasownikowy od|przekroczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkrɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšekročẽńe
Wiktionary
czas. kroczyć, przekroczyć dk., przekraczać ndk.
rzecz. wykrok mrz., kroczek mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) wykroczenie, występek
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekraczać)
(1.1) dokonany od|przekraczać.
Wiktionary
(1.1) Przez całe wakacje w Pieninach wzdychał, platonicznie, choć z wzajemnością, do wyidealizowanej Adeli, ale próg dorosłości seksualnej przekroczył, jak zwykle wtedy, w burdelu, za pieniądze.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkrɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšekročyć
Wiktionary
rzecz. przekroczenie n., wykrok mrz., wykroczenie n., kroczek mzw./mrz.
czas. przekraczać, kroczyć
Wiktionary
1. podzielić coś krojąc; przeciąć;
2. przekroić się - ulec przekrojeniu; przeciąć się
SJP.pl
o deszczu: spaść z przerwami drobnymi kroplami; okropić, pokropić
SJP.pl
obfitujący w deszcze i burze
SJP.pl
roślina z klasy prątników
SJP.pl
taki, który się przekrwawił
SJP.pl
przekrwiać się - o częściach ciała, organach: nadmiernie wypełniać się krwią na skutek rozszerzenia się naczyń krwionośnych
SJP.pl
Przekrwienie (łac. z gr. "hyperaemia") - zwiększenie ilości krwi w narządzie wskutek zwiększonego dopływu krwi tętniczej (przekrwienie czynne) albo utrudnionego odpływu krwi żylnej (przekrwienie bierne). Przekrwienie mieszane łączy w sobie obydwa mechanizmy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) nadmiernie ukrwiony i intensywnie zaczerwieniony
Wiktionary
1. powierzchnia, wykończenie dachu;
2. lekkie zadaszenie;
3. konstrukcja podtrzymująca takie zadaszenie, np. przekrycie strukturalne;
4. nakładająca się część dwóch podobnych obiektów; część wspólna
SJP.pl
1. pokrywać coś ponownie, np. dach papą;
2. nakładać coś jedno na drugie;
3. przekrywać się - nakładać się (częściowo) na coś podobnego, nachodzić na siebie
SJP.pl
1. pokryć coś ponownie, np. dach papą;
2. nałożyć coś jedno na drugie;
3. przekryć się - nałożyć się (częściowo) na coś podobnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekrzywiać.
Wiktionary
czas. przekrzywiać ndk.
przysł. krzywo
Wiktionary
czasownik
(1.1) powodować, że coś będzie ułożone krzywo, na ukos lub bokiem
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkʃɨvʲjät͡ɕ, AS: pšekšyvʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przekrzywianie n., przekrzywienie n.
czas. przekrzywić, krzywić
przysł. krzywo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ułożenie nieznacznie krzywo
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkʃɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšekšyvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. przekrzywiać
przysł. krzywo
rzecz. krzywaśnia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) leżący ukośnie w stosunku do pionu lub poziomu
Wiktionary
1. podzielić coś krojąc; przeciąć;
2. przekroić się - ulec przekrojeniu; przeciąć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia
(1.2) abstrakcyjny rysunek techniczny pokazujący przekrój (1.1) przedmiotu, urządzenia lub budowli według pewnej określonej płaszczyzny lub płaszczyzn
(1.3) przen. reprezentatywna grupa
forma czasownika.
(2.1) tryb rozk. 2 os. lp. od czas. przekroić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛkruj, AS: pšekrui ̯
Wiktionary
rzecz. przekrajanie n., przekrojenie n., krojenie n.
czas. przekrajać, przekroić dk., kroić ndk.
przym. przekrojowy
przysł. przekrojowo
Wiktionary
1. osoba przedstawiająca coś niezgodnie z prawdą;
2. osoba zmieniająca postać, brzmienie lub kolejność jakichś słów
SJP.pl
dający się kręcić wokół osi lub obracać na drugą stronę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekręcać.
Wiktionary
rzecz. przekręcenie n., przekręt m., przekręcacz m.
czas. przekręcać ndk., przekręcić dk.
Wiktionary
1. obracać coś
2. przechylać na bok, ustawiać ukośnie
3. przeinaczać
4. przekręcać się:
a) obracać się
b) być przekręcanym, ustawianym krzywo
c) potocznie: umierać
SJP.pl
1. obracać coś
2. przechylać na bok, ustawiać ukośnie
3. przeinaczać
4. przekręcać się:
a) obracać się
b) być przekręcanym, ustawianym krzywo
c) potocznie: umierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przekręcić)
(1.1) wykonywać obrót czegoś, przechylać na bok
(1.2) przedstawiać niewłaściwie, niezgodnie z rzeczywistością
(1.3) kręcąc czym, psuć to
(1.4) pot. łączyć się telefonicznie
czasownik zwrotny niedokonany przekręcać się (dk. przekręcić się)
(2.1) być przekręcanym
(2.2) kręcąc się, zmieniać swoją pozycję
(2.3) pot. ulegać śmierci
Wiktionary
rzecz. przekręcanie n., przekręt mrz.
czas. przekręcić
Wiktionary
potocznie: kobieta przedstawiająca coś niezgodnie z prawdą, oszukująca innych; przekręciarka, szachrajka
SJP.pl
potocznie: osoba przedstawiająca coś niezgodnie z prawdą, oszukująca innych; przekrętacz, przekrętas, szachraj, szwindlarz
SJP.pl
1. zdrobnienie od: przekręt;
2. przekręt na niewielką skalę
SJP.pl
1. obrócić coś
2. przechylić na bok, ustawić ukośnie
3. przeinaczyć
4. przekręcić się:
a) obrócić się
b) zostać przekręconym, ustawionym krzywo
c) potocznie: umrzeć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekręcać)
(1.1) dokonany od|przekręcać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkrɛ̃ɲt͡ɕit͡ɕ, AS: pšekrẽńćić
Wiktionary
rzecz. przekręt m., przekręcenie n., przekręcanie m., przekręcacz m.
czas. przekręcać ndk.
Wiktionary
potocznie: oszustwo lub nadużycie, zwłaszcza finansowe; przekrętka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. oszustwo lub nadużycie, zwłaszcza finansowe, które polega na naruszeniu prawa lub wykorzystaniu luk prawnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛkrɛ̃nt, AS: pšekrẽnt
Wiktionary
rzecz. przekręcenie n., przekręcanie m., przekręcacz m.
czas. przekręcać ndk., przekręcić dk.
Wiktionary
(1.1) szwindel
Wiktionary
potocznie: osoba przedstawiająca coś niezgodnie z prawdą, oszukująca innych; przekrętas, przekręciarz, szachraj, szwindlarz
SJP.pl
potocznie: osoba przedstawiająca coś niezgodnie z prawdą, oszukująca innych; przekrętacz, przekręciarz, szachraj, szwindlarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba dokonująca przekrętów, oszust
Wiktionary
potocznie: oszustwo lub nadużycie, zwłaszcza finansowe; przekręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekształcalne; cecha tych, którzy są przekształcalni
Wiktionary
przym. przekształcalny
Wiktionary
dający się przekształcić, zmodyfikować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający się przekształcić
Wiktionary
rzecz. przekształcenie n., przekształcanie n., kształt m., kszałtowanie n., kształcenie n., przekształcalność ż.
czas. przekształcić dk., przekształcać ndk., kształcić ndk., kształtować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekształcać.
Wiktionary
czas. przekształcić, przekształcać ndk.
rzecz. przekształcenie n.
przym. przekształcalny
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę
czasownik zwrotny niedokonany przekształcać się
(2.1) zmieniać się, zmieniać swoją formę
Wiktionary
(1.1) Drzewa są w stanie przekształcać energię negatywną w pozytywną.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkʃtawt͡sat͡ɕ, AS: pšekštau̯cać
Wiktionary
rzecz. kształt m., przekształcenie n., przekształcanie n.
czas. przekształcić dk.
przym. przekształcalny
Wiktionary
(1.1) modyfikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekształcić.
(1.2) mat. funkcja, zwykle z interpretacją geometryczną, przekształcająca zbiór na niego samego
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pšekštau̯cẽńe
Wiktionary
czas. przekształcić dk., przekształcać ndk.
rzecz. przekształcanie n., kształcenie n.
przym. przekształcalny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekształcać)
(1.1) dokonany od|przekształcać.
Wiktionary
(1.1) Każda gra niekooperacyjna w postaci strategicznej może być również przekształcona do postaci ekstensywnej.
Wiktionary
rzecz. przekształcanie n., przekształcenie n.
czas. przekształcać ndk.
przym. przekształcalny
Wiktionary
urządzenie przekształcające prąd stały na zmienny lub odwrotnie albo zmieniające jedną częstotliwość prądu na inną
SJP.pl
Przekształtnik (ang. "converter") – w technice i inżynierii urządzenie lub system zmieniający lub dopasowujący parametry procesu technologicznego do określonych wymagań.
Przekształtniki można, w zależności od obszaru techniki i inżynierii, podzielić na:
Przekształtniki elektryczne wykorzystywane w elektrotechnice i elektronice to, między innymi:
Wikipedia
o kukułce: spędzać pewien czas na kukaniu
SJP.pl
potocznie: przetoczyć, przeturlać
SJP.pl
przekupka;
1. wychodzące z użycia: kobieta trudniąca się drobnym handlem;
2. przenośnie: kobieta kłótliwa, wrzaskliwa, pyskata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: przekupka
Wiktionary
rzecz. kupiec mos./mrz., przekupność ż., przekupienie n., przekupka ż.
czas. przekupić
przym. przekupny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uzyskanie jakiejś korzyści od innej osoby w zamian za łapówkę
Wiktionary
rzecz. przekupność ż., przekupstwo n., przekup m., przekupień m., przekupnik m., przekupa ż., przekupka ż., przekupywanie n.
czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) skorumpowanie
Wiktionary
człowiek trudniący się drobnym handlem, zwykle obnośnym; kramarz; straganiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek trudniący się drobnym handlem
Wiktionary
rzecz. kupiec mos./mrz., przekupność ż., przekupienie n., przekupka ż.
czas. przekupić, przekupywać
przym. przekupny
Wiktionary
skłonić kogoś ku czemuś w zamian za korzyść materialną
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekupywać)
(1.1) dokonany od|przekupywać.
Wiktionary
(1.1) Hitler prosił, groził, zaklinał, usiłował przekupić oponentów.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkupʲit͡ɕ, AS: pšekupʹić
Wiktionary
rzecz. kupiec mos./mrz., przekupność ż., przekupstwo n., przekup m., przekupień m., przekupnik m., przekupa ż., przekupka ż., przekupywanie n., przekupienie n.
czas. przekupywać ndk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) skorumpować
Wiktionary
przekupa;
1. wychodzące z użycia: kobieta trudniąca się drobnym handlem;
2. przenośnie: kobieta kłótliwa, wrzaskliwa, pyskata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta zajmująca się drobnym handlem
(1.2) pot. przen. głośna i kłótliwa kobieta
Wiktionary
(1.1) Przekupka głośno wykłócała się z klientem.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkupka, AS: pšekupka
Wiktionary
rzecz. przekup m., przekupstwo n., przekupność ż., przekupywanie n., przekupienie n.
:: fm. przekupień m., przekupnik m.
:: zgrub. przekupa ż.
czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) handlarka, straganiarka
(1.2) kumoszka, szczekaczka
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przekupny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się drobnym handlem
Wiktionary
rzecz. przekupność ż., przekupienie n., przekupka ż.
czas. przekupić
przym. przekupny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekupne; cecha tych, którzy są przekupni
Wiktionary
rzecz. przekupstwo n., przekup m., przekupień m., przekupnik m., przekupa ż., przekupka ż., przekupywanie n., przekupienie n., kupiec mos.
czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) sprzedajność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dający się przekupić
Wiktionary
(1.1) Traktują Boga jak przekupnego urzędnika, a modlitwę jak koniak dla lekarza, żeby uważnie przeciął czyrak na tyłku.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkupnɨ, AS: pšekupny
Wiktionary
rzecz. kupiec mos./mrz., przekupność ż., przekupstwo n., przekup m., przekupień m., przekupnik m., przekupa ż., przekupka ż., przekupywanie n., przekupienie n.
czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
Wiktionary
(1.1) sprzedajny
Wiktionary
skłaniać kogoś ku czemuś w zamian za korzyść materialną, przekupywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści
Wiktionary
rzecz. przekupienie n., przekupność ż., przekupywanie n., kupiec mos., przekupka ż.
czas. przekupić dk., przekupywać ndk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) przekupywanie, korupcja, łapownictwo, łapówkarstwo
Wiktionary
skłaniać kogoś ku czemuś w zamian za korzyść materialną, przekupować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przekupić)
(1.1) zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego
Wiktionary
(1.1) Przemytnicy próbowali uniknąć cła przekupując celników.
(1.1) Nie próbuj przekupywać sędziego, nigdy nie przyjmuje łapówek.
Wiktionary
rzecz. przekupienie n., przekupień mos., przekupka ż., przekupność ż., przekupstwo n., przekupywanie n., kupiec mos.
czas. przekupić dk.
przym. przekupny
Wiktionary
(1.1) dawać/wręczać łapówkę
Wiktionary
kurząc lub kadząc, oczyścić, odświeżyć coś
SJP.pl
1. przebijać coś na wylot;
2. nadawać kawałkowi metalu lub przedmiotowi z metalu odpowiedni kształt;
3. podkuwać na nowo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przekuć)
(1.1) kując, przekształcać przedmiot zrobiony z metalu na inny
(1.2) zmieniać podkowy u kopyt zwierzęcia
(1.3) kując, przebijać coś na wylot
(1.4) tworzyć coś (np. otwór), przebijając na wylot
(1.5) przen. używać w celu osiągnięcia jakiejś korzyści
czasownik zwrotny niedokonany przekuwać się (dk. przekuć się)
(2.1) kując, przebijać się przez coś na wylot
(2.2) przebiwszy coś na wylot, przedostawać się na jego drugą stronę
(2.3) przen. być używanym w celu osiągnięcia jakiejś korzyści
Wiktionary
(1.1) Naturalnie za przesuwającym się frontem Niemcy przekuwali linie szerokotorowe na prześwit normalny, aby móc zaopatrywać wojska własnym taborem [...]
(1.2) Konie powinno się przekuwać często, gdyż to poprawia róg, a w czasie ruchawki powinno się mieć parę dopasowanych podków w torbie specjalnej w siodle.
Wiktionary
czas. odkuć
Wiktionary
przetworzyć kując
SJP.pl
wychodzenie z użycia wskutek utraty atrakcyjności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekwitać.
(1.2) fizj. okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają
Wiktionary
Me
Wikipedia
czas. przekwitać ndk.
rzecz. kwietnik mrz./mzw.
Wiktionary
(1.2) klimakterium, menopauza
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przekwitnąć)
(1.1) tracić kwiaty
(1.2) fizj. tracić żeńskie zdolności rozrodcze; przechodzić klimakterium
(1.3) przen. ulegać przemijaniu
Wiktionary
rzecz. przekwitanie n., kwiaciarz mos., kwiat mrz., kwietnik mzw./mrz.
przym. kwiatowy
Wiktionary
(1.3) przemijać
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. przekwitać)
(1.1) dokonany od|przekwitać.
Wiktionary
(1.1) W Indiana Dunes NL walczy się z nią ścinając i paląc pędy, zanim zdążą przekwitnąć.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkfʲitnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšekfʹitnõńć
Wiktionary
rzecz. kwietnik m., kwitnięcie n., rozkwit mrz., kwiat m.
czas. kwitnąć
przym. kwietniowy
przysł. kwiecisto
Wiktionary
dawniej: brak karności, nieuznawanie czyjejś władzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. przekora
Wiktionary
(1.1) Łudzić się nie ma co; cała arystokracya przekorem stoi do Piemontu. sic.
Wiktionary
rzecz. przekora ż., przekorność ż.
przym. przekorny
przysł. przekornie
Wiktionary
ironia; szyderstwo; drwina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. drwiąca uwaga
Wiktionary
rzecz. przekąska ż., przekąseczka ż.
czas. przekąsać ndk., przekąsić dk., przekąsywać ndk., przekąszać ndk.
przym. przekąskowy, przekąsny
Wiktionary
(1.1) drwina, ironia, szyderstwo, zjadliwość
Wiktionary
zdrobnienie od: przekąska
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekąszać)
(1.1) zjeść nieco dla zaspokojenia głodu; pożywić się na szybko
Wiktionary
rzecz. przekąszenie n., przekąs mrz., przekąska ż.
Wiktionary
(1.1) podjeść, przegryźć
Wiktionary
zakąska, zagryzka;
1. jedzenie spożywane między regularnymi posiłkami; antypast, przystawka;
2. wędliny, ryby, marynaty itp. podawane do alkoholu; zagrycha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;
(1.2) wędliny, marynaty, sery itp. podawane przed głównym daniem lub do wódki
Wiktionary
Zobacz też: zakąska.
Przekąska – rodzaj posiłku, który został zaprojektowany, w celu zaspokojenia tzw. małego głodu pomiędzy głównymi posiłkami (śniadaniem, obiadem, kolacją). Można wyróżnić przekąski: słodkie, słone oraz tłuste.
Wraz z rozwojem supermarketów i sklepów spożywczych przekąski stały się bardzo ważnym elementem biznesu gastronomicznego. Do przekąsek zaliczyć można chipsy, popcorn, słone paluszki, batony itp.
Wikipedia
(1.1) Myślałem, że zjem obiad podczas konferencji, ale podano tylko przekąski.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkɔ̃w̃ska, AS: pšekõũ̯ska
Wiktionary
przym. przekąskowy
czas. przekąszać ndk., przekąsić dk.
rzecz. przekąs m.
Wiktionary
(1.1) przegryzka, małe co nieco
(1.2) zakąska, zagryzka, zagrycha
Wiktionary
1. odcinek łączący dwa wierzchołki wieloboku nieleżące na tym samym boku;
2. ukośna linia na płaszczyźnie zbliżonej kształtem do wieloboku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu
Wiktionary
Przekątna, dawniej przekątnia – pojęcie geometryczne o dwóch znaczeniach:
Wikipedia
(1.1) Równoległobok to czworokąt, w którym przekątne przecinają się nawzajem na połowy.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkɔ̃ntna, AS: pšekõntna
Wiktionary
(1.1) diagonalna
Wiktionary
rzadko: diagonalny, ukośny
SJP.pl
skrót od: przekład
SJP.pl
skrót
(1.1) = przekład
Wiktionary
skr. przeł.
Wiktionary
(1.1) tłum.
Wiktionary
1. tłumaczenie jednego języka na drugi
2. dzieło, tekst przetłumaczony z jednego języka na drugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) proces tłumaczenia tekstu z jednego języka na inny
(1.2) liter. dzieło, tekst przetłumaczony z innego języka
Wiktionary
(1.1) Przekład tego utworu zajął mu prawie rok.
Wiktionary
rzecz. przekładalność ż., przekładnia ż., przekładanka ż., przekładka ż., przekładaniec m., przekładacz m., przekładanie n., przełożenie n.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładalny, przekładowy, przekładniowy
Wiktionary
(1.1) tłumaczenie
(1.2) tłumaczenie, nie oryginał, interpretacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przekładalne
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładnia ż., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładanie n., przełożenie n.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładalny, przekładowy, przekładniowy
Wiktionary
(1.1) przetłumaczalność
Wiktionary
1. dający się przetłumaczyć na inny język; przetłumaczalny;
2. dający się przedstawić za pomocą środków właściwych innej dziedzinie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który da się przełożyć
Wiktionary
rzecz. przełożenie n., przekładnia ż., przekładanie n., przekład mrz., przekładalność ż.
czas. przekładać, przełożyć
Wiktionary
(1.1) przetłumaczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekładać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkwaˈdãɲɛ, AS: pšeku̯adãńe
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładnia ż., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładalność ż., przełożenie n., przekładnik mrz.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładniowy, przekładowy, przekładalny
Wiktionary
1. placek przekładany masą o różnych smakach, konfiturami, makiem itp.
2. przenośnie o czymś wielowarstwowym, złożonym z różnych, następujących po sobie części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto przekładane masą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. przekład mrz., przekładalność ż., przekładanie n., przekładnia ż., przełożenie n.
czas. przekładać, przełożyć
Wiktionary
(1.1) pakowaniec
Wiktionary
1. w jeździe na łyżwach, rolkach: figura polegająca na krzyżowaniu jednej nogi przed drugą;
2. krok skrzyżny wykonywany przy poruszaniu się bokiem w danym kierunku, stosowany jako ćwiczenie, a także np. przez miotaczy lub oszczepników przed wyrzutem
SJP.pl
Pr
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. przełożyć)
(1.1) kłaść w inne miejsce, przemieszczać coś z jednego miejsca na drugie
(1.2) umieszczać coś po drugiej stronie czegoś, przesuwając, przenosząc górą, ponad czymś
(1.3) wkładać coś pomiędzy warstwy czegoś innego
(1.4) karc. przesuwać potasowane karty w talii przed rozpoczęciem gry
(1.5) rozbierać i składać coś na nowo
(1.6) zmieniać termin na późniejszy
(1.7) jęz. tłumaczyć na inny język
(1.8) przedstawiać, wyrażać jakieś treści, obrazy, zjawiska za pomocą środków właściwych danej dziedzinie, wyrażać coś w innej formie
(1.9) przest. dawać pierwszeństwo komuś, czemuś
czasownik zwrotny niedokonany przekładać się (dk. przełożyć się)
(2.1) powodować jakieś skutki w innej dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Roman pochylił się nad stołem i zaczął skwapliwie przekładać szklanki z jednej tacki na drugą.
(1.2) Kilkunastu Onych wchodziło na most. Jeden już stał, inny dopiero przekładał nogi przez liny.
(1.3) Zenaida Mojsiejewna niezwykle sprawnie pakowała szkło przekładając je sianem.
(1.4) […] po wymianie wstępnych uprzejmości milczeliśmy, patrząc jak przekłada karty.
(1.6) Mój brat musiał dwukrotnie przekładać termin egzaminu na prawo jazdy.
(1.7) Wszystkie oficjalne dokumenty są przekładane na języki narodowe.
(1.8) Ważne jest to, żeby nasze racje wyrażać w nowoczesnym języku, żeby przekładać nasze doświadczenia na język naszych partnerów na Zachodzie i na świecie.
(1.9) Na domiar taryfy zachęcają pasażerów, aby przekładali samochód nad pociąg.
(2.1) Czy jednak oglądanie przemocy na ekranie przekłada się na zachowanie dzieci?
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkwadat͡ɕ, AS: pšeku̯adać
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładnia ż., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładalność ż., przekładanie n., przełożenie n., przekładnik mrz.
czas. kłaść, przełożyć dk.
przym. przekładniowy, przekładowy, przekładalny
Wiktionary
(1.5) przestawiać
(1.6) przesuwać
(1.7) tłumaczyć
(1.9) przedkładać
(2.1) skutkować
Wiktionary
robotnik w kopalni, wyspecjalizowany w przekładaniu przenośników, torów itp.
SJP.pl
1. urządzenie przenoszące ruch obrotowy z jednego wału na drugi
2. rodzaj odstępstwa od zwykłego szyku w zdaniu, polegający na rozdzieleniu wyrazów tworzących związki składniowe z innymi wyrazami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. mechanizm lub maszyna służący do przenoszenia ruchu;
(1.2) jęz. inwersja przez rozdzielenie związków składniowych innymi słowami
Wiktionary
Przekładnia – mechanizm lub układ maszyn służący do przeniesienia ruchu z elementu czynnego (napędowego) na bierny (napędzany) z jednoczesną zmianą parametrów ruchu, czyli prędkości i siły lub momentu siły.
Wikipedia
IPA: pʃɛˈkwadʲɲa, AS: pšeku̯adʹńa
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładalność ż., przekładanie n., przełożenie n., przekładnik mrz.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładniowy, przekładowy, przekładalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. transformator służący do zamiany poziomu napięcia (przekładnik napięciowy) lub prądu (przekładnik prądowy) elektrycznego do mniejszego poziomu, używany do celów automatyki, pomiarów, rozliczeń itp.
Wiktionary
Przekładnik – transformator przeznaczony do wytwarzania sygnału informacyjnego i przesyłania go do obwodu zewnętrznego, zawierającego urządzenia pomiarowe, zabezpieczeniowe lub sygnalizacyjne.
Termin "przekładnik" obejmuje także urządzenia działające na innej zasadzie, niż transformator, lecz mające to samo zastosowanie.
Wikipedia
(1.1) Jeżeli przekładnik prądowy jest nieużywany, to jego obwód wtórny powinien być zwarty.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkwadʲɲik, AS: pšeku̯adʹńik
Wiktionary
rzecz. przekładnia ż., przekładanie n., przełożenie n.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładnikowy, przekładniowy
Wiktionary
(1.1) rzadko transformator
Wiktionary
przymiotnik od: przekład (np. prace przekładowe, literatura przekładowa)
SJP.pl
osoba badająca podstawy teoretyczne i metodologiczne komunikacji międzyjęzykowej, realizowanej przy pomocy tłumacza
SJP.pl
związany z dyscypliną naukową badającą podstawy teoretyczne i metodologiczne komunikacji międzyjęzykowej, realizowanej przy pomocy tłumacza; translatoryczny
SJP.pl
kobieta badająca podstawy teoretyczne i metodologiczne komunikacji międzyjęzykowej, realizowanej przy pomocy tłumacza
SJP.pl
dyscyplina naukowa badająca podstawy teoretyczne i metodologiczne komunikacji międzyjęzykowej, realizowanej przy pomocy tłumacza; translatoryka
SJP.pl
środowiskowo: ćwiczenia przekładowe na studiach filologii obcej
SJP.pl
1. nie oddać prawdy, zakłamać, przeinaczyć
2. o komputerze: zmienić w sposób niezamierzony wartość przetworzonych danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od| przekłamać.
(1.2) kłamstwo, nieprawda, celowe podawanie nieprawdy
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛkwãˈmãɲɛ, AS: pšeku̯ãmãńe
Wiktionary
rzecz. przekłamywanie n.
Wiktionary
1. nie oddać prawdy, zakłamać, przeinaczyć
2. o komputerze: zmienić w sposób niezamierzony wartość przetworzonych danych
SJP.pl
1. nie oddać prawdy, zakłamać, przeinaczyć
2. o komputerze: zmienić w sposób niezamierzony wartość przetworzonych danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przekłamywać.
Wiktionary
rzecz. przekłamanie n.
czas. przekłamywać ndk., przekłamać dk.
Wiktionary
1. nie oddawać prawdy, zakłamywać, przeinaczać
2. o komputerze: zmieniać w sposób niezamierzony wartość przetworzonych danych
SJP.pl
przedziurawić czymś ostrym, kłując, przeszyć na wylot
SJP.pl
1. o koniu: przebiegać kłusem;
2. przejeżdżać konno kłusem;
3. potocznie o ludziach: przebiegać bardzo szybko; przecwałowywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archeol. paleolityczne narzędzie posiadające wyodrębniony wąski, lecz zaokrąglony wierzchołek powstały na skutek retuszu (obróbki) zwykle dwóch krawędzi bocznych, służący do przekłuwania;
Wiktionary
Przekłuwacz – narzędzie posiadające wyodrębniony wąski lecz zawsze zaokrąglony wierzchołek uformowany przez zastosowanie przeważnie stromego retuszu dwu krawędzi bocznych. Wierzchołek uformowany retuszem to żądło lub kolec, retuszem zwrotnym – wiertnik. Dzieli się je na zinkeny (grube wierzchołki) i dopelzinkeny (podwójne)
Wikipedia
(1.1) Przekłuwacze są jedną z najbardziej charakterystycznych grup narzędzi w kulturze magdaleńskiej i epimagdaleńskiej.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈkwuvat͡ʃ, AS: pšeku̯uvač
Wiktionary
przym. przekłuwać ndk., przekłuć dk.
rzecz. przekłuwanie, przekłucie
czas. przekłuwać, przekłuć
Wiktionary
(1.1) pazur
Wiktionary
przedziurawiać czymś ostrym, kłując, przeszywać na wylot
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przekłuć)
(1.1) przebić poprzez ukłucie czymś ostrym
Wiktionary
(1.1) W dawnym Rzymie mściwe kobiety lepiły z wosku lub gliny figurkę rywalki albo niewiernego kochanka i przekłuwały ją szpilkami.
Wiktionary
rzecz. kłucie n., przekłucie n., przekłuwanie n., przekłuwacz mrz.
czas. kłuć ndk., przekłuć ndk.
Wiktionary
przedziurawić czymś ostrym, kłując, przeszyć na wylot
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekłuwać)
(1.1) przebić poprzez ukłucie czymś ostrym
Wiktionary
(1.1) To był drugi taki wypadek w życiu doktor Ewy. Poprzednio przekłuła igłą gumową rękawiczkę.
Wiktionary
rzecz. kłucie n., przekłucie n., przekłuwanie n., przekłuwacz mrz.
czas. kłuć ndk., przekłuwać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przelać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlãɲɛ, AS: pšelãńe
Wiktionary
czas. olać, przelać dk., przelewać ndk.
rzecz. przelew m., przelewki nmos., przelewanie n.
przym. przelewowy
Wiktionary
młody dzik - starszy od warchlaka; dzik roczniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przelatywać.
Wiktionary
rzecz. przelecenie n., przelot m., przelotowość ż., przelotność ż., przelotowiec m., przelotnia ż., przelotka ż.
czas. przelatywać ndk., przelecieć dk.
przym. przelotowy, przelotny
przysł. przelotnie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przelecieć)
(1.1) lecąc, przebywać jakąś drogę
(1.2) być przeniesionym w powietrzu
(1.3) lecąc, przedostawać się gdzieś
(1.4) przemieścić się prędko; minąć szybko kogoś lub coś
(1.5) meteorol. padać niedługo
(1.6) pojawiać się na chwilę i znikać
czasownik przechodni niedokonany (dk. przelecieć)
(2.1) lecąc, przebywać czymś jakąś drogę
(2.2) przedostawać się przez coś
(2.3) pot. niedbale zapoznawać się z czymś na szybko
(2.4) posp. odbywać stosunek płciowy
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przelatać)
(3.1) latać wielokrotnie, nawet za często
Wiktionary
(2.2) Prom zadrżał łagodnie, gdy przelatywał przez wrota hangaru, wreszcie wolny. Wirował wśród nakrapianego gwiazdami bezmiaru.
Wiktionary
rzecz. przelatywanie n., przelot mrz.
czas. latać, latywać
przym. oblatany
Wiktionary
(1.2) płynąć, unosić się
(1.4) przebiegać, przemykać
(2.4) bzykać, dmuchać, pukać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przelewać)
(1.1) zob. przelewać.
czasownik zwrotny dokonany przelać się (ndk. przelewać się)
(2.1) zob. przelewać się.
Wiktionary
(1.1) Te pieniądze możesz przelać na swoje konto.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛlat͡ɕ, AS: pšelać
Wiktionary
rzecz. przelew m., przelewca m., przelewki nmos., przelewanie n., przelanie n.
czas. olać, przelewać ndk.
przym. przelewowy, przelewny
przysł. przelewnie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) o czasie lub przestrzeni: minąć, przebyć
czasownik przechodni dokonany
(2.1) przeczytać szybko i pobieżnie
(2.2) wulg. odbyć stosunek seksualny z kimś
Wiktionary
(1.1) Szkarłatne wiązki cząstek przeleciały ze świstem tuż nad głową szeregowego Emona Krefa i trafiły w działko za jego plecyecami.
(2.1) [...] niech przeleci tekst, żeby wiedział, o czym jest, a potem czyta szczegóły.
(2.2) [...] jesteśmy sami, jest pięknie, romantycznie, a ty zamiast rzucić się na mnie i przelecieć tu na piachu, gapisz się na horyzont.
Wiktionary
rzecz. przelatywanie n., przelot mrz.
czas. latać, lecieć, dolecieć
przym. oblatany
Wiktionary
(1.1) minąć, przebyć, przemknąć
(2.2) pot. zaliczyć
Wiktionary
1. spędzać pewien czas na leżeniu;
2. o nasionach (lub jajach owadzich): leżeć w ziemi przez rok lub dłużej bez kiełkowania (bez wykluwania się owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami;
(1.2) wystąpienie z brzegów, przelanie
(1.3) otwór w urządzeniach sanitarnych zapobiegający wylaniu się wody
(1.4) bank. przeniesienie danej sumy środków pieniężnych z jednego rachunku (konta) na inny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Z powodu przelewu rzeki wystąpiła powódź.
(1.3) Obecnie produkuje się wanny z przelewem.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛlɛf, AS: pšelef
Wiktionary
rzecz. przelewka ż., przelewki nmos., przelewca m., przelewność ż., przelewanie n., przelanie n.
czas. lać, olać, przelewać ndk., przelać dk.
przym. przelewowy, przelewny
przysł. przelewnie
Wiktionary
(1.1) cesja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przelewać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛlɛˈvãɲɛ, AS: pšelevãńe
Wiktionary
czas. olać, przelewać ndk., przelać dk.
rzecz. przelew m., przelewki nmos., przelanie n.
przym. przelewowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przelewarowywać)
(1.1) finans. wykorzystać lewar nadmierny wobec własnej możliwości finansowania danego kontraktu
Wiktionary
(1.1) Wówczas wielu inwestorów zaczęło zamykać przelewarowane pozycje, co tylko wzmogło presję sprzedaży.
Wiktionary
czas. przelewarowywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przelać)
(1.1) umieszczać płyn w innym naczyniu
(1.2) bank. dokonywać przelewu, umieszczać pieniądze na koncie
czasownik zwrotny niedokonany przelewać się (dk. przelać się)
(2.1) tylko w 3. osobie lp.: pot. przen. o dobrej sytuacji materialnej, finansowej
(2.2) o cieczy: wylewać się, występować z brzegów
Wiktionary
(1.1) Przeleję herbatę ze szklanki do kubka.
(2.1) Jankowi się nie przelewa; oszczędza prawie na wszystkim i za każdym razem kontroluje swoje wydatki.
(2.1) – Pan rozumie, studiuję i nie przelewa się mi na co dzień. Szukam dobrze płatnego zajęcia.
(2.2) Zakręć szybko kurek, bo woda już przelewa się z wanny!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlɛvat͡ɕ, AS: pšelevać
Wiktionary
rzecz. przelew m., przelewca m., przelewki nmos., przelewanie n., przelanie n.
czas. olać, przelać dk.
przym. przelewowy, przelewny
przysł. przelewnie
Wiktionary
(1.1) nalewać
(1.2) wpłacić, przesłać
(2.1) powodzić się
(2.2) rozlewać się
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Przelewice
SJP.pl
1. potocznie: przelewanie (się) cieczy;
2. część konstrukcji, przez którą przelewa się ciecz
SJP.pl
dawniej: rzecz błaha, łatwa do wykonania lub opanowania
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. przejść
Wiktionary
(1.1) Chłopiec przelazł przez siatkę.
Wiktionary
czas. doleźć, leźć
Wiktionary
1. o ludziach lub zwierzętach: spędzić jakiś czas na leżeniu;
2. przebyć, przeczekać coś, leżąc;
3. o przedmiotach: przetrwać do jakiegoś momentu w ukryciu, zapomnieniu
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. stracić lekkomyślnie majątek, przehulać, przepuścić, roztrwonić
(1.2) daw. oszukać w sprzedaży, dając kupującemu gorszy towar
Wiktionary
(1.1) Na targu nieznajomym towaru odbywa; ceni na poły darmo, a wziąwszy iściznę, mknie precz, przelichmaniwszy swą powołowczyznę.
Wiktionary
w teorii mnogości: równoliczność ze zbiorem liczb naturalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeliczalne; cecha tych, którzy są przeliczalni
Wiktionary
przym. przeliczalny
czas. przeliczać
Wiktionary
dający się przeliczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeliczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛlʲiˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšelʹičãńe
Wiktionary
czas. przeliczać ndk., przeliczyć dk.
rzecz. przeliczenie, przelicznik
Wiktionary
liczyć coś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeliczyć)
(1.1) uważnie coś policzyć
(1.2) obliczyć coś zmieniając jednostki miary
czasownik zwrotny niedokonany przeliczać się (dk. przeliczyć się)
(2.1) mylić się w swoich planach lub założeniach
Wiktionary
(1.1) Koniec pracy! - ziewnął zakrywając sobie twarz i wyciągając pieniądze. - Reszta i specjalna premia… - Mrugnął do niej przeliczając banknoty.
(1.2) W poniższych obliczeniach występuje również sytuacja, gdy stopa dochodu w okresie inwestowania przeliczana jest na okres roku.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlʲit͡ʃat͡ɕ, AS: pšelʹičać
Wiktionary
rzecz. przeliczanie n., przeliczenie n., przelicznik m., przeliczalność ż.
czas. przeliczyć, liczyć
przym. przeliczalny, przeliczeniowy, przelicznikowy, liczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeliczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛlʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšelʹičẽńe
Wiktionary
czas. przeliczyć dk., przeliczać ndk.
rzecz. przeliczanie, przelicznik
przym. liczny
Wiktionary
wskaźnik liczbowy umożliwiający wyrażenie jednostek w różnych systemach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. wskaźnik liczbowy określający relację między dwiema jednostkami miary, pozwalający przeliczyć wartość wyrażoną w jednej jednostce na wartość wyrażoną w drugiej
(1.2) techn. urządzenie wykonujące określony rodzaj obliczeń, zwłaszcza związanych z przetwarzaniem danych pomiarowych lub sterowaniem urządzeniami technicznymi
Wiktionary
Przelicznik – maszyna licząca pozwalająca uzyskać i przetworzyć dane do wykorzystania w automatyce lub sterowaniu.
Np. przelicznik artyleryjski, na podstawie danych o ruchu celu i danych balistycznych amunicji, wyznacza położenie lufy, rozwiązując zadanie spotkania pocisku z celem.
Wikipedia
przym. przelicznikowy
rzecz. przeliczanie n., przeliczenie n.
czas. przeliczać
Wiktionary
artylerzysta funkcyjny obsługi działa przeciwlotniczego małego kalibru, nadzorujący przelicznik (urządzenie do kierowania ogniem)
SJP.pl
policzyć coś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeliczać)
(1.1) uważnie coś policzyć
(1.2) obliczyć coś, zmieniając jednostki miary
czasownik zwrotny dokonany przeliczyć się (ndk. przeliczać się)
(2.1) pomylić się w swoich planach lub założeniach
Wiktionary
(1.1) Pozostałą zawartość kontenerów komisyjnie rozładowaliśmy i przeliczyliśmy; odpowiednie władze powiadomione, dokumentacja zrobiona.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlʲit͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšelʹičyć
Wiktionary
czas. liczyć, przeliczać
rzecz. przeliczenie n., przeliczanie n.
przym. liczny
Wiktionary
dawniej:
1. grunt spod topniejącego lodu; golizna;
2. miejsce przetarte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeliterować.
Wiktionary
czas. przeliterować dk.
rzecz. literiada ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeliterowywać)
(1.1) wymówić lub napisać kolejno nazwy liter wchodzących w skład danego wyrazu
Wiktionary
(1.1) Zarób, rozumiesz sens tego słowa? Czekaj, przeliteruję: z-a-r-ó-b.
Wiktionary
czas. literować ndk., przeliterowywać ndk.
rzecz. literka ż., literiada ż., litera ż., literowanie n., przeliterowanie n.
przym. literowy
Wiktionary
1. przelizać się - potocznie: pocałować się namiętnie, w sposób wyrażający wzajemne zainteresowanie seksualne;
2. liżąc, przesunąć językiem po powierzchni czegoś; polizać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. lizać)
(1.1) stpol. liżąc przebić skórę (według ówczesnych wyobrażeń o skorpionie)
czasownik zwrotny dokonany przelizać się (ndk. lizać się)
(2.1) pot. całować się z kimś (z języczkiem)
Wiktionary
(2.1) Nie mogę uwierzyć, że Michał przelizał się z Patą! Przecież oni ledwo się znają…
Wiktionary
rzecz. lizula ż., lizusostwo n., lizak m., lizaczek m., lizawka ż., lizus m., lizanie n., liźnięcie n.
czas. polizać dk., zlizywać dk., liznąć dk., oblizać dk., wylizać dk., oblizywać ndk., wylizywać ndk., ulizywać ndk., przylizywać ndk., zlizać ndk., podlizywać się ndk.
Wiktionary
przerzucić nad przeciwnikiem piłkę lub lotkę wysokim łukiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przelot
Wiktionary
rzecz. przelot m.
Wiktionary
zmienić użytkownika w programie lub systemie komputerowym
SJP.pl
zmieniać użytkownika w programie lub systemie komputerowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przemieszczenie się drogą powietrzną
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Anthyllis|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bobowatych (nazwa systematyczna|Fabaceae|Lindl.|ref=tak.);
(1.3) bot. roślina z rodzaju przelot (1.2)
Wiktionary
Przelot ("Anthyllis" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje 22 gatunki. Zasięg rodzaju obejmuje Europę, Azję południowo-zachodnią i północną Afrykę. Największe zróżnicowanie gatunków występuje w rejonie Morza Śródziemnego. W Polsce rosną dwa gatunki – przelot alpejski ("A. alpestris") i przelot pospolity ("A. vulneraria"), przy czym pierwszy jest też uznawany za podgatunek drugiego.
Wikipedia
(1.1) Odnalezienie nowego domu wydawało się niemal niemożliwe, bo imperialni zagrozili publicznie, że każdy cywilizowany świat, który zapewni schronienie czy możliwość bezpiecznego przelotu jednostkom Sojuszu, padnie ofiarą wyniszczających sankcji i okupacji.
Wiktionary
rzecz. lot m., przelatywanie n., przelotka ż., przelatywanie n., przelecenie n., wlot m., wylot m., odlot m., wzlot m., zlot m., przylot m., lotnik m., lotnisko n., przelocik mrz.
czas. przelatywać ndk., przelecieć dk., lecieć ndk.
przym. lotny, przelotowy, przelotny, oblatany
przysł. przelotnie
Wiktionary
kółko wędkarskie do przewlekania żyłki wzdłuż wędziska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wędk. oczko do przewlekania żyłki wzdłuż wędziska
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlɔtka, AS: pšelotka
Wiktionary
rzecz. przelatywanie n., przelot mrz.
przym. przelotowy, przelotkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przelotką, dotyczący przelotki
Wiktionary
rzecz. przelotka ż.
Wiktionary
zbiornik przepuszczający parę z cylindra o wyższym ciśnieniu do cylindra o niższym ciśnieniu
SJP.pl
Przelotnia – element fortyfikacji. Krótkie, kryte przejście, stosowane przy wejściach do schronów, podwalniach itp., celem obrony przed ostrzałem lub odłamkami pocisków.
Wikipedia
ugorówka przelotnica - gatunek motyla z rodziny przelotnicowatych
SJP.pl
o cechach przelotnicowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
o cechach przelotnicowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób przelotny
Wiktionary
(1.1) Igora Szewczenkę widziałem przelotnie po klęsce wrześniowej 1939 r., kiedy w zbombardowanej przez hitlerowców Warszawie sprzedawał z wózka książki.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈlɔtʲɲɛ, AS: pšelotʹńe
Wiktionary
przym. przelotny
rzecz. przelatywanie n., przelot mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przelotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przelotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przelotne; cecha tych, którzy są przelotni
Wiktionary
przym. przelotny
rzecz. przelatywanie n.
Wiktionary
1. szybko przemijający; krótkotrwały, nietrwały, chwilowy;
2. pojawiający się gdzieś na chwilę;
3. o niektórych ptakach: odlatujący na zimę do cieplejszych krajów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szybko przemijający, nietrwały
(1.2) o ptaku wędrownym: gromadnie odlatujący na zimę do cieplejszych krajów
Wiktionary
(1.1) Zapewne kilku astronomów rzucało w obserwatoriach od czasu do czasu przelotne spojrzenie na kulę złota, która szybowała nad ich głowami, lecz odwracali się od niej szybko, by zająć się innymi problemami przestworzy.
Wiktionary
rzecz. przelotność ż., przelatywanie n., ulotka ż., przelot mrz.
przysł. przelotnie
Wiktionary
(1.1) ulotny, efemeryczny, przemijający, krótkotrwały, przejściowy, zmienny
(1.2) wędrowny
Wiktionary
pilot szybowcowy uprawiający szybownictwo wyczynowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przelotowe
Wiktionary
przym. przelotowy
rzecz. przelatywanie n.
Wiktionary
1. dotyczący przelotu ptaków, samolotów itp.;
2. taki, przez który coś przelatuje, przepływa, przejeżdża, przesuwa się
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przelotem, dotyczący przelotu
(1.2) taki, przez który coś przelatuje, przepływa, przesuwa się, przejeżdża
Wiktionary
rzecz. przelotowość ż., przelatywanie n., przelot m., przelotka ż.
Wiktionary
1. nadmiernie zaludniać;
2. przeludniać się - ulegać przeludnieniu
SJP.pl
nadmiernie zaludnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: pšeludʹńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. ludność ż.
Wiktionary
nadmiernie zaludnić
SJP.pl
przylutować w innym miejscu
SJP.pl
przylutowywać w innym miejscu
SJP.pl
przeląc się - przestraszyć się, przerazić się; przelęknąć się
SJP.pl
dawniej: przerażenie, strach
SJP.pl
przelęknąć się - przestraszyć się, przerazić się; przeląc się
SJP.pl
taki, który się przeląkł; przelękły, przelęknięty
SJP.pl
taki, który się przeląkł; przelękły, przelękniony
SJP.pl
przelęknąć się - przestraszyć się, przerazić się; przeląc się
SJP.pl
taki, który się przeląkł; przelęknięty, przelękniony
SJP.pl
potocznie:
1. macając, przeszukać kogoś;
2. dokładnie sprawdzić sytuację lub stan czegoś;
3. dokładnie podotykać czyichś intymnych części ciała
SJP.pl
1. poddać coś działaniu płynu w celu zmiękczenia lub wywołania zmian chemicznych; wymacerować, zmacerować;
2. zmienić kogoś lub coś w znacznym stopniu pod wpływem działania pewnych czynników
SJP.pl
zmieniać kogoś lub coś w znacznym stopniu pod wpływem działania pewnych czynników
SJP.pl
rzadko: macając, przeszukiwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemaczać.
Wiktionary
powodować, że coś nasiąka wodą, staje się mokre
SJP.pl
1. dawać sobie z czymś radę, przezwyciężać stan, uniemożliwiający działanie;
2. o stanach, uczuciach itp.: brać górę, panować nad kimś, wpływać na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemaglować.
Wiktionary
czas. przemaglować dk.
Wiktionary
przepuszczać bieliznę przez magiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przemakalne; cecha tych, którzy są przemakalni
Wiktionary
przym. przemakalny
Wiktionary
przepuszczający wodę, deszcz; przesiąkliwy, przesiąkalny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przepuszczający wodę
Wiktionary
(1.1) Użyli złego, przemakalnego materiału i w czasie ulewy zaraz byliśmy cali mokrzy.
Wiktionary
rzecz. przemakalność ż., przemakanie n.
czas. przemakać ndk., przemoknąć dk.
przym. nieprzemakalny
Wiktionary
(1.1) przesiąkalny, przesiąkliwy
Wiktionary
nasiąkać wodą, wilgocią, przepuszczać wodę do wewnątrz
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przemoknąć)
(1.1) mocno moknąć
(1.2) przepuszczać wilgoć; nasiąkać wodą
Wiktionary
rzecz. przemakanie n.
przym. przemakalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemalować.
Wiktionary
czas. przemalować dk.
przym. malarski
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|przemalowywać.
Wiktionary
(1.1) On kazał wszystko w Pile przemalowywać, płoty na zielono, domy na kolorowo, nawet stare rozpadające się rudery zamiast remontować też przemalowali, żeby ładnie było.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃maˈlɔvat͡ɕ, AS: pšẽmalovać
Wiktionary
rzecz. malarstwo n., przemalowanie n.
czas. malować, pomalować, namalować
przym. malarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemalowywać.
Wiktionary
czas. przemalowywać ndk.
przym. malarski
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przemalować)
(1.1) malować na nowo
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃malɔˈvɨvat͡ɕ, AS: pšẽmalovyvać
Wiktionary
przym. malarski
czas. malować, namalować, pomalować
rzecz. przemalowywanie n.
Wiktionary
przemalowanie czegoś, miejsce przemalowane
SJP.pl
1. wykonać manewr, ruch służący zajęciu zaplanowanej pozycji; zamanewrować;
2. spędzić jakiś czas na manewrowaniu
SJP.pl
dawniej: roztrwaniać, przepuszczać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przejście sporej liczby ludzi, np. wojska
(1.2) przejście marszowym krokiem
Wiktionary
(1.1) Obchody Barbórki krakowska Akademia Górniczo-Hutnicza rozpocznie w czwartek od tradycyjnego przemarszu ulicami miasta.
Wiktionary
czas. przemaszerować dk.
rzecz. marsz mzw./mrz.
Wiktionary
[czytaj: przemar-zać] ulegać uszkodzeniu na skutek mrozu
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. przemarznąć)
(1.1) niedokonany od|przemarznąć.
czasownik niedokonany (dk. przemarzyć)
(2.1) niedokonany od|przemarzyć.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmarzat͡ɕ, AS: pšẽmarzać
Wiktionary
[czytaj: przemar-znięty] taki, który przemarznął (przemarzł); przemarzły, przemarźnięty
SJP.pl
[czytaj: przemar-znąć]
1. ulec uszkodzeniu na skutek mrozu
2. bardzo zmarznąć, zziębnąć
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przemarzać)
(1.1) ulec uszkodzeniu lub zniszczeniu na skutek działania mrozu
(1.2) bardzo zziębnąć
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmarznɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšẽmarznõńć
Wiktionary
1. rzadko: spędzić jakiś czas na myśleniu o czymś nierealnym; pomarzyć, pofantazjować, podumać;
2. dawniej: stworzyć lub przywołać w wyobraźni obraz czegoś
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przemarzać)
(1.1) rzad. spędzić pewien czas na marzeniach
(1.2) przest. widzieć kogo/co w marzeniach
Wiktionary
[czytaj: przemar-zły] taki, który przemarzł (przemarznął); przemarznięty, przemarźnięty
SJP.pl
taki, który przemarznął (przemarzł); przemarzły, przemarznięty
SJP.pl
potocznie: starannie pomasować jakieś miejsce
SJP.pl
potocznie: starannie masować jakieś miejsce
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) przebyć określoną drogę krokiem marszowym, maszerując
(1.2) przejść przed kimś w sposób zwracający na siebie uwagę
Wiktionary
(1.1) Dużą sensację wzbudziło przybycie Mariana Krzaklewskiego, który przemaszerował główną ulicą wraz z licznymi zwolennikami do stolika AWS-u , gdzie rozdawał autografy.
Wiktionary
rzecz. przemaszerowanie n., marsz m., maszerowanie n., przemarsz mrz.
czas. maszerować ndk.
przym. marszowy
Wiktionary
iść dokądś, maszerując
SJP.pl
1. wygłaszać mowę
2. przemawiać się - przestarzale: kłócić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃maˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pšẽmavʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przemawiać ndk.
Wiktionary
1. wygłaszać mowę
2. przemawiać się - przestarzale: kłócić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przemówić)
(1.1) wygłaszać mowę do grupy ludzi
(1.2) odzyskiwać zdolność mówienia, mówić coś po okresie milczenia
(1.3) przest. ujmować się za kimś
(1.4) tylko w 3 os.: dowodzić czegoś, wskazywać na czyjąś rację lub pomyłkę
(1.5) przejawiać się w czymś
czasownik zwrotny niedokonany przemawiać się (dk. przemówić się)
(2.1) przest. kłócić się
Wiktionary
(1.3) Miałem już odłożyć słuchawkę, ale Marta w końcu do mnie przemówiła.
(1.4) Jego argumenty za niejedzeniem marchewki wcale do mnie nie przemawiały.
(1.5) Z jej gestów przemawiała dobroć.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmavʲjät͡ɕ, AS: pšẽmavʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. mowa ż., mówienie n., przemawianie n., przemówienie n.
czas. mółwić, mówić ndk., przemówić dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: Przemysław (imię męskie); Przemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) imię|polski|m., zdrobn. od Przemysław, Przemysł
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mɛk, AS: pšẽmek
Wiktionary
rzecz. Przemysław mos.
Wiktionary
zmienić metkę przyczepioną do towaru
SJP.pl
zmiana na coś innego; stanie się innym niż wcześniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przejście w stan inny niż bieżący lub poprzedni
Wiktionary
Przemiana (niem. "Die Verwandlung") – opowiadanie Franza Kafki napisane pomiędzy 17 listopada a 7 grudnia 1912.
Wikipedia
(1.1) Przemianę wewnętrzną bohatera możemy zobaczyć w literaturze romantycznej.
(1.1) Badacze twierdzą, że trwa kulturowa przemiana i że spadek spożycia mięsa stał się trwałym trendem.
(1.1) Pierwotnie zróżnicowana litologicznie seria skał osadowych (aleuryty, psamity, skały węglanowe, tufy, kwaśne wulkanoklastyki) uległa przemianom metamorficznym i być może też metasomatyczny.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjãna, AS: pšẽmʹi ̯ãna
Wiktionary
czas. przemieniać ndk., przemienić dk.
Wiktionary
(1.1) metamorfoza, odmiana
Wiktionary
zdrobnienie od: przemiana
SJP.pl
zmiana nazwy czegoś; denominacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemianować.
Wiktionary
czas. przemianować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemianowywać)
(1.1) zmienić nazwę czegoś
Wiktionary
(1.1) W maju 1953 r. niemieckie Eisenhüttenstadt przemianowano na Stalinstadt.
Wiktionary
rzecz. przemianowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemianowywać.
Wiktionary
czas. przemianowywać ndk.
Wiktionary
1. przerabianie czegoś na drobne cząsteczki, przemielanie czegoś
2. produkt otrzymany w wyniku tego przemielania
3. odsypisko powstałe w korycie rzeki, zazwyczaj w postaci ukośnego wału
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemielać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemleć.
Wiktionary
mieląc, rozdrobnić; przemleć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemieniać.
Wiktionary
czas. przemieniać ndk.
rzecz. przemienienie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przemienić)
(1.1) zmieniać w co innego
czasownik zwrotny niedokonany przemieniać się (dk. przemienić się)
(2.1) zmieniać się w co innego
Wiktionary
rzecz. przemienienie n., przemiana ż., przemienianie n.
Wiktionary
(1.1) przeistaczać, przekształcać, przeobrażać, transfigurować, transformować, zmieniać
(2.1) przeistaczać się, przekształcać się, przeobrażać się, stawać się, transformować się, zmieniać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nadanie nowej funkcji lub przyjęcie odmiennej postaci
Wiktionary
rzecz. przemienianie n.
czas. przemieniać ndk., przemienić dk.
przym. przemieniony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemieniać)
(1.1) dokonany od|przemieniać.
czasownik zwrotny dokonany przemienić się (ndk. przemieniać się)
(2.1) dokonany od|przemieniać się.
Wiktionary
(1.1) Potem przed mężem niesłusznie oczerniona, została ostatecznie przemieniona w wodnicę.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲit͡ɕ, AS: pšẽmʹi ̯ė̃ńić
Wiktionary
rzecz. przemienienie n., przemiana ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie retransmitujące sygnał radiowy
Wiktionary
(1.1) Przemiennik ten przekształca trójfazowe, stałoczęstotliwościowe wejście 400 V na trójfazowe, zmiennoczęstotliwościowe wyjście 400 V, aby kontrolować prędkość standardowego silnika indukcyjnego prądu zmiennego.
Wiktionary
przymiotnik od: przemiennik
SJP.pl
aerodyna o przestawianych powierzchniach nośnych, mogąca startować i lądować pionowo, jak śmigłowiec, a wykonywać lot poziomy na tej samej zasadzie co samolot; zmiennopłat; konwertoplan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. niezmienność działania po zamianie jego argumentów
Wiktionary
Przemienność, komutatywność – własność niektórych działań dwuargumentowych polegająca na niezależności wyniku od kolejności argumentów. Formalnie: niech formula_1 będzie działaniem dwuargumentowym w zbiorze formula_2, czyli formula_3 Działanie to nazywa się przemiennym, jeśli dla każdej pary elementów formula_4 zachodzi równość: formula_5
Wikipedia
przym. przemienny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pojawiający się na przemian; systematycznie zmieniający się
Wiktionary
rzecz. przemienność ż.
czas. przemieniać się ndk., przemienić się dk.
przysł. przemiennie
Wiktionary
(1.1) przekształcalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemierzać.
Wiktionary
rzecz. przemierzenie n.
czas. przemierzać ndk., przemierzyć dk.
Wiktionary
1. pokonywać dużą przestrzeń, idąc lub jadąc czymś;
2. przebywać wielokrotnie jakąś przestrzeń; przechadzać się tam i z powrotem;
3. mierzyć coś, wymierzać dokładnie
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pokonywać znaczną przestrzeń
(1.2) przechodzić tam i z powrotem przez jakiś obszar lub przestrzeń
Wiktionary
(1.2) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjɛʒat͡ɕ, AS: pšẽmʹi ̯ežać
Wiktionary
rzecz. przemierzanie n., przemierzenie n.
czas. przemierzyć dk.
Wiktionary
(1.1) błąkać się, tułać się, przewędrowywać, włóczyć się
Wiktionary
[czytaj: przemier-znąć] dawniej: obmierznąć, zbrzydnąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemierzać)
(1.1) dokonany od|przemierzać.
Wiktionary
(1.1) Wzdłuż i wszerz stolicę Eufonii przemierzyłem, do każdego kiosku zaglądając.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjɛʒɨt͡ɕ, AS: pšẽmʹi ̯ežyć
Wiktionary
rzecz. przemierzanie n., przemierzenie n.
czas. przemierzać ndk.
Wiktionary
nieprzyjemny
SJP.pl
o cechach przemierżlowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Przemierżlowate ("Olacaceae") – rodzina w szerokim ujęciu systematycznym obejmuje blisko 30 rodzajów roślin tropikalnych i subtropikalnych. Powiązania filogenetyczne, a tym samym i układ systematyczny w obrębie tej rodziny jest bardzo niejasny i jest przedmiotem badań i dyskusji. W systemie APG III z 2009 rodzina jest szeroko ujmowana. Należą tu głównie drzewa i krzewy, niektóre z nich są półpasożytami korzeniowymi.
Wikipedia
o cechach przemierżlowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemieszać.
Wiktionary
czas. przemieszać, mieszać
rzecz. mieszanie n.
Wiktionary
dający się przemieścić; relokowalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemieszczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mʲjɛʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšẽmʹi ̯eščãńe
Wiktionary
czas. przemieszczać
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu
czasownik zwrotny przemieszczać się
(2.1) zmieniać swoje położenie
Wiktionary
(1.1) Wojska wroga przemieściły się na północ by ominąć jezioro.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjɛʃt͡ʃat͡ɕ, AS: pšẽmʹi ̯eščać
Wiktionary
rzecz. przemieszczanie n.
Wiktionary
(1.1) przesuwać, przenosić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemieścić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. przemieścić
Wiktionary
rzadko: mieszając, przerabiać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemieszczać)
(1.1) dokonany od|przemieszczać.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕit͡ɕ, AS: pšẽmʹi ̯ėśćić
Wiktionary
rzecz. przemieszczenie n.
Wiktionary
w informatyce: przenieść dane, serwer; zmigrować
SJP.pl
trwający do pewnego czasu, krótkotrwały, nietrwały, chwilowy; dorywczy, przelotny, przemijalny, efemeryczny
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) taki, który nie trwa długo, zanika po pewnym czasie
Wiktionary
(1.1) chwilowy, efemeryczny, krótkotrwały, nietrwały, przejściowy, tymczasowy, ulotny, ustępujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przemijalne; cecha tych, którzy są przemijalni
Wiktionary
rzecz. przemijanie n., przeminięcie n.
czas. przemijać ndk., przeminąć dk.
przym. przemijalny
Wiktionary
nietrwały, przemijający; przelotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stopniowe zanikanie, przechodzenie w nieistnienie
Wiktionary
(1.1) Na nagrobku wyryty był jakiś tekst o przemijaniu i śmierci.
Wiktionary
rzecz. przeminięcie n., przemijalność ż.
czas. przemijać ndk., przeminąć dk.
przym. przemijalny
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przeminąć)
(1.1) kończyć się bezpowrotnie
Wiktionary
(1.1) Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.
(1.1) Początkowe objawy stwardnienia rozsianego są zazwyczaj przemijające, łagodne i samoograniczające się.
Wiktionary
czas. przeminąć, omijać
rzecz. przemijalność ż., przemijanie n.
przym. przemijalny
Wiktionary
(1.1) kończyć się, mijać, niknąć, odchodzić, przechodzić, upływać, ustępować, wygasać
Wiktionary
1. przemieszać mikserem składniki jakiejś potrawy; zmiksować;
2. zmiksować za bardzo
SJP.pl
1. nie ujawniać prawdy
2. ignorować coś
3. nie odzywać się
SJP.pl
1. nie ujawnić prawdy
2. zignorować coś
3. nie odezwać się
SJP.pl
Przemilczenie – jedna z instytucji dawności. Jest jednym ze sposobów pierwotnego nabycia własności na skutek upływu czasu i ma na celu likwidację stanu polegającego na tym, że właściciel nie wykazuje zainteresowania swoją rzeczą. Przyczyna owego „niezainteresowania” nie jest istotna. Wystarczy określony przez ustawodawcę upływ czasu.
Wikipedia
1. nie ujawnić prawdy
2. zignorować coś
3. nie odezwać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemilczać)
(1.1) dokonany od|przemilczać.
Wiktionary
(1.1) Rzeczywiście, przemilczałem część informacji, ale, niech pan sobie przypomni, sugerowałem, by zaczął pan poszukiwania w warszawskim WDM-ie.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmʲilt͡ʃɛt͡ɕ, AS: pšẽmʹilčeć
Wiktionary
rzecz. domilczenie n., milczek mos., milczenie n., milkliwość ż., milknięcie n., namilczenie n., pomilczenie n., pomilknięcie n., przemilczenie n., przymilknąć n., umilknięcie n., zamilczenie n., zamilknięcie n., zmilczenie n., zmilknięcie n.
czas. domilczeć dk., milczeć ndk., milknąć ndk., namilczeć dk., pomilczeć dk., pomilknąć dk., przymilknąć dk., umilknąć dk., zamilczeć dk., zamilknąć dk., zmilczeć dk., zmilknąć dk.
przym. milczący, milczkowaty, milkliwy
przysł. milczkiem
Wiktionary
przemilić się - dawniej: przymilić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przemijać)
(1.1) przestać trwać
Wiktionary
rzecz. przemijanie n., przeminięcie n., przemijalność ż.
czas. przemijać
Wiktionary
(1.1) skończyć się
Wiktionary
tyle co: przemakać
SJP.pl
rzadko: taki, który przemięknął (przemókł); przemiękły
SJP.pl
tyle co: przemoknąć
SJP.pl
taki, który przemiękł (przemókł); przemięknięty
SJP.pl
niezwykle uprzejmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemknąć.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃mʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšẽmʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. przemknąć
rzecz. przemykanie n.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przemykać)
(1.1) zob. przemykać.
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) daw. uchylić, odemknąć, otworzyć w niewielkim stopniu
czasownik zwrotny dokonany przemknąć się (ndk. przemykać się)
(3.1) zob. przemykać się.
Wiktionary
(1.1) Przemknęły jemiołuszki stadkiem barwistym z drzewa na drzewo.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšẽmknõńć
Wiktionary
rzecz. przemykanie n., przemknięcie n.
Wiktionary
mieszkaniec Przemkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Przemkowa
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mkɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: pšẽmkovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Przemków m.
:: fż. przemkowianka
przym. przemkowski
Wiktionary
mieszkanka Przemkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Przemkowa
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mkɔˈvʲjãnka, AS: pšẽmkovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Przemków m.
:: fm. przemkowianin
przym. przemkowski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
przymiotnik od: Przemków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Przemków
Wiktionary
(1.1) Próby dzieci i młodzieży przeniesione zostały do jednej z przemkowskich szkół.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃mˈkɔfsʲci, AS: pšẽmkofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Przemków, przemkowianin, przemkowianka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przemka lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, na Dolnym Śląsku;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Przemek
Wiktionary
}|-
Przemków ( Primislaw, Primkenau) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Przemków. Położone jest na północnym krańcu Borów Dolnośląskich, przy drodze krajowej nr 12.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto liczyło 5608 mieszkańców (531. miejsce w kraju). Powierzchnia wynosiła 6,17 km² (702. miejsce w kraju), natomiast gęstość zaludnienia 908,9 osób/1 km² (25. miejsce w województwie).
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛ̃mkuf, AS: pšẽmkuf
Wiktionary
rzecz. przemkowianin, przemkowianka
przym. przemkowski
Wiktionary
mieląc, rozdrobnić; przemielić
SJP.pl
wpływanie na myślenie (przemoc psychiczna), zachowanie lub stan fizyczny (przemoc fizyczna) innej osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa
Wiktionary
Przemoc – wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku przyzwolenia tej osoby na taki wpływ w celu uzyskania jakiegoś istotnego zasobu. W odróżnieniu od agresji cechuje się intencjonalnością, racjonalnością i jest działaniem przemyślanym, a często także grupowym. Stosowana jest zarówno przez ludzi, jak i inne zwierzęta społeczne o dużym mózgu.
Wikipedia
(1.1) Starsi uczniowie często stosują przemoc wobec młodszych kolegów.
(1.1) Flynn przeanalizował wyniki wielu badań i doszedł do wniosku, że częstość stosowania przemocy wobec partnera jest u obu płci zbliżona, choć różnią się wzorce tych zachowań.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mɔt͡s, AS: pšẽmoc
Wiktionary
przysł. przemocą
Wiktionary
(1.1) brutalność, gwałt, siła, daw. wiolencja
Wiktionary
dawniej: bardzo mocny, nadzwyczaj silny
SJP.pl
osoba stosująca przemoc wobec swojego partnera życiowego lub członka rodziny
SJP.pl
wpływanie na myślenie (przemoc psychiczna), zachowanie lub stan fizyczny (przemoc fizyczna) innej osoby
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stosując przemoc
Wiktionary
(1.1) Żołnierze przemocą zabrali chłopu jedyną krowę.
Wiktionary
rzecz. przemoc ż.
Wiktionary
(1.1) brutalnie
Wiktionary
1. przemyśleć coś w modlitwie;
2. dawniej: spędzić pewien czas na modlitwie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przemakać)
(1.1) dokonany od|przemakać.
Wiktionary
(1.1) – Spóźniłeś się pół godziny. Zupełnie przemokłam – rzekła Alina.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɔknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšẽmoknõńć
Wiktionary
przym. przemakalny
Wiktionary
zbytnio zmotywować, przesadzić z motywowaniem
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przemotywowywać)
(1.1) rzad. psych. zmotywować kogoś tak, że ma on chęć podjęcia się zadania ponad jego możliwości lub uzależnia od jego spełnienia samoocenę
Wiktionary
(1.1) Problemów z motywacją z oczywistych powodów nie mamy. Raczej trzeba uważać, by nie przemotywować drużyny – powiedział trener Polek Wojciech Basiuk.
Wiktionary
czas. przemotywowywać ndk., motyw mrz.
rzecz. motyw mrz., przemotywowanie n., motywacja ż.
przym. motywacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okolicznościowa, uroczysta wypowiedź przed zgromadzeniem
(1.2) pot. zbyt długa wypowiedź
Wiktionary
(1.1) Gdy dołączysz, usłyszysz przemowę o tym, jak to jesteśmy prawdziwymi obrońcami Imperium, istną linią frontu, ostateczną granicą, na której durastal spotyka się z próżnią, a to oznacza, że jesteśmy strażnikami dumnej spuścizny ple ple plee ple ple.
Wiktionary
rzecz. mowa ż., przemówienie n.
czas. mółwić
Wiktionary
(1.1) przemówienie
(1.2) kazanie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. w znaczny sposób
Wiktionary
przym. przemożny
Wiktionary
(1.1) bardzo, intensywnie, mocno, silnie, wielce, wyraźnie, znacznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przemożnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przemożny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. siła
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɔʒnɔɕt͡ɕ, AS: pšẽmožność
Wiktionary
czas. przemóc
przym. przemożny
Wiktionary
decydujący, wielki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. bardzo intensywny
Wiktionary
przysł. przemożnie
rzecz. przemożność ż.
Wiktionary
(1.1) decydujący, silny, wielki
Wiktionary
przemrugać się - dawniej: porozumieć się za pomocą mrugnięcia
SJP.pl
1. dopływ górnej Wisły;
2. strumień na Wzgórzach Warszewskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowej Polsce, lewy dopływ górnej Wisły;
(1.2) geogr. strumień na Wzgórzach Warszewskich, dopływ Siedliczki;
Wiktionary
Przemsza (niem. "Przemsa"; "Premse") – rzeka w województwie śląskim i małopolskim w Polsce, lewy dopływ górnej Wisły. Płynie przez Wyżynę Śląską i Kotlinę Oświęcimską.
Powstaje – według tradycyjnej terminologii – z połączenia Czarnej Przemszy i Białej Przemszy. Długość rzeki w tradycyjnej klasyfikacji wynosi 23,8 km – a według nowej, czyli od źródeł Czarnej Przemszy, wynosi 88 km, uchodzi do Wisły w Oświęcimiu. Powierzchnia dorzecza wynosi 2 121 km².
Wikipedia
(1.1) U ujścia Przemszy, na Wiśle, rozpoczyna się żeglowna część Drogi Wodnej Górnej Wisły.
Wiktionary
przym. przemszański
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Przymszo
Wiktionary
przymiotnik od: Przemsza (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Przemszą, dotyczący Przemszy
Wiktionary
rzecz. Przemsza ż.
Wiktionary
odbywać z kimś musztrę, ćwiczyć w musztrze
SJP.pl
zdrobnienie od: Przemysław (imię męskie); Przemek
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przemycić)
(1.1) nielegalnie przewozić (daw. wywozić) przez granicę państwa towary (w tym zakazane), dewizy bez poddania ich kontroli i ocleniu
Wiktionary
rzecz. przemytnictwo n., przemytnik mos., przemytniczka ż., przemyt m.
czas. przemycić dk.
przysł. przemytniczo
przym. przemytniczy
Wiktionary
(1.1) szmuglować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przemyt
Wiktionary
(1.1) To nie przemyt, lecz tylko mały przemycik.
Wiktionary
rzecz. przemyt m., przemytnictwo n.
przysł. przemytniczo
przym. przemytniczy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemycać)
(1.1) dokonany od|przemycać.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɨt͡ɕit͡ɕ, AS: pšẽmyćić
Wiktionary
rzecz. przemytnictwo n., przemytnik mos., przemytniczka ż., przemyt m.
czas. przemycać
przysł. przemytniczo
przym. przemytniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemykać.
Wiktionary
rzecz. przemknięcie n., mknięcie n.
czas. przemykać ndk., przemknąć dk., mknąć ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Przemyków – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Koszyce.
Wieś w latach 1869–1931 należała do gminy Filipowice, następnie do chwili obecnej do gminy Koszyce. W latach 1954–1972 była siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej Przemyków. W latach 1975–1998 administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
→ Przemyśl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Przemyśla, związany z Przemyślem
Wiktionary
(1.1) W herbie przemyskim widnieje niedźwiedź i krzyż.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɨsʲci, AS: pšẽmysʹḱi
Wiktionary
rzecz. Przemyskie n., Przemyśl mrz., przemyślanin mos., przemyślanka ż.
Wiktionary
→ Przemyśl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region przemyski
Wiktionary
(1.1) W Przemyskiem nie zanotowano opadów.
Wiktionary
rzecz. Przemyśl mrz., przemyślanin mos., przemyślanka ż.
przym. przemyski
Wiktionary
imię książąt polskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;
(1.2) daw. pomysłowość, spryt
Wiktionary
Przemysł – dział produkcji materialnej i gospodarki, obejmujący wydobywanie zasobów przyrody, przetwarzanie surowców i półproduktów oraz dostosowywanie ich do potrzeb ludzi poprzez wytwarzanie gotowych wyrobów. Produkcja przemysłowa odbywa się na dużą skalę, przede wszystkim w sposób seryjny, z wykorzystaniem maszyn i na zasadzie podziału pracy, zazwyczaj w dużych zakładach produkcyjnych.
Wikipedia
(1.1) Węglany są dość rozpowszechnione w przyrodzie, odgrywają również dużą rolę w gospodarce, np. w przemyśle chemicznym czy w budownictwie.
(1.1) Zatrudnienie w przemyśle spadło w ostatniej dekadzie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mɨsw̥, AS: pšẽmysu̯̦
Wiktionary
rzecz. przemysłowiec m., odprzemysłowienie n.
przym. przemysłowy, wewnątrzprzemysłowy
przysł. przemysłowo
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Przemysława
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ulubionym kolorem Przemysława był chyba zielony.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɨswaf, AS: pšẽmysu̯af
Wiktionary
rzecz. Przemysławów m., Przemysławowa ż., Przemysławówna ż., Przemysławostwo lm m., Przemka ż., Przema ż., przemysławka ż.
:: zdrobn. Przemek m., Przemuś m., Przemcio m.
:: zgrub. Przemo m.
:: fż. Przemysława ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Przemysław
Wiktionary
Przemysława – żeński odpowiednik imienia Przemysław – formy staropolskiego imienia Przemysł, utworzonej, kiedy świadomość jego pochodzenia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem "-sław" (zamiast "-mysł"). W źródłach poświadczone w XII wieku (1155–1156).
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛ̃mɨˈswava, AS: pšẽmysu̯ava
Wiktionary
rzecz. Przemysław mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przemysławy lub z nią związany
SJP.pl
Przemysław z żoną; Przemysławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przemysława lub z nim związany
SJP.pl
właściciel zakładu przemysłowego; fabrykant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel zakładu przemysłowego
(1.2) daw. środ. polit. więzień aresztowany przy ulicy Przemysłowej
Wiktionary
(1.1) Do nowego miasta ściągali przemysłowcy i kupcy, urzędnicy, lekarze, ludzie wykształceni albo tylko obrotni.
Wiktionary
rzecz. przemysł m.
przym. przemysłowy, wewnątrzprzemysłowy
przysł. przemysłowo
Wiktionary
(1.1) fabrykant
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przemysłowy
Wiktionary
(1.1) Takie sery wywołują mniej ostrą reakcję niż sery produkowane przemysłowo.
Wiktionary
rzecz. przemysł m., przemysłowiec m.
przym. przemysłowy, wewnątrzprzemysłowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle
Wiktionary
(1.1) Łódź jest miastem typowo przemysłowym.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ, AS: pšẽmysu̯ovy
Wiktionary
rzecz. przemysł mrz., przemysłowiec mos., odprzemysłowienie n., uprzemysłowienie n., przemysłówka ż.
czas. uprzemysławiać ndk., uprzemysłowić dk.
przysł. przemysłowo
Wiktionary
(1.1) industrialny, wytwórczy
Wiktionary
kontrabanda;
1. wwóz do jakiegoś kraju towarów bez dopełnienia obowiązków celnych, bez opłaty cła lub wwóz towarów zakazanych;
2. towary pochodzące z takiego procederu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. krym. proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;
Wiktionary
Przemyt (kontrabanda, pot. "szmugiel") – przestępstwo w postaci skrytego transportowania towarów pomiędzy państwami lub obszarami celnymi z naruszeniem obowiązujących przepisów. Przemyt zwykle dokonywany jest w celu uniknięcia opłat celnych, akcyzy, podatku od towarów i usług lub innych należności wobec państwa na którego terytorium wwieziono towar. Stosowany jest też w przypadku wwożenia towarów, którymi obrót może być zakazany lub reglamentowany.
Wikipedia
(1.1) Z raportu wynika, że grupy przestępcze zajmujące się dotychczas przestępczością kryminalną interesują się teraz przemytem i produkcją narkotyków, przemytem papierosów, handlem paliwami i wyłudzeniami VAT oraz unijnych dotacji.
Wiktionary
rzecz. przemytnictwo n., przemytnik m., przemytniczka ż., przemycanie n., przemycenie n., wmyt m., wymyt m.
:: zdrobn. przemycik m.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy, przemytowy, antyprzemytniczy
przysł. przemytniczo
Wiktionary
(1.1) szmuglowanie, szmuglerka, szmugiel, kontrabanda
Wiktionary
działalność polegająca na przewożeniu lub przenoszeniu przez granicę państwa towarów bez poddaniu ich kontroli i ocleniu; przenoszenie lub przewożenie przez granicę państwa towarów niedozwolonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) proceder nielegalnego przenoszenia lub przewożenia towarów przez granicę
Wiktionary
(1.1) Przy granicy od wieków kwitło przemytnictwo.
Wiktionary
rzecz. przemyt mrz., przemytnik mos., przemytniczka ż., przemycanie n., przemycenie n., przemycik mrz.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy
przysł. przemytniczo
Wiktionary
(1.1) kontrabanda, przemycanie, przemyt, szmugiel
Wiktionary
kobieta nielegalnie przewożąca przez granicę kraju rzeczy lub ludzi; szmuglerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę
Wiktionary
(1.1) Złapano przemytniczkę, która miała przy sobie dwadzieścia kartonów papierosów bez akcyzy.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲit͡ʃka, AS: pšẽmytʹńička
Wiktionary
rzecz. przemyt m., przemycanie n., przemycenie n., przemytnictwo n.
:: fm. przemytnik m.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy
przysł. przemytniczo
Wiktionary
(1.1) szmuglerka, kontrabandzistka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób przemytniczy
Wiktionary
rzecz. przemyt mrz., przemytnictwo n., przemytnik mos., przemytniczka ż., przemycanie n., przemycenie n., przemycik mrz.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przemytem, dotyczący przemytu
Wiktionary
(1.1) Proceder przemytniczy rozkwitał w przygranicznych wioskach i miasteczkach.
Wiktionary
rzecz. przemyt mrz., przemytnictwo n., przemytnik mos., przemytniczka ż., przemycanie n., przemycenie n., przemycik mrz.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przysł. przemytniczo
Wiktionary
(1.1) kontrabandowy, szmuglerski
Wiktionary
osoba nielegalnie przewożąca przez granicę kraju rzeczy lub ludzi; szmugler, kontrabandzista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się nielegalnym przewozem lub przenoszeniem ludzi lub rzeczy między granicami państw
Wiktionary
(1.1) O słynnych w całej Polsce białogardzkich przemytnikach papierosów znowu jest głośno.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik, AS: pšẽmytʹńik
Wiktionary
rzecz. przemyt m., przemycanie n., przemycenie n., przemytnictwo n.
:: fż. przemytniczka ż.
czas. przemycać ndk., przemycić dk.
przym. przemytniczy
przysł. przemytniczo
Wiktionary
(1.1) szmugler, kontrabandzista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɨˈvãɲɛ, AS: pšẽmyvãńe
Wiktionary
czas. przemywać ndk., przemyć dk.
rzecz. przemycie n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) zwilżać, oczyszczać coś za pomocą płynu (np. środka dezynfekującego, wody); myć z wierzchu
Wiktionary
(1.1) Babcia robiła jej pranie, myła podłogę w kuchni i pastowała w pokojach oraz przemywała okna dwa razy do roku.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɨvat͡ɕ, AS: pšẽmyvać
Wiktionary
czas. przemyć dk.
rzecz. przemywanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemywać)
(1.1) dokonany od|przemywać.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mɨt͡ɕ, AS: pšẽmyć
Wiktionary
rzecz. przemywanie n.
czas. przemywać
Wiktionary
1. zastanowić się nad czymś, rozważyć;
2. myśleć o czymś intensywnie przez jakiś czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-wschodniej Polsce;
Wiktionary
Przemyśl ( Premislia; ros. Перемышль, "Pieriemyszl"; Перемишль, "Peremyszl"; פשעמישל) – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, położone nad Sanem przy ujściu Wiaru. Siedziba powiatu przemyskiego oraz gminy wiejskiej Przemyśl.
Wikipedia
(1.1) W czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Przemyślu mieściła się kasa szafarzy podatków dla Rusi.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃mɨɕl̥, AS: pšẽmyśl̦
Wiktionary
rzecz. Przemyskie n., przemyślanin mos., przemyślanka ż.
przym. przemyski, podprzemyski
Wiktionary
mieszkaniec Przemyśla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Przemyśla
(1.2) osoba pochodząca z Przemyśla, urodzona w Przemyślu
Wiktionary
(1.1) W małance uczestniczyła też spora grupa przemyślan narodowości polskiej.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɨɕˈlãɲĩn, AS: pšẽmyślãńĩn
Wiktionary
rzecz. Przemyśl mrz., Przemyskie n.
:: fż. przemyślanka ż.
przym. przemyski
Wiktionary
mieszkanka Przemyśla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Przemyśla
(1.2) kobieta pochodząca z Przemyśla, urodzona w Przemyślu
Wiktionary
(1.1) Po drodze przyglądałem się zabytkowym, wybudowanym jeszcze przed wojną kamieniczkom oraz rzucałem dyskretne spojrzenia na mijane piękne przemyślanki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɨɕˈlãnka, AS: pšẽmyślãnka
Wiktionary
rzecz. Przemyśl mrz., Przemyskie n.
:: fm. przemyślanin mos.
przym. przemyski
Wiktionary
1. zastanowić się nad czymś, rozważyć;
2. myśleć o czymś intensywnie przez jakiś czas
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który powstał w wyniku rozważań
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od przemyślać oraz przemyśleć
Wiktionary
Przemyślany (ukr. Перемишляни/"Peremyszlany") – miasto na Ukrainie, nad Gniłą Lipą, w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim (do 2020 roku siedziba rejonu przemyślańskiego), 46 km na południowy wschód od Lwowa, do 1945 miasto powiatowe w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu przemyślańskiego II Rzeczypospolitej.
Wikipedia
rzecz. przemyślanie n., przemyślenie n.
czas. przemyślać ndk., przemyśleć dk.
Wiktionary
(1.1) obmyślony, świadomy
Wiktionary
długo nad czymś myśleć, rozważać coś, zastanawiać się; przemyśliwać
SJP.pl
→ Przemyślany (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Przemyślan
Wiktionary
rzecz. Przemyślany nmos.
Wiktionary
1. zastanowienie się nad czymś;
2. wniosek wynikający z myślenia nad czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przemyśleć.
Wiktionary
czas. zmyślać, przemyśleć, przemyśliwać
przym. przemyślany
Wiktionary
1. zastanowić się nad czymś, rozważyć;
2. myśleć o czymś intensywnie przez jakiś czas
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przemyśliwać.
czasownik nieprzechodni
(2.1) dokonany od|przemyśliwać.
Wiktionary
rzecz. przemyślenie n., myśliciel mos.
czas. myśleć
przym. przemyślany
Wiktionary
członek dynastii czeskiej, panującej od przełomu VIII i IX wieku do 1306 roku
SJP.pl
dynastia czeska panująca od przełomu VIII i IX wieku do 1306 roku
SJP.pl
Przemyślidzi ( Přemyslovci) – czeska dynastia wywodzona od legendarnego Przemysła, męża Libuszy. Historycznie panowała w Księstwie i Królestwie Czech od Borzywoja, który ok. roku 871 przyjął chrzest. Główna linia wygasła w 1306 roku wraz ze śmiercią Wacława III. Boczna linia zapoczątkowana przez Mikołaja I (nieślubny syn Przemysła Ottokara II) panowała w księstwach śląskich (opawskim, karniowskim i raciborskim) między 1269 a 1521.
Wikipedia
długo nad czymś myśleć, rozważać coś, zastanawiać się; przemyślać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przemyśleć)
(1.1) myśleć długo nad czym
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przemyśleć)
(2.1) myśleć intensywnie przez dość długi czas
Wiktionary
rzecz. przemyślenie n., przemyśliwanie n., przemyślność ż.
przym. przemyślny
przysł. przemyślnie
Wiktionary
(1.1) obmyślać, rozważać, zastanawiać się
(2.1) dumać, medytować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przemyślny
Wiktionary
czas. przemyśliwać
rzecz. przemyślność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przemyślnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przemyślny
SJP.pl
pomysłowość, spryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co przemyślne; cecha tych, którzy są przemyślni
Wiktionary
przym. przemyślny
przysł. przemyślnie
czas. przemyśliwać
Wiktionary
(1.1) zmyślność, pomysłowość
Wiktionary
1. mający wiele sprytu, pomysłowy;
2. będący efektem czyjejś przemyślności
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. odznaczający się pomysłowością, sprytem czy inteligencją w procesie myślowym i twórczym
(1.2) książk. świadczący o tym, że twórca jest przemyślny (1.1); bardzo oryginalny, pomysłowy, wyszukany
Wiktionary
(1.1) Zło się skomplikowało, stało się bardziej sprytne i przemyślne — a kto chce stawić mu czoło, musi uzbroić się w równą przenikliwość.
(1.2) Behemot pożarłszy trzecią mandarynkę wsunął łapę w przemyślną konstrukcję wzniesioną z tabliczek czekolady, wyciągnął jedną tabliczkę ze spodu, wskutek czego, oczywiście, wszystko runęło, po czym połknął czekoladę wraz ze złotą cynfolią.
Wiktionary
czas. przemyśliwać
rzecz. przemyślność ż.
Wiktionary
(1.1-2) pomysłowy
Wiktionary
1. dać sobie z czymś radę, przezwyciężyć stan, uniemożliwiający działanie;
2. o stanach, uczuciach itp.: wziąć górę, zapanować nad kimś, wpłynąć na coś, np. "Ciekawość przemogła w nim obawę i zajrzał do wnętrza."
SJP.pl
czasownik
(1.1) przezwyciężyć trudność
Wiktionary
rzecz. przemożność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium
(1.2) powiedzenie czegoś po dłuższym czasie milczenia
(1.3) odczasownikowy od|przemówić.
Wiktionary
(1.1) Roosevelt utracił władzę w nogach, ale dzięki rehabilitacji był w stanie utrzymać się na nich przez pewien czas (większość przemówień wygłaszał stojąc).
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšẽmuvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. przemowa ż., mówienie n., mowa ż., mawianie n.
czas. mółwić, przemówić dk., przemawiać ndk., mówić ndk., mawiać ndk.
przym. przemowny, mowny
Wiktionary
(1.1) mowa, wystąpienie
(1.2) odzyskanie głosu
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przemawiać)
(1.1) dokonany od|przemawiać.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmuvʲit͡ɕ, AS: pšẽmuvʹić
Wiktionary
rzecz. przemówienie n.
czas. przemawiać, mółwić
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przemądrzały
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒalɛ, AS: pšẽmõnḍžale
Wiktionary
przym. przemądrzały
rzecz. mądrostka ż., przemądrzałość, przemądrzalec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek przemądrzały
Wiktionary
przysł. przemądrzale
przym. przemądrzały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przemądrzałe; cecha tych, którzy są przemądrzałi
Wiktionary
przym. przemądrzały
przysł. przemądrzale
rzecz. mądrostka ż.
Wiktionary
rzadko: stać się osobą mającą wygórowane mniemanie o swojej wiedzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. taki, który ma przesadnie wysokie mniemanie o posiadanej przez siebie wiedzy
(1.2) pot. świadczący o czyimś przesadnie wysokim mniemaniu o sobie, będący wynikiem wymądrzania się
Wiktionary
(1.1) Lubię kobiety mądre, lecz nie znoszę przemądrzałych.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒawɨ, AS: pšẽmõnḍžau̯y
Wiktionary
rzecz. przemądrzałość ż., przemądrzalec m., mądrostka ż.
przysł. przemądrzale
Wiktionary
(1.1) pot. bubkowaty, dęty, mądraliński, nadęty; neutralnie bufoński, dumny, zarozumiały; książk. megalomański, napuszony, pyszałkowaty, pyszny, wyniosły, zadufany; iron. ważny; przest. dufny
Wiktionary
rzadko: stać się osobą mającą wygórowane mniemanie o swojej wiedzy
SJP.pl
mieszkaniec Przemętu
SJP.pl
mieszkanka Przemętu
SJP.pl
przymiotnik od: Przemęt, wieś gminna w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Przemęcki – polski herb szlachecki znany z jedynego wizerunku pieczętnego.
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przemęczać)
(1.1) dokonany od|przemęczać.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈmɛ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšẽmẽṇčyć
Wiktionary
przym. zmęczony
czas. zamęczać, zamęczyć
ims. zmęczony
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przemęt – wieś (ok. 1311–1797 miasto) w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim. Jest siedzibą gminy Przemęt. Miejscowość leży na trasie Szlaku Cysterskiego, nad jeziorami: Przemęckim Dużym i Małym oraz Południowym Kanałem Obry.
Wikipedia
skrót od: przenośny, przenośnie (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: chwalebny
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: czysty
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: drogi
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: rozmaity
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: słodki
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: wysoki (przestarzała, zachowana w terminologii religijnej)
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: łaskawy (przestarzała, zachowana w terminologii religijnej)
SJP.pl
wzmocniona forma stopnia najwyższego od: święty (przestarzała, zachowana w terminologii religijnej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. najbardziej święty
Wiktionary
(1.1) Witam cię witam, przenajświętsze ciało! / Któreś na krzyżu sromotnie wisiało.
(1.1) Bądź pozdrowiona przenajświętsza Maryo, Matko Boska; Królowo niebieska, Pani świata, błogosławiona między niewiastami.
Wiktionary
dawniej: narzucać cechy innego narodu; wynaradawiać
SJP.pl
dawniej: zmieniać czyjąś naturę; przeistaczać, odmieniać, przeobrażać
SJP.pl
taki, który się przenerwił
SJP.pl
rzadko: przenerwić się - stać się nadmiernie nerwowym; przewrażliwić się
SJP.pl
przeniela dwuplama - gatunek ważki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przenieść.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. nosze nmos., przenoszenie n., noszowy mos.
przym. noszowy
Wiktionary
dawniej: osoba, która dopuściła się zdrady, zawiodła czyjeś zaufanie; renegat, zdrajca, sprzeniewierca
SJP.pl
przeniewierzać się - dawniej: nie dochowywać wierności; zdradzać, sprzeniewierzać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przenosić)
(1.1) dokonany od|przenosić.
czasownik zwrotny dokonany przenieść się (ndk. przenosić się)
(2.1) dokonany od|przenosić się.
Wiktionary
(1.1) […] po wypędzeniu najeźdźców rodowici faraonowie XVIII dynastii przenieśli stolicę do Teb.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃ɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: pšẽńėść
Wiktionary
czas. nieść, przenosić
rzecz. przenoszenie n., nosze nmos., noszowy mos., nosiciel mos.
przym. przenośny, noszowy
Wiktionary
zaimek przysłowny przeczący
(1.1) absolutnie nigdy, zupełnie nigdy, wcale
Wiktionary
(1.1) Przenigdy tego nie zrobię, abym miał przed nimi uciekać.
Wiktionary
zaim. nigdy
Wiktionary
(1.1) wcale
Wiktionary
w telekomunikacji: nakładanie się sygnałów między torami transmisji; przesłuch, interferencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przenikalne; cecha tych, którzy są przenikalni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. przenikalny
Wiktionary
1. dający się przeniknąć;
2. mający zdolność przenikania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przenikać.
Wiktionary
Przenikanie (ang. "infiltration") – forma manewru taktycznego (natarcia), w którym wojska wchodzą małymi zgrupowaniami w ugrupowanie obronne przeciwnika.
Wikipedia
rzecz. przeniknięcie n.
czas. przenikać, przeniknąć
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeniknąć)
(1.1) przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym
czasownik zwrotny niedokonany przenikać się (dk. przeniknąć się)
(2.1) wpływać wzajemnie na siebie
Wiktionary
rzecz. przenikanie n.
przysł. przenikliwie
przym. przenikliwy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przenikliwy
Wiktionary
(1.1) Wypowiadając ten ostatni wyraz, zrobił pauzę i spojrzał na Irka przenikliwie, jakby chciał sprawdzić, jakie wywołał wrażenie.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivʲjɛ, AS: pšẽńiklʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. przenikliwość ż.
przym. przenikliwy
czas. przenikać, przeniknąć
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przenikliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przenikliwe; cecha tych, którzy są przenikliwi
Wiktionary
przym. przenikliwy
przysł. przenikliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przenikliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością
(1.2) wnikliwy, wyostrzony
(1.3) o człowieku taki, który potrafi trafnie ujmować zjawiska, mający dobry zmysł obserwacji, wnikliwość
Wiktionary
(1.1) Rozbrzmiał przenikliwy dźwięk przypominający krzyk rajskiego ptaka.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ, AS: pšẽńiklʹivy
Wiktionary
rzecz. przenikliwość ż.
przysł. przenikliwie
czas. przenikać, przeniknąć
Wiktionary
(1.1) ostry
(1.3) wnikliwy, bystry
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeniknione; cecha tych, którzy są przeniknioni
Wiktionary
przym. przenikniony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeniknąć.
Wiktionary
rzecz. przenikanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przenikać)
(1.1) dokonany od|przenikać.
Wiktionary
(1.1) Wiadomość o audiencji przeniknęła do prasy dwa dni po wyjeździe z Włoch działaczy afrykańskich i odbiła się szerokim echem w świecie.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈɲiknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšẽńiknõńć
Wiktionary
przym. przenikliwy
przysł. przenikliwie
rzecz. przenikanie n.
Wiktionary
ciągnąc, przesunąć przez mały otwór; przewlec
SJP.pl
przeciągać coś przez mały otwór; przewlekać
SJP.pl
1. udzielić noclegu, pozwolić zostać na noc;
2. zatrzymać się na nocleg, spędzić gdzieś noc
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przenocowywać, nocować)
(1.1) użyczyć komuś miejsca na nocleg
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. nocować)
(2.1) zatrzymać się gdzieś na nocleg
Wiktionary
rzecz. nocnik mos./mrz., nocka ż., przenocowanie n., noc ż.
przym. noclegowy
Wiktionary
1. przesunięcie wyprostowanych i obciążonych kończyn do położenia określonego w ćwiczeniu;
2. dawniej: przeniesienie
SJP.pl
1. ktoś lub coś, co coś przenosi, powoduje przedostanie się czegoś z jednego miejsca na inne;
2. osobnik zdrowy mający w sobie zarazki choroby zakaźnej dla niego samego nieszkodliwe, lecz zakażające otoczenie; nosiciel;
3. produkt mający w sobie zarazki szkodliwe dla człowieka
SJP.pl
Przenosiny ( Пераносіны, "Pieranosiny"; Переносины, "Pierienosiny") – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Żamczużny.
Współcześnie w skład miejscowości wchodzi także dawny zaścianek Cegielnia.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. przenieść)
(1.1) przemieszczać coś niosąc
(1.2) umieszczać coś lub kogoś w innym miejscu lub warunkach
(1.3) kopiować z jednego egzemplarza, lub nośnika na inny
(1.4) zmieniać wyznaczoną datę
(1.5) jęz. umieszczać część wyrazu w kolejnej linijce
(1.6) inform. kopiować, następnie usuwając z poprzedniej lokalizacji
(1.7) biol. rozszerzać obszar występowania danego gatunku, przemieszczając jego osobniki
(1.8) praw. udzielać komuś swoich praw, jednocześnie samemu je tracąc
(1.9) ekon. lokować środki w innym miejscu
(1.10) med. w odniesieniu do ciąży: być w niej dłużej niż wynikałoby z daty poczęcia
(1.11) med. w odniesieniu do dziecka: urodzić je później, niż wynikałoby z daty poczęcia
(1.12) fiz. w odniesieniu do oddziaływania: być kwantem jego pola
(1.13) fiz. posiadać określoną właściwość, podlegającą prawom zachowania
(1.14) elektron. przetwarzać, wzmacniać, lub odtwarzać dane pasmo częstotliwości
(1.15) chem. fiz. elektron. transportować przy udziale pewnego nośnika (substancji, fali nośnej, itp.).
(1.16) w odniesieniu do uczuć: zmieniać obiekt uczucia
(1.17) psych. rzutować nieuświadomione myśli, uczucia i wzorce zachowania na psychoterapeutę;
(1.18) w odniesieniu do rozumowania, schematu zachowania: stosować w nowym kontekście
(1.19) mat. stosować przy obliczaniu kolejnej cyfry wartość zapamiętaną przy obliczaniu cyfry poprzedniej (np. podczas dodawania lub odejmowania)
(1.20) mat. przekształcać równanie lub nierówność tak, aby określone wyrażenie znalazło się po drugiej stronie
(1.21) ekon. przemieszczać zapis księgowy do innej kolumny, strony, konta, lub księgi
(1.22) med. o chorobie: rozprzestrzeniać
(1.23) o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który się patrzy
(1.24) daw. wywyższać
(1.25) daw. przekraczać (nadal jest używany w języku prawniczym)
(1.26) daw. preferować
(1.27) daw. przewyższać
(1.28) książk. skłaniać kogoś do wyobrażania sobie lub przypominania innych czasów lub miejsc
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) wojsk. łow. o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel
(2.2) wojsk. łow. o broni lub strzelcu: strzelać dalej niż wyznaczony cel
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(3.1) rzad. ponosić jakiś czas
czasownik zwrotny niedokonany przenosić się (dk. przenieść się)
(4.1) zmieniać miejsce pobytu
(4.2) zmieniać szkołę, pracę, lub inne miejsce, do którego regularnie się uczęszcza
(4.3) zostać umieszczonym w innym miejscu lub warunkach
(4.4) rozprzestrzeniać się
(4.5) biol. o gatunku: zmieniać obszar występowania
(4.6) elektron. o sygnale lub paśmie: być przetwarzanym, wzmacnianym lub odtwarzanym
(4.7) o uczuciach: zmieniać obiekt
(4.8) w odniesieniu do rozumowania, schematu zachowania: dawać się zastosować w innym kontekście
(4.9) o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który jest skierowane
(4.10) daw. zmieniać pana
(4.11) książk. wyobrażać sobie lub przypominać inne czasy lub miejsca
czasownik zwrotny niedokonany przenosić się (dk. brak)
(5.1) daw. stawiać siebie wyżej od innych
Wiktionary
(1.1) Przenoście tę wazę ostrożnie, jest krucha i cenna.
(1.2) Przenoszę Mariusza do twojego zespołu, niech nie marnuje doświadczenia przy testach.
(1.3) Teraz będziemy przenosili rysunek ze szkicu na płótno.
(1.4) Przenosimy projekt na przyszły tydzień.
(1.5) Nie wolno przenosić słów, dzieląc sylabę na pół.
(1.6) Przenoszę aplikację na nowy serwer.
(1.7) To człowiek przenosił królika do Australii.
(1.8) O ile wiem, dzień przed śmiercią dziadek przenosił prawa do domu na wnuczka.
(1.9) Przenoszę oszczędności do innego banku.
(1.10) Magda przenosiła ciążę o dwa tygodnie.
(1.11) Noworodek przenoszony to noworodek urodzony po czternastu lub więcej dniach po przewidzianym terminie.
(1.12) Foton przenosi oddziaływanie elektromagnetyczne.
(1.13) Elektron przenosi ładunek ujemny.
(1.14) Ten wzmacniacz przenosi pasmo 80-12000 Hz.
(1.15) Cząstki katalizatora są przenoszone w strumieniu gazu.
(1.15) Do przeniesienia informacji wystarczy tylko jedna wstęga boczna, więc druga wstęga i fala nośna mogą zostać z sygnału usunięte (wytłumione), co spowoduje, że całość wypromieniowanej mocy przenosi sygnał (…)
(1.16) Ilekroć dostawał kosza, przenosił swą miłość na kolejną dziewczynę.
(1.17) Szkoła freudowska zakłada, że pacjent przenosi swoje dziecięce, negatywne doświadczenia i konflikty na terapeutę, sprawiając, iż dochodzi do powstania tzw. „fantazji przeniesieniowej”.
(1.18) Niektórzy uważają, że nie należy przenosić rozumowania o kapitalizmie w XIX w. na współczesne realia
(1.25) Tyle trudności i przeszkód w robotach […] zaczęły przenosić nad zysk wydatki i przymusiły opuścić kopalnię.
(1.25) … Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły.
(1.27) Dawny towarzysz pancerny o pół głowy go przenosił.
(1.28) Lektura przenosi czytelnika w magiczny świat dzieciństwa.
(2.1) Ech, zawsze jak widzę dorodnego odyńca, to mi breneka przenosi.
(2.2) Ta strzelba przenosi, trzeba brać poprawkę.
(4.1) Przenosimy się do własnego mieszkania!
(4.2) Przenoszę się do nowej firmy, będę tam kierownikiem.
(4.3) Mariusz przenosi się do mojego zespołu.
(4.4) Gdy jest około 3000 obr/min (trzech tysięcy obrotów na minutę) i więcej to wtedy te basy przenoszą się na całą karoserię.
(4.11) Ilekroć czuł zniechęcenie, przenosił się myślą do domu, do swej kochanej Anusi.
(5.1) Żadna nie przenosi się nad drugą, nie ma lekkomyślności, próżnowania, fałszu, obmowy, ale przeciwnie rządność, praca i inne cnoty są ich rozumem, urodą i posagiem.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈnɔɕit͡ɕ, AS: pšẽnośić
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., noszowy mos., nosze nmos., przenoszenie, przenosiny, przenośnia, nośnia, przenośnik, nośnik, nośna, przenośność, nośność
czas. przenieść, przenaszać, donosić, nanosić, naprzynosić, naznosić, nosić, obnosić, odnosić, podnosić, ponanosić, ponosić, poodnosić, popodnosić, poprzenosić, poprzynosić, poroznosić, powynosić, pozanosić, poznosić, przynosić, roznosić, unosić, wnosić, wynosić, wznosić, zanosić, znosić
przym. przenoszony, przenośny, przenoszeniowy, przeniesieniowy, noszowy
przysł. przenośnie
Wiktionary
(1.1) przestawiać, przemieszczać, dźwigać, reg. śl. kludzić
(1.3) kopiować
(1.4) odkładać, odraczać, opóźniać, przeciągać, przesuwać, zwlekać
(1.5) dzielić
(1.7) rozprzestrzeniać, roznosić, introdukować
(1.15) transportować
(1.17) projektować, rzutować
(1.18) adaptować, uogólniać, generalizować
(1.22) rozprzestrzeniać
(1.24) wywyższać
(1.25) przekraczać, wynieść więcej
(1.26) preferować, woleć
(2.1-2) przestrzelać
(4.1) przeprowadzać się
(4.2-3) przechodzić
(4.4-5) rozprzestrzeniać się, roznosić się
(5.1) wywyższać się
Wiktionary
miejsce na spływie, gdzie trzeba przenieść kajak lądem
SJP.pl
Przenoska (także: "obnoska") – miejsce na szlaku kajakowym lub rzece niebędącej szlakiem, które jest niespływalne, tj. niemożliwe do przepłynięcia kajakiem żadnymi możliwymi technikami, w tym zwałkowymi. W skali WW oznaczana symbolem X, czyli "niespływalne".
Wikipedia
dający się przenosić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przenosić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: pšẽnošẽńe
Wiktionary
czas. wznosić, przenosić ndk., przenieść dk.
rzecz. nosiciel mos., noszowy mos., nosze nmos., przeniesienie, przenosiny, przenośnik
przym. przenośny, noszowy
Wiktionary
figura stylistyczna polegająca na nietypowym połączeniu wyrazów, dzięki któremu przynajmniej jeden z nich uzyskuje nowe znaczenie; metafora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. figura stylistyczna oparta na skojarzeniu dwóch zjawisk, w której obce znaczeniowo wyrazy są zestawione ze sobą, tworząc nowe znaczenie, inne niż dosłowny sens poszczególnych wyrazów
Wiktionary
(1.1) Wyrażenia „sejmowa zamrażarka”, „topić smutki” czy „hiena cmentarna” to przenośnie.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈnɔɕɲa, AS: pšẽnośńa
Wiktionary
przym. przenośny
przysł. przenośnie
czas. przenosić
Wiktionary
(1.1) metafora
Wiktionary
przysłówek
(1.1) niedosłownie, obrazowo
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ, AS: pšẽnośńe
Wiktionary
rzecz. nosiciel mos., przenośnia
czas. przenosić
przym. przenośny
Wiktionary
(1.1) metaforycznie
Wiktionary
urządzenie transportowe przenoszące ładunki w sposób ciągły na niewielka odległość
SJP.pl
Przenośnik – urządzenie transportu bliskiego, przeznaczone do przemieszczania materiałów sypkich lub określonych ładunków, po określonym torze.
Wikipedia
inform. postulat inżynierii oprogramowania wyrażający dążenie do tworzenia programów możliwych do łatwego osadzenia w różnych środowiskach systemowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przenośne; cecha tych, którzy są przenośni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. przenośny
czas. przenosić
rzecz. nosiciel mos.
Wiktionary
1. dający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy;
2. wyrażony za pomocą przenośni; metaforyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy
(1.2) liter. jęz. wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy przenośny klimatyzator, na dzień ustawiamy go w pokoju wypoczynkowym, a na noc w sypialni.
(1.2) Jeżeli jeden ze składników wyrażenia lub zwrotu ma znaczenie przenośne, to całość uznajemy za przenośnię (…)
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ, AS: pšẽnośny
Wiktionary
przysł. przenośnie
rzecz. nosiciel mos., przenośnia ż., przenoszenie n., przenośność ż.
czas. przenosić ndk., przenieść dk.
Wiktionary
(1.1) mobilny
(1.2) metaforyczny
Wiktionary
1. spędzić jakiś czas na nuceniu;
2. zaśpiewać coś bez słów od początku do końca
SJP.pl
potocznie:
1. spędzać pewien czasu na nudzeniu się;
2. męczyć kogoś nudzeniem; wynudzać
SJP.pl
potocznie:
1. spędzić pewien czas na nudzeniu się;
2. zmęczyć kogoś nudzeniem; wynudzić
SJP.pl
zmienić numerację
SJP.pl
zmieniać numerację
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający przenęt
Wiktionary
rzecz. przenęt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeobfite
Wiktionary
przym. przeobfity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przekształcenie formy, kształtu, postaci, charakteru czegoś w inny; całościowa zmiana
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛɔbraˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pšeobražẽńe
Wiktionary
czas. przeobrazić
przym. przeobrażeniowy
rzecz. obraz mrz.
Wiktionary
(1.1) metamorfoza, przekształcenie, przerobienie, przemiana
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeoczyć)
(1.1) nie zauważać czegoś, nie dostrzegać czegoś, pomijać coś przez nieuwagę
Wiktionary
czas. przeoczyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niezauważenie czegoś, co powinno było zostać dostrzeżone
Wiktionary
czas. przeoczyć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeoczać)
(1.1) nie zauważyć czegoś, nie dostrzec czegoś, pominąć coś przez nieuwagę
Wiktionary
rzecz. przeoczenie n.
czas. przeoczać ndk.
Wiktionary
przebrać;
1. ubrać w inną odzież;
2. zmienić jakąś część ubioru
SJP.pl
dawniej: przebierać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo duży, gigantyczny
Wiktionary
przełożony klasztoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i bonifratrów)
(1.2) kośc. zastępca opata
Wiktionary
Przeor ( prior „przedni, naczelny”) – przełożony domu zakonnego lub wyższy duchowny, niebędący biskupem. Odpowiednikiem w zakonach i zgromadzeniach zakonnych żeńskich jest przeorysza.
Wikipedia
(1.1) Dawno, dawno temu przejście było miejscem spotkań zakochanych - młodziutkiej kasztelanki oporowskiej i przeora zakonu paulinów.
Wiktionary
rzecz. przeorat mrz., przeorstwo n.
:: fż. przeorysza ż.
przym. przeorski
Wiktionary
(1.1) stpol. pryjor
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kośc. urząd przeora lub przeoryszy
(1.2) daw. kośc. teren podległy przeorowi lub przeoryszy
Wiktionary
(1.2) Każdego roku lubiński przeorat jest odwiedzany przez setki gości.
Wiktionary
rzecz. przeor m., przeorstwo n., przeorysza ż.
przym. przeorski
Wiktionary
1. orząc pługiem, przygotować do dalszej uprawy;
2. rozciąć coś głęboko, pozostawiając bruzdy
SJP.pl
związany z przełożonym klasztoru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub tytułem przeora
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do przeora
Wiktionary
rzecz. przeor mos., przeorat mrz.
Wiktionary
przełożona klasztoru żeńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. przełożona klasztoru
Wiktionary
(1.1) Zakonnice trochę się boją surowej przeoryszy.
(1.1) Przeorysza uwielbia opowiadać o życiu klasztoru.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɔˈrɨʃa, AS: pšeoryša
Wiktionary
rzecz. przeor m., przeorat mrz.
Wiktionary
(1.1) opatka; przest. ksieni; daw. abatysa
Wiktionary
1. orząc pługiem, przygotowywać do dalszej uprawy;
2. rozcinać coś głęboko, pozostawiając bruzdy
SJP.pl
wysokie drzewo o jadalnych nasionach i twardym drewnie; hikora; orzesznik
SJP.pl
czynić zbyt ostrym
SJP.pl
uczynić zbyt ostrym
SJP.pl
stracić owoce po ich wydaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepachnąć.
Wiktionary
o deszczu, gradzie, śniegu: padać przez jakiś czas; popadać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przepaść)
(1.1) stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
(1.2) ulegać marnowaniu
(1.3) nie osiągać celu
(1.4) nie dochodzić do skutku
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) bardzo lubić
Wiktionary
(2.1) Maciek nie przepada za filmami krótkometrażowymi.
Wiktionary
rzecz. przepadanie n., przepadek mrz., przepaść ż.
przym. przepadły, przepaścisty
czas. przepaść
Wiktionary
(1.1) ginąć, gubić się, zawieruszać się, znikać
(1.2) marnować się
(1.3) przegrywać
(1.4) nie udawać się
(2.1) kochać, szaleć (za), uwielbiać
Wiktionary
1. orzeczona sądownie konfiskata na rzecz skarbu państwa składników majątku skazanej osoby prywatnej;
2. konfiskata przedmiotów pochodzących z przestępstwa
SJP.pl
Przepadek – w Polsce instytucja prawa karnego sui generis (przed 1 lipca 2015 środek karny) o charakterze represyjno-prewencyjnym polegająca na przejściu własności określonych przedmiotów powiązanych w pewien sposób z popełnionym przestępstwem na Skarb Państwa z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Przepadek jest ponadto środkiem karnym w prawie wykroczeń.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepaść.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpadʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšepadʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. przepaść
rzecz. przepaść ż.
Wiktionary
o deszczu: padać od czasu do czasu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zachłanny
Wiktionary
zaginąć bez śladu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepakować.
Wiktionary
czas. przepakować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepakowywać)
(1.1) dokonany od|przepakowywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpaˈkɔvat͡ɕ, AS: pšepakovać
Wiktionary
czas. pakować, rozpakowywać
rzecz. przepakowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepakowywać.
Wiktionary
czas. przepakowywać ndk.
Wiktionary
domowa wódka produkowana ze spirytusu z dodatkiem karmelu; karmelówka, alembik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. wódka wytwarzana domowym sposobem z rozcieńczonego spirytusu z dodatkiem karmelu
(1.2) pot. med. kauteryzacja zrostów powstałych w płucach na skutek choroby
Wiktionary
(1.1) 26-letni gospodarz na Górniaku zaopatrywał się w spirytus potrzebny do wyrobu przepalanki.
(1.2) Po odmie albo po przepalance zrobi się płyn. Płyn po pewnym czasie zamieni się w ropę, a jak już jest ropa, robi się przetoka, to jest dziura w oskrzelach.
Wiktionary
rzecz. przepalniczek m.
czas. palić, przepalać ndk., przepalić dk.
Wiktionary
(1.1) alembik, karmelówka
Wiktionary
niszczyć coś wskutek poddawania tego działaniu ognia
SJP.pl
zniszczyć coś wskutek poddania tego działaniu ognia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepalać)
(1.1) dokonany od|przepalać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpalʲit͡ɕ, AS: pšepalʹić
Wiktionary
rzecz. przepał mrz., przepalanka ż.
czas. palić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeparadować.
Wiktionary
czas. przeparadować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeparkować.
Wiktionary
czas. przeparkować dk.
Wiktionary
zmienić miejsce postoju pojazdu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeparkowywać.
Wiktionary
czas. przeparkowywać ndk.
Wiktionary
zmieniać miejsce postoju pojazdu
SJP.pl
opasać;
1. owinąć czymś w pasie;
2. owinąć pasem, włożyć pas;
3. obwiązać czymś dookoła jak pasem;
4. przedzielić, przegrodzić coś czymś;
5. otoczyć coś
SJP.pl
czasownik
(1.1) owinąć czymś w pasie
Wiktionary
rzecz. przepaska ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. przepaska biodrowa.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpaska, AS: pšepaska
Wiktionary
rzecz. pas m., przepasanie n., przepasywanie n.
czas. przepasać ndk., przepasywać dk.
przym. przepaskowy
Wiktionary
(1.1) przepaska biodrowa
Wiktionary
krasanka przepaskówka - gatunek pluskwiaka z rodziny krasankowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przepastnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przepastny
SJP.pl
bardzo głęboki, zdający się nie mieć dna; niezgłębiony, bezdenny, przepaścisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pojemny, obszerny
Wiktionary
(1.1) Śpiew i muzyka Björk poniosły mnie w przepastne krainy imaginacji.
Wiktionary
rzecz. przepaść ż.
czas. przepaść
przym. przepaścisty
Wiktionary
przekarmić
SJP.pl
potocznie: obejrzeć kolejno jedno po drugim, przetrząsnąć miejsce po miejscu
SJP.pl
1. zużycie paliwa przez pojazd ponad ustaloną normę;
2. wapno wypalone w zbyt wysokiej temperaturze; wapno przepalone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. spalanie przez silnik paliwa w większej ilości, niż ustalona norma
(1.2) środ. fot. efekt przepalenia, prześwietlenia zdjęcia
(1.3) wapno, które zostało wypalone w zbyt wysokiej temperaturze; wapno przepalone
Wiktionary
(1.2) Odrzuciliśmy kilka ciekawych zdjęć ze względu na silne przepały.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛpaw, AS: pšepau̯
Wiktionary
czas. przepalić dk., przepalać ndk.
rzecz. przepalenie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przepaścisty; bardziej przepaścisty
SJP.pl
bardzo głęboki, zdający się nie mieć dna; niezgłębiony, bezdenny, przepastny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się dużą stromością
(1.2) bardzo głęboki
Wiktionary
(1.2) Niezbyt także dawno temu, po wielu miejscach nie było dróg dobrych, i w niektóre zakątki kraju trudno się było dostać po przepaścistych grzęzawiskach i wąwozach.
(1.2) Kartofliska, ściernie, a szczególniej role świeżo uprawne i zasiane, rozmiękły na przepaściste bagna.
Wiktionary
rzecz. przepaść ż.
czas. przepadać ndk., przepaść dk.
przym. przepastny
Wiktionary
(1.1) stromy, urwisty
(1.2) przepastny, bezdenny, nieprzebyty, niezgłębiony, otchłanny
Wiktionary
przepaśnica górska - gatunek muchówki z rodziny bzygowatych
SJP.pl
1. miejsce miedzy stromymi ścianami górskimi, głęboka rozpadlina;
2. przenośnie: to, co dzieli, różni coś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obszar obok stromej ściany góry
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepadać)
(2.1) zob. przepadać.
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepasać)
(3.1) zob. przepasać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciągnie mnie Wituś na stare lata na górskich konikach po himalajskich przełęczach, a ja mam duszę na ramieniu ze strachu, że się zwalę w jaką przepaść.
(2.1) Sama zaś Julia, która w tym roku po wielu wysiłkach i uruchomieniu wszystkich możliwych znajomości dostała się wreszcie do PWSSP, od dnia inauguracji roku akademickiego przepadła dla Celestyny nieodwołalnie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛpaɕt͡ɕ, AS: pšepaść
Wiktionary
rzecz. przepadanie n., przepadnięcie n.
czas. przepadać ndk.
przym. przepastny, przepaścisty
przysł. przepastnie
Wiktionary
(1.1) czeluść, otchłań, urwisko
Wiktionary
przebyć jakąś trasę, kręcąc pedałami roweru
SJP.pl
penetrując, badać coś gruntownie; przetrząsać, przeszukiwać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wypełniony ludźmi ponad normę
(1.2) nadmiernie czymś wypełniony
(1.3) przen. ogarnięty pewnym silnym uczuciem
forma czasownika.
(2.1) ims. od przepełnić
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpɛwʲˈɲɔ̃nɨ, AS: pšepeu̯ʹńõny
Wiktionary
rzecz. przepełnienie n.
czas. przepełnić
przym. pełny
Wiktionary
(1.1) tłoczny, zatłoczony
(1.2) przeciążony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepełniać)
(1.1) dokonany od|przepełniać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpɛwʲɲit͡ɕ, AS: pšepeu̯ʹńić
Wiktionary
przym. przepełniony
ims. przepełniony
Wiktionary
1. o niektórych zwierzętach, np. wężach: pełzając, przebyć lub przebywać jakąś odległość;
2. o ludziach: pełzając, pokonać lub pokonywać jakąś odległość; przeczołgać lub przeczołgiwać się
SJP.pl
taki, który przez coś przepełznął; przepełźnięty, przepełzły
SJP.pl
przepełzać;
1. o płazach, gadach, owadach itp.: pełzając, pełznąc przebyć jakąś przestrzeń, przedostać się gdzieś;
2. o ludziach: pełzając, poruszając się w pozycji na brzuchu lub na czworakach, pokonać jakąś przestrzeń, przedostać się gdzieś
SJP.pl
przepełzać;
1. o płazach, gadach, owadach itp.: pełzając, pełznąc przebyć jakąś przestrzeń, przedostać się gdzieś;
2. o ludziach: pełzając, poruszając się w pozycji na brzuchu lub na czworakach, pokonać jakąś przestrzeń, przedostać się gdzieś
SJP.pl
taki, który przez coś przepełznął; przepełznięty, przepełzły
SJP.pl
potocznie:
1. przepuścić pieniądze na alkohol lub wyprzedać rzeczy w celu zdobycia nań środków;
2. pijąc alkohol, zwrócić się bezpośrednio do kogoś z toastem;
3. spędzić jakiś czas na piciu alkoholu lub popijać raz po raz między posiłkami lub daniami;
4. wypić więcej niż inni, nie popaść w alkoholowe zamroczenie wcześniej niż inni;
5. przepić się - wypić zbyt wiele alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepić.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲit͡ɕɛ, AS: pšepʹiće
Wiktionary
czas. przepić, przepijać
rzecz. przepijanie n., przepitka ż., przepita ż.
Wiktionary
nadmiernie wypiec
SJP.pl
pieląc, przeczyszczać
SJP.pl
pieląc, przeczyścić; przepleć
SJP.pl
zniszczyć nadmiernym pielęgnowaniem
SJP.pl
potocznie: wzajemne wypieranie się, walka o pierwszeństwo
SJP.pl
wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. przegrywać;
2. przecinać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepierdolić.
Wiktionary
czas. przepierdolić, pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
przejebać; wulgaryzm o bardzo wielu znaczeniach, m.in.:
1. przegrać;
2. stracić coś w wyniku porażki;
3. przeciąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) wulg. dokonany od|przepierdalać.
czasownik przechodni
(2.1) wulg. przegrać, stracić
Wiktionary
(2.1) – Bo czym tak naprawdę są Słowianie? – kontynuował Taras. – Słowian już nie ma. […] Słowianie to kopalne resztki. To skansen. Kultura, która zdechła i już nie rodzi. Bo nie ma po co. Bo przepierdoliła w konkurencji. Słowiańskość jest czymś takim samym, jak azteckość. Albo, kurwa, totenhockość.
Wiktionary
rzecz. przepierdolenie n., przepierdalanie n.
czas. zapierdalać, pierdolić, przepierdalać ndk.
Wiktionary
(2.1) przejebać
Wiktionary
upranie czegoś naprędce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. drobne pranie, najczęściej ręczne
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲjɛrka, AS: pšepʹi ̯erka
Wiktionary
rzecz. pranie n.
czas. prać
Wiktionary
lekka ścianka dzieląca pokój na dwa mniejsze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cienka ścianka przegradzająca jakieś pomieszczenie
Wiktionary
Przepierzenie
Wikipedia
przym. przepierzony
czas. przepierzać ndk., przepierzyć dk.
rzecz. pierzeja ż.
Wiktionary
podzielić pomieszczenie przepierzeniem
SJP.pl
1. wykańczać coś ze zbyt precyzyjną dbałością;
2. zbytnio wypieszczać
SJP.pl
1. wykończyć coś ze zbyt precyzyjną dbałością;
2. rzadko:
a) zbytnio wypieścić;
b) spędzić pewien czas na pieszczeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepijać. (popijać)
(1.2) odczasownikowy od|przepijać. (czas, pieniądze)
(1.3) odczasownikowy od|przepijać. (do kogoś)
Wiktionary
(1.1) Do przepijania wódki wolę używać soku niż coli.
(1.2) Przepijanie każdej premii to szczyt nieodpowiedzialności.
(1.3) Mam dość przepijania do wujka Mietka, idźmy potańczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpʲiˈjä̃ɲɛ, AS: pšepʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. przepitka ż., przepita ż., przepicie n.
czas. przepijać, przepić
Wiktionary
potocznie:
1. przepuszczać pieniądze na alkohol lub wyprzedawać rzeczy w celu zdobycia nań środków;
2. pijąc alkohol, zwracać się bezpośrednio do kogoś z toastem;
3. spędzać jakiś czas na piciu alkoholu lub popijać raz po raz między posiłkami lub daniami;
4. wypijać więcej niż inni, nie popadać w alkoholowe zamroczenie wcześniej niż inni;
5. przepijać się - wypijać zbyt wiele alkoholu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przepić)
(1.1) pot. zob. przepić. (pieniądze)
(1.2) pot. zob. przepić. (czas)
(1.3) pot. zob. przepić. (do kogoś)
czasownik zwrotny niedokonany przepijać się (dk. przepić się)
(2.1) pot. zob. przepić się.
Wiktionary
(1.1) Odkąd go pamiętam, wszystko przepijał.
(1.2) Zygmunt przepijał każde święto, każdy weekend.
(1.3) Trudno się dziwić, że się upił, skoro cały wieczór do wszystkich naokoło przepijał.
(2.1) Ostatnio często zdarzało się, że się przepijał i na drugi dzień nie szedł do pracy.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲijät͡ɕ, AS: pšepʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. przepitka ż., przepita ż., przepicie n., przepijanie n.
czas. przepić
Wiktionary
1. rozsadzić rzadziej młode roślinki;
2. przeszyć ściegiem w różnych kierunkach co najmniej dwie warstwy materiału; spikować
SJP.pl
w speleologii: pośredni punkt pozwalający uniknąć tarcia liny o skałę
SJP.pl
wskazówka, zwykle w formie pisemnej, określająca sposób wykonania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tekst zawierający zbiór wiadomości potrzebnych do zrobienia czegoś, zwłaszcza przyrządzenia potrawy
(1.2) wypróbowany sposób na osiągnięcie określonego celu
(1.3) praw. element większego zestawu tekstów wytyczającego prawidłowy przebieg określonej dziedziny działalności ludzkiej
(1.4) med. dokument wystawiany przez lekarza dotyczący określonej terapii lub procedury medycznej
(1.5) środ. stud. wystawienie oceny końcowej z przedmiotu na podstawie oceny wystawionej z jednej formy zajęć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Francuską kaszkę kuskus w polskim opakowaniu i z przepisem na sałatkę będzie można kupić w kraju jeszcze w tym miesiącu.
(1.2) Dokładnego przepisu na szczęśliwe małżeństwo nie podał nikt, wszyscy jednak jednogłośnie twierdzili, że trzeba sobie ufać, umieć znajdować kompromisy, a przede wszystkim… kochać się.
(1.3) Rządowy projekt zmiany przepisów o darowiznach najprawdopodobniej powędrował do kosza.
(1.4) Na czterech lekarstwach widniała adnotacja, iż wydaje się je tylko z przepisu lekarza.
(1.5) Nam poszedł na rękę umożliwiając przepis z ćwiczeń od oceny co najmniej "4" […], a wszystkim osobom, które przyszły na egzamin postawił za darmo "3".
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛpʲis, AS: pšepʹis
Wiktionary
rzecz. przepisanie n., przepisywanie n.
:: zdrobn. przepisik m.
czas. przepisać dk., przepisywać dk.
przym. przepisowy
przysł. przepisowo
Wiktionary
(1.2) recepta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepisać.
Wiktionary
rzecz. przepisywanie n., przepis m., pisanina ż.
czas. przepisać dk., przepisywać ndk.
przym. przepisowy
przysł. przepisowo
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepisywać)
(1.1) dokonany od|przepisywać.
czasownik zwrotny dokonany przepisać się (ndk. przepisywać się)
(2.1) dokonany od|przepisywać się.
Wiktionary
czas. pisać, przepisywać ndk.
rzecz. przepis mrz., przepisanie n., przepisywanie n., pismo n., pisanina ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: przepis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przepis
Wiktionary
(1.1) To nie przepis, lecz tylko mały przepisik.
Wiktionary
rzecz. przepis m.
Wiktionary
notatnik z przepisami kulinarnymi; przepiśnik
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z przepisami, regułami, normami
Wiktionary
(1.1) Cesia nieśmiało wyjęła maleństwo z łóżeczka i podtrzymując przepisowo małą główkę, zaniosła je do łazienki.
Wiktionary
rzecz. przepis mrz., przepisanie n., przepisywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przepisowe; cecha tych, którzy są przepisowi
Wiktionary
przym. przepisowy
rzecz. pisanina ż.
Wiktionary
wskazówka, zwykle w formie pisemnej, określająca sposób wykonania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepisywać.
Wiktionary
rzecz. przepisanie n., przepis m., pisanina ż.
czas. przepisać dk., przepisywać ndk.
przym. przepisowy
przysł. przepisowo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przepisać)
(1.1) pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis
(1.2) o lekarzu zalecać do stosowania
(1.3) przekazywać na własność
(1.4) pot. o uczniu powtarzać niewłasną pracę domową, prezentując ją potem jako samodzielnie wykonaną
Wiktionary
(1.1) Nauczyciel dyktował notatkę, a uczniowie pilnie przepisywali jego słowa do swoich brudnopisów.
Wiktionary
czas. przepisać, pisać
rzecz. przepisanie n., przepisywacz m., przepisywanie n., pismo n., przepis mrz., pisanina ż.
Wiktionary
(1.1) kopiować, odwzorowywać
(1.2) ordynować, zalecać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: przepitka
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, ż. lp. od: przepić
(2.2) imiesłów przymiotnikowy bierny, ż. lp. od: przepić się
Wiktionary
(1.1) Mam flaszkę, wyjmij zagrychę i przepitę.
(2.1) Poszedł w tango i cała pensja przepita.
(2.2) Po dwóch dniach wesela jestem przepita.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲita, AS: pšepʹita
Wiktionary
rzecz. przepitka ż., przepicie n., przepijanie n.
czas. przepijać ndk., przepić dk.
Wiktionary
potocznie:
1. napój do popijania alkoholu; popitka, zapojka;
2. płyn do popicia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. napój używany do przepijania wódki
Wiktionary
(1.1) Przyniosłem flaszkę. Masz jakąś przepitkę?
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲitka, AS: pšepʹitka
Wiktionary
rzecz. przepijanie n., przepicie n.
:: zgrub. przepita
czas. przepijać ndk., przepić dk.
Wiktionary
potocznie:
1. taki, który wypił zbyt dużo alkoholu; pijany, skacowany;
2. zniszczony wskutek nadużywania alkoholu
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny przepiórowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny przepiórowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) charakterystyczny dla przepiórki; dotyczący, odnoszący się do przepiórki
Wiktionary
(1.1) Stój! - krzyknął jeden z rycerzy, młody i piegowaty jak przepiórcze jajo. - Stój, powiadam!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲjurt͡ʃɨ, AS: pšepʹi ̯určy
Wiktionary
rzecz. przepiórka ż., przepióreczka ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: przepiórka;
2. dawna zabawa dziecięca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: przepiórka
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpʲjuˈrɛt͡ʃka, AS: pšepʹi ̯urečka
Wiktionary
rzecz. przepiórka ż.
przym. przepiórczy
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny kurowatych
SJP.pl
Przepiórecznik ("Ophrysia superciliosa") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Ophrysia. Występuje endemicznie w północnych Indiach. Brak pewnych stwierdzeń od 1876. Gatunek uznawany jest jednak za krytycznie zagrożonego, nie zaś wymarły, ze względu na brak badań terenowych w jego znanym zasięgu.
Wikipedia
1. mały ptak łowny z rodziny kurowatych;
2. regionalnie: przyozdobiona kwiatami wiązka zboża pozostawiana na polu, będąca oznaką zakończonych żniw;
3. dawniej: garść niezżętych kłosów żyta pozostawiona na polu w celu zapewnienia plonów na następny rok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Coturnix coturnix|ref=tak., średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;
Wiktionary
(1.1) Grały jej tedy do snu derkacze i przepiórki, migotały gwiazdy, gdy powiew poruszył gałęzie, brzęczały chrząszcze na dębowych liściach – i usnęła wreszcie.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲjurka, AS: pšepʹi ̯urka
Wiktionary
rzecz. przepiór m.
:: zdrobn. przepióreczka ż.
przym. przepiórczy
Wiktionary
1. mały ptak łowny z rodziny kurowatych;
2. regionalnie: przyozdobiona kwiatami wiązka zboża pozostawiana na polu, będąca oznaką zakończonych żniw;
3. dawniej: garść niezżętych kłosów żyta pozostawiona na polu w celu zapewnienia plonów na następny rok
SJP.pl
Przepiórki (nazwa oboczna: Leśniczówka Mosty, niem. "Piepersfelde"), (potocznie Leśniczówka Mosty) – nieoficjalna część wsi Mosty w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. Miejscowość położona przy drodze gminnej z Mostów do Mostów-Osiedle.
Wikipedia
gatunek ptaka podobnego do przepiórki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Turnicidae|ref=tak.;
Wiktionary
o cechach przepiórowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Przepiórowate, przepióry (Odontophoridae) – rodzina ptaków z rzędu grzebiących (Galliformes).
Wikipedia
o cechach przepiórowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
potocznie:
1. przepuścić pieniądze na alkohol lub wyprzedać rzeczy w celu zdobycia nań środków;
2. pijąc alkohol, zwrócić się bezpośrednio do kogoś z toastem;
3. spędzić jakiś czas na piciu alkoholu lub popijać raz po raz między posiłkami lub daniami;
4. wypić więcej niż inni, nie popaść w alkoholowe zamroczenie wcześniej niż inni;
5. przepić się - wypić zbyt wiele alkoholu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepijać)
(1.1) pot. wydawać pieniądze na picie
(1.2) pot. spędzić jakiś czas, pijąc alkohol
(1.3) pot. zwracać się do kogoś podczas picia, wznosząc kieliszek w jego kierunku
(1.4) pot. wygrać z kimś w piciufakt.
czasownik zwrotny dokonany przepić się (ndk. przepijać się)
(2.1) pot. wypić za dużo alkoholu
Wiktionary
(1.1) Wczoraj przepiłem całe pieniądze, jakie miałem przy sobie.
(1.2) Waldek przepił cały weekend.
(1.3) Wzniósł kieliszek i przepił do teścia.
(2.1) Przepiłem się wczoraj i dziś jestem ledwo żywy.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛpʲit͡ɕ, AS: pšepʹić
Wiktionary
rzecz. przepitka ż., przepita ż., przepicie n., przepijanie n.
czas. przepijać, pić
Wiktionary
(1.1) przehulać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nagły i krótkotrwały wzrost napięcia w instalacji elektrycznej
Wiktionary
Przepięcie – termin używany w elektrotechnice i elektronice, mający w obu dziedzinach nieco odmienne znaczenia. Jego głównym znaczeniem jest jednak wzrost napięcia powyżej wartości znamionowej.
Najczęściej przez przepięcie rozumie się wzrost napięcia ponad maksymalną wartość napięcia instalacji lub urządzenia elektrycznego.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób przepiękny
Wiktionary
(1.1) Mój opiekun przepięknie muzykuje na hawajskiej gitarze, nad której strunami panuje po mistrzowsku.
(1.1) Zosia wygląda przepięknie w rozpuszczonych włosach.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ, AS: pšepʹi ̯ẽŋʹḱńe
Wiktionary
przym. przepiękny, piękny
rzecz. piękno n., piękność ż.
przysł. pięknie
Wiktionary
(1.1) cudownie, wspaniale, pięknie, ślicznie, prześlicznie, przecudnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przepięknie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykle, wyjątkowo piękny
Wiktionary
(1.1) Zofia jest przepiękną dziewczyną o słodkim uśmiechu.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ, AS: pšepʹi ̯ẽŋkny
Wiktionary
przym. piękny
przysł. pięknie, przepięknie
rzecz. piękno n., piękność ż.
czas. upiększać, upiększyć
Wiktionary
(1.1) prześliczny, piękny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepiłować.
Wiktionary
czas. przepiłować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przepiłowywać.
Wiktionary
(1.1) Z tyłu zachowały się ucięte bolce, które tkwiły w murze. Ktoś je przepiłował, żeby urwać herb.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpʲiˈwɔvat͡ɕ, AS: pšepʹiu̯ovać
Wiktionary
rzecz. przepiłowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepiłowywać.
Wiktionary
czas. przepiłowywać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. przepiłować)
(1.1) piłując coś dzielić na dwie części
Wiktionary
rzecz. przepiłowywanie n.
Wiktionary
notatnik z przepisami kulinarnymi; przepisownik
SJP.pl
1. damska fryzura z dużymi lokami;
2. potocznie: ciasto w kształcie warkocza, np. warkocz drożdżowy
SJP.pl
1. wykonywanie dwóch czynności na zmianę;
2. przedmiot (figura) powstały w wyniku przeplatania
SJP.pl
czasownik
(1.1) układać rzeczy na przemian
Wiktionary
czas. pleść
Wiktionary
motyl z rodziny rusałkowatych (południc)
SJP.pl
przetykać, przeplatać; potocznie:
1. łączyć różne elementy, wielokrotnie przekładając je przez siebie; splatać;
2. wielokrotnie przekładać przez coś; wplatać;
3. przedzielać jednorodny ciąg innymi elementami; splatać, wplatać;
4. pojawiać się naprzemienne z czymś innym; wplatać się
SJP.pl
pieląc, przeczyścić; przepielić
SJP.pl
część klatki filmowej
SJP.pl
Pr
Wikipedia
czasownik
(1.1) sprawić, że coś jest nadmiernie nasączone potem lub pokryte jego pozostałościami
Wiktionary
(1.1) Miał przepocone włosy, a jego ramiona opadały się i wznosiły w rytm oddechu.
Wiktionary
przym. napotny, przepocony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przesiąknięty potem
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna rozejrzał się po placu i – zadowolony, że jego lud faktycznie ucieka całymi hordami, czy to w wyjściowych strojach, czy w nocnej bieliźnie, z walizami, małymi dziećmi i sentymentalnymi drobiazgami – zeskoczył z ławy, nie pozostawiając po sobie niczego prócz zapachu miętówek i przepoconych pach.
Wiktionary
czas. przepocić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. przeobrażenie się larwy w poczwarkę
Wiktionary
Przepoczwarczenie, przepoczwarzenie – faza rozwoju złożonego u owadów, występująca u owadów z przeobrażeniem zupełnym. Proces przeobrażenia larwy w poczwarkę. Forma "przepoczwarzenie" bywa uznawana za błędną, gdyż słowo miałoby pochodzić od "poczwary", a nie od "poczwarki", jest jednak spotykana w literaturze entomologicznej, podobnie jak forma "przepoczwarczenie". Następuje zazwyczaj w ukryciu, często w osłaniającym oprzędzie.
Wikipedia
(1.1) Entomolog obserwował przepoczwarczenia larw strzygoni choinówki.
Wiktionary
rzecz. przepoczwarczanie n.
czas. przepoczwarczać ndk., przepoczwarczać się ndk., przepoczwarczyć dk., przepoczwarczyć się dk.
Wiktionary
przepoczwarzyć się; przepoczwarczyć się -
1. u owadów: zmienić się w poczwarkę;
2. stać się kimś innym, zmienić swój charakter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepoczwarzać.
Wiktionary
czas. przepoczwarzać ndk.
rzecz. poczwarka ż., poczwara ż.
Wiktionary
przepoczwarczyć się; przepoczwarzyć się -
1. u owadów: zmienić się w poczwarkę;
2. stać się kimś innym, zmienić swój charakter
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepajać)
(1.1) dokonany od|przepajać.
Wiktionary
(1.1) Kiedy zginął "Kazik", Aleksandra nie tając łez mówiła: "Wyście go prawie nie znali. To był dla was epizod i dlatego nie jesteście w stanie w pełni pojąć, co to za człowiek". Opowiadała długo o zabitym towarzyszu, pragnąc przekazać im część wielkiego żalu, jakim była przepojona, pragnąc, aby żarliwiej zapamiętali.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpɔjit͡ɕ, AS: pšepoi ̯ić
Wiktionary
rzecz. przepojenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepoić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšepoi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. przepoić
Wiktionary
dawniej: przemagać, zdobywać się na coś
SJP.pl
urządzenie składające się z pomp przepompowujących różnego rodzaju płyny lub gazy
SJP.pl
duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę piersiową od niżej położonych narządów; diafragma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przepona jest mięśniem używanym podczas oddychania.
(1.1) Na wszelkie smutki dobry jest uśmiech. Naukowcy dowiedli bowiem, że szczery, serdeczny śmiech wspaniale nas dotlenia – pobudza do pracy przeponę i płuca.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpɔ̃na, AS: pšepõna
Wiktionary
przym. przeponowy
Wiktionary
(1.1) rzad. diafragma
Wiktionary
płytka z materiału ogniotrwałego oddzielająca nadlew od odlewu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z przeponą, dotyczący przepony
Wiktionary
rzecz. przepona ż.
Wiktionary
dawniej: obracać w popiół; spopielać
SJP.pl
dawniej: ponownie ściągać popręgiem, poprawiać popręg
SJP.pl
potocznie: przenieść program, grę lub system na inną platformę, środowisko albo urządzenie
SJP.pl
taki, który się przepościł
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny wilczomleczowatych
SJP.pl
bardzo potworny; arcypotworny
SJP.pl
dający się przepowiedzieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepowiadać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ, AS: pšepovʹi ̯adãńe
Wiktionary
czas. powiedzieć, przepowiedzieć, przepowiadać ndk.
rzecz. przepowiednia ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przepowiedzieć)
(1.1) niedokonany od|przepowiedzieć. (przewidywać przyszłość, prorokować)
(1.2) pot. niedokonany od|przepowiedzieć. (powtarzać sobie)
(1.3) daw. niedokonany od|przepowiedzieć. (proklamować)
Wiktionary
(1.1) Pytia przepowiadała przyszłość.
(1.2) Antek kilkakrotnie przepowiadał sobie wczorajszą lekcję, bo wiedział, że będzie pytany.
(1.3) Lektor w stroju liturgicznym przepowiada słowo Boże.
Wiktionary
rzecz. przepowiednia ż., przepowiadanie n., przepowiedzenie n.
czas. powiedzieć, przepowiedzieć dk.
Wiktionary
(1.1) prorokować, wróżyć, wieścić
(1.3) głosić, rozgłaszać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa, AS: pšepovʹi ̯edʹńa
Wiktionary
czas. powiedzieć, przepowiadać ndk., przepowiedzieć dk.
rzecz. przepowiadanie n.
Wiktionary
(1.1) wieszczba, proroctwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepowiedzieć.
Wiktionary
czas. przepowiedzieć, przepowiadać, powiedzieć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepowiadać)
(1.1) przewidzieć przyszłe wydarzenia w nadnaturalny sposób, wyprorokować
(1.2) pot. powtórzyć sobie coś, odczytując lub recytując dla lepszego zapamiętania
(1.3) daw. wygłosić z mocą, proklamować
Wiktionary
(1.1) Wyrocznia przepowiedziała Edypowi, że zabije własnego ojca i poślubi swoją matkę.
(1.2) Antek przepowiedział sobie wczorajszą lekcję, bo wiedział, że będzie pytany.
(1.3) Lektor w stroju liturgicznym przepowiedział słowo Boże, a następnie odśpiewano pieśń.
Wiktionary
rzecz. przepowiednia ż., przepowiadanie n., przepowiedzenie n.
czas. powiedzieć, przepowiadać ndk.
przym. przepowiedni
Wiktionary
(1.1) wyprorokować, wywróżyć, obwieścić
(1.3) wygłosić, rozgłosić
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przepoławiać.
Wiktionary
rzecz. poła ż., przepoławianie n., przepołowienie n., połówka ż., połowa ż.
czas. przepoławiać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spędzenie jakiegoś czasu na pracy
(1.2) opracowanie czegoś na nowo
(1.3) zmęczenie spowodowane nadmierną pracą
Wiktionary
rzecz. praca ż., pracownik mos.
czas. pracować ndk., przepracować dk.
przym. zapracowany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepracowywać)
(1.1) spędzić jakiś czas na pracy
(1.2) opracować coś na nowo
czasownik zwrotny dokonany przepracować się (ndk. przepracowywać się)
(2.1) zmęczyć się na skutek nadmiernej pracy
Wiktionary
rzecz. pracownik mos., pracownia ż., pracowanie n., praca ż., przepracowanie n.
czas. pracować ndk.
przym. przepracowany, zapracowany
Wiktionary
(1.2) przerobić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wygładzenie czegoś lekko, naprędce gorącym żelazkiem
(1.2) spędzenie jakiegoś czasu na prasowaniu
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeprasowywać)
(1.1) wygładzić coś lekko, naprędce gorącym żelazkiem
(1.2) spędzić jakiś czas na prasowaniu
Wiktionary
(1.1) Przed wyjściem do pracy szybko przeprasowałem sobie błękitną koszulę.
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wygładzanie czegoś lekko, naprędce gorącym żelazkiem
(1.2) spędzanie pewnego czasu na prasowaniu
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeprasować)
(1.1) niedokonany od|przeprasować.
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) prosząc o przebaczenie
Wiktionary
(1.1) Uśmiechnął się przepraszająco.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpraʃaˈjɔ̃nt͡sɔ, AS: pšeprašai ̯õnco
Wiktionary
czas. przepraszać (się), przeprosić (się)
przym. przepraszający
Wiktionary
(1.1) pojednawczo, potulnie
Wiktionary
wyrażający chęć przeproszenia kogoś za coś
SJP.pl
poprosić o przebaczenie, tłumacząc się i usprawiedliwiając; prosić o darowanie winy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność
(1.2) uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
forma czasownika.
(2.1) 1. os. lp. ter. → zob. przepraszać.
Wiktionary
(1.1) Och, przepraszam najmocniej! Straszna ze mnie niezdara, oblałam panu koszulę winem.
(1.2) Przepraszam, mógłby pan mi skasować bilet?
(1.2) Halo? Przepraszam? Jest tu kto?
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpraʃãm, AS: pšeprašãm
Wiktionary
czas. przepraszać
rzecz. przeprosiny nmos.
Wiktionary
(1.1) slang. sorry
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepraszać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpraˈʃãɲɛ, AS: pšeprašãńe
Wiktionary
czas. przepraszać
rzecz. dopraszanie n., przeproszenie n., doproszenie n., przeprosiny nmos.
Wiktionary
poprosić o przebaczenie, tłumacząc się i usprawiedliwiając; prosić o darowanie winy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę
Wiktionary
(1.1) - Przepraszam - powiedziałem - że niepokoję, ale chciałem wiedzieć, którą mamy godzinę.
(1.1) – Przepraszamy najmocniej za najście, nie chcielibyśmy przeszkadzać… – Ależ po co te ceregiele, wchodźcie, wchodźcie.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpraʃat͡ɕ, AS: pšeprašać
Wiktionary
rzecz. przepraszanie n., dopraszanie n., przeproszenie n., doproszenie n., przeprosiny nmos.
czas. przeprosić dk.
przysł. przepraszająco
wykrz. przepraszam
Wiktionary
1. przedostanie się przez trudny do przebycia teren lub jakąś przeszkodę;
2. miejsce, w którym daje się przejść jakąś naturalną przeszkodę, np. przeprawa na rzece;
3. niemiłe zajście, nieporozumienie
SJP.pl
Przeprawa – przemieszczenie ludzi, dobytku na drugą stronę jakiejś przeszkody naturalnej np. rzeki, łańcuchów górskich, kanałów.
Uznaje się, iż nie jest łatwa, powoduje kłopoty i jest problemem do przezwyciężenia. Wyraz stosowany jest jako przenośnia i używa się go jako określenie trudnych, traumatycznych przeżyć, przez które ktoś szczęśliwie przebrnął.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pšepravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przeprawiać, przeprawić
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeprawić)
(1.1) przechodzić, przenosić na przeciwną stronę przez rzekę, jezioro lub morze
(1.2) reg. poprawiając zmieniać coś na coś innego
czasownik zwrotny niedokonany przeprawiać się (dk. przeprawić się)
(2.1) przechodzić samemu przez rzekę, jezioro lub morze
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpravʲjät͡ɕ, AS: pšepravʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przeprawa ż., przeprawianie n., przeprawienie n.
przym. przeprawowy
czas. przyprawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeprawić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpraˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšepravʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. przeprawić, przeprawiać
Wiktionary
przewieźć kogoś lub coś przez rzekę, jezioro itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeprawiać)
(1.1) zob. przeprawiać.
czasownik zwrotny dokonany przeprawić się (ndk. przeprawiać się)
(2.1) zob. przeprawiać się.
Wiktionary
(2.1) - Droga do Rutengu przerwana - ojciec Zdzisław przyszedł po śniadaniu. - Ale spróbujemy się przeprawić.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpravʲit͡ɕ, AS: pšepravʹić
Wiktionary
rzecz. przeprawa ż., przeprawianie n., przeprawienie n.
przym. przeprawowy
czas. przyprawiać
Wiktionary
doprowadzić do formalnego zakończenia jakiejś sprawy, postępując zgodnie z ustaloną procedurą
SJP.pl
1. przeprowadzić realizację projektu;
2. potocznie: przeanalizować, rozważyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) biur. przeprowadzić coś przez określony proces, procedurę lub system (np. dokument, płatność, dane)
(1.2) pot. przeanalizować informacje, przemyśleć coś dogłębnie; zrozumieć
(1.3) daw. stracić majątek lub pieniądze na skutek prowadzenia spraw sądowych (procesów)
Wiktionary
(1.1) Pejrol do tego czasu przeprocesuje panu wszystkie potrącenia.
(1.2) Muszę sobie na spokojnie przeprocesować to, co właśnie usłyszałem.
(1.3) Ostatnią skibę przeprocesują, jeden drugiego puści z torbami, a nie ustąpią, nie pogodzą się.
Wiktionary
rzecz. proces mrz., procesowanie n., przeprocesowanie n.
czas. procesować ndk.
przym. procesowy
Wiktionary
(1.1) przetworzyć, zrealizować, załatwić
(1.2) przemyśleć, przetrawić, przeanalizować, zrozumieć
Wiktionary
1. przeprowadzać realizację projektów;
2. potocznie: analizować, rozważać
SJP.pl
zaprogramować od nowa jakieś urządzenie
SJP.pl
programować od nowa jakieś urządzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) akt przeproszenia kogoś
Wiktionary
Przeprosiny – forma wyrażenia żalu za wyrządzoną krzywdę w celu zażegnania konfliktu.
Jest to akt mowy skierowanej do odbiorcy, dokonujący naprawienia wykroczenia za które mówca ponosi odpowiedzialność. Przeprosiny zatem mają przywrócić równowagę pomiędzy nadawcą i odbiorcą.
Wikipedia
rzecz. przepraszanie n., przeproszenie n.
czas. przepraszać ndk., przeprosić dk.
wykrz. przepraszam
Wiktionary
(1.1) przeproszenie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepraszać)
(1.1) dokonany od|przepraszać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈprɔɕit͡ɕ, AS: pšeprośić
Wiktionary
przysł. przepraszająco
czas. przepraszać
rzecz. dopraszanie n., przeproszenie n., doproszenie n., przeprosiny nmos.
Wiktionary
w sporcie: nadmierne wygięcie stawu, np. kolana lub łokcia
SJP.pl
1. wygiąć kończynę bardziej niż wtedy, gdy jest wyprostowana;
2. potocznie: wyprostować, rozprostować
SJP.pl
1. wyginać kończynę bardziej niż wtedy, gdy jest wyprostowana;
2. potocznie: prostować, rozprostowywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prośba o przebaczenie
Wiktionary
rzecz. dopraszanie n., doproszenie n., przepraszanie n., przeprosiny nmos.
czas. przepraszać, przeprosić
Wiktionary
(1.1) przeprosiny nmos.
Wiktionary
osoba przeprowadzająca dzieci przez ulicę; agatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeprowadzać.
Wiktionary
(1.1) Przeprowadzanie zabiegu wymaga użycia ezofagogastroduodenoskopu z optyką skierowaną bocznie i aparatu rentgenowskiego, a także możliwości podania środka kontrastowego do dróg żółciowych i przewodu trzustkowego - które dla przeprowadzenia tej procedury muszą zostać zakontrastowane.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛprɔvaˈd͡zãɲɛ, AS: pšeprovaʒãńe
Wiktionary
rzecz. przeprowadzenie n., przeprowadzka ż.
czas. przeprowadzać ndk., przeprowadzić dk.
przym. przeprowadzkowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeprowadzić)
(1.1) kierować kimś, wskazując mu drogę
(1.2) kierować czymś, wykonywać coś
(1.3) projektować lub budować coś długiego, np. szosę lub kanał
(1.4) dążyć do realizacji jakiejś idei
(1.5) pomagać w przeniesieniu się do nowej siedziby
czasownik zwrotny niedokonany przeprowadzać się (dk. przeprowadzić się)
(2.1) przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania)
Wiktionary
(1.1) Przeprowadzał codziennie psa obok ich nowego domu i obserwował postępy budowy.
(1.1) Na tym obrazku widzimy, jak harcerz przeprowadza starszą kobietę przez ulicę.
(1.2) Przeprowadzano wiele eksperymentów, mających w założeniu potwierdzić to zjawisko.
(1.3) Jeśli naprawdę przeprowadzają nitkę autostrady przez środek parku narodowego, to jest to jeden wielki skandal.
(1.4) Próbują przeprowadzać ten pomysł za każdym razem, gdy głosowana jest nowa ustawa.
(1.5) Przeprowadzamy firmy i osoby prywatne, tanio i skutecznie.
(2.1) Przeprowadzamy się do własnego mieszkania na Ursynowie!
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛprɔˈvad͡zat͡ɕ, AS: pšeprovaʒać
Wiktionary
czas. przeprowadzić, prowadzać ndk., prowadzić, naprowadzać ndk., odprowadzać ndk., odprowadzać się ndk., sprowadzać ndk., sprowadzać się ndk., wyprowadzać ndk., wyprowadzać się ndk., zaprowadzać ndk., wprowadzać ndk.
rzecz. przeprowadzka ż., przeprowadzanie n., przeprowadzenie n.
Wiktionary
(1.1) kierować, towarzyszyć
(1.2) kierować, wykonywać
(1.3) projektować, budować
(1.4) forsować
(1.5) przenosić
(2.1) przenosić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeprowadzić.
Wiktionary
(1.1) Wywodząca się z dawnego ruchu peronistycznego liberalna Partia Sprawiedliwości dąży do przeprowadzenia zmian w konstytucji kraju.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšeprovaʒẽńe
Wiktionary
rzecz. przeprowadzanie n., przeprowadzka ż.
czas. przeprowadzić dk., przeprowadzać ndk.
przym. przeprowadzkowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeprowadzać)
(1.1) zob. przeprowadzać.
czasownik zwrotny dokonany przeprowadzić się (ndk. przeprowadzać się)
(2.1) przenieść się na stałe lub na dłuższy okres czasu gdzie indziej, zamieszkać gdzie indziej, zmienić adres (zamieszkania)
Wiktionary
(1.1) Mój zespół opracowuje modele zwierzęce, na których można by przeprowadzić wcześniej omawiane eksperymenty.
(1.1) Sztab ma zamiar przeprowadzić ofensywną operację na linii całego frontu.
(2.1) Zamierzamy przeprowadzić się do Oslo, bo tam (jest) łatwiej o dobrą pracę.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛprɔˈvad͡ʑit͡ɕ, AS: pšeprovaʒ́ić
Wiktionary
rzecz. przeprowadzanie n., przeprowadzenie n., przeprowadzka ż.
czas. przeprowadzać ndk.
przym. przeprowadzkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk przekludzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj mam wolne. Wziąłem wolny dzień na przeprowadzkę, możemy przez cały dzień nie wychodzić z łóżka.
(1.1) W małej, konserwatywnej społeczności był on szykanowany z uwagi na transpłciowość, więc rodzina, dbając o zdrowie psychiczne dzieci, podjęła decyzję o przeprowadzce.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛprɔˈvat͡ska, AS: pšeprovacka
Wiktionary
rzecz. przeprowadzanie n., przeprowadzenie n.
czas. przeprowadzać ndk., przeprowadzić dk.
rzecz. przeprowadzkowy
Wiktionary
(1.1) przenosiny
Wiktionary
patron z nakłutym wzorem rysunku lub napisu, służący do przenoszenia wzoru przez prószenie proszku węglowego na podłoże, na którym wg tak otrzymanych zarysów wykonuje się właściwy rysunek; również otrzymany w ten sposób wzór; przeprócha
SJP.pl
patron z nakłutym wzorem rysunku lub napisu, służący do przenoszenia wzoru przez prószenie proszku węglowego na podłoże, na którym wg tak otrzymanych zarysów wykonuje się właściwy rysunek; również otrzymany w ten sposób wzór; przepróch
SJP.pl
Pr
Wikipedia
dawniej:
1. psuć całkowicie;
2. przepsuwać się - ulegać całkowitemu zepsuciu; przegniwać
SJP.pl
nadmierne zagęszczenie rodzin pszczelich na danym terenie
SJP.pl
patologiczne uwypuklenie zawartości jamy ciała (najczęściej jamy brzusznej) przez otwór w powłokach, w miejscu zwanym miejscem o obniżonej oporności; hernia; ruptura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną
Wiktionary
Przepuklina ( hernia) – patologiczne uwypuklenie zawartości jamy ciała (najczęściej jamy brzusznej) przez otwór w powłokach, w miejscu zwanym miejscem o obniżonej oporności ( locus minoris resistentiae).
Wikipedia
(1.1) Przepuklina skośna po długotrwałym rozwoju może osiągnąć znaczne rozmiary schodząc do moszny (mówimy wówczas o przepuklinie mosznowej).
Wiktionary
przym. przepuklinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;
(1.2) urządzenie hydrotechniczne do regulacji przepływu lub poziomu wody
Wiktionary
Przepust – budowla stanowiąca element korpusu drogowego lub nasypu budowlanego o zamkniętym kształcie przekroju poprzecznego konstrukcji i następujących wymiarach minimalnych:
Przepust pod zjazdem z drogi publicznej stanowi element tego zjazdu. Przepust pod drogą publiczną o świetle mniejszym niż 150 cm stanowi element tej drogi, a o świetle większym lub równym 150 cm stanowi samodzielny obiekt inżynierski.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛpust, AS: pšepust
Wiktionary
rzecz. przepuszczanie n., przepuszczenie n., przepustka ż., przepustowość n., półprzepuszczalność ż., przepuszczalność n., nieprzepuszczalność n., przepustnica ż., przepuścik mrz.
czas. przepuścić dk., przepuszczać ndk.
przym. przepustowy, przepuszczalny, nieprzepuszczalny, półprzepuszczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. adm. dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;
(1.2) praw. adm. dokument zezwalający na wyjście skądś lub wywiezienie czegoś
(1.3) techn. ruchoma ściana w kanale, umożliwiająca regulowanie przepływu wody
(1.4) pot. przen. łatwa droga do zdobycia czegoś
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Kwatermistrz wydał przepustkę w związku z delegacją, ale zaznaczył, że zaopatrzeniowiec nie jest z tego powodu zwolniony z codziennych obowiązków.
Wiktionary
rzecz. przepust m., przepustkowicz m., przepustnica ż., przepustowość ż., przepuszczalność ż., przepuszczanie n., przepuszczenie n., puszczanie n., puszczenie n.
czas. przepuszczać ndk., przepuścić dk., puszczać ndk., puścić dk.
przym. przepustkowy, przepustowy, przepuszczalny
Wiktionary
więzień przebywający na przepustce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. mot. w silniku tłokowym: urządzenie regulujące dopływ powietrza, mieszanki paliwowej, pary wodnej do cylindrów
(1.2) techn. kolej. w parowozie: urządzenie do otwierania i zamykania dopływu pary wodnej z kotła do silnika parowego
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Otrząsam się w kokpicie i otwieram przepustnicę. Pędzimy ku celowi.
Wiktionary
czas. przepuścić dk., przepuszczać ndk.
rzecz. przepuszczenie n., przepuszczanie n., przepustowość ż., przepust m., przepustka ż., przepuszczalność ż.
przym. przepustowy, przepuszczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przepustowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z powodu uszkodzenia światłowodów szkolne łącze straciło większą część przepustowości.
(1.1) Szacuje się, że zbudowany na przełomie XX i XXI wieku Most Sundzki, łączący do tej pory Kopenhagę z Malmö, osiągnie swoją maksymalną przepustowość za kilkanaście lat.
Wiktionary
przym. przepustowy
rzecz. przepust mrz., przepustnica ż., przepustka ż.
czas. przepuszczać, przepuścić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przepuszczalne
Wiktionary
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Przepuszczalność”.
Przepuszczalność – zdolność danej substancji do przewodzenia substancji (np. płynów) lub promieniowania (np. światła).
Wikipedia
(1.1) W przypadku kompozytowych materiałów polimerowych selektywnych dla azotu można spodziewać się selektywności wzór chemiczny|N2/CH4. wynoszącej 4,5 przy przepuszczalności azotu 6,3 barrera […].
Wiktionary
rzecz. przepust mrz., przepustnica ż., przepustka ż.
czas. przepuszczać, przepuścić
przym. przepuszczalny
Wiktionary
zdolny do przepuszczania przez siebie cieczy lub gazów; nieszczelny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozwalający na przepływ gazów lub cieczy, a będący przeszkodą dla innych substancji, w szczególności materii w innym stanie skupienia
(1.2) pozwalający na przenikanie promieniowania, np. światła, a będący barierą dla promieniowania z innego zakresu lub innego rodzaju
Wiktionary
rzecz. przepustnica ż., przepustka ż., przepust mrz., przepuszczalność ż.
czas. przepuszczać ndk., przepuścić dk.
przym. półprzepuszczalny, wodoprzepuszczalny, światłoprzepuszczalny
Wiktionary
(1.2) transparentny, przezroczysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepuszczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšepuščãńe
Wiktionary
czas. przepuszczać, przepuścić, puszczać
rzecz. przepust mrz., przepustnica ż., przepustka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przepuścić)
(1.1) zob. przepuścić. (pozwolić przejść)
(1.2) zob. przepuścić. (dać pierwszeństwo podczas przechodzenia)
(1.3) zob. przepuścić. (przez coś, np. maszynkę)
(1.4) pot. zob. przepuścić. (roztrwonić)
(1.5) pot. zob. przepuścić. (przeoczyć)
(1.6) pot. zob. przepuścić. (darować przewinienia)
(1.7) pot. zob. przepuścić. (nie zaczepić kogoś)
(1.8) pot. zob. przepuścić. (poddać procedurom)
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) umożliwić przenikanie czegoś, np. cieczy, promieni świetlnych
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpuʃt͡ʃat͡ɕ, AS: pšepuščać
Wiktionary
rzecz. przepust, przepuszczenie, przepuszczanie, przepustowość, przepustka, przepuszczalność, przepustnica
czas. przepuścić, puszczać
przym. przepustowy, przepuszczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepuścić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpuʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšepuščẽńe
Wiktionary
czas. przepuścić, przepuszczać, puszczać
rzecz. przepust mrz., przepustnica ż., przepustka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przepust
Wiktionary
(1.1) To nie przepust, lecz tylko mały przepuścik.
Wiktionary
rzecz. przepust m.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepuszczać)
(1.1) pozwolić komuś przejść lub przejechać przez jakiś punkt
(1.2) ustąpić komuś miejsca podczas przechodzenia lub przejeżdżania przez jakiś punkt, pozwolić mu iść / jechać jako pierwszemu
(1.3) spowodować przemieszczenie się czegoś przez coś (często wąskiego) w określonym celu
(1.4) pozwolić czemuś przenikać przez dany materiał
(1.5) pot. roztrwonić coś (najczęściej pieniądze), zmarnotrawić
(1.6) pot. przeoczyć coś, nie wykorzystać czegoś z powodu przeoczenia
(1.7) pot. darować komuś jego przewinienia, błędy, zachować się łagodnie w stosunku do kogoś, kto dopuścił się niedopatrzenia, przewinienia itp.
(1.8) pot. nie zaczepić kogoś, zrezygnować z okazji do nawiązania z kimś kontaktu (zazwyczaj o charakterze seksualnym)
(1.9) pot. poddać coś lub kogoś jakimś procedurom
Wiktionary
(1.5) Waldek przepuścił cały majątek rodziców i teraz klepie biedę.
(1.7) Szef przyłapał mnie na tym, że siedzę w Internecie, ale tym razem mi przepuścił.
(1.8) Jarek to taki casanova, nie przepuści żadnej dziewczynie.
(1.9) Zanim mnie zatrudnili, przepuścili mnie przez szereg badań.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpuɕt͡ɕit͡ɕ, AS: pšepuśćić
Wiktionary
czas. puszczać, przepuszczać ndk.
rzecz. przepuszczenie n., przepuszczanie n., przepustowość ż., przepust m., przepustka ż., przepuszczalność ż., przepustnica ż.
przym. przepustowy, przepuszczalny
Wiktionary
rzucające się w oczy bogactwo; wystawność; zbytek; okazałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ostentacyjne, widoczne bogactwo
(1.2) wielka ilość, różnorodność czegoś
Wiktionary
(1.2) Na scenie u góry paliły się dwie mocne lampy i podnosiły przepych dekoracji, stanowiącej tło dla wieczoru ku czci trzech wieszczów.
Wiktionary
(1.1) blask, glam, luksus, okazałość, pompa, pompatyczność, paradność, splendor, szyk, widowiskowość, wspaniałość, wystawność, zbytek
(1.2) bogactwo, megalomania, nadmiar, obfitość, przerost
Wiktionary
1. wieloostrzowe narzędzie skrawające; przeciągacz;
2. przepychacz sanitarny - prosty przyrząd należący do podstawowego wyposażenia gospodarstwa domowego, który odtyka oraz przywraca drożność urządzeniom sanitarnym, np. umywalce, wannie, zlewowi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;
(1.2) techn. narzędzie używane do obróbki wiórowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Stosując przepychacze do obróbki otworów (zamiast przeciągaczy) łatwiej jest zautomatyzować proces technologiczny. (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpɨxat͡ʃ, AS: pšepyχač
Wiktionary
czas. przepychać
rzecz. przepychanie
Wiktionary
(1.1) przepychacz sanitarny
Wiktionary
potocznie: przyrząd przywracający drożność urządzeniom sanitarnym; przepychacz, przetykacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepychać.
Wiktionary
rzecz. przepchnięcie n., przepychacz mrz.
czas. przepychać ndk., przepchnąć dk.
Wiktionary
1. potocznie: rywalizacja;
2. przepychanie się, szarpanina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. krótka, często impulsywna wymiana zdań, zazwyczaj bez głębszego sensu, oparta na emocjach lub chwilowym napięciu
(1.2) pot. próba siłowego dostania się gdzieś lub czasowego zajęcia jakiegoś miejsca, bijąc się o nie z kimś
Wiktionary
czas. przepychać ndk.
Wiktionary
(1.1) kłótnia, sprzeczka
(1.2) szarpanina
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny szorstkolistnych; gardenia
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przepysznie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: przepyszny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przepyszne
Wiktionary
przym. przepyszny
przysł. przepysznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) doskonały w smaku, wyjątkowo smaczny
(1.2) bardzo dobry, doskonały, świetnej jakości
(1.3) okazały, dekoracyjny, wyszukany
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpɨʃnɨ, AS: pšepyšny
Wiktionary
przysł. przepysznie
rzecz. przepyszność ż.
Wiktionary
(1.1) wyborny, pyszny
(1.2) wspaniały
(1.3) bogaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skierowanie kogoś lub czegoś na inne miejsce
(1.2) zmuszenie kogoś, czegoś do oddalenia się
Wiktionary
rzecz. przepędzanie n.
czas. pędzić, przepędzić dk., przepędzać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepędzać)
(1.1) spowodować przemieszczenie pędem czego lub kogo z miejsca na miejsce
(1.2) spowodować oddalenie czego lub kogo
Wiktionary
rzecz. przepędzenie n.
czas. pędzić
Wiktionary
(1.1) pognać, przegnać
(1.2) odpędzić, przegnać, wygonić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepękać.
Wiktionary
czas. przepękać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. obywać się bez czegoś
Wiktionary
rzecz. przepękanie n.
Wiktionary
roślina z rodziny dyniowatych, pochodząca z tropikalnych i subtropikalnych terenów Afryki i Azji
SJP.pl
Przepękla ("Momordica" L.) – rodzaj roślin z rodziny dyniowatych. Obejmuje 50 gatunków występujących w Afryce subsaharyjskiej, południowej Azji i Australii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepłacać.
Wiktionary
czas. przepłacić
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przepłacić)
(1.1) płacić zbyt dużą sumę za coś
(1.2) przest. płacić za świadczenie nieformalnej lub nielegalnej usługi
Wiktionary
(1.2) Dyrektorzy szpitali z reguły przepłacają dostawców urządzeń i medykamentów.
Wiktionary
czas. przepłacić, płacić
rzecz. płatnik mos./mrz.
Wiktionary
(1.2) przekupywać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepłacać)
(1.1) zapłacić zbyt dużą sumę za coś
(1.2) przest. zapłacić za świadczenie nieformalnej lub nielegalnej usługi
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpwat͡ɕit͡ɕ, AS: pšepu̯aćić
Wiktionary
rzecz. przepłacenie n., przepłacanie n., płatnik mos./mrz.
czas. przepłacać ndk.
Wiktionary
(1.2) przekupić
Wiktionary
1. przeprawiać przez wodę z jednego brzegu zbiornika wodnego na drugi;
2. przepławiać się - przeprawiając się przez wodę, przedostawać się z jednego brzegu zbiornika wodnego na drugi
SJP.pl
1. przeprawić przez wodę z jednego brzegu zbiornika wodnego na drugi;
2. przepławić się - przeprawiając się przez wodę, przedostać się z jednego brzegu zbiornika wodnego na drugi
SJP.pl
Przepławka – konstrukcja mająca za zadanie umożliwienie pokonania sztucznej bariery w rzece (zapory, jazu, progu itp.) przez migrujące ryby. Większość istniejących przepławek ma za zadanie umożliwienie migracji rybom w górę rzeki, rzadziej w dół rzeki. Przepławki, zwłaszcza przepławki techniczne, zwykle są mało efektywne i rozwiązują problem fragmentacji rzek tylko w niewielkim stopniu.
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przepływać)
(1.1) dokonany od|przepływać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšepu̯ỹnõńć
Wiktionary
czas. przepływać, płynąć
przym. płynny, pływacki
rzecz. przepływ mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;
(1.2) przen. przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
(1.3) fiz. techn. ilość cieczy lub gazu przepływających przez przekrój poprzeczny cieku w jednostce czasu
(1.4) fiz. techn. ruch cząstek substancji lub ładunków elektrycznych z jednego miejsca w drugie
(1.5) hydrol. objętość wody płynącej przez przekrój poprzeczny koryta cieku
Wiktionary
Przepływ – ruch płynu, podstawowe pojęcie z zakresu kinematyki płynów. W ujęciu ogólnym przepływ można scharakteryzować tzw. metodą Eulera przez podanie pola prędkości płynu, czyli zależności prędkości od współrzędnych przestrzennych i czasu.
Wikipedia
(1.1) W obrębie rafy przepływ jest turbulentny, a nurt ma charakter od rwącego w ciekach nizinnych, po kipiel w ciekach wyżynnych i górskich.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛpwɨf, AS: pšepu̯yf
Wiktionary
rzecz. przepływanie n.
czas. pływać, przepływać ndk., przepłynąć dk.
przym. przepływowy
Wiktionary
(1.3) przepustowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przepływać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpwɨˈvãɲɛ, AS: pšepu̯yvãńe
Wiktionary
czas. przepływać
rzecz. przepływ mrz.
Wiktionary
potocznie: spędzić pewien czas na pływaniu
SJP.pl
czasownik
(1.1) pokonywać, przez długość lub szerokość, ciek albo zbiornik wodny
(1.2) przemieszczanie się cieczy, gazu, energii czy czegoś abstrakcyjnego
Wiktionary
(1.1) Przepływamy już jedną trzecią Tanganiki i wciąż nie spotkaliśmy ani jednego hipopotama.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈpwɨvat͡ɕ, AS: pšepu̯yvać
Wiktionary
rzecz. przepływ m., przepływanie n. ndk., przepłynięcie n. dk., przepływność ż., pływanie n.
czas. przepłynąć dk., pływać
przym. przepływowy, przepływny
Wiktionary
(1.1) płynąć, pędzić, przemieszczać się, przesuwać się, żeglować
(1.2) przelewać się, przetaczać się
Wiktionary
1. → przepływny;
2. ilość informacji (np. bitów) transmitowanych w jednostce czasu (np. sekundzie) przez kanał komunikacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przepływne
(1.2) inform. telekom. ilość bitów transmitowanych w jednostce czasu poprzez kanał komunikacyjny;
Wiktionary
Przepływność ( bit rate, bitrate) – ilość informacji (bitów) transmitowanych w jednostce czasu poprzez kanał komunikacyjny.
Mierzona jest w bitach na sekundę (b/s lub bps, od ang. "bits per second") lub, rzadko, w bajtach na sekundę (B/s lub Bps) i ich wielokrotnościach: kb/s, Mb/s, Gb/s, kB/s, MB/s. W praktyce spotykane są zarówno prefiksy dziesiętne (k = 1000, M = 1 000 000), jak i binarne (K = 1024, M = 1 048 576). Nie są stosowane inne przedziały czasowe niż sekunda.
Wikipedia
przym. przepływny
czas. przepływać, pływać
Wiktionary
przyrząd samoczynnie mierzący natężenie przepływu lub ilość przepływającej cieczy albo gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hydrol. metrol. techn. urządzenie do pomiaru przepływu,
Wiktionary
Przepływomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru strumienia objętości lub masy materii poruszającej się przez daną powierzchnię prostopadłą do kierunku przepływu.
Wikipedia
(1.1) Na tym odcinku rury musimy zainstalować przepływomierz.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛpwɨˈvɔ̃mʲjɛʃ, AS: pšepu̯yvõmʹi ̯eš
Wiktionary
(1.1) rotametr, wodomierz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie modyfikacji czegoś w celu ulepszenia
(1.2) przekształcanie danej rzeczy w coś innego, o odmiennym przeznaczeniu
(1.3) wytwarzanie produktów z surowców
(1.4) przyswajanie jakiegoś wycinka wiedzy
Wiktionary
rzecz. przerobienie n., przerób m., przeróbka ż., robotnica ż.
czas. przerabiać ndk., przerobić dk.
przym. przerobowy
Wiktionary
(1.2) przekształcanie, przeobrażanie
(1.3) przetwarzanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przerobić)
(1.1) dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
(1.2) zmieniać jedną rzecz na inną
(1.3) stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu
(1.4) pot. zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
(1.5) techn. przenosić oczka z jednego drutu lub szydełka na drugie, w ten sposób robiąc dzianinę
(1.6) techn. zdobić tkaninę poprzez przeplatanie jej czymś
Wiktionary
rzecz. przerabianie n., przerobienie n., robotnica ż.
czas. robić
Wiktionary
(1.1) adaptować, modyfikować
(1.2) przekształcać, przetwarzać
(1.3) przetwarzać
(1.4) przyswajać, studiować
(1.6) przeplatać
Wiktionary
Przeradowo – wieś solecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Szelków. Leży nad rzeką Orzyc.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie makowskim ziemi różańskiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
czasownik
(1.1) przemieniać całkowicie
czasownik zwrotny przeradzać się
(2.1) przemieniać się całkowicie
Wiktionary
(2.1) Na jego twarzy pojawił się wyraz wstrętu, który powoli przeradzał się w udrękę.
Wiktionary
przesiać przez rafę (np. piasek, ziarna zbóż)
SJP.pl
ogół skutków stosowania zabiegów hodowlanych powodujących nadmierny, jednostronny rozwój cech użytkowych; przeszlachetnienie
SJP.pl
z niechęcią o psie rasowym: nadmiernie wysubtelniony, przedelikacony
SJP.pl
1. stawać się wyższym od kogoś lub czegoś, przewyższać wzrostem;
2. przewyższać kogoś lub coś pod jakimś względem, prześcigać kogoś w jakimś zakresie; górować, dominować;
3. nadmiernie wyrastać, rozrastać się ponad normę;
4. o narządach wewnętrznych: powiększać się z na skutek choroby; nabrzmiewać, pęcznieć;
5. rosnąc, przenikać przez coś, wnikać w coś
SJP.pl
duża ryba głębinowa z rzędu zrosłogłowych, żyjąca w Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym; chimera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. zob. chimera.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈraza, AS: pšeraza
Wiktionary
czasownik (ndk. przerażać)
(1.1) mocno przestraszyć
(1.2) stpol. przeniknąć coś
(1.3) stpol. przebić (np. nożem)
czasownik zwrotny przerazić się (ndk. przerażać się)
(2.1) mocno przestraszyć się
Wiktionary
(1.1) Przeraziło mnie jego spojrzenie.
(1.3) Naprzód pana zabił, potym sam siebie na obie stronie przeraził (Łukasz Górnicki).
Wiktionary
IPA: pʃɛˈraʑit͡ɕ, AS: pšeraźić
Wiktionary
rzecz. przerażanie n., uraza ż., raz, przerażenie
przym. przerażony, przeraźliwy, przerażający
liczgł. raz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przeraźliwy
Wiktionary
rzecz. przerażenie n., przerażanie n.
przym. przeraźliwy
Wiktionary
(1.1) strasznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przeraźliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeraźliwe; cecha tych, którzy są przeraźliwi
Wiktionary
przym. przeraźliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przeraźliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający przerażenie
(1.2) o znacznej i niepokojącej intensywności
Wiktionary
(1.1) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
Wiktionary
rzecz. przeraźliwość ż., przerażenie n., przerażanie n., raz mrz.
czas. przerazić, przerażać
przym. przerażający, przerażony
przysł. przeraźliwie, przerażająco
licz. raz
Wiktionary
(1.1) brutalny, drastyczny, okropny, straszny, szokujący
(1.2) dokuczliwy, ekstremalny, gwałtowny, intensywny, natężony, ogromny, silny, straszliwy, straszny, znaczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przerażający
Wiktionary
(1.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.
Wiktionary
rzecz. przerażenie n.
czas. przerażać ndk.
przym. przeraźliwy
Wiktionary
wywołujący przerażenie; straszny, okropny, zatrważający, wstrząsający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który budzi grozę, strach
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: przerażać
Wiktionary
(1.1) Pisze książki dla młodzieży i dorosłych – od mrocznych i cudacznych po seksowne, przerażające i pełne przygód.
Wiktionary
rzecz. przerażanie n., przerażenie n.
czas. przerażać ndk., przerazić dk.
przym. przeraźliwy
Wiktionary
(1.1) straszny, koszmarny, zastraszający, okropny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przerażać.
Wiktionary
rzecz. przerażenie n.
czas. przerażać ndk., przerazić dk.
przym. przerażający, przeraźliwy
przysł. przeraźliwie
Wiktionary
wywoływać przerażenie lub mu ulegać; straszyć (się); bać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wzbudzać wielki strach
Wiktionary
przym. przerażający, przeraźliwy
rzecz. przerażanie n., uraza ż.
przysł. przerażająco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nagły i silny strach
(1.2) odczasownikowy od|przerazić.
Wiktionary
Przerażenie ( Panic) – amerykański thriller z 2000 roku.
Wikipedia
(1.1) Kadet z przerażeniem patrzył na dziesiątki zegarów w kokpicie.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛraˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pšeražẽńe
Wiktionary
czas. przerazić (się)
przym. przerażający, przerażony
przysł. przerażająco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górn. wąski, niski chodnik (w kopalni)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bardzo przestraszony
Wiktionary
(1.1) Przerażony zając uciekł przed psem.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ, AS: pšeražõny
Wiktionary
rzecz. uraza ż., przerażenie
czas. przerazić
przym. przeraźliwy
Wiktionary
(1.1) zatrwożony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeredagowywać)
(1.1) zmienić treść czegoś, zredagowawszy ponownie
Wiktionary
(1.1) List – ze względu na jego objętość – musieliśmy przeredagować, dlatego niektóre jego tezy znalazły się w formie skróconej [...]
Wiktionary
rzecz. redaktor mos./ż., redakcja ż.
Wiktionary
1. ponownie wyregulować;
2. nadmiernie uregulować
SJP.pl
1. ponownie wyregulowywać;
2. nadmiernie regulować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przerejestrować)
(1.1) ponownie wpisywać do rejestru, zmieniając dane czegoś
(1.2) umawiać pacjenta na wizytę u innego lekarza lub na inny termin
czasownik zwrotny niedokonany przerejestrowywać się (dk. przerejestrować się)
(2.1) ponownie wpisywać się do rejestru, zmieniając swoje dane
(2.2) umawiać się jako pacjent na wizytę u innego lekarza lub na inny termin
Wiktionary
(1.1) Argumentem koronnym miały być przykłady wycofywania się z działalności gospodarczej właścicieli firm transportowych, którzy przerejestrowują swoje firmy na Słowację.
(1.2) Pacjentów wciąż przerejestrowujemy, bo dział techniczny wciąż nam mówi, że naprawa tomografu jest kwestią kilku dni.
(2.1) Chcemy wyeliminować z KRUS tych, którzy przerejestrowywali się do kasy tylko po to, żeby płacić mniejszą składkę — twierdzi wiceminister rolnictwa Czesław Siekierski.
(2.2) Radny Ryszard Kulej stwierdził, że musi być bardzo wyraźny przekaz, że podstawowa opieka zdrowotna będzie funkcjonowała w szpitalu, gdyż pacjenci przerejestrowują się.
Wiktionary
czas. przerejestrować dk.
przym. rejestrowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przeceniany, cieszący się opinią czegoś lub kogoś lepszego niż w rzeczywistości
Wiktionary
mówić o kimś lub o czyś więcej dobrego, niż na to zasługuje
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przerabiać)
(1.1) dokonany od|przerabiać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈrɔbʲit͡ɕ, AS: pšerobʹić
Wiktionary
czas. robić ndk.
rzecz. robotnica ż., przerabianie n., przerobienie n.
Wiktionary
rzadko: przesiąknąć ropą
SJP.pl
przymiotnik od: Przerośl
SJP.pl
przeróść;
1. stać się wyższym od kogoś lub czegoś, przewyższyć wzrostem;
2. przewyższyć kogoś lub coś pod jakimś względem, prześcignąć kogoś w jakimś zakresie; górować, dominować;
3. nadmiernie wyrosnąć, rozrosnąć się ponad normę;
4. o narządach wewnętrznych: powiększyć się z na skutek choroby; nabrzmieć, napęcznieć;
5. rosnąc, przeniknąć przez coś, wniknąć w coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nadmierne powiększenie rozmiarów; przesadne zwiększenie czegoś
(1.2) biol. med. powiększenie tkanki lub narządu wskutek powiększenia poszczególnych komórek
Wiktionary
Pr
Wikipedia
rzecz. przerastanie n., przerośnięcie n.
czas. przerastać ndk., przerosnąć dk., przeróść dk.
przym. przerostowy, przerośnięty
Wiktionary
(1.1) hipertrofia
(1.2) hipertrofia
Wiktionary
przerośnięty;
1. zbyt duży w stosunku do oczekiwań, nadmiernie wyrośnięty;
2. przepleciony, przeniknięty czymś rosnącym;
3. o narządach wewnętrznych: powiększony na skutek choroby; rozrośnięty, nabrzmiały
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Pr
Wikipedia
mieszkaniec Przerośli
SJP.pl
mieszkanka Przerośli
SJP.pl
przeróść;
1. stać się wyższym od kogoś lub czegoś, przewyższyć wzrostem;
2. przewyższyć kogoś lub coś pod jakimś względem, prześcignąć kogoś w jakimś zakresie; górować, dominować;
3. nadmiernie wyrosnąć, rozrosnąć się ponad normę;
4. o narządach wewnętrznych: powiększyć się z na skutek choroby; nabrzmieć, napęcznieć;
5. rosnąc, przeniknąć przez coś, wniknąć w coś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbyt duży, nadmiernie wyrośnięty
Wiktionary
(1.1) Najkorzystniej jest posadzić krzewy wyprodukowane w pojemnikach, zwracając uwagę, aby ich bryła korzeniowa była dobrze przerośnięta.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛrɔɕˈɲɛ̃ntɨ, AS: pšerośńẽnty
Wiktionary
czas. przerastać ndk., przerosnąć dk.
rzecz. przerośnięcie n., przerastanie n., przerost mrz.
Wiktionary
1. czas w którym jakaś czynność chwilowo nie zachodzi, nie jest wykonywana;
2. wolny czas między lekcjami;
3. wolna przestrzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
(1.2) czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
(1.3) wolna przestrzeń otoczona czymś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bez przerwy opowiadał o wczorajszym spotkaniu z Krystyną.
(1.2) Podczas przerwy między lekcjami paliłem papierosa w korytarzu.
(1.3) Nie przeskakuj! 100 metrów stąd jest przerwa w płocie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛrva, AS: pšerva
Wiktionary
czas. przerwać dk., przerywać ndk.
rzecz. przerwanie, przerywanie, przerywnik
Wiktionary
(1.1) pauza
(1.3) luka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) naruszenie fizycznej ciągłości czegoś
(1.2) przeszkodzenie komuś w jakiejś czynności, np. wypowiedzi
(1.3) wstrzymanie działania, procesu na pewien czas
(1.4) zaprzestanie wykonywania jakiejś czynności przed jej definitywnym zakończeniem
(1.5) ogrod. przerzedzenie rosnących zbyt gęsto roślin
(1.6) inform. sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania
Wiktionary
Przerwanie, żądanie przerwania – sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania, niezależnie od aktualnie wykonywanego programu. Pojawienie się przerwania powoduje wstrzymanie aktualnie wykonywanego programu i wykonanie przez procesor kodu procedury obsługi przerwania. Procedura ta wykonuje czynności związane z obsługą przerwania i na końcu wydaje instrukcję powrotu z przerwania, która powoduje powrót do programu realizowanego przed przerwaniem.
Wikipedia
(1.1) Miejsce przerwania w kablu można łatwo zlutować.
(1.2) Przerwanie nauczycielowi nie było przez niego dobrze przyjęte.
(1.3) Z powodu przerwania dostaw zapasy ropy uległy znacznej redukcji.
(1.6) Przerwania dzielimy na maskowalne i niemaskowalne.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈrvãɲɛ, AS: pšervãńe
Wiktionary
rzecz. zrywka ż., przerywanie n., przerwa ż., przerywnik m.
czas. przerwać, przerywać
Wiktionary
(1.1) rozerwanie
(1.3) wstrzymanie
(1.4) zaprzestanie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przerywać)
(1.1) dokonany od|przerywać.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛrvat͡ɕ, AS: pšervać
Wiktionary
rzecz. zrywka ż., przerwanie n., przerywanie n., przerwa ż.
Wiktionary
potocznie:
1. przegrać, ponieść porażkę; przewalić, przerżnąć;
2. stracić w wyniku porażki; przerżnąć;
3. zaprzepaścić, zmarnować;
4. o mężczyźnie: odbyć stosunek płciowy; przerżnąć, zruchać, przedmuchać
SJP.pl
rodzaj kopii sporządzonej w formie rysunku, grafiki, malowidła lub przepisanego tekstu
SJP.pl
czasownik
(1.1) przesadnie akcentować
Wiktionary
rzecz. rysownik mos., rysowniczka ż., rysownica ż.
Wiktionary
rzadko w szachach: uzyskanie przewagi na szachownicy poprzez utworzenie wolnego piona lub otwarcie określonej linii bądź przekątnej; przełom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przerywalne
Wiktionary
przym. przerywalny
Wiktionary
dający się przerwać
SJP.pl
z przerwami, z przestankami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rwanie czegoś ze skutkiem w postaci fizycznego podziału rzeczy
(1.2) przeszkadzanie w jakiejś czynności, np. wypowiedzi
(1.3) wstrzymywanie działania, procesu na pewien czas
(1.4) zaprzestawanie wykonywania jakiejś czynności przed jej definitywnym zakończeniem
(1.5) ogrod. leśn. przerzedzanie rosnących zbyt gęsto roślin
Wiktionary
(1.2) Przerywanie komuś w środku zdania jest niegrzeczne.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛrɨˈvãɲɛ, AS: pšeryvãńe
Wiktionary
rzecz. zrywka ż., przerwa ż., przerywnik m., przerwanie n.
czas. przerywać ndk., przerwać dk.
Wiktionary
(1.3) wstrzymywanie
Wiktionary
potocznie: zabieg przerwania ciąży; skrobanka
SJP.pl
mający przerwy; nieciągły
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rwąc, dzielić coś
(1.2) przeszkadzać w jakiejś czynności
(1.3) wstrzymywać działanie, proces na pewien czas
Wiktionary
(1.3) Nie przerywam bluzgania, gdy pociągam mocno za drążek sterowniczy i wbijam nogi w pedały.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈrɨvat͡ɕ, AS: pšeryvać
Wiktionary
rzecz. zrywka ż., przerwa ż., przerywnik m., przerwanie n., przerywanie n.
czas. rwać
Wiktionary
(1.1) rwać, drzeć, dzielić
(1.2) przeszkadzać
(1.3) wstrzymać, zatrzymać
Wiktionary
1. krótki utwór muzyczny, literacki lub filmowy wstawiany do środka jakiejś większej całości;
2. mała ozdoba graficzna rozdzielająca części tekstu;
3. okres, w którym pojawia się coś odmiennego w życiu osoby
SJP.pl
dotyczący krótkiego fragmentu czyjegoś wystąpienia lub jakiegoś utworu
SJP.pl
ryjąc, przekopać, przejść
SJP.pl
Przerzeczyn-Zdrój ( Bad Dirsdorf) – wieś uzdrowiskowa w południowo-zachodniej Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Niemcza. Według danych z Narodowego Spisu Powszechnego (2011), wieś liczyła 598 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Przerzeczyn-Zdrój
SJP.pl
taki, który przerzedniał
SJP.pl
1. czynić coś rzadszym przez częściowe wycięcie, wyrwanie czegoś; przetrzebiać;
2. zmniejszać ilościowo; uszczuplać;
3. przerzedzać się:
a) stawać się mniej gęstym; rzednieć, rzednąć;
b) maleć ilościowo; uszczuplać się, zmniejszać się
SJP.pl
1. uczynić coś rzadszym przez częściowe wycięcie, wyrwanie czegoś; przetrzebić;
2. zmniejszyć ilościowo; uszczuplić;
3. przerzedzić się:
a) stać się mniej gęstym; zrzednieć, zrzednąć;
b) zmaleć ilościowo; uszczuplić się, zmniejszyć się
SJP.pl
dawniej: przemawiać, odzywać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przerzucać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʒuˈt͡sãɲɛ, AS: pšežucãńe
Wiktionary
czas. przerzucać
rzecz. przerzutka ż., przerzut mrz.
Wiktionary
okazjonalnie: przerzucanie się obraźliwymi słowami
SJP.pl
czasownik
(1.1) rzucać z jakiegoś miejsca na inne
(1.2) rzucać nad kimś lub nad czymś
(1.3) budując most, kładkę przekraczać dolinę lub rzekę
(1.4) kłaść coś tak, aby zwisało z czegoś
(1.5) przeprawiać nielegalnie towary lub ludzi przez granicę
(1.6) przeglądać coś pobieżnie
czasownik zwrotny przerzucać się
(2.1) naprzemiennie mówić do siebie nawzajem
Wiktionary
(1.2) Tenisista zdobył punkt przerzucając piłkę nad przeciwnikiem.
(1.5) Polacy przerzucają uciekinierów z powrotem do Białorusi, Białorusini przerzucają ich do Polski, i tak w koło, bez litości, bez wyjścia, bez nadziei..
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒut͡sat͡ɕ, AS: pšežucać
Wiktionary
rzecz. przerzucanie n., przerzutka ż., przerzut mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przerzucać)
(1.1) dokonany od|przerzucać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒut͡ɕit͡ɕ, AS: pšežućić
Wiktionary
rzecz. przerzutka ż., przerzut mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przewiezienie czegoś w inne miejsce
(1.2) pot. kontrabanda
(1.3) med. rozsiew nowotworu, metastaza;
(1.4) sport. podanie piłki na inną stronę boiska
(1.5) sport. przeniesienie rywala w sportach siłowych
(1.6) sport. szybki obrót ciała w gimnastyce i skokach do wody
(1.7) środ. więz. paczka żywnościowa
Wiktionary
(1.3) Lekarze robili co mogli, ale już pojawiły się przerzuty.
Wiktionary
czas. rzutować, przerzucać ndk., przerzucić dk.
przym. przerzutny, przerzutowy
przysł. przerzutowo
rzecz. przerzutka ż., przerzucanie n., przerzucenie n., przerzutność ż.
Wiktionary
(1.3) metastaza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolar. techn. mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;
Wiktionary
rzecz. przerzucanie n., przerzucenie n., rzucenie n., rzucanie n., rzut m., przerzut m.
czas. przerzucać ndk., przerzucić dk., rzucać ndk., rzucić dk.
przym. przerzutkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący przerzutki
Wiktionary
rzecz. przerzutka ż.
Wiktionary
wyrazista rozbieżność między granicą wersu a granicą całostki składniowej, polegająca na dokończeniu w wierszu następnym zdania, członu lub zwrotu rozpoczętego w wierszu poprzednim; enjambement
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. przerzucenie wyrazu (lub kilku) do następnego wersu, dalej treściowo należąc do poprzedniego
Wiktionary
Przerzutnia, przeskocznia, zazębienie, zwarcie międzywersowe – niezgodność między porządkiem składniowo-intonacyjnym a wersyfikacyjnym w wersie; przeniesienie wyrazu lub części zdania do następnego wersu lub strofy np. w celu zaakcentowania wypowiedzi, zwiększenia dynamiki i pobudzenia wyobraźni osoby czytającej.
Wikipedia
(1.1) Dla zaspokojenia ciekawości tworzy się legendę jego dzieciństwa. W jej konstrukcji działa typowa przerzutnia legendowa polegająca na przedstawieniu lat życia ukrytego według formy osiągniętej w późniejszym, jawnym już, życiu bohatera.
Wiktionary
układ charakteryzujący się istnieniem dwóch stanów wyróżnionych, zbudowany z elementów o działaniu przekaźnikowym lub ciągłym
SJP.pl
Pr
Wikipedia
1. taki, w którym występuje przerzut, np. zwis przerzutny;
2. dawniej: często zmieniający miejsce pobytu
SJP.pl
tworzyć przerzuty (ogniska raka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przerzynać.
Wiktionary
czas. dorżnąć, rżnąć, przerżnąć, przerzynać ndk.
rzecz. dorżnięcie n., wyrzynarka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przerżnąć)
(1.1) niedokonany od|przerżnąć.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒɨ̃nat͡ɕ, AS: pšežỹnać
Wiktionary
rzecz. dorżnięcie n., dorzynanie n., naderżnięcie n., nadrzynanie n., narżnięcie n., narzynacz mrz., narzynaczka ż., narzynanie n., naurzynanie n., nawyrzynanie n., oberżnięcie n., obrzyn mrz., obrzynanie n., obrzynarka ż., obrzynek mrz., oderżnięcie n., odrzynanie n., odrzynek mrz., orżnięcie n., orzynanie n., poderżnięcie n., podrzynacz mrz., podrzynaczka ż., podrzynanie n., poobrzynanie n., poprzerzynanie n., porozrzynanie n., porżnięcie n., pourzynanie n., powyrzynanie n., pozarzynanie n., pozrzynanie n., przerżnięcie n., przerzynanie n., przerzynarka ż., przerzynka ż., przyrżnięcie n., przyrzynanie n., przyrzynarka ż., rozerżnięcie n., rozrzynanie n., rżnięcie n., urżnięcie n., urzyn mrz., urzynanie n., urzynek mrz., werżnięcie n., wrzynanie n., wyrżnięcie n., wyrzynaczka ż., wyrzynanie n., wyrzynarka ż., wyrzynareczka ż., wyrzynek mrz., wyrzynka ż., zarżnięcie n., zarzynadło n., zarzynanie n., zerżnięcie n., zrzyn mrz., zrzynanie n., zrzynek mrz.
czas. dorżnąć dk., dorzynać ndk., naderżnąć dk., nadrzynać ndk., narżnąć dk., narzynać ndk., naurzynać ndk., nawyrzynać ndk., oberżnąć dk., obrzynać ndk., oderżnąć dk., odrzynać ndk., orżnąć dk., orzynać ndk., poderżnąć dk., podrzynać ndk., poobrzynać ndk., poprzerzynać ndk., porozrzynać ndk., porżnąć dk., pourzynać ndk., powyrzynać ndk., pozarzynać ndk., pozrzynać ndk., przerżnąć dk., przyrżnąć dk., przyrzynać ndk., rozerżnąć dk., rozrzynać ndk., rżnąć ndk., urżnąć dk., urzynać ndk., werżnąć dk., wrzynać ndk., wyrżnąć dk., wyrzynać ndk., zarżnąć dk., zarzynać ndk., zerżnąć dk., zrzynać ndk.
przym. rżnięty
Wiktionary
w leśnictwie: poprzeczne przepiłowywanie okrągłego pnia drewna
SJP.pl
1. przerabianie surowca na produkt lub półprodukt
2. produkt otrzymany z przerobionego surowca
3. ilość produktów wykonanych w określonym czasie
SJP.pl
zgrubienie od: przeróbka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. przetworzenie surowca na półprodukt lub na produkt ostateczny
(1.2) wprowadzenie określonych zmian celem ulepszenia czegoś
(1.3) coś opracowane na nowo, w innej formie
Wiktionary
Przeróbka (dawniej "Zawiśle", "Przerabka", "Trojan", niem. "Troyl", kaszub. "Trél") – dzielnica administracyjna w Gdańsku o charakterze przemysłowo-mieszkaniowym, położona w północno-wschodniej części miasta na Wyspie Portowej.
Wikipedia
rzecz. przerabianie n.
Wiktionary
(1.1) przerób
(1.2) modyfikacja, przerobienie
(1.3) adaptacja, przerobienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
Wiktionary
Przerów ( Přerov, Prerau) – miasto w Czechach, na Morawach, w kraju ołomunieckim. Według danych z 1 stycznia 2024 powierzchnia miasta wynosiła 5845 ha, a liczba jego mieszkańców 41 661 osób (26. miejsce w Czechach).
Dzielnice miasta: Předmostí, Lověšice, Kozlovice, Dluhonice, Újezdec, Čekyně, Henčlov, Lýsky, Popovice, Vinary, Žeravice i Penčice. Miasto jest jednym z ważniejszych węzłów kolejowych w Czechach.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛruf, AS: pšeruf
Wiktionary
rzecz. przerowianin m., przerowianka ż.
przym. przerowski
Wiktionary
przerosnąć;
1. stać się wyższym od kogoś lub czegoś, przewyższyć wzrostem;
2. przewyższyć kogoś lub coś pod jakimś względem, prześcignąć kogoś w jakimś zakresie; górować, dominować;
3. nadmiernie wyrosnąć, rozrosnąć się ponad normę;
4. o narządach wewnętrznych: powiększyć się z na skutek choroby; nabrzmieć, napęcznieć;
5. rosnąc, przeniknąć przez coś, wniknąć w coś
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przeróżnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przeróżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeróżne
Wiktionary
przym. przeróżny
Wiktionary
różnorodny, rozmaity
SJP.pl
1. rąbiąc, przeciąć coś na dwie części;
2. rąbiąc, wyciąć w czymś otwór; 2. rąbiąc, zrobić w czymś przejście, drogę;
3. rąbiąc, przerzedzić, przetrzebić
SJP.pl
Przerąb – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Masłowice.
Przerąb uzyskał lokację miejską przed 1791 rokiem, zdegradowany przed 1830 rokiem. Do 1954 roku istniała gmina Przerąb. W latach 1954-1972 wieś była siedzibągromady Przerąb. W latach 1975–1998 miejscowość gminna, administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
1. rąbiąc, przeciąć coś na dwie części;
2. rąbiąc, wyciąć w czymś otwór; 2. rąbiąc, zrobić w czymś przejście, drogę;
3. rąbiąc, przerzedzić, przetrzebić
SJP.pl
1. rąbiąc, przeciąć coś na dwie części;
2. rąbiąc, wyciąć w czymś otwór; 2. rąbiąc, zrobić w czymś przejście, drogę;
3. rąbiąc, przerzedzić, przetrzebić
SJP.pl
przerębywać (rzadko);
1. rąbiąc, przecinać coś na dwie części;
2. rąbiąc, wycinać w czymś otwór; 2. rąbiąc, robić w czymś przejście, drogę;
3. rąbiąc, przerzedzać, przetrzebiać
SJP.pl
otwór wyrąbany w zamarzniętej powierzchni akwenu (na jeziorze, stawie, rzece itp.); przerębla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece
Wiktionary
(1.1) Gosta doszedł na ploso, wybił piesznią przerębel, siadł na skrzynce, rozmotał linkę z końskiego włosia przytwierdzoną do krótkiego modrzewiowego pręta, doczepił cynową rybkę z hakiem, zapuścił do wody. Pierwszy okoń, półłokciowy, capnął przynętę, zanim jeszcze opadła i napięła linkę.
Wiktionary
rzecz. przerębla ż., przerąbanie n., rąbanie n., rębacz m., rębajło m., poręba ż., Poręba ż.
czas. rąbać ndk., rąbnąć dk., porąbać dk., przerąbać dk.
przym. rębny, przedrębny
Wiktionary
(1.1) przerębla, daw. płonka
Wiktionary
otwór wyrąbany w zamarzniętej powierzchni akwenu (na jeziorze, stawie, rzece itp.); przerębel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziura zrobiona w lodzie na jeziorze lub rzece
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) D. lp. od: przerębel
Wiktionary
rzecz. przerębel ż., przerąbanie n., rąbanie n., rębacz m., rębajło m., poręba ż., Poręba ż.
czas. rąbać ndk., rąbnąć dk., porąbać dk., przerąbać dk.
przym. rębny, przedrębny
Wiktionary
(1.1) przerębel
Wiktionary
rzadko: przerąbywać;
1. rąbiąc, przecinać coś na dwie części;
2. rąbiąc, wycinać w czymś otwór; 2. rąbiąc, robić w czymś przejście, drogę;
3. rąbiąc, przerzedzać, przetrzebiać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przerzynać)
(1.1) rżnąc, przeciąć coś na części
(1.2) rżnąc, przedzielić coś na pół
(1.3) przejść przez środek, w poprzek czegoś
(1.4) przedziurawić coś na wylot
(1.5) pot. przegrać w grach hazardowych
(1.6) wulg. odbyć z kimś stosunek
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛrʒnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšeržnõńć
Wiktionary
rzecz. dorżnięcie n., dorzynanie n., naderżnięcie n., nadrzynanie n., narżnięcie n., narzynacz mrz., narzynaczka ż., narzynanie n., naurzynanie n., nawyrzynanie n., oberżnięcie n., obrzyn mrz., obrzynanie n., obrzynarka ż., obrzynek mrz., oderżnięcie n., odrzynanie n., odrzynek mrz., orżnięcie n., orzynanie n., poderżnięcie n., podrzynacz mrz., podrzynaczka ż., podrzynanie n., poobrzynanie n., poprzerzynanie n., porozrzynanie n., porżnięcie n., pourzynanie n., powyrzynanie n., pozarzynanie n., pozrzynanie n., przerżnięcie n., przerzynanie n., przerzynarka ż., przerzynka ż., przyrżnięcie n., przyrzynanie n., przyrzynarka ż., rozerżnięcie n., rozrzynanie n., rżnięcie n., urżnięcie n., urzyn mrz., urzynanie n., urzynek mrz., werżnięcie n., wrzynanie n., wyrżnięcie n., wyrzynaczka ż., wyrzynanie n., wyrzynarka ż., wyrzynareczka ż., wyrzynek mrz., wyrzynka ż., zarżnięcie n., zarzynadło n., zarzynanie n., zerżnięcie n., zrzyn mrz., zrzynanie n., zrzynek mrz.
czas. dorżnąć dk., dorzynać ndk., naderżnąć dk., nadrzynać ndk., narżnąć dk., narzynać ndk., naurzynać ndk., nawyrzynać ndk., oberżnąć dk., obrzynać ndk., oderżnąć dk., odrzynać ndk., orżnąć dk., orzynać ndk., poderżnąć dk., podrzynać ndk., poobrzynać ndk., poprzerzynać ndk., porozrzynać ndk., porżnąć dk., pourzynać ndk., powyrzynać ndk., pozarzynać ndk., pozrzynać ndk., przerzynać ndk., przyrżnąć dk., przyrzynać ndk., rozerżnąć dk., rozrzynać ndk., rżnąć ndk., urżnąć dk., urzynać ndk., werżnąć dk., wrzynać ndk., wyrżnąć dk., wyrzynać ndk., zarżnąć dk., zarzynać ndk., zerżnąć dk., zrzynać ndk.
przym. rżnięty
Wiktionary
wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność
Wiktionary
(1.1) PRL uwiodła liczne zastępy intelektualistów, skłonnych do przesady, miłości od pierwszego wejrzenia, chroniących talenty pod różnymi pretekstami.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsada, AS: pšesada
Wiktionary
rzecz. przesadność ż., przesadzistość ż., przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) wyolbrzymienie; pot. przesadyzm; książk. przerysowanie; daw. egzageracja
Wiktionary
przenosić młodociany narybek do przesadek (systemu stawów)
SJP.pl
motyw stylistyczny polegający na celowej przesadzie w opisie czegoś, np. morze krwi; hiperbola
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób przesadny; nadmiernie, zbytnio
Wiktionary
(1.1) Fobia społeczna to stan, w którym człowiek przesadnie boi się krytyki.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsadʲɲɛ, AS: pšesadʹńe
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadziście
Wiktionary
(1.1) zanadto, za bardzo; daw. przesadziście
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przesadnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesadne; cecha tych, którzy są przesadni
Wiktionary
rzecz. przesadzistość ż., przesada ż., przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) przesada; żart. przesadyzm; daw. przesadzistość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą
Wiktionary
(1.1) Rozśmiesza mnie Twój przesadny optymizm.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsadnɨ, AS: pšesadny
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadzony, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) przesadzony, nieumiarkowany; daw. przesadzisty
Wiktionary
skłonność do wyolbrzymiania, przesady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. skłonność do wyolbrzymiania, przesady
Wiktionary
(1.1) Bez przesadyzmu! Skąd ten płacz? To tylko mała drzazga.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsadɨsm̥, AS: pšesadysm̦
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) przesada, przesadzanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesadzać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsaˈd͡zãɲɛ, AS: pšesaʒãńe
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesadzić)
(1.1) ogrod. wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku
(1.2) kazać komuś, aby siadł w innym miejscu
(1.3) przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
(1.4) przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś
Wiktionary
(1.1) Wczoraj przesadzałam pomidory z rozsady do doniczek.
(1.1) Ona lubi przesadzać kwiaty do fikuśnych doniczek.
(1.4) Oj, teraz to przesadziłeś! Nie ujdzie ci to płazem!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsad͡zat͡ɕ, AS: pšesaʒać
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadka ż., przesadnia ż., przesadność ż., przesadzistość ż., przesadyzm m., przesadzarka ż., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. sadzić ndk., sadzać ndk., przesadzić dk., poprzesadzać dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) flancować, przenosić
(1.3) przejaskrawiać, hiperbolizować, wyolbrzymiać, ; przest. efektować, pot. bajcować, pot. bajerować, pot. bujać, eufem. dopowiadać, konfabulować, pot. nabierać, pot. opowiadać bajki, ubarwiać, zmyślać
(1.4) przeginać, przeholowywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesadzić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšesaʒẽńe
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzanie n.
czas. przesadzać ndk., przesadzić dk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
1. przenieść roślinę w inne miejsce;
2. wykazać się nietaktem albo brakiem umiaru;
3. potocznie: przenieść się lub kogoś z obecnego miejsca siedzącego na inne;
4. przeskoczyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesadzać)
(1.1) zob. przesadzać.
Wiktionary
(1.1) Tylko czasem, gdy przesadził, robił się agresywny i tracił zupełnie kontakt z rzeczywistością.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsad͡ʑit͡ɕ, AS: pšesaʒ́ić
Wiktionary
rzecz. przesada ż., przesadność ż., przesadzistość, przesadnia ż., przesadyzm m., przesadzarka ż., przesadzanie n., przesadzenie n.
czas. przesadzać ndk.
przym. przesadny, przesadzisty
przysł. przesadnie, przesadziście
Wiktionary
(1.1) neutralnie posunąć się za daleko, przebrać miarę, przeciągnąć strunę, przeholować, przeszarżować, zagalopować się, zapędzić się; pot. przegiąć, pojechać po bandzie; posp. przegiąć pałę
Wiktionary
1. przenieść roślinę w inne miejsce;
2. wykazać się nietaktem albo brakiem umiaru;
3. potocznie: przenieść się lub kogoś z obecnego miejsca siedzącego na inne;
4. przeskoczyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbyt mocny; wyrażony nieadekwatnie do sytuacji, aż nadto
Wiktionary
przym. przesadny
Wiktionary
(1.1) przejaskrawiony, wyolbrzymiony, war. przesadny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesolić)
(1.1) dodawać do czegoś zbyt dużo soli
(1.2) pot. przesadzać, posuwać się z czymś za daleko
Wiktionary
(1.1) Tym razem, proszę, nie przesalaj już zupy!
Wiktionary
rzecz. sól ż., soliwka ż., solnica ż., solniczka ż., solanka ż., solenie n., solnictwo n., zasolenie n., solarka ż., dosolenie n., posolenie n., przesolenie n., przysolenie n.
czas. zasolić, solić ndk., dosolić dk., posolić dk., przesolić dk., przysolić dk.
przym. solny, solankowy, słony, słonawy, solarski
przysł. słono, słonawo
Wiktionary
taki, który przeschnął (częściowo wysechł); przeschły
SJP.pl
taki, który przesechł (częściowo wysechł); przeschnięty
SJP.pl
[czytaj: przeskrolować] przewinąć wyświetlaną zawartość na urządzeniu elektronicznym; przeskrolować, zescrollować
SJP.pl
segregując, dzielić powtórnie
SJP.pl
naprawić lub dokonać konserwacji sprzętu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesiadać.
Wiktionary
rzecz. nieprzesiadanie n., siad mrz., przesiadka ż.
czas. wsiadać, siadać, przesiadać się, przesiadać ndk.
wykrz. siad
Wiktionary
zmieniać miejsce siedzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego
Wiktionary
rzecz. przesiadanie n.
czas. wsiadać, siedzieć, przesiadać się, przesiadać ndk.
Wiktionary
osoba, która w czasie podróży przesiada się z jednego środka lokomocji na drugi
SJP.pl
1. przebywać, pozostawać gdzieś długo i często;
2. siedzieć gdzieś przez pewien czas;
3. zajmować się czymś długo i często
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przesiedzieć)
(1.1) siedzieć lub przebywać gdzieś często i / albo długo
Wiktionary
rzecz. przesiadywanie n., siad mrz.
wykrz. siad
czas. siadać, siedzieć
Wiktionary
(1.1) wysiadywać
Wiktionary
Przesiadłów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Ujazd.
Podczas II wojny światowej, Niemcy utworzyli obóz pracy przymusowej dla Polaków i Żydów w miejscowym tartaku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesiać.
Wiktionary
czas. przesiewać, przesiać dk.
przym. przesiany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pot. (o dzianinie) taki, którego nitki się wytarły, zawierający w swojej strukturze charakterystyczne prześwity
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: przesiać
Wiktionary
(1.1) Moja skarpetka jest przesiana.
Wiktionary
rzecz. przesianie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesiewać)
(1.1) dokonany od|przesiewać.
Wiktionary
rzecz. przesiewanie n., przesianie n.
czas. zasiewać, zasiać, przesiewać ndk., siać ndk.
Wiktionary
1. przeciąć ostrym narzędziem na dwie części;
2. spowodować wiele obrażeń, strzelając z broni palnej
SJP.pl
przymiotnik od: Przesieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) akt przeniesienia miejsca zamieszkania kogoś, często przy użyciu przemocy
Wiktionary
rzecz. przesiedlanie n.
czas. przesiedlać ndk., przesiedlić dk., osiedlić dk., osiedlać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, którą przesiedlono lub sama to uczyniła
Wiktionary
na
Wikipedia
czas. osiedlać, osiedlić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesiedlać)
(1.1) dokonany od|przesiedlać.
Wiktionary
rzecz. przesiedlanie n., przesiedlenie n.
czas. osiedlić, osiedlać, przesiedlać ndk.
Wiktionary
przesieka; droga w lesie powstała przez wycięcie drzew
SJP.pl
prosta droga w lesie powstała przez wycięcie drzew; linia ostępowa, tryba, dukt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. niezadrzewiony pas, powstały przez wycinkę drzew w lesie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. przesiekać ndk., przesiec dk.
Wiktionary
(1.1) dukt
Wiktionary
1. przecinać ostrym narzędziem na dwie części;
2. powodować wiele obrażeń, strzelając z broni palnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do rozdzielania luźnego materiału według wielkości cząstek
Wiktionary
kubek do przesiewanie sypkich produktów, np. mąki, cukru; przesiewacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesiewać.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
czas. przesiać, przesiewać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) przepuszczać przez sito
(1.2) przen. przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych
Wiktionary
(1.2) Trzeba bowiem długo kompletować negatywne fakty, długo je selekcjonować i przesiewać, by ziarno nienawiści zakiełkowało.
(1.2) Znów zaczęli się zjeżdżać do nas goście, także przez mamę przesiewani, jedni na krótko wprowadzani do ojca, inni przyjmowani przez nią tylko.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕɛvat͡ɕ, AS: pšeśevać
Wiktionary
rzecz. przesiewanie n., przesianie n., przesiew m.
czas. zasiewać, przesiać dk., odsiewać ndk., odsiać dk., siać ndk., zasiać dk.
przym. przesiewowy, siewny
Wiktionary
badanie przesiewowe - badanie wykonywane wśród zdrowych osób, mające na celu wczesne wykrycie choroby w jej bezobjawowym stadium; screening, skryning
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesilać.
Wiktionary
czas. przesilać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) astr. skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;
(1.2) moment przełomowy
Wiktionary
Zobacz też: Przesilenie (ujednoznacznienie).
Przesilenie, solstycjum ( solstitium – „przesilenie (letnie)”) w astronomii oznacza moment, w którym Słońce osiąga maksymalne odchylenie kątowe od równika. W ciągu roku na Ziemi pojawiają się dwa przesilenia:
Wikipedia
(1.1) Znalazłaś tę tabelę z datami i godzinami przesileń?
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕiˈlɛ̃ɲɛ, AS: pšeśilẽńe
Wiktionary
czas. przesilić dk., przesilać ndk.
Wiktionary
(1.1) solstycjum, solstycja
Wiktionary
w fotografii: sposób obróbki materiału światłoczułego, umożliwiający bezpośrednie otrzymywanie pozytywu na materiale użytym do fotografowania
SJP.pl
przepuszczający ciecz, wilgoć; przesiąkliwy, przemakalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesiąkać.
Wiktionary
czas. przesiąkać ndk.
rzecz. przesiąkliwość ż.
przym. przesiąkliwy
Wiktionary
przepuszczanie wilgoci, płynu; łatwość przesiąkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesiąkliwe
(1.2) fiz. właściwość określająca zdolność materiału do przepuszczania jakiejś substancji pod wpływem wywieranego na niego ciśnienia;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Z całkowitym, u źródła, odrzuceniem dogmatu o odseparowaniu wiąże się teza o „przesiąkliwości” (…) dyskursów.
(1.2) Bezpośrednio od nasiąkliwości zależy przesiąkliwość naczyń.
Wiktionary
rzecz. przesiąk m., przesiąkalność ż., przesiąkanie n.
czas. przesiąkać ndk., przesiąknąć dk.
przym. przesiąkliwy, przesiąkalny, przesiąkowy
Wiktionary
(1.1) przesiąkalność
Wiktionary
przepuszczający ciecz, wilgoć; przesiąkalny, przemakalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przepuszczający wodę lub inne płyny
Wiktionary
(1.1) Orka radłem wymagała gleb lekkich i przesiąkliwych, a jednocześnie na tyle urodzajnych, by plonów starczyło na wyżywienie i na przyszłoroczny siew.
(1.1) Nawet jeśli grunt kupionej właśnie działki wydaje się suchy, piaszczysty i łatwo przesiąkliwy dla deszczówki warto zlecić specjaliście wykonanie dokładnych pomiarów wilgotności.
Wiktionary
rzecz. przesiąk m., przesiąkliwość ż., przesiąkalność ż., przesiąkanie n.
czas. przesiąkać ndk., przesiąknąć dk.
przym. przesiąkalny, przesiąkowy
Wiktionary
(1.1) przesiąkalny, przemakalny
Wiktionary
1. wchłonąć dużą ilość wilgoci lub zacząć ją przepuszczać;
2. upodobnić się np. zachowaniem
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przesiąkać)
(1.1) dokonany od|przesiąkać.
Wiktionary
(1.1) Niezwykle mi się podobało, że był taki strasznie pryncypialny, a jednocześnie przesiąknięty poezją.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕɔ̃ŋknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšeśõŋknõńć
Wiktionary
rzecz. przesiąkliwość ż.
przym. przesiąkliwy
Wiktionary
1. wchłonąć dużą ilość wilgoci lub zacząć ją przepuszczać;
2. upodobnić się np. zachowaniem
SJP.pl
zmienić miejsce siedzenia
SJP.pl
płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny; przesączyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny, zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych lub zmian w składzie białek krwi;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
czas. przesięknąć dk.
przym. przesiękowy
Wiktionary
(1.1) przesączyna
Wiktionary
dawniej: przesiąkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeskakiwać.
Wiktionary
czas. przeskakiwać ndk.
rzecz. skocznia ż., skok mrz.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) pokonywać skokiem jakąś przeszkodę
(1.2) zmieniać co chwila położenie z miejsca na inne miejsce
(1.3) przen. co chwila zmieniać coś, np. temat rozmowy, kanały telewizyjne itp.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛskaˈcivat͡ɕ, AS: pšeskaḱivać
Wiktionary
rzecz. przeskok m., skok m., przeskakiwanie n., przeskoczenie n., skocznia ż.
czas. wskoczyć, przeskoczyć dk., skakać ndk., skoczyć dk., podskakiwać ndk., podskoczyć dk.
Wiktionary
1. wprowadzić do komputera tekst, fotografię itp. przy pomocy skanera; zeskanować;
2. przejrzeć punkt po punkcie badany obiekt lub obszar w urządzeniu optycznym lub elektronicznym
SJP.pl
wznosić nad czymś sklepienie
SJP.pl
wznieść nad czymś sklepienie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeskakiwać)
(1.1) skoczyć przez coś, z jednego miejsca na drugie
(1.2) przemieścić się szybko
(1.3) zmienić raptownie
(1.4) pot. nie zatrzymać się w odpowiednim miejscu
(1.5) pot. znaleźć sposób na coś lub na pokonanie kogoś
Wiktionary
(1.1) Pies przeskoczył przez płot i zaatakował wiewiórkę.
(1.2) Jeżeli dwie chmury naelektryzowane przeciwnie natkną się na siebie, przeskoczy między nimi dwoma iskra.
Wiktionary
rzecz. skok mrz., przeskoczenie n., przeskok mrz., skocznia ż.
czas. przeskakiwać, skoczyć
Wiktionary
1. potocznie: zrobić coś niewłaściwego; spsocić, zbroić, zmajstrować, zmalować;
2. dawniej: skrobiąc, przedziurawić
SJP.pl
potocznie: popełniać drobne przewinienia
SJP.pl
przewinąć wyświetlaną zawartość na urządzeniu elektronicznym; przescrollować
SJP.pl
rzadko: skubać wiele czegoś lub skubać coś na nowo
SJP.pl
potocznie o kimś bardzo żywym, śmiałym, odważnym; kozak nad kozakami
SJP.pl
1. materiał redakcyjny, drukarski złożony od nowa
2. ponowne składanie tekstu po dokonaniu w nim zmian
3. złożony, ale niewydrukowany materiał redakcyjny wskutek jego dezaktualizacji
SJP.pl
składać na nowo tekst po wcześniejszych zmianach
SJP.pl
potocznie: bardzo smaczny
SJP.pl
przepełniać smrodem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wąskie, ciasne przejście między skałami, budynkami itp.; dróżka, ścieżyna;
2. wąski pas lądu między dwoma obszarami wód; istm, istmus, międzymorze;
3. wąski pas wody dzielący dwa lądy; cieśnina;
4. w łowiectwie: dróżka w leśnych zaroślach, którą zwykle chodzi zwierzyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;
(1.2) ciasne, wąskie przejście między dwoma obiektami
(1.3) techn. przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko
(1.4) łow. ścieżka używana przez dziką zwierzynę
Wiktionary
Zobacz też: Przesmyk (serial telewizyjny).
Przesmyk (międzymorze, istm) – wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe, oddzielający od siebie dwa morza, oceany lub inne akweny. Przesmyki stanowią najkorzystniejsze miejsca do budowy kanałów dla żeglugi morskiej, np. Kanał Panamski zbudowany został na Przesmyku Panamskim, a Kanał Sueski na Przesmyku Sueskim.
Wikipedia
(1.1) Przesmyki stanowią korzystne miejsca do budowy kanałów.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛsmɨk, AS: pšesmyk
Wiktionary
(1.1) międzymorze, istm
Wiktionary
1. wąskie, ciasne przejście między skałami, budynkami itp.; dróżka, ścieżyna;
2. wąski pas lądu między dwoma obszarami wód; istm, istmus, międzymorze;
3. wąski pas wody dzielący dwa lądy; cieśnina;
4. w łowiectwie: dróżka w leśnych zaroślach, którą zwykle chodzi zwierzyna
SJP.pl
Przesmyki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Przesmyki. Ma status sołectwa. Leży w odległości ok. 24 km od granic Siedlec. Miejscowość jest siedzibą gminy.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Przesmyki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzadko: snując, przeciągać, przesuwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesolić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: pšesolẽńe
Wiktionary
czas. przesalać, zasolić, solić, przesolić dk.
rzecz. solanka ż., sól ż.
przym. solankowy
Wiktionary
1. dosypać za dużo soli, posolić zbyt mocno;
2. potocznie: przesadzić z czymś, przebrać w czymś miarę; przeholować, zagalopować się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesalać)
(1.1) dokonany od|przesalać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsɔlʲit͡ɕ, AS: pšesolʹić
Wiktionary
rzecz. zasolenie n., solanka ż., solniczka ż., sól ż., przesolenie n.
czas. solić, zasolić, przesalać
przym. zasolony, solankowy
przysł. słono
Wiktionary
sortując, dzielić coś według jakości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przespać.
Wiktionary
czas. przespać dk.
Wiktionary
montować w innym miejscu poprzez spawanie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesypiać)
(1.1) spać przez pewien czas
(1.2) śpiąc, przeoczyć
(1.3) śpiąc, przetrwać trudne chwile
(1.4) przen. nie wykorzystać szansy
czasownik zwrotny dokonany przespać się
(2.1) spędzić krótki czas na spaniu
(2.2) eufem. odbyć stosunek płciowy z kimś
(2.3) przen. w zwrocie przespać się z czymś: zastanowić się nad czymś
Wiktionary
(1.1) Tak więc noc w Asuanie przespałem pod najprawdziwszą moskitierą.
(2.1) ''Muszę się trochę przespać i dojść do siebie.
(2.2) […] facet umierał ze strachu, że po ślubie nie będzie już mógł przespać się z żadną inną kobietą.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛspat͡ɕ, AS: pšespać
Wiktionary
przym. śpiący
rzecz. śpiący mos., przespanie n.
czas. zaspać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przespekulować.
Wiktionary
czas. przespekulować dk.
rzecz. spekulowanie n.
Wiktionary
spekulując na giełdzie, stracić, zmarnować
SJP.pl
dawniej: bezpieczny
SJP.pl
wulgarnie: przegrać, stracić coś w wyniku przegranej
SJP.pl
wulgarnie: przegrać, stracić coś w wyniku przegranej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. poet. rzad. bardzo srebrny, bardzo jasny
Wiktionary
(1.1) Zjawia się, święta miesięczna dziewica / Łąki mgłą śćmione … przesrebrna gwiaździca / Srebrną swą strzałą rani i przenika.
Wiktionary
wulgarnie: przegrywać, tracić coś w wyniku przegranej
SJP.pl
skrót od: przestępczy
SJP.pl
przestalać się - przechodzić ze stanu stałego w gazowy (z pominięciem stanu ciekłego); sublimować
SJP.pl
przestarzałe: chwilowe zaprzestanie robienia czegoś, przerwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. przerwa, zaprzestanie, ustanie czegoś; przerwa, pauza w czymś
(1.2) przest. miejsce, w którym ktoś lub coś staje, zatrzymuje się itp.
(1.3) przest. znak przestankowy w pisowni
Wiktionary
(1.1) Daje (…) krótkie nauki, jak należy czytać wiersze polskie, zaznaczając w nich mały przestanek i zawieszenie głosu.
(1.2) Drogę odbywaliśmy szybko, bo na wszystkich głównych przestankach czekały na nas rozstawne konie.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstãnɛk, AS: pšestãnek
Wiktionary
rzecz. przestankowanie n.
czas. przestankować ndk.
przym. przestankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestać.
Wiktionary
czas. postawić, przestać dk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dający pauzę, przerwę; oddzielający od siebie dane części
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛstãŋˈkɔvɨ, AS: pšestãŋkovy
Wiktionary
rzecz. przestanek mrz.
Wiktionary
skrót od: przestarzały, przestarzale (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
archaiczność, niedopasowanie do współczesności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przestarzałe
Wiktionary
przym. przestarzały
Wiktionary
przestarzeć (się) - stać się nieaktualnym, wyjść z użycia, z mody, ze zwyczaju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju
Wiktionary
(1.1) W fabrykach znajduje się przestarzały sprzęt.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛstaˈʒawɨ, AS: pšestažau̯y
Wiktionary
rzecz. przestarzałość ż.
przysł. przestarzale
Wiktionary
(1.1) staroświecki, stary, starej daty, starodawny, staromodny, niemodny, nienowoczesny, przedpotopowy
Wiktionary
przestarzeć (się) - stać się nieaktualnym, wyjść z użycia, z mody, ze zwyczaju
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestawać.
Wiktionary
czas. postawić, przestawać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej
(1.2) przest. obcować z kimś
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstavat͡ɕ, AS: pšestavać
Wiktionary
czas. zaprzestawać, zaprzestać, przestać, postawić
rzecz. przestawanie n.
Wiktionary
1. dający się przemieścić, ustawić w innym miejscu;
2. dający się przekształcić, inaczej ukierunkować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestawiać.
Wiktionary
rzecz. przestawienie n., przestawność ż., przestawka ż., przestawnica ż., przestawnia ż.
czas. postawić, przestawiać ndk., przestawić dk.
przym. przestawny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przestawić)
(1.1) zmieniać położenie czegoś
(1.2) zmieniać kolejność czegoś
(1.3) zmieniać główny kierunek, założenia czegoś
(1.4) stawiać od nowa, w innym miejscu
czasownik zwrotny niedokonany przestawiać się (dk. przestawić się)
(2.1) zaczynać stosować inny styl życia w jakiejś dziedzinie
(2.2) ulegać przestawieniu
Wiktionary
rzecz. przestawianie n., przestawienie n., przestawność ż., przestawka ż., przestawnica ż., przestawnia ż.
czas. stawiać, postawić, przestawić dk.
przym. przestawny
Wiktionary
(1.1) przesuwać
(1.2) przekładać, zamieniać
(1.3) przeobrażać
(1.4) przebudowywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestawić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšestavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. przestawianie n., przestawność ż., przestawka ż., przestawnica ż., przestawnia ż.
czas. postawić, przestawić dk., przestawiać ndk.
przym. przestawny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przestawiać)
(1.1) zmienić położenie czego
(1.2) zmienić kolejność czego
(1.3) zmienić główny kierunek, założenia czegoś
(1.4) postawić od nowa, w innym miejscu
czasownik zwrotny dokonany przestawić się (ndk. przestawiać się)
(2.1) zacząć stosować inny styl życia w jakiejś dziedzinie
(2.2) ulec przestawieniu
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstavʲit͡ɕ, AS: pšestavʹić
Wiktionary
rzecz. przestawianie n., przestawienie n., przestawność ż., przestawka ż., przestawnica ż., przestawnia ż.
czas. postawić, przestawiać ndk.
przym. przestawny
Wiktionary
przestawienie głosek w wyrazie; metateza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. przestawienie głosek lub sylab w wyrazie;
Wiktionary
Przestawka, inaczej metateza (gr. μετάθεσις "metáthesis") – jeden z podstawowych zależnych procesów fonetycznych, polegająca na zmianie kolejności sąsiednich głosek.
Na przykład staropolskie "błcha", ps. "blъxa" (porównaj lit. "blusà", słow. "blcha") dało pol. "pchła" z przestawieniem ch i ł. Dzięki temu uniknięto normalnej asymilacji i zrównania z formą czasownika "pcha" (porównaj "jabłko" ["japko"]).
Wikipedia
(1.1) Nie ma więc sensu określać chronologii tego, co było wcześniej: przestawka, czy zanik jerów.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstafka, AS: pšestafka
Wiktionary
rzecz. przestawianie ż., przestawienie n., przestawność ż., przestawnica ż., przestawnia ż.
czas. przestawiać ndk., przestawić dk.
przym. przestawny
Wiktionary
(1.1) metateza
Wiktionary
1. odstąpienie od naturalnego szyku wyrazów w zdaniu; inwersja, przekładnia, hyperbaton, szyk przestawny, metateza;
2. potocznie: zwrotnica (urządzenie kolejowe)
SJP.pl
Przestawnia, przestawka, szyk przestawny, przekładnia, inwersja ( inversio), hiperteza (gr. ὑπέρθεσις "hypérthesis"), metateza (gr. μετάθεσις "metáthesis") – figura retoryczna polegająca na zmianie kolejności wyrazów pozostających w zależności składniowej lub wtrąceniu do jednolitej grupy składniowej wyrazów nienależących do niej; szyk zdania odbiegający od norm składniowych języka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przestawne
Wiktionary
rzecz. przestawianie n., przestawienie n., przestawka ż.
czas. przestawiać ndk., przestawić dk.
przym. przestawny
przysł. przestawnie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przestawać)
(1.1) dokonany od|przestawać. (przerywać coś)
Wiktionary
(1.1) Chase siada na skrzyni, którą ma dotachać do hangaru, i wzdycha: – To mam po prostu przestać się starać?
(1.1) W wyniku referendum został odwołany - prawo demokracji. Ale paradoksalnie wójt miał przestać pracować dla gminy w czasie, gdy z powodzeniem finalizował kilka najważniejszych inwestycji.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛstat͡ɕ, AS: pšestać
Wiktionary
czas. przestawać, postawić, zaprzestać
rzecz. przestanie n.
Wiktionary
przeszywać coś ściegiem tworzącym nieprzerwaną linię
SJP.pl
efekt dźwiękowy w grze na gitarze
SJP.pl
1. powodować zniekształcenia dźwięków w urządzeniach dźwiękowych przez zbyt silny sygnał;
2. oddziaływać na jakiś mechanizm celem wywołania zmian w jego pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. nagłe, silne uczucie strachu lub przerażenia
Wiktionary
(1.1) Zbladła z przestrachu, widząc cień za oknem.
Wiktionary
rzecz. strach mzw./mrz.
Wiktionary
dający się przestrajać
SJP.pl
wywoływać w kimś strach; wystraszać, nastraszać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestraszyć.
Wiktionary
czas. przestraszyć
rzecz. strach mrz./mzw.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach
Wiktionary
czas. przestraszyć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę
czasownik zwrotny dokonany przestraszyć się
(2.1) poczuć strach, przerażenie
Wiktionary
(1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchując.
(2.1) Pies nie był na smyczy, a kiedy nieoczekiwanie rozległy się wystrzały ćwiczeń wojskowych, przestraszył się i uciekł.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstraʃɨt͡ɕ, AS: pšestrašyć
Wiktionary
rzecz. strach mrz./mzw., straszenie
czas. straszyć, wystraszyć, nastraszyć
przym. straszny
przysł. strasznie
Wiktionary
(1.1) przerazić, zaniepokoić
(2.1) pot. przen. dostać cykora
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uwaga ostrzegająca przed czymś
Wiktionary
(1.1) ostrzeżenie
Wiktionary
przestrojnik trawnik - motyl z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: przestronno, przestronnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przestronny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przestronne
Wiktionary
przym. przestronny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni
Wiktionary
(1.1) Przestronny dziedziniec otaczały kolumny, parterowe portyki i piętrowe loggie.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstrɔ̃nːɨ, AS: pšestrõ•ny
Wiktionary
rzecz. przestronność ż.
przysł. przestronnie
Wiktionary
(1.1) szeroki, obszerny
Wiktionary
przestrożnica żółtorożka - gatunek motyla z rodziny wycinkowatych
SJP.pl
dawniej:
1. potocznie: zrobić coś niewłaściwego; przeskrobać, spsocić, zbroić, zmajstrować, zmalować;
2. strugając, przedziurawić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. brat dziadka
Wiktionary
rzecz. prastryjostwo n., prastryj mos.
Wiktionary
(1.1) dziadek stryjeczny, dziad stryjeczny, daw. prastryj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. brat pradziadka
Wiktionary
(1.1) starszy wuj
Wiktionary
Warianty herbu Przestrzał
Przestrzał – polski herb szlachecki z nobilitacji, pochodzenia węgierskiego.
Wikipedia
1. związany z przebiciem czegoś na wylot;
2. potocznie: wychodzący z dwóch przeciwległych stron i przebiegający przez całą długość lub szerokość
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przestrzegać)
(1.1) dokonany od|przestrzegać. (w znaczeniu ostrzegać)
Wiktionary
(1.1) Od ambasadora USA dowiaduje się, że Rosjanie szykują tajną operację, wskutek której jego kraj utraci niezależność. Po namyśle dzwoni do ambasadora sowieckiego, by go przestrzec, że Amerykanie o wszystkim wiedzą.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛsṭʃɛt͡s, AS: pšesṭšec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestrzegać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsṭʃɛˈɡãɲɛ, AS: pšesṭšegãńe
Wiktionary
czas. przestrzegać
Wiktionary
1. udzielać przestrogi; ostrzegać;
2. stosować się do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) ostrzegać kogoś przed czymś
(1.2) stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem
Wiktionary
(1.1) Matka przestrzegała dzieci przed przechodzeniem na czerwonym świetle.
(1.2) Przepisów BHP należy bezwzględnie przestrzegać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsṭʃɛɡat͡ɕ, AS: pšesṭšegać
Wiktionary
(1.1-2) rzecz. przestrzeganie; zob. ostrzegać./ostrzec
(1.1) rzecz. przestroga
Wiktionary
(1.1) ostrzegać (zob. uwagi)
(1.2) stosować, wypełniać, zachowywać, respektować
Wiktionary
strzelić, strzelać kilkakrotnie z broni palnej w celu jej wypróbowania; przestrzeliwać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób przestrzenny
(1.2) odnosząc się do przestrzeni, uwzględniając przestrzeń
Wiktionary
(1.1) Przyzakładowy składzik na narzędzia urządzony był niezwykle przestrzennie.
Wiktionary
rzecz. przestrzenność ż., przestrzeń ż.
przym. przestrzenny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przestrzennie
SJP.pl
przestrzenny i czasowy; czasowo-przestrzenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przestrzenne
Wiktionary
(1.1) Wymaga stosowania słuchawek, aby uzyskać realistyczne wrażenie przestrzenności.
Wiktionary
rzecz. przestrzeń ż.
przym. przestrzenny
przysł. przestrzennie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przestrzeni
(1.2) mający trzy wymiary
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który posiada dużą przestrzeń
Wiktionary
(1.1) Raport diagnostyczny składa się z pięciu głównych części dotyczących zjawisk i procesów rozwojowych właściwych dla Łańcuta w sferach: przestrzenno-funkcjonalnej, środowiskowej, technicznej, gospodarczej i społecznej.
Wiktionary
rzecz. przestrzeń ż., przestrzenność ż., rozprzestrzenianie n., rozprzestrzenienie n.
czas. rozprzestrzeniać ndk., rozprzestrzenić dk.
przym. przestrzeniowy
przysł. przestrzennie
Wiktionary
(1.1) rzad. przestrzeniowy
(1.2) trójwymiarowy, bryłowy
(2.1) przestronny
Wiktionary
1. nieograniczony trójwymiarowy obszar, w którym zachodzą zjawiska fizyczne;
2. zbiór wszystkich elementów danej teorii wraz ze strukturą umożliwiającą ich badanie;
3. rozległy obszar, bez widocznych granic;
4. odległość między czymś a czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) określony obszar – dwu- lub trójwymiarowy
(1.2) fiz. miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
(1.3) geom. nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
(1.4) mat. zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W beletrystyczno-publicystycznej formie ukazał bezpośredniość i bezceremonialność Amerykanów, szybko rosnące miasta, rozległe przestrzenie kontynentu, który przemierzał koleją, konno i pieszo, żyzne doliny, skalne pustkowia i dzikie zwierzęta.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ, AS: pšesṭšẽń
Wiktionary
rzecz. przestrzenność ż.
przym. przestrzenny
przysł. przestrzennie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przestudiować.
Wiktionary
czas. przestudiować dk.
Wiktionary
rzadko: przekazywać coś za pomocą stukania
SJP.pl
książkowo: szeroka, rozległa przestrzeń lub rozciągająca się nad nią atmosfera; przestworze
SJP.pl
książkowo: szeroka, rozległa przestrzeń lub rozciągająca się nad nią atmosfera; przestwór
SJP.pl
książkowo: szeroka, rozległa przestrzeń lub rozciągająca się nad nią atmosfera; przestwór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. rozległa, nieograniczona przestrzeń (zwykle w liczbie mnogiej)
Wiktionary
(1.1) …»Tryptolem się zowię, / W sławnych Atenach moi mieszkali przodkowie. / Ja nie pieszo przez lądy, nie w łodzi przez morze / Ale tu przez powietrzne przybyłem przestworze…«
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstfɔʒɛ, AS: pšestfože
Wiktionary
rzecz. przestwór m.
Wiktionary
książkowo: szeroka, rozległa przestrzeń lub rozciągająca się nad nią atmosfera; przestworze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. duża, szeroka i pusta przestrzeń
Wiktionary
(1.1) Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu. / Wóz nurza się w zieloność i jak łódka brodzi.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛstfur, AS: pšestfur
Wiktionary
rzecz. przestworze n.
Wiktionary
(1.1) bezkres, przestworze, dal
Wiktionary
ostudzać się tak, że nie jest się jeszcze całkiem zimnym
SJP.pl
taki, który przestygnął; przestygły
SJP.pl
ostudzić się tak, że nie jest się jeszcze całkiem zimnym
SJP.pl
taki, który przestygł; przestygnięty
SJP.pl
nadmiernie pobudzić, np. organizm, zmysły lub układ nerwowy
SJP.pl
1. nieplanowana przerwa w pracy, produkcji itp.;
2. postój środków transportowych ponad przewidziany czas;
3. w leśnictwie: drzewo niewycięte w czasie przewidzianym do wyrębu
SJP.pl
Przestój (ang. "downtime") – przerwa w działaniu obiektu, wynikająca z przyczyn losowych.
Dotyczyć może np. maszyny, komputera, serwera lub dostępności usługi.
Wikipedia
zszyć ściegiem stębnówka; również ozdobić
SJP.pl
potocznie:
1. uskarżać się na dolegliwości;
2. czytać coś, stękając, dukając
SJP.pl
roślina zielna z dyniowatych, częsta w parkach
SJP.pl
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która dopuściła się przestępstwa
Wiktionary
(1.1) Policja złapała groźnego przestępcę.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstɛ̃mpt͡sa, AS: pšestẽmpca
Wiktionary
rzecz. przestępczość ż., przestępstwo n.
:: fż. przestępczyni ż.
przym. przestępczy
Wiktionary
(1.1) złoczyńca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krym. popełnianie przestępstw
(1.2) krym. ogół popełnionych przestępstw
Wiktionary
Przestępczość – zbiór czynów popełnionych na obszarze danej jednostki terytorialnej, które są zabronione ustawowo pod groźbą kary. Przestępczość jest zjawiskiem społecznym.
Wikipedia
IPA: pʃɛˈstɛ̃mpt͡ʃɔɕt͡ɕ, AS: pšestẽmpčość
Wiktionary
rzecz. przestępstwo n., przestępca mos., przestępczyni ż.
przym. przestępczy
Wiktionary
1. dotyczący przestępcy, właściwy przestępcy;
2. będący przestępstwem, np. czyn przestępczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom
Wiktionary
(1.1) Jeden z tamtejszych wychowawców w liście do redakcji opisał malwersacje, jakich dopuszczała się dyrektorka wspólnie z kuratorem, pod osłoną wojewódzkich władz partyjnych. Tu mechanizm był podobny – ewidentna działalność przestępcza, tym razem wyjątkowo parszywa, bo polegająca na żerowaniu na dzieciach – sierotach i pełne krycie tej działalności przez kolesiów z władz wojewódzkich.
(1.1) Kontakt ten oznacza, że tradycje przestępcze mogą być i są przekazywane kolejnym generacjom w sposób podobny do sposobu przekazywania języka i innych wytworów społecznych.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstɛ̃mpt͡ʃɨ, AS: pšestẽmpčy
Wiktionary
rzecz. przestępstwo n., przestępczość ż., przestępca mos., przestępczyni ż.
przym. przestępny
Wiktionary
(1.1) kryminalny, przestępny, karalny
Wiktionary
kobieta, która popełniła przestępstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. kobieta, która popełniła przestępstwo
Wiktionary
(1.1) Policja aresztowała groźną przestępczynię.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛstɛ̃mpˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: pšestẽmpčỹńi
Wiktionary
rzecz. przestępczość ż., przestępstwo n.
:: fm. przestępca mos.
przym. przestępczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przestępne
Wiktionary
przym. przestępny
Wiktionary
1. niezgodny z prawem, będący przestępstwem; przestępczy;
2. rok przestępny - rok, w którym jest 366 dni;
3. w matematyce: funkcja przestępna - funkcja niespełniająca żadnego równania algebraicznego, np. funkcja wykładnicza lub trygonometryczna; funkcja niealgebraiczna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. stanowiący przestępstwo
(1.2) astr. dodawany w celu synchronizacji odmierzanego czasu
Wiktionary
(1.1) Ale Dickson nie chciał występować z nimi wcześniej, aż nie zdobędzie dowodów jego przestępnej działalności na giełdzie.
Wiktionary
rzecz. przestąpienie n., przestępowanie n., przestępność ż.
czas. przestąpić dk., przestępować ndk.
przym. przestępczy
Wiktionary
(1.1) przestępczy, występny, zbrodniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;
Wiktionary
Przestępstwo – czyn zabroniony uznany za zasadniczo społecznie szkodliwy lub społecznie niebezpieczny, konkretnie zdefiniowany i zagrożony karą na mocy prawa karnego.
W większości krajów istnieją kodeksy karne, zawierające zbiory norm prawa karnego, lecz w niektórych krajach takiej kodyfikacji nie przeprowadzono.
Wikipedia
(1.1) Kradzież z włamaniem jest przestępstwem ściganym z urzędu.
(1.1) Jak wynika z raportów Komendy Wojewódzkiej Policji (…), dynamika przestępczości na tych obszarach jest wysoka, szczególnie w niektórych typach przestępstw, co dotyczy przede wszystkim przemytu i handlu narkotykami bronią, materiałami rozszczepialnymi oraz papierosami (…)
Wiktionary
IPA: pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ, AS: pšestẽmpstfo
Wiktionary
rzecz. przestępca mos., przestępczyni ż., przestępczość ż.
przym. przestępczy
przysł. przestępczo
Wiktionary
przesadnie subtelny
SJP.pl
1. zmienić miejsce, położenie czegoś bez odrywania od podłoża;
2. przemieścić coś wzdłuż jakiejś powierzchni, lekko jej dotykając;
3. zmienić położenie części elementów jakiegoś urządzenia, mechanizmu lub zmienić sposób jego pracy;
4. zmienić kolejność, czas, termin czegoś;
5. przenieść kogoś na inne stanowisko, włączyć do innej grupy, kategorii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesunąć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsũˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšesũńė̃ńće
Wiktionary
czas. zasuwać, przesunąć dk., przesuwać ndk., poprzesuwać dk., sunąć
rzecz. przesuwanie n., poprzesuwanie n., suw mrz.
Wiktionary
1. zmienić miejsce, położenie czegoś bez odrywania od podłoża;
2. przemieścić coś wzdłuż jakiejś powierzchni, lekko jej dotykając;
3. zmienić położenie części elementów jakiegoś urządzenia, mechanizmu lub zmienić sposób jego pracy;
4. zmienić kolejność, czas, termin czegoś;
5. przenieść kogoś na inne stanowisko, włączyć do innej grupy, kategorii
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesuwać)
(1.1) zmienić położenie
(1.2) zmienić termin
czasownik zwrotny dokonany przesunąć się (ndk. przesuwać się)
(2.1) ulec zmianie położenia
(2.2) ulec zmianie terminu
Wiktionary
(1.1) Wydobyła płytę z koperty, położyła ją na obrotowym talerzu i przesunęła ramię z igłą magnetyczną na brzeg.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsũnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšesũnõńć
Wiktionary
rzecz. przesunięcie n., suw mrz.
czas. sunąć, zasuwać, przesuwać
Wiktionary
w technice: przemieszczanie, przesuwanie czegoś, np. taśmy filmowej, elementu maszyny, aparatu itp. w określonym kierunku
SJP.pl
w technice: urządzenie lub przyrząd służący do przesuwania czegoś, zazwyczaj stanowiący element jakiegoś urządzenia; przesuwak, przesuwnik
SJP.pl
w technice:
1. w technice: urządzenie lub przyrząd służący do przesuwania czegoś, zazwyczaj stanowiący element jakiegoś urządzenia; przesuwacz, przesuwnik;
2. w maszynie do pisania: klawisz, którego naciśnięcie powoduje przesunięcie się wałka, bez względu na nastawione zastawki tabulatora
SJP.pl
w technice: miejsce, np. w kopalniach, w kolejowych zakładach naprawczych itp., w którym przesuwa się wagony kolejowe z jednego toru na drugi, równoległy do niego; przesuwnica
SJP.pl
zdolność do przesuwania się; ruchomość, mobilność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesuwalne
Wiktionary
przym. przesuwalny
czas. przesuwać
Wiktionary
taki, który daje się przesunąć; przesuwny, ruchomy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesuwać.
Wiktionary
czas. zasuwać, przesuwać ndk.
rzecz. przesunięcie n., suw mrz.
Wiktionary
urządzenie ciągnikowe do przesuwania taśmociągów
SJP.pl
1. zmieniać miejsce, położenie czegoś bez odrywania od podłoża;
2. przemieszczać coś wzdłuż jakiejś powierzchni, lekko jej dotykając;
3. zmieniać kolejność, czas, termin czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesunąć)
(1.1) zmieniać położenie
(1.2) zmieniać termin
czasownik zwrotny niedokonany przesuwać się (dk. przesunąć się)
(2.1) ulegać zmianie położenia
(2.2) ulegać zmianie terminu
Wiktionary
(1.1) Może Ci się nie podoba, ale w ten oto sposób przesunęłam meble.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsuvat͡ɕ, AS: pšesuvać
Wiktionary
rzecz. suw mrz., przesuw m., przesuwak m., przesuwka ż., przesuwność ż., przesuwalność ż., przesunięcie n., przesuwanie n.
czas. zasuwać, sunąć, przesunąć dk.
przym. przesuwny, przesuwalny
Wiktionary
(1.1) posuwać, suwać
(1.2) przekładać
Wiktionary
w geografii: taki, który powstał wskutek przesuwu warstw skalnych w poziomie, np. uskok przesuwczy
SJP.pl
1. w technice: element, który się przesuwa i za pomocą którego można zmieniać parametry jakiegoś urządzenia;
2. w językoznawstwie: szereg zmian opozycji fonologicznych zachodzących pomiędzy poszczególnymi klasami spółgłosek;
3. ruchoma część suwaka logarytmicznego
SJP.pl
Przesuwka, offset, ofsetka – środek stylistyczny polegający na wielokrotnym powtórzeniu (lub użyciu podobnego) członu wersu z częściowym przesunięciem pierwszego słowa na początku bądź na końcu linijki.
Wikipedia
1. taki, który dotyczy ruchomej części suwaka;
2. przymiar przesuwkowy - przyrząd służący do mierzenia długości i szerokości przedmiotów oraz średnic i głębokości otworów, składający się z suwaka przesuwanego po prowadnicy oraz ze szczęk obejmujących przedmiot w czasie pomiaru; suwmiarka
SJP.pl
w technice: miejsce, np. w kopalniach, w kolejowych zakładach naprawczych itp., w którym przesuwa się wagony kolejowe z jednego toru na drugi, równoległy do niego; przesuwalnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wózek z napędem elektrycznym poruszający się po szynach
Wiktionary
(1.1) Do wjazdu na przesuwnicę używa się co najmniej dwóch wózków.
Wiktionary
w technice:
1. urządzenie służące do zmiany położenia czegoś; przesuwak, przesuwacz;
2. urządzenie służące do zmiany charakterystyki czegoś, np. przebiegu prądu elektrycznego
SJP.pl
taki, którego elementem jest przesuwnik, np. podzielnia przesuwnikowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesuwne
Wiktionary
przym. przesuwny
czas. przesuwać
Wiktionary
taki, który daje się przesunąć; przesuwalny, ruchomy
SJP.pl
cecha czegoś dającego się przesycić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesycalne
Wiktionary
przym. przesycalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesycać.
Wiktionary
Przesycanie – obróbka cieplna, której poddawana jest m.in. stal w celu stabilizacji austenitu. Uzyskanie stabilnego austenitu zwiększa odporność stali na korozję.
Polega na nagrzaniu stali do temperatury, w której nastąpi przemiana austenityczna, a następnie, tak jak w hartowaniu, szybkie schładzanie.
Wikipedia
czas. przesycać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesycać)
(1.1) dokonany od|przesycać.
Wiktionary
(1.1) Sposób odgrodzenia urzędnika od petenta, zastosowany przez prawicę w urzędach dzielnicowych i Urzędzie Miasta, to patologia przesycona absolutnym brakiem zaufania do wszystkich i wszystkiego.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsɨt͡ɕit͡ɕ, AS: pšesyćić
Wiktionary
rzecz. przesyt mrz.
Wiktionary
bardzo sympatyczny, bardzo miły
SJP.pl
1. wąski, długi pas lądu, rodzaj piaszczystego wału naniesionego przez fale morskie i odcinającego zatokę lub zalew od morza
2. przenoszenie czegoś na inne miejsce za pomocą przesypywania
SJP.pl
Przesyp (łac. "precep") – przypuszczalna nazwa daniny płaconej w naturze panującym przez solników za prawo do korzystania z salin kołobrzeskich w średniowieczu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesypać.
Wiktionary
czas. przesypać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesypiać.
Wiktionary
czas. zaspać, przesypiać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesypywać.
Wiktionary
czas. przesypywać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wysypując coś, wsypać to do czegoś innego
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsɨˈpɨvat͡ɕ, AS: pšesypyvać
Wiktionary
czas. wsypywać, przesypać dk.
rzecz. przesypywanie n.
Wiktionary
1. uczucie przepełnienia wskutek nadmiernego jedzenia lub picia;
2. uczucie znużenia, zniechęcenia, spowodowane nadmiarem doznań lub wrażeń; zblazowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan odczuwania nieprzyjemności w wyniku nadmiernego spożycia jedzenia lub picia
(1.2) stan przykrego poczucia nadmiaru wrażeń
Wiktionary
(1.1) Mimo tych innowacji Jerzy Filar miał przesyt i nudności na myśl o tej piosence.
Wiktionary
rzecz. przesycenie n.
czas. przesycać ndk., przesycić dk.
przym. przesycony
Wiktionary
(1.1) przesycenie
(1.2) zniechęcenie, znużenie
Wiktionary
przesłanie, przesyłanie czegoś na duże odległości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przesyłanie energii elektrycznej
(1.2) przesyłanie danych
Wiktionary
czas. przesyłać
Wiktionary
cecha czegoś dającego się przesłać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesyłalne
Wiktionary
przym. przesyłalny
czas. przesyłać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesyłać.
Wiktionary
czas. przesłać, przesyłać ndk.
rzecz. przesyłeczka ż., przesyłka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesłać)
(1.1) niedokonany od|przesłać.
Wiktionary
(1.1) Informacja zebrana z sieci odpowiednio rozmieszczonych radarów, po przetworzeniu, jest przesyłana do centrum operacyjnego.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsɨwat͡ɕ, AS: pšesyu̯ać
Wiktionary
rzecz. przesłanie n., przesyłanie n., przesył m., przesyłka ż., przesyłeczka ż., przesyłalność ż.
czas. przysłać, przysyłać, wysyłać, przesłać dk., słać ndk.
przym. przesyłkowy, przesyłalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. przesyłka, także. mała przesyłka
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛsɨˈwɛt͡ʃka, AS: pšesyu̯ečka
Wiktionary
rzecz. przesyłka ż., przesłanie n., przesyłanie n.
czas. przesyłać ndk., przesłać dk., słać ndk.
przym. przesyłkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poczt. zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʃɛˈsɨwka, AS: pšesyu̯ka
Wiktionary
rzecz. przesłanie n., przesyłanie n.
:: zdrobn. przesyłeczka ż.
czas. przysłać dk., przysyłać ndk., przesyłać ndk., przesłać dk., słać ndk.
przym. przesyłkowy
Wiktionary
pospolicie: szachrując, sprzedawać coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeszacowywać)
(1.1) ocenić daną wartość lub wielkość zbyt wysoko, określając ją w przybliżeniu
(1.2) ponownie określić w przybliżeniu daną wartość lub wielkość
Wiktionary
(1.1) Poprzedni zarząd zdecydowanie przeszacował dochody ze sprzedaży mienia komunalnego.
(1.2) Nie zamyka to jednak centrum dominikańskiemu drogi do ponownego starania się o grant w październiku. Muszą jednak przeszacować koszty jego prowadzenia.
Wiktionary
rzecz. szacunek m., oszacowanie n., oszacowywanie n. przeszacowanie n., przeszacowywanie n., szacowanie n.
czas. szacować ndk., oszacować dk., oszacowywać ndk., przeszacowywać ndk.
przym. szacunkowy
przysł. szacunkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszacowywać.
Wiktionary
rzecz. nieprzeszacowywanie n.
czas. przeszacować, przeszacowywać ndk.
Wiktionary
dawniej o odzieży: zostać podniszczonym, wytrzeć się
SJP.pl
1. przesadzić w czymś; przeholować, zagalopować się, zapędzić się;
2. o aktorze: przesadzić w grze
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeszarżowywać)
(1.1) przesadzić w czymś; zwł. o aktorze: popaść w przesadne odgrywanie roli
Wiktionary
(1.1) Pan świetnie wie, że przeszarżował z tymi oskarżeniami wobec UOP. A teraz ma Pan problem, jak się z tego wycofać.
Wiktionary
rzecz. szarża ż., szarżerunek mrz., szarżowanie n.
czas. szarżować ndk., przeszarżowywać ndk.
przym. szarżowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. przejście
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛʃʲt͡ɕɛ, AS: pšešʹće
Wiktionary
środowiskowo: przesunąć na wyższe lub niższe stanowisko
SJP.pl
1. spędzić pewien czas na szczekaniu;
2. potocznie: przegadać kogoś
SJP.pl
1. przeszczepienie tkanki lub narządu;
2. tkanka, narząd lub proteza ze sztucznego tworzywa, przeszczepiona w celu zastąpienia nimi uszkodzonych lub brakujących tkanek lub narządów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego
(1.2) med. przen. przeszczepiana część ciała
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: przeszczepić
Wiktionary
(1.1) Na podobną trudność natrafili obecnie badacze zajmujący się wyrafinowanymi hodowlami tkankowymi, zamierzający hodować z komórek pacjenta całe organy do przeszczepu.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛʃt͡ʃɛp, AS: pšeščep
Wiktionary
rzecz. przeszczepialność ż., przeszczepianie n., przeszczepienie n.
czas. przeszczepiać ndk., przeszczepić dk.
przym. przeszczepowy, przeszczepieniowy, przeszczepialny
Wiktionary
(1.1) transplantacja
(1.2) transplantat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przeszczepialne; cecha tych, którzy są przeszczepialni
(1.2) med. zdolność tkanek lub całych narządów do ich przeszczepiania
Wiktionary
(1.1) Niektórzy sądzą, że przeszczepialność idei zachodnich do świata muzułmańskiego jest praktycznie zerowa.
(1.2) Do tego czasu stosowano komórki nowotworowe trawione neuraminidazą w immunoterapii nowotworów spontanicznych i indukowanych karcynogenami chemicznymi, uzyskując często osłabioną przeszczepialność lub większą odporność ustroju na komórki traktowane enzymem, wyrażoną nawet regresją małych nowotworów.
(1.2) Istnieje duża różnica w przeszczepialnościach wątroby u osób młodych i tych w podeszłym wieku.
Wiktionary
rzecz. przeszczep m., przeszczepianie n., przeszczepienie n.
czas. przeszczepiać ndk., przeszczepić dk.
przym. przeszczepialny, przeszczepowy, przeszczepieniowy
Wiktionary
dający się przeszczepiać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. możliwy do przeszczepienia
Wiktionary
rzecz. przeszczep n., przeszczepialność ż., przeszczepianie n., przeszczepienie n.
czas. przeszczepiać ndk., przeszczepić dk.
przym. przeszczepowy, przeszczepieniowy
Wiktionary
1. przenosić operacyjnie tkankę lub narząd w obrębie jednego organizmu lub z jednego organizmu do drugiego;
2. ulepszać, uszlachetniać roślinę przez zaszczepienie na niej pędu z rośliny wartościowszej;
3. przenosić jakieś zasady, zwyczaje, w nowe warunki, do nowego środowiska
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeszczepić)
(1.1) med. biol. przenosić narząd lub tkankę do organizmu biorcy albo w inne miejsce w tym samym organizmie
(1.2) ogrod. uszlachetniać roślinę przez połączenie jej z pędem innej rośliny, mającej pożądane cechy
(1.3) przen. przenosić zasady, zwyczaje, rozwiązania lub wzorce z jednego środowiska do innego
Wiktionary
rzecz. przeszczepianie n., przeszczep mrz., przeszczepialność ż.
przym. przeszczepialny
Wiktionary
potocznie: człowiek z przeszczepionym narządem
SJP.pl
1. przenieść operacyjnie tkankę lub narząd w obrębie jednego organizmu lub z jednego organizmu do drugiego;
2. ulepszyć, uszlachetnić roślinę przez zaszczepienie na niej pędu z rośliny wartościowszej;
3. przenieść jakieś zasady, zwyczaje, w nowe warunki, do nowego środowiska
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeszczepiać)
(1.1) med. biol. przenieść narząd lub tkankę do organizmu biorcy albo w inne miejsce w tym samym organizmie
(1.2) ogrod. uszlachetnić roślinę przez połączenie jej z pędem innej rośliny, mającej pożądane cechy
(1.3) przen. przenieść zasady, zwyczaje, rozwiązania lub wzorce z jednego środowiska do innego
Wiktionary
rzecz. przeszczepienie n., przeszczep mrz., przeszczepialność ż.
przym. przeszczepialny
Wiktionary
bardzo szczęśliwy
SJP.pl
potocznie: osoba lub rzecz przeszkadzająca w czymś
SJP.pl
1. potocznie: coś, co przeszkadza;
2. żartobliwie: instrument perkusyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszkadzać.
Wiktionary
(1.1) Krzyś dostał w szkole uwagę za przeszkadzanie nauczycielowi w prowadzeniu lekcji.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʃkaˈd͡zãɲɛ, AS: pšeškaʒãńe
Wiktionary
czas. unieszkodliwiać, przeszkadzać ndk., przeszkodzić dk.
rzecz. przeszkadzacz, przeszkadzajka, przeszkoda, przeszkodzenie
Wiktionary
1. stawać się przeszkodą, zawadą; zawadzać;
2. utrudniać, uniemożliwiać, udaremniać coś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo
Wiktionary
(1.1) Głośna muzyka zza ściany przeszkadzała mi w pracy.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʃkad͡zat͡ɕ, AS: pšeškaʒać
Wiktionary
rzecz. przeszkadzanie n., przeszkodzenie n., przeszkoda
czas. unieszkodliwiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszkalać.
Wiktionary
rzecz. przeszkolenie n.
czas. przeszkalać ndk., przeszkolić dk.
przym. przeszkoleniowy
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) przekazywać wiedzę lub umiejętność podczas kursu
Wiktionary
rzecz. szkoła ż., szkolnictwo n., szkolarz m., szkoleniowiec m., wyszkolenie n., szkolenie n., przeszkolenie n.
:: zdrobn. szkółka ż.
czas. szkolić ndk., przeszkolić dk., wyszkolić dk.
przym. szkolny, wokółszkolny, przyszkolny, szkoleniowy, pozaszkolny
przysł. szkolnie
Wiktionary
czasownik
(1.1) wyposażyć w szyby
Wiktionary
(1.1) Jednak co jakiś czas przenosił wzrok z telewizora na równie ciekawą rzecz – na zupełnie nową meblościankę. Zrobiono ją z drewna sosnowego, a nie z płyty wiórowej. Składała się z pięciu elementów – szafy ubraniowej, bieliźniarki, przeszklonej witrynki na książki, szafki z półkami, zawierającej też dwie pojemne szuflady, i w końcu niewielkiej dwudrzwiowej komody, na której dumnie prezentował się lśniący telewizor.
Wiktionary
rzecz. szkło n., szklistka ż., szklenie n., szklarnia ż., szkiełko n., szkiełkowicz mos., szklanka ż.
przym. szklany, przeszklony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma dużą ilość szklanych powierzchni
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʃklɔ̃nɨ, AS: pšešklõny
Wiktionary
rzecz. przeszklenie n., szkło n., szklanka ż., szklistka ż.
czas. przeszklić dk.
przym. szklisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co przeszkadza, utrudnia
(1.2) sport. płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pracownik ma obowiązek stawić się w pracy i obowiązek ten pozostaje w mocy nawet, jeśli pojawią się ku temu przeszkody.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʃkɔda, AS: pšeškoda
Wiktionary
czas. przeszkodzić dk., przeszkadzać ndk.
rzecz. przeszkadzanie, przeszkodzenie
Wiktionary
(1.1) zawada, utrudnienie
(1.2) płotek
Wiktionary
biegacz uprawiający biegi z przeszkodami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszkodzić.
Wiktionary
(1.1) Izrael zaapelował do świata o przeszkodzenie irańskiemu planowi nuklearnemu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʃkɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšeškoʒẽńe
Wiktionary
czas. unieszkodliwiać, przeszkodzić dk., przeszkadzać ndk.
rzecz. przeszkadzacz, przeszkadzajka, przeszkoda, przeszkadzanie
Wiktionary
(1.1) utrudnienie
Wiktionary
1. stać się przeszkodą, zawadą; zawadzać;
2. utrudnić, uniemożliwić, udaremnić coś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przeszkadzać)
(1.1) dokonany od|przeszkadzać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʃkɔd͡ʑit͡ɕ, AS: pšeškoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. przeszkadzanie n., przeszkodzenie n., szkoda ż., przeszkoda ż.
przym. szkodliwy
wykrz. szkoda
przysł. szkoda
czas. szkoda, unieszkodliwiać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeszkalać)
(1.1) dokonany od|przeszkalać.
Wiktionary
rzecz. szkoła ż., szkolnictwo n., szkolarz m., szkoleniowiec m., wyszkolenie n., szkolenie n., przeszkolenie n.
:: zdrobn. szkółka ż.
czas. szkolić ndk., przeszkalać ndk., wyszkolić dk.
przym. szkolny, wokółszkolny, przyszkolny, szkoleniowy, pozaszkolny
przysł. szkolnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) środ. pogard. przegrać
Wiktionary
(1.1) Szkopy czyniły wszystko, by przeszkopić sprawę.
Wiktionary
rzecz. szkop m., Szkop m., przeszkopienie n.
przym. szkopski
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przekoziołkować
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zemrzeć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przeskrobać
Wiktionary
ogół skutków stosowania zabiegów hodowlanych powodujących nadmierny, jednostronny rozwój cech użytkowych; przerasowanie
SJP.pl
1. poddawać jakąś rzecz szlifowaniu;
2. poddawać ponownemu szlifowaniu
SJP.pl
spędzać jakiś czas, szlochając
SJP.pl
1. przewiązywać, ściągać sznurem;
2. sznurować na nowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszperać.
Wiktionary
czas. przeszperać dk.
Wiktionary
śledzenie, szpiegowanie, zwiady
SJP.pl
rzadko: szpiegując, przebadać, prześledzić; przeszpiclować
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zwariować
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przekreślić
Wiktionary
przesypywać, przemieszywać za pomocą szufli
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przeszukiwać.
Wiktionary
(1.1) Przeszukajcie piwnicę i strych, kąt po kącie!
Wiktionary
rzecz. poszukiwacz mos.
czas. szukać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeszukiwać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ, AS: pšešuḱivãńe
Wiktionary
czas. przeszukiwać ndk., szukać
rzecz. poszukiwacz mos.
Wiktionary
przeglądać, przetrząsać, rewidować, szukać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeszukać)
(1.1) szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc
Wiktionary
rzecz. przeszukiwanie n., poszukiwacz mos.
czas. szukać
Wiktionary
(1.1) obszukiwać, penetrować, przeczesywać, przeglądać, przekopywać, przeorywać, przeorywać się, przepatrywać, przerzucać, przetrząsać
Wiktionary
rzadko:
1. spędzać pewien czas na szulerstwie;
2. przegrywać, tracić coś w grze szulerskiej
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przemycić
Wiktionary
przenikający do głębi, bardzo silny, zwykle niemiło odczuwany; przejmujący, przenikliwy, rozdzierający
SJP.pl
gruby, pikowany kaftan średniowieczny, zakładany pod zbroję; przeszywka, gambeson, aketon
SJP.pl
Pr
Wikipedia
gruby, pikowany kaftan zakładany pod zbroję w średniowieczu; przeszywanica, gambeson, aketon
SJP.pl
partykuła
(1.1) …informująca o większej ilości czegoś, niż to zostaje określone przez wyraz po niej następujący
Wiktionary
(1.1) W Ugarit odnaleziono przeszło 20000 tabliczek z tekstami sumeryjskimi, egipskimi, akadyjskimi, huryckimi, hetyckimi i ugaryckimi.
(1.1) Pracuję tu przeszło 15 lat.
Wiktionary
czas. przejść dk., przechodzić ndk.
przedr. przeszło-
Wiktionary
(1.1) ponad
Wiktionary
mający miejsce w minionym miesiącu; zeszłomiesięczny
SJP.pl
mający miejsce minionej nocy
SJP.pl
mający miejsce w minionym roku; zeszłoroczny; ubiegłoroczny
SJP.pl
w odniesieniu do drzew: taki, który przekroczył wiek przewidziany do wyrębu
SJP.pl
mający miejsce w minionym tygodniu; zeszłotygodniowy; ubiegłotygodniowy
SJP.pl
mający miejsce w minionym wieku, pochodzący z minionego wieku; zeszłowieczny; ubiegłowieczny
SJP.pl
mający miejsce w minionym wieku, pochodzący z minionego wieku; przeszłowieczny; zeszłowieczny; ubiegłowieczny
SJP.pl
wszystko, co przeszło, minęło; czas, który minął
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wszystko to, co już się wydarzyło;
Wiktionary
Przeszłość – część linii czasu, która już się wydarzyła (w liniowej koncepcji czasu). Część czasoprzestrzeni, w której zawarte są wszystkie zdarzenia, które już miały miejsce.
W tym sensie przeszłości przeciwstawia się przyszłość (zbiór zdarzeń, które wydarzą się później) oraz teraźniejszość (zbiór zdarzeń, które właśnie się dzieją).
Wikipedia
(1.1) W przeszłości mieścił się w tym budynku zakon jezuitów.
(1.1) To wszystko to już przeszłość… Nie wracajmy do tego!
(1.1) Czworokąt z tak wpisanymi trójkątami jest obrazem kręgu ziemskiego we wszechświecie, dwunastu domów zodiaku, bóstw, które w nich mieszkają i całego bytu, treści wszystkich rzeczy, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛʃwɔɕt͡ɕ, AS: pšešu̯ość
Wiktionary
przym. przeszły, zaprzeszły
Wiktionary
(1.1) dzień wczorajszy, wczoraj
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który już minął
(1.2) przest. poprzedni, ubiegły
(1.3) gram. odnoszący się do czasu przeszłego
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lm. przesz. nmos. od: przejść
(2.2) daw. imiesłów przymiotnikowy bierny od: przejść
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛʃwɨ, AS: pšešu̯y
Wiktionary
rzecz. przeszłość ż.
Wiktionary
część ciekła lub gazowa materiału filtracyjnego, uwolniona w procesie filtracji od cząstek ciał stałych; filtrat
SJP.pl
cecha czegoś dającego się przesączyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesączalne
Wiktionary
przym. przesączalny
Wiktionary
dający się przesączyć
SJP.pl
płyn surowiczy przenikający z naczyń krwionośnych do jam ciała w następstwie ogólnej lub miejscowej zastoiny; przesięk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
(1.2) praktyki wynikające z przesądu (1.1)
(1.3) mocno zakorzenione, błędne przekonanie
Wiktionary
Przesąd, zabobon – przekonania, poglądy, wierzenia, praktyki niemające oparcia w panującym systemie uzasadnień, wierzeń i obrzędów.
Najczęściej przyjmuje się, że przesądy i zabobony wywodzą się lub nawiązują do dawnych wierzeń i rytuałów kultury magicznej.
Wikipedia
(1.1) Przesądem jest wiara w to, że spadające sztućce zwiastują głodnych gości.
(1.1) Przesądy mówią, że widząc kominiarza, należy jak najszybciej złapać się za guzik.
(1.1) W krajach ludzkości jeszcze noc głucha, / Żywioły chęci jeszcze są w wojnie… / Oto miłość ogniem zionie, / Wyjdzie z zamętu świat ducha, / Młodość go pocznie na swojem łonie, / A przyjaźń w wieczne skojarzy spojnie. / Pryskają nieczułe lody / I przesądy światło ćmiące. / Witaj, jutrzenko swobody, / Zbawienia za tobą słońce!…
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛsɔ̃nt, AS: pšesõnt
Wiktionary
rzecz. przesądność ż., nieprzesądność ż.
czas. przesądzić dk., przesądzać ndk.
przym. przesądny
przysł. przesądnie
Wiktionary
(1.1) zabobon
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przesądnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przesądny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przesądne; cecha tych, którzy są przesądni
Wiktionary
(1.1) Nie cierpiała tej jego przesądności, wyprowadzała ją z równowagi.
Wiktionary
rzecz. przesąd mrz.
przym. przesądny
przysł. przesądnie
Wiktionary
(1.1) zabobonność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów
Wiktionary
(1.1) Twierdzisz, że nie jesteś przesądny? Dobry żart. A czy, gdy ktoś kichnie, nie mówisz „Na zdrowie”? To właśnie przesąd, który pochodzi ze średniowiecza, gdy wierzono, że słowa te mają odpędzić demony przynoszące chorobę.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsɔ̃ndnɨ, AS: pšesõndny
Wiktionary
rzecz. nieprzesądność ż., przesąd m., przesądność ż.
przysł. przesądnie
czas. przesądzać
Wiktionary
(1.1) zabobonny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesądzić)
(1.1) osądzać z góry
(1.2) mieć decydujące znaczenie
(1.3) daw. wydawać ostateczny wyrok
Wiktionary
(1.2) Fakt, że generałowie zostali, a - co najważniejsze - zachowali kluczową pozycję w państwie, przesądzał o kierunku rozwoju republiki weimarskiej.
Wiktionary
czas. sądzić, dk. przesądzić
rzecz. przesąd m.
przym. przesądny
Wiktionary
(1.1) decydować, osądzać, rozstrzygać, wyrokować, zarządzać
(1.2) decydować, ustalać, wyznaczać
(1.3) osądzać, sądzić, skazywać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesądzać)
(1.1) dokonany od|przesądzać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈsɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: pšesõńʒ́ić
Wiktionary
czas. sądzić, przesądzać
rzecz. przesąd mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesładzać.
Wiktionary
czas. przesładzać ndk.
przym. słodziaśny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesłaniać.
(1.2) inform. sytuacja, w której obiekt lokalny przesłania obiekt globalny o tej samej nazwie;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.2) Pisząc skrypt, zapomniałem o przesłanianiu i otrzymywałem błędny wynik.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛswãˈɲä̃ɲɛ, AS: pšesu̯ãńä̃ńe
Wiktionary
czas. przesłaniać ndk., przesłonić dk.
Wiktionary
posłać łóżko, tapczan na nowo, w inny sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesłać.
(1.2) główna myśl zawarta w dziele literackim, dowolnym dziele artystycznym, albo w czyjejś wypowiedzi; przedmiot zamierzonej przez autora konstatacji lub refleksji u odbiorcy; sens wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Bank poprosił klienta o pilne przesłanie brakujących dokumentów.
(1.2) Książka ta niesie głębokie, humanistyczne przesłanie o potrzebie pomocy ubogim.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈswãɲɛ, AS: pšesu̯ãńe
Wiktionary
rzecz. przesyłka ż., przesłanka ż., przesyłeczka ż.
czas. przesyłać, przesłać, przysyłać, przysłać
Wiktionary
(1.1) wysyłka
(1.2) przekaz, sens, znaczenie, wydźwięk
Wiktionary
1. okoliczność mająca znaczenie dla postępowania sądowego;
2. wiadomość, na której może opierać się wnioskowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś
(1.2) punkt wyjścia wnioskowania
Wiktionary
Przesłanka – zdanie logiczne, będące podstawowym elementem procesu poznania, oznaczające odniesienie, na podstawie którego uznaje się inne zdania za prawdziwe, w ramach rozpoczętego procesu wnioskowania. Termin ten określa także zdania prawdziwe, będące wynikiem procesu wnioskowania, zakończonego wnioskiem lub konkluzją. Przesłanki mogą być wyraźne lub jedynie entymematyczne, zatrzymane w umyśle (gr. "en thymo"). Wnioskowania nawiązują często do stosunku wynikania między zdaniami.
Wikipedia
(1.1) Położenie geopolityczne Bizancjum, stanowiącego bastion Europy przed ekspansją azjatycką, lecz atakowanego również od zachodu, zawierało wszystkie przesłanki późniejszej katastrofy.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈswãnka, AS: pšesu̯ãnka
Wiktionary
rzecz. przesłanie n.
Wiktionary
(1.1) poszlaka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
posłać łóżko, tapczan na nowo, w inny sposób
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesyłać)
(1.1) posłać, wysłać coś dokądś
Wiktionary
(1.1) Po wysłuchaniu opinii tych znawców, przesłałem – niestety – meldunek teleksowy do generała Krügera, że należy przypuszczać, iż w getcie zginęli przywódcy całego podziemia warszawskiego.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛswat͡ɕ, AS: pšesu̯ać
Wiktionary
rzecz. przesyłka ż., przesłanie n., przesyłanie n.
:: zdrobn. przesyłeczka ż.
czas. przysłać, przysyłać, przesyłać ndk., słać ndk.
przym. przesyłkowy
Wiktionary
1. bardzo słodki;
2. śliczny, ładnie wyglądający;
3. wdzięczny, przemiły
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. emocjonująco słodki w wyglądzie
Wiktionary
(1.1) Nasza suka Ninka powiła pięć przesłodkich szczeniąt.
Wiktionary
przym. słodziaśny
Wiktionary
czasownik
(1.1) dodać za dużo cukru
Wiktionary
przym. słodziaśny
rzecz. słodzik mrz.
Wiktionary
1. urządzenie nastawcze w obiektywie, które służy do regulowania ilości wpadającego światła do aparatu; przysłona, diafragma;
2. coś, co częściowo zasłania, odgradza;
3. w szachach:
a) wstawienie bierki (własnej lub przeciwnika) między figurę przeciwnika a bronioną przez nią bierkę lub pole;
b) bierka w takiej pozycji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzecz, która coś przesłania
(1.2) opt. fot. zob. przysłona.
Wiktionary
(1.2) Istotą aparatu kompaktowego jest to, że do jego użycia nie jest potrzebna żadna wiedza o technice fotografii, w szczególności o naświetleniu i zależnościach między ilością światła, przesłoną a głębią ostrości.
Wiktionary
czas. przesłaniać ndk.
Wiktionary
(1.2) przysłona, diafragma, blenda
Wiktionary
rzadko: zbytnio nasłonecznić
SJP.pl
rzadko: zbytnio nasłonecznić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynność pokrywania czego
Wiktionary
zdrobnienie od: przesłona
SJP.pl
zakłócenie występujące przy przesyłaniu sygnałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zakłócenie przy teletransmisji;
(1.2) daw. przesłuchiwanie, wypytywanie; indagacja
Wiktionary
Przesłuch – zakłócenie występujące przy przesyłaniu sygnałów, nie tylko fonicznych, od których pochodzi jego nazwa (np. w telefonii, radiofonii), rodzaj przeniku. Polega na pojawianiu się sygnału wysłanego jednym torem przesyłowym w innym torze, zwykle równoległym do niego. Również nazwa parametru określającego wielkość przesłuchu (np. przesłuch −16 dB).
Wikipedia
(1.1) (…) kryzys doraźnie zażegnano dostawiając więcej tzw. stacji bazowych (nadawczych). Jednak ich liczby nie można zwiększać bez końca, bo dochodziłoby do tzw. przesłuchów (abonenci słyszeliby po kilka rozmów naraz).
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛswux, AS: pšesu̯uχ
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przesłuchać.
(1.2) praw. czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego;
(1.3) spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Cały czas trwają przesłuchania świadków i badania przejętych akt - zaznaczył prokurator.
Wiktionary
czas. przesłuchiwać ndk., przesłuchać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przesłuchiwać)
(1.1) dokonany od|przesłuchiwać.
Wiktionary
(1.1) Imperator przyjmie ją w sali tronowej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon słyszała, że niektórych przesłuchuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić postarzałą, woskowatą twarz w jadowitym uśmiechu.
Wiktionary
rzecz. przesłuchanie n.
czas. przesłuchiwać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wypytywanie; indagacja
Wiktionary
czas. przesłuchiwać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przesłuchać)
(1.1) wypytywać kogo w czasie śledztwa
(1.2) słuchając, sprawdzać co lub kogo
(1.3) przest. sprawdzać czyjeś wiadomości z danego zakresu
Wiktionary
(1.1) Imperator przyjmie ją w sali tronowej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon słyszała, że niektórych przesłuchuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić postarzałą, woskowatą twarz w jadowitym uśmiechu.
Wiktionary
rzecz. przesłuchanie n., przesłuchiwana ż., przesłuchiwanie n., przesłuchiwany mos.
czas. przesłuchać dk.
Wiktionary
(1.1) badać
(1.2) odsłuchiwać
(1.3) egzaminować, przepytywać, wypytywać
Wiktionary
potocznie: przenieść coś z trudem, przedźwigać; przetaskać, przetaszczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetaczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtaˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšetačãńe
Wiktionary
czas. przetaczać ndk., przetoczyć dk.
rzecz. przetoczenie dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przetoczyć)
(1.1) przesuwać coś tocząc, obracając, turlając
(1.2) przesuwać coś tocząc, pchając lub ciągnąc coś znajdującego się na kołach
(1.3) przepompowywać płyn
(1.4) med. wprowadzać do układu krwionośnego krew lub jej składniki
czasownik zwrotny niedokonany przetaczać się (dk. przetoczyć się)
(2.1) przesuwać się powoli tocząc się na kołach
(2.2) przen. dziać się przez jakiś czas (i skończyć)
Wiktionary
(2.2) Burza obecnie przetacza się nad doliną.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈtat͡ʃat͡ɕ, AS: pšetačać
Wiktionary
czas. przetoczyć dk.
rzecz. przetaczanie ndk., przetoczenie dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przetak
Wiktionary
rzecz. przetak m.
Wiktionary
roślina z rodziny trędownikowatych; weronika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Veronica|L.|ref=tak., rodzaj roślin, współcześnie zaliczany do rodziny babkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju przetacznik (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce na śniegu albo lodzie, w którym śnieg albo lód stopniał do samej ziemi, a utrzymuje się dookoła
SJP.pl
rodzaj sita z dużymi otworami, służący zwykle do odsiewania, oczyszczania ziarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. ogrod. roln. rodzaj sita gospodarskiego z większymi otworami, służącego do oczyszczania ziarna;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) W ogrodnictwie przetaki służą do przesiewania nasion.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. przetaczek m.
Wiktionary
(1.1) rzeszoto
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) przerabiać coś poprzez stopienie
Wiktionary
(1.1) Wieczorem, po siekierezadzie na zrębie i po siekierezadzie w szopie, gdzie porąbałem resztę kloców, stałem przy piecu w izdebce Babci Oleńki i przetapiałem na patelni smalec ten, co go wczoraj zakupiłem w sklepie.
Wiktionary
rzecz. przetapianie n.
czas. przetopić dk.
Wiktionary
wij z gromady pareczników
SJP.pl
1. publiczna sprzedaż ruchomości lub nieruchomości; licytacja, aukcja;
2. konkurs ofert na wykonanie określonych usług;
3. targowanie się o jakieś ustępstwa; przetargi, targi, spory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. sposób wyboru wykonawcy usługi lub produktu, polegający na wyborze najkorzystniejszej dla zamawiającego oferty;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Siedmiu oferentów zgłosiło się do przetargu.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛtark, AS: pšetark
Wiktionary
czas. przetargować dk.
przym. przetargowy
Wiktionary
potocznie: przenieść coś z trudem, przedźwigać; przetaskać, przetaszczyć, przetachać
SJP.pl
1. publiczna sprzedaż ruchomości lub nieruchomości; licytacja, aukcja;
2. konkurs ofert na wykonanie określonych usług;
3. targowanie się o jakieś ustępstwa; przetargi, targi, spory
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. praw. odnoszący się do przetargu, związany z przetargiem
(1.2) mający swoją wagę w trakcie prowadzonych rozmów
Wiktionary
(1.1) 19 maja 2008 zebrano oferty przetargowe na projekt zagospodarowania błoni Stadionu Narodowego.
Wiktionary
rzecz. przetarg mrz.
Wiktionary
potocznie: przenieść coś z trudem, przedźwigać; przetaszczyć, przetachać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. dokonanie tasowania, szybkiego pomieszania kart w talii
(1.2) przen. zmiana kolejności, położenia, układu
Wiktionary
rzecz. przetasowywanie n.
czas. tasować, przetasować dk., przetasowywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przetasowywać)
(1.1) przemieszać karty przed rozdaniem
(1.2) zmienić układ czegoś (np. drużyny)
Wiktionary
(1.1) Rita sięgnęła po talię kart i leniwie przetasowała.
(1.2) Wyborcy porządnie przetasowali układy personalne w radach miast i gmin.
Wiktionary
rzecz. tasowanie n., przetasowanie n., tas m., przetasowywanie n.
czas. tasować ndk., potasować dk., przetasowywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) karc. dokonywanie tasowania, szybkiego przekładania kart
(1.2) przen. zmienianie kolejności, położenia, układu
Wiktionary
rzecz. przetasowanie n.
czas. przetasowywać ndk., przetasować dk.
Wiktionary
potocznie: przenieść coś z trudem, przedźwigać; przetaskać, przetachać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetańcować.
Wiktionary
czas. przetańcować dk.
Wiktionary
przetańczyć;
1. spędzić jakiś czas na tańcach; przebalować, utańcować;
2. potocznie: spędzić dłuższy okres na balach, zabawach, rozrywkach;
3. zatańczyć jakiś taniec od początku do końca; odtańczyć, odtańcować
SJP.pl
przetańczać; potocznie:
1. spędzać dłuższy czas na balach, zabawach itp.;
2. tańcząc, przemieszczać się przez jakieś miejsce;
3. wydawać pieniądze w sposób nierozważny; przepuszczać, rozpuszczać, roztrwaniać
SJP.pl
przetańcowywać;
1. spędzać dłuższy okres na balach, zabawach itp.;
2. wykonywać do końca jakiś taniec; odtańczać, odtańcowywać;
3. tańcząc, przemieszczać się przez jakieś miejsce
SJP.pl
przetańcować;
1. spędzić jakiś czas na tańcach; przebalować, utańcować;
2. potocznie: spędzić dłuższy okres na balach, zabawach, rozrywkach;
3. zatańczyć jakiś taniec od początku do końca; odtańczyć, odtańcować
SJP.pl
1. u roślin: otworek w tkance okrywającej wtórnej łodyg i korzeni, umożliwiający wymianę gazową;
2. u bezkręgowców: otworek w ciele prowadzący do tchawek lub płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. otwór umożliwiający wymianę gazową rośliny z otoczeniem;
(1.2) ent. zool. otwór w skórze lub pancerzu umożliwiający wymianę gazową organizmu z otoczeniem;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Przetchlinki powstają zarówno na pędach, jak też na korzeniach.
(1.2) Pamiętajcie, że przetchlinki mają pajęczaki, wije i owady.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pot. przekazać telefonicznie wiadomość
czasownik nieprzechodni dokonany
(2.1) pot. skontaktować się z kimś telefonicznie, zadzwonić do kogoś
Wiktionary
rzecz. telefon m.
czas. telefonować ndk.
Wiktionary
telegrafować ponownie
SJP.pl
1. przenieść w inne miejsce bez zachowania ciągłości istnienia w przestrzeni;
2. w fizyce: przenieść na odległość informacje o obiektach fizycznych, pozwalające na odtworzenie obiektu w innym miejscu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego termin ważności minął
Wiktionary
rzecz. przeterminowanie n.
czas. przeterminować dk.
Wiktionary
dawniej: terminować u majstra przez pewien czas
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. testować)
(1.1) poddać kogoś lub coś testowi
(1.2) eduk. przeprowadzić sprawdzian ucznia lub grupy uczniów
Wiktionary
rzecz. test mrz., tester mos., testowanie n.
czas. testować ndk.
Wiktionary
(1.2) przeegzaminować
Wiktionary
przestarzale: więc, zatem, toteż
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. przyłącza wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim
Wiktionary
(1.1) Konsul czuje się niezdrowym, przeto zatrzymamy się przez dni kilka.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛtɔ, AS: pšeto
Wiktionary
(1.1) zatem, więc, toteż
Wiktionary
spójnik "przeto" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetoczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšetočẽńe
Wiktionary
czas. przetaczać ndk., przetoczyć dk.
rzecz. przetaczanie dk.
Wiktionary
Przetocznica ( "Hammer") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Skąpe.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
tocząc, zmienić miejsce położenia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przetaczać)
(1.1) zob. przetaczać.
czasownik zwrotny dokonany przetoczyć się (ndk. przetaczać się)
(2.1) zob. przetaczać się.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈtɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšetočyć
Wiktionary
czas. przetaczać ndk.
rzecz. przetoczenie dk., przetaczanie ndk.
Wiktionary
1. rodzaj owrzodzenia występującego w głęboko położonych obszarach ciała; fistuła;
2. połączenie jeziora przybrzeżnego lub zalewu z morzem
SJP.pl
1. rodzaj owrzodzenia występującego w głęboko położonych obszarach ciała; fistuła;
2. połączenie jeziora przybrzeżnego lub zalewu z morzem
SJP.pl
Przetoka (łac. "fistula") – w medycynie połączenie dwóch lub (rzadziej) więcej narządów powstające na skutek procesów patologicznych, również urazów, powikłań jatrogennych lub wykonane celowo za pomocą technik chirurgicznych.
Przetoki powstające (lub wykonane) pomiędzy narządami nazywane są przetokami wewnętrznymi, natomiast połączenia narządów wewnętrznych ze skórą nazywane są przetokami zewnętrznymi (narządowo-skórnymi).
Wikipedia
1. przymiotnik od: przetok;
2. przymiotnik od: przetoka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. o rozpuszczonych włosach i nie nakrytą głową
(1.2) daw. przen. dziewiczy, panieński, bo z włosami rozpuszczonymi jako oznaką panieństwa
Wiktionary
(1.1) Otworzyły się duże drzwi po prawej stronie izby i ukazała się w nich księżna Anna, mając przy sobie cudną przetowłosą dzieweczkę z lutnią zawieszoną na ramieniu.
Wiktionary
(1.1-2) prostowłosy
Wiktionary
potocznie: tracić lekkomyślnie, roztrwaniać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetransferować.
Wiktionary
rzecz. transfer m., transferowanie n., wytransferowanie n.
czas. transferować ndk., wytransferować dk., przetransferować dk.
przym. transferowy
Wiktionary
przenieść lub przesłać coś, np. pieniądze
SJP.pl
zapisać jakiś tekst znakami innego pisma fonetycznego, z zachowaniem zasady odpowiedniości liter; transliterować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetransportować.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtrãw̃spɔrtɔˈvãɲɛ, AS: pšetrãũ̯sportovãńe
Wiktionary
czas. przetransportować
rzecz. transport
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) przewieźć coś lub kogoś przy pomocy środków transportu
Wiktionary
rzecz. transport m., transportowanie n., transporter m., przetransportowanie n.
czas. transportować ndk., odtransportować dk.
przym. transportowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetrenować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. przetrenować dk.
rzecz. trener mrz./mos.
Wiktionary
przemierzyć coś truchtem
SJP.pl
część organizmu u niektórych gatunków roślin i grzybów będąca organem rozmnażania wegetatywnego
SJP.pl
Przetrwalnik, spora, cysta (gr. "σπορα", tzn. nasienie) – forma spoczynkowa umożliwiająca organizmom przetrwanie niekorzystnych dla nich warunków (susza, niskie temperatury). Proces wytwarzania spor to sporulacja.
Wikipedia
sznur przetrwalny - twór w postaci długiego, rozgałęzionego sznura, przytwierdzający niektóre rodzaje grzybów do podłoża; ryzomorf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetrwać.
(1.2) trwanie przed, w trakcie i po trudnym okresie
Wiktionary
Przetrwanie (ang. "The Grey") – amerykański film akcji z 2011 roku w reżyserii Joego Carnahana, zrealizowany na podstawie opowiadania "Ghost Walker". Zdjęcia kręcono w Vancouver.
Wikipedia
(1.2) Galaktyka jest ogromna. Imperium – niewyobrażalnie silne. Jego przywódcy nie cofną się przed niczym, by tylko zapewnić sobie przetrwanie.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈtr̥fãɲɛ, AS: pšetr̦fãńe
Wiktionary
czas. przetrwać
przym. trwały
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) przetrzymać trudny okres, utrzymać się przy życiu
(1.2) trwając, pozostać na dłużej niż coś lub ktoś
Wiktionary
(1.1) Trawianki są odporne na przemarzanie i przesychanie stawów, więc potrafią przetrwać w miejscach, w których inne ryby nie przeżywają.
(1.1) Rodzeństwu udało się przetrwać pobyt w kazachstańskim stepie, ciężką pracę w kołchoźniczej brygadzie, głód i mróz.
(1.1) Monarchie przetrwały w Skandynawii, w krajach Beneluksu i w Wielkiej Brytanii.
Wiktionary
rzecz. przetrwalnik m., przetrwanie n.
czas. trwać
przym. trwały
Wiktionary
(1.1) przeżyć, przebyć, przejść, przetrzymać, ścierpieć, zdzierżyć, znieść, reg. śl. obstoć
(1.2) dotrwać, dożyć, ostać się, pozostać, przeżyć, wytrwać, wytrzymać, dociągnąć
Wiktionary
drzewo z rodziny biegunecznikowatych; chiwian; ailant; ajlant; bożodrzew
SJP.pl
drzewo z rodziny biegunecznikowatych; chiwian; ailant; ajlant; bożodrzew
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przetrzebiać)
(1.1) dokonany od|przetrzebiać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈṭʃɛbʲit͡ɕ, AS: pšeṭšebʹić
Wiktionary
rzecz. trzebienie n., przetrzebienie n., wytrzebienie n., trzebież ż.
czas. trzebić ndk., wytrzebić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetrzepać.
Wiktionary
rzecz. przetrzepywanie n., trzepacz mos./mrz.
czas. przetrzepać dk., przetrzepywać ndk.
Wiktionary
1. trzepiąc, oczyścić coś niezbyt dokładnie z kurzu, pyłu itp.;
2. potocznie: obić kogoś, dać komuś w skórę;
3. potocznie: zadać straty nieprzyjacielowi w walce;
4. potocznie: przeszukać kogoś, sprawdzić, co ktoś ma przy sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetrzepywać.
Wiktionary
czas. przetrzepywać ndk.
rzecz. przetrzepanie n., trzepacz mos./mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przecierać)
(1.1) dokonany od|przecierać.
Wiktionary
(1.1) Kobieta w kolczudze dźwignęła się chwiejnie, odrzuciła wiecheć słomy, którym przetarła sukienkę.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛṭʃɛt͡ɕ, AS: pšeṭšeć
Wiktionary
rzecz. przecier mrz.
czas. przecierać
Wiktionary
ocknąć się w pewnym stopniu z zamroczenia wywołanego upiciem się
SJP.pl
ocknąć się w pewnym stopniu z zamroczenia wywołanego upiciem się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przetrzymywać)
(1.1) przechowywać coś w ręku przez jakiś czas
(1.2) zatrzymać kogoś lub coś dłużej niż było to zaplanowane
(1.3) zwyciężyć przeciwności losu lub wytrzymać trudny czas
Wiktionary
(1.2) Znowu przetrzymał pan książki! Tym razem biblioteka naliczy panu karę.
(1.3) Wiem, że wykład jest nudny, ale postaraj się jakoś przetrzymać te czterdzieści pięć minut.
Wiktionary
czas. przetrzymywać, trzymać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dłuższe trzymanie kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.1) Za przetrzymywanie książek w warszawskiej bibliotece zapłacisz jak nic ze 100 złotych.
(1.1) Reżimowi zależało na długim przetrzymywaniu dysydentów na wyspie.
Wiktionary
czas. trzymać, przetrzymywać ndk.
Wiktionary
(1.1) zatrzymywanie
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) ująwszy, trzymać coś przez pewien czas
Wiktionary
(1.1) Wczoraj Fundacja (…) przyjęła pod opiekę 20 pekińczyków ze zlikwidowanej pseudohodowli pod Otwockiem. (…) Blisko 50 zwierząt było przetrzymywanych w koszmarnych warunkach.
Wiktionary
rzecz. przetrzymywanie n., przetrzymanie n.
czas. przetrzymać dk., trzymać ndk.
Wiktionary
Przetrząsacz – maszyna rolnicza używana przy sianokosach. Służy do przetrząsania trawy lub siana, aby w ten sposób przyśpieszyć proces suszenia. Obecnie zazwyczaj występuje jako przetrząsaczo-zgrabiarka, która w zależności od ustawień może pracować jako przetrząsacz lub jako zgrabiarka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetrącać.
Wiktionary
rzecz. przetrącenie n.
czas. przetrącać ndk., przetrącić dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|przetrącać.
Wiktionary
(1.1) Krzyknął z bólu, a potem spojrzał z niedowierzaniem na swoje przetrącone, zakrwawione palce i na tego chudego gnoja, który stojąc teraz dwa kroki przed nim, celował w jego pierś.
Wiktionary
rzecz. przetrącanie n.
Wiktionary
potocznie: przejść drobnymi krokami
SJP.pl
możliwy do przetworzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetwarzać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. przetworzenie n., przetwór mrz.
czas. przetwarzać ndk., przetworzyć dk.
Wiktionary
1. przekształcać coś twórczo;
2. zmieniać coś, nadając inny kształt, wygląd;
3. opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przetworzyć)
(1.1) zmieniać, nadając inne właściwości
(1.2) inform. komputerowo opracowywać zebrane dane
Wiktionary
rzecz. przetwarzanie n., przetwornik mrz., przetworzenie n., przetwór mrz., przetwórnia ż., przetwórstwo n.
czas. przetworzyć
przym. przetwórczy
Wiktionary
(1.1) przekształcać, przemieniać, przeobrażać, przerabiać, zmieniać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie przetwarzające jedną wielkość fizyczną w drugą
SJP.pl
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetworzyć.
Wiktionary
Przetworzenie – jeden z terminów stosowanych m.in. w muzykologii, najbardziej w tzw. formie sonatowej, będące drugą z jej trzech części. Oznacza przekształcenie, przerobienie materiału muzycznego tzw. ekspozycji (część pierwsza), głównie tematycznego i ukazanie tych przekształceń w jak najbardziej wyrafinowanej i najbardziej kunsztownej szacie harmonicznej w drugiej części czyli przetworzeniu.
Wikipedia
czas. przetworzyć dk., przetwarzać ndk.
rzecz. przetwarzanie n., przetwór mrz.
Wiktionary
1. przekształcić coś twórczo;
2. zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd;
3. opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując technikę komputerową
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przetwarzać)
(1.1) dokonany od|przetwarzać.
Wiktionary
czas. przetwarzać
rzecz. przetworzenie n., przetwarzanie n., przetwór mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwykle lm. kulin. techn. produkt uzyskany z surowca, najczęściej spożywczego, przez przeróbkę lub dodatkową obróbkę w procesie technologicznym
Wiktionary
(1.1) W spiżarni stało dużo przetworów.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛtfur, AS: pšetfur
Wiktionary
rzecz. twór mrz., przetwórstwo n., przetwórnictwo n., przetwórnia ż., przetwórca m., przetwarzanie n., przetworzenie n.
czas. przetwarzać ndk., przetworzyć dk.
przym. przetwórczy
Wiktionary
(1.1) weki, zaprawy
Wiktionary
przymiotnik od: przetwórstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący przetwórstwa
Wiktionary
1. wytwórczyni przetworów;
2. modyfikatorka, przerabiaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przerabianie na dużą skalę surowców, zwłaszcza płodów rolnych, na gotowe produkty
Wiktionary
(1.1) Kataliza ma istotne znaczenie dla wielu procesów przemysłowych, takich jak np. produkcja amoniaku, kwasu siarkowego, tworzyw sztucznych lub przetwórstwo ropy naftowej (kraking, hydrokraking, reforming i in.).
Wiktionary
przym. przetwórczy
czas. przetwarzać
rzecz. przetwór mrz.
Wiktionary
przetycz wypuklak - owad z rodziny pustoszowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. narzędzie do przetykania otworów
2. krótki pręt wciskany lub wbijany w przelotowe otwory łączonych przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie do przetykania zanieczyszczonych otworów
Wiktionary
narzędzie do udrażniania rur; przepychacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie, przyrząd służący do przepychania czegoś
Wiktionary
rzecz. przetknięcie n., przetkanie n., przetykanie n.
czas. przetknąć dk., przetkać dk., przetykać ndk.
Wiktionary
potocznie: przemęczyć ciężką pracą
SJP.pl
przeżywać jakiś czas w tęsknocie
SJP.pl
1. spędzić jakiś czas w tęsknocie; potęsknić;
2. potocznie: przestać tęsknić po pewnym czasie
SJP.pl
rzadko: przetężać się - zbytnio wytężać się; przesilać się, forsować się
SJP.pl
rzadko: przetężyć się - zbytnio wytężyć się; przesilić się, sforsować się
SJP.pl
rzadko: przetężyć się - zbytnio wytężyć się; przesilić się, sforsować się
SJP.pl
przetłoczona wytłoczka
SJP.pl
dawniej: przekładać na inny język; tłumaczyć
SJP.pl
1. tłukąc coś, wstępnie rozdrobnić;
2. rzadko: tłukąc, przedziurawić
SJP.pl
tłukąc, przebijać, przedziurawiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przetłumaczalne
Wiktionary
rzecz. przetłumaczenie n., tłumaczenie n., tłumacz m., tłumaczka ż.
czas. przetłumaczyć dk., tłumaczyć ndk.
przym. przetłumaczalny, tłumaczeniowy
Wiktionary
(1.1) przekładalność
Wiktionary
dający się przetłumaczyć na inny język; przekładalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do przetłumaczenia, dający się przetłumaczyć na inny język
Wiktionary
(1.1) Co sądzicie o polonizowaniu rzeczy nieprzetłumaczalnych lub trudno przetłumaczalnych?
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ, AS: pšetu̯ũmačalny
Wiktionary
rzecz. przetłumaczalność ż., przetłumaczenie n.
czas. przetłumaczyć dk.
Wiktionary
(1.1) przekładalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyjaśnienie, objaśnienie czegoś, przekazanie zasad działania czegoś
(1.2) przełożenie czegoś z jednego języka na drugi
Wiktionary
(1.2) Egzamin polegał na przetłumaczeniu dwudziestu zdań na język szwedzki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšetu̯ũmačẽńe
Wiktionary
rzecz. przetłumaczalność ż., tłumaczenie n.
czas. przetłumaczyć
przym. przetłumaczalny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. tłumaczyć)
(1.1) dokonany od|tłumaczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtwũˈmat͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšetu̯ũmačyć
Wiktionary
rzecz. tłumacz mos., tłumaczka ż., przetłumaczenie n., przetłumaczalność ż., tłumaczenie n.
czas. tłumaczyć
przym. przetłumaczalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przetłuszczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛtwuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšetu̯uščãńe
Wiktionary
czas. przetłuszczać (się), tłuścić
rzecz. tłuszcz
przym. tłuściutki
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) skrót|imiesł.|imiesłów|imiesłów. przym. bierny od: przetłuścić
przymiotnik
(2.1) mający na sobie nadmiar tłuszczu
Wiktionary
(2.1) Włosy niskoporowate będą sprawiać wrażenie niedomytych albo przetłuszczonych.
Wiktionary
rzecz. przetłuszczanie n., przetłuszczenie n., tłuścioch m.
czas. przetłuszczać się ndk.
Wiktionary
przestarzale: bardzo ucieszny, zabawny, komiczny
SJP.pl
rzadko: roztrwaniać czas i pieniądze na uczty
SJP.pl
przeuczyć się - osiągnąć zmęczenie umysłu i nie opanować materiału w pożądanym stopniu wskutek nazbyt intensywnej nauki
SJP.pl
bardzo uroczy, przepełniony urokiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwykle uroczy
Wiktionary
przysł. przeuroczo
Wiktionary
(1.1) cudowny, śliczny, wspaniały
Wiktionary
dawniej: przeciągać kogoś na swoją stronę
SJP.pl
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś
Wiktionary
(1.1) W 1939 roku Niemcy dysponowały znaczną przewagą militarną w stosunku do Polski.
(1.1) Możecie być pewni, że nie macie już przewagi technologicznej.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvaɡa, AS: pševaga
Wiktionary
rzecz. ważenie n., przeważność ż., przeważanie n., przeważenie n.
czas. wyważyć, przeważać ndk., przeważyć dk.
przym. przeważny, przeważający
przysł. przeważnie, przeważająco
Wiktionary
(1.1) wyższość, dominacja
Wiktionary
potocznie: człowiek robiący przewały, oszukujący innych; oszust, krętacz, szachraj, naciągacz
SJP.pl
1. bójka, szarpanina;
2. niejasna sytuacja, zamieszanie
SJP.pl
Przewalanka – osada leśna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka. Leży przy drodze krajowej nr 8.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Marianowie.
Wikipedia
nazwisko, np. Nikołaj Michajłowicz Przewalski (1839-1888), geograf rosyjski
SJP.pl
Przewalski ("f." Przewalska, "pl." Przewalscy; ros. Пржевальский) – nazwisko używane w Polsce i Rosji.
Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 23 osoby, gł. w dawnym woj. warszawskim (17 osób).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. bank. określenie wartości w innej walucie
Wiktionary
Przewalutowanie – zamiana zobowiązania (należności), którego wartość wyrażona jest w jednej walucie na zobowiązanie (należność) nominowane w innej walucie, według określonego kursu walutowego. Przewalutowania nie należy utożsamiać z wymianą walut. Ta ostatnia ma charakter kasowy i skutkuje przepływami finansowymi w obu walutach. Przewalutowanie może mieć natomiast charakter czysto księgowy.
Wikipedia
(1.1) Jaką opłatę za przewalutowanie kredytu naliczył ci bank?
Wiktionary
czas. przewalutować dk., przewalutowywać ndk.
rzecz. waluta ż.
przym. walutowy
Wiktionary
przeliczyć na inną walutę według określonego kursu walutowego
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewalutowywać)
(1.1) ekon. bank. określić wartość w innej walucie
Wiktionary
(1.1) Kolejny kraj przewalutuje kredyty frankowe.
Wiktionary
rzecz. przewalutowanie n., waluta ż.
przym. walutowy
Wiktionary
przeliczać na inną walutę według określonego kursu walutowego
SJP.pl
1. zmieniać układ warstw społecznych; przegrupowywać;
2. przewarstwiać się - o składach: przenikać warstwowo jedna w drugą
SJP.pl
przewarstwować;
1. zmienić układ warstw społecznych; przegrupować;
2. przewarstwić się - o składach: przeniknąć warstwowo jedna w drugą
SJP.pl
przewarstwować;
1. zmienić układ warstw społecznych; przegrupować;
2. przewarstwić się - o składach: przeniknąć warstwowo jedna w drugą
SJP.pl
przewarstwić;
1. zmienić układ warstw społecznych; przegrupować;
2. przewarstwować się - o składach: przeniknąć warstwowo jedna w drugą
SJP.pl
zmienić wartość czegoś, ocenić coś na nowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewartościować.
(1.2) zmiana w ocenie
Wiktionary
rzecz. wartość ż.
czas. przewartościować dk., przewartościowywać ndk., wartościować ndk.
Wiktionary
zmienić wartość czegoś, ocenić coś na nowo
SJP.pl
zmieniać wartość czegoś, oceniać coś na nowo
SJP.pl
1. potocznie: afera, oszustwo, zwykle finansowe; przewała, przewałka, przewalanka;
2. w technice: wzniesienie na dnie jakiegoś zbiornika, ułatwiające przesunięcie jego zawartości;
3. wał ziemny spiętrzający wodę, rozdzielający wody stojące lub zabezpieczający przed wylaniem; grobla, przelew wałowy;
4. dawniej:
a) przelewanie się czegoś; przelew;
b) wyłom, wyrwa, dziura
SJP.pl
potocznie: afera, oszustwo, zwykle finansowe; przewał, przewałka, przewalanka
SJP.pl
potocznie: afera, oszustwo, zwykle finansowe; przewał, przewała, przewalanka
SJP.pl
Przewałka (biał. Прывалка, Прывалкі, "Prywałka", "Prywałki", ros. Привалка, "Priwałka", lit. Pervalkas) – dawne miasto, obecnie wieś nad Niemnem na Białorusi w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego. Wchodzi w skład sielsowietu Hoża (Гожа).
Miejscowość znajduje się przy drodze krajowej R42 ( рэспубліканска дарога Р42), biegnącej z Grodna przez Nową Hożę i Hożę do białorusko-litewskiego przejścia granicznego Przewałka – Rajgród ("Priwałka – Raigardas").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewałkować.
Wiktionary
rzecz. wałkowanie n.
czas. przewałkować dk., wałkować ndk.
Wiktionary
1. potocznie: zająć się jakimś tematem tak szczegółowo, że został wyczerpany; wywałkować;
2. kilkukrotnie przeciągnąć wałkiem
SJP.pl
1. wałkując, rozpłaszczać coś;
2. powtórnie przeciągać wałkiem
SJP.pl
rzadko: spędzać pewien czas na wałęsaniu się
SJP.pl
występujący w większej liczbie, ilości, masie; dominujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w większej ilości lub liczbie
Wiktionary
rzecz. przewaga ż., przeważanie n.
czas. wyważyć, przeważać ndk., przeważyć dk.
przysł. przeważająco, przeważnie
Wiktionary
(1.1) dominujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeważać.
Wiktionary
rzecz. przewaga ż., przeważność ż., przeważenie n.
czas. wyważyć, przeważać ndk., przeważyć dk.
przym. przeważny, przeważający
przysł. przeważnie, przeważająco
Wiktionary
1. okazać się cięższym od czegoś;
2. przechylić się lub przechylić coś w dół wskutek większego ciężaru;
3. być w większości, mieć przewagę nad czymś, być ważniejszym od kogoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) mieć przewagę, być w przewadze, być w większości
(1.2) ważyć więcej od czegoś
Wiktionary
(1.1) W sześciogodzinnej bitwie z przeważającym dwukrotnie przeciwnikiem piechur polski dał dowód wytrwałości, karności i męstwa; utrzymał swe pozycje i zadał nieprzyjacielowi znaczne straty.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvaʒat͡ɕ, AS: pševažać
Wiktionary
rzecz. przewaga ż., przeważność ż., przeważanie n., przeważenie n.
czas. wyważyć, przeważyć dk.
przym. przeważny, przeważający
przysł. przeważnie, przeważająco
Wiktionary
(1.1) dominować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w przeważającej części
Wiktionary
(1.1) Bułki kupuję przeważnie w spożywczym za rogiem.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvaʒʲɲɛ, AS: pševažʹńe
Wiktionary
rzecz. przewaga ż., przeważność ż., przeważanie n., przeważenie n.
czas. wyważyć, przeważać ndk., przeważyć dk.
przym. przeważny, przeważający
przysł. przeważająco
Wiktionary
(1.1) głównie, najczęściej, na ogół, zwykle
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. odwaga
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvaʒnɔɕt͡ɕ, AS: pševažność
Wiktionary
rzecz. przewaga ż., przeważanie n., przeważenie n.
czas. przeważać ndk., przeważyć dk.
przym. przeważny
przysł. przeważnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. odważny
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvaʒnɨ, AS: pševažny
Wiktionary
rzecz. przeważność ż., przewaga ż., przeważanie n.
czas. przeważać ndk., przeważyć dk.
przysł. przeważnie
Wiktionary
1. gwarowo: zmieniać ubranie;
2. dawniej: przekłuwać, przebijać, przeszywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewertować.
Wiktionary
czas. wertować, przewertować dk.
Wiktionary
biorący pod uwagę następstwa, przyszłość; przezorny, zapobiegliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przewidywalne; cecha tych, którzy są przewidywalni
Wiktionary
rzecz. przewidliwość ż., przewidywanie n., przewidzenie n.
czas. przewidywać ndk., przewidzieć dk.
przym. przewidywalny, przewidujący, przewidliwy
przysł. przewidywalnie
Wiktionary
dający się przewidzieć, domyślić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który daje się przewidzieć
Wiktionary
(1.1) Chociaż dopiero co go poznaliśmy, jego zachowanie jest bardzo przewidywalne.
(1.1) […] im więcej nieprzewidywalności, tym bardziej każdy nowy jej przejaw wydaje się przewidywalny […]
Wiktionary
rzecz. przewidywalność ż., przewidywanie n.
przysł. przewidywalnie
czas. przewidywać, przewidzieć
Wiktionary
(1.1) obliczalny, przypuszczalny, spodziewany
Wiktionary
domyślać się co będzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) domyślanie się, jaki jest najbardziej prawdopodobny tok zdarzeń w przyszłości
(1.2) to, co jest spodziewane, przewidywane jako najbardziej prawdopodobne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ, AS: pševʹidyvãńe
Wiktionary
rzecz. przewidzenie n., przewidywalność ż.
czas. przewidywać ndk., przewidzieć dk.
ims. przewidujący
przym. przewidywalny, przewidujący
przysł. przewidywalnie
Wiktionary
(1.1) antycypowanie, antycypacja
(1.2) domysł, domniemanie, przypuszczenie, spekulacja, supozycja
Wiktionary
domyślać się co będzie
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) prognozować przyszłe zdarzenia
(1.2) praw. ekon. ujmować, uwzględniać w planach bądź w akcie prawnym
(1.3) praw. określać z góry konsekwencje, rodzaj postępowania
(1.4) określać się z góry co do swoich planów, zamiarów
Wiktionary
(1.1) Nikt nie przewidywał takiego kataklizmu.
(1.3) Za kradzież kodeks karny przewiduje karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
(1.4) Jak długo przewidujesz być na wychowawczym?
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvʲiˈdɨvat͡ɕ, AS: pševʹidyvać
Wiktionary
rzecz. przewidywalność ż., przewidywanie n., przewidzenie n.
czas. przewidzieć dk.
przym. przewidywalny, przewidliwy
przysł. przewidywalnie
Wiktionary
(1.2) określać, uwzględniać
(1.4) mieć zamiar, zamierzać, planować, chcieć
Wiktionary
1. oznaczyć coś z góry; założyć, zaplanować
2. domyślić się co będzie, co może nastąpić
SJP.pl
1. oznaczyć coś z góry; założyć, zaplanować
2. domyślić się co będzie, co może nastąpić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewidywać)
(1.1) dokonany od|przewidywać.
(1.2) wcześniej określić przebieg lub skutki jakiegoś zdarzenia
(1.3) praw. ekon. uwzględnić coś, ująć coś w planach bądź w akcie prawnym
(1.4) praw. określić konsekwencje
Wiktionary
(1.2) Nikt nie przewidział sukcesu Internetu i telefonii komórkowej, nikt też nie przewidział głębokości społecznych zmian, których katalizatorem stały się nowe technologie komunikacyjne.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲid͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: pševʹiʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. przewidywalność ż., przewidywanie n., przewidzenie n.
czas. przewidywać ndk.
przym. przewidywalny, przewidliwy
przysł. przewidywalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przewielebnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przewielebny
SJP.pl
tytuł używany dawniej w stosunku do wyższego duchowieństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewiercać.
Wiktionary
czas. przewiercać, przewiercić
rzecz. wiertło n., rozwiertak mrz., wiertareczka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewiercić)
(1.1) niedokonany od|przewiercić.
Wiktionary
(1.1) Od kilku minut przewiercam płyty gipsowo-kartonowe, robiąc miejsca na wkręty.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲjɛrt͡sat͡ɕ, AS: pševʹi ̯ercać
Wiktionary
rzecz. rozwiertak mrz., przewiercanie n., przewiercenie n., wiertarka ż., wiertło n., wiercenie n., wiertareczka ż.
czas. wiercić ndk., przewiercić dk., wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić się dk., wwiercać się ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewiercić.
Wiktionary
czas. przewiercić, przewiercać
rzecz. wiertło n., rozwiertak mrz., wiertareczka ż.
Wiktionary
lepnica przewiercieniowata - gatunek rośliny z rodziny goździkowatych
SJP.pl
lepnica przewiercieniowata - gatunek rośliny z rodziny goździkowatych
SJP.pl
bylina pnąca z rodziny przewiertniowatych; caprifolium, kapryfolium
SJP.pl
Pr
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewiercać)
(1.1) wywiercić w czymś otwór na wylot
Wiktionary
(1.1) Właśnie przewierciłem deskę.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲjɛrʲt͡ɕit͡ɕ, AS: pševʹi ̯erʹćić
Wiktionary
rzecz. rozwiertak mrz., przewiercanie n., przewiercenie n., wiertarka ż., wiertło n., wiercenie n., wiertareczka ż.
czas. wiercić ndk., przewiercać ndk., wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić się dk., wwiercać się ndk.
Wiktionary
1. tworzenie otworu na wylot za pomocą wiertła;
2. otwór wykonany na wylot za pomocą wiertła
SJP.pl
rodzina ślimaków z rzędu dwuprzedsionkowych; dziurkowate, Fissurellidae
SJP.pl
o cechach przewiertkowatych (rodzina ślimaków)
SJP.pl
o cechach przewiertniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Pr
Wikipedia
o cechach przewiertniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
dawniej: przeobrażać, przekształcać
SJP.pl
zmienić miejsce, w którym coś się znajduje poprzez przewieszenie
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przewieszać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲjɛ̇ɕit͡ɕ, AS: pševʹi ̯ėśić
Wiktionary
rzecz. przewieszenie n.
Wiktionary
zmieniać miejsce, w którym coś się znajduje poprzez przewieszanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewiesić.
Wiktionary
Przewieszenie (przewieszka) – wybrzuszony fragment ścian skalnych. Stanowi część ściany nachyloną do poziomu pod kątem przekraczającym 90°. Może występować zarówno na otwartej ścianie, jak również w kominie, na żebrze itp.
Przewieszenia mogą powstawać na skutek podcięcia dolnej części ściany, na przykład przez działalność lodowca lub płynącej wody. Innym mechanizmem powstawania przewieszeń jest selektywne wietrzenie skały wzdłuż warstwy mało odpornej lub poziomego spękania tektonicznego.
Wikipedia
czas. przewiesić
Wiktionary
fragment górskiej ściany skalnej o kącie nachylenia przekraczającym kąt prosty
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewietrzyć)
(1.1) umożliwiać dopływ świeżego powietrza do pomieszczenia, otwierając okna, drzwi itp.
(1.2) poddawać coś działaniu świeżego powietrza
(1.3) przen. wprowadzać gdzieś nowe środki lub zmiany
czasownik zwrotny niedokonany przewietrzać się (dk. przewietrzyć się)
(2.1) wychodzić na świeże powietrze
Wiktionary
otwór umożliwiający dopływ powietrza do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewietrzać)
(1.1) umożliwić dopływ świeżego powietrza do pomieszczenia, otwierając okna, drzwi itp.
(1.2) poddać coś działaniu świeżego powietrza
(1.3) przen. wprowadzić gdzieś nowe środki lub zmiany
czasownik zwrotny dokonany przewietrzyć się (ndk. przewietrzać się)
(2.1) wyjść na świeże powietrze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) swobodne przepływanie powietrza
Wiktionary
o wietrze: wiejąc, przenikać przez coś
SJP.pl
dawniej: przewiew
SJP.pl
pomieszczenie przylegające do hali ubojowej w rzeźni, służące do wstępnego ochłodzenia, odparowania i osuszenia tusz
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przewiewnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przewiewny
SJP.pl
dawniej:
1. przewietrznik;
2. wentylator
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o luźnej strukturze, przepuszczający powietrze
Wiktionary
przeprowadzić kogoś przez jakiś obszar, pokazując drogę, pomagając iść
SJP.pl
przetransportować kogoś lub coś z jednego miejsca na drugie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewozić)
(1.1) dokonany od|przewozić.
Wiktionary
rzecz. przewiezienie n., przewożenie n., przewoźnik m., Woźnica mzw., przewóz mrz.
czas. przewozić ndk.
przym. przewoźny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przewijak
Wiktionary
rzecz. przewijak m.
Wiktionary
mebel ułatwiający zmianę pieluszek dzieciom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mebel służący do zmiany pieluchy u dziecka
(1.2) pot. środ. inform. stacja pamięci taśmowej
Wiktionary
Przewijak – specjalny mebel, konstrukcja lub podkładka ułatwiająca zmianę pieluszki u dziecka. Zwykle ma kształt czworoboku z miękkim wsadem zabezpieczonym wodoszczelnym materiałem. Boki powierzchni roboczej, na której umieszcza się dziecko, są zwykle podwyższone, co ma na celu ochronę dziecka przed niekontrolowanymi zmianami położenia i upadkiem ze znacznej wysokości.
Wikipedia
IPA: pʃɛˈvʲijak, AS: pševʹii ̯ak
Wiktionary
rzecz. przewijanie n.
:: zdrobn. przewijaczek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewijać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvʲiˈjä̃ɲɛ, AS: pševʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przewijać ndk., przewinąć dk.
rzecz. przewijak m., przewinięcie n.
Wiktionary
dział fabryki włókienniczej, w którym odbywa się przewijanie przędzy; cewiarnia
SJP.pl
1. owijać coś na nowo, kolejny raz;
2. odwijać coś, np. taśmę, wełnę, z jednej szpuli, cewki i nawijać na inną szpulę, cewkę itp.;
3. zmieniać pieluszki dziecku;
4. w informatyce: przeciągać zawartość okna programu komputerowego, używając tzw. paska przewijania;
5. w obróbce plastycznej: dokonywać przetłoczenia naczynia z blachy lub tworzyw sztucznych, powodując, że ich powierzchnia zewnętrzna staje się powierzchnią wewnętrzną;
6. przewijać się:
a) potocznie: przechodzić, przejeżdżać, przelatywać, przepływać przez jakieś miejsce tam i z powrotem;
b) przenośnie o wielu osobach: znajdować się gdzieś przez jakiś czas, pojawiać się i znikać;
c) przedostawać się przez coś w zręczny, zwinny sposób, omijając przeszkody;
d) przenośnie: pojawiać się gdzieś co jakiś czas; powtarzać się, powracać;
e) występować co jakiś czas w różnych miejscach, wśród czegoś; przeplatać się;
f) o taśmie, lince itp.: nawijać się na szpulę
SJP.pl
czasownik
(1.1) odwijać z jednej szpuli i nawijać na drugą
(1.2) ponownie owijać czymś innym niż przedtem
(1.3) przemienić kształt i ułożenie naczynia ubrania tak, by strona wewnętrzna stała się zewnętrzną
(1.4) zmieniać pieluchę dziecku
(1.5) inform. o stronie internetowej lub dokumencie: przesuwać tak, by wyświetlany był inny fragment
czasownik zwrotny przewijać się
(2.1) być odwijanym z jednej szpuli i nawijanym na drugą
(2.2) pojawiać się gdzieś co jakiś czas
(2.3) przechodzić, przejeżdżać, przepływać, przelatywać przez jakieś miejsce; znajdować się w jakimś miejscu na jakiś czas i znikać (zwykle o dużej ilości czegoś)
Wiktionary
(1.1) Przed zwrotem kasety wideo do wypożyczalni należało ją bezwarunkowo przewinąć do początku.
(1.5) Przewiń stronę w dół, by zobaczyć dalszą część.
(2.2) Ta postać przewija się przez całą książkę.
(2.3) Przez to miejsce przewija się codziennie wiele osób.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲijät͡ɕ, AS: pševʹii ̯äć
Wiktionary
czas. dk. przewinąć
rzecz. przewijanie ndk., przewinięcie dk.
Wiktionary
grzech, występek, przewinienie, wykroczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. niecny uczynek
Wiktionary
rzecz. przewinienie n.
czas. przewinić dk.
Wiktionary
(1.1) przewinienie, grzech
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) błąd, występek; złe, niewłaściwe zachowanie; złamanie obowiązujących zasad
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: pševʹĩńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. wina ż., przewina ż.
przym. winny
czas. winić ndk., zawinić dk., obwiniać ndk., obwinić dk.
Wiktionary
(1.1) wykroczenie, wina, przestępstwo, grzech
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewinąć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pševʹĩńė̃ńće
Wiktionary
czas. przewijać ndk., przewinąć dk.
rzecz. przewijanie n.
Wiktionary
1. owinąć coś na nowo, kolejny raz;
2. odwinąć coś, np. taśmę, wełnę, z jednej szpuli, cewki i nawinąć na inną szpulę, cewkę itp.;
3. zmienić pieluszki dziecku;
4. w informatyce: przeciągnąć zawartość okna programu komputerowego, używając tzw. paska przewijania;
5. w obróbce plastycznej: dokonać przetłoczenia naczynia z blachy lub tworzyw sztucznych, powodując, że ich powierzchnia zewnętrzna staje się powierzchnią wewnętrzną;
6. przewinąć się:
a) potocznie: przejść, przejechać przelecieć, przepłynąć przez jakieś miejsce tam i z powrotem;
b) przenośnie o wielu osobach: pobyć gdzieś przez jakiś czas, pojawić się i zniknąć;
c) przedostać się przez coś w zręczny, zwinny sposób, omijając przeszkody;
d) przenośnie: pojawić się gdzieś co jakiś czas; powtórzyć się, powrócić;
e) wystąpić co jakiś czas w różnych miejscach, wśród czegoś; przepleść się;
f) o taśmie, lince itp.: nawinąć się na szpulę
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przewijać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvʲĩnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pševʹĩnõńć
Wiktionary
czas. ndk. przewijać
rzecz. przewijanie ndk., przewinięcie dk.
Wiktionary
wiosłując, pokonać jakąś trasę
SJP.pl
spędzać pewien czas na wiosłowaniu
SJP.pl
dawniej: przewieszony
SJP.pl
dawniej: spędzać pewien czas na wznoszeniu wiwatów i toastów
SJP.pl
pasmo słomy rozdzielone na dwie części i skręcone kłosami, służące zwykle do przewiązywania snopków zboża; powrósło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co służy do przewiązywania czegoś
(1.2) techn. poprzeczne połączenie kształtowników będących częścią ściskanego pręta kratownicy
(1.3) miejsce do zawracania między dwoma jezdniami na drodze z barierkami ochronnymi;
(1.4) archit. łącznik między budynkami poprowadzony ponad ulicą
Wiktionary
Przewiązka – miejsce przejazdu (zawrócenia) między dwoma jezdniami na drodze ograniczonej barierkami ochronnymi wzdłuż jezdni (najczęściej z pasem zieleni). Na autostradach przewiązka jest zamknięta barierkami ochronnymi, rozmontowywanymi w nagłych przypadkach np.: spowodowanych korkami związanymi z wypadkiem, umożliwiająca zawrócenie kierującym pojazdami.
Wikipedia
IPA: pʃɛˈvʲjɔ̃w̃ska, AS: pševʹi ̯õũ̯ska
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewlekać)
(1.1) przeciągnąć coś przez coś
(1.2) przeciągnąć coś z jednego miejsca na drugie
(1.3) przeciągnąć w czasie; spowodować zwłokę
(1.4) hig. wymienić poszwy, poszewki
czasownik zwrotny dokonany przewlec się (ndk. przewlekać się)
(2.1) przeciągnąć się w czasie
Wiktionary
rzecz. przewleczenie n., przewlekanie n., przewłoka ż.
przym. przewlekły
czas. wlec
Wiktionary
(1.1) przeciągnąć
(1.2) przeciągnąć, przenieść
(1.3) odwlec, przeciągnąć, przedłużyć
(2.1) przeciągnąć się, przedłużyć się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewlekać.
Wiktionary
rzecz. przewleczenie n., przewlekłość ż., przewłoka ż.
czas. przewlekać ndk., przewlec dk.
przym. przewlekły, przewlekany
przysł. przewlekle
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) elektron. przeznaczony do montażu przewlekanego
Wiktionary
rzecz. przewlekanie n.
czas. przewlekać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewlec)
(1.1) przeciągać coś przez coś
(1.2) przeciągać coś z jednego miejsca na drugie
(1.3) przeciągać w czasie; powodować zwłokę
(1.4) hig. wymieniać poszwy, poszewki
czasownik zwrotny niedokonany przewlekać się (dk. przewlec się)
(2.1) przeciągać się w czasie
Wiktionary
rzecz. przewłoka ż., przewlekanie n., przewlekłość ż.
przym. przewlekły, przewlekany
przysł. przewlekle
czas. wlec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha przeciągania się w czasie
Wiktionary
(1.1) Wielochorobowość i przewlekłość chorób są zjawiskami wyraźnie częściej dotyczącymi kobiet niż mężczyzn.
Wiktionary
przym. przewlekły
przym. przewlekle
rzecz. przewlekanie n., przewłoka ż.
czas. przewlekać
Wiktionary
1. trwający zbyt długo;
2. o chorobie: mający długotrwały przebieg
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. trwający długo, ciągnący się, przewlekający się za długo
(1.2) med. o chorobie: mający długotrwały przebieg
Wiktionary
(1.1) Znowu zapanowała długa, przewlekła cisza.
(1.2) Najczęściej przewlekła neuropatia cukrzycowa atakuje nerwy stóp i nóg, nieco rzadziej nerwy dłoni i ramion.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvlɛkwɨ, AS: pševleku̯y
Wiktionary
rzecz. przewlekłość ż., przewłoka ż., przewlekanie n., przewleczenie n.
czas. przewlekać ndk., przewlec dk.
przysł. przewlekle
Wiktionary
(1.2) chroniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zmiana bielizny
Wiktionary
regionalnie: gruby sworzeń łączący dyszel i śnice wozu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania
(1.2) przewodzący komu
Wiktionary
rzecz. przewodnictwo n., przewodniczący mos., przewodnicząca ż., przewodnik m., przewodniczka ż., przewodniczenie n.
czas. przewodniczyć ndk.
przym. przewodniczy
Wiktionary
(1.1) dominujący, główny, kluczowy, podstawowy, zasadniczy
(1.2) kierowniczy, naczelny
Wiktionary
rzadkie: odnoszący się do przewodnika, właściwy przewodnikowi
SJP.pl
1. zjawisko przewodzenia prądu elektrycznego lub ciepła;
2. funkcja przewodniczącego; kierowanie, zarządzanie kimś lub czymś, przewodzenie komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rola przewodniczenia, kierowania czymś
(1.2) turyst. ogół zajęć przewodnika turystycznego
(1.3) fiz. zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
(1.4) biol. przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. przewodni
rzecz. przewodniczka ż., przewodnicząca ż., przewodnik mzw./mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) dowództwo, przewodzenie, przywództwo, zarządzanie
(1.3) przewodność, przewodzenie
(1.4) przewodzenie, transmisja
Wiktionary
zdrobnienie od: przewodnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewodniczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pševodʹńičẽńe
Wiktionary
czas. przewodniczyć
rzecz. przewodnik mrz./mos./mzw.
Wiktionary
kobieta przewodnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
(1.2) kobieta, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
(1.3) przywódczyni duchowa lub ideowa
(1.4) zool. samica przewodząca stadu
Wiktionary
(1.1) Oprowadzała nas przewodniczka z muzeum w Cieszynie.
(1.4) Najokazalsza słonica, przewodniczka stada, szła na początku grupy.
Wiktionary
rzecz. przewodnictwo n., przewodzenie n., przewodniczenie n., przewodniczący m., przewodnicząca ż.
:: fm. przewodnik m.
czas. przewodzić ndk., przewodniczyć ndk.
przym. przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy, przewodni
skr. pwd.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) kierować przebiegiem spotkania, zebrania, obrad
Wiktionary
(1.1) Prezes firmy przewodniczył zebraniu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvɔdʲˈɲit͡ʃɨt͡ɕ, AS: pševodʹńičyć
Wiktionary
rzecz. przewodniczenie n., przewodniczący m., przewodnicząca ż., przewodnik mrz./mos./mzw.
Wiktionary
kobieta, która przewodniczy, kieruje obradami, dyskusją itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. czynny od: przewodniczyć
Wiktionary
(1.1) Honoratę wybrali na przewodniczącą samorządu szkoły.
Wiktionary
rzecz. przewodnictwo n., przewodzenie n., przewodniczenie n., przewodniczka ż., przewodnik m.
:: fm. przewodniczący m.
czas. przewodzić ndk., przewodniczyć ndk.
przym. przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy, przewodni
skr. pwd.
Wiktionary
1. osoba przewodnicząca obradami, dyskusją na posiedzeniu itp.;
2. samodzielny kierownik jakiegoś zespołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. czynny od: przewodniczyć
Wiktionary
Przewodniczący – osoba kierująca obradami lub dyskusją na posiedzeniu; zwierzchnik grupy kierujący jej działalnością.
Osoba sprawująca rolę przewodniczącego jest zwykle wybierana lub wyznaczana przez członków grupy. Obowiązkami przewodniczącego jest kierowanie pracami grupy, dbanie o ciągłość jej prac jak i o konsensus oraz przedstawianie lub reprezentowanie stanowisk czy zadań grupy poza jej obręb.
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɔ̃nt͡sɨ, AS: pševodʹńičõncy
Wiktionary
rzecz. przewodnicząca ż., przewodnik mrz./mos./mzw.
czas. przewodniczyć, przewodzić
Wiktionary
nadmiar wody w organizmie
SJP.pl
Przewodnienie – nadmiar wody w organizmie. Na podstawie molalności płynów ustrojowych oraz stężenia sodu można rozróżnić:
Wikipedia
1. oprowadzacz po muzeach itp.; cicerone;
2. osoba wskazująca drogę;
3. przywódca grupy;
4. zwierzę na czele stada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) turyst. osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
(1.2) osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
(1.3) przywódca duchowy lub ideowy
(1.4) opiekun służbowego psa
(1.5) harc. podstawowy stopień instruktorski w harcerstwie, oznaczany granatową podkładką pod Krzyżem Harcerskim;
(1.6) harc. instruktor posiadający stopień przewodnika (1.5)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) turyst. książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.;
(2.2) fiz. substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
(2.3) fiz. substancja, która przewodzi ciepło
(2.4) bot. część pędu głównego drzewa, która znajduje się powyżej najniższego konara;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) pies, który prowadzi niepełnosprawnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przewodnik oprowadził hałaśliwą grupę turystów po Starym Mieście.
(1.2) Podróżnik zdecydował się wynająć murzyńskiego przewodnika do przejścia przez dżunglę.
(2.1) Mimo że mieliśmy przewodnik, nie znaleźliśmy domu, w którym mieszkał znany pisarz.
(2.2) Najlepszymi przewodnikami są srebro, miedź i żelazo.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɔdʲɲik, AS: pševodʹńik
Wiktionary
rzecz. przewodnictwo n., przewodzenie n., przewodniczenie n., przewodniczący m., przewodnicząca ż.
:: fż. przewodniczka ż.
czas. przewodzić ndk., przewodniczyć ndk.
przym. przewodnicki, przewodniczy, przewodnikowy, przewodni
skr. pwd.
przysł. bezprzewodowo
Wiktionary
(1.3) guru
(1.5) skr. pwd.
(1.6) skr. pwd.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przewodnością, dotyczący przewodności
Wiktionary
rzecz. przewodność ż.
Wiktionary
Przewodowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Rawa Mazowiecka.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) za pomocą przewodów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysł. bezprzewodowo
Wiktionary
1. rura lub kanał w urządzeniach wentylacyjnych albo wodociągowych;
2. element obwodu elektrycznego, po którym przepływa energia elektryczna;
3. w prawie: zespół czynności zmierzających do osiągnięcia skutku prawnego;
4. w organizmie ludzkim, zwierzęcym lub roślinnym: kanał lub kanalik łączący narządy lub przewodzący substancje;
5. przewód doktorski, habilitacyjny - postępowanie związane z przeprowadzeniem doktoratu lub habilitacji;
6. w dawnej Polsce: przewiezienie, przeprowadzenie kogoś, czegoś, zwykle przez przewodnika; dziś żywe tylko w wyrażeniach: pod czyimś przewodem, za czyimś przewodem - pod czyimś przewodnictwem, dowództwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewodzić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pševoʒẽńe
Wiktionary
czas. przewodzić
rzecz. przewodnik mrz./mos./mzw.
Wiktionary
regionalnie: gruby sworzeń łączący dyszel i śnice wozu
SJP.pl
zdrobnienie od: przewód
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie
(1.2) fiz. być przewodnikiem prądu, ciepła, drgań akustycznych
Wiktionary
(1.1) Komendant przewodzi swojemu oddziałowi.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɔd͡ʑit͡ɕ, AS: pševoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. przewodniczący m., przewodnicząca ż., przewodnik m., przewodniczka ż., przewodzenie n., wodzenie n., dowodzenie n.
czas. wodzić ndk., dowodzić ndk.
przym. przewodnicki, przewodnikowy
przysł. bezprzewodowo
Wiktionary
(1.1) prowadzić, rozkazywać
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przeworno (niem. "Prieborn") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, siedziba gminy Przeworno.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie podkarpackim;
Wiktionary
Przeworsk ( Prevorscum, Civitas Prevorscensis, "Переворськ", פשבורסק) – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, siedziba powiatu przeworskiego i gminy wiejskiej Przeworsk, na Podgórzu Rzeszowskim, nad Mleczką, przy trasie międzynarodowej E40, dawna siedziba magnaterii polskiej. Jedno z najstarszych miast regionu. Za czasów I Rzeczypospolitej do powiatu przeworskiego należały miasta takie jak: Rzeszów, Łańcut, Leżajsk czy Sokołów Małopolski.
Wikipedia
(1.1) W 1621 roku Przeworsk stał się prywatnym miastem rodu Lubomirskich.
Wiktionary
rzecz. przeworszczanin mos., przeworszczanka ż.
przym. przeworski
Wiktionary
przymiotnik od: Przeworsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Przeworska, związany z Przeworskiem
Wiktionary
(1.1) Na ziemi przeworskiej gleby są jakościowo zróżnicowane.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɔrsʲci, AS: pševorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Przeworsk mrz., przeworszczanin mos., przeworszczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Przeworska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Przeworska (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Przewóz
SJP.pl
Odmiany herbu Przewoski
Przewoski (Przeworski, Przewóski, Rutendolf-Przewoski, Trzy Krze Ruty, błędnie Rütenberg-Przewoski) – kaszubski herb szlachecki, herb własny rodziny Przewoskich.
Wikipedia
czasownik niedokonany (dk. przewieźć)
(1.1) wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia
Wiktionary
(1.1) Mrówki przewożą przez granicę zwłaszcza papierosy i alkohol.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɔʑit͡ɕ, AS: pševoźić
Wiktionary
rzecz. przewoźnik m., przewóz m., Woźnica ż./mos./mzw.
Wiktionary
środowiskowo: wózek szpitalny do przewożenia chorych
SJP.pl
środowiskowo: przetrzymywać negatyw zbyt długo w wywoływaczu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
działalność polegająca na przewożeniu towarów lub osób
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek trudniący się przewozem
(1.2) przedsiębiorstwo trudniące się przewozem
Wiktionary
Przewoźnik – osoba fizyczna lub prawna oferująca ogółowi społeczeństwa transport w ramach usług regularnych lub okazjonalnych.
W Polsce to przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób na podstawie potwierdzenia zgłoszenia przewozu, a w transporcie kolejowym – na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.
Wikipedia
(1.1) Przewoźnicy podejrzewali, że to szlachcic przebrany, ale nie śmieli go zatrzymać, bo słyszeli także, że książęce wojska niedaleko.
(1.2) Polski przewoźnik powiększył swoją flotę o 20 nowych samolotów.
(1.2) Prezes UTK nałożył kary finansowe na przewoźników kolejowych.
(1.2) Zgodnie z przepisami, kabotaż na obszarze UE może wykonywać każdy przewoźnik, który posiada licencję wspólnotową.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɔʑɲik, AS: pševoźńik
Wiktionary
rzecz. przewoźnictwo n., przewóz m., przewozówka ż., przewoźność ż., przewożenie n., przewoziny nmos., przewoźne n., przewiezienie n., wożenie n., wiezienie n., poprzewożenie n.
:: fż. przewoźniczka ż.
czas. przewozić ndk., przewieźć dk., wozić ndk., wieźć dk., poprzewozić dk.
przym. przewoźniczy, przewoźny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który może zostać przewieziony
(1.2) daw. służący przy przewożeniu, używany do przewożenia
(1.3) daw. taki, który został skądś przewieziony
Wiktionary
rzecz. przewoźnictwo n., przewóz m., przewozówka ż., przewoźność ż., przewożenie n., przewoziny nmos., przewoźne n., przewiezienie n., wożenie n., wiezienie n., poprzewożenie n., przewoźnik mos.
:: fż. przewoźniczka ż.
czas. przewozić ndk., przewieźć dk., wozić ndk., wieźć dk., poprzewozić dk.
przym. przewoźniczy
Wiktionary
(1.3) współcz. importowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dostarczanie do miejsca przeznaczenia, wioząc kogoś lub coś
Wiktionary
rzecz. przewoźnik m., przewóz m., Woźnica ż./mos./mzw.
przym. przewozowy
Wiktionary
mechaniczne urządzenie w suszarniach służące do przesuwania przerabianego surowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewracać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvraˈt͡sãɲɛ, AS: pševracãńe
Wiktionary
czas. przewracać
rzecz. przewrotka ż., przewrotność ż., przewrót mrz.
przym. przewrotny
Wiktionary
potocznie:
1. gra, zabawa oparta na przewracaniu czegoś;
2. rodzaj zabawki dziecięcej
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewrócić)
(1.1) powodować upadek czegoś
(1.2) obracać na drugą stronę
(1.3) pot. rozrzucać podczas przeszukiwania
czasownik zwrotny niedokonany przewracać się (dk. przewrócić się)
(2.1) upadać
(2.2) leżąc, przekręcać się na drugi bok
Wiktionary
(1.1) Kot przewraca miskę do góry dnem.
(1.2) Ania zawsze przewracała sweter na lewą stronę przed praniem.
(2.1) Gdy zaczynałam uczyć się jeździć na łyżwach, często się przewracałam.
(2.2) Janek przewracał się niespokojnie na łóżku.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvrat͡sat͡ɕ, AS: pševracać
Wiktionary
rzecz. wywrót m., przewracanie n., przewrót m., przewrotka ż., przewrotność ż.
czas. wracać ndk., przewrócić dk.
przym. przewrotny
przysł. przewrotnie
Wiktionary
(1.1) obalać
Wiktionary
przeczulić;
1. uczynić nadmiernie wrażliwym, przeczulonym;
2. przewrażliwić się - stać się nadmiernie wrażliwym, przeczulonym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbyt duża wrażliwość; przeczulenie na punkcie czegoś
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pševražlʹivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. wrażliwość ż.
przym. przewrażliwiony, wrażliwy
czas. przewrażliwić
Wiktionary
(1.1) hiperestezja, nadczułość
Wiktionary
przeczulić;
1. uczynić nadmiernie wrażliwym, przeczulonym;
2. przewrażliwić się - stać się nadmiernie wrażliwym, przeczulonym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. nadmiernie wrażliwy, łatwo ulegający emocjom, przeczulony
Wiktionary
(1.1) On jest wyjątkowo przewrażliwiony na swoim punkcie, na najmniejszą uwagę reaguje zdenerwowaniem i złośliwością.
(1.1) Może jestem przewrażliwiona, ale wydaje mi się, że Franek ma gorączkę.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɔ̃nɨ, AS: pševražlʹivʹi ̯õny
Wiktionary
rzecz. przewrażliwienie n.
przym. wrażliwy
Wiktionary
(1.1) nadwrażliwy, przeczulony
Wiktionary
przeczulić;
1. uczynić nadmiernie wrażliwym, przeczulonym;
2. przewrażliwić się - stać się nadmiernie wrażliwym, przeczulonym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;
(1.2) mykol. nazwa systematyczna|Disciseda|Czern.|ref=tak., rodzaj grzyba z rodziny pieczarkowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʃɛˈvrɔtka, AS: pševrotka
Wiktionary
rzecz. przewrót m., przewracanie n., przewrócenie n., przewrotność ż.
czas. przewracać ndk., przewrócić dk.
przym. przewrotny, przewrotowy, przewrotkowy
przysł. przewrotnie
Wiktionary
(1.1) przerzutka, nożyce
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób przewrotny
Wiktionary
rzecz. przewrotność ż., przewrotka ż.
przym. przewrotny
czas. przewracać
Wiktionary
(1.1) chytrze, fałszywie, obłudnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przewrotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przewrotny; bardziej przewrotny
SJP.pl
potocznie, rzadko: osoba postępująca fałszywie, obłudnie, której zachowania są dwuznaczne; krętacz, obłudnik, hipokryta, dwulicowiec
SJP.pl
1. bycie zakłamanym, obłudnym, podstępnym; fałszywość, dwulicowość, obłuda, hipokryzja;
2. postępek nacechowany fałszem, obłudą, chytrością; podstęp;
3. przenośnie: bycie zaskakującym, zwodniczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto zachowuje się chytrze, przewrotnie, podstępnie i fałszywie
(1.2) postępek przewrotny, nacechowany fałszem, obłudą, chytrością; podstęp
(1.3) przen. bycie przewrotnym, zaskakującym, zwodniczym
Wiktionary
rzecz. przewracanie n., przewrót m., przewrotka ż.
czas. przewracać ndk., przewrócić dk.
przym. przewrotny
przysł. przewrotnie
Wiktionary
(1.1) perfidia, chytrość, przebiegłość, podstępność, jezuityzm, makiawelizm, fałszywość, dwulicowość, hipokryzja
(1.3) zwodniczość, dwuznaczność, wieloznaczność, przekora
Wiktionary
1. cechujący się fałszem, zakłamaniem, obłudą, posługujący się podstępem i wykrętami; podstępny, wykrętny;
2. przenośnie: ukrywający prawdziwe oblicze, np. przewrotny tytuł książki; zwodniczy, zaskakujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się fałszem, obłudą
(1.2) działający lub zrobiony na opak
(1.3) skrywający prawdziwe cechy
(1.4) daw. taki, którego celem jest przewrót
Wiktionary
rzecz. przewrotność ż., przewrót mrz., przewrotka ż., przewracanie n., przewrócenie n.
czas. przewracać ndk., przewrócić dk.
przym. przewrotowy
przysł. przewrotnie
Wiktionary
(1.1) fałszywy, intrygancki, kłamliwy, obłudny, oszukańczy, wykrętny
(1.2) opaczny, przekorny, psotny
(1.3) niepewny, skryty, tajemniczy, zakonspirowany
(1.4) przewrotowy, rewolucyjny, wywrotowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewracać)
(1.1) dokonany od|przewracać.
czasownik zwrotny przewrócić się
(2.1) dokonany od|przewracać się.
Wiktionary
(2.1) Gaspode szczeknął. Wilk zaskowyczał i przewrócił się na grzbiet.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvrut͡ɕit͡ɕ, AS: pševrućić
Wiktionary
czas. przewracać
rzecz. przewrócenie n., wywrót mrz., przewrotka ż., przewrotność ż., przewrót mrz.
przym. przewrotny
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk świtnonć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. nagła, gwałtowna zmiana w czymś, radykalny zwrot
(1.2) polit. nagła zmiana władzy państwowej, często dokonywana przy użyciu wojska
(1.3) lotn. figura akrobatyczna polegająca na przejściu samolotu z lotu poziomego w stromo wznoszący, następnie nawróceniu i zejściu lotem nurkowym na pierwotną wysokość, ale w kierunku przeciwnym
(1.4) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wykonaniu szybkiego obrotu ciała o 360° w płaszczyźnie pionowej
(1.5) muz. zob. przewrót interwału.
(1.6) muz. zob. przewrót akordu.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. przewrócenie n., przewracanie n., przewrotka ż., przewrotność ż.
czas. przewracać ndk., przewrócić dk.
przym. przewrotowy, przewrotny
Wiktionary
(1.4) pot. fikołek
Wiktionary
dawniej: wróżąc, przepowiadać coś komuś
SJP.pl
doskonały, świetny
SJP.pl
dawniej: użyć w nadmiarze nowych wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przewyższać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛvɨʃˈːãɲɛ, AS: pševy•šãńe
Wiktionary
czas. przewyższać
przysł. wysoko
przym. wysoki, wysokościowy
temsłow. wysoko-
rzecz. wysokościowiec mrz., wysokość ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewyższyć)
(1.1) być wyższym od kogoś lub czegoś
(1.2) mieć większą liczbę czegoś
(1.3) prześcigać kogoś, być lepszym
Wiktionary
(1.1) Adam przewyższa Janka o głowę.
(1.2) Nasze wpływy przewyższają wydatki.
(1.3) Przewyższasz go wiedzą.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɨʃːat͡ɕ, AS: pševy•šać
Wiktionary
przym. wysoki, wysokościowy
rzecz. wysokościowiec mrz., wysokość ż., przewyższanie n.
przysł. wysoko
temsłow. wysoko-
Wiktionary
(1.3) górować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przewyższać)
(1.1) dokonany od|przewyższać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈvɨʃːɨt͡ɕ, AS: pševy•šyć
Wiktionary
przysł. wysoko
przym. wysoki, wysokościowy
temsłow. wysoko-
rzecz. wysokościowiec mrz., wysokość ż.
Wiktionary
dawniej: przyswajać, zapożyczać, przejmować
SJP.pl
1. rura lub kanał w urządzeniach wentylacyjnych albo wodociągowych;
2. element obwodu elektrycznego, po którym przepływa energia elektryczna;
3. w prawie: zespół czynności zmierzających do osiągnięcia skutku prawnego;
4. w organizmie ludzkim, zwierzęcym lub roślinnym: kanał lub kanalik łączący narządy lub przewodzący substancje;
5. przewód doktorski, habilitacyjny - postępowanie związane z przeprowadzeniem doktoratu lub habilitacji;
6. w dawnej Polsce: przewiezienie, przeprowadzenie kogoś, czegoś, zwykle przez przewodnika; dziś żywe tylko w wyrażeniach: pod czyimś przewodem, za czyimś przewodem - pod czyimś przewodnictwem, dowództwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. element obwodu służący do prowadzenia prądu;
(1.2) techn. kanał (rura, wąż) umożliwiający przepływ substancji sypkich, cieczy, gazów
(1.3) biol. med. narząd transportujący substancje wewnątrz organizmów
(1.4) postępowanie mające na celu uzyskanie stopnia naukowego;
(1.5) praw. pot. zob. przewód sądowy.
(1.6) przest. inspirowanie, prowadzenie czegoś, kierowanie czymś, bycie przewodnikiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.6) Za twoim przewodem, / Złączym się z narodem.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛvut, AS: pševut
Wiktionary
przym. przewodowy
przysł. bezprzewodowo
Wiktionary
(1.1) kabel
(1.2) kanał, rura
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. osiedle w Krakowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) transport, przewiezienie
(1.2) daw. przystań
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza firma zajmuje się przewozem osób na terenie Polski.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛvus, AS: pševus
Wiktionary
rzecz. przewoźnik m., przewożenie n., przewiezienie n.
czas. przewozić ndk., przewieźć dk.
przym. przewozowy, przewoźny
Wiktionary
(1.1) przewożenie
Wiktionary
1. wędrując, przebywać jakąś przestrzeń;
2. spędzać pewien czas na wędrowaniu, podróżowaniu
SJP.pl
przewężek błękitny - owad z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
Pr
Wikipedia
fragment, odcinek czegoś węższy od reszty; zwężone miejsce
SJP.pl
rzadko: przewęzić
SJP.pl
przenosić prawo własności nieruchomości na inną osobę lub instytucję
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce na dziale wodnym którędy przeciągano łodzie z systemu jednej rzeki do systemu drugiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zwłoka
(1.2) żegl. otwór przez który przewleczony jest łańcuch kotwiczny, kluza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pʃɛˈvwɔka, AS: pševu̯oka
Wiktionary
rzecz. przewlekanie n., przewleczenie n., przewlekłość ż.
czas. przewlekać ndk., przewlec dk.
przym. przewlekły
przysł. przewlekle
Wiktionary
(1.2) kluza
Wiktionary
poprzez; z powodu, ze względu na
SJP.pl
przyimek, służący do określania…
(1.1) …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
(1.2) …narzędzia użytego do wykonania czynności
(1.3) …wykonawcy czynności w formach strony biernej
(1.4) …przyczyny wykonania czynności
(1.5) …czasu trwania czynności
(1.6) …operacji dzielenia (w matematyce)
Wiktionary
(1.1) Pociąg jedzie przez most.
(1.2) Astronomowie patrzą przez teleskopy.
(1.3) Piotrek nie był lubiany przez panią od polskiego.
(1.3) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny".
(1.4) Przez te twoje głupie pomysły nie mamy już pieniędzy!
(1.5) Pisał do niej list przez trzy godziny, a potem zapomniał przykleić znaczek na kopertę.
(1.6) Proszę pani, a Kamil nie wie, ile to jest osiem przez dwa, a ja wiem, że cztery!
Wiktionary
IPA: pʃɛs, AS: pšes
Wiktionary
(1.4) z powodu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nadzwyczaj, niezwykle, bardzo zabawny
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛzaˈbavnɨ, AS: pšezabavny
Wiktionary
przysł. przezabawnie
rzecz. zabawa ż.
Wiktionary
(1.1) przekomiczny, prześmieszny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. bardzo zacny
Wiktionary
rzecz. przezacność ż.
przysł. przezacnie
Wiktionary
wulgarnie: bardzo fajny, interesujący, imponujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice;
Wiktionary
Przezchlebie (od 10 marca 1947; od 27 listopada 1945 do 10 stycznia 1947 "Bezchlebie", od 10 stycznia 1947 do 10 marca 1947 "Brzezchlebie"; niem. "Preschlebie") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Zbrosławice.
Wikipedia
(1.1) Gdy będziesz w Przezchlebiu wstąp do Hildy.
Wiktionary
rzecz. przezchlebianin mos., przezchlebianka ż.
przym. przezchlebski
Wiktionary
taki, który wykonuje się przez czaszkę
SJP.pl
przyimek
(1.1) forma oboczna przyimka → przez
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛzɛ, AS: pšeze
Wiktionary
przez niego
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) książk. przez niego
Wiktionary
(1.1) Częściowym powrotem do psychologicznej interpretacji jest doktryna Jeana Piageta, zwana przezeń epistemologią genetyczną.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛzɛ̃ɲ, AS: pšezẽń
Wiktionary
człon rodzajowy niektórych motyli z rodziny wachlarzykowatych, np. przezierka pokrzywianka, przezierka prosowianka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przyrząd zwiększający dokładność celowania; diopter
2. motyl z rodziny o tej samej nazwie
3. niewielki otwór w drzwiach, bramie itp., służący do wyglądania; wizjer; judasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki otwór do wyglądania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina motyli podobnych do os, średniej wielkości, o ciele zwykle z żółtymi paskami i przezroczystych skrzydłach na brzegach pokrytych łuskami
SJP.pl
Przeziernikowate (Sesiidae syn. Aegeriidae) – rodzina motyli obejmująca około 1000 gatunków.
Skrzydła przezroczyste, ciało zwykle z żółtymi paskami, często jaskrawymi. Z wyglądu są podobne do os i potrafią naśladować wydawane przez nie w czasie lotu odgłosy. Gąsienice niektórych gatunków są szkodnikami roślin uprawnych.
Wikipedia
o cechach przeziernikowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
przezierność karkowa - badanie mierzące nagromadzenie płynu z tyłu szyi płodu pod koniec pierwszego trymestru
SJP.pl
przejrzysty, przezroczysty, transparentny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. przejrzysty przezroczysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przezimować.
Wiktionary
rzecz. zimowisko n., zimowlina ż., zima ż., zimówka ż., zimno n., zimowanie n.
czas. przezimować dk., zimować ndk.
przym. zimowy, zimny
przysł. zimno, zimowo
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) spędzić gdzieś zimę
Wiktionary
(1.1) Stara Irlandka z naprzeciwka przezimowała na Cyprze, a teraz wróciła na lato do Belfastu.
Wiktionary
czas. zimować ndk.
rzecz. zimownik mzw./mos., zimowisko n., zimowanie n., przezimowanie n., zima ż.
przysł. zimowo, zimą
przym. zimowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu
(1.2) odczasownikowy od|przeziębić.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšeźẽmbʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. przeziębić (się) dk., przeziębiać (się) ndk.
przym. przeziębiony, przeziębieniowy
Wiktionary
(1.2) zaziębienie, zziębnięcie
Wiktionary
chory na skutek przeziębienia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeziębiać)
(1.1) med. spowodować przeziębienie; wywołać chorobę wskutek narażenia na działanie zimna
(1.2) pot. nadmiernie oziębić
czasownik zwrotny dokonany przeziębić się (ndk. przeziębiać się)
(2.1) med. zachorować w wyniku nadmiernego ochłodzenia
(2.2) pot. oziębić się zbytnio
Wiktionary
(1.1) Dziecko przeziębiło nogi w mokrych butach.
Wiktionary
rzecz. przeziębienie n.
Wiktionary
bardzo zziębnąć, zmarznąć; przemarznąć
SJP.pl
bardzo zziębnąć, zmarznąć; przemarznąć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stpol. bez liku
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛzlʲiʃ, AS: pšezlʹiš
Wiktionary
(1.1) bezlisz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawna prosta waga przesuwnikowa o stałym odważniku; waga rzymska, bezmian
SJP.pl
wyrostek na ciele niektórych owadów, będący pozostałością zredukowanego skrzydła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeznaczać.
Wiktionary
czas. przeznaczać, przeznaczyć
rzecz. przeznaczenie n., przeznaczona ż., przeznaczony mos.
przym. przeznaczony
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeznaczyć)
(1.1) określać cel
Wiktionary
(1.1) On przeznacza połowę swojej pensji na żywność.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈznat͡ʃat͡ɕ, AS: pšeznačać
Wiktionary
rzecz. przeznaczony mos., przeznaczenie n., przeznaczanie n., przeznaczona ż.
czas. przeznaczyć dk.
przym. przeznaczony
Wiktionary
(1.1) predestynować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cel, dla którego służy dana rzecz
(1.2) nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
(1.3) odczasownikowy od|przeznaczyć.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Stworzyłem urządzenie, którego przeznaczeniem jest pomoc osobom niesłyszącym.
(1.2) Wróżka wywróżyła mi, że moim przeznaczeniem jest zawód aktora i życie w bogactwie.
(1.3) Burmistrz zapowiedział przeznaczenie dużej kwoty na nowy stadion.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšeznačẽńe
Wiktionary
rzecz. przeznaczony mos., przeznaczanie n., przeznaczona ż.
czas. przeznaczać ndk., przeznaczyć dk.
przym. przeznaczony
Wiktionary
(1.2) los, fatum
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy bierny od: przeznaczyć
(1.2) o kobietach: będąca czyimś przeznaczeniem
forma przymiotnika.
(2.1) rodzaj żeński: zob. przeznaczony.
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) przen. osoba, w której upatruje się przyszłą żonę
Wiktionary
(1.1) Ta szczoteczka jest przeznaczona do mycia paznokci.
(1.2) One są wam przeznaczone.
(2.1) No i spotkała ciebie łotrze przeznaczona tobie dola!
(3.1) Oto idzie moja przeznaczona!
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛznaˈt͡ʃɔ̃naˈ, AS: pšeznačõna
Wiktionary
czas. przeznaczyć dk., przeznaczać ndk.
rzecz. przeznaczenie n., przeznaczanie n., przeznaczony m.
przym. przeznaczony
Wiktionary
(3.1) ukochana
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy bierny od: przeznaczyć
(1.2) o człowieku, ludziach: będący czyimś przeznaczeniem
przymiotnik
(2.1) taki, który musi się stać
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) przen. książk. osoba, w której upatruje się przyszłego partnera
Wiktionary
(1.1) Ta szczoteczka jest przeznaczona do mycia paznokci.
(1.2) Jesteśmy sobie przeznaczeni.
(2.1) No i spotkał ciebie łotrze przeznaczony tobie los!
(3.1) Oto idzie mój przeznaczony!
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛznaˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: pšeznačõny
Wiktionary
czas. przeznaczyć dk., przeznaczać ndk.
rzecz. przeznaczenie n., przeznaczanie n., przeznaczona ż.
Wiktionary
(2.1) przesądzony, nieunikniony, nieuchronny, konieczny
(3.1) ukochany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeznaczać)
(1.1) dokonany od|przeznaczać.
Wiktionary
(1.1) Przeznaczyli pieniądze na cele naukowe.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈznat͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšeznačyć
Wiktionary
rzecz. przeznaczony mos., przeznaczanie n., przeznaczenie n., przeznaczona ż.
czas. przeznaczać ndk.
przym. przeznaczony
Wiktionary
zmienić znak drogowy lub logo w danym miejscu
SJP.pl
taki, który wykonuje się przez odbytnicę
SJP.pl
kobieta przezorna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która jest rozważna, zapobiegliwa
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. lp. ż. od: przezorny
Wiktionary
(1.1) Przezorna zawsze ubezpieczona.
(2.1) Jest przezorna kobieta i nie ma przezornej kobiety.
(2.1) Moja droga przezorna kobieto!
Wiktionary
IPA: pʃɛˈzɔrna, AS: pšezorna
Wiktionary
rzecz. przezorny mos., przezorność ż.
przym. przezorny
przysł. przezornie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przezorny
Wiktionary
(1.1) (…) albo mię otoczyły górne światła one, / które mocą niebieską przezornie stworzone, (…).
(1.1) Ale rezonujmy rozsądnie i sprawiedliwie, myślmy tak o nich, jak należy, mądrze i przezornie, (…).
(1.1) Ojalika zatrzymała się za wrakiem unieruchomionej na zawsze ciężarówki, ograbionej przezornie ze wszystkiego, co przenośne, nawet szyb:[https://archive.org/details/wkrajuniewiernyc0000duka/page/117/mode/1up 117].
(1.1) Meyer przezornie wyłączył się
(1.1) Cztery pary oczu patrzyły na niego nieufnie i z niepokojem, a czworo ust przezornie milczało:[https://archive.org/details/lesio0000chmi/page/269/mode/1up 269].
(1.1) Janusz spojrzał na przyjaciół bystrzej i przezornie odsunął się na drugi koniec pnia:[https://archive.org/details/uczniowiespartak0000unse/page/41/mode/1up 41].
(1.1) Bubo zaskomlał, ale Kalias nie oglądając się ruszył dalej, przezornie szerokim półkolem omijając pracujących przy rozbiórce chaty.
(1.1) Namyślałem się przezornie i długo, jakby ów milionowy majątek dla nas utrzymać.
(1.1) Odłożyła worek — wbiła przezornie igłę w wór, żeby się nie wysmyknęła — (…)
(1.1) To rzekłszy, zsiadł z konia i Helenie zsiąść pomógł; następnie jął zdejmować terlice i wydobywać zapasy żywności, w które się był przezornie w Rozłogach zaopatrzył.
(1.1) Przezornie, bacząc na szczęśliwą porę, / Rzucajmy iskry w serca[,] do burz skore…
(1.1) Słoń powolnym ruchem zwrócił głowę w kierunku Tomka trzymającego w ręku apetyczny owoc. Wyciągnął trąbę, lecz Tomek, niepewny bezpieczeństwa, przezornie schował się za stojącego przy nim Smugę.
(1.1) Zakupioną niedawno trzyletnią corsę sołtys przezornie ubezpieczył od wszelkiego rodzaju wypadków, w tym kradzieży.
(1.1) Przezornie sprawdziłem godzinę odjazdu pociągu z Raciborza, godzinę, o której zatrzymuje się w Rybniku, i o której przyjeżdża do Warszawy. Wszystko się zgadzało.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈzɔrɲɛ, AS: pšezorńe
Wiktionary
rzecz. przezorny mos., przezorność ż., przezorna ż.
przym. przezorny
Wiktionary
(1.1) zapobiegliwie, przewidująco, ostrożnie, rozważnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przezornie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przezorny
SJP.pl
zdolność przewidywania, ostrożność, zapobiegliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie przezornym
Wiktionary
przym. przezorny
przysł. przezornie
rzecz. przezorny mos., przezorna ż.
Wiktionary
(1.1) ostrożność, zapobiegliwość
Wiktionary
1. przewidujący następstwa, zważający na przyszłość; ostrożny, czujny, przenikliwy, baczny;
2. wynikający z takiego postępowania, np. przezorna rada
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozważny, przewidujący konsekwencje
(1.2) stpol. przezroczysty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś przezorny (1.1)
Wiktionary
IPA: pʃɛˈzɔrnɨ, AS: pšezorny
Wiktionary
rzecz. przezorna ż., przezorność ż.
przysł. przezornie
Wiktionary
(1.1) dalekowzroczny, przewidujący, zapobiegliwy
Wiktionary
taki, który wykonuje się przez otrzewną
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. bezpiecznie, spokojnie
Wiktionary
(1.1) Będzie tu przezpiecznie jak nigdzie indziej!
Wiktionary
taki, który wykonuje się przez pochwę
SJP.pl
taki, który wykonuje się przez przełyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fot. obraz na materiale przezroczystym przeznaczony do oglądania w prześwicie lub za pomocą diaskopu;
(1.2) książk. przejrzysta przestrzeń
(1.3) rzad. przezroczystość czegoś
(1.4) archit. nieoszklony otwór w ścianie budowli przepuszczający do wnętrza światło dzienne;
Wiktionary
(1.1) Na geografii pani pokazywała nam przezrocza ze zdjęciami z Himalajów.
(1.4) Kościelne przezrocza wypełniono alabastrowymi płytkami.
Wiktionary
rzecz. przezrocz ż., przezroczystość ż.
przym. przezroczowy, przezroczy, przezroczysty
przysł. przezroczo, przezroczysto, przezroczyście
Wiktionary
(1.1) slajd
Wiktionary
biały przepuszczający światło; przeźroczystobiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest przezroczyste
Wiktionary
Przezroczystość – zdolność materiału, ośrodka do przewodzenia (transmitancji) światła.
Wikipedia
(1.1) Cerę twarzy miała bladawą i często zmęczoną, różowe usta i szare oczy, które kryształową swą przezroczystością przypominały czasem oczy dziecięce.
Wiktionary
rzecz. przezrocze n.
przym. przezroczysty, przeźroczysty
przysł. przezroczyście
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przezroczysty
SJP.pl
1. przepuszczający promienie świetlne; przejrzysty; ażurowy;
2. umożliwiający wgląd otoczenia za sobą; transparentny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który przepuszcza światło
(1.2) prześwitujący
Wiktionary
(1.1) Jak myślisz, dlaczego muchy nie widzą przezroczystego okna?
(1.1) Możemy zobaczyć dno jeziora, ponieważ woda jest przezroczysta.
(1.2) Miała na sobie przezroczysty szlafrok.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛzrɔˈt͡ʃɨstɨ, AS: pšezročysty
Wiktionary
rzecz. przezrocze n., przezroczystość ż., przeźroczystość ż.
przym. przeźroczysty
przysł. przezroczyście, przeźroczyście
Wiktionary
(1.1) przeźroczysty, klarowny; rzad. transparentny
(1.2) przeźroczysty, przejrzysty
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: przezroczysto, przezroczyście
SJP.pl
taki, który wykonuje się przez skórę
SJP.pl
dawniej: zmienić ubranie, przebrać
SJP.pl
dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym
Wiktionary
(1.1) Salvador Dalí otrzymał od Francuza przezwisko będące anagramem jego pseudonimu: Avida Dollars (po francusku: „chciwy dolarów”).
Wiktionary
IPA: pʃɛˈzvʲiskɔ, AS: pšezvʹisko
Wiktionary
rzecz. przezywanie n., przezwanie n.
czas. przezywać ndk., przezwać dk., zwać ndk., nazwać dk., nazywać ndk.
przym. przezwiskowy
Wiktionary
(1.1) pot. ksywka, nick, pseudonim
Wiktionary
dający się przezwyciężyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przezwyciężyć)
(1.1) pokonywać coś z wysiłkiem
czasownik zwrotny niedokonany przezwyciężać się (dk. przezwyciężyć się)
(2.1) opanowywać siłą woli własne uczucia, zachowania
Wiktionary
czas. przezwyciężyć
rzecz. przezwyciężanie n., przezwyciężenie n.
Wiktionary
(1.1) przemagać, pokonywać, zwyciężać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przezwyciężać)
(1.1) dokonany od|przezwyciężać.
czasownik zwrotny dokonany przezwyciężyć się (ndk. przezwyciężać się)
(2.1) dokonany od|przezwyciężać się.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛzvɨˈt͡ɕɛ̃w̃ʒɨt͡ɕ, AS: pšezvyćẽũ̯žyć
Wiktionary
rzecz. przezwyciężenie n., przezwyciężanie n.
czas. przezwyciężać ndk.
Wiktionary
(1.1) pokonać, przełamać, przemóc, zwalczyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przezywać.
Wiktionary
rzecz. przezwanie n., przezwisko n.
czas. przezywać ndk., przezwać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) nadawać komuś przezwisko
(1.2) zwracać się do kogoś obelżywie
Wiktionary
rzecz. przezwisko n., przezywanie n.
przym. łozwać sie
Wiktionary
1. wywierać nacisk na coś
2. posuwać się, wznosić się w górę gwałtownie
3. wstrzymując oddech, napinać mięśnie brzucha, aby wywołać ucisk na odpowiednie narządy jamy brzusznej
4. przenośnie:
a) pobudzać do czegoś
b) usilnie dążyć do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) posuwać się z wysiłkiem, gwałtownie naprzód lub w górę
(1.2) przen. usilnie do czegoś dążyć, forsować coś
(1.3) med. napinać mięśnie, wywołując ucisk na odpowiednie narządy jamy brzusznej, najczęściej podczas porodu
(1.4) stpol. zapierać się, nie przyznawać się do czegoś
Wiktionary
(1.1) Statek parł niestrudzenie naprzód, prując dziobem fale.
Wiktionary
IPA: pʃɛt͡ɕ, AS: pšeć
Wiktionary
czas. naprzeć, poprzeć, wyprzeć, zaprzeć, przyprzeć, wesprzeć, uprzeć się, podeprzeć, odeprzeć, opierać
rzecz. pierczyk mos., pierca mos., zapora ż., parcie
Wiktionary
Przećmino – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg.
Przez miejscowość przebiega droga powiatowa nr 3306Z z Korzystna do drogi wojewódzkiej nr 102 w okolicy Błotnicy.
Wikipedia
potocznie: sprzedać coś i wydać uzyskane pieniądze na ćpanie
SJP.pl
1. ćwicząc, wprawiać się w wykonywaniu czegoś;
2. nadwerężać zbyt długimi lub intensywnymi ćwiczeniami
SJP.pl
skrót od: przełom
SJP.pl
skrót
(1.1) przełożył, przełożyła, przełożyli, przełożyły
Wiktionary
skr. przekł.
Wiktionary
(1.1) tł., tłum.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeładować.
Wiktionary
czas. ładować, przeładowywać, przeładować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przeładowywać.
Wiktionary
(1.1) Załoga Endeavoura przymocuje do stacji ważącą 2, 5 tony konstrukcję kratową modułu łącznikowego ITS S5 Truss, wymieni żyroskop pomocny w określaniu położenia statku, przeładuje na stację sprzęt oraz części zamienne, a także przetestuje system, który pozwoli promowi ewentualnie pozostać dłużej na orbicie dzięki pobieraniu z ISS energii elektrycznej.
(1.1) Marcinkowski wyciągnął z kabury pod pachą swoją tetetkę i przeładował ją.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛwaˈdɔvat͡ɕ, AS: pšeu̯adovać
Wiktionary
czas. przeładowywać, ładować
rzecz. ładownia ż., ładownica ż., wyładunek mrz., przeładowanie n., ładowarka ż.
Wiktionary
miejsce przeznaczone do przeładowywania towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeładowywać.
Wiktionary
czas. ładować, przeładowywać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) obciążać ładunkiem ponad miarę
(1.2) zmieniać ładunek, np. w broni palnej
(1.3) przenosić ładunek z jednego środka transportu na drugi
Wiktionary
(1.1) Ruszyłem w stronę Szyjki, demonstracyjnie przeładowując pepeszę.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛwadɔˈvɨvat͡ɕ, AS: pšeu̯adovyvać
Wiktionary
rzecz. przeładunek m., ładunek m., przeładowanie n., przeładowywanie n., ładownia ż., ładownica ż., wyładunek mrz., ładowarka ż.
czas. przeładować, ładować
przym. przeładunkowy
Wiktionary
przeładowywanie towaru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przeładunkiem, dotyczący przeładunku
Wiktionary
(1.1) Każda z tych dzielnic ma już obecnie, u swego zarania, po kilkanaście tysięcy mieszkańców z hakiem, tak więc z usług przeładunkowych Dworca Południowego korzysta dziennie populacja rzędu Radomia, Kielc, Białegostoku.
Wiktionary
rzecz. ładownica ż., przeładunek mrz., wyładunek mrz., ładownia ż.
czas. przeładowywać, ładować
Wiktionary
wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) droga, trasa biegnąca w naturalnym terenie, zwykle przez las i zarośla
Wiktionary
Przełaj – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sędziszów. Ma status sołectwa.
Przełaj leży na styku trzech województw: świętokrzyskiego, małopolskiego (wieś Karczowice) i śląskiego (wieś Koryczany).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
rzecz. przełajówka ż., przełajowiec m.
przym. przełajowy
Wiktionary
najkrótszą drogą, nie trzymając się wytyczonej drogi; na przełaj
SJP.pl
potocznie: zawodnik uprawiający biegi przełajowe
SJP.pl
bieg lub wyścig odbywający się w naturalnie trudnym terenie
SJP.pl
→ Przełaj
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Przełajem
Wiktionary
rzecz. Przełaj mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. pot. narta do uprawiania narciarstwa przełajowego
Wiktionary
rzecz. przełaj m.
Wiktionary
cecha fizyczna minerałów polegająca na tym, że pod wpływem uderzenia pękają wzdłuż nieregularnej powierzchni
SJP.pl
Przełam − w mineralogii, zdolność minerału do dzielenia się wzdłuż powierzchni nierównych, przypadkowych niezwiązanych z wewnętrzną strukturą kryształu.
Cecha ta występuje zwłaszcza w przypadku kryształów, które nie mają łupliwości i rozpadają się pod działaniem czynników mechanicznych nieprawidłowo, wzdłuż krzywych powierzchni przełamu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przełamać.
Wiktionary
Przełamanie ( breakthrough) – to natarcie na broniącego się przeciwnika; jest formą natarcia, w której wojska dążą do przedarcia się poprzez jego obronę. Przez przełamanie dąży się do uchwycenia obiektów w głębi, w ten sposób naruszona zostaje spoistość obrony przeciwnika. Ma ono miejsce na wąskim odcinku obrony, wymaga ześrodkowania odpowiednich sił i środków.
Wikipedia
czas. przełamać dk.
rzecz. przełom mrz., przełamywanie n.
przym. przełomowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przełamywać)
(1.1) dokonany od|przełamywać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈwãmat͡ɕ, AS: pšeu̯ãmać
Wiktionary
czas. złamać
rzecz. przełom mrz., przełamanie n., przełamywanie n.
przym. przełomowy
Wiktionary
nadmiernie odławiać ryby na jakimś obszarze wodnym, powodując zmniejszenie się pogłowia ryb
SJP.pl
warstwa skały osadowej występujaca wśród innej skały osadowej o znacznie większej miąższości
SJP.pl
1. miejsce przełażenia (np. w zaroślach), otwór w murze, płocie itp.;
2. mostek przerzucony w kopalni nad przenośnikami, rynnami, służący do przechodzenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: przełaz
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|przełykać.
Wiktionary
(1.1) Jedyne, co możesz zrobić w swojej żałości, to próbować trwać; jedyne, w co możesz uwierzyć, to że przełkniesz kolejną rację żywnościową, grudowatą szarą papkę.
Wiktionary
czas. połykać, przełykać
rzecz. przełyk mrz.
przym. przełykowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś
(1.2) książk. granica między dwoma okresami, koniec jednego i początek drugiego
(1.3) geol. odcinek wąskiej doliny o stromych zboczach, w którym rzeka przedziera się między górami;
(1.4) med. moment zwrotny w przebiegu ostrej choroby
(1.5) szach. manewr szachowy mający dać określoną przewagę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Staż w tej amerykańskiej firmie stał się przełomem w jej karierze zawodowej.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛwɔ̃m, AS: pšeu̯õm
Wiktionary
rzecz. przełomowość ż., przełamanie n., przełamywanie n., łamanie n., Przełom m.
czas. przełamać dk., przełamywać ndk., łamać ndk.
przym. przełomowy
Wiktionary
(1.1) zwrot
(1.4) kryzys, przesilenie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przełomowe; cecha tych, którzy są przełomowi
Wiktionary
przym. przełomowy
rzecz. przełom mrz.
Wiktionary
stanowiący przełom, moment zwrotny w przebiegu czegoś
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dotyczący przełomu, wprowadzający nagłą, zasadniczą zmianę
Wiktionary
(1.1) Przełomowym momentem bitwy był atak hetmana Stanisława Jabłonowskiego.
Wiktionary
rzecz. przełom m., przełomowość ż., przełamywanie n., przełamanie n.
czas. przełamywać ndk., przełamać dk.
Wiktionary
(1.1) decydujący, krytyczny
Wiktionary
nadmiernie odłowić ryby na jakimś obszarze wodnym, powodując zmniejszenie się pogłowia ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekol. ryb. ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;
Wiktionary
Przełowienie – nadmierna, niekontrolowana eksploatacja łowisk sprowadzająca populacje poławianych gatunków poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia. Przełowienie jest przykładem zjawiska znanego jako tragedia wspólnego pastwiska.
Wikipedia
nadmiernie odłowić ryby na jakimś obszarze wodnym, powodując zmniejszenie się pogłowia ryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przełożyć.
(1.2) techn. w przekładniach: stosunek prędkości obrotowej wału napędzającego do prędkości obrotowej wału napędzanego
(1.3) książk. zależność, związek między czymś a czymś
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pšeu̯ožẽńe
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładnia ż., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładalność ż., przekładanie n., przekładnik mrz.
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładniowy, przekładowy, przekładalny
Wiktionary
przestarzale:
1. funkcja przełożonego, sprawowanie władzy zwierzchniej; zwierzchność, zwierzchnictwo;
2. grupa przełożonych
SJP.pl
zwierzchniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kobieta wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś
forma czasownika.
(2.1) ims. od: przełożyć
Wiktionary
(1.1) Siostra Anna poprosiła o pozwolenie przełożoną.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. przełożony m.
Wiktionary
(1.1) zwierzchniczka, szefowa, kierowniczka, dyrektorka
Wiktionary
urzędowo: zwierzchni, nadrzędny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś
forma czasownika.
(2.1) ims. od: przełożyć
Wiktionary
Przełożony (inaczej "zwierzchnik") – ktoś, kto ma władzę zwierzchnią, wydaje polecenia. Występuje prawie we wszystkich sferach życia społecznego i zawodowego.
Wikipedia
(1.1) Mój przełożony zlecił mi zadanie do wykonania.
(1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ, AS: pšeu̯ožõny
Wiktionary
rzecz.
:: fż. przełożona ż.
Wiktionary
(1.1) zwierzchnik, szef, boss, kierownik, dyrektor, pryncypał
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przekładać)
(1.1) dokonany od|przekładać.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: pšeu̯ožyć
Wiktionary
rzecz. przekład m., przekładnia ż., przekładaniec m., przekładanka ż., przekładka ż., przekładacz m., przekładalność ż., przekładanie n., przełożenie n., przekładnik mrz.
czas. przekładać ndk.
przym. przekładniowy, przekładowy, przekładalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przełupywać.
Wiktionary
rzecz. przełupanie n.
czas. przełupywać ndk., przełupać dk.
Wiktionary
część przewodu pokarmowego łącząca jamę ustną z żołądkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,
Wiktionary
Przełyk (łac. "oesophagus") – u bezkręgowców przedni odcinek układu pokarmowego nieposiadający mięśni lub słabo w nie zaopatrzony, a u kręgowców odcinek między gardzielą a żołądkiem.
Wikipedia
(1.1) Głowonogi większości przypadków mają przełyk długi i cienki, otoczony mózgiem, a u niektórych gatunków rozszerzony w tylnej części w wole.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛwɨk, AS: pšeu̯yk
Wiktionary
rzecz. przełykanie n., przełknięcie n.
przym. przełykowy
czas. połykać, przełykać ndk., przełknąć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przełknąć)
(1.1) fizj. przesuwać treść z jamy ustnej w kierunku żołądka
(1.2) pospiesznie spożyć
(1.3) przen. przeżywać w milczeniu trudną sytuację
Wiktionary
rzecz. przełyk mrz., przełykanie n., przełknięcie n., łyk mos./mrz.
czas. połykać, przełknąć dk.
przym. przełykowy
Wiktionary
(1.1) połykać
(1.3) znosić
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z przełykiem, dotyczący przełyku
Wiktionary
rzecz. przełyk mrz., przełykanie m., przełknięcie n.
czas. przełykać ndk., przełknąć dk.
Wiktionary
rzadko: przepoić łzami
SJP.pl
część centrali telefonicznej, w której znajduje się przełącznica główna
SJP.pl
dający się przełączyć
SJP.pl
1. rozłączając połączenie jakichś przewodów, łączyć jeden z nich z innym przewodem;
2. włączać inny program działania jakiegoś urządzenia;
3. rozmawiając z kimś, umożliwiać mu rozmowę telefoniczną z kimś innym
SJP.pl
architektoniczne połączenie budynków służące na ogół do komunikacji między nimi
SJP.pl
Przełączka – forma ukształtowania terenu, niewybitne, poprzeczne obniżenie w przebiegu grzbietu górskiego lub grani między sąsiednimi szczytami lub turniami, mała (często w sensie "płytka", czasem również w sensie "mniejsza od sąsiedniej") przełęcz. Pojęcie używane głównie w literaturze przewodnikowej i w gwarze taternickiej.
Wikipedia
przełącznica telefoniczna - urządzenie automatycznej centrali telefonicznej umożliwiające dogodne dołączenie doprowadzonych do centrali łączy abonenckich lub międzycentralowych; kros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie automatycznej centrali telefonicznej, umożliwiajace przełączanie linii telefonicznej (abonentów sieci telekomunikacyjnej) między różnymi urządzeniami, na czas wymiany informacji
Wiktionary
1. przyrząd do włączenia lub wyłączenia jakiegoś urządzenie lub obwodu elektrycznego;
2. rodzaj koncentratora sieci teleinformatycznej, umożliwiający podłączenie do niej wielu urządzeń; switch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. podzespół umożliwiający zmianę obwodu elektrycznego;
(1.2) inform. urządzenie łączące komputery oraz inny sprzęt w sieć komputerową
Wiktionary
Ta strona dotyczy elektrotechniki. Zobacz też: przełącznik sieciowy – urządzenie łączące segmenty sieci komputerowej. Zasugerowano, aby "Przełącznik (elektroenergetyka)" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Przełącznik – łącznik elektryczny służący do załączania, wyłączania oraz modyfikacji stanu obwodu elektrycznego.
Wikipedia
IPA: pʃɛˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲik, AS: pšeu̯õṇčʹńik
Wiktionary
rzecz. przełączanie n., przełączenie n., wyłącznik m., włącznik m.
czas. przełączyć dk., przełączać ndk.
przym. przełącznikowy
Wiktionary
(1.1) komutator, pot. pstryczek
(1.2) switch
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z przełącznikiem, dotyczący przełącznika
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛwɔ̃n͇t͡ʃʲɲiˈkɔvɨ, AS: pšeu̯õṇčʹńikovy
Wiktionary
rzecz. przełącznik m.
czas. przełączać, przełączyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wyraźne obniżenie grani, grzbietu pomiędzy dwoma sąsiednimi szczytami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty
Wiktionary
Przełęcz – forma ukształtowania terenu, wybitne, poprzeczne obniżenie w przebiegu grzbietu górskiego, lub grani między sąsiednimi szczytami lub turniami. Powstaje w wyniku procesu denudacji mniej odpornych skał budujących stoki. Zazwyczaj przełęcze są najwygodniejszym miejscem do przejścia z jednej doliny do drugiej przez oddzielający je grzbiet.
Wikipedia
(1.1) Dwaj turyści spotkali się na górskiej przełęczy.
(1.1) Ciągnie mnie Wituś na stare lata na górskich konikach po himalajskich przełęczach, a ja mam duszę na ramieniu ze strachu, że się zwalę w jaką przepaść.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛwɛ̃n͇t͡ʃ, AS: pšeu̯ẽṇč
Wiktionary
rzecz. łęk m.
:: zdrobn. przełączka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: prześcieradło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od prześcieradło
(1.2) niewielkie prześcieradło
Wiktionary
rzecz. prześcieradło n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;
Wiktionary
Prześcieradło (dawniej "prześcieładło" – od prześciełać = poprawiać, układać pościel na łóżku) – typ pościeli; duży, prostokątny płat tkaniny rozścielany na łóżku, najczęściej o większych wymiarach niż łóżko, na którym jest rozścielany. Tradycyjnie prześcieradła były białe, obecnie spotyka się je wykonane z różnych materiałów i o różnych barwach, m.in. z bawełny, lnu, satyny lub frotté.
Wikipedia
(1.1) Od babci dostaniesz frotowe prześcieradła.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕt͡ɕɛˈradwɔ, AS: pšeśćeradu̯o
Wiktionary
rzecz. zdrobn. prześcieradełko
Wiktionary
(1.1) reg. śl. łoktusza, reg. śl. łochtusza
Wiktionary
środowiskowo: brukowiec skupiający się na życiu intymnym znanych osób
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. prześcignąć)
(1.1) ścigając się wyprzedzać w biegu
(1.2) przen. przewyższać w czym, przyćmiewać, zostawiać w tyle
(2.2) przen. starać się nawzajem przewyższyć, przyćmić, ubiec w czym
Wiktionary
(1.1) Mimo, że jedziemy dobrze, prześciga nas kilka powozów, zaprzężonych kłusakami; panowie powożą sami, kłaniają się zręcznym ruchem bata. sic.
(1.1) Przejeżdżając przez wieś zawsze mieliśmy zabawną eskortę małych chłopców, z największą satysfakcją i okrzykami radości, prześcigających nas na skrzypiących rowerach marki Ukraina.
(1.1) W sobotę panowała taka pogoda, że wioślarze prześcigali jachty biorące udział w regatach.
(1.2) Michał był dumny ze swoich ludzi. Dumny z wychowanków, którzy już prześcigali nauczyciela.
(1.2) Uważam, że film w wielu aspektach prześciga książkę, za co oberwałem już od fanów parę słownych kopniaków […].
(1.2) ''Choć z roku na roku coraz więcej klientów ulega przedświątecznej gorączce, jeszcze daleko nam do Amerykanów, którzy w robieniu nadmiernych, często bezsensownych zakupów, prześcigają wszystkich [...].
(2.1) Na rozkaz króla oddziały piechoty polskiej i węgierskiej, prześcigając się wzajem, porwały się do ataku.
(2.2) Dzienniki wszystkich narodów prześcigały się w podawaniu szczegółów o losach wyprawy.
(2.2) Po nocnym deszczu odżyły wszystkie rośliny, nabrały blasku i woni kwiaty polne, a skrzydlate śpiewaki polne i leśne prześcigały się w rozgłośnym i wesołym śpiewie.
(2.2) Odkryto pola diamentowe w Afryce, w Australii, bogate kobiety paryskich salonów prześcigały się tylko w tym, która ma większy diament, która wspanialsze szmaragdy.
(2.2) Przed świętami sprzedaje się dosłownie wszystko. Hipermarkety prześcigają się w pomysłach, jak przyciągnąć klienta.
(2.2) Pod koniec lutego media prześcigały się w doniesieniach o przypadkowej kontuzji naszej najlepszej sztangistki [...].
(2.2) Duże zainteresowanie kształceniem podyplomowym sprawia, że uczelnie prześcigają się w proponowaniu coraz to nowych kierunków, jakimi można uzupełnić edukację.
(2.2) Latem przybywa amatorów lodów. Aby zaspokoić ogromne apetyty, producenci podwajają produkcję prześcigając się w pomysłach na nowe smaki, kształty i kolory.
Wiktionary
czas. ścigać
Wiktionary
(1.1) wyprzedzać
(1.2) przewyższać
(2.2) przelicytowywać się, licytować się
Wiktionary
roślina jednoliścienna z rodziny arekowatych (palm), występująca w Ameryce Południowej
SJP.pl
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.
(1.2) odczasownikowy od|prześladować.
Wiktionary
(1.1) Reżim Czerwonych Khmerów aresztował i zgładził prawie wszystkich podejrzanych o koneksje z obcymi lub poprzednim rządem, jak również inteligencję i przedstawicieli wolnych zawodów. Obiektem prześladowań byli Wietnamczycy, Czamowie (muzułmanie), chrześcijanie oraz mnisi buddyjscy.
(1.1) (…) prześladowania wobec chrześcijan i muzułmanów są tam tak silne, że wielu jest zmuszonych do przejścia na buddyzm.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ, AS: pšeśladovãńe
Wiktionary
czas. prześladować
przym. prześladowczy
rzecz. prześladowca, prześladowczyni
Wiktionary
(1.1) szykanowanie, nękanie, ucisk, opresja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany
(1.2) nieustannie niepokoić
(1.3) nie pozwalać o sobie zapomnieć, być niemal stale obecnym
Wiktionary
(1.1) Czy można kogoś prześladować za jego własne pieniądze?
Wiktionary
rzecz. prześladowanie n., prześladowca m., prześladowczyni ż., ślad m.
przym. prześladowany, prześladowczy
Wiktionary
(1.1) gnębić, krzywdzić, represjonować, sekować, szykanować, ścigać, uciskać
(1.2) kłopotać, nagabywać, niepokoić, zadręczać
(1.3) dręczyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która nieustannie sprawia komuś przykrość, robi krzywdę, nęka drugą osobę
(1.2) ktoś, kto nieustannie nagabuje o coś, niepokoi czymś
Wiktionary
Prześladowca (tytuł oryg. "Joy Ride") – amerykański film fabularny (dreszczowiec) z 2001 roku, wyreżyserowany przez Johna Dahla.
Bohaterami filmu jest trójka młodych ludzi, którzy podczas podróży samochodowej zadzierają z psychopatycznym mordercą. Stają się obiektem jego terroru.
Wikipedia
(1.1) Prześladowca Janet Jackson otrzymał sądowy zakaz zbliżania się do piosenkarki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕlaˈdɔft͡sa, AS: pšeśladofca
Wiktionary
rzecz. prześladowanie n., fż. prześladowczyni ż.
przym. prześladowczy
czas. prześladować ndk.
Wiktionary
(1.1) dręczyciel, gnębiciel
(1.2) grub. upierdliwiec
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem
Wiktionary
rzecz. prześladowanie n., prześladowca mos.
czas. prześladować ndk.
Wiktionary
kobieta prześladująca kogoś; dręczycielka; gnębicielka
SJP.pl
badać, śledzić coś, sprawdzać od początku do końca
SJP.pl
nie zauważać czegoś lub kogoś w odpowiedniej chwili
SJP.pl
nie zauważyć czegoś lub kogoś w odpowiedniej chwili
SJP.pl
Prześlice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Torzym.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) przepięknie, niezwykle ślicznie
Wiktionary
(1.1) Jakże było miło! Czy pan widział kiedy tak piękne tańce? Prawda, że było prześlicznie? Panna Woodhouse i pan Frank Churchill, nigdy nie widziałam nic równego! — Prześlicznie, prześlicznie!
Wiktionary
przym. prześliczny
przysł. ślicznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: prześlicznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo piękny, wyjątkowo śliczny, uroczy
Wiktionary
(1.1) Emilka jest prześliczną dziewczyną o uroczym uśmiechu.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕlʲit͡ʃnɨ, AS: pšeślʹičny
Wiktionary
przysł. prześlicznie
Wiktionary
(1.1) przepiękny, przecudny
Wiktionary
potocznie: prześlizgać się - spędzić pewien czas na ślizganiu się
SJP.pl
1. spędzić jakiś czas na śmianiu się; prześmiać się;
2. wyśmiać, wydrwić; obśmiać
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: ironia, kpina, drwina; prześmieszek, podśmiechujka
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) potocznie: ironia, kpina, drwina; prześmiech, podśmiechujka
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyśmiewająca coś
Wiktionary
przysł. prześmiewczo
rzecz. prześmiewczość ż.
przym. prześmiewczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób prześmiewczy
Wiktionary
czas. prześmiewać, prześmiewać się
rzecz. prześmiewanie n., prześmiewca m., prześmiewczyni ż., prześmiewisko n., prześmiewka ż., prześmiewczość ż., uśmiech mrz.
przym. prześmiewczy, prześmiewny
Wiktionary
(1.1) ironicznie, kpiarsko, kpiąco, satyrycznie, szyderczo, wyśmiewająco
Wiktionary
cecha osoby, filmu itp. wyrażających kpinę, szyderstwo, wyśmiewających się z kogoś lub z czegoś; szyderczość, cyniczność, złośliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co prześmiewcze; cecha tych, którzy są prześmiewczy
Wiktionary
rzecz. prześmiewka ż., prześmiewca m., prześmiewanie n., śmianie n., uśmiech mrz.
czas. prześmiewać ndk., śmiać ndk.
przym. prześmiewczy, prześmiewny
przysł. prześmiewczo
Wiktionary
książkowo: wyrażający kpinę, szyderstwo, wyśmiewający się z kogoś; szyderczy, drwiący, cyniczny, sarkastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. drwiący z kogoś lub czegoś; szyderczy
Wiktionary
(1.1) Mrożek zachował zatem skłonność do staroświeckości, odebrał jej natomiast prześmiewcze funkcje.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕmʲjɛft͡ʃɨ, AS: pšeśmʹi ̯efčy
Wiktionary
rzecz. uśmiech mrz., prześmiewka ż., prześmiewca m., prześmiewczość ż., prześmiewanie n.
czas. prześmiewać się
przym. prześmiewny
przysł. prześmiewczo
Wiktionary
(1.1) szyderczy, kpiący, uszczypliwy, zjadliwy, mefistofelesowski, cięty, ironiczny, kąśliwy, sarkastyczny
Wiktionary
bardzo szybko przemieszczać się, przemykać
SJP.pl
bardzo szybko przemieścić się; przemknąć
SJP.pl
1. doznawać czegoś podczas snu;
2. przeżywać jakiś czas, śniąc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. powodzenie
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛɕpʲjɛx, AS: pšeśpʹi ̯eχ
Wiktionary
przekonać o czymś, złożyć dowody czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przekonanie na jakiś temat
Wiktionary
(1.1) Twoje przeświadczenie o pomocy wzajemnej jest naiwne.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšeśfʹi ̯aṭčẽńe
Wiktionary
(1.1) twierdzenie, wyobrażenie
Wiktionary
przekonać o czymś, złożyć dowody czegoś
SJP.pl
przekonać o czymś, złożyć dowody czegoś
SJP.pl
taki, który można przejrzeć na wylot, przez który można zobaczyć to, co jest po drugiej stronie; przezroczysty, przejrzysty
SJP.pl
rzadko: przeświecający, przezroczysty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeświecać.
Wiktionary
rzecz. nieprzeświecanie n.
czas. przeświecać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) o świetle przenikać przez jakąś przeszkodę, przejrzysty przedmiot
(1.2) przepuszczać przez siebie światło
Wiktionary
(1.1) Promienie słoneczne przeświecają przez firanki.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕfʲjɛt͡sat͡ɕ, AS: pšeśfʹi ̯ecać
Wiktionary
czas. świecić, przeświecić
rzecz. świeca ż., świecznik mrz./mzw.
Wiktionary
(1.1) przebijać, prześwitywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od| prześwietlać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕfʲjɛˈtlãɲɛ, AS: pšeśfʹi ̯etlãńe
Wiktionary
czas. prześwietlać, prześwietlić
rzecz. światło n., prześwietlenie n.
przym. świetlany, światły
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. prześwietlić)
(1.1) niedokonany od|prześwietlić.
Wiktionary
rzecz. prześwietlanie n., prześwietlenie n., światło n.
czas. prześwietlić dk.
przym. światły, świetlany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. badanie polegające na przepuszczeniu przez określoną część ciała promieni rentgenowskich w celu uzyskania jej obrazu na ekranie fluoryzującym
(1.2) med. obraz uzyskany w wyniku prześwietlenia (1.1) na ekranie fluoryzującym lub na kliszy
(1.3) środ. więz. przesłuchanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. prześwietlanie n.
czas. prześwietlić dk., prześwietlać ndk.
Wiktionary
gatunek kilku pluskwiaków z rodziny prześwietlikowatych
SJP.pl
rodzina pluskwiaków
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. prześwietlać)
(1.1) med. przepuścić promieniowanie rentgenowskie przez badany część ciała w celu uzyskania jej obrazu na ekranie fluoryzującym
(1.2) świecąc, przeniknąć przez coś lub przez kogoś
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. prześwietlać)
(2.1) przest. przeświecić, przebłysnąć
(3.2) fot. o fotografii, materiałach fotograficznych, matrycy światłoczułej: zostać nadmiernie naświetlonym
Wiktionary
IPA: pʃɛˈɕfʲjɛtlʲit͡ɕ, AS: pšeśfʹi ̯etlʹić
Wiktionary
rzecz. prześwietlanie n., prześwietlenie n., światło n.
czas. prześwietlać ndk.
przym. światły, świetlany
Wiktionary
np. o pocisku, wietrze: przelecieć ze świstem
SJP.pl
1. odstęp między elementami czegoś
2. otwór przepuszczający światło
3. przejście przez budynek o otwartym wlocie i wylocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odstęp między dwoma przedmiotami lub między elementami czegoś, odległość między dwoma płaszczyznami ograniczającymi otwór; także. otwór, wolne miejsce przepuszczające światło, odsłaniające jakiś widok
(1.2) archit. przejście lub przejazd przez budynek
Wiktionary
Zasugerowano, aby ten artykuł na różne artykuły.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛɕfʲit, AS: pšeśfʹit
Wiktionary
rzecz. prześwitywanie n., prześwitanie n.
czas. prześwitywać ndk., prześwitać ndk.
przym. prześwitowy
przysł. prześwitowo
ims. prześwitujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|prześwitywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕfʲitɨˈvãɲɛ, AS: pšeśfʹityvãńe
Wiktionary
czas. prześwitywać
rzecz. prześwit mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) być widocznym przez coś
(1.2) (o cienkim materiale) przepuszczać częściowo światło
Wiktionary
(1.1) Spod zielonej farby lekko prześwituje czerwona.
(1.1) Przez grube zasłony słabo prześwituje słońce.
(1.2) Zobacz, czy mi bluzka nie prześwituje!
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛɕfʲiˈtɨvat͡ɕ, AS: pšeśfʹityvać
Wiktionary
przym. prześwitujący
rzecz. prześwitywanie n., prześwit mrz.
Wiktionary
(1.1-2) przebijać
(1.2) przeświecać
Wiktionary
upominać kogoś
SJP.pl
upomnieć kogoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Przeździecki (Przeździecka, Przeździeccy), Przezdziecki (Przezdziecka, Przezdzieccy), Пшаздзецкі, Пшездецкий:
Wikipedia
Przeźmierowo – wieś sołecka położona w zachodniej Polsce, leży w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne. Przez Przeźmierowo przebiega droga krajowa nr 92. Ze wschodu przylega do wsi teren Portu lotniczego Poznań-Ławica, a od zachodu do lasku przeźmierowskiego. Miejscowość zalicza się do aglomeracji poznańskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. przezrocze.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ryb okoniokształtnych
SJP.pl
biały przepuszczający światło; przezroczystobiały
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przeźroczysty
SJP.pl
1. delikatny, jasny; przezroczysty;
2. przepuszczający promienie światła; ażurowy; przezroczysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inaczej → przezroczysty
Wiktionary
(1.1) Jak myślisz, dlaczego muchy nie widzą przeźroczystego okna?
(1.1) Możemy zobaczyć dno jeziora, ponieważ woda jest przeźroczysta.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʑrɔˈt͡ʃɨstɨ, AS: pšeźročysty
Wiktionary
rzecz. przezroczystość, przeźroczystość
przym. przezroczysty
przysł. przezroczyście, przeźroczyście
Wiktionary
(1.1) zob. przezroczysty.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: przeźroczysto, przeźroczyście
SJP.pl
przeźrotka szklista - gatunek ślimaka płucodysznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zbyt najedzony
(1.2) pot. za bardzo opanowany przez co
Wiktionary
rzecz. przeżarcie n.
czas. przeżreć dk.
Wiktionary
(1.1) przejedzony
Wiktionary
dawniej: przepalić
SJP.pl
dawniej: przepalić
SJP.pl
żeglując, pokonać pewną przestrzeń
SJP.pl
1. zrobić ręką lub czymś trzymanym w ręku znak krzyża nad kimś lub nad czymś w celu błogosławieństwa;
2. przeżegnać się - zrobić ręką znak krzyża na sobie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. żegnać)
(1.1) rel. uczynić nad kimś lub nad czymś znak krzyża
czasownik zwrotny dokonany przeżegnać się (ndk. żegnać się)
(2.1) rel. uczynić nad sobą znak krzyża
Wiktionary
rzecz. przeżegnanie n.
czas. żegnać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeżerać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒuvat͡ʃ, AS: pšežuvač
Wiktionary
rzecz. przeżuwanie n., przeżucie n., żujka ż.
czas. przeżuwać ndk., przeżuć dk.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeżuwać.
Wiktionary
rzecz. przeżuwacz m., żujka ż.
czas. przeżuwać ndk.
Wiktionary
gryźć, żuć długo i dokładnie, rozdrabniać zębami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeżuć)
(1.1) fizj. żując, rozdrabniać pokarm zębami
(1.2) fizj. zool. żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
(1.3) przen. rozmyślać wielokrotnie na ten sam temat; przeżywać coś w sobie nieustannie
Wiktionary
rzecz. przeżucie n., przeżuwacz mzw., przeżuwanie n., żujka ż.
czas. żuć, przeżuć dk.
Wiktionary
(1.3) przemyśliwać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przeżuwać, żuć)
(1.1) fizj. przegryźć i rozgnieść pokarm zębami, przygotowując go do połknięcia
Wiktionary
rzecz. przeżucie n., przeżuwacz mzw.
czas. przeżuwać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeżyć.
(1.2) stan psychiczny powstający wskutek silnych bodźców zewnętrznych, silne wrażenie pozostawiające ślady w psychice
(1.3) pot. przeżyte wydarzenia i sytuacje będące przyczyną przeżycia (1.2)
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒɨt͡ɕɛ, AS: pšežyće
Wiktionary
czas. przeżyć
rzecz. przeżywanie n., przeżytek mrz.
przym. życiowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący stanu psychicznego związanego z doznaniem jakiej żywej emocji, silnego wrażenia
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przepędzić
Wiktionary
1. coś przestarzałego, nieaktualnego; anachronizm, relikt, staroć;
2. w biologii: gatunek zwierzęcia lub rośliny, należący do jednostki taksonomicznej bliskiej wyginięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzecz przestarzała, niemodna, zjawisko będące pozostałością z przeszłości
Wiktionary
Przeżytek – kategoria wprowadzona do antropologii przez szkołę ewolucjonistyczną stanowiąca jedną z podstaw metodologicznych tej szkoły. Oznacza jakiś zwyczaj, przekonanie czy praktykę kulturową, którą trudno uzasadnić w kategoriach obecnie charakterystycznych dla danej kultury. Antropolodzy ewolucjonistyczni zakładają, że jest to niezbity dowód, że ta praktyka, przekonanie czy zwyczaj, jest pozostałością sposobu myślenia, kategorii i założeń tej kultury w odległej przeszłości.
Wikipedia
(1.1) (…) wesela, które dla wielu młodych osób są zbędnym dodatkiem. Czy dziś jest to już przeżytek, który kojarzy się tylko ze stratą pieniędzy?.
Wiktionary
rzecz. przeżywalność ż., przeżywanie n., przeżycie n.
czas. przeżywać ndk., przeżyć dk.
Wiktionary
(1.1) anachronizm, archaizm, relikt, skansen, starzyzna
Wiktionary
1. będący przeżytkiem, bez znaczenia; nieaktualny, przestarzały;
2. znudzony życiem; zblazowany, zużyty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. nieaktualny, nie mający już znaczenia, przestarzały, będący zabytkiem
(1.2) przest. znudzony, przesycony życiem
Wiktionary
(1.1) Daremne żale — próżny trud, / Bezsilne złorzeczenia! / Przeżytych kształtów żaden cud / Nie wróci do istnienia.
(1.1) [Józef Ignacy] Kraszewski w powieści „Morituri” przedstawił arystokrację jako warstwę przeżytą, skazaną na zagładę.
(1.1) Poprzedziła je ostra dyskusja, która sprowadzała się do następujących kwestii: 1) czy przeprowadzić wybory do obydwu izb parlamentu przewidzianych w konstytucji 1875r., 2) czy potraktować ustrój III Republiki [Francuskiej] jako przeżyty i odrzucony, a w związku z tym dokonać wyboru nowej konstytuanty w celu przygotowania i uchwalenia nowej ustawy zasadniczej, 3) czy przeprowadzić łącznie referendum w kwestiach ustrojowych i wybrać nowy parlament.
(1.1) Spotykali się regularnie w kawiarni w centrum miasta. Okazało się jednak, że ta przeżyta formuła nie satysfakcjonowała ani pana [Witolda] Gombrowicza, ani jego współtowarzyszy.
(1.1) Jesteśmy na progu nowej ery, tak, ery. Opuszczamy stare, przeżyte formy — z wyjątkiem średniowiecznej rzeźby, ma się rozumieć.
(1.1) I ta ustawa rzeczywiście, jak koledzy i koleżanki mówią, ma zastąpić starą, już przeżytą. Ma stworzyć nowe warunki.
(1.2) Lelja, istota niegdyś w swych uczuciach zawiedziona, teraz przeżyta, zniechęcona ku światu, szuka, pragnie wynaleźć żywiołów nowego życia.
(1.2) W uśmiechu jego cynicznym znać było przeżytego rozpustnika, któremu z wychylonej czary ziemskich rozkoszy zostały same męty tylko.
(1.2) Piasecki nie był człowiekiem przeżytym, ale też i nie konserwował bynajmniej młodości swojej, korzystając z niej skwapliwie przy każdej sposobności.
(1.2) Pan Cezar zeszedł do rzędu przeżytych salonowców, których życie jest ciągłym kręciarstwem!
(1.2) Fantazy [Juliusza] Osterwy nie miał w sobie nic z młodzieńczej egzaltacji; był to człowiek przeżyty, przedwcześnie postarzały, zatruty goryczą doświadczeń.
Wiktionary
czas. przeżyć
Wiktionary
(1.1) nienowoczesny
(1.2) zblazowany, zużyty
Wiktionary
1. zdolność trwania przy życiu;
2. stopień zdolności przeżycia wyrażony w liczbach
SJP.pl
1. o chorobie: niekoniecznie śmiertelny;
2. doznawany, doświadczalny;
3. potocznie: akceptowalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeżywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɛʒɨˈvãɲɛ, AS: pšežyvãńe
Wiktionary
rzecz. przeżycie n., przeżywalność ż., przeżytek mrz.
czas. przeżywać ndk., przeżyć dk.
przym. życiowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeżyć)
(1.1) zob. przeżyć.
Wiktionary
IPA: pʃɛˈʒɨvat͡ɕ, AS: pšežyvać
Wiktionary
przym. żywy, życiowy
czas. żyć, przeżyć
rzecz. przeżywanie n., przeżytek mrz.
Wiktionary
Przeżywiczenie – wada drewna z grupy wad budowy, polegająca na miejscowym, nadmiernym przesyceniu żywicą drewna.
Przeżywiczenie wywołane może być uszkodzeniami mechanicznymi w sąsiedztwie spały żywczarskiej, spał wywołanych spałowaniem jeleniowatych, zabitek, lub działaniem mikroorganizmów (np. w zrakowaceniach, w odziomkowej części pnia z korzeniowcem wieloletnim). Często towarzyszy twardzicy.
Wikipedia
czasownik dokonany (ndk. przeżywać)
(1.1) pozostać przy życiu
(1.2) doświadczyć czegoś
(1.3) żyć dłużej od kogoś
Wiktionary
(1.1) – A skąd ty wiesz, że przeżyjesz jeszcze trzy dni, jeśli nam nie wskażesz Wolfa?
(1.2) Tuż przed imprezą Iwonka przeżyła ogromny kryzys odzieżowy – dosłownie nie miała co na siebie włożyć!
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛʒɨt͡ɕ, AS: pšežyć
Wiktionary
rzecz. przeżywanie n., przeżycie n., przeżytek m., życie n.
czas. przeżywać ndk., żyć
przym. przeżyty, żywy, życiowy
przysł. życiowo
Wiktionary
(1.1) przetrwać, reg. śl. obstoć
(1.2) doświadczyć, zaznać
Wiktionary
nadmierne wzbogacenie wód w substancje odżywcze; eutrofizacja
SJP.pl
stać się zupełnie żółtym
SJP.pl
stać się zupełnie żółtym
SJP.pl
zżąć pewną ilość zboża, trawy
SJP.pl
przyimek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przy
Wiktionary
(1.1) Widza, że przi kożdym skrziżowaniu, abo rondzie, stoji jakoś tanksztela, abo jom stawiajom.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przywyknąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. krewniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podlizywacz
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. potakiwać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dodatek
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. potakiwać
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypędzić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przygięty
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przyjąć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przyjść
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. polecać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. okazja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lizus
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. 2. os. lp. rozk. od: przynosić → przynieś
Wiktionary
(1.1) Biedróneczko, leć do nieba, / Prziniyś mi kóńszczyczek chleba.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ubiór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przyroda
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przygotować
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sprawić lanie
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypalić się
Wiktionary
(1.1) Zaś ci mlyko prziskrzało.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypiec
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przypalić
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. doprawić
Wiktionary
(1.1) Przismacz, babo, to jodło, bo je bez szmaku.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lekko się przypalić (o mleku)
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński przismódnóć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przywlec, przyciągnąć
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przynieść coś ciężkiego, przytaszczyć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lekko się przypalić (o mleku)
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński przismudnieć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przyłączyć się do kogoś
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przyciąć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nadepnąć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. przestać dawać mleko przed ocieleniem (o krowie)
Wiktionary
(1.1) Zaczyno mi chybiać mlyka, bo Gwiazdula na dobre już przisuszyła.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dosypać
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zasypać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rzem. łata na bucie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przyciąć
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przytrzasnąć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zob. prziskwarzić.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Przyszowice
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. naciągnąć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. potwierdzić
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przeć, pchać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. krewny
Wiktionary
czas. przoć
rzecz. przocielstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. pokrewieństwo
Wiktionary
rzecz. przociel mos., przociyl mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. krewny
Wiktionary
rzecz. przocielstwo n.
Wiktionary
przedstawiciel rodziny lub plemienia dający początek dalszym pokoleniom; protoplasta, antenat, antecesor, dziad, pradziad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, od kogo ktoś pochodzi
(1.2) biol. organizm poprzedzający genetycznie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. przód czegoś, początek
(2.2) mat. inform. węzeł drzewa, leżący na ścieżce z korzenia do danego węzła i będący bliżej korzenia
(2.3) górn. główne miejsce wydobywania węgla, aktywny koniec tunelu
(2.4) choreogr. taniec biskupiański
(2.5) wojsk. jednoosiowy pojazd, przede wszystkim konny, służący do ułatwienia holowania dział
(2.6) archit. hist. budynek postawiony od frontu, przy ulicy, na parceli w zwartej zabudowie miejskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Postanowiłam dowiedzieć się czegoś o moich przodkach i stworzyć drzewo genealogiczne mojej rodziny.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɔdɛk, AS: pšodek
Wiktionary
rzecz. przód m., przodownik m., przodownica ż., przodowanie n., uprzedzanie n., uprzedzenie n., przedniość ż., uprzedniość ż., przodowy mos., przodkowanie n.
czas. przodować ndk.; uprzedzać ndk., uprzedzić dk., przodkować ndk.
przym. przodkowy, przodowy, przedni, uprzedni, przodowniczy
przysł. przednio, wprzódy, uprzednio
Wiktionary
(1.1) antenat, ascendent, wstępny; podn. dziad
Wiktionary
przed innymi, poprzedzając, wyprzedzając innych; na czele, na przedzie, na przodzie (rzadko)
SJP.pl
przysłówek odrzeczownikowy sposobu
(1.1) dynamicznie: przed innymi; wyprzedzając resztę
(1.2) statycznie: przed resztą; poprzedzając innych
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: przód
Wiktionary
(1.1-2) na przedzie, na przodzie, z przodu
Wiktionary
→ przodek; antenatka, protoplastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, od której dana osoba pochodzi w kolejnych pokoleniach
Wiktionary
(1.1) Jej przodkini pochodziła z tej miejscowości.
Wiktionary
rzecz. przodkowanie n., Przodkowo n.
:: fm. przodek mos.
czas. przodkować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. akt bycia dla kogoś przodkiem
(1.2) rzad. akt bycia ważniejszym, lepszym
Wiktionary
rzecz. przodek mos./mrz.
czas. przodkować ndk.
przym. przodkowy
Wiktionary
(1.1-2) przodowanie
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przodkowo, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Przedkòwò, niem. "Seefeld") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, siedziba gminy Przodkowo. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 224.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Przodkowo" i "Przodkowo Działki". W końcu 2025 sołectwa licyły odpowiednio 1887 i 848 mieszkańców.
Wikipedia
dawniej: człowiek znajdujący się na przedzie
SJP.pl
przednia część mózgu do której zalicza się kresomózgowie i międzymózgowie
SJP.pl
Przodomózgowie ( prosencephalon) – pierwszy z trzech (obok śródmózgowia i tyłomózgowia) pierwotnych pęcherzyków mózgowych, rozwojowa część mózgowia kręgowców.
U człowieka w okresie 5. tygodnia rozwoju zarodkowego ulega podziałowi na kresomózgowie i międzymózgowie. Wadą rozwojową przodomózgowia jest holoprozencefalia. Powstaje w przypadku braku podziału kresomózgowia na dwie pólkule.
Wikipedia
o cechach przodorzęskowych (klasa grzybopodobnych organizmów)
SJP.pl
o cechach przodorzęskowych (klasa grzybopodobnych organizmów)
SJP.pl
o cechach przodoskrzelnych (podgromada ślimaków)
SJP.pl
Pr
Wikipedia
o cechach przodoskrzelnych (podgromada ślimaków)
SJP.pl
przednia część stopy od stawów stępowo-śródstopnych do końca palców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przodować.
Wiktionary
rzecz. nieprzodowanie n., przodek mrz./mos.
czas. przodować ndk.
przym. przedni
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być najlepszym, pierwszym, przewyższać kogoś pod jakimś względem
Wiktionary
IPA: pʃɔˈdɔvat͡ɕ, AS: pšodovać
Wiktionary
rzecz. przodek mos./mrz.
przym. przedni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przodująca w danym obszarze
(1.2) samica dzika, jelenia lub owcy prowadząca stado
Wiktionary
Przodownica – pismo dla kobiet wiejskich, miesięcznik społeczno-oświatowy wydawany w latach 1899–1912 w Krakowie.
W 1908 w numerze 11 „Przodownicy” ukazał się pierwszy przedruk wiersza „Rota” (1908) Marii Konopnickiej.
Wikipedia
przym. przedni
rzecz. przodek mos./mrz.
Wiktionary
1. przodowanie w czymś;
2. panowanie nad czymś; hegemonia
SJP.pl
kobieta o najlepszych wynikach w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
1. osoba o lepszych wynikach w jakiejś dziedzinie;
2. kosiarz idący na początku szeregu żniwiarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub grupa ludzi przodująca w danej dziedzinie; pierwszy w czymś
(1.2) adm. stopień podoficerski w polskiej międzywojennej policji państwowej
(1.3) przest. przywódca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wśród murarzy na budowie Mateusz w krótkim czasie stał się przodownikiem.
(1.1) Rozpoczęli pochód. Przodownik niósł lampkę ostrożnie, chwilami przyciskając ją niemal do piersi.
(1.2) Drzwi otworzyły się i do pokoju wszedł przodownik i dwaj wywiadowcy po cywilnemu.
Wiktionary
rzecz. przodek mos./mrz., przodownica ż., przodownictwo n.
czas. przodować ndk.
przym. przodowniczy, przedni
Wiktionary
(1.1) protagonista, przewodnik
(1.2) sierżant
(1.3) lider, pejor. prowodyr, przest. wodziciel
Wiktionary
górnik pracujący bezpośrednio przy urabianiu kopalin, odpowiedzialny za pracę zespołu robotników na przodku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przodkiem górniczym, dotyczący tego przodka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) górnik, który kieruje pracą na przodku
Wiktionary
przym. przedni
rzecz. przodek mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) przodkowy
Wiktionary
odchylenie ku przodowi; skrzywienie przednie
SJP.pl
wada zgryzu, przy której rząd dolnych zębów wystaje daleko przed rząd zębów górnych
SJP.pl
Pr
Wikipedia
1. wstawka zakrywająca dekolt, imitująca przód bluzki;
2. dziecięcy fartuszek ochronny;
3. rzadko, zdrobnienie od: przód
SJP.pl
grupa osób wyprzedzająca innych, przodująca
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kochać
Wiktionary
(1.1) Jo ci przaja.
Wiktionary
rzecz. przociel
Wiktionary
zdrobnienie od: prztyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk
Wiktionary
(1.1) Jacek przez całą lekcję denerwował kolegę z sąsiedniej ławki prztyczkami w ucho.
(1.1) Gdy się rodzi dziecko, anioł daje mu prztyczka pod nos, żeby nowo narodzony zapomniał wszystko, co jego dusza wiedziała, kiedy unosiła się we Wszechświecie. Od tego rowek pod nosem… Ciebie czeka mocniejszy prztyczek.
Wiktionary
IPA: ˈpʃtɨt͡ʃɛk, AS: pštyček
Wiktionary
rzecz. prztyknięcie n., prztykanie n.
:: zgrub. prztyk m.
czas. prztyknąć, prztykać, wyprztykać
Wiktionary
(1.1) prztyk, prztyknięcie, pstryczek
Wiktionary
odgłos uderzenia palcem o wewnętrzną część dłoni w trakcie rozprężenia się po zaczepieniu o kciuk; pstryk; pstryczek
SJP.pl
przyimek sygnalizujący stosunek współwystępowania, styczności w czasie i przestrzeni
SJP.pl
przyimek
(1.1) …opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność
(1.2) …opisujący orientacyjny czas, okazję
(1.3) …opisujący okoliczność
(1.4) …przyłączający nazwę obiektu, z którym wiążą się charakteryzowane w zdaniu czynności
Wiktionary
(1.1) Usiadłem sobie przy oknie, otworzyłem pamiętnik i trochę pisałem.
(1.1) Są miejscowości, które zbudowano przy węzłach kolejowych i gdzie najważniejszym miejscem jest dworzec.
(1.2) Przy obiedzie wyznałam rodzicom prawdę.
(1.3) Zrobię to przy okazji.
Wiktionary
IPA: pʃɨ, AS: pšy
Wiktionary
(1.1) obok; gw. Górny Śląsk przi
(1.2) około, podczas
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …oznaczający osiągnięcie celu
Wiktionary
(1.1) Przybiegł i przytargał ze sobą kilogram jabłek.
Wiktionary
IPA: pʃɨ, AS: pšy
Wiktionary
potocznie: udać, zasymulować coś, np. faul
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Przyamurzem, dotyczący Przyamurza
Wiktionary
rzecz. Przyamurze n.
Wiktionary
potocznie: lekko zaatakować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony przy autostradzie
Wiktionary
(1.1) Po postoju na przyautostradowym parkingu zwabił ich w zasadzkę i zmusił do zjechania na boczną drogę.
Wiktionary
obszar nad Bajkałem
SJP.pl
Pr
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Przybajkalem, dotyczący Przybajkala
Wiktionary
rzecz. Przybajkale n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy banku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨbãŋˈkɔvɨ, AS: pšybãŋkovy
Wiktionary
przym. bankowy
Wiktionary
1. dodawać kolorów;
2. przybarwiać się - nabierać kolorów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy basenie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨbasɛ̃ˈnɔvɨ, AS: pšybasẽnovy
Wiktionary
rzecz. basen mrz., basenik mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy bazarze
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨbazaˈrɔvɨ, AS: pšybazarovy
Wiktionary
rzecz. bazar mrz., bazarek mrz.
Wiktionary
dawniej: odpokutowywać, żałować czegoś; przypłacać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy bibliotece
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨbʲiblʲjɔˈtɛt͡ʃnɨ, AS: pšybʹiblʹi ̯otečny
Wiktionary
rzecz. bibliotekarstwo n., biblioteka ż.
przym. biblioteczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przybrać)
(1.1) przyjmować imię, nazwisko lub pseudonim
(1.2) nabierać cech
(1.3) ozdabiać czymś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przybrać)
(2.1) stawać się zasobniejszym w coś, intensywniejszym
(2.2) o rzece lub wodzie: podnosić swój poziom, wzbierać
czasownik zwrotny niedokonany przybierać się (dk. przybrać się)
(3.1) przest. poet. ozdabiać się czymś, stroić się w coś
(3.2) pot. wsiadać z kimś do pojazdu, by zostać podwiezionym
(3.3) daw. gw-pl|Wilno. zamierzać
Wiktionary
(1.1) W niektórych zakonach mnisi przybierają nowe imię.
(1.1) W tej organizacji zwykle przybierało się jakiś pseudonim.
(1.2) Ośmiornica przybiera niepozorny wygląd i chwyta ofiarę.
(1.3) Przed Wszystkimi Świętymi wdowa zawsze przybierała igliwiem cały grobowiec.
(2.1) Przez cały styczeń mróz przybierał, ale pod koniec miesiąca zelżał.
(2.2) Olza wciąż przybierała, ale do alarmu było daleko.
(3.2) Mieliśmy w zwyczaju przybierać się z kimś w drodze do Katowic.
Wiktionary
rzecz. przybranie n., przybór mrz.
czas. przybrać dk.
przym. przybrany
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przybiernów (niem. "Pribbernow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Przybiernów.
Miejscowość jest siedzibą gminy Przybiernów.
We wsi kościół z XVII w. z drewnianą wieżą barokową z XVIII w. otoczony murem. W południowej części wsi zrekonstruowany wiatrak-koźlak z 1837. W czasie walk o Przybiernów toczonych w 1945 roku przez 3 Pułk Piechoty Wojska Polskiego z armią niemiecką poległ kpt. Władysław Górski.
Wikipedia
Przybiernówko – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w północno-zachodniej części gminy Gryfice.
Dzieci i młodzież z terenu Przybiernówka uczęszczają do szkoły podstawowej w Prusinowie oraz do szkół podstawowych w Gryficach. W miejscowości znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej oraz świetlica wiejska, w której organizowane są imprezy okolicznościowe.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) daw. przybiec
Wiktionary
(1.1) A gdyśmy przybieżeli do niektórej wyspy, którą zowią Clauda, ledwośmy barki dostać mogli.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przybijać.
Wiktionary
czas. przybić, przybijać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przybić)
(1.1) wbijając gwóźdź, kołek itp., przytwierdzać coś
(1.2) o statku, łodzi: podpływać do brzegu lub nabrzeża
(1.3) o pieczęci: odciskać znak
(1.4) pot. uderzać dłonią w czyjąś dłoń
(1.5) martwić kogoś czymś
Wiktionary
(1.2) Rano wzywają na gimnastykę, organizują teatrzyki, dni narodowe, konkursy i ogniska, gdy statek przybija do brzegu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbʲijät͡ɕ, AS: pšybʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. przybicie n., bicie n., przybijanie n.
czas. przybić, bić
przym. przybity
ims. przybity
Wiktionary
Przybitka – element oddzielający ładunek miotający od pocisku w broni palnej
Wikipedia
przenośnie: zmartwiony, dotknięty czymś, np. cierpieniem
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: przybić
przymiotnik
(2.1) załamany, smutny, zmartwiony
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbʲitɨ, AS: pšybʹity
Wiktionary
czas. przybić dk., przybijać ndk.
rzecz. przybicie n.
Wiktionary
(2.1) przygnębiony, załamany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|przybijać.
(1.2) umocować coś gwoździem
(1.3) przypłynąć do brzegu
(1.4) odcisnąć stempel
(1.5) mocno zmartwić kogoś
(1.6) uderzyć dłonią w cudzą dłoń
Wiktionary
(1.3) Witold Gombrowicz 21 sierpnia 1939 roku na statku "Chrobry" przybił do Buenos Aires.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨbʲit͡ɕ, AS: pšybʹić
Wiktionary
rzecz. bicie n., przybitka ż., przybijanie n., przybicie n.
czas. bić, przybijać ndk.
ims. przybity
przym. przybity
Wiktionary
Przybkówko – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Barwice.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.
Wikipedia
trochę blady; bladawy
SJP.pl
taki, który przybladł
SJP.pl
znajdujący się przy blacie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przybliżyć)
(1.1) przesuwać coś bliżej
(1.2) skracać termin
(1.3) czynić uczuciowo bliższym
(1.4) opisywać, podawać w przybliżeniu
(1.5) opt. pokazywać w powiększeniu
czasownik zwrotny niedokonany przybliżać się (dk. przybliżyć się)
(2.1) skracać dystans między czymś, kimś a sobą
(2.2) stawać się mniej odległym w czasie
(2.3) stawać się bliższym emocjonalnie między sobą
Wiktionary
rzecz. przybliżanie n., przybliżenie n.
przym. przybliżony
czas. przybliżyć, zbliżać
przysł. w przybliżeniu
Wiktionary
(1.1) uprzystępniać, zbliżać
(1.2) przyspieszać / przyśpieszać
(1.3) zbliżać
(1.4) określać, opisywać
(2.1) przysuwać się, zbliżać się
(2.2) zbliżać się
(2.3) zbliżać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przybliżyć.
(1.2) wielkość niezupełnie dokładna
przysłówek
(2.1) przest. mniej więcej, w przybliżeniu, około
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ, AS: pšyblʹižẽńe
Wiktionary
czas. przybliżyć (się), przybliżać (się)
rzecz. przybliżanie, przybliżoność
przym. przybliżony
Wiktionary
(1.1) zaokrąglenie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością
Wiktionary
rzecz. przybliżanie n., przybliżenie n.
czas. przybliżać ndk., przybliżyć dk., przybliżać się ndk., przybliżyć się dk.
przysł. w przybliżeniu, przybliżenie
Wiktionary
(1.1) ogólnikowy, prowizoryczny, przewidywany, ramowy, szacowany, szacunkowy, uśredniony, zbliżony, zgrubny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przybliżać)
(1.1) dokonany od|przybliżać.
czasownik zwrotny dokonany przybliżyć się (ndk. przybliżać się)
(2.1) dokonany od|przybliżać się.
Wiktionary
rzecz. przybliżanie n., przybliżenie n.
czas. przybliżać ndk.
przym. przybliżony
przysł. w przybliżeniu
Wiktionary
1. kobieta pełniąca służbę przy kimś;
2. zastępczyni druzynowej lub drużynowego w harcerstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) harc. zastępczyni drużynowego
forma przymiotnika.
(2.1) forma żeńska przymiotnika przyboczny
Wiktionary
(1.1) Nasza przyboczna będzie miała 25. urodziny.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. przyboczny m.
przym. przyboczny
Wiktionary
dawniej: człowiek pełniący służbę przy kimś, towarzyszący komuś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełniący służbę przy kimś
(1.2) daw. znajdujący się obok
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) harc. zastępca drużynowego;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: pʃɨˈbɔt͡ʃnɨ, AS: pšybočny
Wiktionary
rzecz. przyboczna ż.
Wiktionary
(1.2) współcz. okoliczny, pobliski, przyległy, sąsiedni
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy boisku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨbɔjiˈskɔvɨ, AS: pšyboi ̯iskovy
Wiktionary
rzecz. boisko n.
przym. boiskowy
Wiktionary
przymiotnik od: przybój
SJP.pl
nazwisko, np. Jeremi Przybora (1915-2004), poeta
SJP.pl
zestaw przyborów do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) komplet przyborów
(1.2) pojemnik na przybory
Wiktionary
(1.2) Zainspirowana ostatnią wizytą w sklepie postanowiłam wykonać swój przybornik na sztućce.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbɔrʲɲik, AS: pšyborʹńik
Wiktionary
rzecz. przybór m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Jeremi Przybora (1915-2004), poeta
SJP.pl
regionalnie: bez rajstop, pończoch lub skarpet; zwykle w połączeniach "chodzić przyboś" albo "chodzić na przyboś"; na przyboś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przybrać.
(1.2) coś, co służy do przystrojenia, upiększenia
Wiktionary
rzecz. przybieranie n.
czas. przybrać dk., przybierać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia
(1.2) przyjęty jako własny choć nieprawdziwy
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. bierny od przybrać
Wiktionary
czas. przybierać, przybrać
Wiktionary
(1.1) adoptowany
Wiktionary
Przybranówek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Aleksandrów Kujawski w BIP.
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przybierać)
(1.1) dokonany od|przybierać.
Wiktionary
(1.1) Gdy komputer celowniczy Skywalkera namierzył wylot szybu wentylacyjnego, coś zamigało na wyświetlaczu taktycznym Kelemaha i kasztanowa skóra technika przybrała bladołososiową barwę.
Wiktionary
rzecz. przybranie n., przybór m.
czas. przybierać ndk.
przym. przybrany
Wiktionary
lekko zabrudzać; podbrudzać
SJP.pl
lekko zabrudzić; podbrudzić
SJP.pl
Przybrzeże, pas przybrzeżny – obszar płytkiego morza przylegający bezpośrednio do brzegu (plaży), na którym fale oscylacyjne przełamują się, a następnie jako fale translacyjne rozchodzą się w kierunku plaży.
Z punktu widzenia podziału przestrzennego i ogólnogeograficznego, pas przybrzeżny jest nazywany niekiedy pasem wód terytorialnych. Pojęcie to odnosi się przede wszystkim do terminu "wody przybrzeżne", które są częścią "morza terytorialnego".
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) położony, znajdujący się w pobliżu brzegu morza, jeziora lub rzeki
(1.2) charakterystyczny lub typowy dla terenów w pobliżu brzegu morza, jeziora lub rzeki
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbʒɛʒnɨ, AS: pšybžežny
Wiktionary
rzecz. brzeg m., brzeżek m., wybrzeże n., obrzeże n., nabrzeże n., brzegówka ż., brzegowiec m., brzeżyca ż., brzegowanie n., brzegownica ż., Brzeg m., Brzesko n., Brzegi m.
czas. brzegować ndk., obrzeżyć dk.
przym. brzegowy, brzeżny, nabrzeżny, nadbrzeżny
przysł. brzegowo, brzeżnie
Wiktionary
(1.2) nadbrzeżny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. dobudowana część budynku
(1.2) organizacja podległa większej organizacji działająca na jej rzecz
Wiktionary
część statku przylegająca do burty
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybychny lub z nią związany
SJP.pl
Przybychowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Połajewo.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 178.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przybyć.
Wiktionary
(1.1) On nie potwierdził mi swojego przybycia.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbɨt͡ɕɛ, AS: pšybyće
Wiktionary
czas. przybyć, przybywać
rzecz. przybywanie n., bywalec mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybygniewy lub z nią związany
SJP.pl
Przybygniew z żoną; Przybygniewowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybygniewa lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Przybymir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Przyby-" („przybyć, przybywać”) oraz "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „ten, który przynosi pokój”.
W polskim piśmiennictwie pojawił się w 1265 r. W styczniu 2025 roku nie wystąpił w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Przybymir z żoną; Przybymirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybymira lub z nim związany
SJP.pl
Przybynów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, w gminie Żarki.
W miejscowości istniał klub piłki nożnej noszący nazwę KS „Orzeł”, który z w 2009 r. został zlikwidowany z powodu braku sponsora. Barwami klubowymi zawodników były czerwień i czerń.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Przybyrad – staropolskie imię męskie złożone z członów "Przyby-" ("przybyć, przybywać") i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Może oznaczać "ten, z którym przybywa radość".
Przybyrad imieniny obchodzi 27 stycznia, 15 lutego, 12 czerwca i 27 grudnia.
Wikipedia
człowiek, który dokądś przybył, przyjechał, sprowadził się gdzieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto przybył
Wiktionary
Zobacz też: Przybysz w innych znaczeniach tego słowa.
Przybysz (ang. "The Visitor", 1997–1998) – amerykański serial science fiction stworzony przez Deana Devlina i Rolanda Emmericha. Wyprodukowany przez Centropolis Television i 20th Century Fox Television.
Światowa premiera serialu miała miejsce 19 września 1997 roku na kanale Fox. Ostatni odcinek został wyemitowany 16 stycznia 1998 roku. W Polsce serial nadawany był dawniej na kanałach Polsat i TV4.
Wikipedia
(1.1) On mnie, uważa pan, warszawskiego rodaka, będzie uczył, jak mam jechać na plac Konstytucji. To, panie, przybysz, żłób z prowincji, co parę lat tu u nas mieszka. To nie warszawiak, to warszawianin!
(1.1) W powszechnym użyciu były krosna, a przędzalnictwo i tkactwo osiągnęły taki poziom, że gobeliny i ubiory, jakie oglądali hiszpańscy przybysze, przewyższały wszystko, co można było wówczas zobaczyć w Europie.
(1.1) Władze Wysp Kanaryjskich poinformowały, że w związku z rosnącą na ulicach liczbą afrykańskich imigrantów podjęły decyzję o skierowaniu 200 nielegalnych przybyszów do hoteli i ośrodków turystycznych, które są opustoszałe wskutek epidemii koronawirusa.
Wiktionary
czas. przybyć dk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ogół cech charakterystycznych dla twórczości Stanisława Przybyszewskiego
SJP.pl
Przybyszewszczyzna – termin wywodzący się od nazwiska polskiego pisarza i dramaturga Stanisława Przybyszewskiego określający tendencję do nadmiernej stylizacji na prozę poetycką, zamiłowanie do przywoływania tematyki parafilii, satanizmu czy chorób umysłowych.
Wikipedia
→ przybysz
SJP.pl
Przybyszowy – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Końskie. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie opoczyńskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
Przybyszyn – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Ciechanowiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Ciechanowcu, a prawosławni do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Ciechanowcu.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Pr
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Przybysława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Przyby-" ("przybyć, przybywać") oraz "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która przynosi sławę". W źródłach poświadczone w XII wieku (1168 rok).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybysławy lub z nią związany
SJP.pl
Przybysław z żoną; Przybysławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Przybysława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zwiększenie się ilości czegoś; przyrost, wzrost;
2. miejsce uprawiania nauki lub sztuki;
3. w religii: miejsce przebywania bóstwa lub jego kultu; świątynia, kościół;
4. miejsce schronienia lub siedlisko czegoś;
5. potocznie: ubikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrost czegoś
(1.2) miejsce, w którym uprawia się jakąś dziedzinę sztuki lub nauki
(1.3) budowla lub pomieszczenie mające charakter sakralny
(1.4) siedlisko czegoś
(1.5) pot. ubikacja
(1.6) pot. miejsce uciech
Wiktionary
(1.2) ośrodek
(1.3) sanktuarium, świątynia
Wiktionary
taki, który przybył z innego miejsca i się osiedlił; przybytni, napływowy
SJP.pl
taki, który przybył z innego miejsca i się osiedlił; przybytni, napływowy
SJP.pl
osoba, która przybywa, przyjeżdża gdzieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przybywać.
Wiktionary
rzecz. przybycie n., bywalec mos.
czas. przybywać ndk., przybyć dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przybyć)
(1.1) docierać do pewnego miejsca
(1.2) powiększać się ilościowo
Wiktionary
IPA: pʃɨˈbɨvat͡ɕ, AS: pšybyvać
Wiktionary
rzecz. przybycie n., bycie n., przybywanie n., bywalec mos.
czas. przybyć dk.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Przybywoj, Przybywuj – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: "Przyby-" ("przybywać") i "-woj" ("wojownik").
Wikipedia
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przybywać)
(1.1) książk. dotrzeć do jakiegoś miejsca
(1.2) powiększyć się ilościowo
Wiktionary
(1.1) Do Krakowa przybył wierny współpracownik zmarłego króla, arcybiskup gnieźnieński, Wojciech Jastrzębiec.
(1.1) Przybyłam do Peru w kwietniu 1977.
(1.2) Przez dwa dni przybyło mi prawie dwa kilo.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨbɨt͡ɕ, AS: pšybyć
Wiktionary
rzecz. bywalec mos., byt mrz., bycie n., przybysz m., przybyszka ż., przybycie n., przybywanie n.
czas. przybywać ndk.
przym. przybyszowy
Wiktionary
kobieta, która przybyła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Przybyłowice (niem. "Triebelwitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka.
Miejscowość położona jest na równinie Jawora, na wysokości 165 m n.p.m., 11 km na północ od Jawora.
We wsi jest przystanek kolejowy Przybyłowice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Przybyłowo ( Dünhöfen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Tolkmicko na Wysoczyźnie Elbląskiej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
człowiek, który przybył skądś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
załamywanie lub rozbijanie się fal na płyciznach bądź u brzegów; kipiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wahadłowy ruch fal morskich załamujących się o brzeg;
Wiktionary
Przybój – wahadłowy ruch wody od brzegu i do brzegu, wywołany załamaniem się fali na płytkiej wodzie przybrzeżnej, czyli uderzanie fal o brzeg zbiornika wodnego.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɨbuj, AS: pšybui ̯
Wiktionary
przym. przybojowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) w lm. przybory: przedmioty służące do wykonywania określonej czynności
(1.3) powiększenie się stanu czegoś
Wiktionary
(1.1) Od ojca dostał przy tym ładunki, rozmaite przybory myśliwskie i siodło do konnej jazdy.
(1.2) Choć przybór dosięgnął ledwie trzeciej części swej miary, już całe wybrzeże było zalane.
(1.3) …cóż mię obchodzić mógł majątek lub przybór domowy?
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨbur, AS: pšybur
Wiktionary
(1.1) rzecz. przybornik
(1.2-3) czas. przybrać, przybierać, przym. przyborowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przybówka – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Wojaszówka. Ma status sołetwa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wieś jest siedzibą parafii Św. Kazimierza, należącej do dekanatu Frysztak, diecezji rzeszowskiej.
Wikipedia
taki, który się przybłąkał; zabłąkany
SJP.pl
przybłąkiwać się - błąkając się, przybywać gdzieś
SJP.pl
(r. męski) ten, kto się przybłąkał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. osoba, która się przybłąkała
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. zwierzę, które się przybłąkało
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) pot. kobieta, która się przybłąkała
Wiktionary
(1.1) Opat kazał przygarniać tych przybłędów i wspomagać ich zawsze.
(2.1) Koci przybłęda zniknął w mrokach piwnicznych.
Wiktionary
przym. przybłędny
Wiktionary
(1.1) posp. przywłoka
Wiktionary
gwarowo: złapać, przyłapać
SJP.pl
potocznie: schwytać, złapać niespodziewanie, przydybać
SJP.pl
1. skierować broń lub jakiś przyrząd w stronę kogoś lub czegoś; wycelować, wcelować;
2. potocznie: trafić
SJP.pl
przymocować cementem
SJP.pl
potocznie: cerować prowizorycznie, powierzchownie
SJP.pl
potocznie: osoba niezdarna, mało inteligentna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. depr. ktoś mało rozgarnięty
Wiktionary
(1.1) Co za przychlast, przecież nie tak się tego używa.
Wiktionary
(1.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, matoł, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, przygłupek, półgłówek
Wiktionary
rzadko: zaciemniać, zasłaniać częściowo
SJP.pl
przestarzałe: przychodni; dziś tylko w wyrażeniu: na przychodne - pracując w czyimś domu, ale nie mieszkając w nim
SJP.pl
książkowo: ktoś, kto przyszedł, przybył skądś; przybysz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) placówka służby zdrowia, w której lekarze różnych specjalności przyjmują chorych, udzielają im porad i w której wykonuje się podstawowe badania
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp. od: przychodzień
Wiktionary
(1.1) Nasza przychodnia zapewnia opiekę ambulatoryjną.
(1.1) W tym uzdrowisku jest trzynaście lecznic, w tym jeden szpital, trzy przychodnie i dziewięć sanatoriów.
Wiktionary
rzecz. przychód m., przychodowość ż., przychodzień m., przychodźca m., przychodźstwo n., przychodzenie n., przyjście n.
czas. przyjść dk., przychodzić ndk., przychodować ndk./dk.
przym. przychodniany, przychodowy
Wiktionary
(1.1) ośrodek zdrowia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przychodnią, dotyczący przychodni
Wiktionary
rzecz. przychód mrz., przychodnia ż.
Wiktionary
przestarzałe: przychodni; dziś tylko w wyrażeniu: na przychodne - pracując w czyimś domu, ale nie mieszkając w nim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przychodzić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšyχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. przychód m., przychodnia ż., przychodowość ż., przychodzień m., przychodźca m., przychodźstwo n., przyjście n.
czas. przyjść dk., przychodzić ndk., przychodować ndk./dk.
przym. przychodowy
Wiktionary
książkowo: ktoś, kto przyszedł, przybył skądś; przybysz
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyjść)
(1.1) przybywać dokądś
(1.2) o czasie, zjawisku: następować
(1.3) o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata
(1.4) dawać się osiągnąć
(1.5) daw. gw-pl|Wilno. wypadać
Wiktionary
(1.1) Często przychodzą do nas goście.
(1.2) Przyszedł czas na naukę.
(1.3) Co tydzień przychodzi do mnie list od wnuka.
(1.4) Łatwo mi przychodzi nauka angielskiego.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: pšyχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. przychód m., przychodnia ż., przychodowość ż., przychodzień m., przychodźca m., przychodźstwo n., przychodzenie n., przyjście n.
czas. przyjść dk., przychodować ndk./dk.
przym. przychodowy
Wiktionary
(1.1) przybywać, zjawiać się, pojawiać się, nadchodzić
(1.2) nadchodzić
(1.3) docierać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Przychojec (w latach 1977–1981 Jodłówka) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Leżajsk. Ma status sołectwa.
Przychojec liczy ok. 1000 mieszkańców. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) tak, że człowiek lub zwierzę ma pod skórą nieco za mało tłuszczu lub mięśni
Wiktionary
(1.1) Ona tak przychudo wygląda.
Wiktionary
przym. chudy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przychylić)
(1.1) zmieniać pionowe ustawienie obiektu na ukośne, kierując jego górną część w określoną stronę
(1.2) daw. wzbudzać w kimś życzliwość wobec kogoś lub zachęcać do obrania określonego stanowiska
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przymykać, nie całkiem zawierać (np. drzwi)
(1.4) gw-pl|Warmia, Mazury. przyczyniać
czasownik zwrotny niedokonany przychylać się (dk. przychylić się)
(2.1) odchylać własny tułów i głowę od pionu w stronę kogoś lub czegoś
(2.2) wyrażać zgodę na realizację cudzego postulatu lub akceptować przedstawione stanowisko
(2.3) daw. w odniesieniu do czasu: zbliżać się do konkretnego momentu
Wiktionary
(1.1) Jak przez mgłę usłyszał cichy, chlupiący szelest i ujrzał [...] postać aktuariusza, który przy stole jedną ręką przychylał zieloną butelkę do pustego kubka.
(1.1) Ujął jeszcze i drugą jej rękę, twarz swą blisko do jej twarzy przychylał i z miłosnym prawie spojrzeniem, z prośbą, coraz ciszej i czulej zapytywał…
(1.1) Wtedy cichym a ostrym głosem, przychylając głowę do szyi kobyły, przez ściśnięte zęby mówił jej nad uchem.
(2.2) Osobiście jednak przychylam się do stwierdzenia, że decyzja o urodzeniu dziecka powinna pozostawać tylko w gestii kobiety.
(2.2) Liberałowie przychylali się do nawiązania kontaktów handlowych.
(2.2) Coraz więcej państw i społeczeństw przychyla się ku stanowisku, że interwencja na lądzie jest potrzebna.
Wiktionary
(1.1) chylić, giąć, kłonić, nachylać, pochylać, przechylać, przyginać, spuszczać, zginać, zniżać
(2.1) chylić się, giąć się, kłonić się, nachylać się, pochylać się, przechylać się, przyginać się, spuszczać się, zginać się, zniżać się
(2.2) aprobować, przystawać, skłaniać się, ulegać, zgadzać się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przychylny
Wiktionary
IPA: pʃɨˈxɨlʲɲɛ, AS: pšyχylʹńe
Wiktionary
przym. przychylny
rzecz. przychylność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przychylnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika; przychylny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przychylne
Wiktionary
przym. przychylny
przysł. przychylnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny
Wiktionary
(1.1) Decyzja dziekana była przychylna dla studenta.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈxɨlnɨ, AS: pšyχylny
Wiktionary
rzecz. przychylność ż.
przysł. przychylnie
czas. przychylać się ndk., przychylić się dk.
Wiktionary
(1.1) życzliwy, skłonny, miły, sympatyczny, korzystny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. wpływy pieniężne osiągane w danym okresie
(1.2) hand. pozycja w księdze rachunkowej do wpisywania wpływów pieniężnych
(1.3) daw. przyjście, przybycie
Wiktionary
Przychód – pojęcie księgowe, które oznacza uzyskany lub należny wpływ wartości, korzyści materialnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, działalności wykonywanej osobiście, pracy wykonywanej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy oraz z nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
Wikipedia
rzecz. przychodnia ż., przychodowość ż., przychodzenie n., przyjście n.
czas. przyjść, przychodzić ndk.
przym. przychodni, przychodniany, przychodowy
Wiktionary
Przychów (dawna niem. nazwa "Preichow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Bobrowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
1. przyrost żywego inwentarza lub zwierzyny łownej w stadzie;
2. młode w stadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrost bydła lub zwierzyny łownej w stadzie
(1.2) młode zwierzęta w stadzie
(1.3) pot. żart. czyjeś dzieci
Wiktionary
IPA: pʃɨˈxuvɛk, AS: pšyχuvek
Wiktionary
przym. przychówkowy
czas. chować
Wiktionary
ciecz wypełniająca przestrzenie w uchu wewnętrznym oddzielone ściankami błędnika błoniastego i kostnego; perylimfa
SJP.pl
Przychłonka, perylimfa ( perilympha) – płyn wypełniający przestrzeń przychłonkową znajdującą się między ścianą wewnętrzną błędnika kostnego, a ścianą błędnika błoniastego. Składem przypomina płyn mózgowo-rdzeniowy, zawiera dużą ilość jonów sodu oraz małą ilość jonów potasu.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) nieco ciasno
Wiktionary
przym. przyciasny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pot. trochę ciasny
Wiktionary
przysł. przyciasno
Wiktionary
(1.1) ciasnawy
Wiktionary
dawniej: daszek na lampę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. mot. przyciemnienie szyb samochodowych
(1.2) daw. daszek na lampę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyciemniać.
Wiktionary
czas. przyciemniać ndk.
rzecz. ciemnia ż.
Wiktionary
1. trochę za ciemny, niedostatecznie oświetlony; ciemnawy;
2. dawniej: słabowidzący
SJP.pl
niezupełnie, lekko zacienić
SJP.pl
niewielka ilość zacieru do hodowli drożdży wykorzystywanych przy produkcji alkoholu; przycierek
SJP.pl
niewielka ilość zacieru do hodowli drożdży wykorzystywanych przy produkcji alkoholu; przycier
SJP.pl
obcierka, przecierka;
1. uszkodzenie powierzchni w wyniku obtarcia o coś;
2. skutek uszkodzenia powierzchni w wyniku obtarcia o coś
SJP.pl
w budownictwie: podstawa wykonana z odpowiednio spojonych belek, na której opiera się ściana
SJP.pl
narzędzie do przycinania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przycinać.
Wiktionary
czas. przyciąć, przycinać ndk.
rzecz. przycięcie n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) ucinać część czegoś, aby to skrócić, uformować lub dopasować do czegoś
(1.2) przyciskać coś mocno czymś, np. przy zamykaniu
(1.3) mówić komuś coś złośliwego
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ɕĩnat͡ɕ, AS: pšyćĩnać
Wiktionary
rzecz. przycięcie n., przycinanie n.
czas. przyciąć, ciąć, obcinać
Wiktionary
złośliwa uwaga; przytyk, przymówka, docinek
SJP.pl
Przycinek (nazwa oboczna: Przecinek) – część wsi Bokinka Pańska w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Tuczna.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Huszczy.
W latach 1975–1998 Przycinek należał administracyjnie do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
złośliwa uwaga; przytyk, przymówka, docinek
SJP.pl
ociosując, dopasować do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem
(1.2) ciężarek do przyciskania czegoś, np. papieru
(1.3) inform. pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
(1.4) podkreślenie wypowiedzi intonacją głosu lub gestem
(1.5) jęz. zob. akcent dynamiczny.
(1.6) daw. czynność przyciskania czegoś
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: ˈpʃɨt͡ɕisk, AS: pšyćisk
Wiktionary
rzecz. przyciskanie n., przyciśnięcie n.
czas. przyciskać, przycisnąć, cisnąć, ciskać
przym. przyciskowy
Wiktionary
(1.1) guzik, slang. pipsztyk
(1.4) nacisk
(1.5) akcent dynamiczny, akcent przyciskowy, akcent ekspiracyjny, akcent ekspiratoryjny, akcent ekspiratoryczny
(1.6) przyciskanie, przyciśnięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyciskać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡ɕiˈskãɲɛ, AS: pšyćiskãńe
Wiktionary
czas. przyciskać ndk., przycisnąć dk.
rzecz. przycisk m., przyciśnięcie n. dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) niedokonany od|przycisnąć.
czasownik zwrotny niedokonany przyciskać się
(2.1) niedokonany od|przycisnąć się.
Wiktionary
(1.1) Margit przykucnęła przyciskając wokół kolan wzdętą sukienkę.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ɕiskat͡ɕ, AS: pšyćiskać
Wiktionary
rzecz. przycisk mrz., przyciśnięcie n., przyciskanie n.
czas. przycisnąć dk.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) wywrzeć fizyczny nacisk na coś, nadusić, przydusić
(1.2) przyprzeć coś lub kogoś do czegoś, przydusić, przygnieść
(1.3) przen. wywrzeć na kogoś presję
(1.4) przen. wywrzeć na kogoś mocny, niekorzystny wpływ
czasownik zwrotny przycisnąć się
(2.1) przywrzeć, przytulić się do czegoś lub kogoś
(2.2) przywrzeć, przytulić się do siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Mocniej przyciśnij guzik, bo inaczej maszyna nie zareaguje.
(1.2) Przyciśnij gazę do rany.
(1.3) Muszę go przycisnąć, by wziął się do roboty.
(1.4) Ogromny dług przycisnął Grecję.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ɕisnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšyćisnõńć
Wiktionary
czas. przyciskać ndk.
rzecz. przycisk m., przyciśnięcie n. dk., przyciskanie n. ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyciszać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡ɕiˈʃãɲɛ, AS: pšyćišãńe
Wiktionary
czas. przyciszyć, wyciszyć, przyciszać ndk.
rzecz. nieprzyciszanie n., przyciszenie n.
przysł. zacisznie
przym. zaciszny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyciszać)
(1.1) zob. przyciszać.
Wiktionary
rzecz. zacisze n., cisza ż., cichość ż., wyciszanie n., wyciszenie n., przyciszenie n., przyciszanie n.
czas. cichnąć, wyciszać ndk., wyciszyć dk., przyciszać ndk.
przym. cichy, zaciszny
przysł. cicho, zacisznie
wykrz. cicho, cisza
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przytakiwać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób przyciągający, budząc zainteresowanie
Wiktionary
rzecz. przyciąganie n., przyciągnięcie n.
czas. przyciągać ndk., przyciągnąć dk.
przym. przyciągający
Wiktionary
(1.1) nęcąco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyciągać.
(1.2) przybliżanie czegoś w kierunku do siebie
Wiktionary
(1.2) To wzajemne przyciąganie się ciał daje się widzieć na ciałach stałych, jeżeli stykają się z sobą powierzchniami (…)
Wiktionary
czas. przyciągać, przyciągnąć
przysł. przyciągająco
Wiktionary
Przyciągarka – urządzenie dźwignicowe zaliczane do grupy cięgników. Stosowane do przetaczania wagonów oraz do przeciągania statków, barek na rzekach, śluzach czy w portach.
Ze względu na sposób realizacji ruchu cięgna wyróżnia się:
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyciągnąć)
(1.1) ciągnąc, przybliżać coś w kierunku do siebie
(1.2) sprawiać, że ktoś lub coś staje się intrygującym; wartym bliższego kontaktu, poznania itd.
(1.3) fiz. sprawiać, że powstaje siła dążąca do zbliżenia dwóch ciał
czasownik zwrotny (dk. przyciągnąć się)
(2.1) fiz. działać na siebie siłą skierowaną w kierunku drugiego ciała
(2.2) przybliżać się do czegoś za pomocą ciągnięcia
Wiktionary
(1.2) Nowa koleżanka przyciągała do siebie samych wariatów.
(2.1) Ładunki różnoimienne przyciągają się.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ, AS: pšyćõŋgać
Wiktionary
rzecz. przyciąganie n., przyciąganie się n., przyciągarka ż., ciągnik m.
czas. przyciągnąć dk., przyciągnąć się dk., ciągnąć ndk.
przysł. przyciągająco
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przyciągać.
Wiktionary
(1.1) Za następnego poetę, którego uwagę przyciągnęła włoska twórczość Petrarki, uważa się Daniela Naborowskiego.
Wiktionary
rzecz. przyciąganie n., przyciągnięcie n.
czas. przyciągać ndk.
przysł. przyciągająco
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przycinać.
Wiktionary
(1.1) Po chwili stał już przy tarasie, z którego kilka schodów prowadziło na trawnik ozdobiony paroma równo przyciętymi iglakami.
Wiktionary
rzecz. przycinanie n., przycięcie n., cięcie n.
czas. obcinać, przycinać ndk., ciąć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przycisnąć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšyćiśńė̃ńće
Wiktionary
czas. przyciskać ndk., przycisnąć dk.
rzecz. przycisk m., przyciskanie n. dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy cmentarzu
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡smɛ̃nˈtarnɨ, AS: pšycmẽntarny
Wiktionary
rzecz. cmentarz mrz., cmentarnictwo n.
przym. cmentarny
Wiktionary
przymocować statek cumami do brzegu lub do innego statku
SJP.pl
potocznie: przyłapywać na czymś
SJP.pl
taki, który przycupnął
SJP.pl
potocznie: spróbować być sprytnym, przebiegłym
SJP.pl
potocznie: ukrycie się, przyczajenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się przyczaił i czyha w ukryciu
(1.2) przen. taki, który skrywa myśli i zamiary i czeka na właściwy moment, by je ujawnić
Wiktionary
(1.1) czyhający
(1.2) zamaskowany
Wiktionary
w językoznawstwie: występujący przy czasowniku; adwerbalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. łączący się z czasownikiem
Wiktionary
(1.1) adwerbalny
Wiktionary
1. przyczepienie (się)
2. koniec mięśnia przytwierdzonego bezpośrednio lub za pośrednictwem ścięgna do kości, powięzi albo wewnętrznej powierzchni skóry
SJP.pl
pojazd drogowy bez silnika, przystosowany do ciągnięcia go przez pojazd silnikowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd
Wiktionary
Przyczepa – pojazd bez własnego napędu przystosowany do bycia ciągniętym przez inny pojazd. Używany głównie do transportu rzeczy, rzadziej ludzi.
Przyczepy bywają też czasami zabudowane specjalistycznym wyposażeniem, tworząc pojazdy rekreacyjne, przyczepy turystyczne, a nawet przyczepy mieszkalne z ograniczonymi możliwościami mieszkalnymi, w których ludzie mogą obozować lub przebywać.
Wikipedia
(1.1) Zatrzymywane na nich zanieczyszczenia zsypują się automatycznie na podstawioną przyczepę traktora.
Wiktionary
rzecz. przyczep mrz., przyczepianie n., przyczepienie n.
:: zdrobn. przyczepka ż.
czas. przyczepiać ndk., przyczepić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeczepiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡ʃɛˈpʲjä̃ɲɛ, AS: pšyčepʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przyczepić, przyczepiać, przeczepić dk., przeczepiać ndk.
rzecz. przyczepienie n., przyczepka ż., przyczepa ż.
przym. przyczepny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyczepić)
(1.1) umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką
czasownik zwrotny niedokonany przyczepiać się (dk. przyczepić się)
(2.1) czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym
(2.2) pot. mieć do kogoś nieuzasadnione zarzuty czy żale
(2.3) pot. narzucać swoje towarzystwo
(2.4) pot. med. zajmować organizm
Wiktionary
rzecz. doczepka ż., przyczep mrz., przyczepa ż., przyczepianie n., przyczepienie n., przyczepka ż., przyczepność ż.
czas. przyczepić dk.
przym. przyczepny, czepny
Wiktionary
(1.1) przyklejać, przylepiać, przymocowywać, przytwierdzać
(2.1) przyklejać się, przylepiać się, zahaczać się
(2.2) czepiać się, doczepiać się, dopieprzać się, dopierdalać się, mieć pretensje, przykrochmalać się, przypieprzać się, przypierdalać się, przypierdzielać się, przypierniczać się
(2.3) narzucać się, przypinać się, przyplątywać się, przysysać się
(2.4) atakować, chwytać, dopadać, opanowywać, przenikać, przyplątywać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przeczepić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨt͡ʃɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: pšyčepʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. przyczepić, przyczepiać, przeczepić dk., przeczepiać ndk.
rzecz. przyczepianie n., przyczepka ż., przyczepa ż.
przym. przyczepny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyczepiać)
(1.1) dokonany od|przyczepiać.
czasownik zwrotny dokonany przyczepić się (ndk. przyczepiać się)
(2.1) dokonany od|przyczepiać się.
Wiktionary
(2.1) Czyli zrobione wszystko tak, jak się należy! Nikt się nie przyczepi.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ʃɛpʲit͡ɕ, AS: pšyčepʹić
Wiktionary
rzecz. doczepka ż., przyczepka ż., przyczepa ż., przyczepianie n., przyczepienie n.
czas. przyczepiać
przym. przyczepny, czepny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: przyczepa
(1.2) mała przyczepa, np. przy rowerze lub motocyklu
(1.3) zool. nazwa systematyczna|Acroloxus|Beck|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ślimaków z rodziny przyczepkowatych, o czapeczkowatej muszli
(1.4) mykol. nazwa systematyczna|Rhizina|Fr.., rodzaj grzybów należący do rzędu kustrzebkowców
Wiktionary
(1.1) Na ulicach Tokio dostępne są u ulicznych sprzedawców, którzy prażą bataty oraz kasztany na swoich wózkach lub mini-przyczepkach.
Wiktionary
rzecz. doczepka ż., przyczepa ż., przyczepianie n., przyczepienie n.
czas. przyczepiać ndk., przyczepić dk.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. aglutynacyjny
(1.2) dotyczący przyczepki (małej przyczepy), osadzony na przyczepce
Wiktionary
przyczepnica żwirownica - maszyna używana przy robotach drogowych do wysypywania szosy żwirem i do ubijania żwiru na szosie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: przyczepny; bardziej przyczepny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający zdolność łączenia się powierzchnią z inną powierzchnią
(1.2) mogący być przyczepionym
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, do którego łatwo coś się przyczepia
(2.2) łatwo przyczepiający się
Wiktionary
rzecz. doczepka ż., przyczepianie n., przyczepienie n., przyczepność ż.
czas. przyczepiać ndk., przyczepić dk.
przym. czepny
Wiktionary
potocznie: właściciel przyczepy campingowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z niewiadomej przyczyny postanowił wyjechać.
(1.1) Wszystko ma swoją przyczynę.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ʃɨ̃na, AS: pšyčỹna
Wiktionary
czas. przyczynić dk., przyczyniać ndk.
rzecz. praprzyczyna ż., przyczynienie n., przyczynianie n., przyczynowość ż., bezprzyczynowość ż.
przym. przyczynowy
przysł. przyczynowo
Wiktionary
(1.1) powód, czynnik
Wiktionary
1. praca naukowa niewielkich rozmiarów, mająca pomóc wyjaśnieniu jakiejś ogólniejszej kwestii;
2. wypowiedź, wydarzenie będące zalążkiem tego, co ma nastąpić
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. przyczynić)
(1.1) powodować coś, zwłaszcza niekorzystnego, komuś lub czemuś
czasownik zwrotny niedokonany przyczyniać się (dk. przyczynić się)
(2.1) być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Przez okna zaglądała zaśnieżona noc. Komin w rogu, wysoki pod pułap, przyczyniał nieco ciepła i światła.
(2.1) Gdy ksiądz zaprasza jasnowidza zwierzęcego do kościoła, przyczynia się do osłabiania Kościoła i chrześcijaństwa od środka.
(2.1) Gromadząc, a tym samym rozsiewając, nasiona drzew, sójka już od epoki lodowcowej przyczynia się do rozprzestrzeniania się dębu na północ.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈt͡ʃɨ̃ɲät͡ɕ‿ɕɛ, AS: pšyčỹńäć‿śe
Wiktionary
czas. przyczynić dk.
rzecz. przyczyna ż.
przym. przyczynowy
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. przyczyniać)
(1.1) dokonany od|przyczyniać.
czasownik zwrotny dokonany (ndk. przyczyniać się)
(2.1) dokonany od|przyczyniać się.
Wiktionary
(1.1) Pożar Filharmonii Krakowskiej przyczynił strat również Polskiemu Radiu, pracowała bowiem w tym samym budynku radiowa orkiestra.
(2.1) Na lewicy przez długi czas baliśmy się mówić o naszych wartościach i to przyczyniło się m.in. do tego, że lewica dziś jest rozbita i boi się własnego cienia.
(2.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
(2.1) Stepowy charakter znacznej części kraju przyczynił się do tego, że Węgry padły główną ofiarą najazdów mongolskich w XIII wieku.
(2.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny".
Wiktionary
czas. przyczyniać ndk.
rzecz. przyczyna ż.
przym. przyczynowy
Wiktionary
→ przyczynkarstwo, → przyczynkarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający charakter przyczynku, dotyczący przyczynkarstwa
Wiktionary
(1.1) Mimo sporej liczby publikacji o charakterze przyczynkarskim problem ten nie doczekał się pełnego monograficznego opracowania.
Wiktionary
(1.1) przyczynek m., przyczynkarstwo n., przyczynkarz m.
Wiktionary
(1.1) uboczny, marginalny, wycinkowy
Wiktionary
tworzenie przyczynków, niewielkich prac naukowych o pomocniczym charakterze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pisanie przyczynków
(1.2) pejor. skupianie się w jakiejś działalności, najczęściej naukowej, na problemach ubocznych, które znajdują się poza głównym nurtem danej dziedziny
Wiktionary
(1.2) Współcześni polscy prozaicy bawią się w przyczynkarstwo. Tutaj artykulik, tam felietonik, gdzie indziej krótkie opowiadanko – i tak rozdrabnia się talent.
Wiktionary
rzecz. przyczynek m., przyczynkarz m.
przysł. przyczynkarski
Wiktionary
pracownik naukowy bez większych ambicji, tworzący prace naukowe o małym znaczeniu
SJP.pl
1. związek przyczynowy między zjawiskami, z których jedno jest skutkiem innego, poprzedzającego je w czasie;
2. cecha tego, co dotyczy przyczyny; kauzalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) związek zachodzący między dwoma zdarzeniami, w której jedno (przyczyna) sprawia, że występuje drugie (skutek)
Wiktionary
Przyczynowość – kategoria filozoficzna oznaczająca jedną z form powszechnej i koniecznej zależności zjawisk, które mają miejsce w obiektywnej rzeczywistości.
Wikipedia
rzecz. przyczyna ż.
przym. przyczynowy
przysł. przyczynowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przyczyny
Wiktionary
(1.1) Teoria zjawisk regulujących liczebność opisuje przyczynowy związek między liczebnością a podstawowymi procesami populacji, to jest rozrodczością i śmiertelnością.
Wiktionary
rzecz. przyczynowość ż., przyczyna ż.
czas. przyczyniać ndk., przyczynić dk.
przysł. przyczynowo
Wiktionary
(1.1) kauzalny
Wiktionary
1. trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budowli antycznej lub klasycystycznej; naczółek, fronton
2. budowla podpierająca koniec krańcowego przęsła mostu
3. teren za przeszkodą wodną zdobyty przez nacierające wojska po jej sforsowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. teren broniony za przeszkodą wodną;
(1.2) bud. skrajna podpora mostu lub wiaduktu
(1.3) archit. element elewacji, fronton
(1.4) daw. strój weselny głowy panny młodej
Wiktionary
Przyczółek to:
Wikipedia
(1.1) Rozkaz o wsparciu zapadł 20 września o 13.30 i wobec beznadziejnej sytuacji na przyczółku do desantu nie doszło.
Wiktionary
przym. przyczółkowy
Wiktionary
(1.3) fronton
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przyczółkiem, dotyczący przyczółka
Wiktionary
rzecz. przyczółek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. żart. partner sukcesora firmy rodzinnej, pracujący w tym samym przedsiębiorstwie.
Wiktionary
(1.1) Otóż przyczłapki bardzo potrzebują w swoich firmach rodzinnych docenienia, stabilności i możliwie partnerskiego traktowania.
Wiktionary
skrót od: przydomek
SJP.pl
olbrzymi małż morski z rzędu blaszkoskrzelnych
SJP.pl
błona zewnętrzna tętnicy lub żyły
SJP.pl
Przydanka, błona zewnętrzna ( adventitia, tunica externa, tunica adventitia, tela adventitia) – zewnętrzna warstwa ściany naczyń krwionośnych, przewodu pokarmowego (w odcinkach nieokrytych otrzewną), moczowodu, nasieniowodu, jajowodu, oskrzeli i oskrzelików. W układzie pokarmowym kręgowców zbudowana jest z tkanki łącznej wiotkiej.
Wikipedia
zdarzyć nieoczekiwanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wąski daszek biegnący na wysokości okapu dachu głównego w strzesze polskiej
SJP.pl
1. uzupełnienie, dopełnienie do większej całości; dodatek;
2. dodanie, dołożenie czegoś;
3. zwykle w liczbie mnogiej: jajniki i jajowody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyrostek (element dodatkowy) położony na narządzie
Wiktionary
1. uzupełnienie, dopełnienie do większej całości; dodatek;
2. dodanie, dołożenie czegoś;
3. zwykle w liczbie mnogiej: jajniki i jajowody
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: dodatkowy, uzupełniający
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przydatnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przydatny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne
Wiktionary
(1.1) Przydatność jest jedną z podstawowych cech sprzętu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈdatnɔɕt͡ɕ, AS: pšydatność
Wiktionary
czas. przydawać się ndk., przydać się dk.
przym. przydatny
rzecz. przydaś mrz.
Wiktionary
(1.1) użyteczność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający zastosowanie
(1.2) pomocny
Wiktionary
(1.1) Nie wyrzucaj pędzla, będzie przydatny do malowania ścian.
(1.2) Ten słowniczek będzie bardzo przydatny w czasie podróży po Europie.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈdatnɨ, AS: pšydatny
Wiktionary
rzecz. przydaś mrz., przydatność ż.
czas. przydawać się ndk., przydać się dk.
Wiktionary
(1.1) zdatny
(1.2) użyteczny, pożyteczny, pomocny
Wiktionary
językoznawstwo: część zdania (wyraz lub ich grupa) określająca rzeczownik lub zaimek rzeczowny; atrybut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. część zdania, będąca określeniem rzeczownika;
Wiktionary
Przydawka (zwana również "atrybutem") – część zdania określająca rzeczownik lub zaimek rzeczowny.
Wikipedia
(1.1) W zdaniu „Nosiła żółtą wstążkę”, słowo „żółtą” jest przydawką.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈdafka, AS: pšydafka
Wiktionary
przym. przydawkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gram. związany z przydawką
Wiktionary
rzecz. przydawka ż.
Wiktionary
1. przyczynić lub przysporzyć komuś czegoś;
2. przydać się - okazać się przydatnym do czegoś
SJP.pl
żartobliwie: coś, co przechowuje się na wszelki wypadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. młodz. coś o czym myślimy, że może się przydać
Wiktionary
rzecz. przydatność ż., nieprzydatność ż., przydawanie n., przydanie n.
czas. przydawać się ndk., przydać się dk.
przym. przydatny, nieprzydatny
przysł. przydatnie, nieprzydatnie
Wiktionary
rodzaj dialektyzacji (np. "hale" zamiast "ale")
SJP.pl
Przydech ("aspiracja") – zjawisko fonetyczne polegające na energicznym rozwarciu wcześniej zwartych narządów mowy, co daje słaby dźwięk "h" towarzyszący artykulacji danej spółgłoski zwartej.
Może być cechą fonologiczną relewantną, np. w zulu i chińskim, w językach indyjskich (zarówno indoaryjskich, jak i drawidyjskich) i tajskich.
Wikipedia
przymiotnik od: przydech
SJP.pl
żyjący na dnie zbiorników wodnych, znajdujący się w pobliżu dna zbiorników wodnych (np. plankton przydenny, przydenny muł)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się blisko dna
Wiktionary
(1.1) Ulubionymi miejscami przebywania węgorzy są wszelkiego rodzaju przydenne zawady i zatopione drzewa.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przydeptać.
Wiktionary
czas. przydeptać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przydeptywać.
Wiktionary
czas. deptać, przydeptywać ndk.
rzecz. deptacz mos.
Wiktionary
1. dodatkowa nazwa jakiejś osoby, zwykle związana z jej cechami; przezwisko, pseudo, ksywa;
2. dawniej: wyróżniająca nazwa jednej z gałęzi rodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) znajdujący się przy domu
Wiktionary
(1.1) Przez wiele lat hodowałem marchewkę w przydomowym ogródku.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨdɔ̃ˈmɔvɨ, AS: pšydõmovy
Wiktionary
rzecz. dom mrz., domówka ż.
Wiktionary
potocznie: przybyć dokądś, biegnąc lub idąc bardzo szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przydreptywać)
(1.1) pot. przyjść lub zbliżyć się drepcząc, wykonując małe kroki
Wiktionary
(1.1) Zaledwie oba konie zdążyły się położyć, do stodoły przydreptało stadko kacząt, które straciły matkę; (…).
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) znajdujący się przy drodze, w pobliżu drogi
Wiktionary
(1.1) Nieodłącznym elementem nadbużańskiego krajobrazu są liczne przydrożne krzyże, stawiane najczęściej przy wjeździe do wsi czy przy „świętych źródełkach”.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈdrɔʒnɨ, AS: pšydrožny
Wiktionary
rzecz. drogowiec mos., przydroże n., przydrożek m., przydrożnik m., droga ż.
Wiktionary
przytwierdzać, przymocowywać drutem
SJP.pl
gwarowo: przydroże
SJP.pl
zbyt mała ilość tlenu w zbiorniku wodnym wywołana procesami rozkładu substancji organicznych i intensywnymi procesami oddychania organizmów wodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wędk. ryb. obniżenie zawartości tlenu w wodzie skutkujące m.in. śnięciem ryb;
Wiktionary
Przyducha – znaczne zmniejszenie ilości tlenu rozpuszczonego w wodzie zbiornika wodnego lub jego części. W skrajnym przypadku może prowadzić do masowego wymierania zamieszkujących go organizmów korzystających z tlenu, (m.in. tzw. śnięcie ryb).
Wikipedia
(1.1) Zimą, na skutek zlodzenia, ilość tlenu zmniejsza się i często występuje deficyt tlenowy, co doprowadza do zjawiska przyduchy, w wyniku której następuje wyginięcie oksybiontów.
(1.1) Przyducha zimowa jest wynikiem ograniczonej produkcji tlenu przez roślinność wodną i rozkładu resztek substancji organicznych.
(1.1) Na przyduchy narażone są najczęściej niewielkie zbiorniki wodne (szczególnie bezodpływowe) zawierające mało rozpuszczonego tlenu.
Wiktionary
rzecz. przyduszanie n., przyduszenie n., duszność ż.
czas. przydusić dk., przyduszać ndk.
przym. przyduchowy
Wiktionary
(1.1) deficyt tlenowy
Wiktionary
wulgarnie:
1. osoba zależna od kogoś innego;
2. kochanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. osoba zawsze obecna przy kimś wpływowym i popierająca go
(1.2) wulg. kochanek
Wiktionary
(1.1) Dlatego do szatni, gdzie przebierał się kierownik, pomaszerował jego największy przydupas.
Wiktionary
przym. dupny
rzecz. dupsko n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trochę za duży
Wiktionary
(1.1) Waldek zawsze chodził w przydużych swetrach.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈduʒɨ, AS: pšydužy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) sąsiadujący z dworcem
Wiktionary
(1.1) Kupiłam krzyżówki w przydworcowym markecie.
Wiktionary
przym. dworcowy
Wiktionary
położony blisko dworu (posiadłości); przydworski
SJP.pl
położony blisko dworu (posiadłości); przydworny
SJP.pl
1. potocznie: schwytać lub znaleźć kogoś;
2. potocznie: przyłapać kogoś na czymś złym; zdybać
SJP.pl
potocznie: zachodzić kogoś znienacka
SJP.pl
wiejąc, przykrywać, przysypywać
SJP.pl
pokryć lekko sadzą, odymić od dołu; przykopcić, podkopcić, poddymić
SJP.pl
pokryć lekko sadzą, odymić od dołu; przykopcić, podkopcić, poddymić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przydzielenie czegoś
(1.2) to, co przydzielono
Wiktionary
(1.1) – I za przydział pokoju, i za ten twój telefon trzeba będzie dobrze dać w łapę – dodała Melania.
(1.2) Herbatę miał tylko dlatego, że co kwartał otrzymywał w swojej firmie przydział pracowniczy składający się z czterech paczek ulunga, czterech kostek mydła i dwóch ręczników.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨd͡ʑaw, AS: pšyʒ́au̯
Wiktionary
rzecz. przydzielanie n., przydzielenie n., podzielnica ż.
czas. przydzielać ndk., przydzielić dk.
przym. przydziałowy
Wiktionary
(1.2) udział, porcja, dola
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) pochodzący z przydziału
Wiktionary
(1.1) Dziś w pracy dostaliśmy przydziałowe ręczniki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨd͡ʑaˈwɔvɨ, AS: pšyʒ́au̯ovy
Wiktionary
rzecz. przydzielanie n., przydział
czas. przydzielać ndk., przydzielić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) oddawanie w posiadanie albo użytkowanie
(1.2) kierowanie kogoś gdzieś do pracy na danym stanowisku
Wiktionary
(1.1) Dziękuję, panie kontrolerze, ale naprawdę nie było potrzeby przydzielania mi wagonu prezydenckiego.
Wiktionary
rzecz. przydział mrz., przydzielenie n., podzielnica ż.
czas. przydzielać ndk., przydzielić dk.
przym. przydziałowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przydzielić)
(1.1) oddawać w posiadanie albo użytkowanie
(1.2) kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko
Wiktionary
rzecz. przydział mrz., przydziałobiorca mos., przydzielanie n., przydzielenie n., podzielnica ż.
przym. przydziałowy
Wiktionary
(1.1) przyznawać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skierowanie do określonego zadania, pracy
Wiktionary
(1.1) Otrzymałem pana odwołanie w sprawie odmowy majora Derlina dotyczącej prośby o przydzielenie służby wartowniczej na stanowisku Baza Echo 3-T-8.
Wiktionary
rzecz. przydzielanie n., przydział mrz., podzielnica ż.
czas. przydzielać, przydzielić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przydzielać)
(1.1) dokonany od|przydzielać.
Wiktionary
rzecz. przydział mrz., przydziałobiorca mos., przydzielanie n., przydzielenie n., podzielnica ż.
przym. przydziałowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przydymać)
(1.1) daw. przykryć, przysypać lub zawiać coś materiałem niesionym przez wiatr (głównie o śniegu)
(1.2) daw. przemieścić, przynieść lub przypędzić coś siłą podmuchu
(1.3) daw. szybko przybiec
Wiktionary
(1.1) Tam żółta, przydęta od świeżego śniegu leżała glina.
(1.1) Zarośla karłowatej sośniny i świerczyny przydęło zupełnie, wyglądały one niby śnieżne kopce, pagórki, niby fale na śniegowem morzu.
(1.2) Wiatr przydął do nas różne liście.
Wiktionary
rzecz. dęcie n.
czas. dąć dk., nadąć dk.
przym. dęty
Wiktionary
1. przyduszać;
2. przydławiać się - lekko się dławić
SJP.pl
nieco za długi; długawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieco za długi
(1.2) trwający nieco za długo
Wiktionary
przysł. przydługo, przydługawo
przym. przydługawy
Wiktionary
(1.1) przydługawy
(1.2) przydługawy
Wiktionary
robić nieco dłuższym
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przysłówka: przydługo
SJP.pl
dodatkowa karta dołączona do zapisanego weksla, przeznaczona na dalsze wpisy indosantów
SJP.pl
zrobić nieco dłuższym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przydźwigać.
Wiktionary
czas. przydźwigać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) dźwigając z trudem przynieść coś
Wiktionary
(1.1) Kuzynka dziedzica przydźwigała ze strychu zakurzone pudło pełne świecidełek.
Wiktionary
rzecz. przydźwiganie n.
Wiktionary
(1.1) przytachać, przytargać, przytaskać, przytaszczyć
Wiktionary
rzadko: potowarzyszyć czemuś, z lekka dźwięcząc; pobrzmieć, powtórować dźwięczeniem
SJP.pl
Przydźwięk, przydźwięk sieci albo „brum” – zakłócenie, powstające we wstępnych obwodach wzmacniaczy elektroakustycznych, słyszalne jako buczenie, brzęczenie albo warkot o częstotliwości dominującej równej częstotliwości sieci energetycznej, czasem jej drugiej harmonicznej.
Wikipedia
rzadko: towarzyszyć czemuś, z lekka dźwięcząc; pobrzmiewać, wtórować dźwięczeniem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy fabryce
Wiktionary
(1.1) Fabryka, która zatrudniała 500-1000 pracowników, musiała organizować szpital przyfabryczny; był przepis, że na 100 robotników miało przypadać jedno łóżko szpitalne.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨfaˈbrɨt͡ʃnɨ, AS: pšyfabryčny
Wiktionary
rzecz. fabryka ż.
Wiktionary
potocznie: przyłożyć, przywalić
SJP.pl
trochę, lekko farbować, barwić
SJP.pl
potocznie: poszczęścić się, powieść się; pofarcić się, sfarcić się
SJP.pl
czasownik
(1.1) patrz fastrygować
Wiktionary
czas. fastrygować
Wiktionary
potocznie: śledząc, przyłapywać kogoś na czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. znajdujący się, działający lub odbywający się przy froncie
Wiktionary
(1.1) W czasie wojny pracowała, opatrując rannych w przyfrontowym lazarecie.
Wiktionary
rzecz. front mrz.
przym. frontowy
Wiktionary
dawniej: goić powierzchownie
SJP.pl
1. o koniu: przybiegać galopem;
2. przyjeżdżać na koniu galopem;
3. potocznie: szybko przybiegać lub przyjeżdżać
SJP.pl
uwaga, przytyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. krytyczna uwaga
Wiktionary
rzecz. przyganianie n.
czas. przyganiać ndk., przyganić dk.
Wiktionary
(1.1) napomnienie, upomnienie, nagana, przytyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyganiać.
Wiktionary
rzecz. przygana ż., przyganienie n.
czas. przyganiać ndk., przyganić dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyganić)
(1.1) wygłaszać wiele zarzutów wobec kogoś
czasownik przechodni niedokonany (dk. przygonić lub przygnać)
(2.1) zmuszać kilka osób lub zwierząt do udania się w dane miejsce
(2.2) być powodem, dla którego ktoś lub coś zaczyna znajdować się w danym miejscu
Wiktionary
(1.1) Krótko potem gazety zamieściły list kilku profesorów, kwestionujących cudowne właściwości piramid i przyganiających szefowi rządu, że firmuje swoją osobą pseudoteorie oraz ich twórców.
(2.2) Niestety, wianki puszczone na wodę fale przyganiały z powrotem do brzegu.
Wiktionary
rzecz. przyganianie n., przygana ż.
Wiktionary
1. lekko garbić;
2. przygarbiać się - lekko się garbić
SJP.pl
pochylony ku ziemi; ugięty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygarniać.
Wiktionary
czas. przygarnąć, przygarniać ndk.
rzecz. przygarnięcie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przygarnąć)
(1.1) obejmować i przyciskać rękami
(1.2) brać pod opiekę, dawać schronienie
czasownik zwrotny niedokonany przygarniać się (dk. przygarnąć się)
(2.1) przytulać się
Wiktionary
(1.2) Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe.
Wiktionary
rzecz. przygarnięcie n., przygarnianie n.
czas. przygarnąć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przygarniać.
Wiktionary
rzecz. przygarnięcie n., przygarnianie n.
czas. przygarniać ndk.
Wiktionary
przestarzałe: niewielka ilość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. (dziś gwara.) obie dłonie stulone, złączone bokami, tworzące zagłębienie
Wiktionary
(1.1) (…) kurom podrzuciła przygarście ziarna, świniom, kwiczącym pod chałupą, wyniesła cebratkę z żarciem (…).
Wiktionary
rzecz. przygarstka ż.
Wiktionary
1. przerwać palenie się, świecenie czegoś; stłumić ogień; zgasić nie do końca, gasząc, przydusić płomień
2. spowodować ściemnienie czegoś; pozbawić blasku, przyćmić
SJP.pl
1. przerywać palenie się, świecenie czegoś; tłumić ogień; gasić nie do końca, gasząc, przyduszać płomień
2. powodować ściemnienie czegoś; pozbawiać blasku
SJP.pl
pozbawiony werwy, zapału, chęci do czynienia czegokolwiek, zobojętniały; wyrażający apatię (np. przygaszony wzrok)
SJP.pl
potocznie: przyśpieszyć autem, wcisnąć mocno pedał gazu
SJP.pl
potocznie: przyśpieszać autem, wciskać mocno pedał gazu
SJP.pl
rzadko: wtórując, zagdakać
SJP.pl
roślina z rodziny turzycowatych
SJP.pl
Przygiełka ("Rhynchospora") – rodzaj roślin z rodziny ciborowatych ("Cyperaceae"). Liczy blisko 400 gatunków. Rodzaj jest kosmopolityczny, przy czym najbardziej zróżnicowany jest w strefie tropikalnej i subtropikalnej Nowego Świata. W Europie występują tylko trzy gatunki, z których w Polsce obecne są dwa – przygiełka biała ("R. alba") i przygiełka brunatna ("R. fusca").
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy gimnazjum
Wiktionary
(1.1) Organizatorami turnieju byli: wójt, dyrektor gimnazjum oraz nauczyciele wychowania fizycznego i przygimnazjalny UKS "Hajduk".
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɟĩmnaˈzʲjalnɨ, AS: pšyǵĩmnazʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n.
Wiktionary
przyglądać się - przypatrywać się, oglądać coś, kogoś uważnie, ze wszystkich stron
SJP.pl
przygonić;
1. goniąc, doprowadzić gdzieś
2. potocznie: szybko przybiec, przyjechać
SJP.pl
1. taki, który przygniata swym ogromem, swoją masą;
2. taki, który tworzy ciężką atmosferę, źle wpływa na samopoczucie;
3. przenośnie: bardzo duży, olbrzymi; miażdżący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znaczny, zdecydowanie przewyższający (np. liczebnie)
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od przygniatać
Wiktionary
(1.1) 10 grudnia 1991 roku władze Górskiego Karabachu przeprowadziły referendum, w którym przygniatająca większość mieszkańców opowiedziała się za niezależnością.
Wiktionary
rzecz. przygniatanie n., przygniecenie n., przygniatarka ż.
czas. przygniatać ndk., przygnieść dk.
przysł. przygniatająco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygniatać.
Wiktionary
rzecz. przygniecenie n., przygniatarka ż.
czas. przygniatać ndk., przygnieść dk.
przym. przygniatający
przysł. przygniatająco
Wiktionary
gniotąc przyciskać; przyduszać, przypierać
SJP.pl
gniotąc przycisnąć; przydusić, przyprzeć
SJP.pl
częściowo zgnić; nadgnić, podgnić
SJP.pl
taki, który przygnił
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób wywołujący przygnębienie
Wiktionary
(1.1) Ten ich nowy dom wygląda z zewnątrz raczej przygnębiająco.
Wiktionary
czas. przygnębiać ndk., przygnębić dk.
rzecz. przygnębienie n.
przym. przygnębiający
Wiktionary
źle wpływać na samopoczucie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywołujący przygnębienie
Wiktionary
rzecz. przygnębianie n., przygnębienie n.
czas. przygnębiać ndk., przygnębić dk.
przysł. przygnębiająco
Wiktionary
(1.1) ciężki, dołujący, przygniatający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygnębiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjä̃ɲɛ, AS: pšygnẽmbʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przygnębiać
przym. przygnębiający
Wiktionary
źle wpływać na samopoczucie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dawać przygnębienie, wprowadzać kogoś w zły stan psychiczny; powodować złe samopoczucie u kogoś
Wiktionary
(1.1) Przygnębiasz mnie swoim ciągłym narzekaniem.
Wiktionary
IPA: pʃɨɡˈnɛ̃mbʲjät͡ɕ, AS: pšygnẽmbʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przygnębianie n., przygnębienie
przym. przygnębiony, przygnębiający
przysł. przygnębiająco
czas. przygnębić
Wiktionary
(1.1) przytłaczać, załamywać, zasmucać
Wiktionary
stan psychiczny człowieka z kłopotami, problemami itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. obniżenie nastroju
(1.2) odczasownikowy od|przygnębić.
Wiktionary
(1.1) Czy przygnębienie prowadzi do depresji, czy jest jej objawem?
Wiktionary
czas. przygnębiać, przygnębić
przysł. przygnębiająco
przym. przygnębiający
Wiktionary
źle wpłynąć na samopoczucie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ, AS: pšygnẽmbʹi ̯õny
Wiktionary
czas. przygnębiać, przygnębić
Wiktionary
(1.1) smutny, przybity, nieszczęśliwy, strapiony, depresyjny, zbolały, zasmucony, załamany, zawiedziony, zniechęcony, zrozpaczony
Wiktionary
źle wpłynąć na samopoczucie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przygnębiać)
(1.1) dać przygnębienie, wprowadzić kogoś w zły stan psychiczny; spowodować złe samopoczucie u kogoś
czasownik zwrotny dokonany przygnębić się (ndk. przygnębiać się)
(2.1) wejść w zły stan psychiczny z jakiegoś powodu
Wiktionary
(1.1) Księdza Juliana przygnębił widok zbombardowanego Wielunia.
(2.1) Jedi wyraźnie przygnębił się przez powracające wspomnienia – zostali sprzedani.
Wiktionary
rzecz. przygnębienie n.
czas. przygnębiać ndk.
przym. przygnębiony, przygnębiający
przysł. przygnębiająco
Wiktionary
(1.1) zdołować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. ciekawe zdarzenie spotykające kogoś
2. potocznie: przelotny romans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niecodzienne, niezwykłe zdarzenie
(1.2) przelotny romans, przeżycie erotyczne
(1.3) daw. okoliczność niepomyślna, wypadek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spływ kajakowy to ciekawa przygoda.
(1.1) Podczas pobytu w górach spotkała mnie niezwykła przygoda.
(1.2) W czasie wakacji miał przygodę miłosną.
(1.3) Będę Cię wielbił, mój Panie, // póki mię na świecie stanie; // boś mię w przygodzie ratował // i śmiechów ludzkich uchował.
(1.3) Daj Mu swą dłoń, // w przygodzie zawołaj doń. // On cię od zła zachowuje.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɡɔda, AS: pšygoda
Wiktionary
rzecz. przygodówka ż., przygodność ż.
przym. przygodowy, przygodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przygodne; cecha tych, którzy są przygodni
Wiktionary
rzecz. przygoda ż., przygodówka ż.
przym. przygodny, przygodowy
przysł. przygodnie
Wiktionary
wynikający z przypadku, zdarzający się przypadkiem; przypadkowy, przelotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący wynikiem przypadku lub taki, który zdarza się przypadkiem
(1.2) spotkany lub zjawiający się przypadkiem
Wiktionary
(1.1) A zatem: „Jeżeli istnieje byt przygodny, to istnieje również byt konieczny". Należy dodać, że przez byt przygodny rozumie się zarówno byt, który nie musi istnieć, jak i każdy byt zmienny.
Wiktionary
rzecz. przygodność ż., przygoda ż.
przysł. przygodnie
przym. przygodowy
Wiktionary
osoba z zamiłowaniem do przygód; łowca, poszukiwacz przygód
SJP.pl
związany z przygodami, opisujący przygody (np. film przygodowy, powieść przygodowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przygodami, dotyczący przygód
(1.2) liter. film. przedstawiający przygody, perypetie bohaterów
Wiktionary
(1.1) Zacznijmy od wydarzeń typu przygodowego, bo wydają się one łatwiej intuicyjnie uchwytne i lepiej opisane.
(1.2) Czy dział z literaturą przygodową jest tam, gdzie był?
Wiktionary
rzecz. przygoda ż., przygodówka ż., przygodowość ż., przygodność ż.
przym. przygodny
przysł. przygodowo, przygodnie
Wiktionary
(1.2) awanturniczy, łotrzykowski
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Przygodzice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
komputerowa gra przygodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. grykomp. komputerowa gra przygodowa
Wiktionary
(1.1) Kupiłem świetną przygodówkę, grałem w nią przez cały weekend.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡɔˈdufka, AS: pšygodufka
Wiktionary
rzecz. przygoda ż., przygodność ż.
przym. przygodowy
Wiktionary
przygnać;
1. goniąc, doprowadzić gdzieś
2. potocznie: szybko przybiec, przyjechać
SJP.pl
dawniej: opalić się, ogorzeć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym coś jest przygotowywane
Wiktionary
rzecz. przygotowanie n., przygotowywanie n.
przym. przygotowany
czas. przygotowywać
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) zabiegi, starania czynione z myślą o czymś, co ma nastąpić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygotować.
(1.2) (także. w lm.) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić
Wiktionary
(1.2) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
(1.2) Domowej roboty bezjajeczny majonez jest zaskakująco łatwy w przygotowaniu i smakuje znacznie lepiej niż kupny.
(1.2) Przygotowanie do operacji i sprzątanie po niej to najdroższe i najbardziej czasochłonne czynności na sali operacyjnej.
(1.2) Oświetlenie obiektów przemysłowych i technicznych wymaga przygotowań i często opiera się na dokładnych obliczeniach.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ, AS: pšygotovãńe
Wiktionary
rzecz. gotowanie n., przygotowywanie n., przygotówka ż., przygotowalnia ż.
czas. przygotowywać ndk., przygotować dk.
przym. przygotowawczy, przygotowany
Wiktionary
1. uczynić coś zdolnym do czegoś w określonym czasie, nadającym się do czegoś
2. nastawić kogoś na coś, uprzedzić
3. przygotować się:
a) uczynić się gotowym na coś, do czegoś
b) nastawić się na coś
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) będący gotów do czegoś
Wiktionary
(1.1) Na to spotkanie w stolicy Wielkopolski ksiądz przygotowany był już od dawna. Wraz z parafianami nie bez pewnych trudności wynajęli autobus i całą grupą wybierali się do Poznania.
Wiktionary
rzecz. przygotowalnia ż., przygotowanie n., przygotowywanie n.
czas. przygotować dk., przygotowywać ndk.
przym. przygotowawczy
Wiktionary
(1.1) gotowy, gotów
Wiktionary
związany z przygotowaniem; taki, który przygotowuje; zajmujący się przygotowaniem; przygotowujący (np. kurs przygotowawczy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący przygotowaniu do czegoś
Wiktionary
rzecz. przygotowanie n., przygotowywanie n.
czas. przygotowywać, przygotować dk.
przym. przygotowany
Wiktionary
(1.1) wstępny
Wiktionary
1. uczynić coś zdolnym do czegoś w określonym czasie, nadającym się do czegoś
2. nastawić kogoś na coś, uprzedzić
3. przygotować się:
a) uczynić się gotowym na coś, do czegoś
b) nastawić się na coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przygotowywać)
(1.1) dokonany od|przygotowywać.
Wiktionary
(1.1) Zawołała Julię i pospieszyła do kuchni, by przygotować rodzinie poobiednią porcję teiny.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡɔˈtɔvat͡ɕ, AS: pšygotovać
Wiktionary
przym. gotowy, gotów, przygotowany, przygotowawczy
rzecz. gotowanie n., przygotowanie n., przygotowywanie n.
czas. przygotowywać
Wiktionary
(1.1) uszykować, naszykować, przyrządzić, reg. pozn. narychtować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygotowywać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ, AS: pšygotovyvãńe
Wiktionary
rzecz. gotowanie n., przygotowanie n., przygotówka ż., przygotowalnia ż.
czas. przygotowywać ndk., przygotować dk.
przym. przygotowawczy, przygotowany
Wiktionary
1. czynić coś zdolnym do czegoś w określonym czasie, nadającym się do czegoś
2. nastawiać kogoś na coś, uprzedzać
3. przygotowywać się:
a) nastawiać się na coś
b) czynić się gotowym na coś, do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przygotować)
(1.1) przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
(1.2) uprzedzać kogoś o czymś, co ma nastąpić; oswajać kogoś z czymś; nastawiać kogoś na coś
czasownik zwrotny niedokonany przygotowywać się (dk. przygotować się)
(2.1) stawać się gotowym na coś; zbierać się, szykować się
Wiktionary
(1.1) Przygotowywał glebę pod siew.
(1.2) Trzeba przygotowywać rodzinę na złą wiadomość.
(2.1) Dziś przygotowywaliśmy się do jutrzejszego sprawdzianu z matematyki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvat͡ɕ, AS: pšygotovyvać
Wiktionary
rzecz. gotowanie n., przygotowalnia ż., przygotówka ż., przygotowywanie n., przygotowanie n.
czas. przygotować dk.
przym. przygotowany, przygotowawczy
Wiktionary
(1.1) przyrządzać, szykować
Wiktionary
środowiskowo: górnicze roboty przygotowawcze przed właściwym wybieraniem złoża
SJP.pl
Przygradów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Włoszczowa. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 742.
Wikipedia
potocznie: przygramolać się - gramoląc się, przychodzić z trudem; przywlekać się
SJP.pl
obszar przy granicy czegoś; nadgranicze, pogranicze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się przy granicy, związany z terenem przy granicy
Wiktionary
(1.1) Debata dotyczyła ruchu przygranicznego.
(1.1) Wiele północnoniemieckich miast takich jak przygraniczny Flensburg ma wyraźne duńskie ślady kulturowe i historyczne.
Wiktionary
przym. graniczny
Wiktionary
(1.1) nadgraniczny
Wiktionary
towarzyszyć komuś, zagrać na instrumencie muzycznym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: pozyskiwać sobie kogoś jako partnera
SJP.pl
mający miejsce przy gruncie, rosnący przy gruncie, tuż nad powierzchnią ziemi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. występujący tuż nad powierzchnią ziemi
Wiktionary
(1.1) Jesienią często występują nad ranem przygruntowe przymrozki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɡrũnˈtɔvɨ, AS: pšygrũntovy
Wiktionary
zob. grunt.
Wiktionary
(1.1) przyziemny
Wiktionary
towarzyszyć z muzyką
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) muz. wykonywać muzykę towarzyszącą czemuś
Wiktionary
rzecz. przygrywka ż.
przym. growy
Wiktionary
1. część wstępna utworu, poprzedzająca wykonanie całości; także lekki utwór muzyczny wykonywany przy różnych okazjach
2. gra towarzysząca czemuś; przygrywanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór muzyczny stanowiący wstęp instrumentalny do jakiegoś większego utworu
(1.2) muz. lekki utwór muzyczny wykonywany przy różnego rodzaju okazjach
(1.3) przen. zapowiedź, przedsmak czegoś
Wiktionary
Przygrywka – powieść autorstwa Ewy Lach z 1975 roku, będąca trzecią część cyklu "Kosmohikanie".
Historia trojga dzieci, które niespodziewanie same muszą zająć się domem po tym, jak ich mama ma wypadek i trafia do szpitala. Te kilka samodzielnych dni do powrotu ojca, który chwilowo jest poza domem, okazuje się być tytułową przygrywką do dorosłego życia.
Wikipedia
IPA: pʃɨˈɡrɨfka, AS: pšygryfka
Wiktionary
rzecz. gra ż., gierka ż., gracz m., graczka ż., grywalność ż., nagranie n., dogrywka ż., przygryweczka ż., zagrywka ż., wygrana ż., przegrana ż., rozgrywka ż.
czas. grać ndk., grywać ndk., dogrywać ndk. / dograć dk., ogrywać ndk. / ograć dk., pogrywać ndk. / pograć dk., podgrywać ndk. / podegrać dk., przegrywać ndk. / przegrać dk., rozgrywać ndk. / rozegrać dk., wygrywać ndk. / wygrać dk., zagrywać ndk. / zagrać dk., nagrywać ndk. / nagrać dk., wygrywać ndk. / wygrać dk., współgrać dk., ugrywać ndk. / ugrać dk.
przym. grywalny, ograny
Wiktionary
(1.1) wstęp, zdrobn. przygryweczka
(1.3) wstęp, przedsmak, zapowiedź
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygryzać.
Wiktionary
czas. przygryzać ndk.
Wiktionary
1. ściskać zębami; nadgryzać lekko wargi, wąsy - jako objaw zniecierpliwienia, gniewu itp.
2. potocznie: mówić komuś coś złośliwego, jakąś przykrość; dogadywać, docinać komuś
SJP.pl
1. ścisnąć zębami; nadgryźć lekko wargi, wąsy - jako objaw zniecierpliwienia, gniewu itp.
2. potocznie: powiedzieć komuś coś złośliwego, jakąś przykrość; dogadać, dociąć komuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|przygryzać.
Wiktionary
(1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przygrzać.
Wiktionary
czas. przygrzać
Wiktionary
1. zagrzać na nowo, podgrzać
2. o słońcu: ogrzać silnie; przypiec
3. potocznie: uderzyć w coś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przygrzewać)
(1.1) uderzyć z impetem, z dużą siłą
Wiktionary
(1.1) No bo owszem, jak trzeba, można i pięścią w stół przygrzać, ale można też sympatycznie porozmawiać.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨɡʒat͡ɕ, AS: pšygžać
Wiktionary
rzecz. przygrzanie n.
czas. przygrzewać ndk.
Wiktionary
(1.1) przywalić, wulg. przypieprzyć, wulg. przypierdolić
Wiktionary
1. grzać na nowo, podgrzewać
2. o słońcu: grzać silnie; przypiekać
3. potocznie: uderzać w coś lub kogoś
SJP.pl
gwarowo: pogawędzić, porozmawiać; pogwarzyć
SJP.pl
1. przytwierdzać coś gwoździami
2. przenośnie: unieruchamiać, przykuwać
SJP.pl
powtórować komuś gwizdaniem
SJP.pl
1. przytwierdzić coś gwoździami
2. przenośnie: unieruchomić, przykuć
SJP.pl
Zobacz też: Przygórze w innych znaczeniach tej nazwy.
Przygórze (do 1945 r. niem. "Köpprich") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Wikipedia
zwiększać natężenie dźwięku
SJP.pl
nieco, trochę wygłodzić
SJP.pl
zwiększyć głośność; podgłośnić, pogłośnić
SJP.pl
potocznie: trochę głuchy; przygłuchy
SJP.pl
trochę głuchy; przygłuchawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę, częściowo głuchy; słabo, źle słyszący
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɡwuxɨ, AS: pšygu̯uχy
Wiktionary
przym. głuchy
rzecz. głuchy mos.
Wiktionary
(1.1) głuchawy
Wiktionary
potocznie, pogardliwie: głupek, idiota, nierozgarnięty, wolnomyślący; przymuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. depr. ktoś głupkowaty
(1.2) pot. depr. upośledzony umysłowo
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka fizyki wyzywała mnie od przygłupów.
Wiktionary
rzecz. przygłupek m., głupawka ż.
przym. przygłupi, głupi
przysł. przygłupio
Wiktionary
(1.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przychlast, przygłupek, półgłówek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. depr. ktoś głupkowaty
(1.2) pot. depr. upośledzony umysłowo
Wiktionary
(1.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, półgłówek
Wiktionary
rzecz. przygłup m.
przym. przygłupi
przysł. przygłupio
Wiktionary
przygłupiasty; pogardliwie:
1. trochę głupi;
2. będący wyrazem głupoty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę głupi
Wiktionary
rzecz. przygłup mos., przygłupek mos., głupawka ż.
przym. przygłupiasty, głupi
Wiktionary
(1.1) przygłupiasty
Wiktionary
przygłupi; pogardliwie:
1. trochę głupi;
2. będący wyrazem głupoty
SJP.pl
1. tłumić dźwięki, czynić odgłosy mniej słyszalnymi
2. o rozrośniętych roślinach: zacieniać rośliny nisko rosnące, tak aby powstrzymać ich rozwój
SJP.pl
1. stłumić dźwięki, uczynić odgłosy mniej słyszalnymi
2. o rozrośniętych roślinach: zacienić rośliny nisko rosnące, aby powstrzymać ich rozwój
SJP.pl
zmniejszyć szybkość jazdy; zwolnić; zahamować
SJP.pl
znajdujący się przy haśle słownikowym
SJP.pl
czasownik
(1.1) ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu do miejsca przeznaczenia
Wiktionary
skrót od: przyimek, przyimkowy
SJP.pl
niesamodzielna, nieodmienna część mowy, łącząca niejednorodne części zdania lub wyrażenia, określająca związki podrzędne zachodzące między wyrazami samodzielnymi, wskazująca zwykle na reakcje przestrzenne, występująca tylko w połączeniu z rzeczownikiem lub leksemem o podobnej funkcji (zaimkiem, przymiotnikiem, liczebnikiem głównym i zbiorowym), np. nad, za, w, do (przyimki proste), naprzeciw, ponad, poprzez, zza (przyimki złożone)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;
Wiktionary
Przyimek ( praepositio) – nieodmienna i niesamodzielna część mowy, która łączy się z innymi wyrazami i nadaje im inny sens.
Na przykład rzeczownik "stół" tworzy z przyimkami wiele zestawień: "na stole", "o stole", "za stołem", "obok stołu", "po stole", "pod stołem", "zza stołu", "koło stołu", "przy stole", "ponad stołem", "od stołu", "ku stołowi" itp.
Wikipedia
(1.1) W języku polskim przyimek „przed” łączy się z narzędnikiem a „na” z miejscownikiem.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjĩmɛk, AS: pšyi ̯ĩmek
Wiktionary
przym. przyimkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gram. związany z przyimkiem; występujący w funkcji przyimka albo w połączeniu nim
Wiktionary
rzecz. przyimek mrz.
Wiktionary
potocznie: przyłożyć, uderzyć
SJP.pl
1. człowiek pozostający z kimś w bliskich, zażyłych stosunkach; powiernik, druh;
2. człowiek okazujący sympatię, poparcie; zwolennik, protektor, miłośnik;
3. eufemistycznie: mężczyzna utrzymujący z kimś kontakty erotyczne; kochanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
(1.2) osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
(1.3) eufem. mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym
(1.4) stpol. śrpol. krewniak
(1.5) stpol. sędzia polubowny
(1.6) śrpol. małżonek, małżonka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie.
(1.1) Gdzie są moi przyjaciele / Bojownicy z tamtych lat / Zawsze było ich niewielu / Teraz jestem sam.
(1.3) Jan to jej przyjaciel.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjät͡ɕɛl, AS: pšyi ̯äćel
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjacielstwo n., przyjacielskość ż., przyjaźnienie n., pozaprzyjaźnianie n., zaprzyjaźnienie n., zaprzyjaźnianie n.
:: fż. przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż.
przym. przyjacielski, przyjazny
przysł. przyjaźnie, przyjacielsko
czas. przać, przyjaźnić ndk., pozaprzyjaźniać dk., zaprzyjaźnić się dk., zaprzyjaźniać się ndk.
Wiktionary
(1.1) druh, kolega, kumpel, kum, pobratymiec, towarzysz
(1.2) protektor, miłośnik, zwolennik
(1.3) kochanek
Wiktionary
1. dotyczący przyjaciela, składający się z przyjaciół - osób pozostających ze sobą w bliskich stosunkach, np. przyjacielska kompania, paczka, grupa;
2. taki jak wśród przyjaciół, pełen życzliwości, troski i zaufania; dobry, przyjazny, życzliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) serdeczny, życzliwy, przyjazny
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący przyjaciela
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjäˈt͡ɕɛlsʲci, AS: pšyi ̯äćelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel mos., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., przyjacielskość ż., przyjazność ż.
czas. przyjaźnić się, zaprzyjaźnić się, zaprzyjaźniać się, przyjaźnić
przym. przyjazny
przysł. przyjacielsko, przyjaźnie
Wiktionary
(1-2) koleżeński, braterski, bratni, siostrzany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przyjacielski, przyjaźnie
Wiktionary
(1.1) Uśmiechnął się przyjacielsko, gdy wymienili hasło, i niespodziewanie zapytał po polsku: – Co, Polacy?
Wiktionary
rzecz. przyjaciel m., przyjacielskość ż., przyjaciółeczka ż., przyjaźń ż., przyjazność ż.
przym. przyjacielski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest przyjacielskie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjäˈt͡ɕɛlskɔɕt͡ɕ, AS: pšyi ̯äćelskość
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel m., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., przyjazność ż.
czas. przyjaźnić się, zaprzyjaźniać się, zaprzyjaźnić się, przyjaźnić
przym. przyjacielski, przyjazny
przysł. przyjacielsko, po przyjacielsku, przyjaźnie
Wiktionary
(1.1) koleżeńskość
Wiktionary
1. przyjaźnienie się z kimś; przyjaźń;
2. grono przyjaciół; przyjaciele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przyjaźń
Wiktionary
rzecz. przyjaciel mos.
Wiktionary
1. człowiek pozostający z kimś w bliskich, zażyłych stosunkach; powiernik, druh;
2. człowiek okazujący sympatię, poparcie; zwolennik, protektor, miłośnik;
3. eufemistycznie: mężczyzna utrzymujący z kimś kontakty erotyczne; kochanek
SJP.pl
zdrobnienie od: przyjaciółka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: przyjaciółka
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjät͡ɕuˈwɛt͡ʃka, AS: pšyi ̯äćuu̯ečka
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel m., przyjaciółka ż., przyjacielskość ż., przyjaźnienie n., zaprzyjaźnienie n., przyjazność ż.
czas. przyjaźnić, zaprzyjaźniać się, przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przym. przyjazny, przyjacielski
przysł. przyjaźnie, przyjacielsko, po przyjacielsku
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zaprzyjaźniona z kimś
(1.2) pot. zob. kochanka.
(1.3) reg-pl|Lwów. agrafka
Wiktionary
Przyjaciółka – polski dwutygodnik (w latach 1948–2009 wydawany jako tygodnik), którego odbiorcami są głównie kobiety, poświęcony historiom z życia, plotkom, modzie, urodzie i zdrowiu. Do tygodnika dołączany był także program telewizyjny.
Wikipedia
(1.1) Moja przyjaciółka to dla mnie bratnia dusza. Rozumiemy się bez słów.
(1.1) Twoja przyjaciółka mówi, co jej ślina na język przyniesie, a ty się później martwisz.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjäˈt͡ɕuwka, AS: pšyi ̯äćuu̯ka
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjacielskość ż.
:: fm. przyjaciel m.
:: zdrobn. przyjaciółeczka ż.
czas. przyjaźnić, zaprzyjaźniać się, przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przym. przyjacielski, zaprzyjaźniony, przyjazny
przysł. przyjaźnie
Wiktionary
przyjadać się - dawniej: przykrzyć się, przejadać się
SJP.pl
potocznie: przypalić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dotarcie do jakiegoś miejsca
(1.2) przybycie pojazdu
Wiktionary
czas. przyjechać, przyjeżdżać
rzecz. przyjezdny mos., wyjazd mrz.
przym. przyjezdny
Wiktionary
przyjazne nastawienie, charakter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przyjazne; cecha tych, którzy są przyjaźni
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel m., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., przyjaźnienie n., przyjacielskość ż., zaprzyjaźnienie n.
czas. przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przym. przyjazny, przyjacielski
przysł. przyjaźnie, przyjacielsko
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
(1.2) przest. taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód
Wiktionary
(1.1) Przyjazne gesty i zwykła uprzejmość poprawiają atmosferę w miejscu pracy.
(1.2) W naszym nowym mieszkaniu szczęśliwie trafiliśmy na przyjaznych sąsiadów – zawsze pomogą w drobiazgach lub pożyczą szklankę cukru.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjaznɨ, AS: pšyi ̯azny
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel m., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., przyjacielskość ż., przyjazność ż.
czas. zaprzyjaźnić, zaprzyjaźniać się, zaprzyjaźnić się
przym. przyjacielski
przysł. przyjaźnie
Wiktionary
(1.1) braterski, ciepły, łaskawy, przychylny, przyjacielski, życzliwy, spolegliwy
(1.2) dogodny, pomyślny, sprzyjający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przyjazny
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: przyjaźń
Wiktionary
(1.1) Nie przejął się wrogim spojrzeniem. Uśmiechnął się do niej najprzyjaźniej, jak tylko umiał.
(2.1) Są przyjaźnie i nie ma przyjaźni.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjäʑɲɛ, AS: pšyi ̯äźńe
Wiktionary
rzecz. przyjaciel mos., przyjaciółka ż., przyjaźń ż., przyjacielskość ż., przyjaciółeczka ż., przyjazność ż.
czas. zaprzyjaźniać się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przym. przyjazny, przyjacielski
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przyjaźnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przyjazny; bardziej przyjazny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. zyskiwać czyjąś przyjaźń, jednać sobie kogoś
czasownik zwrotny niedokonany przyjaźnić się (dk. brak)
(2.1) być w przyjacielskiej relacji z kimś; utrzymywać przyjaźń, mieć kogoś za przyjaciela
Wiktionary
(2.1) Miałem ochotę przyjaźnić się tylko z takimi, od których chciało mi się czegoś więcej, więc nie mogła to być przyjaźń rzetelna.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjäʑɲit͡ɕ, AS: pšyi ̯äźńić
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż., przyjaciel mos., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., przyjacielskość ż.
przym. przyjacielski
czas. zaprzyjaźniać się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
Wiktionary
(2.1) kolegować się; pot. kumplować się, kumać się; przest. fraternizować się; podn. bratać się, spoufalać się, poufalić się; być za pan brat, trzymać sztamę; stpol. przyjacielić się
Wiktionary
1. bliskie, serdeczne stosunki z kimś oparte na wzajemnej szczerości, życzliwości, zaufaniu;
2. życzliwość, serdeczność okazywana komuś;
3. przyjaźń z korzyściami - relacja przyjacielska dopuszczająca stosunki seksualne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;
Wiktionary
Przyjaźń – serdeczne stosunki oparte na wzajemnej życzliwości.
Większość ludzi uważa, że ich przyjaciele dobrze ich znają. Jednak badania wykazały, że w większości przypadków jest to złudzenie związane z chęcią poprawy samooceny. Wierząc, że przyjaciołom zależy na nas, budujemy poczucie własnej wartości.
Wikipedia
(1.1) Łączy ich serdeczna przyjaźń.
(1.1) Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie. • Ostatni znam jej przykład w Oszmiańskim powiecie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨjäɕɲ̊, AS: pšyi ̯äśń̦
Wiktionary
rzecz. przyjaciel m., przyjaciółka ż., przyjaciółeczka ż., psiapsiółka ż., przyjacielskość ż., przyjazność ż.
przym. przyjacielski, przyjazny, zaprzyjaźniony
czas. przyjaźnić, zaprzyjaźniać się, przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przysł. przyjacielsko, przyjaźnie
Wiktionary
(1.1) przest. drużba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjebać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjɛˈbãɲɛ, AS: pšyi ̯ebãńe
Wiktionary
zob. przyjebać.
Wiktionary
przypierdolić; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. przyjebać (komuś) - pobić (kogoś);
2. przyjebać się (do czegoś) - przyczepić się (do czegoś), mieć o coś pretensje
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) wulg. uderzyć
czasownik zwrotny
(2.1) wulg. przyczepić się
Wiktionary
(1.1) Jak cię wkurwi, to mu przyjeb w mordę.
(2.1) Dlaczego on się znów przyjebał do mnie?
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛbat͡ɕ, AS: pšyi ̯ebać
Wiktionary
rzecz. jebak mzw./mos., przyjeb, przyjebanie
czas. jebać, odjebać
Wiktionary
(1.1) przypieprzyć, przypierdolić, wyjebać, jebnąć, pierdolnąć, pieprznąć, przykurwić, zakurwić
Wiktionary
przypierdalać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. przyjebywać (komuś) - uderzać, bić (kogoś);
2. przyjebywać się (do czegoś) - przyczepiać się (do czegoś), mieć o coś pretensje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjechać.
Wiktionary
czas. przyjechać dk.
rzecz. jeźdźczyni ż., przyjezdny mos.
przym. przyjezdny
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przyjeżdżać)
(1.1) o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach
(1.2) o pojeździe na kołach: przybyć
Wiktionary
(1.1) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛxat͡ɕ, AS: pšyi ̯eχać
Wiktionary
rzecz. przyjazd m., przyjezdny m., przyjeżdżanie n., przyjechanie n., Przejazd mrz., przejazd mrz., wyjazd mrz.
czas. jechać, przyjeżdżać ndk.
przym. przyjazdowy, przyjezdny
Wiktionary
to, co sprawia przyjemność
SJP.pl
złośliwie o człowieku pozornie tylko miłym i układnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. iron. negatywnie o kimś, kto pozornie jest miły, uprzejmy
Wiktionary
Przyjemniaczek ( 一個好人 "Yat goh hiu yan") – hongkońsko-amerykańsko-australijska sensacyjna komedia kryminalna z 1997 roku w reżyserii Sammo Hunga.
Wikipedia
(1.1) Strzeż się tego przyjemniaczka, to niezłe ziółko.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjɛ̃mʲˈɲat͡ʃɛk, AS: pšyi ̯ẽmʹńaček
Wiktionary
rzecz. przyjemnostka ż., przyjemność ż.
czas. uprzyjemniać ndk., uprzyjemnić dk.
przym. przyjemny
przysł. przyjemnie, przyjemno
Wiktionary
złośliwie o człowieku pozornie tylko miłym i układnym
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób przyjemny, z poczuciem przyjemności
Wiktionary
(1.1) Na przyjęciu u Karola było bardzo przyjemnie.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ, AS: pšyi ̯ẽmʹńe
Wiktionary
rzecz. przyjemność ż., przyjemniaczek m., uprzyjemnianie n., uprzyjemnienie n.
czas. uprzyjemniać ndk., uprzyjemnić dk.
przym. przyjemny, nieprzyjemny, przyjemnościowy
przysł. przyjemniutko, nieprzyjemnie, przyjemnościowo
Wiktionary
(1.1) miło
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przyjemnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przyjemny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
Wiktionary
Przyjemność – podstawowa wartość hedonistyczna o charakterze pozytywnym, będąca doświadczeniem zmysłowym o charakterze indywidualnym; przeciwieństwo nieprzyjemności.
Odczuwanie przyjemności przypisuje się zarówno ludziom, jak i zwierzętom.
Zdaniem Maxa Schelera źródłami przyjemności mogą być:
Wikipedia
(1.1) Ona mu nie wierzy, myśli, że ją oszukuje, żeby sprawić jej przyjemność. Zamyka się w sobie, głucha na jego argumenty.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: pšyi ̯ẽmność
Wiktionary
rzecz. przyjemniaczek m., uprzyjemnianie n., uprzyjemnienie n.
:: zdrobn. przyjemnostka ż.
czas. uprzyjemniać dk., uprzyjemnić dk.
przym. przyjemny, przyjemnościowy
przysł. przyjemnie, przyjemno
Wiktionary
(1.1) błogość, zadowolenie, satysfakcja, uciecha; pot. frajda; przest. lubość
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie
(1.2) odznaczający się miłym sposobem bycia
Wiktionary
(1.1) Jaki przyjemny ten zajazd.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛ̃mnɨ, AS: pšyi ̯ẽmny
Wiktionary
rzecz. przyjemność ż., przyjemnostka ż., przyjemniaczek m.
czas. uprzyjemniać ndk., uprzyjemnić dk.
przym. przyjemnościowy
przysł. przyjemnie, przyjemno
Wiktionary
(1.1) miły
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta przybyła skądś, niestała mieszkanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przyjezdne; cecha tych, którzy są przyjezdni
Wiktionary
przym. przyjezdny
przysł. przyjezdnie
Wiktionary
taki, który przyjechał dokądś z innego miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto przyjechał
(1.2) ktoś, kto jest mieszkańcem od niedawna
przymiotnik
(2.1) taki, który przyjechał
Wiktionary
(1.1) Luty nie sprzyjał podróżom i tylko od czasu do czasu pokazał się przyjezdny.
(2.1) W jakimś kącie przyjezdny kupiec sprzedawał jaskrawe hafty wschodnie.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛzdnɨ, AS: pšyi ̯ezdny
Wiktionary
rzecz. przyjazd m., przyjeżdżanie n., przyjechanie n., jazda ż.
:: fż. przyjezdna ż.
czas. przyjeżdżać ndk., przyjechać dk., jechać ndk.
wykrz. jazda
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy jeziorze
Wiktionary
(1.1) Chętnym do zażywania letnich kąpieli pozostaje więc jedynie liczyć na przychylność właścicieli przyjeziornych ośrodków wypoczynkowych.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjɛ̇ˈʑɔrnɨ, AS: pšyi ̯ėźorny
Wiktionary
rzecz. jezioro n., jeziorko n., jeziorzysko n.
Wiktionary
rzadkie: położony przy jeziorze, urządzony przy jeziorze
SJP.pl
przyjeść się - przestarzale: przejeść się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjeżdżać.
Wiktionary
czas. przyjeżdżać, przyjechać
rzecz. jeźdźczyni ż., przyjezdny mos.
przym. przyjezdny
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyjechać)
(1.1) o człowieku: przybywać za pomocą pojazdu na kołach
(1.2) o pojeździe na kołach: przybywać
Wiktionary
(1.1) Ludmiła rokrocznie przyjeżdża do Beskidu Śląskiego na zimowisko.
(1.1) Kiedyś na pasterkę przyjeżdżano saniami.
(1.2) Autobus przyjeżdża punktualnie o szóstej.
Wiktionary
rzecz. wyjazd m., przyjezdny m., jeździec m., jeźdźczyni ż., jezdnia ż., przyjeżdżanie n., przyjazd mrz.
czas. przejeżdżać, jechać ndk., przyjechać dk.
przym. przyjezdny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjmować.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨjmɔˈvãɲɛ, AS: pšyi ̯movãńe
Wiktionary
rzecz. przyjęcie n., przyjmujący mos., nieprzyjmowanie n., przyjątko n.
czas. przyjmować ndk., przyjąć dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) dać pracę, zatrudniać
(1.2) odbierać coś (rzecz, informację)
(1.3) akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji
(1.4) z góry coś zakładać
(1.5) o lekach: zażywać
(1.6) o zmiennych: równać się
Wiktionary
(1.1) Duża firma przyjęła mnie na stanowisko kierownika.
(1.2) Dzisiaj przyjąłem paczkę od listonosza.
(1.3) Sekretarka przekazała mi, że szef przyjmie mnie jutro po południu.
(1.5) Mój dziadek przyjmuje dużo lekarstw.
(1.6) a=4 czyli zmienna a przyjmuje wartość 4.
Wiktionary
IPA: pʃɨjˈmɔvat͡ɕ, AS: pšyi ̯movać
Wiktionary
rzecz. przyjmowanie n., przyjęcie n., przyjmujący mos., przyjątko n.
czas. przyjąć
przym. do przyjęcia
Wiktionary
(1.1) zatrudniać
(1.2) pobierać, dostawać
(1.3) zapraszać, odwiedzać, gościć
(1.5) stosować
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: przyjmować
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. w siatkówce: zawodnik odbierający piłki po zagrywce i atakujący ze skrzydła lub z głębi pola;
Wiktionary
Przyjmujący (lewoskrzydłowy; ang. "outside hitter, left side hitter") – pozycja na boisku w siatkówce. Zadaniem przyjmującego jest odbieranie piłki po zagrywce i gra obronna, połączona z atakiem ze skrzydła bądź z głębi pola (atak z szóstej strefy).
Wikipedia
(1.1) Kacper gra na pozycji przyjmującego.
Wiktionary
czas. przyjmować ndk., przyjąć dk.
rzecz. przyjęcie n., przyjmowanie n.
Wiktionary
przyjrzeć się - przypatrzeć się, obejrzeć coś, kogoś uważnie, ze wszystkich stron
SJP.pl
wydłużony wałeczkowaty organ, przylegający do dłuższej części jądra, prowadzący sznurek nasienny ku górze do przewodu pachwinowego
SJP.pl
Pr
Wikipedia
żartobliwie, zdrobniale o przyjęciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od przyjęcie
Wiktionary
(1.1) Mama była w domu, syn był w domu, wnuczka u koleżanki, tylko ja szalałem na przyjątku w Nowy Rok.
Wiktionary
rzecz. przyjęcie n., przyjmowanie n.
czas. przyjąć dk., przyjmować ndk.
przym. przyjęciowy, przyjęty
Wiktionary
1. otrzymać, wziąć coś od kogoś, często w prezencie;
2. zaakceptować;
3. w piłce nożnej: odebrać podanie piłki przez zawodnika
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyjmować)
(1.1) dokonany od|przyjmować.
Wiktionary
(1.1) Imperator przyjmie ją w sali tronowej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon słyszała, że niektórych przesłuchuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić postarzałą, woskowatą twarz w jadowitym uśmiechu.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pšyi ̯o̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. przyjęcie n., przyjmowanie n., przyjmujący mos., przyjątko n.
czas. przyjmować ndk.
Wiktionary
1. otrzymać, wziąć coś od kogoś, często w prezencie;
2. zaakceptować;
3. w piłce nożnej: odebrać podanie piłki przez zawodnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjąć.
(1.2) reakcja na coś lub na kogoś
(1.3) uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji
Wiktionary
Przyjęcie – uroczysty posiłek zorganizowany specjalnie dla osób zaproszonych – gości. Przyjęcie zazwyczaj ma na celu uświetnienie ważnych wydarzeń lub okoliczności o charakterze oficjalnym lub prywatnym – mówimy wtedy o przyjęciu okolicznościowym. Duże i wystawne przyjęcie może być określane jako bankiet, biesiada lub uczta.
Wikipedia
(1.1) Przyjęcia do pracy mamy zwykle przed sezonem.
(1.1) Personel izby przyjęć - życzliwy, porodówki i położnictwa - chwalony za wyczerpujące informowanie o porodzie i o stanie dziecka.
(1.2) Dla żadnego komunisty nie była wtedy do przyjęcia teza, że PRL trzyma się na radzieckich bagnetach.
(1.2) (…) dokument spotkał się z ciepłym przyjęciem – towarzyszyły mu okrzyki i owacje na stojąco.
(1.3) Poszłam na łatwiznę i na jutrzejsze przyjęcie zamówiłam catering.
(1.3) Zaczynam pojmować, że obecność szanownego pana profesora na tym przyjęciu nabiera nowej jakości - charakteru prestiżowego.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšyi ̯ė̃ńće
Wiktionary
rzecz. przyjmowanie n.
:: zdrobn. przyjątko n.
czas. przyjmować ndk., przyjąć dk.
przym. przyjęty, przyjęciowy
Wiktionary
(1.2) odbiór
(1.3) pot. balanga, biba, impreza, jubel
Wiktionary
ogólnie znany, zgodny z określonymi zasadami
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) powszechnie uznany lub używany
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: przyjąć
Wiktionary
Przyjęty (ang. "Accepted") – amerykańska komedia filmowa z 2006 w reżyserii Steve'a Pinka. Premiera filmu miała miejsce 18 sierpnia 2006.
Wikipedia
rzecz. przyjęcie n., przyjątko n.
Wiktionary
(1.1) uznany, obiegowy, zwyczajowy, utarty, konwencjonalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyjść.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨjɕt͡ɕɛ, AS: pšyi ̯śće
Wiktionary
rzecz. przychód m., przychodnia ż., przychodowość ż., przychodzień m., przychodźca m., przychodźstwo n., przychodzenie n.
czas. przyjść dk., przychodzić ndk., przychodować ndk./dk.
przym. przychodowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przychodzić)
(1.1) zob. przychodzić.
Wiktionary
(1.1) Przyszedł czas na naukę.
(1.1) Nikt nie przyszedł.
(1.1) Na pogrzeb przyszło wielu współpracowników zmarłego.
Wiktionary
IPA: pʃɨjɕt͡ɕ, AS: pšyi ̯ść
Wiktionary
rzecz. przychód m., przychodnia ż., przychodowość ż., przychodzień m., przychodźca m., przychodźstwo n., przychodzenie n., przyjście n.
czas. przychodzić ndk., przychodować ndk./dk.
przym. przychodowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. przytośtać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żyd. adm. filia kahału, jednostka zależna
Wiktionary
rzecz. kahalnik mos., kahał mrz., kahałek mrz., podkahałek mrz.
przym. kahałowy, kahalny
Wiktionary
przyłącze kanalizacyjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie
Wiktionary
przym. przykarpacki
rzecz. Karpaty nmos.
Wiktionary
(1.1) obwód iwanofrankiwski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Przykarpaciem, dotyczący Przykarpacia
Wiktionary
rzecz. Przykarpacie n., Karpaty nmos.
przym. karpacki
Wiktionary
znajdujący się obok katedry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy katedrze
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkatɛˈdralnɨ, AS: pšykatedralny
Wiktionary
rzecz. katedra ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy kawiarni
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkavʲjarʲˈɲãnɨ, AS: pšykavʹi ̯arʹńãny
Wiktionary
rzecz. kawiarnia ż.
Wiktionary
polecenie, rozkaz, nakaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. nakaz
Wiktionary
(1.1) Otrzymał przykaz pozostania w koszarach.
Wiktionary
rzecz. przykazywanie n., przykazanie n.
czas. przykazać dk., przykazywać ndk.
Wiktionary
wydać polecenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kategoryczne polecenie, nakaz
Wiktionary
(1.1) Sposób podziału biblijnego tekstu na konkretne przykazania zależy od przyjętej tradycji.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkaˈzãɲɛ, AS: pšykazãńe
Wiktionary
rzecz. przykaz mrz., przykazywanie n.
czas. przykazać dk., przykazywać ndk.
Wiktionary
(1.1) instrukcja, komenda, polecenie, wskazanie, zalecenie
Wiktionary
wydać polecenie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przykazywać)
(1.1) wydać polecenie lub zabronić czegoś
Wiktionary
(1.1) Jahwe przykazał Izraelitom świętować szabaty.
(1.1) Samarytanin zawiózł rannego do zajazdu, przykazując gospodarzowi, aby miał o nim staranie.
Wiktionary
rzecz. przykaz mrz., przykazywanie n., przykazanie n.
czas. przykazywać ndk.
Wiktionary
w sposób wymagający podporządkowania się; nakazująco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nakazywanie, zobowiązywanie
Wiktionary
rzecz. przykaz mrz., przykazanie n.
czas. przykazać dk., przykazywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przykazać)
(1.1) wydawać polecenie lub zabraniać czegoś
Wiktionary
(1.1) Trener wiele nam przykazywał, ale i tak przegraliśmy.
Wiktionary
rzecz. przykaz mrz., przykazywanie n., przykazanie n.
czas. przykazać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykicać.
Wiktionary
przymiotnik od: przykielich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykinać.
Wiktionary
czas. przykinać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. - przyczepić się
(1.2) reg. pozn. - przynieść coś
Wiktionary
rzecz. przykinanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy kinie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨcĩˈnɔvɨ, AS: pšyḱĩnovy
Wiktionary
rzecz. kino n., kinowość ż.
Wiktionary
przyklapły, oklapnięty, oklapły; potocznie:
1. o człowieku: smutny, przygnębiony czymś; osowiały;
2. o uchu zwierzęcia: zwieszający się, niesterczący
SJP.pl
przyklapnięty, oklapnięty, oklapły; potocznie:
1. o człowieku: smutny, przygnębiony czymś; osowiały;
2. o uchu zwierzęcia: zwieszający się, niesterczący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy klasztorze
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨklaˈʃtɔrnɨ, AS: pšyklaštorny
Wiktionary
przym. klasztorny
rzecz. klasztor mrz., klasztorek mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyklejać)
(1.1) przytwierdzić klejem
(1.2) spowodować przylgnięcie
czasownik zwrotny dokonany przykleić się (ndk. przyklejać się)
(2.1) ulec przylepieniu, przylgnięciu do czegoś
(2.2) pot. narzucić komuś swoje towarzystwo
Wiktionary
(1.1) Colon miał przyklejone na twarzy kilka kawałków bibułki w miejscach, gdzie golenie przebiegało nazbyt entuzjastycznie, ale poza tym wyglądał o wiele lepiej.
(1.2) Drzwi nie były zamknięte, a jedynie zaplombowane kawałkiem sznurka wciśniętego w kapsel i przyklejonego plastelinaasteliną.
Wiktionary
rzecz. kleik mrz., klej mrz.
czas. kleić, przyklejać
Wiktionary
(2.1) przyczepić się, przylepić się, przylgnąć, przywrzeć
(2.2) narzucić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyklejać.
Wiktionary
(1.1) W introligatorstwie i zdobieniu skóry technikami introligatorskimi stosowana jest technika złocenia na gorąco, polegająca na przyklejaniu pozłoty przy pomocy rozgrzanych metalowych punc i tłoków.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨklɛˈjä̃ɲɛ, AS: pšyklei ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przyklejać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przykleić)
(1.1) umocowywać coś przy pomocy kleju lub taśmy klejącej
(1.2) powodować przywieranie do czegoś
czasownik zwrotny niedokonany przyklejać się (dk. przykleić się)
(2.1) ulegać przyczepieniu do czegoś lub kogoś
(2.2) narzucać komuś własne towarzystwo
Wiktionary
(1.1) Znowu zadecydować za nas będą inni; ci, którzy do programów przyklejać będą numerki!
Wiktionary
IPA: pʃɨkˈlɛjät͡ɕ, AS: pšyklei ̯äć
Wiktionary
rzecz. kleik mrz., przyklejenie n. dk., przyklejanie n. ndk.
czas. przykleić dk.
Wiktionary
1. klepiąc, uczynić coś gładkim, płaskim;
2. potocznie: zakończyć zawarcie jakiejś umowy
SJP.pl
1. klepiąc, czynić coś gładkim, płaskim;
2. potocznie: kończyć zawarcie jakiejś umowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy klubie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkluˈbɔvɨ, AS: pšyklubovy
Wiktionary
rzecz. klub mrz., klubowy mrz./mzw.
przym. klubowy
Wiktionary
Przyklęk – zdolność autobusów i trolejbusów niskopodłogowych do zmiany wysokości podłogi po stronie drzwi tak, aby ułatwić pasażerom wsiadanie. Wysokość jest regulowana poprzez ciśnienie w pneumatycznych miechach zawieszenia. Niwelacja różnicy wysokości między podłogą i krawężnikiem jest znacznym udogodnieniem dla pasażerów niepełnosprawnych oraz przewożących wózki.
Wikipedia
taki, który przyklęknął (uklęknął na jedno kolano)
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|przyklękać.
Wiktionary
(1.1) Mariusz przyklęknął na jedno kolano, żeby zdjąć buty, ale Szwarc natychmiast zareagował.
Wiktionary
czas. klękać
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przykona (daw. Przykuna) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Przykona.
Wikipedia
1. przykopy: rowy oblężnicze, umożliwiające atakującym dojście do obleganej twierdzy; aprosze
2. dawniej: wał ziemny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przykopy: rowy oblężnicze, umożliwiające atakującym dojście do obleganej twierdzy; aprosze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wał ziemny wzdłuż czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) przykop
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy kopalni
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkɔpalʲˈɲãnɨ, AS: pšykopalʹńãny
Wiktionary
rzecz. kopalnia ż.
Wiktionary
częściowo zakopać
SJP.pl
pokryć lekko sadzą, odymić od dołu; podkopcić, przydymić, poddymić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. kopytnik pospolity.
Wiktionary
rzecz. kopyto n.
Wiktionary
1. częściowo zakopywać;
2. potocznie: mocno uderzać kogoś;
3. potocznie: sprawiać komuś przykrość, dokuczając mu lub krytykując go; dokopywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. wybrzuszenie na płatku kwiatowym
Wiktionary
Przykoronek (łac. "corollula", ang. "corolla scale", "corolla appendage") – łuski występujące w kwiatach niektórych roślin w miejscu, gdzie blaszka płatka korony przechodzi w paznokieć. Mogą one być wolne, lub zrośnięte w rurkę, miseczkę. Tworzą charakterystyczny twór. Pełnią rolę powabni przywabiającej owady oraz ochraniają elementy rozrodcze kwiatu (pręciki i słupki). Przykoronek występuje np. u gatunków roślin w rodzinie amarylkowatych, goździkowatych i męczennicowatych.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) rzad. znajdujący się przy korzeniu
Wiktionary
rzecz. korzenny
przym. korzenny
Wiktionary
smuga na rzece oznaczająca płytki brzeg, mieliznę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. widoczna na rzece granica mielizny
Wiktionary
Pr
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy koszarach
Wiktionary
(1.1) W poniedziałek o godzinie 16, na placu przykoszarowym 9 Brygady Kawalerii Pancernej w Braniewie odbędzie się konkurs sprawnościowy dla młodych rowerzystów.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkɔʃaˈrɔvɨ, AS: pšykošarovy
Wiktionary
rzecz. koszary nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) koszyk przytraczany do czegoś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykować.
Wiktionary
czas. przykować dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. przykuć
(1.2) przen. połączyć
Wiktionary
(1.2) Do przyjaźni, do kochania serce wiecznie przykowane.
Wiktionary
rzecz. przykowanie n.
Wiktionary
potocznie: popisać się odwagą, postarać się być śmiałkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykołować.
Wiktionary
rzadko: dojeżdżać, tocząc się na kołach
SJP.pl
przymiotnik od: Przykona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy kościele
(1.2) działający przy Kościele
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkɔɕˈt͡ɕɛlnɨ, AS: pšykośćelny
Wiktionary
zob. kościół.
Wiktionary
kraść mało wartościowe rzeczy, zwiększając powoli swój majątek
SJP.pl
oddział zakładu produkującego meble
SJP.pl
ukraść mało wartościowe rzeczy, zwiększając powoli swój majątek
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób przykry
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨkrɔ, AS: pšykro
Wiktionary
przym. przykry
rzecz. przykrość
czas. przykrzyć
Wiktionary
(1.1) gwara. matyjaśnie
Wiktionary
przykrotek półskrzydły - gatunek chrząszcza z rodziny łyszczynkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨkrɔɕt͡ɕ, AS: pšykrość
Wiktionary
przym. przykry
przysł. przykro
czas. przykrzyć, uprzykrzać ndk.
Wiktionary
(1.1) nieprzyjemność, dokuczliwość, daw. pakość
Wiktionary
1. nieprzyjemny dla zmysłów; dotkliwy, dokuczliwy, uciążliwy;
2. sprawiający kłopot, wywołujący niezadowolenie;
3. charakteryzujący się odpychającym sposobem bycia; nieznośny, niesympatyczny;
4. świadczący o odpychającym sposobie bycia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe
(1.2) wywołujący nieprzyjemne uczucia
(1.3) o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia
(1.4) daw. stromy, mocno spadzisty
(1.5) daw. dokuczający komuś, nękający kogoś
Wiktionary
(1.1) Swąd palonej gumy jest przykry.
(1.2) To co powiedział mi na koniec było bardzo przykre.
(1.3) Nie znoszę go. To przykry człowiek.
(1.1, 1.3) On ma przykry wygląd, ale sam nie jest przykry.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨkrɨ, AS: pšykry
Wiktionary
rzecz. przykrość ż.
czas. przykrzyć, uprzykrzać ndk.
przysł. przykro
Wiktionary
(1.1-2) irytujący, niemiły, nieprzyjemny, niesympatyczny, bolesny, sprawiający przykrość
(1.3) antypatyczny, niesympatyczny, niemiły, nieprzyjemny, męczący, niełatwy, nudny, o trudnym charakterze, uciążliwy, nieuprzejmy, chamski; posp. upierdliwy
Wiktionary
1. ochronić od czynników zewnętrznych od góry;
2. znaleźć się na czymś, zasłaniając to
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykryć.
Wiktionary
Przykrycie (pot. przykrywka) – deklarowana jawnie tożsamość i rola żołnierza lub funkcjonariusza służb specjalnych, który pełniąc służbę wykonuje zadania w ramach operacji pod przykryciem.
Przykrycie ma formę innej tożsamości, wykonywania innego zawodu, innego sposobu życia, często dalece różnego od działań operacyjnych jakie wykonuje służbowo. Bycie dyplomatą jest częstym przykryciem dla funkcjonariuszy instytucji wywiadowczych.
Wikipedia
czas. przykryć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykrywać.
Wiktionary
czas. przykryć
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przykryć)
(1.1) kłaść coś osłaniającego na coś lub na kogoś
(1.2) tworzyć górną część, okrycie czegoś
czasownik zwrotny niedokonany przykrywać się (dk. przykryć się)
(2.1) używać zwykle jakiegoś okrycia na sobie
Wiktionary
(1.1) Marku, przykrywaj kocykiem siostrzyczkę, gdy się odkryje!
(1.2) Szarawe chmurki przykrywały przez ponad godzinę naszą dolinkę.
Wiktionary
czas. przykryć, kryć
rzecz. przykrywa, przykrywka
Wiktionary
(1.1) nakrywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: przykrywa
(1.2) przedmiot lub jego część, służąca do przykrywania
(1.3) przen. instytucja lub działanie mające na celu ukrycie prawdziwych intencji, celów, zamierzeń, itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Możesz wreszcie podnieść tę przykrywkę?
(1.3) Sędzia uznał, że odszkodowanie należy się kobiecie za straty i cierpienia moralne jakich doznała, gdy okazało się, że małżeństwo służyło Kubańczykowi jedynie jako przykrywka dla działalności szpiegowskiej.
Wiktionary
rzecz. przykrywa ż., pokrywa ż.
czas. kryć ndk., przykryć dk., przykrywać ndk., ukryć dk., ukrywać ndk., zakryć dk., zakrywać ndk.
przym. przykrywalny, przykrywkowy
Wiktionary
(1.3) płaszczyk
Wiktionary
potocznie: policjant działający pod przykrywką
SJP.pl
1. ochronić od czynników zewnętrznych od góry;
2. znaleźć się na czymś, zasłaniając to
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przykrywać)
(1.1) dokonany od|przykrywać.
Wiktionary
(1.1) Położył więc obok, kurtką przykrył, ale ona spod kurtki wyciągnęła ręce, namacała podbródek, uszy, nos.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨkrɨt͡ɕ, AS: pšykryć
Wiktionary
rzecz. przykrywka ż., przykrycie, przykrywanie
czas. kryć, przykrywać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przykro
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przykry; bardziej przykry
SJP.pl
1. przykrzyć się - stawać się uciążliwym, być przykrym dla kogoś;
2. przykrzy się komuś - ktoś się nudzi, odczuwa monotonię
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. tylko w zwrocie „przykrzyć sobie”: przykro coś odczuwać, odczuwać znudzenie czymś
czasownik zwrotny niedokonany przykrzyć się (dk. brak)
(2.1) nudzić kogoś, być dla kogoś przykrym, uciążliwym, niemiłym
(2.2) daw. dziś gwara. natarczywie, natrętnie upominać się o coś
Wiktionary
rzecz. przykrość ż., naprzykrzanie się n., naprzykrzenie się n., przykrzenie n., sprzykrzenie n., uprzykrzanie n., uprzykrzenie n.
czas. naprzykrzać się ndk., naprzykrzyć się dk., sprzykrzyć dk., uprzykrzać ndk., uprzykrzyć dk.
przym. przykry
przysł. przykro, naprzykrzenie
Wiktionary
nieco za krótki
SJP.pl
kusość
SJP.pl
1. potocznie: osoba, której praca polega na przykręcaniu różnych elementów;
2. dawniej: osoba obsługująca maszynę przędzalniczą, która łączy zerwane nici podczas wytwarzania tkaniny
SJP.pl
dawniej: kobieta obsługująca maszynę przędzalniczą, która łączy zerwane nici podczas wytwarzania tkaniny
SJP.pl
dający się przykręcać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykręcać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: pšykrẽncãńe
Wiktionary
czas. przykręcać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przykręcić)
(1.1) obracać śrubą lub wkrętem zagłębiając je
(1.2) umocowywać coś śrubami lub wkrętami
(1.3) zmniejszać dopływ czegoś kręcąc zaworem
Wiktionary
(1.2) Jest stół z baru mlecznego z filmu „Miś”, gdzie aluminiowe talerze są przykręcane do stołu a łyżki konsumentów połączone łańcuchami.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈkrɛ̃nt͡sat͡ɕ, AS: pšykrẽncać
Wiktionary
rzecz. wkrętarka ż., wkrętak mrz., wkręt mrz., przykręcanie n. ndk., przykręcenie n. dk.
czas. przykręcić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykręcić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨkrɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pšykrẽncẽńe
Wiktionary
czas. przykręcić, przykręcać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przykręcać)
(1.1) dokonany od|przykręcać.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈkrɛ̃ɲt͡ɕit͡ɕ, AS: pšykrẽńćić
Wiktionary
czas. przykręcać
rzecz. przykręcenie n., wkręt mrz., wkrętak mrz., wkrętarka ż.
Wiktionary
potocznie: pozycja kucająca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wejście od strony kuchni
(1.2) znajdujący się przy kuchni lub piecu kuchennym
(1.3) związany z kuchnią polową
Wiktionary
(1.1) Mleko znajdziecie w przykuchennej spiżarce.
Wiktionary
przysiad na zgiętych nogach; kucnięcie, kucki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykucnąć.
Wiktionary
czas. przykucnąć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przykucać)
(1.1) zgiąć nogi w kolanach, znacznie obniżając pozycję ciała; kucnąć
Wiktionary
rzecz. przykucnięcie n.
Wiktionary
(1.1) kucnąć, ukucnąć, przysiąść
Wiktionary
kukając, powtórować czemuś
SJP.pl
potocznie:
1. pochylać głowę, chować głowę w ramiona, przykurczać ramiona;
2. przykulać się - lekko się kulić
SJP.pl
1. rzadko: to, co zostało dodatkowo zakupione dla uzupełnienia wcześniejszych zakupów;
2. w niektórych grach karcianych: dobranie dodatkowych kart przez gracza, który wygrał licytację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. odłożona pula kart lub kości przeznaczona do dobrania przez gracza po zakończeniu licytacji bądź rundy
(1.2) daw. rzad. dodatkowy zakup czegoś
Wiktionary
(1.1) Każdy z graczy otrzymuje po 7 kart. Trzy karty odkłada się do przykupu. Do przykupu nie można odłożyć pierwszej i ostatniej karty talii. Gracz siedzący po lewej stronie rozdającego rozpoczyna licytację.
(1.1) Domino ma 66 kamieni. [...] Każdy gracz bierze po 6 kamieni, reszta stanowi przykup. [...] Brakujące kamienie gracze dobierają z przykupu.
(1.1) Ale w następnym rozdaniu, po chwili wahania zdecydował się na odzywkę, partnerzy spasowali, podniósł przykup i chyba przestał być zadowolony.
(1.2) Pomimo perjodycznych przykupów gruntu na rozszerzenie pomienionych cmentarzy, już dziś można przewidzieć, że nie są one dostateczne na chowanie zmarłych [...].
(1.2) Dawne archiwum dziedziców Brzeżańskich w Raju [...], pomnożył Stanisław hr. Potocki przykupem biblioteki Ignacego hr. Łosia z Narola, której rzadkości bibliograficzne wysoko są cenione od znawców.
(1.2) Lubo tegoroczne żniwa były nie złe w Anglii, przy zwyczajnych przykupach zboża zagranicznego, do czego Anglia od wielu lat nawykła, nie byłoby powodu do obawiania się niedostatku [...].
Wiktionary
rzecz. przykupienie n., przykupywanie n.
czas. przykupić dk., przykupywać ndk.
Wiktionary
(1.1) talon
(1.2) dokupienie, zakup, nabycie
Wiktionary
rzadko: zakupić coś dodatkowo dla uzupełnienia wcześniejszych zakupów; dokupić
SJP.pl
w medycynie: ograniczenie ruchów i wykrzywienie kończyny, kręgosłupa lub szyi wskutek zmian chorobowych w stawach, mięśniach lub ścięgnach; kontraktura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zwyrodnienie mięśnia i stawu w wyniku obkurczenia włókien mięśniowych oraz więzadeł i struktur stawowych
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: przykurczyć
Wiktionary
(1.1) Długotrwałe utrzymywanie się przykurczu prowadzi stopniowo do utrwalenia zmian w aparacie więzadłowo-stawowym, co może uniemożliwić prawidłowe leczenie.
Wiktionary
rzecz. przykurczenie n., pokurcz mzw./mos.
czas. przykurczać ndk., przykurczyć dk.
Wiktionary
wulgarnie:
1. przywalić, przyłożyć komuś; przyjebać, przypierdolić;
2. wykonać jakąś czynność wyrażaną czasownikiem z prefiksem przy-; przytentegować
SJP.pl
lekko pokrywać kurzem
SJP.pl
lekko pokryć kurzem
SJP.pl
przymocowywać kogoś lub coś do czegoś za pomocą łańcucha itp.; unieruchamiać
SJP.pl
przymocować za pomocą łańcucha, żelaza; unieruchomić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przykuwać)
(1.1) przymocować do czegoś nieruchomego kajdanami lub łańcuchem, odbierając lub ograniczając możliwość poruszania się
(1.2) osłabić, uniemożliwiając samodzielne poruszanie się
(1.3) zmusić do przebywania przez dłuższy czas w danym miejscu lub przy danej osobie
(1.4) skupić coś na sobie
czasownik zwrotny dokonany przykuć się (ndk. przykuwać się)
(2.1) przymocować siebie samego do czegoś nieruchomego kajdanami lub łańcuchem, odbierając lub ograniczając sobie możliwość poruszania się
Wiktionary
czas. odkuć, wykuć, okuć
Wiktionary
(1.2) przygwoździć
(1.3) przywiązać
(1.4) przyciągnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
(1.2) osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)
(1.3) osoba (postępowanie) godne naśladowania
Wiktionary
(1.1) Książka zawiera liczne przykłady, potwierdzające tezę autora.
(1.2) Przykładem państwa czerpiącego z turystyki duże zyski jest Malta.
(1.3) Zachowanie twojego brata powinno być dla ciebie przykładem!
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨkwat, AS: pšyku̯at
Wiktionary
rzecz. przykładność ż.
przym. przykładowy, przykładny
przysł. przykładowo, przykładnie
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajszpil
(1.3) wzór, wzorzec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przykładać.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyłożyć)
(1.1) zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia
(1.2) umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego
(1.3) dodawać więcej elementów do czegoś
(1.4) pot. spuszczać lanie
(1.5) pot. występować wyraźnie przeciw komuś
czasownik zwrotny niedokonany przykładać się (dk. przyłożyć się)
(2.1) poświęcać czemuś sporo zapału, wysiłku
Wiktionary
(1.1) przytykać
(1.2) przyciskać
(1.3) dokładać
(1.4) bić, lać, uderzać
(1.5) krytykować
(2.1) angażować się, starać się
Wiktionary
drewniany przyrząd kreślarski przykładany przy rysowaniu do krawędzi rysownicy; rajszyna
SJP.pl
Przykładnica – przyrząd kreślarski w postaci długiego liniału ze stałą lub ruchomą poprzeczką (poprzeczną listwą) na jednym końcu. Wykorzystując krawędź rysownicy jako prowadnicę, czyli przesuwając wzdłuż krawędzi rysownicy poprzeczkę przykładnicy, można rysować linie równoległe. Z kolei wykorzystując liniał jako prowadnicę trójkąta rysunkowego (lub zestawu trójkątów) można rysować linie prostopadłe lub pod kątem.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób przykładny
Wiktionary
rzecz. przykład m., przykładność ż.
przym. przykładny, przykładowy
przysł. przykładowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przykładnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przykładny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przykładne; cecha tych, którzy są przykładni
Wiktionary
przym. przykładny
przysł. przykładnie
rzecz. przykład mrz.
Wiktionary
1. mogący być przykładem dla innych; godny naśladowania; należyty, wzorowy;
2. przykładna kara - kara, której celem jest odstraszenie innych od jakiegoś postępku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mogący być przykładem dla innych, godny naśladowania
Wiktionary
rzecz. przykład mrz., przykładność ż.
przysł. przykładnie
przym. przykładowy
Wiktionary
(1.1) wzorowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na przykład
Wiktionary
(1.1) Załóżmy przykładowo, że koszt całkowity wydobycia uncji złota wynosi 1200 dolarów.
Wiktionary
rzecz. przykład mrz.
przym. przykładowy
przysł. przykładnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest pokazywany jako przykład
Wiktionary
(1.1) Na rysunku 15.4. jest przedstawione przykładowe rozmieszczenie głównych zespołów nadwozia koparki.
Wiktionary
rzecz. przykład m.
:: zdrobn. przykładzik m.
przym. przykładny, bezprzykładny
przysł. przykładowo, przykładnie
Wiktionary
zdrobnienie od: przykład
SJP.pl
1. o koniu: przybiegać kłusem;
2. przyjeżdżać kłusem na koniu;
3. potocznie: szybko przybiegać
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. przylądek
Wiktionary
przymalować lakierem
SJP.pl
przylansować się - potocznie: lekko się wypromować (wylansować)
SJP.pl
Przylasek (nazwa oboczna: Przylesie) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Platerówka.
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych, obejmujący tylko jeden gatunek - przylaszczkę pospolitą;
2. przylaszczka pospolita - bylina z rodziny jaskrowatych, z obszarów półkuli północnej, o niebieskofioletowych kwiatach i zimozielonych, skórzastych liściach zebranych w przyziemną rozetę, kwitnąca wczesną wiosną; trojanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hepatica|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju przylaszczek (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: Przylaszczka – miejscowość w województwie zachodniopomorskim.
Przylaszczka ("Hepatica") – rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych. Rośliny występują na półkuli północnej w klimacie umiarkowanym – w Europie, Azji i wschodniej części Ameryki Północnej. W Polsce występuje jeden gatunek – przylaszczka pospolita "Hepatica nobilis", będąca gatunkiem typowym rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Przylaszczki preferują gleby pochodzenia wapiennego.
Wiktionary
przym. przylaszczkowy
Wiktionary
dawniej: przylatywać;
1. przybywać dokądś, przemieszczając się w powietrzu;
2. potocznie: przyjeżdżać lub przybiegać dokądś bardzo szybko
SJP.pl
1. przybywać dokądś, przemieszczając się w powietrzu;
2. potocznie: przyjeżdżać lub przybiegać dokądś bardzo szybko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) lecąc, przybywać dokądś
Wiktionary
rzecz. przylot m., lot mrz., lotnik mos.
czas. latywać, przylecieć dk., lecieć ndk., latać ndk.
przym. oblatany
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przylatywać)
(1.1) przemieścić się w powietrzu
(1.2) przybyć samolotem
(1.3) pot. szybko przybiec
Wiktionary
(1.1) Sowa przyleciała do gniazda nad ranem.
(1.2) Dzieciaki przylecą w sobotę do Katowic.
(1.3) Honorata przyleciala do mnie przed obiadem z takim jęzorem.
Wiktionary
rzecz. przylecenie n., przylatywanie n., lot mrz., lotnik mos., przylot m.
czas. latać, lecieć, przylatywać, dolecieć
przym. oblatany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przylegać.
Wiktionary
czas. przylegać ndk.
przym. przyległy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przylgnąć)
(1.1) mieć bliski lub bezpośredni kontakt w położeniu
Wiktionary
(1.1) Wyskakiwaliśmy wtedy przez okna i na przylegających do toru polach zaopatrywaliśmy się w brukiew, buraki cukrowe, żółte, pastewne karpiele.
Wiktionary
czas. przylgnąć
rzecz. przyleganie
przym. przyległy
Wiktionary
(1.1) dotykać, graniczyć, łączyć się, oblepiać, obciskać, opinać, pasować, przyciskać, przywierać, sąsiadować, stykać się
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) graniczący z czymś, stykający się z czym
(1.2) będący bardzo blisko
Wiktionary
rzecz. przyleganie n., przyległości nmos., przylgnięcie n.
czas. przylec dk., przylegać ndk., przylegnąć dk.
Wiktionary
(1.1) ościenny, pograniczny, sąsiedni
(1.2) bliski, okoliczny, pobliski
Wiktionary
1. właściwość przylepiania się, klejenia się
2. dawniej: to, co jest przylepione
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duża przylepka, kromka chleba odkrojona z końca bochenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża przylepka chleba
Wiktionary
rzecz. lepiszcze n., lepidło n., przylepka ż., lepa ż.
przym. lepki
Wiktionary
zdrobnienie od: przylepka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: przylepka
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨlɛˈpɛt͡ʃka, AS: pšylepečka
Wiktionary
1. kromka chleba odkrojona z brzegu bochenka; piętka
2. potocznie: dziecko lgnące do kogoś, lubiące się pieścić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żelazny pręt służący do formowania i wydmuchiwania stopionego szkła
Wiktionary
przymocowywać coś do czegoś za pomocą substancji klejącej
SJP.pl
lepiec;
1. taśma pokryta z jednej strony substancją klejącą, często zawierająca środek leczniczy, służąca do umocowania opatrunku; plaster, leukoplast;
2. biurowa lub pakunkowa taśma klejąca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plaster opatrunkowy wykonany z tkaniny pokrytej z jednej strony warstewką substancji klejącej
(1.2) to co płaszczyzną klejącą przylepia się bądź płaszczyzną z wieloma miniaturowymi zaczepami przyczepia się
Wiktionary
(1.1) Z butów kazali mu też wyciągnąć sznurowadła. Ale on nie miał sznurowadeł, bo jego adidasy były supernowoczesne, na przylepce.
Wiktionary
rzecz. lepidło n., lepiszcze n.
Wiktionary
przymocować coś do czegoś za pomocą substancji klejącej
SJP.pl
1. kromka chleba odkrojona z brzegu bochenka; piętka
2. potocznie: dziecko lgnące do kogoś, lubiące się pieścić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kromka chleba odkrojona z jednej z końcówek bochenka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Położyłem na przylepkę masła i delektowałem się smakiem chleba.
Wiktionary
rzecz. lepiszcze n., przylepa ż., lepidło n., lepa ż.
przym. lepki
Wiktionary
(1.1) dupka, piętka
Wiktionary
o cechach przylepniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach przylepniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy lesie
Wiktionary
(1.1) Należy zachować szczególną ostrożność również w czasie pobytu na polach i terenach przyleśnych oraz w wąwozach i jarach.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈlɛɕnɨ, AS: pšyleśny
Wiktionary
rzecz. las mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przyłazić)
(1.1) pot. przyjść, nie będąc mile widzianym
(1.2) pot. przyjść, idąc powoli
Wiktionary
(1.1) Wczoraj znowu przylazła ta baba z drugiego piętra.
(1.2) Rysiu w końcu przylazł, można zaczynać!
Wiktionary
rzecz. łażenie n., przylezienie n., przyłażenie n.
czas. doleźć, leźć ndk., przyłazić ndk.
Wiktionary
(1.2) przywlec się
Wiktionary
1. powierzchnia czepna znajdująca się na odnóżach niektórych owadów i zwierząt lub na końcu organów czepnych u niektórych roślin;
2. powierzchnia przylegania jakichś części do siebie, np. w oknie, w drzwiach
SJP.pl
Przylga (łac. "pulvillus", l. mn. "pulvilli") – twór na stopie niektórych owadów.
Przylgi to boczne płatki przedstopia osadzone poniżej nasady pazurków. Wyrastają z płytek zwanych auxiliae, po jednej z każdej z nich.
U karaczanów przylga między pazurkami jest mniej lub bardziej rozwinięta. Przylgi występują również u prostoskrzydłych. U muchówek przylgi są zwykle obecne.
Wikipedia
element konstrukcyjny zaworu
SJP.pl
taki, który przylgnął do kogoś lub czegoś
SJP.pl
rodzina słodkowodnych ryb karpiokształtnych
SJP.pl
Przylgowate (Balitoridae) – rodzina małych, słodkowodnych ryb karpiokształtnych (Cypriniformes), blisko spokrewnionych z piskorzowatymi (Cobitidae). Obejmuje około 240 gatunków opisanych naukowo oraz wiele jeszcze nieopisanych (występują w trudno dostępnych regionach górskich). Nie mają większego znaczenia gospodarczego. Niektóre gatunki są rybami akwariowymi.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. taki, który występuje przy liczebniku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨlʲit͡ʃɛbʲɲiˈkɔvɨ, AS: pšylʹičebʹńikovy
Wiktionary
czasownik
(1.1) gwara więzienna patrzeć, obserwować
Wiktionary
IPA: pʃɨˈlʲipʲit͡ɕ, AS: pšylʹipʹić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. wyrostek u nasady liści
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) U tej odmiany pojawiają się żółte przylistki.
Wiktionary
rzecz. liść mrz., liściec mzw.
przym. liściowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną
Wiktionary
Przylot – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Warka.
Wieś leży na północ od Warki, na starym Trakcie Królewskim (Drogi Czerskiej) z Warszawy przez Czersk, Konary, Ostrówek, Przylot, Ostrołękę, Pilicę a dalej do Magnuszewa, Kozienic, Puław. Rozciąga na dawnym pastwisku (łąkach) przy stromej ścianie wzgórz (skarpa) Doliny Wisły i Pilicy.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɨlɔt, AS: pšylot
Wiktionary
rzecz. przylecenie n., przylatywanie n., lot mrz., przelot mrz., lotnik mos.
czas. przylecieć dk., przylatywać ndk.
przym. oblatany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy lotnisku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨlɔtʲɲiˈskɔvɨ, AS: pšylotʹńiskovy
Wiktionary
rzecz. lotnisko n.
Wiktionary
potocznie: przyjrzeć się, przypatrzyć się
SJP.pl
1. przyłączyć coś przez lutowanie;
2. potocznie: uderzyć kogoś mocno; lutnąć, przyfasolić, przygrzmocić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przylutować)
(1.1) techn. lutując, łączyć coś z czymś
Wiktionary
czas. przylutować, lutować
rzecz. lut mrz., przylutowywanie n., przylutowanie n., lutownica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;
Wiktionary
Przylądek – fragment lądu wsuwający się w duży zbiornik wodny i stanowiący wypukłe załamanie linii brzegowej.
Przylądek może być cyplem lub stanowić najdalej wysunięte w wodę miejsce półwyspu. To właśnie proporcje długości do szerokości występu decydują, czy dany fragment lądu jest jeszcze przylądkiem, czy już półwyspem.
Wikipedia
IPA: pʃɨˈlɔ̃ndɛk, AS: pšylõndek
Wiktionary
rzecz. lądowanie n.
przym. przylądkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przylądkiem, pochodzący od przylądka, wywodzący się z przylądka
(1.2) związany z Przylądkiem Dobrej Nadziei
Wiktionary
rzecz. przylądek mrz., lądowanie n.
Wiktionary
potocznie: wylądować
SJP.pl
drobny owad o smukłym ciele, wieloczłonowych czułkach, nogach zakończonych przylgami i pazurkami, będący szkodnikiem drzew owocowych, zbóż, lnu, warzyw i innych roślin uprawnych; przylżeniec; wciornastek
SJP.pl
skrót od: przymiotnik
SJP.pl
skrót
(1.1) = przymiotnik
Wiktionary
Przymacicze ( parametrium) – w anatomii człowieka łączne określenie struktur znajdujących się pomiędzy blaszkami otrzewnej schodzącej z przedniej i tylnej ściany macicy (blaszką przednią i tylną więzadła szerokiego macicy). W jego skład wchodzi tkanka łączna, tkanka tłuszczowa, nerwy, sploty żylne (maciczny i pochwowy), tętnica maciczna, naczynia chłonne, końcowy odcinek moczowodu i więzadło obłe macicy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy magazynie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃maɡazɨ̃ˈnɔvɨ, AS: pšỹmagazỹnovy
Wiktionary
rzecz. magazyn mrz.
Wiktionary
1. malując, pokrywać farbą jakąś skazę;
2. potocznie: uderzać kogoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy markecie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃markɛˈtɔvɨ, AS: pšỹmarketovy
Wiktionary
taki, który przymarkotniał
SJP.pl
[czytaj: przymar-znięty] taki, który przymarznął (przymarzł); przymarzły, przymarźnięty
SJP.pl
[czytaj: przymar-zły] taki, który przymarzł (przymarznął); przymarznięty, przymarźnięty
SJP.pl
taki, który przymarł
SJP.pl
taki, który przymarznął (przymarzł); przymarzły, przymarznięty
SJP.pl
maszerując, dochodzić do celu
SJP.pl
1. niezupełnie omdlewać;
2. nieco słabnąć
SJP.pl
forma, krój, model, np.: przymiar traserski, przymiar spawalniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmʲjarka, AS: pšỹmʹi ̯arka
Wiktionary
rzecz. przymiar m., przymierzalnia ż., przymierzanie n., przymierzenie n.
czas. mierzyć, przymierzać ndk., przymierzyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymierać.
Wiktionary
rzecz. przymarcie n.
czas. przymierać ndk., przymrzeć dk.
Wiktionary
stawać się słabym, np. z braku jedzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby
Wiktionary
Przymierzalnia – niewielkie pomieszczenie w sklepie odzieżowym służące do przymierzania części garderoby. Przymierzalnie wyposażone są zwykle w lustra do przeglądania się, kotarę lub drzwi, oświetlenie, wieszaki na ubrania, czasem także miejsce do siedzenia.
Wikipedia
IPA: ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa, AS: pšỹmʹi ̯ežalʹńa
Wiktionary
rzecz. przymiar m., przymiarka ż., przymierzenie n., przymierzanie n.
czas. przymierzać ndk., przymierzyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zakładanie ubrania lub obuwia w celu sprawdzenia czy ma właściwy rozmiar i czy pasuje pod innym względem
Wiktionary
rzecz. przemierzenie n., przymierzalnia ż., przymiarka ż.
czas. przymierzać ndk., przymierzyć dk.
Wiktionary
1. wkładać coś na siebie lub przykładać coś do czegoś dla sprawdzenia, czy nadaje się, czy ma dobre wymiary;
2. przymierzać się:
a) przybierać pozycję najdogodniejszą do czegoś;
b) rozważać podjęcie jakiegoś działania;
c) przygotowywać się do czegoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) kraw. zakładać ubranie w celu sprawdzenia czy pasuje
(1.2) ustawić odpowiednio jakiś przedmiot, np. narzędzie, przed wykonaniem jakiejś czynności
czasownik zwrotny przymierzać się
(2.1) przyjąć dogodną pozycję ciała, przed wykonaniem jakiejś czynności
(2.2) planować wykonanie jakiegoś działania i poczynić pewne starania
Wiktionary
(1.1) Dziś zrobiłyśmy sobie z Jolką szoping i pół dnia przymierzałyśmy w sklepach ciuchy.
(1.2) To ważne, aby rąbiąc klocki, dobrze przymierzać siekierę.
(2.2) Od niedawna przymierzam się do wyjazdu z kraju.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmʲjɛʒat͡ɕ, AS: pšỹmʹi ̯ežać
Wiktionary
rzecz. przymierzalnia ż., przymiar m., przymiarka ż., przymierzenie n., przymierzanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) porozumienie pomiędzy stronami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. przymierzeniec m., sprzymierzeniec mos.
Wiktionary
(1.1) alians, koalicja, konwencja, liga, pakt, porozumienie, sojusz, ugoda, umowa, unia, zjednoczenie, związek
Wiktionary
1. włożyć coś na siebie lub przyłożyć coś do czegoś dla sprawdzenia, czy nadaje się, czy ma dobre wymiary;
2. przymierzyć się:
a) przybrać pozycję najdogodniejszą do czegoś;
b) rozważyć podjęcie jakiegoś działania;
c) przygotować się do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatkowy składnik substancji występujący w niej w niewielkiej ilości, wprowadzony celowo lub będący zanieczyszczeniem
(1.2) chem. ciało obce włączone w strukturę innej substancji, z którą jednak nie wchodzi w bezpośrednie reakcje i nie tworzy wiązań chemicznych
(1.3) leśn. gatunek lub gatunki drzew, krzewów bądź bylin wprowadzone do drzewostanu w celu wzmocnienia jego naturalnej odporności lub urozmaicenia składu gatunkowego
(1.4) przen. dający się wyczuć odcień lub zabarwienie czegoś niematerialnego (np. tonu wypowiedzi, charakteru)
Wiktionary
(1.1) Mąka bywa też często sfałszowana dodatkiem czy to innych, tańszych gatunków, czy to sproszkowanego gipsu, wapna i tym podobnych mniej lub więcej szkodliwych przymieszek.
(1.1) To stąd (po dodaniu specjalnych przymieszek) bierze się słynny dym nad kaplicą - czarny na znak, że papieża jeszcze nie wybrano, i biały oznaczający, że już jest.
(1.1) Lubią one [żubry] szczególnie pewną trawę, zwaną od nich „żubrówką“, a po łacinie „Hierochloa australis". Ma ona bardzo miły zapach, który zachowuje długo po wysuszeniu i dla tego zapachu lud puszczański robi z niej przymieszkę do tabaki.
(1.2) Do tego jej [atmosfery] skład okazał się następną łamigłówką: gazy szlachetne — argon, krypton i ksenon z przymieszką helu.
(1.2) Jakkolwiek charakter chemiczny większości ciał radjoaktywnych jest znany, to jednak przygotowanie ich wymaga zwykle dodatkowych studjów, gdyż ciała, stanowiące tak drobną przymieszkę do ciał obcych, wykazują niejednokrotnie pod względem chemicznym zachowanie zależne od środowiska.
(1.2) Zbadał skały, znalazł w nich obfitość węglanu wapnia i niewielką ilość obcych przymieszek, dostrzegł, że zbocza i osypiska wykazują piękne pokłady wyborowej gliny.
(1.3) Na północy i zachodzie obwodu dominującą formacją roślinną są lasy mieszane ze znacznym udziałem gatunków iglastych, głównie świerków i sosen oraz przymieszkami brzóz i osik.
(1.3) W niedalekim od twierdzy obwodzie [...] wystrzelał bór wyniosły i gęsty, wyłącznie jodłowy od strony lądu, a ku morzu mający znaczną przymieszkę żywych dębów.
(1.3) Jełosmycz, to czysty, żadną przymieszką obcą nie skalany, ród świerków.
(1.4) Po tym sarkazmie, twardszym dlatego, że wypowiedział go człowiek łagodny z natury i zasady, zapanowało milczenie. W atmosferze dała się uczuć przymieszka niepokoju.
(1.4) Cytat w wolnym tłumaczeniu brzmi: „Nie było jeszcze na świecie wielkiego geniuszu bez przymieszki szaleństwa”. I cała istota tkwi tylko w proporcjach, bo generalnie chodzi o przymieszkę, nie zaś o dominację.
(1.4) Stwierdzenie takie zawiera zawsze przymieszkę cynizmu, bo zazwyczaj oczekujemy od osób publicznych poglądów stałych i niezmiennych, myląc moralność i zapatrywania.
Wiktionary
rzecz. domieszka ż., mieszanina ż., mieszanka ż., przymieszek mrz.
czas. mieszać ndk., przymieszać dk.
przym. mieszany, przymieszany
Wiktionary
(1.1-2) war. daw. przymieszek
(1.1) domieszka, dodatek, uzupełnienie, wkładka; przest. ingrediencja, ingredient, przysad, przysada
(1.2) zanieczyszczenie, wtrącenie, domieszka; przest. legatura (w odniesieniu do stopów metali), alligacja, pomieszek
(1.3) domieszka
(1.4) domieszka, nuta, cień, odcień, zabarwienie, akcent, posmak; rzad. naleciałość
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. przymilić)
(1.1) daw. czynić miłym, milszym, umilić
czasownik zwrotny niedokonany przymilać się (dk. przymilić się)
(2.1) zachowywać się wobec kogoś w sposób przesadnie miły, aby zdobyć jego przychylność lub sympatię
Wiktionary
rzecz. przymilenie n., przymilanie n.
czas. przymilić dk.
Wiktionary
taki, który przymilkł (przymilknął)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób przymilny
Wiktionary
przym. przymilny
rzecz. miłość ż., miłostka ż.
Wiktionary
(1.1) przypochlebnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przymilnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przymilny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) próbujący przypodobać się komuś; także. świadczący o pragnieniu przypodobania się
Wiktionary
przysł. przymilnie
Wiktionary
(1.1) przypochlebny
Wiktionary
cecha; walor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zaleta, walor, cecha dodatnia
(1.2) daw. med. kiła, syfilis
(1.3) stpol. właściwość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɨ̃mʲjɔt, AS: pšỹmʹi ̯ot
Wiktionary
rzecz. przymiotnik mrz.
przym. przymiotny, przymiotnikowy
Wiktionary
odmienna część mowy określająca jakość rzeczownika lub relację do rzeczownika określanego; ulega deklinacji i stopniuje się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;
Wiktionary
Przymiotnik – część mowy opisująca cechy istot żywych, rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów. Nazwa wywodzi się od słowa „przymiot” – czyli "cecha", "właściwość", która opisuje właściwości dostrzegalne ludzkimi zmysłami oraz pozazmysłowe, wywnioskowane z zachowania istot żywych bądź właściwości przedmiotów. W przypadku zjawisk czy pojęć przymiotniki mogą mieć także charakter abstrakcyjny.
Wikipedia
(1.1) Wiele przysłówków jest utworzonych od przymiotników.
(1.1) Przymiotnikiem w zdaniu „Mam niebieski rower.” jest wyraz „niebieski”.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik, AS: pšỹmʹi ̯otʹńik
Wiktionary
rzecz. przymiot m.
przym. przymiotnikowy, przymiotnikowo
przysł. przymiotnikowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w sposób przymiotnikowy
Wiktionary
rzecz. przymiotnik mrz.
przym. przymiotnikowy
Wiktionary
mający charakter przymiotnika, właściwy przymiotnikowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem
Wiktionary
(1.1) Właściwe nazwy kierunków są przymiotnikowe, a skrócone – rzeczownikowe, np. kierunek północny, północ.
(1.1) Rok temu uzyskaliśmy status uniwersytetu przymiotnikowego.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ, AS: pšỹmʹi ̯otʹńikovy
Wiktionary
rzecz. przymiotnik mrz., przymiot mrz.
przym. przymiotny, przymiotnikowo
przysł. przymiotnikowo
Wiktionary
rodzaj z rodziny astrowatych (złożonych), obejmujący około 300 gatunków roślin zielnych, głównie z umiarkowanej strefy półkuli północnej; we florze Polski występuje 9 gatunków, m.in. przymiotno białe i przymiotno kanadyjskie
SJP.pl
Przymiotno ("Erigeron") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje ok. 400–450, w szerokim ujęciu obejmującym m.in. wyodrębniane w XX wieku gatunki z rodzaju konyza "Conyza". Rodzaj jest kosmopolityczny, z największym zróżnicowaniem w Ameryce Północnej. We florze Polski występuje ok. 10 gatunków.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) jęz. wyrażony przymiotnikiem lub wyrazem w jego funkcji
Wiktionary
(1.1) Przykładowymi zaimkami przymiotnymi są: mój, twój, nasz, taki, który, inny, tamten, ta, ci.
Wiktionary
rzecz. przymiot mrz.
przym. przymiotnikowy
Wiktionary
Przymiłowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Olsztyn. Na południe od wsi znajduje się Przymiłowice-Kotysów, a na północnym wschodzie leży wieś Przymiłowice-Podgrabie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymknąć.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmʲcɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pšỹmʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. przymknąć dk., przymykać ndk.
rzecz. przymykanie dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przymykać)
(1.1) dokonany od|przymykać.
czasownik zwrotny dokonany przymknąć się (ndk. przymykać się)
(2.1) dokonany od|przymykać się.
Wiktionary
(1.1) Cesia przymknęła powieki i wywołała przed oczami duszy wizję brodacza, który trzyma ją w ramionach, pytając aksamitnie: „Dlaczego? Dlaczego?!”
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨ̃mknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšỹmknõńć
Wiktionary
rzecz. przymknięcie n., przymykanie n.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: przymały
SJP.pl
w językoznawstwie: rodzaj przymnogi - jeden z rodzajów rzeczownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymocować.
Wiktionary
czas. przymocować dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|przymocowywać.
Wiktionary
(1.1) Kajuta nasza jest to mały pokoik mający nie więcej, jak cztery łokcie kwadratowe przestrzeni; przy jednej ścianie przymocowane są, jedno nad drugim, dwa łóżka (…)
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃mɔˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: pšỹmocovać
Wiktionary
rzecz. przymocowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymocowywać.
Wiktionary
czas. przymocowywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przymocować)
(1.1) przyczepiać mocno
Wiktionary
(1.1) Po ułożeniu każdej warstwy dla zapewnienia właściwej izolacji cieplnej do płyt zewnętrznego deskowania od strony wewnętrznej przymocowujemy płyty styropianowe.
Wiktionary
rzecz. przymocowywanie n.
Wiktionary
(1.1) mocować, przytwierdzać
Wiktionary
okład z wody, roztworu, lekarstwa itp., przykładany na bolącą część ciała tudzież bolące okolice ciała
SJP.pl
indywidualizm: taki, który stał się z lekka niebieski, modry; niebieskawy, błękitnawy
SJP.pl
nabrać modrego odcienia
SJP.pl
położony, występujący blisko morza; nadmorski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy morzu
Wiktionary
(1.1) Znaczne różnice zasolenia wraz z głębokością występują często w wielu jeziorach przymorskich.
(1.1) Zagrożenie powodziowe dotyczy mierzei nisko położonych oraz depresyjnych obszarów przymorskich, a także wysokich brzegów klifowych.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmɔrsʲci, AS: pšỹmorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. morze mrz.
przym. morski
Wiktionary
dzielnica Gdańska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy moście
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃mɔˈstɔvɨ, AS: pšỹmostovy
Wiktionary
rzecz. most mrz., mostowe n.
przym. mostowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. daw. pomyłka
Wiktionary
(1.1) gw. księstwo łowickie zmełka
Wiktionary
rodzaj nietoperzy z podrodziny mroczków
SJP.pl
Przymroczek ("Hypsugo") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spadek temperatury powietrza poniżej 0°C, podczas gdy średnia dobowa temperatura powietrza jest dodatnia
Wiktionary
Przymrozek – spadek temperatury powietrza przy gruncie poniżej 0 °C, przy średniej dobowej większej od 0 °C. Każdego roku w Polsce ryzyko wystąpienia przymrozku jest najwyższe na wiosnę i w jesieni.
Wystąpienie przymrozku jest często obserwowane w postaci osadu białej rosy, lub szronu.
Wikipedia
(1.1) Przymrozki ścięły kałuże na podwórku.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmrɔzɛk, AS: pšỹmrozek
Wiktionary
czas. przymrażać ndk., przymrozić dk.
przysł. mroźno
rzecz. mróz mrz., mrożonka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przymroźnie
SJP.pl
mrugając, dawać jakiś znak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Przemsza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymulać.
Wiktionary
czas. przymulać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) pot. slang. męczyć, nudzić, zanudzać kogoś
(1.2) pot. slang. czynić powolnym, pozbawiać energiczności
Wiktionary
(1.1) […] anemiczny koleś, przymula jak jakiś pierwotniak a nie dziennikarz.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmulat͡ɕ, AS: pšỹmulać
Wiktionary
rzecz. przymuł m., przymulenie n., przymulanie n.
czas. przymulić dk.
Wiktionary
(1.1) zamulać, przynudzać
Wiktionary
teren powstały z naniesionego przez rzekę mułu
SJP.pl
Przymulisko – trwale utrzymująca się, górna część odsypiska, często porośnięta roślinnością. Znajduje się od strony lądu.
Wikipedia
murując, przytwierdzać, przybudowywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś
(1.2) wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś
(1.3) środki prawne zmuszające do podporządkowania się przepisom lub wyrokowi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Nawet siostry Stelli, które zawsze okazywały jej prawdziwą sympatię, teraz, widocznie zrażone zepchnięciem ich w półfinale do roli adiutantek Magdy, uśmiechały się do niej z przymusem i nieszczerze.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨ̃mus, AS: pšỹmus
Wiktionary
rzecz. przymusowość ż., przymuszanie n., przymuszenie n., przymuszoność ż.
czas. przymusić (się) dk., przymuszać (się) ndk.
przym. przymusowy, przymuszony
przysł. przymusowo, przymusem, przymuszenie
ims. przymuszony
Wiktionary
(1.1) mus, przymuszanie, konieczność, zmuszenie, nacisk, wymóg, presja
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przymuszać)
(1.1) dokonany od|przymuszać.
czasownik zwrotny dokonany przymusić się (ndk. przymuszać się)
(2.1) dokonany od|przymuszać się.
Wiktionary
przym. przymusowy
rzecz. przymuszanie n., wmuszanie n.
czas. przymuszać, musieć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przymusowy
Wiktionary
rzecz. przymus m., przymuszanie n., przymusowość ż., wmuszanie n.
czas. musieć, przymuszać ndk.
przym. przymusowy
przysł. musowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przymusowe; cecha tych, którzy są przymusowi
Wiktionary
przym. przymusowy
przysł. przymusowo
rzecz. przymuszanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) narzucony, wynikający z przymusu
Wiktionary
(1.1) Olek jest na przymusowym leczeniu.
(1.1) […] przymusowe tuczenie gęsi i kaczek od dawna bulwersuje wiele środowisk, w tym także tych niezwiązanych z obroną praw zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃muˈsɔvɨ, AS: pšỹmusovy
Wiktionary
rzecz. przymusowość ż., przymuszoność ż., przymus m., przymuszanie n., przymuszenie n., wmuszanie n.
czas. musieć, przymuszać ndk., przymusić dk.
przysł. przymusowo
Wiktionary
(1.1) narzucony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymuszać.
Wiktionary
rzecz. przymuszenie n., przymus m., przymusowość ż., przymuszoność ż., wmuszanie n.
czas. musieć, przymuszać ndk., przymusić dk.
przym. przymusowy
przysł. przymusowo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przymusić)
(1.1) wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli
czasownik zwrotny niedokonany przymuszać się (dk. przymusić się)
(2.1) robić co wbrew własnej woli
Wiktionary
rzecz. przymus mrz., przymuszanie n., przymuszenie n., wmuszanie n.
czas. musieć, poprzymuszać dk., przymusić dk.
przym. przymusowy
przysł. przymusowo, musowo
Wiktionary
(1.1) naciskać, zmuszać
(2.1) zmuszać się
Wiktionary
przestarzałe: wymuszony, nienaturalny, udany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe: wymuszony, nienaturalny, udany
SJP.pl
potocznie: osoba wolno myśląca; przygłup, matoł, tępak, młot
SJP.pl
element stolarki okiennej lub drzwiowej, dodatkowe uszczelnienie miejsca styku skrzydeł lub skrzydła i futryny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przymykać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃mɨˈkãɲɛ, AS: pšỹmykãńe
Wiktionary
czas. przymknąć dk., przymykać ndk.
rzecz. przymknięcie dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) zamykać coś niecałkowicie, zostawiając szczelinę
(1.2) pot. osadzić kogoś w więzieniu lub areszcie
czasownik zwrotny przymykać się
(2.1) pot. pogard. przestać mówić, zamilknąć
(2.2) zamykać się niecałkowicie, zostawiając szczelinę
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈmɨkat͡ɕ, AS: pšỹmykać
Wiktionary
rzecz. przymknięcie n., przymykanie n.
Wiktionary
(1.2) uwięzić, zamykać, sadzać ndk. / posadzić dk.
Wiktionary
1. uszczypliwa uwaga skierowana pod czyimś adresem
2. upomnienie się o coś w formie aluzji
SJP.pl
znajdujący się blisko lub z przodu mózgu
SJP.pl
w sposób nakłaniający do pośpiechu; ponaglająco, pospieszająco, pośpieszająco
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pospieszać, skłaniać kogoś do pośpiechu
Wiktionary
rzecz. przynaglanie n., przynaglenie n.
Wiktionary
1. nie mniej niż, np.: Ten worek waży przynajmniej kilogram.; co najmniej;
2. chociaż, bodaj, choć, np.: Pozwól mi się wyspać przynajmniej w niedzielę.
SJP.pl
partykuła
(1.1) nie mniej niż
(1.2) najmniejszy akceptowalny zakres
Wiktionary
(1.1) Żeby naprawić twój rower, potrzebuję przynajmniej tygodnia.
(1.2) Jak bierzesz mój rower, to mógłbyś przynajmniej zapytać.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j, AS: pšỹnai ̯mʹńėi ̯
Wiktionary
(1.1) co najmniej, reg-pl|Śląsk|aspóń.
(1.2) chociaż, reg-pl|Śląsk|aspóń.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być częścią danej całości
Wiktionary
(1.1) To jest jakaś nacja sama w sobie, odmienna od tej miejskiej, wiejskiej, osiadłej. To ci, co nie przynależą do żadnego pana ani do żadnej gminy, wałęsi różni, wagabundy, swawolni bandosi, bieguni różnego rodzaju.
Wiktionary
rzecz. przynależenie n., przynależność ż.
Wiktionary
(1.1) należeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) należenie do jakiejś organizacji, społeczności, grupy społecznej, bycie członkiem jakiejś grupy, organizacji
(1.2) praw. rzecz ruchoma, należąca do właściciela rzeczy głównej, pozostająca z nią w związku i służąca do korzystania z niej;
Wiktionary
(1.1) Drugi nurt w postaci specyzmu zakłada z kolei, że źródłem moralnego antropocentryzmu jest poczucie wspólnoty wynikające z przynależności do gatunku homo sapiens.
(1.1) Zwieńczeniem tego systemu segregacji – wyprzedzającego apartheid, a nawet rasowe ustawy w hitlerowskich Niemczech – było wprowadzenie przez Belgów specjalnych paszportów, zawierających informację o przynależności do Tutsi lub Hutu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃naˈlɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: pšỹnaležność
Wiktionary
rzecz. przynależenie n.
czas. przynależeć ndk.
przym. przynależny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przynosić)
(1.1) trzymając coś w rękach dostarczyć w określone miejsce
(1.2) o pieniądzach dać, spowodować (zyski / straty)
(1.3) o pechu lub szczęściu ściągnąć, przyciągnąć
(1.4) o uczuciach spowodować
Wiktionary
(1.1) Kto z was kości jej przyniesie?
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨ̃ɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: pšỹńėść
Wiktionary
rzecz. przynosiciel m., przynośca m., przynoszenie n., przyniesienie n., noszenie n.
czas. nieść, przynosić ndk., przynaszać ndk.
Wiktionary
(1.1) przytaszczyć; reg. pozn. przytośtać, reg. śl. przismyczyć
Wiktionary
nieco, trochę niszczyć; podniszczać
SJP.pl
dawniej: przychylać, przyginać ku dołowi
SJP.pl
zapalenie brzegu łożyska paznokciowego na palcu rąk lub nóg
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przynieść)
(1.1) trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce
(1.2) odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
(1.3) o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
(1.4) o uczuciach powodować
Wiktionary
(1.1) Listonosz przyniósł paczkę.
(1.1) Czy mogę pożyczyć młotek? Jutro go przyniosę.
Wiktionary
IPA: pʃɨ̃ˈnɔɕit͡ɕ, AS: pšỹnośić
Wiktionary
rzecz. przynosiciel m., przynośca m., przynoszenie n., przyniesienie n., noszenie n.
czas. przenosić, wznosić, przynieść dk., przynaszać ndk.
Wiktionary
(1.1) dostarczać; przest. przynaszać
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się przy nosie
Wiktionary
(1.1) Jedną z zatok przynosowych zoperowali mu w styczniu.
Wiktionary
rzecz. nochal mrz., nos mrz., nosek mrz., nosisko n., nosowość ż.
przym. nosaty, nosowy, nosówkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dostarczanie czegoś na rękach do jakiegoś miejsca
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: pšỹnošẽńe
Wiktionary
rzecz. przynosiciel m., przynośca m., przyniesienie n., noszenie n.
czas. nosić, nieść, znosić, wznosić, przynieść dk., przynaszać ndk., przynosić ndk.
Wiktionary
potocznie: nucić fragment piosenki lub melodii
SJP.pl
potocznie: zanucić fragment piosenki lub melodii
SJP.pl
trochę nudny; nudnawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę nudny, nudzący
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃nudˈnavɨ, AS: pšỹnudnavy
Wiktionary
(1.1) nudnawy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przynudzać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨ̃nuˈd͡zãɲɛ, AS: pšỹnuʒãńe
Wiktionary
czas. przynudzać
przysł. nudno
rzecz. nudziarz m., nudności nmos.
Wiktionary
potocznie: mówić nudno, nieciekawie, powtarzać ciągle to samo
SJP.pl
opowiedzieć o czymś nieciekawie lub zbyt długo
SJP.pl
część ciała wieloszczetów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. nóż do ścinania winorośli
Wiktionary
pokarm pozostawiany w celu zwabienia ryb, zwierzyny lub ptaków; zanęta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wędk. łow. pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;
(1.2) przen. to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga
Wiktionary
Przynęty wędkarskie – przedmioty, pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub sztuczne stosowane przez wędkarzy do wabienia ryb.
Wikipedia
(1.1) Bombka najlepiej się chyba sprawdzi na wodzie stojącej, gdzie nie ma problemów z nurtem i znoszeniem przynęty.
Wiktionary
rzecz. nęcisko n., zanęta ż., nęcenie n., zanęcenie n., zanęcanie n.
czas. nęcić ndk., zanęcić dk., zanęcać ndk.
Wiktionary
(1.1) wabik
(1.2) pokusa, wabik
Wiktionary
1. zdrobnienie od: przynęta;
2. eufemistycznie: prostytutka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyobiecywać.
Wiktionary
rzecz. przyobiecanie n.
czas. przyobiecywać ndk., przyobiecać dk.
Wiktionary
(1.1) obiecanie, przyrzeczenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyoblekać.
Wiktionary
rzecz. nieprzyoblekanie n.
czas. przyoblekać ndk.
Wiktionary
znajdujący się lub odbywający się przy obozie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy obozie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔbɔˈzɔvɨ, AS: pšyobozovy
Wiktionary
rzecz. obóz mrz.
przym. obozowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy oceanie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔt͡sɛãˈɲit͡ʃnɨ, AS: pšyoceãńičny
Wiktionary
rzecz. ocean mrz.
przym. oceaniczny
Wiktionary
pojedynczy narząd wzrokowy u niektórych owadów (np. u karalucha)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. uproszczony wrażliwy na światło i nietworzący obrazu narząd wzroku u stawonogów;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Przyoczka nie odbierają obrazu, lecz mierzą natężenie i kąt padającego światła.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɔt͡ʃkɔ, AS: pšyočko
Wiktionary
przym. przyoczkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy oddziale
Wiktionary
(1.1) Teraz, zachęcony przez docenta Lisa bawi się w przyoddziałowym przedszkolu – radosny, jakby zapomniał o chorobie.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔdʲd͡ʑaˈwɔvɨ, AS: pšyodʹʒ́au̯ovy
Wiktionary
rzecz. oddział mrz.
przym. oddziałowy
Wiktionary
przestarzałe: ubrać; włożyć coś na kogoś lub na siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. to, co człowiek wkłada na siebie
Wiktionary
czas. przyodziewać ndk.
rzecz. odzież ż.
przym. odzieżowy
Wiktionary
(1.1) odzienie, ubranie, odzież, okrycie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy ogrodzie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔɡrɔˈdɔvɨ, AS: pšyogrodovy
Wiktionary
rzecz. ogród mrz., ogrodowy mos.
przym. ogrodowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który znajduje się przy okopie
Wiktionary
rzecz. okop m., kopanie n., okopanie n., okopywanie n., okopówka ż., kopaczka ż., kopalnia ż., wykopki nmos., wykopywanie n., wykopanie n.
czas. kopać ndk., okopywać ndk., okopać dk., wykopywać ndk., wykopać dk.
przym. okopowy, kopalniany, kopalny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy operze
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔpɛˈrɔvɨ, AS: pšyoperovy
Wiktionary
rzecz. opera ż.
przym. operowy
Wiktionary
przykryć coś skibami oranej ziemi
SJP.pl
przykrywać coś skibami oranej ziemi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy osiedlu
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɔɕɛˈdlɔvɨ, AS: pšyośedlovy
Wiktionary
rzecz. osiedle n.
przym. osiedlowy
Wiktionary
łożyskowy ssak z nadrzędu kopytnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyoszczędzać.
Wiktionary
czas. przyoszczędzać ndk.
Wiktionary
1. oszczędzając, odkładać trochę czegoś, zwłaszcza pieniędzy;
2. starać się nie przemęczać kogoś
SJP.pl
potocznie: zaoszczędzić;
1. oszczędzając, odłożyć pewną ilość czegoś;
2. ochronić kogoś przed czymś, nie przemęczyć kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyozdobić)
(1.1) ozdabiać coś dodatkowo; czynić coś piękniejszym przez dodanie ozdób
czasownik zwrotny niedokonany przyozdabiać się (dk. przyozdobić się)
(2.1) być przyozdabianym
Wiktionary
(1.1) Dziewczynki przyozdabiały choinkę tradycyjnymi bombkami i łańcuchami.
Wiktionary
rzecz. przyozdabianie n.
przym. ozdobny
czas. zdobić
Wiktionary
(1.1) przystrajać, upiększać, dekorować
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|przyozdabiać.
Wiktionary
(1.1) Miał jakieś sto sześćdziesiąt centymetrów wzrostu, okrągłą twarz przyozdobioną czarnym wąsem, a na nosie okulary o prostokątnych szkłach w czarnych oprawkach.
Wiktionary
rzecz. ozdoba ż.
przym. ozdobny
czas. zdobić
Wiktionary
skrót od:
1. przypis;
2. przypadek
SJP.pl
skrót w funkcji przysłówka
(1.1) = przypuszczalnie
Wiktionary
(1.1) prawdop.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypadać.
Wiktionary
czas. przypadać ndk.
Wiktionary
potocznie o śniegu:
1. przykryć coś całkowicie;
2. spaść dodatkowo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni (dk. przypaść)
(1.1) przywierać do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy)
(1.2) zdarzać się, wypadać w danym momencie lub okresie
(1.3) stpol. zgadzać się
Wiktionary
(1.2) Jutro przypada pierwsza rocznica naszego ślubu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpadat͡ɕ, AS: pšypadać
Wiktionary
rzecz. przypadanie n.
Wiktionary
w językoznawstwie:
1. forma gramatyczna rzeczownika, przymiotnika oraz imiesłowu, liczebnika i zaimka odmiennego, która wymuszona jest ich pozycją w zdaniu i wyraża ich stosunek składniowy do innych wyrazów w zdaniu;
2. przypadek zależny, gramatyczny - każdy przypadek prócz mianownik i wołacza, służący do wyrażania funkcji okolicznika, dopełnienia, przydawki i orzecznika w zdaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) losowe, nieplanowane wydarzenie
(1.2) gram. forma wyrazu w deklinacji;
(1.3) przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
Wiktionary
Przypadek – kategoria gramatyczna, przez którą odmieniają się rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki, imiesłowy (określane przez to zbiorczym mianem "imion"), a niekiedy też czasowniki (co w języku polskim nie występuje), będąca odzwierciedleniem ich różnorodnych funkcji.
Wikipedia
(1.1) To prawdziwy przypadek, że się dziś spotykamy.
(1.2) W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz.
(1.3) Ten chory cierpi na dziwny przypadek grypy.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpadɛk, AS: pšypadek
Wiktionary
rzecz. przypadkowanie n., przypadkowość ż.
czas. przypadkować ndk.
przym. przypadkowy
przysł. przypadkowo, przypadkiem
Wiktionary
(1.1) traf
Wiktionary
w językoznawstwie:
1. forma gramatyczna rzeczownika, przymiotnika oraz imiesłowu, liczebnika i zaimka odmiennego, która wymuszona jest ich pozycją w zdaniu i wyraża ich stosunek składniowy do innych wyrazów w zdaniu;
2. przypadek zależny, gramatyczny - każdy przypadek prócz mianownik i wołacza, służący do wyrażania funkcji okolicznika, dopełnienia, przydawki i orzecznika w zdaniu
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) uprzednio nie zaplanowawszy
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: przypadek
Wiktionary
Przypadkiem – trzeci singel polskiej supergrupy OIO (Oki, Young Igi, Otsochodzi), pochodzący z ich debiutanckiego albumu studyjnego, zatytułowanego "OIO". Został wydany 6 kwietnia 2021.
Nagranie otrzymało w Polsce status poczwórnie platynowej płyty, przekraczając liczbę 200 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj przypadkiem znalazłem w twoim pokoju papierosy!
Wiktionary
rzecz. przypadkowanie n., przypadek m., przypadkowość ż.
przym. przypadkowy
przysł. przypadkowo
Wiktionary
(1.1) przypadkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. gram. dokonywanie odmiany przez przypadki i liczby
Wiktionary
rzecz. przypadek m., przypadkowość ż.
czas. przypadkować
przysł. przypadkowo, przypadkiem
Wiktionary
(1.1) deklinowanie
Wiktionary
czasownik
(1.1) przest. gram. deklinować
Wiktionary
rzecz. przypadek m., przypadkowanie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności
Wiktionary
(1.1) Przejęzyczenie spikera, który podkreślił, że wcale nie było mowy o obecnym prezydencie, nie było zrobione przypadkowo.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpatˈkɔvɔ, AS: pšypatkovo
Wiktionary
rzecz. przypadkowanie n., przypadek m., przypadkowość ż.
przym. przypadkowy
przysł. przypadkiem
Wiktionary
(1.1) przypadkiem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przypadkowe; cecha tych, którzy są przypadkowi
Wiktionary
rzecz. przypadek m., przypadkowanie n.
przym. przypadkowy
przysł. przypadkowo, przypadkiem
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) będący wynikiem przypadku
(1.2) pojawiający się gdzieś przypadkowo
Wiktionary
(1.2) Samochód potrącił przypadkowego przechodnia na przejściu dla pieszych.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpatˈkɔvɨ, AS: pšypatkovy
Wiktionary
rzecz. przypadek m., przypadkowość ż.
przysł. przypadkowo, przypadkiem
Wiktionary
(1.1) niezamierzony, losowy, akcydentalny
Wiktionary
objaw chorobowy, niedyspozycja
SJP.pl
Ak
Wikipedia
taki, który przypadł komuś w udziale
SJP.pl
taki, który przypakował (potocznie: nabrał masy mięśniowej, stał się silniejszy dzięki uprawianiu ćwiczeń fizycznych)
SJP.pl
potocznie:
1. osiągnąć przyrost mięśni, trenując na siłowni;
2. obciążyć kogoś jakimś obowiązkiem; dowalić
SJP.pl
potocznie: osiągać przyrost mięśni, trenując na siłowni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypalać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpaˈlãɲɛ, AS: pšypalãńe
Wiktionary
czas. przypalać, palić, przypalić
rzecz. przypał mos./mrz., palaczka ż., przypalenie n.
Wiktionary
zapalać fajkę lub papierosa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przypalić)
(1.1) spalać powierzchnię czegoś
(1.2) zapalać papieros, cygaro lub fajkę
(1.3) zwęglać, gotując lub piekąc zbyt mocno potrawę
czasownik zwrotny niedokonany przypalać się (dk. przypalić się)
(2.1) o potrawie: stawać się zwęgloną, gotując się lub piekąc się zbyt mocno
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpalat͡ɕ, AS: pšypalać
Wiktionary
czas. palić, rozpalać, przypalić
przym. palny
rzecz. przypał mos./mrz., przypalanie n., palaczka ż.
Wiktionary
gotując jedzenie, zwęglić je częściowo
SJP.pl
gotując jedzenie, zwęglić je częściowo
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przypalać)
(1.1) spalić częściowo zewnętrzną część
(1.2) zapalić tytoń od kogoś
czasownik zwrotny dokonany przypalić się (ndk. przypalać się)
(2.1) ulec przypaleniu
Wiktionary
(1.1) Cesia wrąbała trzy grube pajdy chleba i pełen talerz jajecznicy i ku swojemu zdziwieniu stwierdziła, że jest w dalszym ciągu głodna i mogłaby zjeść jeszcze ów przypalony bigos.
Wiktionary
rzecz. palaczka ż., przypalanie n., przypalenie n., przypalenizna ż., przypał mrz.
czas. rozpalać, palić, przypalać ndk.
przym. palny
Wiktionary
(1.1) nadpalić, opalić, przypiec
(2.1) poczernieć, przypiec się
Wiktionary
znajdujący się przy parafii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. med. ciepły okład
Wiktionary
(1.1) Wreszcie: troskliwie przestrzegać trzeba prawidła, żeby, gdy przyparka ostygła, inną ciepłą zastąpioną być ma; tamtę wtedy dopiero zdejmować, gdy ta już jest na podoręczu.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy parkingu
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨparʲcĩŋˈɡɔvɨ, AS: pšyparʹḱĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. parking mrz., parkingowy mos.
przym. parkingowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy parku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨparˈkɔvɨ, AS: pšyparkovy
Wiktionary
rzecz. park mrz.
przym. parkowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) przymocować do paska lub na wysokości paska
Wiktionary
(1.1) Od swojego odbicia w szkle i wizerunku generała, który tak często pojawiał się w holonetowych wiadomościach jako Bohater Bez Strachu, różnił się jednym szczegółem: przypasaną rękojeścią sithańskiego miecza świetlnego o czerwonym ostrzu.
Wiktionary
1. potocznie: przytyć;
2. rzadko: dokończyć paść, dokarmić
SJP.pl
potocznie: podpasować, przypasować komuś; podpasić
SJP.pl
uważnie spojrzeć na coś, na kogoś, przyjrzeć się
SJP.pl
młodzieżowo:
1. sytuacja trudna, niewygodna, przykra; obciach;
2. niespodziewane skompromitowanie się przez ujawnienie popełnionej pomyłki; wpadka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) młodz. slang. siara, coś głupiego
(1.2) młodz. slang. trudna, czasami przykra sytuacja
(1.3) rzad. przypalone drewno
(1.4) młodz. slang. zabranie przez policję
(1.5) młodz. sytuacja wytężonego działania stróżów prawa w okolicy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rzad. pot. slang. osoba niedyskretna
(2.2) młodz. slang. ktoś głupi
Wiktionary
(1.1) Ja ale odwaliłeś przypał!
(1.2) Bardzo mi przykro, że spotkał cię ten przypał.
(1.3) Ile na to ognisko zużyło się przypału.
(1.4) Jeszcze tydzień temu miałem przypał, ale świetnie, że wyszedłem z tego cało.
(1.5) Wczoraj nie mogłem nic zrobić, gliniarze zrobili przypał na okolicy.
(2.1) Robisz to w takim publicznym miejscu, chyba jesteś przypałem.
(2.2) Ja ale narobiłeś siary, jesteś jakimś przypałem!
Wiktionary
rzecz. przypalanie n.
czas. odpalać, przypalić dk., przypalać ndk.
przym. przypałowy
Wiktionary
(1.1) młodz. slang. siara, przypiks
(1.3) przypałka, podpałka
(1.4) pot. odsiadka
(2.2) pot. głupek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy pałacu
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpawaˈt͡sɔvɨ, AS: pšypau̯acovy
Wiktionary
rzecz. pałac mrz.
przym. pałacowy
Wiktionary
w gwarze młodzieżowej:
1. przynoszący komuś wstyd; obciachowy;
2. lichy, tandetny; kiczowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. slang. kiczowaty, tandetny, brzydki
(1.2) pot. slang. przynoszący komuś wstyd
Wiktionary
(1.1) Ale on ma przypałowe ciuchy!
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpaˈwɔvɨ, AS: pšypau̯ovy
Wiktionary
rzecz. przypał m.
przysł. przypałowo
Wiktionary
(1.1-2) obciachowy
Wiktionary
taki, który się przypałętał
SJP.pl
1. potocznie: przytyć;
2. rzadko: dokończyć paść, dokarmić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przypadać)
(1.1) przywrzeć do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy)
(1.2) zdarzyć się, wypaść w danym momencie lub okresie
(1.3) być czyimś udziałem, wypada na kogoś
Wiktionary
(1.1) Przypadł do muru i krzyknął: „Jestem ranny!”
(1.3) Zaszczyt zdania relacji z naszej podróży przypadł właśnie mnie.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨpaɕt͡ɕ, AS: pšypaść
Wiktionary
1. przyjechać na rowerze;
2. potocznie: przyjść gdzieś szybko
SJP.pl
1. przyjeżdżać dokądś rowerem;
2. potocznie: szybko przychodzić gdzieś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy peronie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpɛrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pšyperõnovy
Wiktionary
rzecz. peron mrz.
przym. peronowy
Wiktionary
1. pełznąc przysuwać się, dochodzić do kogoś lub do czegoś; czołgać się;
2. zjawiać się, nadchodzić skądś;
3. dawniej: tracić intensywność barwy; blaknąć
SJP.pl
taki, który gdzieś przypełznął; przypełźnięty, przypełzły
SJP.pl
1. pełznąc przysunąć się, dojść do kogoś lub do czegoś; przyczołgać się;
2. przenośnie: zjawić się, nadejść skądś;
3. dawniej: stracić intensywność barwy; przyblaknąć
SJP.pl
taki, który gdzieś przypełznął; przypełznięty, przypełźnięty
SJP.pl
taki, który gdzieś przypełznął; przypełznięty, przypełzły
SJP.pl
w dawnych chatach wiejskich ława wokół pieca, na której się siadało lub spało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ławka tuż przy piecu, zwykle w postaci cokołu wokół pieca
Wiktionary
(1.1) Usiadł na przypiecku, powoli osunął się i momentalnie zasnął.
Wiktionary
(1.1) gwara. nolepa
Wiktionary
dawniej zabieg medyczny polegający na podpalaniu na ciele człowieka preparatów leczniczych w postaci kulek, rurek; konchowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypieczętować.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpʲjɛt͡ʃɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: pšypʹi ̯ečẽntovãńe
Wiktionary
czas. przypieczętować
rzecz. pieczętowanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. pieczętować)
(1.1) dokonany od|pieczętować.
Wiktionary
(1.1) Rozstanie z kabaretem przypieczętowało zlekceważenie prośby, którą Kisielewski przekazał kolegom listownie.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpʲjɛt͡ʃɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: pšypʹi ̯ečẽntovać
Wiktionary
rzecz. przypieczętowanie n., pieczętowanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przypiec)
(1.1) piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
(1.2) tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce
(1.3) dotykać czymś gorącym i parzącym
czasownik zwrotny niedokonany przypiekać się (dk. przypiec się)
(2.1) ulegać przypiekaniu
(2.2) opalać się zbyt mocno
Wiktionary
rzecz. przypiekanie n., piec mrz., piecyk mrz.
czas. piec
Wiktionary
(1.1) podpiekać, podrumieniać, przyrumieniać, rumienić, zarumieniać
(1.2) opalać, piec, przygrzewać
(1.3) parzyć
(2.1) przyrumieniać się, rumienić się, zarumieniać się
Wiktionary
wulgarne: przypierdalać się (do czegoś, kogoś) - przyczepić się (do czegoś, kogoś), mieć o coś pretensje
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przypierdolić)
(1.1) wulg. uderzać mocno kogoś lub w coś
czasownik zwrotny niedokonany przypierdalać się (dk. przypierdolić się)
(2.1) wulg. narzucać swoje towarzystwo
(2.2) wulg. ukazywać zarzuty
Wiktionary
rzecz. przypierdalanie n., przypierdolenie n.
czas. przypierdolić, pierdolić, zapierdalać
Wiktionary
(1.1) jebać, przykładać, walić
(2.1) przyczepiać się
(2.2) czepiać się, przyczepiać się
Wiktionary
przyjebać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. przypierdolić (komuś) - pobić (kogoś);
2. przypierdolić się (do czegoś) - przyczepić się (do czegoś), mieć o coś pretensje
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przypierdalać)
(1.1) dokonany od|przypierdalać.
czasownik zwrotny dokonany przypierdolić się (ndk. przypierdalać się)
(2.1) dokonany od|przypierdalać się.
Wiktionary
rzecz. przypierdalanie n., przypierdolenie n.
czas. zapierdalać, pierdolić, przypierdalać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wulg. z dużą siłą uderzyć
Wiktionary
(1.1) To ja ci powiem, że nie gadasz mi prawdy, bo widzieli cię na drodze, jak żeś jechał i – co gorsza – widzieli cię, jak żeś w dziewczynę na rowerze przypierdzielił.
Wiktionary
1. zapewnić bezpieczeństwo, zająć się kimś; doglądnąć;
2. pilnując, upewnić się, że ktoś wykona swoje obowiązki; dopilnować;
3. pilnując, zadbać o wykonanie, stan czegoś; dopilnować
SJP.pl
rzadko: pilnować;
1. zapewniać bezpieczeństwo, zajmować się kimś; doglądać;
2. pilnując, upewniać się, że ktoś wykonuje swoje obowiązki; dopilnowywać;
3. pilnując, dbać o wykonanie, stan czegoś; dopilnowywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypinać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpʲĩˈnãɲɛ, AS: pšypʹĩnãńe
Wiktionary
czas. przypinać
Wiktionary
czasownik
(1.1) przymocowywać coś do czegoś agrafką, szpilką, paskiem ze sprzączką itp.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpʲĩnat͡ɕ, AS: pšypʹĩnać
Wiktionary
rzecz. przypinanie n.
Wiktionary
sprzączka, spinka, haftka zwykle ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) objaśnienie, komentarz lub uwaga dodane przez autora bądź wydawcę do tekstu dzieła, umieszczane zwykle u dołu strony, na końcu rozdziału lub na końcu dzieła
Wiktionary
Przypisy – wydzielone fragmenty tekstu w publikacji, powiązane z tekstem głównym za pomocą odsyłaczy. Odnoszą się do poszczególnych wyrazów, zwrotów i fragmentów tekstu głównego. Stanowią uboczny lub pomocniczy nurt rozważań albo wskazują dodatkowe informacje o danym fragmencie utworu.
Wikipedia
rzecz. przypisanie n., przypisywanie n., przypisek m., pisanina ż.
czas. przypisać dk., przypisywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypisać.
Wiktionary
Przypisanie (podstawienie) – informatyczna operacja nadania, umieszczenia, wpisania do określonej l-wartości nowej wartości.
Wikipedia
czas. przypisać dk.
rzecz. przypis m., pisanina ż.
Wiktionary
człowiek przywiązany do ziemi prawem feudalnym, niemogący opuścić wsi bez zgody pana
SJP.pl
czasownik
(1.1) ustanowić związek czegoś z kimś lub z czymś
(1.2) uznać, że coś jest przyczyną czegoś
Wiktionary
(1.1) Rodzice przypisali mi w testamencie dom.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpʲisat͡ɕ, AS: pšypʹisać
Wiktionary
czas. przypisywać
rzecz. przypisanie n., przypis m., pisanina ż.
Wiktionary
regionalnie: przypisek
SJP.pl
regionalnie: przypisek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypisywać.
Wiktionary
czas. przypisywać ndk.
rzecz. przypis m., pisanina ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami
(1.2) uznawać coś za przyczynę czegoś
Wiktionary
(1.1) Truje się tymi myślami, choć w rzeczywistości dworzanie i pachołcy dalecy są od sądów, które on im przypisuje.
(1.2) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemięemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpʲiˈsɨvat͡ɕ, AS: pšypʹisyvać
Wiktionary
czas. przypisać dk.
rzecz. przypisywanie n., przypis m., pisanina ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Przypisówka – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Firlej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Firlej. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 503 mieszkańców.
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przypinać)
(1.1) dokonany od|przypinać.
Wiktionary
(1.1) Każdą literę trzeba było zaprojektować, proporcjonalnie powiększyć, wyciąć, przypiąć albo nakleić.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨpʲjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: pšypʹi ̯o̊̃ńć
Wiktionary
przypkowska zupa cebulowa - rodzaj ostrej, mocnej zupy cebulowej w kolorze karmelu
SJP.pl
Przypkowski, Przypkowska – rzadkie polskie nazwisko, w Polsce nosi je mniej niż 50 osób.
Wikipedia
przypłaszczać przez pacnięcie, klapnięcie
SJP.pl
znajdujący się przy plaży
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy plażaaży
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨplaˈʒɔvɨ, AS: pšyplažovy
Wiktionary
rzecz. plażówki nmos., plażówka ż., plaża ż.
przym. plażowy
przysł. plażowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przypochlebnie
SJP.pl
taki, który się przypodobał
SJP.pl
przestarzałe: starający się przypodobać; przymilny
SJP.pl
przypodobywać się - starać się o to, żeby się komuś spodobać
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się przy podłodze, na styku ściany i podłogi
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpɔdwɔˈɡɔvɨ, AS: pšypodu̯ogovy
Wiktionary
rzecz. podłoga ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy polu
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpɔlnɨ, AS: pšypolny
Wiktionary
rzecz. pole n.
przym. polny
Wiktionary
program komputerowy do przypominania o ważnych zdarzeniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. program komputerowy przypominający o jakiejś rzeczy
Wiktionary
czas. przypomnieć
Wiktionary
potocznie: przedmiot lub oprogramowanie przypominające o urodzinach, imieninach i innych ważnych okazjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. program komputerowy przypominający o jakiejś rzeczy
Wiktionary
czas. przypomnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypominać.
Wiktionary
Przypominanie – wydobycie informacji z pamięci długotrwałej, które wymaga sięgnięcia do jej zasobów.
Pozornie proces ten polega na odtworzeniu wcześniej zapisanych treści w formie niezmienionej. Faktycznie jednak proces wydobywania wspomnień i danych z pamięci wygląda inaczej. Możemy także rozróżnić kilka sposobów przypominania sobie danych pamięciowych: odtwarzanie, rozpoznawanie i rozumienie.
Wikipedia
IPA: ˌpʃɨpɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: pšypõmʹĩnãńe
Wiktionary
czas. przypominać, przypomnieć
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
(1.2) zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego
(1.3) być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
Wiktionary
(1.1) W ostatniej chwili przypomniał sobie, że nie wysłał kwiatów żonie.
(1.1) Nie przypominam sobie, żebym miał powiedzieć coś takiego.
(1.2) Przypomnij mu jego występ w szkole podstawowej. To było naprawdę głupie.
(1.2) Przypomnij im, że mają kupić chleb.
(1.3) Ten różowy abażur przypomina gruszkę (= ma kształt gruszki).
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ, AS: pšypõmʹĩnać
Wiktionary
czas. zapominać, dk. przypomnieć
rzecz. przypominanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powrócenie myślą do czegoś
(1.2) zwrócenie uwagi na coś
Wiktionary
rzecz. przypomnieć dk.
czas. przypomnieć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przypominać)
(1.1) dokonany od|przypominać.
Wiktionary
(1.1) Wówczas, przypomnijmy, rabuś podający się za konwojenta skradł z bankowozu 8 milionów złotych, których do tej pory nie odzyskano
Wiktionary
rzecz. przypomnienie n., przypominanie n., przypominajka ż., przypominacz m.
czas. zapomnieć, przypominać ndk.
Wiktionary
końcowa część wędki stanowiąca przedłużenie żyłki, do której jest przyczepiony haczyk
SJP.pl
Pr
Wikipedia
1. część budowli, która wzmacnia ściany oraz przenosi ciężar sklepień na grunt; skarpa;
2. rusztowanie zabezpieczające ścianę przed zawaleniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. mur odchodzący prostopadle na zewnątrz od ściany wysokiego budynku pełniący funkcję konstrukcyjną;
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpɔra, AS: pšypora
Wiktionary
przym. przyporowy
Wiktionary
przymiotnik od: przypora
SJP.pl
położony w okolicy portu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy porcie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpɔrˈtɔvɨ, AS: pšyportovy
Wiktionary
rzecz. port mrz.
przym. portowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyporządkować)
(1.1) ustalać relację między czymś a czymś lub czynić zależnym od czegoś nadrzędnego
Wiktionary
(1.1) Algorytm przyporządkowuje wyniki do odpowiednich kategorii.
Wiktionary
rzecz. przyporządkowanie n., przyporządkowywanie n.
czas. przyporządkować dk.
przym. przyporządkowany
Wiktionary
(1.1) przydzielać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się tuż przy, pod lub nad powierzchnią czegoś
Wiktionary
(1.1) (…) ogólnie biorąc, temperatura przypowierzchniowej warstwy wody w akwenie w ciągu dnia i latem jest niższa niż na powierzchni gruntu, a wyższa w nocy oraz w chłodnej porze roku.
Wiktionary
alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej; parabola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. krótkie alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej
Wiktionary
Przypowieść, parabola – gatunek literatury moralistyczno-dydaktycznej, którego cechy formalne (schematyzm fabuły, uproszczona konstrukcja postaci, obiektywny narrator, selekcja realiów) służą właściwemu odczytaniu alegorycznego lub symbolicznego znaczenia przedstawionego świata, przekazaniu prawdy moralnej. Posługuje się narracją, w której postacie i zdarzenia pełnią role nosicieli i zarazem przykładów prawd uniwersalnych.
Wikipedia
przym. przypowieściowy
Wiktionary
(1.1) parabola, przypowiastka
Wiktionary
potocznie: ustawić się w jakiejś pozie; zapozować
SJP.pl
kobieta wezwana dodatkowo lub powtórnie na rozprawę sądową; zawiadomiona jako osoba trzecia o toczącym się procesie, w celu zachowania w stosunku do niej skutków prawnych
SJP.pl
w prawie: zawiadomić osobę trzecią o toczącym się procesie cywilnym, którego wynik może mieć wpływ na jej prawa i obowiązki
SJP.pl
Przypozwanie – instytucja procedury cywilnej, uregulowana w art. 84 i 85 Kodeksu postępowania cywilnego, umożliwiająca na wniosek strony procesu wprowadzenie do niego osoby trzeciej. Przypozwanie polega na zawiadomieniu osoby trzeciej o toczącym się procesie i wezwaniu jej do udziału w sprawie przez stronę, której w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia przysługiwałoby roszczenie przeciwko tej osobie trzeciej, albo przeciwko której ta osoba trzecia mogłaby wystąpić z roszczeniem.
Wikipedia
osoba trzecia zawiadomiona o toczącym się procesie, w celu zachowania w stosunku do niej skutków prawnych
SJP.pl
w prawie: zawiadomić osobę trzecią o toczącym się procesie cywilnym, którego wynik może mieć wpływ na jej prawa i obowiązki
SJP.pl
w prawie: wzywać dodatkowo lub powtórnie na rozprawę sądową
SJP.pl
wg dawnych wyobrażeń ludowych: widmo kobiety ukazujące się na polach około południa
SJP.pl
roślina z rodziny przypołudnikowatych
SJP.pl
Pr
Wikipedia
o cechach przypołudnikowatych (pryszczyrnicowatych; rodzina roślin); pryszczyrnicowaty
SJP.pl
o cechach przypołudnikowatych (pryszczyrnicowatych; rodzina roślin); pryszczyrnicowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lekkie przygładzenie żelazkiem
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyprasowywać)
(1.1) lekko przygładzić żelazkiem
(1.2) odbić kalkomanię za pomocą żelazka
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lekkie przygładzanie żelazkiem
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyprasować)
(1.1) niedokonany od|przyprasować.
Wiktionary
rzecz. prasówka ż., prasownictwo n., prasownia ż., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., prasa ż., prasowalnia ż., prasowalnica ż., prasowanie n., prasowanko n., prasowarka ż., prasownica ż., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n., prasowalność ż.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalny, prasowalniczy, prasowniczy
Wiktionary
dodawana do potraw substancja, poprawiająca ich smak lub zapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;
(1.2) stpol. sprzęt, przybory, wyposażenie
(1.3) środ. przestępcze herbata
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) W mojej kuchni używam wielu orientalnych przypraw.
(1.1) Sanepid wykrył w przyprawach dwukrotne przekroczenie dopuszczalnych norm substancji konserwujących.
(1.1) Zupa ma ostry smak dzięki przyprawom.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈprava, AS: pšyprava
Wiktionary
rzecz. przyprawianie n., przyprawnik m.
czas. przyprawiać ndk., przyprawić dk., doprawiać ndk., doprawić dk.
przym. przyprawowy, przyprawny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyprawiać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpraˈvʲjä̃ɲɛ, AS: pšypravʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przyprawiać ndk., przyprawić dk.
rzecz. przyprawienie n., przyprawa ż.
przym. przyprawowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyprawić)
(1.1) dodawać przyprawę do potrawy lub napoju
(1.2) przyczepiać coś dodatkowego – dosłownie lub w przenośni (np. wąsy, rogi, brodę)
(1.3) doprowadzać kogoś do jakiegoś negatywnego stanu (np. choroby, odczucia)
Wiktionary
(1.1) Mama przyprawia zupę majerankiem.
(1.2) To nas tu o mało nie wykastrowali, a ty cycki będziesz sobie, cyganie, przyprawiał? (Albert w filmie Seksmisja Juliusza Machulskiego)
Wiktionary
IPA: pʃɨ.ˈpra.vʲjät͡ɕ, AS: pšy.pra.vʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przyprawianie n., przyprawa, przyprawnik
czas. przeprawić, przeprawiać, przyprawić, doprawić, doprawiać
przym. przyprawiony, przyprawiany, przyprawowy, nieprzyprawiony
Wiktionary
(1.1-2) doprawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyprawić.
Wiktionary
czas. przyprawić
rzecz. przyprawianie n.
przym. przyprawowy
Wiktionary
zmodyfikować smak czegoś za pomocą przypraw
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyprawiać)
(1.1) dokonany od|przyprawiać.
Wiktionary
(1.1) Jakby wyolbrzymioną gębę gombrowiczowską pisarz przyprawił patetycznym wizjom historyków, Gibbona czy Ferrero, o wielkości i upadku świata starożytnego.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpravʲit͡ɕ, AS: pšypravʹić
Wiktionary
rzecz. przyprawa ż., przyprawianie n., przyprawienie n.
czas. przyprawiać ndk.
przym. przyprawowy
Wiktionary
pojemnik lub stojak na przyprawy
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przyprawą, dotyczący przyprawy
Wiktionary
rzecz. przyprawa ż., przyprawka ż., przyprawianie n., przyprawienie n.
czas. przyprawiać ndk., przyprawić dk.
Wiktionary
rzadko: prażąc, przypiekać, przypalać
SJP.pl
prażąc, przypiec, przypalić
SJP.pl
w matematyce: nazwa odcinka w trójkącie prostokątnym znajdującego się przy kącie prostym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;
Wiktionary
(1.1) Dwa boki trójkąta wyznaczające ramiona kąta prostego nazywane są przyprostokątnymi, trzeci bok przeciwprostokątną.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyprowadzać)
(1.1) prowadząc kogoś lub coś, przybyć do danego miejsca
(1.2) psych. doprowadzić kogoś do jakiegoś stanu
czasownik zwrotny dokonany przyprowadzić się (ndk. przyprowadzać się)
(2.1) psych. doprowadzić siebie do jakiegoś stanu
Wiktionary
rzecz. przyprowadzenie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy przedszkolu
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpʃɛˈṭʃkɔlnɨ, AS: pšypšeṭškolny
Wiktionary
rzecz. przedszkole n.
przym. przedszkolny
Wiktionary
przyprzężenie dodatkowego konia do wozu
SJP.pl
nieco, trochę popsuć, zepsuć
SJP.pl
lekko pokryć pudrem
SJP.pl
lekko pokrywać pudrem
SJP.pl
Przypustnica (przysuwnica) – krokiewka klinowa o mniejszym spadku, umieszczona w dolnej części krokwi dachowej przy okapie. Zmienia kąt spadku połaci dachowej i oddala okap od ściany. Stosowana była zwłaszcza w więźbach krokwiowych, współcześnie jest rzadko spotykana. Architektonicznie nadaje łagodniejszą formę linii dachu w dolnej jego części i powoduje, że dach nie dominuje tak silnie nad resztą budynku jak w postaci prostych połaci dachowych.
Wikipedia
1. uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, nie mając pewności;
2. pozwalać komuś lub czemuś zbliżyć się do siebie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) prawdopodobnie, być może
Wiktionary
(1.1) Jest to przypuszczalnie największy transatlantyk na świecie.
Wiktionary
rzecz. przypuszczenie n., przypuszczanie n.
czas. przypuścić dk., przypuszczać ndk.
przym. przypuszczalny
Wiktionary
oparty na przypuszczeniu; domniemany, hipotetyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na przypuszczeniu
Wiktionary
rzecz. przypuszczanie n., przypuszczenie n.
czas. przypuszczać ndk., przypuścić dk.
przym. przypuszczający
przysł. przypuszczalnie
Wiktionary
(1.1) domniemany, domyślny, hipotetyczny, możliwy, prawdopodobny, rzekomy, spodziewany, szacunkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypuszczać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨpuʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: pšypuščãńe
Wiktionary
czas. przypuszczać, przypuścić, puszczać
rzecz. przypuszczenie n.
przysł. przypuszczalnie
przym. przypuszczalny
Wiktionary
1. uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, nie mając pewności;
2. pozwalać komuś lub czemuś zbliżyć się do siebie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przypuścić)
(1.1) uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności
(1.2) pozwalać zbliżyć się do siebie
Wiktionary
(1.1) Przypuszczał, że żona ma romans z kimś z pracy.
(1.2) Kiedy królowa była w ciąży, nie przypuszczała do siebie nikogo poza swoją siostrą.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpuʃt͡ʃat͡ɕ, AS: pšypuščać
Wiktionary
rzecz. przypuszczanie n., przypuszczenie n.
czas. puszczać, przypuścić dk.
przym. przypuszczalny
przysł. przypuszczalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przypuścić.
(1.2) to, co przypuszczamy, czego się domyślamy
Wiktionary
Przypuszczenie – w matematyce przypuszczenie jest niedowiedzionym twierdzeniem, które wydaje się poprawne.
Wikipedia
(1.1) Wróg zdecydował się na przypuszczenie ataku.
(1.2) Sprawdziły się moje najgorsze przypuszczenia.
Wiktionary
rzecz. przypuszczanie n.
czas. puszczać, przypuścić dk., przypuszczać ndk.
przysł. przypuszczalnie
przym. przypuszczalny
Wiktionary
(1.2) domysł, domniemanie, hipoteza, podejrzenie
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|przypuszczać. (domyślić się)
(1.2) dokonany od|przypuszczać. (pozwolić komuś się zbliżyć)
Wiktionary
(1.1) Nie przypuścił nawet, że ona tak się zachowa.
(1.2) Wódz przypuścił wroga na bliską odległość, a następnie zarządził kontrofensywę.
Wiktionary
rzecz. przypuszczenie n., przypuszczanie n.
czas. puszczać, przypuszczać ndk.
przym. przypuszczalny
przysł. przypuszczalnie
Wiktionary
przypytywać się - przyłączać się do czyjegoś towarzystwa, zwykle bez niczyjej zgody
SJP.pl
1. część budowli, która wzmacnia ściany oraz przenosi ciężar sklepień na grunt; skarpa;
2. rusztowanie zabezpieczające ścianę przed zawaleniem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj podpórki, stosowanej przy obrabiarkach, do obróbki długich przedmiotów
SJP.pl
dawniej: płodząc, zwiększać liczbę, ilość; zwiększać przychówek
SJP.pl
chrząszcz z rodziny bogatkowatych, szkodnik sosny
SJP.pl
dawniej: dziecko, potomek, zwłaszcza ze związków pozamałżeńskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. młode urodzone w stadzie
Wiktionary
czas. ubezpłodnić
Wiktionary
rzadko: nieco spłowiały; przyblakły
SJP.pl
rzadko: nieco spłowieć; przyblaknąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przypływać)
(1.1) dokonany od|przypływać.
Wiktionary
(1.1) Kiedy przypłynął okrętem ze swej ojczyzny do Gdańska, rycerz Henryk przyjął go w nadmotławskim zamczysku.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšypu̯ỹnõńć
Wiktionary
rzecz. odpływ mrz.
Wiktionary
1. zjawisko podwyższania się poziomu wód morskich i oceanicznych pod wpływem przyciągania Słońca i Księżyca w regularnych odstępach czasu, dwa razy na dobę;
2. przypływanie cieczy lub gazu do jakiegoś miejsca; napływ;
3. w przenośni: zwiększenie się ilości lub intensyfikacja czegoś; wzmożenie, spotęgowanie;
4. przybywanie osiedleńców na jakiś teren;
5. w geologii: okresowe ruchy całej skorupy ziemskiej na skutek działania sił pływowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przypłynięcie, napłynięcie
(1.2) tłumne przybycie, osiedlenie się
(1.3) nadejście w dużej ilości
(1.4) gwałtowne zintensyfikowanie się jakichś stanów
(1.5) hydrol. podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca
Wiktionary
rzecz. odpływ mrz.
Wiktionary
skrót od: przyrodniczy
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: przyroda (przedmiot szkolny); przyrka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy restauracji
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨrɛstawraˈt͡sɨjnɨ, AS: pšyrestau̯racyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. restauracja ż.
Wiktionary
w gwarze uczniowskiej: przyroda (przedmiot szkolny); przyra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;
(1.2) eduk. przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o przyrodzie (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
(1.1) Turyści podziwiali przyrodę Babiogórskiego Parku Narodowego.
(1.2) Nauczycielka przyrody zabrała nas na wycieczkę do lasu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈrɔda, AS: pšyroda
Wiktionary
rzecz. przyrodzenie n., przyrodnik m., przyrodniczka ż.
przym. przyrodniczy, pozaprzyrodniczy
przysł. przyrodniczo
Wiktionary
(1.1) natura; reg. śl. prziroda
(1.2) reg. śl. prziroda
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający z kimś wspólną matkę, lecz innego ojca albo mający z kimś wspólnego ojca a inną matkę
Wiktionary
(1.1) Usunąwszy po śmierci ojca macochę oraz przyrodnich braci sam objął władzę w kraju, rozciągającym się od Bałtyku po Karpaty.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈrɔdʲɲi, AS: pšyrodʹńi
Wiktionary
rzecz. rodzina ż., rodzenie n., rodzeństwo n., rodzic m., przyrodzenie n.
czas. rodzić ndk.
Wiktionary
badaczka przyrody
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób związany z przyrodą
Wiktionary
rzecz. przyrodnik mos., przyroda ż.
przym. przyrodniczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z przyrodą, dotyczący przyrody
Wiktionary
(1.1) Przechodzenie od systemu totalitarnego do demokratycznego i wolnorynkowego wymaga głębokich zmian świadomości, ustawodawczych i organizacyjnych w zakresie zarządzania środowiskiem przyrodniczym.
Wiktionary
rzecz. przyroda ż., przyrodnik m., przyrodniczka ż.
przysł. przyrodniczo
przym. pozaprzyrodniczy
Wiktionary
badacz przyrody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. uczony, specjalista w zakresie nauk przyrodniczych
Wiktionary
(1.1) Leśnicy radzili z przyrodnikami na temat planowaćanowanych przedsięwzięć w Puszczy Białowieskiej.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈrɔdʲɲik, AS: pšyrodʹńik
Wiktionary
rzecz. przyroda ż.
:: fż. przyrodniczka ż.
przym. przyrodniczy
przysł. przyrodniczo
Wiktionary
(1.1) przyrodoznawca, biolog
Wiktionary
metody leczenia chorób środkami naturalnymi, np. wodą, ziołami; fizjoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. leczenie bodźcami przyrodniczymi, takimi jak powietrze, woda, słońce czy ruch
Wiktionary
(1.1) Profesor był pionierem przyrodolecznictwa i geriatrii w Polsce.
Wiktionary
rzecz. przyrodoleczniczość ż.
przym. przyrodoleczniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przyrodolecznicze
Wiktionary
rzecz. przyrodolecznictwo n.
przym. przyrodoleczniczy
przysł. przyrodoleczniczo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przyrodolecznictwem, dotyczący przyrodolecznictwa
Wiktionary
(1.1) W uzdrowisku Goczałkowice-Zdrój znajdują się: 2 szpitale uzdrowiskowe, 3 zakłady przyrodolecznicze, 2 sanatoria rehabilitacyjne oraz przychodnia uzdrowiskowa.
Wiktionary
rzecz. przyrodolecznictwo n., przyrodoleczniczość ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o przyrodzie
SJP.pl
związany z nauką, wiedzą o przyrodzie
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o przyrodzie; przyrodniczka
SJP.pl
nauka, wiedza o przyrodzie
SJP.pl
rzadko: przyrodzić się - zrodzić się z jednej matki, ale innego ojca (lub odwrotnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zewnętrzne narządy płciowe człowieka
(1.2) stpol. natura
(1.3) stpol. istota czegoś, właściwość
Wiktionary
(1.1) Artysta zasłonił aniołkowi przyrodzenie popielatym obłoczkiem.
(1.2) Przyrodzeniem władnie zrodzony Król chwały, / Króluje, panuje i wszystkie zakały / Ze świata precz znosi.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšyroʒẽńe
Wiktionary
rzecz. rodzenie n., przyroda ż., przyrodzoność ż.
czas. przyrodzić dk.
przym. przyrodzony, przyrodni
Wiktionary
(1.1) genitalia
(1.2) stworzenie
Wiktionary
rzadko: przyrodzić się - zrodzić się z jednej matki, ale innego ojca (lub odwrotnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przyrodzone; cecha tych, którzy są przyrodzeni
Wiktionary
rzecz. przyrodzenie n.
przym. przyrodzony
przysł. przyrodzenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wzrost ilości czegoś
(1.2) różnica pomiędzy wartościami pierwotną a końcową
(1.3) praw. część spadku otrzymana w wyniku zrzeczenia się przez innych spadkobierców
Wiktionary
(1.1) Prawidłowy przyrost wagi niemowlaka zależy od częstości karmienia.
Wiktionary
rzecz. przyrośnięcie n., przyrostek m., przyrościk mrz.
czas. przyróść dk.
przym. przyrostowy
Wiktionary
(1.2) wzrost
Wiktionary
cząstka słowotwórcza występująca w formacjach słowotwórczych po rdzeniu; sufiks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. element słowotwórczy umieszczany po leksemie;
Wiktionary
Przyrostek, sufiks (z suffixus „dołączony” od sub „pod” i fixus „umocowany”) – w językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma właściwości słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną). Mimo to ścisłe rozgraniczenie morfemów gramatycznych i słowotwórczych nie zawsze jest możliwe. Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden, kilka lub brak sufiksów („sufiks zerowy”).
Wikipedia
IPA: pʃɨˈrɔstɛk, AS: pšyrostek
Wiktionary
rzecz. przyrost mrz.
przym. przyrostkowy
Wiktionary
(1.1) sufiks
Wiktionary
utworzony za pomocą sufiksu; będący sufiksem; sufiksalny
SJP.pl
mieszkaniec Przyrowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Przyrowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Przyrownica – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Wodzierady.
Miejscowość położona jest na Wysoczyźnie Łaskiej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Przyrowa, Przyrowo, Przyrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od przyrost
Wiktionary
(1.1) To nie przyrost, lecz tylko mały przyrościk.
Wiktionary
rzecz. przyrost m.
Wiktionary
rzadko: znajdujący się przy rogu, blisko rogu czegoś, np. ulicy
SJP.pl
drobny, mimowolny ruch ciała, zwłaszcza u nadpobudliwych dzieci
SJP.pl
w łowiectwie: naśladowanie głosu byka jelenia lub łosia przy pomocy muszli, rogu lub trąbki brzozowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy rynku
Wiktionary
(1.1) Opracowane w Wydziale Rozbudowy Miasta studium dotyczące zabudowy wewnętrznej było gotowe w 1936 roku, a kamienic przyrynkowych – jesienią 1938.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨrɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: pšyrỹŋkovy
Wiktionary
zapewnić komuś coś, dać obietnicę; obiecać, przysiąc, zagwarantować, zaręczyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyrzekać)
(1.1) dokonany od|przyrzekać.
Wiktionary
rzecz. przyrzeczenie n.
czas. przyrzekać
Wiktionary
zapewnić komuś coś, dać obietnicę; obiecać, przysiąc, zagwarantować, zaręczyć
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zapewnić komuś coś, dać obietnicę; obiecać, przysiąc, zagwarantować, zaręczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyrzec.
(1.2) uroczysta obietnica
(1.3) praw. promesa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʃɨʒɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšyžečẽńe
Wiktionary
rzecz. przyrzekanie n.
czas. przyrzec, przyrzekać, rzec
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy rzece
Wiktionary
(1.1) W Polsce istnieje możliwość przywrócenia pojemności powodziowej terenów przyrzecznych przez wyłączenie ich z uprawy.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈʒɛt͡ʃnɨ, AS: pšyžečny
Wiktionary
w językoznawstwie: występujący przy rzeczowniku; adnominalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. łączący się z rzeczownikiem
Wiktionary
(1.1) adnominalny
Wiktionary
zapewniać komuś coś, dawać obietnicę; obiecywać, przysięgać, gwarantować, zaręczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyrzec)
(1.1) zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś
Wiktionary
rzecz. przyrzeczenie n., przyrzekanie n.
czas. przyrzec dk.
Wiktionary
(1.1) obiecywać
Wiktionary
rzadko: przyrzec (obiecać, przysiąc)
SJP.pl
przyrząd ułatwiający przyrzynanie drewna pod właściwym kątem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem
Wiktionary
rzecz. przyrzynanie n.
czas. przyrzynać ndk.
Wiktionary
(1.1) skrzynka uciosowa
Wiktionary
1. dorzucać czegoś np. drew do ognia;
2. narzucać coś np. serwetę na lampę
SJP.pl
1. dorzucić czegoś np. drew do ognia;
2. narzucić coś np. serwetę na lampę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie, urządzenie
Wiktionary
(1.1) Znowu ktoś zabrał moje przyrządy?! W takich warunkach nie można pracować!
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨʒɔ̃nt, AS: pšyžõnt
Wiktionary
rzecz. przyrządzanie n., przyrządzenie n.
:: zdrobn. przyrządzik m.
czas. przyrządzać ndk., przyrządzić dk.
przym. przyrządowy
Wiktionary
(1.1) oprzyrządowanie, narzędzie, urządzenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyrządzać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨʒɔ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: pšyžõnʒãńe
Wiktionary
rzecz. przyrząd m.
czas. przyrządzać, przyrządzić
Wiktionary
przygotowywać, przyrządzać coś; przystosowywać coś do określonego użytku
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyrządzić)
(1.1) przygotowywać potrawę lub posiłek
Wiktionary
(1.1) Nauczyłem się przyrządzać świetne racuchy.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈʒɔ̃nd͡zat͡ɕ, AS: pšyžõnʒać
Wiktionary
rzecz. przyrząd m., oprzyrządowanie n., przyrządzanie n.
przym. oprzyrządowany
czas. przyrządzić
Wiktionary
(1.1) gotować, pitrasić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyrządzić.
Wiktionary
czas. przyrządzić
rzecz. przyrząd mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: przyrząd
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przyrządzać.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: pšyžõńʒ́ić
Wiktionary
czas. rządzić, przyrządzać ndk.
rzecz. przyrządzenie n., przyrządzanie n., przyrząd mrz.
Wiktionary
(1.1) przygotować, sporządzić, wykonać, pot. upichcić, pot. upitrasić, żart. zmajstrować
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
}|
Wikipedia
przybarwić nieco różem (środkiem kosmetycznym), nieco uróżować; podróżować
SJP.pl
podmalowywać różem, dodawać nieco różu
SJP.pl
urządzenie ułatwiające przycinanie drewnianych elementów; skrzynka uciosowa, przyrznia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wada
Wiktionary
IPA: pʃɨˈsada, AS: pšysada
Wiktionary
gruczoł dokrewny znajdujący się w czaszce u podstawy mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. mały listek wyrastający u nasady szypułki kwiatowej
(1.2) daw. posadzenie, dosadzenie dodatkowo czego (roślin)
(1.3) med. zool. nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego, leżący w jamie czaszki na trzonie kości klinowej; reguluje czynność wydzielniczą innych gruczołów dokrewnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kwiatek męski [wierzby] składa się z przysadki, gruczołów miodowych i czasem posiada niedorozwinięty słupek.
(1.2) Niezależnie od tego, dostawali komornicy w polu na przysadki tyle roli na kartofle, ile jej nawozem z pod trzody chlewnej wygnoić mogli.
(1.3) Przysadka zajmuje m.inn.sic. narządami o wewnętrznym wydzielaniu rolę nadrzędną.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈsatka, AS: pšysatka
Wiktionary
przym. przysadkowy
Wiktionary
(1.1) przykwiatek
Wiktionary
dawniej: przysadzisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. przysadzisty
(1.2) bot. daw. opatrzony przysadkami
Wiktionary
(1.1) Z trudem i wysiłkiem sularz Teofil Uracz odjął zbolałą głowę od kamienia, westchnął, jęknął[,] i opierając się silnie rękami o ścianę, powstał, z[ ]wolna prostując swą niską, przysadkowatą, barczystą postać.
(1.1) Na ich spotkanie wyszedł jegomość[,] opalony na kolor razowego chleba, wąsaty, przysadkowaty, typowy pan »okumon«.
(1.1) Sala była niska, lecz obszerna, a jej sufit opierał się na mnóstwie przysadkowatych kolumn.
(1.1) Dzięcioł opuścił schronienie nocne w dziupli, wydał krzyk podobny do śmiechu ludzkiego i już myka naokolusieńko po pniach omszonych. Ptak to pracowity, sprężysty, przysadkowaty, ogromnie tęgi w karku, w barach, łbie, a równie tęgi w ogonie.
(1.1) Przez pół otwarte drzwi ujrzałem w drugim pokoju towarzystwo, siedzące przy stole—na pierwszym miejscu siedziała czerwona, przysadkowata jejmość, o której domyśliłem się, że była to pani Klonowska.
(1.1) Był to szlachcic przysadkowaty i[ ]mały, w szaraczkowym kontuszu i karmazynowym żupanie, twarzy prawie pąsowéj, ale tak gęsto pokiereszowanéj, jak bót stary łatany, co mu dawało wyraz dziwnie charakterystyczny i niemal typowy sejmikowego rębacza.
(1.2) Łodyga przysadkowata, c. stipulātus, przy nasadzie liści przysadkami jest opatrzona.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przysadki, odnoszący się do przysadki, związany z przysadką (zazwyczaj: z przysadką mózgową)
(1.2) rzad. przysadzisty
Wiktionary
(1.2) Wszystko już odwiedziłem. I sędziwą świątynię Hery, wspartą na obłych[,] przysadkowych kolumnach, i rotundę Filipejonu, [...].
Wiktionary
rzecz. przysadka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przysadziste; cecha tych, którzy są przysadziści
Wiktionary
przym. przysadzisty
przysł. przysadziście
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przysadzisty; bardziej przysadzisty
SJP.pl
niskiego wzrostu i grubokościstej budowy; nieproporcjonalnie gruby w stosunku do wysokości; krępy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieproporcjonalnie gruby w stosunku do wysokości lub wzrostu
(1.2) o ludziach: niskiego wzrostu i grubokościstej budowy, przy znacznych rozmiarach swej postawy
Wiktionary
(1.1) [...] przysadziste jak jamniki Amilkary [...]
(1.1) Przysadzista, o dziwacznie poskręcanych konarach wierzba rzucała na ziemię trochę cienia.
(1.1) Nad przysadzistymi domostwami snują się dymy.
(1.1) Pszczoły ułożyły się już do snu w błękitnym tłumie przysadzistych ulów, za którymi w migotliwych światłach zachodu cicho stały rozłożyste wieczorniki i wysokie malwy.
(1.2) Baby z makutrą, wiadrem, dzbanem. Przysadziste, ubrane w kolorowe stroje.
(1.2) Twarz jej była czerwona i piegowata nieco, postać cała przysadzista i krępa
(1.2) Miejsce za lepkim kontuarem zajęła przysadzista kobieta, zapewne żona muskularnego właściciela, który gdzieś zniknął.
Wiktionary
rzecz. przysadzistość ż.
Wiktionary
(1.1-2) krępy, gruby, przysadkowaty
Wiktionary
taki, który przysechł, przylepił się do czegoś
SJP.pl
znajdujący się przy schodach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy schronisku
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨsxrɔ̃ɲiˈskɔvɨ, AS: pšysχrõńiskovy
Wiktionary
rzecz. schronisko n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy sejmie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨsɛjˈmɔvɨ, AS: pšysei ̯movy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na zmianie pozycji ze stojącej do kucznej wyłącznie za pomocą zgięcia nóg w kolanach;
(1.2) choreogr. figura taneczna polegająca na wykonaniu przysiadu (1.1)
(1.3) sport. dolna (kuczna) pozycja ćwiczenia (1.1), pozostawanie w tej pozycji
Wiktionary
(1.1) Mówił do wszystkich, ale patrzył tylko na Wila, który zrobił już świecę i mostek, i w milczeniu ćwiczył przysiady.
(1.1) W ramach rozgrzewki miałam zrobić pięćdziesiąt przysiadów, ale przy trzydziestym drugim przysiadzie straciłam równowagę i złamałam nadgarstek, gdy instynktownie starałam się podeprzeć.
(1.2) Podczas występu gruzińscy tancerze wykonali szereg szybkich przysiadów, co z pewnością było wyczerpujące fizycznie.
(1.3) Punktem wyjścia do skoku typu „żabka” jest przysiad.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨɕat, AS: pšyśat
Wiktionary
rzecz. siad mrz.
czas. siadać, przysiadać się, przesiadać się
wykrz. siad
Wiktionary
(1.3) kucki, przykucnięcie
Wiktionary
obniżać pozycję ciała, uginając nogi
SJP.pl
1. gwarowo: deska, na której siada prządka i w którą wetknięta jest przęślica;
2. dawniej: miejsce, gdzie zastawiono pułapkę, gdzie ktoś zaczaił się na kogoś; zasadzka, przysiadek
SJP.pl
obniżyć pozycję ciała, uginając nogi
SJP.pl
1. rzadziej: sąsiek;
2. dłuto ciesielskie z obsadą spiczastą lub tulejkową
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzadziej: sąsiek;
2. dłuto ciesielskie z obsadą spiczastą lub tulejkową
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pomieszczenie przy wejściu, prowadzące do dalszych pomieszczeń; sień, przedsionek, przedpokój
SJP.pl
skupisko gospodarstw wiejskich położonych z dala od wsi właściwej, ale należących do niej administracyjnie; przysiółek; wysiółek
SJP.pl
skupisko gospodarstw wiejskich położonych z dala od wsi właściwej, ale należących do niej administracyjnie; przysiołek; wysiółek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) małe skupisko domów znajdujące się poza wsią, ale należące do niej administracyjnie
(1.2) mała wioska
Wiktionary
Przysiółek – rodzaj miejscowości, skupisko kilku gospodarstw położonych poza zwartą zabudową wsi, mogące stanowić jednak jej część.
Zgodnie ze schematem aplikacyjnym załączonym do rozporządzenia z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, przysiółek można zaliczać do rodzaju miejscowości, tak jak zaliczane są miasta i wsie.
Wikipedia
IPA: pʃɨˈɕuwɛk, AS: pšyśuu̯ek
Wiktionary
rzecz. sioło n., sielanka ż.
przysł. sielankowo
Wiktionary
złożyć przysięgę
SJP.pl
obniżyć pozycję ciała, uginając nogi
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przysiadać, przysiadywać)
(1.1) usiąść gdzieś na chwilę, na brzegu
(1.2) ugiąć nogi, obniżając się
(1.3) przygnieść coś podczas siadania
(1.4) zapaść się
(1.5) zmienić pozycję z leżącej na siedzącą
(1.6) łow. o ptaku łowczym: siąść na zdobyczy po strąceniu jej z powietrza
(1.7) przest. obsiąść
(1.8) przest. osiąść
czasownik zwrotny dokonany przysiąść się (ndk. przysiadać się, przysiadywać się)
(2.1) usiąść przy czymś lub kimś
(2.2) dołączyć do towarzystwa siadając
(2.3) pot. dosiadać się do pojazdu
Wiktionary
(1.1) – Ciekawe, jak on tu wlazł? – spytał Grzesio i przysiadł na kaloryferze.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨɕɔ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: pšyśõũ̯ść
Wiktionary
rzecz. siad mrz., siedzenie n.
czas. siedzieć, siadać
wykrz. siad
Wiktionary
(1.1) przysiąść się
(1.2) przykucnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;
Wiktionary
Przysięga – uroczysta wypowiedź o ustalonym uprzednio tekście (np. rota przysięgi). Złożenie przysięgi stanowi gwarancję przestrzegania umowy, dotrzymania zobowiązania, wywiązania się z powinności. Przysięga to również uroczystość złożenia przysięgi wojskowej.
Wikipedia
(1.1) Jednym z elementów ceremonii ślubnej jest złożenie uroczystej przysięgi.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa, AS: pšyśẽŋga
Wiktionary
rzecz. przysięganie n., zaprzysiężenie n., przysięgły mos.
czas. przysięgać
przym. przysięgły
Wiktionary
(1.1) obietnica, przyrzeczenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysięgać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɕɛ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: pšyśẽŋgãńe
Wiktionary
czas. przysięgać
rzecz. przysięga ż., zaprzysiężenie n., przysięgły mos.
przym. przysięgły
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) silnie deklarować, mocno obiecywać
(1.2) składać uroczystą przysięgę
Wiktionary
(1.1) Przysięgam, że nikomu nie powiem!
(1.2) Ja, żołnierz Wojska Polskiego, przysięgam służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, bronić jej niepodległości i granic.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɕɛ̃ŋɡat͡ɕ, AS: pšyśẽŋgać
Wiktionary
rzecz. przysięganie n., przysięga ż., zaprzysiężenie n., przysięgły mos.
czas. sięgać, przysiąc
przym. przysięgły
Wiktionary
(1.1) obiecywać, przyrzekać, deklarować, zarzekać się
Wiktionary
kobieta na stanowisku sędziego przysięgłego
SJP.pl
sędzia przysięgły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. uprawniony do wykonywania pewnej funkcji na podstawie urzędowo złożonej przysięgi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) praw. zob. sędzia przysięgły.
forma czasownika.
(3.1) 3 os. lm. nmos. przesz. od: przysiąc
Wiktionary
(1.1) Ta droga obrony jest mało skuteczna, jednak czasami pozwala wzbudzić współczucie w członkach składu sędziowskiego lub w przysięgłych.
Wiktionary
rzecz. przysięga ż., zaprzysięgły mos., przysiężnik mos., przysięganie n., przysięgnięcie n., przysiężenie n., zaprzysięganie n., zaprzysiężenie n., zaprzysięgnięcie n.
czas. przysięgać ndk., przysiąc dk., przysięgnąć dk., zaprzysięgać ndk., zaprzysiąc dk., zaprzysięgnąć dk.
przym. przysięgowy, przysiężny, zaprzysiężony
Wiktionary
skacząc, dotrzeć dokądś
SJP.pl
zbliżać się gwałtownie, szybkim ruchem; doskakiwać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy sklepie
Wiktionary
(1.1) Z prowizorycznych pomieszczeń mieszkalnych wygania ich lęk przed zamarznięciem i kłopotami ze zdobyciem pożywienia. Latem nie ma tego kłopotu, latem jest ciepło, a śmietniki – najlepiej przysklepowe – pełne są dóbr, które odzieją i nakarmią.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨsklɛˈpɔvɨ, AS: pšysklepovy
Wiktionary
rzecz. sklep mrz.
Wiktionary
zbliżyć się gwałtownie, szybkim ruchem; doskoczyć
SJP.pl
czasownik
(1.1) przybliżyć się skokiem
Wiktionary
(1.1) Przyskoczył do Inżyniera i rąbnął go w twarz, aż coś chrupnęło. Mężczyzna jęknął i opadł na plecy.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyskrzyniać)
(1.1) pot. zatrzymać podejrzanego o popełnienie przestępstwa
(1.2) pot. przycisnąć przy zamykaniu wieka, drzwi itp.
Wiktionary
(1.1) Nie tak dawno pisaliśmy, że przyskrzynili czterech młodzieńców popalających trawkę w odludnym miejscu na obrzeżach Lubaczowa.
Wiktionary
rzecz. skrzynia ż., skrzynka ż., przyskrzynianie n., przyskrzynienie n.
czas. przyskrzyniać ndk.
przym. skrzyniowy
Wiktionary
(1.1) aresztować, zaaresztować, zatrzymać
(1.2) przyciąć, przytrzasnąć
Wiktionary
dawniej: stulejka
SJP.pl
zdrobnienie od: przysmak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od przysmak
Wiktionary
rzecz. przysmak m.
Wiktionary
książkowo: coś bardzo smacznego; pychota, pyszota, smakołyk, rarytas, specjał, delikates
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. rzecz, którą ktoś bardzo lubi spożywać, która mu bardzo smakuje
(1.2) przen. coś dającego szczęście, poczucie komfortu
(1.3) daw. drugi nakładający się posmak, psujący ten pożądany
(1.4) daw. przen. cechy etosu obce obserwowanemu, które dają się zauważyć, nawet rażą
Wiktionary
(1.1) Łakocie i przysmaki babci Honoraty cieszą wnuczęta.
(1.1) Szpajzę można uznać za jeden z przysmaków kuchni śląskiej.
(1.1) Przysmakiem surykatek są krocionogi.
(1.2) Lekkoduch goni za przysmakami życia.
(1.3) Tort stał w lodówce i zaraz nabrał przysmaku wędlin.
Wiktionary
rzecz. smak m.
:: zdrobn. przysmaczek m.
czas. smakować ndk.
przym. smaczny
przysł. smacznie
Wiktionary
(1.1) frykas, delikates, delicja, kąsek, rarytas, smakołyk, specjał
Wiktionary
1. smażąc coś na patelni, przypiec;
2. przysmażyć się - smażąc się, stać się rumianym;
3. przysmażyć się - potocznie: opalić się zbyt mocno
SJP.pl
gwarowo: przyciągać, przynosić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk. przynieść, przyciągnąć, przytargać
czasownik zwrotny dokonany przysmyczyć się
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dowlec się
Wiktionary
(1.1) Jednego razu godom mu, co mo iść do sklepa i przysmyczyć mi kartofli, a ôn godo, że niy, bo… pije piwo terozki!
(1.1) Był wtedy Buroń na swej ostatniej służbie; schodząc z niej, pociechę jego, Minę, klaczkę dwuletnią od Lucy, uderzył wałach (co go gazda skądś przysmyczył za łacne pieniądze) w nogę i złamał kość.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przysypiać)
(1.1) usnąć na chwilę
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨsnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšysnõńć
Wiktionary
rzecz. przysypianie n., przyśnięcie n., śpiący mos.
czas. przysypiać
przym. śpiący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) slang. uderzenie, cios
Wiktionary
czas. przesalać
rzecz. sól ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) slang. uderzyć kogoś
Wiktionary
rzecz. sól ż., solniczka ż.
czas. przesalać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysparzać.
Wiktionary
czas. przysparzać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przysporzyć)
(1.1) książk. powodować powiększenie ilości lub liczby czegoś
(1.2) książk. doprowadzać do czegoś
Wiktionary
rzecz. przysparzanie n.
Wiktionary
(1.1) dokładać, nasilać, potęgować, przydawać, zwiększać
(1.2) powodować, sprowadzać, wywoływać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyspawać.
Wiktionary
spawając, przymocować (przymocowywać) coś
SJP.pl
spawając, przymocowywać coś; przyspawać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyspieszać.
Wiktionary
(1.1) Z kolei prądy interferencyjne, czyli prądy zmiennoczęstotliwościowe, stosowane są przede wszystkim do leczenia bólu i zapalenia, a także do przyspieszania regeneracji chorych tkanek.
Wiktionary
czas. przyspieszać
rzecz. spieszność ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) alternatywna forma słowa przyśpieszać
Wiktionary
(1.1) Amerykanie właśnie mijali Rugię na wysokości 20 000 m, wciąż przyspieszając.
(1.1) To jest proces ciągły, choć wciąż przyspieszający, w postępie geometrycznym.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈspʲjɛʃat͡ɕ, AS: pšyspʹi ̯ešać
Wiktionary
rzecz. przyspieszanie n., spieszność ż.
Wiktionary
przyrost prędkości w jednostce czasu; przyśpieszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) alternatywna forma słowa przyśpieszenie
Wiktionary
|jednostki =
Wikipedia
IPA: ˌpʃɨspʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: pšyspʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
czas. przyśpieszać
rzecz. spieszność ż.
Wiktionary
miernik przyspieszenia; przyśpieszeniomierz, akcelerometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. techn. przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
zob. przyspieszenie.
Wiktionary
(1.1) akcelerometr, akceleromierz, przetwornik przyspieszenia
Wiktionary
przyśpiesznik;
1. potocznie: pedał gazu
2. inspekt założony na warstwie gorącego nawozu
3. przyrząd w wyczynowej broni palnej ułatwiający ściągnięcie spustu
SJP.pl
Przyspiesznik – mechanizm pomocniczy stosowany w broni strzeleckiej, który po uruchomieniu znacząco zmniejsza opór spustu.
Wikipedia
1. zwiększyć prędkość, szybkość; przyśpieszyć;
2. skrócić czas trwania czegoś
SJP.pl
1. zwiększyć prędkość, szybkość; przyśpieszyć;
2. skrócić czas trwania czegoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) alternatywna pisownia słowa → przyśpieszyć
Wiktionary
(1.1) Pociąg już ruszył i Bela owiany parą przyspieszył kroku, wymachiwał kapeluszem o szerokich skrzydłach.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈspʲjɛʃɨt͡ɕ, AS: pšyspʹi ̯ešyć
Wiktionary
czas. przyśpieszać
rzecz. spieszność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysporzyć.
Wiktionary
czas. przysporzyć
Wiktionary
powiększyć liczbę czegoś lub sprawić coś
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) powiększyć liczbę, ilość
(1.2) sprawić, spowodować obecność czegoś
Wiktionary
(1.2) Złe zachowanie przysporzyło mu wielu problemów.
Wiktionary
rzecz. przysporzenie n.
Wiktionary
dawniej: osoba adoptująca dziecko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przysposobić)
(1.1) niedokonany od|przysposobić. (wyszkolić kogoś)
(1.2) niedokonany od|przysposobić. (przyjąć cudze dziecko)
(1.3) daw. niedokonany od|przysposobić. (przygotować coś do użytku)
czasownik zwrotny niedokonany przysposabiać się (dk. przysposobić się)
(2.1) niedokonany od|przysposobić się.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨspɔˈsabʲjät͡ɕ, AS: pšysposabʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. przysposobienie n., przysposabianie n., sposobienie n., sposobność ż.
czas. przysposobić dk., sposobić ndk.
przym. przysposabiający
Wiktionary
(1.1) szkolić, uczyć, przygotowywać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przysposabiać)
(1.1) wyszkolić kogoś w czymś lub uczynić kogoś zdatnym do czegoś
(1.2) praw. przyjąć do rodziny cudze dziecko, uznając je za swoje
Wiktionary
(1.3) Maski narządziłam z gazy we czworo złożonej, każdy coś sobie przysposobił żeby nie dusiło. Zdrowiej.
(2.1) Do tej walki musiały się przysposobić. Przekształcały się tak, aby dostosować się najlepiej do panujących na planetaanecie warunków.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨspɔˈsɔbʲit͡ɕ, AS: pšysposobʹić
Wiktionary
czas. sposobić, przysposabiać ndk., przysposabiać się ndk.
rzecz. przypospobienie n., przysposabianie n., sposób mrz., sposobność ż.
przym. przysposabiający
Wiktionary
(1.1) wyszkolić, wyuczyć, nauczyć
(1.3) przygotować
Wiktionary
wulgarnie: przygadać, dogryźć, dociąć
SJP.pl
wulgarnie: przygadywać, dogryzać, docinać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyssać.
Wiktionary
rzecz. przysysanie n.
czas. przyssać dk., przysysać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża
(1.2) miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
Wiktionary
IPA: pʃɨˈsːafka, AS: pšy•safka
Wiktionary
rzecz. przysysanie n., ssak m., ssacz m., ssawka ż.
czas. przysysać ndk., przyssać dk., ssać ndk.
przym. przyssawkowy
Wiktionary
mający właściwości przyssawki, podobny do przyssawki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący przyssawki
Wiktionary
rzecz. przyssawka ż.
Wiktionary
przysysać;
1. ssąc, powodować przylgnięcie do czegoś;
2. przyssywać się -
a) przywierać do czegoś i ssać łapczywie;
b) potocznie: przyczepiać się do kogoś;
c) zaczynać robić coś intensywnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy stacji
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstaˈt͡sɨjnɨ, AS: pšystacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. stacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. żywiecka osoba od niedawna mieszkająca w Żywcu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy stadionie
Wiktionary
(1.1) (u2026) w najbliższym czasie powinien powstać przystadionowy parking i boisko treningowe.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstadʲjɔ̃ˈnɔvɨ, AS: pšystadʹi ̯õnovy
Wiktionary
rzecz. stadion mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) identyczny
Wiktionary
wieś w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim
SJP.pl
Przystajń – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Przystajń, w Częstochowskim Obszarze Rudonośnym[].
Wikipedia
zdrobnienie od: przystanek
SJP.pl
1. miejsce postoju pojazdów pasażerskich;
2. dawniej: zatrzymanie się gdzieś, zwykle dla odpoczynku; postój;
3. dawniej: miejsce takiego zatrzymania się; postój;
4. mała stacja kolejowa dla ruchu pasażerskiego;
5. chwilowa przerwa w robieniu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść
(1.2) kolej. miejsce na szlaku kolejowym, pozbawione torów dodatkowych, gdzie zatrzymują się pociągi pasażerskie
(1.3) odpoczynek podczas pokonywania drogi
Wiktionary
Przystanek komunikacyjny – miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów na danej linii komunikacyjnej, w którym umieszcza się informacje dotyczące w szczególności godzin odjazdów środków transportu.
Przystanek to w transporcie drogowym miejsce zatrzymywania się pojazdów transportu publicznego, oznaczone odpowiednimi znakami drogowymi, jest to również peron w transporcie kolejowym oraz przystań usytuowana na wodach śródlądowych.
Wikipedia
(1.1) Przed wyjazdem spotkajmy się wcześniej na przystanku.
(1.2) Wyposażenie przystanku stanowią perony, czasami też wiata lub budynek z poczekalnią i kasą biletową.
(1.3) W połowie podejścia pod szczyt zrobimy sobie przystanek z posiłkiem.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈstãnɛk, AS: pšystãnek
Wiktionary
rzecz. przystań ż., przystawanie n., przystanięcie n.
czas. przystawać ndk., przystanąć dk.
przym. przystankowy
Wiktionary
(1.3) postój
Wiktionary
środowiskowo:
1. uczestnik festiwalu Przystanek Woodstock; woodstockowicz;
2. uczestnik festiwalu Przystanek Jezus
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z przystankiem, dotyczący przystanku
Wiktionary
rzecz. przystanek mrz., przystań ż.
czas. przystawać ndk., przystanąć dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przystawać)
(1.1) dokonany od|przystawać.
Wiktionary
rzecz. przystanek mrz., przystawanie n., przystanie n., przystań ż.
czas. stanąć dk., stawać ndk., przystawać ndk.
przym. przystankowy
Wiktionary
pasujący do czegoś; zgodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przystawać.
(1.2) geom. identyczność kształtu i wielkości figury geometrycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. przystanek mrz., przystań ż.
czas. postawić, przystanąć, przystawać
Wiktionary
(1.2) kongruencja
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przystać)
(1.1) przylegać dokładnie do czegoś; być dopasowanym
(1.2) wyrażać zgodę na coś
(1.3) być zgodnym z czymś
(1.4) stawać się członkiem czego; zostawać zwolennikiem
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przystanąć)
(2.1) stawać na krótko; zatrzymywać się na chwilę
Wiktionary
rzecz. przystań ż., przystanek mrz., przystawalność ż., przystawanie n.
czas. postawić, przystanąć
przym. przystankowy
Wiktionary
(1.2) akceptować, aprobować, godzić się, zgadzać się
(1.3) korespondować, odpowiadać
(1.4) przyłączać się, przystępować
(2.1) zatrzymywać się
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|przystawiać.
Wiktionary
(1.1) Marcinkowski usiadł za stołem, który swym szczytem przylegał do biurka szefa, tworząc wraz z nim literę T. Jego blat był przykryty zielonym suknem, a z każdej strony przystawione były po cztery drewniane krzesła.
Wiktionary
czas. postawić
Wiktionary
przekąska podawana przed daniem głównym; antypast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element dostawiany, dobudowywany do czegoś
(1.2) kulin. potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;
(1.3) urządzenie dołączane do innego i współpracujące z nim
(1.4) podpora, która wzmacnia od dołu drewniany słup linii elektrycznej, telefonicznej
(1.5) publ. mała partia, stronnictwo lub ugrupowanie polityczne będące koalicjantem dużej partii rządzącej
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.2) Przyniesiona przez kelnera przystawka była bardzo gorąca.
(1.3) Robot kuchenny został wyposażony w przystawkę do odwirowywania soków owocowych.
(1.4) Po wczorajszej burzy i wichurze konieczna była wymiana przystawek słupów telefonicznych.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈstafka, AS: pšystafka
Wiktionary
dawniej: nadać (nadawać) się do czegoś, zostać (być) uznanym za coś stosownego, odpowiedniego, np. "Żarty tu wcale nie przystoją."
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przystawać)
(1.1) dokonany od|przystawać.
Wiktionary
(1.1) Ponadto, jak na średni moździerz przystało, charakteryzuje się on wysoką szybkostrzelnością na poziomie 20 strz./min.
Wiktionary
czas. postawić
Wiktionary
dawniej: nadać (nadawać) się do czegoś, zostać (być) uznanym za coś stosownego, odpowiedniego, np. "Żarty tu wcale nie przystoją."
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;
(1.2) przen. miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: przystanąć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɨstãɲ, AS: pšystãń
Wiktionary
rzecz. przystanek m., przystawanie n., przystanięcie n., Przystań ż.
czas. przystawać ndk., przystanąć dk.
przym. przystaniowy, przystankowy
Wiktionary
(1.1) marina
(1.2) azyl, schronienie
Wiktionary
przymiotnik od: Przystań
SJP.pl
dawniej: nadać (nadawać) się do czegoś, zostać (być) uznanym za coś stosownego, odpowiedniego, np. "Żarty tu wcale nie przystoją."
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. przystoić
Wiktionary
czasownik ułomny niedokonany
(1.1) przest. wypadać, godzić się, być słusznym, być właściwym
Wiktionary
(1.1) Nie przystoi jej tak się zachowywać.
(1.1) Żarty nie przystoją na pogrzebie.
(1.1) Polityka Młodoczechów, tak samo jak była nasza polityka w r. 1868, jest polityką zachcianek, zachcianek całkiem zrozumiałych u dzieci, ale nieprzystojących mężom dojrzałym.
(1.1) Na pana Kryskiego potym, a pana Wapowskiego kolej przyszła, dwu tak osobnych ludzi, jakich natura rzadko a rzadko na świat puszcza, a iż rzadko, przystało było iżby ich nam była tak prędko nie brała, ale dopuściła podziwować się w nich Boskiej sprawie
Wiktionary
rzecz. przystojność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. dobre wychowanie; Gloger.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstɔˈjɛ̇̃j̃stfɔ, AS: pšystoi ̯ė̃ĩ ̯stfo
Wiktionary
przym. przystojny
Wiktionary
mężczyzna o nieprzeciętnej urodzie; podobający się, budzący zachwyt u kobiet
SJP.pl
zdrobnienie od: przystojniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od przystojniak
Wiktionary
rzecz. przystojniak m., przystojność ż.
przym. przystojny
Wiktionary
zdrobnienie od: przystojniak
SJP.pl
przystojny mężczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przystojny mężczyzna lub chłopiec
Wiktionary
(1.1) No, no, ale się przystojniak z ciebie zrobił.
(1.1) Beata przyszła na imprezę z jakimś przystojniakiem.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈstɔjɲak, AS: pšystoi ̯ńak
Wiktionary
rzecz. przystojność ż.
:: zdrobn. przystojniaczek m.
przym. przystojny
przysł. przystojnie
Wiktionary
(1.1) pot. ciacho; książk. adonis; poet. apollo, reg. śl. karlus
Wiktionary
przysłówek
(1.1) ładnie, dorodnie, atrakcyjnie, urodziwie, pięknie
Wiktionary
rzecz. przystojniak mos., przystojność ż.
przym. przystojny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przystojnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przystojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przystojne; cecha tych, którzy są przystojni
Wiktionary
rzecz. przystojniak m., przystojniaczek mos.
przym. przystojny
przysł. przystojnie
czas. przystoić
Wiktionary
1. taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne; ładny, urodny, urodziwy, atrakcyjny, interesujący, ponętny;
2. przestarzałe, dziś książkowe: zgodny z konwenansem, dobrymi obyczajami, np. przystojne zachowanie; obyczajny, przyzwoity
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne
(1.2) przest. książk. zgodny z konwenansem, dobrymi obyczajami, czyli „taki, który przystoi”
Wiktionary
(1.1) Stern był mężczyzną przystojnym i noszącym się w sposób nieco majestatyczny.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈstɔjnɨ, AS: pšystoi ̯ny
Wiktionary
rzecz. przystojniak m., przystojniaczek m., przystojniacha m., przystojność ż., przystojeństwo n.
przysł. przystojnie
Wiktionary
(1.1) ładny, urodny, urodziwy, atrakcyjny, interesujący, ponętny; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk szwarny, gryfny
(1.2) obyczajny, przyzwoity
Wiktionary
dający się przystosować, możliwy do przystosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przystosować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌpʃɨstɔsɔˈvãɲɛ, AS: pšystosovãńe
Wiktionary
czas. przystosować dk., przystosowywać ndk.
rzecz. przystosowawczość ż.
Wiktionary
zdolność komórek, tkanek i narządów organizmu do reagowania przystosowawczego na wszelkie zmiany warunków jego środowiska zewnętrznego i wewnętrznego; adaptabilność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przystosowawcze; cecha tych, którzy są przystosowawczy
(1.2) zdolność do przystosowania się do nowych warunków życia
(1.3) zob. adaptabilność.
Wiktionary
rzecz. przystosowanie n., przystosowywanie n.
czas. przystosować dk., przystosowywać ndk.
przym. przystosowawczy
przysł. przystosowawczo
Wiktionary
(1.3) adaptabilność
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przystosowywać)
(1.1) uczynić coś odpowiednim dla określonych zadań lub potrzeb
czasownik zwrotny dokonany przystosować się (ndk. przystosowywać się)
(2.1) dostosować się, zaadaptować się do czegoś
Wiktionary
(1.1) Producent oprogramowania przystosował go do nowego systemu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstɔˈsɔvat͡ɕ, AS: pšystosovać
Wiktionary
rzecz. przystosowanie n., przystosowawczość ż.
czas. stosować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przystosowywać.
Wiktionary
(1.1) To postsocjalistyczny moloch, którego przystosowywanie do gospodarki rynkowej zaczęło się dopiero dwa lata temu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstɔsɔvɨˈvãɲɛ, AS: pšystosovyvãńe
Wiktionary
czas. przystosowywać
rzecz. przystosowawczość ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przystosować)
(1.1) zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań
czasownik zwrotny niedokonany przystosowywać się (dk. przystosować się)
(2.1) zmieniać się do nowych okoliczności
Wiktionary
rzecz. przystosowanie n., przystosowywanie n., przystosowawczość ż.
Wiktionary
(1.1) adaptować, przysposabiać
(2.1) adaptować się, przywykać, przyzwyczajać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przystrajać.
Wiktionary
czas. przystroić, przystrajać ndk.
rzecz. strój mrz., przystrojenie n., strojność ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przystroić)
(1.1) ubierać dla ozdoby
(1.2) stawać się upiększeniem
czasownik zwrotny niedokonany przystrajać się (dk. przystroić się)
(2.1) ubierać siebie dla ozdoby
(2.2) pokrywać się kwiatami
Wiktionary
rzecz. strój mrz., przystrajanie n., przystrojenie n., strojność ż.
czas. przystroić dk.
przym. przystrojony
Wiktionary
(1.1) dekorować, ozdabiać, przyozdabiać
(1.2) upiększać
(2.1) przyozdabiać się
(2.2) zakwitać
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. przystrajać)
(1.1) uczynić „strojnym” – dodać ozdób, aby ktoś lub coś było piękniejsze
Wiktionary
rzecz. strój m., strojenie n., przystrajanie n., przystrojenie n., stroik m., stroiciel m., stroicielka ż., strojność ż.
czas. stroić ndk., przystrajać ndk.
przym. strojny
przysł. strojnie
Wiktionary
przyrząd stosowany przy struganiu drewna dla zachowania właściwego położenia struganego przedmiotu
SJP.pl
stuknąć do taktu; przytupnąć
SJP.pl
skórzane pasy w siodle, do których przypina się klamry popręgu
SJP.pl
Przystuły – skórzane pasy, będące elementem siodła, do których zapinane są klamry popręgu. Jeżeli są trzy przystuły, to służą one do dopasowania dopięcie siodła tak, by leżało w równowadze i nie przesuwało się (zapinamy - zależnie od potrzeby - dwie pierwsze, drugą i trzecią lub pierwszą i trzecią).
Wikipedia
dawniej:
1. ostygać, zastygać częściowo;
2. stygnąc, przyklejać się, przymarzać, przywierać do czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przystępować)
(1.1) dokonany od|przystępować.
Wiktionary
czas. przystępować ndk.
rzecz. przystąpienie n., przystępowanie n.
przym. przystępny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) możliwość zblizenia się do określonego miejsca
(1.2) możliwość nawiązania kontaktu
(1.3) daw. atak czegoś
Wiktionary
(1.3) Kiedy w Kolonii rozsierdzony tłum wtargnął do ratusza, trzech rajców w przystępie paniki wyskoczyło przez okno; jeden z nich połamał obie nogi.
Wiktionary
rzecz. przystępność, przystępowanie
czas. przystępować, stąpać
przym. przystępny
przysł. przystępnie
Wiktionary
(1.1) dojście, dostęp, dotarcie, wejście, wstęp
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przystępnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przystępny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co przystępne
Wiktionary
przym. przystępny
rzecz. przystęp m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) łatwy do zrozumienia
(1.2) łatwy do dotarcia lub osiągnięcia
(1.3) łatwy w obcowaniu, w nawiązywaniu kontaktu
Wiktionary
rzecz. przystęp m., przystępność ż., przystępowanie n., przystąpienie n.
czas. przystąpić dk., przystępować ndk.
przysł. przystępnie
Wiktionary
(1.1) nieskomplikowany, prosty, zrozumiały
(1.2) dostępny, osiągalny, popularny
(1.3) dostępny, bezpośredni, empatyczny, fajny, miły, przyjazny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przystępować.
Wiktionary
(1.1) Odnowienie zyskuje się dzięki przystępowaniu do sakramentu pokuty i Eucharystii.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: pšystẽmpovãńe
Wiktionary
czas. przystępować, przystąpić
przym. przystępny
rzecz. przystęp m.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) podchodzić, zbliżać się
(1.2) dołączać do grupy lub organizacji
(1.3) rozpoczynać
Wiktionary
(1.1) Na początku mszy kapłan przystępuje do ołtarza.
(1.3) Pojutrze przystąpimy do budowy dachu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ, AS: pšystẽmpovać
Wiktionary
(1.1) rzecz. przystęp, przystępność; przym. przystępny; przysł. przystępnie; czas. stąpać
rzecz. przystępowanie
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Przysucha – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, siedziba powiatu przysuskiego i gminy miejsko-wiejskiej Przysucha. Miasto położone na krańcu Wzniesień Południowomazowieckich, w pobliżu rzeki Radomki. Historycznie leży w Małopolsce. Według danych z 31 marca 2011 roku, miasto miało 6304 mieszkańców.
Wikipedia
znajdujący się przy suficie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umieszczenie bliżej sunięciem
Wiktionary
(1.1) Zasiedli wszyscy przy okrągłym stole i z lubością poczęli kontemplować aromatyczny, złotoczerwony płyn, w najlepszej zgodzie przerzucając się uprzejmymi prośbami o przysunięcie cukiernicy.
Wiktionary
czas. przysunąć, przysuwać
rzecz. suw mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|przysuwać.
Wiktionary
rzecz. przysuwanie n., przysunięcie n., suw mrz.
czas. przysuwać ndk.
Wiktionary
trochę za surowy; za srogi
SJP.pl
przymiotnik od: Przysucha
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Przysuchą, dotyczący Przysuchy
Wiktionary
rzecz. Przysucha ż., przysuszanin m., przysuszanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Przysuchy
SJP.pl
mieszkanka Przysuchy
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przesuwając coś, umieszczać to bliżej
Wiktionary
czas. przysunąć dk.
rzecz. przysunięcie n., przysuwanie n., suw mrz.
Wiktionary
1. dający się przyswoić przez organizm;
2. dający się nauczyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) łatwy do przyswojenia
Wiktionary
(1.1) Wapń w tym produkcie jest dobrze przyswajalny.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyswajać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨsfaˈjä̃ɲɛ, AS: pšysfai ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. przyswajać ndk., przyswoić dk.
rzecz. przyswojenie n., swoje n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) eduk. uczyć się czegoś
(1.2) psych. socjol. przejmować i czynić własnym zachowania, normy społeczne, poglądy itp.
(1.3) biol. o organizmach żywych: wchłaniać substancje odżywcze
Wiktionary
(1.1) Wykorzystuję każdą wolną chwilę, żeby przyswajać nowe słownictwo.
(1.2) Student przyswoił sobie idee Schellinga.
(1.3) Jego organizm nie przyswajał cynku.
Wiktionary
IPA: pʃɨsˈfajät͡ɕ, AS: pšysfai ̯äć
Wiktionary
rzecz. swoje n., przyswajanie n.
przym. swoje
Wiktionary
(1.1) pojmować, rozumieć
Wiktionary
1. opanować jakąś wiedzę lub umiejętności;
2. przejąć od kogoś jakieś wartości, poglądy uznając za własne;
3. pobrać składniki pokarmowe
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyswajać)
(1.1) dokonany od|przyswajać.
Wiktionary
(1.1) Ireneusz miał prawo pisać o tradycji, bo będąc uczniem św. Polikarpa, który słuchał nauk św. Jana apostoła, przyswoił sobie za jego pośrednictwem tradycję apostolską.
(1.1) Julia uczyła dziewczynkę czytać i pisać, Szymon przyswoił jej tabliczkę mnożenia.
Wiktionary
IPA: pʃɨsˈfɔjit͡ɕ, AS: pšysfoi ̯ić
Wiktionary
rzecz. swoje n., przyswajanie n.
przym. swoje
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysypiać.
Wiktionary
czas. przysnąć
Wiktionary
zasypiać na krótko, być w półśnie; podsypiać, drzemać
SJP.pl
mieszanina drobno roztartych substancji leczniczych o działaniu osuszającym i osłaniającym
SJP.pl
Przysypka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 52 mieszkańców. Jest 24. co do wielkości miejscowością gminy Chodecz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysysać.
Wiktionary
czas. przysysać ndk.
rzecz. przyssanie n., przyssawka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysyłać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨsɨˈwãɲɛ, AS: pšysyu̯ãńe
Wiktionary
czas. przysyłać, przysłać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przysłać)
(1.1) dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca
(1.2) kierować kogoś gdzieś lub do kogoś
Wiktionary
IPA: pʃɨˈsɨwat͡ɕ, AS: pšysyu̯ać
Wiktionary
rzecz. przysyłanie n., przysłanie n., przesyłka ż., przesłanie n.
czas. przysłać dk., przesyłać ndk., przesłać dk.
Wiktionary
dawniej:
1. przysłanie, skierowanie kogoś w jakieś miejsce;
2. przysłanie, dostarczenie czegoś;
3. to, co zostało dostarczone przez pocztę, posłańca itp.; przesyłka
SJP.pl
potocznie: zaszaleć;
1. zrobić coś sprzecznego ze zdrowym rozsądkiem;
2. dobrze się zabawić
SJP.pl
owadożerna bylina z rodziny kapturnicowatych; darlingtonia
SJP.pl
lekko szczypać, ściskać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy szkole
Wiktionary
IPA: pʃɨˈʃkɔlnɨ, AS: pšyškolny
Wiktionary
rzecz. szkoła ż.
czas. przeszkalać, przeszkolić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Gierałtowice;
Wiktionary
Przyszowice ( Preiswitz) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Gierałtowice.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Przyszowice, po reformie administracji, aż do 1977 była siedzibą gminy Przyszowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
(1.1) Wysiadam zawsze na przystanku w Przyszowicach.
Wiktionary
rzecz. przyszowiczanin mos., przyszowiczanka ż.
przym. przyszowicki
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Prziszowice
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Przyszowic, związany z Przyszowicami
Wiktionary
(1.1) W przyszowickim parku dzieci nazbierają kasztanów.
Wiktionary
rzecz. Przyszowice lm nm., przyszowiczanin mos., przyszowiczanka ż.
Wiktionary
znajdujący się przy szpitalu, należący do szpitala
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy szpitalu
Wiktionary
(1.1) Po roku 1989 w kraju wydzierżawiono 43 przyszpitalne prosektoria.
(1.1) Po chwili ratownicy ze sprzętem są już na przyszpitalnym lądowisku.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨʃpʲiˈtalnɨ, AS: pšyšpʹitalny
Wiktionary
przym. szpitalny
czas. hospitalizować
Wiktionary
część cholewki buta
SJP.pl
znajdujący się, mocowany blisko szyby, np. listwa przyszybowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyszykować.
Wiktionary
rzecz. przyszykowywanie n., szyk mrz.
czas. przyszykować dk., przyszykowywać ndk.
Wiktionary
1. przygotować, przyrządzić
2. przyszykować się - przygotować się
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|szykować.
Wiktionary
(1.1) A ponieważ Bossk nie miał czasu, by zmienić ustawienia karabinu, puścił go, przyszykował pazury, obnażył zęby i syknął złowrogo. Skoro ten Wookiee chciał się zewrzeć w walce wręcz, zamierzał mu na to pozwolić.
Wiktionary
rzecz. przyszykowanie n., szyk mrz.
czas. szykować
Wiktionary
gatunek małża morskiego; szołdra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. żart. taki, który jest traktowany jako członek rodziny mimo braku faktycznego pokrewieństwa
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: przyszywać
Wiktionary
(1.1) To taka przyszywana ciotka, w rzeczywistości to przyjaciółka mojej mamy.
(2.1) Ten guzik był już wielokrotnie przyszywany i wciąż się odpruwa.
Wiktionary
czas. szyć
Wiktionary
(1.1) przybrany
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyszyć)
(1.1) szyjąc, przytwierdzać coś do czegoś
Wiktionary
rzecz. przyszywanie n., szycie n.
czas. szyć
Wiktionary
(1.1) naszywać
Wiktionary
szyjąc, przytwierdzić coś do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyszywać)
(1.1) szyjąc, przytwierdzić coś do czegoś
Wiktionary
rzecz. przyszycie n.
czas. szyć
Wiktionary
Przyszów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Bojanów. Ma status sołectwa.
Dawniej były to dwie wsie Przyszów Szlachecki (część zachodnia) i Przyszów Kameralny lub Królewski (część wschodnia). Obie wsie leżały na przeciwnym brzegu rzeki Ruda-Łęg. Do końca 2017 roku częścią Przyszowa były także Burdze, Kołodzieje i Ruda, od 2018 samodzielne wsie.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który odbędzie się/zdarzy się w przyszłym roku
Wiktionary
(1.1) W związku z przyszłoroczną wizytą papieża, 14 listopada przybędzie do Ludźmierza delegacja watykańska.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨʃwɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: pšyšu̯oročny
Wiktionary
mający się odbyć w nadchodzącym tygodniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który odbędzie się/zdarzy się w przyszłym tygodniu
Wiktionary
(1.1) Spróbuję się nad tym zastanowić w przyszłotygodniowym felietonie.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨʃwɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: pšyšu̯otygodʹńovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przyszłością, dotyczący przyszłości
Wiktionary
rzecz. przyszłość ż.
przym. przyszły
Wiktionary
czas, który nastąpi i to, co zdarzy się w tym czasie lub co jest oczekiwane; przyszłe losy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;
Wiktionary
Przyszłość – część linii czasu, która dopiero ma się wydarzyć (w liniowej koncepcji czasu). Część czasoprzestrzeni, w której zawarte są wszystkie zdarzenia, które jeszcze nie miały miejsca, ale się wydarzą.
W tym sensie przyszłości przeciwstawia się przeszłość (zbiór zdarzeń, które wydarzyły się wcześniej) oraz teraźniejszość (zbiór zdarzeń, które właśnie się dzieją).
Wikipedia
(1.1) Wszystko zostanie poznane w dalekiej przyszłości.
(1.1) Sen mój przeniósł mię tedy o całe decennium w przyszłość, i mogłem, skonstatować, że plac Gołuchowskich przezwano placem Demokratycznym (…)
(1.1) Czworokąt z tak wpisanymi trójkątami jest obrazem kręgu ziemskiego we wszechświecie, dwunastu domów zodiaku, bóstw, które w nich mieszkają i całego bytu, treści wszystkich rzeczy, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨʃwɔɕt͡ɕ, AS: pšyšu̯ość
Wiktionary
przym. przyszłościowy, przyszły
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości
(1.2) następny, bliski w czasie
(1.3) stpol. przybysz
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lm. przesz. nmos. od: przyjść
(2.2) daw. imiesłów przymiotnikowy bierny od: przyjść
Wiktionary
(1.1) Mój przyszły mąż jest geniuszem.
(1.2) W przyszłym tygodniu pojedziemy do Warszawy.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨʃwɨ, AS: pšyšu̯y
Wiktionary
rzecz. przyszłość ż.
przym. przyszłościowy
Wiktionary
(1.2) kolejny, następny
Wiktionary
skrót od: przysłowie, przysłowiowy
SJP.pl
skrót
(1.1) = przysłówek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysłaniać.
Wiktionary
rzecz. przysłonięcie n., przysłona ż.
czas. przysłaniać ndk., przysłonić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) częściowo zakrywać
Wiktionary
(1.1) Tak siedział, że przysłaniał mi gejszę, nie mogłem wciąż jej podziwiać wzrokiem.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈswãɲät͡ɕ, AS: pšysu̯ãńäć
Wiktionary
rzecz. zasłanianie n., przysłona ż., zasłonięcie n., przysłanianie n., zasłonienie n.
Wiktionary
(1.1) przykrywać, przyciemniać, zaciemniać
Wiktionary
1. dostarczyć coś komuś przez pocztę, posłańca itp.;
2. skierować kogoś w jakieś miejsce lub do kogoś, w określonym celu
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przysyłać)
(1.1) dokonany od|przysyłać.
Wiktionary
(1.1) Spędził w nim przecież sporo czasu jako młody podoficer przysłany tu na kursy zawodowe przede wszystkim z zakresu kryminalistyki.
Wiktionary
rzecz. przysłanie n., przysyłanie n., przesyłka ż., przesłanie n.
czas. przysyłać ndk., przesyłać ndk., przesłać dk.
Wiktionary
1. urządzenie nastawcze w obiektywie, które służy do regulowania ilości wpadającego światła do aparatu; przesłona, diafragma;
2. to, co częściowo coś zasłania; przesłona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co czyni częściowo niewidocznym, zakrytym
(1.2) opt. fot. układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego
(1.3) opt. fot. wartość liczbowa określająca stopień otwarcia przysłony (1.2)
Wiktionary
(1.1) Wtedy przysłona się rozdarła ukazując wnętrze stajenki, gdzie ze żłóbka Dzieciątko Jezus rączki podawało, gdzie była Maria, gdzie Józef stał frasobliwy i gdzie bydlątka w kornej postaci klęczały.
(1.2) Mniejsza przysłona wymaga dłuższego czasu naświetlania.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈswɔ̃na, AS: pšysu̯õna
Wiktionary
rzecz. osłona ż., zasłona ż., osłonka ż., zasłonka ż., zasłanianie n., przysłanianie n.
:: zdrobn. przysłonka ż.
czas. przysłaniać, przysłonić, osłaniać, osłonić, zasłaniać, zasłonić
przym. przysłonowy, osłonowy, zasłonowy
przysł. osłonowo
Wiktionary
(1.1) blenda; daw. blinda
(1.2) blenda, diafragma, przesłona
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) góry. przełęcz;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Noc była jasna, więc widział nie tylko stromy przysłop obramowany czarnym paskiem lasu, ale także skalne kotły, pobłyskujące w oddali bielą wapiennych kości.
Wiktionary
rzecz. przysłup m.
Wiktionary
(1.1) przysłup, przełęcz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;
(1.2) daw. przysłówek
Wiktionary
Przysłowie ( proverbium lub adagium) – utrwalone w danej kulturze zdanie, występujące w stałej postaci i wyrażające pewną myśl lub naukę ogólną w odniesieniu do określonej sytuacji życiowej. Przysłowia zwykle wywodzą się z tradycji ludowej i są anonimowe.
Przysłowia odnoszą się do doświadczeń tradycyjnych; często są związane z pouczaniem, udzielaniem rad lub krytyką. Są charakterystyczne dla kultur zamkniętych i tradycyjnych; stanowią istotny składnik literatury ludowej.
Wikipedia
(1.1) Na każdy temat istnieje co najmniej jedno przysłowie.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈswɔvʲjɛ, AS: pšysu̯ovʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. posłowie n., przysłówek m.
przym. przysłowiowy, przysłówkowy, przysłowny
przysł. przysłowiowo, przysłówkowo, bezsłownie
czas. słowić
Wiktionary
(1.1) adagium, paremia, porzekadło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest przysłowiowe
Wiktionary
przym. przysłowiowy
przysł. przysłowiowo
Wiktionary
1. dotyczący przysłowia lub będący nim;
2. powszechnie znany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący przysłowia, popularnego frazeologizmu, wskazuje że treść należy rozumieć przenośnie a nie dosłownie
(1.2) powszechnie znany
Wiktionary
(1.1) Zgniotę cię jak przysłowiową pluskwauskwę.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨswɔˈvʲjɔvɨ, AS: pšysu̯ovʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. przysłowiowość ż., przysłowie
przysł. przysłowiowo, bezsłownie
przym. przysłowny
Wiktionary
nauka zajmująca się gromadzeniem, objaśnianiem pochodzenia i tłumaczeniem sensu przysłów; paremiologia, paremiografia
SJP.pl
jeden z przypadków w języku węgierskim; essivus-modalis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. zastępujący przysłówek lub występujący w jego funkcji
Wiktionary
(1.1) Przykładowymi zaimkami przysłownymi są: tak, tam, tu, wtedy, gdzieś, tamtędy, kiedyś.
Wiktionary
rzecz. przysłówek mrz., przysłowie n., słowo n., słówko n.
przym. przysłówkowy, przysłowiowy, słowny
przysł. przysłówkowo, przysłowiowo, słownie, bezsłownie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grzeczność wyświadczona komuś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) przy każdej sposobności oddawał jej drobne sąsiedzkie przysługi (…).
Wiktionary
IPA: pʃɨˈswuɡa, AS: pšysu̯uga
Wiktionary
(1.1) uprzejmość, grzeczność
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) należeć się z tytułu ustawy, prawa itp.
Wiktionary
(1.1) Jeśli żyjesz z partnerem w stałym i stabilnym związku, w całej UE przysługują Wam określone prawa, nawet jeśli związek ten nie został zarejestrowany w żadnym urzędzie.
Wiktionary
czas. służyć
Wiktionary
(1.1) należeć się
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. należeć do czegoś
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) oddać przysługę, wspomóc
Wiktionary
(1.1) Jeżeli święty Michał deszczem przysłuży, to suchą wiosnę nam wróży.
Wiktionary
rzecz. przysłużenie n.
czas. służyć
Wiktionary
skrót od: przysłówek, przysłówkowy
SJP.pl
nieodmienna część mowy, odpowiadająca na pytania jak? gdzie? kiedy?
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) W języku polskim przysłówki są nieodmienne, ale większość z nich można stopniować.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈswuvɛk, AS: pšysu̯uvek
Wiktionary
rzecz. przysłowie n.
przym. przysłówkowy, przysłowny
przysł. przysłówkowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) jako przysłówek
Wiktionary
(1.1) W przypadku niektórych duńskich przymiotników nie można stwierdzić, czy są one użyte przysłówkowo czy nie, ponieważ nie wymagają one przysłówkowej końcówki -t (lub nie pozwalają na nią).
Wiktionary
rzecz. przysłowie n., przysłówek mrz.
przym. przysłowny, przysłówkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. o funkcji przysłówka
Wiktionary
rzecz. przysłówek mrz., przysłowie n.
przysł. przysłówkowo
przym. przysłowny
Wiktionary
(1.1) adwerbialny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przytoczyć)
(1.1) tocząc, doprowadzać do danego miejsca
(1.2) przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu
(1.3) podawać w celu ukazania dowodów, faktów
czasownik zwrotny niedokonany przytaczać się (dk. przytoczyć się)
(2.1) tocząc się, docierać gdzieś
(2.2) pot. docierać do jakiegoś miejsca w sposób niezgrabny, z opóźnieniem, z trudem
Wiktionary
rzecz. przytaczanie n., przytoczenie n.
Wiktionary
(1.1) dotaczać
(1.2) cytować
(1.3) podawać, prezentować, przedstawiać, wyliczać, wymieniać; daw. alegować
Wiktionary
dawniej:
1. ukryć, zataić;
2. przytajać się - ukryć się
SJP.pl
dawniej:
1. ukrywać, zatajać;
2. przytajać się - ukrywać się
SJP.pl
osoba, która stale przyznaje komuś rację, niemająca własnego zdania; przytakiwacz, potakiewicz, potakiwacz
SJP.pl
osoba, która stale przyznaje komuś rację, niemająca własnego zdania; przytakiewicz, potakiewicz, potakiwacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek nie mający własnego zdania, przytakujący innym, zwłaszcza tym, od których jest zależny
Wiktionary
(1.1) Dość powiedzieć, że otoczony wianuszkiem przytakiwaczy bezduszny i wyrachowany Belson dawno stracił kontakt z rzeczywistością. Podwładni przyklaskują każdej jego decyzji, a on wykorzystuje ich z korporacyjną bezwzględnością.
Wiktionary
rzecz. taka ż., potakiwacz m., przytakiwaczka ż., potakiwaczka ż., przytaknięcie n., przytakiwanie n., potakiwanie n.
czas. przytaknąć dk., przytakiwać ndk., potakiwać ndk.
przysł. tak
partyk. tak
zaim. taki, taka, takowy
Wiktionary
(1.1) potakiwacz, konformista, oportunista, cmokier
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta nie mająca własnego zdania, przytakująca innym, zwłaszcza tym, od których jest zależna
Wiktionary
(1.1) Ja jako działaczka od zawsze przytakiwaczka wszelkim władzom, bo władza ma zawsze rację i w każdym przypadku też, protestuję (z wykrzyknikiem na swoim miejscu), bo Szanowny seksista redaktor wywrotowy i całkiem zasiedziały w męskich pogwarkach – zapomina o ważnej sprawie – parytetach.
Wiktionary
rzecz. taka ż., przytakiwacz m., potakiwacz m., potakiwaczka ż., przytaknięcie n., przytakiwanie n., potakiwanie n.
czas. przytaknąć dk., przytakiwać ndk., potakiwać ndk.
przysł. tak
partyk. tak
zaim. taki, taka, takowy
Wiktionary
(1.1) potakiwaczka, konformistka, oportunistka, cmokierka
Wiktionary
1. wyrażać aprobatę dla jakiegoś działania;
2. potwierdzać czyjeś słowa, zgadzać się z czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przytaknąć)
(1.1) zgadzać się z kimś lub czymś
Wiktionary
(1.1) Zajmij się Na’Talą, a ja przygotuję spotkanie zapoznawcze. Przytakuję, akceptuję układ i duszę w sobie narastające poczucie winy. Znalazłam się bliżej celu i tylko to ma znaczenie.
Wiktionary
rzecz. przytakiwanie n., przytaknięcie n., przytakiwacz m., przytakiwaczka ż.
czas. przytaknąć dk.
przysł. tak
partyk. tak
Wiktionary
1. wyrazić aprobatę dla jakiegoś działania;
2. potwierdzić czyjeś słowa, zgodzić się z czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przytakiwać)
(1.1) wyrazić aprobatę / zgodę z kimś lub czymś
Wiktionary
(1.1) Czyli te wakacje to prawda! – dopytywała Marta Manowska, a rolnik przytaknął.
Wiktionary
rzecz. taka ż., przytakiwacz m., potakiwacz m., przytakiwaczka ż., potakiwaczka ż., przytaknięcie n., przytakiwanie n., potakiwanie n.
czas. przytakiwać ndk., potakiwać ndk.
przysł. tak
partyk. tak
zaim. taki, taka, takowy
Wiktionary
(1.1) skinąć
Wiktionary
w górnictwie: niska tama przed tamą podsadzkową, zatrzymująca wodę podsadzkową i umożliwiająca jej odprowadzenie przez kominek
SJP.pl
bardzo rzadko: zaoszczędzić, zachować trochę pieniędzy; przyoszczędzić
SJP.pl
1. dawniej: z trudem przywlekać, przyciągać;
2. przytarabaniać się - docierać z trudem do jakiegoś miejsca
SJP.pl
niewielki gruczoł dokrewny charakterystyczny dla kręgowców, przylegający do powierzchni tarczycy lub leżący w jej miąższu, wydzielający hormon odpowiadający za gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu; gruczoł przytarczowy, gruczoł przytarczyczny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: przynosić, przyciągać z trudem coś ciężkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. przypadek, przykład
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨṭt͡ʃa, AS: pšyṭča
Wiktionary
znajdujący się przy teatrze, należący do teatru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy teatrze
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtɛaˈtralnɨ, AS: pšyteatralny
Wiktionary
rzecz. teatr m.
Wiktionary
przytelepywać się - przemieszczając się wolno, docierać dokądś
SJP.pl
1. ostrzyć trochę kredkę lub ołówek;
2. wpływać uspokajająco na czyjeś zachowanie; powściągać
SJP.pl
żartobliwie: wykonać jakąś czynność wyrażaną czasownikiem z prefiksem przy-, np. przytwierdzić, przypudrować
SJP.pl
zbliżyć coś do czegoś aż do zetknięcia
SJP.pl
Przytkowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Kalwaria Zebrzydowska.
Przez miejscowość przechodzi droga wojewódzka nr 953 łącząca Kalwarię Zebrzydowską ze Skawiną.
Wikipedia
rzadko: przytlić się - przypalić się słabo, bez płomienia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytoczyć.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pšytočẽńe
Wiktionary
czas. przytoczyć dk., przytaczać ndk.
rzecz. przytaczanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: Przytoczna, wieś gminna w województwie lubuskim
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Przytoczna (pol. hist. „Przetoczno”) – wieś w Polsce w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, siedziba gminy wiejskiej Przytoczna.
Wikipedia
Przytocznica (pierwotnie Przetocznica) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim, w gminie Doruchów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik
(1.1) tocząc umieścić w miejscu docelowym
(1.2) zacytować dosłownie lub w przybliżeniu
czasownik zwrotny przytoczyć się
(2.1) tocząc dotrzeć na miejsce
(2.2) przen. z trudem dotrzeć
Wiktionary
(1.2) Polonistka przytoczyła fragment Mickiewicza, mówiąc o szlachcie polskiej w XIX w.
(1.2) Przytoczone słowa, choć krytyczne, uzmysławiają, jak wielki skok cywilizacyjny i mentalny nastąpił w krótkim przecież okresie.
Wiktionary
rzecz. przytoczenie n.
Wiktionary
potocznie: człowiek szybko orientujący się w każdej sytuacji
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: przytomnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przytomny
SJP.pl
1. odzyskiwać przytomność, wracać do przytomności;
2. odzyskiwać zdolność oceny sytuacji, logicznego myślenia; opamiętywać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) odzyskiwać przytomność, powracać do świadomości
Wiktionary
(1.1) Wtedy ksiądz miał nadzieję, że chłop oprzytomnieje, ale on przestał już w ogóle przytomnieć. Pił na umór i nic nie wskazywało na to, że coś może pójść w lepszym kierunku.
Wiktionary
całkowita świadomość, pełnia władz psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan pełnej świadomości
(1.2) zdolność do racjonalnego myślenia, rozsądna ocena sytuacji
(1.3) stpol. obecność
Wiktionary
Przytomność – (łac. "sensorium") to aktualnie dostępne przeżywanie siebie i świata. Jest związana z aktywnością układu siatkowatego pnia mózgu.
Utrata przytomności wiąże się z pogorszeniem stanu zdrowia (zaburzeniem homeostazy organizmu), stąd też stany takie jak sen czy znieczulenie ogólne nie są uważane za stany utraty przytomności.
Wikipedia
(1.1) Podczas całego zabiegu pacjent zachowywał przytomność i słyszał lekarzy.
(1.2) Przytomności — oto czego ci brakuje, kiedy zaczynasz zadawać się z kobietami.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈtɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: pšytõmność
Wiktionary
przym. przytomny
przysł. przytomnie
Wiktionary
(1.1) czujność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) świadomy tego, co się z nim dzieje; taki, który nie stracił przytomności lub ją odzyskał
(1.2) przest. obecny w jakimś miejscu
Wiktionary
IPA: pʃɨˈtɔ̃mnɨ, AS: pšytõmny
Wiktionary
rzecz. przytomność ż.
przysł. przytomnie
Wiktionary
(1.1) świadomy
(1.2) obecny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy torze/torach
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtɔˈrɔvɨ, AS: pšytorovy
Wiktionary
rzecz. tor m., tory nmos.
przym. torowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytośtać.
Wiktionary
czas. przytośtać dk.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. przynieść, przyprowadzić, przydźwigać; dokonany od|tośtać.
czasownik zwrotny przytośtać się
(2.1) gw-pl|Poznań. przyjść, przywlec się; dokonany od|tośtać się.
Wiktionary
czas. tośtać, potośtać, roztośtać, wtośtać, wytośtać
rzecz. przytośtanie n.
Wiktionary
przypinać; przywiązywać; przyczepiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytrafiać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytransportować.
Wiktionary
sprowadzać transportem, jako transport
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytranżalać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytranżolić.
Wiktionary
przypiąć; przywiązać; przyczepić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przytraczać)
(1.1) przymocować za pomocą rzemieni, pasów, sznurów
Wiktionary
(1.1) Z nieba zstąpił anioł, rozrąbał drzewo, rozpędził ptaki i bestie, a tylko pozostawił korzenie, które przytroczył do ziemi łańcuchami z żelaza i miedzi.
Wiktionary
rzecz. trok mrz.
Wiktionary
lekki stopień zatrucia
SJP.pl
zatruć w niewielkim stopniu; podtruć
SJP.pl
zatruwać w niewielkim stopniu; podtruwać
SJP.pl
lekki stopień zatrucia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytrzymać.
Wiktionary
rzecz. przetrzymanie
czas. trzymać, przytrzymać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przytrzymywać)
(1.1) trzymając, nie pozwolić na poruszenie się czegoś lub kogoś
(1.2) utrzymać w miejscu; trzymając, nie pozwolić na zmianę pozycji
(1.3) zatrzymać gdzieś przez pewien czas
(1.4) wziąć do rąk na krótki czas w celu przypilnowania
(1.5) zająć coś dla kogoś przez pewien czas
czasownik zwrotny dokonany przytrzymać się (ndk. przytrzymywać się)
(2.1) złapać się czegoś, aby nie upaść
Wiktionary
rzecz. przytrzymanie n.
czas. trzymać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przytrzymać)
(1.1) trzymając, nie pozwalać na poruszanie się czegoś lub kogoś
(1.2) utrzymywać w miejscu; trzymając, nie pozwalać na zmianę pozycji
(1.3) zatrzymywać gdzieś przez pewien czas
(1.4) brać do rąk na krótki czas w celu przypilnowania
(1.5) zajmować coś dla kogoś przez pewien czas
czasownik zwrotny niedokonany przytrzymywać się (dk. przytrzymać się)
(2.1) łapać się czegoś, aby nie upaść
Wiktionary
rzecz. przytrzymywanie n.
czas. trzymać
Wiktionary
(1.1) unieruchamiać, wstrzymywać, zatrzymywać
(1.2) podtrzymywać, zatrzymywać
(1.3) wstrzymywać, zatrzymywać
(1.4) potrzymać
(1.5) rezerwować, zajmować
Wiktionary
pracownik salonu oferującego usługi profesjonalnego przytulania
SJP.pl
miękka zabawka dla dziecka; maskotka, przytulanka, przytulas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytulać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtuˈlãɲɛ, AS: pšytulãńe
Wiktionary
czas. tulić, przytulić, przytulać ndk.
rzecz. przytułek mrz., przytulisko
przym. przytulny
przysł. przytulnie
Wiktionary
potocznie:
1. powolny taniec z przytulaniem;
2. zwierzę lubiące być pieszczone; miziak;
3. przytulenie kogoś lub czegoś;
4. miękki przedmiot do przytulania się; przytulak, przytulas, przytulanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. wolny taniec z przytulaniem
Wiktionary
miękka zabawka dla dziecka; maskotka, przytulak, przytulas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pluszak lub inna miękka zabawka do przytulania
Wiktionary
Przytulanka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim w gminie Mońki.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Brata Alberta Chmielowskiego w Mońkach.
Wikipedia
rzecz. przytułek mrz., przytulisko n.
czas. przytulać, przytulić, tulić
przym. przytulny
przysł. przytulnie
Wiktionary
miękka zabawka dla dziecka; maskotka, przytulak, przytulas
SJP.pl
1. przytulenie się; przytulasek;
2. miękka zabawka dla dziecka; maskotka, przytulanka, przytulak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pluszak lub inna miękka zabawka do przytulania
Wiktionary
(1.1) przytulak
Wiktionary
zdrobnienie od: przytulas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: przytulas
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) niedokonany od|przytulić.
czasownik zwrotny niedokonany przytulać się
(2.1) niedokonany od|przytulić się.
Wiktionary
(1.1) […] Kaźmierz mówił przez ściśnięte gardło, przytulając do piersi Pawełka, przestraszonego widokiem Kargula.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈtulat͡ɕ, AS: pšytulać
Wiktionary
rzecz. przytulenie n., przytulanie n., przytulanka ż., przytulność ż., przytulisko n., przytułek mrz.
czas. tulić, przytulić dk.
przym. przytulny, przytulankowy
przysł. przytulnie
Wiktionary
pieszczotliwie:
1. lubiący się przytulać;
2. taki, którego chce się przytulać
SJP.pl
1. przycisnąć do siebie z czułością;
2. przyłożyć część ciała do czegoś;
3. dać komuś schronienie;
4. potocznie: zyskać dużą sumę pieniędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytulić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtuˈlɛ̃ɲɛ, AS: pšytulẽńe
Wiktionary
czas. przytulić, przytulać, tulić
rzecz. przytulisko n., przytułek mrz.
przysł. przytulnie
Wiktionary
roślina zielna z rodziny marzanowatych; zaprzałek, przytulinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Galium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny marzannowatych;
(1.2) bot. pnąca lub płożąca się roślina z rodzaju przytulii (1.1)
Wiktionary
Przytulia ("Galium" L.) – rodzaj roślin z rodziny marzanowatych. Należy do niego ponad 600 gatunków. Rośliny szeroko rozprzestrzenione na świecie, zwłaszcza w strefie zwrotnikowej i umiarkowanej, ale też arktycznej, w tropikach występują głównie na obszarach górskich. 145 gatunków występuje w Europie, 100 w Turcji. W Polsce 22 gatunków z tego rodzaju występuje jako taksony rodzime, cztery lub pięć ("G. rubioides" ma niepewny status) dalszych są zadomowionymi antropofitami, kilka przejściowo dziczeje.
Wikipedia
przym. przytuliowy
Wiktionary
(1.2) lud. lepczyca
Wiktionary
zmrocznik przytuliak - motyl z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
1. przytulik Wautiera - gatunek ślimaka z rodziny zatoczkowatych;
2. przytulik strumieniowy - gatunek ślimaka z rodziny zatoczkowatych
SJP.pl
roślina zielna z rodziny marzanowatych; zaprzałek, przytulia
SJP.pl
Pr
Wikipedia
1. zakład opieki dla opuszczonych dzieci, starców i kalek, bezdomnych; przytułek; schronisko;
2. schronienie, zaciszny kąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dobroczynny zakład, w którym można znaleźć zaciszne schronienie
Wiktionary
rzecz. przytułek m., przytulanie n., przytulenie n., przytulanka ż.
czas. przytulać ndk., przytulić dk.
przym. przytulny
przysł. przytulnie
Wiktionary
(1.1) przytułek
Wiktionary
1. przycisnąć do siebie z czułością;
2. przyłożyć część ciała do czegoś;
3. dać komuś schronienie;
4. potocznie: zyskać dużą sumę pieniędzy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przytulać)
(1.1) okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się
(1.2) dać schronienie
(1.3) slang. dostać, otrzymać, zarobić
czasownik zwrotny dokonany przytulić się (ndk. przytulać się)
(2.1) przycisnąć się do kogoś z czułością; zbliżyć się do siebie, dotykając się wzajemnie; także: przywrzeć do czegoś
(2.2) książk. schronić się u kogoś, znaleźć opiekę, dach nad głową
Wiktionary
(1.1) W czasie podróży w rejony arktyczne o niczym nie myślałem częściej, niż o chwili, kiedy będę mógł ją znów przytulić.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈtulʲit͡ɕ, AS: pšytulʹić
Wiktionary
rzecz. przytułek mrz., przytulisko n., przytulenie n. dk., przytulanie n. ndk., przytulanka ż., przytulność ż.
przym. przytulny
przysł. przytulnie
czas. przytulać ndk., tulić
Wiktionary
(1.1) uściskać, objąć, wziąć w ramiona, przycisnąć, wtulić
(1.2) przygarnąć, przyjąć, otoczyć, osłonić
Wiktionary
przysłówek
(1.1) domowo, ciepło, wygodnie
Wiktionary
(1.1) Weronika urządziła mieszkanie przytulnie i ze smakiem.
Wiktionary
rzecz. przytulanie n., przytulenie n., przytulisko n., przytułek mrz., przytulanka ż.
czas. przytulać ndk., przytulić dk., tulić ndk., utulić dk.
przym. przytulny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przytulnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przytulny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha miejsca, wnętrza albo sytuacji, która sprawia, że ktoś czuje się w nich miło, bezpiecznie i komfortowo; atmosfera sprzyjająca relaksowi i poczuciu domowego ciepła
Wiktionary
(1.1) Ten pokój ma niezwykłą przytulność dzięki ciepłym kolorom i miękkim tkaninom.
Wiktionary
czas. przytulać, przytulić, tulić
przym. przytulny
rzecz. przytułek mrz.
Wiktionary
zwykle o pomieszczeniu: miły, wygodny, zaciszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa
Wiktionary
rzecz. przytulanka ż., przytulisko n., przytulność ż., przytułek mrz., przytulanie n.
czas. przytulać, przytulić, tulić
przysł. przytulnie
Wiktionary
(1.1) komfortowy, miły, przyjemny, swojski, wygodny, zaciszny
Wiktionary
tupnąć do taktu; przytupnąć
SJP.pl
tupnąć do taktu; przytupnąć
SJP.pl
tupnąć do taktu; przytupać
SJP.pl
tupnąć do taktu; przytupać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytupywać.
Wiktionary
rzecz. przytupnięcie n., przytup m., tuptuś mzw.
czas. przytupywać ndk., przytupnąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyturać.
Wiktionary
czas. przyturać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. przynieść, przytargać coś
Wiktionary
rzecz. przyturanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zakład opieki dla sierot, starców lub chorych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) placówka schronienia i opieki dla bezdomnych, pokrzywdzonych lub ubogich
(1.2) miejsce schronienia
Wiktionary
(1.1) Niekiedy panowie nadawali wolność starym chłopom, żeby pozbyć się kłopotu i odpowiedzialności: usuwali ich z gospodarstwa, wyrzucali na żebry albo przekazywali do przytułku, nazywanego szpitalem.
Wiktionary
rzecz. przytulanie n., przytulanka ż., przytulenie n., przytulisko n., przytulność ż.
czas. przytulać, przytulić
przym. przytulny
przysł. przytulnie
Wiktionary
(1.1) dom opieki, schronisko, zakład opieki
(1.2) azyl, dach nad głową, mieszkanie, przytulisko, schronienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytwierdzać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtfʲjɛrˈd͡zãɲɛ, AS: pšytfʹi ̯erʒãńe
Wiktionary
czas. przytwierdzić dk., przytwierdzać ndk.
rzecz. przytwierdzenie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przytwierdzić)
(1.1) przyłączać mocno coś do czegoś
(1.2) przyznawać słuszność
Wiktionary
rzecz. przytwierdzanie n., przytwierdzenie n.
Wiktionary
(1.1) przymocowywać
(1.2) przyświadczać, przytakiwać, zgadzać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przytwierdzić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: pšytfʹi ̯erʒẽńe
Wiktionary
czas. przytwierdzić dk., przytwierdzać ndk.
rzecz. przytwierdzanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przytwierdzać)
(1.1) mocno przyczepić
(1.2) przyznać słuszność
Wiktionary
rzecz. przytwierdzenie n., przytwierdzanie n.
Wiktionary
(1.1) przymocować, zamocować
(1.2) przytaknąć, zgodzić się
Wiktionary
mieszkaniec Przytyku (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Przytyku (miasta w Polsce)
SJP.pl
docinek, przycinek, złośliwa aluzja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) złośliwa uwaga lub aluzja
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) Oświadczyłam, że o ich uprzejmości i prostackich przytykach porozmawiam przy najbliższej okazji z patronem.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨtɨk, AS: pšytyk
Wiktionary
zbliżać coś do czegoś aż do zetknięcia
SJP.pl
rzadko: przymocowywać, przylepiać tynkiem
SJP.pl
taki, który przytył
SJP.pl
rzadko: przybierać na wadze; tyć
SJP.pl
przybrać na wadze, stać się tęższym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. tyć)
(1.1) dokonany od|tyć.
Wiktionary
(1.1) Usiąść na rynku w Pietrasanta, zamówić gorącą czekoladę, gęstą, oleistą. Wolfgang mówi po każdym moim powrocie z Włoch, że przytyłem – "rozjadłeś się".
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨtɨt͡ɕ, AS: pšytyć
Wiktionary
rzecz. tycie n., otyłość ż.
Wiktionary
czynić trochę tępym
SJP.pl
uczynić trochę tępym
SJP.pl
uczynić trochę tępym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadmiernie duży, masywny; też bardzo duży liczebnie
(1.2) wywołujący przygnębienie
Wiktionary
czas. przytłaczać
Wiktionary
(1.1) druzgocący, miażdżący, przygniatający
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przytłoczyć)
(1.1) przyciskać, przygniatać, przyduszać, przywalać
(1.2) przen. przygnębiać, uciskać, obciążać, obarczać
Wiktionary
(1.1) Kryjąca jej głowę i ramiona chustka wełniana ciężyła jej przykro i przytłaczała ku ziemi.
Wiktionary
czas. przytłoczyć
przym. przytłaczający
przysł. przytłaczająco
rzecz. przytłoczenie
Wiktionary
potocznie: przygnieść, przydusić
SJP.pl
potocznie: przygniatać, przyduszać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przytłukiwać)
(1.1) przygnieść, mocno uderzająć czymś
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) pot. mocno uderzyć
czasownik zwrotny dokonany przytłuc się (ndk. brak)
(3.1) pot. dotrzeć na miejsce po powolnej lub niewygodnej podróży
Wiktionary
(1.1) Jan przyglądał się pracy ojca, pomagał i mimo że nieraz przytłukł sobie palec, poparzył, ale się nie zraził, odziedziczył zakład.
Wiktionary
rzecz. tłuczek m., tłuk m.
czas. tłuc ndk., dotłuc dk., otłuc dk., otłukać ndk., otłukiwać ndk., przytłukiwać ndk., roztłuc dk., roztłukiwać ndk., stłuc dk., utłuc dk., utłukać ndk., utłukiwać ndk., wytłuc dk., wytłukać ndk., wytłukiwać ndk., zatłuc dk.
Wiktionary
(2.1) przywalić; wulg. przyjebać, przypieprzyć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy uczelni
Wiktionary
(1.1) Jeszcze w letnim semestrze, na kilka tygodni przed oddaniem pracy, jego laptop po prostu wyparował z przyuczelnianej stołówki lubelskiego uniwersytetu.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨwut͡ʃɛlʲˈɲãnɨ, AS: pšyu̯učelʹńãny
Wiktionary
rzecz. uczelnia ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyuczać)
(1.1) wykształcić w człowieku lub zwierzęciu pożądany nawyk drogą systematycznych powtórzeń
(1.2) wyposażyć osobę w podstawowe umiejętności praktyczne wymagane na danym stanowisku
(1.3) daw. poddać kogoś surowej dyscyplinie, wymierzając mu adekwatną nauczkę
(1.4) daw. obdarzyć rozmówcę głęboką wiedzą lub udzielić mu życiowej rady
czasownik zwrotny dokonany przyuczyć się (ndk. przyuczać się)
(2.1) nabrać samodzielnie nowej wprawy lub dostosować osobiste nawyki do nieznanych wcześniej warunków
(2.2) opanować we własnym zakresie elementarne podstawy konkretnej profesji
Wiktionary
(1.1) Przypomniał sobie bowiem, że psy były przyuczone zatrzymywać się przy bramie wiodącej do obozu.
(1.1) Broń boże! – nie odwodzę od brania psa rodzin z dzieckiem, ale pragnę zauważyć, że nie rozgrzesza to nikogo z braku przyuczenia dziecka do poszanowania psiej istoty.
(1.2) Postanowił Janka przyuczyć do bardziej skomplikowanych prac. Postawił go przy murarzu i pod jego okiem kazał murować.
(1.2) Zastanawiam się, jak będzie można dłużnika alimentacyjnego, który nie ma pracy, zaktywizować i do jakiej pracy go przyuczyć.
(1.3) Wobec tego schwyciłem głuptaka za kitę, okręciłem w kółko i grzmotnąłem nim kilka razy o pień gojawy, by go przyuczyć…
(2.1) Z czasem przyuczył się leżeć, dopóki hałas w domu lub głos pana Beeton nie objaśniły go, że dla innych ludzi światło rozbłysło na ziemi.
(2.2) [...] jest stolarzem, ale przez kilka miesięcy pobytu w Polsce przyuczył się też murarki.
(2.2) Właściwie skończył studia, został mu tylko jeden egzamin, gdy wybuchła wojna. A po wojnie przyuczył się kłaść posadzki.
Wiktionary
rzecz. przyuczanie n., przyuczenie n.
czas. przyuczać ndk., przyuczać się ndk., przyuczyć się dk., uczyć ndk., nauczyć dk., poduczyć dk., wyuczyć dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy ulicy
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨwuˈlʲit͡ʃnɨ, AS: pšyu̯ulʹičny
Wiktionary
rzecz. ulica ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy uniwersytecie
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨwũɲivɛrsɨˈtɛt͡sʲci, AS: pšyu̯ũńiversytecʹḱi
Wiktionary
przym. uniwersytecki
Wiktionary
potocznie: zauważać, zwracać na kogoś lub na coś uwagę
SJP.pl
potocznie: zauważyć, zwrócić na kogoś lub na coś uwagę
SJP.pl
czasownik
(1.1) zwrócić na kogoś lub na coś uwagę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywalić.
Wiktionary
czasownik
(1.1) solidnie uderzyć
Wiktionary
(1.1) Bo jak muzyka jest brzydka, taka, co tak się wydzierają, to człowiek zaraz ma ochotę złapać takiego śpiewaka za pysk i tak mu przywalić, żeby on wreszcie przestał się drzeć.
Wiktionary
cecha charakterystyczna dla kogoś, raczej pejoratywna, słabostka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wada, negatywna cecha charakteru
Wiktionary
przywarka japońska - ozdobne pnącze spokrewnione z hortensją
SJP.pl
taki, który przywarł
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy wale
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvaˈwɔvɨ, AS: pšyvau̯ovy
Wiktionary
rzecz. wał mrz./mzw.
Wiktionary
wyrównywać, przypłaszczać wałem uprawianą ziemię
SJP.pl
założyć szatę, ubranie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) niedokonany od|przywdziać.
Wiktionary
(1.1) Kombinezon mechanika, który tak chętnie przywdziewała na co dzień, w najlepszym wypadku dało się określić słowem „poplamiony”. Trzeba było mieć naprawdę dobrą wolę, by powiedzieć, że podkreśla jej figurę.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w dawnym prawie polskim: część wiana będąca darem męża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. w Polsce: dobrowolny zapis, dar dla żony od męża po ślubie
Wiktionary
(1.1) Wszystko więc co żona w dom męża wnosiła, było posagiem czyli wianem, a co mąż żonie zapisywał było przywiankiem, w połączeniu zaś była to oprawa.
Wiktionary
przym. przywiankowy
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przywidzieć się - ukazać się zwodniczo czyimś oczom; uroić się, zwidzieć się
SJP.pl
przywidzieć się - ukazać się zwodniczo czyimś oczom; uroić się, zwidzieć się
SJP.pl
przymiotnik od: Przywidz
SJP.pl
Przywidzki – kaszubski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ułamek przywiedlny - ułamek, którego licznik i mianownik mają wspólny dzielnik większy niż jeden; ułamek skracalny
SJP.pl
taki, do którego coś przywiera
SJP.pl
potocznie: wiercąc, mocować
SJP.pl
potocznie: wiercąc, przymocować
SJP.pl
zawiesić przy czymś
SJP.pl
zawieszać przy czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedmiot lub element o charakterze informacyjnym przywieszony do czegoś albo kogoś
(1.2) filatel. arkusik przylegający do znaczka pocztowego bez wydrukowanego waloru pieniężnego;
(1.3) jubil. zob. wisiorek.
Wiktionary
Przywieszka – pole przylegające do znaczka pocztowego mające co najmniej jeden bok równy bokowi tego znaczka.
Przywieszka jest zazwyczaj oddzielona od znaczka perforacją – jest niezadrukowana lub zawiera napisy, ilustracje firmowe, reklamy i hasła pocztowe.
Wikipedia
(1.2) Poczta wydała okolicznościowy znaczek z przywieszką.
Wiktionary
czas. przywieszać ndk.
Wiktionary
(1.3) zawieszka
Wiktionary
o wietrze: wiejąc, napędzać coś gdzieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywieźć.
Wiktionary
czas. przywieźć
przym. przywozowy
rzecz. przywóz mrz., przywózka ż.
Wiktionary
doprowadzić kogoś do jakiegoś miejsca lub stanu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przywodzić)
(1.1) mając nań wpływ (psychiczny czy fizyczny), przyprowadzić kogoś lub coś gdzieś
(1.2) doprowadzić do konkretnego stanu
(1.3) nasunąć skojarzenia
(1.4) fizj. wykonać ruch w kierunku osi ciała
Wiktionary
rzecz. przywiedzenie n.
Wiktionary
wioząc, dostarczyć gdzieś coś lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przywozić)
(1.1) przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce
Wiktionary
(1.1) Narzeczony przywiózł Luśce ukulele.
(1.1) Dziadek Dorian przywiózł ze sobą wnuczęta.
(1.1) Co mi przywieziecie z zagranicy?
(1.1) Przywiózł cegły na taczce.
Wiktionary
rzecz. przywiezienie n., wiezienie n., przywóz mrz., przywózka ż.
czas. przywozić ndk., wieźć ndk., wozić ndk.
przym. przywozowy
Wiktionary
(1.1) dostarczyć, dowieźć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;
(1.2) praw. prawo, na podstawie którego dany wierzyciel może przed innymi wierzycielami żądać zwrotu swoich należności z przedmiotów majątkowych dłużnika
Wiktionary
Przywilej, łac. "privilegium" – prawo (dokument) lub ugoda w prawie nadane przez monarchę określonej grupie społecznej (stanowi) obowiązujące na danej ziemi lub w całym kraju (przywilej generalny). Przywileje najczęściej miały formę zrzeczenia się przez monarchę pewnych swoich kompetencji na rzecz wymienionych adresatów przywileju.
Wikipedia
(1.1) Nasi libreciści w ostatnich czasach otrzymali specjalny przywilej znęcania się nad Mickiewiczem i Słowackim.
(1.1) Główną, największą szkodę wyrządza pewien przywilej Gdańska, który poprostu zupełnie utrącił cały nasz przemysł rybny.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvʲilɛj, AS: pšyvʹilei ̯
Wiktionary
rzecz. uprzywilejowanie n., uprzywilejowany mos.
czas. uprzywilejować dk., uprzywilejowywać ndk.
przym. uprzywilejowany
Wiktionary
(1.1) prerogatywa, prawo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywitać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvʲiˈtãɲɛ, AS: pšyvʹitãńe
Wiktionary
czas. przywitać
rzecz. witacz mrz., witaczka ż.
wykrz. witam
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. witać)
(1.1) dokonany od|witać.
czasownik zwrotny dokonany przywitać się (ndk. witać się)
(2.1) dokonany od|witać się.
Wiktionary
(1.1) Rano przywitało ją słońce, prześwitujące zza brudnych, poszarpanych chmur.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvʲitat͡ɕ, AS: pšyvʹitać
Wiktionary
rzecz. przywitanie n., witacz mrz., witaczka ż.
wykrz. witam
czas. witać, zawitać
Wiktionary
Przywitowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Skrwilno.
Wikipedia
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. o drzwiach domykać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przymocowanie czegoś za pomocą wiązania
(1.2) oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź
Wiktionary
(1.2) Ekoprzyjazne, tekturowe pudełko, a w środku pocztówki ilustrujące każdą piosenkę – czy takie wydanie to manifest przywiązania do tradycyjnych nośników i zarazem sprzeciw wobec cyfryzacji muzyki?.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ, AS: pšyvʹi ̯õũ̯zãńe
Wiktionary
czas. przywiązać dk., przywiązywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przywiązywać)
(1.1) dokonany od|przywiązywać.
czasownik zwrotny dokonany przywiązać się (ndk. przywiązywać się)
(2.1) dokonany od|przywiązywać się.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ, AS: pšyvʹi ̯õũ̯zać
Wiktionary
czas. wiązać, związać
rzecz. przywiązanie n.
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przymiotnika: przywiązany; bardziej przywiązany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywiązywać.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przywiązać)
(1.1) przytwierdzać do czegoś sznurem, liną
(1.2) wzbudzać coraz większą sympatię u kogoś
czasownik zwrotny niedokonany przywiązywać się (dk. przywiązać się)
(2.1) przytwierdzać się do czegoś sznurem, liną
(2.2) coraz milej oceniać czyjeś towarzystwo
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzɨvat͡ɕ, AS: pšyvʹi ̯õũ̯zyvać
Wiktionary
rzecz. przywiązanie n.
Wiktionary
(2.2) przyzwyczajać się
Wiktionary
nieco zwiędły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy więzieniu
Wiktionary
(1.1) Zakład Karny z Raciborza bierze udział w programie ekologicznej fundacji Silesia z Katowic. — Pozyskaliśmy 1500 zł na sadzonki. Pieniędzy starczy na wstępny etap odnowy przywięziennego parku – informuje Aleksandra Szlachetko z Działu Kwatermistrzowskiego placówkaacówki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ, AS: pšyvʹi ̯ẽũ̯źẽ•ny
Wiktionary
rzecz. więzienie n., uwięzienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywlekać.
Wiktionary
rzecz. przywleczenie n.
czas. przywlekać ndk., przywlec dk.
Wiktionary
mięsień przywodzący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. mięsień przywodzący kończynę do osi ciała
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. przywódca
Wiktionary
(1.1)
rzecz. przywodzenie n., przywiedzenie n.
czas. przywodzić ndk., przywieść dk.
(2.1)
rzecz. przywódca m., przywództwo n.
czas. przewodzić ndk.
Wiktionary
(1.1) adduktor
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przywieść)
(1.1) mając nań wpływ (psychiczny czy fizyczny), przyprowadzać kogoś lub coś gdzieś
(1.2) doprowadzać do konkretnego stanu
(1.3) nasuwać skojarzenia
(1.4) fizj. wykonywać ruch w kierunku osi ciała
Wiktionary
rzecz. przywodzenie n.
czas. wodzić
Wiktionary
(1.1) przyprowadzać, doprowadzać
(1.3) przypominać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przywieźć)
(1.1) wioząc, dostarczać jakąś, rzecz lub kogoś do jakiegoś miejsca
(1.2) przyjeżdżając gdzieś, przekazywać wieść
Wiktionary
rzecz. przywożenie n., przywóz mrz., przywózka ż.
czas. przywieźć dk.
przym. przywozowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przywozem, dotyczący przywozu
Wiktionary
(1.1) Chroniąc kraj od konkurencji wyrobów pochodzących z krajów niemieckich, wprowadził protekcyjne cła przywozowe na granicy z Prusami.
Wiktionary
rzecz. przywiezienie n., przywożenie n., przywóz mrz., przywózka ż.
czas. przywieźć dk., przywozić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywołać.
Wiktionary
czas. wołać, przywołać dk.
Wiktionary
służący do przywoływania kogoś; przyzywowy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przywoływać)
(1.1) dokonany od|przywoływać.
Wiktionary
(1.1) - Jeszcze dwa poprosimy! - złośliwie przywołał kelnerkę Rubin.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvɔwat͡ɕ, AS: pšyvou̯ać
Wiktionary
czas. wołać, przywoływać
rzecz. przywołanie n.
Wiktionary
urządzenie służące do przywoływania kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywoływać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvɔwɨˈvãɲɛ, AS: pšyvou̯yvãńe
Wiktionary
czas. przywoływać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wołać kogoś powodując jego przyjście, zwracać się do kogoś
(1.2) przen. wspominać coś, powracać do czegoś w pamięci
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvɔˈwɨvat͡ɕ, AS: pšyvou̯yvać
Wiktionary
czas. wołać, przywołać
rzecz. przywoływanie n.
Wiktionary
(1.1) wezwać
Wiktionary
zwierzę o ciele silnie spłaszczonym, nieczłonowanym, zaopatrzonym w przyssawki, pasożyt wewnętrzny lub zewnętrzny kręgowców lądowych i wodnych, np. motylica wątrobowa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przywrócić)
(1.1) doprowadzać do pierwotnego czy poprzedniego stanu lub wprowadzać na nowo
Wiktionary
(1.1) Skrzyp polny przywraca skórze elastyczność, jędrność i sprężystość; włosom nadaje blask, zapobiega ich przetłuszczaniu i wypadaniu.
Wiktionary
czas. przywrócić, wracać
rzecz. przywracanie n., przywrócenie n.
Wiktionary
(1.1) odnawiać, odtwarzać, ponawiać, poprawiać, restytuować, wskrzeszać, wznawiać
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny różowatych; nawrotnik, gwiazdosz
SJP.pl
Pr
Wikipedia
zwierzę o ciele silnie spłaszczonym, nieczłonowanym, zaopatrzonym w przyssawki, pasożyt wewnętrzny lub zewnętrzny kręgowców lądowych i wodnych, np. motylica wątrobowa
SJP.pl
Przywry (Trematoda) – gromada pasożytniczych płazińców, obejmująca ponad 6000 gatunków. Z reguły są to organizmy hermafrodytyczne, choć znanych jest kilka gatunków rozdzielnopłciowych.
Obecność przywr w drogach żółciowych, jelicie grubym lub pęcherzu moczowym jest znaczącą przyczyną zachorowań na nowotwory tych narządów.
Wikipedia
przylgnąć wskutek wrzenia
SJP.pl
rzadka choroba wywoływana przez przywry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywrócić.
Wiktionary
(1.1) Stworzenie na gruzach dawnego aparatu państwowego, który był aparatem kapitalistycznej przemocy w stosunku do mas ludowych, nowego aparatu państwowego, złożonego w swych zasadniczych ogniwach z nowych, ludowych kadr, aparatu, który stał się orężem walki z wszelkimi próbami przywrócenia panowania burżuazji oraz dźwignią podstawowych przeobrażeń ustrojowych w kierunku socjalizmu; ścisłe powiązanie wojska z ludem i demokratyzacja korpusu oficerskiego; coraz szerszy i aktywniejszy udział mas w rządzeniu państwem.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨvruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pšyvrucẽńe
Wiktionary
czas. przywrócić dk., przywracać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przywracać)
(1.1) dokonany od|przywracać.
Wiktionary
(1.1) Ścigana przez agentów Imperium księżniczka Leia ucieka do domu, strzegąc wykradzionych planów, które mogą ocalić jej lud i przywrócić wolność galaktyce…
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvrut͡ɕit͡ɕ, AS: pšyvrućić
Wiktionary
rzecz. przywrócenie n.
czas. przywracać
Wiktionary
dawniej:
1. przyświadczać, przytakiwać, potakiwać;
2. wtórować, akompaniować
SJP.pl
przywtarzać; przestarzale:
1. potakiwać, przytakiwać;
2. akompaniować, wtórować
SJP.pl
dawniej: przyświadczyć, przytaknąć, potaknąć
SJP.pl
dawniej: przyzwyczajenie, nawyk
SJP.pl
przyzwyczaić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przywykać)
(1.1) dokonany od|przywykać.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvɨknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pšyvyknõńć
Wiktionary
czas. zwyknąć
Wiktionary
taki, który przywykł; przyzwyczajony, nawykły
SJP.pl
osoba przewodząca innym; dowódca; wódz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Przywódcą strajku nie został lider związku zawodowego, lecz pracownik obdarzony największym zaufaniem wśród załogi zakładu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈvutt͡sa, AS: pšyvutca
Wiktionary
rzecz. przywództwo n.
:: fż. przywódczyni ż.
przym. przywódczy
Wiktionary
(1.1) lider / leader, przewodnik, wodzirej; książk. protagonista, trybun; przest. wodziciel
Wiktionary
kobieta przewodząca czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która przewodzi komuś lub czemuś
Wiktionary
(1.1) Leia Organa! Znana przywódczyni terrorystów z tak zwanego Sojuszu Rebeliantów! Wszelkie informacje na temat jej samej lub jej współspiskowców powinny natychmiast zostać przekazane lokalnemu dowództwu.
Wiktionary
rzecz. przywództwo n.
:: fm. przywódca m.
przym. przywódczy
Wiktionary
(1.1) liderka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przewodzenie kimś lub czymś
(1.2) grupa przewodząca kimś lub czymś
Wiktionary
Przywództwo (ang. "leadership") – wykonywanie władzy, wywieranie wpływu na grupę społeczną; funkcjonowanie w roli przywódcy.
Wikipedia
rzecz. przywódca m., przywódczyni ż.
przym. przywódczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dostarczenie czegoś w określone miejsce
(1.2) dostarczenie towarów z innego kraju
Wiktionary
Przywóz – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Wierzchlas.
Wieś letniskowa nad Wartą, położona 12 km w kierunku pd.-wsch. od Wielunia. Wieś podstawowa (ponad 72 zagrody) rozczłonkowana na: Przywóz Górny w sąsiedztwie cmentarza w Mierzycach, Przywóz Dolny na lewym brzegu Warty i przysiółek Ogroble na prawym brzegu rzeki. Poza tym: Wieszagi, Nad Tartakiem i Drabki. W 1458 r. stanowiła własność Wiktora z Mierzyc.
Wikipedia
(1.2) Ustawa przewidywała obniżenie należności za przywóz pszenicy, co w konsekwencji doprowadziło do obniżki cen żywności.
Wiktionary
rzecz. przywiezienie n., przywożenie n., przywózka ż.
czas. przywieźć dk., przywozić ndk.
przym. przywozowy
Wiktionary
(1.1) dostawa, przywózka
(1.2) import, wwóz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dostarczenie na miejsce
Wiktionary
(1.1) Ile wam policzyli za przywózkę węgla?
Wiktionary
rzecz. przywiezienie n., przywożenie n., przywóz mrz.
czas. przywieźć dk., przywozić ndk.
przym. przywozowy
Wiktionary
(1.1) dostarczenie, dostawa, przywiezienie, zwiezienie
Wiktionary
nieco za wąski
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nader wąski
Wiktionary
przysł. przywąsko
Wiktionary
wędrując, dotrzeć dokądś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przywędrowywać)
(1.1) dotrzeć gdzieś, wędrując
(1.2) przen. o zjawisku, idei zacząć być dostrzegalnym w nowym miejscu
Wiktionary
(1.1) Prawdopodobnie zwierzęta przywędrowały rzeczką z sąsiedniego jeziora.
(1.2) Słowo to musiało przywędrować nad Wisłę z wojskami Napoleona.
Wiktionary
rzecz. przywędrowanie n.
czas. przywędrowywać ndk., wędrować ndk.
Wiktionary
(1.1) zawędrować
(1.2) dotrzeć
Wiktionary
wędrując, docierać dokądś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przywłaszczyć)
(1.1) zabierać bezprawnie cudzą własność lub przyznawać sobie prawo do czegoś
Wiktionary
rzecz. przywłaszczanie n., przywłaszczenie n., przywłaszczyciel m., przywłaszczycielka ż.
czas. przywłaszczyć
Wiktionary
(1.1) zawłaszczać, zagarniać, kraść, uzurpować
Wiktionary
książkowo: bezprawnie zabrać coś cudzego; ukraść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przywłaszczyć.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Tego samego dnia świętochłowiczanin usłyszał zarzuty posiadania substancji niedozwolonych oraz przywłaszczenia dokumentów.
Wiktionary
rzecz. przywłaszczanie n.
czas. przywłaszczyć dk., przywłaszczać ndk.
Wiktionary
osoba, która przywłaszczyła coś sobie nieprawnie; zaborca
SJP.pl
kobieta, która przywłaszczyła coś sobie nieprawnie
SJP.pl
książkowo: bezprawnie zabrać coś cudzego; ukraść
SJP.pl
czasownik
(1.1) włączyć cudzą własność do swojego majątku.
Wiktionary
(1.1) Pracownik banku miał przywłaszczyć ponad 500 (= pięćset) tysięcy złotych.
Wiktionary
IPA: pʃɨvˈwaʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšyvu̯aščyć
Wiktionary
rzecz. właściciel mos., przywłaszczyciel, przywłaszczycielka, przywłaszczenie
czas. przywłaszczać
Wiktionary
(1.1) sprzeniewierzyć, uznać za własne, zdefraudować
Wiktionary
znajdujący się przy nasadzie włosów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy zakładzie
Wiktionary
(1.1) Tutaj też znajdowała się szkoła przyzakładowa, apteka i siedziba Puszki Brackiej, która prowadziła działalność socjalną na rzecz pracowników.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzakwaˈdɔvɨ, AS: pšyzaku̯adovy
Wiktionary
rzecz. zakład m.
przym. zakładowy
Wiktionary
znajdujący się przy zamku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy zamku
Wiktionary
(1.1) Dodatkowe atrakcje to imponująca kolekcja drzew w przyzamkowym arboretum, zbiory Biblioteki Kórnickiej, tereny rekreacyjne, bogactwo lasów.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzãmˈkɔvɨ, AS: pšyzãmkovy
Wiktionary
rzecz. zamek m., podzamcze n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwara. zob. karnawał.
Wiktionary
rzecz. zapusty
Wiktionary
(1.1) karnawał, mięsopust
Wiktionary
ława z ziemi usypana pod ścianą chaty wiejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. hist. wał ziemny usypany dookoła podmurówki dawnej chaty wiejskiej, niekiedy kryty deskami
Wiktionary
przym. przyzbowy
Wiktionary
(1.1) przyźba
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z przyzbą, dotyczący przyzby
Wiktionary
rzecz. przyzba ż.
Wiktionary
rzadko: przystroić, przybrać ozdobami
SJP.pl
część budynku znajdująca się przy ziemi; przyziemie, parter
SJP.pl
część budynku znajdująca się przy ziemi; przyziemie, parter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pomieszczenie poniżej poziomu gruntu
Wiktionary
rzecz. Ziemianka ż., ziemianka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przyziemnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: przyziemny; bardziej przyziemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący zwykłych spraw, codziennych potrzeb
(1.2) będący przy powierzchni ziemi
Wiktionary
(1.1) Hela nie jest stworzona do rzeczy przyziemnych, a o sprzątaniu to już w ogóle nie ma mowy.
(1.2) Głodek mrzygłód (Draba aizoides) jest niedużą byliną tworzącą przyziemne rozety złożone z wąskich, ostro zakończonych, intensywnie zielonych liści.
Wiktionary
rzecz. Ziemianka ż., ziemianka ż., ziemia ż., przyziemność ż.
przysł. przyziemnie
przym. ziemny, ziemski
Wiktionary
(1.1) powszedni, prozaiczny
(1.2) przygruntowy
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przysłówka: przyzimno
SJP.pl
rzadko: trochę zimny, zimnawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyznać.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈznãɲɛ, AS: pšyznãńe
Wiktionary
czas. przyznać dk., przyznawać ndk.
rzecz. znawstwo n., przyznawanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyznawać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨznaˈvãɲɛ, AS: pšyznavãńe
Wiktionary
czas. przyznawać ndk., przyznać dk.
rzecz. znawstwo n., przyznanie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyznać)
(1.1) przydzielać coś komuś, dawać
(1.2) uznawać czyjąś przewagę, wyższość itp.
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyznać)
(2.1) zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne
czasownik zwrotny przyznawać się
(3.1) potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego
Wiktionary
(1.1) Jury nie przyznawało w tym roku wyróżnień.
(1.2) Dlaczego jury przyznaje pierwszeństwo kobietom?
(1.2) Przyznaję ci rację.
(2.1) Przyznaję, masz rację.
(3.1) Czy oskarżony przyznaje się do winy?
Wiktionary
IPA: pʃɨzˈnavat͡ɕ, AS: pšyznavać
Wiktionary
rzecz. przyznawanie n., przyznanie n., znawstwo n.
czas. uznawać, przyznać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyznawać)
(1.1) przydzielić coś komuś
(1.2) zgodzić się z kimś w sprawie czegoś, uznać coś za słuszne
czasownik zwrotny przyznać się
(2.1) potwierdzić jakiś fakt o samym sobie
Wiktionary
(1.1) Po rozwodzie sąd przyznał dziecko matce.
(1.2) Jak sama kiedyś przyznała, jest „niewolnicą swojego wyglądu”, która całe życie się odchudza.
(2.1) Sąd w uzasadnieniu stwierdził, że oskarżony de facto przyznał się do winy.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɨznat͡ɕ, AS: pšyznać
Wiktionary
rzecz. przyznanie n., przyznawanie n., znawstwo n.
czas. przyznawać ndk.
Wiktionary
przestarzale: idąc powoli, zostawać w tyle, nie nadążać
SJP.pl
dawniej: zatrzymać się na pewien czas, zostać w tyle
SJP.pl
pozwalający na swobodę w postępowaniu i zachowaniu; permisywny, pobłażliwy, tolerancyjny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyzwolić)
(1.1) okazywać zgodę na coś
Wiktionary
rzecz. przyzwalanie n., przyzwolenie n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przyzwoity
Wiktionary
(1.1) Mąż Hanki przy rozwodzie zachował się przyzwoicie i sam zaproponował, że zostawi jej auto, żeby mogła dzieci wygodnie do szkoły wozić.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzvɔˈjit͡ɕɛ, AS: pšyzvoi ̯iće
Wiktionary
przym. przyzwoity, nieprzyzwoity
rzecz. przyzwoitość, przyzwoitka
Wiktionary
(1.1) porządnie, uczciwie; gw. Śląsk Cieszyński słósznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: przyzwoicie
SJP.pl
1. dawniej: starsza osoba towarzysząca młodej kobiecie dla przyzwoitości; dyskretka;
2. osoba towarzysząca zakochanym, w celu zakłócenia ich intymności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. starsza osoba towarzysząca młodej kobiecie dla przyzwoitości, pilnująca przestrzegania norm moralnych
(1.2) pot. żart. osoba zakłócająca intymność zakochanym
Wiktionary
Przyzwoitka – osoba zakłócająca intymność zakochanym. W XIX wieku starsza osoba towarzysząca młodej kobiecie dla przyzwoitości pilnująca przestrzegania norm moralnych. Rolę przyzwoitki pełniły zazwyczaj starsze zamężne kobiety, rzadziej stare panny.
Wikipedia
(1.2) Wszędzie za nimi łazisz, przestań być ich przyzwoitką.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzvɔˈjitka, AS: pšyzvoi ̯itka
Wiktionary
rzecz. przyzwoitość ż.
przym. przyzwoity
przysł. przyzwoicie
Wiktionary
(1.2) piąte koło u wozu
Wiktionary
postawa zgodna z obowiązującymi zasadami etycznymi i moralnymi; porządność, uczciwość, solidność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych
Wiktionary
rzecz. przyzwoitka ż.
przym. przyzwoity
przysł. przyzwoicie
Wiktionary
(1.1) obyczajność, moralność, skromność, uczciwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: przyzwoity; bardziej przyzwoity
SJP.pl
1. postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami etycznymi i moralnymi; porządny, uczciwy, solidny;
2. świadczący o takim postępowaniu, np. przyzwoite zachowanie;
3. spełniający wymogi, taki jak należy; odpowiedni, właściwy, zadowalający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania
(1.2) porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
(1.3) właściwy, stosowny
Wiktionary
(1.1) Naprawdę masz śliczną trójkątną buzię ze spiczastym noskiem i rzeczywiście trochę przypominasz zaaferowaną myszkę. Cudowną myszkę, z ciekawymi świata ślepkami. Poza tym masz oryginalne, rudawe włosy i zupełnie przyzwoite, wcale nie mysie nóżki.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzvɔˈjitɨ, AS: pšyzvoi ̯ity
Wiktionary
rzecz. przyzwoitka ż., przyzwoitość ż.
przysł. przyzwoicie
przym. nieprzyzwoity
Wiktionary
rzadki, zwykle niezłośliwy guz układu współczulnego i przywspółczulnego
SJP.pl
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pozwolenie, zgoda na coś
Wiktionary
(1.1) Jeśli będziesz chciała rzucić tę pracę, to masz moje przyzwolenie.
(1.1) Żona jest na mnie zła, że straciliśmy nasze oszczędności, a przecież inwestowałem za jej przyzwoleniem.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: pšyzvolẽńe
Wiktionary
czas. ndk. przyzwalać, dk. przyzwolić
rzecz. przyzwalanie n.
Wiktionary
(1.1) aprobata, zgoda
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. przyzwalać)
(1.1) dokonany od|przyzwalać.
Wiktionary
IPA: pʃɨzˈvɔlʲit͡ɕ, AS: pšyzvolʹić
Wiktionary
rzecz. przyzwolenie n.
Wiktionary
wprowadzić nawyk, rutynę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyzwyczajać)
(1.1) dokonany od|przyzwyczajać.
czasownik zwrotny dokonany przyzwyczaić się (ndk. przyzwyczajać się)
(2.1) dokonany od|przyzwyczajać się.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨzvɨˈt͡ʃajit͡ɕ, AS: pšyzvyčai ̯ić
Wiktionary
czas. zwyknąć
rzecz. zwyczaj
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyzwyczaić)
(1.1) stopniowo powodować przyjmowanie czegoś za zwykłe, a nawet potrzebne; uczyć z czasem traktowania kogoś normalnie albo wywoływać potrzebę obecności tej osoby; kształtować nawyki
czasownik zwrotny niedokonany przyzwyczajać się (dk. przyzwyczaić się)
(2.1) zaczynać traktować jako zwyczajne, a nawet potrzebne; nabierać przyzwyczajenia
Wiktionary
czas. zwyknąć
Wiktionary
(1.1) oswajać, przystosowywać, przyuczać, wdrażać, zaprawiać
(2.1) nawykać, oswajać się, przystosowywać się, przyuczać się, przywykać, zżywać się
Wiktionary
wprowadzić nawyk, rutynę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) to do czego ktoś się przyzwyczaił
(1.2) odczasownikowy od|przyzwyczaić.
Wiktionary
(1.1) Miał kilka dziwnych przyzwyczajeń, np. pił herbatę wyłącznie zimną.
(1.2) Przyzwyczajenie się do upałów jest dla mnie bardzo trudne.
Wiktionary
rzecz. zwyczaj mrz.
Wiktionary
(1.1) nawyk, zwyczaj
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyzywać.
Wiktionary
rzecz. przyzwanie n., przyzyw m.
czas. przyzywać ndk., przyzwać dk.
przym. przyzywny, przyzywowy
Wiktionary
służący do przyzywania (wzywania) kogoś; przywoławczy
SJP.pl
choroba przyzębia, prowadząca do stopniowego rozchwiania i wypadania zębów; paradontoza; paradentoza; parodontoza (uwaga: ta forma uważana często za niepoprawną)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. zespół tkanek otaczających i unieruchamiających ząb oraz mających za zadanie jego ochronę przed wnikaniem zakażenia z zainfekowanego kanału korzeniowego lub kieszonki dziąsłowej;
Wiktionary
Przyzębie, aparat zawieszeniowy zęba ( parodontium, peridontium) – zespół tkanek otaczających i utrzymujących ząb w zębodole oraz mających za zadanie jego ochronę przed wnikaniem zakażenia z zainfekowanego kanału korzeniowego lub kieszonki dziąsłowej. Dziedzina medycyny zajmująca się chorobami przyzębia to periodontologia.
Wikipedia
(1.1) W wyniku chorób przyzębia dochodzi m.in. do rozchwiania i utraty zębów.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈzɛ̃mbʲjɛ, AS: pšyzẽmbʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. ząb mrz.
przym. przyzębny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący przyzębia, związany z przyzębiem
Wiktionary
(1.1) Wśród bakterii związanych z zapaleniem przyzębia dominują Gram-ujemne beztlenowe pałeczki którym w skolonizowanej przez nie kieszonce przyzębnej towarzyszą również Gram-dodatnie fakultatywne i beztlenowe ziarniaki i pałeczki oraz Gram-ujemne fakultatywne pałeczki.
Wiktionary
rzecz. przyzębie n.
Wiktionary
Pr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyćmiewać.
Wiktionary
czas. przyćmiewać ndk.
Wiktionary
potocznie: zażyć narkotyki; zaćpać
SJP.pl
potocznie:
1. uderzyć kogoś mocno; przywalić, lutnąć, łupnąć;
2. skrzywdzić słowami, ostro skrytykować; przywalić;
3. mocno i gwałtownie zetknąć się z czymś; przywalić;
4. zrobić coś bardzo energicznie
SJP.pl
potocznie:
1. uderzać kogoś mocno; lutować;
2. krzywdzić słowami, ostro krytykować;
3. mocno i gwałtownie stykać się z czymś
SJP.pl
1. łamiąc coś, nadać temu kształt;
2. potocznie: pozbawić kogoś w pewnym stopniu nadziei, chęci do działania;
3. złamać częściowo; nadłamać;
4. przyłamać się - potocznie:
a) ulec częściowemu złamaniu lub zgięciu; nadłamać się;
b) stracić w pewnym stopniu nadzieję i chęć do działania; podłamać się
SJP.pl
1. łamiąc coś, nadawać temu kształt;
2. potocznie: pozbawiać kogoś w pewnym stopniu nadziei, chęci do działania;
3. łamać częściowo; nadłamywać;
4. przyłamywać się - potocznie:
a) ulegać częściowemu złamaniu lub zgięciu; nadłamywać się;
b) tracić w pewnym stopniu nadzieję i chęć do działania; podłamywać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyłapać.
Wiktionary
czas. przyłapywać, przyłapać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyłapywać)
(1.1) dokonany od|przyłapywać.
czasownik zwrotny dokonany przyłapać się (ndk. przyłapywać się)
(2.1) dokonany od|przyłapywać się.
Wiktionary
czas. przyłapywać ndk.
rzecz. przyłapanie n., przyłapywanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyłapywać.
Wiktionary
czas. przyłapać, przyłapywać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyłapać)
(1.1) nakrywać kogoś w sytuacji która jest wstydliwa lub naganna
czasownik zwrotny niedokonany (dk. przyłapać się)
(2.1) uświadamiać sobie robienie czegoś bezwiednie
Wiktionary
czas. przyłapać dk., łapać ndk., złapać dk.
rzecz. przyłapywanie n., przyłapanie n., łapanie n., złapanie n.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przyleźć)
(1.1) pot. przychodzić, nie będąc mile widzianym
(1.2) pot. przychodzić, idąc powoli
(1.3) pot. młodz. przychodzić
Wiktionary
(1.1) Musisz tu ciągle przyłazić?
(1.3) Czy facetka od bioli nie wstydzi się przyłazić do budy z tym sianem na kaczanie?
Wiktionary
rzecz. przyłażenie n.
czas. łazić ndk., przyleźć dk., leźć ndk.
Wiktionary
1. hełm z zasłoną opuszczaną na twarz, używany w Europie w XIV-XVII w.;
2. ruchoma zasłona w tym hełmie;
3. tarcza ochronna używana przez spawacza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. hełm z zasłoną opuszczaną na twarz, używany w Europie w XIV–XVII w.; także: ruchoma zasłona w tym hełmie;
(1.2) tarcza z materiału ochronnego z okienkiem używana dla ochrony twarzy i głowy podczas spawania
(1.3) osłona z przezroczystego tworzywa sztucznego używana dla ochrony przed odłamkami, zanieczyszczeniami itp.
(1.4) biol. nazwa systematyczna|Cassis cornuta|ref=tak., zob. przyłbica rogata.;
Wiktionary
Przyłbica – rodzaj hełmów zamkniętych wyposażanych w podnoszoną zasłonę twarzy w formie profilowanej płyty. Przyłbice cieszyły się szczególną popularnością w XIV-XVII w. wśród ciężkiej jazdy (zwłaszcza rycerstwa).
Wikipedia
(1.3) półprzyłbica
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pot. uderzyć mocno
Wiktionary
(1.1) gruchnąć, grzmotnąć, huknąć, palnąć, przyjebać, przywalić, rąbnąć, sprawić lanie, walnąć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. przykładać)
(1.1) dokonany od|przykładać.
czasownik zwrotny dokonany przyłożyć się (ndk. przykładać się)
(2.1) dokonany od|przykładać się.
Wiktionary
(1.1) Przyłóż nos do tego kwiatka i poczuj ten wspaniały zapach.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: pšyu̯ožyć
Wiktionary
Przyłubsko – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce, nad Krztynią.
W latach 1954-1959 wieś była siedzibą gromady Przyłubsko, po jej zniesieniu w gromadzie Kroczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. roln. pole nieorane, odłóg
Wiktionary
1. przypadkowa złapana zwierzyna podczas odłowów konkretnych gatunków;
2. ogół złowionych ryb niekonsumpcyjnych, przerabiane na mączkę bądź wyrzucane za burtę
SJP.pl
Przyłów (ang. "bycatch") – wszystkie zwierzęta niestanowiące celu, a złapane podczas odłowów lub połowów konkretnych gatunków użytkowych. Termin ten stosowany jest zwykle w rybołówstwie w odniesieniu do zwierząt złapanych w sieci lub na haki. Główną przyczyną dużego przyłowu jest stosowanie nieselektywnych metod łowienia. W Polsce definicję przyłowu w rybołówstwie morskim określiła ustawa z dnia 18 stycznia 1996 o rybołówstwie morskim:
Wikipedia
znajdujący się przy łóżku
SJP.pl
1. dołączać kogoś do jakiejś grupy;
2. zespalać coś z czymś w całość;
3. o atomach, jonach, cząsteczkach chemicznych: wiązać się z inną cząsteczką;
4. zespalać instalację wewnętrzną założoną w budynku, dzielnicy itp. z elementem układu ogólnego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyłączyć)
(1.1) dodawać nową jednostkę do czegoś większego
(1.2) chem. wiązać ze sobą inny element i przez to nabierać nowych cech chemicznych
czasownik zwrotny niedokonany przyłączać się (dk. przyłączyć się)
(2.1) stawać się częścią danej grupy
(2.2) chem. łączyć się ze sobą, zmieniając się pod względem chemicznym
Wiktionary
rzecz. przyłączanie n., przyłącze n., przyłączenie n.
czas. połączyć, łączyć, przyłączyć dk.
przym. łącznikowy
Wiktionary
(1.1) doczepiać, dodawać, dołączać, przyczepiać, zespalać
(1.2) wiązać
(2.1) dołączać się, łączyć się, brać udział
(2.2) łączyć się, wiązać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urządzenie techniczne, związane z obiektem budowlanym, zapewniające połączenie z siecią: elektryczną, wodną, gazową, kanalizacyjną itp.
Wiktionary
Przyłącze – element sieci uzbrojenia terenu lub jej część służąca do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci należącej do podmiotu przyłączanego z pozostałą częścią sieci uzbrojenia terenu.
Wikipedia
IPA: pʃɨˈwɔ̃n͇t͡ʃɛ, AS: pšyu̯õṇče
Wiktionary
rzecz. przyłączanie n., przyłączenie n.
czas. przyłączać, przyłączyć, łączyć, połączyć
przym. przyłączowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyłączyć.
Wiktionary
czas. przyłączyć dk., przyłączać ndk.
rzecz. przyłączanie n., przyłącze n.
Wiktionary
1. łączący się z czymś; przyległy;
2. dawniej: dający się przyłączyć
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. przyłączać)
(1.1) dołączyć kogoś do jakiejś grupy
(1.2) zespolić coś z czymś w całość
(2.2) wziąć udział w czymś, co się odbywa
(2.3) nielegalnie podłączyć się do przewodów elektrycznych, gazowych, do licznika itp.
Wiktionary
(1.2) W 1944 r. kraje nadbałtyckie ponownie przyłączono do ZSRR.
(1.3) Z uwagi na różne położenie dwóch grup metylowych przyłączonych do pierścienia pirydyny, możliwych jest sześć izomerów lutydyny.
(1.4) Kiedy wreszcie przyłączą nas do sieci energetycznej?
(2.1) Do chwilowych zwycięzców przyłączyli się potem zdradziecko pruscy mieszczanie, którym obcy był duch chrześcijańskiego rycerstwa, poparli w wojnie trzynastoletniej polskiego króla i oddali szmat kraju pod polskie władanie.
(2.2) No dalej! Przyłącz się do oporu.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈwɔ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ, AS: pšyu̯õṇčyć
Wiktionary
rzecz. przyłącze n., przyłączanie n., przyłączenie n., łączenie n., połączenie n., podłączenie n., podłączanie n., złączanie n., złączenie n., włączanie n., włączenie n., załączanie n., załączenie n., łączność ż., łącze nmos., złącze nmos., łącznik m., łączniczka ż., połączenie n., łączenie n., przyłącze n., złączka ż.
czas. przyłączać ndk., łączyć ndk., połączyć dk., podłączać ndk., podłączyć dk., złączać ndk., złączyć dk., włączać ndk., włączyć dk., załączać ndk., załączyć dk.
przym. przyłączowy, łącznikowy
Wiktionary
(2.1) gw. Śląsk Cieszyński przistoć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Przyłęk, Przyłęki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Przyłęgów (niem. "Preilsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Żarów.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Przyłęków – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Świnna.
W latach 1975–1998 miejscowość wchodziła w skład województwa bielskiego.
Wikipedia
w górnictwie: znajdujący się przy ścianie wydobywczej
SJP.pl
przykrywać poprzez ścielenie; przyściełać
SJP.pl
przysłać;
1. rozściełając, przykryć;
2. ścieląc, dołożyć pościeli
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) znajdujący się przy ścianie
(1.2) przymocowany do ściany
Wiktionary
rzecz. ściana ż.
przym. ścienny
Wiktionary
przykrywać poprzez ścielenie; przyścielać
SJP.pl
potocznie: trochę ślepy; przyślepy
SJP.pl
potocznie:
1. utrudniać widzenie zbyt jasnym światłem;
2. częściowo pozbawiać umiejętności racjonalnego myślenia;
3. częściowo zatykać; przytykać;
4. patrzeć uporczywie, wytężając wzrok
SJP.pl
potocznie:
1. utrudnić widzenie zbyt jasnym światłem;
2. częściowo pozbawić umiejętności racjonalnego myślenia;
3. częściowo zatkać; przytkać
SJP.pl
potocznie: częściowo zaniewidzieć
SJP.pl
potocznie: trochę ślepy; przyślepawy
SJP.pl
taki, który częściowo zaniewidział
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyśnić.
Wiktionary
czas. przyśnić
Wiktionary
1. rzadko: ujrzeć coś lub kogoś we śnie;
2. przyśnić się -
a) ukazać się we śnie;
b) przenośnie: przywidzieć się
SJP.pl
1. rzadko: ujrzeć coś lub kogoś we śnie;
2. przyśnić się -
a) ukazać się we śnie;
b) przenośnie: przywidzieć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) rzad. ujrzeć we śnie
czasownik zwrotny dokonany przyśnić się (ndk. brak)
(2.1) ukazać się we śnie
Wiktionary
(2.1) Uderzyłem w kimono jak zwykle, a przyśnił mi się Kraj Kwitnącej Wiśni…
Wiktionary
rzecz. przyśnienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przysnąć.
Wiktionary
czas. przysnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja zwiększająca szybkość jakiejś reakcji
Wiktionary
IPA: pʃɨɕˈpʲjɛʃat͡ʃ, AS: pšyśpʹi ̯ešač
Wiktionary
rzecz. przyśpieszenie
czas. przyśpieszać, przyśpieszyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyśpieszać.
Wiktionary
czas. przyśpieszać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przyśpieszyć)
(1.1) zwiększać prędkość
(1.2) sprawiać, że coś dzieje się szybciej
Wiktionary
IPA: pʃɨɕˈpʲjɛʃat͡ɕ, AS: pšyśpʹi ̯ešać
Wiktionary
czas. przyspieszyć, przyśpieszyć dk.
rzecz. przyśpieszenie n., przyśpieszacz m., przyspieszenie n., przyśpieszanie n.
przym. przyśpieszony
Wiktionary
(1.2) zagęszczać ruchy
Wiktionary
przyrost prędkości w jednostce czasu; przyspieszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. zmiana prędkości w jednostce czasu;
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: pšyśpʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
rzecz. przyśpieszacz
czas. przyśpieszać, przyśpieszyć
przym. przyśpieszony
Wiktionary
(1.1) pot. mot. gaz
Wiktionary
miernik przyspieszenia; przyspieszeniomierz; akcelerometr;
SJP.pl
przyspiesznik;
1. potocznie: pedał gazu
2. inspekt założony na warstwie gorącego nawozu
3. przyrząd w wyczynowej broni palnej ułatwiający ściągnięcie spustu
SJP.pl
1. zwiększyć prędkość, szybkość; przyspieszyć;
2. skrócić czas trwania czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szybszy niż zazwyczaj lub niż przyjęte normy
(1.2) trwający krócej niż zazwyczaj
(1.3) kolej. nie zatrzymujący się na niektórych przystankach lub stacjach
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od przyśpieszyć
Wiktionary
(1.2) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach.
Wiktionary
rzecz. przyśpieszenie n.
czas. przyśpieszać ndk., przyśpieszyć dk.
Wiktionary
1. zwiększyć prędkość, szybkość; przyspieszyć;
2. skrócić czas trwania czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. przyśpieszać)
(1.1) zwiększyć prędkość
(1.2) sprawić, że coś dzieje się szybciej
Wiktionary
(1.1) Prawdziwy problem jest taki, że nie da się symulować adrenaliny – powiedział zamiast tego. – Gdy już znajdą się w próżni i przyśpieszy im tętno, wszystkie te problemy tylko się zintensyfikują.
(1.2) Gwoli sprawiedliwości należy zaznaczyć, że z początku rewolucja amerykańska, chcąc pozyskać przychylność Indian, usiłowała przyśpieszyć tę procedurę roszczeniową.
Wiktionary
IPA: pʃɨˈɕpʲjɛʃɨt͡ɕ, AS: pšyśpʹi ̯ešyć
Wiktionary
rzecz. przyśpieszenie n., przyśpieszacz m.
czas. przyśpieszać
przym. przyśpieszony
Wiktionary
1. wiersz lub kilka wierszy powtarzających się regularnie, np na końcu każdej strofy;
2. melodia powtarzająca się stale w określonych miejscach utworu.
3. refren pieśni obojętny dla treści utworu
SJP.pl
Przyśpiew (refren formalny) – refren, zwykle obojętny dla treści utworu. Bywa nawet powtórzeniem dźwięków bez znaczenia, np.:
Wikipedia
krótka piosenka ludowa śpiewana na zabawach wiejskich lub w czasie obrzędów weselnych, dożynkowych itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka, zazwyczaj jednozwrotkowa piosenka ludowa o prostej melodii, wykonywana okolicznościowo podczas zabaw wiejskich, obrzędów weselnych lub dożynkowych, często improwizowana
(1.2) powtarzająca się w utworach ludowych fraza melodyczno-tekstowa lub wykrzyknik, pełniące funkcję refrenu
(1.3) sport. zwięzły, rytmiczny utwór wokalny wykonywany chóralnie przez grupy kibiców w celu dopingowania drużyny sportowej
Wiktionary
Przyśpiewka – krótka piosenka ludowa o treści okolicznościowej, często rubaszna, w Polsce śpiewana na zabawach, weselach, w czasie obrzędów dożynkowych itp.
Wikipedia
(1.1) Tradycyjnie od ponad 30 lat mieszkanki Małej Wsi odwiedzają pary młode z zabawnymi przyśpiewkami.
(1.1) W tym roku znowu nie zawiodły panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Józefkowie, które dały do wiwatu władzom gminy, radnym i lekarzowi, wytykając ich słabości w przyśpiewkach.
(1.1) Aby tradycji święta plonów stało się zadość, nie mogło zabraknąć przyśpiewek pod adresem zaproszonych gości.
(1.2) Starzy ludzie jednak dziwowali się przyśpiewkom [...]: hop dziś, dziś, uha ha!
(1.2) Zakończył fragmentem przyśpiewki, którą – dodał – śpiewali wielkopolscy chłopi przy piwie: Hucpa, hucpa, dana dana! Hucpa, do białego rana.
(1.3) Realizatorzy telewizyjni rozmieszczają mikrofony w taki sposób, że nie słyszysz chóralnych przyśpiewek kibiców.
(1.3) Głównodowodzący polskimi arbitrami [...] miał także szansę zaznajomienia się z nową przyśpiewką stadionową przygotowaną w aranżacji kibiców Tłoków.
(1.3) Najpierw przed zawodami skradziono mu kevlar, potem musiał wysłuchiwać rasistowskich przyśpiewek kibiców.
Wiktionary
rzecz. śpiew m., śpiewka ż., śpiewak m., śpiewaczka ż., śpiewnik m.
czas. śpiewać, zaśpiewać, przyśpiewać
przym. śpiewny
Wiktionary
(1.1) piosenka, śpiewka, piosnka, wyrywas, wyrywka
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|śrubować.
Wiktionary
(1.1) Kajzerka leżała na postumencie wysokości trzech stóp, wewnątrz gabloty zrobionej z pięciu szklanych płyt tworzących pudło przyśrubowane do postumentu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyświecać.
Wiktionary
IPA: ˌpʃɨɕfʲjɛˈt͡sãɲɛ, AS: pšyśfʹi ̯ecãńe
Wiktionary
czas. przyświecać
rzecz. świeca ż., świecznik mrz./mzw.
Wiktionary
czasownik
(1.1) świecić latarką, lampą w obserwowane miejsce
(1.2) przen. stanowić motyw do określonego działania
Wiktionary
(1.2) Otóż śpieszę z wyjaśnieniem: całej tej książce przyświeca idea stanowczej walki z narkotykami.
Wiktionary
IPA: pʃɨɕˈfʲjɛt͡sat͡ɕ, AS: pšyśfʹi ̯ecać
Wiktionary
rzecz. świetlik mrz./mzw., przyświecanie n. ndk., przyświecenie n. dk.
czas. przyświecić dk.
Wiktionary
oświetlić coś niewielkim źródłem światła
SJP.pl
1. przypiec, przypalić;
2. przypalić chorą tkankę specjalnym przyrządem lub środkiem chemicznym w celu jej zniszczenia
SJP.pl
przypalać chorą tkankę; kauteryzować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|przyżeglować.
Wiktionary
rzecz. nieprzyżeglowanie n., żagiel mrz., żagielek mrz., żeglarstwo n.
czas. przyżeglować dk.
przym. żeglowny, żeglugowy
Wiktionary
taki, który się przyżenił
SJP.pl
lekko zabarwiać na żółto
SJP.pl
lekko zabarwić na żółto
SJP.pl
skrót od: Powiatowa Rada Związków Zawodowych
SJP.pl
frontowa część czegoś (np. ubrania)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część frontowa
Wiktionary
(1.1) Obróć krzesło przodem do stołu.
Wiktionary
IPA: pʃut, AS: pšut
Wiktionary
rzecz. przodownik m., przodownica ż., przodek mrz./mos.
czas. przodować ndk.
przym. przedni
przysł. naprzód
wykrz. naprzód
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. najpierw
Wiktionary
(1.1) przódź
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. najpierw
Wiktionary
(1.1) przódzi
Wiktionary
dawniej:
1. mężczyzna przędący, potrafiący prząść;
2. mężczyzna zatrudniony w przędzalni
SJP.pl
1. kobieta przędąca, potrafiąca prząść;
2. kobieta zatrudniona w przędzalni;
3. motyl nocny z rodziny prządkowatych, którego larwy są szkodnikami żerującymi na liściach drzew; prządkówka;
4. prządka pierścienica - motyl nocny z rodziny barczatkowatych, składający jaja w pierścieniowatych złożach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się przędzeniem
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Nephila pilipes|ref=tak., prządka olbrzymia, gatunek dużego pająka z rodziny prządkowatych, nazwa systematyczna|Nephilidae|ref=tak.
(1.3) ent. ogólna nazwa motyli z rodziny prządkowatych, nazwa systematyczna|Bombycidae|ref=tak., wytwarzających w stadium larwalnym przędzę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʃɔ̃ntka, AS: pšõntka
Wiktionary
rzecz. przędzenie n., przędza ż., prządkowate nmos., przędzalnia ż., prząśnica ż., prząśniczka ż.
czas. prząść, uprząść, wprząść
przym. przędzalniczy, prządkowaty
Wiktionary
1. kobieta przędąca, potrafiąca prząść;
2. kobieta zatrudniona w przędzalni;
3. motyl nocny z rodziny prządkowatych, którego larwy są szkodnikami żerującymi na liściach drzew; prządkówka;
4. prządka pierścienica - motyl nocny z rodziny barczatkowatych, składający jaja w pierścieniowatych złożach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzina niewielkich owadów z rzędu motyli; jedwabnikowate, prządki;
2. rodzina dużych pająków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach prządkowatych (rodzina owadów; rodzina pająków)
SJP.pl
motyl nocny z rodziny prządkowatych, którego larwy są szkodnikami żerującymi na liściach drzew; prządka
SJP.pl
gatunek pająka z rodziny koliściakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część kołowrotka
Wiktionary
rzecz. prządka ż., przędza ż., przędzenie n., uprzędzenie n., przędzalnia ż.
:: zdrobn. prząśniczka ż.
czas. prząść ndk., uprząść dk.
przym. przędzalniczy
Wiktionary
zdrobnienie od: prząśnica (część kołowrotka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od prząśnica (część kołowrotka)
Wiktionary
Prząśniczka – polska pieśń folkowa, skomponowana na głos i fortepian przez Stanisława Moniuszkę i wydana po raz pierwszy w 1846 roku w ramach "Trzeciego Śpiewnika Domowego". Za źródło warstwy tekstowej utworu odpowiada Jan Czeczot, poeta, etnograf i znawca kultury ludowej.
Wikipedia
rzecz. przędziorek mzw., prząśnica ż., prządka ż., przędza ż., przędzenie n., uprzędzenie n., przędzalnia ż.
czas. prząść ndk., uprząść dk.
przym. przędzalniczy
Wiktionary
1. przerabiać ręcznie włókno na nici, wysnuwać i skręcać nitkę z przędziwa, np. prząść kądziel, len na kołowrotku;
2. o pająku: wytwarzać pajęczynę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uprząść)
(1.1) włók. przerabiać kłąb włókna na przędzę
(1.2) o pająku, jedwabniku: wytwarzać pajęczynę, nitkę jedwabną
Wiktionary
(1.1) Wolałabym prostą szlachciankę, co by mi poczciwie kądziel przędła, a uczyniła go szczęśliwym i spokojnym, niżeli te niemieckie czupiradła…
Wiktionary
rzecz. przędziorek mzw., przędza ż., przędzalnia ż., prząśnica ż., prząśniczka ż., prządka ż., przędzenie n., uprzędzenie n.
czas. wprząść, uprząść dk.
przym. przędzalniczy
Wiktionary
Przążewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka DW616.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
o włóknie: nadający się do przędzenia; przędzalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) włók. dający się prząść
(1.2) zool. wydzielający ciecz krzepnącą na powietrzu w cienkie nitki
Wiktionary
(1.2) Gruczoły przędne gąsienicy jedwabnika morwowego stanowią 40% jej ciała.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃ndnɨ, AS: pšẽndny
Wiktionary
rzecz. przędność ż., przędza ż., przędzalnia ż., przędzalnictwo n., przędzalnik m., przędzarka ż., przędzarz m., przędzenie n., przędziarka ż., przędzina ż., przędziono n., przędziorek m., przędziwo n., przędź ż.
przym. przędzalny, przędzalniany, przędzalniczy, przędziony, przędzony
Wiktionary
(1.1) przędzalny
Wiktionary
nitka z włókien do wytwarzania tkanin, sznurów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;
Wiktionary
Przędza – wyrób włókienniczy o strukturze walcowatej, ciągłej, powstający przez skręcenie pasma włókien w procesie przędzenia. Przędzenie może być wykonywane chałupniczo (ręcznie) lub przemysłowo w przędzalni (mechanicznie). Przędza jest półproduktem do produkcji tkanin, dzianin, koronek, plecionek, lin, nici itp.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɛ̃nd͡za, AS: pšẽnʒa
Wiktionary
rzecz. prządka ż., prząśnica ż., prząśniczka ż., przędzalnia ż., przędzalnictwo n., przędzenie n., uprzędzenie n.
czas. wprząść, prząść ndk., uprząść dk.
przym. przędzalniczy, przędny, przędzowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład lub dział fabryki, w którym przędza jest przerabiana na nici
Wiktionary
Przędzalnia – oddział zakładu włókienniczego zajmujący się przetwarzaniem włókna na przędzę. Oddział przędzalni składa się z działów:
Nazwa "przędzalnia" odnosi się również do budynków i pomieszczeń oddziału przędzalni.
Wikipedia
(1.1) Następnie zakłady łączy się na zasadzie losowej — tartak w Hajnówce, browar w Koszalinie, przędzalnia w Bielsku — co pozwoli zachachmęcić wyniki jeszcze bardziej niż w tworzonych akurat w tym samym celu koncernach węglowych.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃nˈd͡zalʲɲa, AS: pšẽnʒalʹńa
Wiktionary
rzecz. przędza ż., przędzenie n., uprzędzenie n., przędzarka ż., prządka ż., prząśnica ż., prząśniczka ż., przędzalnictwo n.
czas. wprząść, prząść ndk., uprząść dk.
przym. przędzowy, przędzalniczy, przędzalniany, przędny
Wiktionary
dział włókiennictwa zajmujący się przerobem włókien na przędzę; technologia przędzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gałąź przemysłu zajmująca się wyrobem przędzy
Wiktionary
przym. przędny
rzecz. przędzalnia ż., przędza ż.
Wiktionary
związany z wyrobem przędzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przędzalnictwem
Wiktionary
rzecz. przędzalnia ż., przędza ż., prząśniczka ż., prząśnica ż., prządka ż.
czas. prząść
przym. przędny
Wiktionary
specjalista w dziedzinie przędzalnictwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) fachowiec w dziedzinie przędzalnictwa
Wiktionary
przym. przędny
Wiktionary
o włóknie: nadający się do przędzenia; przędny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna do przędzenia
Wiktionary
przym. przędny
rzecz. przędzalnia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|prząść.
Wiktionary
Przędzenie – ogół operacji wykonywanych na włóknie, prowadzących do utworzenia przędzy. Przędzenie może być wykonywane ręcznie (w rzemiośle lub wytwórstwie ludowym, przy użyciu prostych urządzeń: kądziel, wrzeciono, kołowrotek) lub mechanicznie.
Przemysłowe (mechaniczne) wytwarzanie przędzy, niezależnie od rodzaju włókien, wykonywane jest w dziale przędzalni i przebiega wieloetapowo:
Wikipedia
(1.1) Jeśli proces przędzenia odbywa się na mokro (stosowany w przędzalnictwie lnu), to tasiemka niedoprzędu zanurzana jest w korycie z wodą, następnie przechodzi przez zespół wałków rozciągających, zostaje skręcona i nawinięta na tzw. kopkę przędzalniczą.
Wiktionary
czas. prząść, wprząść
rzecz. przędziorek mzw., przędzalnia ż., przędza ż., prząśniczka ż., prząśnica ż., prządka ż.
przym. przędny
Wiktionary
przędzień gruszowy - błonkówka z rodziny osnujowatych
SJP.pl
wyrób włókienniczy nietkany, powstający w wyniku przeszywania jednego lub dwóch układów nitek
SJP.pl
Przędzina – wyrób włókienniczy płaski wytwarzany z jednego lub kilku układów nitek. Najczęściej tworzona jest z dwóch układów nitek osnowy i wątku ułożonych jeden nad drugim. Nie splatają się jednak jak w tkaninie, ale są przeszywane przez trzeci układ nitek – osnowę przeszywającą. Przędziny mogą być produkowane jako gładkie oraz z okrywą runową lub pętelkową. W celu uzyskania barwnych wzorów przędziny gładkie poddawane są drukowaniu.
Wikipedia
drobny pajęczak mający gruczoły przędne umieszczone w głowotułowiu, pasożytujący na liściach roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ogrod. arachn. roztocze o gruszkowatym korpusie z rodziny przędziorkowatych żerujące na roślinach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samice przędziorka zmieniają barwę w zależności od pory roku.
Wiktionary
rzecz. przędzina ż., przędziono n., przędziorkowate lm nm., przędź ż., prząsniczka ż., prząśniczka ż., przędzenie n., przędziwo n.
czas. prząść ndk., prząść się ndk., uprząść dk.
przym. przędny
Wiktionary
rodzina roztoczy
SJP.pl
Przędziorkowate (Tetranychidae) – rodzina roztoczy obejmująca 1305 gatunków. Roztocze z tej rodziny pasożytują na 3808 gatunkach roślin.
Wikipedia
o cechach przędziorkowatych (rodzina roztoczy)
SJP.pl
skulik przędziorkowiec - gatunek chrząszcza z rodziny biedronek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z przędzy
Wiktionary
rzecz. przędzalnia ż., przędza ż.
Wiktionary
sprzęgać;
1. łączyć, stykać coś z czymś;
2. łączyć w jednym zaprzęgu zwierzęta pociągowe
SJP.pl
Przęsocin (do 1945 niem. "Neuendorf") – wieś w Polsce położona na Płaskowzgórzu Przęsocińskim w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim w gminie Police przy granicy miasta Szczecin. Miejscowość jest usytuowana na Wzgórzach Warszewskich na skraju Puszczy Wkrzańskiej. W okolicy wsi płynie Przęsocińska Struga i Grzybnica.
Wikipedia
Pr
Wikipedia
o cechach przęstkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach przęstkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. część konstrukcji między dwoma sąsiednimi podporami;
2. element sklepienia oddzielony żebrami lub gurtami;
3. w kolejnictwie: odcinek toru kolejowego między dwoma złączami szyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami;
(1.2) kolej. odcinek toru kolejowego między dwoma kolejnymi złączami szyn
(1.3) fragment płotu zawierający się między dwoma słupkami
Wiktionary
Przęsło – element budowlany o kilku zastosowaniach:
Przęsło nurtowe to nazwa dla zwykle najdłuższego przęsła w konstrukcji mostu przebiegającego nad nurtem rzeki.
Wikipedia
(1.3) Głównie specjalizuję się w wykonywaniu bram wjazdowych oraz przęseł ogrodzeniowych.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃w̃swɔ, AS: pšẽũ̯su̯o
Wiktionary
przym. przęsłowy
Wiktionary
krzew z rodziny gniotowatych; efedra
SJP.pl
część kołowrotka służąca do umocowywania kądzieli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element konstrukcyjny kołowrotka, zazwyczaj w formie pionowego drążka, deseczki z otworami lub rączki, przeznaczony do stabilizowania pęków nienaprzędzionego włókna (kądzieli)
(1.2) wolnostojący kij lub przymocowany do siedziska drążek, do którego przywiązuje się przędziwo w trakcie ręcznego wyrabiania nici za pomocą wrzeciona
(1.3) gw-pl|Małopolska. kompletna maszyna do przędzenia (kołowrotek)
(1.4) przest. bot. skrzyp polny bądź podgorzał
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) war. daw. prząślica, prząśniczka, prząśnica, przęśl; dial. kądziel
(1.2) war. daw. prząślica, przęśl; daw. stojawa
(1.3) kołowrotek, kądziel
(1.4) war. prząślica
Wiktionary
1. ciężarek obciążający wrzeciono, ułatwiający jego ruch obrotowy i zapobiegający zsuwaniu się nici z wrzeciona;
2. dawniej: kądziel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. ciężarek na wrzecionie ułatwiający ruch obrotowy i zapobiegający zsuwaniu się nici
(1.2) daw. kądziel
Wiktionary
Przęślik − ciężarek przymocowany do wrzeciona przy ręcznym wykonywaniu przędzy z lnu i wełny.
Przęśliki miały postać niewielkiego krążka z otworem. Miały za zadanie zwiększyć bezwładność wrzeciona i zapobiegać zsuwaniu się nici nawiniętych na wrzecionie. Wykonywano je z gliny, łatwo obrabialnych łupków, brązu, ołowiu, bursztynu, drewna.
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy osady na co dzień trudnili się uprawą ziemi i hodowlą zwierząt. W miarę swoich potrzeb i najbliższych sąsiadów również produkcją żelaza, wyrabianiem przedmiotów z rogów i kości. Znalezione sześć przęślików to dowód na to, że zajmowali się także produkcją przędzy.
Wiktionary
o cechach przęślowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Pr
Wikipedia
o cechach przęślowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin nagonasiennych z dawnej klasy gniotowców
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin nagonasiennych z dawnej klasy gniotowców
SJP.pl
[czytaj: presjoziTE] z francuskiego: wykwintność; styl w sztuce i obyczajach francuskich w pierwszej połowie XVII wieku
SJP.pl
Préciosité, preciosite (fr. dosł. "wykwintność") – tendencja w literaturze francuskiej 1. połowy XVII wieku, odmiana baroku, bliska zwłaszcza takim kierunkom jak konceptyzm i marinizm.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ubrania dostępne w sklepach, pochodzące z produkcji seryjnej, a nie szyte na zamówienie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W odróżnieniu od „wysokiego krawiectwa”, prêt-à-porter jest znacznie popularniejsze.
(1.1) Ważnym aspektem jest to, iż moda prêt-à-porter swą elegancją coraz bardziej przypomina haute couture, z ulic miejskich przenosząc się na salony.
Wiktionary
(1.1) konfekcja
Wiktionary
1. starania podjęte w celu dokonania czegoś
2. badanie jakości
3. zdarzenie będące sprawdzianem czegoś
4. wynik doświadczeń
5. zawartość kruszcu w monetach; aloi
6. przygotowania do czegoś, np. występu
7. ilość pobranej substancji; próbka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu
(1.2) test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
(1.3) usiłowanie dokonania czegoś
(1.4) stat. pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
(1.5) jubil. zawartość metalu szlachetnego w stopie, wyrażona w promilach
(1.6) pot. cecha probiercza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Próba wypadła tak fatalnie, że przesunięto termin premiery.
(1.2) Mimo wielokrotnych prób nigdy nie udało się jej przebiec tego odcinka w czasie krótszym od piętnastu minut.
Wiktionary
IPA: ˈpruba, AS: pruba
Wiktionary
rzecz. probówka ż., probierca ż., próbnik m., próbówka ż., próbowanie n., wypróbowanie n., spróbowanie n.
:: zdrobn. próbka ż.
czas. próbować ndk., wypróbować dk., spróbować dk.
przym. próbny, probierczy, wypróbowany
przysł. próbnie
Wiktionary
(1.2) eksperyment
(1.3) podejście
Wiktionary
zdrobnienie od: próba
SJP.pl
1. cząstka w fazie eksperymentów;
2. produkt, który jest rozpowszechniany w celach komercyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała porcja czegoś przeznaczona do badań
(1.2) mała porcja materiału do prezentacji dla klienta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Próbka polonu emanuje niebieską poświatą – jest to efekt wzbudzenia otaczającego ją powietrza.
(1.2) Żona żądała, by wąchał próbki dezodorantów w perfumerii.
Wiktionary
IPA: ˈprupka, AS: prupka
Wiktionary
rzecz. próbnik m., próbkowanie n., próba ż., probierz m., probówka ż., próbówka ż.
czas. próbować, wypróbować, popróbować, spróbować, próbkować
przym. probierczy
przysł. próbnie
Wiktionary
osoba zajmująca się pobieraniem próbek w procesie produkcji czegoś, w celu przekazania ich do badania laboratoryjnego
SJP.pl
etap przekształcania sygnału z postaci analogowej na cyfrową
SJP.pl
Próbkowanie, dyskretyzacja, kwantowanie w czasie – proces tworzenia sygnału dyskretnego, reprezentującego sygnał ciągły za pomocą ciągu wartości nazywanych próbkami. Zwykle jest jednym z etapów przetwarzania sygnału analogowego na sygnał cyfrowy.
Wikipedia
pobierać próbki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób próbny, próbując coś
Wiktionary
(1.1) Dziś w województwie śląskim próbnie zawyją syreny
Wiktionary
rzecz. próba ż., próbka ż.
czas. próbować ndk.
przym. próbny
Wiktionary
(1.1) na próbę
Wiktionary
1. urządzenie do pobierania próbek przeznaczonych dalej do badań; sonda;
2. w zootechnice: samiec wykorzystywany do wyszukiwania płodnych samic w stadzie zwierząt hodowlanych, zwłaszcza owiec; szukarek;
3. wskaźnik napięcia elektrycznego, zwykle w postaci niewielkiego przyrządu w kształcie długopisu;
4. próbnik kosmiczny - sonda kosmiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do pobierania próbek czegoś, np. kopaliny płynnej lub skały ze ściany otworu wiertniczego
(1.2) pot. zestaw próbek, np. kolorów, wzorów, faktur
Wiktionary
rzecz. próba ż., próbowanie n., próbka ż., probówka ż., próbówka ż.
czas. próbować ndk., wypróbować dk.
przym. próbny
Wiktionary
(1.2) wzornik
Wiktionary
przymiotnik od: próbować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) robiony na próbę
Wiktionary
(1.1) Bez większych przeszkód odbyła się seria próbna, ale w trakcie pierwszej serii zawodnikom znów zaczął przeszkadzać wiatr.
(1.1) Na szczęście była to tylko jazda próbna, a nie prawdziwa akcja ratownicza.
Wiktionary
IPA: ˈprubnɨ, AS: prubny
Wiktionary
czas. próbować
rzecz. próba ż., próbowanie n., próbnik mrz.
przysł. próbnie
Wiktionary
(1.1) kontrolny, testowy, eksperymentalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|próbować.
Wiktionary
IPA: ˌprubɔˈvãɲɛ, AS: prubovãńe
Wiktionary
czas. próbować
przym. próbny
rzecz. probówka ż., próbnik mrz., próbówka ż., próba ż.
Wiktionary
podejmować czynność nie będąc pewnym sukcesu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spróbować)
(1.1) starać się coś zrobić
(1.2) odbywać próbę sztuki, sceny, występu
(1.3) sprawdzać smak potrawy lub napoju
Wiktionary
(1.1) Ciągle próbuję trafić w środek tarczy, ale nigdy mi nie wychodzi
(1.2) Uwaga, próbujemy jeszcze raz, wszyscy na miejsca.
(1.3) Masz, próbuj, czy aby nie jest za słona.
Wiktionary
IPA: pruˈbɔvat͡ɕ, AS: prubovać
Wiktionary
rzecz. próbówka ż., próbnik m., probówka ż., próbóweczka ż., próbka ż., próbowanie n., próba ż., probierz m., spróbowanie n., wypróbowywanie n., wypróbowanie n., probierca m., popróbowanie n.
czas. spróbować dk., wypróbowywać ndk., wypróbować dk., popróbować dk.
przym. próbny, probierczy
przysł. próbnie, na próbę
Wiktionary
(1.1) usiłować
(1.3) kosztować, smakować, degustować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sala prób, zwykle muzycznych
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. wypróbowany
Wiktionary
IPA: pruˈbɔvnɨ, AS: prubovny
Wiktionary
regionalnie: probówka, małe cylindryczne naczynie laboratoryjne, najczęściej szklane, służące do przeprowadzania prostych reakcji chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. probówka.
Wiktionary
rzecz. probówka ż., probierz m., próba ż., próbka ż., próbowanie n., spróbowanie n., próbnik m.
czas. próbować ndk., spróbować dk.
przym. probówkowy, próbówkowy, probierczy
Wiktionary
(1.1) probówka; przest. epruwetka
Wiktionary
wieś w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim
SJP.pl
Próchna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Wróblew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
motyl, szkodnik ziół i tytoniu
SJP.pl
spróchniałe drzewo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. choroba bakteryjna zębów polegająca na stopniowym odwapnieniu i rozkładzie ich twardych tkanek, powodująca powstawanie ubytków;
2. komponent gleby powstały z rozkładu obumarłych szczątków roślin i zwierząt; humus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stomat. choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;
(1.2) geol. składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
(1.3) med. przewlekłe zapalenie kości na tle gruźliczym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Żując za dużo, narażasz swój żołądek na spore nieprzyjemności. Guma do żucia rozluźnia nerwy i mięśnie, pomaga również w walce z próchnicą. Jednak, według stomatologów, takie działanie ma tylko guma bez cukru - jej żucie między posiłkami wydatnie zmniejsza ryzyko próchnicy. Jedynym problemem jest zawarty w niej słodzik - sorbitol.
Wiktionary
rzecz. próchno n.
czas. próchnieć ndk., spróchnieć dk.
przym. próchnicowy, próchniczy
Wiktionary
(1.1) próchnica zębów, dziura
(1.2) humus
Wiktionary
przymiotnik od: Próchnik (jedna z północnych dzielnic Elbląga)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tworzący próchnicę
SJP.pl
→ próchnica; próchniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z próchnicą, dotyczący próchnicy
Wiktionary
rzecz. próchnica ż.
przym. próchniczy
Wiktionary
1. rodzaj mchu z klasy prątników;
2. mklik (omacnica) próchniczek - gatunek motyla z rodziny omacnicowatych
SJP.pl
Próchniczek ("Aulacomnium" Schwägr.) – rodzaj mchu z rodziny próchniczkowatych ("Aulacomniaceae" Schimp.).
Wikipedia
1. rodzaj mchu z klasy prątników;
2. mklik (omacnica) próchniczek - gatunek motyla z rodziny omacnicowatych
SJP.pl
rodzina mchów z klasy prątników
SJP.pl
→ próchnica; próchnicowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z próchnicą
Wiktionary
rzecz. próchnica ż.
przym. próchnicowy
Wiktionary
(1.1) próchnicowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. borodziej próchnik - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych, w Polsce pod ochroną; borodziej cieśla, cieśla próchnik;
2. dawniej: próchno
SJP.pl
Próchnik (niem. "Dörbeck") – dzielnica Elbląga.
Wikipedia
rodzina grzybów z rzędu próchnilcowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) mykol. syst. nazwa systematyczna|Xylariaceae|Tul.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu próchnilcowców;
Wiktionary
Próchnilcowate ("Xylariaceae" Tul. & C. Tul.) – rodzina grzybów z rzędu próchnilcowców ("Xylariales").
Wikipedia
(1.1) Próchnilec należy do próchnilcowatych.
Wiktionary
rzecz. próchnilec m., próchnilcowce lm. nmos.
Wiktionary
o cechach próchnilcowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów z typu workowców
SJP.pl
Próchnilcowce ("Xylariales" Nannf.) – rząd grzybów z klasy "Sordariomycetes".
Wikipedia
przedstawiciel rzędu grzybów z typu workowców
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny próchnilcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mykol. grzyb z rodziny próchnilcowatych;
Wiktionary
(1.1) Pnie drzew obrosły próchnilcami.
Wiktionary
rzecz. próchno n., próchnilcowate nmos.
czas. próchnieć ndk., spróchnieć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) drewno, które w wyniku rozkładu przez drobnoustroje stało się miękkie, suche i kruche
(1.2) pot. pogard. stary, zniedołężniały człowiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W szafach myszy gryzą królicze skórki, ubrania giną w przejrzystych pyskach moli, bezszelestnie łuszczy się wapno ze ścian, wirują w powietrzu strzępki próchna.
(1.2) Myślisz, że jak mam dwie dorosłe córki, to już ze mnie stare próchno, na którym nikt oka nie zawiesi?
Wiktionary
rzecz. próchnilec mrz., próchniak m., próchnica ż.
czas. próchnieć ndk., spróchnieć dk.
przym. spróchniały
Wiktionary
Próchnówko – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Tuczno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Około 2 kilometry na wschód od wsi – nad jeziorem Bytyń Wielki znajduje się stanica harcerska, do której w ostatnich latach doprowadzono nową utwardzoną drogę ze wsi Próchnowo.
Wikipedia
za wyjątkiem, oprócz (czegoś, kogoś)
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. zob. oprócz.
(1.2) gw-pl|Warmia. mimo
Wiktionary
(1.1)W skład sześcioosobowej ekspedycji wchodzą – prócz legniczan – dwaj kaliszanie.
(1.1) Niestety w sklepie nie mają nic do zaoferowania z owoców prócz jabłek.
Wiktionary
IPA: prut͡ʃ, AS: pruč
Wiktionary
(1.1) oprócz, poza, z wyjątkiem, z wyłączeniem, wyjąwszy
Wiktionary
poprzeczna dolna część futryny drzwiowej, wystająca nad poziom podłogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
(1.2) wejście do domu
(1.3) początek
(1.4) wielkość graniczna
(1.5) przen. trudna do pokonania przeszkoda stojąca na drodze do celu
(1.6) geol. stopień skalny
(1.7) muz. element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
(1.8) sport. w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników
(1.9) mot. nadwozie poniżej drzwi
(1.10) mot. element obręczy koła samochodu
(1.11) mot. poprzeczne wybrzuszenie na drodze skłaniające kierowcę do ograniczenia prędkości
(1.12) lotn. uskok w podwodnej części wodnosamolotu
(1.13) hydrol. geogr. stopień na rzece, mała kaskada;
(1.14) geogr. rodzaj mezoregionu fizycznogeograficznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W kuchni położymy terakotę, w przedpokoju panele, a próg zrobimy metalowy.
(1.2) Przez próg nie witam! przez próg nie witam! bo niezgoda jaka mogłaby z tego pomiędzy nami wyniknąć…
(1.3) Gdy zdałam maturę, wcale nie czułam, że stoję na progu dorosłego życia.
(1.4) Jeśli zadłużenie naszej firmy przekroczy próg półtora miliona złotych, możemy zacząć mówić o bankructwie.
(1.6) Ratownicy TOPR dotarli w nocy do turysty, który wczoraj wieczorem spadł z progu skalnego w Buczynkowej Dolince.
(1.7) Masz za słabo naciągnięte struny. Dosłownie leżą ci na progach!
(1.8) Nasz zawodnik dobrze wybił się z progu i mimo niesprzyjającego podmuchu wiatru zakwalifikował się do finału skoków narciarskich w Innsbrucku.
(1.13) Woda spadając z wysokich progów skalnych tworzy wodospady, z niskich szypoty i bystrza.
Wiktionary
IPA: pruk, AS: pruk
Wiktionary
rzecz. nadproże n., podproże n.
:: zdrobn. prożek m.
przym. progowy, podprogowy
Wiktionary
(1.7) bont
(1.10) redan
(1.11) śpiący policjant
Wiktionary
1. drobno pokruszone źdźbła siana;
2. technika nakładania farby przez rozpylanie
SJP.pl
kawałek tkaniny ze sproszkowanym węglem lub kredą, używany przy przenoszeniu rysunku na tło
SJP.pl
mieszkaniec Prószkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Prószkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Prószków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Prószkowem, dotyczący Prószkowa
Wiktionary
rzecz. Prószków mrz.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Pruszków.
Prószków (dodatkowa nazwa w niem. Proskau) – miasto w województwie opolskim, w powiecie opolskim, siedziba gminy, położone 8 km na południe od Opola, leżące na Górnym Śląsku. Prawa miejskie Prószków uzyskał w 1560, utracił je w 1915 i ponownie odzyskał w 2004.
Wikipedia
rodzaj grzyba workowego z klasy patyczniaków
SJP.pl
spadać drobno; sypać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) o drobnym śniegu: padać
(1.2) o np. pyle, kurzu: sypać czymś drobnym
(1.3) rozpylać farbę, lakier na jakieś tło
Wiktionary
(1.1) W poniedziałek rano zaczął prószyć śnieg.
Wiktionary
rzecz. naprószenie n., oprószanie n., oprószenie n., poprószanie n., poprószenie n., prósz m., prószenie n., przeprószanie n., przeprószenie n., przyprószanie n., przyprószenie n., rozprószanie n., rozprószenie n., sprószanie n., sprószenie n., zaprószanie n., zaprószenie n.
czas. naprószyć dk., oprószać ndk., oprószyć dk., poprószać ndk., poprószyć dk., przeprószać ndk., przeprószyć dk., przyprószać ndk., przyprószyć dk., rozprószać ndk., rozprószyć dk., sprószać ndk., sprószyć dk., zaprószać ndk., zaprószyć dk.
przym. oprószony, przyprószony, sprószony, zaprószony
Wiktionary
(1.1) padać, popadywać, sypać, śnieżyć
(1.2) kurzyć, obsypywać, oprószać, opylać, pokrywać, posypywać, pylić, rozsypywać, sypać
(1.3) opylać, pylić, rozpraszać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. pruć
Wiktionary
IPA: prut͡ɕ, AS: pruć
Wiktionary
1. mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu;
2. niczym niewypełniony; pusty;
3. niedający oczekiwanych efektów; daremny, nieefektywny
SJP.pl
1. stan gazu będącego pod ciśnieniem mniejszym od ciśnienia atmosferycznego;
2. obszar wypełniony gazem o ciśnieniu mniejszym od ciśnienia atmosferycznego; wakuum; vacuum
3. w anatomii: płaszczyzna miednicy mniejszej, której wymiar prosty zawiera się między górnym brzegiem spojenia łonowego a wzgórkiem kości krzyżowej i której wymiar poprzeczny zawiera się pomiędzy najbardziej na boki oddalonymi punktami linii granicznych (znajdujących się na talerzach symetrycznych kości biodrowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);
(1.2) techn. stan bardzo niskiego ciśnienia
(1.3) pusta przestrzeń
(1.4) przen. stan braku lub niedoboru czegoś w jakiejś sferze życia i działalności człowieka
Wiktionary
Próżnia – w rozumieniu tradycyjnym pojęcie równoważne pojęciu pustej przestrzeni. We współczesnej fizyce, technice oraz rozumieniu potocznym pojęcie próżni ma zupełnie odmienne konotacje.
Wikipedia
(1.1) Astronauci wychodzą w próżnię w celu przeprowadzenia napraw lub zamontowania aparatury zbyt delikatnej, aby zadanie to mogły wykonać roboty.
(1.3) Poruszał się po ringu statycznie, często odbierał ciosy, a jego własne uderzenia zwykle trafiały w próżnię.
Wiktionary
IPA: ˈpruʒʲɲa, AS: pružʹńa
Wiktionary
rzecz. próżność ż., próżniak m., próżniaczka ż., próżniactwo n., próżnowanie n., opróżnianie n., opróżnienie n., wypróżnianie n., wypróżnienie n., próżnica ż.
czas. opróżniać ndk., opróżnić dk., wypróżniać ndk., wypróżnić dk., próżnować ndk.
przym. próżniowy, próżny, próżniacki, próżniaczy
przysł. próżniowo
Wiktionary
(1) vacuum
(1.3) pustka
(1.4) jałowizna, jałowość, pustka
Wiktionary
charakterystyczny dla próżniaka, oddający się próżnowaniu; próżniaczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy dla próżniaka
Wiktionary
(1.1) Uciekł na wieś i tam wiedzie swój próżniacki żywot.
Wiktionary
czas. próżniaczyć ndk.
przym. próżniaczy, próżniowy
rzecz. próżniactwo n., próżnia ż., próżniak mos., próżniaczka ż.
przysł. próżniaczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lenistwo, niechęć do pracy, nieróbstwo
Wiktionary
(1.1) Jego próżniactwo doprowadzało ojca do szału.
Wiktionary
przym. próżniaczy, próżniacki, próżniowy
przysł. próżniaczo
rzecz. próżnowanie n., próżność ż., próżnia ż., próżniak mos., próżniaczka ż.
Wiktionary
(1.1) próżnowanie
Wiktionary
zdrobnienie od: próżniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od próżniak
Wiktionary
rzecz. próżniak m., próżniaczka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: próżniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kobieta prowadząca bezczynne życie, próżnująca
Wiktionary
(1.1) Nie pomagaj tej próżniaczce.
Wiktionary
rzecz. próżnia ż., próżniaczek mos., próżność ż.
:: fm. próżniak m.
przym. próżniaczy, próżniowy, próżniacki
czas. próżnować ndk.
przysł. próżniaczo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) pejor. bez obowiązków, bez zajęć; leniuchując, obijając się
Wiktionary
(1.1) Kamil wakacje zwykle spędza próżniaczo.
Wiktionary
rzecz. próżniaczość ż., próżniactwo n., próżniak mos., próżniaczka ż.
przym. próżniaczy, próżniacki, próżniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest próżniacze; cecha tych, którzy są próżniaczy
Wiktionary
przym. próżniaczy, próżniowy
przysł. próżniaczo
rzecz. opróżnianie n.
Wiktionary
dotyczący próżniaka, właściwy próżniakowi, oddający się próżnowaniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy dla próżniaka
Wiktionary
(1.1) Siedział na wsi, gdzie wiódł próżniaczy żywot.
Wiktionary
czas. próżnować, próżniaczyć ndk.
przym. próżniacki, próżniowy
rzecz. próżniaczość ż., próżniactwo n., próżnia ż., opróżnianie n., próżniak mos., próżniaczka ż.
przysł. próżniaczo
Wiktionary
zgrubienie od: próżniak
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. próżnować
czasownik zwrotny niedokonany próżniaczyć się
(2.1) przest. obijać się, lenić się
Wiktionary
(1.1) Przestań próżniaczyć i weź się do roboty.
(2.1) W sierpniu będziemy się próżniaczyć na Mazurach.
Wiktionary
przym. próżniaczy, próżniacki
Wiktionary
nierób; leń; leniuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek prowadzący bezczynne życie, próżnujący
Wiktionary
(1.1) Zwolniłem tego próżniaka, bo za często się spóźniał i za rzadko przykładał się do swoich obowiązków.
Wiktionary
rzecz. próżnia ż., próżność ż.
:: zdrobn. próżniaczek m.
:: fż. próżniaczka ż.
przym. próżniaczy, próżniowy, próżniacki
czas. próżnować ndk.
przysł. próżniaczo
Wiktionary
(1.1) bumelant, dekownik, leń, leniuch, leniuszek, leniwiec, leser, markierant, migacz, wałkoń, nierób
Wiktionary
dawniej: stan nieistnienia lub niedoboru czegoś w jakiejś sferze życia i działalności człowieka; pustka, próżnia
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: próżno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: próżny; bardziej próżny
SJP.pl
przyrząd do pomiaru podciśnienia; wakuometr; wakumetr
SJP.pl
Próżniomierz, wakuometr – przyrząd do mierzenia ciśnień poniżej ciśnienia atmosferycznego.
Każdy typ próżniomierza działa w określonym zakresie ciśnień. Stosuje się podział próżniomierzy na dwie kategorie: próżniomierze do niskiej próżni oraz próżniomierze do wysokiej próżni, wśród których wydziela się próżniomierze do ultrawysokiej próżni.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. liter. statek kosmiczny
Wiktionary
(1.1) Lecz sił do buntu nie mając przeciw potomstwu oceanów, istoty metalowe uciekły, porwawszy próżniopławy ogromne; pierzchły na nich z domu niewoli w najodleglejsze archipelagi gwiezdne.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) szczelnie zamknięty w sposób pozwalający na utrzymanie próżni wewnątrz czegoś
Wiktionary
(1.1) Pierwsza wersja to zestaw nieruchomej kadzi z mieszalnikiem (ruchome są sklepienie z elektrodami oraz próżnioszczelna pokrywa współpracujące na przemian z kadzią).
Wiktionary
rzecz. próżnioszczelność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z próżnią, dotyczący próżni
(1.2) taki, z którego wypompowano powietrze (w miarę możliwości)
Wiktionary
rzecz. próżnia ż., próżniak m., próżniaczka ż., próżniactwo n., próżnowanie n., opróżnianie n., opróżnienie n., wypróżnianie n., wypróżnienie n., próżność ż., próżniówka ż., próżnica ż., próżniaczość ż.
czas. próżnować ndk., opróżniać ndk., opróżnić dk., wypróżniać ndk., wypróżnić dk.
przym. próżniaczy, próżny, próżniacki
przysł. próżniowo, próżno, próżniaczo
Wiktionary
zdrobnienie od: próżny; próżniuteńki, próżniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: próżny
Wiktionary
IPA: ˌpruʒʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: pružʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: próżny; próżniusieńki, próżniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: próżny
Wiktionary
IPA: ˌpruʒʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: pružʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: próżny; próżniuteńki, próżniusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: próżny
Wiktionary
IPA: pruʒʲˈɲutʲci, AS: pružʹńutʹḱi
Wiktionary
bez oczekiwanego skutku; daremnie; niepotrzebnie; na darmo
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) książk. bez oczekiwanego skutku
(1.2) daw. pusto
Wiktionary
Próżno – bagno, błoto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Pasym.
Wikipedia
przym. próżny, próżniowy
rzecz. opróżnianie n.
Wiktionary
(1.1) nadaremnie, niepotrzebnie, zbytecznie, na darmo, na próżno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|próżnować.
Wiktionary
czas. próżnować ndk.
rzecz. próżniactwo n., próżniak m., próżniaczka ż., próżnia ż.
przym. próżny, próżniowy
Wiktionary
lenić się, marnować czas
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. nic nie robić, nie zajmować się żadną pracą, marnować czas
Wiktionary
(1.1) Czy ten, kto przez 5 minut dziennie w czasie godzin pracy próżnuje, jest próżniakiem?
Wiktionary
IPA: pruʒˈnɔvat͡ɕ, AS: pružnovać
Wiktionary
rzecz. próżnowanie m., próżniak m., próżniaczka ż., próżnia ż.
przym. próżniaczy, próżniowy
Wiktionary
(1.1) bałamucić czas, chodzić z kąta w kąt, czekać z założonymi rękami / czekać z założonymi rękoma, leniuchować, próżniaczyć się, siedzieć z założonymi rękami / siedzieć z założonymi rękoma; pot. bomblować / bumblować, bumelować, leserować, leżeć do góry brzuchem, liczyć muchy na suficie, obcyndalać się, obijać się, ochrzaniać się, opierniczać się, opitalać się, pluć i łapać, wałkonić się, zbijać bąki; iron. nie hańbić się pracą; posp. opieprzać się; wulg. opierdalać się; przest. markierować
Wiktionary
→ próżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje
(1.2) cecha tego, co próżne; cecha tych, którzy są próżni
Wiktionary
Próżność ( vana gloria lub inanis gloria) – rodzaj pychy przejawiająca się w chęci olśniewania innych, zwracania uwagi na rzeczy zewnętrzne.
Według Katechizmu Kościoła Katolickiego zarówno próżność, jak i samochwalstwo stanowią grzech przeciw prawdzie. Z próżności wypływa nieposłuszeństwo, chełpliwość, hipokryzja, spory, upór, kłótnie i pogoń za nowinkami.
Wikipedia
IPA: ˈpruʒnɔɕt͡ɕ, AS: pružność
Wiktionary
rzecz. próżnia ż., próżniactwo n., próżniak m., próżniaczka ż., opróżnianie n.
przym. próżny, próżniowy
Wiktionary
(1.1) bufonada, mania wielkości, megalomania, nieskromność, zadufanie, zarozumiałość
Wiktionary
1. mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu;
2. niczym niewypełniony; pusty;
3. niedający oczekiwanych efektów; daremny, nieefektywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu
(1.2) niczym niewypełniony
(1.3) o wysiłku, staraniach: niemający szans powodzenia, daremny
Wiktionary
(1.2) Pesymista widzi szklankę do połowy próżną, optymista do połowy pełną.
Wiktionary
IPA: ˈpruʒnɨ, AS: pružny
Wiktionary
rzecz. próżnowanie n., próżność ż., próżnia ż.
przym. próżniowy
przysł. próżno
Wiktionary
(1.1) daw. górnochciwy
(1.2) niewypełniony, pusty
(1.3) daremny, bezcelowy, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, bezskuteczny, książk. czczy, daremny, jałowy, nieefektywny, nieskuteczny, książk. płonny, syzyfowy
Wiktionary
1. narząd kopulacyjny mężczyzny; penis; członek męski;
2. narząd kopulacyjny samców wielu zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. męski narząd kopulacyjny:
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „penis”. Zobacz też: fallus.
Prącie ( penis, pot. "członek") – narząd kopulacyjny u samców ssaków, a także wielu gadów oraz niektórych ptaków (kazuary, strusie, kaczki).
Wikipedia
(1.1) Czy złamane prącie można z powrotem przyszyć?
Wiktionary
IPA: ˈprɔ̃ɲt͡ɕɛ, AS: prõńće
Wiktionary
przym. prąciowy
Wiktionary
(1.1) penis, fallus, członek (męski), pot. ptaszek, siusiak, kuśka, wacek, mały; rub. pindol, ptak, konik; wulg. kutas, chuj, fiut, koń, pała, kapucyn
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący prącia, związany z prąciem
Wiktionary
rzecz. prącie n.
Wiktionary
1. bieg wody; nurt;
2. strumień powietrza, gazu;
3. kierunek, tendencja w sztuce, filozofii itp.;
4. uporządkowany przepływ ładunków elektrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. ruch ładunków elektrycznych;
(1.2) pot. energia elektryczna
(1.3) strumień wody
(1.4) tendencja, kierunek
(1.5) pot. alkohol
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gadałam z Tomkiem na chacie i nagle wyłączyli prąd.
(1.1) Kwasy mogą przewodzić prąd.
(1.3) Prąd znosił łódź prosto ku wodospadowi.
(1.4) Samochód jechał pod prąd.
Wiktionary
IPA: prɔ̃nt, AS: prõnt
Wiktionary
rzecz. prądnica ż.
przym. prądowy
Wiktionary
(1.2) napięcie; pot. światło; gw. Górny Śląsk sztrom, sztróm
Wiktionary
maszyna do przetwarzania energii mechanicznej w energię elektryczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. elektr. urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną;
Wiktionary
Prądnica (dawniej "dynamomaszyna") – maszyna elektryczna, przetwarzająca energię mechaniczną ruchu obrotowego w energię elektryczną. Jeden z rodzajów generatora elektrycznego.
Wytwarzanie energii elektrycznej odbywa się w prądnicach dzięki zjawisku indukcji elektromagnetycznej. W prądnicy prądu stałego stały strumień magnetyczny, wytwarzany przez magnesy lub elektromagnesy umieszczone w stojanie prądnicy, indukuje w uzwojeniu wprawianego w ruch wirnika prąd elektryczny.
Wikipedia
(1.1) Gdy zgasło światło, dziadek poszedł do stodoły i uruchomił prądnicę.
Wiktionary
IPA: prɔ̃ndʲˈɲit͡sa, AS: prõndʹńica
Wiktionary
rzecz. prąd m., prądzik m., prądownica ż., prądzenie n.
czas. prądzić ndk.
przym. prądnicowy, prądowy
Wiktionary
przymiotnik od: Prądnik (rzeka, wieś)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Prądnikiem
Wiktionary
rzecz. Prądnik mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Prądnika
SJP.pl
mieszkanka Prądnika
SJP.pl
|pole=style="background:#EAECF0; color:black; text-align:center; font-weight:bold; border-bottom:1px solid #aaa; border-top:1px solid #aaa;"
Wikipedia
zdrobnienie od: prądnica
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie małopolskim z ujściem w Krakowie, lewy dopływ Wisły;
(1.2) geogr. wieś w gminie Myślibórz, w województwie zachodniopomorskim;
(1.3) zob. Prądnik Biały.
(1.4) zob. Prądnik Czerwony.
(1.5) zob. Prądnik Korzkiewski.
(1.6) dawna nazwa Prudnika
Wiktionary
Prądnik (w dolnym biegu, na obszarze Krakowa, pod nazwą Białucha) – rzeka w województwie małopolskim, na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, lewy dopływ Wisły. Inne nazwy rzeki: "Prątnik", "Promnik", a w biegu górnym "Sałaszówka" lub "Sułoszówka".
Wikipedia
IPA: ˈprɔ̃ndʲɲik, AS: prõndʹńik
Wiktionary
rzecz. prądniczanin m., prądniczanka ż.
przym. prądnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. elektr. cecha tego, co prądochłonne
Wiktionary
przym. prądochłonny
Wiktionary
zużywający bardzo dużo energii elektrycznej; prądożerczy, prądożerny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skłonność niektórych zwierząt wodnych do obierania sobie wód płynących za stałe siedlisko; reofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co prądolubne
Wiktionary
przym. prądolubny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) preferujący przebywanie wewnątrz prądu wodnego
Wiktionary
(1.1) Następne w kolejce są karpiowate ryby reofilne (prądolubne) takie jak kleń i świnka.
Wiktionary
rzecz. prądolubność ż.
Wiktionary
(1.1) reofilny
Wiktionary
1. przyrząd do mierzenia prędkości prądu wody w morzu lub rzece;
2. licznik zużycia prądu elektrycznego w danym lokalu;
3. potocznie: amperomierz
SJP.pl
pozwalający ograniczyć zużycie energii elektrycznej
SJP.pl
wytwarzający prąd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) elektr. wytwarzający prąd elektryczny
(1.2) hydrol. wytwarzający prąd wodny
(1.3) meteorol. wytwarzający prądy powietrzne
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakończenie dyszy węża strażackiego nadające odpowiedni kształt i kierunek strumieniowi wody
Wiktionary
Prądownica – znajdujące się na końcu linii gaśniczej urządzenie do podawania wody, roztworu wodnego środka gaśniczego, piany lub proszku gaśniczego na ognisko pożaru.
Rozróżnia się, w zależności od stosowanego środka gaśniczego, prądownice:
Prądownicą określa się każde urządzenie służące do formowania prądu cieczy lub proszku.
Wikipedia
rzecz. prądnica ż.
Wiktionary
napędzany prądem (elektrycznym)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z prądem, dotyczący prądu
Wiktionary
rzecz. prąd m., prądnica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. odbiorca znacznych ilości prądu elektrycznego
Wiktionary
potocznie: zużywający bardzo dużo energii elektrycznej; prądożerny, prądochłonny
SJP.pl
potocznie: zużywający bardzo dużo energii elektrycznej; prądożerczy, prądochłonny
SJP.pl
zużywanie dużych ilości prądu elektrycznego bez płacenia rachunków, często cudzym kosztem; podkradanie prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: prąd
Wiktionary
rzecz. prądnica ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Prądzyński "(Prondzinski, Prondzynski, Aubracht-Prądzyński, Aubracht, Aubrecht, Księżyc odmienny)" – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Księżyc.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Prądówka – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Miedzichowo.
Wikipedia
bakteria w postaci pałeczkowatej komórki, najczęściej typu chorobotwórczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) biol. bakteria o pałeczkowatym kształcie, najczęściej typu chorobotwórczego;
Wiktionary
rzecz. prątkowanie n.
czas. prątkować ndk.
przym. prątkowy
Wiktionary
niszczący prątki
SJP.pl
o chorym na gruźlicę: rozsiewać prątki
SJP.pl
charakterystyczny dla niektórych roślin kwiatowych, rozszerzony płatkowato pręcik niewytwarzający pyłku kwiatowego
SJP.pl
mech rosnący zwykle w lasach i jaskiniach, występujący w licznych gatunkach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina mchów z rzędu prątnikowców
SJP.pl
Prątnikowate ("Bryaceae" Schwägr.) – rodzina mchów z rzędu prątnikowców ("Bryales" Limpr.). Rodzajem typowym jest prątnik "Bryum" Hedw.
Wikipedia
rząd mchów z klasy prątników
SJP.pl
Prątnikowce ("Bryales" Limpr.) – rząd mchów z klasy prątników.
Wikipedia
wąski podłużny fragment odróżniający się od tła barwą lub fakturą, często stanowiący element powtarzalnego wzoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) długi, wąski pasek, prosty lub wygięty; cienka pręga, linia wyróżniająca się na jakim tle
forma rzeczownika.
(2.1) lm. D. od prążka
Wiktionary
(1.1) J. Fraunhofer, kierując swój spektrometr w stronę Słońca (r. 1814), stwierdził, że na tle całego widma ciągłego rozszczepionego światła, od fioletu do czerwieni, występuje kilkaset ciemnych prążków.
(1.1) Do typowych organelli pinealocytów należą np. prążki synaptyczne.
(1.1) Spodnie męskie miały szerokie pasy, o przewadze czerwieni, w spódnicach dominowała czerwień, zapaski miały wąskie białe i czerwone prążki.
(2.1) Są prążki i nie ma prążek.
Wiktionary
(1.1) żyłka, kreska, linijka, bruzdka, smużka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. prążek
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. od prążek
Wiktionary
(2.1) Jest prążek i nie ma prążka.
Wiktionary
rzecz. brązka ż.
Wiktionary
wąski podłużny fragment odróżniający się od tła barwą lub fakturą, często stanowiący element powtarzalnego wzoru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający powierzchnię pokrytą prążkami, mający wzór w kształcie podłużnych, poprzecznych, skośnych, często kolorowych paseczków
Wiktionary
(1.1) "Mieszałam" moje bikini, np. kwiatowy top, a do tego prążkowany dół.
(1.1) Powierzchnia nasion może być gładka (…) niekiedy znów prążkowana i siatkowana.
(1.1) Widziałem małe, żółtawe pszczółki i większe, tak zwane włoskie, czarno-prążkowane, jak siadając na kwiatach, to powojów, to wreszcie na żółtych kwiatkach bluszczów, zamiatały nogami słodki pył i obładowane odlatywały do ulów.
(1.1) Krawcy są po prostu mordowani o udzielanie kredytów z długim terminem na paskowane i prążkowane garnitury.
Wiktionary
część kresomózgowia parzystego
SJP.pl
Prążkowie ( striatum) – część kresomózgowia, na którą składają się jądro ogoniaste ("nucleus caudatus") i skorupa ("putamen").
Wikipedia
karbica prążkówka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
1. męski organ płciowy w kwiatostanie
2. receptor siatkówki oka
3. mały pręt
4. miara długości odpowiadająca 10 ławom (ok. 446,65 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. mały, cienki pręt
(1.2) anat. światłoczuła komórka siatkówki oka;
(1.3) bot. męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈprɛ̃ɲt͡ɕik, AS: prẽńćik
Wiktionary
rzecz. pręt m.
przym. pręcikowy
Wiktionary
przypominający kształtem pręcik, podobny do pręcika
SJP.pl
Pręcikowie (gr. "androeceum", "andros oikia" = męski dom) – ogół pręcików jednego kwiatu. Zwykle składa się z dwóch lub jednego okółka pręcików, ew. układ organów w pręcikowiu jest spiralny. Na zewnątrz pręcikowia znajduje się okwiat, a wewnątrz słupkowie.
Wikipedia
przymiotnik od: pręcik
SJP.pl
1. duży, gruby pręt;
2. w hutnictwie: kęs o specjalnych wymiarach, niepodlegający dalszemu przewalcowaniu i przeznaczony do przeróbki przez tłoczenie
SJP.pl
1. odbywający się lub dokonujący czegoś w szybkim tempie;
2. dziejący się lub działający natychmiast, bez zwłoki; też: mający zaraz nastąpić;
3. potocznie: bezzwłocznie i żywo reagujący na coś, niepanujący nad emocjami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szybki, odznaczający się dużą szybkością
(1.2) taki, który ma za chwilę nastąpić
(1.3) taki, który reaguje bardzo gwałtownie, szybko, bez zastanowienia
Wiktionary
IPA: ˈprɛ̃ntʲci, AS: prẽntʹḱi
Wiktionary
rzecz. prędkość ż.
przym. prędziutki
przysł. prędko, prędziutko
wykrz. prędko
Wiktionary
(1.1) szybki
(1.2) bezzwłoczny, błyskawiczny
(1.3) w gorącej wodzie kąpany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) szybko, z dużą prędkością
wykrzyknik
(2.1) wyraża ponaglenie do zrobienia czegoś
Wiktionary
(1.1) Rodzina ślimaków bagiennych wypełza z podłoża i ucieka tak prędko, jak tylko potrafią mięczaki.
(2.1) Prędko, wskakujcie, odjeżdżamy!
Wiktionary
IPA: ˈprɛ̃ntkɔ, AS: prẽntko
Wiktionary
rzecz. prędkość ż.
przym. prędki, prędziutki
przysł. prędziutko
Wiktionary
(1.1) szybko, wartko; gwara. chybko, chutko
(2.1) reg. śl. chute, hute
Wiktionary
szybko biegający
SJP.pl
miernik prędkości, zazwyczaj liniowej; szybkościomierz (przestarzale)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. urządzenie służące do pomiaru prędkości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌprɛ̃ntkɔɕˈt͡ɕɔ̃mʲjɛʃ, AS: prẽntkośćõmʹi ̯eš
Wiktionary
(1.1) szybkościomierz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
(1.2) fiz. wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
(1.3) fiz. wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu
Wiktionary
Prędkość – wielkość fizyczna opisująca szybkość zmiany położenia ciała względem układu odniesienia. Prędkość jest podstawową koncepcją kinematyki, gałęzi mechaniki klasycznej opisującej ruch ciał.
Wikipedia
(1.1) W tym fachu liczy się prędkość podejmowania decyzji.
(1.2) Jeżeli na ciało nie działa żadna siła, to jego prędkość nie zmienia się.
(1.3) Jego średnia prędkość z całego wyścigu to 203 km/h.
(1.3) Przekroczenie dopuszczalnej prędkości może skończyć się mandatem.
Wiktionary
IPA: ˈprɛ̃ntkɔɕt͡ɕ, AS: prẽntkość
Wiktionary
przym. prędki, prędkościowy
przysł. prędko
wykrz. prędko
Wiktionary
(1.1) szybkość, tempo, pośpiech
(1.3) szybkość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: prędki
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: prędko
SJP.pl
pieszczotliwie: prędki; prędziutki
SJP.pl
zdrobnienie od: prędki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: prędki
Wiktionary
IPA: prɛ̃ɲˈd͡ʑutʲci, AS: prẽńʒ́utʹḱi
Wiktionary
przym. prędki
przysł. prędko, prędziutko
wykrz. prędko
Wiktionary
1. znak w postaci podłużnego, wąskiego pasa, często będący wynikiem jakiegoś działania; linia, smuga;
2. mięso wołowe z ćwierci tylnej lub przedniej, od łopatki do kolan
SJP.pl
1. znak w postaci podłużnego, wąskiego pasa, często będący wynikiem jakiegoś działania; linia, smuga;
2. mięso wołowe z ćwierci tylnej lub przedniej, od łopatki do kolan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) długi i wąski ślad na czymś
(1.2) kulin. mięso wołowe z ćwierci przedniej, od łopatki do kolana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. pręgowany, pręgowaty, daw. pręgaty
czas. pręgować
Wiktionary
w średniowieczu: słup, przy którym wystawiano na widok publiczny przestępców i wymierzano im karę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w średniowiecznych miastach: słup stojący w miejscu publicznym, do którego przykuwano przestępców, wymierzając im karę np. chłosty;
(1.2) hist. kara w postaci publicznej chłosty pod tym słupem
Wiktionary
Pr
Wikipedia
IPA: ˈprɛ̃ŋʲɟɛʃ, AS: prẽŋʹǵeš
Wiktionary
(1.1) daw. piłat
Wiktionary
1. oryks pręgoboki - gatunek ssaka z podrodziny antylopowców; beisa;
2. delfinek pręgoboki - gatunek delfina
SJP.pl
rodzaj gryzoni z podrodziny myszy
SJP.pl
Pręgomysz ("Lemniscomys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
rzadko: mający pręgowane płetwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) icht. posiadający pręgi na płetwach
Wiktionary
gołąbczak pręgosterny - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. mały ptak z rodziny strzyżyków występujący w Ameryce
Wiktionary
(1.1) Dobiegł nas śpiew pręgostrzyżyka.
Wiktionary
rzecz. strzyż mzw., strzyżal mzw., strzyżoń mzw., strzyżyczek mzw., strzyżyki nmos.
Wiktionary
mangusta pręgoszyja - gatunek ssaka drapieżnego
SJP.pl
pazurogon pręgoudy - gatunek kangura
SJP.pl
układ pręg, pasów; wzór w pręgi
SJP.pl
pokryty pręgami - znakami w postaci podłużnego, wąskiego pasa; pręgowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pręgi
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: pręgować
Wiktionary
(1.1) Jak się nazywają te pręgowane ryby w twoim akwarium?
Wiktionary
rzecz. pręga ż., pręg m., pręgowanie n.
czas. pręgować ndk.
przym. pręgowaty, pręgaty
Wiktionary
pokryty pręgami - znakami w postaci podłużnego, wąskiego pasa; pręgowany
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) robić pręgi
Wiktionary
rzecz. pręga ż., pręg m., pręgowanie n., pręgatość ż., pręgowatość ż., pręgowaność ż.
przym. pręgowany, pręgowaty, pręgaty
Wiktionary
rodzaj gryzonia z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych, występujący w Ameryce Północnej
Wiktionary
Pręgowiec ("Tamias") – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. drążek, tyczka, witka;
2. wyrób hutniczy o znacznej długości i stałym przekroju poprzecznym;
3. staropolska miara długości i powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drążek, tyczka, witka
(1.2) wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki
(1.3) szpikulec do rożna
(1.4) daw. miara długości i powierzchni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zanim założymy klatkę musimy wbić gdzieś te cztery pręty.
Wiktionary
IPA: prɛ̃nt, AS: prẽnt
Wiktionary
rzecz. prętnik; zdrobn. pręcik
przym. prętowy
Wiktionary
(1.1) drążek, tyczka, witka, kij, laska
Wiktionary
rodzaj słodkowodnych ryb okoniokształtnych z rodziny guramiowatych
SJP.pl
utwór powstały przez zrośnięcie się pręcików ze słupkiem; typowy dla storczyków; gynostemium
SJP.pl
Prętosłup, kolumienka, szyjkonitka (ang. "gynandrium", łac. "gynostemium") – u niektórych roślin nasiennych twór powstały w wyniku zrośnięcia w kwiecie męskich organów rozmnażania płciowego – pręcików ze słupkiem. Aparat ten jest charakterystyczny dla kwiatów z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"), poza tym także obecny w rodzinach kokornakowatych ("Aristolochiaceae"), toinowatych ("Apocynaceae") i "Stylidiaceae".
Wikipedia
rząd roślin grzybożywnych; prętosłupowe, Gynandrae
SJP.pl
o cechach prętosłupowych (rząd roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin grzybożywnych
SJP.pl
o cechach prętosłupowych (rząd roślin)
SJP.pl
prężec dwupaskowy - gatunek muchówki z rodziny bzygowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z wielką żywotnością, z szybkim wzrostem
Wiktionary
(1.1) Wspólnota antiochijska rozwijała się prężnie w I i II wieku.
(1.1) Na te słowa podjęła się Lena prężnie i opuściwszy nogi przysiadła na łóżku.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: prężnie
SJP.pl