stopień wyższy od przymiotnika: prężny
SJP.pl
stawać się prężnym
SJP.pl
1. sprężystość, elastyczność, giętkość;
2. stan napięcia wewnętrznego w cieczach lub gazach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co prężne; cecha tych, którzy są prężni
Wiktionary
(1.1) Freony charakteryzują się dużą prężnością pary w niskich temperaturach i dużym ciepłem parowania, co umożliwia wykorzystanie ich jako substancji chłodzących do produkcji urządzeń chłodniczych, tworzyw sztucznych i aerozoli.
Wiktionary
przym. prężny
Wiktionary
1. odznaczający się lekkością i dynamicznością;
2. rozwijający się energicznie
SJP.pl
Prężyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Prężynka ( Klein Pramsen, Prudinka) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Lubrza. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Wysoczyzny Bialskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej.
Wikipedia
1. napinać, naprężać (np. mięśnie);
2. prężyć się:
a) napinać mięśnie; wyprężać się;
b) być naprężanym, sztywnym
SJP.pl
[czytaj: pe-ES] skrót od:
a) postscriptum - dopisek na końcu listu; P.S.;
b) PlayStation - 32-bitowa konsola do gier wideo; PSX;
c) Przegląd Sportowy;
d) Przegląd Szachowy;
e) Politechnika Szczecińska
SJP.pl
symbol
(1.1) daw. parsek
Wiktionary
ps
Wikipedia
IPA: parˈsɛkuf, AS: parsekuf
Wiktionary
(1.1) pc
Wiktionary
skrót od: pseudonim; pseud.
SJP.pl
skrót
(1.1) = pseudonim
(1.2) = prasłowiański
(1.3) = prąd stały
(1.4) = przysłówek
(1.5) = psalm
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) dowódca: kpt. Władysław Żogło (ps. „Zych”); (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: psɛwˈdɔ̃ɲĩm, AS: pseu̯dõńĩm
Wiktionary
(1.1) pseud.
Wiktionary
sztuka wycinania, rzemiosło artystyczne polegające na wykonywaniu ozdób z papierowych wycinek, najczęściej symetrycznych, tworzących ażurowe ornamenty
SJP.pl
biblijna pieśń religijna lub utwór literacki oparty na takiej pieśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. biblijny utwór modlitewno-hymniczny;
(1.2) liter. liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
Wiktionary
Psalm (" ψαλμός – psalmós", pochodzi od "psallein" i oznacza śpiew przy akompaniamencie instrumentu strunowego zwanego psalterionem) – liryczny utwór modlitewny, rodzaj pieśni religijnej o podniosłym charakterze, którego adresatem jest zazwyczaj Bóg, rzadziej człowiek. Ze względu na treść wyróżnia się psalmy dziękczynne, błagalne, pokutne, prorocze, pochwalne, patriotyczne, żałobne.
Wikipedia
(1.1) Wiele psalmów Dawida to modlitwy dziękczynne.
(1.2) Znalazłem stronę z tekstami psalmów autorstwa Zygmunta Krasińskiego.
Wiktionary
IPA: psalm, AS: psalm
Wiktionary
rzecz. psalmista mos., psalmistka ż., psalmograf mos., psalmodia ż., psałterz mrz., psałterzysta mos.
przym. psalmowy, psalmodyczny
Wiktionary
(1.1) stpol. żalm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bibl. autor psalmów biblijnych
(1.2) rel. śpiewający psalmy podczas liturgii
Wiktionary
(1.2) Ksiądz wskazał psalmiście miejsce obok lektora.
Wiktionary
rzecz. psalm mrz., psalmodia ż.
:: fż. psalmistka ż.
Wiktionary
(1.2) psałterzysta
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta śpiewająca psalmy podczas liturgii
Wiktionary
rzecz. psalm m., psalmodia ż.
:: fm. psalmista m.
Wiktionary
zbiór religijnych, najczęściej moralizatorskich utworów poetyckich pisanych stylem wzorowanym na psalmach, a także: recytacja lub śpiew tego typu tekstów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śpiewanie psalmów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po porannej psalmodii klerycy poszli na wykłady z liturgiki.
Wiktionary
rzecz. psalm m., psalmista m., psalmistka ż., psałterz m.
przym. psalmowy, psalmodyczny
Wiktionary
powiązany w jakiś sposób z psalmodią (zbiorem religijnych, najczęściej moralizatorskich utworów poetyckich pisanych stylem wzorowanym na psalmach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z psalmodią, dotyczący psalmodii
Wiktionary
rzecz. psalmodia ż., psalm m.
przym. psalmowy
Wiktionary
autor psalmów; psalmista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor psalmów
Wiktionary
rzecz. psalm mrz.
Wiktionary
→ psalm; psalmiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z psalmem, dotyczący psalmu
Wiktionary
rzecz. psalm m., psalmodia ż.
przym. psalmodyczny
Wiktionary
Psalterium, psałterium, psalterion (dawniej szaltarz, zaltarz, zołtarz) – dawny instrument muzyczny z grupy chordofonów; rodzaj cytry. Popularny w średniowiecznej Europie, znany w kulturze perskiej i hebrajskiej od starożytności; zaczął zanikać w epoce renesansu. Odmianą psalterium jest cytra uderzana – cymbały.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię niektórych starożytnych władców egipskich
Wiktionary
osadowa skała okruchowa, do której zalicza się piasek i piaskowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zwięzła skała okruchowa lub luźny osad składające się z cząstek wielkości ziaren piasku;
Wiktionary
(1.1) Piaskowiec jest psamitem.
Wiktionary
IPA: ˈpsãmʲit, AS: psãmʹit
Wiktionary
przym. psamitowy
Wiktionary
okruchowa skała osadowa o wielkości ziaren od 0,01 do 2 milimetrów, np. piasek, piaskowiec; psamit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) miner. mniej więcej milimetrowe ziarna skał
(1.2) bud. materiał budowlany z psammitów (1.1)
Wiktionary
roślina przystosowana do życia w środowisku piaszczystym, odgrywająca zasadniczą rolę w procesie zarastania wydm i utrwalania lotnych piasków
SJP.pl
Ps
Wikipedia
roślina przystosowana do życia w środowisku piaszczystym, odgrywająca zasadniczą rolę w procesie zarastania wydm i utrwalania lotnych piasków
SJP.pl
drobne rośliny i zwierzęta (np. wrotki, okrzemki, zielenice) zasiedlające przestrzenie pomiędzy ziarnami wilgotnego piasku strefy przybrzeżnej mórz, jezior i rzek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biol. organizmy żyjące w wilgotnym piasku;
Wiktionary
Psammon, psammobentos – grupa organizmów zamieszkujących wilgotny piasek przybrzeżny. W jego skład wchodzą głównie bakterie, glony, pierwotniaki i wrotki, a także wirki, brzuchorzęski, nicienie, pierścienice, niesporczaki i widłonogi. Środowiskiem ich życia jest woda znajdująca się między ziarenkami piasku, zazwyczaj silnie nasycona solami mineralnymi oraz związkami organicznymi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. sługa zajmujący się psiarnią
Wiktionary
Psar – wieś położona w południowo-wschodniej części Albanii w gminie Qendër Ersekë. Wieś znajduje się 131 kilometrów od stolicy państwa, Tirany.
Wikipedia
rzecz. pies m., psiarz m., psiarnia ż.
przym. psi
Wiktionary
przymiotnik od: Psary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Psary
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpsarsʲci, AS: psarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Psary
Wiktionary
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpsarɨ, AS: psary
Wiktionary
przym. psarski
Wiktionary
zbiór psalmów, czyli modlitw przeznaczonych do śpiewania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór psalmów
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Obok psałterza diakon zobaczył stojący na półce ewangeliarz.
Wiktionary
rzecz. psalm mrz., psalmista mos., psalmistka ż., psalmodia ż., psałterzysta mos.
Wiktionary
1. w liturgii: osoba wykonująca psalm między czytaniami; psalmista;
2. duchowny odmawiający psałterz za beneficjum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. duchowny zobowiązany do odmawiania psałterza za beneficjum
(1.2) osoba śpiewająca psalmy
Wiktionary
Psałterzysta – w liturgii osoba, odpowiedzialna za wykonywanie śpiewów międzylekcyjnych. Zwana także "psalmistą" lub "kantorem psalmu".
Wikipedia
rzecz. psałterz m., psalm m., psalmista m., psalmistka ż.
Wiktionary
(1.2) psalmista
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = sport. Polskie Stowarzyszenie Biegów
(1.2) = Polskie Składy Budowlane;
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = ang. Polish Society of Cinematographers → Stowarzyszenie Twórców Obrazu Filmu Fabularnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-es-DE]
1. skrót od: Polskie Stronnictwo Demokratyczne (a) stronnictwo liberalno-konserwatywne działające w latach 1848-1918 głównie w Galicji Zachodniej i we Lwowie;
b) organizacja konspiracyjna działająca w latach II wojny światowej);
2. skrót od: Polskie Stowarzyszenie Dekarzy;
3. skrót od: Prawosławne Seminarium Duchowne;
4. format pliku
SJP.pl
[czytaj: pe-es-E] skrót od: Polskie Sieci Elektroenergetyczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skała okruchowa luźna bądź zwięzła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zwięzła skała okruchowa lub luźny osad składające się z okruchów wielkości żwiru;
Wiktionary
(1.1) Zlepieniec jest psefitem.
Wiktionary
IPA: ˈpsɛfʲit, AS: psefʹit
Wiktionary
przym. psefitowy
Wiktionary
nauka o wyborach, systemach głosowania, prawie wyborczym czynnym i biernym itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) stpol. piesek
Wiktionary
skrót od: pseudonim; ps. (częściej)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pseudonim
Wiktionary
(1.1) Grupa powstała w 1994 w Warszawie z inicjatywy raperów Piotra Więcławskiego (pseud. Vienio) i Pawła Włodkowskiego (pseud. Włodi). (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: psɛwˈdɔ̃ɲĩm, AS: pseu̯dõńĩm
Wiktionary
(1.1) ps.
Wiktionary
1. kwiatostan przypominający pojedynczy kwiat;
2. hipoteza wyjaśniająca pochodzenie kwiatu roślin okrytozalążkowych; hipoteza kwiatostanowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: pseudonim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. pseudonim.
Wiktionary
(1.1) ,,A co za gość, pan Kominek! (…) Mówiłem panu już nieraz, że moje pseudo jest Kmicic, a nie Kominek!
Wiktionary
IPA: ˈpsɛwdɔ, AS: pseu̯do
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …pierwszy człon wyrazów złożonych będących nazwami i określeniami osób, rzeczy lub zjawisk, które nie są tym, co udają lub naśladują
Wiktionary
(1.1) Ten pseudopoeta nawet zdania nie potrafi poprawnie zbudować.
Wiktionary
(1.1) quasi-
Wiktionary
ktoś, kto tylko z pozoru jest Polakiem, osoba niesłusznie uważana za Polaka; niby-Polak
SJP.pl
ktoś, kto tylko z pozoru jest Rosjaninem, osoba niesłusznie uważana za Rosjanina
SJP.pl
marny poeta uważający się za drugiego Szekspira; pseudo-Teokryt
SJP.pl
marny poeta uważający się za drugiego Teokryta
SJP.pl
rzekoma afera, wykreowana w celu odciągnięcia opinii publicznej od realnego problemu
SJP.pl
robinia pseudoakacja - gatunek drzewa z rodziny bobowatych; robinia akacjowa, grochodrzew akacjowy, robinia biała
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia aktorem, niesłusznie uważana za aktora
SJP.pl
lekceważąco: osoba pragnąca uchodzić za aktywistę, a niemająca do tego żadnych podstaw
SJP.pl
sprawiający wrażenie aktywnego, czynnego, zdolnego do działania
SJP.pl
substancja zapachowa nazywana aldehydem, ale niemająca grupy aldehydowej
SJP.pl
związek podobny do alkaloidu, który nie pochodzi od aminokwasów
SJP.pl
dykteryjka przypominająca anegdotę, jednak niemogąca pełnić funkcji anegdoty, np. z powodu braku puenty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo utworzone z słów lub zwrotów pochodzących z języka angielskiego, ale niemające swojego odpowiednika w języku angielskim
(1.2) jęz. zapożyczenie, którego znaczenie znacznie się różni od słowa lub zwrotu z języka angielskiego
Wiktionary
Pseudoanglicyzm – wyraz istniejący w języku innym niż angielski, utworzony ze słów i zwrotów języka angielskiego. W odróżnieniu od anglicyzmu nie ma jednak odpowiednika w języku angielskim. Są to również zapożyczenia, których znaczenie odbiega od słowa lub zwrotu angielskojęzycznego, różnią się formalnie lub semantycznie. Pseudoanglicyzmy występują w tych językach, w których istnieją zapożyczenia z języka angielskiego.
Wikipedia
fakt lub twierdzenie niesłusznie uważane za argument
SJP.pl
lekceważąco: marny artysta, osoba niesłusznie uważana za artystę; nibyartysta
SJP.pl
niesłusznie uważany za artystyczny, nieprzedstawiający wartości artystycznej
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia arystokratą, niesłusznie uważana za arystokratę; nibyarystokrata
SJP.pl
kobieta stwarzająca pozory bycia arystokratką, niesłusznie uważana za arystokratkę
SJP.pl
pozornie awangardowy, niesłusznie uważany za awangardowy
SJP.pl
instytucja finansowa założona w celu przeprowadzania nielegalnych transakcji finansowych
SJP.pl
kościół, w którym nawa główna jest tylko nieznacznie wyższa od naw bocznych
SJP.pl
Pseudobazylika – typ kościoła, w którym nawa główna jest wyższa od naw bocznych, ale w przeciwieństwie do bazyliki kościół taki nie posiada okien w ścianach nawy głównej ponad rzędami podpór (kolumn lub filarów). Nawa główna doświetlana jest pośrednio, oknami umieszczonymi w ścianach naw bocznych. Możliwe sposoby przekrycia kościoła pseudobazylikowego to jeden wspólny dach nad trzema nawami lub dach dwuspadowy nad nawą główną i dachy pulpitowe nad bocznymi (podobnie jak w bazylice).
Wikipedia
nieudolnie naśladujący biedermeier (styl meblarstwa)
SJP.pl
Pseudobrookit – minerał z grupy tlenków.
Wikipedia
Ps
Wikipedia
wtórna jama ciała powstała na skutek rozsunięcia się komórek mezodermy; pseudoceloma
SJP.pl
Pseudocel, pseudoceloma – nazwa kilku różnych typów pierwotnej jamy ciała wypełnionej płynem, charakteryzowanych brakiem mezodermy między jamą ciała a jelitem, tradycyjnie nazywanych także schizocelem lub schizocelomą. Pseudocel czasami jest definiowany jako "wtórna jama ciała powstała na skutek rozsunięcia się komórek mezodermy". Ze względu na trudności interpretacyjne terminu "pseudocel" nie jest dobrą cechą taksonomiczną.
Wikipedia
wtórna jama ciała powstała na skutek rozsunięcia się komórek mezodermy; pseudocel
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest chorobą, coś niesłusznie uważanego za chorobę; nibychoroba
SJP.pl
zespół objawów zbliżonych do debilizmu, wynikających z okresowego zahamowania emocjonalnego uniemożliwiającego ujawnienie swoich realnych zdolności intelektualnych
SJP.pl
forma rządów, w których tylko pozornie władzę sprawuje lud, a w rzeczywistości ostateczne rozstrzygnięcia podejmowane są przez władze centralne; quasidemokracja
SJP.pl
polityk stwarzający pozory bycia demokratą, niesłusznie uważany za demokratę
SJP.pl
stwarzający pozory demokratycznego; nibydemokratyczny
SJP.pl
typ świątyni w antycznej Grecji, odmiana dipterosu; pseudodypteros
SJP.pl
rzadko: słaby, marny, nieudany dowcip
SJP.pl
stwarzający pozory dowcipnego
SJP.pl
lekceważąco o słabym, marnym dyplomacie
SJP.pl
coś niesłusznie uważanego za dyskusję; quasidyskusja
SJP.pl
kobieta uważająca się za dziennikarkę, ale niezasługująca na to miano
SJP.pl
niesłusznie uważany za dziennikarski, pozornie dziennikarski
SJP.pl
osoba uważająca się za dziennikarza, ale niezasługująca na to miano
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, prekursor do produkcji metamfetaminy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;
Wiktionary
Pseudoefedryna – organiczny związek chemiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog występującej naturalnie efedryny. Jest substancją sympatykomimetyczną, powszechnie stosowaną w zapaleniach górnych dróg oddechowych w lekach bez recepty w postaci chlorowodorku lub siarczanu. Może być wyłącznym składnikiem terapeutycznym leku albo połączona z lekami przeciwhistaminowymi i przeciwbólowymi.
Wikipedia
(1.1) Dostępne na rynku środki zawierają tak duże ilości kodeiny, dekstrometorfanu i pseudoefedryny, że mogą wyeliminować objawy głodu narkotycznego u osób uzależnionych od opiatów, kokainy i amfetaminy.
Wiktionary
pozornie ekologiczny
SJP.pl
pozorna elegancja, nieudolne naśladowanie eleganckiego ubioru i sposobu bycia
SJP.pl
pozornie elegancki, niesłusznie uważany za elegancki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. prześwit w ścianie markujący emporę
Wiktionary
(1.1) Nad nawami bocznymi znajdują się pseudoempory, otwarte do wnętrza tryforiami, nad nimi zaś stosunkowo nieduże okna.
Wiktionary
rzecz. empora ż.
Wiktionary
(1.1) pseudogaleryjka
Wiktionary
1. utwór fałszywie podpisany, rozpowszechniony jako dzieło jakiejś znanej postaci;
2. dzieło o charakterze podobnym do pism Starego Testamentu, ale nienależące do pism kanonicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tekst, którego autorstwo jest nieprawdziwie przypisywane postaci historycznej;
(1.2) pismo przypominające stylistycznie teksty Starego Testamentu, lecz nienależące do niego
Wiktionary
(1.1) Nie można jej jednak uznać za pseudoepigraf, gdyż redaktorzy Księgi Ezechiela wyzyskali w niej, podobnie jak przy innych dziełach prorockich, różne źródła zawierające nauki proroka.
Wiktionary
rzecz. pseudoepigrafia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przypisanie autorstwa dzieła literackiego postaci historycznej, która dzieła tego nie stworzyła
Wiktionary
(1.1) "(…) Historyk religii nie ma żadnego powodu, by się na pseudoepigrafię oburzać; przecież poszukiwanie prawdy często przybierało formy awanturnicze, często wręcz z nią zrośnięte, a pseudoepigrafia była właśnie jedną z nich".
Wiktionary
rzecz. pseudoepigraf
przym. pseudoepigraficzny
Wiktionary
(1.1) pseudonimia
Wiktionary
osoba udająca specjalistę
SJP.pl
potocznie: obsesyjny, natarczywy fanatyk, prześladujący swojego idola; psychofan
SJP.pl
potocznie: obsesyjna, natarczywa fanatyczka, prześladująca swojego idola; psychofanka
SJP.pl
pozornie filozoficzny, niesłusznie uważany za filozoficzny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pogard. pretendujący do miana teorii filozoficznej, ale na to niezasługujący
Wiktionary
(1.1) (…) szuka się teraz łatwych wtajemniczeń Carlosa Castanedy i Paula Coelho, zamiast dzieł Mistrza Eckharta i Junga czyta się pseudofilozoficzne i pseudoantropologiczne modne bzdury.
Wiktionary
rzecz. pseudofilozofia ż., pseudofilozof m.
przysł. pseudofilozoficznie
Wiktionary
pozornie francuski, niesłusznie uważany za francuski; nibyfrancuski
SJP.pl
nieaktywny gen, który utracił zdolność kodowania białka
SJP.pl
Pseudogen – fragment kwasu deoksyrybonukleinowego, który – mimo podobieństwa do genów – nie jest funkcjonalny, tzn. nie koduje białek. Pseudogeny powstają w wyniku dezaktywacji genów danego gatunku w wyniku długotrwałej akumulacji mutacji.
Wikipedia
naśladujący gotyk, będący imitacją gotyku
SJP.pl
styl architektoniczny naśladujący gotyk, będący imitacją gotyku; nibygotyk
SJP.pl
naśladownictwo graffiti, pozbawione jego cech stylowych
SJP.pl
zaburzenie spostrzegania powstające bez odpowiednich bodźców zewnętrznych; omam rzekomy, halucynacja rzekoma
SJP.pl
hodowca zwierząt niemający uprawnień, niezapewniający zwierzętom należytych warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca pseudohodowlę; osoba rozmnażająca nierodowodowe psy lub koty w niewłaściwy sposób i bez należytej wiedzy
Wiktionary
(1.1) Pseudohodowcą nazywamy każdą osobę doprowadzającą do rozrodu psów bez rodowodu w celach zarobkowych. Osoby takie bardzo często traktują zwierzęta jak towar, a rozmnażanie ich jak świetny sposób na business.
(1.1) Niestety, polskie prawo nie zabrania rozmnażania nierodowodowych zwierząt dla zysku. Jedynym sposobem powstrzymania pseudohodowców jest zmniejszenie popytu na ich działalność.
Wiktionary
IPA: ˌpsɛwdɔxɔˈdɔft͡sa, AS: pseu̯doχodofca
Wiktionary
rzecz. pseudohodowla ż.
Wiktionary
hodowczyni zwierząt niemająca uprawnień, niezapewniająca zwierzętom należytych warunków
SJP.pl
niezarejestrowana hodowla zwierząt domowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewłaściwa hodowla (psów lub kotów) prowadzona bez uprawnień hodowlanych, najczęściej przez niekompetentną osobę;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Psy w pseudohodowlach często trzymane są w klatkach, ciemnych i ciasnych pomieszczeniach, piwnicach.
(1.1) Wczoraj Fundacja (…) przyjęła pod opiekę 20 pekińczyków ze zlikwidowanej pseudohodowli pod Otwockiem.
Wiktionary
IPA: ˌpsɛwdɔxɔˈdɔvla, AS: pseu̯doχodovla
Wiktionary
rzecz. pseudohodowca m.
Wiktionary
(1.1) fabryka szczeniąt / fabryka psów
Wiktionary
pozornie humanistyczny, niesłusznie uważany za humanistyczny
SJP.pl
pozornie humanitarny, niesłusznie uważany za humanitarny
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest ideą, wzniosłą myślą
SJP.pl
pozornie ideologiczny, niesłusznie uważany za ideologiczny
SJP.pl
lekceważąco: osoba stwarzająca pozory intelektualisty, niesłusznie uważana za intelektualistę
SJP.pl
lekceważąco: kobieta stwarzająca pozory intelektualistki, niesłusznie uważana za intelektualistkę
SJP.pl
lekceważąco: ogół zachowań osób usiłujących uchodzić za intelektualistów, a niemających do tego podstaw
SJP.pl
pozornie intelektualny, niesłusznie uważany za intelektualny
SJP.pl
lekceważąco:
1. grupa ludzi niedouczonych, aspirujących do miana osób wykształconych;
2. stwarzanie pozorów inteligencji
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia inteligentem, niesłusznie uważana za inteligenta
SJP.pl
kobieta stwarzająca pozory bycia inteligentką, niesłusznie uważana za inteligentkę
SJP.pl
stwarzający pozory jednobarwności; pozornie jednobarwny
SJP.pl
zbiór lub spis zbliżony budową do katalogu
SJP.pl
pogardliwie: osoba uczestnicząca w imprezach sportowych w celu wzniecania burd i bójek pośród widzów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. kibic (najczęściej piłki nożnej), którego głównym celem jest wszczynanie burd w czasie meczów i bezpośrednio po nich, zachowujący się agresywnie wobec kibiców innej drużyny, policji itp.; chuligan stadionowy
Wiktionary
Pseudokibic (inaczej chuligan stadionowy, potocznie "kibol", "szalikowiec") – osoba związana z subkulturą stadionową, uczestnicząca w zbiorowym naruszaniu prawa na obiektach sportowych, najczęściej na stadionach piłki nożnej. Mianem pseudokibiców określa się również osoby prowokujące do naruszenia prawa (bójek) i uczestniczące w tzw. ustawkach. Naruszają one prawo w sposób zbiorowy, często także zorganizowany (tworzą tzw. "bojówki").
Wikipedia
(1.1) Wydział do spraw Zwalczania Przestępczości Pseudokibiców realizuje zadania Komendy w zakresie rozpoznawania, rozpracowywania, ujawniania i zwalczania przestępstw i wykroczeń popełnianych w środowisku pseudokibiców […]
Wiktionary
(1.1) kibol
Wiktionary
charakterystyczny dla kierunku literackiego rozwijającego się na początku XIX wieku w Księstwie Warszawskim, odwołującego się do głównych założeń klasycyzmu francuskiego; pseudoklasyczny
SJP.pl
kierunek literacki rozwijający się na początku XIX wieku w Księstwie Warszawskim, odwołujący się do głównych założeń klasycyzmu francuskiego
SJP.pl
cechy typowe dla kierunku literackiego rozwijającego się na początku XIX wieku w Księstwie Warszawskim, odwołującego się do głównych założeń klasycyzmu francuskiego
SJP.pl
charakterystyczny dla kierunku literackiego rozwijającego się na początku XIX wieku w Księstwie Warszawskim, odwołującego się do głównych założeń klasycyzmu francuskiego; pseudoklasycystyczny
SJP.pl
przedstawiciel kierunku literackiego rozwijającego się na początku XIX wieku w Księstwie Warszawskim, odwołującego się do głównych założeń klasycyzmu francuskiego
SJP.pl
sposób zapisu algorytmu, który rezygnuje ze ścisłych reguł składniowych na rzecz prostoty i zachowuje strukturę typową dla kodu zapisanego w języku programowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
pozorny komfort; nibykomfort
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia komunistą, niesłusznie uważana za komunistę
SJP.pl
pozornie komunistyczny, niesłusznie uważany za komunistyczny; nibykomunistyczny
SJP.pl
pozornie konstytucyjny, niesłusznie uważany za konstytucyjny
SJP.pl
rzeźba powierzchni Ziemi zbliżona do rzeźby krasowej (krasu)
SJP.pl
o rzeźbie powierzchni Ziemi: zbliżona do rzeźby krasowej (krasu), ale różniąca się od niej sposobem powstania
SJP.pl
zapalenie krtani charakteryzujące się szczekającym kaszlem
SJP.pl
coś stwarzającego pozory kultury, niesłusznie uważanego za kulturę; nibykultura
SJP.pl
pozorne leczenie, czynności niesłusznie uważane za lecznicze
SJP.pl
kobieta udająca lekarkę, zajmująca się leczeniem bez odpowiednich kwalifikacji
SJP.pl
osoba udająca lekarza, zajmująca się leczeniem bez odpowiednich kwalifikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek podszywający się pod lekarza
Wiktionary
IPA: ˌpsɛwdɔˈlɛkaʃ, AS: pseu̯dolekaš
Wiktionary
(1.1) znachor
Wiktionary
pozornie lewicowy, niesłusznie uważany za lewicowy; nibylewicowy
SJP.pl
kierunek polityczny niesłusznie uważany za liberalizm, stwarzanie pozorów liberalizmu
SJP.pl
zaburzenie psychiczne polegające na bezwiednej skłonności do kłamania, opowiadania nieprawdziwych historii, bez intencji oszukania rozmówcy; kłamstwo patologiczne; zespół Delbrucka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. schorzenie objawiające się kompulsywnym opowiadaniem fałszywych historii
(1.2) rzad. żart. błędne objaśnienie pochodzenia wyrazu
Wiktionary
Pseudologia (inaczej pseudologia fantastica, mitomania, kłamstwo patologiczne, zespół Delbrücka, mitomania, pathological lying) – zaburzenie psychiczne objawiające się patologiczną skłonnością do opowiadania kłamstw najczęściej pod postacią zmyślonych opowiadań przedstawiających opowiadającego w korzystnym świetle.
Wikipedia
(1.1) mitomania
Wiktionary
w matematyce, informatyce: zbliżony charakterem do losowego, przypominający w pewnym stopniu losowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stat. będący lub związany z danymi generowanymi deterministycznie, jednak z pozoru nieodróżnialnymi od prawdziwie losowych
Wiktionary
(1.1) Prawie wszystkie stosowane generatory tworzą liczby pseudolosowe na podstawie funkcji rekurencyjnych wykorzystujących operator modulo.
Wiktionary
IPA: ˌpsɛwdɔlɔˈsɔvɨ, AS: pseu̯dolosovy
Wiktionary
rzecz. pseudolosowość ż.
przysł. pseudolosowo
Wiktionary
cecha czegoś mającego pewne cechy ludowe, naśladującego ludowość, ale niebędącego ludowym
SJP.pl
mający pewne cechy ludowe, naśladujący ludowość, ale niebędący ludowym; nibyludowy
SJP.pl
pozornie luksusowy, niesłusznie uważany za luksusowy; nibyluksusowy
SJP.pl
Pseudomalachit (znany także jako lunnit, ehlit, fosforokalcyt, trombolit, dyhydryt, prasyn, tagilit) – minerał bardzo rzadki, podobny do malachitu.
Minerał ten bywa nazywany także fosforokalcytem, lunnitem (od nazwiska chemika, Lunna) oraz ehlitem (od nazwy miejscowości Ehle w Niemczech, gdzie został odkryty).
Wikipedia
praktyki udające medycynę, pozbawione wiarygodnych podstaw naukowych
SJP.pl
stwarzający pozory medycznego, niesłusznie uważany za medyczny; paramedyczny
SJP.pl
zjawisko przybierania przez kryształy kształtu właściwego kryształom innego minerału
SJP.pl
twór krystaliczny, którego zewnętrzna postać nie odpowiada jego budowie wewnętrznej i składowi chemicznemu; kryształ fałszywy
SJP.pl
Pseudomorfoza (inaczej pseudomorfizm od gr. ψευδο "fałszywy" i μορφή "kształt") - zjawisko dziedziczenia formy zewnętrznej przez minerał wtórny lub agregat mineralny, który utworzył się w miejscu innego, pierwotnego minerału. Postać nowo powstałego minerału nawiązuje do wcześniej istniejącego kryształu, natomiast skład chemiczny i budowa wewnętrzna odpowiadają nowo utworzonemu minerałowi.
Wikipedia
pozornie narodowy, niesłusznie uważany za narodowy; quasinarodowy
SJP.pl
system teorii i metod błędnie uważanych za naukowe; niby-nauka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;
Wiktionary
Pseudonauka – zbiór twierdzeń, które aspirują do miana nauki, lecz nie spełniają jej podstawowych reguł, a w szczególności nie są oparte na metodzie naukowej i nie są intersubiektywnie weryfikowalne (nie mają oparcia w sprawdzalnych i możliwych do powtórzenia doświadczeniach).
Wikipedia
IPA: ˌpsɛwdɔ̃naˈwuka, AS: pseu̯dõnau̯uka
Wiktionary
rzecz. pseudonaukowość ż.
przym. pseudonaukowy
przysł. pseudonaukowo
Wiktionary
(1.1) paranauka
Wiktionary
osoba uważająca się za naukowca, ale niezasługująca na to miano
SJP.pl
cecha czegoś stwarzającego pozory naukowego, niesłusznie uważanego za naukowego
SJP.pl
stwarzający pozory naukowego, niesłusznie uważany za naukowy; quasinaukowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który będąc brednią, podszywa się pod naukę
Wiktionary
(1.1) Skuteczne przeciwstawianie się pseudonaukowym oszustwom możliwe będzie tylko w lepiej wykształconym społeczeństwie.
Wiktionary
rzecz. pseudonauka ż.
Wiktionary
przybrana lub nadana nazwa (np. imię, nazwisko) bądź znak (np. piktogram, kryptogram), których ktoś używa, aby ukryć swoje prawdziwe imię lub nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;
Wiktionary
Pseudonim (z ψευδώνυμος "pseudonymos", dosł. „pod fałszywym imieniem”; w skrócie: "ps." lub "pseud.") – indywidualna nazwa danej osoby, inna niż jej oficjalne imię i nazwisko.
Najczęściej pseudonim stosowany jest w celu ukrycia oficjalnych personaliów, czasami też jego nadanie ma ułatwić zapamiętanie jakiejś osoby lub ma podkreślać czyjeś cechy osobowe czy fizyczne.
Wikipedia
(1.1) 10 stycznia 1864 roku opublikowano w „Kurierze Niedzielnym” jego wiersz „Do Pegaza”, podpisany pseudonimem Jan w Oleju.
Wiktionary
IPA: psɛwˈdɔ̃ɲĩm, AS: pseu̯dõńĩm
Wiktionary
rzecz. pseudonimia ż., pseudonimizacja ż., pseudonimowanie n.
czas. pseudonimować ndk.
przym. pseudonimowy, pseudonimizacyjny, pseudonimiczny
Wiktionary
(1.1) skr. pseudo, ps., pseud.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przypisanie autorstwa dzieła literackiego postaci historycznej, która dzieła tego nie stworzyła
Wiktionary
(1.1) Termin "Tartar", jako miejsce "ciemnych lochów" dla odrzuconych, pojawia się wprawdzie w jego drugim liście (2 P 2, 4), istnieją jednak dość poważne przesłanki historyczne, które przemawiają za pseudonimią tego listu, czyli przeciwko autorstwu Piotra.
Wiktionary
rzecz. pseudonim mrz.
Wiktionary
(1.1) pseudoepigrafia
Wiktionary
przetwarzanie danych osobowych w taki sposób, by nie można ich było przypisać konkretnej osobie bez użycia dodatkowych informacji, które są przechowywane i zabezpieczone w innym miejscu
SJP.pl
Ps
Wikipedia
przetwarzać dane osobowe w taki sposób, by nie można ich było przypisać konkretnej osobie bez użycia dodatkowych informacji, które są przechowywane i zabezpieczone w innym miejscu
SJP.pl
stwarzający pozory nowatorskiego, niesłusznie uważany za nowatorski
SJP.pl
Pseudoodległość – odległość pomierzona jednostronnie. W przypadku geodezyjnych pomiarów odległości, proces ten następuje na drodze wysłania fali z instrumentu, odbicia od obiektu (lustra) i powrocie do instrumentu. W rzeczywistości zmierzona jest odległość dwa razy większa (tam i z powrotem). W przypadku pomiaru pseudoodległości (w systemach nawigacji satelitarnej) pomiar ten następuje tylko na drodze od nadajnika (satelity) do odbiornika.
Wikipedia
zachowanie pozornie odważne, niesłusznie uważane za odważne
SJP.pl
macierz pseudoodwrotna - uogólnienie pojęcia macierzy odwrotnej dla macierzy, które nie są kwadratowe lub które są osobliwe
SJP.pl
pozornie orientalny, niesłusznie uważany za orientalny; nibyorientalny
SJP.pl
pozornie partyzancki, niesłusznie uważany za partyzancki
SJP.pl
osoba stwarzająca pozory bycia patriotą, niesłusznie uważana za patriotę
SJP.pl
pozornie patriotyczny, niesłusznie uważany za patriotyczny
SJP.pl
rodzaj torbaczy
SJP.pl
Pseudopałanka ("Pseudocheirus") – rodzaj ssaków z podrodziny pseudopałanek (Pseudocheirinae) w obrębie rodziny pseudopałankowatych (Pseudocheiridae).
Wikipedia
w starożytnej Grecji: rodzaj świątyni, w której naos był otoczony jedną kolumnadą, usytuowaną w tej samej odległości, co zewnętrzna kolumnada dipterosu; fałszywy dipteros
SJP.pl
Pseudoperipteros (pseudoperypteros, pseudoperypter) – świątynia (czasami inny budynek) w starożytnym Rzymie.
Pseudoperipteros posiadał układ, gdzie kolumnadę dookoła naosu zastąpiono półkolumnami wtopionymi w ścianę izby (celli).
Wikipedia
liczby pseudopierwsze - liczby naturalne spełniające niektóre własności charakteryzujące liczby pierwsze, ale niebędące liczbami pierwszymi
SJP.pl
kurczliwa wypustka plazmatyczna występująca u niektórych pierwotniaków oraz w niektórych komórkach zwierząt wielokomórkowych; nibynóżka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba pragnąca uchodzić za poetę, a niemająca do tego żadnych podstaw; nibypoeta
SJP.pl
lekceważąco: marny polityk
SJP.pl
pozornie polski, niesłusznie uważany za polski; nibypolski
SJP.pl
pozornie poprawny, niesłusznie uważany za poprawny
SJP.pl
lekceważąco: marny poseł
SJP.pl
rzadko: udawana, nieautentyczna postawa
SJP.pl
pozornie postępowy, niesłusznie uważany za postępowy
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest pracą; nibypraca
SJP.pl
pozornie zgodny z prawem, niesłusznie uważany za zgodny z prawem
SJP.pl
pozornie profilaktyczny, niesłusznie uważany za profilaktyczny; nibyprofilaktyczny
SJP.pl
referendum niemające mocy prawnej
SJP.pl
pozorna, udawana reforma
SJP.pl
ruch lub ideologia mające cechy religii
SJP.pl
Pseudoreligia – pojęcie bliskoznaczne terminowi "antyreligia". Przedrostek "pseudo-" (z gr. "nieprawdziwy") wskazuje brak cech, które pozwalałyby sklasyfikować określone zjawisko jako religię, przy jednoczesnym spełnianiu pewnych kryteriów religii.
Autorzy katoliccy posługują się terminem "pseudoreligia" w znaczeniu pejoratywnym np. w odniesieniu do ruchu New Age, ezoteryki, różnych form okultyzmu itp. Chcą w ten sposób pokazać, że zjawiska takie są jedynie namiastką prawdziwej religii.
Wikipedia
pozornie religijny, niesłusznie uważany za religijny
SJP.pl
pozornie rewolucyjny, niesłusznie uważany za rewolucyjny
SJP.pl
rodzina niespełniająca podstawowych warunków i funkcji definiujących normalną rodzinę; nibyrodzina
SJP.pl
pozornie romantyczny, niesłusznie uważany za romantyczny; niby-romantyczny
SJP.pl
pozornie rynkowy, niesłusznie uważany za rynkowy
SJP.pl
płaski ryzalit, nieznacznie wystający przed lico sąsiadującej ściany
SJP.pl
powierzchnia obrotowa utworzona przez obrót traktrysy (krzywej, której odcinek stycznej od punktu styczności do określonej prostej ma stałą długość) wokół jej asymptoty
SJP.pl
Pseudosfera – powierzchnia obrotowa utworzona przez obrót traktrysy wokół jej asymptoty. Była analizowana przez Eugenio Beltramiego w 1868 roku.
Oznaczając przez formula_1 maksymalną odległość punktów tej powierzchni od jej osi (tzw. promień pseudosfery), dostaniemy dla pseudosfery:
Wikipedia
wielkość liczbowa zachowywana w przesunięciu równoległym i obrocie układu współrzędnych, ale zmieniająca znak przy zmianie zwrotu każdej osi na przeciwny
SJP.pl
Pseudoskalar – wielkość liczbowa zachowywana w przesunięciu równoległym i obrocie układu współrzędnych, ale zmieniająca znak przy zmianie zwrotu każdej osi na przeciwny.
W teorii algebr Clifforda nad "n"-wymiarową przestrzenią liniową z bazą formula_1 "przestrzenią pseudoskalarów" jest jednowymiarowa przestrzeń rozpięta na iloczynie formula_2.
Wikipedia
pszczoła z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
pozornie socjalistyczny, niesłusznie uważany za socjalistyczny; nibysocjalistyczny
SJP.pl
pozornie socjologiczny, niesłusznie uważany za socjologiczny
SJP.pl
technika ingerencji w obraz fotograficzny, polegająca na częściowym powtórnym odwróceniu tonów obrazu negatywowego na pozytywowy; zjawisko Sabattiera
SJP.pl
kopalny gatunek roślin z gromady paprotników
SJP.pl
technika przetwarzania zapisu monofonicznego na zapis dający złudzenie stereofonicznego
SJP.pl
mieszanina jednego lub kilku metali albo stopów z tworzywami niemetalicznymi, stosowana jako tworzywo łożyskowe
SJP.pl
w mineralogii: występowanie kryształów minerałów w postaciach pozorujących wyższą symetrię niż symetria rzeczywista sieci przestrzennej tych kryształów; symetria fałszywa
SJP.pl
osoba uważająca się za teoretyka, ale niezasługująca na to miano
SJP.pl
rozumowanie mające wyłącznie pozory teorii naukowej
SJP.pl
osoba podająca się za terapeutę bez odpowiednich kwalifikacji lub uprawnień
SJP.pl
nienaukowa, nieskuteczna forma leczenia
SJP.pl
nazwa nitkowatych, splecionych i częściowo pozrastanych ze sobą grup komórek o dużych przestworzach międzykomórkowych, tworzących ciało roślin niższych; tkanka rzekoma, plektenchyma
SJP.pl
nienowotworowa przestrzeń jamista wypełniona płynem; torbiel rzekoma
SJP.pl
osoba udająca, naśladująca turystę
SJP.pl
mający wyłącznie z pozoru charaktery turystyczny
SJP.pl
działalność, która tylko z pozoru mogłaby być uznana za turystykę, mająca zwykle niewiele wspólnego z turystyką
SJP.pl
osoba uważająca się za uczonego, ale niezasługująca na to miano; nibyuczony
SJP.pl
izomer urydyny używany w tworzeniu szczepionek
SJP.pl
pozorne usprawiedliwienie mające zastąpić usprawiedliwienie odwołujące się do rzeczywistych przesłanek
SJP.pl
zmiana, która tylko z pozoru służy poprawie funkcjonowania czegoś
SJP.pl
wielkość fizyczna, która przy ciągłych transformacjach układu odniesienia (takich jak translacja lub obrót) przekształca się jak wektor, natomiast przy odbiciu zwierciadlanym i symetrii środkowej transformuje się odmiennie
SJP.pl
Pseudowektor (wektor osiowy) – wielkość fizyczna, która przy ciągłych transformacjach układu odniesienia (takich jak translacja lub obrót) przekształca się jak wektor, natomiast przy odbiciu zwierciadlanym i symetrii środkowej transformuje się odmiennie (np. zmienia zwrot wektora).
Wikipedia
nierzetelna, nieprawdziwa wiedza o kimś lub czymś
SJP.pl
sztucznie wytworzona cząstka wirusowa bez zdolności do pełnej replikacji
SJP.pl
wybory, których wynik jest sfałszowany; farsa wyborcza
SJP.pl
pozornie wykwintny, niesłusznie uważany za wykwintny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. twór językowy pozbawiony treści, choć często poprawnie zbudowany, zgodnie z regułami danego języka
Wiktionary
rzecz. wyraz m., wyrażanie n., wyrażenie n., wyrazistość ż.
czas. wyrażać ndk., wyrazić dk.
przym. wyrazowy, wewnątrzwyrazowy, wyraźny
przysł. wyraziście
Wiktionary
pozornie wytworny, niesłusznie uważany za wytworny
SJP.pl
lekceważąco: marny wytwórca
SJP.pl
coś, co tylko z pozoru jest zabytkiem; nibyzabytek
SJP.pl
osoba uważająca się za znawcę, ale niezasługująca na to miano; nibyznawca
SJP.pl
kobieta uważająca się za znawcę, ale niezasługująca na to miano
SJP.pl
przedstawiciel rodziny wczesnotriasowych archozaurów
SJP.pl
rodzina wczesnotriasowych archozaurów
SJP.pl
związek pozorny, nieformalny lub pozorujący prawdziwą relację
SJP.pl
pozornie łaciński, niesłusznie uważany za łaciński
SJP.pl
pozornie średniowieczny, niesłusznie uważany za średniowieczny
SJP.pl
kobieta mająca uchodzić za czyjąś żonę
SJP.pl
przymiotnik od: pies
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do psa
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący psa, określający psa, używany przy psie
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla psa, mający cechy psa
rzeczownik, rodzaj nijaki
(4.1) dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;
(4.2) hist. litera wczesnej cyrylicy pochodząca od psi (4.1), ѱ;
forma rzeczownika.
(5.1) daw. (dziś gwara.) M. i W. lm. od: pies
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z budy wyglądała psia morda.
(3.1) Pan resztę za psie pieniądze sprzedajesz zagranicy!
(4.1) W mechanice kwantowej literą psi oznacza się funkcję falową.
(5.1) Albowiem obstąpili mię psi mnodzy: zbór złośników obiegł mię: przebodli ręce moje i nogi moje.
Wiktionary
IPA: pʲɕi, AS: pʹśi
Wiktionary
(1.1) rzecz. pies mzw., psina ż., psinka ż.
(1.1) przysł. psio
Wiktionary
(1.1-3.1) przest. pieski, sobaczy
Wiktionary
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, pieseniek, psina, psinka, piesio, psiuniek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: psiak
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕat͡ʃɛk, AS: pʹśaček
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., pies m., piesek m., pieseczek m., psiak m., psiarnia ż., psiarz m., psina ż., psinka ż., psioczenie n., piesio mzw.
przym. pieski, psi
czas. psioczyć
Wiktionary
(1.1) psina, psinka
Wiktionary
(r. żeński) wyzwisko kierowane do kobiet; psiajucha, psianoga, psiawiara
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) eufem. przekleństwo
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(2.1) eufem. wyzwisko
Wiktionary
(1.1) psiajucha
(2.1) psiajucha
Wiktionary
(r. męski) osoba, której postępowanie nie jest akceptowane przez mówiącego; osoba deprecjonowana przez mówiącego
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) eufem. przekleństwo
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(2.1) eufem. wyzwisko
Wiktionary
(1.1) Psiajucha, znów zapomniałem o najważniejszym.
Wiktionary
(1.1) psiadusza, psiakrew
(2.1) psiadusza, psiakrew
Wiktionary
1. mały pies; psię, szczenię, szczeniak;
2. potocznie: niejadalny grzyb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) młody pies
(1.2) pieszcz. pies
(1.3) pot. niejadalny grzyb kapeluszowy
Wiktionary
(1.1) Weźmy jakiegoś psiaka ze schroniska.
(1.3) Powyrzucałam Filipowi psiaki z koszyka.
Wiktionary
IPA: pʲɕak, AS: pʹśak
Wiktionary
rzecz. pies mzw., psiarnia ż., psiarz mos., psina ż., psinka ż., piesek mzw.
:: zdrobn. psiaczek mzw.
przym. psi
czas. psioczyć ndk.
Wiktionary
(1.1) piesek, piesio, psiaczek
(1.3) psi grzyb
Wiktionary
łagodne przekleństwo; psiadusza, psiajucha, psiakość, psianoga, psiakrew, psiamać, psiawiara
SJP.pl
łagodne przekleństwo; psiadusza, psiajucha, psiakostka, psianoga, psiakrew, psiamać, psiawiara
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) delikatne przekleństwo
Wiktionary
(1.1) Julek poczuł zazdrość. To nie miało sensu, że właśnie niezdarna Ula poratowała tajemniczego przybysza, wykazując w dodatku zręczność i przedsiębiorczość – Psiakość! – zaklął z cicha.
Wiktionary
(1.1) psiakrew
Wiktionary
łagodne przekleństwo; psiadusza, psiajucha, psiakostka, psiakość, psianoga, psiamać, psiawiara
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …powtarzany jako przekleństwo, wyraz raczej bez wulgarnego, czy grubiańskiego wydźwięku, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu lub partykuła emfatyczna (bezpośrednio po wyrazie, który mówca chce podkreślić)
Wiktionary
(1.1) A jednak dobrze jest, wszystko jest dobrze. Co? – może nie? Dobrze jest psiakrew, a kto powie, że nie, to go w mordę!
Wiktionary
IPA: pʲɕaˈkrɛf, AS: pʹśakref
Wiktionary
wykrz. war. psia krew
Wiktionary
(1.1) psiakość, psiamać, psiadusza, psiajucha, cholera, do diabła
Wiktionary
łagodne przekleństwo; psiadusza, psiajucha, psiakostka, psiakość, psianoga, psiakrew, psiawiara
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) eufem. przekleństwo wyrażające niezadowolenie, zaskoczenie, zdenerwowanie
Wiktionary
(1.1) eufem. cholera!, cholewa!, choroba!, holender!, psiakość!, psiakrew!, psiajucha!; wulg. kurwa mać!
Wiktionary
roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych, występująca w wielu gatunkach, w Polsce najbardziej pospolita psianka słodkogórz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Solanum|ref=tak., roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;
Wiktionary
Psianka ("Solanum" L.) – rodzaj z rodziny psiankowatych. Obejmuje ok. 1200–1400–1700 gatunków roślin (jeden z kilkunastu najbardziej zróżnicowanych gatunkowo rodzajów wśród okrytonasiennych). Są one szeroko rozprzestrzenione – rodzaj jest kosmopolityczny, przy czym najbardziej jest zróżnicowany w Ameryce Środkowej i Południowej. Liczne gatunki zostały szeroko rozprzestrzenione jako gatunki uprawne lub zawleczone.
Wikipedia
IPA: ˈpʲɕãnka, AS: pʹśãnka
Wiktionary
rzecz. psiankowate lm nm., psiankowce lm nm.
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu psiankowców, licząca ponad 2400 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Solanaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin z rzędu psiankowców;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Do rodziny psiankowatych należy wiele ważnych roślin użytkowych.
Wiktionary
rzecz. psianka ż., psiankowce lm nm.
Wiktionary
o cechach psiankowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Solanales|Dumort.|ref=tak., rząd roślin okrytonasiennych należący do kladu astrowych;
Wiktionary
Psiankowce ("Solanales" Dumort.) – rząd roślin okrytonasiennych należący do kladu astrowych (ang. "asterids") czy też szeroko ujmowanego nadrzędu astropodobnych "Asteranae". W obrębie rzędu wyróżnia się 5 rodzin obejmujących 165 rodzajów z ok. 4125 gatunkami. Rośliny tu należące wyodrębniły się ok. 76–78 milionów lat temu (według niektórych analiz mogą być starsze).
Wikipedia
(1.1) Psiankowce charakteryzują się szczytowym kwiatostanem.
Wiktionary
rzecz. psianka ż., psiankowate lm nm.
Wiktionary
miniarka psiankowianka - gatunek muchówki z rodziny miniarkowatych
SJP.pl
(r. żeński) kobieta, której postępowanie nie jest akceptowane przez mówiącego; kobieta deprecjonowana przez mówiącego
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) eufem. używany jako przekleństwo
Wiktionary
(1.1) Psianoga, chyba nie zdążymy!
Wiktionary
(1.1) w mordę jeża, kurza stopa, kurza twarz, kurka wodna, kurczę blade, kurczę pieczone, kuźwa, kurde, kurdebalans, kurdefelek, kurdemol, kurna chata, kurna olek, kurtka na wacie, kurza melodia, jasna ciasna, jasny gwint, holender, choroba, choroba jasna, psiakość, psiakrew, psiamać, w mordę jeża, w mordkę jeża
Wiktionary
osoba, której postępowanie nie jest akceptowane przez mówiącego; osoba deprecjonowana przez mówiącego
SJP.pl
poufale, żartobliwie: przyjaciółka; psiapsiółka, psiapsióła, psiapsia
SJP.pl
poufale, żartobliwie: przyjaciółka; psiapsiółka, psiapsióła, psiapsi
SJP.pl
żartobliwie: mały piesek
SJP.pl
poufale, żartobliwie: przyjaciółka; psiapsiółka, psiapsia, psiapsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. przyjaciółka
Wiktionary
(1.1) W czasie nocki u psiapsióły oglądałyśmy serial dla innej grupy wiekowej.
Wiktionary
zdrobn. psiapsiółka
Wiktionary
poufale, żartobliwie: przyjaciółka; psiapsióła, psiapsia, psiapsi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. przyjaciółka
Wiktionary
(1.1) Gdzieś kupiła te czerwonobrązowe pantofle, psiapsiółko?
Wiktionary
rzecz. przyjaźń ż.
Wiktionary
(1.1) żart. psiapsióła; neutr. przyjaciółka; przest. kuma, kumoszka, kumcia
Wiktionary
1. niska murawa z panującą gęstokępkową trawą - bliźniczką psią trawką, występująca na jałowych i zakwaszonych glebach, użytkowana głównie jako ubogie pastwisko dla owiec;
2. potocznie: wielbicielka psów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. miłośniczka psów
(1.2) gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕara, AS: pʹśara
Wiktionary
rzecz. arcypies mzw., psiarz m., psiarnia ż., pies m., psiarstwo n.
przym. psi
Wiktionary
pomocnik łowczego i dojeżdżacza, opiekujący się psami myśliwskimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba sprawująca opiekę nad psami myśliwskimi
Wiktionary
rzecz. pies mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) psiarek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. psiarczyk.
Wiktionary
1. gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych; bliźniczka psia trawka, psia trawka;
2. potocznie: miłośniczka psów;
3. regionalnie: mleczaj rudy - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. posp. miłośniczka psów
Wiktionary
1. pomieszczenie dla psów myśliwskich lub hodowlanych;
2. gromada psów myśliwskich;
3. pogardliwie: policja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie dla psów myśliwskich lub hodowlanych
(1.2) łow. zgraja psów myśliwskich
(1.3) środ. obraź. policja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpʲɕarʲɲa, AS: pʹśarʹńa
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., psiaczek mzw., arcypies mzw., psiur mzw., pies m., piesek m., pieseczek m., psina ż., psinka ż., psiak m., psiątko n., psisko m., psica ż., psiarstwo n., psiarz m., psiara ż., psiarczyk m., psowate nmos., psioczenie n., psar mos.
czas. psioczyć ndk.
przym. psi, pieski, psowaty
Wiktionary
1. potocznie:
a) pewna liczba psów domowych; psiarnia;
b) kynologia (nauka o psach);
2. pogardliwie:
a) ogół miłośników psów;
b) policja, policjanci; psiarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół miłośników psów
(1.2) daw. sfora psów
(1.3) pot. kynologia
(1.4) zamiłowanie do psów
Wiktionary
rzecz. psiara ż., psiarnia ż.
Wiktionary
1. miłośnik psów;
2. hodowca psów;
3. dawniej: łowczy zajmujący się hodowlą i tresurą psów myśliwskich na potrzeby dworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. służebny zajmujący się hodowlą i tresurą psów na potrzeby monarchy w średniowieczu
(1.2) pot. posp. miłośnik psów
(1.3) pot. posp. właściciel psa
(1.4) pot. policjant
Wiktionary
Ps
Wikipedia
IPA: pʲɕaʃ, AS: pʹśaš
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., psiur mzw., psar mos., psioczenie n., psiara ż., pies m., psowate nmos. lm., psiarnia ż., psica ż., psiątko n., psina ż., piesek m., psiaczek m., psinka ż., pieseczek m., psiak m., psisko n.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
czas. psioczyć
Wiktionary
(1.1) psarz, psar
Wiktionary
(r. męski) osoba, której postępowanie nie jest akceptowane przez mówiącego; osoba deprecjonowana przez mówiącego
SJP.pl
suka;
1. potocznie: samica psa;
2. obraźliwie o kobiecie; sucz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. samica psa
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., pies m., piesek mzw., psiarnia ż., psiarz m., psina ż., psinka ż., psioczenie n.
przym. psi
czas. psioczyć
Wiktionary
(1.1) suka
Wiktionary
żartobliwie: pies, który jest traktowany jako dziecko, zwykle przez parę, która nie ma dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) neol. (iron. lub żart.) pies, który spełnia rolę dziecka w rodzinie
Wiktionary
(1.1) Jak wszyscy szanowani właściciele psów my też obchodziliśmy Dzień Psiecka, fakt, że z małym opóźnieniem ale obchodzone było!
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕɛt͡skɔ, AS: pʹśecko
Wiktionary
żartobliwie: tracić na znaczeniu, na wartości; marnieć, podupadać, schodzić na psy
SJP.pl
psiknięcie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. …służący do przeganiania kota
(1.2) dźwięk. …nazywający kichnięcie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kichnięcie
Wiktionary
IPA: pʲɕik, AS: pʹśik
Wiktionary
rzecz. psikus mrz., psikawka ż., psiknięcie n., psikanie n., wypsikanie n., napsikanie n., popsikanie n.
czas. psiknąć dk., psikać ndk., wypsikać dk., napsikać dk., popsikać dk.
wykrz. apsik, a psik
Wiktionary
(1.1) a kysz!
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: psikać
Wiktionary
potocznie:
1. sprej, rozpylacz;
2. zabawka do polewania wodą; psikawka, sikawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynność polegajaca na polewaniu wodą
Wiktionary
wykrz. psik
rzecz. psik mrz., psikawka ż.
Wiktionary
potocznie: zabawka do polewania wodą; psikacz, sikawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabawka do psikania, używana zwykle w śmigus-dyngus lub podczas zabaw w wodzie
Wiktionary
rzecz. psikus mrz., psiknięcie n., psikanie n., wypsikanie n., napsikanie n., popsikanie n., psik mrz.
czas. psiknąć dk., psikać ndk., wypsikać dk., napsikać dk., popsikać dk.
wykrz. psik, apsik, a psik
Wiktionary
1. rozpryskiwać płyn na kogoś lub coś;
2. kichać
SJP.pl
1. opryskać kogoś lub coś płynem;
2. kichnąć
SJP.pl
kawał, żart, figiel, psota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. coś zrobione dla żartu
Wiktionary
Psikus, figiel lub kawał – czynność wykonana w celu zrobienia komuś dowcipu lub dla zabawy i rozrywki, po to, aby zakpić z kogoś. Osoba robiąca innym tego rodzaju żarty nazywana jest kawalarzem.
W wielu kulturach zachodnich podczas prima aprilis, obyczaju obchodzonego corocznie 1 kwietnia, dokonywane są różnego rodzaju nieszkodliwe psikusy.
Wikipedia
(1.1) Podporucznik Dariusz Sianecki, dwudziestoparoletni chłopak, który dopiero niedawno skończył szkołę oficerską, uśmiechnął się jak uczeń, który zrobił nauczycielowi szczególnie śmiesznego psikusa.
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕikus, AS: pʹśikus
Wiktionary
wykrz. psik
rzecz. psik mrz., psikawka ż.
Wiktionary
(1.1) psota, figiel, żart
Wiktionary
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, psiaczek, piesio, psinka, psiuniek, pieseniek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: pies
(1.2) pot. rzad. spoż. mięso z psa
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pieszcz. zdrobn. od: pies
Wiktionary
Psina ("Cyna", dawniej również "Cynna"; niem. "Zinna", [], czes. "Cina" lub "Pština") – rzeka, lewy dopływ Odry o długości 52,56 km.
Rzeka przepływa przez województwo opolskie i śląskie. Jej źródła znajdują się w okolicy Gołuszowic. Płynie przez Głubczyce, Baborów, Grobniki. Za miejscowością Bieńkowice wpływa do Odry. Jej prawymi dopływami są Troja i Biała Woda
Wikipedia
(1.1) Siwa, wierna psina tak mnie pilnuje, żebym nigdzie bez niej nie poszedł.
(1.2) W takim jednak wypadku nie jest zrozumiałe, dlaczego wyraz psina (por. ros. псина) utworzony od nazwy zwierzęcia niejadalnego może obok znaczenia ekspresywnego oznaczać również mięso odpowiedniego zwierzęcia.
(1.2) (…) jako więzień w tiurmie krasnojarskiej, gdzie ku mojemu zdziwieniu dawano czasem zupę z mięsem (rzekomo baranim), nieraz jadłem psinę.
(2.1) Nieszczęsny psina spał w nim twardym snem istoty zszokowanej.
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕĩna, AS: pʹśĩna
Wiktionary
rzecz. pies m., psowate nmos., psiarnia ż., psiarz m., psica ż., psiątko n., piesek m., psiaczek m., psinka ż., pieseczek m., psiak m., psisko n., Piesiewicz ż./mos.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
Wiktionary
(1.1) psinka, piesek, pieseczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. pomieszczenie, w którym trzyma się psy, psiarnia
Wiktionary
Psiniec (nazwa oboczna Kolonowicki) – potok na ziemi prudnickiej, w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, powiecie prudnickim. Dopływ rzeki Biała, długości 8,15 km. Przepływa przez gminy Prudnik i Biała.
Źródło potoku znajduje się na gruntach gminy Prudnik, pomiędzy wsiami Rudziczka i Laskowiec, na północ od miasta Prudnik. Przepływa w rejonie Laskowca, Kolnowic i Miłowic[]. W granicach administracyjnych miasta Biała uchodzi do rzeki Biała, będącej dopływem Osobłogi.
Wikipedia
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, psiaczek, psina, piesio, psiuniek, pieseniek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: psina
Wiktionary
Psinka (zwana też "Cyną", niem. "Mühlgraben") – sztuczny kanał, który został wybudowany najprawdopodobniej przez Flamandów. Dawniej biegł spod Bieńkowic do Raciborza, zaopatrując miasto w wodę pozyskiwaną z koryta Psiny. Został zasypany w latach 1969-70. Do dziś przetrwał jedynie ślad suchego koryta między Bieńkowicami i Studzienną, południową dzielnicą Raciborza. Kanał uznawany jest za pierwszy potwierdzony źródłowo wodociąg na Górnym Śląsku.
Wikipedia
IPA: ˈpʲɕĩnka, AS: pʹśĩnka
Wiktionary
rzecz. pies mzw., psowate lm nm., psiarnia ż., psiarz mos., psica ż., psiątko n., psina ż.
:: zdrobn. piesek mzw., psiaczek mzw., pieseczek mzw.
:: zgrub. psiak mzw., psisko n.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
czas. psioczyć ndk.
Wiktionary
(1.1) piesek, psina, pieseczek
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób psi
Wiktionary
rzecz. pies mzw.
:: zgrub. psisko n.
przym. psi
czas. psioczyć ndk.
Wiktionary
1. potocznie: żeński organ płciowy; pipa, picza, brocha, kuciapa;
2. potrawa kuchni lubelskiej, z ziemniaków i zaparzonej mąki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) głośne wyrażanie swojego niezadowolenia z kogoś lub z czegoś; narzekanie na kogoś lub na coś
Wiktionary
rzecz. pies mzw., piesek mzw., psowate nmos., psiarnia ż., psiarz mos., psica ż., psiątko n., psina ż., psiaczek mzw., psinka ż., pieseczek mzw., psiak mzw., psisko n., piechol mzw., napsioczenie n., popsioczenie n., Piesiewicz ż./mos.
czas. psioczyć ndk., napsioczyć dk., popsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
Wiktionary
kląć, przeklinać, obrażać kogoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) głośno wyrażać swoje niezadowolenie z kogoś lub z czegoś; narzekać na kogoś lub na coś
Wiktionary
(1.1) Ludzie oczekujący na opóźniony pociąg, coraz głośniej psioczyli na PKP.
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pʹśočyć
Wiktionary
rzecz. pies mzw., piesek mzw., psowate nmos., psiarnia ż., psiarz mos., psica ż., psiątko n., psina ż., psiaczek mzw., psinka ż., pieseczek mzw., psiak mzw., psisko n., piechol mzw., psioczenie n., napsioczenie n., popsioczenie n., Piesiewicz ż./mos.
czas. napsioczyć dk., popsioczyć dk.
przym. psi, psowaty, pieski
przysł. psio
Wiktionary
(1.1) narzekać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mit. fantastyczna istota mająca ciało człowieka i głowę psa, żyjąca według średniowiecznych legend w odległych krainach
Wiktionary
(1.1) Powiadano, że psiogłowcy są drapieżnikami – żywią się mięsem psów, a i człowiekiem nie pogardzą.
Wiktionary
IPA: pʲɕɔɡˈwɔvʲjɛt͡s, AS: pʹśogu̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) cynocefal, psiogłowy
Wiktionary
boa psiogłowy - wąż dusiciel z podrodziny boa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. trujący grzyb
Wiktionary
akceptujący obecność psów
SJP.pl
[czytaj: psjoniczny] związany z psioniką - ogółem zjawisk paranormalnych (telepatią, psychokinezą, prekognicją itd.)
SJP.pl
[czytaj: psjonika] ogół zjawisk paranormalnych (telepatia, psychokineza, prekognicja itd.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sf. psych. wspólne określenie dla zjawisk paranormalnych;
Wiktionary
Psionika, w skrócie (Ψ, ψ) – w parapsychologii wspólne określenie wszystkich zjawisk paranormalnych. Zostało wprowadzone w 1943 roku przez Roberta Thoulessa i Bertolda Paula Wiesnera.
Wikipedia
(1.1) Ich podstawowe narzędzie – psionika – jest wyraźnie słabsze niż na tym samym poziomie magia dla czarodzieja.
Wiktionary
rzecz. psionik m., psioniczka ż.
przym. psioniczny
przysł. psionicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zły owoc
Wiktionary
słowo o odcieniu dźwiękonaśladowczym, określające oddawanie moczu
SJP.pl
potocznie: oddawać mocz; siusiać, robić siusiu
SJP.pl
zgrubienie od: pies; z politowaniem lub współczuciem o wynędzniałym psie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od pies
Wiktionary
(1.1) Przed domem powitało nas psisko merdające ogonem.
Wiktionary
IPA: ˈpʲɕiskɔ, AS: pʹśisko
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., pies mzw., psiarnia ż., psiarz mos., psina ż., psinka ż., piesek mzw., psioczenie n., piesio mzw.
przym. psi, pieski
czas. psioczyć ndk.
przysł. psio
Wiktionary
rodzaj prymitywnego dinozaura z grupy ceratopsów
SJP.pl
Ps
Wikipedia
rodzina dinozaurów z grupy ceratopsów
SJP.pl
Psitakozaury (Psittacosauridae) – rodzina dinozaurów z grupy ceratopsów ("Ceratopsia")
Były to niewielkie (do 2 m długości), roślinożerne dinozaury. Żyły w Azji w okresie kredy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eufem. cipka
Wiktionary
(1.1) Mówili, że od tego zrobił mu się niebieski siurek, a jej psitka większa.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) białystok. mały pies
Wiktionary
potocznie: wypuszczać strumień jakiegoś płynu z pojemnika z rozpylaczem; psikać
SJP.pl
potocznie: wypuścić strumień jakiegoś płynu z pojemnika z rozpylaczem; psiknąć
SJP.pl
potocznie: pies
SJP.pl
pieszczotliwie: pies; psiutek, piesio, psiak, psiaczek, psina, psinka
SJP.pl
pieszczotliwie: pies; psiutek, psiunia, psiak, psiaczek, psina, psinka, piesio, pieseniek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. pies
Wiktionary
rzecz. piesio mzw.
Wiktionary
potoczne zgrubienie od: pies; psisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. pies
Wiktionary
(1.1) Taki był psiur z niego na baby i taki sługus swojego pana.
(1.1) Na wielkim czarnym karczychu psiura widać metalową obrożę, ale nie ma nikogo, żadnego ludzia, który krzyknąłby na niego do nogi, waruj czy coś innego, co tam krzyczy się do psiurów.
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., pies mzw., psiarnia ż., psiarz mos., psina ż., psinka ż., piesek mzw., psioczenie n., piesio mzw.
przym. psi, pieski
czas. psioczyć ndk.
przysł. psio
Wiktionary
(1.1) psisko
Wiktionary
pieszczotliwie: pies; psiak, psiaczek, psina, psinka, piesio, psiunia, psiuniek, pieseniek
SJP.pl
bylina z rodziny liliowatych (kosmopolitycznych roślin jednoliściennych), kwitnie w maju i czerwcu
SJP.pl
Psiząb ("Erythronium" L.) – rodzaj roślin z rodziny liliowatych obejmujący około 30 gatunków występujących w chłodniejszych i żyznych lasach Ameryki Północnej, północnych Chinach (Liaoning, Jilin), Korei, Japonii, Kazachstanie oraz w azjatyckiej części Rosji. Nazwa rodzajowa odnosi się do kształtu cebul, który faktycznie przypomina psie zęby. Gatunkiem typowym jest "Erythronium dens-canis" L.
Wikipedia
pieszczotliwe zdrobnienie od: psię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: psię
(1.2) pieszcz. mały piesek, szczeniak
Wiktionary
(1.2) Na wycieraczce siedziało drżące psiątko.
Wiktionary
rzecz. pies mzw./mos., psię n., psina ż., piesunio n.
przym. psi
przysł. psio
Wiktionary
(1.2) psię, psina
Wiktionary
młode psa; szczenię, szczeniak, psiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. młody piesek, szczenię
Wiktionary
rzecz. psiątko n., pies mzw., psinka ż.
przym. psi
przysł. psio
Wiktionary
(1.1) szczenię
Wiktionary
1. Polskie Stowarzyszenie Jazzowe, stowarzyszenie działające od roku 1969, zrzeszające polskich dżezmenów;
2. Posłaniec Serca Jezusowego, miesięcznik katolicki wydawany od roku 1872
SJP.pl
mieszkaniec Pskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pskowa; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) W lutym 1217 roku nowogrodzianie i pskowianie ścigając rabujących Litwinów dotarli do Estonii, gdzie doszło do starć z Niemcami, w wyniku których zawarto rozejm z mistrzem Volquinem (…).
Wiktionary
rzecz. Psków mrz.
:: fż. pskowianka ż.
przym. pskowski
Wiktionary
mieszkanka Pskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pskowa; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Psków mrz.
:: fm. pskowianin mos.
przym. pskowski
Wiktionary
przymiotnik od: Psków (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pskowem, dotyczący Pskowa
Wiktionary
(1.1) Na mocy układu z Tartu w skład Estonii wchodzą ziemie dzisiejszego rejonu peczorskiego (obwód pskowski) i Iwangorod (obwód leningradzki).
Wiktionary
IPA: ˈpskɔfsʲci, AS: pskofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Psków m., pskowianin mos., pskowianka ż.
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;
Wiktionary
Psków ( Псков, Pskow) – miasto w Rosji nad rzeką Wielikają, stolica obwodu pskowskiego, w 2020 roku liczyło 210,3 tys. mieszkańców, liczne zabytki: kreml, cerkwie, pałace.
Wikipedia
(1.1) Przewyższając energią i talentami wojennymi stryja właściwie kierował obroną Pskowa. (Oblężenie Pskowa)
Wiktionary
IPA: pskuf, AS: pskuf
Wiktionary
rzecz. pskowianin mos., pskowianka ż., Pskowszczyzna ż.
przym. pskowski
Wiktionary
[czytaj: pe-es-EL] skrót od: Polskie Stronnictwo Ludowe
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy
(1.1) = Polskie Stronnictwo Ludowe;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) PSL zawsze koncentrował się na potrzebach chłopów.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːs‿ˈɛl, AS: p•‿es‿el
Wiktionary
rzecz. PSL-owiec mos., peeselowiec mos.
przym. PSL-owski, peeselowski
Wiktionary
członek PSL (Polskiego Stronnictwa Ludowego); peeselowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek Polskiego Stronnictwa Ludowego (PSL)
Wiktionary
rzecz. peeselowiec mos.
:: skr. PSL n./mrz.
przym. PSL-owski, PSL-owski
Wiktionary
(1.1) peeselowiec
Wiktionary
→ PSL (Polskie Stronnictwo Ludowe); peeselowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z PSL-em, dotyczący PSL-u
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla dla polityki, poglądów, programów, założeń itp. PSL-u
Wiktionary
(2.1) Wydaje mi się, że Janusz Kowalski ma dużo bardziej PSL-owskie poglądy niż Andrzej Nowak.
Wiktionary
IPA: ˌpɛːsɛˈlɔfsʲci, AS: p•eselofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. PSL-owiec mos., PSL-owiec mos.
:: skr. PSL n./mrz.
przym. peeselowski
Wiktionary
(1.1) peeselowski
Wiktionary
[czytaj: pe-es-EM] skrót od:
1. Państwowa Szkoła Morska;
2. Państwowa Szkoła Muzyczna;
3. Państwowa Szkoła Medyczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = Polskie Stowarzyszenie Montażystów
(1.2) = eduk. Państwowa Szkoła Muzyczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Michalina wykłada szopenologię w PSM w Cieszynie.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ːs‿ˈɛ̃m, AS: p•‿es‿ẽm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) robienie psot
Wiktionary
czas. psocić
przym. psotny
rzecz. psotowanie n.
Wiktionary
płatać figle, wyrządzać psoty, robić psikusy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) robić psoty
(1.2) daw. uprawiać nierząd
Wiktionary
(1.1) Ale jak tu było iść?… noc ciemna, wiater, deszcz, błocko, kawał drogi, a do tego diabli wszędzie psocili.
Wiktionary
rzecz. psotnik m., psocenie n., psota ż., psotnica ż., psotowanie n.
czas. napsocić dk.
przym. psotny
przysł. psotnie
Wiktionary
(1.1) figlować
Wiktionary
przyrząd służący do pomiaru zakłóceń w urządzeniach telekomunikacyjnych
SJP.pl
Ps
Wikipedia
potocznie:
1. lubiący psy;
2. przyjazny psom, przystosowany do potrzeb psów
SJP.pl
potocznie: profesor; psorek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. środ. uczn. nauczyciel, profesor
Wiktionary
(1.1) Niech pan dziś nie pyta, panie psorze.
Wiktionary
IPA: psɔr, AS: psor
Wiktionary
rzecz. psorstwo n.
:: fż. psorka
Wiktionary
furanowa pochodna kumaryny występująca w wielu roślinach
SJP.pl
Psoralen, furanokumaryna – heterocykliczny organiczny związek chemiczny z grupy laktonów, furanowa pochodna kumaryny.
Jest to naturalny związek występujący w wielu roślinach, np. w lubczyku ogrodowym ("Levisticum officinale"), rucie zwyczajnej ("Ruta graveolens"), dyptamie jesionolistnym ("Dictamnus albus") i selerze. Środek stosowany w fotochemioterapii jako fotouczulacz w leczeniu łuszczycy.
Wikipedia
potocznie o profesorce
SJP.pl
(r. żeński) przewlekłe, niezakaźne schorzenie skóry polegające na nieprawidłowym rogowaceniu naskórka, zwykle na kolanach, łokciach i okolicy krzyżowej; łuszczyca
SJP.pl
potocznie o profesorce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. środ. uczn. lekcew. nauczycielka w szkole średniej
Wiktionary
(1.1) Psorka nas przyuważyła, jak jaraliśmy szlugi za szkołą.
Wiktionary
IPA: ˈpsɔrka, AS: psorka
Wiktionary
rzecz. psor m., psorstwo n., profesorka ż.
Wiktionary
(1.1) profesorka
Wiktionary
żart, figiel, psikus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe
(1.2) reg. brzydka pogoda
(1.3) daw. to, co jest psie → pot. coś negatywnego → pot. rozpusta, szkoda, występek
Wiktionary
Zobacz też: Psota w innych znaczeniach tej nazwy.
Psota – osada w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lutocin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
rzecz. psotnica ż., psotnik mos., psotowanie n.
czas. psocić dk., napsocić dk.
przym. psotny
przysł. psotnie
Wiktionary
(1.1) dowcip, figiel, psikus, żart
(1.2) słota
Wiktionary
zdrobnienie od: psota; żarcik, figielek
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób psotliwy
Wiktionary
psotny, figlarny, figlarski;
1. skłonny do robienia psot, figli, psikusów;
2. charakterystyczny dla psotnika, np. psotliwy uśmiech
SJP.pl
kobieta lub dziewczyna uwielbiająca psoty, psikusy, żarty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta co psoci, lubi psocić, skłonna jest do psot
Wiktionary
czas. psocić
rzecz. psotnik mos., psota ż.
przysł. psotnie
przym. psotny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób psotny, niegrzecznie
Wiktionary
(1.1) Zuza zachowuje się psotnie, dokuczając innym maluchom.
Wiktionary
rzecz. psotność ż., psotnik mos., psotnica ż., psota ż.
czas. psocić ndk.
przym. psotny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: psotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: psotny
SJP.pl
osoba lubiąca psoty, figle; figlarz, psotniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten kto psoci, lubi psocić, skłonny jest do psot
Wiktionary
IPA: ˈpsɔtʲɲik, AS: psotʹńik
Wiktionary
rzecz. psota ż.
:: fż. psotnica ż.
przym. psotny
przysł. psotnie
czas. psocić
Wiktionary
(1.1) figlarz
Wiktionary
→ psotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego kto jest psotny
Wiktionary
przysł. psotnie
Wiktionary
psotliwy, figlarny, figlarski;
1. skłonny do robienia psot, figli, psikusów;
2. charakterystyczny dla psotnika, np. psotny uśmiech
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który psoci
(1.2) reg. deszczowy
(1.3) daw. skory do rozpusty
Wiktionary
rzecz. psocenie n., psota ż., psotnica ż., psotnik mos.
czas. psocić ndk.
przym. psotliwy
przysł. psotnie
Wiktionary
(1.1) dokuczliwy, figlarny, łobuzerski, niegrzeczny, nieposłuszny, swawolny, war. rzad. psotliwy
(1.2) słotny
(1.3) rozpustny, sprośny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|psotować.
Wiktionary
rzecz. psota ż., psotka ż., psocenie n.
czas. psocić
Wiktionary
(1.1) psocenie
Wiktionary
1. psowacz różany - gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych;
2. dawniej: osoba, która coś psuje; psuj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|psować.
Wiktionary
rzecz. niepsowanie n.
czas. psować ndk.
Wiktionary
rodzina ssaków zaliczanych do rzędu drapieżnych, mająca takich przedstawicieli jak: pies domowy, lis, wilk, kojot; psy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Canidae|G. Fischer|ref=tak., rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad trzydzieści współcześnie żyjących gatunków;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Zasięg występowania psowatych obejmuje wszystkie kontynenty z wyjątkiem Antarktydy.
Wiktionary
IPA: psɔˈvatɛ, AS: psovate
Wiktionary
rzecz. piesunio mzw., arcypies mzw., pies mzw., piesek mzw., psiarnia ż., psiarz mos., psina ż., psinka ż., psioczenie n.
czas. psioczyć ndk.
przym. psi
przysł. psio
Wiktionary
należący do rodziny psów (psowatych)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. należący do rodziny psowatych, nazwa systematyczna|Canidae|ref=tak.
Wiktionary
rzecz. arcypies mzw., pies mzw./mos.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. i gwara. psuć
Wiktionary
(1.1) Naci i chwastów różnych jarzyn nie psować, ale je posuszyć dla chlewnego bydła na zimę.
Wiktionary
rzecz. psowanie n.
Wiktionary
(1.1) niszczyć, marnować
Wiktionary
[czytaj: pe-es-PE]
1. skrót od: Polskie Siły Powietrzne;
2. skrót od: Państwowa Straż Pożarna;
3. skrót od: Paint Shop Pro;
4. skrót od: PlayStation Portable
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = lotn. sport. Polskie Stowarzyszenie Paralotniowe
(1.2) = adm. Państwowa Straż Pożarna;
(1.3) = wojsk. hist. Polskie Siły Powietrzne;
(1.4) = szt. Pracownie Sztuk Plastycznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. wędk. Państwowa Straż Rybacka
(1.2) = poziom swobody ruchu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik używany, gdy chcemy kogoś uciszyć lub zwrócić czyjąś uwagę; pst, psyt, psss, psst
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Powszechna Spółdzielnia Spożywców
(1.2) = Poznańska Spółdzielnia Spożywców
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Była piętnasta dziesięć i Celestyna Żak stała w kolejce wijącej się przed piekarnią PSS przy ulicy Dąbrowskiego, tuż obok sklepu z sortami mundurowymi MO.
Wiktionary
wykrzyknik używany, gdy chcemy kogoś uciszyć lub zwrócić czyjąś uwagę; pst, psyt, pss, psst
SJP.pl
wykrzyknik używany, gdy chcemy kogoś uciszyć lub zwrócić czyjąś uwagę; pst, psyt, psss, pss
SJP.pl
wykrzyknik używany, gdy chcemy kogoś uciszyć lub zwrócić czyjąś uwagę; pss, psyt, psss, psst
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …nakazujący milczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pst, AS: pst
Wiktionary
(1.1) cicho sza!, cii!, ćśśś!, sza!, ts!, tss!
Wiktionary
niechętna, pogardliwa, wymijająca odpowiedź na pytanie "co?"
SJP.pl
przysłówek
(1.1) barwnie, wielokolorowo
partykuła
(2.1) pot. żart. nic (jako odpowiedź na pytanie „co?”)
(2.2) daw. mniej więcej
Wiktionary
(1.1) Na gałązce usiadła pstro ubarwiona ptaszyna.
(2.1) – Co? – Pstro!
Wiktionary
przym. pstry
przysł. pstrokato
Wiktionary
(1.1) niejednolicie
Wiktionary
płatkówka pstrocineczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
kaczka pstrodzioba, andotukan pstrodzioby - gatunki ptaków
SJP.pl
1. sępnik pstrogłowy - gatunek dużego ptaka z rodziny kondorowatych;
2. oskomik pstrogłowy - gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pstrą głowę
Wiktionary
Pstrogłowy (Megalaiminae) – podrodzina ptaków z rodziny tukanowatych (Ramphastidae).
Wikipedia
IPA: pstrɔˈɡwɔvɨ, AS: pstrogu̯ovy
Wiktionary
pstrogłów żółtogardły - gatunek ptaka z rodziny tukanowatych
SJP.pl
1. koń lub wół maści pstrej; srokacz, pstrosz;
2. roślina zielna z rodziny złożonych, uprawiana na jarzynę lub jako roślina ozdobna; ostropest plamisty
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: pstrokato
SJP.pl
zestawienie wielu kolorów tworzące nieprzyjemną dla oka mieszaninę barw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszanina wielu jaskrawych kolorów
Wiktionary
IPA: ˌpstrɔkaˈt͡ɕizna, AS: pstrokaćizna
Wiktionary
przym. pstrokaty, pstry
przysł. pstrokato
rzecz. pstrokatość ż.
Wiktionary
czynić coś pstrokatym, czyli zbyt jaskrawo i kolorowo ubarwionym
SJP.pl
owad z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
Ps
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pstrokate
Wiktionary
rzecz. pstrokacizna ż., pstrokatka ż., pstrosz m., pstrokacz m., pstrokacenie n.
czas. pstrokacieć ndk.
przym. pstrokaty
przysł. pstrokato
Wiktionary
(1.1) różnokolorowość, różnobarwność
Wiktionary
1. nazbyt barwny, kolorowy;
2. o zwierzęciu: niejednorodnie umaszczony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odznaczający się rozmaitością barw, najczęściej jaskrawych
Wiktionary
(1.1) Wdzieję strój pstrokaty dziwacznego kroju i pomiędzy kwiaty pobiegnę w tym stroju!
Wiktionary
IPA: pstrɔˈkatɨ, AS: pstrokaty
Wiktionary
rzecz. pstrokacizna ż., pstrokatość ż.
przym. pstry
przysł. pstrokato
Wiktionary
(1.1) różnokolorowy
Wiktionary
pstrokówka nadobna - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
pstrolistka sercowata - dekoracyjna bylina o trójkolorowych liściach w kształcie serca; hutujnia sercolistna
SJP.pl
mający różnokolorowe liście, np. aktinidia pstrolistna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o pstrych – różnobarwnych – liściach
Wiktionary
(1.1) (…) pstrolistne odmiany trzmieliny płożącej zmieniają barwę zimą, przeważnie w odcieniach różowoczerwonych.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny kurowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pióra, pierze w pstrych barwach
Wiktionary
Pstropióry (Rollulinae) – podrodzina ptaków z rodziny kurowatych (Phasianidae).
Wikipedia
IPA: pstrɔˈpʲjurɨ, AS: pstropʹi ̯ury
Wiktionary
rzecz. pstropiór m.
Wiktionary
pstry (różnokolorowy) z przewagą koloru rudawego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pstre skrzydła
Wiktionary
IPA: pstrɔsˈkʃɨdwɨ, AS: pstroskšydu̯y
Wiktionary
koń maści pstrokatej; pstrok; srokacz
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny lasówek
SJP.pl
Pstroszka ("Mniotilta varia") – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje w północnej i wschodniej Ameryce Północnej; zimuje na południe od zasięgu letniego aż po północno-zachodnią część Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pstrowice – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Pyrzyce. Wieś położona jest 11 km na południowy wschód od Pyrzyc.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pstry (różnokolorowy) z przewagą koloru złocistego
SJP.pl
pstrość tulipanów - wirusowa choroba tulipanów
SJP.pl
odznaczający się nazbyt barwnym, krzykliwym kolorytem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o rozmaitych barwach, wielokolorowy
Wiktionary
(1.1) Ostatni snop w spódnicy, fartuchu, gałgankach pstrych, zwany "babą", "staruchem", "kogutem" wjeżdża uroczyście do stodoły.
(1.1) Poszłam do niej w pstrej, kusej sukience, w dodatku w słomkowym kapeluszu ozdobionym wiechciem kwiatów (…).
Wiktionary
IPA: pstrɨ, AS: pstry
Wiktionary
rzecz. pstrokacizna ż.
przym. pstrokaty
przysł. pstro
partyk. pstro
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński mręgaty, strokaty
Wiktionary
1. przycisk do włączenia jakiegoś urządzenia lub do włączenia prądu;
2. uderzenie palcem o kciuk; prztyk, prztyczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przełącznik elektryczny
(1.2) gest strzelenia palcami
Wiktionary
IPA: ˈpstrɨt͡ʃɛk, AS: pstryček
Wiktionary
rzecz. pstrykanie n., pstryknięcie n., pstryk m.
czas. pstrykać ndk., pstryknąć dk.
wykrz. pstryk
Wiktionary
wykrzyknik nazywający dźwięk wydawany przy przekręceniu włącznika lub uderzeniu palcem o kciuk; prztyk
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. odgłos robienia zdjęcia
(1.2) dźwięk. odgłos włączania, wyłączania lub przełączania
(1.3) dźwięk. odgłos pstrykania palcami
Wiktionary
rzecz. pstrykanie n., pstryczek m.
czas. pstrykać, pstryknąć
Wiktionary
pozostawiać na powierzchni czegoś drobne plamki w odmiennym kolorze
SJP.pl
pozostawiać na powierzchni czegoś drobne plamki w odmiennym kolorze
SJP.pl
ceniona w wędkarstwie ryba słodkowodna z rodziny łososiowatych o smacznym mięsie; w Polsce występuje p. potokowy, p. źródlany i p. tęczowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
(1.2) kulin. spoż. mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.2) Murgrabia przyniósł mi wieczerzę, złożoną z półmiska pstrągów złowionych w sąsiednim potoku.
Wiktionary
IPA: pstrɔ̃ŋk, AS: pstrõŋk
Wiktionary
rzecz. Pstrążna ż., pstrągarnia ż.
przym. pstrągowy, pstrągowaty
Wiktionary
(1.1) troć
Wiktionary
gospodarstwo rybne hodujące pstrągi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gospodarstwo rybne z hodowlą pstrąga
Wiktionary
(1.1) Przed powrotem wstąpimy jeszcze do pstrągarni.
Wiktionary
rzecz. pstrąg m.
przym. pstrągowy
Wiktionary
sztuczna przynęta używana w wędkarstwie do łowienia pstrągów
SJP.pl
magmowa skała głębinowa z rodziny gabro; troktolit
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ pstrąg
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się pstrąga, mający związek z pstrągiem
Wiktionary
rzecz. pstrąg mzw., pstrągarnia ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Pstrągówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Wiśniowa. Ma status sołectwa.
W latach 1954-19 wieś była siedzibą gromady Pstrągówka, po jej zniesieniu w gromadzie Wiśniowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
mały pstrąg
SJP.pl
pstrążenica mała - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pstrążeniowatych; topornica mała
SJP.pl
niegodziwiec, nikczemnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. przest. osoba uważana za podłą lub do której mówiący ma negatywny stosunek
Wiktionary
(1.1) — Jego syny i wnuki do dziesiątego pokolenia będą pamiętali karę i żaden psubrat już tu nie przyleci — dorzucił chłop z kamieniem w ręku.
Wiktionary
IPA: ˈpsubrat, AS: psubrat
Wiktionary
(1.1) łachmyta, łapserdak, drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, ladaco, nic dobrego, niecnota, obwieś, oczajdusza, psiadusza, psiajucha, psianoga, ptaszek, utrapieniec
Wiktionary
potocznie, żartobliwie: człowiek, który wszystko psuje, szkodnik; psuja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba lub zwierzę, które psuje
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gwara. koń, który nie chce ciągnąć
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: psuć
Wiktionary
(1.1) Ten mały Arek to niezły psuj. Niszczy swoje zabawki podczas bicia się z bratem.
Wiktionary
IPA: psuj, AS: psui ̯
Wiktionary
zob. psuć.
Wiktionary
(1.1) szkodnik, niszczyciel; książk. dewastator, destruktor
Wiktionary
potocznie, żartobliwie: osoba płci męskiej, która wszystko psuje, szkodnik; psuj
SJP.pl
Psuja ( Псуя; Псуя) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Psuja, nad Jeziorem Psuja.
Miejscowość jest siedzibą parafii prawosławnej; znajduje się tu cerkiew pw. Świętej Trójcy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. infant. ktoś, kto coś psuje lub zepsuł
Wiktionary
rzecz. psucie n., zepsucie n., popsucie n., nadpsucie n., psujarz m., psujara ż.
czas. psuć ndk., zepsuć dk., popsuć dk., nadpsuć dk.
Wiktionary
(1.1) psujarz
Wiktionary
Psurów (dodatkowa nazwa w j. niem. Psurow) – osada w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Radłów, w sołectwie Ligota Oleska.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
1. powodować, że coś staje się bezużyteczne, przestaje pełnić swą funkcję; niszczyć, uszkadzać;
2. powodować zmianę czegoś na gorsze;
3. rozpieszczać, rozpuszczać; deprawować, demoralizować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. popsuć, zepsuć)
(1.1) sprawiać, że coś przestaje spełniać swoją funkcję
(1.2) pogarszać
(1.3) sprawiać, że przestaje być właściwe
(1.4) o dziecku: źle wychowywać
czasownik zwrotny niedokonany psuć się (dk. popsuć się, zepsuć się)
(2.1) uszkadzać się, przestawać spełniać swoją funkcję
(2.2) o żywności: stawać się niejadalną w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji
(2.3) pogarszać się
(2.4) o dziecku: nabierać złych cech, nawyków
Wiktionary
(1.1) Tatusiu, ona mi psuje zabawkę!
(1.1) Cukier psuje zęby.
(1.2) Oskarżenie prokuratora psuje każdemu reputację.
(1.2) To niedopatrzenie psuje obraz całości.
(1.3) To mi psuje cały plan!
(1.4) Babcia tym rozpieszczaniem łakociami psuje nam dziecko.
(2.1) Psuje mi się samochód.
(2.2) Zobacz, ryba nam się psuje.
(2.3) Opinia ludzi na temat rządu psuje się zawsze z biegiem czasu.
(2.4) Mała psuje się od tego oglądania telewizji.
Wiktionary
IPA: psut͡ɕ, AS: psuć
Wiktionary
rzecz. psucie n., psuj m., psujon mzw./mos.
czas. zepsuć, popsuć, napsuć
przym. nadpsuty
Wiktionary
(1.1) uszkadzać, niszczyć
(1.3) rujnować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Polskie Stowarzyszenie Walk Rycerskich
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|pies.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kocham psy!
Wiktionary
IPA: psɨ, AS: psy
Wiktionary
pogardliwie: osoba chora psychicznie lub swoim zachowaniem sprawiająca takie wrażenie; wariant, świr, psychol
SJP.pl
skrót od:
1. psychologia;
2. psychologiczny;
3. psychiczny; psychiatryczny
SJP.pl
pogardliwie: osoba chora psychicznie lub swoim zachowaniem sprawiająca takie wrażenie; wariant, świr, psychol
SJP.pl
specjalista w zakresie psychagogii - ogółu metod wychowawczych (bardziej psychologicznych niż pedagogicznych), zmierzających głównie do wytworzenia korzystnych warunków do rozwoju osobowości bez narzucania jej określonego kształtu
SJP.pl
ogół metod wychowawczych (bardziej psychologicznych niż pedagogicznych), zmierzających głównie do wytworzenia korzystnych warunków do rozwoju osobowości bez narzucania jej określonego kształtu
SJP.pl
związany z psychagogią - ogółem metod wychowawczych (bardziej psychologicznych niż pedagogicznych), zmierzających głównie do wytworzenia korzystnych warunków do rozwoju osobowości bez narzucania jej określonego kształtu
SJP.pl
w psychologii: rodzaj nerwicy objawiający się brakiem aktywności, poczuciem nieprzydatności, obsesyjnymi zachowaniami, nadmiernymi skrupułami, nieśmiałością i ogólnym osłabieniem woli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem
Wiktionary
Psychastenia – (z gr. ψυχή, "psyche" «dusza» i ἀσθένεια, "asteneia" «bezsilność, słabość») zaburzenie lękowe związane z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi. Chorzy nie potrafią sprecyzować swoich uczuć (ambiwalencja) lub wypracować swojego zdania na pewien temat (ambitendencja). Nie są też pewni siebie i muszą przemyśleć każdą swoją akcję.
Wikipedia
(1.1) Psychastenia została opisana przez Janeta, który identyfikował ją z nerwicą natręctw. (…) Psychastenia to poczucie obcości, natręctwa i lęki, bezbarwność świata i obojętność wobec zjawisk w nim zachodzących.
(1.1) (…) przy współwystępowaniu lęków i natręctw mówi się zwykle o psychastenii.
Wiktionary
rzecz. psychastenik m., psychasteniczka ż., psychasteniczność ż.
przym. psychasteniczny
przysł. psychastenicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. kobieta cierpiąca na psychastenię
Wiktionary
(1.1) Jako psychasteniczka Madzia stanowczo woli przebaczać niż przyjmować, dawać, ale nie brać. Propozycja Solskiego — niezależnie od okoliczności zewnętrznych — wprawia ją po prostu w zakłopotanie.
Wiktionary
rzecz. psychastenia ż.
:: fm. psychastenik
przym. psychasteniczny
przysł. psychastenicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) psych. w sposób psychasteniczny; w sposób typowy dla psychastenii i psychastenika
Wiktionary
rzecz. psychastenia ż., psychastenik m., psychasteniczka ż., psychasteniczność ż.
przym. psychasteniczny
Wiktionary
związany z psychastenią - rodzajem nerwicy objawiającym się brakiem aktywności, poczuciem nieprzydatności, obsesyjnymi zachowaniami, nadmiernymi skrupułami, nieśmiałością i ogólnym osłabieniem woli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. właściwy psychastenii i psychastenikom
Wiktionary
(1.1) Wiadomym jest, że w opracowaniach literackich osobowość Schulza jawi się jako konglomerat lęków i natręctw, a więc jako osobowość psychasteniczna.
(1.1) Cechami typowymi wszystkich tych zróżnicowanych przejawów depresji są: częsty komponent psychasteniczny, brak wiary w siebie, poczucie niższej wartości a także brak dystansu wobec doznawanych przeżyć (…).
Wiktionary
rzecz. psychastenia ż., psychastenik m., psychasteniczka ż.
przysł. psychastenicznie
Wiktionary
osoba cierpiąca na psychastenię - rodzaj nerwicy objawiający się brakiem aktywności, poczuciem nieprzydatności, obsesyjnymi zachowaniami, nadmiernymi skrupułami, nieśmiałością i ogólnym osłabieniem woli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. mężczyzna cierpiący na psychastenię
Wiktionary
(1.1) Histeryk manipuluje innymi poprzez wybuchy własnej emocjonalności, psychastenik woli się poddać, niż wprost manipulować
(1.1) O ile histeryk nie dostrzega swoich wad, o tyle psychastenik je wyolbrzymia.
Wiktionary
rzecz. psychastenia ż.
:: fż. psychasteniczka
przym. psychasteniczny
przysł. psychastenicznie
Wiktionary
w psychologii: usposobienie charakteryzujące się brakiem pewności siebie i zdecydowania w działaniu, poczuciem niższości, doznawaniem lęków oraz natrętnych myśli
SJP.pl
książkowo: psychika człowieka, jego stan psychiczny, życie duchowe; dusza, duch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. dusza, duch
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpsɨxɛ, AS: psyχe
Wiktionary
rzecz. psychiatria ż.
Wiktionary
[czytaj: sajkiDElik] styl w muzyce rockowej, popularny na przełomie last sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, charakteryzujący się długimi, improwizowanymi kompozycjami oraz tekstami o tematach seksualnych, religijnych lub duchowych; psychodelia, muzyka psychodeliczna, psychodelic
SJP.pl
środek pobudzający aktywność psychomotoryczną, likwidujący m.in. objawy zmęczenia i zwiększający zdolność koncentracji, łatwo uzależniający; amfetamina
SJP.pl
lekarz specjalizujący się w dziedzinie psychiatrii - dziale medycyny, nauce zajmującej się badaniem warunków powstania, profilaktyką oraz leczeniem zaburzeń psychicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
(1.2) środ. karc. długo namyślający się gracz
Wiktionary
(1.1) Okazało się, że na wizytę u psychiatry będzie musiał poczekać trzy tygodnie.
Wiktionary
IPA: psɨˈxʲjatra, AS: psyχʹi ̯atra
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiatria ż., psychiatryk m.
przym. psychiatryczny
przysł. psychiatrycznie
Wiktionary
(1.2) psycholog
Wiktionary
1. dział medycyny, nauka zajmująca się badaniem warunków powstania, profilaktyką oraz leczeniem zaburzeń psychicznych; frenopatologia (dawniej);
2. oddział psychiatryczny w szpitalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;
(1.2) med. skrócenie od|oddział psychiatryczny. (kliniki, szpitala itp.)
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Na egzaminie udowodniono mu, że o psychiatrii wie bardzo mało.
Wiktionary
IPA: psɨˈxʲjatrʲja, AS: psyχʹi ̯atrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiatra ż., psychiatryk m., psyche ż.
przym. psychiatryczny
przysł. psychiatrycznie
Wiktionary
dotyczący psychiatrii i psychologii, np. ośrodek psychiatryczno-psychologiczny
SJP.pl
taki, który związany jest z psychiatrią - działem medycyny, nauką zajmującą się badaniem warunków powstania, profilaktyką oraz leczeniem zaburzeń psychicznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii
Wiktionary
rzecz. psychiatria ż., psychiatra m./ż., psychiatryk m.
przysł. psychiatrycznie
Wiktionary
potocznie: szpital psychiatryczny; psychuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. pejor. szpital psychiatryczny
(1.2) pot. pejor. zakład psychiatryczny
Wiktionary
(1.1) Nie uwierzysz, Adam wylądował w psychiatryku!
Wiktionary
IPA: psɨˈxʲjatrɨk, AS: psyχʹi ̯atryk
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiatria ż., psychiatra m.
przym. psychiatryczny
przysł. psychiatrycznie
Wiktionary
(1.1) dom wariatów, wariatkowo, dom bez klamek
Wiktionary
potocznie: kobieta chora psychicznie lub za taką uważana; świrnięta, nienormalna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. narkomanów: złe samopoczucie spowodowane głodem narkotykowym
Wiktionary
IPA: psɨˈxʲit͡ʃʲɲak, AS: psyχʹičʹńak
Wiktionary
przysłówek
(1.1) odnosząc się do spraw psychiki
Wiktionary
(1.1) Człowiek, który przez lata nie zaprawia się do pokonywania przeszkód, nie może być psychicznie silny.
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiczny m., psychol m.
przym. psychiczny
Wiktionary
(1.1) duchowo, psychologicznie, umysłowo, wewnętrznie
Wiktionary
dotyczący psychiki i ducha (duszy w rozumieniu religijnym), np. rozwój psychiczno-duchowy; psychoduchowy
SJP.pl
w psychologii: charakterystyczny dla sfery psychicznej i zmysłowej, np. objawy psychiczno-zmysłowe; psychosensoryczny
SJP.pl
rzadko: całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji duchowych i intelektualnych, uczuciowych, woli, stanowiących o życiu wewnętrznym człowieka i zarządzanych przez mózg; dusza, duch, psyche, psychizm, psychika
SJP.pl
1. odnoszący się do psychiki, związany z procesami zachodzącymi w psychice; duchowy, wewnętrzny;
2. potocznie: chory psychicznie lub za takiego uważany; świrnięty, nienormalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi
przymiotnik jakościowy
(2.1) pot. o człowieku: chory psychicznie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) mężczyzna chory psychicznie
Wiktionary
(1.1) Moja siostra ma trudne problemy psychiczne.
(1.1) Martwię się o twoje zdrowie psychiczne.
(2.1) Dlaczego nasypałeś mi mąki do kawy? Czy ty jesteś psychiczny?!
Wiktionary
IPA: psɨˈxʲit͡ʃnɨ, AS: psyχʹičny
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiczność ż., psychol m.
:: fż. psychiczna ż.
przysł. psychicznie
Wiktionary
(1.1) duchowy, mentalny; książk. spirytualny; przest. dziś książk. duszny
(2.1) pot. kopnięty, nienormalny, świrnięty, świrowaty, pieprznięty, pomylony, popaprany, porąbany, porypany, puknięty, rąbnięty, stuknięty, szajbnięty, szalony, szurnięty, trzepnięty, walnięty
(3.1) pot. czubek, czub, fioł, nienormalny, obłąkaniec, obłąkany, opętaniec, opętany, pomyleniec, pomylony, psychol, szajbus, szaleniec, szalony, świr, świrus, wariat, zajob
Wiktionary
całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji duchowych i intelektualnych, uczuciowych, woli, stanowiących o życiu wewnętrznym człowieka i zarządzanych przez mózg; dusza, duch, psyche, psychizm, psychiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) całokształt duchowych, intelektualnych i uczuciowych dyspozycji istoty żywej;
Wiktionary
Psychika (gr. ψυχή, psyche – dusza) – «całokształt cech i procesów wewnętrznych człowieka, związanych z emocjami, intelektem, predyspozycjami i doświadczeniem życiowym» (źródło: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego). Zespół indywidualnych cech psychofizycznych tworzy osobowość.
Wikipedia
IPA: ˈpsɨxʲika, AS: psyχʹika
Wiktionary
rzecz. psychiczny mos., psychiatria ż., psychiatra m., psychiatryk m., psychiczność ż., psychol m., psychizm m., psychoza ż., psychotyk m.
przym. psychiczny, psychiatryczny, psychotyczny
przysł. psychicznie
Wiktionary
(1.1) intelekt, rozum, umysł, umysłowość, duch, dusza, psyche, serce, wnętrze
Wiktionary
w psychologii: całokształt wrodzonych i nabytych dyspozycji duchowych i intelektualnych, uczuciowych, woli, stanowiących o życiu wewnętrznym człowieka i zarządzanych przez mózg; dusza, duch, psyche, psychika, psychiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. nauka o duszy
Wiktionary
rzecz. psychika ż.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z psychiką
Wiktionary
(1.1) psychoanaliza • psycholog • psychologia • psychopata • psychopatologia • psychotechnika • psychoterapia • psychofizyczny • psychologiczny
Wiktionary
IPA: ˈpsɨxɔ, AS: psyχo
Wiktionary
w farmakologii: taki, który działa pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne człowieka; psychoanaleptyczny, psychotoniczny, psychopobudzający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. biochem. działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne
Wiktionary
(1.1) Żywica konopi indyjskich zawiera ponad 60 substancji psychoaktywnych (…).
Wiktionary
(1.1) psychopobudzający, psychotropowy
Wiktionary
związany z psychoakustyką - dziedziną nauki badającą i opisującą związki zachodzące między falą dźwiękową docierającą do uszu słuchacza a subiektywnie odczuwanym wrażeniem, wywołanym przez tę falę, np. model psychoakustyczny
SJP.pl
dziedzina nauki badająca i opisująca związki zachodzące między falą dźwiękową docierającą do uszu słuchacza a subiektywnie odczuwanym wrażeniem, wywołanym przez tę falę
SJP.pl
Ps
Wikipedia
w farmakologii: taki, który działa stymulująco i tonizująco na ośrodkowy układ nerwowy; psychoaktywny, psychotoniczny, psychopobudzający
SJP.pl
w farmakologii: środek działający stymulująco i tonizująco na ośrodkowy układ nerwowy
SJP.pl
1. w psychologii: kobieta psycholog wykorzystująca analizę osobowości poprzez hipnozę, sugestię, technikę swobodnych skojarzeń w celu leczenia zaburzeń psychicznych i emocjonalnych;
2. zwolenniczka, przedstawicielka psychoanalizy - koncepcji psychologicznej Zygmunta Freuda
SJP.pl
1. dotyczący psychoanalizy - koncepcji psychologicznej stworzonej przez Zygmunta Freuda na początku XX wieku, wyjaśniającej strukturę, funkcjonowanie i rozwój osobowości człowieka, a także zjawisk społecznych i kulturowych działaniem podświadomych instynktów, popędów i dążeń pozostających we wzajemnym konflikcie;
2. w medycynie: dotyczący psychoanalizy - metody diagnostyki oraz terapii zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, wykorzystującej hipnozę, sugestię oraz technikę swobodnych skojarzeń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący psychoanalizy
Wiktionary
rzecz. psychoanaliza ż., psychoanalityk m., psychoanalityczka ż.
przysł. psychoanalitycznie
Wiktionary
1. w psychologii: psycholog wykorzystujący analizę osobowości poprzez hipnozę, sugestię, technikę swobodnych skojarzeń w celu leczenia zaburzeń psychicznych i emocjonalnych;
2. zwolennik, przedstawiciel psychoanalizy - koncepcji psychologicznej Zygmunta Freuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów
Wiktionary
rzecz. psychoanaliza ż.
:: fż. psychoanalityczka
przym. psychoanalityczny
Wiktionary
1. koncepcja psychologiczna stworzona przez Zygmunta Freuda na początku XX wieku, wyjaśniająca strukturę, funkcjonowanie i rozwój osobowości człowieka, a także zjawisk społecznych i kulturowych działaniem podświadomych instynktów, popędów i dążeń pozostających we wzajemnym konflikcie; psychologia głębi;
2. w medycynie: metoda diagnostyki oraz terapii zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, wykorzystująca hipnozę, sugestię oraz technikę swobodnych skojarzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach
(1.2) psych. med. metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach psychoanalizy (1.1)
Wiktionary
Psychoanaliza (od gr. ψυχη = „psyche”, „dusza” i ανάλυσις = „analiza”) – metoda poznania i leczenia człowieka, teoria psychopatologii i teoria pozwalająca wyjaśnić różne zjawiska społeczne i kulturowe. Została zapoczątkowana na przełomie XIX i XX wieku przez wiedeńskiego lekarza Sigmunda Freuda.
Wikipedia
(1.1) Odkąd Freud pod koniec XIX wieku opracował metodę psychoterapeutyczną, którą nazwał psychoanalizą, bardzo wiele się wydarzyło w tej dziedzinie.
(1.2) Analiza snów to jedna z głównych metod psychoanalizy.
Wiktionary
rzecz. psychoanalityk mos.
przym. psychoanalityczny
przysł. psychoanalitycznie
Wiktionary
w psychologii, psychiatrii: wykorzystywać analizę osobowości w celu leczenia zaburzeń psychicznych i emocjonalnych
SJP.pl
[czytaj: sajkoBIli] środowiskowo: styl muzyki rockowej lat osiemdziesiątych XX wieku, oparty na rock'n'rollu lat pięćdziesiątych
SJP.pl
Ps
Wikipedia
dotyczący przeżyć psychicznych, które można odczytać z czyjejś biografii
SJP.pl
specjalista w zakresie psychobiologii - dziedziny nauki badającej wzajemne powiązania zjawisk psychicznych i biologicznych
SJP.pl
dziedzina nauki badająca wzajemne powiązania zjawisk psychicznych i biologicznych
SJP.pl
Psychobiologia to dział psychologii, który ma na celu wyjaśnienie zachowania i stanów świadomości w kategoriach procesów fizjologicznych, ewolucji gatunków, funkcji i konieczności ekologicznych oraz rozwoju osobniczego organizmu. Innym, trudniejszym zadaniem jest określanie relacji pomiędzy fizjologią mózgu a zjawiskami uznanymi za umysłowe.
Wikipedia
dotyczący psychobiologii - dziedziny nauki badającej wzajemne powiązania zjawisk psychicznych i biologicznych
SJP.pl
probiotyk wpływający korzystnie na zdrowie psychiczne
SJP.pl
Psychobiotyki – bakterie probiotyczne, które spożywane w odpowiednich dawkach wykazują działanie na oś jelitowo-mózgową i mają korzystny wpływ na zdrowie psychiczne pacjentów cierpiących na choroby psychiczne oraz łagodzą objawy depresji, zespołu jelita drażliwego i chronicznego zmęczenia. Termin psychobiotyk został utworzony przez psychiatrę Teda Dinana i neurologa Johna F. Cryana.
Wikipedia
ból głowy o podłożu psychicznym, wynikający najczęściej z depresji
SJP.pl
w medycynie: leczenie niektórych zaburzeń psychicznych, polegające na chirurgicznym usuwaniu niewielkich odcinków ośrodkowego układu nerwowego lub na przerywaniu połączeń między ośrodkami nerwowymi
SJP.pl
Psychochirurgia – leczenie zaburzeń psychicznych metodami neurochirurgicznymi.
Wikipedia
w medycynie: dotyczący psychochirurgii - leczenia niektórych zaburzeń psychicznych, polegającego na chirurgicznym usuwaniu niewielkich odcinków ośrodkowego układu nerwowego lub na przerywaniu połączeń między ośrodkami nerwowymi
SJP.pl
w psychologii: trwałe zaburzenia psychiki człowieka wskutek organicznych zmian w nerwowym układzie ośrodkowym, wywołane czynnikami zewnętrznymi; degeneracja psychiczna, degradacja psychiczna, psychodegradacja, charakteropatia
SJP.pl
w psychologii: trwałe zaburzenia psychiki człowieka wskutek organicznych zmian w nerwowym układzie ośrodkowym, wywołane czynnikami zewnętrznymi; degeneracja psychiczna, degradacja psychiczna, psychodegeneracja, charakteropatia
SJP.pl
styl w muzyce rockowej, popularny na przełomie last sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, charakteryzujący się długimi, improwizowanymi kompozycjami oraz tekstami o tematach seksualnych, religijnych lub duchowych; psychedelic, psychodelic, muzyka psychodeliczna
SJP.pl
Psychodelia – termin określający styl muzyki, sztuki wizualnej, mody i kultury, oryginalnie przypisywany schyłkowi lat 60. XX wieku i hippisom. Został on stworzony w 1966, lecz największą popularność zdobył podczas Lata Miłości (ang. "Summer of Love") w 1967. Jego początki zwykle lokalizuje się w San Francisco w stanie Kalifornia, jednak szybko rozprzestrzenił się w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie.
Wikipedia
[czytaj: sajkoDElik] styl w muzyce rockowej, popularny na przełomie last sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, charakteryzujący się długimi, improwizowanymi kompozycjami oraz tekstami o tematach seksualnych, religijnych lub duchowych; psychodelia, muzyka psychodeliczna, psychedelic
SJP.pl
kobieta, której stan psychiki odznacza się głębokim spokojem, wzmożonym odczuwaniem bodźców, występowaniem halucynacji i natchnienia twórczego
SJP.pl
w psychologii: stan psychiczny wywołany silnym przeżyciem emocjonalnym lub środkami odurzającymi, przejawiający się m.in. w wizjach zbliżonych do halucynacji, w zwiększonej wrażliwości na bodźce i w pobudzeniu wyobraźni twórczej; psychodelizm
SJP.pl
w psychologii:
1. o stanie umysłu, samopoczuciu: odznaczający się głębokim spokojem, wzmożonym odczuwaniem bodźców, występowaniem halucynacji i natchnienia twórczego;
2. nacechowany takim nastrojem, np. psychodeliczny wiersz;
3. o pewnych narkotykach: wywołujący taki stan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który przejawia wzmożoną wrażliwość na bodźce
(1.2) skłonny do urojeń, w szczególności euforycznych
(1.3) będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)
Wiktionary
rzecz. psychodelik m., psychedelik m., psychodelizm m., psychodelia ż.
przysł. psychodelicznie
Wiktionary
człowiek, którego stan psychiki odznacza się głębokim spokojem, wzmożonym odczuwaniem bodźców, występowaniem halucynacji i natchnienia twórczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. substancja neuroaktywna o działaniu psychodelicznym, wywołująca zwykle odurzenie i wizje, mająca zdolność do wywoływania zmian percepcji, świadomości, sposobu myślenia oraz sposobu odczuwania emocji;
Wiktionary
rzecz. psychedelik m., psychodelizm m., psychodelia ż.
przym. psychodeliczny
przysł. psychodelicznie
Wiktionary
(1.1) psychedelik, fanerotym
Wiktionary
w psychologii: stan psychiczny wywołany silnym przeżyciem emocjonalnym lub środkami odurzającymi, przejawiający się m.in. w wizjach zbliżonych do halucynacji, w zwiększonej wrażliwości na bodźce i w pobudzeniu wyobraźni twórczej; psychodeliczność
SJP.pl
o leku: przeciwdziałający depresji; antydepresyjny, przeciwdepresyjny
SJP.pl
specjalista w zakresie dziedziny medycyny badającej wpływ psychiki człowieka na powstawanie i przebieg chorób dermatologicznych
SJP.pl
dziedzina medycyny badająca wpływ psychiki człowieka na powstawanie i przebieg chorób dermatologicznych
SJP.pl
rzadko w psychologii: specjalista w zakresie psychodiagnostyki - teorii i metod badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychognostyk, psychodiagnostyk
SJP.pl
w psychologii: związany z psychodiagnostyką - teorią i metodami badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychognostyczny
SJP.pl
w psychologii: specjalista w zakresie psychodiagnostyki - teorii i metod badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychognostyk, psychodiagnosta
SJP.pl
w psychologii: teoria i metody badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychognostyka, psychognozja, diagnostyka psychologiczna
SJP.pl
kobieta zajmująca się zasadami racjonalnego odżywiania stosując techniki psychologiczne
SJP.pl
związany z działem dietetyki stosującym techniki psychologiczne wobec osób z zaburzeniami jedzenia
SJP.pl
dietetyk stosujący techniki psychologiczne wobec osób z zaburzeniami jedzenia
SJP.pl
dział dietetyki stosujący techniki psychologiczne wobec osób z zaburzeniami jedzenia
SJP.pl
Psychodietetyka – interdyscyplinarna dziedzina wiedzy, łącząca zagadnienia z obszaru psychologii (głównie psychologii zdrowia), dietetyki i zasad zdrowego stylu życia.
Według Obserwatorium Językowego Uniwersytetu Warszawskiego psychodietetyka to "dział dietetyki zajmujący się stosowaniem różnego rodzaju technik psychologii u osób z zaburzeniami odżywiania".
Wikipedia
metoda stosowana w psychoterapii grupowej, polegająca na odgrywaniu improwizowanych scen, obrazujących przeżycia uczestników grupy
SJP.pl
Dr
Wikipedia
dotyczący psychiki i ducha (duszy w rozumieniu religijnym), np. rozwój psychoduchowy; psychiczno-duchowy
SJP.pl
związany z psychodydaktyką - działem psychologii pedagogicznej, zajmującym się zagadnieniami związku psychologii z dydaktyką ogólną i metodyką przedmiotów szkolnych
SJP.pl
specjalista w zakresie psychodydaktyki - działu psychologii pedagogicznej, zajmującego się zagadnieniami związku psychologii z dydaktyką ogólną i metodyką przedmiotów szkolnych
SJP.pl
dział psychologii pedagogicznej, zajmujący się zagadnieniami związku psychologii z dydaktyką ogólną i metodyką przedmiotów szkolnych
SJP.pl
w psychiatrii, farmakologii: mający właściwości halucynogenne i mogący wywołać psychozę doświadczalną; psychomimetyczny, psychozomimetyczny
SJP.pl
edukacja w zakresie wiedzy psychologicznej; edukacja psychologiczna
SJP.pl
Psychoedukacja – metoda edukacyjna adresowana do ludzi, którzy żyją z zaburzeniami psychicznymi stanu zdrowia.
Wikipedia
specjalista nauczający pacjentów i ich rodzin o chorobie psychicznej, jej objawach, leczeniu i radzeniu sobie z nią
SJP.pl
edukować w zakresie wiedzy psychologicznej
SJP.pl
w psychologii: dotyczący emocjonalnych zjawisk psychicznych, np. kontrola psychoemocjonalna
SJP.pl
obsesyjny, natarczywy fanatyk prześladujący swojego idola; pseudofan
SJP.pl
obsesyjna, natarczywa fanatyczka prześladująca swojego idola; pseudofanka
SJP.pl
badacz skutków wywołanych przez lekarstwa i narkotyki w psychice człowieka
SJP.pl
dział farmakologii badający skutki wywołane przez lekarstwa i narkotyki w psychice człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. gałąź farmakologii zajmująca się badaniem wpływu leków psychoaktywnych na stan psychiczny człowieka;
Wiktionary
Psychofarmakologia – zajmuje się badaniem wpływu leków psychoaktywnych na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego na wszystkich poziomach analizy. W ramach tego badane jest poznanie, zachowanie, stan psychiczny, neurofizjologia, neurochemia, ekspresja genów i biologia molekularna. Farmakologiczne leczenie zaburzeń psychicznych jest krytykowane w ośrodkach psychiatrycznych.
Wikipedia
(1.1) Poznałem nieco bliżej pana Alberto Orlandini, który był dyrektorem szpitala psychiatrycznego w Santiago de Cuba i autorem podręcznika psychofarmakologii.
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔfarmakɔˈlɔɟja, AS: psyχofarmakoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. psychofarmakolog m./ż., psychofarmakolożka ż.
przym. psychofarmakologiczny
przysł. psychofarmakologicznie
Wiktionary
związany z psychofarmakologią - działem farmakologii badającym skutki wywołane przez lekarstwa i narkotyki w psychice człowieka
SJP.pl
w medycynie: farmakoterapia zaburzeń psychicznych
SJP.pl
Ps
Wikipedia
specjalista w zakresie psychofizjologii - nauki zajmującej się związkami między procesami psychicznymi (np. wrażenia) i fizjologicznymi (np. oddech)
SJP.pl
dział nauki zajmujący się związkami między procesami psychicznymi (np. wrażenia) i fizjologicznymi (np. oddech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;
Wiktionary
Psychofizjologia — dział nauki z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmujący się wzajemnym związkiem procesów psychicznych i fizjologicznych. Opisuje on wzajemną zależność emocji, zmian świadomości, sposobów zachowania z funkcjonowaniem mózgu, układu krążenia, oddychania, motoryki i układu hormonalnego.
Wikipedia
przym. psychofizjologiczny
Wiktionary
dotyczący psychofizjologii - działu nauki zajmującego się związkami między procesami psychicznymi (np. wrażenia) i fizjologicznymi (np. oddech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z psychofizjologią, dotyczący psychofizjologii
Wiktionary
rzecz. psychofizjologia ż.
Wiktionary
związany z psychofizjonomią - rzekomą dziedziną wiedzy pretendującą do miana nauki, badającą związek wyglądu zewnętrznego człowieka z jego charakterem i postawami uczuciowymi
SJP.pl
osoba rzekomo potrafiąca odczytać cechy charakteru i postawy uczuciowe danego człowieka z jego wyglądu
SJP.pl
rzekoma dziedzina wiedzy pretendująca do miana nauki, badająca związek wyglądu zewnętrznego człowieka z jego charakterem i postawami uczuciowymi
SJP.pl
dotyczący zjawisk psychicznych i fizycznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. dotyczący sfery psychicznej i fizycznej człowieka
Wiktionary
specjalista w zakresie psychofizyki - badań i pomiarów wrażeń wywołanych przez odpowiednie bodźce
SJP.pl
dział psychologii zajmujący się badaniem i pomiarem wrażeń wywołanych przez odpowiednie bodźce
SJP.pl
Ps
Wikipedia
rzadko: forma psychiczna
SJP.pl
aparat do pomiaru elektrycznej reakcji skóry na bodźce psychiczne
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący psychogenezy
Wiktionary
(1.1) Współczesny psychoanalityk G. Zilboorg pisze nawet: „… zazdrość mężczyzny o kobiecość jest psychogenetycznie wcześniejsza i dlatego bardziej podstawowa niż zazdrość o członek (…).
Wiktionary
przym. psychogenetyczny
rzecz. psychogeneza ż.
Wiktionary
w psychologii: uwarunkowany czynnikami psychicznymi, mający swoje źródło w psychice, w świadomości człowieka; psychogenny
SJP.pl
w psychologii: uwarunkowany czynnikami psychicznymi, mający swoje źródło w psychice, w świadomości człowieka; psychogeniczny
SJP.pl
Psychogeriatria (psychiatria wieku podeszłego) – dziedzina psychiatrii zajmująca się leczeniem zaburzeń psychicznych występujących w wieku podeszłym, tj. po 65. roku życia. W polskim systemie kształcenie lekarzy psychogeriatria nie została wyodrębniona jako osobna dziedzina specjalizacyjna.
Wikipedia
rzadko w psychologii: związany z psychodiagnostyką - teorią i metodami badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychodiagnostyczny
SJP.pl
rzadko w psychologii: specjalista w zakresie psychodiagnostyki - teorii i metod badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychodiagnostyk, psychodiagnosta
SJP.pl
rzadko w psychologii: teoria i metody badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychodiagnostyka, psychognozja, diagnostyka psychologiczna
SJP.pl
rzadko w psychologii: teoria i metody badań zmierzających do stwierdzenia stopnia i rodzaju właściwości psychicznych jednostki; psychognostyka, psychodiagnostyka, diagnostyka psychologiczna
SJP.pl
psycholog sporządzający psychogramy
SJP.pl
Ps
Wikipedia
rodzaj badania pisma ręcznego
SJP.pl
formuła badawcza polegająca na łączeniu badań historycznych z kategoriami psychoanalitycznymi
SJP.pl
Psychohistoria – szczegółowa dziedzina z pogranicza historii i psychologii, odwołująca się do orientacji psychodynamicznej w psychologii, w szczególności do psychoanalizy. Termin ten może również oznaczać zainteresowanie przebiegiem osobniczego rozwoju jednostki historycznie zlokalizowanej.
Wikipedia
opis ruchu na odległość, wywołanego za pomocą mocy psychicznej; inne określenie telekinezy
SJP.pl
Telekineza, psychokineza – rzekomy wpływ na fizyczne otoczenie na odległość, mocą psychiczną, bez fizycznej ingerencji, która popularna jest w fantastyce naukowej i parapsychologii.
Wikipedia
w psychologii: krytyka tematyczna, psychoanaliza
SJP.pl
potocznie, pospolicie: osoba chora psychicznie lub swoim zachowaniem sprawiająca takie wrażenie; wariat, świr, psych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obraź. psychopata, osoba chora psychicznie, wariat
Wiktionary
Psychol ( "Psycho") – amerykański horror z 1998 r. w reżyserii Gusa Van Santa, remake filmu "Psychoza" Alfreda Hitchcocka z 1960. Otrzymał Złotą Malinę.
Wikipedia
IPA: ˈpsɨxɔl, AS: psyχol
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychiczny mos.
przysł. psychicznie
przym. psychiczny
Wiktionary
skrót od: psychologia, psychologiczny
SJP.pl
odłam neolamarkizmu z końca XIX wieku, który przyjmuje wpływ wewnętrznych, "duchowych" czynników na powstawanie przystosowań ewolucyjnych
SJP.pl
Psycholamarkizm – kierunek neolamarkistyczny o charakterze witalistycznym zapoczątkowany przez Copego. W swojej koncepcji ewolucji położył on szczególny nacisk na wewnętrzną dążność organizmów do świadomego samodoskonalenia się. Szczegóły swojej teorii ewolucji przedstawił w "O pochodzeniu najlepiej przystosowanych" ("The origin of the fittest" 1887) oraz w "Główne czynniki ewolucji organicznej" ("The Primary Factors of Organic Evolution" - 1896).
Wikipedia
Psycholekt – termin z zakresu psycholingwistyki oraz socjolingwistyki, wprowadzony przez Aleksandra Wilkonia w 1987 r., oznaczający takie formy realizacji języka, które są uzależnione od czynników natury psychicznej. Psycholekty zaliczane są do odmian funkcjonalnych języka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. psych. dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka;
Wiktionary
Psycholingwistyka, psychologia języka – dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka, tzn. tym, jak język jest przyswajany, przetwarzany oraz wykorzystywany przez ludzki umysł.
Wikipedia
(1.1) Współczesna psycholingwistyka potwierdza, że możliwości wyrazu, jakie posiada głos w sferze uczuciowej, są niezależne w pewien sposób od wypowiadanych treści.
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka, AS: psyχolʹĩŋgvʹistyka
Wiktionary
rzecz. psycholingwista m.
przym. psycholingwistyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie psychologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. absolwent studiów w dziedzinie psychologii
(1.2) środ. karc. długo namyślający się gracz
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) psych. absolwentka studiów w dziedzinie psychologii
Wiktionary
Psycholog – zawód zaufania publicznego polegający na udzielaniu świadczeń psychologicznych, w szczególności na: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu, orzekaniu, psychoterapii (po ukończeniu studiów podyplomowych w tym zakresie), na udzielaniu pomocy psychologicznej, nauczania, prowadzenia wykładów, kursów, szkoleń warsztatów.
Wikipedia
(1.1) Udałem się do psychologa po poradę.
(1.1) Psychologa widziałem dwa razy, bo był na pół etatu na sto osób.
Wiktionary
IPA: psɨˈxɔlɔk, AS: psyχolok
Wiktionary
rzecz. psychologia ż.
:: fż. psycholożka ż.
przym. psychologiczny
przysł. psychologicznie
Wiktionary
(1.2) psychiatra
(2.1) pot. psycholożka
Wiktionary
nauka zajmująca się badaniem mechanizmów i praw rządzących zjawiskami psychicznymi oraz zachowaniami człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;
Wiktionary
Psychologia (od ψυχή "psyche" „dusza”; λόγος "logos" „słowo, myśl, rozumowanie”) – nauka badająca mechanizmy i prawa rządzące psychiką oraz zachowaniami człowieka. Psychologia bada również wpływ zjawisk psychicznych na interakcje międzyludzkie oraz interakcję z otoczeniem. Według Spencera A. Rathusa psychologia jest badaniem naukowym zarówno zachowania, jak i procesów umysłowych.
Wikipedia
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
(1.1) Mój kuzyn studiuje psychologię na Uniwersytecie Warszawskim.
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔˈlɔɟja, AS: psyχoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. psycholog m., psychologizm m., psychologizowanie n., psycholożka ż.
czas. psychologizować
przym. psychologiczny
przysł. psychologicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) psych. odnosząc się do psychologii
Wiktionary
rzecz. psycholożka ż., psycholog mos., psychologia ż.
przym. psychologiczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: psychologicznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. psych. dotyczący psychologii
(1.2) stosujący zasady psychologii
Wiktionary
(1.1) Nieśmiałość jest jednym z najpowszechniejszych problemów psychologicznych na świecie: szacuje się, że na zachodzie 40% populacji cierpi z powodu nieśmiałości.
(1.2) Prawdziwą sztuką nie jest bowiem straszenie widzów przy pomocy wymyślnych efektów specjalnych, ale odpowiednie stopniowanie napięcia i zagrywki psychologiczne.
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: psyχoloǵičny
Wiktionary
rzecz. psycholożka ż., psycholog m., psychologia ż.
przysł. psychologicznie
Wiktionary
psychologiczna interpretacja zjawisk
SJP.pl
Psychologizm (gr. "psyche" – dusza, życie) – pogląd w różnych dziedzinach wiedzy (pedagogika, teoria literatury – zob. religioznawstwo, filozofia) zakładający, że czynniki psychologiczne mają determinujący i najważniejszy charakter, albo wręcz stanowią osnowę zjawisk.
Wikipedia
ujmować zagadnienia naukowe od strony psychologicznej
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zaw. psych. kobieta, która specjalizuje się w dziedzinie psychologii
Wiktionary
rzecz. psychologia ż.
:: fm. psycholog mos.
przym. psychologiczny
przysł. psychologicznie
Wiktionary
zachowywanie się jak osoba chora psychicznie; wariactwo
SJP.pl
1. w literaturze: walka duchów dobrych i złych o duszę człowieka, motyw średniowiecznych moralitetów;
2. przenośnie: walka dobra ze złem
SJP.pl
Psychomachia – alegoryczny poemat chrześcijańskiego poety rzymskiego Aureliusza Prudencjusza Klemensa, żyjącego na przełomie IV i V wieku n.e. Poemat opisuje walkę dobra ze złem w duszy człowieka. Utwór wprowadził topos nazywany od jego tytułu psychomachią, obecny w wielu późniejszych dziełach literackich, a także jako motyw w rzeźbie i ilustracji.
Wikipedia
celowe manipulowanie psychiką, emocjami lub zachowaniem innej osoby.
SJP.pl
urządzenie do wnioskowania o prawdomówności badanego na podstawie rejestracji nieświadomych reakcji osoby przesłuchiwanej na zadawane pytania; wariograf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. dział psychologii zajmujący się pomiarami zjawisk i wartości psychologicznych jak i ich metodami
(1.2) psych. dział psychologii badający metodologię i podstawy teoretyczne testów psychologicznych, też: umiejętność takiego odkrywania
Wiktionary
Psychometria (od ψυχή "Psyche" = dusza, oraz łac. -metria, od gr. μετρεῖν metrein, „mierzyć”) – dział psychologii, który zajmuje się teorią i praktyką stosowania testów psychologicznych. Ustala jakie warunki powinien spełniać dobry test psychologiczny, zajmuje się zarówno tworzeniem samych narzędzi testowych i pozycji, które zawierają, jak i kwestiami związanymi ze zliczaniem i interpretowaniem wyników.
Wikipedia
(1.1) Zatem można sformułować dyrektywę dla wszystkich psychologów (…) - w miarę możliwości konsultuj projekty badawcze ze specjalistą z zakresu metodologii, psychometrii i statystyki.
(1.3) W zjawiskach psychometrii chodzi prawdopodobnie o działanie chemiczne śladu na system nerwowy psychometry.
Wiktionary
rzecz. psychometra mos.
przym. psychometryczny
Wiktionary
w psychiatrii, farmakologii: mający właściwości halucynogenne i mogący wywołać psychozę doświadczalną; psychodysleptyczny, psychozomimetyczny
SJP.pl
Ps
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba doświadczająca doświadczeń psychodelicznych w celu poznania swojego umysłu;
Wiktionary
Psychonauta (od ψυχή "psychē" „dusza/duch/umysł”) i ναύτης ("naútēs" „marynarz/nawigator”) – osoba doświadczająca celowo wywołanych zmian świadomości (doświadczeń psychodelicznych), w celu poznania swojego umysłu poprzez bezpośrednie doświadczenie. Zmiana stanu świadomości może zostać wywołana przez:
Wikipedia
specjalista w zakresie psychoneurologii
SJP.pl
charakterystyczny dla psychonerwicy
SJP.pl
specjalista w dziedzinie psychoonkologii, łączącej wiedzę z zakresu psychologii i onkologii
SJP.pl
dziedzina medycyny łącząca wiedzę z zakresu psychologii i onkologii
SJP.pl
Psychoonkologia to interdyscyplinarna dziedzina medycyny, której rozwój przypada w Europie na lata 80. XX wieku. Problematykę badawczą psychoonkologii można ująć w trzy grupy:
Podstawowe zadania psychoonkologii to: staranie o poprawę jakości życia pacjentów z chorobą nowotworową i ich rodzin, włączenie problemów psychoonkologicznych do programu nauczania studentów i personelu medycznego, działalność naukowo-badawcza.
Wikipedia
1. osoba cierpiąca na psychopatię;
2. osoba budząca lęk swym zachowaniem, zachowująca się niezgodnie z przyjętymi normami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. med. człowiek cierpiący na psychopatię
Wiktionary
(1.1) Spójrz na siebie. Jesteś odrażający, obmierzły! Przejrzyj się w lustrze, żałośny psychopato!
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔˈpata, AS: psyχopata
Wiktionary
rzecz. psychopatia ż.
:: fż. psychopatka ż.
przym. psychopatyczny
przysł. psychopatycznie
Wiktionary
(1.1) pot. psychol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;
Wiktionary
(1.1) Psychopatia to jedyne zaburzenie, w którym klient nie cierpi, ale cierpi otoczenie.
Wiktionary
rzecz. psychopata mos., psychopatka ż.
przym. psychopatyczny
przysł. psychopatycznie
Wiktionary
(1.1) osobowość dyssocjalna, antyspołeczne zaburzenie osobowości
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. kobieta cierpiąca na psychopatię
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔˈpatka, AS: psyχopatka
Wiktionary
rzecz. psychopatia ż.
:: fm. psychopata mos.
przym. psychopatyczny
przysł. psychopatycznie
Wiktionary
specjalista w zakresie psychopatologii
SJP.pl
dział psychiatrii zajmujący się zaburzeniami psychicznymi, ich badaniem i mechanizmami powstawania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. psych. dziedzina psychologii i psychiatrii, która bada zaburzenia i choroby psychiczne
Wiktionary
Ni
Wikipedia
IPA: ˌpsɨxɔpatɔˈlɔɟja, AS: psyχopatoloǵi ̯a
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób psychopatyczny
Wiktionary
(1.1) Posłanka na pokaz szlochała psychopatycznie, w rzeczywistości trzęsąc się wewnętrznie ze śmiechu.
Wiktionary
rzecz. psychopatia ż., psychopata mos., psychopatka ż.
przym. psychopatyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący psychopatę, o cechach psychopaty; świadczący o psychopatii
Wiktionary
(1.1) Ale myśliwego, który strzela do wszystkiego, co się w lesie rusza, czeka straszna kara środowiskowa – zostaje okrzyknięty pogardliwym słowem „strzelacz”. To jakby na psychopatycznego kapo powiedzieć z wyrzutem „łapserdak”.
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔpaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: psyχopatyčny
Wiktionary
rzecz. psychopata mos., psychopatka ż., psychopatia ż.
przysł. psychopatycznie
Wiktionary
Psychopedagogika – dział pedagogiki zajmujący się problemami naukowymi i zagadnieniami psychologii rozwoju i wychowania człowieka. Psychopedagogika jako nauka jest połączeniem dwóch samodzielnych dziedzin nauki psychologii i pedagogiki w jeden wspólny nurt, będący nową dziedziną wiedzy, eksplorowaną i stosowaną we współczesnym życiu społecznym człowieka.
Wikipedia
lek psychoplegiczny - lek stosowany w leczeniu psychoz i nerwic; lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk
SJP.pl
w farmakologii: taki, który działa pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne człowieka; psychoanaleptyczny, psychotoniczny, psychoaktywny
SJP.pl
osoba (duch, bóg, zwierzę itp.) odprowadzająca dusze zmarłych na tamten świat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) rel. istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;
Wiktionary
Psychopomp ( ψυχοπομπóς psychopompós, psychopompus ‘przewodnik dusz’) – w religii istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę), której zadaniem jest odprowadzenie lub przeniesienie duszy zmarłego człowieka do świata pozagrobowego.
Wikipedia
IPA: psɨˈxɔpɔ̃mp, AS: psyχopõmp
Wiktionary
pejoratywnie: prawica cechująca się irracjonalnymi poglądami i działaniami, kłamliwą i agresywną retoryką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze zjawiskami i procesami psychicznymi zachodzącymi przy wykonywaniu czynności ruchowych
Wiktionary
związany z psychiką i seksualnością
SJP.pl
1. dotyczący zjawisk psychicznych związanych z odbiorem i percepcją wrażeń zmysłowych;
2. objawy psychosensoryczne - zaburzenia w odbiorze wrażeń zmysłowych, ich postrzegania i rozumienia
SJP.pl
specjalista w zakresie psychosocjologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zawodowo zajmująca się procesami psychicznymi zachodzącymi w zbiorowościach ludzkich
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔsɔˈt͡sʲjɔlɔk, AS: psyχosocʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. psychosocjologia
przym. psychosocjologiczny
Wiktionary
dział psychologii zajmujący się procesami psychicznymi zachodzącymi w zbiorowościach ludzkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział psychologii, który zajmuje się procesami psychicznymi zachodzącymi w zbiorowościach ludzkich
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔsɔt͡sʲjɔˈlɔɟja, AS: psyχosocʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. psychosocjolog
przym. psychosocjologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od psychosocjologia
Wiktionary
IPA: ˌpsɨxɔsɔt͡sʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: psyχosocʹi ̯oloǵičny
Wiktionary
rzecz. psychosocjologia, psychosocjolog
Wiktionary
dotyczący wzajemnych zależności między psychiką a ciałem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. psych. dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało
Wiktionary
rzecz. psychosomatyk mos., psychosomatyczka ż., psychosomatyka ż.
przysł. psychosomatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny, który bada związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi i somatycznymi
Wiktionary
Psychosomatyka – całościowe ujmowanie problemów człowieka chorego. Termin wprowadził do medycyny w 1818 roku J.Ch. Heinroth.
Psychosomatyka zajmuje się rozpatrywaniem zależności psychosomatycznych, czyli dotyczących wpływu czynników psychicznych na organizm człowieka. Badania w modelu patogenetycznym poszukują czynników natury psychicznej w powstawaniu chorób somatycznych i wpływających na ich przebieg.
Wikipedia
(1.1) Można mówić o psychosomatyce sensu stricto, rozumianej jako skutku zaburzenia spowodowanego przez przyczyny natury psychicznej w organizmie, które powodują zaistnienie różnych jednostek chorobowych.
Wiktionary
przym. psychosomatyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) psych. dotyczący sfery psychicznej i społecznej
Wiktionary
(1.1) Wyniki tego badania nie dostarczają niestety wyjaśnienia psychospołecznych korzyści uczestnictwa w społeczności internetowej.
Wiktionary
w wyobrażeniach religijnych: ważenie dusz zmarłych dla porównania wagi ich dobrych i złych uczynków
SJP.pl
Zasugerowano, aby "Psychostasis" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Psychostazja (gr. "ważenie dusz") – symboliczne przedstawienie w sztuce sceny sądu podczas którego dokonywana jest ocena, czy dana dusza godna jest zbawienia. Wywodzi się z wyobrażeń religijnych starożytnych Egipcjan. Popularne w średniowieczu.
Wikipedia
środek pobudzający procesy psychiczne i wzmagający napęd ruchowy; środek stymulujący, środek psychotoniczny, środek psychostymulujący
SJP.pl
środek psychostymulujący - środek pobudzający procesy psychiczne i wzmagający napęd ruchowy; środek stymulujący, środek psychotoniczny, psychostymulant
SJP.pl
specjalista w dziedzinie psychotechniki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie psychotechniki
SJP.pl
Psychotechnika jest definiowana jako:
Niektórzy autorzy uważają te definicje za błędne i prowadzące do szeregu nieporozumień ze względu na ich znaczne spopularyzowanie.
Według nich prawidłowe znaczenie terminu psychotechnika to:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie psychoterapii
Wiktionary
Ps
Wikipedia
rzecz. psychoterapia ż.
:: fż. psychoterapeutka ż.
przym. psychoterapeutyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w dziedzinie psychoterapii
Wiktionary
rzecz. psychoterapia ż.
:: fm. psychoterapeuta m.
przym. psychoterapeutyczny
Wiktionary
dotyczący psychoterapii, związany z psychoterapią (np. ośrodek psychoterapeutyczny, poradnia psychoterapeutyczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący psychoterapii
Wiktionary
rzecz. psychoterapeuta m., psychoterapeutka ż., psychoterapia ż.
Wiktionary
jedna z dziedzin psychologii, zajmująca się teorią i praktyką leczenia zaburzeń psychicznych poprzez oddziaływanie na psychikę pacjenta sugestią, radą, perswazją i uspokajaniem
SJP.pl
leczenie zaburzeń psychicznych poprzez oddziaływanie na psychikę pacjenta sugestią, radą, perswazją i uspokajaniem oraz poprzez analizę i interpretację jego zachowania, dla uświadomienia mu i zmodyfikowania jego stosunku do siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;
Wiktionary
Psychoterapia – stosowanie metod psychologicznych, zwłaszcza opartych na regularnym kontakcie międzyludzkim, w celu pomocy osobom zmagającym się z różnorodnymi problemami. Psychoterapia służy poprawie dobrostanu i zdrowia psychicznego, rozwojowi relacji i umiejętności społecznych, może dotyczyć zmiany lub radzenia sobie z dokuczliwymi zachowaniami, przekonaniami, obsesjami, myślami lub emocjami. Niektóre techniki psychoterapeutyczne są uznane za oparte na dowodach naukowych metody leczenia określonych zaburzeń psychicznych.
Wikipedia
(1.1) Przy psychoterapii dochodzi do dezadaptacyjnych zachowań.
Wiktionary
rzecz. psychoterapeuta mos., psychoterapeutka ż.
przym. psychoterapeutyczny
Wiktionary
test mający zbadać cechy psychologiczne, drukowany jako forma rozrywki dla czytelników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. test psychologiczny, najczęściej taki drukowany w prasie dla rozrywki czytelników
Wiktionary
(1.1) Na 10 kandydatów komisja lekarska MSW odrzuca 8. Przyszli strażacy muszą być sprawni fizycznie, dobrze rozwiązać psychotesty, wykazywać muszą odporność na stresy.
(1.1) Przeszło 120 tysięcy internautów wypełniło psychotest w internetowym serwisie kampanii „Stop wariatom drogowym” zorganizowanej przez PZU SA.
Wiktionary
[czytaj: psychotriler] odmiana thrillera, w którym osią konfliktu jest choroba lub dewiacja psychiczna głównego bohatera; thriller psychologiczny
SJP.pl
w farmakologii: taki, który działa stymulująco i tonizująco na ośrodkowy układ nerwowy; psychoanaleptyczny, psychoaktywny, psychopobudzający
SJP.pl
specjalista zajmujący się skutkami psychicznymi traum i ich terapią
SJP.pl
dziedzina psychologii i psychiatrii zajmująca się skutkami traumy psychicznej, jej leczeniem i mechanizmami radzenia sobie z traumą
SJP.pl
Psychotraumatologia – dziedzina psychologii zajmująca się osobami doświadczającymi traumy – badaniem zjawisk i mechanizmów występujących po doświadczeniu sytuacji, która zagrażała zdrowiu lub życiu, pomocą osobom, które doświadczyły tego rodzaju sytuacji i kryzysów oraz metodami pracy i rozumienia zjawisk psychicznych związanych z traumą.
Wikipedia
związany z psychotroniką, dotyczący psychotroniki (np. sprzęt psychotroniczny, czasopismo psychotroniczne)
SJP.pl
specjalista w dziedzinie psychotroniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz domniemanych zależności między świadomością ludzką a zjawiskami energetycznymi
Wiktionary
Psychotronik (tyt. oryg. "Psion") – pierwsza część cyklu o Kocie – powieść science fiction autorstwa amerykańskiej pisarki Joan D. Vinge. Powieść ta ukazała się w 1982 r., polskie wydanie, w tłumaczeniu Kingi Dobrowolskiej, wydało wydawnictwo Prószyński i S-ka w 1997 r. Pozostałe części trylogii: "Kocia łapka" oraz "Deszcz snów".
Wikipedia
(1.1) Psychotronicy właśnie przepływem energii tłumaczą fakt, że ludzie starsi bardzo lubią kontakt z małymi dziećmi.
Wiktionary
rzecz. psychotronika ż.
przym. psychotroniczny
przysł. psychotronicznie
Wiktionary
dziedzina dociekań korzystająca z nauk psychologii i biofizyki, badająca zjawiska paranormalne, zwłaszcza oddziaływania biopól na żywe organizmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina badająca domniemane zależności między świadomością ludzką a zjawiskami energetycznymi;
Wiktionary
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą naukową.
Psychotronika – kontrowersyjna dyscyplina paranaukowa, popularna głównie we wczesnych latach 1970 w krajach Bloku Sowieckiego. Choć psychotronika nigdy nie zyskała powszechnej akceptacji społeczności naukowej, w kontekście zimnej wojny znalazła poparcie, w tym finansowe, niektórych agencji po obu stronach konfliktu.
Wikipedia
(1.1) Szczególnym obiektem badań w psychotronice jest rzekome „pole energetyczne”, odróżniające się od pól energetycznych znanych nauce (elektrycznego, magnetycznego) swoją strukturą, nieuchwytną dla jakiegokolwiek aparatu badawczego mogącego dać sprawdzalny wynik badania, […]
Wiktionary
rzecz. psychotronik m.
przym. psychotroniczny
przysł. psychotronicznie
Wiktionary
potocznie o leku lub środku psychotropowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. pot. lek psychotropowy
Wiktionary
(1.1) Wpadał w coraz większą depresję, lekarz przepisał mu leki uspokajające. — Łykałem je, ale w końcu przestałem, bo to chyba były psychotropy, czułem się jak ogłupiały (…).
Wiktionary
przym. psychotropowy
Wiktionary
środek lub lek psychotropowy - substancja działająca na ośrodkowy układ nerwowy, mająca zdolność do korygowania zaburzeń psychicznych; psychotrop (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. oddziałujący na ośrodkowy układ nerwowy
Wiktionary
(1.1) Badacze uznali, że efekt psychotropowy nie istnieje, jedyne działanie uboczne to nieznaczna senność.
Wiktionary
rzecz. psychotrop mrz.
Wiktionary
kobieta cierpiąca na psychozę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób psychotyczny
Wiktionary
przym. psychotyczny
Wiktionary
SJP.pl
Psychotyczność – w psychologii oznacza cechę osobowości związaną z niską wrażliwością na normy społeczne i wysoką impulsywnością. W założeniu autora, wysoka psychotyczność miała wiązać się z objawami psychiatrycznymi – psychotycznym, psychopatycznym lub schizofrenicznym funkcjonowaniem. Za wymiar przeciwny psychotyczności można uznać uspołecznienie, konwencjonalność, konformizm i altruizm.
Wikipedia
dotyczący psychotyka lub psychozy, występujący w chorobach psychicznych (np. epizod psychotyczny, depresja psychotyczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. med. właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychoza ż.
przysł. psychotycznie
Wiktionary
osoba cierpiąca na psychozę
SJP.pl
skłonność do zaburzeń charakteru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieetyczna teoria lub praktyka, która używa terminów z zakresu psychologii w celu wpływania, oszukiwania albo manipulowania jednostkami lub grupami
Wiktionary
(1.1) psychościema
Wiktionary
1. choroba psychiczna charakteryzująca się ograniczeniem lub utratą zdolności krytycznej oceny rzeczywistości, zmiennością nastroju i występowaniem urojeń, zaburzeniami w myśleniu i działaniu, np. paranoja;
2. stan szczególnej podatności na jakiś nastrój
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
(1.2) książk. przen. skłonność do ulegania intensywnym emocjom, nastrojom, szczególnie szerzącym się w jakiejś zbiorowości
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Z powodu swojej przewlekłej psychozy trafił do szpitala psychiatrycznego.
Wiktionary
IPA: psɨˈxɔza, AS: psyχoza
Wiktionary
rzecz. psychika ż., psychotyk m., psychotyczka ż.
przym. psychotyczny
Wiktionary
(1.2) histeria
Wiktionary
zabawa przygotowana w postaci testów, wskazująca jakieś cechy osoby testowanej, zgodnie z opracowanymi wcześniej zestawami odpowiedzi
SJP.pl
rzadko: charakterystyczny dla zainteresowań ludzką psychiką
SJP.pl
w psychiatrii, farmakologii: mający właściwości halucynogenne i mogący wywołać psychozę doświadczalną; psychodysleptyczny, psychomimetyczny
SJP.pl
organizm żyjący w niskich temperaturach; kriofil, chionofil
SJP.pl
roślina wykazująca cechy kseromorficzne, występująca w północnych szerokościach geograficznych lub wysoko w górach
SJP.pl
Ps
Wikipedia
przyrząd do obserwacji względnej wilgotności powietrza
SJP.pl
potoczna nazwa szpitala psychiatrycznego w ZSRR, zwłaszcza rozpatrywanego jako miejsce przetrzymywania dysydentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład lub szpital psychiatryczny wykorzystywany przez władze jako forma represji;
Wiktionary
Psychuszka – potoczna nazwa szpitala psychiatrycznego w ZSRR, stanowiącego miejsce przetrzymywania dysydentów.
Do roku 1989 psychuszki podlegały radzieckiemu ministerstwu spraw wewnętrznych.
Wikipedia
(1.1) Radziecki dysydent Władimir Bukowski został poddany przymusowemu „leczeniu” w tzw. psychuszce.
(1.1) Kolejnym usprawiedliwieniem „psychuszki“ i ubezwłasnowolnienia stał się też rzekomy antysemityzm Bąka, choć był zakochanym w antyku humanistą.
(1.1) W celu przetrzymywania coraz większej liczby osadzonych stworzono sieć psychuszek, które łączyły funkcje szpitali i zwykłych więzień (…)
(1.1) ''Władza sowiecka do czasów Gorbaczowa zaciekle zwalczała wszelkie przejawy tej działalności, umieszczając jej członków w „psychuszkach” (szpitalach psychiatrycznych), w więzieniach czy też skazując ich na zesłanie.
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny mirtowatych, uprawiane m.in. dla smacznych owoców w kształcie gruszki; guawa, gwajawa, guajawa, gujawa, gruszla
SJP.pl
dźwięk wydawany przy uciszaniu kogoś; psykanie
SJP.pl
wydawać syczące dźwięki w celu uciszenia kogoś lub wyrażenia dezaprobaty
SJP.pl
nadrodzina owadów z rzędu pluskwiaków; miodówki, koliszki
SJP.pl
alkaloid o właściwościach psychodelicznych, występujący w grzybkach halucynogennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny o właściwościach psychodelicznych;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Badania wykazały obecność psylocybiny.
Wiktionary
przym. psylocybinowy
Wiktionary
grzyby psylocybinowe - grzyby o właściwościach halucynogenno-psychodelicznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący psylocybiny
Wiktionary
rzecz. psylocybina ż.
Wiktionary
alkaloid, pochodna tryptaminy, substancja psychoaktywna
SJP.pl
Ps
Wikipedia
niewielki paprotnik kopalny; prapaproć
SJP.pl
niewielki paprotnik kopalny; prapaproć
SJP.pl
Psylofity ("Psilophyta" Heintze) – gromada roślin kopalnych, najpierwotniejszych, pionierskich roślin lądowych. Pojawiły się w ludlowie a wymarły w dewonie. Najprawdopodobniej od psylofitów wywodzą się paprotniki.
Współczesne prace podają, że psylofity to takson polifiletyczny, obejmujący trzy niespokrewnione bliżej ze sobą gromady: ryniofity, trymerofity i zosterofilofity.
Wikipedia
uwodniony tlenek manganu
SJP.pl
Psylomelan ("romanechit") – drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina tlenków baru i manganu. Dawniej uważana była za odrębny minerał.
Nazwa minerału wywodzi się od greckiego "psilos = gładki (nagi)" i "melas = czarny", co jest związane z barwą i wyglądem skupień tej substancji.
Wikipedia
przedstawiciel typu roślin należącego do grupy paprotników
SJP.pl
przedstawiciel typu roślin należącego do grupy paprotników
SJP.pl
wykrzyknik nakazujący zachowanie ciszy, spokoju; psyk
SJP.pl
skrót od: Polskie Siły Zbrojne (na Zachodzie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji
Wiktionary
skrót od: pszczelarstwo, pszczelarski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od: pszczelarstwo, pszczelarski (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. kobieta hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃɛˈlarka, AS: pščelarka
Wiktionary
rzecz. pszczoła ż., pszczółka ż., pszczelarstwo n.
:: fm. pszczelarz mos.
przym. pszczelarski, pszczeli
Wiktionary
dotyczący pszczelarza, pszczelarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do pszczelarstwa lub pszczelarzy
Wiktionary
rzecz. pszczelarka ż., pszczelarstwo n., pszczelarz m., pszczoła ż., pszczółka ż.
przym. pszczeli
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. hodowla pszczół;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
(1.1) Jacek zajmuje się pszczelarstwem z zamiłowaniem tak jak jego ojciec.
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃɛˈlarstfɔ, AS: pščelarstfo
Wiktionary
rzecz. pszczoła ż., pszczółka ż., pszczelarz m., pszczelarka ż., pszczelnictwo n., pszczelnik m., pszczelenie n., pszczolinka ż., Pszczelnik m.
czas. pszczelić się ndk.
przym. pszczelarski, pszczeli, pszczelni, pszczelniczy, pszczelny
Wiktionary
człowiek zajmujący się hodowlą pszczół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pszcz. osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych
Wiktionary
Pszczelarz, bartnik – osoba zajmująca się pracą w pasiece lub barci, przy pszczołach. Jest to zawód sklasyfikowany w Polsce rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy ().
Wikipedia
(1.1) Pszczelarz wyciągnął z ula plaster miodu.
(1.1) Święty Ambroży jest patronem pszczelarzy.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃɛlaʃ, AS: pščelaš
Wiktionary
rzecz. pszczoła ż., pszczółka ż., pszczelarstwo n.
:: fż. pszczelarka ż.
przym. pszczelarski, pszczeli
Wiktionary
(1.1) pasiecznik, przest. pszczelnik, daw. bartnik
Wiktionary
związany z pszczołami, składający się z pszczół, produkowany przez pszczoły (np. miód pszczeli, rój pszczeli)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do pszczoły
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z pszczołą, dotyczący pszczoły
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla pszczoły, mający cechy pszczoły
Wiktionary
(2.1) Zwolennicy tradycji mogą kupić świece wykonane całkowicie z wosku pszczelego, wydzielające podczas palenia specyficzny zapach.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃɛlʲi, AS: pščelʹi
Wiktionary
rzecz. pszczelarka ż., pszczółka ż., pszczoła ż., pszczelarz mos., pszczelarstwo n.
przym. pszczelarski
Wiktionary
przestarzałe: pszczelarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) eduk. nauka o pszczelarstwie
(1.2) pszcz. ogół zagadnień związanych z hodowlą pszczół
Wiktionary
rzecz. pszczoła ż., pszczelarstwo n., pszczelnik mrz.
przym. pszczelniczy
Wiktionary
przestarzałe: dotyczący pszczelarstwa, pszczelarza; pszczelarski
SJP.pl
roślina spotykana na suchych, leśnych lub stepowych terenach Azji i obszarów śródziemnomorskich
SJP.pl
Pszczelnik (do 1945 niem. "Kuhdamm") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
W pobliżu miejscowości znajduje się Jezioro Zielin.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pszczyć.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pščẽńe
Wiktionary
czas. pszczyć
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w zachodniej Polsce;
Wiktionary
Pszczew (pol. hist. „Pczew”) – wieś o charakterze miejskim w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Pszczew. Siedziba gminy Pszczew. Dawniej miasto – lokacja w 1288 roku, zdegradowany w 1945 roku.
Wikipedia
IPA: pʃt͡ʃɛf, AS: pščef
Wiktionary
rzecz. pszczewianin m., pszczewianka ż.
przym. pszczewski
Wiktionary
przymiotnik od: Pszczew
SJP.pl
owad błonkoskrzydły z pszczołowatych
SJP.pl
Pszczolinka ("Andrena") – rodzaj błonkówek z rodziny pszczolinkowatych. Obejmuje ponad 1500 opisanych gatunków. Przedstawiciele zamieszkują Stary Świat i Amerykę Północną. Są samotnicami gniazdującymi w glebie lub szczelinach skał i murów.
Wikipedia
o cechach pszczolinkowatych (rodzina pszczół)
SJP.pl
Ps
Wikipedia
o cechach pszczolinkowatych (rodzina pszczół)
SJP.pl
Pszczonów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Maków.
W roku 1579 należał do włości arcybiskupa gnieźnieńskiego.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego w 1792 roku.
Wikipedia
owad, żyjący w rojach, hodowany ze względu na miód i wosk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Apis mellifera|ref=tak., pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Apis|ref=tak., rodzaj owadów z rodziny pszczołowatych
(1.3) ent. lm. nazwa systematyczna|Apoidea|ref=tak., owad z nadrodziny pszczół z rzędu błonkoskrzydłych;
Wiktionary
(1.1) Pszczoły zbierają pyłek kwiatów.
(1.1) Wracającym z łąki pszczołom zdarza się uderzać swoją główką siostry pozostające w ulu. W ten sposób ostrzegają je przed czyhającym na zewnątrz niebezpieczeństwem.
(1.2) Nie wszystkie gatunki pszczół zostały udomowione.
(1.3) Trzmiele to duże, włochate pszczoły szanowane przez ludzi za ich pracowitość i łagodność.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃɔwa, AS: pščou̯a
Wiktionary
rzecz. pszczelarstwo n., pszczelnictwo n., pszczolnictwo n., pszczelarz m., pszczolarz m., pszczelarka ż., pszczolinka ż., pszczołowate nmos., pszczoły nmos.
:: zdrobn. pszczółka ż.
czas. pszczelić się ndk.
przym. pszczeli, pszczoli, pszczelarski, pszczolarski, pszczelny, pszczelniczy, pszczołowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bina, fezeła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. zool. zob. ratel.
Wiktionary
(1.1) Skóra na grzbiecie pszczoło-jamnika jest gruba i sztywna.
Wiktionary
1. gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych; trzmielojad zwyczajny;
2. żołna pszczołojad - gatunek ptaka z rodziny żołn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach pszczołowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
Pszczołowate (Apidae) – rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych i nadrodziny Apoidea. Obejmuje ponad 5800 opisanych gatunków.
Wikipedia
o cechach pszczołowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
barciel pszczołowiec - gatunek chrząszcza z rodziny przekraskowatych
SJP.pl
owad, żyjący w rojach, hodowany ze względu na miód i wosk
SJP.pl
Pszczoły (Anthophila, Apiformes) – monofiletyczna grupa owadów bez ustalonej rangi taksonomicznej w obrębie nadrodziny Apoidea z rzędu błonkoskrzydłych.
Wikipedia
owad z rzędu błonkówek
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej części Polski;
Wiktionary
Pszczyna ( Pless, również Pleß; Pština) – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba władz powiatu pszczyńskiego i gminy miejsko-wiejskiej Pszczyna. Często nazywane Perłą Górnego Śląska.
Według danych GUS z 30 czerwca 2023 r., miasto było zamieszkiwane przez 25,177 osób.
Wikipedia
IPA: ˈpʃt͡ʃɨ̃na, AS: pščỹna
Wiktionary
rzecz. pszczynianin mos., pszczynianka ż.
przym. pszczyński
Wiktionary
mieszkaniec Pszczyny (miasta w południowej Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pszczyny
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: pščỹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Pszczyna ż.
:: fż. pszczynianka ż.
przym. pszczyński
Wiktionary
mieszkanka Pszczyny (miasta w południowej Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pszczyny
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃɨ̃ˈɲãnka, AS: pščỹńãnka
Wiktionary
rzecz. Pszczyna ż.
:: fm. pszczynianin mos.
przym. pszczyński
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rzad. błyszczeć, lśnić
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pščyć
Wiktionary
rzecz. pszczenie n.
Wiktionary
(1.1) gwara. pscyć, psceć (psceć się); stpol. plszczyć
Wiktionary
związany z miastem Pszczyna, dotyczący miasta Pszczyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Pszczyny, związany z Pszczyną
Wiktionary
(1.1) Będzie okazja, by zwiedzić Park Pszczyński, gdzie hodowane są żubry, jest pole golfowe i pałac magnacki.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃɨ̃j̃sʲci, AS: pščỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pszczyna ż., pszczynianin mos., pszczynianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Pszczółki
SJP.pl
zdrobnienie od: pszczółka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pszczoła
Wiktionary
IPA: pʃt͡ʃuˈwɛt͡ʃka, AS: pščuu̯ečka
Wiktionary
zdrobnienie od: pszczoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pszczoła
(1.2) pot. mot. ciężarówka Star 660
(1.3) kulin. odmiana ciasta
Wiktionary
Pszczółka – czasopismo o charakterze społeczno-politycznym, wydawane wespół z „Wieńcem” w Galicji na przełomie XIX i XX w.
Tytuł założono w Krakowie ok. 1860 jako tygodnik. W 1875 jego redaktorem został ks. Stanisław Stojałowski, który wydawał je we Lwowie a później w Cieszynie, Wiedniu, Bielsku (Bielsku-Białej). Od 1900 roku pod nazwą „Wieniec-Pszczółka”.
Wikipedia
(1.1) Pszczółki były patronem grupy przedszkolnej mojej córki.
(1.1) Złoto promieni słonecznych stawało się coraz czerwieńsze, pszczółki wróciły do ula, śpiew ptasząt począł milknąć.
Wiktionary
IPA: ˈpʃt͡ʃuwka, AS: pščuu̯ka
Wiktionary
rzecz. pszczelarka ż., pszczoła ż., pszczelarstwo n., pszczelarz mos.
przym. pszczeli, pszczelarski
Wiktionary
zdrobnienie od: pszczoła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roślina roczna z rodziny traw, jedno z najpopularniejszych zbóż uprawiane na wszystkich kontynentach;
2. ziarno tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa systematyczna|Triticum|L.|ref=tak., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
(1.2) roln. ziarno pszenicy (1.1)
(1.3) gw-pl|Bukowina. kutia
Wiktionary
Pszenica ("Triticum" L.) – rodzaj zbóż z rodziny wiechlinowatych. Pochodzi z południowo-zachodniej i środkowej Azji. Wyróżnia się około 20 gatunków pszenicy i około 10 mieszańców międzygatunkowych. Oprócz jęczmienia jest najdawniej uprawianym zbożem. Zajmuje trzecie (po kukurydzy i ryżu) miejsce w światowej produkcji zbóż. W 2018 roku produkcja na świecie wyniosła 734 045 174 ton.
Wikipedia
(1.1) Pszenica jest zbożem o wysokiej wydajności plonów.
(1.2) Po dwudziestu dniach na balkonie roiło się od gołębi. O strawę dla nich dbają właściciele mieszkania - dokarmiają ptaki pszenicą i kaszą gryczaną.
Wiktionary
IPA: pʃɛ̃ˈɲit͡sa, AS: pšẽńica
Wiktionary
rzecz. pszonka ż., Pszenno n., pszono n., pszeniec m.
:: zdrobn. pszeniczka ż.
przym. pszenny, pszeniczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) słoma z pszenicy używana jako pasza dla zwierząt
Wiktionary
(1.1) […] a jeżeli długą mają dawać słomę, czy owsiankę, czy pszeniczankę, czy jaką inną słomę, to ją wprzódy poprzerzynają […].
Wiktionary
rzecz. pszenica
przym. pszeniczny
Wiktionary
zdrobnienie od: pszenica
SJP.pl
ryba podobna do karpia; kaliniak, lin, oczeretniak
SJP.pl
przymiotnik od: pszenica; pszenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pszenicą, dotyczący pszenicy
(1.2) wykonany z pszenicy, zawierający pszenicę
(1.3) o kolorze przypominającym dojrzałe kłosy pszenicy
Wiktionary
rzecz. pszenica ż., Pszeniczyna ż., pszenicznik m., pszeniczanka ż.
przym. pszenny
Wiktionary
(1.2) pszenny
Wiktionary
pole po zebraniu rosnącej na nim pszenicy
SJP.pl
roślina o jasnożółtych kwiatach, występuje głównie w lasach i na torfowiskach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Melampyrum|L.|ref=tak., rodzaj jednorocznych roślin zielnych z rodziny zarazowatych;
Wiktionary
Pszeniec ("Melampyrum") – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych, dawniej zaliczany do tradycyjnie szeroko ujmowanej rodziny trędownikowatych. Należy tu 38 gatunków występujących w strefie umiarkowanej półkuli północnej. Są to półpasożyty, których gospodarzami są rośliny z różnych rodzin i siedlisk. Rodzaj wyróżnia się w rodzinie zarazowatych stosunkowo dużymi i nielicznymi nasionami, zaopatrzonymi w elajosomy, dzięki czemu są one rozprzestrzeniane przez mrówki.
Wikipedia
rzecz. pszenica ż.
Wiktionary
Pszenno ( "Weizenrodau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica. W 2019 miejscowość liczyła 1744 mieszkańców i było największą miejscowością gminy Świdnica.
Pszenno, notowane w dokumentach jako Weisinrod lub Wisyngerode, było lokowane na prawie niemieckim w 1243 roku.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. o glebie: nadający się pod uprawę pszenicy i buraków
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. iron. prostacki i nieokrzesany; także. świadczący o prostactwie i nieokrzesaniu
Wiktionary
(2.1) przaśny, siermiężny, prostacki, prymitywny, pospolity, plebejski, wulgarny, ordynarny, trywialny, niewybredny, niesmaczny; przest. gminny
Wiktionary
1. odnoszący się do pszenicy; pszeniczny
2. zrobiony z ziarn pszenicy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do pszenicy; pszeniczny
(1.2) zrobiony z ziarn pszenicy
Wiktionary
(1.2) Bardzo lubię pszenne bułki.
Wiktionary
IPA: ˈpʃɛ̃nːɨ, AS: pšẽ•ny
Wiktionary
rzecz. pszenica ż.
przym. pszeniczny
Wiktionary
(1.1) pszeniczny
Wiktionary
1. międzygatunkowa krzyżówka, hybryda żyta i pszenicy; triticale;
2. ziarno tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. sztuczna hybryda żyta i pszenicy;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
IPA: pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ, AS: pšẽṇžyto
Wiktionary
rzecz. żyto n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. krewny
Wiktionary
rzecz.
:: fż. pszociołka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. krewna
Wiktionary
rzecz. pszociel mos.
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
(1.1) = Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych
Wiktionary
(1.1) Zakres działania PSZOK-u określa właściwa rada gminy na drodze uchwały. Oznacza to, że minimalny katalog odpadów, wyznaczony w ustawie z 1996 roku, może zostać rozszerzony na podstawie lokalnych uwarunkowań gminnych.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pszonak
Wiktionary
rzecz. pszonak m.
Wiktionary
roślina z rodziny krzyżowych, występująca głównie jako chwast na polach
SJP.pl
Pszonacznik ("Conringia") – rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych. Obejmuje 6 gatunków. Występują one głównie w centralnej i południowo-zachodniej Azji, poza tym w regionie Kaukazu i w Europie. Do flory Polski należy jako zadomowiony antropofit pszonacznik wschodni ("C. orientalis").
Wikipedia
roślina zielna z rodziny krzyżowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zwykle dwuletnia roślina o żółtych kwiatach zebranych w grona;
Wiktionary
Ps
Wikipedia
IPA: ˈpʃɔ̃nak, AS: pšõnak
Wiktionary
rzecz. pszonka ż.
:: zdrobn. pszonaczek m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niska bylina z rodziny jaskrowatych, kwitnąca wczesną wiosną, we florze Polski spotykana głównie w lasach, parkach, zaroślach; ziarnopłon wiosenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. zob. ziarnopłon wiosenny.
Wiktionary
Pszonka – część wsi Łukówiec położona w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Parysów.
W drugiej połowie XVI wiek Pszonka, jako wieś szlachecka, położona była w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
IPA: ˈpʃɔ̃nka, AS: pšõnka
Wiktionary
rzecz. pszenica ż., pszonak m.
Wiktionary
(1.1) ziarnopłon wiosenny
Wiktionary
przestarzale: wymłócone proso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. roln. otłuczone proso
Wiktionary
(1.1) 5 października 2014 r. Centrum Integracji Społecznej w Dąbrowie brało udział w konkursie (…) na „Najlepszy produkt regionalny i lokalny – potrawy z warzyw i owoców”, gdzie zajęło I miejsce za produkt – Kapusta z pszonem.
Wiktionary
rzecz. pszenica ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Pszów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Pszów
Wiktionary
IPA: ˈpʃɔfsʲci, AS: pšofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Pszów
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie śląskim;
Wiktionary
}|-
Pszów ( Pschow) – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim.
Pszów od XVIII w. jest jednym z głównych ośrodków pielgrzymkowych na Górnym Śląsku. W pobliżu miasta znajduje się zabytkowa Kalwaria, a w pszowskiej bazylice znajduje się Obraz Matki Bożej Uśmiechniętej.
Wikipedia
(1.1) Obraz został zwinięty w rulon i tak przyniesiony do Pszowa. (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: pʃuf, AS: pšuf
Wiktionary
przym. pszowski
Wiktionary
symbol platyny, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: pod tytułem (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = pod tytułem
(1.2) = piątek
Wiktionary
(1.1) Po raz pierwszy jego wiersze ukazały się w zbiorze pt. „Młoda poezja polska”.
Wiktionary
IPA: ˌpɔt‿ːɨˈtuwɛ̃m, AS: po•‿tytuu̯ẽm
Wiktionary
1. ogół ptaków dzikich lub hodowlanych;
2. stado ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. ogół ptaków lub ich grupa
Wiktionary
(1.1) Ze zwierząt czystych i nieczystych, z ptactwa i ze wszystkiego, co pełza po ziemi, po dwie sztuki, samiec i samica, weszły do Noego, do arki, tak jak mu Bóg rozkazał.
Wiktionary
IPA: ˈptat͡stfɔ, AS: ptactfo
Wiktionary
rzecz. ptak m., ptaszek m., ptaszyna ż., ptasznik m.
przym. ptasi
Wiktionary
(1.1) awifauna
Wiktionary
mit. egip. bóg czczony przede wszystkim w Memfis, według tamtejszej teologii - stworzyciel świata, dokonujący swego dzieła za pomocą twórczego słowa, wyobrażany jako istota w stroju i nakryciu głowy ściśle przylegającym do ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitegip. staroegipski bóg stwórca;
Wiktionary
Ptah (czyt. "pta") – bóg memficki. W mitologii egipskiej jest to bóg stwórca, stojący na czele Wielkiej Trójki Bogów. Razem z lwiogłową Sechmet i Nefertumem tworzyli w Memfis triadę. Koncepcja religijna głosząca pierwszeństwo Ptaha rywalizowała z kultem Ra i ostatecznie przegrała z nim w okresie Średniego Państwa[].
Wikipedia
(1.1) Według niektórych podań Ptah był prapagórkiem, który wyłonił się w trakcie tworzenia świata.
Wiktionary
IPA: ptax, AS: ptaχ
Wiktionary
przedstawiciel gromady kręgowców stałocieplnych z grupy owodniowców, charakteryzujących się jajorodnością, ciałem pokrytym piórami, kończynami przednimi przekształconymi w skrzydła, szczękami bezzębnymi, okrytymi rogowym dziobem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;
(1.2) pot. przen. penis
Wiktionary
(1.1) Ptak usiadł na parapecie.
(1.1) Głośna zabawa dzieci płoszyła ptaki.
(1.1) Świergot ptaków za oknem zapowiadał bliski świt.
(1.2) Ptak mi wystaje z rozporka.
Wiktionary
IPA: ptak, AS: ptak
Wiktionary
rzecz. ptactwo n., ptasznictwo n., ptasznik m., ptaszarnia ż., ptasznica ż., ptaszyniec m.
:: zdrobn. ptaszek m., ptaszyna ż., ptaszę n.
:: zgrub. ptaszydło n., ptaszysko n.
czas. ptaszkować ndk.
przym. ptasi, ptaszniczy
przysł. ptasio
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ptok
Wiktionary
przedstawiciel gromady kręgowców stałocieplnych z grupy owodniowców, charakteryzujących się jajorodnością, ciałem pokrytym piórami, kończynami przednimi przekształconymi w skrzydła, szczękami bezzębnymi, okrytymi rogowym dziobem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Aves|Linnaeus|ref=tak., gromada stałocieplnych zwierząt z podtypu kręgowców;
forma rzeczownika|rodzaj=męskozwierzęcy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: ptak
Wiktionary
Ten artykuł został zgłoszony do weryfikacji statusu.
Ta strona dotyczy gromady zwierząt. Zobacz też: inne znaczenia.
Na tę stronę wskazuje „ptak”. Zobacz też: inne znaczenia.
Wikipedia
(1.1) Większość gatunków ptaków żyje monogamicznie.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw.
przym. ptasi
Wiktionary
miłośnik ptaków; ptasiarz
SJP.pl
podobny, zbliżony wyglądem do ptaka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. rakotwórcza substancja obecna w orlicy pospolitej, glikozyd seskwiterpenowy o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C20H30O8.
Wiktionary
(1.1) Stwierdzono, że około 8,6% ptakwilozydu zjedzonego w pędach orlicy przez krowy pojawia się w ich mleku.
Wiktionary
przymiotnik od: ptak
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do ptaka
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla ptaka, posiadający cechy ptaka
Wiktionary
(2.1) We framugach i na kamiennych stołach leżały drogie kamienie wszystkich barw: rubiny, topazy, szmaragdy, szafiry, diamenty, wreszcie perły wielkości orzechów, a nawet ptasich jaj.
Wiktionary
IPA: ˈptaɕi, AS: ptaśi
Wiktionary
rzecz. ptasznica ż., ptaki nmos., ptak mzw., ptaszydło n., ptaszysko n., ptaszę n., ptaszek m., ptaszarnia ż., ptasznik m., ptactwo n., ptaszniczka ż., ptaszyna ż.
Wiktionary
związany z oglądaniem ptaków w ich naturalnym środowisku
SJP.pl
oglądanie ptaków w ich naturalnym środowisku; birdwatching, turystyka ornitologiczna
SJP.pl
1. miłośnik ptaków;
2. amator oglądania ptaków w ich naturalnym środowisku; birdwatcher
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ornit. osoba hobbistycznie zajmująca się ornitologią, obserwator ptactwa
Wiktionary
(1.1) Jako entuzjastyczny ptasiarz Robert zawsze marzył o sfotografowaniu pięknej lazurki.
Wiktionary
IPA: ˈptaɕaʃ, AS: ptaśaš
Wiktionary
Ptasiek (ang. "Birdy") – powieść psychologiczna napisana przez Williama Whartona, jest to pierwsza książka tego autora. W 1984 roku powstała jej filmowa adaptacja w reżyserii Alana Parkera.
Akcja powieści koncentruje się wokół szaleństwa człowieka, wspomnień z dzieciństwa, przyjaźni dwóch mężczyzn i życiowej pasji młodego chłopca.
Wikipedia
o cechach ptasiomiednicznych (rząd dinozaurów); ptasiomiedniczny
SJP.pl
o cechach ptasiomiednicznych (rząd dinozaurów); ptasiomiedniczny
SJP.pl
rząd dinozaurów, których miednica przypominała budowę miednicy u ptaków; ptasiomiednicowe
SJP.pl
o cechach ptasiomiednicznych (rząd dinozaurów); ptasiomiednicowy
SJP.pl
grupa dinozaurów z rzędu ptasiomiednicznych; ornitopody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. ptak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ptactwo
SJP.pl
pomieszczenie przeznaczone dla ptaków; ptaszkarnia, woliera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. pomieszczenie lub woliera do hodowli ptaków
Wiktionary
Ptaszarnia – zamknięte pomieszczenie do hodowli dzikich ptaków, zwykle jako część ogrodu zoologicznego służąca do eksponowania gatunków żywego ptactwa. W skład ptaszarni wchodzą woliery i klatki. Ptaszarnie przeznaczone dla gatunków egzotycznych muszą być ogrzewane.
Wikipedia
(1.1) Szczygieł między Kanarki w ptaszarni zamkniony, / Słabym głosem przetwarza melodyjne tony.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw., ptaszek mzw., ptasznictwo n., ptasznik mos.
przym. ptaszy, ptasi
Wiktionary
zdrobnienie od: ptaszek
SJP.pl
1. zdrobnienie od: ptak;
2. przenośnie: człowiek o ujemnych cechach charakteru, zwykle udający niewiniątko;
3. żartobliwie, ironicznie o męskim przyrodzeniu;
4. ranny ptaszek - o kimś, kto lubi wcześnie wstawać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobnienie od|ptak.
(1.2) mały ptak
(1.3) pot. przen. infant. penis
(1.4) pot. przen. drobny oszust, przestępca
(1.5) pot. przen. ktoś sprytny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru
Wiktionary
(1.1) Kocham ptaszki i inne zwierzątka.
(1.2) Wróbel to pospolity ptaszek o szaro-brązowym upierzeniu.
(1.3) Synku, przestań się bawić swoim ptaszkiem, bo to nieładnie.
(2.1) Przy nazwisku wybranego kandydata proszę postawić ptaszek.
Wiktionary
IPA: ˈptaʃɛk, AS: ptašek
Wiktionary
rzecz. ptactwo n., ptak m., ptaszę n., ptaszkowanie n., ptaszyna ż., optaszkowanie n., ptaszniczka ż., ptasznik mos./mzw.
czas. ptaszkować ndk., optaszkować dk.
przym. ptasi, ptaszkowy
przysł. ptasio
Wiktionary
(1.1) ptaszyna
(1.3) pipi, pisiorek, siusiak, siurak, siurek
(1.4) gagatek, ziółko
(1.5) spryciarz
(2.1) fajka, haczyk, znak wyboru
Wiktionary
pomieszczenie dla ptaków; ptaszarnia, woliera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. oznaczanie na liście lub w tekście jakichś pozycji tzw. ptaszkiem
(1.2) pot. żart. uprawianie seksu
Wiktionary
IPA: ˌptaʃkɔˈvãɲɛ, AS: ptaškovãńe
Wiktionary
rzecz. ptaszek mrz./mzw.
czas. ptaszkować ndk.
Wiktionary
(1.1) odhaczanie
(1.2) neutr. kopulowanie, spółkowanie, współżycie; pot. posp. bzykanie, ciupcianie
Wiktionary
zaznaczać; fajkować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. oznaczać ptaszkiem w tekście lub na liście opcji
(1.2) pot. żart. uprawiać seks
Wiktionary
IPA: ptaˈʃkɔvat͡ɕ, AS: ptaškovać
Wiktionary
rzecz. ptaszkowanie n., ptak m., ptaszek m., ptaszniczka ż., ptasznik mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) odhaczać
Wiktionary
Ptaszkowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Zapolice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. strzelba na ptaki
Wiktionary
Ptasznica ( Vogelherd, 635 m n.p.m.) – szczyt w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w paśmie Wzgórz Lewińskich.
Wikipedia
(1.1) Pan nasz ustrzelił cietrzewia z własnej ptasznicy.
Wiktionary
rzecz. ptasznictwo n., ptak mzw., ptaszniczka ż.
przym. ptasi, ptaszy
Wiktionary
(1.1) ptaszniczka
Wiktionary
przestarzale: zawód ptasznika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. łowienie ptaków
Wiktionary
(1.1) W Krakowskiem szczególnie rozwinęło się ptasznictwo; np. łapie się kuropatwy w nastawione sieci dwojakiego rodzaju, bardzo skomplikowane.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw., ptasznik mos., ptaszarnia ż., ptasznica ż.
czas. ptaszkować ndk.
przym. ptaszy, ptaszniczy
Wiktionary
kobieta hodująca ptaki lub handlująca ptakami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. małokalibrowa strzelba myśliwska do polowań na ptactwo;
(1.2) łow. mała kusza myśliwska do polowań na ptactwo
(1.3) kobieta, która łowi ptaki
Wiktionary
(1.1) Cieszyńskie muzeum posiada w swych zbiorach cztery ptaszniczki.
Wiktionary
rzecz. ptak m., ptaszek m., ptaszkowanie n.
:: fm. ptasznik m.
czas. ptaszkować ndk.
przym. ptasi, ptaszniczy
przysł. ptasio
Wiktionary
(1.1) ptasznica
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ptasznikiem lub ptasznictwem
Wiktionary
(1.1) Chłopak położył swój ptaszniczy ekwipunek obok źródła.
Wiktionary
rzecz. ptasznictwo n., ptasznik mos., ptak mzw., ptaszniczka ż.
Wiktionary
hodowca, sprzedawca ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. łow. hodowca lub sprzedawca ptaków
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. pająk z rodziny ptasznikowatych, nazwa systematyczna|Theraphosidae|ref=tak.
(2.2) ent. zob. ptasznikowate.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Marzeniem jest wszystkich miasteczkowych ptaszników zastawiać w tym zakątku sidła na wilgi, kraski, dzwońce, drozdy, jemiołuchy - dostęp wszakże do pustelni równie trudny od strony wody, jak lądu.
(1.1) Widziałem na jarmarku ptasznika z gołębiami w klatkach.
(2.1) Innocentemu uciekł z terrarium jadowity ptasznik.
(2.1) W Inochinach ptaszniki są artykułem spożywczym.
Wiktionary
rzecz. ptasznictwo n., ptak mzw., ptaszek mzw., ptaszkowanie n., ptaszniczka ż., ptaszarnia ż., ptactwo n.
czas. ptaszkować ndk.
przym. ptasi, ptaszniczy
Wiktionary
rodzina pająków obejmująca około 950 gatunków
SJP.pl
Ptasznikowate (Theraphosidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothelae i infrarzędu ptaszników (Mygalomorphae). Obejmuje ok. 1148 opisanych gatunków ulokowanych w 175 rodzajach, najczęściej dużych pająków o bardzo różnorodnym ubarwieniu.
Wikipedia
o cechach ptasznikowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
ryba morska ze zdolnością do lotu ślizgowego dzięki szerokim podobnym do skrzydeł płetwom; ryba latająca
SJP.pl
o cechach ptaszorowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Ptaszorowate, ryby latające, ptaszory (Exocoetidae) – rodzina morskich ryb belonokształtnych (Beloniformes), blisko spokrewniona z półdziobcowatymi.
Wikipedia
o cechach ptaszorowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
ryba morska ze zdolnością do lotu ślizgowego dzięki szerokim podobnym do skrzydeł płetwom; ryba latająca
SJP.pl
przestarzałe: ptasi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. ptasi
Wiktionary
(1.1) Od rana rozbrzmiewa ptaszy chór.
Wiktionary
rzecz. ptaszarnia ż., ptaszydło n., ptaszysko n., ptasznictwo n., ptasznica ż., ptaszę n., ptaszyna ż.
Wiktionary
zgrubienie od: ptak; ptaszysko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. zgrub. od ptak
(1.2) rzad. o ptaku
Wiktionary
(1.2) Na płocie przysiadło czarne ptaszydło i łypie na nasz dach.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw.
przym. ptaszy, ptasi
Wiktionary
(1.2) ptaszysko
Wiktionary
pieszczotliwie o ptaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały ptak
(1.2) pieszcz. małe dziecko
Wiktionary
Ptaszyna ( Pacsirta) – powieść wydana w 1924 roku, węgierskiego pisarza Dezső Kosztolányi. Historia toksycznych relacji rodzinnych, które na zewnątrz wyglądają na wzorowe, a rozpacz i pustka, kryjąca się pod codziennością autor przedstawia z subtelną ironią i poczuciem humoru.
Wikipedia
(1.1) Malec trzymał w dłoniach drżącą ptaszynę.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw., ptaszek mrz./mzw.
przym. ptasi
Wiktionary
(1.1) ptaszek, ptaszę
(1.2) ptaszę
Wiktionary
1. roślina pastewna z rodziny bobowatych, o pierzastych liściach i różowawych kwiatach; saradela, seradela;
2. gatunek roztocza, kleszcz pasożytujący na ptakach
SJP.pl
zdrobnienie od: ptaszyna
SJP.pl
Ptaszynka (niem. "Fundevogel") – niemiecka baśń ludowa, najbardziej znana z wersji braci Grimm, opublikowanej w ich zbiorze "Baśni" (tom 1, nr 51).
Wikipedia
zgrubienie od: ptak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. zgrub. od ptak
(1.2) rzad. o ptaku
Wiktionary
(1.2) Kobieta trzymała w klatce jakieś ptaszysko, które pokrzykiwało, całkowicie zagłuszając jej mowę.
(1.2) Książę trochę opierzył głuszca, ale ptaszysko uciekło.
Wiktionary
rzecz. ptak mzw.
przym. ptaszy, ptasi
Wiktionary
(1.2) ptaszydło
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwe zdrobnienie od: ptaszę
SJP.pl
młody ptak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poet. ptak
Wiktionary
IPA: ˈptaʃɛ, AS: ptaše
Wiktionary
rzecz. ptak mzw., ptaszek mzw.
przym. ptasi, ptaszęcy, ptaszy
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = med. podstawowa temperatura ciała;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-te-E] skrót od:
1. Polskie Towarzystwo Ekonomiczne;
2. Powszechne Towarzystwo Emerytalne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
latający gad kopalny, żyjący w erze mezozoicznej w okresie kredowym
SJP.pl
Pteranodon (gr. "skrzydła bez zębów") – rodzaj wymarłych gadów latających pterozaurów należących do podrzędu pterodaktyli. Żył w górnej kredzie około 86-84,5 mln lat temu. Jego pierwsze skamieniałości zostały odkryte w 1870 w zachodnim Kansas. Zostały one zbadane dopiero sześć lat później przez paleontologa Othniela Marsha, który nazwał nowo odkryty rodzaj pterozaura "Pteranodon longiceps".
Wikipedia
kopalny gad latający z rzędu pterozaurów o silnie zredukowanym ogonie i szerokich skrzydłach, żyjący w okresie jurajskim i kredowym ery mezozoicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Pterodactylus|ref=tak., rodzaj wymarłego latającego gada należącego do rzędu pterozaurów, żyjącego w okresie późnej jury
Wiktionary
Pt
Wikipedia
(1.1) Czy wiesz, że pterodaktyl nie był dinozaurem?
Wiktionary
Pterofagia – choroba ptaków, objawiająca się wydziobywaniem piór. Występuje najczęściej u kur po zakończeniu pierwszego okresu nieśności i w okresie pierzenia się.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny bobowatych; sandalin
SJP.pl
Pt
Wikipedia
przedstawiciel rzędu morskich ślimaków tyłoskrzelnych; skrzydłonóg
SJP.pl
rząd morskich ślimaków tyłoskrzelnych; skrzydłonogie, skrzydłonogi
SJP.pl
kopalny gad o dużej ażurowej czaszce, ostrych zębach, pneumatycznych kościach, mający kończyny przednie przekształcone w skrzydła, żywiący się głównie rybami; gad latający
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = chem. politetrafluoroetylen
Wiktionary
(1.1) Warstwę tlenku wytworzoną przez eloksalację można zaimpregnować PTFE.
Wiktionary
(1.1) teflon
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polskie Towarzystwo Geograficzne;
(1.2) = Polskie Towarzystwo Geologiczne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿tɛ‿ˈɟɛ, AS: pe‿te‿ǵe
Wiktionary
enzym trawienny znajdujący się w ślinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym obecny w ślinie i rozkładający skrobię;
Wiktionary
IPA: ptʲjaˈlʲĩna, AS: ptʹi ̯alʹĩna
Wiktionary
kruche ciasteczko z dodatkiem bakalii; ptifura, ptifurka, ptifurek
SJP.pl
kruche ciasteczko z dodatkiem bakalii; ptifur, ptifurka, ptifurek
SJP.pl
kruche ciasteczko z dodatkiem bakalii; ptifura, ptifur, ptifurek
SJP.pl
kruche ciasteczko z dodatkiem bakalii; ptifura, ptifur, ptifurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. przest. drobne kruche ciasteczka, często lukrowane lub nadziewane, podawane jako dodatek do herbaty lub kawy;
Wiktionary
Pt
Wikipedia
(1.1) Wreszcie do kawy podano na dużej paterze kruche ptifurki nadziewane konfiturą i z wierzchu pokrywane kolorowymi pomadkami.
(1.1) Wewnątrz mówiło się po francusku i jadło ptifurki, lecz także turecką baklawę, rosyjskie pirożki, wiedeńskie strudle – przegląd najważniejszych w Rumunii wpływów kulturowych.
Wiktionary
rzecz. ptifury nmos.
Wiktionary
(1.1) biszkopty, makaroniki; ptifury
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. drobne, kruche ciasteczka
(1.2) przest. miniaturki innych ciast, tortów
Wiktionary
(1.1) Bardzo smakują mi twoje ptifury.
Wiktionary
IPA: ptʲiˈfurɨ, AS: ptʹifury
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ptifurki nmos.
Wiktionary
[czytaj: pe-te-JOT] skrót od: Polskie Towarzystwo Językoznawcze
SJP.pl
skrót od:
1. Polska Telewizja Kablowa;
2. Polska Telefonia Komórkowa;
3. Polskie Towarzystwo Krajoznawcze;
4. Polskie Towarzystwo Kardiologiczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ptak
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. przen. osoba przybyła na Śląsk
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ptoszek mzw.
Wiktionary
dotyczący Ptolemeusza, charakterystyczny dla Ptolemeusza, mający cechy Ptolemeusza; ptolemeuszowski, ptolemeuszowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. astr. związany z nauką, poglądami głoszonymi przez Ptolemeusza
Wiktionary
rzecz. Ptolemeusz mos.
przym. Ptolemejski, ptolemeuszowski, Ptolemeuszowski, Ptolemeuszowy
przysł. ptolemejsko, ptolemeuszowsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób ptolemejski, tak jak u Ptolemeusza
Wiktionary
rzecz. Ptolemeusz mos.
przym. ptolemejski, Ptolemejski, ptolemeuszowski, Ptolemeuszowski, Ptolemeuszowy
przysł. ptolemeuszowsko
Wiktionary
imię królów Egiptu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Według berlińskich naukowców lokalizacje te korespondują również ze stanowiskami archeologicznymi współczesnej Ptolemeuszowi kultury wielbarskiej, w których wcześniej odkryto gockie osady i miejsca pochówków.
Wiktionary
IPA: ˌptɔlɛ̃ˈmɛwuʃ, AS: ptolẽmeu̯uš
Wiktionary
przym. ptolemejski, Ptolemejski, ptolemeuszowski, Ptolemeuszowski, Ptolemeuszowy
przysł. ptolemejsko, ptolemeuszowsko
Wiktionary
dotyczący Ptolemeusza, charakterystyczny dla Ptolemeusza, mający cechy Ptolemeusza; ptolemeuszowy, ptolemejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z nauką, poglądami głoszonymi przez Ptolemeusza
Wiktionary
(1.1) Układ kopernikański jest na pewno bardziej inercjalny aniżeli układ ptolemeuszowski.
Wiktionary
rzecz. Ptolemeusz mos.
przym. ptolemejski, Ptolemejski, Ptolemeuszowski, Ptolemeuszowy
przysł. ptolemejsko, ptolemeuszowsko
Wiktionary
(1.1) ptolemejski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób ptolemeuszowski, tak jak u Ptolemeusza
Wiktionary
rzecz. Ptolemeusz mos.
przym. ptolemejski, Ptolemejski, ptolemeuszowski, Ptolemeuszowski, Ptolemeuszowy
przysł. ptolemejsko
Wiktionary
dotyczący Ptolemeusza, charakterystyczny dla Ptolemeusza, mający cechy Ptolemeusza; ptolemeuszowski, ptolemejski
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Ptolemeusza
Wiktionary
(1.1) Nie zaprzecza, że odpowiada mu Ptolemeuszowy sposób postrzegania świata.
Wiktionary
rzecz. Ptolemeusz mos.
przym. ptolemejski, Ptolemejski, ptolemeuszowski, Ptolemeuszowski
przysł. ptolemejsko, ptolemeuszowsko
Wiktionary
trujące azotowe związki organiczne; trupi jad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. amina z grupy diaminoalkanów powstająca w wyniku rozkładu gnilnego białek
Wiktionary
(1.1) To nie ptomainy są toksyczne a toksyny bakteryjne powstające podczas gnicia tkanek ludzkich czy zwierzęcych.
Wiktionary
(1.1) amina biogenna, jad trupi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. zdrobn. od: ptok
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. ptaszek
Wiktionary
rzecz. ptok mzw.
Wiktionary
opadnięcie górnej powieki spowodowane uszkodzeniem lub porażeniem nerwu wzrokowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. opadnięcie górnej powieki na skutek porażenia mięśni oka;
Wiktionary
Ptoza (łac. "ptosis") – opadnięcie powieki, objaw porażenia mięśni powieki oka. Schorzenie to jest wadą rozwojową spotykaną najczęściej u dzieci, występującą często rodzinnie. Objawia się jedno lub obustronnym opadnięciem powiek i częściowym przysłonięciem gałki ocznej. Istnieje również rzadziej spotykana nabyta forma choroby. Ptoza jest także jednym z objawów zespołu Hornera i miastenii.
Wikipedia
[czytaj: pe-te-ES] skrót od: Polskie Towarzystwo Socjologiczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-te-te-KA] skrót od: Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze - stowarzyszenie zajmujące się upowszechnianiem turystyki i krajoznawstwa na terenie Polski
SJP.pl
skrótowiec, nazwa własna
(1.1) = Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze;
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna wstąpił do PTTK.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿tɛ‿tɛ‿ˈka, AS: pe‿te‿te‿ka
Wiktionary
rzecz. PTTK-owiec, petetekowiec
przym. PTTK-owski, petetekowski
Wiktionary
członek PTTK (Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego); petetekowiec
SJP.pl
Polskie Towarzystwo Wydawców Książek
SJP.pl
enzym trawienny występujący w ślinie; ptialina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci;
Wiktionary
Ptycz ( Пціч, "Pcicz") – rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci.
Długość rzeki wynosi 421 km, basen 9470 km². Źródła znajdują się na Wysoczyźnie Mińskiej, płynie przez Polesie. Zasilanie mieszane, w większości śnieżne. Wylewy od drugiej połowy marca do maja, podwyższają stan wody o 2–3 metry. Przy wysokiej wodzie część wód wpływa do rzeki Świsłocz. Skuta lodami od grudnia do marca. Na rzece Zalew Wołczkowicki. Spływ drewna na rzece. Żeglowna na długości 80 km od ujścia.
Wikipedia
ptysiak, ptysiunio;
1. pieszczotliwie o ptysiu;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
ptysiunio, ptysiaczek;
1. pieszczotliwie o ptysiu;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ptysiem, dotyczący ptysia
Wiktionary
rzecz. ptyś m.
Wiktionary
ptysiak, ptysiaczek;
1. pieszczotliwie o ptysiu;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
rodzaj ciastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. kulisty wyrób cukierniczy z ciasta parzonego napełnione kremem bezowym lub bitą śmietaną;
(1.2) reg-pl|Kraków. ekler
Wiktionary
Ptyś – wyrób cukierniczy z ciasta parzonego przełożonego kremem bezowym lub kremem bitą śmietanką. Z wierzchu posypywany cukrem pudrem.
Korpusy na ptysie można także przekładać nadzieniami słonymi i podawać zamiast pasztecików jako gorącą zakąskę lub dodatek do czystych zup.
Wikipedia
(1.1) Kup cztery ptysie, bo nie mamy nic słodkiego do kawy.
(1.1) Można było tutaj przyjść, wypić kawę, zjeść ptysia i porozmawiać o problemach życia codziennego.
Wiktionary
IPA: ptɨɕ, AS: ptyś
Wiktionary
przym. ptysiowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk windbojtel; gw. Poznań wietrznik
Wiktionary
symbol plutonu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
przyimek
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. ku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) do
Wiktionary
[czytaj: puer] gatunek chińskiej herbaty, zaliczany w Polsce do herbat czerwonych
SJP.pl
Pu
Wikipedia
jednostka tarcia wewnętrznego dla cieczy i gazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. metrol. jednostka lepkości dynamicznej;
Wiktionary
Puaz (symbol: P) – jednostka lepkości dynamicznej w układzie jednostek miar CGS, nazwana na cześć francuskiego fizyka i lekarza Jeana L. M. Poiseuille'a.
Wikipedia
IPA: ˈpuwas, AS: puu̯as
Wiktionary
(1.1) symbol P
Wiktionary
[czytaj: pab] bar, w którym podaje się głównie piwo i zakąski; pab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typ baru z zakąskami i alkoholami
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Idę z kumplami do pubu na piwo.
Wiktionary
przym. pubowy
Wiktionary
(1.1) knajpa, bar, lokal, szynk, wyszynk, piwiarnia
Wiktionary
pokwitanie, początkowy okres adolescencji; faza pubertalna
SJP.pl
skrót od: publika, publiczny, publikator
SJP.pl
[czytaj: pablis-ity] świadomie rozbudzana uwaga mass mediów w celu zdobycia popularności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) popularność, rozgłos wokół kogoś lub czegoś, głównie w środkach masowego przekazu
Wiktionary
autor wszelkich treści, które zostają zamieszczane w prasie codziennej, w pismach periodycznych; dziennikarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie
Wiktionary
(1.1) A pisarz i publicysta niemiecki Gottfried Kinkel napisał wprost: „Zmartwychwstanie Polski – siłą Niemiec".
(1.1) Dwuletni epizod z życia dziedzica tronu moskiewskiego, a następnie władcy Cesarstwa Rosyjskiego, uznawanego powszechnie u schyłku XIX wieku za najpotężniejsze mocarstwo światowe, wzbudzał zainteresowanie historyków i publicystów.
Wiktionary
rzecz. publicystyka ż., publicystyczność ż.
:: fż. publicystka ż.
przym. publicystyczny
Wiktionary
autorka wszelkich treści, które zostają zamieszczane w prasie codziennej, w pismach periodycznych; dziennikarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) autorka artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie
Wiktionary
(1.1) Głos zabrała publicystka z „Życia Kalisza”.
Wiktionary
rzecz. publicystyka ż., publicystyczność ż.
:: fm. publicysta mos.
przym. publicystyczny, publiczny
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla publicystki (dziedziny piśmiennictwa zajmującej się omawianiem współczesnych problemów związanych najczęściej z gospodarką, polityką i społeczeństwem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest publicystyczne
Wiktionary
rzecz. publicystyka ż., publicysta mos., publicystka ż.
przym. publicystyczny
przysł. publicystycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do publicystyki, mający charakter publicystyki, dotyczący dziennikarstwa
Wiktionary
(1.1) Studenci dziennikarstwa nakręcili swój własny program publicystyczny.
Wiktionary
IPA: ˌpublʲit͡sɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: publʹicystyčny
Wiktionary
rzecz. publicystyka ż., publicysta m., publicystka ż., publicystyczność ż.
przysł. publicystycznie
czas. opublikować, publikować
Wiktionary
dziedzina piśmiennictwa zajmująca się omawianiem współczesnych problemów związanych najczęściej z gospodarką, polityką i społeczeństwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach;
(1.2) liter. tworzenie tekstów publicystycznych, dziennikarstwo publicystyczne
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Franek wspiął się na wyżyny publicystyki.
(1.1) Wieczorną publicystykę czerpie przed snem z ekranu telewizora.
Wiktionary
rzecz. publicysta mos., publicystka ż., publicystyczność ż.
przym. publicystyczny
Wiktionary
proces, którego celem jest udostępnienie czegoś dla ogółu społeczeństwa, proces upubliczniania czegoś
SJP.pl
1. dziedzina twórczości dziennikarskiej polegająca na wyrażaniu opinii dotyczących różnych wydarzeń, np. politycznych, społecznych, gospodarczych; publicystyka;
2. wypowiedź przypominająca formą teksty należące do publicystyki - dziedziny twórczości dziennikarskiej
SJP.pl
ironicznie lub żartobliwie o publiczności, najczęściej w znaczeniu mało kulturalnej, nieobytej, bez gustu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: publika
Wiktionary
rzecz. publiczność ż., publika ż.
przym. publiczny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich
Wiktionary
(1.1) Za wrogą propagandę i nienawiść do władzy radzieckiej, manifestowaną publicznie, otrzymał kilkuletni wyrok.
Wiktionary
przym. publiczny
czas. upublicznić dk., upubliczniać ndk.
rzecz. upublicznienie n., publika ż., publiczność ż.
Wiktionary
(1.1) jawnie, otwarcie, przy drzwiach otwartych
Wiktionary
podleganie regulacji przez prawo publiczne
SJP.pl
wynikający z obowiązków wobec prawa i społeczeństwa (np. publicznoprawna działalność przedsiębiorstwa, publicznoprawny charakter ustawy)
SJP.pl
grupa ludzi, z których większość bywa niezwiązana ze sobą, zgromadzona gdzieś w jakimś określonym celu; publika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest publiczne, cecha tych, którzy są publiczni
(1.2) grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody
Wiktionary
Publiczność – typ zbiorowości, która wyróżniana jest ze względu na to, że jej uwaga koncentruje się na konkretnym przekazie.
Wikipedia
(1.2) Publicznością tego iluzjonisty od lat były dzieci.
Wiktionary
IPA: puˈblʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: publʹičność
Wiktionary
rzecz. publika ż., publiczka ż., publikator m.
czas. publikować, opublikować, upubliczniać, upublicznić
przym. publiczny
przysł. publicznie
Wiktionary
(1.2) widownia, publika, audytorium, widzowie
Wiktionary
1. taki, który został przeznaczony dla ogółu społeczeństwa, powszechnie dostępny, nieprywatny;
2. taki, który odbywa się w obecności jakichś świadków lub w miejscu ogólnie dostępnym dla wszystkich
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi
(1.2) związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną
(1.3) taki, który ma swoich świadków, odbywa się w sposób jawny
Wiktionary
(1.1) Panowie opuszczą lokal ze względu na bezpieczeństwo publiczne.
(1.3) W 1863–64 w samych tylko Suwałkach dokonano 19 publicznych egzekucji, a konfiskacie uległo ok. 400 majątków ziemskich Suwalszczyzny.
Wiktionary
IPA: puˈblʲit͡ʃnɨ, AS: publʹičny
Wiktionary
rzecz. publicystka ż., publika ż., publiczka ż., publiczność ż., upublicznienie n., publikacja ż., publikowanie n.
czas. upublicznić dk., publikować ndk.
przysł. publicznie
Wiktionary
(1.1) społeczny
(1.2) państwowy
Wiktionary
grupa ludzi, z których większość bywa niezwiązana ze sobą, zgromadzona gdzieś w jakimś określonym celu; publiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. publiczność
(1.2) gw-pl|Kresy. zbiegowisko
(1.3) gw-pl|Kresy. skandal
Wiktionary
IPA: ˈpublʲika, AS: publʹika
Wiktionary
rzecz. publiczność ż.
:: zdrobn. publiczka ż.
przym. publiczny
czas. upublicznić
przysł. publicznie
Wiktionary
praca, utwór wydane drukiem, a także: ogłaszanie czegoś, podawanie czegoś do publicznej wiadomości, publikowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tekst (np. książka, artykuł) wydane drukiem
(1.2) wydawanie jakiegoś tekstu drukiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Autorzy tej publikacji twierdzą, że neutrina mogą poruszać się szybciej od światła.
(1.2) Firma zwleka z publikacją sprawozdania z zeszłego roku.
Wiktionary
IPA: ˌpublʲiˈkat͡sʲja, AS: publʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. opublikowanie n., publikowanie n.
przym. publikacyjny, publiczny
czas. publikować, opublikować, upublicznić
Wiktionary
(1.2) publikowanie
Wiktionary
częstość publikacji prac naukowych
SJP.pl
związany z publikacją - ogłaszaniem drukiem; publikatorski
SJP.pl
osoba w starożytnym Rzymie, posiadająca prawo do dzierżawy podatków państwowych na terenie mniejszych prowincji rzymskich
SJP.pl
biuletyn lub serwis internetowy, w którym publikuje się akty prawne
SJP.pl
potocznie: środki masowego przekazu
SJP.pl
związany z publikatorstwem - ogłaszaniem drukiem; publikacyjny
SJP.pl
przestarzale: środki masowego przekazu; mass media
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podawanie czegoś do publicznej wiadomości drukiem albo przez Internet
Wiktionary
IPA: ˌpublʲikɔˈvãɲɛ, AS: publʹikovãńe
Wiktionary
rzecz. opublikowanie n., publikacja ż., publikator m.
czas. publikować ndk., opublikować dk.
przym. publikacyjny, publiczny
Wiktionary
(1.1) wydawanie, drukowanie
Wiktionary
wydawać, informować o czymś, ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, a dawniej także: podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. opublikować)
(1.1) ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać
(1.2) zajmować się wydawaniem gazety lub czasopisma
Wiktionary
(1.1) Znawca Tatr, publikował artykuły na temat taternictwa w wielu czasopismach, kształtując opinię publiczną i propagując turystykę górską oraz wspinaczkę.
Wiktionary
IPA: ˌpublʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: publʹikovać
Wiktionary
rzecz. opublikowanie n., publiczność ż., publikacja ż., publikowanie n.
przym. publicystyczny, publiczny
czas. opublikować
Wiktionary
(1.1) drukować, ogłaszać, umieszczać w prasie, wydawać
(1.2) redagować, wydawać
Wiktionary
środowiskowo: związany z graniem na serwerze publicznym
SJP.pl
[czytaj: pabliszing] techniki edycji tekstów, wstawiania grafiki i drukowania za pomocą specjalnych programów komputerowych, a także: sprzęt i oprogramowanie służące do tego celu
SJP.pl
żartobliwie lub z odrobiną ironii o publiczności, najczęściej w znaczeniu mało kulturalnej, nieobytej, bez gustu; publiczka
SJP.pl
Publiusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza ono: „powszechny, obywatelski”.
Publiusz imieniny obchodzi 21 stycznia, 19 lutego, 16 kwietnia i 12 listopada.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hist. Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego
Wiktionary
(1.1) W styczniu 1949 r. funkcjonariusze PUBP w Łomży prowadzili dochodzenie i przesłuchania świadków w sprawie pogromu w Jedwabnem.
Wiktionary
potocznie: blaga, bluff; oszustwo; pic
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba, zwykle dziecko, mająca twarz o wydatnych policzkach
SJP.pl
pyzaty, odznaczający się bardzo wydatnymi, pulchnymi policzkami, rzadziej okrągłą twarzą (np. pucaty chłopiec); pucołowaty, pucułowaty
SJP.pl
[czytaj: puczini] nazwisko, m.in. Giacomo Puccini (1858-1924) - kompozytor włoski
SJP.pl
mieszkaniec Pucka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pucka
Wiktionary
rzecz. Puck mrz.
:: fż. pucczanka ż.
przym. pucki
Wiktionary
mieszkanka Pucka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pucka
Wiktionary
rzecz. Puck mrz.
:: fm. pucczanin mos.
przym. pucki
Wiktionary
żartobliwie, rzadziej z ironią o człowieku pucołowatym (pucułowatym, pucatym, odznaczającym się wydatnymi, pulchnymi policzkami lub okrągłą twarzą)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zoonim popularne imię dla psa
Wiktionary
(1.1) Nasz Pucek głośno szczeka na sąsiada.
Wiktionary
IPA: ˈput͡sɛk, AS: pucek
Wiktionary
przym. puckowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. piekarz, który zaniedbuje swój wygląd w pracy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. klocek puzzli
Wiktionary
IPA: ˈput͡sɛl, AS: pucel
Wiktionary
(2.1) puzzel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Kresy. ordynans
Wiktionary
potocznie:
1. ścierka, gąbka, myjka;
2. sprzątaczka
SJP.pl
1. miękkie pióra pokrywające ciało ptaków, u dorosłych osobników stanowiące podszycie, u piskląt wyłączną osłonę;
2. krótkie włoski pokrywające skórę u ssaków; pierwsze owłosienie u ludzi;
3. włoski pokrywające niektóre części roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ornit. rodzaj delikatnego pierza
(1.2) zool. delikatne drobne owłosienie na skórze zwierząt
(1.3) anat. pierwsze ludzkie owłosienie
(1.4) bot. drobne włoski okrywające roślinę lub ich część
(1.5) pot. coś o miękkiej, puszystej i delikatnej konsystencji
(1.6) przen. śnieg
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zarówno puch, jak i pierze mogą pochodzić z gęsi lub kaczek.
Wiktionary
IPA: pux, AS: puχ
Wiktionary
rzecz. puchowiec m., Puchatek m.
:: zdrobn. puszek m.
przym. puchowy, puchaty, puszysty
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. rzad. onomatopeja imitująca świstanie wiewiórki
Wiktionary
(1.1) Wtem bliższa wiewiórka odmienia głos. Zaczyna cmokać szybko, urywanie, potem gromko fuka i na przemian śwista: puch-ciik, puch-ciik.
Wiktionary
potocznie:
1. puszka, zwykle duża;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) pustka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: puszka
(1.2) duża puszka
(1.3) więzienie, zakład karny
Wiktionary
(1.2) Z dużej puchy wyjęła ludzką czaszkę.
Wiktionary
rzecz. puszeczka ż., puszka ż., puszkarka ż., puszkownica ż., puszkowanie n., zapuszkowanie n.
czas. puszkować ndk., zapuszkować dk.
przym. puszkowy
Wiktionary
największy europejski ptak z rzędu sów, mający nad oczami dwa pęczki charakterystycznie sterczących piór, w Polsce objęty całkowitą ochroną gatunkową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. największa występująca w Polsce sowa;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. oszust karciany grający nocą
Wiktionary
(1.1) Wrona gdzieniegdzie kracze i puchają puchacze.
Wiktionary
IPA: ˈpuxat͡ʃ, AS: puχač
Wiktionary
czas. puchać
Wiktionary
(1.1) sowa
Wiktionary
przymiotnik od: Puchaczów
SJP.pl
puchaczyk czubaty, puchaczyk grzywiasty - gatunki ptaków z rodziny puszczykowatych
SJP.pl
największy europejski ptak z rzędu sów, mający nad oczami dwa pęczki charakterystycznie sterczących piór, w Polsce objęty całkowitą ochroną gatunkową
SJP.pl
Puchaczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Puchaczów. Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Świnka, dopływ Wieprza.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Puchaczów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Puchalski (żeński: Puchalska, l. mn. Puchalscy) – polskie nazwisko. Według rejestru PESEL z 30 stycznia 2023, nazwisko Puchalski nosiło 3706 mężczyzn i 29 kobiet, a Puchalska – 3847 kobiet.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|puchać.
Wiktionary
czas. puchać ndk.
Wiktionary
duże, ozdobne naczynie, najczęściej w postaci głębokiej czary lub kielicha nakrywanego pokrywą, dawniej służące do picia wina, obecnie wręczane jako rodzaj nagrody honorowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;
(1.2) sport. trofeum przyznawane jako nagroda;
(1.3) sport. rozgrywki o puchar (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zerwałem te jagody, wycisnąłem je do pucharu faraona i wręczyłem ów puchar faraonowi.
(1.2) Zwycięzcy pozowali do zdjęć ze zdobytym pucharem ze szczerego złota.
(1.3) Polacy przypieczętowali swój triumf, pierwszy w historii, w klasyfikacji Pucharu Narodów.
Wiktionary
IPA: ˈpuxar, AS: puχar
Wiktionary
rzecz. puchary nmos.
:: zdrobn. pucharek m.
przym. pucharowy
Wiktionary
(1.1) daw. roztruchan
Wiktionary
niewielki puchar, najczęściej w znaczeniu głębokiego naczynia służącego do picia wina lub innych napojów alkoholowych
SJP.pl
twardoskórzak pucharowaty - gatunek grzybów z rodziny niszczycowatych
SJP.pl
potocznie: uczestnik rozgrywek pucharowych
SJP.pl
toczący się o puchar jako nagrody dla najlepszego lub najlepszych (np. zawody, spotkania pucharowe) lub w jakiś inny sposób związany z tego typu nagrodą honorową
SJP.pl
środowiskowo: rozgrywki, spotkania, zawody itp. pucharowe
SJP.pl
potocznie:
1. turniej w systemie pucharowym;
2. system pucharowy;
3. samochód przygotowany do wyścigów pucharowych
SJP.pl
fikcyjna postać z literatury dziecięcej wykreowana przez brytyjskiego pisarza A.A. Milne’a; Kubuś Puchatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;
Wiktionary
(1.1) Otóż pewnego dnia Puchatek, Prosiaczek, Królik i Maleństwo grali w „Misie-patysie” (…).
Wiktionary
rzecz. puch mrz., puszek mrz.
Wiktionary
pokryty puchem (np. puchate pisklaki) lub czymś, co przypomina puch lub ma cechy charakterystyczne dla puchu (np. puchaty kot, puchaty sweter)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pokryty puchem
(1.2) o kłębiastej, puszystej konsystencji
Wiktionary
rzecz. puch mrz., puszek mrz., Puszek mzw.
przym. puchowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) neologizm hukać
Wiktionary
(1.1) Wrona gdzieniegdzie kracze i puchają puchacze.
(1.1) Księżyc na młodziku i puchają puchacze; no bo ktoś musi puchać.
Wiktionary
IPA: ˈpuxat͡ɕ, AS: puχać
Wiktionary
rzecz. puchacz m., puchanie n.
Wiktionary
(1.1) hukać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Puchałowo (niem. "Puchallowen", w latach 1936–1945 "Windau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Janowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 604, jest przystanek kolejowy Puchałowo.
Wikipedia
puchlina wodna: choroba polegająca na odkładaniu się płynu przesiękowego w jamach ciała lub tkankach, głównie w tkance podskórnej
SJP.pl
odnoszący się do puchliny wodnej (choroby polegającej na odkładaniu się płynu przesiękowego w jamach ciała lub tkankach, głównie w tkance podskórnej), związany z nią (np. ciecz puchlinowa)
SJP.pl
1. obrzmiewać, stawać się nabrzmiałym, a w przenośni także: stawać się lub być przepełnionym, zawierać coś w nadmiarze;
2. tracić kondycję, siły w wyniku nadmiernej aktywności fizycznej, najczęściej w końcowej fazie zawodów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spuchnąć)
(1.1) stawać się obrzękniętym
(1.2) być przepełnionym
(1.3) pot. tracić siły, słabnąć
Wiktionary
(1.1) Stary numer polegał na tym, iż kilka godzin przed występem brało się duży kamień i waliło z dziesięciominutowymi przerwami w nadgarstek - czerwieniał i puchł błyskawicznie.
Wiktionary
czas. spuchnąć
Wiktionary
(1.1) nabrzmiewać
Wiktionary
rzadko: miękki jak puch, pokryty puchem; puszysty, puchaty
SJP.pl
barczatka puchowica - gatunek motyla z rodziny barczatkowatych
SJP.pl
Puchowica (niem. "Friedrichsberg")- zniesiona nazwa części wsi Puchówka w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.
Przed 19 lutego 1903 roku miejscowość była osadą, połączona została w jedną całość jako jednostka administracyjna z Puchówką.
Wikipedia
tropikalne drzewo z rodziny ślazowatych, uprawiane dla krótkiego włókna nasiennego (kapoku), wydobywanego z torebek nasiennych oraz oleju; drzewo kapokowe
SJP.pl
Puchowiec ("Ceiba" P. Miller) – rodzaj roślin tropikalnych z rodziny ślazowatych i podrodziny wełniakowych. Według "The Plant List" w obrębie tego rodzaju znajduje się co najmniej 21 gatunków o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych, podczas gdy kolejne 3 taksony mają status gatunków niepewnych (niezweryfikowanych). Rodzimym obszarem ich występowania są tropikalne rejony Azji, Afryki i Ameryki. Gatunkiem typowym jest "C. pentandra" (L.) J. Gaertner.
Wikipedia
kultura puchowska - kultura archeologiczna epoki żelaza
SJP.pl
puchaty, zrobiony z puchu, pokryty puchem (np. puchowy sweter, puchowa pościel) lub w jakiś inny sposób związany z puchem (np. włosy, pióra puchowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z puchem, dotyczący puchu
(1.2) wykonany z puchu, zawierający puch
Wiktionary
(1.2) W dniu zaginięcia ubrana była w dwustronną różowo-czarną puchową kurtkę.
Wiktionary
IPA: puˈxɔvɨ, AS: puχovy
Wiktionary
rzecz. Puszek mzw., puch m., puszek ż., puchowość m., puszystość ż.
przym. puszysty, puchaty
Wiktionary
potocznie: brak ludzi lub rzeczy w jakimś miejscu; pustka
SJP.pl
Puchy – kolonia w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Nowa Brzeźnica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
1. kurtka puchowa;
2. poduszka lub kołdra wypełniona puchem lub pierzem
SJP.pl
Puchówka (nazwa oboczna: Puchówek, nazwa historyczna: Puchowica, Puchówka-Gajówka, Puchówka-Leśniczówka) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wilgoć
Wiktionary
rzecz. puch
Wiktionary
Pucice (nazwa historyczna: Płocice, do 1945 "Oberhof") – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie puckim;
Wiktionary
Puck ( Pùck lub Pùckò, niem. Putzig) – miasto w Polsce, w województwie pomorskim, siedziba powiatu puckiego i gminy wiejskiej Puck.
Leży na Kaszubach u ujścia Płutnicy do Zatoki Puckiej, w północno-wschodniej części Kępy Puckiej na Pobrzeżu Gdańskim.
Wikipedia
(1.1) Przez Puck jedzie pociąg do Helu.
(1.1) Wzięli ślub w Pucku w 2000 roku.
Wiktionary
IPA: put͡sk, AS: puck
Wiktionary
rzecz. pucczanin mos., pucczanka ż.
przym. pucki
Wiktionary
ciężki młotek murarski
SJP.pl
przymiotnik od: Puck (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Puck
Wiktionary
Pucki ( Пуцкі; Пуцки) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie świsłockim, w sielsowiecie Werdomicze.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie wołkowyskim, w gminie Świsłocz.
Wikipedia
IPA: ˈput͡sʲci, AS: pucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Puck mrz., pucczanin mos., pucczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. walcowata gałka sera, zwykle wędzonego
Wiktionary
(1.1) gołka, kara, brusek
Wiktionary
wulkaniczny popiół, zawierający w swoim składzie aktywną krzemionkę, zdolny do wiązania wapna; puzzolana
SJP.pl
Pucolana (wł. "pozzolana") – ceramiczny materiał budowlany, stosowany jako wypełniacz w zaprawach hydraulicznych. Pucolana jest pyłem lub bardzo drobnym popiołem, niegdyś pochodzenia wulkanicznego, dzisiaj także odzyskiwanym ze spalin wielkich kotłowni. Jej głównym składnikiem jest czysta krzemionka w postaci bardzo drobnych zaokrąglonych ziaren. Jej ważną cechą jest zdolność do wiązania wapna także pod wodą. Obecnie jest stosowana jako dodatek do zapraw betonowych zwiększający ich wodoodporność.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pucować.
Wiktionary
IPA: ˌput͡sɔˈvãɲɛ, AS: pucovãńe
Wiktionary
czas. pucować
Wiktionary
1. bardzo dokładnie coś czyścić, myć lub wycierać;
2. pucować się - pucować samego siebie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) starannie czyścić gładką powierzchnię, taką którą da się doprowadzić do połysku
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czyścić
(1.3) gwara. więz. nie przyznawać się do czegoś, blagować
czasownik zwrotny niedokonany
(2.1) daw. gwara. więz. tłumaczyć się
Wiktionary
(1.1) – Miss Ward przyjedzie jutro? – upewniał się wycierając salaterkę, chuchając na szkło i pucując do połysku.
Wiktionary
IPA: puˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: pucovać
Wiktionary
rzecz. pucowanie n.
Wiktionary
(1.1) polerować, szorować
Wiktionary
mający okrągłą, pulchną twarz; pucułowaty, pyzaty, okrągłolicy, krągłolicy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który ma pulchne, okrągłe policzki
Wiktionary
(1.1) pyzaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. papier ścierny
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szpicpapiór
Wiktionary
mający okrągłą, pulchną twarz; pucołowaty, pyzaty, okrągłolicy, krągłolicy
SJP.pl
potocznie: osoba trudniącej się odpłatnym czyszczeniem butów przypadkowym ludziom na ulicy; czyścibut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto odpłatnie zajmuje się czyszczeniem butów;
Wiktionary
Pucybut (także czyścibut, czyściciel butów) – zawód polegający na czyszczeniu i polerowaniu obuwia przypadkowych klientów, wykonywany zwykle wprost na ulicy miasta, za wynagrodzeniem. Obecnie w Polsce zawód pucybuta jest rzadko spotykany.
Wikipedia
IPA: puˈt͡sɨbut, AS: pucybut
Wiktionary
(1.1) czyścibut
Wiktionary
przewrót wojskowy, próba zamachu stanu podjęta przez spiskowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zamach stanu, przewrót
Wiktionary
(1.1) Zresztą, ten cały pucz nie był tylko kiepskim żartem - nie wolno zapominać, że niewiele później odbył się "marsz na Rzym" faszystowskich czarnych koszul i została zainstalowana dyktatura Mussoliniego.
Wiktionary
rzecz. puczysta mos., puczystka ż.
przym. puczystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. opuszka palca
Wiktionary
(1.1) Skaleczyłem sobie puczkę.
Wiktionary
(1.1) opuszka
Wiktionary
Puczyce – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Platerów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bialskopodlaskim.
W Puczycach urodził się Piotr Sawczuk, polski duchowny katolicki, biskup drohiczyński.
Wikipedia
osoba, biorąca udział w wojskowym zamachu stanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. organizator, uczestnik puczu
Wiktionary
(1.1) Władze tureckie zdołały częściowo opanować sytuację. Na Moście Bosforskim skapitulowała część puczystów.
Wiktionary
rzecz. pucz m.
:: fż. puczystka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzadkie zgrubienie od: pucówka
SJP.pl
żartobliwie, potocznie o zbesztaniu, złajaniu, ukaraniu kogoś lub głośnym upomnieniu, reprymendzie; ochrzan, opeer
SJP.pl
dawna, rosyjska jednostka masy równa około 16,5 kg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) miar. dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38 kg);
Wiktionary
Pud – dawna rosyjska jednostka wagowa.
1 pud = 16,38 kg = 40 funtów = 1280 łutów = 3840 zołotników = 368640 doli.
Wikipedia
(1.1) Wstałem z niespodzianie wielkim trudem, jakbym miał w lędźwiach pud żelaza.
Wiktionary
przym. pudowy
Wiktionary
[czytaj: pudink] legumina z mąki lub ryżu gotowana na parze
SJP.pl
Pu
Wikipedia
rasa psa domowego o długiej sierści, kojarzona ze względu na charakterystyczne uczesanie (wygala się go na łyso przy szyi, uszach i ogonie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dawniej pudle były używane jako psy myśliwskie, obecnie są psami reprezentacyjnymi i używanymi w kynoterapii.
(1.1) Niegdyś mój kolega nie chciał wydać zbyt wiele pieniędzy przy zakupie: z jego wymarzonego "pudla miniaturki", bardzo podobnego w wieku szczenięcym do tej rasy, wyrósł duży pies o charakterze zupełnie odmiennym od jakiegokolwiek pudla i wyglądzie zupełnie do niego niepodobnym.
Wiktionary
IPA: ˈpudɛl, AS: pudel
Wiktionary
rzecz. pudlica ż.
:: zdrobn. pudelek m.
przym. pudli
Wiktionary
mały pudel, szczeniak pudla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od pudel
Wiktionary
(1.1) Czy ten pudelek nie jest słodki?
Wiktionary
IPA: puˈdɛlɛk, AS: pudelek
Wiktionary
rzecz. pudel m., pudlica ż.
przym. pudli
Wiktionary
przypominający pudla, najczęściej wyglądem i charakterystycznym uczesaniem (np. pudelkowaty psiak, pudelkowata sunia, suczka)
SJP.pl
rasa psów myśliwskich
SJP.pl
Pudelpointer – jedna z ras psów, należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji i typu wyżłów kontynentalnych, w podsekcji psów w typie gończego. Podlega próbom pracy.
Wikipedia
proszek kosmetyczny lub leczniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;
(1.2) med. farm. sypka postać leków stosowanych w leczeniu schorzeń skóry
(1.3) spoż. kulin. sproszkowany cukier
Wiktionary
Puder (od fr. "poudre") – środek kosmetyczny służący do ochrony, wysuszania lub natłuszczania i upiększania skóry. Zawiera np. skrobię ryżową, kaolin, tlenek cynku, talk, barwniki oraz substancje zapachowe.
Podział pudrów ze względu na konsystencję:
Rodzaje pudrów ze względu na zastosowanie:
Wikipedia
(1.1) Używa pani zbyt dużo pudru, co powoduje zmęczenie skóry.
(1.3) To ciasto będzie jeszcze lepsze, jeśli posypiemy je pudrem.
Wiktionary
IPA: ˈpudɛr, AS: puder
Wiktionary
czas. pudrować ndk., przypudrować dk., upudrować dk.
rzecz. pudreza ż., puderniczka ż., pudernica ż., pudrowanie n., przypudrowanie n., upudrowanie n., popudrowanie n.
przym. pudrowy
Wiktionary
(1.1) stpol. farba
Wiktionary
dawniej:
1. płaszcz podróżny chroniący przed kurzem
2. peleryna ubierana przy strzyżeniu włosów dla ochrony ubrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. lekki płaszcz podróżny chroniący przed kurzem;
(1.2) daw. damskie okrycie do toalety porannej
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) chałat, kitel
(1.2) peniuar, puderman, podwłośnik
Wiktionary
lekceważąco: kobieta często stosująca mocny makijaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kosmet. zamykane naczynie na puder
(1.2) pot. lekcew. kobieta stosująca zbyt mocny makijaż
Wiktionary
(1.1) Lusterko leżało obok turkusowej pudernicy, przywiezionej zapewne z Francji.
Wiktionary
rzecz. puder mrz., popudrowanie n., pudrowanie n., upudrowanie n.
:: zdrobn. puderniczka ż.
przym. pudrowy
Wiktionary
płaskie, ozdobne naczynie na puder kosmetyczny, zwykle z lusterkiem wewnątrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pudernica
(1.2) kosmet. płaskie pudełeczko służące do przechowywania pudru kosmetycznego, najczęściej zdobione i mające lusterko wewnątrz
Wiktionary
(1.2) Puderniczka była zamykana na zapięcie tak małe, że Märtha nie dała rady jej otworzyć.
Wiktionary
rzecz. pudreza ż., puder mrz., pudernica ż., pudrowanie n., upudrowanie n., popudrowanie n.
czas. pudrować ndk., przypudrować dk.
przym. pudrowy
Wiktionary
oddział fabryki zapałek, w którym wyrabiane są pudełka do zapałek
SJP.pl
zdrobnienie od: pudełko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) małe pudełko
Wiktionary
IPA: ˌpudɛˈwɛt͡ʃkɔ, AS: pudeu̯ečko
Wiktionary
rzecz. pudło m., pudełko m., pudłowanie n., pudełkowanie n.
czas. pudełkować ndk.
przym. pudełkowy
Wiktionary
skrzynka z lekkiego materiału, zwykle służąca do przechowywania czegoś
SJP.pl
skrzynka z lekkiego materiału, zwykle służąca do przechowywania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobnienie od|pudło.
(1.2) mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury
Wiktionary
Pudełko – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Turośl.
Wikipedia
(1.2) W pudełku schowana była biżuteria mojej mamy.
Wiktionary
IPA: puˈdɛwkɔ, AS: pudeu̯ko
Wiktionary
rzecz. pudłowanie n., pudełkowanie n., zapudłowanie n., pudełeczko n., pudło n.
czas. pudłować ndk., zapudłować dk., pudełkować ndk.
przym. pudełkowy, pudełkowaty
Wiktionary
(1.1) pudełeczko
(1.2) paczka, puzderko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pudełkować.
Wiktionary
rzecz. niepudełkowanie n., pudełko n., pudełeczko n.
czas. pudełkować ndk.
Wiktionary
taki, jak pudełko lub przypominający pudełko, o kształcie zbliżonym do pudełka (np. pudełkowaty budynek, pudełkowata kabina); pudełkowy (rzadko)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do pudełka, kształtem przypominający pudełko
Wiktionary
(1.1) Fantazja architektów nie ma granic, skończył się czas brzydkich, pudełkowatych, budowanych pod sztancę piętrówek z płaskim dachem, gdyż na inne domy, za komuny, nie dawano pozwoleń.
(1.1) Nie widziałem dotąd takiej broni – długa lufa pokryta dziurkowaną blachą, sterczący u dołu pudełkowaty, krótki magazynek, niezwyczajny kształt kolby, zamka i muszki…
Wiktionary
rzecz. pudło n., pudełko n.
przym. pudełkowy
Wiktionary
1. → pudełko;
2. rzadko: przypominający pudełko; pudełkowaty;
3. dieta pudełkowa - dieta opierająca się na jedzeniu dostarczanym przez formę cateringową
SJP.pl
1. piec, w którym następuje pudlingowanie (proces ogrzewania surówki w celu oczyszczenia jej z domieszek węgla, krzemu i manganu);
2. potocznie o miłośniczce pudli
SJP.pl
odnoszący się do pudlingowania (procesu ogrzewania surówki w celu oczyszczenia jej z domieszek węgla, krzemu i manganu), przeznaczony do takiego procesu (np. piec pudlarski)
SJP.pl
1. robotnik pracujący przy pudlingowaniu (ogrzewaniu surówki w celu oczyszczenia jej z domieszek węgla, krzemu i manganu);
2. potocznie o miłośniku pudli;
3. w gwarze myśliwskiej: kiepski strzelec
SJP.pl
→ pudel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pudla
Wiktionary
rzecz. pudel mzw., pudelek mzw.
Wiktionary
samica pudla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) samica pudla
Wiktionary
rzecz. pudel mzw., pudelek mzw.
Wiktionary
niewielka pudlica (samica pudla)
SJP.pl
zakład, w którym dokonuje się pudlingowania (procesu ogrzewania surówki w piecu pudlarskim, w celu oczyszczenia jej z domieszek węgla, krzemu i manganu)
SJP.pl
Pu
Wikipedia
proces ogrzewania surówki w piecu pudlarskim, w celu oczyszczenia jej z domieszek węgla, krzemu i manganu; proces pudlarski
SJP.pl
Pudlingowanie (proces pudlarski) – proces przerobu surówki wielkopiecowej, polegający na utlenianiu zawartych w surówce domieszek (węgla, siarki, fosforu, krzemu, manganu i in.) w wysokiej temperaturze. Prowadzony jest w piecach płomiennych opalanych odgazowanym węglem kamiennym, zwanych piecami pudlarskimi (pudlarkami). Główną cechą procesu pudlarskiego był brak bezpośredniego kontaktu między surówką a paliwem.
Wikipedia
przestarzałe: oczyszczać surówkę z domieszek węgla, krzemu i manganu przez ogrzewanie jej w piecu pudlarskim
SJP.pl
przymiotnik od: Pudliszki (wieś lub producent artykułów spożywczych)
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. przedsiębiorstwo przetwórstwa owocowo-warzywnego w Pudliszkach;
3. marka produktów spożywczych
SJP.pl
Pudliszki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia.
Miejscowość położona jest w odległości ok. 3 km na zachód od Krobi. Leży na lewym brzegu Polskiego Rowu (prawego dopływu Baryczy), na Wysoczyźnie Leszczyńskiej.
Wikipedia
o ciężarze jednego puda
SJP.pl
nawóz z suszonych i sproszkowanych odchodów ludzkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. roln. sproszkowany nawóz z odchodów ludzkich, także zwierzęcych
Wiktionary
(1.1) Człowiek ten był pewny, że mógł kierować wszystkim: fabryką lokomotyw i fabryką pudrety.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. rodzaj toaletki używanej głównie w XVII-XVIII w., służącej głównie do pudrowania się i przechowywania akcesoriów do tego przeznaczonych;
Wiktionary
rzecz. puder m., puderek m., puderniczka ż., pudrowanie n., popudrowanie n., wypudrowanie n., upudrowanie
czas. pudrować ndk., popudrować dk., wypudrować dk., upudrować dk.
przym. pudrowy
Wiktionary
(1.1) poudreuse
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrywanie, posypywanie pudrem
(1.2) przen. przedstawianie niekorzystnych zjawisk w sposób lepszy niż jest naprawdę
Wiktionary
rzecz. pudreza ż., upudrowanie n., puder m., pudernica ż., puderniczka ż., popudrowanie n.
czas. pudrować ndk., upudrować dk.
przym. pudrowy
Wiktionary
(1.2) lukrowanie, lakierowanie, upiększanie, ubarwianie
Wiktionary
pudrować (się): posypywać (się) pudrem, najczęściej w celu upiększenia własnej skóry lub uchronienia jej przed szkodliwymi wpływami atmosferycznymi
SJP.pl
→ puder
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pudrem, dotyczący pudru
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy pudru w zakresie konsystencji, sypkości itp.
(2.2) mając matowy, zgaszony odcień barwy; najczęściej różowy w takim odcieniu
Wiktionary
rzecz. pudreza ż., puder m., puderek m., puderniczka ż., pudernica ż., pudrowanie n., przypudrowywanie n., upudrowanie n., przypudrowanie n., wypudrowanie n., popudrowanie n.
czas. pudrować ndk., wypudrować dk., upudrować dk., przypudrowywać ndk., przypudrować dk., popudrować dk.
przym. puderniczkowy
przysł. pudrowo
Wiktionary
mały jeleń południowoamerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pseudonim Mariusza Pudzianowskiego, byłego polskiego strongmena
SJP.pl
nazwisko, m.in. Mariusz Pudzianowski, polski strongman
SJP.pl
Pudzików – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Gomunice.
Wikipedia
dawniej:
1. miara miodu, odpowiednik czterech garnców;
2. danina z miodu
SJP.pl
1. karton, opakowanie
2. niecelny strzał
3. potocznie: telewizor
4. żargonowo: areszt, więzienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) duże pudełko
(1.2) zawartość pudła (1.1)
(1.3) muz. pot. część instrumentu wzmacniająca dźwięk
(1.4) pot. więzienie
(1.5) chybiony strzał
(1.6) przen. nietrafione przedsięwzięcie
(1.7) obraź. starsza kobieta
(1.8) mot. tylna część pojazdu do przewożenia osób lub towarów
(1.9) mot. pot. stary lub zepsuty pojazd
(1.10) pot. podium dla zwycięzców sportowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spakuj mi te klamoty w jakieś duże pudło.
(1.2) Miałem do przeczytania kilkanaście pudeł dokumentów.
(1.3) Po tym wypadku z jej wiolonczeli pozostał właściwie tylko gryf, pudło zostało roztrzaskane na drzazgi.
(1.4) Ziutek wdał się w jakąś bójkę na noże i trafił na parę lat do pudła.
(1.5) Mimo że nasz biatlonista biegł dziś bardzo dobrze, to, z powodu kilku pudeł na strzelnicy, zajął odległą pozycję.
(1.6) Ta nowa inwestycja Romana okazała się pudłem, stracił sporo pieniędzy.
(1.7) Znowu przyszło to stare pudło i ględziło mi cały wieczór.
(1.8) Zaczął się ten powóz zmagać w powodzi, to pudłem, to kołami do góry.
(1.9) Stasiek ma przyjechać po nas o ósmej, pod warunkiem, że mu to jego pudło odpali.
(1.10) Małysz po raz kolejny stanął na pudle.
Wiktionary
IPA: ˈpudwɔ, AS: pudu̯o
Wiktionary
rzecz. pudełeczko n.; zdrobn. pudełko
rzecz. pudłowanie
przym. pudłowaty, pudełkowaty
czas. pudłować, spudłować, zapudłować
Wiktionary
(1.1) karton; gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński szachtla
(1.4) pot. paka, pot. przest. koza, wulg. pierdel
(1.6) pomyłka, niewypał
(1.8) paka
(1.9) gruchot, rzęch, rupieć, grat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. nietrafianie do celu
Wiktionary
rzecz. spudłowanie n., zapudłowanie n., pudło n., pudełko n., pudełeczko n.
czas. pudłować ndk., spudłować dk., zapudłować dk.
Wiktionary
(1.1) chybianie
Wiktionary
taki, jak pudło lub przypominający pudło, najczęściej w kształcie zbliżonym do sześcianu (np. pudłowaty budynek, pudłowata kabina)
SJP.pl
potocznie:
1. nie trafiać w cel, chybiać w strzelaniu;
2. aresztować; przyskrzyniać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spudłować)
(1.1) nie trafiać w cel; chybiać podczas strzelania
Wiktionary
(1.1) Strzelec bez formy pudłował raz po raz.
Wiktionary
IPA: pudˈwɔvat͡ɕ, AS: pudu̯ovać
Wiktionary
rzecz. pudło n., pudełko n., pudłowanie n.
czas. spudłować
Wiktionary
(1.1) chybiać
Wiktionary
Pudłowiec (niem. "Paudelwitz") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie sztumskim, w gminie Stary Dzierzgoń. Wieś wchodzi w skład sołectwa Lipiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wieś wzmiankowana w dokumentach z roku 1563, jako folwark szlachecki na 9 włókach. W roku 1782 we wsi odnotowano 4 domy, natomiast w 1858 w 5 gospodarstwach domowych było 57 mieszkańców. W latach 1937–39 było 97 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Pudłowski ("Kościesza odmienna I") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Kościesza.
Wikipedia
Pudłówek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Poddębice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Narodowy Powszechny Spis Ludności i Mieszkań z 2011 roku szacuje liczbę mieszkańców wsi na 109.
Wikipedia
w hinduizmie: oddanie czci bóstwu przez bezkrwawą ofiarę (np. kwiaty, owoce) oraz modlitwę; pudża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. hinduistyczna ceremonia składania bogu ofiar;
Wiktionary
Pudźa (dewanagari पूजा, trl. "pūjā", ang. "Puja", „wielbienie, ofiara, szacunek”) – hinduistyczny obrzęd religijny, podczas którego składa się bóstwu ofiarę. Pudźa to najistotniejszy modelowy rytuał z okresu hinduizmu puranicznego.
W zależności od czczonego bóstwa (dewata) przedmiotem ofiary mogą być owoce, kwiaty, ghi. Zwykle podczas pudźi
Wikipedia
w hinduizmie: oddanie czci bóstwu przez bezkrwawą ofiarę (np. kwiaty, owoce) oraz modlitwę; pudźa
SJP.pl
[czytaj: pue-blo]
1. dom Indian Pueblo; także innych plemion indiańskich
2. osiedle indiańskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pue-blo]
1. dom Indian Pueblo; także innych plemion indiańskich
2. osiedle indiańskie
SJP.pl
Pueblo – grupa plemion indiańskich Arizony i Nowego Meksyku. Wchodzi w skład południowo-zachodniego kręgu kulturowego Indian północnoamerykańskich. Ich nazwa wywodzi się z języka hiszpańskiego, w którym oznacza "wioskę" – ze względu na specyficzne osadnictwo stanowiące znak rozpoznawczy Indian Pueblo.
Wikipedia
[czytaj: płenta, rzadziej: płęta] dowcipne, celne, często zaskakujące podsumowanie, sformułowanie wyrażające sens wypowiedzi, opowiadania itp., będące jego kulminacyjnym, końcowym momentem; pointa, esencja dowcipu, sedno dowcipu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki;
(1.2) przen. zakończenie czegoś: procesu, działania lub sprawy, które nadaje im szczególny sens
Wiktionary
Zobacz też: puenta (pétanque).
Puenta, pointa ( point = kropka) – zaskakujące sformułowanie podkreślające sens wypowiedzi lub utworu literackiego umieszczone na końcu.
Puenta jako zabieg formalny jest wykorzystywana w takich gatunkach literackich, jak epigramat, humoreska czy nowela. Była jednym z ważniejszych narzędzi stylistycznych w konceptystycznych utworach tworzonych w barokowych nurtach gongoryzmu czy marinizmu.
Wikipedia
(1.1) Ta historia jest ciekawa, ale puenta przy niej najciekawsza.
Wiktionary
rzecz. puentowanie n., spuentowanie n., puentylizm m., puentylista m.
czas. puentować ndk., spuentować dk.
Wiktionary
(1.1) pointa
(1.2) pointa
Wiktionary
[czytaj: płentować, rzadziej: płętować] kończyć wypowiedź pointą - wyrazistym, trafnym podsumowaniem, często zaskakującym lub żartobliwym; pointować
SJP.pl
[czytaj: płenty] pantofle z twardym noskiem umożliwiającym taniec na czubkach palców, używane w balecie; pointy, baletki
SJP.pl
[czytaj: płentylista] malarz wierny zasadom puentylizmu (pointylizmu, wywodzącego się z impresjonizmu kierunku w malarstwie, którego technika polega na pokrywaniu płaszczyzn punkcikami czystej, niemieszanej farby); pointylista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest puentylistyczne; cecha tych, którzy są puentylistyczni
Wiktionary
rzecz. puentylizm m., puentylista m.
przym. puentylistyczny
Wiktionary
[czytaj: płentylistyczny] związany w jakiś sposób z puentylizmem (pointylizmem, wywodzącym się z impresjonizmu kierunkiem w malarstwie, którego technika polega na pokrywaniu płaszczyzn punkcikami czystej, niemieszanej farby); pointylistyczny
SJP.pl
[czytaj: płentylizm] wywodzący się z impresjonizmu kierunek w malarstwie, którego technika polega na pokrywaniu płaszczyzn punkcikami czystej, niemieszanej farby; pointylizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;
Wiktionary
Puentylizm lub pointylizm (z fr. "pointiller" – kropkować) to nurt artystyczny w malarstwie oraz technika malarska polegająca na zestawianiu obok siebie małych punktów koloru zamiast mieszania farb na palecie. Malowanie małymi pociągnięciami pędzla było znane od XVI wieku, jednak w latach 80. XIX wieku Georges Seurat uczynił z tej metody system, który krytyka określała, raczej pejoratywnie, mianem "puentylizmu". Paul Signac sformułował założenia teoretyczne tej techniki pod nazwą dywizjonizm.
Wikipedia
(1.1) Przyjmuje się, że twórcą puentylizmu był Georges Seurat.
Wiktionary
rzecz. puentylistyczność ż., puenta ż.
Wiktionary
(1.1) pointylizm
Wiktionary
dawniej:
1. uczeń aptekarski; aptekarczyk;
2. dziecko, uczeń, chłopiec
SJP.pl
[czytaj: płerperalny] w medycynie: odnoszący się do okresu po urodzeniu przez kobietę dziecka, występujący po porodzie; poporodowy, połogowy, popołogowy
SJP.pl
olbrzymi dinozaur gadziomiedniczny z grupy tytanozaurów, żyjący w późnej kredzie na terenie Ameryki Południowej
SJP.pl
Pu
Wikipedia
obywatelka Puerto Rico (Portoryko); Puertorykanka
SJP.pl
obywatel Puerto Rico (Portoryko); Portorykańczyk, Portorykanin
SJP.pl
przymiotnik od: Puerto Rico
SJP.pl
[czytaj: płerylizacja] wejście na scenę polityczną ludzi bardzo młodych, niedoświadczonych w postaci odrębnej grupy wpływającej w znacznym stopniu na bieg wypadków
SJP.pl
[czytaj: płerylizm] zaburzenie psychiczne objawiające się dziecięcym zachowaniem oraz nagminnym zdrabnianiem wyrazów
SJP.pl
Pu
Wikipedia
niski taboret obity miękką tkaniną lub skórą; pufa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niski, miękki mebel służący do siedzenia lub za podnóżek
(1.2) dom publiczny dla więźniów w obozie
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: pufa
wykrzyknik
(3.1) odgłos sapania
(3.2) wykrzyknik podkreślający gwałtowne zniknięcie czegoś
Wiktionary
Puf ( pouf) – miękki, niski taboret z siedziskiem znajdującym się na skrzyni, obity w całości tkaniną lub skórą.
Forma „pufa”, choć powszechna, nie jest sankcjonowana przez wydawnictwa normatywne.
Wikipedia
(1.1) Obok naszej wersalki stały zawsze dwa pufy.
Wiktionary
IPA: puf, AS: puf
Wiktionary
rzecz. pufa ż.
Wiktionary
(1.1) pufa
(1.2) puff
(3.1) puff
Wiktionary
niski taboret obity miękką tkaniną lub skórą; puf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kwestion.
Wiktionary
(1.1) Obok naszej wersalki stały zawsze dwie pufy.
Wiktionary
IPA: ˈpufa, AS: pufa
Wiktionary
rzecz. puf m.
:: zdrobn. pufka ż.
Wiktionary
(1.1) puf
Wiktionary
dom publiczny dla więźniów w obozie; puf
SJP.pl
zdrobnienie od: pufa
SJP.pl
puf z oparciem, podobny do fotela
SJP.pl
pulares;
1. przestarzałe: portfel;
2. dawniej: notatnik, notes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. portfel
Wiktionary
(1.1) Pasażerka wysiadając z auta ukradła portfel szofera. W pugilaresie znajdowały się trzy karty bankomatowe, prawo jazdy, 400 euro i nieco bilonu.
(1.1) (…) wyjął z kieszeni pugilares, zawierający bilety bankowe i papiery, pomiędzy którymi czek spostrzegłem…
Wiktionary
IPA: ˌpuɟiˈlarɛs, AS: puǵilares
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pularyszka
Wiktionary
pularesik;
1. przestarzałe: mały portfel;
2. dawniej: mały notatnik, notesik
SJP.pl
krótka broń obosieczna, pochodzenia wschodniego; handżar, kindżał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. rodzaj sztyletu pochodzenia wschodniego, używany do końca XVI w.;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Skoczyłem na pomoc. Wydobytym z ukrytej pochwy puginałem dźgałem na oślep w tę żywą, rozedrganą plątaninaątaninę rąk, nóg i wychudłych kadłubów, modląc się w duchu do wszystkich bóstw niebiańskich i piekielnych, abym nie wyrządził przy okazji krzywdy memu siostrzeńcowi.
Wiktionary
IPA: puˈɟĩnaw, AS: puǵĩnau̯
Wiktionary
(1.1) stpol. tulich, tylec, tylecz
Wiktionary
[czytaj: pagŁOSZ] miejscowość w Kanadzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej, dziś regionalnie: bicz skręcony ze sznurków lub rzemyków; batog, bizun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bicz skręcony ze sznurów lub rzemieni
Wiktionary
(1.1) Pod jego puhą grzbiet mi krwią spłynął, czego nie zapomnę.
Wiktionary
(1.1) batog, bizun
Wiktionary
wykrzyknik naśladujący odgłos pukania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos uderzenia
wykrzyknik onomatopeiczny
(2.1) zob. puk-puk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: puk, AS: puk
Wiktionary
rzecz. pukanie n., puknięcie n., pukawka ż., pukadełko n.
czas. pukać ndk., puknąć dk.
Wiktionary
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi
Wiktionary
(1.1) — Puk-puk! — Kto tam?
Wiktionary
rzecz. pukanie n., puknięcie n., pukawka ż., pukadełko n.
czas. pukać ndk., puknąć dk.
Wiktionary
(1.1) stuk-puk, stuku-puku
Wiktionary
biała muszelka z naturalnym otworem używana do wyrobu hawajskich ozdób
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: pukać
Wiktionary
(1.1) Ktoś puka do drzwi, mógłbyś otworzyć?
Wiktionary
IPA: ˈpuka, AS: puka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawne narzędzie lekarskie w postaci cienkiej metalowej płytki, używane jako rezonator przy opukiwaniu klatki piersiowej lub jamy brzusznej; plesymetr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pukać.
Wiktionary
IPA: puˈkãɲɛ, AS: pukãńe
Wiktionary
czas. puknąć, pukać ndk., puknać dk.
rzecz. puknięcie n., pukawka ż., puk mrz.
wykrz. puk, puk-puk
Wiktionary
(1.1) stukanie
Wiktionary
żartobliwie lub z lekceważeniem o strzelaniu z broni palnej, głównie nieregularnym, z licznymi przerwami
SJP.pl
Pukawica – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Zelów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
kiepska broń palna, a także: zabawka dziecięca do pukania, strzelania, przypominająca z wyglądu broń palną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabawka dla dzieci, imitacja pistoletu
(1.2) lekcew. lub żart. broń palna
(1.3) gw-pl|Bukowina. zatrzask
Wiktionary
Pukawka – rzeka, prawy dopływ Bugu o długości 26,57 km.
Wypływa w miejscowości Zawisty i płynie w kierunku południowym. Przepływa obok miejscowości: Kutyłowo-Perysie, Złotki-Przeczki, Złotki-Pułapki, Złotki-Stara Wieś, Boguty-Milczki, Boguty-Augustyny, Boguty-Rubiesze, Boguty-Pianki, Boguty-Żurawie. Po minięciu wsi Szpice-Chojnowo zmienia kierunek na zachodni i przepływa obok miejscowość Żebry-Laskowiec a we wsi Strękowo przecina drogę krajową nr 63. Do Bugu wpada w okolicach wsi Zuzela.
Wikipedia
IPA: puˈkafka, AS: pukafka
Wiktionary
rzecz. pukanie n., puk mrz.
czas. pukać ndk.
wykrz. puk, puk-puk
Wiktionary
1. uderzać w coś lekko, powodując powstawanie jakiegoś odgłosu; stukać, kołatać;
2. potocznie: strzelać;
3. pukać się - pukać siebie samego
SJP.pl
czasownik
(1.1) uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu
(1.2) pot. strzelać z broni
(1.3) pot. być stroną aktywną podczas stosunku seksualnego
(1.4) stpol. pękać
Wiktionary
(1.1) Zanim wejdę do cudzego pokoju, zawsze pukam do drzwi.
Wiktionary
IPA: ˈpukat͡ɕ, AS: pukać
Wiktionary
rzecz. puk mrz., pukanie n., puknięcie n., pukawka ż.
czas. puknąć dk., puknąć się dk.
wykrz. puk, puk-puk
Wiktionary
(1.1) stukać, reg. śl. klupać, reg. śl. klupkać, reg. śl. kupkać
Wiktionary
pasemko wijących się włosów; lok; kędzior
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pasmo pofalowanych włosów
(1.2) ścięte pasemko włosów
(1.3) daw. wypukła ozdoba nabita np. na zbroi
Wiktionary
IPA: ˈpucɛl, AS: puḱel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pukielek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: pukiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. plecak
Wiktionary
Pukinin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Rawa Mazowiecka.
Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. garbaty
Wiktionary
(1.1) Synek, jaki ty żeś je puklaty! → Chłopcze, ależ ty jesteś garbaty!
Wiktionary
okrągła, wypukła tarcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;
(1.2) przen. obrona, osłona
Wiktionary
Puklerz (z czes. " pukléř" od starofranc. "bocler") – rodzaj małej okrągłej tarczy używanej w Europie od XII do XVIII wieku.
Wikipedia
(1.1) Średnica puklerzów na ogół nie przekraczała pięćdziesięciu centymetrów.
(1.2) Bo puklerz nasz należy do Pana, / a król nasz - do Świętego Izraela.
Wiktionary
rzecz. puklerzny mos.
:: zdrobn. puklerzyk mrz.
przym. puklerzny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest puklerzne
Wiktionary
rzecz. puklerz mrz., puklerzny mos., puklerzyk mrz.
przym. puklerzny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z puklerzem, dotyczący puklerza
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) wojsk. hist. żołnierz uzbrojony w puklerz
Wiktionary
rzecz. puklerz mrz., puklerzność ż., puklerzyk mrz.
Wiktionary
niewielki puklerz (rodzaj okrągłej, wypukłej tarczy używanej dawniej przez oddziały ciężkiej i lekkiej jazdy konnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. niewielki puklerz
Wiktionary
Puklerzyk ("Zaedyus") – rodzaj ssaków z podrodziny Euphractinae w obrębie rodziny puklerzników (Euphractidae).
Wikipedia
rzecz. puklerz mrz., puklerzność ż., puklerzny mos.
przym. puklerzny
Wiktionary
niećwierk puklerzówka - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
puklica rudnica - gatunek pluskwiaka z rodziny puklicowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach puklicowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
Puklicowate (Acanthosomatidae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych i nadrodziny tarczówek (Pentatomoidea).
Wikipedia
o cechach puklicowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
rzemiosło złotnicze polegające na dekorowaniu przedmiotów guzkami w kształcie kul lub łez
SJP.pl
1. uderzyć w coś lekko, powodując powstawanie jakiegoś odgłosu; stuknąć;
2. potocznie: strzelić;
3. puknąć się - puknąć siebie samego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niespełna rozumu
Wiktionary
czas. puknąć dk.
Wiktionary
(1.1) głupi, kopnięty, niemądry, stuknięty
Wiktionary
1. uderzyć w coś lekko, powodując powstawanie jakiegoś odgłosu; stuknąć;
2. potocznie: strzelić;
3. puknąć się - puknąć siebie samego
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pukać)
(1.1) dokonany od|pukać.
Wiktionary
rzecz. puknięcie n., pukanie n., puk mrz.
czas. pukać
wykrz. puk, puk-puk
przym. puknięty
Wiktionary
1. porozumienie przedsiębiorstw kapitalistycznych; pool;
2. afgańska moneta zdawkowa (100 puli = 1 afgani)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stawka w grze; w grach hazardowych: suma wszystkich stawek; bank;
2. tura w różnych grach;
3. ilość czegoś możliwa do dyspozycji w jakimś okresie;
4. jednostka monetarna Botswany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) suma przedmiotów lub pieniędzy do rozdysponowania
(1.2) w grach losowych: suma nagród, środków do wygrania
(1.3) monet. waluta Botswany;
(1.4) gwara. więz. puszczenie bąka, pierdzenie
(1.5) gwara. przestępcza: grupa przestępcza
(1.6) gwara. przestępcza: część łupu z przestępstwa
Wiktionary
Pula ( Pola, istr. "Pula", Pulj, Pulei, Pietas Iulia) – miasto w zachodniej części Chorwacji, w żupanii istryjskiej, siedziba miasta Pula. Jest położone na południowym skraju półwyspu Istria nad Morzem Adriatyckim. W 2011 roku liczyło 57 460 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈpula, AS: pula
Wiktionary
rzecz. pulaczek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. blaszany garnuszek
Wiktionary
rzecz. pula ż.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk gorczek, gornczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zootechn. samiec indyka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pulok, pultak, puter, pulpul
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pulać.
Wiktionary
Pulanie − urodzeni na Bliskim Wschodzie potomkowie przybyłych do Jerozolimy podczas I krucjaty. Pulanie byli przez część europejskiego rycerstwa uważani za zdrajców, gdyż dobrze znali zwyczaje i język arabski, często nie odróżniali się od muzułmanów stylem życia, a także byli zwolennikami pokoju z wyznawcami islamu jako jedynej szansy na przetrwanie państw chrześcijan w tamtym regionie.
Wikipedia
czas. pulać się, pulać ndk.
Wiktionary
młoda kura utuczona dla celów spożywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. młoda kura, która nie osiągnęła jeszcze wieku dojrzałości, tuczona specjalną dietą w celu uzyskania delikatnego i kruchego mięsa;
Wiktionary
Pularda – młoda, nierozwinięta płciowo kura, tuczona w określony sposób celem uzyskania delikatnego i kruchego mięsa, a także nazwa przygotowywanych na bazie jej mięsa potraw. Znana i popularna w kuchni staropolskiej. Za najsmaczniejsze uchodziły kury o wadze 1,2–1,5 kg, bite w wieku 9 tygodni. Pieczono je w całości w piecu, podawano według różnych przepisów – z pieczarkami, warzywami, ziołami, itp.
Wikipedia
IPA: puˈlarda, AS: pularda
Wiktionary
pugilares;
1. przestarzałe: portfel;
2. dawniej: notatnik, notes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zob. portfel.
Wiktionary
IPA: puˈlarɛs, AS: pulares
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pularyszka
Wiktionary
pugilaresik;
1. przestarzałe: mały portfel;
2. dawniej: mały notatnik, notesik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. portfel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. portfel
Wiktionary
(1.1) pularesik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. portmonetka
Wiktionary
jagodzian pulasan: tropikalna roślina z rodziny sączyńcowatych, o słodkich owocach pokrytych pomarańczowymi i czerwonymi brodawkami
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Pulcheria – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "piękna", "szlachetna".
Pulcheria imieniny obchodzi: 10 września.
Wikipedia
nieco pulchny
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: pulchnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pulchny; bardziej pulchny
SJP.pl
1. stawać się pulchniejszym, bardziej miękkim i łatwiej uginającym się pod naciskiem;
2. przybierać na wadze, grubnąć
SJP.pl
sypka mieszanina rozmaitych związków chemicznych, najczęściej wodorowęglanu sodu, której podstawowym zadaniem jest spulchnianie produktów piekarniczych; proszek do pieczenia
SJP.pl
zdrobnienie od: pulchny; pulchniutki, pulchniuśki
SJP.pl
zdrobnienie od: pulchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pulchny
Wiktionary
IPA: ˌpulxʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: pulχʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: pulchny; pulchniuchny, pulchniuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: pulchny
Wiktionary
IPA: pulxʲˈɲutʲci, AS: pulχʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. pulchność
przym. pulchny
Wiktionary
zdrobnienie od: pulchny; pulchniuchny, pulchniutki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co pulchne; cecha tego, kto pulchny
Wiktionary
przym. pulchny, pulchniutki
przysł. pulchnie
Wiktionary
1. miękki i łatwo uginający się pod naciskiem;
2. mający dużo tkanki tłuszczowej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem
(1.2) mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
Wiktionary
rzecz. pulchność ż.
czas. pulchnieć ndk., spulchnieć dk.
przym. pulchniutki
Wiktionary
(1.1) pulchniutki, puszysty
(1.2) krągły, obfity, okrągły, okrągluchny, okrąglutki, pełny, pulchniutki, puszysty, rubensowski, toczony, bujny
Wiktionary
[czytaj: pulczinella] pajac w Commedia dell'arte (włoskiej, szesnastowiecznej komedii ludowej, mającej swoje korzenie w pantomimie rzymskiej)
SJP.pl
Pulcinella to suita baletowa Igora Strawinskiego skomponowana w 1920 roku.
Balet ten, podobnie jak poprzednie, Strawinski napisał na zamówienie Siergieja Diagilewa. Było to w czasie, kiedy kompozytor już nie współpracował na stałe ze słynnym twórcą "Baletów Rosyjskich".
Wikipedia
Pulczynów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Frampol.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Frampol. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 173 mieszkańców i była trzynastą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Żywiecczyzna. włóczęga, nicpoń, łobuz
Wiktionary
czas. pulerować ndk.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Żywiecczyzna pulyr
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Żywiecczyzna. włóczyć się, próżnować, unikać pracy, zachowując się przy tym zbójnicko; zbójować
Wiktionary
rzecz. puler mos.
Wiktionary
(1.1) gw. Żywiecczyzna lofrować
Wiktionary
pies z węgierskiej rasy owczarków
SJP.pl
Puli – jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: pulicer]
1. Joseph Pulitzer (1847-1911), amerykański dziennikarz, publicysta, wydawca prasowy;
2. nagroda Pulitzera - wyróżnienie ufundowane przez dziennikarza o tym nazwisku, przyznawane co roku m.in. za osiągnięcia literackie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ekspresywnie: partyjka, tura
SJP.pl
Pulka – rodzaj sani w kształcie łodzi.
Wikipedia
niewielkie płaskie saneczki zaopatrzone w dwa dyszle połączone z przodu kabłąkiem, używane w psich zaprzęgach
SJP.pl
Pulki – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Końskowola.
Wieś stanowi sołectwo gminy Końskowola. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Znalezienia Krzyża Świętego i św. Andrzeja Apostoła w Końskowoli.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
okrzyk wzywający pullera (osobę obsługującą maszynę wyrzucającą rzutki) do zwolnienia mechanizmu; daj
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba obsługująca maszynę do wyrzucania rzutków (specjalnych krążków będących celem podczas niektórych konkurencji w strzelectwie sportowym)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związek chemiczny używany w produktach kosmetycznych jako składnik wiążący (symbol E1204)
SJP.pl
1. wagon sypialny;
2. autokar z rozkładanymi fotelami, telewizorem itp., kursujący na długich trasach
SJP.pl
pulmanowski wagon osobowy; pulman
SJP.pl
glinka biała, czerwonobrązowa lub żółtawa stosowana jako zaprawa malarska; bolus
SJP.pl
zabieg usunięcia jednego płuca lub jego części z powodu choroby nowotworowej lub postępującej gruźlicy; pneumonektomia, pneumotomia
SJP.pl
specjalista w zakresie pulmonologii (pneumonologii, działu medycyny zajmującego się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu oddechowego); pneumolog, pneumonolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób układu oddechowego
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka pulmonologii
Wiktionary
(1.1) Pulmonolodzy zajmują się takimi schorzeniami, jak astma oskrzelowa, gruźlica płuc, mukowiscydoza i sarkoidoza.
(2.1) Córka Kowalczyka jest pulmonologiem.
(2.1) Moja pulmonolog skierowała mnie na spirometrię.
Wiktionary
IPA: ˌpulmɔ̃ˈnɔlɔk, AS: pulmõnolok
Wiktionary
rzecz. pulmonologia ż.
przym. pulmonologiczny
przysł. pulmonologicznie
Wiktionary
(1.1) lekarz chorób płuc, pneumonolog; przest. ftyzjatra
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu oddechowego; pneumonologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;
(1.2) pot. med. oddział szpitala, kliniki lub uczelni medycznej, który zajmuje się pulmonologią (1.1)
Wiktionary
Pulmonologia, pneumonologia – dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu oddechowego.
Wikipedia
(1.1) Pulmonologia jest podspecjalnością interny.
Wiktionary
IPA: ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja, AS: pulmõnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. pulmonolog m.
przym. pulmonologiczny
przysł. pulmonologicznie
Wiktionary
(1.1) pneumonologia, daw. ftyzjatria
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący pulmonologii
Wiktionary
rzecz. pulmonolog mos., pulmonologia ż.
Wiktionary
(1.1) płucny, pneumonologiczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: pula
Wiktionary
IPA: ˈpulɔ, AS: pulo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. eufem. męski członek, prącie
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zootechn. samiec indyka
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. tusza indycza
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. potrawa z indyka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk lulok
(1.2) gw. Górny Śląsk pulak, pultak, puter, pulpul
Wiktionary
sweter bez kołnierza, wkładany przez głowę, najczęściej wełniany lub wykonany z podobnego, ciepłego materiału
SJP.pl
niewielki pulower (sweter bez kołnierza, wkładany przez głowę, najczęściej wełniany lub wykonany z podobnego, ciepłego materiału)
SJP.pl
półprodukt z owoców lub jarzyn do późniejszego przerobu, np. na dżem
SJP.pl
Pulpa – używane w przemyśle spożywczym określenie półproduktu powstałego ze zgniecionego, rozdrobnionego materiału.
Pulpa owocowa jest półproduktem powstającym podczas produkcji dżemów i powideł, otrzymuje się ją z oczyszczonych owoców, niekiedy utrwalonych poprzez mrożenie, pasteryzację lub sulfitację.
Wikipedia
zdrobnienie od: pulpet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pulpet
Wiktionary
(1.1) To nie pulpet, lecz tylko mały pulpecik.
(1.1) Nowy pulpecik zrobiony jest z białka grochu, płatków owsianych, ziemniaków, jabłek i cebuli, a jego ślad węglowy odpowiada czterem procentom śladu tradycyjnego klopsika mięsnego.
Wiktionary
rzecz. pulpet m.
Wiktionary
kulka uformowana ze zmielonego mięsa, ryb lub podrobów, najczęściej gotowana lub duszona w sosie, podawana na ciepło z dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. kulka z mielonego mięsa duszona w sosie
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Pulpety”. Zobacz też: film "Pulpety".
Pulpet (z języka włoskiego "polpetta" od "polpa", czyli "miazga") – gotowana potrawa mięsna na bazie mielonego mięsa, ryb lub podrobów, z dodatkiem jaj, bułki tartej oraz przypraw. Pulpety mogą być spożywane samodzielnie ("al sugo") lub jako dodatek do zup. Danie pochodzi z Włoch.
Wikipedia
rzecz. pulpecik mrz.
Wiktionary
(1.1) klops
Wiktionary
żartobliwie: osoba gruba, pulchna; pyza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pulpit
Wiktionary
(1.1) To nie pulpit, lecz tylko mały pulpicik.
Wiktionary
rzecz. pulpit m.
Wiktionary
indywidualizm: typ brutalnego bohatera, wykreowanego przez Quentina Tarantino w 'Pulp Fiction"
SJP.pl
1. płaska, nachylona pod pewnym kątem powierzchnia, najczęściej wykorzystywana jako miejsce do pisania;
2. ogół urządzeń z blatem wyposażonym we wskaźniki i wyłączniki, służących do sterowania innymi urządzeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stolik do pisania z pochyłym blatem
(1.2) inform. podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest na tzw. oknach;
(1.3) pochyły blat w ławce szkolnej, biurku lub innym meblu
(1.4) muz. pochyła podstawka do podtrzymywania nut
(1.5) urządzenie z blatem wyposażonym we wskaźniki i wyłączniki, służące do sterowania innymi urządzeniami
Wiktionary
Pulpit ( desktop) – podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna (interfejs GUI) oparta jest na tzw. oknach. Najpopularniejsze systemy tego rodzaju:
Na pulpicie znajdują się ikony, inaczej: odsyłacze lub skróty, odwołujące się do najważniejszych elementów interfejsu użytkownika, a także do istniejącego w systemie oprogramowania.
Wikipedia
(1.2) Nie uważasz, że masz za dużo ikon na pulpicie?
Wiktionary
IPA: ˈpulpʲit, AS: pulpʹit
Wiktionary
przym. pulpitowy
rzecz. pulpicik mrz.
Wiktionary
(1.1) blat
Wiktionary
o pochyle podobnym do nachylenia pulpitu (np. dach pulpitowy) lub w jakiś inny sposób związany z pulpitem (np. obudowa pulpitowa, aparatura pulpitowa)
SJP.pl
tworzyć pulpę (półprodukt z owoców lub jarzyn) w celu późniejszego jej przerobienia na inny produkt
SJP.pl
przeznaczony na pulpę (półprodukt z owoców lub jarzyn), nadający się na pulpę (np. owoce, jarzyny klasy pulpowej) lub powstały z takiego półproduktu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zootechn. samiec indyka
Wiktionary
Pulpul (właściwie Roberto Gañan Ojea) (ur. 1971 w Madrycie) – hiszpański muzyk. Założyciel, wokalista, gitarzysta i wieloletni lider anarchizującego hiszpańskiego zespołu skapunkowego Ska-P.
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk pulak, pulok, pultak, puter
Wiktionary
[czytaj: pulke] tradycyjny napój meksykański z soku agawy, smakiem przypominający kwaśne mleko
SJP.pl
Pulque (octli) – niskoprocentowy, lekko musujący napój alkoholowy, tradycyjnie spożywany przez mieszkańców Mezoameryki, wytwarzany ze sfermentowanego soku "maguey pulquero" "Agave salmiana". Roślina ta była w starożytnym Meksyku uznawana przez Indian za świętą i używana w ceremoniach religijnych. Pulque wytwarza się także z kilku innych gatunków agaw: agawy amerykańskiej, a. ciemnozielonej, "Agave lehmanii", "Agave complicata", "Agave gracilispina", "Agave crassispina", "Agave quiotifera".
Wikipedia
rytmiczne rozciąganie ścian tętnic wskutek pracy serca; tętno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. med. rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca
(1.2) anat. med. miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
(1.3) fizj. med. częstotliwość z jaką uderza serce (następują skurcze i rozkurcze komór serca)
(1.4) przen. rytm
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. skroń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: puls, AS: puls
Wiktionary
rzecz. pulsacja ż., pulsar mrz., pulsator mrz., pulsowanie n.
czas. pulsować ndk.
przym. pulsacyjny
Wiktionary
(1.1) tętno
(1.5) war. gw. Górny Śląsk pulst
Wiktionary
cykliczna zmiana jakiejś wielkości fizycznej, głównie będącej wielkością określająca natężenie jakiegoś procesu fizycznego
SJP.pl
Pulsacja (skalarna), częstość kołowa, częstość kątowa – wielkość określająca, jak szybko powtarza się dane zjawisko okresowe; oznaczana małą literą omega (ω). Pulsacja jest powiązana z częstotliwością ("f") i okresem ("T") poprzez następującą zależność:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pulsacyjne
Wiktionary
przym. pulsacyjny
przysł. pulsacyjnie
Wiktionary
związany z pulsacją
SJP.pl
rodzaj gwiazdy neutronowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
IPA: ˈpulsar, AS: pulsar
Wiktionary
rzecz. pulsowanie n., puls mrz.
Wiktionary
przetwornik prądu stałego, za pomocą którego uzyskuje się prąd o cyklicznie zmieniającym się natężeniu lub napięciu; pulsatron
SJP.pl
przetwornik prądu stałego, za pomocą którego uzyskuje się prąd o cyklicznie zmieniającym się natężeniu lub napięciu; pulsator
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pulą, dotyczący Puli (miasta w Chorwacji)
Wiktionary
rzecz. Pula ż.
Wiktionary
przyrząd do nieinwazyjnego pomiaru saturacji krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. med. urządzenie elektroniczne służące do bezinwazyjnego pomiaru saturacji krwi;
Wiktionary
Pulsoksymetr – urządzenie elektroniczne służące do nieinwazyjnego pomiaru tętna i saturacji (wysycenia krwi tlenem), a w niektórych urządzeniach także innych parametrów, wykorzystujące pomiar pochłaniania światła przez tkanki. Technika jest zwana pulsoksymetrią.
Wikipedia
IPA: ˌpulsɔˈksɨ̃mɛtr̥, AS: pulsoksỹmetr̦
Wiktionary
rzecz. pulsoksymetria ż.
Wiktionary
pneumatyczny podnośnik cieczy; tętnik
SJP.pl
Pulsometr – urządzenie monitorujące pracę serca. Pulsometry używane są bardzo często przez sportowców uprawiających sporty wytrzymałościowe.
Wikipedia
miernik ciśnienia tętniczego krwi, składający się z manometru oraz pompki powietrznej doprowadzającej powietrze do elastycznej opaski; sfigmomanometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pulsować.
Wiktionary
rzecz. puls m., pulsar m., pulsator m.
czas. pulsować ndk.
przym. pulsacyjny
przysł. pulsacyjnie
Wiktionary
kurczyć się i rozkurczać w równych odstępach czasu lub cyklicznie zmieniać swoje właściwości fizyczne, głównie będące wielkościami określającymi natężenie jakiegoś procesu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) fizj. ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno
(1.2) fiz. zmieniać okresowo właściwości, np. napięcie, siłę, itp.
(1.3) być pełnym ruchu, aktywności
Wiktionary
(1.1) Popatrz, jak Maryni pulsuje skroń.
Wiktionary
rzecz. puls mrz., pulsowanie n.
przym. pulsowy
przysł. pulsowo
Wiktionary
(1.1) tętnić
(1.3) kipieć, tętnić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skroń
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk puls
Wiktionary
dawniej pulpit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zootechn. samiec indyka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pulak, pulok, puter
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. meteorol. odwilż
Wiktionary
czas. pultać ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk zmięk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pultać.
Wiktionary
czas. pultać się, pultać ndk.
Wiktionary
potocznie: pultać się - wpadać w szał, złościć się, wściekać się; wkurzać się, wpieniać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wypultnąć, wypultnyć)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chlapać, pluskać
czasownik zwrotny niedokonany pultać się
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. chlapać się, pluskaćuskać się
czasownik zwrotny niedokonany pultać się (dk. spultać się)
(3.1) pot. mieć o coś pretensje, denerwować się, być niezadowolonym z jakiegoś powodu i głośno to wyrażać
(3.2) pot. podskakiwać komuś, być w stosunku do kogoś agresywnym, zazwyczaj bez powodu lub z błahego powodu
Wiktionary
(3.1) Debil wyrzucił śruby, które dołączyli do uchwytu i pulta się, że nie było ich w zestawie […] xD.
(3.1) Łeb mnie boli za każdym razem jak widzę[,] gdy ktoś pulta się o to, że ktoś mu ukradł grafikę[,] którą „stworzył” przez AI.
Wiktionary
rzecz. pultanie n., pultaka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. kolejka wąskotorowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. indyk
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. flejtuch, bałaganiarz
Wiktionary
(1.1) Na zadku chałpy locą pultoki. → Z tyłu domu latają indyki.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pulak, pultak, puter, pulpul
Wiktionary
1. przestarzale: skórzany worek na śrut; prochownica, prochowniczka
2. miejsce w lufie strzelby, gdzie osadza się nabój
SJP.pl
rozdrabnianie, rozbijanie cieczy na bardzo drobne kropelki lub mgłę za pomocą pulweryzatora (rozpylacza, najczęściej ciśnieniowego)
SJP.pl
rozpylacz, urządzenie do pulweryzacji (rozdrabniania, rozbijania cieczy na bardzo drobne kropelki lub mgłę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. polenta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. pijak
Wiktionary
czas. pulyrować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński ożralec, ożyrok
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. upijać się, pić wódkę
Wiktionary
rzecz. pulyr mos.
Wiktionary
1. rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny kotów; lew górski;
2. gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kotów; kuguar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Puma|ref=tak., rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju puma (1.1)
Wiktionary
Puma ("Puma") – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Wikipedia
(1.2) Ścigałem w lasach jaguary i pumy i w pojedynkę polowałem na te dzikie zwierzęta.
Wiktionary
IPA: ˈpũma, AS: pũma
Wiktionary
(1.2) kuguar, lew górski
Wiktionary
1. skała wylewna złożona z lekkiego jasnego i silnie porowatego szkliwa wulkanicznego, wykorzystywana jako materiał szlifujący i polerujący;
2. tworzywo sztuczne, najczęściej w formie kostki, używane podczas zabiegów pielęgnacyjnych skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;
(1.2) kosmet. przedmiot z pumeksu (1.1) lub uzyskiwany syntetycznie, stosowany do usuwania zrogowaciałego naskórka i odcisków
Wiktionary
Pumeks (z pumex), dawniej pemza – wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego (ponad 50% porów) szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej, pienistej lawy. Ma szklistą, drobnoziarnistą strukturę. Powstaje głównie z kwaśnych odmian lawy (riolitowej).
Wikipedia
(1.1) Pumeks to skała pochodzenia wulkanicznego.
(1.1) Pumeks ma wiele zastosowań. Używany jest do szlifowania, polerowania, jako środek filtracyjny, materiał termoizolacyjny, wypełniacz farb i składnik betonów lekkich.
(1.2) Do pielęgnacji stóp używam pumeksu.
(1.2) Należy jednak pamiętać, aby często zmieniać pumeks z tego względu, iż ulega on zabrudzeniu, co powoduje szybki rozwój bakterii.
Wiktionary
IPA: ˈpũmɛks, AS: pũmeks
Wiktionary
przym. pumeksowy
Wiktionary
(1.1) daw. pemza
Wiktionary
rodzaj betonu składającego się w znacznej mierze z pumeksu (skały wylewnej złożonej z lekkiego jasnego i silnie porowatego szkliwa wulkanicznego)
SJP.pl
powstały z pumeksu (np. pył pumeksowy), zrobiony z pumeksu (np. kostka pumeksowa, kamień pumeksowy) lub w jakiś inny sposób związany z pumeksem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pumeksem; wykonany z pumeksu
Wiktionary
rzecz. pumeks mrz.
Wiktionary
wiecznie zielone drzewo cytrusowe z rodziny rutowatych, uprawiane głównie w Chinach i Indiach dla dużych jadalnych owoców; szadok, pompela, pomarańcza olbrzymia
SJP.pl
pies, owczarek rasy węgierskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj chleba razowego z ziarna żytniego z pełnego przemiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj ciemnego chleba wypiekanego z mąki żytniej, z dodatkiem miodu lub melasy;
Wiktionary
Pumpernikiel – ciemny chleb razowy, pieczony w formie, na zakwasie, z mąki żytniej oraz dodatkiem melasy, miodu lub ekstraktu z jabłek oraz słodu i soli. Charakterystyczną cechą jego produkcji jest pieczenie ciasta w niskiej temperaturze – [], według innej z wersji 18 – 20 godzin. Następnie układa się go w specjalnym pomieszczeniu, gdzie leżakuje i dojrzewa.
Wikipedia
(1.1) Kup pumpernikiel i dwie kajzerki.
Wiktionary
IPA: ˌpũmpɛrʲˈɲicɛl, AS: pũmperʹńiḱel
Wiktionary
[czytaj: pamptrak] pump track;
1. jazda na rowerze po torze z muldami;
2. tor przystosowany do takiej jazdy
SJP.pl
Pumptrack ( pump track) – specjalnie przygotowany niewielki tor przeznaczony do jazdy rowerem, a w przypadku nawierzchni asfaltowej czy betonowej, także deskorolką lub na rolkach. Zbudowany jest z muld i zakrętów, zazwyczaj w postaci band.
Wikipedia
bufiaste spodnie ze ściągaczami pod kolanami i gumką w pasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kraw. luźne, workowate spodnie męskie o kroju szerokim, zapinane pod kolanami, w okresie międzywojennym typowe dla ubioru sportowego, później także częste w stroju codziennym, zwłaszcza uczniowskim;
Wiktionary
Pumpy – męskie, bufiaste, krótkie spodnie zapinane pod kolanami. Używane przez kobiety na przełomie XIX i XX wieku do jazdy na rowerze. Obecnie w zasadzie nieużywane. Spodnie krótsze, sięgające powyżej kolan to pludry.
Wikipedia
(1.1) W ludzkiej, zwyczajnej, codziennej stoi postaci i ubrany powszednio: pumpy z samodziału, wiatrówka, bretonka ze śmiesznym ogonkiem pośrodku.
Wiktionary
przym. pumpiasty
Wiktionary
formacja roślinna występująca w strefie wyżyn śródandyjskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stalowe narzędzie złotnicze i cyzelerskie; puncyna
2. młotek służący do wybijania sygnatury złotnika na powierzchni wyrobu
3. znak wybity na wyrobie złotniczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. jubil. rodzaj małego stalowego pręta, który w połączeniu z młotkiem służy jako narzędzie rzemieślnicze, jubilerskie i cyzelerskie;
(1.2) jubil. punca (1.1) z imiennikiem danego złotnika
(1.3) rzem. jubil. hist. znak wykonany puncą (1.1-2)
(1.4) numizm. rodzaj stempla tłoczącego wzór na monecie, też: część grawerunku monety wybita takim stemplem
Wiktionary
Punca (niem. "Punze") – stalowe narzędzie złotnicze i cyzelerskie, przez uderzanie młotkiem służące do wykonywania zagłębień oraz opracowywania faktury wyrobów metalowych.
Ma kształt pręta o odpowiednio do zamierzonego przeznaczenia ukształtowanej hartowanej głowicy. Szczególnym typem puncy są punce z wygrawerowanym na głowicy znakiem złotniczym, oraz punce probiercze z wygrawerowanymi znakami probierczymi określającymi próbę kruszcu.
Wikipedia
(1.1) W introligatorstwie i zdobieniu skóry technikami introligatorskimi stosowana jest technika złocenia na gorąco, polegająca na przyklejaniu pozłoty przy pomocy rozgrzanych metalowych punc i tłoków.
(1.3) Praktyczny wuj Filip właśnie odczytuje przez jubilerską lupkę punce na łyżeczce (…).
(1.4) Czy inna punca Orła daje nam nową odmianę trojaka, czy jednak nie?
Wiktionary
czas. puncować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. bunclok.
Wiktionary
[czytaj: panczer] w sporcie: bokser o bardzo silnym ciosie; punczer
SJP.pl
Pu
Wikipedia
potocznie: samochód marki Fiat Punto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. mot. samochód marki Fiat Punto
Wiktionary
(1.1) przejechać się punciakiem
Wiktionary
(1.1) punto
Wiktionary
używając puncy (puncyny, stalowego narzędzia złotniczego lub cyzelerskiego), wybijać na wyrobie metalowym próbę, sygnaturę rzemieślnika
SJP.pl
[czytaj: punktum] znak kropki w średniowiecznej notacji muzycznej; punctus
SJP.pl
[czytaj: punktus] znak kropki w średniowiecznej notacji muzycznej; punctum
SJP.pl
stalowe narzędzie złotnicze i cyzelerskie; punca
SJP.pl
w sporcie: bokser o bardzo silnym ciosie; puncher
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zbierany podczas gry w madżonga zestaw trzech identycznych kamieni
wykrzyknik
(2.1) słowo wypowiadane przez gracza, gdy skompletuje (1.1) Pung
Wiktionary
(1.1) Z nietypowych kombinacji istnieje zestaw „8 i pół pary” lub inaczej 7 par i Pung.
(1.1) Meldowanie Punga po upływie 3 sekund jest przewinieniem.
(2.1) Wtedy, niezależnie od tego, czy jest nasza kolej czy nie, można powiedzieć Pung i zabiera się ten kamień do układu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała drewniana stodoła na siano
Wiktionary
Punia (hist. pol. Punie) – wieś na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie olickim, nad Niemnem, siedziba administracyjna gminy Punia. W 2011 roku liczyła 600 mieszkańców.
Wikipedia
dotyczący Punijczyków, właściwy Punijczykom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Kartaginy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) wymarły język używany przez starożytnych Kartagińczyków, wywodzący się z języka fenickiego
Wiktionary
IPA: pũˈɲit͡sʲci, AS: pũńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Punijczyk m.
Wiktionary
(1.1) kartagiński
Wiktionary
Kartagińczycy
SJP.pl
nazwa Kartagińczyka w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) w starożytnym Rzymie: mieszkaniec Kartaginy, Kartagińczyk
Wiktionary
IPA: pũˈɲijt͡ʃɨk, AS: pũńii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. punicki mrz.
przym. punicki
Wiktionary
(1.1) Kartagińczyk
Wiktionary
[czytaj: PAniszer] superbohater walczący z przestępczością zorganizowaną, mszczący się na przestępcach za śmierć swojej rodziny; były żołnierz mający do dyspozycji cały arsenał broni, w przeciwieństwie do innych superbohaterów zabijający swoich przeciwników
SJP.pl
Pu
Wikipedia
karzący, mający na celu ukaranie
SJP.pl
[czytaj: pank]
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej; punkowiec, pank, pankowiec;
2. wykonawca, twórca punk rocka; punkowiec, pank, pankowiec, pankrockowiec, punkrockowiec
SJP.pl
Punk – subkultura młodzieżowa, zapoczątkowana w połowie lat 70. XX w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, charakteryzująca się niezgodą na instytucjonalizację życia społecznego.
Wikipedia
zdrobnienie od: punkt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały punkt, zdrobn. od: punkt
Wiktionary
(1.1) Siedziała przed monitorem swojego laptopa i wpatrywała się w czerwony punkcik (…).
Wiktionary
rzecz. punkt mrz., podpunkt mrz.
przym. punktowy
przysł. punkt
czas. punktować
Wiktionary
przypominający mały punkt, podobny do małego punktu
SJP.pl
zabieg polegający na wprowadzeniu do ciała bardzo cienkiej rurki, w celu pobrania tkanki lub płynu do badania albo odprowadzenia pewnych jego ilości
SJP.pl
Punkcja (łac. "punctio"; z łac. "punctum" – ukłucie) – nakłucie wykonane w celach medycznych. Pacjentowi wbija się igłę w celu wprowadzenia leków, pobrania próbki lub opróżnienia jam ciała lub ogniska chorobowego z zalegającej wydzieliny.
Jednym z takich zabiegów jest punkcja lędźwiowa. Jest robiona m.in. w celu pobrania do badań płynu mózgowo-rdzeniowego.
Wikipedia
związany z punkcją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z punkcją, dotyczący punkcji, nakłucia
Wiktionary
rzecz. punkcja ż.
Wiktionary
potocznie: wykazywać cechy panka (punka)
SJP.pl
[czytaj: pankowiec]
1. przedstawiciel subkultury młodzieżowej; punk, pank, pankowiec;
2. wykonawca, twórca punk rocka; punk, pank, pankowiec, pankrockowiec, punkrockowiec
SJP.pl
[czytaj: pankowy]
1. przymiotnik od: punk; charakterystyczny dla punków, zachowujący, ubierający się tak, jak punk; pankowy;
2. odnoszący się do punk rocku, typowy, charakterystyczny dla punk rocku; pankowy, pankrockowy, punkrockowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący punk rocka i/lub punkowców
Wiktionary
(1.1) Wśród młodych ludzi popularna była kultura punkowa, która sprzyjała eksperymentowaniu, nieszablonowości i szokowaniu.
Wiktionary
rzecz. pankówa ż., punk m., pank m., punkowiec m., pankowiec m., punkówa ż.
przym. pankowy
przysł. punkowo, pankowo
Wiktionary
(1.1) pankowy
Wiktionary
muzyka punkrockowa
SJP.pl
[czytaj: pankrokowiec] wykonawca, twórca punk rocka; punk, punkowiec, pank, pankowiec, pankrockowiec
SJP.pl
[czytaj: pankrokowy] przymiotnik od: punk rock (pank rock, punkrock, punk); odnoszący się do punk rocka, charakterystyczny dla punk rocka; pankrockowy, punkowy, pankowy
SJP.pl
1. niewielka plamka lub coś, co ją przypomina;
2. część określonej przestrzeni, a w geometrii elementarnej: najprostsza figura geometryczna mająca określone położenie lecz niemająca wymiarów;
3. pomieszczenie, miejsce o specjalnym przeznaczeniu, a także: stanowisko, placówka;
4. jednostka obliczeniowa, używana podczas określania wyniku gier;
5. akapit, paragraf, a także: sprawa, kwestia;
6. podstawowa jednostka miary drukarskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
(1.2) mat. element pewnej (abstrakcyjnej) przestrzeni, szczególnie mającej interpretację geometryczną
(1.3) praw. jednostka redakcyjna tekstu prawnego;
(1.4) jednostka miary stosowana w typografii;
(1.5) sport. jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie
(1.6) pot. o kropce
(1.7) pewne określone miejsce
przysłówek
(2.1) dokładnie (o godzinie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prosta jest zbiorem punktów.
(1.2) Punktami przestrzeni funkcyjnej są funkcje.
(1.4) Czcionka o rozmiarze 12 punktów.
(1.5) Zdobyła dla swojej drużyny aż 3 punkty!
(1.6) Ta zabawa polega na łączeniu kolejnych punktów.
(2.1) Jacek wszedł do domu punkt piąta.
Wiktionary
IPA: pũŋkt, AS: pũŋkt
Wiktionary
rzecz. punktacja ż., podpunkt mrz., punktualność ż., punktowanie n., wypunktowanie n., punktor mrz., punktak mrz., punktowiec mrz.
:: zdrobn. punkcik mrz.
czas. punktować ndk., wypunktować dk.
przym. punktowy, punktowany, punktualny
przysł. punktowo, punktualnie
Wiktionary
suma punktów uzyskana przez każdą z osób lub grup w trakcie rywalizacji sportowej albo gry, naliczana w oparciu o zasady określone w regulaminie tej gry
SJP.pl
związany z punktacją
SJP.pl
narzędzie ślusarskie zakończone szpicem, służące do wybijania wgłębień na przedmiotach metalowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. narzędzie traserskie w postaci stalowego trzpienia zakończonego ostrzem, służące do wybijania punktów lub wgłębień na powierzchni metalu (np. w celu ułatwienia wiercenia otworu);
Wiktionary
Punktak – narzędzie ślusarskie w postaci trzpienia wykonanego z twardej stali narzędziowej, z zaostrzonym jednym z końców, oraz spłaszczonym drugim końcem w celu pobijania go młotkiem.
Punktak służy do punktowania, czyli nanoszenia zaznaczeń na powierzchni metalu poprzez wybijanie na tej powierzchni niewielkich zagłębień. Służą one do trasowania, przygotowania miejsc pod wiercenie, itp.
Wikipedia
(1.1) Tulejki łączyłem z rurą 8x1 poprzez wykonanie kilku wgłębień punktakiem.
(1.1) Piotr Osiński z półek wziął wiertło, punktak, z którego po chwili zrezygnował oraz łopatę.
Wiktionary
rzecz. punktowanie n., punkt mrz., podpunkt mrz.
czas. punktować ndk.
przym. punktakowy
przysł. punktowo
Wiktionary
(1.1) kerner
Wiktionary
narzędzie służące do oznaczania czegoś, najczęściej fragmentów tkanin lub przedmiotów wykonanych z metalu
SJP.pl
środowiskowo: nadmierna tendencja do klasyfikowania osób uprawiających sport
SJP.pl
symbol wyróżniający elementy na liście wypunktowania
SJP.pl
Punktor punktor
Punktor, znak wypunktowania – w typografii to symbol lub glif stosowany do wyróżnienia elementów w spisie zredagowanym w formie nienumerowanej listy. Treści poprzedzone punktorem nazywa się „punktami” i zwykle nie są one opatrzone interpunkcją końcową (przecinkiem, średnikiem, kropką), o ile nie są pełnymi zdaniami.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|punktować.
Wiktionary
rzecz. podpunkt mrz., zapunktowanie n., wypunktowanie n., punkt m., punktacja ż., punktowiec m., punktarka ż., punktak m.
czas. punktować ndk., zapunktować dk., wypunktować dk.
przym. punktowy, punktacyjny
przysł. punktowo, punktacyjnie, punkt
Wiktionary
1. oceniać kogoś, przyznając mu punkty, a także: zdobywać punkty;
2. usuwać starte partie obrazu lub rysunku, powlekając je punktowo nakładaną farbą;
3. znaczyć przedmiot punktakiem lub punktarką (znacznikiem)
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) sport. oceniać zawodników, przyznając im punkty w klasyfikacji
(1.2) sport. zdobywać punkty w grze lub rywalizacji
(1.3) zdobywać przewagę nad przeciwnikiem (w sporcie lub dyskusji), celnie trafiać słowem lub ciosem
(1.4) przedstawiać krótko, wyliczać elementy czegoś w punktach; podkreślać, zwracać uwagę na coś
(1.5) pot. zyskiwać uznanie, robić dobre wrażenie (na kimś)
(1.6) techn. wybijać wgłębienia na powierzchni (zwykle metalu) za pomocą punktaka
(1.7) szt. uzupełniać ubytki w obrazie lub polichromii poprzez gęste nakładanie drobnych plamkaamek farby
(1.8) med. wykonywać punkcję (nakłucie)
(1.9) szt. wyznaczać orientacyjne punkty na bryle, przenoszone z modelu na materiał
Wiktionary
(1.1) Sędziowie nie wiedzieli, jak punktować skok Polaka.
(1.2) Wszyscy zawodnicy punktowali dla drużyny, ale nikt nie spisał się rewelacyjnie.
(1.3) W drugiej połowie mądrze punktowaliśmy zmęczonych rywali.
(1.4) Przedstawiony dokument bezwzględnie punktuje wszystkie zaobserwowane problemy.
(1.5) Długi czas ten lokal punktował u mnie dobrym podejściem do klienta.
Wiktionary
rzecz. podpunkt mrz., punkt mrz., punktacja ż., punktowanie n., punktak mrz., punkcik mrz., punktowiec mrz., punktura ż.
czas. wypunktować dk., zapunktować dk.
przym. punktowy, punktualny
przysł. punktowo, punktualnie, punkt
Wiktionary
(1.1) oceniać, klasyfikować, notować
(1.2) zdobywać punkty
(1.3) wygrywać, zdobywać przewagę
(1.4) wyliczać, wyszczególniać, podkreślać, akcentować, zaznaczać
(1.5) zyskiwać, podobać się
(1.6) znaczyć, cechować
Wiktionary
piętrowa budowla wyróżniająca się wśród innych budynków znajdujących się w najbliższym jej otoczeniu, najczęściej wysokością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. archit. budynek wielokondygnacyjny, wolnostojący, w którym lokale zgrupowane są wokół jednego centralnego węzła komunikacyjnego
Wiktionary
rzecz. punkt mrz., punktowanie n., podpunkt mrz.
czas. punktować ndk.
przysł. punkt
Wiktionary
(1.1) wieżowiec
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) pod względem punktów (np. zdobytych podczas rozgrywki)
(1.2) w sposób punktowy
(1.3) z podziałem na punkty, podpunkty; w punktach
Wiktionary
(1.3) Panie marszałku, jak się dowiedziałem wczoraj jest trzech kandydatów lewicy do fotela prezydenckiego, jaka jest między wami różnica? Jak by pan mógł to punktowo wyliczyć.
Wiktionary
rzecz. punktak mrz., podpunkt mrz., punkt mrz., punktowanie n., punktowość ż.
przysł. punkt
czas. punktować
Wiktionary
→ punktowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest punktowe
Wiktionary
przym. punktowy
przysł. punktowo
Wiktionary
określony przez punkt, wykonywany na niewielkich wycinkach przestrzeni (np. siew punktowy) lub w jakiś inny sposób związany z punktem
SJP.pl
potocznie: skupianie się głównie na zdobytych punktach przy ocenie osiągnięć naukowych
SJP.pl
Punktoza – pejoratywne i slangowe określenie zjawiska polegającego na tym, że naukowcy skupiają się na działaniach o niskiej wartości naukowej przynoszących dużo punktów w systemach oceny, awansów lub nagród, zamiast poświęcać się rzetelnej pracy. W takim ujęciu punktoza oznacza stan, w którym otrzymywanie punktów za dorobek naukowy przestało być metodą oceny pracy naukowej, a stało się jej celem. Morfem "-oza" sugeruje, że punktoza jest chorobą.
Wikipedia
muzyk, kompozytor tworzący zgodnie z zasadami punktualizmu (techniki kompozytorskiej brzmień izolowanych oddzielonych pauzami)
SJP.pl
odnoszący się do punktualizmu (techniki kompozytorskiej brzmień izolowanych oddzielonych pauzami), związany z punktualizmem
SJP.pl
technika kompozytorska brzmień izolowanych oddzielonych pauzami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się
Wiktionary
(1.1) Spotkajmy się punktualnie o ósmej.
(1.1) Ten autobus zwykle się spóźnia, ale dziś przyjechał punktualnie.
Wiktionary
IPA: ˌpũŋktuˈwalʲɲɛ, AS: pũŋktuu̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. podpunkt mrz., punktualność ż., punkt m.
przym. punktualny
przysł. punkt
czas. punktować
Wiktionary
(1.1) o czasie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: punktualnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: punktualny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się
Wiktionary
(1.1) Punktualność jest cnotą królów.
Wiktionary
IPA: ˌpũŋktuˈwalnɔɕt͡ɕ, AS: pũŋktuu̯alność
Wiktionary
rzecz. punkt m., podpunkt mrz.
przym. punktualny
przysł. punktualnie, punkt
Wiktionary
(1.1) terminowość; pot. spóźnialstwo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności
(1.2) mający charakter punktowy, odbywający się w konkretnym punkcie czasowym lub przestrzennym, nie stanowiący continuum
(1.3) psych. (o sytuacji) taki, który wydarza się jednorazowo i nie wpływa na dalszy proces rozwoju psychicznego
Wiktionary
(1.1) Adam jest imponująco punktualny. Zawsze przychodzi na czas.
Wiktionary
IPA: ˌpũŋktuˈwalnɨ, AS: pũŋktuu̯alny
Wiktionary
rzecz. podpunkt mrz., punktualność ż., punkt m.
przym. punktowy
przysł. punktualnie, punkt
czas. punktować
Wiktionary
(1.1) terminowy
(1.2) punktowy, mat. dyskretny
(1.3) punktowy, odosobniony
Wiktionary
znak, najczęściej krzyżyk lub punkt, służący do dokładnego nałożenia kolorów w procesie drukowania; punkturka
SJP.pl
znak, najczęściej krzyżyk lub punkt, służący do dokładnego nałożenia kolorów w procesie drukowania; punktura
SJP.pl
[czytaj: pankówa] w gwarze młodzieżowej: dziewczyna będąca punkiem lub ubierająca się podobnie do punków; pankówa, punkówna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini subkultury punk
Wiktionary
rzecz. punk m., pankówa ż.
:: fm. punk m., punkowiec m.
przym. punkowy, punkowski
Wiktionary
(1.1) pankówa
Wiktionary
[czytaj: pankówna] w gwarze młodzieżowej: dziewczyna będąca punkiem lub ubierająca się podobnie do punków; pankówa, punkówa
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. pono, podobno
Wiktionary
Puno – miasto w Peru założone w 1668 roku, przez wicekróla Pedro Antonio Fernández de Castro jako stolica prowincji Paucarcolla. Obecnie jest stolicą regionu Puno. Położone jest na wysokości 3830 m n.p.m. Ludność miasta liczy około 133 tys. mieszkańców (głównie Ajmara). Położone nad jeziorem Titicaca, zarazem port nad tym jeziorem. Do miasta prowadzi również linia kolejowa. Silny ośrodek regionalnego folkloru. Baza turystyczna do zwiedzania okolic i jeziora Titicaca. Liczne hotele i restauracje.
Wikipedia
obraźliwie: punk, punkowiec
SJP.pl
[czytaj: pant] w futbolu amerykańskim, rugby: kopnięcie piłki z powietrza bezpośrednio po wypuszczeniu jej z rąk przez zawodnika kopiącego, bez odbicia się piłki od ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) enol. wklęśnięcie dna butelki na wino
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pũnt, AS: pũnt
Wiktionary
tytułowa postać sztuki Bertolta Brechta "Pan Puntila i jego sługa Matti"
SJP.pl
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mot. samochód marki Fiat Punto
Wiktionary
(1.1) Ustawienie punta po zderzeniu świadczy o tym, że kierująca nim kobieta prawdopodobnie próbowała wykonać niedozwolony manewr skrętu z ul. Sikorskiego w lewo.
Wiktionary
IPA: ˈpũntɔ, AS: pũnto
Wiktionary
(1.1) punciak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) = Powiatowy Urząd Pracy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pracownicy PUP-u wskazywali, że przykładowo mając aktualnie kartę spawacza, zatrudnienie można znaleźć od ręki.
Wiktionary
potocznie: tylna część ciała pod kręgosłupem, pośladki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziecięce pośladki, pot. eufem. każde inne
(1.2) przest. kupa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bądź grzeczny albo dostaniesz w pupę!
Wiktionary
IPA: ˈpupa, AS: pupa
Wiktionary
rzecz. upupianie n., upupienie n.
:: zdrobn. pupka, pupcia, pupinka, pupeczka, pupeńka, pupina
:: zgrub. pupsko
czas. upupić
przym. upupiony, pupiasty
Wiktionary
(1.1) pośladki, tyłek, cztery litery, zadek; pot. dupa; reg-pl|Górny Śląsk|rzyć|rić.
Wiktionary
pieszczotliwie: pupa; pupeńka, pupeczka, pupka, pupina, pupinka, pupunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pupa
(1.2) pośladki dziecka
Wiktionary
(1.2) Trzeba jeszcze napudrować pupcię dzidzi.
Wiktionary
IPA: ˈpupʲt͡ɕa, AS: pupʹća
Wiktionary
rzecz. pupa ż., pupeczka ż., pupeńka ż., pupina ż., pupka ż., pupsko n., upupianie n., upupienie n.
czas. upupiać ndk., upupić dk.
przym. pupiasty
Wiktionary
(1.1) pupeczka, pupeńka, pupina, pupka
(1.2) tyłeczek, pupka, pupeńka, pupeczka, dupka, dupeczka, pupina
Wiktionary
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeńka, pupka, pupina, pupinka, pupunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pupa
Wiktionary
(1.1) Zmienimy pieluszkę i popudrujemy pupeczkę.
Wiktionary
IPA: puˈpɛt͡ʃka, AS: pupečka
Wiktionary
rzecz. pupa ż., pupcia ż., pupeńka ż., pupina ż., pupka ż., pupsko n.
czas. upupić
Wiktionary
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupeńka, pupina, pupinka, pupunia
SJP.pl
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupka, pupina, pupinka, pupunia
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) Przedsiębiorstwo Upowszechniania Prasy i Książki Ruch
Wiktionary
IPA: ˈpupʲik, AS: pupʹik
Wiktionary
ulubione zwierzę lub osoba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub zwierzę, które ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją
Wiktionary
(1.1) Zanim zaczniemy odchudzać psa, warto odwiedzić weterynarza i zrobić pupilowi okresowe badania, aby mieć pewność, że z jego zdrowiem i ogólną kondycją wszystko w porządku.
Wiktionary
IPA: ˈpupʲil, AS: pupʹil
Wiktionary
rzecz. pupilek m., pupilka ż.
Wiktionary
(1.1) pupilek
Wiktionary
zdrobnienie od: pupil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: pupil
(1.2) ulubiony uczeń nauczyciela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pupil m., pupilka ż.
Wiktionary
(1.1) ulubieniec
Wiktionary
1. ulubienica, faworyta;
2. dawniej: wychowanka pozostająca pod czyjąś opieką; podopieczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ulubiona uczennica nauczyciela
Wiktionary
rzecz. pupil mos., pupilek mos.
Wiktionary
metoda pomiaru refrakcji oka, polegająca na obserwacji ruchu światła w źrenicy oświetlonej płaskim lusterkiem
SJP.pl
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupka, pupeńka, pupinka, pupunia
SJP.pl
metoda pozwalająca na zwiększenie przepustowości toru transmisyjnego, polegająca na umieszczeniu w pewnych fragmentach tego toru specjalnych cewek indukcyjnych
SJP.pl
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupka, pupina, pupeńka, pupunia
SJP.pl
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupeńka, pupina, pupinka, pupunia
SJP.pl
Pupka (Żabiński) – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
potoczne zgrubienie od: pupa (pośladki, tyłek); dupsko
SJP.pl
pieszczotliwie: pupa; pupcia, pupeczka, pupka, pupina, pupinka, pupeńka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rytualne, honorowe samobójstwo w kulturze balijskiej;
Wiktionary
Puputan – w języku balijskim ("walcz do końca") termin odnoszący się do rytualnego samobójstwa popełnianego w obliczu nieuniknionej, a upokarzającej kapitulacji. Najbardziej znane przypadki "puputanu" miały miejsce w 1906 i 1908 roku, gdy stawiający opór Balijczycy byli siłą ujarzmiani przez Holendrów.
Wikipedia
[czytaj: pur] skrót od: Państwowy Urząd Repatriacyjny - urząd, który organizował przesiedlania ludności na mocy postanowień konferencji jałtańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. metrol. jednostka masy, stosowana w obrocie rolniczym
Wiktionary
Pur (ros. Пур) – rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, w Jamalsko-Nienieckim Okręgu Autonomicznym. Powstaje z połączenia rzek Piakupur i Ajwasiedopur. Długość ok. 389 km (łącznie z Piakupurem – 1024 km), powierzchnia dorzecza – 112 000 km². Rzeka uchodzi do zatoki Taz Morza Karskiego.
Wikipedia
(1.1) Ale wielmożny panie, na targu płacą pięć złotych pur żyta, a Josel nam nie daje jak półtrzecia.
Wiktionary
IPA: pur, AS: pur
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Kraju Krasnojarskim Rosji, dopływ Piasiny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
klasa utworów literatury staroindyjskiej, uznawanych za teksty święte
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gwarowo o purchawce (rodzaju grzyba z rodziny purchawkowatych, o charakterystycznym dużym, kolistym owocniku wypełnionym zarodnikami w postaci ciemnego proszku)
SJP.pl
rzadko: przypominający wyglądem purchawkę; purchawkowaty
SJP.pl
zgrubienie od: purchawka
SJP.pl
purchaweczka spłaszczona - gatunek grzybów z rodziny purchawkowatych
SJP.pl
purchawica olbrzymia - gatunek grzybów z rodziny purchawkowatych; czasznica olbrzymia
SJP.pl
1. rodzaj grzyba z rodziny purchawkowatych, o charakterystycznym dużym, kolistym owocniku wypełnionym zarodnikami w postaci ciemnego proszku; purchatka (gwarowo);
2. pogardliwie o człowieku zarozumiałym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. grzyb z rodzaju nazwa systematyczna|Lycoperdon|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) Purchawka jest mało aromatyczna, jednak bardzo smaczna, szczególnie pokrojona w plasterekasterki i usmażona.
Wiktionary
(1.1) stpol. lud. purchatka
Wiktionary
o cechach purchawkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Purchawkowate ("Lycoperdaceae" Chevall.) – rodzina grzybów należąca do rzędu pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach purchawkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
potocznie: wybrzuszenie, bąbel na ciele; purchla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. odkształcenie w postaci bąbla lub wybrzuszenia
Wiktionary
rzecz. purchla ż.
Wiktionary
(1.1) purchla, bąbel, wybrzuszenie
Wiktionary
przestarzale: bąbel na ciele; purchel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. odkształcenie w postaci bąbla lub wybrzuszenia
Wiktionary
rzecz. purchel mrz.
Wiktionary
(1.1) purchel, bąbel, wybrzuszenie
Wiktionary
wieś w powiecie olsztyńskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś gminna w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
Purda ( Groß Purden) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda, około 15 km na południowy wschód od Olsztyna.
Wikipedia
(1.1) Jechaliśmy do Olsztyna okrężną trasą przez Pasym i Purdę.
Wiktionary
rzecz. purdzianin m., purdzianka ż.
przym. purdzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Purdy
(1.2) osoba pochodząca z Purdy, urodzona w Purdzie
Wiktionary
(1.2) Mimo że nie jestem purdzianinem od urodzenia, to bardzo dobrze znam problemy Purdy i dlatego kandyduję na wójta naszej gminy.
Wiktionary
rzecz. Purda ż.
:: fż. purdzianka ż.
przym. purdzki
Wiktionary
przymiotnik od: Purda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Purdą, dotyczący Purdy
Wiktionary
rzecz. Purda ż., purdzianin m., purdzianka ż.
Wiktionary
wysoko zagęszczony materiał produkcyjny na bazie sztywnej pianki poliuretanowej
SJP.pl
gwałtowny wicher z zamiecią śnieżną, występujący na Syberii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. silny i gwałtowny północno-wschodni wiatr wiejący na Syberii, połączony z zamiecią śnieżną
Wiktionary
Purga (ros. пурга) to rodzaj wiatru, gwałtowny wicher północno-wschodni występujący na Syberii, połączony z zamiecią śnieżną, burzą śnieżną. Na Alasce nosi nazwę burga. W Korei purgu. W Finlandii purku oznacza wicher, zadymkę. Słowo to wywodzi się z grupy języków ugrofińskich.
Wikipedia
IPA: ˈpurɡa, AS: purga
Wiktionary
dawniej:
1. przeczyszczenie, rozwolnienie;
2. usprawiedliwienie, oczyszczenie z zarzutów
SJP.pl
dawniej: lekarstwo przeczyszczające
SJP.pl
dawniej o czyśćcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. rel. czyściec
Wiktionary
IPA: ˌpurɡaˈtɔrʲjũm, AS: purgatorʹi ̯ũm
Wiktionary
święto żydowskie obchodzone na przełomie lutego i marca dla upamiętnienia ocalenia Żydów perskich; Purym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. żyd. radosne święto żydowskie upamiętniające ocalenie Żydów perskich, przypominające karnawał i wiążące się z obdarowywaniem się prezentami, zabawami, piciem alkoholu itp.;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Podczas dorocznego balu w święto Purim podszedł do sprzedającej bilety Sabiny obcy mężczyzna i spytał, czy może zaprosić ją do tańca.
Wiktionary
przym. purimowy, purymowy
Wiktionary
(1.1) Purym, Święto Losów
Wiktionary
[czytaj: pjurnonsens] skrajna niedorzeczność, wypowiedź zaskakująco nielogiczna, godząca w poczucie zdrowego rozsądku; odmiana dowcipu chętnie wykorzystywana przez humorystów; pure nonsense
SJP.pl
[czytaj: pjurnonsensowy] mający elementy purnonsensu (pure nonsense'u, skrajnej niedorzeczności) lub w jakiś inny związany z purnonsensem
SJP.pl
substancja organiczna syntetyzowana przez specjalny gatunek grzyba, będąca inhibitorem (substancją, której obecność powoduje zwolnienie lub zatrzymanie danej reakcji chemicznej) biosyntezy białka
SJP.pl
Puromycyna (łac. "purus" – czysty; gr. "mýkes" – grzyb) – antybiotyk otrzymywany z glebowego promieniowca "Streptomyces alboniger". Jest inhibitorem translacji.
Puromycyna zajmuje miejsce A w rybosomach, jako mimetyk aminoacylowanego końca aminoacylo-tRNA. Jest wiązana z rosnącym łańcuchem peptydowym, powodując terminację translacji.
Wikipedia
dotyczący PUR-u; PUR-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z PUR-em, dotyczący PUR-u
Wiktionary
(1.1) Siedziba purowskiego oddziału okręgowego znajdowała się w budynku ratusza.
Wiktionary
rzecz. PUR mrz.
skr. PUR
Wiktionary
1. kolor ciemnoczerwony z fioletowym odcieniem;
2. naturalny barwnik w kolorze od szkarłatnego do fioletowego;
3. tkanina w kolorze purpurowym, strój w kolorze purpurowym, zwłaszcza płaszcz monarchy lub strój kardynała;
4. godność monarchy lub kardynała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciepły odcień fioletu
(1.2) barwnik lub pigment purpurowy
(1.3) przen. godność kardynalska
(1.4) włók. tkanina koloru purpury (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: purˈpura, AS: purpura
Wiktionary
rzecz. purpurat m., purpuryna ż., purpurowienie n., spurpurowienie n., purpurowość ż., purpurka ż., purpurki nmos., purpurówka ż.
czas. purpurowieć ndk., spurpurowieć dk.
przym. purpurowy, purpurynowy
przysł. purpurowo
Wiktionary
kraśnik purpuraczek - motyl z rodziny kraśnikowatych
SJP.pl
1. kardynał
2. dawniej: osoba nosząca purpurowe szaty, wskazujące na sprawowanie wysokiego urzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. rel. kardynał
(1.2) daw. dostojnik noszący purpurowe szaty będące oznaką jego wysokiej godności
Wiktionary
IPA: purˈpurat, AS: purpurat
Wiktionary
rzecz. purpurka ż., purpura ż., purpuratka ż., purpurowiec m., purpurowienie n., spurpurowienie n., purpuryna ż.
czas. purpurowieć ndk., spurpurowieć dk.
przym. purpurowy
przysł. purpurowo
Wiktionary
(1.1) kardynał, eminencja
Wiktionary
murzynka;
1. wczesna odmiana truskawek o drobnych owocach, najczęściej kulistych, z aromatycznym miąższem barwy ciemnowiśniowej lub buraczkowej, nadająca się na przetwory;
2. owoc tej odmiany
SJP.pl
niedźwiedzica purpurka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
niedźwiedzica purpurka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. odzież. szkarłatna chusta wiązana z tyłu
Wiktionary
rzecz. purpuryna ż., purpura ż., purpurat mos.
przym. purpurowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma purpurową głowę
Wiktionary
IPA: ˌpurpurɔɡˈwɔvɨ, AS: purpurogu̯ovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, którego skrzydła są purpurowe
Wiktionary
IPA: ˌpurpurɔˈskʃɨdwɨ, AS: purpuroskšydu̯y
Wiktionary
ślimak z rodziny rozkolcowatych (Purpura), zamieszkujący ciepłe morza pełnosłone; szkarłatnik
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: purpurowo
SJP.pl
zmieniać kolor na purpurowy
SJP.pl
w części purpurowy, w części czarny
SJP.pl
nieco biały o purpurowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) białawy o purpurowym odcieniu
Wiktionary
biały o purpurowym odcieniu
SJP.pl
brunatny o odcieniu purpurowym
SJP.pl
czarny o odcieniu purpurowym
SJP.pl
czerwony z purpurowym odcieniem
SJP.pl
fioletowy o odcieniu purpurowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma purpurową głowę
Wiktionary
liliowy o purpurowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma purpurowe pióra
Wiktionary
(1.1) Purpurowopióry Feniks o złotej szyi i biało-czerwonym ogonie zamieszkiwał pustynie Arabii i żył przez wiele wieków.
Wiktionary
różowy o purpurowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. posiadający zarodnik w barwie purpurowej
Wiktionary
mający kolor purpury, ciemnoczerwony o odcieniu fioletowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury
Wiktionary
(1.1) Twarz ojca stała się niemal purpurowa, widać było, że się hamuje, aby Zuzanny nie uderzyć.
Wiktionary
IPA: ˌpurpuˈrɔvɨ, AS: purpurovy
Wiktionary
rzecz. purpura ż., purpurat mos., purpuratka ż., purpurka ż., purpuryna ż.
przysł. purpurowo
czas. purpurowieć ndk., purpurzyć ndk.
Wiktionary
barwnik organiczny otrzymywany z korzenia marzany (marzanny, szczeciniasto owłosionej byliny z rodziny marzanowatych), stosowany jako półprodukt do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych oraz w chemii analitycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej
Wiktionary
Purpuryna, 1,2,4-trihydroksyantrachinon – organiczny związek chemiczny, trójhydroksylowa pochodna antrachinonu. Stosowana do barwienia bawełny, jako barwnik mikroskopowy i odczynnik do wykrywania związków boru. Ponadto jest wykorzystywana do otrzymywania innych barwników.
Wikipedia
rzecz. purpurat m., purpura ż., purpurowienie n., spurpurowienie n., purpurowość ż., purpurka ż., purpurki nmos., purpurówka ż.
czas. purpurowieć ndk., spurpurowieć dk.
przym. purpurowy, purpurynowy
przysł. purpurowo
Wiktionary
(1.1) nazwa chemiczna systematyczna: 1,2,4-trihydroksyantrachinon
wzór sumaryczny: C14H8O5
Wiktionary
minerał z grupy fosforanów, o purpurowym zabarwieniu i szklistym lub metalicznym połysku, zawierający w głównej mierze kationy żelaza i manganu
SJP.pl
Purpuryt (ang. "purpurite") – minerał z klasy fosforanów bezwodnych. Nazwa pochodzi z łaciny "purpura" i nawiązuje do barwy minerału.
Wikipedia
purpurówka Kaehlera - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. posp. obraź. pierdziel, zbereźnik
Wiktionary
czas. purtnąć dk., purtnońć dk.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. posp. pierdnąć
Wiktionary
rzecz. purt mos.
czas. purtnąć dk.
Wiktionary
(1.1) war. purtnąć
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. posp. pierdnąć
Wiktionary
rzecz. purt mos.
czas. purtnońć dk.
Wiktionary
(1.1) war. purtnońć
Wiktionary
rzeka w Brazylii i Peru
SJP.pl
w hinduizmie: osoba kontrolująca zarówno naturę materialną jako pole do działania, jak i naturę duchową pozwalającą na to działanie
SJP.pl
Purusza (dewanagari पुरुष, ang. Purusha):
1. W hinduizmie ten, kto kontroluje i raduje się prakryti (naturą), czyli inaczej Iśwara – znawca, który kontroluje zarówno "naturę materialną", Maję, jak i "duszę indywidualną" Dźiwę oraz panuje nad nimi.
Wikipedia
1. dawniej:
a) bogacz żydowski;
b) człowiek bogaty, zamożny;
2. środowiskowo: złodziej z doświadczeniem
SJP.pl
1. rzadko: oczyszczenie czegoś, usunięcie niepożądanych elementów;
2. obmycie kielicha mszalnego przy użyciu puryfikaterza (białego, najczęściej płóciennego ręczniczka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. najczęściej przen. oczyszczenie, doprowadzenie do czystego stanu
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Toczone u progu nowoczesności dyskusje charakteryzowały się, zapomnianą wraz z modernistyczną puryfikacją, hybrydycznością dyscyplin. Spory o politykę były jednocześnie sporami o model i rozumienie nauki, a rozstrzygnięcia w kwestiach teologicznych wprost przekładały się na rozwiązania społeczne.
Wiktionary
rzecz. puryfikaterz mrz., purysta mos.
Wiktionary
biały, najczęściej płócienny ręczniczek służący w czasie odprawiania mszy do wycierania kielicha mszalnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. płócienna ściereczka używana w liturgii katolickiej do rytualnego oczyszczania (puryfikacji) naczyń mszalnych;
Wiktionary
Puryfikaterz – w liturgii Kościoła katolickiego element tzw. bielizny kielichowej: niewielkich rozmiarów kawałek białego materiału, mały ręczniczek (ok. 40 cm długości i 25 cm szerokości) służący do czyszczenia naczyń liturgicznych (np. kielicha mszalnego i cyborium) po Komunii Św. Często obszyty koronką, w środku haftowany krzyż.
Wikipedia
(1.1) Puryfikaterz używany przez Jana Pawła II podczas mszy świętych w Watykanie trafił do kościoła św. Jerzego w Goleniowie.
(1.1) Ministrant położył puryfikaterz na ołtarzu obok kielicha i pateny.
Wiktionary
IPA: ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ, AS: puryfʹikateš
Wiktionary
rzecz. puryfikacja ż., puryfikowanie n., wypuryfikowanie n., purysta m., purystka ż., puryzm m., purystyczność ż., puryfikator m., puryfikacja ż., puryna ż., purytanin m., purytanka ż., purytańskość ż.
czas. puryfikować ndk., wypuryfikować dk.
przym. purystyczny, purytański
przysł. purystycznie, purytańsko
Wiktionary
dokonywać puryfikacji (czynności obmycia kielicha mszalnego przy użyciu puryfikaterza - białego, najczęściej płóciennego ręczniczka)
SJP.pl
święto żydowskie obchodzone na przełomie lutego i marca dla upamiętnienia ocalenia Żydów perskich; Purim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. żyd. zob. Purim.
Wiktionary
przym. purymowy
Wiktionary
(1.1) Purim, Święto Losów
Wiktionary
→ Purym; purimowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze świętem Purim, dotyczący święta Purim
Wiktionary
rzecz. Purim m., Purym m.
przym. purimowy
Wiktionary
(1.1) purimowy
Wiktionary
zasada organiczna zbudowana ze skondensowanych ze sobą pierścieni: pirymidynowego i imidazolowego, substancja niewystępująca w przyrodzie w przeciwieństwie do jej licznych pochodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. aromatyczny, organiczny związek chemiczny;
Wiktionary
Puryna ("imidazolopirymidyna") – heterocykliczny, aromatyczny związek organiczny, zbudowany ze skondensowanych pierścieni pirymidyny i imidazolu. W przyrodzie występuje dosyć rzadko, natomiast jej pochodne pełnią ważną rolę jako alkaloidy, metabolity oraz nukleotydy.
Wikipedia
(1.1) Puryna wchodzi w skład zasad azotowych.
Wiktionary
przym. purynowy
rzecz. puryfikaterz mrz.
Wiktionary
taki, którego budowa opiera się na purynie (zasadzie organicznej zbudowanej ze skondensowanych ze sobą pierścieni: pirymidynowego i imidazolowego), związany w jakiś sposób z puryną
SJP.pl
1. człowiek dbający o poprawność i czystość języka (często przesadnie); poprawnościowiec;
2. człowiek kładący nacisk na to, by określone zjawiska lub aktywności pozostawały w pierwotnej postaci;
3. artysta tworzący zgodnie z zasadami puryzmu - kierunku w malarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pedantycznie dbająca o czystość języka
(1.2) osoba przesadnie dbająca o przestrzeganie reguł, prawideł; w szczególności: o moralność, czystość obyczajów
Wiktionary
IPA: puˈrɨsta, AS: purysta
Wiktionary
rzecz. puryfikacja ż., puryfikaterz mrz., puryzm mrz.
:: fż. purystka ż.
przym. purystyczny
przysł. purystycznie
Wiktionary
1. kobieta przesadnie dbająca o czystość języka;
2. kobieta o przesadnie surowych obyczajach i zasadach moralnych, np. moralna purystka; purytanka
SJP.pl
odnoszący się do puryzmu (przesadnej dbałości o poprawność językową, nadmiernej ścisłości w przestrzeganiu zasad gramatycznych i unikaniu wszelkich zapożyczeń), nacechowany puryzmem (np. tendencje purystyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z puryzmem
(1.2) charakteryzujący się puryzmem
Wiktionary
(1.2) Nasz magazyn prowadzi bardzo purystyczną politykę językową, dlatego dziennikarzom nie wolno używać anglicyzmów w swoich artykułach.
Wiktionary
rzecz. puryfikaterz mrz., purystyczność ż., puryzm mrz., purysta mos., purystka ż.
Wiktionary
1. zwolennik, wyznawca purytanizmu (kalwinizmu angielskiego, szesnastowiecznego ruchu reformatorskiego, domagającego się oczyszczenia Kościoła z pozostałości katolicyzmu);
2. człowiek o bardzo surowych zasadach moralnych i obyczajowych
SJP.pl
szerzenie postawy ścisłego przestrzegania obyczajów i zasad moralnych
SJP.pl
1. ruch reformatorski w szesnastowiecznej Anglii, domagający się oczyszczenia Kościoła anglikańskiego z pozostałości katolicyzmu;
2. surowość zasad moralnych i obyczajowych
SJP.pl
Purytanizm (z purus czysty) – ruch religijno-społeczny w XVI i XVII-wiecznej Anglii, mający na celu „oczyszczenie” Kościoła anglikańskiego z pozostałości po katolicyzmie w liturgii i teologii.
Początkowo będąc ruchem wewnątrz anglikanizmu, purytanie stopniowo oddzielali się od niego, tworząc odrębne wspólnoty religijne, czasem nazywane nonkonformistycznymi.
Wikipedia
1. zwolenniczka, wyznawczyni purytanizmu (kalwinizmu angielskiego, szesnastowiecznego ruchu reformatorskiego, domagającego się oczyszczenia Kościoła z pozostałości katolicyzmu);
2. kobieta o bardzo surowych zasadach moralnych i obyczajowych; purystka
SJP.pl
1. dotyczący purytanizmu, purytanów;
2. surowy, rygorystyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. dotyczący purytanizmu albo purytanów
(1.2) przen. surowy pod względem obyczajowym i moralnym
Wiktionary
rzecz. purytanizm m., purytańskość ż., purytanin m., purytanka ż., puryfikaterz mrz.
przysł. po purytańsku
Wiktionary
(1.2) ascetyczny, skromny, surowy, srogi
Wiktionary
1. przesadna dbałość o poprawność językową, nadmierna ścisłość w przestrzeganiu zasad gramatycznych i unikanie wszelkich zapożyczeń;
2. kierunek w malarstwie rozwijający się w dwudziestowiecznej Francji pod przewodnictwem Ozenfanta i Le Corbusiera, nawiązujący do kubizmu syntetycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;
(1.2) szt. nurt w malarstwie francuskim;
(1.3) archit. tendencja w konserwatorstwie zabytków polegająca na nadawaniu zabytkom jednolitego charakteru przez usuwanie zmian naniesionych po powstaniu
(1.4) książk. przesadna dbałość o poprawność i konsekwencję w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powinnością polonisty jest, z jednej strony — walka z przejawami niepoprawności językowej i niechlujstwa językowego, z drugiej — wystrzeganie się puryzmu.
(1.1) W okresie największego rozwoju naszego puryzmu językowego przed stu laty szanujący się Polacy mówili między sobą najchętniej po francusku.
(1.4) Jak w sobie rozwinąć to wyczucie, które broni przed zimnym puryzmem, a jednocześnie nie burzy naszego kodeksu moralnego?
Wiktionary
rzecz. purysta m., puryfikaterz mrz.
czas. puryzować ndk.
przym. purystyczny
Wiktionary
(1.1) preskryptywizm
Wiktionary
Purzec – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Siedlce. Ma status sołectwa. Leży 5 km od centrum Siedlec. Przez Purzec przebiega droga powiatowa do wsi Strzała. Przez wieś przepływa rzeka Liwiec wyznaczając północną granicę wsi.
Wikipedia
Purzyce – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lubowidz. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
piure;
1. potrawa z utartych albo ugniecionych ziemniaków, innych warzyw lub owoców;
2. utarty, ugnieciony (np. ziemniaki purée - utarte ziemniaki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;
(1.2) … w funkcji przydawki przyrządzony jak purée (1.1), mający postać papki
Wiktionary
Pu
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. całus, pocałunek
Wiktionary
portowe miasto Korei Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Korei Południowej;
Wiktionary
Pusan (kor. 부산광역시, Metropolia Pusan) – największe miasto portowe Korei Południowej; zespół miejski ok. 4,1 mln mieszkańców. Jest miastem na prawach metropolii. Drugie co do wielkości miasto kraju.
Wikipedia
(1.1) Pusan posiada połączenia promowe z wieloma miastami Japonii.
Wiktionary
IPA: ˈpusãn, AS: pusãn
Wiktionary
rzecz. pusańczyk mos., pusanka ż.
przym. pusański
Wiktionary
mieszkanka Pusanu (miasta w Korei Południowej, największego ośrodka portowego Półwyspu Koreańskiego, funkcjonującego na prawach metropolii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pusanu
Wiktionary
rzecz. Pusan mrz.
:: fm. pusańczyk mos.
przym. pusański
Wiktionary
mieszkaniec Pusanu (miasta w Korei Południowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pusanu
Wiktionary
rzecz. Pusan mrz.
:: fż. pusanka ż.
przym. pusański
Wiktionary
→ Pusan (miasto w Korei Południowej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pusanem, dotyczący Pusanu
Wiktionary
rzecz. Pusan mrz., pusańczyk mos., pusanka ż.
Wiktionary
osoba dążąca do podporządkowania Kościoła anglikańskiego religii katolickiej
SJP.pl
[czytaj: pjuzizm] ruch religijny w Kościele anglikańskim, zainicjowany około 1830 roku przez Edwarda Puseya, dążący do odrodzenia życia religijnego poprzez nawiązanie do tradycji wczesnochrześcijańskich
SJP.pl
[czytaj: pusz] informacja na drzwiach oznaczająca, że należy je otwierać popchnięciem
SJP.pl
Push – amerykańsko-kanadyjsko-brytyjski film fabularny w reżyserii Paula McGuigana. Jego światowa premiera miała miejsce 29 stycznia 2009 r. w Los Angeles.
Wikipedia
[czytaj: puszbek] zmuszenie uchodźców i migrantów do powrotu przez granicę bez uwzględnienia ich indywidualnych okoliczności i bez możliwości ubiegania się o azyl; push back, pushback
SJP.pl
[czytaj: puszbol] gra, w której dwie drużyny przetaczają ogromną piłkę do bramki przeciwnika; pushball
SJP.pl
Push-ball (ang. "pusz bol" – dosł. "piłka do popychania") – gra dwóch drużyn polegająca na przetaczaniu ogromnej piłki do bramki przeciwnika. W USA i Anglii rozgrywana również konno.
Wikipedia
[czytaj: puszap] rodzaj biustonosza uwydatniającego piersi; puszapek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) specjalnie wyprofilowany biustonosz podnoszący piersi, często z wkładkami (z materiału lub silikonu) w dolnej części miseczki;
Wiktionary
(1.1) Daria ma nieduże piersi, więc przeważnie kupuje push-upy.
Wiktionary
przym. push-upowy
Wiktionary
[czytaj: puszbek] zmuszenie uchodźców i migrantów do powrotu przez granicę bez uwzględnienia ich indywidualnych okoliczności i bez możliwości ubiegania się o azyl; push back, push-back
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. społ. opresyjna i bezprawna praktyka wypychania osób próbujących przekroczyć granicę państwa z powrotem do punktu wyjścia
Wiktionary
Pushback (push back, "refoulement", wypychanie) – działanie podejmowane wobec imigrantów próbujących przekroczyć granicę, prowadzące do ich przymusowego powrotu na terytorium państwa, którego granicę próbowali przekroczyć.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj mamy do czynienia z ambiwalentną postawa Unii Europejskiej wobec praktyki pushbacków, co daje coraz więcej swobody odpychającym uchodźców władzom państw, które stawiają przed sądem protestujących i pomagających im aktywistów.
Wiktionary
czas. pushbackować ndk.
przym. pushbackowy
Wiktionary
(1.1) push-back, refoulement
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pushbackiem, dotyczący pushbacku
Wiktionary
rzecz. pushback m.
czas. pushbackować ndk.
Wiktionary
[czytaj: puszbol] gra, w której dwie drużyny przetaczają ogromną piłkę do bramki przeciwnika; push-ball
SJP.pl
pieszczotliwie:
1. kotka, suczka;
2. pochwa, wagina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. kotka lub suczka
(1.2) eufem. pieszcz. srom
Wiktionary
(1.2) cipeczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. niepełny, niczym nie napełniony, nic nie zawierający, często w znaczeniu: bezludny, opustoszały, przez nikogo ani przez nic nie zamieszkały;
2. cechujący się lekkomyślnością, beztroskim usposobieniem (np. pusty śmiech);
3. jałowy, marny, a także: nic nie warty (np. puste frazesy)
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) ż. lp. od: pusty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj pieca, rzadziej bardziej skomplikowanego mechanizmu, używanego do wyrobu pustaków (specjalnych lekkich cegieł z otworami, używanych do budowy ścian i stropów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pustak
Wiktionary
rzecz. pustak m.
Wiktionary
1. specjalna lekka cegła z otworami, najczęściej gliniana, gipsowa lub betonowa, używana do budowy ścian i stropów;
2. ironicznie o kimś lekkomyślnym, beztroskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. blok betonowy lub cegła z pustymi komorami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. lekkomyślny, beztroski człowiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpustak, AS: pustak
Wiktionary
rzecz. pustać, pustka, pustkowie, pustota
:: zdrobn. pustaczek m.
przym. pustakowy, pusty, pustawy
przysł. pusto, pustawo
czas. pustoszeć, pustoszyć
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) B., N. lp. od: pustak (w zn. 2.1)
Wiktionary
IPA: puˈstaka, AS: pustaka
Wiktionary
wykonany z pustaków (specjalnych lekkich cegieł z otworami, najczęściej glinianych, gipsowych lub betonowych), zbudowany z pustaków (np. izolacja pustakowa, strop pustakowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bud. wykonany z pustaków
Wiktionary
rzecz. pustać ż., pustak mrz. / mos.
przym. pusty
przysł. pusto
Wiktionary
cecha miejsca, w którym prawie nikogo lub niczego nie ma
SJP.pl
1. prawie pusty;
2. taki, który prowadzi dość beztroskie, pozbawione wartości i celu życie;
3. pozbawiony w dużym stopniu wartości lub istotnego znaczenia
SJP.pl
pustkowie, pusty obszar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pustkowie, nieużytki porośnięte niską roślinnością bez drzew
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpustat͡ɕ, AS: pustać
Wiktionary
rzecz. pustak mrz. / mos., pustka ż., pustkowie n., pustota ż.
czas. pustoszeć ndk., pustoszyć ndk.
przym. pustakowy, pusty, pustawy
przysł. pusto, pustawo
Wiktionary
archaicznie: puste naczynie; dziś tylko w związkach frazeologicznych "przelewać z pustego w próżne" oraz "z próżnego (z pustego) i Salomon nie naleje"; próżne
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) n. lp., ż. lm. od: pusty
Wiktionary
IPA: ˈpustɛ, AS: puste
Wiktionary
mieszkanie, siedziba pustelnika, a w przenośni także: siedziba człowieka niekontaktowego, stroniącego od ludzi, samotnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siedziba pustelnika;
(1.2) archit. niewielki pawilon w ogrodzie lub parku przeznaczony do wypoczynku na uboczu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Eremita zamieszkał w pustelni, gdzie znalazł ciszę i spokój.
(1.2) Znalazł hrabinę w pustelni, drzemała z pieskiem na kolanach.
Wiktionary
rzecz. pustynnienie n., pustelnik m., pustelnica ż., pustelnictwo n., pustynia ż., pustka ż., pustkowie ż., pustelniczka ż.
przym. pustelniczy, pusty
przysł. pustelniczo, pusto
Wiktionary
(1.1) erem, eremitorium, samotnia
(1.2) ermitaż, pawilon
Wiktionary
kobieta żyjąca w samotności, kontemplacji i pokucie, często jako członkini zakonu o regule pustelniczej; pustelniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mieszkająca w odosobnieniu i oddająca się modlitwie
(1.2) przen. kobieta stroniąca od innych ludzi
Wiktionary
Pustelnica (400 m n.p.m.) – wzgórze na Wyżynie Częstochowskiej, pomiędzy Olsztynem a Zrębicami w województwie śląskim. Znajduje się w środkowej części Sokolich Gór. Wysokość względna nad znajdującą się po jego zachodniej stronie suchą doliną wynosi prawie 100 m. Na szczycie Pustelnicy jest punkt triangulacyjny.
Wikipedia
(1.1) Na stoku góry już od V wieku mieszkały pustelnice.
Wiktionary
rzecz. pustelnictwo n., pustelnia ż., pustka ż., pustkowie n., puszcza ż., pustelniki nmos.
:: fm. pustelnik m.
przym. pustelniczy, pusty, pustawy
przysł. pustelniczo, pusto, pustawo
Wiktionary
(1.1) pustelniczka, eremitka, anachoretka
(1.2) samotnica, samotniczka
Wiktionary
eremityzm;
1. życie w odosobnieniu;
2. życie zakonnika wypełnione modlitwą, pokutą i kontemplacją
SJP.pl
kobieta żyjąca w samotności, kontemplacji i pokucie, często jako członkini zakonu o regule pustelniczej; pustelnica
SJP.pl
Pustelniczek ("Eremodipus") – rodzaj ssaków z podrodziny skoczków (Dipodinae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).
Wikipedia
kobieta żyjąca w samotności, kontemplacji i pokucie, często jako członkini zakonu o regule pustelniczej; pustelnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. pustelnica
Wiktionary
(1.1) W grocie pod szczytem mieszkała przed laty pustelniczka.
Wiktionary
rzecz. pustelnictwo n., pustelnia ż., pustka ż., pustkowie n., puszcza ż., pustelniki nmos.
:: fm. pustelnik m.
przym. pustelniczy, pusty, pustawy
przysł. pustelniczo, pusto, pustawo
Wiktionary
(1.1) pustelnica, eremitka, anachoretka
Wiktionary
taki, jak u pustelnika, typowy dla pustelnika (np. pustelniczy tryb życia) lub w jakiś inny sposób związany z pustelnikiem lub pustelnictwem (np. izba pustelnicza)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pustelnią i pustelnikami, dotyczący pustelni
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla pustelni i pustelników
(2.2) przen. samotny, skryty
Wiktionary
(2.2) Po śmierci żony pisarz wiódł życie pustelnicze, rzadko pokazując się w miasteczku.
Wiktionary
rzecz. pustynnienie n., pustynia ż., pustelnia ż., pustelnik mos., pustelnica ż., pustelniczka ż.
Wiktionary
(1.1) anachorecki, eremicki
(2.2) odludny, samotny, samotniczy
Wiktionary
1. skorupiak morski zamieszkujący puste muszle ślimaków;
2. rodzaj ptaka z rodziny kolibrowatych;
3. pustelnik brunatny - gatunek pająka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie
(1.2) przen. osoba stroniąca od innych ludzi
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zasiedlający muszle krab z nadrodziny pustelników, nazwa systematyczna|Paguroidea|ref=tak.
(2.2) ornit. koliber z rodzaju nazwa systematyczna|Phaethornis|ref=tak.
(2.3) ent. zob. pustelnik brunatny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pustelnik mieszkał w eremie od lat, żywiąc się wyłącznie znalezionymi w lesie owocami.
Wiktionary
IPA: puˈstɛlʲɲik, AS: pustelʹńik
Wiktionary
rzecz. pustelnictwo n., pustelnia ż., pustka ż., pustkowie n., puszcza ż., pustelniki nmos.
:: fż. pustelnica ż., pustelniczka ż.
przym. pustelniczy, pusty, pustawy
przysł. pustelniczo, pusto, pustawo
Wiktionary
(1.1) eremita, anachoreta
(1.2) odludek, samotnik
Wiktionary
infrarząd pancerzowców z rzędu dziesięcionogów; miękkoodwłokowe
SJP.pl
przedstawiciel infrarzędu pancerzowców z rzędu dziesięcionogów; miękkoodwłokowiec
SJP.pl
coś, co nie jest niczym lub nikim wypełnione, puste pomieszczenie, pusta przestrzeń, szczególnie: pustkowie, obszar niezaludniony lub opuszczony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teren niezaludniony lub opuszczony, obszar niezagospodarowany
(1.2) pusta, niewypełniona przestrzeń
(1.3) stan emocjonalny spowodowany utratą kogoś bliskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Kiedy poczuła pustkę w głowie i za nic nie mogła ustalić, co powinna zrobić i dokąd się udać, niemal odruchowo uruchomiła holorejestrator i podniosła go na wysokość oczu – równie dobrze może skorzystać z okoliczności, by przygotować ujęcia na potrzeby filmów wymagających dynamicznej akcji – i zerwała się biegiem w kierunku hangaru.
Wiktionary
rzecz. pustość ż., pustak m., pustać ż., pustkowie n., pustelnik mos./mzw., pustoszenie n.
czas. pustoszyć
przym. pusty, puściusieńki, puściuteńki, puściutki, puściuśki
przysł. pusto
Wiktionary
(1.1) dziura, luka, próżnia
Wiktionary
teren, obszar pusty, bezludny lub opuszczony, a także: zamknięte pomieszczenie niczym ani nikim niewypełnione, pustka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. miejsce lub obszar niezamieszkany przez ludzi, puste
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, / a w ich namiotach niech braknie mieszkańców!
Wiktionary
IPA: puˈstkɔvʲjɛ, AS: pustkovʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. pustka ż., puszcza ż., pustak mos./mrz., pustać ż.
czas. pustoszyć ndk.
przym. pusty
Wiktionary
(1.1) bezludzie, dzicz, głusza, odludzie, pustać, pustka, pustynia; daw. puszcza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pustkowo, Pustków
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) tak, że zauważalny jest brak czegoś lub kogoś
(1.2) w sposób nieprzemyślany
Wiktionary
przym. pusty
rzecz. pustak mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) jałowo
(1.2) bezmyślnie, beztrosko, głupkowato
Wiktionary
pejoratywnie lub żartobliwie:
1. bezmyślność, głupota, lekkomyślność;
2. brak wiedzy, wykształcenia
SJP.pl
lekceważąco: lekkomyślny, niepoważny, bezmyślny; bezmózgi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który posiada „pustą głowę” (pozbawioną myśli)
Wiktionary
IPA: ˌpustɔˈɡwɔvɨ, AS: pustogu̯ovy
Wiktionary
(1.1) głupi, bezmyślny
Wiktionary
przestarzałe: osoba lekkomyślna, niepoważna, bezmyślna; bezmózgowiec, lekkoduch, postrzeleniec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Pustomyt
Wiktionary
rzecz. Pustomyty nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Pustomyty (ukr. Пустомити) – miasto na Ukrainie w rejonie lwowskim obwodzie lwowskim i stolica dawnego rejonu pustomyckiego.
Znajdują tu się stacja kolejowa Glinna–Nawaria oraz przystanek kolejowy Pustomyty, położone na linii Lwów – Stryj – Batiowo.
Wikipedia
przym. pustomycki
Wiktionary
o cechach pustorogich (rodzina ssaków)
SJP.pl
o cechach pustorogich (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. zool. wołowate
Wiktionary
przym. pustorogi
Wiktionary
(1.1) wołowate, daw. krętorogie, pustorożce
Wiktionary
1. każdy przedstawiciel nadrodziny pustorogich, np. widłoróg, koza, bawół, koziorożec, owca
2. przedstawiciel rodziny krętorogich zwanych też wołowatymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. zool. wołowate
Wiktionary
(1.1) wołowate, daw. pustorogie, krętorogie
Wiktionary
1. każdy przedstawiciel nadrodziny pustorogich, np. widłoróg, koza, bawół, koziorożec, owca
2. przedstawiciel rodziny krętorogich zwanych też wołowatymi
SJP.pl
rzadko: o cechach pustorogich (ssaków parzystokopytnych o rogach rosnących przez całe życie, osadzonych na wyrostkach kostnych); pustorogi (częściej)
SJP.pl
puste, niewykorzystywane mieszkanie, pomieszczenie, często zniszczone, wymagające remontu, renowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niezasiedlone mieszkanie, budynek wolny od najemców, dzierżawców, lokatorów
Wiktionary
Pustostan – pojęcie odnoszące się do nieruchomości mieszkalnych lub budynków, które są niezamieszkałe lub nieużytkowane na cele prowadzenia działalności gospodarczej, rolniczej (w tym działalności z zakresu działów specjalnych produkcji rolnej) czy publicznej.
Wikipedia
pustosz kradnik: niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych, którego larwy żerują w drewnie i szyszkach drzew iglastych, a także w suchym drewnie i papierze
SJP.pl
Pustosz – dawny folwark. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Krewo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pustoszyć.
Wiktionary
IPA: ˌpustɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: pustošẽńe
Wiktionary
czas. pustoszyć, pustoszeć
rzecz. pustka ż.
Wiktionary
opróżniać się, stawać się pustkowiem, terenem, miejscem wyludnionym, często pod wpływem działań niszczących lub niedogodnych warunków
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. opustoszeć)
(1.1) stawać się pustym, opuszczonym; tracić mieszkańców, życie lub zawartość
Wiktionary
(1.1) Wioska zaczęła pustoszeć po zamknięciu wytwórni.
Wiktionary
rzecz. pustoszenie n., pustak mos./mrz.
Wiktionary
rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych; Ptinidae
SJP.pl
o cechach pustoszowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
osoba powodująca ogromne zniszczenia na jakimś terenie, doprowadzająca do jego wyludnienia
SJP.pl
sprawiać, że coś staje się pustkowiem, terenem, miejscem wyludnionym, czynić pustym, opustoszałym, najczęściej niszcząc, demolując
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy
Wiktionary
(1.1) Cyklon spustoszył całą wyspę.
Wiktionary
IPA: puˈstɔʃɨt͡ɕ, AS: pustošyć
Wiktionary
rzecz. pustynnienie n., pustka ż., pustota ż., pustkowie n., pustać ż., pustak m., pustoszenie n., spustoszenie n., pustynia ż.
czas. spustoszyć dk.
przym. pusty, puściutki, puściuteńki, puściuśki, puściusieńki
przysł. pusto
Wiktionary
(1.1) plądrować, rabować, niszczyć, dewastować
Wiktionary
wypowiedź pozbawiona treści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. używanie w wypowiedzi wielu niemających konkretnego znaczenia w danym kontekście lub niewnoszących żadnej wartości słów, też: wypowiedź, w której występuje to zjawisko
Wiktionary
(1.1) Podczas dyskusji panelowych wiało nudą, a pustosłowia i nadętego oratorstwa było więcej niż wnikliwych wypowiedzi i zażartych polemik.
Wiktionary
(1.1) bicie piany, deklamacja, deklaratywizm, deklaratywność, drętwa mowa, gołosłowie, gołosłowność, słowolejstwo, wata, werbalizm, wielosłowie; pot. mowa-trawa, woda, wodolejstwo
Wiktionary
niewnoszący nic do treści wypowiedzi, opisany, wyrażony pustymi frazesami, słowami zbędnymi lub nieodpowiednimi
SJP.pl
skłonność do figlów, do lekkomyślnego działania, postępowanie bez większego zastanowienia, beztroskie usposobienie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przeciwieństwo pełności, cecha czegoś, co w środku jest puste, a także: lekkomyślność, postępowanie bez większego zastanowienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności
Wiktionary
przym. pusty
przysł. pusto
rzecz. pustka ż.
Wiktionary
(1.1) pustka, próżnia
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: pusty; puściejszy
SJP.pl
niewielki ptak drapieżny z rodziny sokołowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej części Europy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: pustułka
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Falco naumanni|ref=tak., mały ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;
Wiktionary
Pustułeczka, sokół pustułeczka, dzwonniczek pustułeczka, białoszpon ("Falco naumanni") – gatunek małego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ˌpustuˈwɛt͡ʃka, AS: pustuu̯ečka
Wiktionary
duży ptak drapieżny z rodziny sokołowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Falco tinnunculus|ref=tak., barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;
(1.2) bot. rodzaj porostów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W ostatnich latach coraz liczniej pustułki zimują również w Polsce wschodniej.
(1.2) Pustułka pęcherzykowata jest najbardziej rozpowszechnionym porostem listkowatym w Polsce (…)
Wiktionary
IPA: puˈstuwka, AS: pustuu̯ka
Wiktionary
1. niepełny, niczym nie napełniony, nic nie zawierający, często w znaczeniu: bezludny, opustoszały, przez nikogo ani przez nic nie zamieszkały;
2. cechujący się lekkomyślnością, beztroskim usposobieniem (np. pusty śmiech);
3. jałowy, marny, a także: nic nie warty (np. puste frazesy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezawierający niczego
(1.2) przen. pozbawiony wartości, istotnego znaczenia
(1.3) gw-pl|Bukowina. o dziecku: niegrzeczny
Wiktionary
(1.1) Zjadła zupę i teraz miska jest pusta.
Wiktionary
IPA: ˈpustɨ, AS: pusty
Wiktionary
rzecz. pustka ż., pustkowie n., pustynia ż., pustactwo n., pustość ż., pustota ż., pustak mos./mrz., pustać ż.
czas. pustoszyć, opuszczać, opustoszyć, spustoszyć
przym. pustacki, opuszczony, opustoszały, spustoszony, puściuteńki, puściusieńki, puściutki, puściuśki
przysł. pusto, pustacko, puściuteńko, puściutko
Wiktionary
(1.1) próżny, niewypełniony
(1.2) beztreściwy, bezwartościowy, jałowy, czczy
Wiktionary
1. obszar pozbawiony widocznych przejawów życia lub o bardzo ubogiej, rzadkiej szacie roślinnej, najczęściej bez dostępu do większych ilości wód użytkowych;
2. potocznie o pustkowiu, pustce, miejscu cichym, odludnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;
(1.2) przen. teren niezamieszkany, niezagospodarowany
(1.3) daw. mieszkanie pustelnika, pustelnia
Wiktionary
Pustynia – teren o dużej powierzchni, na którym zwarta roślinność nie przekracza 10 %, z powodu małej ilości opadów i przynajmniej okresowo wysokich temperatur powietrza, co sprawia, że parowanie przewyższa ilość opadów. Na gorących pustyniach temperatury przekraczają nawet 50 °C, nocą zaś spadają do 0 °C. Charakterystyczne są dla nich znaczne amplitudy dobowe temperatury, stały deficyt wilgotności oraz silne nasłonecznienie.
Wikipedia
(1.1) Przed wędrowcami rozciągała się Sahara, największa pustynia świata.
(1.2) Po wojnie Warszawa była prawdziwą pustynią.
Wiktionary
IPA: puˈstɨ̃ɲa, AS: pustỹńa
Wiktionary
rzecz. puszcza ż., pustynnica ż., pustynnik mzw., pustynność ż., pustelnia ż., pustelnica ż., pustelnik mos./mzw., pustelniczka ż., pustka ż., pustynnienie n.
czas. spustynnieć dk., pustynnieć ndk., pustoszyć ndk., spustoszyć dk., pustoszeć ndk., pustelnikować ndk.
przym. pustynny, pusty, pustelniczy
przysł. pustynnie, pusto, pustelniczo
Wiktionary
(1.1) daw. puszcza
(1.2) pustkowie
(1.3) pustelnia
Wiktionary
lakier pustyniowy, polewa pustyniowa: lśniąca, cienka powłoka pokrywająca pustynne skały, powstająca w wyniku szybkiego odparowania wody i osadzania się rozpuszczonych w niej składników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. herp. nazwa systematyczna|Notaden bennettii|Günther|ref=tak., pustynnica katolicka
Wiktionary
(1.1) Tylne kończyny pustynnic posiadają błonę pławną.
Wiktionary
rzecz. pustynia ż., pustynnienie n., pustynność ż.
czas. pustynnieć ndk., spustynnieć dk.
przym. pustynny
przysł. pustynnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) na sposób pustynny, tak jak na pustyni
Wiktionary
(1.1) Najbardziej pustynnie jawiły się okolice Nawakszutu.
Wiktionary
rzecz. pustynia ż., pustynnica ż., pustynnienie n., pustynność ż.
czas. pustynnieć ndk., spustynnieć dk.
przym. pustynny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pustynnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Długoletnia susza i rabunkowa gospodarka powodują pustynnienie Chin.
Wiktionary
rzecz. pustynnica ż., pustynność ż., pustynia ż., pustkowie n., puszcza ż., pustynnik m., pustelnik m., pustelnia ż., pustka ż.
czas. spustynnieć, pustynnieć ndk., pustoszyć ndk., spustoszyć dk.
przym. pustynny, pusty, pustelniczy, puszczański, pustawy
przysł. pusto, pustawo, pustelniczo, pustynnie
Wiktionary
(1.1) dezertyfikacja
Wiktionary
stawać się pustynią, upodabniać się w jakiś sposób do pustyni, często także: wyludniać się, pustoszeć wskutek nieprzyjaznych warunków do życia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spustynnieć)
(1.1) geogr. stawać się pustynią
Wiktionary
rzecz. pustynnica ż., pustynność ż., pustynia ż., pustynnienie n.
czas. spustynnieć
przysł. pustynnie
Wiktionary
ptak z rodziny stepówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zespół cech charakterystycznych dla pustyni, jej środowiska, klimatu, szczególnie: pustość, pustka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pustynne
Wiktionary
rzecz. pustynnica ż., pustynia ż., pustynnienie n.
czas. pustynnieć ndk.
przym. pustynny
przysł. pustynnie
Wiktionary
charakterystyczny dla pustyni lub przypominający ją (np. klimat pustynny), umiejscowiony na pustyni, znajdujący się na pustyni (np. roślinność pustynna) lub w jakiś inny sposób związany z takim obszarem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pustynią, pochodzący z terenów pustyni
przymiotnik jakościowy
(2.1) właściwy dla pustyni
Wiktionary
(1.1) Przez każdą ze szczelin wciskał się pustynny pył.
(2.1) W miejscu, gdzie założyliśmy bazę, panował klimat pustynny.
(2.1) Krajobraz pustynny jest zdominowany przez piasek i słońce.
Wiktionary
IPA: puˈstɨ̃nːɨ, AS: pustỹ•ny
Wiktionary
rzecz. pustynnica ż., pustynnienie n., pustynia ż., pustynność ż.
przysł. pustynnie
przym. półpustynny
czas. spustynnieć
Wiktionary
1. puszyć (się): stroszyć (się), czynić (się) puszystym;
2. puszyć się: być dumnym z czegoś, wywyższać się, wynosić się nad innych, pysznić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo krótki i delikatny włos przy samym ciele drapieżnych zwierząt
Wiktionary
IPA: ˈpuʃa, AS: puša
Wiktionary
bóg indyjski
SJP.pl
Puszan, Pusan (tłum. "Żywiciel, Karmiący") – wedyjski bóg solarny i płodności, jeden z Aditjów. Był przewodnikiem zmarłych (psychopompem) do świata ojców, strażnikiem stad bydła i dróg.
Wikipedia
potocznie: push-up - rodzaj biustonosza uwydatniającego piersi
SJP.pl
duży powierzchniowo las, bujnie porośnięty i najczęściej nieprzeobrażony działalnością człowieka, zachowany w pierwotnej formie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziki, pierwotny las o dużej powierzchni;
(1.2) daw. pustkowie
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. tryb oznajmujący od: puszczać
Wiktionary
Puszcza (dawniej "pustkowie" lub "dzicz") – wielki, niezamieszkany przez ludzi obszar porośnięty lasami. Pierwotne puszczańskie drzewostany były bardzo bogate pod względem składu gatunkowego i struktury warstwowej. Rosły tam nie tylko stare, potężne drzewa, ale również wiele krzewów, mniejszych, osłoniętych od światła drzew, bogate runo oraz młode drzewa, które urosły między leżącymi pniami.
Wikipedia
(1.2) A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb (…) sic.
Wiktionary
IPA: ˈpuʃt͡ʃa, AS: pušča
Wiktionary
rzecz. pustynnienie n., pustelniczka ż., puszczak m., Puszczak m., pustkowie n., puszczyk m., pustelnik m., pustka ż., pustynia ż., puszczanin mos., pustelnica ż.
przym. puszczański
Wiktionary
(1.2) daw. pustynia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. narzędzie chirurgiczne do puszczania krwi
Wiktionary
rzecz. puszczalska ż., puszczanie n., puszczenie n.
czas. puszczać ndk., puścić dk.
Wiktionary
(1.1) lancet
Wiktionary
mieszkaniec dawnych puszcz Białej i Zielonej w okolicach Ostrołęki i Myszyńca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec puszczy
Wiktionary
rzecz. Puszczak m., puszcza ż., puszczanin m.
Wiktionary
(1.1) przest. puszczanin
Wiktionary
potocznie, pogardliwie o kobiecie puszczającej się (prowadzącej niemoralny, rozwiązły tryb życia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. kobieta, która się puszcza
Wiktionary
rzecz. puszczadło n.
przym. puszczalski
Wiktionary
pogardliwie o puszczającym się mężczyźnie (odbywającym stosunki seksualne z wieloma kobietami, prowadzącym rozwiązły tryb życia)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. obraź. o kobiecie rozwiązłej seksualnie
Wiktionary
IPA: puʃˈt͡ʃalsʲci, AS: puščalsʹḱi
Wiktionary
czas. puszczać
rzecz. puszczalstwo n., puszczanie n., puszczalska ż., puścizna ż., spuścizna ż., puszczalskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest puszczalskie; cecha tych, którzy są puszczalscy
Wiktionary
przym. puszczalski
przysł. puszczalsko
Wiktionary
prowadzenie rozwiązłego trybu życia; puszczanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) utrzymywanie kontaktów seksualnych z różnymi partnerami
Wiktionary
przym. puszczalski
czas. puszczać
rzecz. spuścizna ż., puścizna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|puszczać.
Wiktionary
IPA: puʃˈt͡ʃãɲɛ, AS: puščãńe
Wiktionary
czas. puszczać
przym. puszczalski
rzecz. niedopuszczanie n., puścizna ż., spuścizna ż., puszczadło n., przepustka ż., upuszczenie n.
Wiktionary
dawniej: mieszkaniec puszczy, pierwotnego lasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. mieszkaniec puszczy
Wiktionary
rzecz. puszcza ż., puszczak m., Puszczak mos.
Wiktionary
(1.1) puszczak
Wiktionary
mieszkanka Puszczy lub Puszczy Mariańskiej (wsi w Polsce)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. puścić)
(1.1) przestawać trzymać coś
(1.2) wydawać coś z siebie
(1.3) pomijać coś
(1.4) sprawiać, że coś pływa lub lata
(1.5) pozwolić komuś lub czemuś wyjść, odejść
(1.6) pozwolić komuś lub czemuś wejść
(1.7) o roślinach: wypuszczać korzenie, pędy, liście
(1.8) o wiadomości, plotkaotce itp.: sprawić, że krąży wśród ludzi
(1.9) uruchomić coś
(1.10) nadać w mediach
(1.11) przeprowadzić coś, wybudować gdzieś
(1.12) włączyć w sieć komunikacyjną miasto, wieś, osiedle z wykorzystaniem jakiegoś środka lokomocji
(1.13) pot. wydać pieniądze w sposób lekkomyślny
(1.14) pot. opublikować w prasie
(1.15) daw. na zasadzie zapisu, zastawu, dzierżawy: zrzec się czegoś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. puścić)
(2.1) o tkaninie: barwić wodę podczas prania
(2.2) o brudzie, plamach: dawać się zmywać, rozpuszczać
czasownik zwrotny niedokonany puszczać się (dk. puścić się)
(3.1) przestawać trzymać się czegoś
(3.2) obraź. o kobiecie: zmieniać często partnerów
(3.3) spontanicznie ruszyć się
Wiktionary
(3.2) Zobacz, to jest ta dziewczyna, co się puszczała z wszystkimi chłopakami we wiosce.
Wiktionary
IPA: ˈpuʃt͡ʃat͡ɕ, AS: puščać
Wiktionary
rzecz. spust m., puszczalstwo n., puścizna ż., spuścizna ż., puszczanie n., puszczenie n., dopuszczanie n., dopuszczenie n., napuszczanie n., napuszczenie n., odpuszczanie n., odpuszczenie n., przepuszczanie n., przepuszczenie n., przypuszczanie n., przypuszczenie n., spuszczanie n., spuszczenie n., upuszczanie n., upuszczenie n., wpuszczanie n., wpuszczenie n., wypuszczanie n., wypuszczenie n., zapuszczanie n., zapuszczenie n., puszczadło n., przepustka ż.
czas. popuszczać, puścić dk., dopuszczać ndk., dopuścić dk., napuszczać ndk., napuścić dk., odpuszczać ndk., odpuścić dk., przepuszczać ndk., przepuścić dk., przypuszczać ndk., przypuścić dk., spuszczać ndk., spuścić dk., upuszczać ndk., upuścić dk., wpuszczać ndk., wpuścić dk., wypuszczać ndk., wypuścić dk., zapuszczać ndk., zapuścić dk.
przym. puszczalski, spustowy
Wiktionary
(2.1) farbować
(3.2) wulg. kurwić się, łajdaczyć się
Wiktionary
przymiotnik od: puszcza, Puszcza Mariańska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący puszczy; porosły puszczą; żyjący w puszczy
Wiktionary
(1.1) Wenkus (…) zwracał na kulturową odrębność stepowych ludów koczowniczych oraz plemięemion zamieszkujących puszczańskie terytoria na północnym wschodzie subkontynentu (…)
Wiktionary
rzecz. pustynnienie n., puszcza ż.
Wiktionary
wychowanie poprzez rekreację na łonie przyrody (np. w puszczy), budowanie łączności człowieka ze światem przyrody
SJP.pl
Puszczaństwo (ang. Woodcraft) – idea postulująca wychowanie człowieka w każdym wieku poprzez rekreację na łonie przyrody według reguł czterokrotnego ognia, programu orlich piór, obozownictwa, filozoficzna i etyczna koncepcja akcentująca łączność człowieka ze światem przyrody.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|puścić.
Wiktionary
IPA: puʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: puščẽńe
Wiktionary
czas. puścić, puszczać
rzecz. puścizna ż., spuścizna ż., puszczadło n., przepustka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
jeden z 11 gatunków sów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Strix aluco|ref=tak., najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;
Wiktionary
IPA: ˈpuʃt͡ʃɨk, AS: puščyk
Wiktionary
rzecz. puszczykowate nmos., puszcza ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk katus
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu sów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Strigidae|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu sów;
Wiktionary
Puszczykowate (Strigidae) – rodzina ptaków z rzędu sów (Strigiformes).
Wikipedia
(1.1) Rodzina puszczykowatych obejmuje gatunki mięsożerne, zamieszkujące niemal cały świat.
Wiktionary
rzecz. puszczyk mzw.
Wiktionary
o cechach puszczykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
mieszkaniec Puszczykowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Puszczykowa
Wiktionary
IPA: ˌpuʃt͡ʃɨkɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: puščykovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Puszczykowo n.
:: fż. puszczykowianka ż.
przym. puszczykowski
Wiktionary
mieszkanka Puszczykowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Puszczykowa
Wiktionary
IPA: ˌpuʃt͡ʃɨkɔˈvʲjãnka, AS: puščykovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Puszczykowo n.
:: fm. puszczykowianin
przym. puszczykowski
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Wielkopolsce, pod Poznaniem;
Wiktionary
Puszczykowo – miasto i gmina w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim. Położone ok. 12 km na południe od Poznania, otoczone obszarem Wielkopolskiego Parku Narodowego.
W latach 1934–1954 siedziba gminy wiejskiej Puszczykowo.
Według danych z 31 marca 2011 miasto liczyło 9756 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Puszczykowo jest położone pośród lasów Wielkopolskiego Parku Narodowego.
Wiktionary
IPA: ˌpuʃt͡ʃɨˈkɔvɔ, AS: puščykovo
Wiktionary
rzecz. puszczykowianin mos., puszczykowianka ż., Puszczykówko n.
przym. puszczykowski, podpuszczykowski
Wiktionary
przymiotnik od: Puszczykowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Puszczykowa, związany z Puszczykowem
Wiktionary
(1.1) – Ponad 100 tysięcy mieszkańców podlega pod puszczykowską placówkaacówkę.
(1.1) Najprawdopodobniej nowy pokój wykorzystywany będzie także przez puszczykowskich nauczycieli.
Wiktionary
IPA: ˌpuʃt͡ʃɨˈkɔfsʲci, AS: puščykofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Puszczykowo n., puszczykowianin m., puszczykowianka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: puszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: puszka; mała puszka
Wiktionary
(1.1) Kupujemy małą puszeczkę kawioru, nakładamy na krakersiki lub babeczki odrobinę, ozdabiamy małym trójkącikiem cytryny obranej ze skórki. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: puˈʃɛt͡ʃka, AS: pušečka
Wiktionary
rzecz. puszka ż., pucha ż., puszkownica ż., puszkarka ż., puszkowanie n., zapuszkowanie n.
czas. puszkować ndk., zapuszkować dk.
przym. puszkowy
Wiktionary
1. delikatny płatek z puszystego materiału lub puch
2. puszysta kulka używana do pudrowania ciała, najczęściej twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od puch
(1.2) bardzo drobny, delikatny puch
(1.3) miękki płatek do pudrowania twarzy
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: puszka
Wiktionary
(1.2) Entomolog zaobserwował brak puszku na odnóżach leśnych pasikoników.
(1.3) Nigdzie nie widzę mojego puszka, który wczoraj upuściłam w garderobie przed spektaklem.
Wiktionary
rzecz. puch mrz., Puszek mrz., Puchatek mos.
przym. puchowy, puchaty
Wiktionary
1. niewielki, metalowy pojemnik;
2. ilość czegoś mieszcząca się w takim pojemniku;
3. złoty lub pozłacany kielich z przykrywką służący do przechowywania hostii;
4. u niektórych roślin - typ owocu w postaci torebki otwierającej się w części szczytowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;
(1.2) bot. zarodnia u mszaków
(1.3) rel. naczynie liturgiczne na hostie;
(1.4) środ. fot. sam korpus aparatu fotograficznego, w którym obiektyw jest wymienny
(1.5) pot. przen. więzienie
(1.6) kraków. piwo
(1.7) hist. działo, armata, także. wszelki rodzaj broni palnej
Wiktionary
Puszka – rodzaj niewielkiego metalowego pojemnika, często zamykanego. Zazwyczaj puszki mają kształt zbliżony do walca.
Puszki stosowane są do przedłużenia trwałości produktów żywnościowych (tzw. konserwy), co jest możliwe dzięki hermetyczności puszki. W puszkach są też sprzedawane napoje (np. piwo) – do najczęściej spotykanych puszek z napojami należą te o pojemności 0,33 i 0,5 litra.
Wikipedia
(1.1) Eugenia kupiła dwie puszki karmy dla kotów.
(1.6) Mamo, kup mi puszkę bezalkoholową.
Wiktionary
IPA: ˈpuʃka, AS: puška
Wiktionary
(1.1-6)
rzecz. puszkarka ż., puszkownica ż., puszkowanie n., zapuszkowanie n.
:: zdrobn. puszeczka ż.
:: zgrub. pucha ż.
czas. puszkować ndk., zapuszkować dk.
przym. puszkowy
(1.7)
rzecz. puszkarz m., puszkarstwo n.
przym. puszkarski
Wiktionary
(1.1) konserwa (puszka z żywnością); reg. śl. biksa
(1.3) cyborium
(1.5) więzienie, pot. ciupa, pot. kić
(1.6) piana, browar
Wiktionary
warsztat pracy puszkarza (ludwisarza, rzemieślnika trudniącego się odlewaniem i obróbką przedmiotów z brązu, spiżu, miedzi i mosiądzu); ludwisarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skład broni, prochownia
Wiktionary
Puszkarnia ( Pūčkoriai) – mikrorejon Wilna, w dzielnicy Nowa Wilejka, w okręgu wileńskim, na Litwie, nad Wilejką.
Wikipedia
związany w jakiś sposób z puszkarstwem (ludwisarstwem, odlewaniem i obróbką przedmiotów z brązu, spiżu, miedzi i mosiądzu) lub z puszkarzem; ludwisarski
SJP.pl
rzemiosło artystyczne, odlewanie i obróbka przedmiotów z brązu, spiżu, miedzi i mosiądzu; ludwisarstwo
SJP.pl
Puszkarz – określenie zawodu funkcjonujące w XV-XVII wieku w Polsce. Zawód zanikł w XIX wieku. W dawnej Rzeczypospolitej puszkarzem nazywano rzemieślnika wyrabiającego broń palną, w szczególności armaty i działa ze spiżu. Nazwa rzemiosła pochodzi od puszki, czyli ogólnego określenia broni palnej używanego w Polsce w XV oraz na początku XVI wieku.
Wikipedia
rzemieślnik trudniący się puszkarstwem (ludwisarstwem, odlewaniem i obróbką przedmiotów z brązu, spiżu, miedzi i mosiądzu); ludwisarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzem. rzemieślnik wyrabiający broń palną, w szczególności armaty i działa ze spiżu
(1.2) daw. wojsk. artlerzysta
(1.3) pot. osoba zbierająca puszki aluminiowe, zwykle w celu ich sprzedaży
Wiktionary
(1.3) Niektórzy puszkarze traktują swoje zbieractwo jako dodatek do skromnego zasiłku.
(1.3) Puszkarz to taki freelancer – sam decyduje kiedy i gdzie pracuje.
Wiktionary
rzecz. puszkowanie n., puszka ż., puszkarstwo n.
Wiktionary
nazwisko, m.in.: Aleksander Puszkin, poeta, dramaturg i prozaik rosyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, administracyjnie część Sankt Petersburga;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. puszkiński, puszkinowski
Wiktionary
(1.1) hist. Carskie Sioło
Wiktionary
puszkinia cebulicowata - roślina z rodziny szparagowatych
SJP.pl
Puszkinia ("Puschkinia" Adams) – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. W zależności od ujęcia systematycznego wyróżnia się tu jeden (puszkinia cebulicowata – zarazem gatunek typowy) lub dwa gatunki. Występują one dziko w rejonie Kaukazu.
Wikipedia
1. właściwy twórczości Aleksandra Siergiejewicza Puszkina (rosyjskiego poety romantycznego);
2. → Puszkin (miasto w Federacji Rosyjskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Aleksandra Puszkina, charakterystyczny, typowy dla Puszkina lub jego twórczości, taki jak u Puszkina
Wiktionary
(1.1) Młodzież przygotowywała uroczystości o tematyce stalinowskiej, leninowskiej i puszkinowskiej.
(1.1) Jedyny w Polsce międzynarodowy Konkurs Puszkinowski odbył się w auli II Liceum Ogólnokształcącego imienia Tadeusza Kościuszki w Kaliszu.
Wiktionary
rzecz. Puszkin m.
przym. Puszkinowski
Wiktionary
→ Puszkin (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Puszkinem, dotyczący Puszkina (miasta)
Wiktionary
rzecz. Puszkin mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie zaprojektowane do przyjmowania puszek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|puszkować.
Wiktionary
rzecz. pucha ż., zapuszkowanie n., puszka ż., puszeczka ż., puszkownica ż., puszkarka ż., puszkarz m.
czas. puszkować ndk., zapuszkować dk.
przym. puszkowy, puszkarski
Wiktionary
walcowaty, o kształcie zbliżonym do puszki (np. puszkowata zarodnia) lub przypominający pod jakimś innym względem puszkę (np. puszkowata honda)
SJP.pl
umieszczać pewnie porcje jakiegoś produktu w puszkach, najczęściej taśmowo i w specjalnie do tego przygotowanym pomieszczeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, w którym puszki są napełniane płynem
Wiktionary
→ puszka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący puszki
Wiktionary
rzecz. puszkowanie n., puszeczka ż., pucha ż.
Wiktionary
rozległy, bezleśny step na Nizinie Węgierskiej, obecnie zachowany na niewielkich obszarach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. step na Wielkiej Nizinie Węgierskiej;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
IPA: ˈpuʃta, AS: pušta
Wiktionary
język indoeuropejski z grupy języków irańskich, używany w Afganistanie i Pakistanie, zapisywany w alfabecie arabskim z dodatkowymi znakami; paszto, pasztu, język afgański
SJP.pl
odnoszący się do Pusztunów (jednej z najliczniejszych grup narodowościowych Pakistanu i Afganistanu), związany z Pusztunami
SJP.pl
żartobliwie: kobieta mająca nadwagę, otyła; grubaska, otyła, gruba, baryłka
SJP.pl
olingo puszystoogonowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych, o spłaszczonej głowie i krótkich uszach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma puszysty ogon
Wiktionary
1. ogół właściwości puchu lub czegoś podobnego do puchu, najczęściej: lekkość, miękkość;
2. potocznie, żartobliwie: otyłość, znaczna tusza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co puszyste, miękkie jak puch
(1.2) cecha tych, którzy są puszyści
Wiktionary
rzecz. puch m., Puszek mzw.
czas. puszyć ndk.
przym. puszysty, puchowy
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: puszysty
SJP.pl
1. pokryty puchem lub podobny do puchu, przypominający puch (np. puszyste włosy), a także: miękki, lekki (np. puszysta wykładzina, puszyste ciasto);
2. potocznie, żartobliwie: otyły, mający znaczną tuszę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o miękkim i gęstym owłosieniu, futrze lub sierści
(1.2) miękki, lekki, delikatny
(1.3) bujny, obfity
(1.4) miękki i wyrośnięty
(1.5) eufem. z otyłością
Wiktionary
(1.2) Wieczorny powiew od morza jest chłodny, światło jest miękkie i puszyste, spokojne.
Wiktionary
rzecz. Puszek mzw., puszystość ż., puch mrz.
przysł. puszyście, puszysto
przym. puchowy
Wiktionary
(1.5) tęgi, korpulentny, otyły
Wiktionary
1. puszyć (się): stroszyć (się), czynić (się) puszystym;
2. puszyć się: być dumnym z czegoś, wywyższać się, wynosić się nad innych, pysznić się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: puszysto, puszyście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia, Mazury. indyczka
Wiktionary
dawniej: trwonić, szastać pieniędzmi
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. indyk
Wiktionary
Putèr – wariant języka romansz, używany w rejonie Górnej Engadyny, która jest częścią kantonu Gryzonia.
Wikipedia
(1.1) gw. Górny Śląsk pulak, pulok, pultak, pultok, pulpul
Wiktionary
roślina z rodziny sączyńcowatych, pochodząca ze strefy międzyzwrotnikowej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. inflacja spowodowana wojną rosyjsko-ukraińską
Wiktionary
(1.1) Rząd stoi na posterunku i przygotował rozwiązania, które niosą ulgę w czasie putinflacji – powiedział premier w nagraniu opublikowanym w mediach społecznościowych
Wiktionary
zwolennik rządów i polityki Władimira Putina
SJP.pl
zwolenniczka rządów i polityki Władimira Putina
SJP.pl
dążenie do ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. polit. zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych
Wiktionary
rzecz. putinowiec mos., putinizm mrz.
przym. putinowski, proputinowski, antyputinowski
Wiktionary
ustrój społeczny, ekonomiczny i polityczny Rosji za rządów Władimira Putina
SJP.pl
Pu
Wikipedia
taki jak u Władimira Putina, charakterystyczny dla Władimira Putina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. dotyczący rządów i polityki Władimira Putina
przymiotnik jakościowy
(2.1) polit. charakterystyczny dla rządów i polityki Władimira Putina
Wiktionary
rzecz. putinowiec m., putinizacja ż., putinizm m.
przym. proputinowski, antyputinowski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Putina lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Putney – dzielnica Londynu, w Wielki Londyn, leżąca w gminie Wandsworth. Putney jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Putelei".
Na terenie dzielnicy znajduje się punkt startowy Wyścigu Ósemek Oksford-Cambridge.
Wikipedia
1. naczynie bednarskie do przenoszenia płynów na plecach przy pomocy szelek
2. skrzynia wypełniona kamieniami i przewieszona przez blok na sznurze, jako przeciwwaga do otwierania wrót zamykających szyby górnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. pojemnik wykorzystywany przy zbiorze owoców
(1.2) wojsk. jeźdz. skórzane wiadro do pojenia koni kawaleryjskich
(1.3) gwara. roln. drewniane wiadro, ceber, naczynie bednarskie do przenoszenia płynów przy pomocy nosidła zwanego koromysłem lub szelkami
(1.4) górn. przeciwwaga w postaci skrzyni wypełnionej kamieniami do zamykania wrót szybu górniczego
(1.5) lwów. wiadro
(1.6) gwara. drewniana skrzynia do noszenia na plecyecach
Wiktionary
(1.1) Winogrona wkładała do putni, którą nosiła na plecyecach.
(1.3) Antek biegał tam i z powrotem, przynosząc w putni wodę dla owiec.
(1.6) Handlarze przynosili na targ putnie wypełnione wszelkim żelastwem.
Wiktionary
rzecz. putniarstwo n., putniorz mos.
Wiktionary
bojar putny - w dawnej Litwie: niezamożny bojar będący na usługach możnych panów, pełniący u nich funkcję poborcy podatkowego lub gońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Warmia. indyk
Wiktionary
standardowy język mandaryński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. żywiecka rdzenny Żywczanin z dziada, pradziada , członek patrycjatu miejskiego Żywca
Wiktionary
nazwisko, np. Krzysztof Putra (1957-2010), polski polityk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Malezji;
Wiktionary
Putrajaya – miasto w Malezji, nowe centrum administracyjne tego kraju, położone na obszarze tzw. Superkorytarza Multimedialnego (Multimedia Super Corridor lub MSC). Jest ono trzecim, obok Kuala Lumpur i Labuan, terytorium federalnym Malezji. Obecnie miasto liczy około 68 tys. mieszkańców (2010).
Wikipedia
organiczny związek chemiczny odpowiadający za nieprzyjemny zapach rozkładającej się materii organicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny należący do grupy amin biogennych, odpowiada za odrażający zapach rozkładającej się materii organicznej i nieświeży oddech, wchodzi w skład spermy;
Wiktionary
Putrescyna, butano-1,4-diamina – organiczny związek chemiczny, amina biogenna z grupy ptomain.
Putrescyna i kadaweryna zostały po raz pierwszy opisane przez lekarza Ludwiga Briegera w Berlinie w 1885 roku. Występuje w bardzo małych ilościach w moczu i ślinie, w której najwyższe stężenie osiąga zaraz po przebudzeniu[].
Wikipedia
(1.1) Najwyższe stężenie putrescyny u człowieka występuje w ślinie po przebudzeniu.
Wiktionary
IPA: ˌputrɛˈst͡sɨ̃na, AS: putrescỹna
Wiktionary
[czytaj: pat] w sporcie: odbicie piłki po ziemi
SJP.pl
[czytaj: puttaneska] makaron w sosie pomidorowym przyprawianym na ostro, podawany z papryką, anchois (konserwą z solonych sardeli) i kaparami
SJP.pl
[czytaj: puter] rodzaj kija golfowego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
naga, uskrzydlona postać dziecka, element dekoracyjny w sztuce renesansu i baroku; amorek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męski
(1.1) ikonogr. motyw dekoracyjny w sztuce przedstawiający małe nagie dziecko (najczęściej chłopca);
Wiktionary
Putta
Putto – motyw dekoracyjny przedstawiający małego nagiego chłopca. W okresie renesansu i baroku – rzeźba przedstawiająca uskrzydloną postać anioła, nawiązująca do antycznego bóstwa – Erosa. Określenie stosowane także do postaci aniołków stosowanych w dekoracjach kościelnych w okresie baroku i rokoka.
Wikipedia
[czytaj: putumajo]
1. rzeka w Ameryce Południowej, lewy dopływ Amazonki;
2. departament Kolumbii;
3. kanton w Ekwadorze
SJP.pl
Putumayo ( Río Puyumayo, w Brazylii nazywana "Içá") – rzeka w północno-zachodniej Ameryce Południowej, lewy dopływ Amazonki. Posiada źródła w północno-wschodniej Kolumbii (Kordyliera Środkowa) w jeziorze Laguna de La Cocha. Płynie, tworząc granicę między Kolumbią a Ekwadorem i Peru, potem przepływa przez Kolumbię i Brazylię (Nizina Amazonki). Putumayo jest żeglowna w dolnym biegu na długości 1350 km.
Wikipedia
postać biblijna
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Państwowy Układ Współrzędnych Geodezyjnych
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿u‿vu‿ˈɟɛ, AS: pe‿u‿vu‿ǵe
Wiktionary
śledź kaspijski
SJP.pl
puzderko, małe puzdro (bogato zdobione pudło z licznymi przegródkami do przechowywania sztućców, butelek lub przyborów toaletowych)
SJP.pl
małe puzdro (bogato zdobione pudło z licznymi przegródkami do przechowywania sztućców, butelek lub przyborów toaletowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: puzdro
(1.2) małe puzdro
Wiktionary
IPA: puzˈdɛrkɔ, AS: puzderko
Wiktionary
rzecz. puzdro n.
Wiktionary
bogato zdobione pudło z licznymi przegródkami do przechowywania sztućców, butelek lub przyborów toaletowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pudło z przegrodami do przechowywania przedmiotów, często ozdobne
(1.2) gwara. kaganiec dla krowy
(1.3) zootechn. napletek niektórych gatunków ssaków domowych, np. koni
Wiktionary
(1.1) Matka ciasno utykała sianem w puzdrach garnki z konfiturami.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. puzderko n.
Wiktionary
(1.1) szkatułka, skrzynka, pudło, futerał, puzderko
Wiktionary
Puzdrowiec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Janowiec Wielkopolski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 43 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Janowiec Wielkopolski.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Puznówka – wieś sołecka położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Pilawa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa w Trąbkach. Od grudnia 2005 w miejscowości funkcjonuje kaplica.
Wikipedia
instrument muzyczny; trombon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;
Wiktionary
Puzon ( trombone, skrót: "tbn". lub "trbn".) – instrument dęty blaszany z grupy aerofonów ustnikowych lub językowy głos organowy (najczęściej szesnastostopowy) umieszczany w sekcji puzonu, o silnie korzennej barwie i średnim brzmieniu. Do grupy aerofonów ustnikowych należą także: róg (waltornia), trąbka, tuba i wiele innych.
Wikipedia
(1.1) Dziadzio Pawła grał na puzonie w orkiestrze górniczej.
Wiktionary
rzecz. puzonista mos., puzonistka ż.
przym. puzonowy
Wiktionary
(1.1) daw. trombon
Wiktionary
muzyk grający na puzonie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muzyk, który gra na puzonie
Wiktionary
IPA: ˌpuzɔ̃ˈɲista, AS: puzõńista
Wiktionary
rzecz. puzon m.
:: fż. puzonistka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na puzonie
Wiktionary
rzecz. puzon m.
:: fm. puzonista m.
przym. puzonowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Gabriela Puzynina - księżna, pamiętnikarka, poetka;
2. Jadwiga Puzynina - językoznawczyni, polonistka
SJP.pl
krzew zimozielony; prusznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. ogrod. dawna nazwa prusznika
Wiktionary
(1.1) Puzyrnik, w dwóch gatunkach zasadzony w ogrodzie, ani razu nie ucierpiał i corocznie wydaje kwiaty.
Wiktionary
IPA: puˈzɨrʲɲik, AS: puzyrʹńik
Wiktionary
(1.1) prusznik
Wiktionary
[czytaj: puzel albo pucel] element układanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element układanki obrazkowej wycięty według określonego wzoru
Wiktionary
rzecz. puzzle nmos.
Wiktionary
[czytaj: puzelek] zdrobnienie od: puzzel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: puzzel
Wiktionary
[czytaj: puzle albo pucle] wieloelementowa układanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;
Wiktionary
Puzzle – forma rozrywki polegająca na składaniu dużego obrazka z małych fragmentów o charakterystycznych kształtach.
Najczęściej składają się z 500, 1000, 1500 i 2000 elementów. Nieco rzadziej spotykane składają się z trzech i więcej tysięcy elementów. W odmianach dla dzieci spotkać można bardzo wiele wariantów (od 2 elementów), z których powstają obrazki o bardzo różnych rozmiarach.
Wikipedia
(1.1) Całą noc układaliśmy puzzle, które dostaliśmy od taty.
(1.1) Największe seryjnie produkowane puzzle składają się z 32 256 elementów (…)
Wiktionary
IPA: ˈpuzlɛ, AS: puzle
Wiktionary
rzecz. puzzel
Wiktionary
[czytaj: puzolana lub pucolana] wulkaniczny popiół, zawierający w swoim składzie aktywną krzemionkę, zdolny do wiązania wapna; pucolana
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pułaczów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków. Ma status sołectwa
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne.
Wikipedia
1. maksymalna wysokość, osiągana przez samolot;
2. sufit (strop) zbudowany z drewna;
3. najwyższy poziom lub stopień czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. najwyższy poziom czegoś, górna granica
(1.2) meteorol. wysokość podstawy chmur nad ziemią
(1.3) lotn. maksymalna wysokość, na jaką może wzbić się określony statek powietrzny;
(1.4) bank. ogólna kwota akredytywy odnawialnej (rewolwingowej), z której co jakiś czas następuje wypłata części środków (nawiązki)
(1.5) bud. podkład z desek przybitych do belek stropowych w drewnianych stropach;
(1.6) przest. drewniany strop lub sufit
Wiktionary
Zobacz też: Pułap (budownictwo).
Pułap – maksymalna wysokość, jaką jest w stanie osiągnąć statek powietrzny.
Potoczne określenie "pułap lotu", jako synonim wysokości lotu, czyli wysokości na jakiej znajduje się statek powietrzny, jest niepoprawne.
Wikipedia
IPA: ˈpuwap, AS: puu̯ap
Wiktionary
przym. pułapowy
Wiktionary
(1.4) plafon
(1.5) podsufitka
Wiktionary
potrzask, urządzenie służące do chwytania drapieżników, najczęściej używane przez myśliwych, a także: zasadzka, podstęp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasadzka, podstęp
(1.2) kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
(1.3) urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Policja zastawiła pułapkę na szantażystów.
(1.2) Czuję się jak w pułapce – cierpię, ale nie potrafię od niego odejść.
(1.3) Ustawiłem pod schodami pułapkę na myszy.
Wiktionary
IPA: puˈwapka, AS: puu̯apka
Wiktionary
rzecz. łapa
przym. pułapkowy
Wiktionary
(1.2) potrzask, matnia, sytuacja bez wyjścia
(1.3) sidła
Wiktionary
metoda pozwalająca na przestrzenne uwięzienie oraz przechowywanie oddzielonych atomów w bardzo niskich temperaturach
SJP.pl
kwiaty pułapkowe: kwiaty niektórych roślin mięsożernych, których budowa pozwala na chwytane i przetrzymywanie owadów wchodzących do ich wnętrza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. o kwiatach i liściach niektórych roślin mięsożernych: uniemożliwiający wchodzącym do środka owadom wydostanie się; będący pułapką
Wiktionary
IPA: ˌpuwapˈkɔvɨ, AS: puu̯apkovy
Wiktionary
rzecz. pułapka
Wiktionary
odnoszący się do pułapu, najczęściej w znaczeniu pokładu z desek przymocowanego pod belkami drewnianego stropu (np. deski pułapowe, ozdoba pułapowa)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedna z dwóch nieformalnych grup w Komitecie Centralnym PZPR, utworzona na początku 1956 roku; frakcja puławska
SJP.pl
Puławianie (również frakcja puławska) – jedna z nieformalnych frakcji (opozycyjna wobec „natolińczyków”), rywalizujących o władzę w kierownictwie PZPR w 1956 r.
Nazwa pochodzi od zespołu modernistycznych kamienic przy ul. Puławskiej 24 i 26 w Warszawie, które przetrwały II wojnę światową, zasiedlonych po wojnie głównie przez wysokich funkcjonariuszy partyjnych, w których mieszkali niektórzy ze zwolenników tej frakcji.
Wikipedia
członek nieformalnej frakcji rywalizującej o władzę w PZPR, opowiadającej się za złagodzeniem dyktatury w państwie i zwiększeniem zakresu swobód obywatelskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Puław
(1.2) hist. polit. członek nieformalnej frakcji rywalizującej o władzę w PZPR opowiadającej się za złagodzeniem dyktatury w państwie i zwiększeniem zakresu swobód obywatelskich;
Wiktionary
(1.1) Sobotnia porażka z puławianami boli tym bardziej, gdyż dla piotrkowian było to pierwsze spotkanie przed własną publicznością w tym sezonie.
(1.2) Puławianie byli przy tym bardziej skłonni obciążać Moskwę odpowiedzialnością za to, co się działo.
Wiktionary
IPA: ˌpuwaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: puu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Puławy nmos.
:: fż. puławianka ż.
przym. puławski
Wiktionary
członkini nieformalnej frakcji rywalizującej o władzę w PZPR, opowiadającej się za złagodzeniem dyktatury w państwie i zwiększeniem zakresu swobód obywatelskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Puław
Wiktionary
IPA: ˌpuwaˈvʲjãnka, AS: puu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Puławy nmos.
:: fm. puławianin
przym. puławski
Wiktionary
przymiotnik od: Puławy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Puławy
Wiktionary
IPA: puˈwafsʲci, AS: puu̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Puławszczyzna ż., Puławy, puławianin, puławianka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) okolice Puław, ziemia puławska
Wiktionary
(1.1) Puławszczyzna leży nad Wisłą.
Wiktionary
IPA: ˌpuwafˈʃt͡ʃɨzna, AS: puu̯afščyzna
Wiktionary
rzecz. Puławy nmos., puławianin m., puławianka ż.
przym. puławski
Wiktionary
(1.1) Puławskie
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie lubelskim;
Wiktionary
Puławy – miasto w zachodniej części województwa lubelskiego w pobliżu granicy województwa mazowieckiego, siedziba powiatu puławskiego i gminy wiejskiej Puławy, położone nad Wisłą, na skraju Małopolskiego Przełomu Wisły, największe miasto województwa lubelskiego niebędące miastem na prawach powiatu, a także największe miasto nadwiślańskie między Krakowem a Warszawą względem liczby ludności (2022).
Wikipedia
(1.1) Puławy są miastem powiatowym.
Wiktionary
IPA: puˈwavɨ, AS: puu̯avy
Wiktionary
rzecz. Puławszczyzna ż., puławianka ż., puławianin m.
przym. puławski
Wiktionary
wojskowa jednostka organizacyjna, część brygady lub dywizji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Wszystkie pułki rozpoznawcze zostały spieszone i działały jak piechota.
Wiktionary
rzecz. pułkownik m., pułkownikowa ż., pułkownikostwo n., pułkownikówna ż.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkownikować, pułkowniczyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pułkowice – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Ryjewo. Ma status sołectwa.
Wieś królewska Połkowice położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
rzadko: należący do pułkownika (np. dystynkcje pułkownicze, mundur pułkowniczy) lub w jakiś inny sposób związany z pułkownikiem; pułkownikowski
SJP.pl
czasownik
(1.1) rzad. być pułkownikiem
Wiktionary
rzecz. pułk m., pułkownik m., pułkownikowa ż., pułkownikostwo n., pułkownikówna ż.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkownikować
Wiktionary
(1.1) pułkownikować
Wiktionary
1. najwyższy stopień starszego oficera; oficer w stopniu pułkownika;
2. dowódca pułku lub chorągwi jazdy w dawnym wojsku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. wyższy stopień oficerski niższy od generała;
Wiktionary
Pułkownik (płk) – stopień oficerski. W Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. Niższym stopniem jest podpułkownik, a wyższym generał brygady. W większości sił zbrojnych powyżej stopnia pułkownika (ang. i colonel, niem. "Oberst", полковник) są stopnie generalskie.
Wikipedia
(1.1) Ci starsi oficerowie, co najmniej w randze pułkownika, są kluczowi w tej dziedzinie.
(1.1) Ukryty za wojskowym dżipem pułkownik Minani wyciągnął z samochodu wielki, obdrapany megafon i zwrócony twarzą w stronę zarośli, gardłowym głosem wykrzykiwał rozkazy.
Wiktionary
IPA: puwˈkɔvʲɲik, AS: puu̯kovʹńik
Wiktionary
rzecz. podpułkownik mos., pułk m., pułkownikowa ż., pułkownikostwo n., pułkownikówna ż.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkowniczyć, pułkownikować
Wiktionary
(1.1) komandor
Wiktionary
stopień, ranga pułkownika oraz szereg obowiązków należących do osoby ze stopniem pułkownika
SJP.pl
przestarzale: żona pułkownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona pułkownika
Wiktionary
(1.1) Czy mogę panią prosić do tańca, pani pułkownikowo?
Wiktionary
rzecz. pułk m., pułkownik m., pułkownikostwo n., pułkownikówna ż.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkowniczyć, pułkownikować
Wiktionary
potocznie, żartobliwie: pełnić obowiązki pułkownika, szczególnie: dowodzić pułkiem, stać na czele takiej jednostki organizacyjnej
SJP.pl
czasownik
(1.1) rzad. być pułkownikiem
Wiktionary
rzecz. pułk m., pułkownik m., pułkownikowa ż., pułkownikostwo n., pułkownikówna ż.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkowniczyć
Wiktionary
(1.1) pułkowniczyć
Wiktionary
rzadko: należący do pułkownika (np. dystynkcje pułkownikowskie, mundur pułkownikowski) lub w jakiś inny sposób związany z pułkownikiem; pułkowniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pułkownikami, dotyczący pułkowników
Wiktionary
(1.1) Dmowszczyzna brnie, niestety, w swych burdach antysemickich, wzmacniając pułkownikowski rząd i rozbijając własne organizacje.
Wiktionary
rzecz. pułkownikówna ż., pułkownik m., pułkownikowa ż., pułk m.
przym. pułkowy
czas. pułkowniczyć, pułkownikować
Wiktionary
dawniej: córka pułkownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka pułkownika
Wiktionary
Pu
Wikipedia
(1.1) Na balu pojawiła się też pułkownikówna.
Wiktionary
rzecz. pułk m., pułkownik m., pułkownikowa ż., pułkownikostwo n.
przym. pułkownikowski, pułkowy
czas. pułkownikować, pułkowniczyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ pułk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pułkiem, dotyczący pułku
Wiktionary
rzecz. pułkownikówna ż., pułk m., pułkownik mos., pułkownikowa ż.
czas. pułkowniczyć, pułkownikować
przym. pułkownikowski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim;
Wiktionary
Pułtusk – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim (siedziba starostwa), siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Pułtusk. Położone w północnej części Mazowsza, na skraju Puszczy Białej nad Narwią, w mezoregionie Dolina Dolnej Narwi.
Wikipedia
(1.1) Renesansowy zamek w Pułtusku należał do biskupów płockich.
Wiktionary
rzecz. pułtuszczanin mos., pułtuszczanka ż.
przym. pułtuski
Wiktionary
przymiotnik od: Pułtusk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pułtuskiem, dotyczący Pułtuska
Wiktionary
(1.1) W odpowiedzi otrzymali do dyspozycji samochód z kierowcą, dotację w wysokości 7,5 mln st. złotych oraz 200 bochenków chleba pułtuskiego, specjalnie wypieczonych i zabezpieczonych na czas podróży.
Wiktionary
rzecz. Pułtusk mrz., pułtuszczanin m., pułtuszczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Pułtuska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pułtuska
(1.2) osoba pochodząca z Pułtuska, urodzona w Pułtusku
Wiktionary
(1.2) Misiek jest rodowitym pułtuszczaninem.
Wiktionary
rzecz. Pułtusk mrz.
:: fż. pułtuszczanka ż.
przym. pułtuski
Wiktionary
mieszkanka Pułtuska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pułtuska
(1.2) kobieta pochodząca z Pułtuska, urodzona w Pułtusku
Wiktionary
(1.1) W turnieju zwyciężyła pułtuszczanka z trzydziestoletnim stażem.
(1.2) Babka Miśka była pułtuszczanką z krwi i kości.
Wiktionary
rzecz. Pułtusk mrz.
:: fm. pułtuszczanin mos.
przym. pułtuski
Wiktionary
Puńców (cz. "Puncov" de. Punzau) – wieś w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Goleszów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 1021 ha, a liczba ludności 1508, co daje gęstość zaludnienia równą 147,7 os./km².
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Puńsk (dodatkowa nazwa w j. litewskim Punskas) – wieś, w latach 1647–1852 miasto, w północno-wschodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim, w północno-wschodniej części województwa podlaskiego, w powiecie sejneńskim, siedziba gminy Puńsk.
Puńsk leży na historycznej Suwalszczyźnie, na obszarze dawnej Jaćwieży.
Wikipedia
związany z Puńskiem, dotyczący Puńska
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: pusto
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pusty; pustszy
SJP.pl
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: pusty (np. puściusieńki talerz, puściusieńka dziewoja); puściuśki, puściuteńki, puściutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pusty
Wiktionary
IPA: ˌpuɕt͡ɕüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: puśćüśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. pustka
przym. pusty, puściuteńki, puściuśki, puściutki
przysł. pusto, puściuteńko, puściutko
czas. pustoszyć
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: pusty (np. puściuteńki talerz, puściuteńka dziewoja); puściusieńki, puściuśki, puściutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pusty
Wiktionary
(1.1) Siedzieli przy stoliku, na którym leżał egzemplarz naszego przedstawienia - a my, mocno jeszcze zaspani, występujący przed nimi w puściuteńkiej, ogromnej sali gimnastycznej jakiejś szkoły.
Wiktionary
IPA: ˌpuɕt͡ɕuˈtɛ̃ɲci, AS: puśćutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. pustka
przym. pusty, puściusieńki, puściuśki, puściutki
przysł. pusto, puściuteńko, puściutko
czas. pustoszyć
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: pusty (np. puściutki talerz, puściutka dziewoja); puściusieńki, puściuśki, puściuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: pusty
Wiktionary
(1.1) No więc Paryż przed wieczorem, zanim kolory wsiąkną w noc, wciąż leciuteńko drży, jak tło na obrazach Renoira. A już Paryż latem, Paryż pod koniec lipca i w sierpniu, jest nadzwyczajnie kojący dla serca: puściutki, senny, w zaułkach nieoczekiwanie rzymski.
Wiktionary
IPA: puɕˈt͡ɕutʲci, AS: puśćutʹḱi
Wiktionary
rzecz. pustka
przym. pusty, puściusieńki, puściuteńki, puściuśki
przysł. pusto, puściuteńko, puściutko
czas. pustoszyć
Wiktionary
(1.1) puściuśki
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: pusty (np. puściuśki talerz, puściuśka dziewoja); puściusieńki, puściuteńki, puściutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: pusty
Wiktionary
IPA: puɕˈt͡ɕüɕci, AS: puśćüśḱi
Wiktionary
rzecz. pustka
przym. pusty, puściusieńki, puściuteńki, puściutki
przysł. pusto, puściuteńko, puściutko
czas. pustoszyć
Wiktionary
majątek po zmarłym bez krewnych, kaduk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zob. spuścizna.
Wiktionary
(1.1) Po Wolterze pozostał rozgłos jego imienia, które stało się godłem pewnego typu i kierunku umysłowości; natomiast z ogromnej puścizny piśmienniczej żywego pozostało niewiele.
Wiktionary
IPA: puɕˈt͡ɕizna, AS: puśćizna
Wiktionary
rzecz. puszczanie n., puszczenie n., spust m., puszczalstwo n., spuścizna ż., dopuszczenie n., dopuszczanie n.
czas. puszczać ndk., dopuszczać ndk., upuszczać ndk., spuszczać ndk., spuścić dk., wypuszczać ndk., wypuścić dk.
przym. puszczalski, spustowy
przysł. spustowo
Wiktionary
1. zaprzestać trzymania czegoś, pozwolić czemuś poruszać się; upuścić;
2. uruchomić coś, nadać czemuś ruch;
3. pozwolić komuś odejść; zwolnić; wypuścić;
4. pozwolić wejść, dostać się gdzieś; dopuścić; wpuścić;
5. wydać z siebie, wytworzyć; wydzielić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. puszczać)
(1.1) dokonany od|puszczać.
czasownik zwrotny dokonany puścić się (ndk. puszczać się)
(2.1) dokonany od|puszczać się.
Wiktionary
(1.1) A ponieważ Bossk nie miał czasu, by zmienić ustawienia karabinu, puścił go, przyszykował pazury, obnażył zęby i syknął złowrogo. Skoro ten Wookiee chciał się zewrzeć w walce wręcz, zamierzał mu na to pozwolić.
Wiktionary
IPA: ˈpuɕt͡ɕit͡ɕ, AS: puśćić
Wiktionary
czas. wypuszczać, dopuszczać, puszczać
rzecz. spust mrz., puszczenie n., puszczadło n., przepustka ż., upuszczenie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzemień, którym strzemię przytroczone jest do siodła
SJP.pl
Puśliska – skórzane paski, na których wiszą strzemiona. Puśliska do siodła przymocowane są metalowymi uchwytami, czyli tzw. "maszynkami". Są one tak skonstruowane, że po silnym szarpnięciu strzemienia do tyłu, zwalniają puśliska – stanowi to zabezpieczenie jeźdźca przy upadku (zapobiega ciągnęciu go po ziemi przez konia w przypadku utkwienia nogi w strzemieniu). W siodłach typu angielskiego zaczepy na puśliska umieszczone są nad tybinkami dużymi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót od:
1. Politechnika Warszawska;
2. Przysposobienie Wojskowe
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hist. wojsk. Polska Walcząca
(1.2) = eduk. Politechnika Warszawska
(1.3) = eduk. wojsk. przysposobienie wojskowe
(1.4) = adm. przyjęcie wewnętrzne (dokument magazynowy)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: pod wezwaniem (czytany jako całe wyrażenie); p.w.
SJP.pl
skrót
(1.1) rel. pod wezwaniem
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
(1.1) = hist. Państwowa Wytwórnia Aparatów Telegraficznych i Telefonicznych;
Wiktionary
(1.1) Utworzenie PWATT wiązało się również z dążeniem do uniezależnienia od zagranicznych producentów i dostawców.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. ufać
Wiktionary
IPA: pfat͡ɕ, AS: pfać
Wiktionary
skrót
(1.1) = harc. przewodnik
(1.2) = harc. przewodniczka
Wiktionary
(1.1) Komendantem Hufca został hm. Dobromir Gierańczyk, skarbnikiem jest pwd. Wiktor Olszewski.
Wiktionary
rzecz. przewodnik mzw./mos./mrz., przewodnicząca ż., przewodniczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = med. farm. płyn wieloelektrolitowy (płyn fizjologiczny, sól fizjologiczna)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wojsk. przedmiot wybuchowy i niebezpieczny
Wiktionary
[czytaj: pe-wu-EN] skrót od: Państwowe Wydawnictwo Naukowe (od 1991: Wydawnictwo Naukowe PWN) - największe polskie wydawnictwo naukowe o profilu uniwersalnym
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego lub nijakiego
(1.1) = hist. Państwowe Wydawnictwo Naukowe
(1.2) = współcz. Wydawnictwo Naukowe PWN
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Osoby, które lubią szperać w antykwariatach mogą skompletować sobie kilkutomową encyklopedię PWN.
Wiktionary
przym. PWN-owski, pewuenowski
Wiktionary
pracownik PWN-u (Państwowego Wydawnictwa Naukowego); pewuenowiec
SJP.pl
→ PWN; pewuenowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wydawnictwa PWN
Wiktionary
skr. PWN
przym. pewuenowski
Wiktionary
(1.1) pewuenowski
Wiktionary
skrót od: Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych;
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Politechnika Wrocławska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) — My — trzej chłopcy — mierzymy wszystko na miejscu, a dwie dziewczyny to rysują — mówi Paweł Wręczycki, jeden ze studentów architektury z PWr.
Wiktionary
[czytaj: pe-wu-ES]
1. skrót od: Podlaska Wytwórnia Samolotów;
2. skrót angielskiego: Personal Web Server (prosty serwer WWW i FTP dołączany do systemów Windows)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: pe-wu-es-EF-te-FAŁ-i-TE] skrót od: Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi - uczelnia działająca od roku 1959, powstała przez połączenie dwóch innych, działających od roku 1948 i 1949
SJP.pl
[czytaj: pe-wu-es-EM] skrót od: Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = eduk. państwowa wyższa szkoła sztuk plastycznych
Wiktionary
(1.1) Mgr szt. Bożydar Sambor ukończył wrocławską PWSSP w 1969 r.
Wiktionary
[czytaj: pe-wu-es-TE] skrót od: Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna - nazwa uczelni w Warszawie i w Krakowie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) eduk. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa
(1.2) Państwowe Wydawnictwa Szkolnictwa Zawodowego
Wiktionary
skrót od: Księga Powtórzonego Prawa - piąta księga Pisma Świętego, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Powtórzonego Prawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pwt 1:12 lub Pwt 1,12 itp. → Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 1, werset 12
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌpɔftuʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈprava, AS: ḱśẽŋga poftužõnego prava
Wiktionary
(1.1) 5 Mojż.
Wiktionary
skrót
(1.1) = prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego
Wiktionary
[czytaj: pyemia] w medycynie: rodzaj posocznicy, która prowadzi do powstania ropni przerzutowych, wywołana przez obecne we krwi bakterie ropotwórcze; ropnica
SJP.pl
potocznie: odpychanie się od czegoś, popychanie czegoś; zwykle w wyrażeniach:
a) płynąć na pych - płynąć łodzią, odpychając się wiosłem od dna;
b) jechać, ruszać itp. na pych - doprowadzić do uruchomienia silnika poprzez popychanie samochodu, motoru itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. wiosło pychowe
wyraz w funkcji czasownika
(2.1) reg. wyraz oznaczający pchnięcie
forma rzeczownika.
(3.1) D. plural|pycha.
Wiktionary
(1.1) Pychówka poruszana jest przy pomocy pychu przez odpychanie od dna lub brzegu.
(2.1) On go pych ze schodów.
Wiktionary
IPA: pɨx, AS: pyχ
Wiktionary
rzecz. popychle n., pychówka ż.
przym. pychowy
Wiktionary
postawa charakteryzująca się przecenianiem własnej wartości, swoich zasług, wysokie mniemanie o sobie; wyniosłość, zarozumiałość, megalomania, mania wielkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierne przekonanie o własnej doskonałości
wykrzyknik
(2.1) …służący do wyrażenia zachwycenia nad smakiem czegoś
Wiktionary
Pycha – pojęcie i postawa człowieka, charakteryzująca się nadmierną wiarą we własną wartość i możliwości, a także wyniosłością. Człowiek pyszny ma nadmiernie wysoką samoocenę oraz mniemanie o sobie. Gdy jest wyniosły, towarzyszy mu zazwyczaj agresja.
W wielu przypadkach pycha oraz wyniosłość są spowodowane wysokimi osiągnięciami we własnym życiu lub niepowodzeniami w czyimś życiu.
Wikipedia
(1.1) Jerzy uważa, że jest najmądrzejszy! To chyba jest pycha!
(2.1) Babciu, twój makowiec jest bardzo smaczny! Pycha!
Wiktionary
IPA: ˈpɨxa, AS: pyχa
Wiktionary
(1.1) czas. pysznić się; przym. pyszny
(2.1) przym. pyszny
Wiktionary
(1.1) zarozumiałość, wyniosłość, buta
Wiktionary
pyszczek
SJP.pl
potocznie: coś bardzo smacznego; pyszota, smakołyk, przysmak, rarytas, specjał, delikates
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pychowicami, dotyczący Pychowic
Wiktionary
rzecz. Pychowice nmos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) żegl. związany z pychem, dotyczący pychu
Wiktionary
rzecz. pych mrz., pychówka ż.
Wiktionary
łódź płaskodenna, przeznaczona na niezbyt głębokie wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. płaskodenna łódź służąca do przemieszczania się po niezbyt głębokich zbiornikach wodnych, poruszana za pomocą bosaka lub długiego jednopiórowego wiosła (pychu) odpychanego od brzegu lub od dna
Wiktionary
Pychówka – tradycyjna łódź rzeczna wykonywana z drewna, której pierwowzorem było czółno.
Wikipedia
(1.1) Pychówka poruszana jest przy pomocy wiosła pychowego przez odpychanie się nim od dna lub brzegu.
Wiktionary
IPA: pɨˈxufka, AS: pyχufka
Wiktionary
rzecz. pych mrz.
przym. pychowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. szulerska: szuler
Wiktionary
IPA: pɨˈt͡sɔvʲɲik, AS: pycovʹńik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w medycynie: zapalenie miedniczek nerkowych
SJP.pl
rozkaz dla psa myśliwskiego
SJP.pl
kość ogonowa ptaka stanowiąca oparcie dla sterówek
SJP.pl
Py
Wikipedia
rzadko: strój przeznaczony do spania lub odpoczynku, składający się z luźnych spodni i bluzy albo spodenek i koszulki; pidżama, piżama
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. Piotr
Wiktionary
(1.1) Pyjter rano gibko poszoł po świeże żymły.
Wiktionary
1. wykrzyknik naśladujący odgłos gotującej się wody;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos wypuszczania dymu z fajki;
3. wykrzyknik naśladujący niezbyt głośny dźwięk
SJP.pl
1. wydawać za pomocą warg charakterystyczne dźwięki podczas palenia fajki, cygara;
2. o silnikach, gotujących się potrawach itp.: wydawać dźwięki podobne do odgłosów wydawanych wargami podczas pykania z fajki, cygara;
3. potocznie: ogrywać kogoś;
4. potocznie: grać w coś
SJP.pl
1. wydawać za pomocą warg charakterystyczne dźwięki podczas palenia fajki, cygara;
2. o silnikach, gotujących się potrawach itp.: wydawać dźwięki podobne do odgłosów wydawanych wargami podczas pykania z fajki, cygara;
3. potocznie: ogrywać kogoś;
4. potocznie: grać w coś
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. pyknąć)
(1.1) wydawać za pomocą warg charakterystyczne dźwięki podczas palenia fajki, cygara
(1.2) o silnikach, gotujących się potrawach itp.: wydawać dźwięki podobne do odgłosów wydawanych wargami podczas pykania z fajki, cygara
(1.3) pot. palić fajkę
(1.4) slang. ogrywać kogoś
(1.5) slang. grać w coś
(1.6) slang. udać się
Wiktionary
(1.1) Odwróciła się na pięcie i stanęła jak wryta, natrafiając na sympatycznego staruszka w białym garniturze który wesoło pykał fajką.
(1.2) Rosół sobie pyka na małym ogniu i pachnie niedzielnie.
(1.5) Mój syn nic nie robi, tylko całe dnie pyka w obrzydliwie krwawe gierki.
Wiktionary
rzecz. pykanie n., pyknięcie n.
czas. pyknąć dk.
Wiktionary
niski i krępy typ budowy ciała
SJP.pl
w psychologii: człowiek typu pyknicznego (otyły, średniego lub niskiego wzrostu, z krótkimi kończynami, grubą szyją i okrągłą twarzą, skłonny do zmian nastroju, towarzyski); piknik; typ pykniczny
SJP.pl
minerał, jedna z odmian topazu
SJP.pl
kurczenie się jądra komórkowego w zwartą, silnie wybarwiającą się masę
SJP.pl
1. paląc fajkę, wypuścić dym, wydając charakterystyczny odgłos wargami;
2. wydać krótki, urwany dźwięk, przypominający odgłos pykania z fajki;
3. potocznie:
a) zagrać w coś;
b) wykonać jakąś czynność, np. pyknąć fotkę, mejla, kawę;
4. żartobliwie: zakończyć się zgodnie z oczekiwaniami, np. kariera (nie) pykła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) staroż. starogreckie naczynie w formie pojemnika z przykrywką;
Wiktionary
Py
Wikipedia
(1.1) Ceramiczne pyksis służyły m.in. do przechowywania klejnotów.
Wiktionary
1. mający właściwości pyłu;
2. zawierający pył, pełen pyłu
SJP.pl
roślina z rodziny krzyżowych, rosnąca w miejscach piaszczystych, w lasach i na suchych zboczach
SJP.pl
Py
Wikipedia
przewlekła choroba układu oddechowego spowodowana przez długotrwałe wdychanie cząsteczek pyłu
SJP.pl
przewlekła choroba układu oddechowego spowodowana przez długotrwałe wdychanie cząsteczek pyłu
SJP.pl
taki, który łatwo się rozpyla (np. nawozy pyliste)
SJP.pl
1. powodować unoszenie się pyłu, kurzu w powietrzu, pokrywać pyłem, kurzem; kurzyć;
2. pylić się:
a) pokrywać się pyłem, kurzem;
b) o roślinach: wysypywać z pylników pyłek zapładniający; zapylać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wzniecać jakiś pył lub pokrywać coś pyłem
(1.2) rozsiewać pyłek kwiatowy
czasownik zwrotny niedokonany pylić się (dk. brak)
(2.1) pokrywać się pyłem
(2.2) pylić (1.2)
Wiktionary
(1.1) Kurzawa śnieżna pyliła w twarze.
Wiktionary
rzecz. pył m., pyłek m., pylenie n., pylnik m., zapylanie n., zapylenie n.
czas. zapylać ndk., zapylić dk.
przym. pyłkowy, pylnikowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: pyliście
SJP.pl
część pręcika kwiatowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. część pręcika kwiatowego zawierająca pyłek;
Wiktionary
Pylnik ("theca") – element pręcika kwiatu u roślin nasiennych. W typowym pręciku u roślin okrytonasiennych dwa pylniki połączone łącznikiem tworzą główkę pręcika. W każdym pylniku znajdują się dwie komory pyłkowe, będące organami homologicznymi z mikrosporangiami.
Wikipedia
IPA: ˈpɨlʲɲik, AS: pylʹńik
Wiktionary
rzecz. pył m., pyłek m., pylenie n., zapylanie n., zapylenie n.
czas. pylić ndk., zapylać ndk., zapylić dk.
przym. pyłkowy, pylnikowy
Wiktionary
dotyczący pyłu
SJP.pl
1. masywna budowla kamienna stawiana z obu stron bramy wiodącej do świątyni lub pałacu
2. podpora pośrednia mostu wiszącego, na której opierają się pasma nośne; pilon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. wieża bramna na planie prostokąta i zwężająca się ku górze; wznoszona parami w starożytnym Egipcie;
(1.2) bud. podpora konstrukcyjna mostu wiszącego
(1.3) reklama w formie wysokiej płyty
Wiktionary
Py
Wikipedia
IPA: ˈpɨlɔ̃n, AS: pylõn
Wiktionary
miejscowość portowa i zatoka w Grecji
SJP.pl
Zobacz też: Navarino.
Pylos (gr. Πυλος, lin. B pu-ro, wł. hist. "Navarino") – miejscowość portowa i zatoka w Grecji, na zachodnim wybrzeżu Peloponezu, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Mesenia. Siedziba gminy Pylos-Nestoras. W 2011 roku liczyła 2345 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szt. techn. pędzel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. poniedziałek
Wiktionary
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pyś, pyszczek, pysiek, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
pyś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyszczek, pysiek, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. emerytura
Wiktionary
zgrubienie na języku
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) wet. rodzaj zgrubienia na języku u ptaków;
Wiktionary
Pypeć – stan chorobowy u ptaków, zwłaszcza drobiu przejawiający się przerostem nabłonka błony śluzowej na końcu języka i powstaniem białawego zgrubienia. Powstaje wskutek podrażnienia, wysychania błony śluzowej języka i niedoboru witaminy A. Pypeć utrudnia ptakom pobieranie pokarmu.
Wikipedia
IPA: ˈpɨpɛt͡ɕ, AS: pypeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. smoczek
Wiktionary
Pypka – polski herb szlachecki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. partacz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, complok, dudra; gw. Śląsk Cieszyński niszczyż
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. rzad. …imitujący odgłos gotowania wody, gaźnika samochodu
Wiktionary
(1.1) Rano maluszek nie chciał zapalić... było pyr-pyr i pyr-pyr...
Wiktionary
(r. żeński)
1. wielkopolska nazwa ziemniaka; pera (rzadziej)
2. potocznie o mieszkance Poznania; także o mieszkańcu z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań,Łódź. ziemniak
(1.2) lekcew. lub żart. mieszkaniec Poznania
(1.3) gw-pl|Łódź. miłośnik ziemniaków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.1) Do schabowego musiały być pyry pokrychane z masłem i odrobiną mleka oraz z zasmażaną, też na smalcu, kiszoną kapustą.
(1.2) Pan młody z Poznania, to się na wesele tych pyrów najechało.
(1.3) Z mojego teścia to straszna pyra jest. Mięsa może nie jeść, ale kartofle do obiadu zawsze muszą być.
Wiktionary
IPA: ˈpɨra, AS: pyra
Wiktionary
rzecz. pyrkarz m., pyrkorz m., pyrczanka ż.
:: forma XVIII-wieczna perka
:: zdrobn. pyreczka, pyrka, pyruszka
przym. pyrczany, pyrczanny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego metamizol; Nowalgina
SJP.pl
przyrząd opatentowany przez Andersa Angströma, wykorzystywany do mierzenia stopnia natężenia promieniowania słonecznego; piranometr, solarymetr
SJP.pl
Py
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, pochodna nikotynamidu o działaniu przeciwgruźliczym
SJP.pl
gwarowo, żartobliwie: niska kobieta lub dziewczyna
SJP.pl
regionalna nazwa ziemniaka; perka, pera, pyra, kartofel
SJP.pl
gatunek twardego szkła o małym współczynniku rozszerzalności termicznej, odpornego na działanie chemikaliów; pyrex
SJP.pl
trujący alkaloid zawarty w ekstrakcie z kwiatostanów złocieni, działający owadobójczo
SJP.pl
Pyretryna, pyretrum, piretrum – zwyczajowa nazwa substancji otrzymywanej z kwiatów wrotycza starcolistnego ("Tanacetum cinerariifolium") lub wrotycza szkarłatnego ("T. coccineum"), będącej naturalnym insektycydem. Jest mieszaniną pyretryn, cyneryn i jasmolin, która łatwo ulega utlenianiu i hydrolizie, wskutek czego szybko rozkłada się w organizmach owadów.
Wikipedia
gatunek twardego szkła o małym współczynniku rozszerzalności termicznej, odpornego na działanie chemikaliów; pyreks
SJP.pl
Pyrex – znak towarowy firmy Corning Incorporated, często używany jako ogólna nazwa szkła borowo-krzemowego, zawierającego około 8% tlenku boru i 85% tlenku krzemu. Z pyrexu wyrabia się szkło laboratoryjne charakteryzujące się wysoką (ale mniejszą niż szkło kwarcowe, na przykład Vycor) odpornością na szok termiczny.
Wikipedia
gwarowo:
1. rzucać, ciskać;
2. pędzić; uciekać; skakać;
3. szturchać
SJP.pl
przyrząd do pomiaru natężenia promieniowania powierzchni Ziemi i atmosfery ziemskiej
SJP.pl
Py
Wikipedia
gwarowo:
1. rzucić, cisnąć;
2. uciec, dać susa; prysnąć
SJP.pl
pyrgun nazielny, pyrgun zwyczajny - gatunki pająka z rodziny skakunowatych
SJP.pl
przyrząd wykorzystywany do mierzenia stopnia natężenia promieniowania słonecznego padającego na Ziemię; pirheliometr
SJP.pl
Pyrheliometr (pirheliometr) – instrument meteorologiczny służący do pomiarów ilości energii słonecznej padającej na daną jednostkę powierzchni. Energia promieniowania otrzymywana od Słońca jest przekształcana na energię cieplną i mierzona jest metodami kalorymetrycznymi.
Wikipedia
regionalna nazwa ziemniaka; perka, pera, pyra, kartofel
SJP.pl
Pyrka – prosta, wiejska potrawa kielecka przyrządzana z gotowanych i utłuczonych ziemniaków, z dodatkiem mąki pszennej i zsiadłego mleka. Przygotowanie polega na przypiekaniu pyrki na patelni z dodatkiem omasty z podsmażonego boczku (od święta) lub słoniny pokrojonej w kostkę.
Wikipedia
żartobliwie: motocykl lub mały samochód z głośno pracującym silnikiem; dezel, grat, gruchot
SJP.pl
wydawać charakterystyczny odgłos (np. o maszynach, silnikach)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. o silnikach, maszynach itp.: wydawać urywane dźwięki
Wiktionary
rzecz. pyrkawka ż., pyrkanie n., pyrkotanie n.
czas. pyrkotać ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wydawać bulgoczący odgłos charakterystyczny dla wrzącej wody lub innej cieczy; parkotać, perkotać
SJP.pl
młotek ręczny, obustronny, o gładkich obuchach, stosowany w kopalniach i kamieniołomach; perlik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. młotek górniczy o tępych obuchach;
Wiktionary
Pyrlik, żarg. perlik, daw. kijania, pucka – młotek górniczy o łukowatym kształcie i obustronnie gładkich, tępych obuchach, mniejszy od posułta. Służył do pobijania żelazka.
Razem z żelazkiem stanowi godło górnicze.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. perz
Wiktionary
ognioodporne i wytrzymałe tworzywo otrzymywane poprzez wprowadzenie do szkła specjalnych dodatków powodujących krystalizację mieszanki; piroceram
SJP.pl
gatunek rośliny, który w wyniku ewolucji zdążył się przystosować do warunków panujących na terenach suchych, będących miejscem częstych pożarów; pirofit
SJP.pl
związek chemiczny z grupy związków heterocyklicznych, stosowany do produkcji leków; pirol
SJP.pl
piroliza;
1. proces rozpadu cząsteczki związku chemicznego pod wpływem odpowiednio wysokiej temperatury;
2. samooczyszczanie piekarnika w bardzo wysokiej temperaturze, podczas którego zanieczyszczenia zamieniają się w popiół
SJP.pl
wróżenie z ognia; piromancja
SJP.pl
dawniej: przyrząd do mierzenia wysokich temperatur; żaromierz, ogniomierz
SJP.pl
stop niklu, chromu, wolframu, żelaza i manganu, stosowany do wyrobu płytek wzorcowych wykorzystywanych w dylatometrii
SJP.pl
dawniej: statek wodny o napędzie parowym
SJP.pl
układ reaktora termojądrowego, w którym plazma jest prowadzona przez urządzenie zapobiegające ucieczce naładowanych cząstek
SJP.pl
układ koloidowy zawierający rozdrobniony metal, trwały tylko w wysokiej temperaturze; pirozol
SJP.pl
sceptycyzm starożytny; pironizm; pirronizm
SJP.pl
Pyrrus (319-272 p.n.e.), król Epiru; Pirrus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. król Epiru;
(1.2) staroż. imię|polski|m.
Wiktionary
Pyrrus ( , Pyrrhus; ur. 319, zm. 272 p.n.e. w Argos) – król Epiru z dynastii Ajakidów w latach 307–302 p.n.e. i od 297 p.n.e. do swej śmierci, król Macedonii w latach 288–285 p.n.e., król Sycylii w latach 278–276 p.n.e.; syn króla Epiru Ajakidesa i królowej Ftii II. Znany z powiedzenia "pyrrusowe zwycięstwo", które powstało od jego imienia z powodu zwycięskich bitew okupionych zbyt dużymi stratami. Autor niezachowanych "Pamiętników" i licznych dzieł o sztuce wojennej.
Wikipedia
(1.1) Wobec niemożności zdobycia Rzymu, Pyrrus powrócił do Epiru, gdzie zaczął przygotowania do wojny z Macedonią.
Wiktionary
przym. pyrrusowy
Wiktionary
pyrrusowe zwycięstwo - zwycięstwo odniesione przy dużych stratach, poddających w wątpliwość jego sukces
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z epirskim królem Pyrrusem, dotyczący epirskiego króla Pyrrusa
Wiktionary
rzecz. Pyrrus mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. malec, brzdąc
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
(1.2) pot. Międzynarodowy Port Lotniczy Katowice;
Wiktionary
Pyrzowice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim, w gminie Ożarowice.
Na jej terenie ulokowany jest Międzynarodowy Port Lotniczy Katowice.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.
Wikipedia
(1.2) Miałem lecieć z Balic, ale lecę z Pyrzowic.
Wiktionary
rzecz. pyrzowiczanin m., pyrzowiczanka ż.
przym. pyrzowicki
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
}|-
Pyrzyce (łac. "Piriseum" lub "Pirissa", niem. "Pyritz") – miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim, leżące około 45 km na południowy wschód od centrum Szczecina. Siedziba miejsko-wiejskiej gminy Pyrzyce.
W latach 1946–1998 miasto administracyjnie należało do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
(1.1) Pyrzyce są miastem pomorskim.
(1.1) Pyrzyce leżą nad Siciną.
(1.1) W Pyrzycach znajduje się plac Ratuszowy.
Wiktionary
IPA: pɨˈʒɨt͡sɛ, AS: pyžyce
Wiktionary
rzecz. Pyrzyczanin mos., Pyrzyczanka ż.
przym. pyrzycki
Wiktionary
przymiotnik od: Pyrzyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pyrzycami, dotyczący Pyrzyc
Wiktionary
rzecz. Pyrzyce nmos.
Wiktionary
plemię słowiańskie
SJP.pl
Pyrzyczanie – plemię słowiańskie zamieszkujące tereny na Pomorzu Zachodnim wokół Pyrzyc. Geograf Bawarski wymienia w IX wieku plemię "Prissani", podając liczbę 70 zamieszkanych civitates – osad, miejscowości. "Pir" w nazwie wskazuje na pochodzenie od starosłowiańskiego określenia pszenicy. Chrystianizacja i przyłączenie terenów Pyrzyczan do Polski została sfinalizowana w 1124 roku, gdy w czerwcu tego roku przybyli do Pyrzyc misjonarze z biskupem bamberskim Ottonem na czele.
Wikipedia
mieszkaniec Pyrzyc
SJP.pl
mieszkanka Pyrzyc
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pyniuś, pyś, pysiak, pynio, pyszczek, pysiek, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyszczek, pyś, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyszczek, pysiek, pysiątko, pyś;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pieszcz. pysk
Wiktionary
rzecz. pysk mrz., pyszczenie n.
Wiktionary
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyszczek, pysiek, pyś, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
1. otwór gębowy zwierzęcia; część głowy z otworem gębowym;
2. rubasznie: ludzka twarz; gęba; morda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
(1.2) przen. pot. pejor. grub. o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój pies ma sympatyczny, kudłaty pysk.
(1.1) Rybackie czółna stały już na piasku wybrzeża; w przerzedzającej się mgle deszczowej widać było rybaków spokojnym krokiem wchodzących na górę; za jednym z nich, najbarczystszym i na burzę najobojętniejszym, ciągnął się ze spuszczonym ku ziemi pyskiem i ogonem czarny, zmokły pies.
(1.2) Adamowi coś zostało na pysku po śniadaniu.
(1.2) Dajcie mi gęby, dajcie pyska, niechaj swojego swój uściska.
(1.2) Chcesz dostać po pysku?!
Wiktionary
IPA: pɨsk, AS: pysk
Wiktionary
rzecz. pyskówka ż., pyskówa ż., pyskacz m., pyszczak m., pyskatość ż., pyszczenie n., pyskowanie n.
:: zdrobn. pyszczek m., pysio m.
:: zgrub. pyszczydło n.
czas. pyskować ndk., pyszczyć ndk., pyskać ndk., popyskać dk.
przym. pyskaty, pyszczkowy
Wiktionary
(1.1) kufa, morda, oblicze
(1.2) twarz, facjata; pejor. morda, gęba, jadaczka
Wiktionary
odzywający się bezczelnie i arogancko; wygadany, wyszczekany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. mający skłonność do wykłócania się
Wiktionary
Py
Wikipedia
(1.1) Licz się ze słowami, bo ja nie lubię pyskatych osób.
Wiktionary
IPA: pɨˈskatɨ, AS: pyskaty
Wiktionary
rzecz. pyskowanie n., pyszczenie n., pysk, pyskówka, pyskacz
czas. pyskować
Wiktionary
potocznie, rzadko: odpowiedzieć bezczelnie, arogancko; odpyskować, odszczeknąć
SJP.pl
rzadko: ozdobne zakończenie rynny, najczęściej w kształcie paszczy zwierzęcej lub smoczej; rzygacz, rzygulec, garłacz, gargulec, plwacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pyskować.
Wiktionary
(1.1) Zenek dostał surową karę za pyskowanie nauczycielom.
Wiktionary
rzecz. pyszczenie n., pysk m., pyszczek m., pyszczydło n., pyskatość ż., pyskówka ż., pyskówa ż., pyskacz m.
czas. pyskować ndk., pyszczyć ndk.
przym. pyskaty, pyszczkowy
Wiktionary
(1.1) pyszczenie
Wiktionary
potocznie: odzywać się do kogoś lekceważąco, bezczelnie; pyszczyć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. wykłócać się, dyskutować w ordynarny sposób
Wiktionary
(1.1) Nie pyskuj i bierz się do roboty!
Wiktionary
IPA: pɨˈskɔvat͡ɕ, AS: pyskovać
Wiktionary
rzecz. pysk m., pyszczek m., pyszczydło n., pyskówka ż., pyskówa ż., pyskacz m., pyskowanie n., pyskatość ż., pyszczenie n.
czas. pyszczyć ndk.
przym. pyskaty, pyszczkowy
Wiktionary
(1.1) pyszczyć
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Pyskowice (niem. "Peiskretscham") – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim.
Według danych z 2018 r. miasto miało 16 717 mieszkańców, w 2019 r. 16 618 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Pyskowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Pyskowicami, dotyczący Pyskowic
Wiktionary
rzecz. Pyskowice nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Pyskowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pyskowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
potocznie:
1. ostra kłótnia, utarczka słowna;
2. sprawa sądowa z oskarżenia prywatnego o obrzucenie kogoś obraźliwymi epitetami; pyskówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: pyskówka
Wiktionary
rzecz. pyskówka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. ostra kłótnia, utarczka słowna, pyskówa;
2. sprawa sądowa z oskarżenia prywatnego o obrzucenie kogoś obraźliwymi epitetami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań
(1.2) pot. sprawa sądowa dotycząca pomówień, oszczerstw i innych przestępstw przeciwko czci
Wiktionary
(1.1) Próba mediacji skończyła się pyskówką.
Wiktionary
IPA: pɨˈskufka, AS: pyskufka
Wiktionary
rzecz. pysk m., pyszczek m., pyskatość ż., pyskacz m., pyskowanie n.
:: zgrub. pyskówa ż.
czas. pyskować ndk.
przym. pyskaty
Wiktionary
(1.1) awantura, kłótnia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
człowiek pyszny, dumny, zarozumiały; zarozumialec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bardzo zarozumiała, przechwalająca się
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: pyszałka
Wiktionary
(1.1) Miejmy nadzieję, że baca utrze nosa temu pyszałkowi.
Wiktionary
rzecz. pycha ż., pyszałkostwo n.
:: fż. pyszałka ż.
przym. pyszałkowaty
przysł. pyszałkowato
Wiktionary
(1.1) buc, ważniak, zarozumialec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta bardzo zarozumiała, przechwalająca się
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: pyszałek
Wiktionary
rzecz. pycha ż., pyszałkostwo n.
:: fm. pyszałek mos.
przym. pyszałkowaty
przysł. pyszałkowato
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. bycie pyszałkiem
Wiktionary
rzecz. pycha ż., pyszałek mos., pyszałka ż., pyszałkowatość ż.
czas. pysznić się ndk.
przym. pyszałkowaty
przysł. pyszałkowato
Wiktionary
(1.1) neutr. zarozumiałość
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób pyszałkowaty
Wiktionary
(1.1) Patrzył na nas tak jakoś pyszałkowato, wyginając wargę.
Wiktionary
rzecz. pyszałkowatość ż., pycha ż., pyszałek mos., pyszałka ż., pyszałkostwo n.
czas. pysznić się ndk.
przym. pyszałkowaty
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pyszałkowate; cecha tych, którzy są pyszałkowaci
Wiktionary
przym. pyszałkowaty
przysł. pyszałkowato
rzecz. pyszałkostwo n.
Wiktionary
ważniakowaty, bufonowaty;
1. uważający się za osobę ważniejszą i lepszą od innych;
2. świadczący o takich cechach, np. pyszałkowaty wyraz twarzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy pyszałkowi
Wiktionary
rzecz. pyszałkostwo n., pyszałka ż., pyszałek mos., pyszałkowatość ż.
przysł. pyszałkowato
Wiktionary
(1.1) zarozumiały
Wiktionary
ryba, głównie z rodziny pielęgnicowatych, która inkubuje (wylęga) ikrę w swojej jamie gębowej (w worku gardzielowym)
SJP.pl
Py
Wikipedia
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyś, pysiek, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pysk
Wiktionary
(1.1) Ma duże oczy, o średnicy ⅓ długości głowy; na końcu pyszczka wąsik.
Wiktionary
IPA: ˈpɨʃt͡ʃɛk, AS: pyšček
Wiktionary
rzecz. pysk mrz., pyszczenie n., pyskowanie n., pyskówka ż.
czas. pyszczyć ndk., pyskować ndk.
Wiktionary
(1.1) mordka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. odczasownikowy od|pyszczeć.
Wiktionary
rzecz. niepyszczenie n., pyskówka ż., pyskówa ż., pyskowanie n., pyskacz m., pyszczak m., pyskatość ż., pyszczek m., pysio m., pyszczydło n., pysk mrz.
czas. pyskować ndk., pyszczyć ndk., pyszczeć ndk.
przym. pyskaty, pyszczkowy
Wiktionary
(1.1) pyskowanie
Wiktionary
zgrubienie od: pysk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pyszczynek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim nad Jeziorem Pyszczynek, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Gniezno. Od południa graniczy z Gnieznem.
Wieś duchowna, założona przed 1357 rokiem, własność kapituły katedralnej gnieźnieńskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
potocznie: odzywać się do kogoś lekceważąco, bezczelnie; pyskować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pyszka (nazwa oboczna: Płońskie) – osada w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Dygowo, nad strugą Pysznicą, ok. 15 km od Kołobrzegu i Morza Bałtyckiego. Przez osadę przebiega droga wojewódzka nr 163.
Wikipedia
Pyszkowo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Chodecz, w parafii Chodecz.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Do 1954 roku wieś była siedzibą gminy Pyszkowo. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 174 mieszkańców. Jest ósmą co do wielkości miejscowością gminy Chodecz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury;
Wiktionary
Py
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. struga w Polsce
SJP.pl
Pysznica – wieś w południowo-wschodniej Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Pysznica. Ma status sołectwa. Leży nad strugą Pyszenką w pobliżu jej ujścia do Sanu z prawego brzegu.
Wikipedia
przymiotnik od: Pysznica
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: pysznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: pyszny
SJP.pl
stawać się pysznym, pyszniejszym (zarozumialszym)
SJP.pl
pysznik jodłowy, pysznik dębowy - gatunki wielożernych chrząszczy z rodziny bogatkowatych
SJP.pl
pieszczotliwie: pyszny
SJP.pl
pysznić się - chwalić się czymś, wywyższać się, być pysznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina ozdobna, bylina z rodziny jasnotowatych (wargowych);
Wiktionary
Pysznogłówka ("Monarda") – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje w zależności od źródła od ok. 12, 16 do 22 gatunków. Wszystkie te rośliny rosną dziko w Ameryce Północnej na obszarze od Kanady po Meksyk. Zasiedlają lasy, prerie i suche pola. Szereg gatunków został rozprzestrzeniony jako uprawne, także spotykane w uprawie w Polsce.
Wikipedia
(1.1) Były nawet próby zastosowania fermentowanych ogonków wiśniowych, a także amerykańskiej herbaty Monarda z suszonych liści rośliny o tej samej nazwie (po polsku pysznogłówka).
Wiktionary
(1.1) monarda; balsam górski, balsam pszczeli, indiański pióropusz, melisa amerykańska
Wiktionary
coś bardzo smacznego; smakołyk, rarytas, delicja, delikates
SJP.pl
potocznie: doskonałe, wyśmienite jedzenie, napoje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pyszne; cecha tych, którzy są pyszni
Wiktionary
przym. pyszny
przysł. pysznie
Wiktionary
1. smakowity, bardzo smaczny
2. opanowany pychą, zarozumiały
3. znakomity, doskonały, świetny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) bardzo smaczny
(1.2) pełen pychy
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. piękny
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dumny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jadłem wczoraj pyszne klopsiki.
(1.2) Pyszny generał nie chciał przyznać się do klęski.
Wiktionary
IPA: ˈpɨʃnɨ, AS: pyšny
Wiktionary
(1.1) rzecz. pyszność; przysł. pysznie; wykrz. pycha
(1.2) rzecz. pycha; czas. pysznić się
Wiktionary
(1.1) smaczny, wyborny
(1.2) niepokorny, zarozumiały
Wiktionary
potocznie: coś bardzo smacznego; pychota, smakołyk, przysmak, rarytas, specjał, delikates
SJP.pl
1. narzędzie do bicia, bat, powróz;
2. potocznie: penis, męski narząd płciowy; kuś, kuśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. narzędzie do bicia ze skręconej po skosie chusty lub ręcznika
(1.2) daw. uderzanie pytą (1.1)
(1.7) gwara. kociewska noga
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. → zob. pytać.
Wiktionary
(1.1) (…) a wodziciel niby go to powstrzymywał, a pytą wokół prał, co wlazło, i krzykał (…) sic.
(1.5) Gdy oglądam pornole, od razu stoi mi pyta.
(1.5) Skończone budzenia się rano / ze stojącą pytą / która prowadzi i wskazuje drogę.
(1.5) Syn najstarszy miał chuj długi / I gruby na kształt maczugi, / A po bokach jego były / jak postronki – grube żyły, / Jakieś sęki, jakieś guzy – / Jaja miał jak dwa arbuzy! / A że ciągle mu bez mała / ta ogromna pyta stała, / Chujogromem go nazwano.
(1.6) W niektórych celach mają własnej roboty talię kart (…). Przeważnie jednak śpią, albo rżną w pytę. Pyta odchodzi najwięcej tam, gdzie siedzą cuwaksy (…)
(2.1) Kto pyta, nie błądzi.
Wiktionary
IPA: ˈpɨta, AS: pyta
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. pytka ż.
Wiktionary
(1.5) zob. w haśle penis
Wiktionary
1. znak interpunkcyjny kończący pytanie, w postaci odwróconego S z kropką na dole: ?; znak zapytania
2. tajemnica, zagadkowa sprawa, niewiadoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. znak zapytania.
Wiktionary
rzecz. pytanie n., zapytanie n.
czas. spytać, pytać ndk., zapytać dk.
Wiktionary
w językoznawstwie: zaimek pytajno-względny - zaimek tworzący pytanie i zastępujący wyraz nazywający przedmiot lub cechę przedmiotu, o którym była mowa, np. kto, co, który, ile, jaki, jak, gdzie, kiedy
SJP.pl
o zdaniu podrzędnym: taki, który jest wprowadzony partykułą "czy" lub zaimkiem pytajnym
SJP.pl
cecha kognitywna każdego zagadnienia, która skłania do zadawania pytań
SJP.pl
mający charakter pytania, wyrażający pytanie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wyrażający pytanie, mający jego charakter lub występujący w nim
Wiktionary
(1.1) Dla prawnika, zwłaszcza związanego z pracą w sądownictwie, zaznajomienie się z problematyką semiotyczną wypowiedzi pytajnych ma istotne znaczenie.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób pytający
Wiktionary
przym. pytający
rzecz. pytanie n.
czas. pytać
Wiktionary
wyrażający ciekawość, chęć uzyskania informacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyrażający ciekawość, chęć uzyskania informacji
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy czynny m. od: pytać
Wiktionary
(1.1) Towarzyszący Aurelii chłopiec też uniósł głowę i z uwagą przyjrzał się Gabrieli, po czym lekko się skłonił i przeniósł pytające spojrzenie na Aurelię.
Wiktionary
przysł. pytająco
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zdanie o wznoszącej intonacji sformułowane dla uzyskania informacji na jakiś temat, pozwolenia na coś itp.
2. problem, zagadnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
(1.2) zagadnienie, problem
(1.3) odczasownikowy od|pytać.
Wiktionary
Pytanie – może być rozumiane jako lingwistyczne wyrażenie będące prośbą o uzyskanie informacji albo sama ta prośba. Celem pytania jest otrzymanie odpowiedzi, choć istnieją pytania na które nie trzeba jej udzielać (np. pytania retoryczne).
W większości języków zadawanie pytania wiąże się ze specyficzną intonacją końca zdania, w zapisie dzięki dodaniu pytajnika na końcu zdania lub na początku i końcu (jak np. w języku hiszpańskim). W języku japońskim na końcu pytania stosuje się partykułę "ka".
Wikipedia
(1.1) To pytanie jest zbyt osobiste; odmawiam odpowiedzi.
(1.2) Być, albo nie być – oto jest pytanie!
(1.3) Pytanie nieznajomych o takie rzeczy jest nieuprzejme!
Wiktionary
IPA: pɨˈtãɲɛ, AS: pytãńe
Wiktionary
rzecz. pytajnik m., zapytanie n.
:: zdrobn. pytanko n.
czas. pytać ndk., spytać dk., wypytać dk., wypytywać ndk., zapytać dk., zapytywać ndk.
przysł. pytająco
Wiktionary
(1.2) zagadnienie, problem
Wiktionary
zdrobnienie od: pytanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobnienie od|pytanie.
(1.2) błahe, krótkie pytanie
Wiktionary
(1.1) Dookoła rozległy się krzyki, że miało być tylko jedno pytanko. Ponieważ się uparł. Zadał cholerne pytanko.
(1.2) — Już? — wszepnęła mu pytanko maleńkie do uszka.
Wiktionary
IPA: pɨˈtãnkɔ, AS: pytãnko
Wiktionary
rzecz. pytanie n.
czas. pytać
Wiktionary
1. zadawać pytania
2. odpytywać z jakiegoś materiału; egzaminować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spytać)
(1.1) wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
(1.2) sprawdzać zasób wiadomości ucznia
(1.3) tylko w przeczeniu nie przywiązywać wagi
(1.4) daw. szukać
(1.5) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Podhale, Bukowina, Augustów. prosić
(1.6) gw-pl|Bukowina. zapraszać
czasownik zwrotny niedokonany pytać się (dk. spytać się)
(2.1) pytać (1.1) z zainteresowaniem lub przejęciem
(2.2) forma wzmocniona czasownika pytać (1.3)
Wiktionary
(1.1) Jako rekruter zawsze pytam kandydatów o znajomość języków obcych.
(1.1) Pytałem kolegę o godzinę.
(1.2) Matematyk miał mnie dziś pytać, więc na wszelki wypadek zachorowałam.
(1.6) Ne i pośli my na to weselisko, bo nom storsy druzba pedzioł, co nos Jasiek barz piéknie pytoł. sic.
(2.1) Jego dzieci nigdy nie pytają się o pozwolenie.
Wiktionary
IPA: ˈpɨtat͡ɕ, AS: pytać
Wiktionary
rzecz. pytajnik m., pytanko n., pytanie n.
czas. spytać dk., wypytać dk., wypytywać ndk., zapytać dk., zapytywać ndk.
przysł. pytająco
Wiktionary
(1.2) przepytywać, odpytywać
Wiktionary
1. worek muślinowy stosowany w młynarstwie do przesiewania mąki;
2. potocznie: gaduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. worek z muślinu do przesiewania mąki;
(1.2) przest. odsiewacz
(1.3) reg. wzornik z haftami z materiału
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najcieńszy pytel daje mąkę najcieńszą, a zarazem najbielszą, bo najmniej otrąb przepuszcza.
Wiktionary
IPA: ˈpɨtɛl, AS: pytel
Wiktionary
rzecz. pytlowanie n.
czas. pytlować ndk.
przym. pytlowy
Wiktionary
Zobacz też: Python (zwierzęta), Pyton.
Python – język programowania wysokiego poziomu ogólnego przeznaczenia. Posiada rozbudowany pakiet bibliotek standardowych, którego ideą przewodnią jest czytelność i klarowność kodu źródłowego. Jego składnia cechuje się przejrzystością i zwięzłością.
Wikipedia
osoba mówiąca niejasno, dwuznacznie, zagadkowo; pitia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. kapłanka w starożytnej Grecji, pełniąca rolę wieszczki w wyroczni Apollina w Delfach;
Wiktionary
Pytia ( Πυθία (ἱέρεια) "Pythía (hiéreia)" – „pytyjska ("domyślnie:" kapłanka)”) – kapłanka w świątyni Apollina w Delfach, przepowiadająca przyszłość.
Pytie wybierane były przez kapłanów i wychowywane przy świątyni od dzieciństwa. Gdy udzielały przepowiedni, siadały na trójnogu, nad szczeliną w ziemi, z której wydobywały się wyziewy. Przypuszcza się jednak, że wspomniane wyziewy pochodziły ze spalanych kadzideł, mających odurzyć pytię i wprowadzić ją w trans (ekstazę).
Wikipedia
(1.1) Nawet królowie przybywali do Pytii, aby poznać wolę Apollina przed podjęciem ważnych decyzji.
Wiktionary
rzecz. pytia ż.
przym. pytyjski, przest. pityjski
Wiktionary
1. mała, cienka pyta
2. uderzenie taką pytką; zabawa połączona z uderzeniem pytką po rękach
3. dawniej (tylko w l. mnogiej): przesłuchanie, śledztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała pyta (narzędzie do bicia)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pyta ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. przesiewać mąkę przez pytel;
2. potocznie: mówić szybko i dużo; paplać, trajkotać
SJP.pl
1. mąka pytlowa - mąka mielona kilkakrotnie i przesiewana przez pytel;
2. o pieczywie: upieczony z takiej mąki, np. chleb pytlowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spoż. o mące: kilkakrotnie poddawany mieleniu i przesiewaniu przez pytel
(1.2) spoż. o pieczywie: upieczony z mąki pytlowej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Równocześnie sprowadzono i rozdano ludności 159,83 q mąki żytniej razowej, 68,42 q mąki żytniej pytlowej, 15 q cukru i 20 q soli.
(1.2) W Warszawie ciemne, tradycyjne pieczywo - chleb pytlowy czy pełnoziarnisty - kosztuje około 3 złotych za bochenek.
Wiktionary
IPA: pɨˈtlɔvɨ, AS: pytlovy
Wiktionary
rzecz. pytel m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. interesant, petent
Wiktionary
duży, masywny wąż z rodziny dusicieli, zjadający ptaki i ssaki, niejadowity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. wąż z rodziny pytonów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Marek trzyma w pokoju pytona.
Wiktionary
IPA: ˈpɨtɔ̃n, AS: pytõn
Wiktionary
rzecz. pytony lm nm.
Wiktionary
slangowo: penis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) grub. środ. męski penis
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Pythonidae|Fitzinger|ref=tak., rodzina węży z rzędu łuskonośnych;
Wiktionary
Py
Wikipedia
(1.1) Włączenie pytonów do rodziny dusicieli uczyniłoby tę rodzinę parafiletyczną.
Wiktionary
rzecz. pyton mzw.
Wiktionary
Pytowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kamieńsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wyraża usilną prośbę
Wiktionary
(1.1) Pyty-pyty, nie dowej mu tego.
Wiktionary
charakterystyczny dla Pytii (kapłanki w świątyni Apollina w Delfach), a w przenośni także: niejasny, dwuznaczny, zagadkowy; pityjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. niejasny, niezrozumiały, dwuznaczny
Wiktionary
(1.1) Przybyłem do pytyjskiej wyroczni, aby dowiedzieć się, w jaki sposób mógłbym pomścić ojca.
(1.1) ''(…) znudziwszy sobie widocznie solidną pracę, chce ze swej strony przyczynić się do jeszcze większego podniecenia ciekawości i powraca do tonu pytyjskich sprawozdań znanych nam tak dobrze z pierwszych kroków szanownej Agencji na śliskim terenie sportowym.''
(1.1) Pani Terefren Laila nie gubi się w mętnych pytyjskich dwuznacznikach, ani nie straszy okropnościami.
Wiktionary
IPA: pɨˈtɨjsʲci, AS: pytyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. pytia ż., Pytia ż.
Wiktionary
(1.1) delficki, zagadkowy, dwuznaczny, wieloznaczny, niejednoznaczny, niejasny, nieokreślony, niewyraźny, niezrozumiały, wątpliwy; war. pityjski
Wiktionary
występowanie w moczu dużej ilości białych krwinek oraz bakterii, oznaczające zapalenie dróg moczowych; ropomocz
SJP.pl
1. kluska z tartych na surowo ziemniaków z dodatkiem mąki;
2. potocznie: tłuste, okrągłe dziecko;
3. potocznie: ktoś gruby, roztyty; pulpet;
4. w gwarze myśliwskiej: nos żubra i łosia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. okrągła kluska z surowych tartych ziemniaków i mąki ziemniaczanej, zwykle z farszem mięsnym;
(1.2) kulin. gw-pl|Poznań. kluska drożdżowa gotowana na parze, przypominająca kształtem i rozmiarem bułkę
(1.3) przen. pot. ktoś o okrągłym (pyzatym) obliczu
(1.4) łow. nos u łosi lub żubrów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɨza, AS: pyza
Wiktionary
przym. pyzaty
przysł. pyzato
Wiktionary
(1.1) kartacz, kluska śląska
(1.2) pampuch, pyza drożdżowa, klucha z łacha, klucha na lumpie, bułka na parze, kluska parowa, parzak
Wiktionary
stawać się pyzatym
SJP.pl
1. o policzkach: pulchny, okrągły;
2. o człowieku: mający okrągłą, pulchną twarz; pucołowaty, pucułowaty, okrągłolicy, krągłolicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) (o policzkach) okrągły, wydatny
(1.2) (o człowieku) mający okrągłe, wydatne policzki
Wiktionary
(1.2) Problem w tym, że zrobiłem się trochę pyzaty na twarzy.
Wiktionary
IPA: pɨˈzatɨ, AS: pyzaty
Wiktionary
rzecz. pyza ż.
Wiktionary
(1.1) okrągły, pulchny, wydatny
(1.2) pucołowaty
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kroić tępym nożem
Wiktionary
rzecz. pyzok mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Pyzdry
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pyzdr, związany z Pyzdrami
Wiktionary
(1.1) Do 1818 miasto było siedzibą powiatu pyzdrskiego.
Wiktionary
rzecz. Pyzdry lm. nmos., pyzdrzanin mos., pyzdrzanka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim;
Wiktionary
}|-
Pyzdry ( Peisern, Peysern, פייזערן) – miasto w środkowo-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, nad rzeką Wartą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pyzdry.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa konińskiego.
Wikipedia
(1.1) 6 czerwca 1346 roku król Kazimierz ogłosił w Pyzdrach statuty prawne dla Wielkopolski.
Wiktionary
rzecz. pyzdrzanin mos., pyzdrzanka ż.
przym. pyzdrski
Wiktionary
mieszkaniec Pyzdr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Pyzdr
(1.2) osoba pochodząca z Pyzdr, urodzona w Pyzdrach
Wiktionary
(1.1) Najwięcej pyzdrzan głosowało w godzinach przedpołudniowych.
Wiktionary
rzecz. Pyzdry lm nm.
:: fż. pyzdrzanka ż.
przym. pyzdrski
Wiktionary
mieszkanka Pyzdr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Pyzdr
(1.2) kobieta pochodząca z Pyzdr, urodzona w Pyzdrach
Wiktionary
(1.1) W kolejce ustawiło się kilka pyzdrzanek.
Wiktionary
rzecz. Pyzdry lm nm.
:: fm. pyzdrzanin mos.
przym. pyzdrski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. tępy nóż
Wiktionary
czas. pyzać ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: pyza
SJP.pl
potocznie: wydatne, okrągłe policzki
SJP.pl
Pyzy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Mońki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Agnieszki w Goniądzu.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Pyzówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Nowy Targ, w małej kotlinie podgórskiej w obszarze źródeł potoku Obroczna. Nad Pyzówką góruje niewysoki grzbiet górski Janiłówki i Trubacza. Na pograniczu Lasku oraz Pyzówki (ok. 2 km od centrum wsi) znajduje się przystanek kolejowy, posiadający regularne połączenia Regio do Krakowa i Zakopanego.
Wikipedia
drobniutkie ziarenka startych lub rozkruszonych ciał, unoszące się i osiadające na przedmiotach; kurz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu
(1.2) techn. substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych;
(1.3) astr. teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan ześle na twą ziemię zamiast deszczu – pył i piasek; będzie na ciebie padał z nieba, aż cię wyniszczy.
Wiktionary
IPA: pɨw, AS: pyu̯
Wiktionary
rzecz. pylnik m., pylica ż., pyleniec m., pyłkowina ż., pylenie n., zapylanie n., odpylanie n.
:: zdrobn. pyłek m., pyłeczek m.
czas. rozpylić, pylić ndk., zapylać ndk., zapylić dk., odpylać ndk., odpylić dk.
przym. pyłowy, pylnikowy
przysł. pyłowo
Wiktionary
(1.1) proch, kurz
Wiktionary
1. bardzo drobne nasiona, np. kwiatów;
2. drobina czegoś, np. pyłek kurzu;
3. zdrobnienie od: pył
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pył
(1.2) bardzo drobny pył
(1.3) bot. męskie gamety u roślin;
(1.4) inform. jeden ze wzorców projektowych;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ˈpɨwɛk, AS: pyu̯ek
Wiktionary
rzecz. pył m., pylenie n., pylnik m., zapylanie n., odpylanie n., pylica ż., pyleniec m., pyłkowina ż.
:: zdrobn. pyłeczek m.
czas. pylić, zapylać, zapylić, odpylać, odpylić, rozpylić
przym. pyłkowy, pyłowy, pylnikowy, bezpyłowy
przysł. pyłowo, bezpyłowo
Wiktionary
(1.3) pyłek kwiatowy • pyłek pszczeli
Wiktionary
wytwarzający dużo pyłku kwiatowego
SJP.pl
Pyłkowica (łac. "pollinosis") – choroba objawiająca się objawami ze strony układu oddechowego (np. astmą oskrzelową) lub pokarmowego związana z inhalacją pyłków przez osobę uczuloną.
Wikipedia
zlepiony w masę pyłek kwiatowy
SJP.pl
Pyłkowina (ang. "pollinium" (l.poj.), "pollinia" (l. mn.)) – ziarna pyłku zlepione w całość za pomocą substancji zwanej wisciną lub kitem pyłkowym. Substancja ta ma postać lepkich, elastycznych nici powstających z komórek jednowarstwowej tkanki wyścielającej woreczki pyłkowe. Pyłkowiny powstają w pręcikach kwiatów większości roślin storczykowatych ("Orchidaceae") i trojeściowatych ("Asclepiadoideae").
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) wchłaniający pył
Wiktionary
IPA: ˌpɨwɔˈxwɔ̃nːɨ, AS: pyu̯oχu̯õ•ny
Wiktionary
przyrząd badający zawartość pyłu w powietrzu; konimetr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) urządzenie do mierzenia stężenia pyłu w powietrzu
Wiktionary
odporny na przyleganie pyłu, kurzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. poligr. urządzenie do powielania dokumentów opracowane w Polsce i wykorzystywane w latach 70. XX w.
Wiktionary
skała osadowa utworzona w wyniku scementowania pyłu i mułu; łupek piaszczysty
SJP.pl
składający się z pyłu i gazu, np. powłoka pyłowo-gazowa
SJP.pl
składający się z pyłu, zawierający pył (np. burza pyłowa, pustynie pyłowe)
SJP.pl
drobniutkie ziarenka startych lub rozkruszonych ciał, unoszące się i osiadające na przedmiotach; kurz
SJP.pl
lawina ze świeżo spadłego, suchego, zmrożonego śniegu; lawina pyłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lawina pyłowa
Wiktionary
pyniuś, pysiaczek, pysiak, pynio, pyszczek, pysiek, pysiątko, pysio;
1. pieszczotliwie o twarzy, pysku;
2. pieszczotliwie o ukochanym
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = geogr. południowy zachód
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Bokserski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Polski Związek Działkowców
(1.2) = Powiatowy Zarząd Dróg
Wiktionary
skrót od: Polski Związek Esperantystów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Polski Związek Głuchych;
2. Polski Związek Golfa;
3. Polski Związek Gimnastyczny
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Gimnastyczny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) PZG ma swoją siedzibę w Warszawie.
Wiktionary
IPA: pɛ‿zɛdʲ‿ˈɟɛ, AS: pe‿zedʹ‿ǵe
Wiktionary
skrót od: Państwowy Zakład Higieny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Polski Związek Hokeja na Lodzie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polski Związek Hokeja na Lodzie;
Wiktionary
(1.1) PZHL ma swoją siedzibę w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿xa‿ˈɛl, AS: pe‿zet‿χa‿el
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = harc. Polowa Zbiórka Harcerzy Starszych
(1.2) = Polski Związek Hodowców Strusi
(1.3) = Polski Związek Hodowców Szynszyli
Wiktionary
(1.1) IV PZHS odbył się w 1985 r. na polach Grunwaldu.
(1.2) PZHS powstał w 1995 r.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿xa‿ˈɛs, AS: pe‿zet‿χa‿es
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Polski Związek Hokeja na Trawie;
Wiktionary
(1.1) PZHT ma swoją siedzibę w Poznaniu.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿xa‿ˈtɛ, AS: pe‿zet‿χa‿te
Wiktionary
[czytaj: pe-zet-KOL] skrót od: Polski Związek Kolarski
SJP.pl
[czytaj: pe-zet-KOSZ] skrót od: Polski Związek Koszykówki
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Koszykówki;
Wiktionary
(1.1) PZKosz został założony w 1957 roku.
Wiktionary
IPA: pɛ‿zɛt‿ˈkɔʃ, AS: pe‿zet‿koš
Wiktionary
[czytaj: pe-zet-el-A] skrót od: Polski Związek Lekkiej Atletyki
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polski Związek Lekkiej Atletyki;
Wiktionary
(1.1) PZLA podała minima na igrzyska olimpijskie.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿ɛl‿ˈa, AS: pe‿zet‿el‿a
Wiktionary
[czytaj: pe-zet-EM] skrót od: Polski Związek Motorowy; PZMot
SJP.pl
[czytaj: pe-zet-MOT] skrót od: Polski Związek Motorowy; PZM
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = sport. Puchar Zdobywców Pucharów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: pɛ‿zɛt‿ˈpɛ, AS: pe‿zet‿pe
Wiktionary
Polski Związek Piłki Nożnej, polska federacja piłkarska działająca od roku 1919
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Piłki Nożnej;
Wiktionary
(1.1) PZPN jest często krytykowany za niezrozumiałe decyzje.
(1.1) – PZPN jest ostatnim ortodoksyjnym bastionem komuny w Polsce.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿pɛ‿ˈɛ̃n, AS: pe‿zet‿pe‿ẽn
Wiktionary
[czytaj: pe-zet-pe-ER] skrót od: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza - partia komunistyczna działająca od roku 1948, powstała przez połączenie Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej; istniejąca do roku 1990
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub męskorzeczowy
(1.1) = hist. polit. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza;
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) = hist. sport. Polski Związek Piłki Ręcznej
Wiktionary
(1.1) Pierwszy sekretarz KC PZPR złożył gospodarską wizytę na Podlasiu.
(1.1) Napis „Precz z komuną!” na gmachu PZPR byłby prawdziwym policzkiem dla każdego działacza partyjnego.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿pɛ‿ˈːr, AS: pe‿zet‿p•‿er
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
przym. pezetpeerowski, pezetperowski, PZPR-owski
skr. Pezetpeer
Wiktionary
członek PZPR-u (Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej); pezetpeerowiec, pezetperowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR)
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetpeerowski, pezetperowski, PZPR-owski
Wiktionary
(1.1) pezetpeerowiec, pezetperowiec
Wiktionary
→ PZPR (Polska Zjednoczona Partia Robotnicza), np. PZPR-owski towarzysz, aparat PZPR-owski; pezetpeerowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. związany z PZPR (Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą), dotyczący PZPR, charakterystyczny dla PZPR
Wiktionary
rzecz. pezetpeeria ż., pezetpeerowiec mos., pezetperowiec mos., PZPR-owiec mos.
:: skr. PZPR ż./mrz.
przym. pezetperowski, pezetpeerowski
Wiktionary
(1.1) pezetperowski, pezetpeerowski
Wiktionary
Polski Związek Piłki Siatkowej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Piłki Siatkowej;
Wiktionary
(1.1) PZPS ma swoją siedzibę w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˌpɛ‿zɛt‿pɛ‿ˈːs, AS: pe‿zet‿p•‿es
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = sport. Polski Związek Snowboardu
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju niemęskoosobowego, liczba mnoga
(1.1) = hist. Państwowe Zakłady Tele- i Radiotechniczne;
Wiktionary
(1.1) Niemcy wysadzili budynki PZTiR w 1944 roku.
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju niemęskoosobowego, liczba mnoga
(1.1) = hist. Państwowe Zakłady Telefoniczne i Telegraficzne
Wiktionary
(1.1) W którym dokładnie roku powstały PZTiT?
Wiktionary
[czytaj: pe-zet-U] skrót od: Powszechny Zakład Ubezpieczeń - firma macierzysta jednostek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej PZU, działa od roku 1991 po przekształceniu z Państwowego Zakładu Ubezpieczeń
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = daw. Państwowy Zakład Ubezpieczeń
(1.2) = Powszechny Zakład Ubezpieczeń
Wiktionary
(1.1) Aha i zadzwoń do PZU po ajenta, niech przyjdzie i wyceni straty.
(1.2) Neon PZU z napisem „Z nami bezpieczniej” rzucał snop trupiego światła.
Wiktionary
IPA: pɛ‿zɛt‿ˈu, AS: pe‿zet‿u
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = wędk. Polski Związek Wędkarski
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = bibliot. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich
Wiktionary
Polski Związek Żeglarski, organizacja żeglarska działająca od roku 1924
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polski Związek Żeglarski;
Wiktionary
(1.1) PZŻ wyznacza reprezentację żeglarstwa polskiego na zawody międzynarodowe.
Wiktionary
IPA: pɛ‿zɛd‿ˈʒɛt, AS: pe‿zed‿žet
Wiktionary
1. element konstrukcyjny budowli w kształcie słupa wbijany lub formowany w gruncie;
2. słup do przywiązywania czegoś lub ogradzania terenu;
3. zaostrzony drewniany kół, na który wbijano dawniej skazańców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny;
Wiktionary
Périgord – kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lot i Garonna. Głównymi miastami Périgordu są Périgueux (historyczna stolica krainy) oraz Bergerac.
Périgord jest nizinną, silnie zalesioną krainą, położoną na zachód od Masywu Centralnego, poprzecinaną dolinami rzek Dordogne, Lot oraz innych dopływów Garonny.
Wikipedia
przym. perigordzki
Wiktionary
[czytaj: peTĘ albo peTEN] nazwisko, m.in. Philippe Pétain (1856-1951) - marszałek Francji
SJP.pl
[czytaj: peTĄK] gra towarzyska z elementami zręcznościowymi, rozgrywana za pomocą metalowych bul na płaskim, nietrawiastym terenie; petanque, petanka, bule
SJP.pl
Pétanque (wym. []) (petanka, gra w bule, gra w kule) – tradycyjna francuska gra towarzyska z elementami zręcznościowymi.
Popularna w szczególności w południowej Francji (Prowansja), ale uprawiana także w innych regionach Francji i w innych krajach europejskich (Belgia, Hiszpania, Włochy, Szwajcaria, Niemcy, Szwecja) i na świecie (Tunezja, Maroko, Wietnam, Tajlandia, Madagaskar, Kanada, Senegal). Rozgrywana jest jako sport nieolimpijski w ramach World Games.
Wikipedia
[czytaj: pelMEL] pel-mel;
1. coś bezładnie pomieszanego; mieszanina;
2. rozmowa na wszystkie tematy, o niczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mieszanka różnych rzeczy, chaos, zamęt
(1.2) zob. pele-mele.
przysłówek
(2.1) mieszając coś bezładnie
Wiktionary
Pêle-mêle (fr. "w nieładzie", "pospiesznie") – reguła prawa międzynarodowego dotycząca składania podpisów przez przedstawicieli państw na umowie międzynarodowej, zawieranej przez co najmniej trzy państwa. W odróżnieniu od powszechnie przyjętej zasady nakazującej składanie podpisów alfabetycznie, zastosowanie tej zasady pozwala pełnomocnikom stron umawiających się na złożenie podpisu w dowolnym miejscu pod tekstem danej umowy.
Wikipedia
(1.1) Ewentualnie pewna kompozycja dwóch czy więcej rodzajów formy, a nie niezaradna mieszanina, pêle-mêle, będące w związku z niezaradnością twórcy wobec otaczających go problemów (…)
(2.1) Za największy błąd uważam, że w dalszym ciągu łączy się pêle-mêle dzieje powszechne z dziejami polskiemi w obrębie tych samych rozdziałów (…) sic.
Wiktionary
rzecz. pele-mele n.
Wiktionary
(1.1) groch z kapustą, gmatwanina, pomieszanie z poplątaniem
(2.1) bez ładu i składu, chaotycznie
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) rozk. 2 os. lp. zob. poić.
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rozk. 2 os. lp. od chodzić
Wiktionary
gatunek sowy zawdzięczający swą nazwę wydawanym przez siebie charakterystycznym odgłosom, zbliżonym brzmieniem do słowa "pójdź", niewielki ptak zamieszkujący Europę Południową i Środkową, Azję Zachodnią i Afrykę Północną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa ptaków z rodzaju nazwa systematyczna|Athene|ref=tak., z rodziny puszczykowatych;
Wiktionary
picie dla bydła i innych zwierząt, np. koni, przyrządzane z wody i mąki lub otrąb, rzadziej siemienia lnianego, czasem z różnymi dodatkami, np. solą, chlebem, miodem; poidło
SJP.pl
Pójło – woda z różnymi dodatkami przeznaczona do pojenia zwierząt, szczególnie młodych np. cieląt lub źrebiąt.
Przyrządza się ją z dodatkiem mąki lub otrąb, rzadziej siemienia lnianego, czasem z innymi dodatkami, np. solą, chlebem, miodem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pójść.
Wiktionary
IPA: ˈpujɕt͡ɕɛ, AS: pui ̯śće
Wiktionary
czas. pójść
Wiktionary
1. udać się gdzieś
2. skierować się w jakąś stronę, idąc
3. rozpocząć naukę gdzieś lub na jakimś etapie
4. potocznie:
a) udać się
b) zostać wykorzystanym na coś
c) zgodzić się na coś
d) zepsuć się
e) zostać sprzedanym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. iść)
(1.1) pieszo udać się w jakąś stronę
(1.2) udać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności
(1.3) poruszając się pieszo opuścić jakieś miejsce
(1.4) zgodzić się i rozpocząć jakąś długotrwałą czynność
(1.5) wstąpić do jakiejś instytucji, organizacji
(1.6) pot. o maszynach, urządzeniach i instalacjach lub ich częściach: zepsuć się
(1.7) pot. potoczyć się, mieć określony przebieg
Wiktionary
(1.1) Włodek, to może ja już pójdę? Nie chciałabym przeszkadzać.
(1.2) Poszli zrobić zakupy, żebym mogła ugotować obiad.
(1.3) Na prywatce Janek strzelił focha i poszedł sobie.
(1.4) Pod naciskiem strajków rząd poszedł na dalekie ustępstwa.
(1.6) Podczas burzy poszła faza i musiałem podpiąć komputer w kuchni, a Internet w łazience.
(1.6) Podczas remontu poszła nam szyba w kuchni.
(1.7) Ustne egzaminy z hiszpańskiego poszły super.
Wiktionary
IPA: pujɕt͡ɕ, AS: pui ̯ść
Wiktionary
rzecz. pójście n.
czas. iść ndk.
Wiktionary
(1.1) podążyć
(1.3) wyjść
Wiktionary
spójnik znaczący tyle co: dopóki
SJP.pl
spójnik
(1.1) zob. dopóki.
Wiktionary
(1.1) Pozwól mi być z tobą tu / póki znów nie stanie w progu / białą stopą świt.
Wiktionary
IPA: ˈpuci, AS: puḱi
Wiktionary
(1.1) dopóki, tak długo jak
Wiktionary
przestarzale: wzmocniona partykuła "póki", używana w pytaniach, znacząca tyle co "jak długo"
SJP.pl
małe pole, kawałek pola; poletko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od pole
(1.2) włók. kraw. gładki lub wzorzysty, poprzeczny, wąski pasek stanowiący wypełnienie powierzchni wciąża pasa kontuszowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pole n., poletko n., polowanie n., zapolowanie n., upolowanie n., Polska ż., polskość ż., Polak m., Polka ż.
czas. polować ndk., zapolować dk., upolować dk.
przym. polowy, polny, poletkowy, pólkowy, polski
przysł. polowo
Wiktionary
(1.1) poletko
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pólkiem, dotyczący pólka
Wiktionary
rzecz. pólko n.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: pora
Wiktionary
Pór (również "Pur" lub "Por") – rzeka w południowo-wschodniej Polsce.
Wikipedia
spójnik o znaczeniu: dopóty, do tego czasu, dotąd
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. w wyrażeniu póty… aż… komunikuje, że część zdania przed „aż” jest ograniczona od strony przyszłości przez zdarzenie opisane po „aż”
(1.2) książk. w wyrażeniu póty… póki (dopóki) komunikuje, że część zdania przed „póki” („dopóki”) jest ograniczona przez zakończenie czynności opisanej po „póki” („dopóki”)
Wiktionary
(1.1) Wyruszyli wtedy na Azmeję i póty jej słońce białe promieniomiotami bombardowali i drażnili, aż zażegli w nim pożogę jądrową.
(1.2) Póty pracował, póki mu na to zdrowie pozwalało.
Wiktionary
IPA: ˈputɨ, AS: puty
Wiktionary
(1.1) do tego czasu, dopóty, dotąd
(1.2) do tego czasu, dopóty, dotąd
Wiktionary
połowa
SJP.pl
liczebnik ułamkowy
(1.1) jedna z dwóch równych części całości
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: poła
Wiktionary
(1.1) Potrzebuję pół szklanki cukru.
(1.1) Rozmowa trwała ponad pół godziny.
Wiktionary
IPA: puw, AS: puu̯
Wiktionary
rzecz. poła ż., połowinki nmos., połowa ż., połówka ż., połóweczka ż., połowica ż.
przym. połówkowy
przysł. wpół
licz. półtora, półtorej
temsłow. pół-
Wiktionary
(1.1) połowa, połówka; daw. połowica
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) …pierwszy człon wyrazów złożonych wnoszący znaczenie niecałkowitości lub połowiczności tego, co wyraża drugi człon złożenia
Wiktionary
licz. pół
zaim. pół
Wiktionary
osoba, której matka albo ojciec jest Amerykaninem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Beduinem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Cyganem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Eskimosem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Francuzem
SJP.pl
kobieta, której matka albo ojciec jest Francuzem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Meksykaninem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Mulatem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Murzynem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Niemcem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Polakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek, którego polskość budzi wątpliwości; połowiczny Polak
Wiktionary
(1.1) On mówi z takim śmiesznym akcentem, uważam go za pół-Polaka.
Wiktionary
IPA: puw‿ˈpɔlak, AS: puu̯‿polak
Wiktionary
rzecz. Polak mos., pół Polak, pół Polka
:: fż. pół-Polka
Wiktionary
kobieta, której matka albo ojciec jest Polakiem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Rosjaninem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Słowianinem
SJP.pl
osoba, której matka albo ojciec jest Żydem
SJP.pl
duża półka
SJP.pl
organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania alkoholi na aldehydy lub ketony; hemiacetal
SJP.pl
dotyczący atomu węgla w konfiguracjach stereoizomerycznych, przy którym znajdują się grupy hydroksylowe i alkoksylowe; hemiacetalowy
SJP.pl
niepełny akord, współbrzmienie dwóch dźwięków o różnej wysokości i nazwie, najczęściej w obrębie jednej gamy, stanowiące przejściówkę pomiędzy pełnymi akordami
SJP.pl
rzeźba lub obraz przedstawiający połowę nagiej postaci ludzkiej
SJP.pl
osoba czytająca, ale nie umiejąca pisać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek dorosły, który słabo czyta i pisze
(1.2) osoba, która umie czytać, ale nie potrafi pisać
(1.3) pogard. nieuk, ignorant
Wiktionary
(1.3) Osoby, które czerpią wiedzę o świecie wyłącznie z telewizji, mimo woli stają się półanalfabetami.
Wiktionary
IPA: ˌpuwãnalfaˈbɛta, AS: puu̯ãnalfabeta
Wiktionary
rzecz. półanalfabetyzm m.
:: fż. półanalfabetka ż.
Wiktionary
(1.2) niepiśmienny, niegramotny
(1.3) ciemniak, laik, niekumaty, nieczytaty i niepisaty, profan
Wiktionary
kobieta czytająca, ale nie umiejąca pisać
SJP.pl
koń półkrwi arabskiej
SJP.pl
składający się z połowy arkusza, wydrukowany na połowie arkusza itp.
SJP.pl
zamożny szlachcic, starego rodu; prawie arystokrata
SJP.pl
urządzenie, którego działanie jest częściowo zautomatyzowane
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób półautomatyczny
Wiktionary
przym. półautomatyczny
Wiktionary
częściowo zautomatyzowany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) częściowo samoczynny
Wiktionary
(1.1) Stosowane w późniejszych czasach rozwiązania były w praktyce skrzyniami półautomatycznymi.
Wiktionary
przysł. półautomatycznie
Wiktionary
wprowadzenie środków technicznych w celu ograniczenia udziału człowieka w niektórych czynnościach przy produkcji, transporcie itp.; robotyzacja, mechanizacja
SJP.pl
w połowie autonomiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rzad. daw. (z poezji Bolesława Leśmiana) kobieta podstarzała
Wiktionary
(1.1) Słownik Warszawski zna tylko jeden przykład zgodny z leśmianowskim użyciem wyrazu: „Owo śliczne dziewczę i hoże staje się dużym półbabkiem i zwiędłym kwiatem".
(1.1) Sprzęg, usił, strwon, paskuda, postronić, dodajmy — półbabek, wszystko to słowa niespotykane w codziennej polszczyźnie. Ale jakiego pochodzenia? Nie próbujmy zgadywać. Bajdała i Dusiołek niechaj będą ostrzeżeniem.
Wiktionary
bułka o wielkości połowy bagietki
SJP.pl
Półbajt ( half-byte) a. tetrada ( tetrade) a. "nibble" ( nibble, nybble, nyble) – połowa bajtu. W polskiej literaturze nazwy angielskie są równie często używane jak polskie.
Przy najczęściej spotykanym bajcie ośmiobitowym (oktecie) półbajt ma długość 4 bitów, czyli może przybierać jedną z 16 różnych wartości. Pozwala to na zapisanie pojedynczej cyfry z szesnastkowego systemu liczbowego, co przedstawia poniższa tabela.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek półdziki, nie całkiem ucywilizowany
Wiktionary
(1.1) (…) Grecy, przychodzący z ówczesnej niekwestionowanej stolicy kultury i sztuki – Konstantynopola – widzieli we Frankach półbarbarzyńców.
Wiktionary
przym. półbarbarzyński
Wiktionary
(1.1) półdzikus
Wiktionary
naczynie o pojemności połowy beczki (jednostki miary ciał sypkich i płynów)
SJP.pl
naczynie o pojemności połowy beczki (jednostki miary ciał sypkich i płynów)
SJP.pl
szybki krok, prawie bieg
SJP.pl
płótno półbielone - płótno poddane częściowemu, niecałkowitemu odbarwieniu, bieleniu
SJP.pl
człowiek uwielbiany, prawie będący przedmiotem kultu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. syn jednego z rodziców z innego związku
(1.2) hist. sługa Zakonu krzyżackiego, zatrudniony w administracji lub gospodarce krzyżackiej bądź świecki dobrodziej tego zakonu
(1.3) daw. gw-pl|Pomorze. kuzyn
Wiktionary
Pó
Wikipedia
IPA: ˈpuwbrat, AS: puu̯brat
Wiktionary
(1.1) brat przyrodni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) buty z charakterystycznymi ażurowymi perforacjami i rozetowym zdobieniem na nosku
Wiktionary
(1.1) Półbrogsy mają ząbkowania wzdłuż tych krawędzi, które ozdobione są dziurkowaniem, wybity medalion na nakładanym nosku, ale bez skrzydełek.
Wiktionary
rzecz. brogsy nmos., ćwierćbrogsy nmos.
Wiktionary
jednostka wojskowa stanowiąca połowę brygady
SJP.pl
Półbrygada – oddział wojskowy będący odpowiednikiem dawnego pułku piechoty, wprowadzony we Francji uchwałą Konwentu z 1793 r. Stanowił połączenie jednego batalionu starej armii królewskiej z dwoma ochotniczymi batalionami nowych formacji rewolucyjnych. 24 września 1803 r. przywrócono półbrygadom nazwę pułków.
Wikipedia
wąski pas tkaniny wszywany w różne części ubioru; bryt, klin, godet
SJP.pl
zdrobnienie od: półbut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od półbut
Wiktionary
rzecz. półbut m.
Wiktionary
but bez cholewki, zwykle sznurowany z przodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. pełny but z cholewką tylko do kostki;
Wiktionary
(1.1) Yngve miał na sobie ładną niebieską kurtkę, dżinsy, półbuty i machał do mnie.
Wiktionary
IPA: ˈpuwbut, AS: puu̯but
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. półbucik m.
Wiktionary
but bez cholewki, zwykle sznurowany z przodu
SJP.pl
Półbuty – rodzaj butów, w których nie występują cholewki (bądź sięgają maksymalnie do kostek). Mogą być sznurowane lub wsuwane. Najczęściej na polskim rynku występują:
Na ziemiach polskich półbuty występują już w średniowieczu.
Obecnie na polskim rynku obuwniczym mianem "pantofle" określa się elegancki rodzaj półbutów (tak damskich jak i męskich) o niskiej cholewce (poniżej kostki) lub bez, z obcasem lub bez obcasa.
Wikipedia
w mitologii greckiej: potomek bogów z ich związków ze śmiertelnikami; heros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mit. syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika
Wiktionary
Półbóg – postać obdarzona szczególnymi mocami, zrodzona ze związku bogów z istotami niższymi (w tym także z ludźmi – p. herosi) lub poprzez innego rodzaju ingerencję boską.
Wikipedia
IPA: ˈpuwbuk, AS: puu̯buk
Wiktionary
dawniej: wydzielona część lasu, na której znajdowało się 30 barci
SJP.pl
łódź sportowa ze sterem poruszana za pomocą czterech długich wioseł
SJP.pl
mający długość połowy cala, wynoszący pół cala
SJP.pl
mający długość połowy centymetra (pięciu milimetrów), wynoszący pół centymetra (pięć milimetrów); pięciomilimetrowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półchromatyczne
Wiktionary
przym. półchromatyczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półcielesne
Wiktionary
przym. półcielesny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półciemne
Wiktionary
przym. półciemny
Wiktionary
prawie ciemny; mroczny
SJP.pl
częściowo zacieniony, oświetlony przez słońce kilka godzin na dobę
SJP.pl
rzadko: trochę cierpki, złośliwy, zgryźliwy
SJP.pl
1. obszar, gdzie światło dociera tylko częściowo;
2. słaby, niepełny cień;
3. przyciemnione, niepełne światło na obrazie, uzyskane za pomocą odpowiednio dobranych farb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półciągłe
Wiktionary
przym. półciągły
Wiktionary
samochód półciężarowy - samochód mający cechy ciężarówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki samochód dostawczy
(1.2) mała ciężarówka
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna wywoził pocięte już drewno półciężarówką, a policjantów próbował przekonać, że ma na to pozwolenie.
Wiktionary
(1.1) dostawczak, pikap, pick-up, furgonetka
Wiktionary
zasłona otaczająca część sceny, pozwalająca uzyskać efekt głębi scenicznej; horyzont sceniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półcywilne; cecha tych, którzy są półcywilni
Wiktionary
przym. półcywilny
Wiktionary
rzadko: trochę, częściowo czarny
SJP.pl
Półczno (kaszub. "Pôłczno" lub też "Półczno", "Pôłczëno", niem. "Polschen") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Leży na Pojezierzu Bytowskim, przy drodze krajowej nr 20 Stargard - Szczecinek - Gdynia, nad jeziorem Glinowskim oraz owalnymi jeziorami Półczenko i Dyk, położonymi po obu stronach szosy.
Wikipedia
czuwać niezupełnie, w mniejszym stopniu
SJP.pl
czuwać niezupełnie, w mniejszym stopniu
SJP.pl
liczebnik ułamkowy
(1.1) przest. trzy i pół
Wiktionary
w mitologii i fantastyce: istota będąca w połowie człowiekiem
SJP.pl
bardzo tanio, za połowę ceny; wpółdarmo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półdemokratyczne; cecha tych, którzy są półdemokratyczni
Wiktionary
przym. półdemokratyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przen. niespokojne, rozrabiające dziecko
Wiktionary
(1.1) To zapewne te półdiablęta z 2 „a” zatkały ci zamek w drzwiach.
Wiktionary
rzecz. diabeł mos./mzw., diablę n.
Wiktionary
(1.1) ananas, andrus, diabełek, gagatek, gałgan, hultaj, huncwot, łobuz, łobuziak, nicpoń, psotnik, urwipołeć, urwis, urwisz, ziółko; reg. śl. łabisz
Wiktionary
trwający pół dnia
SJP.pl
pół dnia pracy zarobkowej; połowa dniówki
SJP.pl
film oparty na faktach, częściowo lub całkowicie inscenizowany; dokument fabularyzowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący pół dolara, mający wartość pół dolara
Wiktionary
IPA: ˌpuwdɔlaˈrɔvɨ, AS: puu̯dolarovy
Wiktionary
rzecz. półdolarówka
Wiktionary
(1.1) pięćdziesięciocentowy
Wiktionary
moneta o wartości pół dolara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) moneta o nominale pół dolara
Wiktionary
IPA: ˌpuwdɔlaˈrufka, AS: puu̯dolarufka
Wiktionary
przym. półdolarowy
Wiktionary
(1.1) pięćdziesięciocentówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półdorosłe; cecha tych, którzy są półdorośli
Wiktionary
przym. półdorosły
Wiktionary
jedna z wąskich drabin tworzących bok wozu; wóz z takimi drabinami
SJP.pl
częściowo wyrażający drwinę; półkpiący
SJP.pl
rzadko: półdrzemka
SJP.pl
lekko drzemać; wpółdrzemać
SJP.pl
potocznie: pośladek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. pośladek
Wiktionary
system umożliwiający w danym momencie transmitowanie informacji tylko w jednym kierunku w kanale komunikacyjnym
SJP.pl
dawniej: jedenaście i pół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półdziecinne; cecha tych, którzy są półdziecinni
Wiktionary
przym. półdziecinny
rzecz. półdziecięcość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półdziecięce, takie jak u dziecka
Wiktionary
rzecz. półdziecko n., półdziecinność ż.
przym. półdziecięcy, półdziecinny
Wiktionary
dawniej: dziewięć i pół
SJP.pl
żartobliwie, ironicznie: dziewczyna o wątpliwym dziewictwie
SJP.pl
żartobliwie, ironicznie: wątpliwe dziewictwo; panieństwo półdziewicy
SJP.pl
dawniej: osiem i pół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półdzikie; cecha tych, którzy są półdzicy
Wiktionary
przym. półdziki
Wiktionary
rodzaj ryb akwariowych z rzędu belonokształtnych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pośredni pomiędzy długim a krótkim
Wiktionary
(1.1) Miał półdługie złote włosy, olśniewający uśmiech i promienne szafirowe oczy.
Wiktionary
o kocie: mający włosy średniej długości
SJP.pl
zdrobnienie od: półka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: półka
(1.2) mała półka
Wiktionary
IPA: puˈwɛt͡ʃka, AS: puu̯ečka
Wiktionary
rzecz. półka ż., półkownik m.
przym. półkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półelastyczne
Wiktionary
przym. półelastyczny
Wiktionary
częściowo zasilany lub napędzany energią elektryczną
SJP.pl
potomek elfa i człowieka, występujący w mitologii nordyckiej oraz literaturze i grach fantasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) fant. potomek przedstawicieli rasy elfów i ludzi;
Wiktionary
Półelf – potomek elfa i człowieka, występujący w mitologii nordyckiej oraz literaturze i grach fantasy.
Wikipedia
(1.1) Ten czarniawy półelf to Civril, zbój i zawodowy morderca.
Wiktionary
IPA: puwɛlf, AS: puu̯elf
Wiktionary
rzecz. elf m.
:: fż. półelfka ż.
przym. półelfi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półeliptyczne
Wiktionary
przym. półeliptyczny
Wiktionary
terytorium częściowo otoczone przez inne państwo, ale mające dostęp do morza lub własną granicę
SJP.pl
zawierający elementy epickie, częściowo epicki
SJP.pl
1. połowa etapu;
2. miejsce postoju
SJP.pl
osoba zatrudniona na pół etatu
SJP.pl
potocznie: osoba pracująca na pół etatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półetatowe; cecha tych, którzy są półetatowi
Wiktionary
przym. półetatowy
Wiktionary
produkt otrzymywany na jakimś etapie produkcji, przeznaczony do dalszego przetwarzania wykorzystania przy składaniu całości; półprodukt, półwyrób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) produkt któregoś etapu produkcji przeznaczony do dalszej obróbki
Wiktionary
(1.1) W tej hali powstają kolejne półfabrykaty.
Wiktionary
rzecz. fabrykat mrz., fabryka ż.
Wiktionary
(1.1) półprodukt
Wiktionary
potocznie: półfalowa antena odbiorcza
SJP.pl
dawne, lekkie działo o długiej lufie i kalibrze mniejszym od falkonu; falkonet
SJP.pl
płytka półfalowa - płytka zmieniająca polaryzację światła; półfalówka
SJP.pl
płytka zmieniająca polaryzację światła; płytka półfalowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półfantastyczne
Wiktionary
przym. półfantastyczny
Wiktionary
mający cechy fantastyczne, nierealny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półfeudalne
Wiktionary
przym. półfeudalny
Wiktionary
rzadko: trochę, częściowo filuterny; wpółfiluterny
SJP.pl
osoba uczestnicząca w półfinałach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik półfinału w zawodach sportowych lub konkursie
Wiktionary
(1.1) W 2000 roku klub został półfinalistą Ligi Mistrzów.
(1.1) Nie wszyscy półfinaliści wykonywali piosenki a capella.
Wiktionary
rzecz. półfinał mrz.
:: fż. półfinalistka ż.
przym. półfinałowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zawodniczka, która awansowała do półfinału; uczestniczka półfinału
Wiktionary
(1.1) Spośród nastolatek w gronie półfinalistek znalazła się nowotarżanka […].
Wiktionary
rzecz. półfinał mrz.
:: mos. półfinalista mos.
przym. półfinałowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale
Wiktionary
(1.1) Jesienią walczył w niemieckiej lidze w zespole z Aalen, który dotarł aż do półfinałów.
Wiktionary
rzecz. półfinalista mos., półfinalistka ż.
przym. półfinałowy
Wiktionary
→ półfinał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z półfinałem; odbywający się wramach półfinału
Wiktionary
(1.1) Azerki będą półfinałowymi rywalkami Polek.
Wiktionary
rzecz. półfinał mrz., półfinalista mos., półfinalistka ż.
przym. finałowy
Wiktionary
Poligrafia. Drobny materiał justunkowy o grubości połowy stopnia pisma.
SJP.pl
Półfiret – justunek drobny stosowany w typografii (w zecerstwie i DTP).
W zecerstwie jego stopień jest równy stopniowi pisma, a szerokość połowie stopnia tego pisma.
W typografii cyfrowej półfiret ma numer unikodowy U+2002 EN SPACE.
Wikipedia
wielościan półforemny - wielościan, którego wszystkie ściany są wielokątami foremnymi, ale nie wszystkie mają tę samą liczbę boków
SJP.pl
o ubiorze: pośredni między formalnym a nieformalnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. zrobiony z ciasta półfrancuskiego
Wiktionary
1. mający wartość połowy funta;
2. ważący pół funta
SJP.pl
okazjonalnie: małe zaangażowanie, rzadki udział w jakichś wydarzeniach
SJP.pl
ptak, którego pisklęta po wykluciu są przez krótki czas pod opieką rodziców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. połowa godziny, trzydzieści minut
Wiktionary
zdrobnienie od: półgodzina
SJP.pl
trwający pół godziny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający pół godziny
Wiktionary
(1.1) trzydziestominutowy
Wiktionary
1. wkładany przez głowę sweter z przylegającym kołnierzem sięgającym do połowy szyi;
2. kołnierz sięgający do połowy szyi i przylegający do niej
SJP.pl
zdrobnienie od: półgolf
SJP.pl
biustonosz z przedłużonym stanem przypominający gorset
SJP.pl
Półgorset – współcześnie rodzaj bielizny damskiej przykrywającej i podtrzymującej piersi będący formą pośrednią pomiędzy typowym biustonoszem a gorsetem lub basque.
Półgorset wyglądem zbliżony jest do biustonosza z przedłużonym stanem (linią obwodu) do pasa lub nieco mniej. Półgorset nie zakrywa podbrzusza i nie modeluje sylwetki tak jak typowy gorset (nie pozwala ukryć tzw. "brzuszka"). Półgorset często jest wyposażony w paski do pończoch, spełnia tym samym funkcję pasa do pończoch.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półgorzke
Wiktionary
przym. półgorzky
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półgotowe
Wiktionary
przym. półgotowy
Wiktionary
skąpo ubrany, prawie goły; półnagi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) częściowo nagi
Wiktionary
Półgrosz – srebrna moneta bita w Polsce, na Litwie i na Śląsku od XIV do XVI w. (równa ½ grosza), wprowadzona przez Władysława Jagiełłę w wyniku cyklu reform z lat 1393–1398.
Początki półgrosza związane są z wenecką monetą "mezzanino" powstałą w pierwszej połowie XIV w. do handlu z Zachodem. Wymyślono ją tak, aby przez odpowiednią wielkość, nie mogła być zagrożona obrzynaniem.
Wikipedia
moneta o wartości połowy grosza, używana w Polsce od XVI wieku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poligr. pośredni między grubym i cienkim
Wiktionary
IPA: puwˈɡrubɨ, AS: puu̯gruby
Wiktionary
rzecz. półgrubość ż., niepółgrubość ż.
przym. niepółgruby
przysł. półgrubo, niepółgrubo
Wiktionary
(1.1) tłusty
Wiktionary
Półgrupa – grupoid, w którym działanie jest łączne, czyli zbiór formula_1 z określonym na nim działaniem dwuargumentowym formula_2 w którym dla wszelkich elementów formula_3 zachodzi:
Wikipedia
słaby, niegłośny gwar
SJP.pl
stylizowana na gwarę odmiana języka ogólnego
SJP.pl
dawniej: warga
SJP.pl
1. ledwie otwierając usta;
2. nie w pełni otwarcie
SJP.pl
staropolska potrawa z gęsi
SJP.pl
Pó
Wikipedia
trochę, częściowo gęsty
SJP.pl
1. przyciszony głos;
2. dawniej: pół głosu przy głosowaniu
SJP.pl
1. przyciszony głos;
2. dawniej: pół głosu przy głosowaniu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) o mówieniu niegłośno, przyciszonym głosem
Wiktionary
IPA: puwˈɡwɔsɛ̃m, AS: puu̯gu̯osẽm
Wiktionary
rzecz. półgłos m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półgłośne
Wiktionary
przym. półgłośny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pejor. obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny albo mówienia o kimś z dezaprobatą
Wiktionary
(1.1) Jakiś półgłupek zaparkował swój samochód pod samymi drzwiami.
Wiktionary
rzecz. głupek mos.
Wiktionary
człowiek niespełna rozumu; głupiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. depr. ktoś mało rozgarnięty
Wiktionary
(1.1) Ty półgłówku, mówiłem ci, żebyś niczego tu nie dotykał!
Wiktionary
(1.1) baran, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przychlast, przygłup, przygłupek
Wiktionary
potocznie: niezbyt mądry; przygłupi, głupawy, głupkowaty
SJP.pl
historyczna broń palna
SJP.pl
Półhak – pomniejszona i lżejsza forma hakownicy używana jako broń ręczna w XV w. Europie. Później nazwą tą określano potocznie ogół broni krótkiej, przede wszystkim wczesne formy pistoletów.
Wikipedia
część bielizny damskiej, rodzaj spódniczki noszonej pod suknią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element kobiecej bielizny, mający formę spódniczki noszonej pod właściwą spódnicą
Wiktionary
a) będący wielkości połowy hektara;
b) posiadający pół hektara ziemi (np. rolnik półhektarowy)
SJP.pl
środowiskowo: sprzedaż lub kupno większych ilości towaru po cenach trochę niższych niż detaliczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półhurtowe
Wiktionary
przym. półhurtowy
Wiktionary
idiota, półinteligent
SJP.pl
określający przybliżoną ilość lub nasilenie czegoś zamiast dokładnej wartości liczbowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. numizm. złota moneta w Rosji carskiej wartości 5-7,5 rubla, pół imperiała
Wiktionary
rzecz. imperiał mrz.
Wiktionary
lekceważąco: człowiek niedokształcony, nie mający istotnych cech inteligenta, ale uważający się za niego
SJP.pl
lekceważąco: kobieta niedokształcona, nie mająca istotnych cech inteligentki, ale uważająca się za nią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półintensywne
Wiktionary
przym. półintensywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. psi mieszaniec w połowie z jamnikiem
Wiktionary
(1.1) Polaków było tu dużo na studjach, ale moja paczka składała się z 13 obiecujących młodzieńców, plus jeden małoobiecujący pies, półjamnik, imieniem Kajtuś.
Wiktionary
stan niepełnej świadomości, niezupełna przytomność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półjawne; cecha tych, którzy są półjawni
Wiktionary
przym. półjawny
Wiktionary
1. deska do układania na niej książek, ubrań, zabawek itp.
2. wąskie wgłębienie wzdłuż skały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
(1.2) stojący mebel złożony z półek (1.1)
(1.3) część skały podobna do półki (1.1)
(1.4) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. ósemka (jednostka miary)
Wiktionary
Półka – pozioma płaszczyzna umieszczona w szafie, przymocowana do ściany lub pod stołem czy stolikiem przeznaczona do układania na niej różnego rodzaju przedmiotów takich jak książki, naczynia, czy ubrania.
Wikipedia
(1.1) Na półce stoją książki.
(1.3) Przez dwie doby alpiniści nie mogli zejść z półki.
Wiktionary
IPA: ˈpuwka, AS: puu̯ka
Wiktionary
rzecz. półkownik m.
:: zdrobn. półeczka ż.
przym. półkowy
Wiktionary
tapczan chowany w regale; półkotapczan
SJP.pl
kabina bez drzwi osłaniająca np. publiczne telefony; budka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) telekom. zob. półkabina telefoniczna.
Wiktionary
(1.1) Zamiast stojących starych budek telefonicznych pod budynkiem poczty zainstalowano nowocześniejsze półkabiny.
Wiktionary
w muzyce: zakończenie frazy muzycznej na innym akordzie niż tonice, np. dominancie
SJP.pl
Półkanton – dziś już nieoficjalne, ale stosowane określenie sześciu szwajcarskich kantonów, które mają tylko po jednym przedstawicielu w małej izbie parlamentu federalnego ("Ständerat"), podczas gdy inne kantony mają po dwóch, w dodatku przy podliczaniu głosów kantonów ("Ständemehr") ich głos liczy się jak głos połowy „zwykłego” kantonu. W języku prawniczym określa się je jako "kantony z połową siły głosu".
Wikipedia
rodzaj kapelusza z rondem sięgającym do połowy obwodu główki
SJP.pl
1. ważący pół kilograma;
2. przeznaczony na pół kilograma czegoś
SJP.pl
mający długość pół kilometra
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wielkość połowy kilometra
Wiktionary
(1.1) Obok nowej, prawie półkilometrowej drogi powstaną: ścieżka rowerowa, chodniki, pasy zieleni, zjazdy, zatoki autobusowe, kanalizacja deszczowa oraz oświetlenie uliczne.
Wiktionary
IPA: ˌpuwʲcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: puu̯ʹḱilõmetrovy
Wiktionary
potocznie: półkilogramowy
SJP.pl
trasa wyścigu kolarskiego o długości około połowy wyścigu klasycznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) częściowo koczowniczy, częściowo osiadły
Wiktionary
rodzaj paliwa uzyskiwanego w procesie wytlewania węgli lub torfów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bezdymne paliwo powstałe w procesie wytlewania węgli lub torfów w temperaturze 450-600°C
Wiktionary
IPA: ˈpuwkɔks, AS: puu̯koks
Wiktionary
przym. półkoksowy
Wiktionary
(1.1) koks niskotemperaturowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od: półkoks
Wiktionary
(1.1) Około 60 proc. eksportu to węgiel energetyczny, reszta – koksowy i półkoksowy.
Wiktionary
IPA: ˌpuwkɔˈksɔvɨ, AS: puu̯koksovy
Wiktionary
rzecz. półkoks m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geom. półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;
(1.2) geom. połowa koła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W rzucie poziomym ryzalit może mieć kształt prostokąta lub półkola.
Wiktionary
rzecz. półkolistość ż.
przym. półkolisty
przysł. półkolisto, półkoliście
Wiktionary
tworząc półkole, półkoliście, półokrągło
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w kształcie półkola
Wiktionary
(1.1) Ciri szła ku niemu, otaczając go półkolem.
Wiktionary
przym. półkolisty
Wiktionary
(1.1) półkoliście, półkolisto; war. w półkole
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półkoliste, mające kształt półkola
Wiktionary
rzecz. półkole n.
przym. półkolisty
przysł. półkoliście
Wiktionary
mający kształt półkola; półokrągły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geom. o kształcie lub przekroju półkola
Wiktionary
rzecz. półkole n., półkolistość ż.
przysł. półkolem, półkolisto, półkoliście
Wiktionary
(1.1) półokrągły
Wiktionary
układ częściowo koloidalny; semikoloid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma zespołowego wypoczynku dla dzieci w miejscu ich zamieszkania, organizowana w czasie wakacji
(1.2) geogr. polit. kolonia jakiegoś państwa z częściowo zachowaną autonomicznością
Wiktionary
przym. półkolonialny, półkolonijny, kolonialny, kolonijny
Wiktionary
→ półkolonia; półkolonialny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z półkolonią (półkoloniami), dotyczący półkolonii
Wiktionary
rzecz. kolonistka ż., kolonista mos., kolonie nmos., półkolonia ż., półkolonie nmos.
przym. półkolonialny, kolonijny
Wiktionary
zdrobnienie od: półkolumna
SJP.pl
Półkolumna – element architektoniczny – kolumna uwięzła. Kolumna, która wystaje połową lub ¾ grubości z lica muru. Częściej występowała w budynkach rzymskich niż greckich.
Forma półkolumny (kapitel, trzon, baza) jest kształtowana zgodnie ze stylem epoki. W narożniku umieszczana bywa w różny sposób: jedna półkolumna na dwusiecznej narożnika, po jednym elemencie na każdej z dwóch ścian lub kształtowano filar.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półkomfortowe
Wiktionary
przym. półkomfortowy
rzecz. komfort mrz.
Wiktionary
odznaczający się niepełnym komfortem, średnią wygodą, kilkoma udogodnieniami
SJP.pl
statek do przewozu drobnicy i kontenerów; semikontenerowiec, półpojemnikowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. statek do przewozu towaru zarówno w kontenerach, jak i w postaci tradycyjnej (drobnicy)
Wiktionary
IPA: ˌpuwkɔ̃ntɛ̃nɛˈrɔvʲjɛt͡s, AS: puu̯kõntẽnerovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) półpojemnikowiec, semikontenerowiec
Wiktionary
Pó
Wikipedia
rząd wymarłych ssaków kopytnych o niedostatecznie wykształconych kopytach; podkopytne
SJP.pl
o cechach półkopytnych (rząd ssaków)
SJP.pl
element ula wielkości połowy korpusu, służący jako dodatkowa miodnia lub do poszerzenia gniazda; nadstawka
SJP.pl
środek kortu, połowa kortu
SJP.pl
dawna miara objętości materiałów sypkich (około 60 litrów) albo miara masy (około 50 kilogramów); cetnar, pół metra, pół kwintala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. roln. narzędzie do koszenia traw i żęcia zbóż, używane od wczesnego średniowiecza
Wiktionary
czas. kosić ndk.
Wiktionary
jedna z dwóch części kosza wiklinowego wyściełających ścianę szczytową, dno i boki wozu
SJP.pl
1. sztywny gors z kołnierzykiem, wkładany na koszulę;
2. krótka koszulka męska bez rękawów, noszona pod koszulą; półkoszulka
SJP.pl
1. sztywny gors z kołnierzem wkładany na koszulę;
2. podkoszulek
SJP.pl
tapczan chowany w regale; półka-tapczan
SJP.pl
Półkotapczan – mebel rozpowszechniony w Polsce głównie w latach 70. i 80. XX wieku. Przypominał budową modele meblościanek. Nie był podzielony na segmenty jak meblościanka i był zazwyczaj od niej niższy. W dolnej części półkotapczanu znajdował tapczan, który chował się w specjalnej skrzyni. Na niej znajdowały się (w zależności od modelu) szafki, półki lub gabloty. W niektórych wersjach półkotapczan jest wyposażony w półkę, rozkładaną po złożeniu tapczana, spełniającą rolę biurka, np. do pisania.
Wikipedia
potocznie: film zatrzymany przez cenzurę, niedopuszczony do rozpowszechniania z powodów politycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. w czasach PRL-u: film wstrzymany przez polityczną cenzurę i odłożony na półkę;
Wiktionary
Półkownik – film, którego rozpowszechnianie w czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej zostało uniemożliwione przez cenzurę prewencyjną w PRL. Nazwa jest satyrycznym neologizmem, pochodzącym od sposobu przechowywania na półkach magazynowych rolek z taśmami filmowymi. Określenie to dotyczy zarówno filmów fabularnych, jak i filmów dokumentalnych.
Wikipedia
(1.1) Jednym z półkowników był film „Przesłuchanie”.
Wiktionary
IPA: puwˈkɔvʲɲik, AS: puu̯kovʹńik
Wiktionary
rzecz. półeczka ż., półka ż.
Wiktionary
→ półka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z półką, dotyczący półki
Wiktionary
rzecz. półeczka ż., półka ż.
Wiktionary
w mitologii greckiej: koń z torsem i głową człowieka; centaur
SJP.pl
krótki kożuch z rękawami lub bez; półkożuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kożuch nietypowo krótszy
Wiktionary
(1.1) Dryblas nie miał na sobie półkożuszka ani dżinsów, ani kurteczki odsłaniającej okolice nerek.
Wiktionary
częściowo wyrażający kpinę; półdrwiący
SJP.pl
w matematyce: zbiór z operacją dwuargumentową, przemienną, łączną i idempotentną
SJP.pl
bardzo mały krok, niewielkie posunięcie
SJP.pl
niepełny rozkrok
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z ciasta półkruchego
Wiktionary
Półkrytek – dwukonny pojazd z budą nad tylnym nadwoziem. Popularny w Polsce w XVII i XVIII wieku.
Wikipedia
kryty do połowy, częściowo kryty
SJP.pl
Półkrzew, podkrzew (łac. "suffrutex") – rośliny mające charakter przejściowy między krzewami a roślinami zielnymi. Tylko dolna część ich pędu jest zdrewniała, podczas gdy górna pozostaje zielna. Wraz z końcem okresu wegetacyjnego zamierają tylko części zielne. W klasyfikacji Raunkiæra półkrzewy zaliczane są do chamefitów. Ich wysokość zazwyczaj nie przekracza 1 m.
Wikipedia
słaby, przyciszony krzyk
SJP.pl
potocznie: haft półkrzyżykowy
SJP.pl
połowa krążka lub przedmiot mający taki kształt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy
(1.2) przen. symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
(1.3) jedna z pozycji (asan) w jodze z podparciem na jednej nodze i ręce
Wiktionary
Półksiężyc – symbol w kształcie sierpa Księżyca. Symbol islamu od XIX wieku. Stosowany również w kulturze europejskiej.
Wikipedia
(1.2) Na niebieskiej tarczy herbu znajdował się żółty półksiężyc i gwiazda.
Wiktionary
IPA: puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s, AS: puu̯ʹḱśẽũ̯žyc
Wiktionary
rzecz. półksiężycowatość ż.
przym. półksiężycowy, półksiężycowaty
Wiktionary
(1.1) sierp księżyca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półksiężycowate
Wiktionary
rzecz. półksiężyc m., półksiężycowość
przym. półksiężycowaty, półksiężycowy
Wiktionary
przypominający kształtem półksiężyc, podobny do półksiężyca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt podobny do półksiężyca
Wiktionary
(1.1) Najczęściej spotykanym rodzajem błony dziewiczej są błony półksiężycowate o rozmaitej szerokości.
Wiktionary
rzecz. półksiężyc m., półksiężycowatość ż.
Wiktionary
beczka służąca głównie do przechowywania alkoholu
SJP.pl
mały kufel; połowa kufla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. połowa kuli;
(1.2) geogr. półkula (1.1) Ziemi;
(1.3) anat. jedna z dwóch części mózgu;
Wiktionary
Półkula – część kuli, która powstaje wskutek przecięcia na dwie części przez płaszczyznę przechodzącą przez środek tej kuli.
Wikipedia
(1.2) Polska leży na półkuli północnej.
(1.3) U osób praworęcznych dominuje lewa półkula.
Wiktionary
IPA: puwˈkula, AS: puu̯kula
Wiktionary
rzecz. półkulistość ż.
przym. półkulisty
Wiktionary
(1.1) hemisfera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półkuliste
Wiktionary
rzecz. półkula ż.
przym. półkulisty
Wiktionary
mający kształt półkuli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o kształcie zbliżonym do półkuli
Wiktionary
rzecz. półkula ż., półkulistość ż.
Wiktionary
uprawa roślin użytkowych w ich naturalnym środowisku przy zastosowaniu tylko najniezbędniejszych zabiegów uprawy gleby i ochrony roślin
SJP.pl
rozmiar czcionki o wielkości 24 punktów typograficznych (9,024 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający dwudziestu czterem punktom (9,0216 mm);
Wiktionary
Półkwadrat – justunek o szerokości 24 punktów typograficznych stosowany w zecerstwie, jak również nazwa stopnia pisma o wielkości 24 punktów typograficznych w systemie Didota.
1 półkwadrat = 2 cycera = 24 punkty typograficzne
Wikipedia
IPA: puwˈkfadrat, AS: puu̯kfadrat
Wiktionary
jednostka objętości stosowana w krajach anglosaskich; pinta, pint
SJP.pl
jednostka objętości stosowana w krajach anglosaskich; pinta, pint
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półkwaśne
Wiktionary
przym. półkwaśny
Wiktionary
stwierdzenie w części prawdziwe; półprawda
SJP.pl
potocznie: działania częściowo zgodne z prawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półlegalne
Wiktionary
przym. półlegalny
przysł. półlegalnie
Wiktionary
częściowo legalny
SJP.pl
leżeć z tułowiem ułożonym nieco wyżej niż pozostała część ciała, opartym na podwyższeniu, lub leżeć na boku, podpierając się na zgiętym łokciu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) leżeć z uniesioną częścią tułowia, podpierając się o jakiś przedmiot
Wiktionary
(1.1) Na otomance półleżała rozkapryszona birbantka, paląc cygaro.
Wiktionary
rzecz. półleżenie n.
czas. leżeć ndk.
Wiktionary
leżeć z tułowiem ułożonym nieco wyżej niż pozostała część ciała, opartym na podwyższeniu, lub leżeć na boku, podpierając się na zgiętym łokciu
SJP.pl
a) mający pojemność połowy litra;
b) zawierający pół litra czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający pół litra
(1.2) mogący pomieścić pół litra
Wiktionary
rzecz. półlitrówka ż.
Wiktionary
zgrubienie od: półlitrówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: półlitrówka
Wiktionary
rzecz. półlitrówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) butelka o pojemności pół litra, zwłaszcza butelka wódki
Wiktionary
(1.1) Ze szwagrem obaliliśmy wczoraj dwie półlitrówki i jeszcze ćwiartkę.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. półlitróweczka ż.
przym. półlitrowy
Wiktionary
(1.1) butelka półlitrowa; reg. śl. halba
Wiktionary
pasmo częściowo skręconych włosów
SJP.pl
w tenisie: uderzenie z półlotu - uderzenie piłki tuż po jej odbiciu się od ziemi
SJP.pl
bieg na dystansie równym połowie maratonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra;
Wiktionary
Półmaraton – bieg na dystansie 21 097,5 m; konkurencja lekkoatletyczna, zaliczana do biegów długich. Zawodnicy pokonują dystans równy połowie długości biegu maratońskiego.
Wikipedia
IPA: ˌpuwmaˈratɔ̃n, AS: puu̯maratõn
Wiktionary
biegacz startujący w półmaratonie
SJP.pl
półfabrykat, z którego po dalszej obróbce powstaje masa papiernicza
SJP.pl
Półmaska – indywidualne urządzenie stosowane do ochrony wyłącznie dróg oddechowych. Półmaski pochłaniają cząsteczki z powietrza lub filtrują powietrze od gazów bojowych, bakterii, wirusów itp. Przykładowo półmaski filtrujące cząstki w kopalniach, to np. ZF 0/24z, które pochłaniają cząstki z powietrza.
Wikipedia
połysk odpowiadający połyskowi skorupy jaja kurzego; prawie mat
SJP.pl
matowy z lekkim połyskiem, niezupełnie matowy
SJP.pl
pierwiastek posiadający niektóre własności metali i niemetali; do półmetali należą: bor, krzem, german, arsen, antymon, tellur i selen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. półprzewodnik o zerowej przerwie energetycznej
(1.2) chem. pierwiastek posiadający cechy zarówno metali jak i niemetali;
Wiktionary
(1.1) Naukowcy twierdzą, że półmetal zwany grafenem zrewolucjonizuje świat.
(1.2) Według Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, nie wyróżnia się już półmetali.
Wiktionary
IPA: puwˈmɛtal, AS: puu̯metal
Wiktionary
przym. półmetalowy
Wiktionary
(1.2) metaloid
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) punkt wyznaczony w połowie trasy prowadzącej do mety
(1.2) moment, w którym upływa połowa czasu przeznaczonego na coś
Wiktionary
mający długość połowy metra, wynoszący pół metra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mierzący pół metra
Wiktionary
(1.1) Jedną z twierdz odkryto w Patagonii, w Río Negro nad zatoką San Matías. Odkopano tam jej fundamenty, a także półmetrowe, symboliczne drzewo życia […]
Wiktionary
IPA: ˌpuwmɛˈtrɔvɨ, AS: puu̯metrovy
Wiktionary
mający pół miesiąca, trwający pół miesiąca itp.
SJP.pl
liczący pół miliarda czegoś
SJP.pl
mający długość połowy milimetra, wynoszący pół milimetra
SJP.pl
liczący pół miliona czegoś
SJP.pl
mający długość połowy mili, wynoszący pół mili
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający długość połowy mili
Wiktionary
(1.1) Znaczącą budowlą tego typu był również półmilowy wał wzdłuż wybrzeża służący zarówno celom obronnym, jak i jako nabrzeże portowe.
Wiktionary
trwający pół minuty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający pół minuty
Wiktionary
mały półmisek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj płaskiego dużego naczynia, służącego do podawania potraw, przystawek lub przekąsek na stół
(1.2) zawartość półmiska (1.1)
Wiktionary
Półmisek – płytkie naczynie kuchenne o kształcie najczęściej owalnym, przeznaczone do serwowania potraw. Jako półmisek nazywana bywa też potrawa podawana na tym naczyniu.
Wikipedia
(1.1) Na stole pojawił się półmisek z kluchami i dzban ze zsiadłym mlekiem.
(1.2) Ile czasu zajmuje ci przygotowanie półmiska tych kruchych ciastek?
Wiktionary
rzecz. miseczka ż., miska ż.
Wiktionary
niezupełnie mityczny
SJP.pl
1. w stanie pośrednim między twardym a miękkim;
2. o spółgłosce: wymawiana z dodatkową artykulacją spowodowaną sąsiedztwem samogłoski przedniej lub spółgłoski miękkiej
SJP.pl
mający długość pół morgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) częściowa ciemność, gdy barwy przestają być dostrzegalne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeszcze jedną ważną cechą Okrętu, myślał smętnie sierżant Colon, kiedy opadali w błękitny półmrok, było to, że nie dało się wybrać wody z zęzy.
Wiktionary
IPA: ˈpuwmrɔk, AS: puu̯mrok
Wiktionary
rzecz. półmrocze n.
przym. półmroczny
Wiktionary
(1.1) półzmrok; rzad. półmrocze
Wiktionary
mało wartościowa myśl, pomysł
SJP.pl
potocznie: osoba niespełna rozumu; debil
SJP.pl
prawie taki jak u mężczyzny
SJP.pl
skrót
(1.1) = północny
Wiktionary
skąpo ubrany, prawie nagi; półgoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) prawie nagi, w niekompletnym stroju
Wiktionary
(1.1) Przed gabinetem półnadzy rekruci czekają na swoją kolej do badania.
(1.1) Półnadzy turyści budzą niesmak w centrum Sopotu.
Wiktionary
IPA: puwˈnaɟi, AS: puu̯naǵi
Wiktionary
rzecz. półnegliż m., półnagość ż.
przysł. półnago
Wiktionary
(1.1) półgoły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półnagie; cecha tych, którzy są półnadzy
Wiktionary
przym. półnagi
Wiktionary
ścienny aluminiowy element wykończeniowy zabezpieczający krawędzie ciętych płyt gipsowo-kartonowych
SJP.pl
częściowo naturalny
SJP.pl
nauka niedokładna, powierzchowna, niepełna w danej dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bardzo skąpy strój; prawie negliż
Wiktionary
(1.1) Piosenkarka wystąpiła w półnegliżu.
Wiktionary
IPA: puwˈnɛɡlʲiʃ, AS: puu̯neglʹiš
Wiktionary
przym. półnagi
rzecz. negliż m.
Wiktionary
(1.1) półnagość ż.
Wiktionary
mający wbrew pozorom charakter niewolniczy
SJP.pl
1. godzina dwunasta w nocy
2. jedna z czterech stron świata
3. kraje północne; Północ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 24:00
(1.2) kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;
(1.3) północna część jakiegoś obszaru
Wiktionary
(1.1) Ludzie mówią, że o północy w starym zamku straszy duch.
(1.2) …potem pójdziemy 5 kilometrów na północ…
Wiktionary
IPA: ˈpuwnɔt͡s, AS: puu̯noc
Wiktionary
przym. północny, nocny
rzecz. północnica ż., noc ż., nocka ż., nocny mrz.
Wiktionary
(1.2) siewierz
Wiktionary
w mitologii słowiańskiej: żeński demon zjawiający się o północy, złośliwy i psotliwy; mara, nocnica, nocula, płaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitsłow. lud. na Kresach Wschodnich: demon negatywny, rodzaj rusałki pojawiającej się w nocy;
Wiktionary
Północnica, czasem także mara, nocnica – żeński demon u Słowian, rodzaj rusałki znany na dawnych kresach Polski. Jest to istota cechująca się złośliwością i psotliwością. Z nazwy można domniemywać, że działa w środku nocy.
Wikipedia
(1.1) Północnicami zostawały dusze kobiet, które zmarły tuż przed lub podczas ślubu, i zrozpaczone zawierały pakt z demonem uzyskując życie wieczne.
Wiktionary
rzecz. północ, nocnica
Wiktionary
(1.1) nocnica
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. adm. położony, znajdujący się na północnym wschodzie
(1.2) meteorol. geogr. nadchodzący z północnego wschodu
Wiktionary
(1.1) Olsztyn leży w północno-wschodniej części Polski.
Wiktionary
IPA: ˌpuwnɔt͡snɔ‿ˈfsxɔdʲɲi, AS: puu̯nocno‿fsχodʹńi
Wiktionary
rzecz. północny wschód m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. będący na północnym zachodzie
Wiktionary
(1.1) Najstarsza część cmentarza, z kwaterami położonymi po stronie północno-zachodniej, podzielona jest alejami wysadzanymi lipami drobnolistnymi.
Wiktionary
IPA: ˌpuwnɔt͡snɔ‿zaˈxɔdʲɲi, AS: puu̯nocno‿zaχodʹńi
Wiktionary
rzecz. północny zachód m.
Wiktionary
(1.1) skr. płn.-zach.
Wiktionary
związany z północną Afryką, pochodzący z północnej Afryki, charakterystyczny dla północnej Afryki itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej
Wiktionary
IPA: ˌpuwnɔt͡snɔafrɨˈkãj̃sʲci, AS: puu̯nocnoafrykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Afryka Północna ż.
Wiktionary
związany z północną Albanią, pochodzący z północnej Albanii, charakterystyczny dla północnej Albanii itp.
SJP.pl
1. związany z Ameryką Północną (kontynentem), pochodzący z Ameryki Północnej, charakterystyczny dla Ameryki Północnej itp.;
2. rzadko: dotyczący północnych obszarów USA, pochodzący z północnych obszarów USA itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej
Wiktionary
(1.1) Indianie północnoamerykańscy, wykopując topory wojenne, wdziewali na głowy specjalne wysoko zwieńczające się ozdoby, z dala lepiej widoczne niż makijaż na ciele.
Wiktionary
rzecz. Ameryka Północna ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północną Anglią; położony lub odbywający się na północy Anglii
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północnym Atlantykiem lub obszarami wokół niego położonymi
Wiktionary
związany z północną Azją, pochodzący z północnej Azji, charakterystyczny dla północnej Azji itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z północną częścią Bawarii; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do północnego Bałtyku, związany z północnym Bałtykiem
Wiktionary
(1.1) Do takich miejsc należy Nadmorski Park Krajobrazowy, który ze względu na specyfikę geograficzną (tzw. wąskie gardło wędrówkowe oraz północnobałtycki korytarz migracyjny) jest jednym z ważniejszych miejsc wędrówek, odpoczynku i zimowania licznych gatunków ptaków.
(1.1) Północnobałtyckie torfowiska magazynują dwutlenek węgla.
Wiktionary
przym. bałtycki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Brabancją Północną
(1.2) związany z północą Brabancji
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cyprem Północnym, dotyczący Cypru Północnego
Wiktionary
rzecz. Cypr Północny mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z północną częścią Czech; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
mieszkaniec Europy Północnej
SJP.pl
mieszkanka Europy Północnej
SJP.pl
związany z północną Europą, pochodzący z północnej Europy, charakterystyczny dla północnej Europy itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną
Wiktionary
rzecz. Europa Północna ż.
Wiktionary
(1.1) książk. nordycki
Wiktionary
dotyczący północnych obszarów Francji, pochodzący z północnych obszarów Francji itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z północą Francji, taki jak na południu Francji; położony na południu Francji
Wiktionary
związany z północną Germanią, pochodzący z północnej Germanii, charakterystyczny dla północnej Germanii itp.
SJP.pl
przymiotnik od: Irlandia Północna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej
(1.2) związany z północną częścią Irlandii
Wiktionary
rzecz. Irlandia Północna ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Karoliną Północną, dotyczący Karoliny Północnej
Wiktionary
rzecz. Karolina Północna ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Kaukazem Północnym, dotyczący Kaukazu Północnego
Wiktionary
IPA: ˌpuwnɔt͡snɔkawˈkasʲci, AS: puu̯nocnokau̯kasʹḱi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północnym Kazachstanem, dotyczący północnego Kazachstanu
Wiktionary
dotyczący kontynentu północnego, przechodzący przez kontynent północny, np. klimat północnokontynentalny
SJP.pl
przymiotnik od: Korea Północna; koreański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Korei Północnej
Wiktionary
(1.1) Reżym północnokoreański przeprowadza doświadczenia z bronią chemiczną i biologiczną na istotach ludzkich.
Wiktionary
IPA: puwˈnɔt͡snɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci, AS: puu̯nocnokoreãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Korea Północna ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z lub charakterystyczny dla północnych Kurdów, wywodzący się z Północnego Kurdystanu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. (etnolekt) kurmandżi
Wiktionary
(2.1) kurmandżi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem północnolapońskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem północnolapońskim
(1.3) spisany, stworzony w języku północnolapońskim
Wiktionary
IPA: puwˈnɔt͡snɔlaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: puu̯nocnolapõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. polit. odnoszący się do Macedonii Północnej
Wiktionary
rzecz. Macedonia Północna ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Marianami Północnymi, dotyczący Marianów Północnych
Wiktionary
rzecz. Mariany Północne n., Marianka ż.
Wiktionary
związany z północną Małopolską, pochodzący z północnej Małopolski, charakterystyczny dla północnej Małopolski itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Morzem Północnym, dotyczący Morza Północnego
Wiktionary
(1.1) W 1910 r. stawki frachtowe w żegludze bałtyckiej i północnomorskiej były tak niskie, że statki przewoziły tam ładunki poniżej kosztów własnych.
(1.1) W roku 1975 Norwegia uzyskała spod północnomorskiego dna około 7 mln t ropy, a Wielka Brytania, która eksploatację swych bezsprzecznie bogatszych złóż rozpoczęła później – 1-2 mln t.
Wiktionary
rzecz. Morze Północne n.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z północną częścią Niemiec
Wiktionary
(1.1) Wiele północnoniemieckich miast takich jak przygraniczny Flensburg ma wyraźne duńskie ślady kulturowe i historyczne.
Wiktionary
→ Osetia Północna (rosyjska republika na Kaukazie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Osetią Północną, dotyczący Osetii Północnej
Wiktionary
(1.1) Dziełko ukazało się jako dodatek do prestiżowego kwartalnika, wydawanego przez północnoosetyjski związek pisarzy.
Wiktionary
rzecz. Osetia Północna ż.
Wiktionary
związany z północną Polską, pochodzący z północnej Polski, charakterystyczny dla północnej Polski itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północną Polską, dotyczący północnej Polski
Wiktionary
(1.1) Pod koniec zlodowacenia północnopolskiego (około 22 tys. lat temu) lądolód skandynawski zajmował tereny północnej Polski.
Wiktionary
związany z północną Rosją, pochodzący z północnej Rosji, charakterystyczny dla północnej Rosji itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północną częścią Rosji lub pochodzący stamtąd
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Semitami z północy, dotyczący Semitów z północy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się / odbywający się w północnej części Sudetów, pochodzący z północnej części Sudetów
Wiktionary
IPA: ˌpuwnɔt͡snɔsuˈdɛt͡sʲci, AS: puu̯nocnosudecʹḱi
Wiktionary
związany z północną Syberią, pochodzący z północnej Syberii, charakterystyczny dla północnej Syberii itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północną częścią Syberii lub pochodzący z niej
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z północną częścią Słowacji; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
dotyczący Wielkopolski północnej, pochodzący z Wielkopolski północnej, charakterystyczny dla Wielkopolski północnej itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Wietnamem Północnym (ofic. Demokratyczna Republika Wietnamu)
(1.2) związany z północą Wietnamu
Wiktionary
rzecz. Wietnam Północny mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północnymi Włochami, dotyczący północnych Włoch
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z północnym Śląskiem, dotyczący północnego Śląska
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący północy, jako strony świata, kierunku
(1.2) odbywający się o północy (o godzinie 24:00), dotyczący tej północy
Wiktionary
(1.1) Północny biegun magnetyczny Ziemi leży w pobliżu północnego bieguna geograficznego.
(1.2) Wróciłem do Warszawy północnym ekspresem z Krakowa.
Wiktionary
IPA: puwˈnɔt͡snɨ, AS: puu̯nocny
Wiktionary
rzecz. północ ż., noc ż., nocka ż., nocny mrz.
przym. nocny
Wiktionary
(1.1) nordowy
Wiktionary
w matematyce: podaddytywny i dodatnio jednorodny funkcjonał określony na przestrzeni liniowej
SJP.pl
Półnorma (lub seminorma) – podaddytywny i dodatnio jednorodny funkcjonał określony na przestrzeni liniowej, tj. funkcja formula_1 gdzie "X" jest przestrzenią liniową, spełniająca warunki
dla wszystkich elementów formula_4 przestrzeni formula_5 oraz wszystkich skalarów formula_6
Wikipedia
rozkład półnormalny - rodzaj rozkładu prawdopodobieństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. nuta trwająca połowę całej nuty;
Wiktionary
Półnuta – nuta w notacji muzycznej o czasie trwania równym połowie całej nuty, dwóch ćwierćnut, czterech ósemek itd. Liczy się ją do dwóch.
Półnuta oznaczana jest jako owalna niewypełniona główka z laską, zasadniczo z prawej strony skierowaną w górę dla nut położonych poniżej trzeciej linii, a w dół z lewej strony dla nut położonych na trzeciej linii lub wyżej.
Wikipedia
(1.1) Cała nuta jest tak długa jak dwie półnuty.
(1.1) To może trochę dziwić, ale dzisiaj na świecie, i w Polsce także, muzykę do filmu pisują ludzie, którzy nie odróżniają krzyżyka od bemola czy ćwiartki od półnuty.
Wiktionary
1. obnażyć do połowy; wpółobnażyć;
2. półobnażyć się - obnażyć się do połowy; wpółobnażyć się
SJP.pl
1. obnażyć do połowy; wpółobnażyć;
2. półobnażyć się - obnażyć się do połowy; wpółobnażyć się
SJP.pl
1. obnażyć do połowy; wpółobnażyć;
2. półobnażyć się - obnażyć się do połowy; wpółobnażyć się
SJP.pl
mający możliwość częściowego obracania się
SJP.pl
1. błyszczak półobrożny - gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych; błyszczak pyszny;
2. wikłacz półobrożny - gatunek ptaka z rodziny wikłaczowatych
SJP.pl
pół obrotu, obrót o 180 stopni; ewolucja wykonywana m.in. przez ćwiczących sztuki walki, spopularyzowana przez Chucka Norrisa
SJP.pl
połowa oddechu, oddech niepełny
SJP.pl
w górnictwie: zestaw obudowy składający się z jednego stojaka i ze stropnicy opartej jednym końcem na stojaku a drugim umocowanej w gniazdku
SJP.pl
rzadko: częściowo odrętwieć
SJP.pl
rzadko: częściowo odrętwieć
SJP.pl
rzadko: częściowo odrętwieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półoficjalne; cecha tych, którzy są półoficjalni
Wiktionary
przym. półoficjalny
Wiktionary
częściowo urzędowy, częściowo prywatny; półurzędowy, półprywatny
SJP.pl
Pó
Wikipedia
połowa cyklu zjawiska okresowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. połowa okręgu, czyli linia krzywa stanowiąca łuk wyznaczony przez kąt środkowy o mierze 180°
(1.2) dowolny przedmiot lub ułożenie obiektów w kształcie łuku
Wiktionary
Półokrąg – łuk okręgu wyznaczony przez kąt środkowy o mierze 180°. Końce półokręgu leżą więc na jednej średnicy. Promieniem półokręgu jest promień okręgu, którego częścią jest półokrąg.
Twierdzenie o kącie wpisanym w półokrąg.
Wikipedia
przym. półokrągły
przysł. półokrągło
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w kształcie półokręgu, mający łukowate wygięcie
Wiktionary
(1.1) Do wykonania koronki igiełkowej potrzeba półokrągłej poduszki, papieru milimetrowego, kartonu i folii, szydła i igły z białą nicią.
Wiktionary
rzecz. półokrąg m.
Wiktionary
dawniej: mały okręt
SJP.pl
częściowo omdlały, osłabły, słaniający się; na wpół omdlały, wpółomdlały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herald. połowa postaci orła występująca w heraldyce
Wiktionary
(1.1) Czarnego piastowskiego półorła przedstawia herb powiatu trzebnickiego.
Wiktionary
rzecz. orzeł mzw., orzełek mrz.
przym. orli
Wiktionary
→ półoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od półoś
Wiktionary
IPA: ˌpuwɔˈɕɔvɨ, AS: puu̯ośovy
Wiktionary
rzecz. półoś, zdrobn. półośka
Wiktionary
przedstawiciel rodzaju Hemionus z rodziny koniowatych; muł
SJP.pl
przestarzałe: siedem i pół; półósma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półostre
Wiktionary
przym. półostry
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półotwarte; cecha tych, którzy są półotwarci
Wiktionary
przym. półotwarty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest otwarty częściowo, trochę
(1.2) taki, który jest zorganizowany w sposób dający częściową swobodę
Wiktionary
(1.1) Patrzył na półotwartą furtę klasztoru, z której wypadł srokaty konik z zakonnikiem w siodle.
Wiktionary
IPA: ˌpuwɔtˈfartɨ, AS: puu̯otfarty
Wiktionary
rzecz. półotwartość ż.
Wiktionary
potocznie: zakład karny typu półotwartego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. połowa
Wiktionary
(1.1) Lambro otworzył mgliste snami oczy: / Półową czucia jeszcze we śnie tonął, / Półową myśli sen przenikał zdradny, / Rozkołysany pośród burzy wrażeń. sic.
Wiktionary
IPA: puˈwɔva, AS: puu̯ova
Wiktionary
kształt połowy owalu, z jednej strony owalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półowalne
Wiktionary
przym. półowalny
Wiktionary
mający kształt połowy owalu
SJP.pl
1. element układu napędowego w pojazdach mechanicznych;
2. połowa osi niektórych krzywych geometrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. połowa osi niektórych krzywych geometrycznych
(1.2) mech. wał, który przenosi napęd mechanizmu różnicowego samochodu na koło napędowe;
Wiktionary
Półoś napędowa – wał, element układu napędowego pojazdu, łączy skrzynię biegów lub most napędowy z piastą koła, umożliwia przeniesienie momentu napędowego z silnika na koło pojazdu.
Półosie napędowe służą do przenoszenia momentu obrotowego od przekładni głównej do kół napędowych samochodu. Półosie mogą być sztywne lub przegubowe w zależności od tego, czy doprowadzają moment do kół napędowych kierowanych czy niekierowanych oraz czy koła te są zawieszone zależnie czy niezależnie.
Wikipedia
IPA: ˈpuwɔɕ, AS: puu̯oś
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. półośka ż.
przym. półosiowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. techn. wał, który przenosi napęd mechanizmu różnicowego samochodu na koło napędowe
Wiktionary
IPA: puˈwɔɕka, AS: puu̯ośka
Wiktionary
przym. półosiowy
rzecz. zdrobn. półoś
Wiktionary
przesyłka paletowa o wymiarach połowy standardowej palety
SJP.pl
drewniany element ogrodzenia, o półkolistym przekroju
SJP.pl
zgrubienie od: półpanek
SJP.pl
lekki pancerz, mniejszy od normalnego, noszony przez rycerzy
SJP.pl
zdrobnienie od: półpancerz
SJP.pl
rzadko: z połowiczną prędkością
SJP.pl
wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;
Wiktionary
Pó
Wikipedia
IPA: puwˈpaɕɛt͡s, AS: puu̯paśec
Wiktionary
przym. popółpaścowy
Wiktionary
organizm roślinny pobierający od żywiciela wodę i sole mineralne, a jednocześnie wytwarzający substancje odżywcze w procesie fotosyntezy, np. jemioła
SJP.pl
będący półpasożytem (np. krzew półpasożytniczy), charakterystyczny dla półpasożyta (np. półpasożytniczy sposób odżywiania się)
SJP.pl
znak drukarski w postaci poziomej kreski krótszej od pauzy i dłuższej od dywizu, używany współcześnie głównie w funkcji myślnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typogr. znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości połowy firetu;
(1.2) muz. przerwa między dźwiękami długości półnuty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. pauza
Wiktionary
(1.2) pauza półnutowa
Wiktionary
nastrosz półpawik - motyl z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpaństwowe
Wiktionary
przym. półpaństwowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narząd kopulacyjny samców niektórych gadów
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) liczący pół pensa, mający wartość pół pensa
Wiktionary
IPA: ˌpuwpɛ̃w̃ˈsɔvɨ, AS: puu̯pẽũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. półpensówka
Wiktionary
dawna moneta o nominale pół pensa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. moneta o nominale pół pensa
Wiktionary
IPA: ˌpuwpɛ̃w̃ˈsufka, AS: puu̯pẽũ̯sufka
Wiktionary
przym. półpensowy
Wiktionary
ozdobny element w kształcie przeciętej na pół kulki, imitujący perłę
SJP.pl
odmiana papieru przypominająca z wyglądu pergamin, odporna na wilgoć oraz tłuszcze, używana jako materiał opakowaniowy
SJP.pl
niewielka półperuka
SJP.pl
peruka nakrywająca wyłącznie wierzch głowy nad czołem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpełne
Wiktionary
przym. półpełny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) wypełniony do połowy
(1.2) mat. geom. mający 180 stopni
Wiktionary
rzecz. półpełność ż.
Wiktionary
liczba półpierwsza - liczba naturalna będąca iloczynem dwóch liczb pierwszych (niekoniecznie różnych)
SJP.pl
struktura algebraiczna podobna do pierścienia, której elementy nie muszą mieć elementu przeciwnego do siebie
SJP.pl
Półpierścień – struktura algebraiczna podobna do pierścienia, która jednak nie musi być grupą względem dodawania. Oznacza to, że elementy półpierścienia nie muszą mieć elementu przeciwnego do siebie.
Wikipedia
przestarzałe: cztery i pół
SJP.pl
liczebnik ułamkowy
(1.1) przest. cztery i pół
Wiktionary
1. pozioma płyta w miejscu zmiany kierunku schodów; podest
2. niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; antresola; mezanin; mezzanino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. powierzchnia między piętrami w miejscu zmiany kierunku schodów
(1.2) archit. kondygnacja o niższym stropie, wydzielona między dwiema wyższymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. półpięterko n.
Wiktionary
(1.1) mezzanino
Wiktionary
parterowy z pokojami na poddaszu
SJP.pl
1. pozioma płyta w miejscu zmiany kierunku schodów; podest
2. niska kondygnacja pomiędzy parterem a pierwszym piętrem; antresola; mezanin; mezzanino
SJP.pl
przyrząd do ćwiczeń w kształcie połówki gumowej piłki
SJP.pl
pół plastra czegoś, np. wędliny, warzywa; półplasterek
SJP.pl
pół plastra czegoś, np. wędliny, warzywa; półplaster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półplastyczne
Wiktionary
przym. półplastyczny
Wiktionary
plastyczny w pewnym stopniu, niezupełnie miękki
SJP.pl
[czytaj: półplejbek] występ wokalny z nagranym podkładem muzycznym
SJP.pl
otwarta przestrzeń w pobliżu miejsca jakiegoś wydarzenia, np. koncertu, przedstawienia
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpogańskie, częściowo pogańskie; cecha tych, którzy są półpogańscy, częściowo pogańscy
Wiktionary
przym. półpogański
Wiktionary
statek do przewozu drobnicy i kontenerów; semikontenerowiec, półkontenerowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. statek do przewozu towaru zarówno w kontenerach, jak i w postaci tradycyjnej (drobnicy)
Wiktionary
IPA: ˌpuwpɔjɛ̃mʲɲiˈkɔvʲjɛt͡s, AS: puu̯poi ̯ẽmʹńikovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) semikontenerowiec, półkontenerowiec
Wiktionary
pokryty w połowie
SJP.pl
o cechach półpokrywych (rząd owadów)
SJP.pl
o cechach półpokrywych (rząd owadów)
SJP.pl
o cechach półpokrywych (rząd owadów)
SJP.pl
Półpokrywa, hemielitra (łac. "hemielytra") – zmodyfikowane skrzydło przednie pluskwiaków różnoskrzydłych, wyróżniające je od innych pluskwiaków.
Półpokrywy nie służą do latania, lecz chronią tylną parę skrzydeł służącą temu celowi. Zesklerytozowana część pierwsza składa się z korium, międzykrywki, embolium i klinika. Błoniasta, końcowa część półpokryw to zakrywka.
Wikipedia
Półpokład – część powierzchni pokładu na jednostce pływającej, której ciągłość pomiędzy burtami jest przerwana poprzez elementy konstrukcyjne wystające z pokładu, lub zagłębiające się w niego. Półpokłady są wąskimi i długimi odcinkami pokładu biegnącymi wzdłuż burt, a rozdzielone pomiędzy burtami mogą być kokpitem, pokładówką, nadbudówką, lukiem towarowym itp. Półpokłady służą do przemieszczania się załogi. Ze względu na małą szerokość półpokładów często stosuje się poręcze nazywane handrelingami.
Wikipedia
masa ceramiczna w typie fajansu, służąca głównie do wyrobu trwałych naczyń kuchennych; porcelit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpornograficzne
Wiktionary
przym. półpornograficzny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. roślina epifityczna przechodząca część cyklu rozwojowego na podporze, część jako roślina ukorzeniona w glebie
Wiktionary
rzecz. porośle n.
Wiktionary
(1.1) hemiepifit
Wiktionary
wiszący element konstrukcyjny montowany bezpośrednio pod umywalką
SJP.pl
częściowo poważny
SJP.pl
częściowo poważny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. połowa Wielkiego Postu
(1.2) lud. środek Wielkiego Postu, środa w czwartym tygodniu postu
(1.3) lud. zwyczaj rozbijania garnków z popiołem o okiennice i drzwi cudzych domów lub przed napotkanymi ludźmi w półpoście (1.2)
(1.4) stpol. post niezupełny
Wiktionary
(1.1) Nie jadłem mięsa całe półpoście.
(1.2) Toż to jutro półpoście!
(1.3) Chłopcy ze wsi wyprawili nam niezłe półpoście. Był huk jak mało kiedy.
Wiktionary
IPA: puwˈpɔɕt͡ɕɛ, AS: puu̯pośće
Wiktionary
przym. półpostny
Wiktionary
(1.2) śródpoście, gwara. półpostna środa
(1.3) wybijanie półpościa
Wiktionary
stwierdzenie zawierające obok treści prawdziwych również kłamliwe; półkłamstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) treść tak przedstawiająca sytuację by jej negatywne strony umniejszać, pomijać czy skrywać a podkreślać pozytywy
Wiktionary
(1.1) Mieli przekazywać materiały, które albo były ordynarnymi kłamstwami, albo zdecydowanymi półprawdami, przedstawionymi tak, by ukazać Imperium w lepszym świetle.
Wiktionary
partyk. naprawdę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprawdziwe
Wiktionary
przym. półprawdziwy
Wiktionary
stanowiący pół procenta czegoś
SJP.pl
produkt otrzymywany na jakimś etapie produkcji, przeznaczony do dalszego przetwarzania wykorzystania przy składaniu całości; półfabrykat, półwyrób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niepełny produkt; produkt do dalszej obróbki
Wiktionary
Półprodukt – wyrób, który przeszedł wstępne etapy procesu technologicznego i stanowi materiał wyjściowy do wytwarzania wyrobów gotowych (finalnych).
Przykładem półproduktu mogą być odlewy hutnicze do dalszej obróbki, płynne żeliwo czy ciasto chlebowe w czasie wyrabiania. Półproduktami są też wszelkie części składowe gotowego produktu, które same w sobie nie są użyteczne.
Wikipedia
(1.1) półfabrykat, półwyrób
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprofesjonalne, prawie profesjonalne; cecha tych, którzy są półprofesjonalni, prawie profesjonalni
Wiktionary
przym. półprofesjonalny
przysł. półprofesjonalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) twarz widziana w lekkim zwrocie w prawo lub w lewo
Wiktionary
(1.1) Na zdjęciach najlepiej wyglądam z półprofilu.
Wiktionary
IPA: puwˈprɔfʲil, AS: puu̯profʹil
Wiktionary
przymiotnik od: półproletariat
SJP.pl
każda z dwóch części na jakie punkt na prostej dzieli tę prostą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. każda z części prostej przedzielonej punktem umieszczonej na niej, wraz z tym punktem;
Wiktionary
Półprosta – figura geometryczna składająca się z punktów prostej leżących po jednej stronie pewnego punktu tej prostej. Punkt ten jest nazywany "początkiem półprostej". Bardzo często do tak określonej półprostej dołącza się początek półprostej – mówi się wówczas o półprostej domkniętej (z początkiem). W przeciwnym wypadku mówi się o półprostej otwartej (bez początku).
Wikipedia
iloczyn półprosty - pojęcie z algebry abstrakcyjnej, odnoszące się do konstrukcji grup złożonych z dwóch podgrup w określony sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprywatne, częściowo prywatne
Wiktionary
przym. półprywatny
przysł. półprywatnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzejrzyste; cecha tych, którzy są półprzejrzyści
Wiktionary
przym. półprzejrzysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzenikliwe; cecha tych, którzy są półprzenikliwi
Wiktionary
przym. półprzenikliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzepuszczalne
Wiktionary
przym. półprzepuszczalny
rzecz. przepust mrz.
Wiktionary
Półprzestrzeń – każda z dwóch części trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej, na które dzieli tę przestrzeń płaszczyzna, wraz z tą płaszczyzną (półprzestrzeń domknięta) lub bez niej (półprzestrzeń otwarta).
Wikipedia
otrzymany z jakiegoś surowca i przeznaczony do dalszego przerobu; półprzetworowy
SJP.pl
właściwość niektórych ciał polegająca na wzroście zdolności przewodnictwa prądu elektrycznego wraz ze wzrostem temperatury ciała
SJP.pl
niemetalowy przewodnik elektronowy, którego opór właściwy jest większy niż w metalu a mniejszy niż w dielektryku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cechą charakterystyczną półprzewodników jest przerwa energetyczna.
Wiktionary
IPA: ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik, AS: puu̯pševodʹńik
Wiktionary
rzecz. półprzewodnictwo n.
przym. półprzewodnikowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący półprzewodnika
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzezroczyste
Wiktionary
rzecz. półprzeźroczystość ż.
przym. półprzezroczysty, półprzeźroczysty
Wiktionary
(1.1) półprzeźroczystość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niezupełnie przezroczysty, częściowo przezroczysty
Wiktionary
rzecz. półprzezroczystość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzeźroczyste
Wiktionary
przym. półprzeźroczysty
rzecz. półprzezroczystość ż.
Wiktionary
przykryty do połowy, częściowo przykryty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półprzytomne, niezupełnie przytomne
(1.2) cecha tych, którzy są półprzytomni, niezupełnie przytomni
Wiktionary
przym. półprzytomny
przysł. półprzytomnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie do końca przytomny
Wiktionary
(1.1) Po wielu godzinach szukania, o późnym zmroku znaleziono półprzytomną Lizię w najdalszym zakątku, wtuloną w gęste krzewy.
(1.1) Pierwszą opowieść zaczął, kiedy zafrasowany i półprzytomny Robert daremnie szukał po kieszeniach klucza od willi.
Wiktionary
rzecz. półprzytomność ż.
przysł. półprzytomnie
Wiktionary
przyłbica zasłaniająca dolną połowę twarzy
SJP.pl
mieszanka puchu i piór podskubowych miękkich
SJP.pl
w połowie pusty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obszar o bardzo skąpej roślinności przystosowanej do długotrwałej suszy, rozwiniętej nieco bujniej niż na pustyni;
Wiktionary
Półpustynia – teren o bardzo skąpej i mało zróżnicowanej roślinności, pokrywającej od 10 do 50% powierzchni, jednak bujniej rozwiniętej niż na pustyniach. Występują na niej gatunki przystosowane do warunków dotkliwej suszy, podobnie jak w obszarach pustynnych. Są to suchorosty i sukulenty.
Wikipedia
(1.1) Zlewnie pozbawione odpływu, w szczególności te największe, leżą z reguły w strefie klimatu suchego, tj. w obrębie pustyń, półpustyń, śródgórskich kotlin i stepów.
Wiktionary
IPA: ˌpuwpuˈstɨ̃ɲa, AS: puu̯pustỹńa
Wiktionary
przym. półpustynny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z półpustynią
Wiktionary
rzecz. półpustynia ż.
przym. pustynny
Wiktionary
prawie pytający
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpłaske
Wiktionary
przym. półpłasky
Wiktionary
przestarzałe: krótki płaszcz
SJP.pl
Półpłaszczyzna – każda z dwóch części płaszczyzny, na jakie dzieli ją leżąca na niej prosta, wraz z tą prostą. Prosta ta jest wspólnym brzegiem wspomnianych półpłaszczyzn.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półpłynne
Wiktionary
przym. półpłynny
przysł. półpłynnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający konsystencję gęstego płynu
Wiktionary
IPA: puwˈpwɨ̃nːɨ, AS: puu̯pu̯ỹ•ny
Wiktionary
rzecz. półpłynność ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półrealistyczne
Wiktionary
przym. półrealistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) połowa roku
(1.2) eduk. półroczny okres nauki
(1.3) eduk. koniec półrocza (1.2)
(1.4) dzień odległy o pół roku od jakiejś daty
Wiktionary
(1.1) Już w pierwszym półroczu wybrałaś cały urlop?
(1.2) W pierwszym półroczu przerobiliśmy cały okres pozytywizmu.
(1.3) Tadek ma dochę na pierwsze półrocze.
(1.4) Właśnie mija półrocze od pańskiej operacji.
Wiktionary
rzecz. półroczność ż., półroczek m., półroczniak m.
przym. półroczny
przysł. półrocznie
Wiktionary
(1.2) semestr
Wiktionary
półroczna dziewczynka
SJP.pl
dziecko lub zwierzę półroczne
SJP.pl
czasopismo ukazujące się dwa razy w roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czasopismo wydawane co pół roku;
Wiktionary
Półrocznik – czasopismo ukazujące się dwa razy w roku, zazwyczaj co sześć miesięcy.
Czasopisma tego typu to z reguły czasopisma naukowe, objęte systemem obiektywnych recenzji. Półroczniki mają często znacznie większą objętość w porównaniu z miesięcznikami.
Wikipedia
(1.1) „Czuwaj” zaś - z założenia miesięcznik - swym cyklem wydawniczym zaczął przypominać raczej kwartalnik albo półrocznik.
Wiktionary
rzecz. rok mrz., rocznik mrz.
przym. półroczny, roczny
przysł. rocznie
Wiktionary
mający pół roku, trwający pół roku itp.; sześciomiesięczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający pół roku
(1.2) mający pół roku
Wiktionary
rzecz. półrocze n., półrocznik mrz.
Wiktionary
(1.1-2) sześciomiesięczny
Wiktionary
pracujący w połowie na roli w połowie w innym zawodzie
SJP.pl
budowla o kształcie półokrągłym
SJP.pl
czas potrzebny na rozpad połowy atomów pierwiastka radioaktywnego
SJP.pl
potocznie: częściowo rozwalony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półrozwarte
Wiktionary
przym. półrozwarty
Wiktionary
częściowe rozwiązanie jakiegoś problemu, zakładające duży kompromis pomiędzy stronami; półśrodek
SJP.pl
rura przecięta na pół, stosowana w konstrukcjach statkowych
SJP.pl
w mitologii i fantastyce: istota będąca w połowie rybą
SJP.pl
regionalnie: pośladek; półdupek
SJP.pl
rękawica niezakrywająca palców
SJP.pl
nie całkiem automatyczny; półautomatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Istniały (…) samogłoski długie i krótkie, a do XI wieku także tzw. jery (ь, ъ), wymawiane jeszcze krócej niż krótkie, i dlatego nazywane półsamogłoskami (…).
Wiktionary
IPA: ˌpuwsãmɔɡˈwɔska, AS: puu̯sãmogu̯oska
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsekundowe
Wiktionary
przym. półsekundowy
Wiktionary
trwający pół sekundy
SJP.pl
1. stan na pograniczu jawy i snu;
2. drzemka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. przewlekły stan zmęczenia, spowodowany zbyt krótkim lub przerywanym snem
Wiktionary
(1.1) Od niedosypiania nabawiłem się półsenności.
Wiktionary
(1.1) semisomnia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pół serca
(1.2) dotyczący tylko połowy serca
Wiktionary
pozycja jeździecka z częściowym odciążeniem siodła przez uniesienie pośladków nad siodłem
SJP.pl
Półsiad (niem. "Leichter Sitz") – pozycja przyjmowana przez jeźdźca na koniu w celu odciążenia grzbietu zwierzęcia, przede wszystkim w galopie. Półsiad stosuje się przy wyjazdach w teren oraz skokach. W półsiadzie jeździec pochyla tułów lekko do przodu, skraca wodze, utrzymuje równowagę poprzez przeniesienie ciężaru ciała bardziej na strzemiona oraz zamknięcie łydek na bokach konia, nierzadko mylnie określane jako 'trzymanie się kolanami'.
Wikipedia
pośredni między siedzeniem a leżeniem; wpółsiedzący
SJP.pl
Półsieraków – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Harasiuki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
bycie półsierotą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie osieroconym przez jednego z rodziców
Wiktionary
(1.1) Również w sytuacji półsieroctwa można liczyć na pomoc państwa.
Wiktionary
rzecz. półsierota mos./ż., półsierotka mos./ż.
Wiktionary
dziewczyna, która straciła jednego z rodziców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec osierocony przez jednego z rodziców
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) dziewczynka osierocona przez jednego z rodziców
Wiktionary
(1.1) A po olbrzymich obszarach Rosji tułają się niezliczone ilości dzieci, wyrzuconych z gniazd rodzinnych przez burzę rewolucji, głód i nędzę w domach rodzicielskich, sierot i półsierot, które już nawet zapomniały imion i nazwisk, oraz miejsc urodzenia swego.
(1.1) Dowiedział się, że jest to porządna panna, kształcona i bogata. Że jest półsierota, bo ojciec umarł kilka lat temu, że jest familiantka, bo ma jednego stryja takiego, co stawia domy, a drugiego »proboszcza« w najbogatszej parafii całego miasta.
Wiktionary
rzecz. półsieroctwo n., półsierotka mos./ż.
Wiktionary
półsiódma
SJP.pl
dawniej:
1. przyrodnia siostra;
2. młodsza zakonnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. córka jednego z rodziców z innego związku
(1.2) daw. rel. młodsza zakonnica
Wiktionary
IPA: puwʲˈɕɔstra, AS: puu̯ʹśostra
Wiktionary
(1.1) siostra przyrodnia
Wiktionary
przestarzałe: sześć i pół
SJP.pl
w sposób półgłośny, niezupełnie skryty; bez rozgłosu
SJP.pl
krzywonóg półskrzydlak - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych, koślawka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma połowę skrzydeł
Wiktionary
(1.1) Mroczne półskrzydłe stworzenia rozdziobywały truchła na pustkowiu.
Wiktionary
IPA: puwˈskʃɨdwɨ, AS: puu̯skšydu̯y
Wiktionary
rzecz. skrzydełko n., skrzydło n.
przym. skrzydlaty
Wiktionary
Półspalanie – proces spalania węgla lub związków organicznych w warunkach niedoboru tlenu, z wytworzeniem wody i tlenku węgla (II) lub węgla.
Wikipedia
spać czujnie, drzemać
SJP.pl
sprzęgło wciśnięte do połowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półstałe; cecha tych, którzy są półstali
Wiktionary
przym. półstały
Wiktionary
zajmujący pół stronicy
SJP.pl
typ bezkręgowych, morskich zwierząt wtóroustych; prastrunowce, przedstrunowce
SJP.pl
Pó
Wikipedia
przedstawiciel typu bezkręgowych, morskich zwierząt wtóroustych; prastrunowiec, przedstrunowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsuche
Wiktionary
przym. półsuchy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się średnią suchością
Wiktionary
(1.1) Strzyże zamieszkują suche i półsuche zarośla.
Wiktionary
rzecz. półsuchość ż.
przym. suchy
Wiktionary
układ arytmetyczny dodający dwie liczby jednobitowe według określonego algorytmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsurowe
Wiktionary
przym. półsurowy
Wiktionary
półsuteryna;
1. część budynku położona nieco poniżej poziomu gruntu, pod parterem;
2. lokal położony w tej części budynku
SJP.pl
półsuterena;
1. część budynku położona nieco poniżej poziomu gruntu, pod parterem;
2. lokal położony w tej części budynku
SJP.pl
element instalacyjny stosowany przy podłączaniu umywalki do sieci kanalizacyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. roślina lub zwierzę połowicznie przystosowane do życia w środowisku silnie przekształconym przez ludzi
Wiktionary
rzecz. synantrop mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsyntetyczne
Wiktionary
przym. półsyntetyczny
Wiktionary
złożony ze składników naturalnych i syntetycznych
SJP.pl
produkt składający się ze składników syntetycznych i naturalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półszczelne
Wiktionary
przym. półszczelny
Wiktionary
cicha mowa, prawie szept
SJP.pl
cicha mowa, prawie szept
SJP.pl
częściowo oszklony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półszlachetne
Wiktionary
przym. półszlachetny
Wiktionary
rodzaj dawnej uprzęży używanej w transporcie lżejszym
SJP.pl
przestarzałe: pięć i pół; półszósta
SJP.pl
pozycja z jedną nogą wyprostowaną, a drugą ugiętą
SJP.pl
cienki, niezbyt wysoki obcas damskiego buta lub but na takim obcasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsztywne
Wiktionary
przym. półsztywny
Wiktionary
przestarzałe: pięć i pół; półszosta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między słodkim a półwytrawnym, niezbyt słodki
Wiktionary
(1.1) Lubię półsłodkie wina.
Wiktionary
IPA: puwˈswɔtʲci, AS: puu̯su̯otʹḱi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsłodke
Wiktionary
przym. półsłodky
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półsłone
Wiktionary
przym. półsłony
Wiktionary
jedna z prostych postaci krystalograficznych; daszek bezosiowy
SJP.pl
1. szeroki, niewysoki obcas u damskich pantofli;
2. rodzaj dość ścisłego ściegu szydełkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzem. dosyć szeroki, niewysoki obcas damskiego buta
(1.2) rzem. wąska, niska szafka, o wysokości mniej więcej pół słupka
(1.3) rzem. rodzaj ściegu szydełkowego
Wiktionary
(1.3) Tak jak na drutach dzianinę tworzą oczka prawe i oczka lewe, tak w szydełkowej dzianinie tworzą ją półsłupki, słupki podwójne, oczka łańcuszka itd. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: puwˈswupɛk, AS: puu̯su̯upek
Wiktionary
przymiotnik od: półsłupek
SJP.pl
częściowo służbowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś, co nie jest całkowicie wyjaśnione; w połowie wiadome, a w połowie skrywane
Wiktionary
przym. półtajemny
przysł. półtajemnie
Wiktionary
rzadko: trochę tajemny; wpółtajemniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półtajne
Wiktionary
przym. półtajny
Wiktionary
Półtalar – dawna moneta srebrna o masie około 12,5–14 gramów. Bita m.in. na obszarze Polski w latach 1567–1794. Początkowa jej wartość wynosiła 15 groszy (tzw. "ćwierćkopek", wybity w mennicy wileńskiej za rządów króla Zygmunta Augusta). Wraz z obniżeniem wartości (próby srebra) drobnej monety srebrnej, cena półtalarów stopniowo wzrastała, by osiągnąć poziom 3 złotych w 1794 roku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. kolor pośredni między dwoma kolorami podstawowymi;
2. najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami różnej wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. jeden z kolorów pośrednich między dwiema barwami podstawowymi
(1.2) muz. najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;
Wiktionary
Półton – najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami w systemie temperowanym. W praktyce – poza nielicznymi wyjątkami – jest najmniejszą odległością używaną w muzyce europejskiej. Rozmiarem odpowiada sekundzie małej lub prymie zwiększonej. Dwa półtony tworzą cały ton.
Wikipedia
(1.1) Oliwkowy jest półtonem między żółtym a zielonym.
(1.1) W malarstwie typowo secesyjnym posługiwano się najczęściej liniami falistymi, operując półtonami, a jeśli już pełnymi barwami, to raczej zgaszonymi.
(1.2) W stroju równomiernie temperowanym stosunek dwóch dźwięków w odległości półtonu jest równy \sqrt[12]{2}.
(1.2) Aby obniżyć dźwięk o półton, wystarczy dopisać do niego bemol, jeśli chcemy o tę samą wysokość podwyższyć dźwięk, używamy krzyżyka.
(1.2) Kwinta czysta składa się z siedmiu półtonów.
(1.2) Półton składa się ze stu centów.
Wiktionary
IPA: ˈpuwtɔ̃n, AS: puu̯tõn
Wiktionary
przym. półtonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półtonowe
Wiktionary
przym. półtonowy
Wiktionary
1. przymiotnik od: półton (w znaczeniu: odcień - np. negatyw półtonowy; w znaczeniu: odległość między dźwiękami - np. pentatonika półtonowa);
2.
a) ważący pół tony;
b) mieszczący pół tony czegoś;
c) mogący unieść pół tony
SJP.pl
samochód ciężarowy o dopuszczalnej ładowności pół tony
SJP.pl
jeden i pół, jedna i pół lub jedno i pół
SJP.pl
liczebnik ułamkowy
(1.1) jeden/jedno i pół
Wiktionary
(1.1) Czy półtora jabłka i półtorej gruszki to razem trzy owoce?
Wiktionary
IPA: puwˈtɔra, AS: puu̯tora
Wiktionary
licz. pół, półtorej, półtory
rzecz. półtorak
Wiktionary
(1.1) daw. półdruga
Wiktionary
mierzący półtora cala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od półtorak
Wiktionary
rzecz. półtorak m.
Wiktionary
trwający półtorej godziny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający półtorej godziny
Wiktionary
(1.1) dziewięćdziesięciominutowy
Wiktionary
a) będący wielkości półtora hektara;
b) posiadający półtora hektara ziemi (np. rolnik półtorahektarowy)
SJP.pl
miód pitny fermentowany z brzeczki składającej się z jednej części miodu i połowy części wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. miód pitny powstały z fermentacji brzeczki, w której stosunek objętości miodu do wody wynosi 1:1/2
(1.2) hist. numizm. srebrna moneta o wartości półtora grosza bita w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej Obojga Narodów;
(1.3) pot. miecz półtoraręczny
(1.4) gwara. dom półtorapiętrowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: puwˈtɔrak, AS: puu̯torak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. półtoraczek m.
licz. półtora, półtorej
Wiktionary
1. ważący półtora kilograma;
2. przeznaczony na półtora kilograma czegoś
SJP.pl
mający długość półtora kilometra, wynoszący półtora kilometra
SJP.pl
potocznie: półtorakilogramowy
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półtorakrotne
Wiktionary
przym. półtorakrotny
Wiktionary
powtarzający się półtora raza
SJP.pl
forma półtoraliniowa, funkcjonał półtoraliniowy - funkcja matematyczna o dwóch argumentach z zespolonej przestrzeni liniowej w ciało jej skalarów, która jest liniowa ze względu na jeden parametr i antyliniowa ze względu na drugi
SJP.pl
mający pojemność półtora litra; zawierający półtora litra czegoś
SJP.pl
gwarowe określenie jachtu dwumasztowego, posiadającego główny maszt w pobliżu środka wyporu jednostki oraz bardzo mały maszt wysokości ok. 1/3 głównego daleko na rufie
SJP.pl
mający długość półtora metra, wynoszący półtora metra
SJP.pl
mający półtora miesiąca, trwający półtora miesiąca itp.
SJP.pl
a) liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 1 500 000;
b) liczący półtora miliona czegoś
SJP.pl
trwający półtorej minuty
SJP.pl
samolot o dwóch płatach, z których płat dolny jest krótszy od płata górnego; stanowi odmianę dwupłatowca
SJP.pl
dziecko lub zwierzę półtoraroczne
SJP.pl
mający półtora roku, trwający półtora roku itp.
SJP.pl
przestarzale: sto pięćdziesiąt
SJP.pl
tlenek glinu i trójwartościowego żelaza o proporcjach między tlenem a żelazem 3:2
SJP.pl
a) ważący półtorej tony;
b) mieszczący półtorej tony czegoś;
c) mogący unieść półtorej tony
SJP.pl
mający półtora wieku, trwający półtora wieku; półtorawiekowy
SJP.pl
mający półtora wieku, trwający półtora wieku; półtorawieczny
SJP.pl
złożony z półtorej sylaby
SJP.pl
forma liczebnika.
(1.1) rodzaj żeński liczebnika półtora: jedna i pół
Wiktionary
(1.1) Czekałem wczoraj na ciebie ponad półtorej godziny!
Wiktionary
IPA: puwˈtɔrɛj, AS: puu̯torei ̯
Wiktionary
licz. pół, półtora
rzecz. półtorak mrz.
Wiktionary
(1.1) półtory
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. trampek o niższej cholewce, poniżej kostki
Wiktionary
IPA: puwˈtrãmpɛk, AS: puu̯trãmpek
Wiktionary
znajdujący się w okolicach zwrotnika; podzwrotnikowy, subtropikalny
SJP.pl
trwać tylko przez pewien czas
SJP.pl
trwać tylko przez pewien czas
SJP.pl
trwać tylko przez pewien czas
SJP.pl
przestarzałe: dwa i pół
SJP.pl
liczebnik ułamkowy
(1.1) przest. dwa i pół
Wiktionary
(1.1) Dziecko przeżywszy półtrzecia roku zmarło.
(1.1) Ale wielmożny panie, na targu płacą pięć złotych pur żyta, a Josel nam nie daje jak półtrzecia.
Wiktionary
IPA: puwˈṭʃɛt͡ɕa, AS: puu̯ṭšeća
Wiktionary
(1.1) półtrzeciej, półtrzeci
Wiktionary
połowa ciała zwierzęcia po uboju
SJP.pl
sześć sztuk
SJP.pl
dawne narzędzie kamienne popularne wśród kultur paleolitu
SJP.pl
Półtylczak – narzędzie uformowane w wyniku obróbki specjalnie przygotowanego półsurowiaka. Obrobiony półsurowiak nazywa się półtylcem, i sposób obróbki półtylca stanowi jedną z podstaw taksonomii półtylczaków. Zgodnie z tym kluczem wyróżnia się:
Półtylczaki znane były wśród kultur paleolitu środkowego, a w górnym paleolicie nastąpił wzrost ich popularności.
Wikipedia
tylna, poprzeczna część dawnych narzędzi kamiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. 500 lat; okres trwający pół tysiąclecia
Wiktionary
(1.1) W podjętej uchwale radni (…) podkreślają: "Nadanie jednej z kazimierskich ulic jego imienia będzie drobnym dowodem wdzięczności po półtysiącleciu za to, co zrobił dla Krakowa i jego architektury.
Wiktionary
przym. półtysiącletni
Wiktionary
liczący pół tysiąca czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półtłuste
Wiktionary
przym. półtłusty
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) kulin. mający niewielką ilość tłuszczu
Wiktionary
(1.1) Najlepszej jakości sernik po wiedeńsku otrzymasz z półtłustego, własnoręcznie zmielonego twarogu.
Wiktionary
rzecz. półtłustość ż.
Wiktionary
(1.1) chudy
Wiktionary
częściowo uczony, nie całkiem uczony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kresy. obiad
Wiktionary
czas. półudnować
Wiktionary
o zwierzęciu: częściowo, w pewnym stopniu udomowiony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półurzędowe
Wiktionary
przym. półurzędowy
Wiktionary
biustonosz półusztywniany - stanik z dołem miseczki usztywnionym miękką pianką
SJP.pl
słabo widoczny uśmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lekki, niewyraźny uśmiech
Wiktionary
IPA: puˈwuɕmʲjɛx, AS: puu̯uśmʹi ̯eχ
Wiktionary
rzecz. uśmiech m.
:: zdrobn. półuśmieszek m.
przym. pół-uśmiechnięty
Wiktionary
taki, który się w niewielkim stopniu uśmiecha
SJP.pl
zdrobnienie od: półuśmiech
SJP.pl
statyczne ćwiczenie gimnastyczne
SJP.pl
przypominający kształtem półwalec
SJP.pl
mający kształt półwalca
SJP.pl
bryła geometryczna stanowiąca połowę walca przeciętego wzdłuż osi symetrii
SJP.pl
potocznie: człowiek niezupełnie przy zdrowych zmysłach, nieobliczalny, na wpół obłąkany
SJP.pl
przedmiot mający kształt połowy wałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bryła, przedmiot w kształcie połowy walca przeciętego wzdłuż osi symetrii
Wiktionary
IPA: puwˈvawɛk, AS: puu̯vau̯ek
Wiktionary
pierwsza lub druga połowa danego wersu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w połowie zrobiony z wełny
Wiktionary
(1.1) Do uszycia długich sukni Laszek używano lekkich pstrych, półwełnianych lub kartonowych, z czasem nawet jedwabnych tkanin.
Wiktionary
rzecz. wełna ż.
przym. wełniany
Wiktionary
wiatr wiejący prostopadle do burty jachtu; halfwind
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. nazwa wiatru pozornego wiejącego z boku
(1.2) żegl. nazwa kursu żaglowca przy takim wietrze;
Wiktionary
Półwiatr – nazwa jednego z wiatrów pozornych. Półwiatr wieje prosto z boku jednostki, czyli z kierunku prostopadłego do osi jednostki.
Półwiatr to jednocześnie nazwa kursu względem wiatru, którym porusza się w tym momencie jednostka.
Wiatr wiejący bardziej z przodu niż półwiatr to bajdewind, a wiatr wiejący bardziej z tyłu to baksztag.
Wikipedia
podniośle: trwający pół wieku, mający pół wieku, pięćdziesięcioletni; półwiekowy
SJP.pl
tyle co: pół wieku
SJP.pl
podniośle: trwający pół wieku, mający pół wieku, pięćdziesięcioletni; półwieczny
SJP.pl
podwieszony w dwóch końcach zwój kwiatów lub liści, ujęty kokardami lub wstęgami; girlanda, feston
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pies z matki wilczycy;
2. mityczne zwierzę będące w połowie wilkiem
SJP.pl
w szachach: układ bierek, w którym czarny król znajduje się na linii białej figury dalekosiężnej oddzielony od niej dwoma czarnymi bierkami, odejście którejkolwiek z nich wiąże pozostałą; półzwiązanie
SJP.pl
1. wiązać częściowo, niezupełnie;
2. w szachach: ustawiać figurę przemieszczającą się liniowo w taki sposób, by po odejściu bierki przeciwnika wiązała ona inną figurę
SJP.pl
krótka wkładka do buta podpierająca tylko część stopy
SJP.pl
niepełna wolność
SJP.pl
w pewnej mierze zależny, nie zawsze mogący postępować zgodnie z własną wolą
SJP.pl
bida, biga, bieda, biedka, dwukółka;
1. dziewiętnastowieczny, wiejski pojazd dwukołowy;
2. dwukołowy pojazd jednoosiowy, niezbyt popularny w Polsce
SJP.pl
miejscowość lub teren słabo zurbanizowany, mający charakter wiejski; półwieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urb. rzadko zabudowana miejscowość, niemalże wieś
Wiktionary
Półwsie (niem. "Halbendorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Bolków.
Wikipedia
rzecz. półwieś ż.
przym. półwiejski
Wiktionary
(1.1) półwieś
Wiktionary
produkt otrzymywany na jakimś etapie produkcji, przeznaczony do dalszego przetwarzania wykorzystania przy składaniu całości; półprodukt, półfabrykat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
Wiktionary
Półwysep – część lądowej powierzchni Ziemi wysunięta w stronę zbiornika wodnego (np. morza lub jeziora), otoczona z trzech stron wodą. Miejsce, w którym półwysep łączy się z główną częścią lądu nazywane jest jego nasadą, a miejsce najdalej wysunięte w wodę to przylądek. Wąski, ale niezbyt duży półwysep nazywany jest cyplem. Wyróżnia się m.in. półwyspy pierwszorzędne (połączone nasadą bezpośrednio z pniem lądowym) i półwyspy podrzędne (będące częścią innego półwyspu).
Wikipedia
(1.1) By dotrzeć do Gdańska, statek musi opłynąć półwysep.
Wiktionary
IPA: puwˈvɨsɛp, AS: puu̯vysep
Wiktionary
rzecz. wyspiarka ż.
przym. półwyspowy
skr. płw.
Wiktionary
(1.1) skr. płw.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do półwyspu, związany z półwyspem
Wiktionary
rzecz. półwysep mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kulin. o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między wytrawnym a półsłodkim
Wiktionary
(1.1) Lubię półwytrawne wina, chociaż wolę półsłodkie.
Wiktionary
IPA: ˌpuwvɨˈtravnɨ, AS: puu̯vytravny
Wiktionary
rzecz. półwytrawność ż.
Wiktionary
mały samochód ciężarowy z ruchomym nadwoziem umożliwiającym szybki wyładunek towaru
SJP.pl
o szkole, wykształceniu: pośredni pomiędzy średnim i wyższym, niemający statusu wyższej uczelni
SJP.pl
organizm żywy posiadający cechy charakterystyczne dla węża, lecz nieutożsamiający się z nim, np. Kekrops (pierwszy, mityczny władca Attyki, syn Gai), Meluzyna (legendarna nimfa wodna, założycielka rodu Lusignan), Echidna (potwór w mitologii greckiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: półwłócz
Wiktionary
(1.1) La ojca to ino ten mądry, co chocia z półwłóczek ma abo i ogonów krowich z mendel.
Wiktionary
rzecz. półwłócz mrz.
Wiktionary
połowa włóki
SJP.pl
częściowo zamknięty
SJP.pl
mający możliwość częściowego zanurzenia kadłuba
SJP.pl
krótka zapora zamykająca jedynie wjazd na przejazd kolejowy
SJP.pl
częściowo zawieszany na czymś
SJP.pl
Półzbliżenie lub plan bliski – jeden z rodzajów „bliskich” planów filmowych. Ukazuje popiersie postaci ludzkiej, jej mimikę, gestykulację, emocje. Tło jest prawie niewidoczne, zdecydowanie podrzędne wobec postaci. W tym planie można zmieścić najwyżej trzy osoby.
Wikipedia
Pó
Wikipedia
chata zbudowana tak, że ściany jej częściowo znajdują się w ziemi
SJP.pl
Półziemianka – prymitywne schronienie częściowo zagłębione w ziemi, w odróżnieniu od ziemianki, ze ścianami wystającymi ponad grunt. Dach opiera się na niskich ścianach.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) zielony prawie przez całą zimę
Wiktionary
(1.1) Te gatunki i odmiany, które mają zimozielone, skórzaste liście, nazywane są zwyczajowo rododendronami lub różanecznikami, natomiast te o miękkich, lekko owłosionych i zrzucanych na zimę lub półzimotrwałych liściach nazywa się azaliami.
Wiktionary
rzecz. zimotrwałość ż.
przym. zimotrwały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półzrozumiałe; cecha tych, którzy są półzrozumiali
Wiktionary
przym. półzrozumiały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półzwierzęce; cecha tych, którzy są półzwierzęcy
Wiktionary
przym. półzwierzęcy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest zwierzęcy tylko w połowie
Wiktionary
rzecz. półzwierzęcość ż.
przysł. półzwierzęco
Wiktionary
połączenie zwisu i stania na palcach
SJP.pl
w szachach: układ bierek, w którym czarny król znajduje się na linii białej figury dalekosiężnej oddzielony od niej dwoma czarnymi bierkami, odejście którejkolwiek z nich wiąże pozostałą; półwiązanie
SJP.pl
częściowo zwęglony
SJP.pl
moneta pięćdziesięciogroszowa
SJP.pl
o nowotworach: miejscowo złośliwy, zdolny do naciekania otoczenia i jego niszczenia, jednak nie wykazujący skłonności do tworzenia ognisk przerzutowych
SJP.pl
rodzaj złącza stosowanego w rusztowaniach
SJP.pl
przestarzałe: siedem i pół; półosma
SJP.pl
połowa jednej czwartej całości; połowa ćwiartki
SJP.pl
połowa jednej czwartej całości; połowa ćwiartki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. połowa czwartej części, ósma część
Wiktionary
dawniej: pół łanu (15 morgów); półłanek
SJP.pl
1. mały łan; zagonek, zagonik, grządka;
2. w dawnej Polsce: obszar gruntu obejmujacy 15 morgów; pół łanu; półłan;
3. dawniej: pośladek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) miar. mierzący pół łokcia
Wiktionary
krótki łuk (odcinek kręgu)
SJP.pl
częściowo wyłysiały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. ekon. opłata dla księdza własnej parafii za wzięcie ślubu w innej parafii
Wiktionary
ubranie dla niemowlaków przypominające śpiochy; półśpioszki
SJP.pl
spodenki niemowlęce przypominające śpiochy; półśpiochy
SJP.pl
półobrót wykonany w powietrzu w trakcie skoku
SJP.pl
rodzaj śrubunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półświadome; cecha tych, którzy są półświadomi
Wiktionary
przym. półświadomy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. ludzie z marginesu społecznego
Wiktionary
(1.1) W czasach PRL-u wszędzie funkcjonowali równi i równiejsi i tak samo było w półświatku - opowiada Andrzej W. - Wpływowi przestępcy, milicjanci i esbecy, którzy udawali, że walczą z sobą, popołudniami spotykali się przy wódce i robili interesy.
Wiktionary
nie całkiem serio, w części żartobliwie, w części na poważnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) nieco żartobliwie
Wiktionary
rzecz. półżart mrz.
Wiktionary
(1.1) war. półżartobliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co półżartobliwe, niezupełnie żartobliwe; cecha tych, którzy są półżartobliwi, nie do końca żartobliwi
Wiktionary
rzecz. półżart m.
przym. półżartobliwy
przysł. półżartobliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. drugi, łagodniejszy okres żałoby, następujący po czasie tzw. grubej żałoby
(1.2) daw. odzież. ubiór noszony w czasie (1.1)
Wiktionary
(1.1) żałoba niezupełna
Wiktionary
1. bardzo zmęczony, strudzony;
2. bliski śmierci
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przen. skrajnie wycieńczony
(1.2) bliski śmierci
Wiktionary
(1.1) wpółżywy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. pielgrzymka
Wiktionary
potocznie: dosyć późny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. dziecko urodzone po terminie prawidłowego rozwiązania ciąży
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. młody cietrzew
Wiktionary
rzecz. spóźnianie n., spóźnienie n., spóźnialski m., spóźnialska ż., późność ż., opóźnianie n., opóźnienie n.
czas. spóźniać ndk., spóźnić dk., spaźniać ndk., opóźniać ndk., opóźnić dk.
przym. późny
przysł. późno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: późno
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stopień wyższy od późno
(1.2) potem, następnie
Wiktionary
(1.1) Często robimy lub mówimy rzeczy, których później żałujemy.
Wiktionary
IPA: ˈpuʑɲɛ̇j, AS: puźńėi ̯
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: późny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wydarzył się po danym momencie lub okresie
(1.2) taki, który stał się tym czymś lub tym kimś po danym momencie lub okresie
forma przymiotnika.
(3.1) M. i W. mos. i mzw. oraz M., B. i W. mrz. lp. od późny
Wiktionary
(1.1) Był młodzieńcem głęboko wierzącym, co wpłynęło również na jego późniejszą karierę.
(1.1) Większość polityków żydowskich przyjęła rezolucję, choć radykałowie mieli nadzieję na późniejsze zmiany.
(1.2) Wzmianka o Wirku pochodzi z 1594 i dotyczy wzgórza, od którego późniejsza osada wzięła nazwę.
(1.2) Późniejszy dyrektor Filharmonii Narodowej siedział przy fortepianie, a obok niego stała młoda, szczupła panna.
Wiktionary
o zegarku: spóźniać się
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pod koniec jakiegoś czasu lub okresu
(1.2) po upływie czasu dłuższego niż zwykle lub niż oczekiwano
(1.3) wieczorem lub w nocy
(1.4) będąc w stosunkowo zaawansowanym wieku
Wiktionary
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(1.2) Napiszę później.
Wiktionary
IPA: ˈpuʑnɔ, AS: puźno
Wiktionary
rzecz. późniak mzw./mos., późność ż., spóźnienie n., opóźnienie n.
czas. opóźnić dk., opóźniać ndk.
przym. późny, opóźniony
temsłow. późno-
Wiktionary
(1.3) nocą
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na późną, końcową fazę okresu nazwanego drugim członem złożenia
Wiktionary
(1.1) Cennym zabytkiem kościoła jest późnorenesansowy ołtarz wykonany z marmuru.
Wiktionary
IPA: ˈpuʑnɔ, AS: puźno
Wiktionary
rzecz. późność ż., spóźnienie n., opóźnienie n.
czas. późnić się
przym. późny, opóźniony
przysł. późno
Wiktionary
należący do okresu późnego antyku, pochodzący z okresu późnego antyku
SJP.pl
należący do okresu późnego gotyku, pochodzący z okresu późnego gotyku (od XV do początku XVI wieku)
SJP.pl
odnoszący się do późnego klasycyzmu
SJP.pl
dotyczący okresu późnej (górnej) kredy; górnokredowy
SJP.pl
związany z późnym latem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. paleont. związany z późnym mezozoikiem, występujący w późnym mezozoiku lub pochodzący z tego okresu
Wiktionary
(1.1) Geologia badanego obszaru charakteryzuje się występowaniem późnomezozoicznych skał wulkanicznych.
(1.1) Z tej głębokości, pod naciskiem warstw nadległych, dyslokacjami późnomezozoicznymi lub trzeciorzędowymi sól przedziera się w wielu miejscach ku górze w postaci wielkich pni lub słupów o mocno skomplikowanej budowie.
Wiktionary
IPA: ˌpuʑnɔ̃mɛzɔzɔˈjit͡ʃnɨ, AS: puźnõmezozoi ̯ičny
Wiktionary
dotyczący późnego popołudnia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z późnym popołudniem, charakterystyczny dla późnego popołudnia
Wiktionary
(1.1) Pan Oliwier potwierdził nasz późnopopołudniowy wypad do Katowic.
(1.1) Imprezy późnopopołudniowe cieszą się największą popularnością.
Wiktionary
należący do okresu późnego renesansu, pochodzący z okresu późnego renesansu
SJP.pl
odnoszący się do późnego romantyzmu
SJP.pl
osoba, której talent ujawnia się później niż u innych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący z późnej starożytności, związany z późną starożytnością, dotyczący późnej starożytności
Wiktionary
(1.1) Przede wszystkim zaś późnostarożytne pojęcie filozofa wytworzyło się pod wpływem cyników. "Prawdziwy filozof" miał ich rysy; był ubogi, a szczęśliwy.
Wiktionary
przym. starożytny
Wiktionary
(1.1) późnoantyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. pochodzący z końcowego okresu osadnictwa słowiańskiego
Wiktionary
przym. słowiański, pansłowiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący z późnego średniowiecza, związany z późnym średniowieczem, dotyczący późnego średniowiecza
Wiktionary
(1.1) Na fresku w pałacu papieskim widniała późnośredniowieczna mapa świata.
Wiktionary
przym. średniowieczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co późne; cecha tych, którzy są późni
Wiktionary
przym. późny
przysł. późno
temsłow. późno-
rzecz. późniak mzw./mos.
Wiktionary
1. o porach dnia, roku, życia: końcowy
2. tyle co: spóźniony
3. będący kimś lub czymś w przyszłości
4. występujący potem
5. o roślinach: powoli rosnący, dojrzewający; późno siany, sadzony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
(1.2) następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa
(1.3) przeszły, ale najmniej oddalony od teraźniejszości
(1.4) o kwiatach, warzywach, owocach późno dojrzewający, kwitnący
(1.5) o roślinach późno siany, sadzony
(1.6) zrealizowany przez osobę lub osoby w zaawansowanym wieku
(1.7) (tylko w stopniu wyższym: późniejszy) będący w przyszłości innym, niż poprzednio; przyszły
(1.8) (tylko w stopniu wyższym: późniejszy) następujący po czymś, co miało miejsce wcześniej; dalszy
Wiktionary
(1.1) Była późna noc, a on jeszcze ciągle siedział przy komputerze.
(1.2) Często podczas grupowych wycieczek jada się późny obiad, nazywany obiadokolacją, czyli obiad jedzony w porze kolacji.
(1.6) Późne macierzyństwo to dzisiaj codzienność. Ciągle się słyszy w telewizji, że kobiety po sześćdziesiątce rodzą zdrowe dzieci.
(1.8) Palcowanie, napisane w nutach, jest najczęściej elementem późniejszym, dopisanym przez redaktora.
Wiktionary
IPA: ˈpuʑnɨ, AS: puźny
Wiktionary
rzecz. późniak mzw./mos., późność ż., spóźnienie n., opóźnienie n.
czas. późnić się
przym. opóźniony
przysł. późno
temsłow. późno-
Wiktionary
(1.7) przyszły, in spe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. woń zwierzęcia, którą wyczuł pies myśliwski
(1.2) gwara. węch u psów
Wiktionary
czas. pąchać ndk., pąszyć ndk.
Wiktionary
1. zawiązek pędu liścia lub kwiatu, zwykle ochraniany przez twardawe łuski;
2. nadziewane i smażone na tłuszczu ciastko, najczęściej kuliste i słodkie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cuk. spoż. wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;
(1.2) cuk. spoż. pączek serowy lub wiedeński; zob. oponka.
(1.3) zdrobn. od: pąk
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Na ostatki kupiłam dziesięć pączków z dżemem i dwa z czekoladą.
(1.3) Nasza jabłonka wypuszcza pączki zwykle w marcu.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃n͇t͡ʃɛk, AS: põṇček
Wiktionary
rzecz. pąk m., pączkarnia ż., pączkowanie n., wypączkowanie n., Pączewo n.
:: zdrobn. pączuś m., pączuszek m.
czas. pączkować ndk., wypączkować dk.
przym. pączkowy, pąkowy
Wiktionary
(1.1) lwów|pampuch., reg. śl. krepel
(1.2) oponka, pączek wiedeński, gniazdko
Wiktionary
Pączewo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skórcz przy drodze wojewódzkiej nr 222
i na trasie (zlikwidowanej obecnie) linii kolejowej Starogard Gdański-Smętowo Graniczne.
Wieś królewska w 1664 roku należała do starostwa gniewskiego.
Wikipedia
1. sklep z pączkami;
2. miejsce wypiekania pączków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep z pączkami
(1.2) miejsce wypieku pączków
Wiktionary
(1.1) W Nowej Hucie otwarto nową pączkarnię niedaleko zalewu.
Wiktionary
rzecz. pączek m., pączuś m., pączkarz m., pączkowanie n., wypączkowanie n.
czas. pączkować ndk., wypączkować dk.
przym. pączkowy
Wiktionary
naliściak pączkojad - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pączkować.
Wiktionary
Pą
Wikipedia
rzecz. pączek m., pączkarnia ż., pąk mrz.
czas. pączkować ndk.
przym. pączkowy
Wiktionary
o drzewach, krzewach lub innych podobnych roślinach: wypuszczać pączki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) bot. wypuszczać z pędów pączki
(1.2) biol. rozmnażać się przez pączkowanie
(1.3) pot. mnożyć się, powstawać
Wiktionary
rzecz. pączek mrz., pączkarnia ż., pąk mrz., pączkowanie n.
przym. pączkowy
Wiktionary
gatunek kwiatu polnego o cienkiej łodydze, wąskich liściach i kolorowych kwiatach, najczęściej pomarańczowych lub czerwonych
SJP.pl
Pączkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Szreńsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. przymiotnik od: pączek; charakterystyczny dla pączka (pąka), zawiązku pędu liścia lub kwiatu, zwykle ochranianego przez twardawe łuski (np. łuska pączkowa); pąkowy;
2. przymiotnik od: pączek; stanowiący część pączka, nadziewanego i smażonego na tłuszczu ciastka, najczęściej kulistego i słodkiego (np. nadzienie pączkowe), związany z takim ciastkiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. związany z pączkami, przeznaczony na pączki
(1.2) zdrobn. pąkowy
Wiktionary
(1.1) Zastanawiam się, jak spalić kalorie po wczorajszym pączkowym obżarstwie.
Wiktionary
IPA: pɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ, AS: põṇčkovy
Wiktionary
rzecz. pączuś mzw./mos./mrz., pączkowanie n., pąk mrz., pączkarnia ż., pączek
czas. pączkować
Wiktionary
żartobliwie: człowiek lubiący jeść pączki
SJP.pl
zdrobniale o pączku; pączuś, pączuszek
SJP.pl
1. zdrobniale o pączku (zawiązku pędu liścia lub kwiatu, zwykle ochranianym przez twardawe łuski);
2. zdrobniale o pączku (nadziewanym i smażonym na tłuszczu ciastku, najczęściej kulistym i słodkim); pączuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. pączek
Wiktionary
rzecz. pączek mrz., pączuś mzw./mos./mrz.
Wiktionary
1. zdrobniale o pączku (nadziewanym i smażonym na tłuszczu ciastku, najczęściej kulistym i słodkim); pączuszek;
2. żartobliwe określenie na osobę otyłą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. osoba przy kości, z nadwagą
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) zdrobn. od: pączek
Wiktionary
(1.1) Nie krytykuj wyglądu córki. Nawet żart w dobrej wierze ("ty mój pączusiu") może spowodować niezadowolenie z siebie oraz doprowadzić do obsesyjnego myślenia o jedzeniu i panicznego strachu przed utyciem.
(1.1) Jako dziecko zawsze byłam pączuś, ale wszyscy myśleli, że wyrosnę.
Wiktionary
rzecz. pączek mzw., pączuszek mrz., pączkarnia ż.
przym. pączkowy
Wiktionary
w łowiectwie: trop zwierzęcia, po którym przebiegły psy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) smarkacz, małolat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
na roślinie zawiązek liścia, pędu lub kwiatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zawiązek liścia, pędu lub kwiatu na roślinie;
Wiktionary
Pąk, pączek – zawiązek pędu z merystemem wierzchołkowym i zawiązkami organów – liści i kwiatów. Merystem osłonięty jest w pąku zawiązkami liści, czasem przekształconych w specjalne łuski pąkowe.
Ze względu na zróżnicowanie kształtów, koloru, wielkości i ułożenia pączków na pędzie oraz budowy ich łusek – pąki wykorzystywane są do oznaczania gatunków drzew i krzewów, gdy pozostają one w stanie bezlistnym.
Wikipedia
IPA: pɔ̃ŋk, AS: põŋk
Wiktionary
rzecz. pąkla ż., pączkowanie n., wypączkowanie n.
:: zdrobn. pączek m.
czas. pączkować ndk., wypączkować dk.
przym. pąkowy, pączkowy
Wiktionary
(1.1) pączek
Wiktionary
bezzieleniowy pasożyt roślinny z rodziny cynomoriowatych, rosnący nad Morzem Śródziemnym; cynomorium
SJP.pl
morski skorupiak o ciele pokrytym wapiennymi płytkami tworzącymi twardy pancerz ochronny
SJP.pl
pączki okrywające drzewo lub krzew
SJP.pl
przymiotnik od: pąk; charakterystyczny dla pąka (pączka), zawiązku pędu liścia lub kwiatu, zwykle ochranianego przez twardawe łuski (np. łuska pąkowa); pączkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący pąka
Wiktionary
rzecz. pączek mrz., pąk mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gwara. pąsowy
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. ponso, spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowy, daw. ponso, daw. ponsowy, gwara. pęksowy
Wiktionary
pasożyt roślinny z rodziny gałecznicowatych
SJP.pl
wczesna faza pączkowania roślin, a także: pąk takiej rośliny, zaczątek pędu liścia lub kwiatu
SJP.pl
dawniej: pąkowie (zbiór pączków i pędów rośliny); pępie
SJP.pl
1. rumieniec;
2. kolor intensywnie czerwony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. intensywny jasnoczerwony kolor
(1.2) książk. silny rumieniec na twarzy (zwykle w liczbie mnogiej)
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃s, AS: põũ̯s
Wiktionary
rzecz. pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1-2) daw. pons
(1.2) wypieki
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich
SJP.pl
Pąsogłówka ("Purpureicephalus spurius") – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny dam (Loriinae) w obrębie rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Zamieszkuje południowo-zachodnie wybrzeże Australii. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pąsowieć.
Wiktionary
IPA: ˌpɔ̃w̃sɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: põũ̯sovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. pąs, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) daw. ponsowienie
Wiktionary
1. rumienić, czerwienić się, pokrywać się pąsem;
2. kontrastować kolorystycznie z czymś poprzez intensywną czerwień
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) książk. wyraźnie odróżniać się od tła kolorem pąsowym
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spąsowieć)
(2.1) książk. czerwienić się, rumienić się
Wiktionary
(1.1) Piękne maki pąsowiały w zbożu.
(1.1) (…) z góry, po przez szczyty drzew, zaglądały błękitne i białe kawałki obłoków, jakby ciekawe spojrzeć w tę głąb cienistą, (…) w której spomiędzy trawy wykwitał blady nieśmiertelnik żółty, podnosiły się dzwonki liliowe albo śród mchu pąsowiały lśniące grona żurawin.
(2.1) (…) oczy moje, jakby pociągnięte niewidzialną jakąś siłą, która na nie wpływ wywierała, zwróciły się w kąt pokoju i spotkały parę czarnych, palących, wlepionych w twarz moją oczów. Nad oczami tymi rysowały się brwi czarne, pod nimi pąsowiały dumne wargi, uśmiechnięte słodko i pokornie.
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: põũ̯sovʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(2.1) rumienić się, czerwienić się
(1-2) daw. ponsowieć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. przysł. od pąsowy
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvɔ, AS: põũ̯sovo
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) daw. ponsowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pąsowe; cecha tych, którzy są pąsowi
Wiktionary
przym. pąsowy
przysł. pąsowie
Wiktionary
jaskrawoczerwony, pokryty intensywną czerwienią lub jasnoczerwony, mający czerwonawe zabarwienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. jasnoczerwony
Wiktionary
(1.1) Tu kupowano talerze, szklanki, żelazka, młynki, lalki, a niekiedy duże parasole szafirowe lub pąsowe.
(1.1) Po niewoli skazany na nowe miejsce pobytu Iwan o mało nie klasnął w ręce na taką poufałość i w milczeniu wskazał palcem piżamę z pąsowego barchanu.
Wiktionary
IPA: pɔ̃w̃ˈsɔvɨ, AS: põũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. pąsowość ż., pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
przym. spąsowiały, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
Wiktionary
(1.1) daw. ponsowy, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
Wiktionary
wstęgówka pąsówka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych
SJP.pl
Pątki – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lubowidz. Leży nad rzeką Wkrą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Andrzeja Apostoła w Lubowidzu.
Wikipedia
1. ozdobna siatka na włosy,
2. ozdobny czub na hełmie
SJP.pl
Pątlik (łac. "crinale") - siatka podtrzymująca długie włosy mężczyzn, noszona w Polsce od średniowiecza do XVI wieku.
Pątlik, traktowany również jako ozdobne nakrycie głowy, wykonywany był z jedwabiu, złotego sznurka i zdobiony np. perłami lub bursztynowymi paciorkami na węzłach.
Wikipedia
pielgrzymowanie, podróżowanie do miejsc świętych
SJP.pl
kobieta uczestnicząca w pielgrzymkach, podróżująca do miejsc świętych
SJP.pl
przymiotnik od: pątnictwo; typowy, charakterystyczny dla pątnictwa, pielgrzymek lub pielgrzymów (np. wycieczka pątnicza), związany z pielgrzymowaniem
SJP.pl
osoba uczestnicząca w pielgrzymkach, podróżująca do miejsc świętych; pielgrzym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pielgrzym
Wiktionary
Pątnik – starosłowiańskie słowo oznaczające "podróżnika", występujące także w j. średniopolskim, pochodzące od słowa пѫть (pǫť) oznaczającego drogę. Obecnie słowo "pątnik" używane jest w znaczeniu pielgrzym (religia). Słowo пѫть (pǫť) pozostało w językach bułgarskim (път), górnołużyckim (puć), serbskochorwackim (put/пут), słoweńskim (pot) oraz rosyjskim (путь).
Wikipedia
(1.1) Pątnik, choć twarz miał zuchwałą, trząsł się po prostu jak liść.
Wiktionary
IPA: ˈpɔ̃ntʲɲik, AS: põntʹńik
Wiktionary
rzecz. pątniczka ż., pąć ż.
przym. pątniczy
Wiktionary
(1.1) pielgrzym, sakroturysta
Wiktionary
odnoszący się do Pątnowa (dzielnicy Konina lub zachodniopomorskiej wsi w gminie Sławno)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pątnówek – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Miłkowice.
Wikipedia
dawniej: pielgrzymka, wędrówka do świętego miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gwara. droga
(1.2) daw. gwara. pielgrzymka, wędrówka do miejsc świętych
Wiktionary
rzecz. pątnik mos., pątniczka ż.
Wiktionary
rzemyk do przytrzymywania ptaka łowczego
SJP.pl
rzemyk do przytrzymywania ptaka łowczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pęcak
Wiktionary
rzecz. pęcak m.
Wiktionary
kasza pszenna lub jęczmienna, otrzymywana z nierozdrobnionych, ale obłuskiwanych i polerowanych ziarn tych zbóż; pęczak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Kraków. spoż. pęczak (kasza)
Wiktionary
rzecz. pęczak m.
:: zdrobn. pęcaczek m.
przym. pęczakowy, pęcakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pęchcić.
Wiktionary
czas. pęchcić
Wiktionary
Pęchcin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Ciechanów.
Przez miejscowość przebiega droga krajowa DK60.
W latach 1954–1957 wieś była siedzibą gromady Pęchcin, po jej zniesieniu w gromadzie Ciechanów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
czasownik
(1.1) reg. pozn. - szperać, szukać
Wiktionary
rzecz. pęchcenie n.
Wiktionary
1. wypełniony powietrzem lub płynem twór powstający na ciele, najczęściej w wyniku poparzeń lub odciśnięć skóry;
2. jeden z narządów pełniących rolę magazynów w ciele niektórych zwierząt;
3. niedoskonałość odlewu w postaci wypukłości lub próżni; pęcherzyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia
(1.2) anat. zbiornik moczu u kręgowców
(1.3) zool. zob. pęcherz pławny.
(1.4) zool. zob. pęcherz powietrzny.
(1.5) techn. bańka gazu w odlewie
(1.6) daw. dętka piłki nadmuchiwana powietrzem
Wiktionary
Pęcherz (łac. "bulla") – w dermatologii – wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry, o średnicy powyżej 0,5 cm. Pęcherze to oddzielenie naskórka od skóry właściwej, wypełnione płynem limfatycznym. Powstają na skórze stóp lub dłoni w wyniku otarć, np. butów lub narzędzi, ustępują bez pozostawienia blizny. "Pęcherze" mogą również występować na błonach śluzowych.
Wikipedia
(1.1) Na skórze pojawiły mu się pęcherze, które skrupulatnie skrywał przed babką.
(1.2) Mam pełny pęcherz.
Wiktionary
rzecz. pęcherzowiec mzw., pęcherzowość ż., pęcherzyca ż.
:: zdrobn. pęcherzyk m.
przym. pęcherzowy, pęcherzowaty, pęcherzykowaty
Wiktionary
(1.1) bąbel, wybrzuszenie
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński pacharzina
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny bobowatych; desmodium
SJP.pl
średniej wielkości krzew o złocistych lub czerwonawych liściach przypominających klonowe, stosowany jako żywopłot lub roślina umacniająca glebę
SJP.pl
Pęcherznica ("Physocarpus") – rodzaj roślin należący do rodziny różowatych ("Rosaceae"). Obejmuje 7 gatunków, z których jeden ("P. amurensis") występuje w północno-wschodniej Azji, a pozostałe w Ameryce Północnej (od północnego Meksyku po Alaskę i Quebec). Pęcherznica kalinolistna "P. opulifolius" jest popularnie uprawiana jako krzew ozdobny w Europie i Ameryce Północnej.
Wikipedia
morski gatunek brunatnic; wielkomorszczyn
SJP.pl
kopalny szkarłupień; cystoid
SJP.pl
Pę
Wikipedia
kopalny szkarłupień; cystoid
SJP.pl
dotyczący pęcherza moczowego
SJP.pl
związany z pęcherzem, najczęściej w odniesieniu do tworu powstającego na ciele (np. wykwit pęcherzowy) lub jednego z narządów pełniących rolę magazynów w ciele niektórych zwierząt (np. wziernik pęcherzowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pęcherzem, dotyczący pęcherza
Wiktionary
(1.1) Ujście moczowodowe ulega osłabieniu, co prowadzi do odpływu pęcherzowo-moczowodowego i moczowodowo-nerkowego.
Wiktionary
rzecz. pęcherz mrz.
Wiktionary
choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się powstawaniem na skórze pęcherzy w wyniku utraty łączności między komórkami naskórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba autoimmunologiczna powodująca powstawanie pęcherzy na skórze i błonach śluzowych;
Wiktionary
Pęcherzyca – grupa chorób autoimmunologicznych, których wiodącymi objawami jest akantoliza i tworzenie się pęcherzy, co jest spowodowane utratą połączeń między komórkami nabłonków skóry i błon śluzowych wskutek działania autoprzeciwciał skierowanych przeciwko keratynocytom.
Wikipedia
(1.1) Przed świętami zwróciliśmy się do naszych Czytelników z prośbą o pomoc w przywiezieniu z Łodzi specjalnego łóżeczka dla chorego na pęcherzycę chłopca z Pęcławic.
Wiktionary
rzecz. pęcherz mrz.
Wiktionary
1. niewielki pęcherz (twór na ciele powstały w wyniku poparzeń lub odciśnięć skóry);
2. niewielki pęcherz (narząd pełniący funkcję magazynu w ciele niektórych zwierząt); 2. niewielka bańka gazowa, najczęściej tworząca się w cieczach i stopniowo unosząca się do warstw o niższej gęstości;
3. niedoskonałość odlewu w postaci wypukłości lub próżni; pęcherz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pęcherz
(1.2) mała bańka gazu w cieczy
(1.3) anat. mały narząd błoniasty w organizmach żywych;
(1.4) techn. mała wypukłość lub próżnia w odlewie
Wiktionary
W biologii komórki, pęcherzyki to niewielkie, zamknięte kompartmenty, ograniczone od otoczenia co najmniej jedną dwuwarstwą lipidową. Te otoczone pojedynczą błoną, nazywa się pęcherzykami jednowarstwowymi (ang. "unilamellar vesicles"), a otoczone większą ilością błon wielowarstwowymi (ang. "multilamellar vesicles"). Błona pęcherzyków w komórce zapewnia oddzielenie wnętrza pęcherzyka od otoczenia, za czym może iść stworzenie zupełnie odrębnych warunków biochemicznych.
Wikipedia
IPA: pɛ̃w̃ˈxɛʒɨk, AS: pẽũ̯χežyk
Wiktionary
rzecz. pęcherz
przym. pęcherzykowy, pęcherzykowaty
Wiktionary
z wyglądu przypominający pęcherzyk (np. twór pęcherzykowaty) lub występujący w postaci pęcherzyków, składający się z pęcherzyków
SJP.pl
Pęchowiec – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.
Wikipedia
Pęchów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów. Ma status sołectwa.
Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu klimontowsko-ossolińskiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego. Za Królestwa Polskiego istniała gmina Pęchów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Pęcice (zniesiona osada).
Pęcice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Michałowice. Leży nad rzeką Utratą. Wśród zabytków znajdujących się w miejscowości wymienić należy kościół parafialny, pałac z parkiem, folwark i dwa cmentarze.
Wikipedia
1. część kończyny konia nad kopytem;
2. potocznie: dolna część nogi nad kostką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zool. część kończyny u zwierząt kopytnych pomiędzy koroną kopyta a nadpęciem
Wiktionary
Pęcina – część nogi konia, która razem ze znajdującym się nad nią stawem pęcinowym łączy kopyto końskie z dalszą częścią nogi. Kąt nachylenia pęciny do podłoża powinien być zgodny z kątem nachylenia ściany kopyta. Pęcina umożliwia poruszanie się koniowi poprzez amortyzowanie ciężaru konia i wstrząsów podczas ruchu.
Wikipedia
przym. pęcinowy
Wiktionary
niewielka pęcina (cześć nogi konia znajdująca się między kopytem a położonym poniżej kolana nadpęciem, ustawiona pochyło do pionu)
SJP.pl
związany z pęciną (częścią nogi konia znajdującą się między kopytem a położonym poniżej kolana nadpęciem, ustawioną pochyło do pionu), odnoszący się do niej (np. kość pęcinowa)
SJP.pl
Pęciszewo (niem. "Waltersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Braniewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
Pęciszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Zawonia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Pęcisław, Pęcsław, Pęcław, Pęsław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Pęci-" ("droga, wędrówka") i "-sław" ("sława"). Oznacza "ten, który podąża drogą sławy".
Pęcisław imieniny obchodzi 4 sierpnia i 24 listopada.
Żeńskie odpowiedniki: Pęcisława, Pęcsława, Pęcława, Pęsława.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Pęcisława, Pęcsława, Pęcława, Pęsława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Pęci-" (o znaczeniu: droga, wędrówka) i "-sława". Oznacza: „ta, która podąża drogą sławy”.
Poświadczone w źródłach staropolskich w formach jako: Pęcisława (1265), Pęc(s)ława (1265), Pęsława (1310). W XX w. nie zostało odnotowane.
Wikipedia
zdrobnienie od: Pęcisław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pęcisławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Pęcisław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pęcisławka lub z nim związany
SJP.pl
Pęcisław z żoną; Pęcisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pęcisława lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pęczak
Wiktionary
rzecz. pęczak m.
Wiktionary
1. kasza pszenna lub jęczmienna, otrzymywana z nierozdrobnionych, ale obłuskiwanych i polerowanych ziarn tych zbóż; pęcak;
2. niewielki pęczek krótkich włókien, po oczyszczeniu stosowany do wyrobu włóknin, filców i papieru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. gruba, niełamana kasza jęczmienna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈpɛ̃n͇t͡ʃak, AS: pẽṇčak
Wiktionary
rzecz. pęcak m., pęczakotto n., pęczotto n.
:: zdrobn. pęczaczek m.
przym. pęczakowy, pęcakowy
Wiktionary
(1.1) pęcak
Wiktionary
niewielki pęk, wiązka, większa liczba czegoś, zwykle przedmiotów podobnych do siebie lub o podobnym zastosowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zdrobn. od: pęk
(1.2) porcja towaru (zwykle jarzyn) związana sznurkiem lub spięta gumką
Wiktionary
Pęczek – mały pęk, pewna liczba złożonych równo i połączonych ze sobą przedmiotów. Pojęcie stosowane jest w różnych dziedzinach, m.in. w towaroznawstwie, biologii i anatomii, a także w języku potocznym.
Wikipedia
(1.2) To ile pęczków szczypioru pani podać?
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃n͇t͡ʃɛk, AS: pẽṇček
Wiktionary
rzecz. pęk mrz.
Wiktionary
Pęczelice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez wieś przechodzi czerwony szlak turystyczny z Buska-Zdroju do miejscowości Solec-Zdrój.
Wikipedia
Pęczerzyno (dawniej "Pęcerzyno", niem. "Panzerin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Brzeżno.
We wsi znajduje się zabytkowy późnogotycki kościół św. Antoniego Padewskiego z XVI wieku.
Wikipedia
wiązanie w pęczki, tworzenie pęczków z czegoś, najczęściej w odniesieniu do tworzenia bukietów z kwiatów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
proces nabierania objętości, najczęściej połączony z nabieraniem masy wskutek pochłaniania jakichś cieczy z zewnątrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pęcznieć.
Wiktionary
czas. pęcznieć
Wiktionary
wieś w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim
SJP.pl
Pęczniew – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Pęczniew. Położona nad rzeczką Pichną, prawym dopływem Warty, i nad brzegiem zbiornika Jeziorsko.
Do 1937 roku siedziba gminy Niemysłów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Pęczniew
SJP.pl
powiększać swoją objętość o objętość cieczy, która nasiąka, wsiąka; nabrzmiewać, grubieć
SJP.pl
czasownik
(1.1) zwiększać objętość nasiąkając jakimś płynem
(1.2) stawać się większym, wypchanym wskutek przybywania czegoś
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: pẽṇčʹńėć
Wiktionary
rzecz. pęcznienie n.
Wiktionary
potrawa z pęczaku podobna do risotto
SJP.pl
pęczyna wodna - gatunek rośliny z rodziny selerowatych; seler wodny
SJP.pl
Pę
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Pęcław, wieś gminna w województwie dolnośląskim
SJP.pl
1. część rośliny składająca się z łodygi, liści, pąków i kwiatów;
2. szybkie posuwanie się do przodu, szybki lot, szybki bieg;
3. zamiłowanie do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg
(1.2) wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś
(1.3) bot. nadziemna część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców;
(1.4) fiz. prędkość pomnożona przez masę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Myśli jego stały się teraz jeszcze szybsze niż pęd konia…
(1.2) Pęd, który nas pcha ku czemuś lub od czegoś odpycha, bez uczucia, że się chce tego, co sprzyja, unika tego, co szkodzi…
(1.3) Pędy grochu zwieszały się ze skrzynek…
(1.4) Doświadczenie demonstruje zasadę zachowania momentu pędu w ruchu obrotowym.
Wiktionary
IPA: pɛ̃nt, AS: pẽnt
Wiktionary
rzecz. rozpęd m., popęd m., spęd m., pędnik m., pędzenie n., spędzanie n., spędzenie n., popędzanie n., popędzenie n.
czas. pędzić ndk., spędzać ndk., spędzić dk., popędzać ndk., popędzić dk.
przym. pędny, pędowy, popędliwy
przysł. popędliwie, pędem
Wiktionary
(1.1) bieg, galop
Wiktionary
przedstawiciel podrodziny chrząszczy z rodziny kózkowatych
SJP.pl
wykrzyknik nawołujący do bardzo szybkiego wykonania czegoś, pośpieszenia się, przyspieszenia; galopem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bardzo szybko; w pośpiechu
Wiktionary
rzecz. pęd mrz.
Wiktionary
(1.1) co tchu
Wiktionary
zespół przekładni pasowych do napędzania grupy maszyn roboczych jednym silnikiem
SJP.pl
Pę
Wikipedia
urządzenie wytwarzające siłę poruszającą statek (np. żagiel, wiosło, śruba okrętowa)
SJP.pl
Pędnik – urządzenie zamieniające energię dostarczoną z zewnątrz lub z silnika napędowego na siłę poruszającą jednostkę pływającą.
Pod względem zasady działania wyróżnia się:
Oprócz głównego zastosowania pędnika, jakim jest napędzanie jednostki, stosuje się także pędniki sterujące (stery strumieniowe), których zadaniem jest zwiększenie zdolności manewrowych statku.
Wikipedia
używany do napędzania, wprowadzania części jakichś urządzeń lub całego urządzenia w ruch (np. koło pędne, wał pędny)
SJP.pl
drążel pędowiaczek - motyl z rodziny molowców wąskoskrzydłych, którego gąsienice żerują na pąkach i pędach jabłoni
SJP.pl
→ pęd
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z pędem, dotyczący pędu
Wiktionary
(1.1) Kalarepa jest jadalną bulwą pędową jednej z odmian kapusty warzywnej.
Wiktionary
rzecz. pęd mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: pędrak
SJP.pl
zgrubienie od: pędrak
SJP.pl
1. larwa chrząszcza z rodziny żukowatych i jelonkowatych, będąca szkodnikiem roślin;
2. żartobliwie o małym chłopcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie;
(1.2) pot. przen. małe dziecko
Wiktionary
Pę
Wikipedia
IPA: ˈpɛ̃ndrak, AS: pẽndrak
Wiktionary
rzecz. pędruś m.
:: zdrobn. pędraczek m.
przym. pędrakowy, pędrakowaty, pędraczy
Wiktionary
(1.2) smarkacz, małolat, bąbelek, szkrab; grub. gówniarz, gówniak
Wiktionary
o larwie: mający miękkie, białe ciało i uwstecznione nogi tułowiowe
SJP.pl
o cechach pędrusiowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
Pędrusiowate (Apionidae) – rodzina chrząszczy z nadrodziny ryjkowców (Curculionoidea) lub podrodzina chrząszczy z rodziny Brentidae. Dawniej klasyfikowana jako podrodzina ryjkowcowatych z grupy Curculiones phanerognathi. Rozprzestrzenione są kosmopolitycznie.
Wikipedia
o cechach pędrusiowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
Pędruś – polska nazwa zwyczajowa różnych chrząszczy z rodziny pędrusiowatych, które dawniej zaliczane były do rodzaju "Apion", np.:
Wikipedia
zakład, pomieszczenie, w którym domowym sposobem wyrabia się alkohol, często nielegalnie
SJP.pl
1. biec, poruszać się z dużą szybkością lub nakłaniać kogoś do pośpiechu, pośpieszać; pędzić (częściej);
2. dawniej: besztać kogoś, karcić, używać siły, przemocy względem kogoś lub czegoś, zadawać ból
SJP.pl
1. ręczny przyrząd składający się z trzonka i osadzonym na jego końcu pęczka włosia, niegdyś zwierzęcego, dzisiaj najczęściej sztucznego;
2. w przenośni o malarzu lub jego rzemiośle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. techn. narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;
Wiktionary
Pę
Wikipedia
(1.1) Kiedy jesteś smutny, przygnębiony, weź do ręki farby, pędzel, przygotuj wodę i kartkę papieru dużego formatu.
(1.1) Szczecina borsuka używana jest do wyrobu delikatnych pędzli do golenia.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃nd͡zɛl, AS: pẽnʒel
Wiktionary
rzecz. pędzlowanie n., pędzelkowanie n.
:: zdrobn. pędzelek mrz.
czas. pędzlować ndk., pędzelkować ndk.
przym. pędzlowy, pędzelkowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk pyndzel
Wiktionary
1. niewielki pędzel;
2. niewielka kępka, pęczek włosów na końcach uszu niektórych zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pędzel
(1.2) mały pędzel
(1.3) zool. zakończenie uszu niektórych zwierząt w formie kępki włosów
Wiktionary
(1.2) A gdy służąca uciekła, jej pani rzuciła się gorączkowo do swej tualety i otworzywszy parę słoików za pomocą pędzelka umalowała sobie twarz na różowy kolor.
Wiktionary
IPA: pɛ̃nˈd͡zɛlɛk, AS: pẽnʒelek
Wiktionary
rzecz. pędzel m.
czas. pędzlować
Wiktionary
papugi pędzelkojęzyczne - podrodzina papug charakteryzujących się smukłym ciałem i barwnym upierzeniem; lory
SJP.pl
z wyglądu przypominający pędzelek, najczęściej ten na czubku ucha niektórych zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pędzić.
Wiktionary
Pę
Wikipedia
czas. pędzić
rzecz. pęd mrz.
Wiktionary
Pędzewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pędziszewo – przysiółek wsi Rozwory w Polsce, położony w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Debrzno.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa słupskiego.
Wikipedia
potocznie o osobie ruchliwej, będącej ciągle w ruchu lub o lekkoduchu, człowieku lekkomyślnym, nieodpowiedzialnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) ktoś będący ciągle w ruchu i często podejmujący szybkie decyzje bez zastanowienia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) sowizdrzał, lekkoduch, gorąca głowa, narwaniec, paliwoda, szałaput, szaławiła, świszczypała, wartogłów, wietrznik, reg. śl. gónka
Wiktionary
1. poruszać się (np. biec) b. szybko
2. zmuszać do szybkiego posuwania się naprzód; gonić
3. nakłaniać do pośpiechu, popędzać
4. wprawiać w ruch, napędzać
5. produkować np. bimber
6. pobudzać rośliny hodowane w szklarni do szybszego wzrostu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) wytwarzać bimber
(2.2) poganiać stado zwierząt
Wiktionary
(1.1) Dokąd tak pędzisz?
(2.1) Tomek pędzi w domu niezły bimber.
(2.2) Pasterz pędzi owce na pastwisko.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: pẽńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. pęd m., popęd m., pędnik m., pędzenie n., popędzanie n., popędzenie n., napędzanie n., napędzenie n., wypędzanie n., wypędzenie n., dopędzanie n., dopędzenie n., zapędzanie n., zapędzenie n., przepędzanie n., przepędzenie n., odpędzanie n., odpędzenie n.
czas. napędzać ndk., napędzić ndk., popędzić dk., popędzać ndk., wypędzić dk., wypędzać ndk., dopędzić dk., dopędzać ndk., zapędzić dk., zapędzać ndk., przepędzić dk., przepędzać ndk., odpędzić dk., odpędzać ndk.
przym. pędny
Wiktionary
(1.1) lecieć, gnać
(2.2) gnać, przepędzać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bardzo pospolity grzyb z klasy workowców
SJP.pl
związany z malarstwem, głównie w odniesieniu do akcesoriów malarskich i procesu tworzenia obrazów (np. zakład pędzlarski)
SJP.pl
rodzaj mchów z rodziny płoniwowatych
SJP.pl
Pędzliczek ("Syntrichia" Brid.) – rodzaj mchów należący do rodziny płoniwowatych ("Pottiaceae" Schimp.).
Wikipedia
zgrubienie od: pędzel
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny popielicowatych
SJP.pl
Pędzlogon ("Graphiurus") – rodzaj ssaków z podrodziny pędzlogonów (Graphiurinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Wikipedia
myszowór pędzloogonowy - zwierzę drapieżne z rodziny niełazów, torbacz żyjący w lasach Australii; myszowór, mysz workowata, tafa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pędzlować.
Wiktionary
rzecz. niepędzlowanie n., pędzel mrz.
czas. pędzlować ndk.
Wiktionary
leczyć stan zapalny gardła, smarując migdałki i błonę śluzową gardła środkami dezynfekującymi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. robić coś przy pomocy pędzla
(1.2) przen. szybko jeść
Wiktionary
rzecz. pędzel mrz., pędzelek mrz., pędzlowanie n.
Wiktionary
(1.2) pałaszować, wcinać, grub. zażerać
Wiktionary
bruzdownica pędówka - niewielka błonkówka z rodziny pilarzowatych, szkodnik róż
SJP.pl
pędźka rudonoga - gatunek muchówki z rodziny łowikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pewna ilość przedmiotów związanych razem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór jednorodnych przedmiotów związanych razem lub występujących razem w naturze
(1.2) skłębiona lub splątana rzecz
(1.4) daw. miejsce największej średnicy naczynia
(1.5) mat. zob. pęk prostych.
(1.6) mat. zob. pęk płaszczyzn.
Wiktionary
(1.1) Marcinek szybko skoczył ku kapliczce, wspiął się na płot i ułamał ogromny pęk kwitnących gałęzi.
(1.2) Siądź w łodzi, przy ognisku, na sieci tych pęku…
(1.3) Dyrektor Henio był złośliwy, dowcipny, oczytany a z cicha pęk.
Wiktionary
IPA: pɛ̃ŋk, AS: pẽŋk
Wiktionary
rzecz. pękatość ż., Pękosław m., Pękosława ż.
:: zdrobn. pęczek m.
przym. pękaty
Wiktionary
(1.1) wiązka
(1.2) kłąb
(1.3) pęknięcie, rozpuk
Wiktionary
stawać się pękatym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Pękacz (310 m) – wzniesienie pomiędzy miejscowościami Aleksandrowice, Kleszczów i Burów w województwie małopolskim. Pod względem geograficznym znajduje się na Garbie Tenczyńskim (część Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej) w obrębie Tenczyńskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pękać.
Wiktionary
czas. spękać, pękać ndk.
rzecz. pęknięcie n.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaokrąglenie, grubość, najczęściej znaczna i widoczna w jednym miejscu lub pełność, nadmiar czegoś
SJP.pl
zaokrąglony, gruby, rozszerzający się znacznie w jednym miejscu (np. pękata dynia) lub napełniony czymś po brzegi, wypchany (np. pękaty portfel)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozszerzający się znacznie w jednym miejscu, zwykle pośrodku
(1.2) napełniony lub wypchany mocno czymś
Wiktionary
rzecz. pęk mrz.
czas. pękać ndk.
Wiktionary
(1.1) baniasty, baryłkowaty, beczkowaty, beczułkowaty, bombiasty, brzuchaty
Wiktionary
1. np. o lodzie: przestawać być całością na skutek powstawania rys, szczelin; łamać się, rozpadać się;
2. rozrywać się, rozpadać się na dwie (np. struna) lub wiele (np. balon) części;
3. np. o pociskach: wybuchać;
4. pot. bać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu
(1.2) o czymś naciągniętym, napiętym: rozrywać się, najczęściej na dwie części
(1.3) pot. bać się, odczuwać strach
Wiktionary
(1.1) Na wiosnę, gdy zrobi się dostatecznie ciepło, pąki pękają na drzewach.
(1.3) Nie pękaj! Zrób to!
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ŋkat͡ɕ, AS: pẽŋkać
Wiktionary
rzecz. pękanie n., pęknięcie n.
czas. spękać, pęknąć dk.
przym. pękaty
Wiktionary
1. np. o lodzie: przestawać być całością na skutek powstawania rys, szczelin; łamać się, rozpadać się;
2. rozrywać się, rozpadać się na dwie (np. struna) lub wiele (np. balon) części;
3. np. o pociskach: wybuchać;
4. pot. bać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
widoczne miejsce, najczęściej w postaci rysy, szczeliny na płaskiej powierzchni, spowodowane uszkodzeniem mechanicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pęknąć.
(1.2) przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni
Wiktionary
IPA: pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: pẽŋʹḱńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. pękanie n. ndk.
czas. spękać, pękać ndk., pęknąć dk.
Wiktionary
1. np. o lodzie: przestać być całością na skutek powstania rys, szczelin; złamać się, rozpaść się
2. rozerwać się, rozpaść się na dwie (np. struna) lub wiele (np. balon) części
3. np. o pociskach: wybuchnąć
4. pot. (o kimś) zostać złamanym
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pękać)
(1.1) dokonany od|pękać.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ŋknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pẽŋknõńć
Wiktionary
czas. pękać, spękać
rzecz. pęknięcie n.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Pękosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Pęko-" ("pęk, wiązka", ale "pękać się" – "rozpadać się, przestawać być całym") i "-sław" ("sława"). Mogło oznaczać "ten, którego sława jest silna i oparta na wielu czynach", albo też "ten, którego sława się rozpada".
Wikipedia
zdrobnienie od: Pękosław (imię męskie)
SJP.pl
Pękosławice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Waśniów. Ma status sołectwa.
Były wsią klasztoru cystersów wąchockich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pękosławka lub z nim związany
SJP.pl
Pękosław z żoną; Pękosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Pękosława lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gwara. pąsowy
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. ponso, spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, gwara. pąksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) pąsowy, daw. ponso, daw. ponsowy, gwara. pąksowy
Wiktionary
Pększyn – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Prusice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
ozdobna roślina jednoroczna lub dwuletnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Crepis|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych, często kwitnących na żółto
Wiktionary
Pępawa ("Crepis") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje ponad 200 gatunków. Występują one głównie w Eurazji, poza tym w Ameryce Północnej i Afryce, a jako rośliny introdukowane też na innych kontynentach. W Polsce rośnie kilkanaście gatunków, z czego 10 ma status rodzimych. Liczne gatunki są chwastami w uprawach lub uciążliwymi gatunkami inwazyjnymi, niektóre bywają uprawiane jako ozdobne (zwłaszcza pępawa czerwonokwiatowa "C. rubra").
Wikipedia
blizna w centralnym miejscu brzucha pozostająca po pępowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po pępowinie;
(1.2) zgrubienie pośrodku gomółki, ślad po przylepiaku
(1.3) zool. środek pajęczyny
Wiktionary
Pępek ( umbilicus) – blizna w środkowym punkcie brzucha będąca pozostałością po odpadniętej pępowinie.
Wikipedia
(1.1) Janku, przestań dłubać w pępku!
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃mpɛk, AS: pẽmpek
Wiktionary
rzecz. pępkowe n., pępowina ż.
:: zdrobn. pępuszek m.
przym. pępkowy, pępowinowy
Wiktionary
Pęperzyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Więcbork. Wieś położona jest nad jeziorem Pęperzyńskim.
W latach 1954–1968 wieś była siedzibą gromady Pęperzyn, po jej zniesieniu w gromadzie Więcbork. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
przypominający pępek
SJP.pl
charakterystyczny dla pępka lub jego okolic (np. sznur pępkowy), związany w jakiś sposób z pępkiem (np. przepuklina pępkowa, pierścień pępkowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) j świętowanie narodzin potomka
Wiktionary
rzecz. pępek mrz., pępowina ż.
Wiktionary
charakterystyczny dla pępka lub jego okolic (np. sznur pępkowy), związany w jakiś sposób z pępkiem (np. przepuklina pępkowa, pierścień pępkowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pępkiem, dotyczący pępka
Wiktionary
rzecz. pępek m., pępowina ż.
Wiktionary
alkohol pity podczas spotkania towarzyskiego zorganizowanego przez ojca nowo narodzonego dziecka; pępówka, pępkowe
SJP.pl
Pęplino (kaszb. "Pãplënò", Horst) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Ustka.
Wieś jest siedzibą sołectwa Pęplino. Nieoficjalnymi częściami miejscowości są Kolonia Pęplino Pierwsze i Kolonia Pęplino Trzecie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Pępowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Pępowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
unaczyniony przewód u ssaków, gadów i ptaków, łączący płód z błonami płodowymi, będący miejscem transportu krwi, tlenu i substancji odżywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze
(1.2) przen. związek psychiczny ze środowiskiem, z którego się pochodzi
(1.3) techn. pot. przewody we wspólnej osłonie łączące urządzenie z miejscem sterowania lub zasilania
Wiktionary
Pępowina – przewód łączący płód z łożyskiem występujący u ssaków łożyskowych. Znajdujące się w pępowinie naczynia krwionośne (dwie tętnice i żyła pępowinowa) zespalają krążenie zarodka z krążeniem błon śluzowych matki. W pępowinie znajduje się tak zwana galareta Whartona, która nadaje sprężystość i nie pozwala na zawiązanie się pępowiny na szyi bądź kończynie płodu.
Wikipedia
(1.1) Gdy nasz syn się urodził, pępowinę przeciął mój mąż.
Wiktionary
rzecz. pępek m., pępuszek m., pępkowe n.
przym. pępowinowy, pępkowy
Wiktionary
(1.1) sznur pępkowy
Wiktionary
charakterystyczny dla pępowiny (np. cewnik pępowinowy), związany z pępowiną (np. sznur pępowinowy, kikut pępowinowy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pępowiną, dotyczący pępowiny
Wiktionary
rzecz. pępek mrz., pępowina ż.
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny grzybówkowatych
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na stacji w Pępowie czekała na niego pani Grażynka.
Wiktionary
rzecz. pępowianin mos., pępowianka ż.
przym. pępowski
Wiktionary
→ Pępowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Pępowa, związany z Pępowem
Wiktionary
Pępowski (Pempowski, Pepowsky, Junosza odmienny) – pomorski herb szlachecki, odmiana herbu Junosza, herb własny rodziny Pępowskich. Herb ten jest nieznany klasycznym herbarzom, ani polskim, ani niemieckim.
Wikipedia
rzecz. Pępowo n., pępowianin mos., pępowianka ż.
Wiktionary
niewielki pępek, głównie u niemowlaków i małych dzieci lub nowo narodzonych zwierząt
SJP.pl
alkohol pity podczas spotkania towarzyskiego zorganizowanego przez ojca nowo narodzonego dziecka; pępkówka, pępkowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj szczypiec o sprężystych ramionach; pinceta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś
Wiktionary
(1.1) Do wyjęcia zworki z dysku potrzebna jest pęseta.
Wiktionary
zdrobn. pęsetka ż.
Wiktionary
(1.1) pinceta, pincetka, pęsetka
Wiktionary
pincetka, niewielka pęseta
SJP.pl
1. sznur, rzemień krępujący ręce, czasem nogi więźnia, skazańca;
2. to, co krępuje, ogranicza działanie, postępowanie, myślenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. sznur, łańcuch lub coś innego, czym krępuje się ręce lub nogi więźnia
(1.2) książk. coś, co ogranicza czyjeś działanie lub myślenie
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od pęto
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. czasu ter. trybu oznajm. od pętać
Wiktionary
Pęta – stosowane w stosunku do koni, lub bydła. Konstrukcja ta ma na celu zmniejszenie możliwości ruchu, lub zupełne unieruchomienie zwierzęcia. Większość z nich zakładana jest na nogi. Wyróżnia się między innymi pęta australijskie, które zakładane są koniom powyżej nadgarstków, pozwalając na swobodny ruch w stępie, ale utrudniają przejście do innych chodów. Obecnie wykorzystywane są głównie na wsiach oraz w trakcie leczenia zwierzęcia.
Wikipedia
(1.1) Po długim i daremnym wysiłku wyzwolenia się z żelaznych pęt westchnął frajter: — Jesteśmy z sobą złączeni na wieki wieków.
Wiktionary
rzecz. pęto n., pętak m.
czas. pętać ndk.
Wiktionary
(1.2) dyby, kajdany, okowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od pętak
Wiktionary
rzecz. pętak m.
Wiktionary
potocznie o małej dziewczynce lub lekceważąco o kobiecie niepoważnej, niesolidnej albo irytującej innych swoim zachowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogardliwie o kobiecie
Wiktionary
rzecz. pętak mos.
Wiktionary
lekceważąco: mężczyzna niepoważny, niesolidny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. o mężczyznie
Wiktionary
(1.1) […] co głaskało ją po sercu i pętaczyna objadał się, korzystając z jej szczodrości.
Wiktionary
rzecz. pętak mos.
Wiktionary
(1.1) pętak
Wiktionary
osoba irytująca innych nie mogąc znaleźć sobie miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. o dziecku, zwłaszcza o dorastającym chłopcu
(1.2) lekcew. o kimś niepoważnym, niesolidnym lub o kimś, z kim nie trzeba się liczyć
(1.4) daw. gwara. więz. nowicjusz w rzemiośle złodziejskim
Wiktionary
rzecz. pęta ż., pętaczyna ż., pętanie n.
:: zdrobn. pętaczek m.
:: fż. pętaczka ż.
przym. pętacki
czas. pętać ndk.
Wiktionary
(1.1) pejor. chłystek, gnojek, gówniarz, pętaczyna
(1.3) powstaniec
(1.4) powstaniec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pętać.
Wiktionary
rzecz. pęto n., pętak mos., pętca ż.
czas. pętać ndk.
Wiktionary
1. krępować pętami przednie nogi zwierzęcia, np. konia;
2. ograniczać swobodę ruchów, krępować;
3. pętać się:
a) wiązać własną osobę;
b) wiązać się nawzajem;
c) potocznie: włóczyć się, wałęsać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. rzemień przytrzymujący ptaka łownego
Wiktionary
(1.1) Sokolnik spuścił ptaka z pętcy.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ntt͡sa, AS: pẽntca
Wiktionary
rzecz. pęto n., pętanie n.
czas. pętać ndk.
Wiktionary
(1.1) dłużec, pęca, pęciny
Wiktionary
dawniej, dziś tylko regionalnie: pęto (wiązadło nakładane na przednie nogi zwierzęcia dla ograniczenia swobody ruchu)
SJP.pl
1. niewielkie uszko z nitki, sznurka, tasiemki tworzone do różnych celów, najczęściej do zapinania odzieży na guzik lub mocowania, zawieszania czegoś;
2. element ściegu tkackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od pętla
(1.2) mała pętla – z nitki lub sznurka
Wiktionary
rzecz. pętlica ż., pętla ż.
Wiktionary
niewielkie pęto (kawałek, wianek, krążek kiełbasy, rzadziej: wiązadło nakładane na przednie nogi zwierzęcia dla ograniczenia swobody ruchu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: pęto
(1.2) małe pęto
Wiktionary
(1.1) Celnik wyjął z walizki pętko kiełbasy i butelczynę wina.
Wiktionary
rzecz. pęto n., pętla ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pętkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Środa Wielkopolska.
Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
1. kawałek sznura lub innego podobnego materiału, związany w pierścień, używany do różnych celów, najczęściej jako pułapka zastawiana przez kłusowników lub żeglarski węzeł ratowniczy;
2. fragment toru ruchu czegoś, o kształcie zbliżonym do okręgu;
3. figura akrobacji samolotu lub szybowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) związany na powrót sznur lub drut
(1.2) inform. blok kodu wykonywany wielokrotnie
(1.3) mot. końcowa stacja komunikacji autobusowej lub tramwajowej, na której pojazd zawraca
(1.4) droga, którą wykonano po zamkniętej trasie;
(1.5) mat. zamknięta figura geometryczna
(1.6) mat. w teorii grafów: krawędź łącząca wierzchołek z nim samym;
(1.7) mat. w topologii: droga, której początek i koniec pokrywają się
(1.8) lotn. figura akrobacji lotniczej, wykonywana w płaszczyźnie pionowej w postaci zamkniętej krzywej;
(1.9) techn. element kolejki górskiej w kształcie pionowo postawionego okręgu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przez moją pomyłkę pętla w jednej z funkcji wykonywała się o jeden raz za dużo i program nadpisywał nieodpowiednie miejsce w pamięci.
(1.3) Tramwaj, z powodu awarii, stał na pętli ponad dwie godziny.
(1.3) Taksówkarze znów upodobali sobie nieczynną pętlę autobusową na skraju lasu.
(1.5) Przy odpowiedniej zmianie indeksacji krzywych sieci jej quasi-grupa współrzędnych jest pętlą.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ntla, AS: pẽntla
Wiktionary
rzecz. zapętlanie n., zapętlenie n., pętlica ż., pętlenie n.
:: zdrobn. pętelka ż.
czas. pętlić ndk., zapętlać ndk., zapętlić dk.
Wiktionary
(1.2) powtórzenie
(1.5) lupa
Wiktionary
pętlak czteropaskowy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
kłusownik zastawiający pętle w celu ułowienia zwierzyny
SJP.pl
1. dawniej o pętli, najczęściej tej zrobionej ze sznura lub innego podobnego materiału, używanej przez kłusowników;
2. zapięcie lub rodzaj naszycia w postaci pętelki, ozdabiający dawne stroje polskie; szamerowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. pętla.
(1.2) daw. kraw. element dawnego stroju polskiego w formie pętli
(1.3) sport. figura łyżwiarska
Wiktionary
rzecz. pętelka ż., pętla ż., pętlarz mos.
Wiktionary
podobny do pętlicy (pętli lub rodzaju ozdoby na dawnych strojach polskich), mający elementy pętlicy
SJP.pl
charakterystyczny dla pętlicy, pętli (np. pętlicowy typ linii papilarnych), związany z pętlicą (np. uchwyt pętlicowy, reaktor pętlicowy)
SJP.pl
niewielka pętlica (szamerowanie, zapięcie lub rodzaj naszycia w postaci pętelki, ozdabiający dawne stroje polskie)
SJP.pl
zgrubienie od: pętla
SJP.pl
1. w programowaniu: wykonywać cyklicznie instrukcje programu;
2. w muzyce: tworzyć lub odtwarzać powtarzalną sekwencję dźwięków, rytmów albo sampli
SJP.pl
w kształcie pętli, okręgu, przypominający okrąg (np. hak pętlowy) lub w jakiś inny sposób związany z pętlą (np. węzeł pętlowy, przekaźnik pętlowy)
SJP.pl
1. wiązadło nakładane na przednie nogi zwierzęcia dla ograniczenia swobody ruchu;
2. pęto kiełbasy - krążek kiełbasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wiązadło z powroza, łańcucha, rzemienia nakładane na przednie nogi zwierząt w celu ograniczenia swobody ich ruchów;
(1.2) kawałek kiełbasy zakończony sznurkiem lub metalowym klipsem
Wiktionary
(1.2) We wtorek, tatusiu, we wtorek – powiedziała mama Żakowa. – We wtorek pójdę do mięsnego i kupię ci całe pęto kiełbasy.
Wiktionary
IPA: ˈpɛ̃ntɔ, AS: pẽnto
Wiktionary
rzecz. pętca ż., pętanie n., pętla ż., pęta lm nm.
:: zdrobn. pętko mrz.
czas. pętać ndk., rozpętać dk., spętać dk.
Wiktionary
chroniony w Polsce gatunek płaza z rodziny ropuszek, którego samiec owija nitki skrzeku na swych tylnych nogach
SJP.pl
wąż morski z rodziny zdradnicowatych
SJP.pl
Pęzino ( Pansin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard.
Wieś położona jest nad Krąpielą i Pęzinką.
W miejscowości znajduje się przystanek kolejowy Pęzino.
Wikipedia
skrót od: Politechnika Łódzka
SJP.pl
pieniężne wynagrodzenie za pracę; pensja; pobory; zapłata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zarobek, wynagrodzenie za pracę
Wiktionary
Płaca (z pensio, inne nazwy "wynagrodzenie, pensja, zapłata, gratyfikacja") – ogół wydatków pieniężnych i innych świadczeń wypłacanych pracownikom z tytułu zatrudnienia w podmiocie gospodarczym. Obejmuje wypłaty pieniężne, inne świadczenia oraz wartość tzw. świadczeń w naturze (towary, materiały, usługi itp.) lub ekwiwalenty wypłacane pracownikom lub innym osobom fizycznym przez pracodawcę za wykonaną na jego rzecz pracę.
Wikipedia
IPA: ˈpwat͡sa, AS: pu̯aca
Wiktionary
czas. płacić
przym. płacowy, płatny
rzecz. płatność ż.
Wiktionary
(1.1) pensja, wypłata, daw. lafa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płacić.
Wiktionary
IPA: pwaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: pu̯acẽńe
Wiktionary
czas. zapłacić, płacić ndk.
przym. płacowy
Wiktionary
marna, nędzna płachta
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
niewielki płacheć (spłacheć, płat, kawałek czegoś, najczęściej lichego, wykonanego z nietrwałego lub mało wartościowego materiału)
SJP.pl
niewielka płacheć (spłacheć, płat, kawałek czegoś, najczęściej lichego, wykonanego z nietrwałego lub mało wartościowego materiału)
SJP.pl
dawniej, dziś tylko gwarowo: płat, kawałek czegoś, najczęściej lichego, wykonanego z nietrwałego lub mało wartościowego materiału; płacheć (rodzaj męski), spłacheć
SJP.pl
duży płat grubej tkaniny, służący najczęściej do przykrywania lub przenoszenia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duży kawałek płaskiej rzeczy, np. tkaniny, papieru, blachy
(1.2) daw. środ. polit. sztandar partyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. płachetka ż.
Wiktionary
pieniądz przedmiotowy (w odróżnieniu od banknotów i monet), np. sól, futra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. przedmiot pełniący funkcję pieniądza, głównie przed wprowadzeniem tegoż;
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Co kraj, to obyczaj, co lud, to płacidło. (…) Płacidłem bywały także artykuły spożywcze. (…) Jeszcze w średniowiecznej Europie jako płacideł używano drogocennych przypraw: pieprzu, goździków, cynamonu.
Wiktionary
IPA: pwaˈt͡ɕidwɔ, AS: pu̯aćidu̯o
Wiktionary
czas. płacić
Wiktionary
(1.1) pieniądz towarowy
Wiktionary
1. płacik okołośrodkowy - struktura anatomiczna mózgu;
2. zdrobnienie od: płat (wydzielona część narządu ludzkiego)
SJP.pl
Płaciszewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Glinojeck. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
1. dawać pieniądze jako należność za coś;
2. ponosić przykre konsekwencje swych działań;
3. odwzajemniać się, odpłacać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zapłacić)
(1.1) dawać (przekazywać) pieniądze za coś
(1.2) pot. ponosić konsekwencje
(1.3) stpol. stawać się opłacalnym, nabywać wartości
(1.4) stpol. dawać płaty (tkaniny)
Wiktionary
(1.1) W sklepach za towary trzeba płacić.
(1.2) Do dziś płaci za tę pomyłkę.
Wiktionary
IPA: ˈpwat͡ɕit͡ɕ, AS: pu̯aćić
Wiktionary
czas. zapłacić, dopłacać, przepłacać
rzecz. dopłata ż., płatność ż., płatnik m., płacenie n., płaca ż., płacidło n.
przym. płatny, płacowy
Wiktionary
(1.1) uiszczać, wynagradzać, opłacać
Wiktionary
osoba pobierająca wynagrodzenie za wykonywaną pracę, najczęściej pieniężne, rzadziej wypłacane w naturze
SJP.pl
pochłanianie znacznej części jednorazowej wypłaty za wykonaną pracę, potrzeba dużego nakładu kosztów, które w głównej mierze pochodzą z pensji, płacy
SJP.pl
→ płaca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący płacy
Wiktionary
rzecz. płaca ż., płacenie n.
czas. płacić ndk.
Wiktionary
wylewanie, ronienie łez, zazwyczaj połączone ze szlochaniem, najczęściej wywołane przez zdenerwowanie, wzruszenie lub ból
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wylewanie łez;
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: płakać
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Dziecko wpadło w histerię, krzyczało dwie godziny i aż całe zapuchło od płaczu.
Wiktionary
IPA: pwat͡ʃ, AS: pu̯ač
Wiktionary
rzecz. płaksa mos./ż., płaczliwość ż., płakanie n., płaczka ż.
czas. płakać, zapłakać, wypłakać, wypłakać się, opłakać, opłakiwać
przym. płaczliwy
przysł. płaczliwie
Wiktionary
(1.1) łzy
Wiktionary
wylewanie, ronienie łez, zazwyczaj połączone ze szlochaniem, najczęściej wywołane przez zdenerwowanie, wzruszenie lub ból
SJP.pl
1. ktoś, kto płacze często, z błahego powodu; beksa; mazgaj;
2. dawniej: osoba wynajmowana do opłakiwania czyjejś śmierci na pogrzebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba płacząca z byle powodu
Wiktionary
Płaczek – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 3967 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 4222 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa "płacz" i jest najbardziej rozpowszechnione w południowo-centralnej Polsce.
Wikipedia
czas. opłakać, opłakiwać, płakać
Wiktionary
1. kobieta, która często unosi się płaczem, zazwyczaj z błahego powodu; beksa (rodzaj żeński);
2. dawniej: kobieta wynajmowana do opłakiwania czyjejś śmierci na pogrzebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się płakaniem na uroczystościach
(1.2) kobieta płacząca z byle powodu
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. zob. płaczek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na posadzce osypanej popiołem zasiadały płaczki i szarpiąc sobie włosy, drapiąc twarze opłakiwały zmarłego.
(1.2) Ta Ania z czwartej klasy to straszna płaczka, leje łzy z powodu każdej trói.
Wiktionary
IPA: ˈpwat͡ʃka, AS: pu̯ačka
Wiktionary
rzecz. płaksa mos./ż., płaczliwość ż., płacz
czas. płakać, opłakać, opłakiwać
przym. płaczliwy
przysł. płaczliwie
Wiktionary
(1.2) beksa
Wiktionary
Płaczkowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów. Ma status sołectwa.
Wieś leżąca w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego wchodziła w XVII wieku w skład kompleksu klimontowsko-ossolińskiego dóbr Zbigniewa Ossolińskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób płaczliwy
(1.2) pejor. w sposób zanadto emocjonalny, uczuciowy i zwłaszcza taki, który wywołuje wzruszenie
Wiktionary
(1.2) - Aresztują mnie - jęczał płaczliwie - zamkną mnie do więzienia. Ale wszystkiemu winien jest ten przeklęty Klaus. On mnie namówił do złego. Co teraz zrobić, panie Tomaszu?
Wiktionary
rzecz. płacz m., płaczka ż., płakanie n., płaczliwość ż.
czas. płakać
przym. płaczliwy
Wiktionary
(1.1-2) łzawo, łzawie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: płaczliwie
SJP.pl
skłonność do płaczu lub ogół cech pobudzających do łez, wywołujących u kogoś płacz, szczególnie ze wzruszenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest płaczliwe; cecha tych, którzy są płaczliwi
Wiktionary
rzecz. płacz m., płaczka ż., płakanie n.
czas. płakać
przym. płaczliwy
przysł. płaczliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: płaczliwy
SJP.pl
skłonny do płaczu (np. płaczliwe dziecko) lub pobudzający do łez, wywołujący u kogoś płacz, szczególnie ze wzruszenia (np. płaczliwa melodia, płaczliwy głos)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) skory do płaczu
(1.2) pobudzający do płaczu
Wiktionary
rzecz. płacz mrz., płaczka ż., płakanie n., płaczliwość ż.
czas. płakać
przysł. płaczliwie
Wiktionary
wylewać, ronić łzy, najczęściej przez zdenerwowanie, wzruszenie lub ból, a także: narzekać z płaczem na coś lub na kogoś, żalić się
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika płakać
przymiotnik
(2.1) o drzewach o wiotkich, opadających do ziemi gałęziach
Wiktionary
rzecz. płacz mrz., płakanie n.
czas. płakać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płakać.
Wiktionary
IPA: pwaˈkãɲɛ, AS: pu̯akãńe
Wiktionary
rzecz. płacz m., płaczliwość ż.
czas. płakać ndk., rozpłakać się dk., popłakać się dk.
przym. płaczliwy, płaczący
przysł. płaczliwie
Wiktionary
wylewać, ronić łzy, najczęściej przez zdenerwowanie, wzruszenie lub ból, a także: narzekać z płaczem na coś lub na kogoś, żalić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wylewać łzy, ronić łzy
Wiktionary
(1.1) Siedział przy stole i cicho płakał.
Wiktionary
IPA: ˈpwakat͡ɕ, AS: pu̯akać
Wiktionary
rzecz. płacz m., płaczek m., płaczka m./ż., płaczliwość ż., płakanie n.
czas. opłakać, opłakiwać
przym. płaczliwy, opłakany
Wiktionary
(1.1) tonąć we łzach; gw. Górny Śląsk ślimtać, ślompać
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) gwara. (także. liter.) płaczliwy
Wiktionary
(1.1) Rozbierał je upał, cichość i ten płakliwy, nieustający głos Jagaty, modlącej się przy umarłym.
Wiktionary
(r. męski) mężczyzna, chłopiec skłonny do płakania; beksa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba, kobieta skłonna do płaczu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, mężczyzna skłonny do płaczu
Wiktionary
rzecz. płacz mrz., płaczka ż.
czas. płakać ndk.
Wiktionary
(1.1) beksa
(2.1) beksa, mazgaj
Wiktionary
żartobliwie o płaczliwości (skłonności do płaczu lub ogóle cech pobudzających do łez, wywołujących u kogoś płacz, szczególnie ze wzruszenia)
SJP.pl
żartobliwie: skłonny do płaczu (np. płaksiwe dziecko) lub pobudzający do łez, wywołujący u kogoś płacz, szczególnie ze wzruszenia (np. płaksiwa pieśń, płaksiwy głos)
SJP.pl
rodzina małp szerokonosych obejmująca marmozety, tamaryny i kapucynki, z których większość została objęta ochroną gatunkową
SJP.pl
Płaksowate (Cebidae) – rodzina ssaków naczelnych z parworzędu małp szerokonosych w obrębie infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes).
Wikipedia
charakterystyczny dla płaksowatych (małp szerokonosych reprezentowanych przez marmozety, tamaryny i kapucynki, z których większość została objęta ochroną gatunkową)
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna, chłopiec skłonny do płakania; beksa
SJP.pl
Płaksy ( Плаксы; Плаксы) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Juńki.
Wikipedia
pieszczotliwie: płakać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. chmura
Wiktionary
IPA: pwãˈnɛta, AS: pu̯ãneta
Wiktionary
rzecz. płanetnik
Wiktionary
postać z mitologii słowiańskiej, będąca pół człowiekiem, pół demonem, zsyłająca deszcze na ziemię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mitsłow. istota napełniająca chmury i rządząca pogodą, złośliwy duch karzący ludzi;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) etn. osoba przepowiadająca pogodę, rzekomo posiadająca władzę nad chmurami, deszczem i burzą
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Wojtek spogląda, a tu naokoło niego same płanetniki, jeno ci dwaj, co z nim przyjechali, byli starsi, majstrowie sami, a reszta – czeladnicy. Jedni na komendę brali chmury na powrozy i ciągnęli, kaj im przykazano; drudzy znowu dmuchali tam w chmurach na deszczówkę i lód z niej robili, a inni ten lód siekali na kawałki, żeby mieć grad…
Wiktionary
IPA: pwãˈnɛtʲɲik, AS: pu̯ãnetʹńik
Wiktionary
rzecz. płaneta ż.
Wiktionary
(1.1) chmurnik, obłocznik
Wiktionary
regionalnie: polana leśna lub hala górska; połonina
SJP.pl
dawniej: poziome położenie, płaska strona czegoś
SJP.pl
1. niewypukły, stanowiący jednolitą płaszczyznę, bez wgłębień i wyniosłości (np. płaski teren, płaski talerz);
2. w przenośni: niesmaczny lub pospolity, trywialny (np. płaski żart, płaskie towarzystwo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś gminna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim;
(1.2) geogr. adm. gmina z siedzibą we wsi Płaska (1.1);
Wiktionary
Płaska – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Płaska. Na jej terenie znajdują się 3 jeziora: Pobojno, Orle oraz Paniewo. Dwa ostatnie stanowią część kanału Augustowskiego.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 368 osób, wśród których 351 było wyznania rzymskokatolickiego, a 17 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. We wsi było 67 budynków mieszkalnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. plaskanka.
Wiktionary
(1.1) Obdarzyli czy to osełką masła, czy płaskanką sera, czy kopą jaj.
Wiktionary
przym. płaski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stępa w zagadce
Wiktionary
(1.1) Matka płaskatka, ociec garbusek, a dzieciątko golisiątko.
Wiktionary
przym. płaski
Wiktionary
trochę płaski
SJP.pl
1. niewypukły, stanowiący jednolitą płaszczyznę, bez wgłębień i wyniosłości (np. płaski teren, płaski talerz);
2. w przenośni: niesmaczny lub pospolity, trywialny (np. płaski żart, płaskie towarzystwo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
(1.2) przen. niewyszukany, powierzchowny, banalny
forma rzeczownika.
(2.1) M., B., W. lm. od: płask
Wiktionary
(1.1) Na tym terenie nie ma żadnych wzniesień. Okolica jest całkowicie płaska.
(1.1) Wtem się coś z lekka potrąci • Śród kryształowej przezroczy, • Woda się z lekka zamąci, • Rybka nad wodę podskoczy; • I jak skałka płaskim bokiem • Gdy z lekkich rąk chłopca pierzchnie, • Tak nasza rybka podskokiem • Mokre całuje powierzchnie.
(1.2) Jego dowcipy są wyjątkowo płaskie.
Wiktionary
IPA: ˈpwasʲci, AS: pu̯asʹḱi
Wiktionary
rzecz. płaz mzw./mrz., płaskanka ż., płaskatka ż., płaskoć ż., płaskoń m., płaskość ż., płaskun m., płast m., płasta ż., płaszcz m., płaszczak m., płaszczenica ż., płaszczeniec m., płaszczka ż., płaszczucha ż., płaszczyca ż., płaszczyzna ż., płaśnia ż., płasznia ż., płoskoń m., płoszczyca ż., rozpłaszczenie n., spłaszczenie n., plaskanka ż., plaskęć ż.
czas. płaszczyć ndk., rozpłastać dk., rozpłaszczać ndk., rozpłaszczyć dk., spłaszczać ndk., spłaszczyć dk.
przym. płaskaty, płaskawy, płaszczysty, płaściuteńki, płaściutki, rozpłaszczony, spłaszczony
przysł. płasko
Wiktionary
(1.1) płytki, równy, reg. śl. plaskaty
(1.2) banalny, płytki
Wiktionary
ogólna nazwa każdego gatunku z rodziny paprotkowatych, rosnących na terenach Afryki, zwrotnikowej Azji lub Australii; łosie rogi
SJP.pl
Płaskla, łosie rogi ("Platycerium" Desv.) – rodzaj roślin należący do rodziny paprotkowatych. Należy do niego ok. 18 epifitycznych gatunków, pochodzących z regionów tropikalnych i umiarkowanych Ameryki Południowej, Afryki, południowo-wschodniej Azji, Australii i Nowej Gwinei.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w płaski sposób
Wiktionary
(1.1) Na talerzu leżały płasko dwa wyschnięte kotlety.
Wiktionary
rzecz. płaz mzw./mrz., płaszczka ż., płaskość ż.
przym. płaski
czas. płaszczyć
Wiktionary
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny piraniowatych
SJP.pl
Płaskocin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Kocierzew Południowy.
Wieś duchowna Płaskocino położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. Płaskocin był wsią klucza kompińskiego arcybiskupów gnieźnieńskich, od 1777 roku wieś kapituły kolegiaty łowickiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
o płaskim dachu, zwieńczony dachem, którego płaszczyzna przebiega równolegle do podłoża (np. płaskodachowy barak, płaskodachowa stodoła)
SJP.pl
łódź o płaskim dnie
SJP.pl
taki, którego dno stanowi jednolita pod względem wysokości płaszczyzna (np. płaskodenna dolina, płaskodenny statek, okręt)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma płaskie dno
Wiktionary
IPA: ˌpwaskɔˈdɛ̃nːɨ, AS: pu̯askodẽ•ny
Wiktionary
płaskodziobek mały - gatunek ptaka z rzędu kraskowych
SJP.pl
1. mający płaski dziób;
2. płatkonóg płaskodzioby - gatunek ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych;
3. biegus płaskodzioby - gatunek wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych; biegusik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma płaski dziób
Wiktionary
bardzo mały wymiar wysokości czaszki; platycefalia, platykefalia
SJP.pl
1. mający płaską głowę;
2. hadrozaury płaskogłowe - podrodzina dinozaurów z rodziny hadrozaurów;
3. boleń płaskogłowy - gatunek ryby;
4. zębiełek płaskogłowy - gatunek ssaka z rodziny ryjówkowatych
SJP.pl
płaskolist lśniący - gatunek mchu z rodziny płaskolistowatych
SJP.pl
1. taki, którego liście są płaskie;
2. mikołajek płaskolistny: niewielka roślina z rodziny selerowatych, o niebieskawych, kolczastych liściach i kulistych kwiatach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający płaskie liście
Wiktionary
rodzina mchów
SJP.pl
płaskomerzyk orzęsiony - gatunek mchu z rodziny płaskomerzykowatych
SJP.pl
rodzina mchów
SJP.pl
napadacz płaskonogi - gatunek pluskwiaka z rodziny tarczówkowatych
SJP.pl
jeden z 4 gatunków kaczek o dużym łyżkowatym dziobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anas clypeata|ref=tak., gatunek kaczki z grupy kaczek pływających o charakterystycznej budowie dzioba, spotykany również w Polsce;
Wiktionary
IPA: pwaˈskɔ̃nɔs, AS: pu̯askõnos
Wiktionary
oznaczający się spłaszczonym nosem, mający płaski nos (np. płaskonosa małpiatka, płaskonosy pies)
SJP.pl
jajowaty, owalny, obły; podługowato-okrągły
SJP.pl
rodzaj kompozycji rzeźbiarskiej powstałej z kamiennej, drewnianej lub rzadziej metalowej płyty, której tylna ściana ma tworzyć tło dla frontu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła
Wiktionary
IPA: ˌpwaskɔˈʒɛʑba, AS: pu̯askožeźba
Wiktionary
rzecz. płaskorzeźbienie n.
czas. płaskorzeźbić ndk.
Wiktionary
(1.1) relief
Wiktionary
wykonywać, tworzyć płaskorzeźbę (rodzaj kompozycji rzeźbiarskiej powstałej z kamiennej, drewnianej lub rzadziej metalowej płyty, której tylna ściana ma tworzyć tło dla frontu)
SJP.pl
rodzaj ptaków brodzących o dziobie dłuższym od głowy
SJP.pl
obniżenie lub całkowity zanik podłużnego bądź poprzecznego sklepienia stopy, powodujący przyleganie całej jej powierzchni do podłoża; płaska stopa, platfus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;
Wiktionary
Płaskostopie (łac. "pes planus", pot. "platfus") – zniekształcenie stopy polegające na obniżeniu się jej fizjologicznych sklepień, w wyniku czego staje się ona płaska.
Stopa o prawidłowej budowie nie dotyka podłoża całą powierzchnią. Jej kości układają się w łuk. Przy płaskostopiu prawie cała stopa przylega do podłoża. Kości w takiej stopie ułożone są w linii prostej.
Wikipedia
(1.1) pot. platfus
Wiktionary
mający płaskostopie
SJP.pl
rodzaj grzybów z typu podstawczaków, pasożyt roślin
SJP.pl
metalowe narzędzie zakończone rozsuwającymi się płaskimi szczękami, najczęściej używane do przecinania drutów i przykręcania śrub; kombinerki
SJP.pl
płaski filar przyścienny z bazą i głowicą, pełniący w architekturze funkcję dekoracyjną i konstrukcyjną; pilaster, pilastr
SJP.pl
jeden z najprostszych typów zwierząt bezkręgowych
SJP.pl
Płaskowce (Placozoa) – jeden z najprostszych typów zwierząt bezkręgowych, liczący trzy dotychczas opisane gatunki. Przez ponad sto lat znany był tylko jeden gatunek: "Trichoplax adhaerens". Są to małe, wielokomórkowe zwierzęta morskie, najczęściej w kształcie płytki o nieregularnych krawędziach.
Wikipedia
tyszerka płaskowiaczek - gatunek motyla, szkodnik dębu
SJP.pl
płaskowiak zmiennik - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
metalowy pręt o płaskim przekroju
SJP.pl
Płaskownik – pręt metalowy o przekroju prostokątnym. Może być ciągniony, walcowany lub cięty z blachy.
Płaskowniki stosuje się w konstrukcjach mechanicznych i w budownictwie.
Wikipedia
obszar wyżynny o płaskiej lub lekko falistej powierzchni, będący fragmentem wydźwigniętej równiny, najczęściej zakończony stromymi stokami; płaskowzgórze, plateau
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach;
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Przez czternaście dni obozowaliśmy na krawędzi płaskowyżu, patrząc codziennie, jak z dołu podchodzą ku nam chmury.
Wiktionary
IPA: pwaˈskɔvɨʃ, AS: pu̯askovyš
Wiktionary
(1.1) plateau, płaskowzgórze
Wiktionary
obszar wyżynny o płaskiej lub lekko falistej powierzchni, będący fragmentem wydźwigniętej równiny, najczęściej zakończony stromymi stokami; płaskowyż, plateau
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. rozległa płaska wyżyna
Wiktionary
(1.1) Przed nami roztaczał się wspaniały widok rozległego płaskowzgórza pokrytego sawanną.
Wiktionary
(1.1) płaskowyż
Wiktionary
osoba wierząca w to, że Ziemia ma płaski kształt; płaskoziemca
SJP.pl
osoba wierząca w to, że Ziemia ma płaski kształt; płaskoziemca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) neol. osoba przekonana o tym, że Ziemia ma płaski kształt
Wiktionary
rzecz. płaskoziemstwo n.
:: fż. płaskoziemka
przym. płaskoziemski
Wiktionary
(1.1) płaskoziemca
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z płaskoziemstwem, dotyczący płaskoziemstwa
Wiktionary
rzecz. płaskoziemianstwo n., płaskoziemiec mos.
Wiktionary
przekonanie, że Ziemia jest płaska
SJP.pl
wrzałka płaskozębna - gatunek błonkówki z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska powierzchnia, płaskość, płaszczyzna
Wiktionary
(1.1) Bieli się Korynt szeroko rozrzucony na piaszczystej morskiej płaskoci.
(1.1) Potem zaczęły się zaznaczać smukłe pnie i rozciągnięte pod niemi piaski płaskoci.
Wiktionary
rzecz. płaskość ż., płaszczyzna ż.
przym. płaski
Wiktionary
(1.1) płaskość, płaszczyzna
Wiktionary
konopie o kwiatach męskich; suszka, płoskoń, płaskun, płoskonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. konopie o kwiatach męskich
Wiktionary
(1.1) Konopie w odróżnieniu od lnu są rośliną dwupłciową, tzn. posiadają osobniki żeńskie, zwane maciorkami lub głowaczami i osobniki męskie, zwane płaskoniami.
Wiktionary
przym. płaski
Wiktionary
(1.1) suszka, płaskun, płoskoń
Wiktionary
brak wyniosłości i wgłębień, stanowienie jednolitej płaszczyzny, a w przenośni także: powierzchowność, pospolitość, trywialność
SJP.pl
konopie o kwiatach męskich; suszka, płaskoń, płoskoń, płoskonka
SJP.pl
gatunek zboża z rzędu wiechlinowatych, o grubym, niezrośniętym z plewami ziarnie i łamliwej osadce kłosowej; orkisz
SJP.pl
gatunek pszenicy, obecnie uprawiana jako jara w Egipcie i niektórych krajach śródziemnomorskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. roślina z gatunku pszenica płaskurka, nazwa systematyczna|Triticum dicoccon|ref=tak.; dziki przodek pszenicy uprawnej
Wiktionary
dawniej: poziome położenie, płaska strona czegoś
SJP.pl
Płasków – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Jedlińsk. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa "Płasków" wchodzi także kolonia Józefów.
Prywatna wieś szlachecka "Plasków", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
kaktus o dużych kwiatach, występujący w Ameryce Środkowej i Południowej w 19 gatunkach; epifyllum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) płaski, szeroki płat, warstwa
(1.2) ent. Craesus, gatunek owada z rzędu błonkoskrzydłych
Wiktionary
Płast ("Płast – Narodowa Organizacja Skautowa Ukrainy", Пласт – Національна скаутська організація України) – największa organizacja wychowawcza dzieci i młodzieży na Ukrainie.
Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem, otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie. Głównym celem działania Płastu jest wspieranie wychowania płastunów i płastunek – stwarzanie warunków do wszechstronnego rozwoju człowieka.
Wikipedia
przym. płaski
Wiktionary
kaktus o dużych kwiatach, występujący w Ameryce Środkowej i Południowej w 19 gatunkach; epifyllum
SJP.pl
Płastkowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
ryba o charakterystycznym silnie spłaszczonym ciele, z obojgiem oczu przemieszczonych na jedną stronę; flądra
SJP.pl
rząd morskich ryb promieniopłetwych; płastugokształtne, bokopływy, flądrokształtne
SJP.pl
rząd morskich ryb promieniopłetwych; płastugi, bokopływy, flądrokształtne
SJP.pl
o cechach płastugokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
o cechach płastugowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
o cechach płastugowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
1. rodzaj wierzchniego okrycia z długimi rękawami, szytego według przeróżnych fasonów;
2. izolacyjna, ochronna warstwa nakładana na maszyny lub urządzenia techniczne;
3. syntetyzujący muszlę fałd skórny ciała niektórych mięczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odzież. wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
(1.2) techn. element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona;
(1.3) zool. anat. fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
(1.4) herald. stosowany głównie w herbach monarszych i książęcych, element herbowy w formie płaszcza (1.1) lub peleryny okrywający tarczę herbową, często podbity futrem;
(1.5) warstwa okrywająca lub osłaniająca
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od płaszczyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) ich długie, szare, skórzane płaszcze oraz jego własny niebieski płaszcz przeciwdeszczowy, choć pozbawione dystynkcji, od razu zdradzały ich profesję.
Wiktionary
IPA: pwaʃt͡ʃ, AS: pu̯ašč
Wiktionary
rzecz. płaszczenie n., rozpłaszczenie n., płaszczka ż.
:: zdrobn. płaszczyk mrz.
czas. płaszczyć ndk., rozpłaszczyć dk.
przym. płaszczowy, płaski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. mantel
Wiktionary
1. sztuka drzewa użytkowego obrobiona w formie prostopadłościanu;
2. ogólna, popularnonaukowa nazwa każdego z tworów określonych przez dwa wymiary, zintegrowanych z płaszczyzną, powierzchnią kuli lub ścianami podobnych brył przestrzennych
SJP.pl
Płaszczak, chlamida ("Chlamydoselachus anguineus") – gatunek prymitywnego rekina z rodziny płaszczakowatych (Chlamydoselachidae), blisko spokrewniony z wymarłymi gatunkami znanymi w zapisie kopalnym z pokładów plioceńskich Antyli i mioceńskich Europy. Wraz z występującym u wybrzeży Afryki "Chlamydoselachus africana" jest zaliczany do podrzędu Chlamydoselachoidei, a nawet proponowane jest przeniesienie ich do odrębnego rzędu Chlamydoselachiformes.
Wikipedia
ozdobna tkanina z namalowanym bądź wyhaftowanym wizerunkiem zmarłego Chrystusa leżącego w grobie; płaszczenica, epitafion
SJP.pl
Pł
Wikipedia
płótno, najczęściej zdobione ornamentami i scenami religijnymi, symbolizujące materiał, w który zostało owinięte ciało Chrystusa, wykładane w cerkwiach w dniu Wielkiego Piątku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płaszczyć.
Wiktionary
IPA: pwaʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: pu̯aščẽńe
Wiktionary
czas. płaszczyć
rzecz. płaszcz mrz., płaszczka ż., płoszczyca ż.
Wiktionary
gatunek mchu występujący w borach bukowych i świerkowych; płaszczeniec falisty, płaszczeniec marszczony
SJP.pl
Płaszczeniec ("Buckiella" Ireland) – rodzaj mchu należący do rodziny rokietowatych ("Hypnaceae"). Przedstawiciele tego rodzaju występują w Europie (w tym w Polsce), Ameryce Północnej, Azji oraz na Hawajach i Nowej Gwinei. Gatunek "Buckiella draytonii" (Sull.) Ireland jest endemitem wysp hawajskich. Gatunkiem typowym rodzaju jest "Buckiella undulata" (Hedw.) Ireland.
Wikipedia
ryba o spłaszczonym ciele, podobnych do skrzydeł płetwach i długim ogonie zakończonym kolcem jadowym; ponad 300 gatunków, m.in. raja, manta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;
Wiktionary
IPA: ˈpwaʃt͡ʃka, AS: pu̯aščka
Wiktionary
rzecz. płaszczenie n., spłaszczenie n., płaszcz m., płaskość ż., rozpłaszczenie n., rozpłaszczanie n.
czas. płaszczyć ndk., spłaszczyć dk., spłaszczać ndk., rozpłaszczyć dk., rozpłaszczać ndk.
przym. płaski, spłaszczony
przysł. płasko
Wiktionary
(1.1) raja
Wiktionary
ogólna nazwa chrzęstnoszkieletowych ryb morskich o dyskowatym kształcie ciała; płaszczki
SJP.pl
o cechach płaszczkokształtnych (takson ryb)
SJP.pl
rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu rajokształtnych; rajowate, płaszczki właściwe
SJP.pl
o cechach płaszczkowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
podgromada głowonogów; dwuskrzelne, pochewkowce
SJP.pl
Płaszczoobrosłe, pochewkowce (Coleoidea, z gr. "koleos" – pochwa miecza + "eidos" – kształt), dwuskrzelne (Dibranchia), wewnątrzmuszlowce (Endocochlia) – podgromada głowonogów (Cephalopoda) obejmująca gatunki ośmio- i dziesięcioramienne, u których muszla, w różnym stopniu zredukowana, jest całkowicie obrośnięta płaszczem. Pojawiły się w kredzie. Niektóre są uznawane za zwierzęta o wysokim stopniu inteligencji. Wiele gatunków poławia się dla celów konsumpcyjnych.
Wikipedia
rodzaj przeciwdeszczowego okrycia o fasonie zbliżonym do płaszcza, najczęściej z dłuższymi rękawami i doszytym w tylnej części nakryciem głowy
SJP.pl
w geologii: rodzaj falistego ułożenia warstw skalnych
SJP.pl
Płaszczowina – nasunięcie o charakterze regionalnym, powstałe w wyniku przemieszczania i przeważnie sfałdowania warstw skalnych zepchniętych z podłoża, na którym się osadziły. Przemieszczenie odbywa się w zakresie kilku do ponad 200 km od pierwotnego występowania skał. Zbudowane głównie ze skał osadowych, czasami też metamorficznych lub magmowych. Płaszczowiny charakteryzują się bardzo małą miąższością w stosunku do szerokości i długości oraz przemieszczenia.
Wikipedia
utworzony przez płaszczowiny (niewielkie wzniesienia widoczne w kilku warstwach skalnych) lub w jakiś inny sposób z nimi związany
SJP.pl
1. podobny do płaszcza (np. okrycie płaszczowe, komplet płaszczowy) lub w jakiś inny sposób związany z płaszczem;
2. podzielony na warstwy (np. czujnik płaszczowy, płyta płaszczowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nić skręcona w tkaniu
Wiktionary
przym. płaski
Wiktionary
Płaszczyca (kaszub. "Płaszczëcô", niem. "Platzig") – kaszubska osada szlachecka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Przechlewo. Lezy nad rzeką Brdą. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w województwie pomorskim. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: płaszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. płaszcz
(1.2) przen. pozór
Wiktionary
IPA: ˈpwaʃt͡ʃɨk, AS: pu̯aščyk
Wiktionary
rzecz. płaszcz mrz.
Wiktionary
(1.2) pozór, pretekst, przykrywka, symulacja, udawanie, zasłona dymna
Wiktionary
płaszczyniec burakowy: niewielki owad z rzędu pluskwiaków, znany jako pospolity szkodnik buraków, szczawiu i szpinaku
SJP.pl
fałdówka płaszczynka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
1. powierzchnia niepokryta żadnymi wyniesieniami i wgłębieniami, idealnie płaska, a w odniesieniu do powierzchni ziemi również szeroka, rozległa;
2. sfera kompetencji, dziedzina, pole do działania;
3. powierzchnia o nieskończenie wielu punktach wspólnych z dowolną prostą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płaska powierzchnia
(1.2) geom. dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;
Wiktionary
Płaszczyzna – jedno z podstawowych pojęć pierwotnych geometrii (występuje np. w geometrii Euklidesa, geometrii absolutnej, geometrii afinicznej, geometrii rzutowej itd.). W niektórych innych aksjomatyzacjach geometrii, na przykład w geometrii analitycznej, płaszczyzna nie jest pojęciem pierwotnym, lecz zbiorem punktów.
Wikipedia
(1.1) Miał przed oczyma śnieżną, niekończącą się płaszczyznę.
(1.2) Przez trzy punkty, nieleżące na jednej prostej, przechodzi tylko jedna płaszczyzna.
Wiktionary
IPA: pwaˈʃt͡ʃɨzna, AS: pu̯aščyzna
Wiktionary
rzecz. płoszczyca ż., płaskoć ż., płaszczyznowość
przym. płaszczyznowy, płaski
przysł. płaszczyznowo
Wiktionary
(1.1) powierzchnia
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla płaszczyzny, a także: płaskość, pospolitość czegoś, niesmak lub przesadna powierzchowność
SJP.pl
odnoszący się w jakiś sposób do płaszczyzny (np. mikrofon płaszczyznowy), związany z nią (np. drenaż płaszczyznowy, rzut płaszczyznowy)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) czynić coś płaskim
czasownik zwrotny niedokonany płaszczyć się (dk. brak)
(2.1) czynić płaskim siebie samego, przywierając do ziemi
(2.2) przen. robić coś, żeby zdobyć przychylność innej osoby
Wiktionary
IPA: ˈpwaʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: pu̯aščyć
Wiktionary
rzecz. płaszczenie n., spłaszczenie n., spłaszczanie n., płaszcz mrz., płaz mrz./mzw.
czas. spłaszczać ndk., spłaszczyć dk.
przym. płaski
przysł. płasko
Wiktionary
(1.1) spłaszczać
(2.1) spłaszczać się
(2.2) podlizywać się
Wiktionary
potocznie o czujniku płaszczowym (termometrze o skali przystosowanej do mierzenia wysokich temperatur)
SJP.pl
Płaszewko (kaszb. "Płaszéwkò" lub "Miemiecczé Płaszewò", Deutsch Plassow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Redzikowo.
Administracyjnie wieś jest odrębnym sołectwem w gminie Redzikowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
Płaszewo (kaszb. "Kaszëbsczé Płaszewò", Wendisch Plassow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Płaszowa (dzielnicy na obrzeżach Krakowa, znanej z mieszczącego się tam kamieniołomu wapienia)
SJP.pl
mieszkanka Płaszowa (dzielnicy na obrzeżach Krakowa, znanej z mieszczącego się tam kamieniołomu wapienia)
SJP.pl
przymiotnik od: Płaszów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Płaszowem, dotyczący Płaszowa
Wiktionary
rzecz. Płaszów m.
Wiktionary
obszar Krakowa
SJP.pl
Płaszów – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XIII Podgórze. Dawna wieś położona na prawym brzegu Wisły na południowy wschód od Krakowa i przyłączona do niego w 1912 roku jako XXI dzielnica katastralna.
Wieś królewska położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego, należała do wielkorządów krakowskich.
Wikipedia
1. kawał materiału; płachta;
2. odcięty kawałek czegoś; plaster;
3. określenie części niektórych narządów wewnętrznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fragment papieru, materiału itp.
(1.2) odcięty lub oderwany płaski fragment czegoś, np. mięsa
(1.3) anat. płaska wyodrębniona część narządu wewnętrznego
(1.4) mat. rodzaj podprzestrzeni
(1.5) techn. element nośny statku powietrznego lub wodolotu
(1.6) stpol. płaca
(1.7) stpol. danina
(1.8) stpol. filc umieszczany pod siodłem
(1.9) daw. czynsz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Lewe płuco posiada dwa płaty (górny i dolny) ze względu na obecność serca, a prawe trzy (górny, środkowy i dolny).
Wiktionary
IPA: pwat, AS: pu̯at
Wiktionary
rzecz. płatowiec mrz.
:: zdrobn. płatek mrz.
przym. płatowy
Wiktionary
1. zadawać ciosy nożem, mieczem; ciąć coś na kawałki, płaty;
2. robić komuś coś, czego się nie spodziewa
SJP.pl
zdrobnienie od: płatek
SJP.pl
1. płateczek, niewielki płat (płaski, cienki kawałek czegoś), plasterek;
2. listek korony kwiatowej jakiejś rośliny, najczęściej barwny i delikatny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. część korony u kwiatów:
(1.2) niewielki, płaski kawałek czegoś
(1.3) kryształ śniegu
(1.4) anat. dolna część małżowiny usznej;
(1.5) spoż. zwykle lm. płatki: zbożowy produkt spożywany z mlekiem
(1.6) zdrobn. od: płat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Róże mogą mieć czerwone i różowe płatki.
(1.2) Łupież to łuszczące się płatki skóry głowy.
(1.3) Płatki śniegu są kryształami o niepowtarzalnych kształtach.
(1.5) Na śniadanie podano miskę płatków owsianych z mlekiem.
Wiktionary
IPA: ˈpwatɛk, AS: pu̯atek
Wiktionary
rzecz. płat m., płatowiec m.
:: zdrobn. płateczek
czas. płatać
przym. płatkowy, płatowy, opłatkowy
Wiktionary
(1.3) śnieżynka
(1.5) chrupka
Wiktionary
belka łącząca dźwigary w konstrukcji nośnej dachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. w konstrukcji dachu: element poziomy podpierający krokwie, prostopadły do wiązarów;
Wiktionary
Płatew – element konstrukcji dachu, układany równolegle do kalenicy dachu. Wyróżnia się płatwie kalenicowe, stropowe i pośrednie.
Płatwie przenoszą obciążenia z płyt dachowych na poprzeczne układy nośne. Ich rozstaw i usytuowanie zależy od nośności elementów pokrycia dachowego oraz rozmieszczenia węzłów konstrukcji nośnej.
Wikipedia
przym. płatwiowy
Wiktionary
rodzaj elewatora lub pomieszczenia, w którym następuje proces łuskania i miażdżenia ziarna zbożowego, najczęściej jęczmienia i owsa
SJP.pl
1. płateczek, niewielki płat (płaski, cienki kawałek czegoś), plasterek;
2. listek korony kwiatowej jakiejś rośliny, najczęściej barwny i delikatny
SJP.pl
bazyliszek płatkogłowy - gatunek jaszczurki z rodziny legwanów
SJP.pl
czajka płatkolica - gatunek ptaka z rodziny sieweczkowatych
SJP.pl
1. rodzaj nietoperzy z rodziny płatkonosowatych;
2. rodzaj ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Płatkonos ("Hipposideros") – rodzaj ssaków z rodziny płatkonosowatych (Hipposideridae).
Wikipedia
ptak z rzędu siewkowych, zaliczany do rodziny bekasowych, zamieszkujący rejony arktyczne i subarktyczne półkuli północnej
SJP.pl
wścieklica płatkorożna - gatunek mrówki
SJP.pl
1. o kształcie zbliżonym do płatka kwiatowego, miseczkowaty lub w czymś innym podobny do takiego płatka;
2. rzadko: łuszczący się, podatny na łuszczenie się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający płatki
Wiktionary
łuskać i miażdżyć ziarno zbożowe, tworząc półprodukt przerabiany potem na płatki zbożowe lub przeznaczany na paszę dla drobiu hodowlanego
SJP.pl
Płatkownica (nazwa oboczna: Płatkowizna) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Sadowne. Ma status sołectwa.
Wieś królewska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego. Za Królestwa Polskiego istniała gmina Płatkownica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
płatkówka pstrocineczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
zajęcie płatnerza, rzemieślnika wyrabiającego metalowe zbroje i broń białą
SJP.pl
Płatnerstwo – dział rzemiosła wykonywany przez płatnerzy, polegający na kształtowaniu przedmiotów z metalu takich jak elementy zbroi, tarcze, hełmy itp..
W Polsce rozkwit płatnerstwa występował od XIV do XVIII wieku.
W początkowym okresie płatnerze należeli do jednego cechu z pancernikami, którzy wykonywali zbroje z plecionki kolczystej. W XVII wieku utworzyli oni własny cech, który funkcjonował do połowy XVIII wieku.
Wikipedia
rzemieślnik wyrabiający metalowe zbroje i broń białą; miecznik, mieczownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rzem. wytwórca zbroi, tarcz i hełmów;
Wiktionary
Pł
Wikipedia
IPA: ˈpwatnɛʃ, AS: pu̯atneš
Wiktionary
rzecz. płatnerstwo n.
przym. płatnerski
Wiktionary
górna powierzchnia kowadła; gładź
SJP.pl
piła ręczna jednochwytowa do przerzynania kłód i krawędziaków oraz do ścinki drzew; rozpłatnica
SJP.pl
odnoszący się do płacenia, np. środki płatnicze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bank. ekon. hand. związany z płaceniem
Wiktionary
(1.1) Oby nasze kłopoty z bilansem płatniczym nie odbiły się taką czkawką jak Czechom.
Wiktionary
rzecz. płatnik mos./mrz., płatność ż.
przym. płatny
Wiktionary
1. osoba zajmująca się wypłacaniem należności;
2. osoba lub firma płacąca należność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba lub instytucja uiszczająca płatność
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) środ. etui lub podobny przedmiot, w którym kelner wręcza klientowi rachunek i w którym klient umieszcza należność
Wiktionary
Płatnik – osoba fizyczna lub prawna, która jest posiadaczem rachunku płatniczego i zezwala na wykonanie zlecenia płatniczego z tego rachunku płatniczego lub w przypadku gdy nie występuje rachunek płatniczy – osoba fizyczna lub prawna, która składa zlecenie płatnicze.
Wikipedia
(1.1) Na rynku pojawiły się różne wzory faktur i płatnicy VAT zasypują urzędy skarbowe pytaniami, który z blankietów wybrać.
Wiktionary
rzecz. płatność ż.
:: fż. płatniczka
czas. płacić ndk., zapłacić dk., przepłacać ndk., przepłacić dk.
przym. płatniczy, płatny
Wiktionary
(1.1) płatnik kelnerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie
Wiktionary
(1.1) Proszę o jak najszybsze dokonanie płatności.
Wiktionary
IPA: ˈpwatnɔɕt͡ɕ, AS: pu̯atność
Wiktionary
rzecz. płatnik mos./mrz., płaca ż.
czas. płacić
przym. płatniczy, płatny
przysł. odpłatnie
Wiktionary
(1.1) wpłata, opłata
Wiktionary
1. taki, za którego trzeba uiszczać opłatę;
2. taki, za który dostaje się wynagrodzenie;
3. taki, któremu się płaci
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, za który dostaje się wynagrodzenie
(1.2) taki, za który należy zapłacić
(1.3) taki, któremu się płaci
Wiktionary
IPA: ˈpwatnɨ, AS: pu̯atny
Wiktionary
rzecz. płaca ż., płatnik m., płatność ż.
przym. płatniczy
czas. płacić ndk.
Wiktionary
(1.2) odpłatny
(1.3) najemny
Wiktionary
1. uciąć na kawałki, płaty;
2. potocznie, żartobliwie: uderzyć coś lub kogoś, zwłaszcza czymś o płaskiej, szerokiej powierzchni
SJP.pl
przypominający kształtem płat, podobny do płata
SJP.pl
1. kroić, rozbierać coś na płaty
2. dawniej: płacić zobowiązania, uiszczać należności
SJP.pl
1. główna część statku powietrznego złożona ze skrzydeł, kadłuba, gondoli, podwozia i usterzenia, bez zespołów napędowych i wyposażenia;
2. środowiskowo: samolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot
Wiktionary
Pł
Wikipedia
rzecz. płat mrz., płatek mrz.
przym. płatowy
Wiktionary
→ płat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. podzielony na płaty; dotyczący płatów
(1.2) związany z płatem, dotyczący płatów
Wiktionary
rzecz. płat mrz., płatek mrz., płatowiec mrz.
Wiktionary
belka podpierająca krokwie na dachu; płatew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. tratwa
Wiktionary
IPA: ˈpwatfa, AS: pu̯atfa
Wiktionary
1. pływający znak nawigacyjny; boja;
2. jeden z elementów sieci rybackiej utrzymujący ją w pozycji pionowej i na zamierzonej głębokości; pławik
SJP.pl
Pław (niem. "Plau") – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Dąbie.
Wikipedia
1. pływający znak nawigacyjny; boja;
2. jeden z elementów sieci rybackiej utrzymujący ją w pozycji pionowej i na zamierzonej głębokości; pławik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. pływający, zakotwiczony znak nawigacyjny zaokrąglonego kształtu
(1.2) ryb. element sieci rybackiej służący do utrzymywanie jej we właściwej pozycji
Wiktionary
rzecz. pław mrz., pławia ż.
przym. pławny
przysł. wpław
Wiktionary
(1.1) boja
Wiktionary
Pławanice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Kamień.
W latach 1973–83 w gminie Chełm. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Kamień. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 261 mieszkańców i była piątą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pływak; przedmiot unoszący się na powierzchni płynu
SJP.pl
1. jeden z elementów sieci rybackiej utrzymujący ją w pozycji pionowej i na zamierzonej głębokości; pława;
2. korek, kawałek drewna itp. przymocowany do żyłki, utrzymujący przynętę na odpowiedniej głębokości, sygnalizujący ruch haczyka, gdy ryba chwyta przynętę; spławik
SJP.pl
mała ryba morska o charakterystycznie wygiętym ciele, pływająca pionowo; konik morski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Hippocampus|ref=tak., rodzaj ryb morskich z rodziny igliczniowatych
Wiktionary
(1.1) konik morski
Wiktionary
Pławinek – osada w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Inowrocław.
Wikipedia
1. zanurzać kogoś w wodzie, wpędzać do wody;
2. pławić się - (zwykle w użyciu żartobliwym) zanurzać się w wodzie;
3. pławić się (w czymś) - rozkoszować się czymś, upajać się faktem posiadania czegoś cennego
SJP.pl
narzędzie służące do obserwacji dryfu
SJP.pl
lina stalowa łącząca pławę z jej kotwicą
SJP.pl
prostokątna sieć rybacka używana do połowu ryb pelagicznych (głównie śledzi, sardynek i łososi)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Pławniowice (niem. "Plawniowitz", od 1936 "Flößingen") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pozwalający unosić się na powierzchni wody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ułatwiający pływanie, służący do pływania
(1.2) daw. nadający się do pływania, pławienia, odpowiedni do żeglowania
Wiktionary
rzecz. pławienie n., pława ż., spławik m., spław m.
czas. pławić, płynąć
przysł. wpław
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Pławęcino (do 1945 r. "Planenthin") – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Gościno. Na północ od wsi znajduje się Jezioro Pławęcińskie.
Według danych z 30.06.2014 wieś miała 180 mieszkańców.
Wikipedia
przedstawiciel gromady zmiennocieplnych kręgowców ziemnowodnych (np. żaba, ropucha, traszka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;
(1.2) obraź. przen. człowiek płaszczący się
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bud. rodzaj belki stosowanej w budownictwie
(2.2) daw. szeroka, płaska strona czegoś, w szczególności broni siecznej
Wiktionary
(1.1) Z tego względu płazy wymagają do rozrodu środowiska wodnego.
(2.1) Żadnych tu dziwów świata: fundament z skalnych odłamów, z płazów świerkowych chata.
Wiktionary
IPA: pwas, AS: pu̯as
Wiktionary
rzecz. płoza ż., płaza ż., płaziniec mzw., płazowanie n., płazy lm nm.
czas. płaszczyć ndk., spłaszczyć dk.
przym. płazi, płaski
przysł. płazio, płasko
Wiktionary
belka drewniana, płasko obrobiona na obu końcach, z naturalną okrąglizną po bokach, wykorzystywana w budownictwie; płaz
SJP.pl
Płaza – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Chrzanów. Przez wieś przepływa rzeka – Płazianka. W Płazie znajdują się Zakłady Wapiennicze oraz linia kolejowa wykorzystywana sporadycznie przez pociągi towarowe oraz nieczynna stacja kolejowa Płaza.
Wikipedia
1. rzemieślnicze narzędzie do nadawania kształtu przedmiotom fornirowanym; gładzik płaski;
2. gatunek słodkowodnej ryby dwudysznej; prapłaziec, prapłetwiec południowoamerykański
SJP.pl
1. dawniej: płasko, na płask;
2. bezkarnie; niezauważenie
SJP.pl
dotyczący płaza; charakterystyczny dla płaza
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do płaza
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla płaza, posiadający cechy płaza
Wiktionary
rzecz. płaz mzw., płazy nmos.
Wiktionary
robak płaski, zaliczany do przywry digenetycznych, pasożyt przewodów żółciowych przeżuwaczy
SJP.pl
robak płaski, zaliczany do przywry digenetycznych, pasożyt przewodów żółciowych przeżuwaczy
SJP.pl
Płazińce (Platyhelminthes) – typ zwierząt dwubocznie symetrycznych (Bilateria). Ich potoczna nazwa (robaki płaskie) pochodzi od listkowatego lub wydłużonego, spłaszczonego grzbietowo-brzusznie ciała. W ich budowie występuje wyłącznie pierwotna jama ciała, wypełniona parenchymą, która pełni funkcję szkieletu hydraulicznego. W większości są to organizmy hermafrodytyczne, rozmnażające się najczęściej poprzez zapłodnienie krzyżowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płazować.
Wiktionary
rzecz. płaz m.
czas. płazować ndk.
Wiktionary
uderzać kogoś płazem szabli
SJP.pl
leśnicze określenie słabo zadrzewionej powierzchni leśnej
SJP.pl
Płazowina – powierzchnia leśna z rzadkimi drzewami, pozostałymi po drzewostanie, który z różnych powodów uległ nadmiernemu przerzedzeniu. Zgodnie z Instrukcją Urządzania Lasu jest to drzewostan II klasy wieku o zadrzewieniu do 0,3 włącznie, albo drzewostan III i wyższych klas wieku o zadrzewieniu do 0,2 włącznie. Płazowina jest zjawiskiem niepożądanym w gospodarce leśnej.
Wikipedia
słabo zadrzewiona powierzchnia leśna; płazowina
SJP.pl
Płazowo – (niem. "Plassowo, 1942-1945 Plaßhof") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 240.
W latach 1950–1998 miejscowość należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 266 mieszkańców. Jest siódmą co do wielkości miejscowością gminy Lubiewo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Amphibia|L.|ref=tak., gromada zmiennocieplnych kręgowców;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: płaz
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Płazami zajmuje się nauka zwana batrachologią, natomiast dziedzina wiedzy obejmująca płazy i gady to herpetologia.
Wiktionary
rzecz. płaz mzw.
przym. płazi
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
regionalnie: płaszczyzna, równy, płaski teren; płaśń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dzika polanka wśród lasu
(1.2) miejsce równe, równina
Wiktionary
(1.2) Chcą się ukłaść spać, a tu płaśni ani kawałeczka.
Wiktionary
przym. płaski
Wiktionary
regionalnie: płaszczyzna, równy, płaski teren; płaśnia
SJP.pl
Płaśń lub płaśnia – w taternictwie jest to rodzaj tarasu – płaskie lub nieco tylko pochyłe miejsce na skalnej ścianie, w żlebie, lub na grani, o nieregularnym zwykle kształcie. Płaśń może być skalista, piarżysta lub trawiasta.
W pasterstwie na Podhalu słowo płaśń miało podobne znaczenia, ale obejmowało także pochyły zwykle i trawiasty taras również na stoku góry lub w dnie doliny. Dawniej często budowano na nim szopy lub szałasy pasterskie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) rzad. w sposób dotyczący płci, pod względem płci
Wiktionary
rzecz. płeć ż., płciowość ż.
przym. płciowy
Wiktionary
świadomość posiadania płci i przynależności do płci; tożsamość płciowa, gender
SJP.pl
→ płeć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci
Wiktionary
(1.1) Osiągnięcie dojrzałości płciowej objawia się u koni wystąpieniem popędu płciowego oraz rozpoczęciem u ogierów produkcji nasienia.
Wiktionary
IPA: ˈpw̥t͡ɕɔvɨ, AS: pu̯̦ćovy
Wiktionary
rzecz. płeć ż.
przysł. płciowo
Wiktionary
(1.1) seksualny
Wiktionary
skrót od: południe, południowy (czytany jako cały, odmienny wyraz); pd. (rzadziej)
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. południowy
(1.2) = geogr. południe
Wiktionary
skrót od: południo-wschód, południowo-wschodni
SJP.pl
skrót od: południo-zachód, południowo-zachodni
SJP.pl
chrząszcz z rodziny stonkowatych; pchełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ent. pchełka
Wiktionary
babka płesznik - gatunek rocznej rośliny z rodziny babkowatych; babka śródziemnomorska
SJP.pl
Płesznik ("Pulicaria") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje ok. 70 gatunków. Występują one na Starym Świecie – na znacznej części Europy, gdzie rośnie 5 gatunków, Azji (bez jej wschodniej części) i w Afryce, z wyjątkiem jej części równikowej. Do polskiej flory należą dwa gatunki – rodzimy płesznik zwyczajny "P. vulgaris" i zadomowiony antropofit – płesznik czerwonkowy "P. dysenterica".
Wikipedia
1. część ciała ryby służąca do poruszania się i sterowania
2. część oprzyrządowania nurka służąca do poruszania się pod wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. icht. narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
(1.2) sport. element nakładany na stopę, ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie;
(1.3) techn. płaski, szeroki element konstrukcyjny urządzeń pływających, rzadziej latających
(1.4) przen. żart. wielka, szeroka stopa
Wiktionary
Pł
Wikipedia
IPA: ˈpwɛtfa, AS: pu̯etfa
Wiktionary
rzecz. płetwal m.
przym. płetwiasty
Wiktionary
gatunek wieloryba; płetwal błękitny to największy współczesny ssak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Balaenoptera|Lacépède|ref=tak., rodzaj ssaków wodnych z rodziny płetwalowatych;
(1.2) zool. wieloryb z rodzaju płetwal (1.1)
(1.3) kulin. potrawa z płetwala (1.2)
Wiktionary
Płetwal ("Balaenoptera") – rodzaj ssaków z rodziny płetwalowatych (Balaenopteridae).
Wikipedia
(1.1) Do waleni zalicza się też płetwale.
Wiktionary
rzecz. płetwa ż., płetwalowate lm nm.
Wiktionary
rodzina fiszbinowców z rzędu waleni; fałdowce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Balaenopteridae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków z podrzędu fiszbinowców;
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Sejwal, przedstawiciel płetwalowatych, jest jednym z najszybszych wielorybów.
Wiktionary
rzecz. płetwal mzw.
Wiktionary
(1.1) fałdowce, wieloryby fałdowce
Wiktionary
o cechach płetwalowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
strug do strugania płetwin w deskach, przecinający włókna drewna w poprzek; płetwień
SJP.pl
listwa wpuszczana w wyżłobienie w desce dla wzmocnienia
SJP.pl
o cechach płetwonogich (grupa ssaków)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyposażony w płetwy u nóg
Wiktionary
(1.1) Do ssaków płetwonogich zaliczane są, m.in. foki i morsy.
Wiktionary
rzecz. płetwonogie lm nm.
Wiktionary
o cechach płetwonogich (grupa ssaków)
SJP.pl
Pł
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą
Wiktionary
Pł
Wikipedia
IPA: ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk, AS: pu̯etfõnurek
Wiktionary
rzecz. płetwonurkowanie n.
czas. płetwonurkować ndk.
przym. płetwonurkowy
Wiktionary
pływać pod wodą przy pomocy specjalnych płetw zakładanych na stopy oraz aparatu tlenowego
SJP.pl
pływać pod wodą przy pomocy specjalnych płetw zakładanych na stopy oraz aparatu tlenowego
SJP.pl
przymiotnik od: płetwonurek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z płetwonurkami, przeznaczony dla płetwonurków
Wiktionary
rzecz. płetwonurkowanie n., płetwonurek mos.
Wiktionary
płetwonóg workowaty - ssak z rodziny dydelfowatych, zaliczany do torbaczy; japok
SJP.pl
przypominający płetwę
SJP.pl
1. zespół cech charakteryzujący organizmy osobników żeńskich i męskich; zbiorowo o ludziach: osobnicy o tych cechach;
2. przestarzałe: skóra, cera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;
(1.2) przest. skóra, cera
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) U modliszek organizmy płci żeńskiej zabijają organizmy płci męskiej.
(1.2) Śliczny chłopiec, czego chcieć? Czarny wąsik, biała płeć.
Wiktionary
IPA: pwɛt͡ɕ, AS: pu̯eć
Wiktionary
rzecz. płciowość ż.
przym. płciowy
przysł. płciowo
Wiktionary
skrót od: pułkownik (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. pułkownik
Wiktionary
skrót od: północ, północny (czytany jako cały, odmienny wyraz); pn. (rzadziej)
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. północny
(1.2) = geogr. północ
Wiktionary
skrót od: północno-wschód, północno-wschodni
SJP.pl
skrót od: północno-zachód, północno-zachodni
SJP.pl
kożuch roślin torfowiskowych unoszący się na jeziorze, które ulega przekształcaniu w torfowisko lub trzęsawisko; spleja
SJP.pl
Pło (regionalnie także pod nazwą spleja) – kożuch roślin torfowiskowych występujący na wodzie w formie zarastającego brzegu lub rodzaj pływającej wyspy, powstałej w wyniku odrywania się mszarów torfowcowych porastających brzegi jeziora. Stanowi etap zarastania zbiornika wodnego, tworząc trzęsawisko. Zwykle ma charakter torfowiska przejściowego.
Wikipedia
mieszkaniec Płocka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Płocka
(1.2) osoba pochodząca z Płocka, urodzona w Płocku
Wiktionary
IPA: pwɔt͡sˈt͡ʃãɲĩn, AS: pu̯ocčãńĩn
Wiktionary
rzecz. Płock m., Płockie n.
:: fż. płocczanka ż.
przym. płocki
Wiktionary
mieszkanka Płocka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Płocka
(1.2) kobieta pochodząca z Płocka, urodzona w Płocku
Wiktionary
IPA: pwɔt͡sˈt͡ʃãnka, AS: pu̯ocčãnka
Wiktionary
rzecz. Płock m., Płockie n.
:: fm. płocczanin m.
przym. płocki
Wiktionary
część warsztatu tkackiego, wymienny grzebień zamocowany w tylnej części belki bidła
SJP.pl
1. niewielki ptak z rodziny płochaczy;
2. pies myśliwski (najczęściej spaniel lub terier) wykorzystywany do wypłaszania ptactwa z zarośli i aportowania zdobyczy
SJP.pl
Płochacz – pies używany od wielu stuleci do polowania na drobną zwierzynę (w tym ptaki), przy czym ich rola polegała na wyszukiwaniu i wypłaszaniu jej z krzewów i szuwarów oraz aportowaniu po strzale. Obecnie płochacze są w myślistwie dość często stosowane, choć wiele ras hoduje się jako psy pokojowe towarzyszące ze względu na ich urodę i charakter.
Wikipedia
1. niewielki ptak z rodziny płochaczy;
2. pies myśliwski (najczęściej spaniel lub terier) wykorzystywany do wypłaszania ptactwa z zarośli i aportowania zdobyczy
SJP.pl
Płochacze (Prunellidae) – monotypowa rodzina małych ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
płochlica księżycówka - gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: płochliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego co płochliwe
Wiktionary
przym. płochliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: płochliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się łatwo płoszy
Wiktionary
rzecz. płochliwość ż.
czas. płoszyć ndk., spłoszyć dk.
przysł. płochliwie
Wiktionary
(1.1) pierzchliwy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Płochowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Goniądz.
W lipcu i sierpniu 1944 wojsko niemieckie wysiedliło mieszkańców wsi. Zabudowania Niemcy rozebrali lub spalili.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
1. taki, którego łatwo spłoszyć; płochliwy; bojaźliwy;
2. niestały w uczuciach, postępujący nierozważnie; lekkomyślny;
3. dotyczący nieważnych spraw, niemający istotnego znaczenia; błahy
SJP.pl
mieszkaniec Płotów
SJP.pl
mieszkanka Płotów
SJP.pl
regionalna nazwa płoci lub różanki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Płocin (do 1945 niem. "Plötzin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin
Wikipedia
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Polsce, nad Wisłą;
(1.2) geogr. zob. Mały Płock.
Wiktionary
Płock – miasto w Polsce, na prawach powiatu, położone na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079–1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075), siedziba biskupa naczelnego Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea. Polskie miasto-bohater (1921).
Wikipedia
(1.1) Urodziłem się w Płocku, ale teraz mieszkam w Częstochowie.
Wiktionary
IPA: pwɔt͡sk, AS: pu̯ock
Wiktionary
rzecz. płocczanin mos., płocczanka ż.
przym. płocki
Wiktionary
przymiotnik od: Płock, Płoty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Płocka, związany z Płockiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biskup płocki studiował w Rzymie.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔt͡sʲci, AS: pu̯ocʹḱi
Wiktionary
rzecz. Płock mrz., płocczanin mos., płocczanka ż.
przym. podpłocki
Wiktionary
przymiotnik od: Płock, Płoty
SJP.pl
Płocochowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pułtusk. Ma status sołectwa.
W latach 1954-1959 wieś była siedzibą gromady Płocochowo, po jej zniesieniu w gromadzie Pułtusk. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: płodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: płodny
SJP.pl
roślina z rodziny gruboszowatych o kwiatach zebranych w baldachogrona; żyworódka; briofilum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę
(1.2) dawanie obfitych plonów
(1.3) przen. tworzenie wielu dzieł
Wiktionary
Płodność – zdolność zwierząt do rozrodu.
Wikipedia
(1.1) Poetka nigdy nie zaszła w ciążę, nie widziała siebie w roli matki. Biologiczną płodność przeciwstawiała płodności twórczej, którą o wiele bardziej ceniła.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔdnɔɕt͡ɕ, AS: pu̯odność
Wiktionary
rzecz. płód mrz., płodzenie n., spłodzenie n., ubezpłodnienie n.
czas. ubezpłodnić, płodzić ndk., spłodzić dk., zapładniać ndk.
przym. płodny, płodowy
przysł. płodnie
Wiktionary
(1.1) rozrodczość
Wiktionary
zdolny do płodzenia, rozmnażania się, także określenie bardzo twórczego pisarza, kompozytora itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdolny do płodzenia potomstwa
(1.2) mający liczne potomstwo
(1.3) książk. o gruncie: dający obfite plony
(1.4) książk. o twórcy: tworzący dużo dzieł
Wiktionary
rzecz. płodność ż., płód mrz., ubezpłodnienie n.
czas. ubezpłodnić, zapładniać, płodzić ndk.
przym. płodowy
Wiktionary
(1.2) dzieciaty
(1.3) urodzajny, żyzny
(1.4) twórczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. furgonetka, której naczepy są okryte banerami przedstawiającymi zdjęcia martwych płodów oraz hasłami antyaborcyjnymi
Wiktionary
(1.1) W poniedziałek na ulice Łodzi wyjechał płodobus, który swoją obecnością narusza podstawy obowiązującego prawa w Polsce [...].
(1.1) Głównymi ulicami miasta jeździł płodobus, czyli antyaborcyjna furgonetka. Z głośników zlokalizowanych na pojeździe można było usłyszeć informacje na temat szeroko zakrojonej akcji antyaborcyjnej oraz między innymi hasła: „Stop zabijaniu dzieci” [...].
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zabicie płodu
Wiktionary
związany z życiem ssaków w stanie zarodkowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący płodu
Wiktionary
(1.1) Podczas godzinnej operacji przemyscy ginekolodzy otworzyli macicę, oddzielili ją od ścian błon płodowych, aby dostać się do krwiaka i usunęli go.
Wiktionary
rzecz. płód m., płodzenie n., spłodzenie n., płodność ż.
czas. ubezpłodnić, płodzić ndk., spłodzić dk.
przym. płodny
Wiktionary
(1.1) embrionalny
Wiktionary
1. system uprawy roli ustalający rotację zasiewów, które mają kolejno następować po sobie w kolejnych latach;
2. przenośnie: następujące po sobie zamiany rzeczy lub czynności, wprowadzające różnorodność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw;
Wiktionary
Płodozmian – system zagospodarowania ziemi uprawnej, oparty na zaplanowanym z góry na wiele lat następstwie roślin po sobie, na wyznaczonym do tego celu obszarze podzielonym na pola, jednocześnie dostosowany do specyficznych warunków rolniczo-ekonomicznych gospodarstwa.
Wikipedia
IPA: pwɔˈdɔzmʲjãn, AS: pu̯odozmʹi ̯ãn
Wiktionary
przym. płodozmianowy, płodozmienny
Wiktionary
→ płodozmian, np. system płodozmianowy; płodozmienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) roln. związany z płodozmianem
Wiktionary
rzecz. płodozmian mrz.
Wiktionary
dobra natury, np. płody rolne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) bogactwa natury; roślinne bogactwa przyrody wykorzystywane przez ludzi głównie jako pożywienie
Wiktionary
(1.1) lp. plon mrz. (lm. plonony nmos.)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płodzić.
Wiktionary
rzecz. płodność ż., ubezpłodnienie n.
przym. płodowy
czas. zapładniać, płodzić, ubezpłodnić
Wiktionary
1. zapładniając, powodować powstanie istoty żywej;
2. potocznie: wydawać na świat potomstwo; rodzić;
3. w przenośni: tworzyć coś, powodować powstanie czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spłodzić)
(1.1) powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia
(1.2) przen. być twórcą czegoś
Wiktionary
rzecz. płodność ż., płodzenie n., płód mrz., ubezpłodnienie n.
przym. płodowy, płodny
przysł. płodnie
czas. zapładniać, ubezpłodnić
Wiktionary
(1.1) poczynać, zmajstrować, zrobić, wydawać na świat
(1.2) produkować, tworzyć
Wiktionary
piec do topienia metalu, o takiej konstrukcji, że topiony materiał styka się tylko z płomieniem lub gazami spalinowymi; piec płomienny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czerwończyk płomieniec, czerwończyk dukacik - motyle z rodziny modraszkowatych
SJP.pl
Płomieniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Mrozy.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) palący się płomieniem
(1.2) przypominający płomień kolorem i blaskiem
Wiktionary
rzecz. płomień m., płomyczek m.
przym. płomienny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: płomieniście
SJP.pl
1. rodzaj saprotroficznych i pasożytniczych grzybów z rzędu pieczarkowców;
2. poetycko: fantastyczna postać, duch ognia
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: płomiennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: płomienny
SJP.pl
jaskier płomiennik - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych; jaskier płomieńczyk
SJP.pl
intensywnie rudy; ognistorudy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) intensywnie rudy
Wiktionary
(1.1) Nosił płomiennorudy zarost, zakrywający nieomal całą twarz, (rzecz niezbyt typowa u lotników), włosy miał tej samej barwy, gęsto skręcone jak u irlandzkiego baranka.
Wiktionary
mający płomiennorude włosy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) palący się płomieniem
(1.2) mający kolor płomienia
(1.3) książk. oddający się czemuś z wielkim zapałem, przejęciem
Wiktionary
(1.3) Cesia z westchnieniem pomyślała, że płomienni bruneci niekoniecznie potrzebni są w każdej minucie życia.
Wiktionary
rzecz. płomień m., płomyczek m., płomyk m., płomienisko n., płomienność ż.
przym. płomienisty
przysł. płomiennie, płomieniście
czas. płonąć
Wiktionary
(1.2) płomienisty, ognisty, jaskrawoczerwony, jaskrawopomarańczowy
(1.3) gorący, gorliwy, nałogowy, namiętny, urodzony, zagorzały, zapalony, żarliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;
Wiktionary
Płomień – zjawisko spalania gazu, w którym zachodzą reakcje rozkładu i spalania. Paliwem w płomieniu jest zawsze gaz. Płomień nad cieczą występuje wskutek parowania tej cieczy, zaś płomień nad palącym się ciałem stałym świadczy o wydzielaniu się palnego gazu wskutek rozkładu paliwa (piroliza).
Wikipedia
(1.1) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ, AS: pu̯õmʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. płomykówka ż., płomiennica ż., płomiennik m., podpłomyk m.
:: zdrobn. płomyk m., płomyczek m.
czas. płonąć ndk., spłonąć dk., zapłonąć dk.
przym. płomienisty, płomienny, płomiennicowy, płomiennikowy
Wiktionary
roślina z jaskrowatych; rośnie na terenach podmokłych, kwitnie w lecie, wydając drobne żółte kwiaty; jaskier płomieńczyk; jaskier płomiennik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: płomyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: płomyk, płomień
Wiktionary
Płomyczek – czasopismo dla starszych dzieci i później także młodszej młodzieży, wydawane w Warszawie w latach 1917–2013, do 1927 jako dodatek do tygodnika „Płomyk”.
Wikipedia
(1.1) Entliczek-pentliczek / czerwony „Płomyczek”, / na kogo wypadnie, na tego bęc! / i do więzienia…
Wiktionary
IPA: pwɔ̃ˈmɨt͡ʃɛk, AS: pu̯õmyček
Wiktionary
rzecz. płomień m., płomyk m., płomykówka ż., płomiennica ż., płomiennik m., podpłomyk m.
czas. płonąć ndk., spłonąć dk., zapłonąć dk.
przym. płomienisty, płomienny, płomiennicowy, płomiennikowy
Wiktionary
zdrobnienie od: płomyk
SJP.pl
niewielki ogień; ogieniek, ognik, ogienek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały płomień
(1.2) przen. określenie odczucia, dopiero pojawiającego się uczucia
(1.3) bot. roślina z rodziny wielosiłowatych;
Wiktionary
Płomyk. Tygodnik ilustrowany dla dzieci i młodzieży – polskie czasopismo wydawane od 1917 do 1991 roku. Pierwszym wydawcą był Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych, od 1930 r. Związek Nauczycielstwa Polskiego. Od 1945 r. ukazywał się nakładem „Naszej Księgarni”. W ostatnich dziesięcioleciach działalności dwutygodnik.
Wikipedia
(1.1) Dopiero po kilku nieudanych próbach w garści wysuszonej trawy pojawił się delikatny płomyk.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔ̃mɨk, AS: pu̯õmyk
Wiktionary
rzecz. płomień m.
:: zdrobn. płomyczek m.
przym. płomienny
przysł. płomiennie
czas. płonąć
Wiktionary
(1.2) przebłysk
(1.3) floks
Wiktionary
Płomykowo ( Mühlenvorwerk) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Santok.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
średniej wielkości sowa z rodziny płomykówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Tyto alba|ref=tak., średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. płomień mrz., płomyczek mrz.
Wiktionary
(1.1) płomykówka zwyczajna
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu sów
SJP.pl
Płomykówkowate (Tytonidae) – rodzina ptaków z rzędu sów (Strigiformes).
Wikipedia
o cechach płomykówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
skała uznana przy eksploatacji jakiejś kopaliny za nieużyteczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) górn. skała, która przy eksploatacji określonej kopaliny uważana jest za nieużyteczną
forma przymiotnika.
(2.1) zob. płony.
Wiktionary
(1.1) skała płonna
Wiktionary
Płonczyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Wielgie.
Wikipedia
płoniarka zbożówka - gatunek owada z rodziny niezmiarkowatych
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
choroba zakaźna wieku dziecięcego wywołana przez paciorkowce, charakteryzuje się bólem gardła, gorączką i charakterystyczną wysypką; szkarlatyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostra choroba zakaźna wywoływana przez bakterie Streptococcus pyogenes (paciorkowiec grupy A);
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Ważne jest wyleczenie płonicy do końca, aby uniknąć powikłań.
Wiktionary
przym. płoniczy
Wiktionary
(1.1) szkarlatyna
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przysłówka: płono
SJP.pl
rodzina mchów z rzędu płoniwowców
SJP.pl
Płoniwowate ("Pottiaceae" Schimp.) – rodzina mchów z rzędu płoniwowców ("Pottiales" M. Fleisch). Gatunki należące do rodziny są szeroko rozpowszechnione na obszarach o klimacie umiarkowanym, z małą liczbą gatunków i rodzajów występujących w regionach tropikalnych i arktycznych. Rodzajem typowym jest "Pottia" (Rchb.) Fürnr.
Wikipedia
książkowo:
1. wywoływać rumieniec; rumienić, czerwienić;
2. płonić się - rumienić się, czerwienić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płonąć.
Wiktionary
czas. płonąć
Wiktionary
gatunek jabłoni o drobnych owocach; jabłoń dzika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zwyczajowa nazwa dzikiej jabłoni (nazwa systematyczna|Malus silvestris.);
(1.2) ogrod. młode nieszczepione drzewko owocowe
(1.3) daw. przerębel, otwór wyrąbany w lodzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Gdzieniegdzie te wysmukłe i z widoczną starannością piastowane płonki osypane już były zawiązkami owoców.
(1.3) Nad brzegiem stawu, w kruchym i wątłym jeszcze lodzie przerąbawszy płonki, Polacy łowili sobie rybę na adwent.
Wiktionary
przym. płonkowy
Wiktionary
(1.1) jabłoń leśna, jabłoń płonka
(1.2) dziczka
(1.3) przerębla
Wiktionary
Płonkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Rojewo.
W latach 1954-1957 wieś była siedzibą gromady Płonkowo, po jej zniesieniu w gromadzie Rojewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
gatunek mchu
SJP.pl
Płonnik ("Polytrichum" Hedw.) – rodzaj mchów z rodziny płonnikowatych ("Polytrichaceae"). Obejmuje ok. 40 gatunków. Rodzaj jest szeroko rozprzestrzeniony. W Polsce występuje w zależności od ujęcia systematycznego rodzaju od 4 do 10 gatunków płonnika.
Wikipedia
rodzina mchów z rzędu płonnikowców
SJP.pl
Pł
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nieefektywny, nieskuteczny;
2. w botanice: nieowocujący, niedający kwiatów, nasion;
3. dawniej: jałowy, nieurodzajny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. niedający zarodników, nasion, owoców
(1.2) przen. niedający rezultatów
(1.3) daw. nieurodzajny
(1.4) stpol. płochy
(1.5) stpol. lekki
Wiktionary
(1.2) Pierwsze godziny po ataku na prezydenta Gdańska dawały płonne nadzieje, że coś się zmieni.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔ̃nːɨ, AS: pu̯õ•ny
Wiktionary
rzecz. płonność ż., płonnik m., Płonno n., Płonna ż.
przysł. płonnie
Wiktionary
(1.2) spełzający na niczym
(1.3) jałowy
Wiktionary
Płonowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Brańsk.
W latach 1921 – 1934 wieś należała do gminy Widźgowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
rzadko:
1. przestarzałe: mało żyzny, niepłodny, nieurodzajny; jałowy, płonny;
2. o pędach, kwiatach, pręcikach lub liściach roślin: nieowocujący, niewydający nasion, owoców, zarodników itp.; płonny;
3. gwarowo:
a) słaby, mizerny;
b) o pokarmach: mało pożywny, nieprzyprawiony, jałowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. płonny
Wiktionary
(1.1) nieurodzajny
Wiktionary
1. spalać się, palić się, gorzeć;
2. świecić bardzo jasno;
3. przenośnie:
a) rzucać się w oczy intensywną barwą;
b) być rozpalonym, rumienić się;
c) być ogarniętym np. silnym uczuciem; o uczuciu itp.: opanowywać
SJP.pl
1. spalać się, palić się, gorzeć;
2. świecić bardzo jasno;
3. przenośnie:
a) rzucać się w oczy intensywną barwą;
b) być rozpalonym, rumienić się;
c) być ogarniętym np. silnym uczuciem; o uczuciu itp.: opanowywać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spłonąć)
(1.1) być trawionym przez ogień
(1.2) silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć
(1.3) przen. mieć bardzo jaskrawą barwę, zazwyczaj czerwoną lub żółtą
(1.4) przen. rumienić się
(1.5) przen. odczuwać silne emocje, jak pożądanie, wstyd, chęć zemsty
Wiktionary
(1.1) Nagle doszło do gwałtownej reakcji chemicznej i wszystko zaczęło płonąć.
(1.1) Płonie ognisko i szumią knieje, drużynowy jest wśród nas. Opowiada starodawne dzieje, bohaterski wskrzesza czas.
(1.5) (…) podniosła w górę lampę, którą trzymała w lewej ręce. W jej świetle zobaczyła twarz syna, skurczoną i dziwnie zmiętą, z płonącymi oczyma (…)
Wiktionary
IPA: ˈpwɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pu̯õnõńć
Wiktionary
rzecz. płonięcie n., płomień m., płomyk m., płomyczek m.
czas. spłonąć, zapłonąć, wypalać
przym. płomienny
przysł. płomiennie
Wiktionary
(1.1) palić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział roli, pas ziemi, w dawnej Polsce określenie części niwy
Wiktionary
Płosa – osada w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Przeworno.
Do 2024 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Dobroszów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
(1.1) Perz, zwyczajnie perz; jak się już gdzie zaweźmie, to go się trudno całkiem z roli pozbyć. Co ja go to już z owej płosy nad łąką nawywalał (…).
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Płoskinia (niem. "Plasswich") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Płoskinia.
Miejscowość jest siedzibą gminy Płoskinia.
W latach 1954-1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Płoskinia. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
dawniej: Chmielnicki (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
związany z Płoskinią, dotyczący Płoskini
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Płoskinią, dotyczący Płoskini
Wiktionary
rzecz. Płoskinia ż., płoskinianin m., płoskinianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
konopie o kwiatach męskich; suszka, płaskoń, płaskun, płoskonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. konopie o kwiatach męskich
Wiktionary
(1.1) Osobniki męskie konopi (płoskonie) zaraz po okwitnieniu zaczynają żółknąć i usychają.
Wiktionary
przym. płaski, płoskonny, płoskunny
Wiktionary
(1.1) suszka, płaskun, płaskoń
Wiktionary
konopie o kwiatach męskich; suszka, płaskoń, płoskoń, płoskun, płoskonka
SJP.pl
gatunek pszenicy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne określenie grotu, ostrza strzały; płoszczyk
SJP.pl
pospolity pluskwiak wodny z rodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ent. pluskwa, owad z gatunku pluskwa domowa, nazwa systematyczna|Cimex lectularius|ref=tak.;
(1.2) ent. owad z gatunku płoszczyca szara, nazwa systematyczna|Nepa cinerea|ref=tak.;
Wiktionary
Płoszczyca – zarastająca polana na wschodnim grzbiecie Śnieżnicy w Beskidzie Wyspowym. Znajduje się w jego górnej części, na południowym stoku, na wysokości 750–778 m n.p.m. Prowadzi przez nią zielony szlak turystyczny z Dobrej na szczyt Śnieżnicy. Polana znajduje się w obrębie wsi Gruszowiec w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Dobra.
Wikipedia
rzecz. płoszczycowate nmos., płaszczyzna ż., płaszczenie n., spłaszczanie n., spłaszczenie n., płaszczyca ż., Płoszczyna ż., płaskownik m., wypłaszczenie n.
czas. płaszczyć ndk., spłaszczyć dk., spłaszczać ndk.
przym. płaski, plaskaty, płoszczycowy
przysł. płasko, płaskawo, plaskato
Wiktionary
(1.1) pluskwa, wancka, wandzka, bździągwa
(1.2) płoszczyca szara, skorpion wodny
Wiktionary
dawne określenie grotu, ostrza strzały; płoszcz
SJP.pl
Płoszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Sompolno, w sołectwie Police.
Etymologia nazwy wsi wywodzi się od imienia własnego "Płosz".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Płoszyce – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Lelis. Miejscowość leży na Równinie Kurpiowskiej.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. spłoszyć)
(1.1) powodować ucieczkę
(1.2) onieśmielać
(1.3) zakłócać coś
Wiktionary
(1.1) Głośna zabawa dzieci płoszyła ptaki.
Wiktionary
rzecz. płoszenie n.
czas. spłoszyć dk., przepłaszać ndk., przepłoszyć dk.
przym. płochliwy
Wiktionary
rodzaj ogrodzenia; parkan; * forma dopełniacza l.poj. "płota" możliwa tylko w przysłowiu "Słowo się rzekło, kobyłka u płota"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrodzenie domu lub gospodarstwa;
(1.2) gw-pl|Bukowina. tratwa
Wiktionary
Płot, parkan, blanka – typ ogrodzenia, służący separacji danego areału od środowiska zewnętrznego, tudzież innego typu bytów żyjących.
Wikipedia
(1.1) Pies przeskoczył przez płot i zaatakował wiewiórkę.
(1.1) Zbudowaliśmy płot dookoła naszego domu.
Wiktionary
IPA: pwɔt, AS: pu̯ot
Wiktionary
czas. pleść ndk.
rzecz. płotkarz m., płotkarka ż., opłotek m.
:: zdrobn. płotek m., płoteczek m.
przym. płotowy, płotkowy, płotkarski
Wiktionary
(1.1) parkan
(1.2) pluta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: płotka
Wiktionary
rzecz. płotka ż.
Wiktionary
1. niewielki płot
2. w sporcie: przeszkoda ustawiona na trasie biegu (rama na dwóch podstawach), którą zawodnik musi przeskoczyć
3. potocznie o komputerowym znaku: #
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: płot
(1.2) mały płot
(1.3) sport. sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: płotka
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.2) Wlazł kotek na płotek i mruga.
(1.3) Biegacz potknął się na ostatnim płotku i nie dobiegł do mety.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔtɛk, AS: pu̯otek
Wiktionary
rzecz. płotkarz m., płotkarka ż., płot mrz.
przym. płotkarski
Wiktionary
ryba z rodziny karpiowatych; płocica; płoć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. płoć
(1.2) przen. osoba niewiele znacząca
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: płotek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiedział, gdzie najłatwiej poławiają się kiełby i płotki lub w największej obfitości mieszkają szczupaki, u jakich brzegów raki najgęściej obsiadują podwodne mchy i kamienie, w jakiej porze dnia i roku jakie gatunki ryb na jakie biorą się przynęty.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔtka, AS: pu̯otka
Wiktionary
rzecz. płoć ż., płoteczka ż.
Wiktionary
(1.1) płoć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka, która uprawia bieg przez płotki
Wiktionary
(1.1) Brązowy medal Anny Olichwierczuk to na pewno przyjemna niespodzianka, choć przed mistrzostwami nasza płotkarka legitymowała się najlepszym wynikiem spośród tych rywalek, które przyjechały do Monachium.
Wiktionary
IPA: pwɔtˈkarka, AS: pu̯otkarka
Wiktionary
rzecz. płotkarstwo n., płot m., płotek m.
:: fm. płotkarz m.
przym. płotkarski
Wiktionary
przymiotnik od: płotkarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z płotkami, dotyczący płotków
Wiktionary
(1.1) Zaczęła od biegów płaskich, a od 2006 trenuje biegi płotkarskie.
Wiktionary
rzecz. płot mrz., płotek mrz., płotkarka ż., płotkarstwo, płotkarz mrz.
przym. płotkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik uprawiający bieg przez płotki
Wiktionary
IPA: ˈpwɔtkaʃ, AS: pu̯otkaš
Wiktionary
rzecz. płot m., płotek m., płotkarstwo n.
:: fż. płotkarka ż.
przym. płotkowy, płotkarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Płotno ( Blankensee, nazwa przejściowa – "Ustronie, Stawiska") – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce.
Leśniczówka wchodząca w skład sołectwa: Sułkowo.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Płotami, dotyczący Płotów
Wiktionary
rzecz. Płoty nmos.
Wiktionary
rodzaj ogrodzenia; parkan; * forma dopełniacza l.poj. "płota" możliwa tylko w przysłowiu "Słowo się rzekło, kobyłka u płota"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Płoty ( Plathe an der Rega) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, położone nad Regą, na Równinie Gryfickiej. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Płoty.
31 grudnia 2012 roku miasto miało 4100 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Płoty są miastem pomorskim.
(1.1) Historia Płotów sięga średniowiecza.
(1.1) W Płotach znajduje się plac Konstytucji 3 Maja.
(1.1) W 1277 roku Płotom nadano prawa miejskie.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔtɨ, AS: pu̯oty
Wiktionary
rzecz. płocianin m., płocianka ż.
przym. płotowski
Wiktionary
Płouszowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jastków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Jastków. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 269 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. danie z kuchni tatarskiej i uzbeckiej, rodzaj pilawu popularnego również w Rosji
Wiktionary
(1.1) Płow wyszedł trochę chudy, ale po trzech miesiącach Abdurahim zdążył do tego przywyknąć.
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;
Wiktionary
Płowdiw ( Плoвдив) – miasto w środkowej Bułgarii, ośrodek administracyjny obwodu Płowdiw i gminy Płowdiw, w zachodniej części Niziny Górnotrackiej, nad rzeką Maricą. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 368 809 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Płowdiwu|Ms=Płowdiwie.
Wiktionary
przym. płowdiwski
Wiktionary
przymiotnik od: Płowdiw
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Płowdiwem, dotyczący Płowdiwu
Wiktionary
rzecz. Płowdiw mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Płowce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płowieć.
(1.2) geol. przemieszczanie się w głąb profilu glebowego cząstek koloidalnych w stanie rozproszenia, wymytych z wyżej leżących warstw, bez rozkładu tych cząstek
Wiktionary
Płowienie (lessivage, proces płowienia, przemywania, lessiważ) – proces glebotwórczy polegający na przemieszczaniu przez wodę opadową cząstek iłu koloidalnego w głąb profilu glebowego. Jego efektem jest powstanie poziomów eluwialnego (przemycia) i iluwialnego (wmywania).
Wikipedia
rzecz. płowość ż., wypłowienie n., spłowienie n.
czas. płowieć ndk., wypłowieć dk., spłowieć dk.
przym. płowy
Wiktionary
(1.2) przemywanie, lessiważ
Wiktionary
1. stracić pierwotną intensywność barwy pod wpływem światła;
2. stawać się płowym
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) tracić intensywność barwy pod wpływem światła
(1.2) stawać się płowym, nabierać barwy płowej (żółtawo-szarej)
(1.3) geol. o glebie: podlegać procesowi płowienia (przemywania)
Wiktionary
rzecz. płowienie n., płowość ż., spłowienie n., wypłowienie n.
czas. spłowieć dk., wypłowieć dk.
przym. płowy
Wiktionary
(1.1) blaknąć
Wiktionary
pozbawiać intensywnej barwy; wypławiać
SJP.pl
brunatny o odcieniu płowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brunatny z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) W konarach świergotały płowobrunatne ptaki.
Wiktionary
IPA: ˌpwɔvɔbrũˈnatnɨ, AS: pu̯ovobrũnatny
Wiktionary
1. bawełniak płowobrzuchy - gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych;
2. drozd płowobrzuchy - gatunek ptaka z rodziny drozdowatych
SJP.pl
brązowy o płowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brązowy z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) Delikatnie pogłaskałam płowobrązową grzywę.
Wiktionary
IPA: ˌpwɔvɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: pu̯ovobrõũ̯zovy
Wiktionary
przym. brązowopłowy
Wiktionary
górak płowogardły - gatunek ptaka z rodziny kurowatych
SJP.pl
karłówka płowolica, puszczyk płowolicy - gatunki ptaków
SJP.pl
liliowy o odcieniu płowym
SJP.pl
mający kolor piasku o płowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rdzawy z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) Spód ciała strzyżyka karolińskiego jest płowordzawy.
Wiktionary
rudy o odcieniu płowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) Płoworude płomienie szybko objęły górną kondygnację.
Wiktionary
IPA: ˌpwɔvɔˈrudɨ, AS: pu̯ovorudy
Wiktionary
szary o odcieniu płowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szary z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) Skąd się wzięły te płowoszare plamaamy na suficie?
Wiktionary
IPA: ˌpwɔvɔˈʃarɨ, AS: pu̯ovošary
Wiktionary
mający płowe włosy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o płowych włosach
Wiktionary
(1.1) Śmieszne to jest. Dlaczego miałoby mi zależeć na tym, co myśli o mnie płowowłosa osoba, imieniem Janusz, której nigdy dotąd nie widziałam?
Wiktionary
cecha tego, co płowe (żółtawe z szarym odcieniem)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co płowe
Wiktionary
przym. płowy
przysł. płowo
rzecz. płowienie n.
czas. płowieć
Wiktionary
żółty o odcieniu płowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty z odcieniem płowym
Wiktionary
(1.1) Waham się, czy wybrać ten płowożółty portfel, czy może jednak ten seledynowy?
Wiktionary
IPA: ˌpwɔvɔˈʒuwtɨ, AS: pu̯ovožuu̯ty
Wiktionary
1. żółty o odcieniu szarym, szarożółty;
2. zwierzyna płowa - sarny, jelenie, łosie, daniele
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) żółty z odcieniem szarego
Wiktionary
(1.1) Na czele dragonów jechał srogi Luśnia i przygryzając płowy wąs, z dala już sobie najbogatszego wypatrywał.
Wiktionary
IPA: ˈpwɔvɨ, AS: pu̯ovy
Wiktionary
rzecz. płowienie n., wypłowienie n., spłowienie n., płowość ż.
czas. płowieć ndk., wypłowieć dk., spłowieć dk.
przym. wypłowiały, spłowiały
przysł. płowo
Wiktionary
część pługa opierająca się o dno bruzdy i ułatwiająca jego prowadzenie; płóz
SJP.pl
1. element podwozia niektórych pojazdów umożliwiający sunięcie po podłożu; jedna z dwóch listew pozwalających saniom na poruszanie się po śniegu;
2. część narty drewniana lub wykonana z tworzywa sztucznego; deska
SJP.pl
Pł
Wikipedia
mszak z klasy wątrobowców
SJP.pl
płozić się - o roślinach, ich pędach, łodygach: rosnąć w kierunku poziomym, rozrastać się nisko przy ziemi; płożyć się
SJP.pl
poprzeczna belka z płozami u dołu, na której opiera się kadłub bojera
SJP.pl
ryba z rodziny karpiowatych; płocica; płotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Rutilus rutilus|Linnaeus|ref=tak., niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;
Wiktionary
Płoć, płotka ("Rutilus rutilus") – gatunek ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).
Wikipedia
(1.1) Od małego pragnąłem złowić olbrzymiego szczupaka, jednak zawsze łapałem małe płocie.
(1.1) Narybek płoci żywi się planktonem skorupiakowym.
Wiktionary
IPA: pwɔt͡ɕ, AS: pu̯oć
Wiktionary
rzecz. płotka ż.
Wiktionary
(1.1) war. płotka
Wiktionary
książkowo:
1. wywoływać rumieniec; rumienić, czerwienić;
2. płonić się - rumienić się, czerwienić się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Płońsk – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, siedziba powiatu płońskiego. Położony jest 66 km na północny zachód od centrum Warszawy, na Wysoczyźnie Płońskiej nad rzeką Płonką.
Płońsk był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w starostwie płońskim województwa płockiego w 1784. Miasto należało do województwa ciechanowskiego w latach 1975–1998.
Wikipedia
przymiotnik od: Płońsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Płońskiem, dotyczący Płońska
Wiktionary
rzecz. Płońsk mrz., płońszczanin m., płońszczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Płońska
SJP.pl
mieszkanka Płońska
SJP.pl
dawny stopień wyższy od przymiotnika: płony; bardziej płony
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Płośnica ( Heinrichsdorf) – wieś w Polsce położona na Wzniesieniach Mławskich, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Płośnica, na szlaku kolejowym pomiędzy Działdowem i Lidzbarkiem. Jest siedzibą gminy Płośnica.
Miejscowość została przyłączona do Polski w wyniku traktatu wersalskiego w styczniu 1920 r.
Wikipedia
przymiotnik od: Płośnica
SJP.pl
roślina z rodziny płożykowatych, której jedynym przedstawicielem jest objęty ochroną w Polsce płożyk wonny
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
płożyć się - o roślinach, ich pędach, łodygach: rosnąć w kierunku poziomym, rozrastać się nisko przy ziemi; płozić się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: płuco
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) spoż. płuca zwierzęce
(1.2) kulin. potrawa z płucek (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) plural|płucko.
Wiktionary
rzecz. płucko n.
Wiktionary
(1.1) dudki, łódź|letkie.
(1.2) dudki, łódź|letkie.
Wiktionary
zdrobnienie od: płuco
SJP.pl
gatunek miodunki; miodunka plamista
SJP.pl
roślina lecznicza, używana w medycynie ludowej do leczenia m.in. kaszlu, kataru, gruźlicy; miodunka lekarska
SJP.pl
odnoszący się do płuc
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc
Wiktionary
(1.1) Do każdego oskrzela segmentowego jest przypisany segment płucny, 10 w płucu prawym i 8 w płucu lewym.
(1.1) Agenezja płuca jest rzadką wrodzoną wadą płuc, polegającą na całkowitym braku oskrzela głównego, miąższu i naczyń płucnych.
Wiktionary
rzecz. płuco n., opłucna ż., płucik mrz., płucko n.
przym. opłucnowy
Wiktionary
parzysty narząd oddechowy kręgowców oddychających powietrzem atmosferycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;
Wiktionary
Płuco ( pulmo) – pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy kręgowców. Służy do wymiany gazowej (potocznie oddychania). Do kręgowców tych zaliczane są też – prócz płazów, gadów, ptaków i ssaków – ryby dwudyszne, które w niesprzyjających warunkach atmosferycznych prowadzą wymianę gazową za pomocą workowatego płuca, powstałego z przekształconego pęcherza pławnego.
Wikipedia
(1.1) W płucach zachodzi wymiana gazowa.
Wiktionary
IPA: ˈpwut͡sɔ, AS: pu̯uco
Wiktionary
rzecz. opłucna ż.
:: zdrobn. płucko n.
przym. płucny, wewnątrzpłucny, opłucnowy
Wiktionary
podgromada ślimaków oddychających płucami, obejmująca około 36 tysięcy gatunków
SJP.pl
Płucodyszne (Pulmonata) – podgromada ślimaków (Gastropoda) obejmująca około 36 tysięcy lądowych i wodnych, hermafrodytycznych gatunków tradycyjnie charakteryzowanych zdolnością do oddychania powietrzem atmosferycznym za pomocą narządu oddechowego nazywanego „płucem” – unaczynionej ścianki jamy płaszczowej pełniącej rolę płuca.
Wikipedia
o cechach płucodysznych (podgromada ślimaków)
SJP.pl
aparat włączany do krwioobiegu pacjenta, zastępujący czasowo pracę serca i płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. urządzenie podtrzymujące krążenie krwi podczas operacji na otwartym sercu;
Wiktionary
Płucoserce – urządzenie, które podczas operacji na otwartym sercu przejmuje funkcję serca przy użyciu pompy mechanicznej, pompującej krew do układu krążenia chorego i płuc przez zastosowanie oksygenatora, w którym zachodzi wymiana gazowa. Krążenie takie jest nazywane krążeniem pozaustrojowym.
Wikipedia
(1.1) Na oddziale znajduje się również m.in. sala operacyjna wyposażona w płucoserce.
Wiktionary
narząd oddechowy niektórych bezkręgowców lądowych (np. pajęczaków)
SJP.pl
1. urządzenie do rozdzielania lub oczyszczania mieszanin ciał stałych, zawiesin lub roztworów gazowych z użyciem cieczy;
2. pojemnik na wodę umieszczony nad muszlą klozetową, służący do jej spłukiwania; spłuczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lab. chem. zob. absorber.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. płukanka ż., płukanie n., wypłukanie n., popłukanie n.
czas. płukać ndk., wypłukiwać ndk., wypłukać dk., popłukać dk.
przym. płuczkowy
Wiktionary
(1.1) aparat absorpcyjny, absorber, skruber
Wiktionary
płuczkarka;
1. specjalny basen w zakładzie przemysłowym przygotowany do płukania różnego rodzaju wyrobów;
2. urządzenie przeznaczone do płukania złotodajnego piasku w celu otrzymania złota
SJP.pl
w górnictwie: robotnik zatrudniony przy obsłudze płuczek
SJP.pl
zakład zajmujący się oczyszczaniem urobku górniczego z domieszek płonnych; płuczka
SJP.pl
przymiotnik od: płuczka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. lab. górn. związany z płuczką, dotyczący płuczki
Wiktionary
rzecz. płuczka ż., płukanka ż., płukanie n., wypłukanie n., popłukanie n.
czas. płukać ndk., wypłukiwać ndk., wypłukać dk., popłukać dk.
Wiktionary
urządzenie służące do chemicznego oczyszczania benzolu
SJP.pl
przymiotnik od: Płudy, Nowe Płudy, Stare Płudy
SJP.pl
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. osiedle w Warszawie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. narzędzie rolnicze służące do orania;
2. sposób hamowania nartami, polegający na zbliżeniu ku sobie dziobów oraz oddaleniu piętek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;
(1.2) pojazd służący do odśnieżania drogi lub torów;
(1.3) sport. ewolucja narciarska;
(1.4) hist. agrot. historyczna jednostka miary powierzchni
(1.5) hist. ekon. rodzaj podatku płaconego od pługa (1.4)
Wiktionary
Pług – narzędzie uprawowe do wykonywania orki.
Najstarszy rysunek pługa (sprzed 5500 lat) znaleziono w starożytnym mieście Ur (obecnie Irak).
Pług składa się z jednego lub kilku korpusów płużnych. Każdy korpus płużny posiada lemiesz, który odcina pas roli (skibę) od calizny, odkładnicę odwracającą i wrzucającą odciętą skibę w bruzdę wykonaną przez poprzedni korpus płużny.
Wikipedia
(1.1) Pierwsze stosowane pługi były ciągnięte przez zwierzęta – woły lub konie.
Wiktionary
IPA: pwuk, AS: pu̯uk
Wiktionary
przym. pługowy, płużny
czas. płużyć
Wiktionary
(1.2) pług śnieżny, pług odśnieżny
Wiktionary
narzędzie rolnicze służące do jednoczesnego orania i spulchniania gleby
SJP.pl
Pługofrezarka – kombinowana maszyna uprawowa, zawierająca korpus płużny oraz wirnik z ostrzami rozdrabniającymi skibę.
Korpus pługa lemieszowego jest zmodyfikowany poprzez odcięcie części skrzydła odkładnicy. Przy każdym korpusie płużnym znajduje się element czynny w postaci pionowego wirnika zaopatrzonego w ostrza najdłuższe na górze i coraz krótsze niżej. Wirnik z nożami, zwany jest frazem. Wirnik napędzany jest z wałka WOM poprzez przekładnie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód techniczny utrzymania zimowego dróg, z pługiem śnieżnym i piaskarką
Wiktionary
Pługopiaskarka – samochód specjalny zbudowany na podwoziu samochodu ciężarowego lub innym i wyposażony w urządzenia przeznaczone do zimowego utrzymania dróg i ulic, (likwidacja gołoledzi, zalegającego lodu, zbitego lub kopnego śniegu). Urządzeniami tymi są:
Wikipedia
pojazd do odśnieżania i równoczesnego posypywania dróg solą lub piaskiem
SJP.pl
pojazd do odśnieżania ulic i posypywania ich solą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojazd służący do odśnieżania dróg za pomocą pługa i posypywania ich solą
Wiktionary
IPA: ˌpwuɡɔsɔˈlarka, AS: pu̯ugosolarka
Wiktionary
przymiotnik od: pług
SJP.pl
oczyszczać coś przez zanurzenie w cieczy lub przepuszczenie cieczy przez coś; obmywać; przemywać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płukać.
Wiktionary
(1.1) Kupiłam nowy płyn do płukania.
Wiktionary
IPA: pwuˈkãɲɛ, AS: pu̯ukãńe
Wiktionary
czas. płukać ndk.
rzecz. płuczka ż., płukanka
przym. płuczkowy
Wiktionary
płyn przygotowany do płukania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) płyn przeznaczony do płukania czegoś
(1.2) przest. naczynie do płukania dłoni
(1.3) przest. woda w płukance (1.2)
Wiktionary
(1.1) Czytałem że po jednej płukance różne odpady mogą się nie wyczyścić w silniku i będą pływały z nowym olejem
Wiktionary
rzecz. płukanie n., płuczka ż., popłuczyna ż.
czas. płukać ndk., opłukiwać ndk., wypłukać dk., wypłukiwać ndk.
przym. płuczkowy, płukankowy
Wiktionary
pracownik zajmujący się płukaniem surowców
SJP.pl
oczyszczać coś przez zanurzenie w cieczy lub przepuszczenie cieczy przez coś; obmywać; przemywać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) czyścić, myć coś pod czystą, bieżącą wodą
(1.2) uzyskiwać drobiny rodzimego złota obmywając piasek wodą
(1.3) dokonywać czyszczenia narządu wskutek napełniania i opróżniania organu płynem, np. żołądka
Wiktionary
IPA: ˈpwukat͡ɕ, AS: pu̯ukać
Wiktionary
rzecz. płukanie n., płuczka ż., płukanka ż., popłuczyna ż.
czas. opłukiwać, wypłukać dk., wypłukiwać ndk.
przym. płuczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu telszańskim;
Wiktionary
Płungiany (lit. Plungė ; żmudz. Plongė) – miasto na północnym zachodzie Litwy na Żmudzi.
Wikipedia
przym. płungiański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Płutowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Kijewo Królewskie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: pług (w znaczeniu narzędzia rolniczego)
2. narzędzie pełniące funkcje spulchniacza, obsypnika lub opielacza, używane powszechnie przy uprawie szkółek, sadów, winnic
SJP.pl
część instrumentu smyczkowego
SJP.pl
należący do pługa, będący jego częścią
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Płużnica (niem. Pfeilsdorf, Plusnitz) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Płużnica. Miejscowość jest siedzibą gminy Płużnica. Najważniejsze instytucje to urząd gminy, bank, ośrodek zdrowia, poczta, szkoła, policja, OSP, TRGP, SMGP, GCI, ośrodek szkolenia kierowców oraz przedsiębiorstwa prywatne. Gmina Płużnica podjęła współpracę partnerska z gminą Hagen w Niemczech.
Wikipedia
przymiotnik od: Płużnica
SJP.pl
należący do pługa, będący jego częścią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z pługiem
(1.2) roln. nadający się pod uprawę
Wiktionary
rzecz. pług
przym. pługowy
Wiktionary
dawne narzędzie rolnicze, służące do orki
SJP.pl
1. nędzny, niezgrabny pług;
2. drewniana nasada pługa
SJP.pl
w narciarstwie: hamować, wykonując pług
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) sport. podczas jazdy na nartach hamować wykonując pług
(1.2) gw-pl|Gdów,Bochnia,Podhale,Zagórze. wałęsać się, wędrować
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) śrpol. rzad. ciągnąć pług, orać nim
(2.2) śrpol., także. gw-pl|Śląsk Cieszyński,San,Lubatowa. popłacać, służyć, sprzyjać
Wiktionary
(2.2) (…) gdzie dobra myśl płuży / tam i zdrowie lepiej służy (…).
Wiktionary
IPA: ˈpwuʒɨt͡ɕ, AS: pu̯užyć
Wiktionary
rzecz. pług mrz., płużenie n.
Wiktionary
skrót od: półwysep
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. półwysep
Wiktionary
IPA: puwˈvɨsɛp, AS: puu̯vysep
Wiktionary
rzecz. półwysep mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: płytko
SJP.pl
stawać się płytkim, płytszym
SJP.pl
w stolarstwie: płaszczyzna otoczona wypukłą listwą; ramiak; filung
SJP.pl
Płycina – element dekoracyjny w kształcie fragmentu płaszczyzny (ściany, stropu, elewacji) ujęty w obramowanie, zwykle z profilowanych listew, czasem wklęsły lub wypukły. Zazwyczaj płycina posiada kształt czworoboku, może być owalna, okrągła lub nieregularna. Pole płyciny bywa dekorowane płaskorzeźbą, malowidłem, intarsją lub innymi technikami zdobniczymi. Stosowane szczególnie w architekturze starożytnego Rzymu i nowożytnej.
Wikipedia
zdrobnienie od: płytki; płyciutki, płyciuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: płytki
Wiktionary
IPA: ˌpwɨt͡ɕüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: pu̯yćüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: płytki; płyciutki, płyciusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: płytki
Wiktionary
IPA: ˌpwɨt͡ɕuˈtɛ̃ɲci, AS: pu̯yćutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. płytkość ż., płycizna ż.
przym. płytki, płyciutki
przysł. płytko, płyciutko, płyciuteńko
Wiktionary
zdrobnienie od: płytki; płyciusieńki, płyciuteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: płytki
Wiktionary
IPA: pwɨˈt͡ɕutʲci, AS: pu̯yćutʹḱi
Wiktionary
rzecz. płycizna ż., płytkość ż., spłycanie n., spłycenie n.
przym. płytki, płyciuteńki
przysł. płytko, płyciutko, płyciuteńko
Wiktionary
płytkie miejsce w morzu, rzece lub jeziorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. hydrol. płytki obszar zbiornika wodnego lub rzeki
(1.2) przen. brak istotnej treści, głębi
Wiktionary
IPA: pwɨˈt͡ɕizna, AS: pu̯yćizna
Wiktionary
rzecz. płytkość ż., spłycanie n., spłycenie n.
czas. spłycać ndk., spłycić dk.
przym. płytki, płyciutki, płyciuteńki
przysł. płytko, płyciutko, płyciuteńko
Wiktionary
(1.1) mielizna
(1.2) miałkość, mielizna, powierzchowność, płytkość
Wiktionary
ciało ciekłe, przyjmujące kształt zbiornika; ciecz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
(1.2) fiz. ciecz lub gaz;
Wiktionary
Płyn – każda substancja, która może płynąć, tj. charakteryzuje się wielką łatwością zmieniania wzajemnego położenia poszczególnych elementów nawet dla niewielkich sił, w przeciwieństwie do ciał stałych, które przy niewielkich siłach wykazują proporcjonalność odkształcenia do naprężeń, w wyniku czego płyn może swobodnie przemieszczać się (przepływać).
Wikipedia
(1.1) Znajdował się tam dziwny płyn.
(1.2) Fizyka wyróżnia ciała stałe i płyny.
Wiktionary
IPA: pwɨ̃n, AS: pu̯ỹn
Wiktionary
rzecz. płynność ż., pływalnia ż., płynięcie n.
czas. płynąć, upłynniać, spływać
przym. płynny
przysł. płynnie
Wiktionary
(1.1) ciecz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|płynąć.
Wiktionary
czas. płynąć
rzecz. dopływ mrz., pływalnia ż., płynność ż., płyn mrz.
przym. płynny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób płynny, sprawnie
Wiktionary
(1.1) Na twoim lapku ta gra płynnie nie będzie działać.
(1.1) Moja gruzińska sąsiadka mówi płynnie po polsku.
Wiktionary
rzecz. płyn m., płynność ż., pływalnia ż.
przym. płynny
czas. pływać
Wiktionary
(1.1) biegle
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: płynnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: płynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha cieczy
(1.2) przen. lekkość, zwiewność
(1.3) ekon. zob. płynność finansowa.
Wiktionary
Płynność ( liquidity) to:
Pomiędzy aspektami płynności występują powiązania.
Wystąpieniu konieczności uregulowania zobowiązań, możliwość zapłaty jest uzależniona od tego czy istnieje sposobność zamienienia aktywów będących w posiadaniu dłużnika na środki pieniężne. Możliwość takiej zamiany zależy od tego jaką pojemność ma rynek posiadanych przez dłużnika aktywów.
Wikipedia
(1.2) Chcę osiągnąć bezwysiłkową płynność mowy po japońsku.
(1.3) Płynność mojego klienta pozostawia wiele do życzenia.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: pu̯ỹ•ność
Wiktionary
rzecz. płyn m., płynięcie n., pływalnia ż.
czas. pływać, płynąć ndk.
przym. płynny
przysł. płynnie
Wiktionary
1. będący płynem, mający postać płynu; ciekły;
2. zmienny, niestały, nieokreślony;
3. taki, którego fazy przechodzą łagodnie jedna w drugą; harmonijny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący płynem
(1.2) taki, którego poszczególne fazy przechodzą łagodnie jedna w drugą
(1.3) odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań
(1.4) łagodnie zaokrąglony
(1.5) zmienny, niestały, taki, którego nie można dokładnie określić
Wiktionary
(1.1) Szampon to zazwyczaj płynny środek do mycia włosów, zawierający ciekłe mydło, substancje pieniące oraz substancje pomocnicze.
(1.2) Ruch człowieka w postawie pionowej jest płynny.
(1.3) Ten wiersz jest płynny i rytmiczny.
(1.3) On mówi płynną polszczyzną.
(1.4) Za podstawową cechę secesji uważa się linię giętką, płynną i ruchliwą.
(1.5) Granica między nowelą i opowiadaniem jest płynna.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨ̃nːɨ, AS: pu̯ỹ•ny
Wiktionary
rzecz. płyn m., płynność ż., płynięcie n., pływalnia ż.
czas. płynąć, pływać, upłynnić, napłynąć, odpłynąć, przepłynąć, rozpłynąć się, wypłynąć
przysł. płynnie
Wiktionary
(1.1) ciekły, wodnisty, rozwodniony
(1.2) harmonijny, koci
(1.3) swobodny, składny
(1.4) zaokrąglony
(1.5) zmienny, niestały, wątpliwy, przybliżony, szacunkowy
Wiktionary
1) lać się, toczyć się w pewnym kierunku 2) posuwać się w pewnym kierunku po powierzchni wody lub w wodzie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi
(1.2) o czasie: upływać, mijać
(1.3) o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
(1.4) przen. o chmurach: poruszać się po nieboskłonie
(1.5) przen. brzmieć
(1.6) przen. improwizować
Wiktionary
(1.1) Zobacz, jak Andrzej szybko płynie delfinem!
(1.2) W poczekalni godziny płyną szybko.
(1.3) Nil płynie do Morza Śródziemnego, a Warta do Odry.
(1.4) Obłoki płyną po niebie, jak nie pada, a jak pada to nie płyną.
(1.5) Poszumy płaczą mogilnych drzew, • lecz w barce życia płynie mój śpiew. • Ja budowniczy nadgwiezdnych miast • szydzę z rozpaczy gasnących gwiazd.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: pu̯ỹnõńć
Wiktionary
rzecz. płyn m., płynięcie n., dopłynięcie n., pływalnia ż., pływanie n., pływak m., pływaczka ż., odpływ mrz., płynność ż.
czas. napłynąć, odpłynąć, odpływać, pływać, przepłynąć, rozpłynąć się, wypłynąć, popłynąć, spływać, opłynąć
przym. płynny, pławny, spławny, pływowy
Wiktionary
(1.1) żeglować
(1.2) biec, upływać, przemijać, mijać
(1.3) spływać
Wiktionary
płaski element, np. płyta kompaktowa, płyta pilśniowa, płyta tektoniczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
(1.2) płaszczyzna, powierzchnia czegoś
(1.3) krążek służący do przechowywania muzyki lub danych
(1.4) element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru
(1.5) muz. zbiór utworów jednego wykonawcy dystrybuowany na wielu nośnikach pod jednym tytułem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Połóż tam tę płytę.
(1.1) Skąd weźmiemy płyty chodnikowe?
(1.2) Płytę lotniska trzeba utrzymywać w porządku.
(1.3) Ile kosztowała ta płyta?
(1.4) Równanie płyty zostało sformułowane przez Zofię Germain.
(1.5) Większość utworów na płycie inspirowana jest muzyką jazzową.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨta, AS: pu̯yta
Wiktionary
rzecz. płytkarz mos., płytkowanie n.
:: zdrobn. płytka ż., płyteczka ż.
przym. płytowy, płytkowy
przysł. płytowo
Wiktionary
(1.2) powierzchnia
(1.3) kompakt, krążek, CD, DVD
(1.5) album
Wiktionary
zdrobnienie od: płyta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: płyta
(1.2) mała płyta
(1.3) bud. ceramiczna, czworoboczna płyta do wykładania podłogi i ścian;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od zob. płytki.
Wiktionary
(1.1) Kopie moich najważniejszych plików nagrałem na płytkę CD.
(1.2) Szkielet szkarłupni jest zbudowany z płytek wapiennych, połączonych za pomocą mięśni i tkanki łącznej.
(1.3) Mamy niebieskie płytki w łazience.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨtka, AS: pu̯ytka
Wiktionary
rzecz. płyta ż., płytkarz m., płytkowanie n.
czas. płytkować
przym. płytowy, płytkowy
Wiktionary
(1.3) kafelek, fliza
Wiktionary
zajęcie płytkarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bud. specjalista zajmujący się kafelkowaniem ścian lub podłóg
Wiktionary
(1.1) Kupiłem już kafelki, czekam tylko na płytkarza.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨtkaʃ, AS: pu̯ytkaš
Wiktionary
rzecz. płyta ż., płytka ż., płyteczka ż., płytkowanie n.
czas. płytkować ndk., wypłytkować dk.
przym. płytkowy
Wiktionary
(1.1) glazurnik, kafelkarz, terakociarz, fliziarz
Wiktionary
1. mający małą głębokość;
2. powierzchowny, niemający skłonności do zastanawiania się; nieprzemyślany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki
(1.2) przen. pozbawiony głębszych wartości; banalny
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. oraz lm. M. zob. płytka.
Wiktionary
(1.1) Nie skacz tutaj na główkę, w tym miejscu jezioro jest płytkie.
(1.2) Dlaczego każdy chłopak, którego spotykam, okazuje się głupi i płytki?
Wiktionary
IPA: ˈpwɨtʲci, AS: pu̯ytʹḱi
Wiktionary
rzecz. płytkość ż., płycizna ż., spłycanie n.
przym. płyciutki, płyciuteńki
przysł. płytko, płyciutko, płyciuteńko
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. miałki
(1.2) miałki, powierzchowny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) tuż przy powierzchni
(1.2) przen. powierzchownie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: płytka
Wiktionary
(1.1) Płytko pod ziemią przylaszczki pospolite tworzą krótkie kłącze.
(1.1) Powinieneś płycej zanurzać pióra wioseł.
Wiktionary
rzecz. płytkość ż., płycizna ż., spłycanie n.
przym. płytki, płyciutki, płyciuteńki
przysł. płyciutko, płyciuteńko
Wiktionary
charakterystyczny dla mórz płytkich, występujący w morzach płytkich
SJP.pl
przypominający płytkę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z płytką, dotyczący płytki
Wiktionary
rzecz. płytkarz mos., płyta ż., płytka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest płytkie; cecha tego, kto jest płytki
Wiktionary
rzecz. płycizna ż., spłycanie n.
przym. płytki, płyciuteńki, płyciutki
przysł. płytko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
strug o budowie podobnej do wręgownika, lecz o większej szerokości noża, służący do wykonywania wrężyn; wrężnik
SJP.pl
rzadko: spis płyt nagranych przez muzyka lub zespół muzyczny; dyskografia
SJP.pl
wielbiciel muzyki z płyt gramofonowych
SJP.pl
wielbicielka płyt z nagraniami
SJP.pl
powierzchowność, płytkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiór płyt z różnymi nagraniami
Wiktionary
IPA: ˌpwɨtɔˈtɛka, AS: pu̯ytoteka
Wiktionary
1. rozbijać kamienie płytownikiem;
2. wykładać płytami
SJP.pl
potocznie: blok zbudowany z wielkich betonowych płyt
SJP.pl
ciężki młot dwuręczny używany w kamieniarstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górn. techn. ciężki młot dwuręczny o dwóch ostrzach równoległych do trzonka, używany w kamieniołomach do dzielenia większych ciosów kamiennych na części
Wiktionary
IPA: pwɨˈtɔvʲɲik, AS: pu̯ytovʹńik
Wiktionary
1. dotyczący płyty, wykonany z płyty, mający kształt płyty;
2. o formacjach geologicznych: złożony z warstw ułożonych poziomo; poziomy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z płytą, dotyczący płyty
Wiktionary
rzecz. płytka ż., płyta ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: płytki
SJP.pl
okresowe podnoszenie się lub opadanie poziomu wód, związane z przyciąganiem Księżyca i Słońca; przypływ lub odpływ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hydrol. cyklicznie powtarzające się podnoszenie i opadanie poziomu wody w dużych zbiornikach wodnych spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym Ziemi z Księżycem i Słońcem;
Wiktionary
(1.1) Pływy w obrębie wody, która pokrywa tak pokaźną część powierzchni Ziemi, są lepiej poznane i mają większe znaczenie geomorfologiczne niż pływy w litej skale.
Wiktionary
czas. pływać ndk.
rzecz. odpływ mrz.
przym. pływowy
Wiktionary
odnoszący się do pływaka lub pływania, należący do pływaka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pływaniem, dotyczący pływania
Wiktionary
rzecz. pływak m., pływaczka ż., pływactwo n., pływanie n., pływalnia ż.
czas. pływać ndk., przepłynąć dk.
przym. pływowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. sport pływacki, zawody pływackie
Wiktionary
rzecz. pływanie n., pływak m., pływaczka ż.
przym. pływacki, pływowy
przysł. pływacko
Wiktionary
(1.1) pływanie
Wiktionary
wieloryb zamieszkujący Pacyfik; wal szary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Utricularia|L.|ref=tak., rodzaj roślin owadożernych z rodziny pływaczowatych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zob. pływacz szary.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
metalowa część skrzydła wodnopłatowca, służąca do utrzymywania się samolotu na powierzchni wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od pływak
Wiktionary
Pływaczek ("Nectomys") – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
rzecz. pływak m., pływalnia ż.
Wiktionary
Pływaczewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Ryńsk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. kobieta uprawiająca sport pływacki;
2. kobieta płynąca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: pływak
Wiktionary
(1.1) Daria jest znakomitą pływaczką.
Wiktionary
IPA: pwɨˈvat͡ʃka, AS: pu̯yvačka
Wiktionary
rzecz. pływactwo n., pływak, pływalnia, pływanie
czas. pływać, płynąć
przym. pływacki, pływakowy, pływowy
Wiktionary
1. o cechach pływaczowatych (rodzina roślin zielnych); tłustoszowaty;
2. o cechach pływaczowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. o cechach pływaczowatych (rodzina roślin zielnych); tłustoszowaty;
2. o cechach pływaczowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj pojazdu wodnego do holowania za skuterem lub motorówką
SJP.pl
→ pływać
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: pływać
przymiotnik
(2.1) taki, dla którego powierzchnia wody jest środowiskiem naturalnym
Wiktionary
czas. pływać
Wiktionary
1. osoba pływająca lub uprawiająca sport pływacki;
2. pejoratywnie: osoba sprytnie uchylająca się od jakiegoś działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. element techniczny mający za zadanie unosić się na wodzie lub innej cieczy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) zob. pływak żółtobrzeżek.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zepsuł się znów pływak w toalecie.
(2.1) Jestem marnym pływakiem, bo szybko się męczę, płynąc żabką.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨvak, AS: pu̯yvak
Wiktionary
rzecz. pływanie n., pływalnia ż., pływaczka ż., pływactwo n.
:: zdrobn. pływaczek m.
czas. pływać, płynąć
przym. pływacki, pływakowy, pływowy
Wiktionary
1. osoba pływająca lub uprawiająca sport pływacki;
2. pejoratywnie: osoba sprytnie uchylająca się od jakiegoś działania
SJP.pl
o cechach pływakowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
Pł
Wikipedia
o cechach pływakowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
basen pływacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania
Wiktionary
Pływalnia – kryty lub odkryty obiekt wyposażony w przynajmniej jedną nieckę basenową (basen pływacki) z trwałym brzegiem i dnem, z systemem uzdatniania wody, oraz zaplecze sanitarne, szatnie i natryski. Pływalnie można podzielić na obiekty kryte (wyposażone w halę basenową) i odkryte.
Wikipedia
(1.1) Powody zamknięcia pływalni (przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego) to liczne usterki architektoniczne, choćby stan techniczny dachu.
Wiktionary
IPA: pwɨˈvalʲɲa, AS: pu̯yvalʹńa
Wiktionary
rzecz. pływanie n., pływak m., pływaczka ż., płyn m., płynięcie n., popływanie n., popłynięcie n., płynność ż., pływaczek m., dopływ m.
czas. pływać ndk., płynąć ndk., popływać ndk., popłynąć dk., spływać ndk., spłynąć dk., wypływać ndk., wypłynąć dk., dopływać ndk., dopłynąć dk.
przym. pływacki, płynny, pływakowy, pływowy
przysł. płynnie
Wiktionary
(1.1) basen, basen pływacki
Wiktionary
1. zdolność ciała do utrzymywania się na powierzchni cieczy;
2. zdolność statku wodnego do pływania przy pełnym obciążeniu i zachowaniu przepisowego zanurzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest pływalne; cecha tych, którzy są pływalni
Wiktionary
Pływalność obiektu (statku) jest zdolnością do utrzymywania się na powierzchni wody w położeniu równowagi (lub pod powierzchnią w przypadku okrętów podwodnych i statków półzanurzalnych).
Zachowanie pływalności, jest obok stateczności, główną składową niezatapialności statku.
Wikipedia
przym. pływalny, pływowy
przysł. pływalnie
Wiktionary
zdolny do utrzymywania się na wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|pływać.;
(1.2) sport pływacki, zawody pływackie, zob. pływactwo.;
Wiktionary
Pł
Wikipedia
(1.1) Kiedy miałem sześć lat, pływanie stało się moją życiową pasją.
(1.2) Pobił swój życiowy rekord w pływaniu stylem dowolnym na 100 m.
Wiktionary
IPA: pwɨˈvãɲɛ, AS: pu̯yvãńe
Wiktionary
rzecz. pływak m., pływaczka ż., pływalnia ż., dopływ m., pływactwo n.
czas. rozpływać, przepływać ndk., pływać ndk., płynąć ndk.
przym. pływacki, pływowy
Wiktionary
środowiskowo: spływ towarów statkami
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie
(1.2) mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
Wiktionary
(1.1) Prom do Szwecji pływa dwa razy w tygodniu.
(1.2) Korek pływa w wodzie, a stal nie.
Wiktionary
IPA: ˈpwɨvat͡ɕ, AS: pu̯yvać
Wiktionary
rzecz. pływak m., pływaczka ż., pływalnia ż., dopływ mrz., pływanie n., odpływ mrz., przepływność ż., przepływ m., wypływ m., odpływ m., dopływ m., upław m., upływ m., spływ m., płynność ż., napływ m., pływ m.
czas. rozpływać, dopływać ndk., napływać ndk., odpływać ndk., opływać ndk., popływać dk., przepływać ndk., spływać ndk., wypływać ndk., płynąć ndk.
przym. płynny, pływacki, przepływowy, pływowy, opływowy, pływający
przysł. płynnie, wpław
Wiktionary
o cechach pływcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Pływcowate ("Cabombaceae" A. Rich.) – rodzina roślin wodnych stanowiąca klad siostrzany dla grzybieniowatych. Należą tu dwa rodzaje z sześcioma gatunkami występującymi na obu kontynentach amerykańskich, w Afryce środkowej i południowej, we wschodniej Australii, w południowej i wschodniej Azji. Rośliny z rodzaju kabomba "Cabomba" zostały poza tym szeroko rozprzestrzenione na świecie.
Wikipedia
o cechach pływcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
pelagiczna larwa wielu skorupiaków; nauplius
SJP.pl
Pływik (łac. "nauplius") – pierwsze stadium larwalne większości niższych skorupiaków. Jej ciało nie jest segmentowane, ma trzy pary odnóży, jedno oko pływikowe (naupliusowe) zbudowane z oczek pigmentowanych, oraz dobrze zróżnicowane narządy wewnętrzne. Prowadzi życie planktonowe poruszając się przy pomocy odnóży. Żywi się planktonem drobniejszym od siebie i materią organiczną.
Wikipedia
1. komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się glonów, śluzowców i grzybów niższych; zoospora;
2. jednokomórkowa protista z wicią
SJP.pl
Pływka, zarodnik pływkowy, zoospora, planospora – rodzaj zarodnika występujący u śluzowców (u których nazywany jest myksomonadą), niektórych glonów i grzybów wodnych. Jest to komórka zdolna do poruszania się w wodzie za pomocą wici lub rzęsek. Pływki powstają w komórkach zwanych zoosporangiami. Zazwyczaj są mitosporami, u niektórych jednak grzybów są mejosporami.
Wikipedia
umożliwiający utrzymywanie się na wodzie
SJP.pl
miernik poziomu pływów morskich; mareograf
SJP.pl
wywołujący przypływy i odpływy
SJP.pl
→ pływ
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mar. związany z pływem, dotyczący pływu
Wiktionary
(1.1) Słońce, mające znacznie większą masę niż Ziemia (330 000 razy), jest na tyle bardziej odległe od Ziemi niż Księżyc, że jego efekt pływowy w odniesieniu do Ziemi stanowi jedynie 40% efektu pływowego Księżyca.
(1.1) Bentosowe osobniki młodociane są często spotykane np. w basenach pływowych.
Wiktionary
rzecz. odpływ mrz., pływ mrz., pływactwo n., pływaczka ż., pływaczowate nmos., pływak mos., pływakowate nmos., pływalnia ż., pływalność ż., pływanie n., pływanka ż., pływik mzw.
czas. odpływać ndk., pływać ndk., płynąć ndk.
przym. pływacki, pływalny
Wiktionary
cienka tkanina biała lub kolorowa z lnu lub bawełny
SJP.pl
wyrób płócien
SJP.pl
Płóciennictwo – rzemiosło i dział przemysłu włókienniczego, wytwarzające tkaniny z włókien bawełny, juty, konopii i lnu. Płóciennictwo dzieli się na dwa podstawowe działy: przędzalnictwo i tkactwo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wykonany z płótna;
2. podstawowy splot, w którym jedna nitka wątku przeplata się z jedną nitką osnowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący płótna, wykonany z płótna
Wiktionary
(1.1) Anna nakryła stół płóciennym obrusem.
Wiktionary
IPA: pwuˈt͡ɕɛ̃nːɨ, AS: pu̯ućẽ•ny
Wiktionary
rzecz. płótno n., płócienko n.
Wiktionary
1. zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju;
2. dzieło jako wytwór talentu, pracy umysłowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju
(1.2) przen. dzieło jako wytwór talentu, pracy umysłowej
(1.3) to, co wydała ziemia
Wiktionary
Płód (łac. "fētus" „potomstwo”) – w embriologii, ssak od chwili zakończenia się okresu zarodkowego do chwili urodzenia (u ssaków łożyskowych oraz torbaczy) lub wyklucia (stekowce). Ludzki zarodek osiąga stadium płodu w 11. tygodniu ciąży i rozpoczyna okres płodowy. U płodu można rozpoznać cechy morfologiczne dla danego gatunku.
Wikipedia
(1.1) Z porównawczego punktu widzenia fakt, że płód ssaka jest zaopatrywany przez krew mieszaną, wydaje się całkiem naturalny.
Wiktionary
IPA: pwut, AS: pu̯ut
Wiktionary
rzecz. płodność ż.
czas. płodzić, ubezpłodnić
przym. płodowy, płodny
Wiktionary
(1.2) dzieło, wytwór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. jabłko
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk jabko
Wiktionary
dawniej: ubranie z płótna noszone przez chłopów; płóciennica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. płócienne ubranie noszone dawniej przez chłopów
Wiktionary
(1.1) — Czy mamy zdjąć płótnianki? — Tak, kiedy ujrzycie, że goście się już schodzą; a pamiętajcie nie zniszczyć liberii.
Wiktionary
regionalnie: płócienny
SJP.pl
1. rodzaj materiału tkanego z bawełny lub lnu, o różnej grubości, zwykle szarego lub białego, używanego do szycia odzieży, bielizny pościelowej oraz wykorzystywanego przez malarzy jako materiał, na którym się maluje;
2. odpowiednio zagruntowana tkanina, na której maluje się obrazy; obraz namalowany na takiej tkaninie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;
(1.2) szt. tkanina rozpięta na ramie i zagruntowana, przeznaczona do malowania obrazów
(1.3) szt. obraz malowany na płótnie (1.2)
Wiktionary
Płótno – zwyczajowa nazwa tkaniny wykonanej w splocie płóciennym o wielorakim zastosowaniu.
Wikipedia
(1.1) Twarz dziewczyny była biała, jak płótno (…)
(1.3) Malarz przedstawił go na płótnie w pełni siły męskiej, z czołem dumnym, okiem żywym i iskrzącym.
Wiktionary
IPA: ˈpwutnɔ, AS: pu̯utno
Wiktionary
rzecz. płócienko
przym. płócienny
Wiktionary
(1.1) tkanina
(1.3) obraz
Wiktionary
nadawać (np. papierowi) wygląd płótna przez wyciskanie stosownego wzoru
SJP.pl
część pługa opierająca się o dno bruzdy i ułatwiająca jego prowadzenie; płoz
SJP.pl
Płóz – część korpusu płużnego zapewniająca pługowi stabilność w czasie orki.
Płóz jest jednym z punktów oparcia i płaszczyzną oporu o ścianę i dno bruzdy. Wykonany jest zwykle z płaskownika. Przytwierdza się go śrubami do słupicy, ustawiając pod kątem 2–3°. Może być zakończony piętką, zabezpieczającą go przed ścieraniem. Nadmierne ugniatanie przez płóz dna bruzdy może prowadzić do powstania podeszwy płużnej.
Wikipedia
[czytaj: pe-EŚ] skrót od:
1. Politechnika Śląska;
2. Politechnika Świętokrzyska
SJP.pl
Pścinno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.
Wikipedia
[czytaj: pe-żet-EM] skrót od: Polska Żegluga Morska
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Polska Żegluga Morska;
Wiktionary
(1.1) Siedziba PŻM znajduje się w najwyższym budynku w Szczecinie.
Wiktionary
IPA: pɛ‿ʒɛt‿ˈɛ̃m, AS: pe‿žet‿ẽm
Wiktionary
skrót od: kwintal (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. siedemnasta litera alfabetu łacińskiego, spotykana w nielicznych zapożyczeniach;
Wiktionary
Q q
Q (minuskuła: q) ("ku") – siedemnasta litera alfabetu łacińskiego (pochodzi od greckiej litery koppa). W językach europejskich prawie zawsze występuje w połączeniu "qu", oznaczającym dźwięk [], [] lub []. W transliteracji języka arabskiego oznacza [] (w oryginalnej pisowni ﻕ), w języku maltańskim – zwarcie krtaniowe, w języku polskim występuje tylko w zapożyczeniach.
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
źródła.
== q (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ʕ.
znaczenia.
litera
(1.1) qa, minuskuła jedenastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ku, AS: ku
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
źródła.
== q (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ʕ.
znaczenia.
litera
(1.1) qa, minuskuła jedenastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: Q
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
źródła.
== q (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ʕ.
znaczenia.
litera
(1.1) qa, minuskuła jedenastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: Q
Wiktionary
elektroniczny przyrząd do pomiaru dobroci układu cewek indukcyjnych; miernik dobroci
SJP.pl
skrót od: quod erat demonstrandum (z łaciny: co było do udowodnienia)
SJP.pl
q.e.d. – skrót od łacińskiego zwrotu quod erat demonstrandum („co było do udowodnienia”). Najpowszechniej stosowanymi polskimi odpowiednikami są skróty cnd. („czego należało dowieść”), c.b.d.u. („co było do udowodnienia”), cbdd. („co było do dowiedzenia”), c.b.d.o. („co było do okazania”) oraz ckd. („co kończy dowód”).
Wikipedia
skrót od: quantum libet (z łaciny: dowolna, nieograniczona ilość)
SJP.pl
skrót
(1.1) = quantum libet
Wiktionary
skrót od: quantum placet (z łaciny: tyle, ile się podoba; dowolna ilość)
SJP.pl
skrót
(1.1) = quantum placet
Wiktionary
skrót od: quantum satis, quantum sufficit (z łaciny: dostatecznie dużo, w wystarczającej ilości)
SJP.pl
skrót
(1.1) = quantum satis
(1.2) = quantum sufficit
Wiktionary
skrót od:
1. quod vide (z łaciny: co zobacz - odsyłacz do innego miejsca w tekście);
2. quantum vis (z łaciny: tyle, ile chcesz, do woli)
SJP.pl
skrót
(1.1) = quantum vis
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Grenlandii;
Wiktionary
Qaanaaq (wymowa gren.:), dawniej Thule – miasto w północno-zachodniej Grenlandii, w gminie Avannaata, na Półwyspie Hayesa. W 2011 roku było zamieszkane przez 678 osób. Jego pierwsza nazwa pochodzi od legendarnej wyspy Thule. W Qaanaaq mieści się stacja badań jonosfery.
Wikipedia
skrót od: Queensland Airlines - Australijskie Linie Lotnicze
SJP.pl
[czytaj: kaszkaj] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
skrót od łacińskiego: quod felix, faustum fortunatumque sit [czytaj: kwod feliks faustum fortunatumkwe s-it], oby to było szczęśliwe, sprzyjające i pomyślne; formuła zamykająca uroczyste otwarcie roku akademickiego
SJP.pl
skrót od sentencji łacińskiej: quod felix, faustum fortunatumque sit - oby to było szczęśliwe, sprzyjające i pomyślne (formuła kończąca uroczyste otwarcie roku akademickiego)
SJP.pl
w neokonfucjańskiej filozofii chińskiej: termin oznaczający materię jako tworzywo wszechrzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) w neokonfucjańskiej filozofii chińskiej: materia jako tworzywo wszechrzeczy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) chi, ki
Wiktionary
drobna moneta albańska (100 qindarek = 1 lek), obecnie praktycznie niebędąca w obiegu
SJP.pl
Qindarka (alb. qindarkë, l.mn. qindarka) – albańska zdawkowa jednostka monetarna. 100 qindarek to 1 lek, aczkolwiek w ostatnich latach, ze względu na inflację, qindarki nie są używane. Obecnie monetą o najniższym nominale pozostającą w obiegu jest 1 lek.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: CINKtao] miasto w Chinach; Cingtao
SJP.pl
Qingdao (; chiń. trad. 青島; pinyin "Qīngdǎo"; dawniej latynizowane jako "Cingtao" lub Tsingtao i Tsingtau) – miasto w Chinach, w południowej części półwyspu Szantung. Jeden z największych portów świata, położony nad Morzem Żółtym. Liczba mieszkańców wynosi około 4 milionów.
Wikipedia
[czytaj: CINKhaj] prowincja w Chinach; Cinghaj
SJP.pl
Qinghai (; chiń. 青海; chiń. trad. 青海; pinyin "Qīnghǎi"; Wade-Giles "Ch’ing-hai"; tyb.: མཚོ་སྔོན་ "mtsho-sngon", mong.: "Köke Naγur", mandż.: "Huhu Noor") – zachodnia prowincja Chińskiej Republiki Ludowej, której nazwa bierze się od rozległego, górskiego jeziora Qinghai. Jej stolicą jest Xining.
Wikipedia
[czytaj: ciCIhar] miasto w Chinach; Cicihar
SJP.pl
Qiqihar (chiń. upr. 齐齐哈尔; chiń. trad. 齊齊哈爾; pinyin "Qíqíhā’ěr") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Heilongjiang, port nad rzeką Nen Jiang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 924 737. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 5 537 279 mieszkańców. Ośrodek przemysłu hutniczego, maszynowego, elektrotechnicznego, chemicznego, drzewnego, spożywczego i mineralnego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. Mount Everest
Wiktionary
(1.1) Czytałem świetną książkę o wyprawie na Qomolangmę.
Wiktionary
(1.1) Czomolungma, Mount Everest, Sagarmatha, Szczyt XV
Wiktionary
[czytaj: kład] niewielki czterokołowy pojazd terenowy, przeznaczony głównie do rekreacji; czterokołowiec, ATV, kład
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;
Wiktionary
Quad (wymawiane jako "kład") (z quadricycle), wszędołaz, czterokołowiec, ATV (od all-terrain vehicle) – pojazd czterokołowy niezadaszony, przeznaczony głównie do sportu i rekreacji.
Wikipedia
(1.1) Ci szaleńcy jeżdżą quadami po lasach, strasząc ludzi i zwierzęta.
Wiktionary
IPA: kwɔt, AS: ku̯ot
Wiktionary
rzecz. quadowiec mos.
przym. quadowy
Wiktionary
(1.1) wszędołaz, czterokołowiec, trójkołowiec
Wiktionary
[czytaj: kładowiec] osoba jeżdżąca quadem; kładowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba jeżdżąca na quadzie
Wiktionary
(1.1) Mam wyrobioną opinię o quadowcach stale niszczących nasz las.
Wiktionary
rzecz. quad mrz.
przym. quadowy
Wiktionary
→ quad; kładowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z quadem, dotyczący quada
Wiktionary
(1.1) Tor quadowy z prawdziwego zdarzenia byłby istotnie wielkim błogosławieństwem dla nas jeżdżących na quadach.
Wiktionary
rzecz. quad mrz., quadowiec mos.
Wiktionary
[czytaj: kwadriennale] impreza, wystawa artystyczna odbywająca się co cztery lata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. impreza artystyczna odbywająca się co cztery lata lub trwająca cztery lata
Wiktionary
[czytaj: kwadriwium] kwadrywium;
1. dział sztuk wyzwolonych wykładanych w szkołach starożytnego Rzymu i średniowiecznej Europy, obejmujący arytmetykę, geometrię, astronomię i muzykę;
2. szkoła, w której wykładano sztuki wyzwolone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. eduk. poziom wyższy kształcenia w średniowieczu obejmujący m.in. nauki matematyczne
Wiktionary
rzecz. kwadrywium n.
Wiktionary
czterokołowy motocykl
SJP.pl
[czytaj: kwadrokopter] maszyna latająca z czterema śmigłami; kwadrokopter, czterowirnikowiec
SJP.pl
[czytaj: kładziarz] potocznie: osoba jeżdżąca quadem; kładziarz
SJP.pl
[czytaj: kładzik] mały quad; kładzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) filoz. jednostkowy element subiektywnego doświadczenia zmysłowego;
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|quale.
Wiktionary
Qu
Wikipedia
organizacja przypominająca organizację pozarządową (NGO), powoływana przez organy administracji centralnej
SJP.pl
[czytaj: kwant lub kłant] osoba interpretująca duże zasoby danych i sprawdzająca metodami statystycznymi i matematycznymi poprawność modeli wykorzystujących te dane
SJP.pl
[czytaj: kwantum] kwantum; książkowo:
a) pewna ilość, liczba czegoś;
b) określona kwota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) konkretna ilość lub liczba czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kwantum n.
Wiktionary
(1.1) kwantum
Wiktionary
[czytaj: kwap] fizyka: hipotetyczna cząstka elementarna składająca się z kwarka i antyprotonu; kwap
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kwarto; format książki
SJP.pl
Quarto – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 35 434 osoby, 2531 os./km².
Wikipedia
[czytaj: kfaz-i]
1. jakby, niby, rzekomo, pozornie;
2. prawie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jakby, rzekomo, pozornie, niby
Wiktionary
IPA: ˈkfazʲi, AS: kfazʹi
Wiktionary
temsłow. quasi-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych tworzący nazwy i określenia osób, rzeczy lub zjawisk, które są czymś tylko pozornie lub nie są tym w ogóle
Wiktionary
IPA: ˈkfazʲi, AS: kfazʹi
Wiktionary
przysł. quasi
Wiktionary
(1.1) niby-, kwazi-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nośnik wielkości dynamicznych;
Wiktionary
(1.1) Quasi-cząstki mają inne cechy aniżeli elektrony, co zrewolucjonizowało jeden z dogmatów fizyki - przekonanie o niepodzielności ładunku elektronu.
Wiktionary
[czytaj: kfaz-icytat] fragment tekstu mający cechy cytatu, lecz w rzeczywistości niebędący dosłownym przytoczeniem czyjejś wypowiedzi
SJP.pl
[czytaj: kfaz-idemokracja] forma rządów, w których tylko pozornie władzę sprawuje lud, a w rzeczywistości ostateczne rozstrzygnięcia podejmowane są przez władze centralne; pseudodemokracja
SJP.pl
[czytaj: kfaz-idyplomatyczny] taki, który jest prawie dyplomatyczny, stanowiący zaczątek stosunków dyplomatycznych
SJP.pl
[czytaj: kfaz-idyskusja] coś niesłusznie uważanego za dyskusję; pseudodyskusja
SJP.pl
[czytaj: kfaz-idyskusja] mający pewne cechy charakterystyczne dla literatury, lecz niespełniający wszystkich wymogów decydujących o przynależności do wypowiedzi literackich
SJP.pl
[czytaj: kfaz-iliturgiczny] pozornie, rzekomo związany z liturgią
SJP.pl
[czytaj: kfaz-imecenat] pozorny, rzekomy patronat nad sztuką, literaturą i nauką, sprawowany przez państwo lub jakąś instytucję
SJP.pl
[czytaj: kłaz-iMOdo lub kfaz-iMOdo] osoba, najczęściej mężczyzna, odpychająco brzydka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bardzo brzydki człowiek
Wiktionary
Quasimodo – postać literacka, bohater powieści Victora Hugo "Katedra Marii Panny w Paryżu". Dzwonnik z Notre-Dame, król karnawału roku 1482 i zabójca w afekcie swego opiekuna archidiakona jozajskiego Klaudiusza Frollo, uosobienie brzydoty i dobroci serca.
Wikipedia
(1.1) Na progu stanął jakiś quasimodo i wybałuszył ohydne oczyska.
Wiktionary
rzecz. Quasimodo mos.
Wiktionary
(1.1) brzydal
Wiktionary
[czytaj: kfaz-imonopol] ukryty, zakamuflowany monopol
SJP.pl
[czytaj: kfaz-imonopolistyczny] związany z ukrytym, zakamuflowanym monopolem
SJP.pl
[czytaj: kfaz-inarodowy] pozornie narodowy, niesłusznie uważany za narodowy; pseudonarodowy
SJP.pl
[czytaj: kfaz-inaukowy] stwarzający pozory naukowego, niesłusznie uważany za naukowy; pseudonaukowy
SJP.pl
[czytaj: kfaz-inowoczesność] pozorna, rzekoma nowoczesność
SJP.pl
[czytaj: kfaz-iwykształcenie] pozorne, rzekome wykształcenie
SJP.pl
model samochodu marki Audi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kwatroczento], (wł. czterysta) okres wczesnego renesansu (XV w.) w historii kultury włoskiej
SJP.pl
Qu
Wikipedia
[czytaj: KEbek albo KŁIbek] miasto w Kanadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
(1.2) geogr. miasto w Kanadzie, stolica prowncji Quebec (1.1);
Wiktionary
Quebec ( Québec; wym. fr.: [keˈbɛk]; wym. ang.: [kwɨˈbɛk] lub [kɨˈbɛk]) – prowincja we wschodniej Kanadzie, największa pod względem powierzchni (1 542 056 km², niemal 1/6 kraju), a druga, po Ontario, pod względem liczby ludności (w 2023 roku – 8 948 540). Zasadnicza część prowincji znajduje się na półwyspie Labrador oraz na obszarze wzdłuż dolnego biegu Rzeki Świętego Wawrzyńca. Stolicą prowincji jest miasto Quebec, a największym miastem – Montreal.
Wikipedia
(1.1) Wielu mieszkańców Quebecu nie zna angielskiego w ogóle.
Wiktionary
rzecz. Québec
przym. quebecki
Wiktionary
→ Quebec [czytaj: KEbecki albo KŁIbecki]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Quebekiem, dotyczący Quebecu
Wiktionary
(1.1) Formułując teorię o automatycznej akcesji niepodległej Szkocji do Unii Europejskiej, szkoccy nacjonaliści pomijają też istotne doświadczenia quebeckie.
(1.1) Także kupcy angielscy, choć niebezpośrednio związani z quebecką wsią, odczuwali skutki kryzysu, lecz szybko poszukiwali innych możliwości dla swoich działań gospodarczych, zaczynając handlować z Górną Kanadą oraz Amerykanami.
Wiktionary
rzecz. Quebec mrz., Québec mrz.
Wiktionary
nazwa kilku gatunków południowoamerykańskich drzew oraz ich kory i drewna; dostarczają głównie garbników, bardzo twardego drewna i alkaloidów; kebraczo; kwebracho; kwebraczo; wierzbowiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KWEdlinburk] miasto w Niemczech; Kwedlinburg
SJP.pl
Qu
Wikipedia
[czytaj: kłin] brytyjski zespół rockowy założony w roku 1970, którego wokalistą był Freddie Mercury
SJP.pl
Qu
Wikipedia
[czytaj: kłins] dzielnica Nowego Jorku
SJP.pl
Queens – jeden z pięciu okręgów ("boroughs") Nowego Jorku, oraz hrabstwo ("county"), w stanie Nowy Jork, o tej samej nazwie.
Wikipedia
[czytaj: kłinslent] stan w Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stan w Australii
Wiktionary
Queensland (QLD) – stan obejmujący północno-wschodnią część Australii. Ma powierzchnię 1 729 742 km², co stanowi 22,5% Australii (prawie 1/4 powierzchni państwa) będąc też szóstym co do wielkości regionem administracyjnym na świecie. Wśród państw świata, plasowałby się na 16. miejscu na świecie, za Meksykiem, Indonezją i Sudanem.
Wikipedia
przym. queenslandzki
Wiktionary
[czytaj: KŁINZlendczyk] mieszkaniec Queenslandu (stanu w Australii)
SJP.pl
[czytaj: KŁINZlendka] mieszkanka Queenslandu (stanu w Australii)
SJP.pl
[czytaj: kłir]
1. osoba o nietypowej seksualności, nieidentyfikująca się z żadną płcią;
2. o nietypowej seksualności, nieidentyfikujący się z żadną płcią; queerowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) osoba nieheteronormatywna lub należąca do mniejszości seksualnej, również taka, której nie obejmuje skrótowiec LGBT – np. aseksualna, poliamoryczna, interpłciowa, niebinarna
Wiktionary
Queer (z queer – dziwny, osobliwy) – określenie używane od lat 90. XX wieku do opisywania społeczności LGBTQ+ i jej członków. Efektem tego była zmiana we współczesnej angielszczyźnie: pierwotne znaczenie słowa "queer" zostało zmarginalizowane i obecnie określenie to znaczy przede wszystkim „lesbijski”, „gejowski”, „homoseksualny” (czy generalnie „nie-heteroseksualny”, „nie-heteronormatywny”) oraz również „nie-cispłciowy” (np. trans lub genderqueer).
Wikipedia
rzecz. queerowość ż., queerowanie n.
czas. queerować ndk.
przym. queerowy
przysł. queerowo
Wiktionary
→ queerowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest queerowe; cecha tych, którzy są queerowi
Wiktionary
rzecz. queer m.
przym. queerowy, queer
przysł. queerowo
Wiktionary
[czytaj: kłirowy] o nietypowej seksualności, nieidentyfikujący się z żadną płcią; queer
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z queerem, dotyczący queeru
Wiktionary
(1.1) Sprzeciwiamy się komercjalizacji naszej płci i seksualności. Precz z pinkwashingiem! Niech żyje queerowy internacjonalizm!
Wiktionary
rzecz. queer m., queerowość ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. liter. język Vanyarów i Ñoldorów, opracowany przez J.R.R. Tolkiena;
Wiktionary
Qu
Wikipedia
(1.1) Elfy posługują się quenyą.
Wiktionary
IPA: ˈkwɛnja, AS: ku̯eni ̯a
Wiktionary
przym. quenejski
Wiktionary
(1.1) język quenejski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w literaturze: odmiana elegii antycznej, występująca w postaci ostatniej mowy umierającej osoby lub skargi człowieka, który właśnie rozstał się z życiem
SJP.pl
[czytaj: kwerimonium] z łaciny: skarga; utwór poetycki przedstawiający grzechy ludzkie lub błędy społeczne jako skargę ojczyzny lub religii
SJP.pl
Querimonium – utwór poetycki pisany zazwyczaj w języku łacińskim w okresie renesansu. Był odmianą poezji polityczno-okolicznościowej, w którym autor przekazywał jakby w formie skargi wady i błędy społeczne. Uwidocznione to zostało w utworze włoskiego karmelity, humanisty i poety Baptisty Mantuanusa "Querimonia Virtutis".
Wikipedia
[czytaj: kesadija] podsmażona tortilla z masy kukurydzianej wypełniona roztopionym serem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;
Wiktionary
Quesadilla (IPA: kesaˈðiʎa) – danie kuchni meksykańskiej; tortilla z masy kukurydzianej z roztopionym serem. Tradycyjnie stosuje się ser typu Oaxaca, lecz bywa on zastępowany również innymi rodzajami sera. Często do "quesadilli" dodaje się różne opcjonalne składniki – ziemniaki, grzyby, "cuitlacoche", pokrojoną w paski paprykę jalapeño, kiełbaski chorizo itd. Na północy Meksyku używa się tortilli z pszenicy.
Wikipedia
(1.1) Poproszę quesadillę z kurczakiem, wodę mineralną i herbatę z cytryną.
Wiktionary
[czytaj: kłest] model samochodu marki Nissan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. zadanie w grze komputerowej, po wykonaniu którego gracz posuwa się dalej w fabule
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyczyściłem całą mapę z każdego pobocznego questa itp. a dalej nie mogę zdobyć osiągnięcia (…) jakieś pomysły?
Wiktionary
rzecz. sidequest mrz.
Wiktionary
[czytaj: keCAL]
1. jednostka monetarna Gwatemali (1 quetzal = 100 centavos); kecal;
2. rzadko: kwezal (ptak)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) monet. waluta Gwatemali;
(1.2) ornit. zob. kwezal.
Wiktionary
Quetzal (GTQ) – waluta Gwatemali. 1 quetzal dzieli się na 100 centavos.
W mitologii prekolumbijskiej quetzal to kwezal herbowy, ptak czczony jako symbol piękna i umiłowania wolności. Panowało przekonanie, że jeśli zostanie schwytany i zbyt długo będzie przebywać w niewoli, jego serce przestanie bić. Dlatego też myśliwi łapali ptaki w sieci i po wyrwaniu najpiękniejszych piór wypuszczali je na wolność. Pióra kwezala służyły jako ozdoba władców i dostojników.
Wikipedia
[czytaj: kecalKOatl] bóg Azteków i Majów; Kecalkoatl
SJP.pl
Quetzalcoatl (wym. "/ket͡salkoatl/", nah. "Quetzalcōātl",) – jeden z najważniejszych bogów plemion Mezoameryki; "Pierzasty Wąż", wąż o piórach ptaka kwezala (nah. "ketsal" lub "quetzal").
Czczony był przez Tolteków, Chichimeków, Tepaneków, mieszkańców Teotihuacánu, Tollanu, Zapoteków, Mixteków, a także dalekich Majów.
Wikipedia
[czytaj: keSON] miasto w Filipinach
SJP.pl
Quezon – prowincja na Filipinach, położona w środkowo-wschodniej części wyspy Luzon.
Od wschodu granicę wyznacza Morze Filipińskie, od południa graniczy z prowincjami Camarines Norte i Camarines Sur, od zachodu jest Morze Sulu i prowincje Batangas i Laguna, Rizal i Bulacan, od północy graniczy z prowincją Aurora. Powierzchnia: 8845,8 km². Liczba ludności: 1 646 510 mieszkańców (2007). Gęstość zaludnienia wynosi 186,1 mieszk./km². Stolicą prowincji jest Lucena.
Wikipedia
[czytaj: kisz] placek z dodatkami (zwykle warzywa, ser, mięso lub ryba) pieczony w okrągłej formie; kisz, quische
SJP.pl
Quiche (kisz) – w kuchni francuskiej ciepła przystawka ("hors d'œuvre"), wypiek w postaci placka składającego się ze słonego półkruchego ciasta i wytrawnego nadzienia zalanego jajeczno-śmietanową masą. Nadzienie może zawierać różne gatunki mięsa, sera i warzyw, a także zioła i przyprawy.
Wikipedia
[czytaj: kłikstep] szybki taniec towarzyski o figurach podobnych do charlestona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) choreogr. kult. standardowy szybki taniec towarzyski;
Wiktionary
Qu
Wikipedia
(1.1) Tańcząc w sobotę quickstepa Celcia złamała obcasa.
Wiktionary
QuickTime – technika multimedialna rozwijana przez firmę Apple. Program zdolny jest do odtwarzania plików w różnych formatach DV, media, tekstu, dźwięku, animacji, muzyki. Dostępny dla systemu operacyjnego Mac OS (9, 8, 7 itd), Mac OS X oraz Microsoft Windows. Zapewnia również obsługę oprogramowania takiego jak iTunes, QuickTime Player i przeglądarki internetowej Safari.
Wikipedia
[czytaj: kłidicz]
1. zespołowa gra sportowa dla dwóch siedmioosobowych drużyn, w której zawodnicy używają piłki do siatkówki i trzymają między nogami miotłę;
2. fikcyjna gra sportowa znana z cyklu powieści o Harrym Potterze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z quidditchem, dotyczący quidditcha
Wiktionary
rzecz. quidditch m.
Wiktionary
[czytaj: kjeto] określenie wykonawcze: spokojnie
SJP.pl
[czytaj: kłiling] wykonywanie papierowych ozdób z wąskich pasków grubego papieru zwiniętych w kształt spiralnej sprężyny
SJP.pl
Quilling (ang. „nawijać na pióro lub rurkę”) technika z rodzaju papieroplastyki (zwana też papierowym filigranem) służąca do tworzenia ozdób z wąskich pasków papieru zwiniętych w kształt sprężyny spiralnej i odpowiednio uformowanych przez zagniecenie zewnętrznych warstw papieru.
Wikipedia
miasto w Argentynie
SJP.pl
Quilmes – miasto w Argentynie w prowincji Buenos Aires, wchodzące w skład zespołu miejskiego Wielkiego Buenos Aires.
Miasto liczy około 520 tysięcy mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: kwinke] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kłin] nazwisko, m.in. Anthony Quinn (1915-2001) - amerykański aktor filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kinła] owoc komosy ryżowej
SJP.pl
[czytaj: kipu] pismo węzełkowe Inków; kipu, quipu
SJP.pl
[czytaj: kipu] pismo węzełkowe Inków; quipo, kipu
SJP.pl
Quiroga – miasto w Hiszpanii w Galicji w prowincji Lugo. W miasteczku znajdują się jedne z największych upraw winorośli w Hiszpanii.
Wikipedia
[czytaj: kisz] placek z dodatkami (zwykle warzywa, ser, mięso lub ryba) pieczony w okrągłej formie; kisz, quiche
SJP.pl
dotyczący działalności Quislinga, charakterystyczny dla Quislinga, mający cechy Quislinga (faszystowskiego działacza politycznego)
SJP.pl
[czytaj: kito] stolica Ekwadoru
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Ekwadoru;
Wiktionary
San Francisco de Quito (Quito) – stolica Ekwadoru, drugie co do wielkości miasto kraju (po Guayaquil). Położone w północnej części Ekwadoru w Andach na wysokości ok. 2700–2850 m n.p.m. (druga najwyżej położona stolica państwowa) na wschodnich stokach czynnego wulkanu Pichincha. Miasto położone jest ok. 40 km na południe od równika. Nazwa Quito pojawiła się w 1533 od wymarłego dzisiaj plemienia Kwitu.
Wikipedia
(1.1) Agendę, która zapewniła 20-letnią mapę drogową aby kierować zrównoważonym rozwojem wielkomiejskim i która zamierzała przekształcać metropolie świata, przyjęły wszystkie kraje z okazji spotkania Habitat III w Quito, Ekwador, w październiku 2016 roku.
Wiktionary
(1.1) San Francisco de Quito
Wiktionary
[czytaj: kłiz, rzadziej: kfis] konkurs polegający na odpowiadaniu na pytania o tematyce zazwyczaj wcześniej określonej, będący najczęściej imprezą rozrywkową; kwiz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;
Wiktionary
Qu
Wikipedia
IPA: kwʲis, AS: ku̯ʹis
Wiktionary
rzecz. kwiz m.
przym. quizowy, kwizowy
Wiktionary
(1.1) kwiz, zgaduj-zgadula
Wiktionary
[czytaj: kłizować]
1. sprawdzać czyjąś wiedzę za pomocą quizu;
2. brać udział w zabawie polegającej na rozwiązywaniu quizów;
3. quizować się - sprawdzać swoją wiedzę, rozwiązując quiz
SJP.pl
→ quiz [czytaj: kwizowy lub kłizowy]; kwizowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do quizu
Wiktionary
rzecz. quiz mrz., kwiz mrz.
przym. kwizowy
Wiktionary
(1.1) war. kwizowy
Wiktionary
ruiny starożytnej osady na północno-zachodnim wybrzeżu Morza Martwego; Kumran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz zwojów qumrańskich oraz genezy ich powstania
Wiktionary
(1.1) Kilku polskich qumranistów wzięło udział w jerozolimskim sympozjum.
Wiktionary
rzecz. qumranistyka ż.
przym. qumrański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem zwojów odnalezionych w Qumrān i genezą ich powstania;
Wiktionary
Qumranistyka, qumranologia – zespół rozmaitych dyscyplin historycznych i orientalistycznych, których przedstawiciele badają szeroko pojętą kwestię Kumran oraz zwojów z Pustyni Judzkiej. Do dyscyplin „qumranologicznych” należą historia, archeologia, hebraistyka, arameistyka, biblistyka, paleografia i epigrafika, semitystyka itp.
Wikipedia
(1.1) Od czasów studiów badacz interesuje się qumranistyką.
Wiktionary
rzecz. qumranista mos.
przym. qumrański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Qumran, związany Qumran
Wiktionary
(1.1) Jednak próby wykazania ścisłej zależności pomiędzy wspólnotą qumrańską a Listami Janowymi zawiodły.
Wiktionary
rzecz. qumranista mos., qumranistyka ż.
Wiktionary
[czytaj: kfodlibet] quod libet;
1. kompozycja wokalna lub instrumentalna będąca formą żartu muzycznego, zabawy, oparta na zestawieniu różnych melodii;
2. rodzaj spektaklu składającego się z popularnych melodii, piosenek
SJP.pl
Quodlibet (łac. "co się podoba") – rodzaj żartu muzycznego, polegający na współdziałaniu tematów różnego pochodzenia melodycznego lub tekstowego w jednej formie muzycznej.
Wikipedia
[czytaj: kforum albo kworum] minimalna liczba obecnych członków organu kolegialnego konieczna do uznania, że dany organ może podejmować ważne prawnie decyzje; kworum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. kworum.
Wiktionary
(1.1) kworum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec
(1.2) zob. Quebec.
Wiktionary
(1.1) Québec założone zostało 3 lipca 1608 przez Samuela de Champlaina na terenie wioski indiańskiej.
Wiktionary
rzecz. Quebec
przym. quebecki
Wiktionary
QW
Wikipedia
QWERTZ – symboliczna nazwa układu liter do alfabetu łacińskiego na klawiaturze maszyny do pisania i komputera, zaczerpnięta od pierwszych sześciu liter w szeregu pod rzędem cyfr, patrząc od lewej, analogicznie do QWERTY. Różni się od niego przede wszystkim zamianą liter Y i Z.
Wikipedia
1. litera oznaczająca spółgłoskę "r";
2. spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa, półotwarta, drżąca, dźwięczna, twarda, ustna;
3. litera oznaczająca w numeracji porządkowej: dziewiętnasty; w numeracji liczbowej używana w celu odróżnienia przedmiotów oznaczonych tym samym numerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dwudziesta trzecia litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
R r
R ("er", minuskuła: r) – osiemnasta litera alfabetu łacińskiego i dwudziesta trzecia alfabetu polskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę rotyczną, np. [], [] lub [].
Wikipedia
(1.1) Niektórzy nie wymawiają dobrze głoski „r”.
Wiktionary
IPA: ɛr, AS: er
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|R.}}
źródła.
== r (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ɾ.
znaczenia.
litera
(1.1) ra, minuskuła dwunastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: R
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|R.}}
źródła.
== r (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ɾ.
znaczenia.
litera
(1.1) ra, minuskuła dwunastej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: R
Wiktionary
skrót od: rachunek; rach.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = równanie
Wiktionary
(1.1) Tłok się przesuwa, bo ciśnienia są cały czas po obu jego stronach równe. Zastosuj r-nie Clapeyrona.
Wiktionary
skrót od: rok, rodzaj (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = rok
(1.2) = rodzaj
Wiktionary
(1.1) Pismo datowane jest na 1974 r.
Wiktionary
IPA: ˈrɔk|ˈrɔku, AS: rok|roku
Wiktionary
rzecz. rok mrz.
Wiktionary
skrót
(1.1) = daw. roku bieżącego
Wiktionary
(1.1) W końcu września otrzymałam od Poselstwa polskiego w Paryżu książkę pamiątkową od wychodźtwa polskiego w New Yorku i okolicy, jakoteż czeka na sumę 500 dolarów. W październiku zaś, będąc w Warszawie, otrzymałam list od Komitetu polskiego w New Yorku, z dnia 12. września r.b..
Wiktionary
IPA: ˈrɔku ˌbʲjɛʒɔ̃nˈt͡sɛɡɔ, AS: roku bʹi ̯ežõncego
Wiktionary
(1.1) rb., br.
Wiktionary
skrót łacińskiego: requiescat in pace - niech spoczywa w pokoju (odczytywany jako całe wyrażenie); RIP
SJP.pl
skrót od: rodzaj męski
SJP.pl
skrót
(1.1) = gram. rodzaj męski
Wiktionary
(1.1) Tak jak dyrektor i redaktor zachowuje się rzeczownik sędzia, por. sędzia rejonowa, krakowskiej sędzi, i poradniki tego nie zakazują, ale tu mamy wyraźną opozycję rodzaju, bo sędzia w r. ż. odmienia się inaczej niż w r. m.: krakowskiego sędziego.
Wiktionary
(1.1) m
Wiktionary
skrót od: rodzaj nijaki
SJP.pl
skrót
(1.1) = gram. rodzaj nijaki
Wiktionary
(1.1) Z tego modelu odmiany zachowało się niewiele form, por. pewien (M. lp. r.m.), pewno (M. = B. lp. r.n.), pewnie (Ms lp. r.m. i n.).
Wiktionary
(1.1) n
Wiktionary
skrót od francuskiego: répondez s'il vous plaît [czytaj: reponDE silwuPLE], proszę o odpowiedź; zwrot używany na zaproszeniach, oznaczający potrzebę potwierdzenia przybycia; r.s.v.p., RSVP
SJP.pl
skrót
(1.1) franc. répondez s’il vous plaire#fraît → proszę o odpowiedź (umieszczane na zaproszeniach)
Wiktionary
skrót od: rok szkolny (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); r. szk.
SJP.pl
skrót
(1.1) = rok szkolny
Wiktionary
skrót od: roku ubiegłego, roku ubiegłym; ub.r.
SJP.pl
skrót od:
1. rodzaj żeński;
2. rok życia
SJP.pl
skrót
(1.1) = rok życia
(1.2) = gram. rodzaj żeński
Wiktionary
(1.1) Zespół opóźnionej fazy snu (…) najczęściej występuje u ludzi młodych, rzadko rozpoczyna się po 30 r.ż., może samoistnie ustąpić wraz z wiekiem.
Wiktionary
(1.2) f
Wiktionary
1. symbol radu, pierwiastka chemicznego
2. główne bóstwo w mitologii egipskiej, ubóstwione Słońce; Re
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. staroegipski bóg słońca;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ra, AS: ra
Wiktionary
(1.1) Re
Wiktionary
dawniej: niewolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. niewolnik, sługa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) - Wolnym człowiekiem, a to rab mój.
(1.1) Uważam, że rabom , to jest ludziom z mentalnością niewolnika, sądzony jest rabski trud.
Wiktionary
IPA: rap, AS: rap
Wiktionary
regionalnie:
1. o zwierzęciu: pstry, łaciaty, jarzębaty;
2. o człowieku: pokryty piegami lub bliznami po ospie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Austrii i północno-zachodnich Węgrzech, dopływ Dunaju Moszońskiego;
(1.2) geogr. rzeka w południowej Polsce, dopływ Wisły;
(1.3) geogr. potok w południowo-zachodniej Polsce, dopływ Czarnuszki w dorzeczu Odry;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rabisko n., Rabka ż., rabczanin m., rabczanka ż.
przym. rabski, rabczański
Wiktionary
trzystrunowy instrument smyczkowy, używany w Afryce i Azji; rebab
SJP.pl
zdrobnienie od: rabat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rabat
Wiktionary
(1.1) To nie rabat, lecz tylko mały rabacik.
Wiktionary
rzecz. rabat m.
Wiktionary
Rabacino (kaszub. "Rabacëno" lub też "Rabacyn", "Rabaczëno", "Grabaczëno", niem. "Gröbenzin") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Leży na Pojezierzu Bytowskim, na wschód od miejscowości znajduje się jezioro Czarne Dąbrówno.
Wikipedia
1. napad zbrojny; bunt;
2. rabacja (rzeź) galicyjska - powstanie chłopskie w Galicji w 1846 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. książk. napad zbrojny
(1.2) przest. książk. bunt
Wiktionary
przymiotnik od: Rabat (stolica Maroka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Rabat
Wiktionary
IPA: raˈbat͡sʲci, AS: rabacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rabat mrz., rabatyjczyk mos., rabatyjka ż.
Wiktionary
1. pot. awantura, krzyk o coś;
2. hałas wywołany przez kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. awantura pełna wrzasku
Wiktionary
IPA: ˈrabãn, AS: rabãn
Wiktionary
czas. rabanić się
rzecz. rabanik mrz.
Wiktionary
(1.1) awantura, chaos, draka, granda, harmider, hałas, wrzask
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od raban
Wiktionary
(1.1) To nie raban, lecz tylko mały rabanik.
Wiktionary
rzecz. raban m.
Wiktionary
refbant; wąski pas naszyty na żagiel dla wzmocnienia płótna w miejscu, gdzie znajdują się otwory na przeprowadzenie lin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. zobacz. refbant
(1.2) żegl. jedna z linek przymocowujących żagiel do masztu statku śródlądowego
Wiktionary
rzewień; bylina z rodziny rdestowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. ogrod. nazwa systematyczna|Rheum|L.|ref=tak., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;
(1.2) spoż. kulin. jadalna łodyga rabarbaru (1.1)
(1.3) uczn. chudzielec
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) W moim ogrodzie rośnie rabarbar.
(1.2) Mama robi dzisiaj kompot z rabarbaru.
Wiktionary
IPA: raˈbarbar, AS: rabarbar
Wiktionary
rzecz. rabarbarowiec m.
przym. rabarbarowy
Wiktionary
(1.1) rzewień, rzewień ogrodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z rabarbarem
Wiktionary
IPA: ˌrabarbaˈrɔvʲjɛt͡s, AS: rabarbarovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. rabarbar m.
przym. rabarbarowy
Wiktionary
przymiotnik od: rabarbar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rabarbarem; zawierający rabarbar
Wiktionary
rzecz. rabarbar mrz., rabarbarowiec mrz.
Wiktionary
nalewka z rabarbaru
SJP.pl
opust, upust;
1. obniżka ceny towaru;
2. kwota obniżki ceny towaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obniżka ceny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tamtym sklepie mają dziś rabat.
Wiktionary
IPA: ˈrabat, AS: rabat
Wiktionary
przym. rabatowy
rzecz. rabacik mrz.
Wiktionary
(1.1) zniżka, obniżka, opust, bonifikata
Wiktionary
grządka kwiatowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik
Wiktionary
Rabata (z niem. "Rabatte", fr. "rabat" – „zawijanie”, „rąbek”, „obramowanie”) – prostokątny kwietnik w postaci wąskiego (do 2-3 metrów szerokości) pasa wzdłuż płotu, ogrodzenia lub ścieżki z jednym lub kilkoma rodzajami roślin.
Rośliny w rabatach z reguły dobierane są w kontrastowych kolorach i nie mieszają się, dzięki czemu uzyskuje się iluzję ornamentu.
Wikipedia
IPA: raˈbata, AS: rabata
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. rabatka ż.
przym. rabatowy, rabatkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: rabata (wąska grządka kwiatowa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: rabata
Wiktionary
(1.1) Rosnące na rabatce pani Kwiatosławy maciejki, miały budyniowy zapach.
Wiktionary
rzecz. rabata ż.
przym. rabatowy, rabatkowy
Wiktionary
obniżać cenę, dawać rabat
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: rabatowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: rabat
Wiktionary
1. przymiotnik od: rabat (np. zniżka rabatowa, karta rabatowa);
2. przymiotnik od: rabata (np. kwiat rabatowy, byliny rabatowe)
SJP.pl
grządka kwiatowa
SJP.pl
mieszkaniec Rabatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rabatu
Wiktionary
IPA: ˌrabaˈtɨjt͡ʃɨk, AS: rabatyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Rabat mrz.
:: fż. rabatyjka ż.
przym. rabacki
Wiktionary
mieszkanka Rabatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rabatu
Wiktionary
IPA: ˌrabaˈtɨjka, AS: rabatyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Rabat mrz.
:: fm. rabatyjczyk mos.
przym. rabacki
Wiktionary
roślina z przeznaczeniem do obsadzenia rabatek
SJP.pl
rabi;
1. honorowy tytuł żydowskich nauczycieli;
2. osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. rabin.
Wiktionary
Rabbi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Trydent.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 1454 osoby, 11 os./km².
Wikipedia
(1.1) Ich dom sąsiadował z domem rabbiego Abrahama.
Wiktionary
rzecz. rabin mos.
Wiktionary
(1.1) rabin
Wiktionary
mieszkaniec Rabki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rabki (Rabki-Zdroju)
Wiktionary
rzecz. Raba ż., rabisko n., Rabka ż.
:: fż. rabczanka ż.
przym. rabczański, podrabczański, rabski
Wiktionary
mieszkanka Rabki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rabki (Rabki-Zdroju)
Wiktionary
rzecz. Raba ż., rabisko n., Rabka ż.
:: fm. rabczanin m.
przym. rabczański, podrabczański, rabski
Wiktionary
przymiotnik od: Rabka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rabką (Rabką-Zdrojem) lub rabczanami, dotyczący Rabki lub rabczan
Wiktionary
(1.1) Rabczański cmentarz parafialny został założony w połowie XIX w.
Wiktionary
rzecz. Rabka ż., Raba ż., rabczanin mos., rabczanka ż.
przym. rabski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
twór w kształcie pałeczki, spotykany w komórkach nabłonkowych wirków, pełniący rolą ochronną, a także służący do ataku
SJP.pl
Rabdit – charakterystyczny dla wirków z gromady Rhabditophora ziarnisty twór w kształcie drobnej pałeczki. Rabdity występują w komórkach nabłonkowych i parenchymie, pełnią funkcję ochronną, ponieważ z chwilą wyrzutu w kontakcie z wodą gwałtownie pęcznieją i śluzowacieją, krępując ruchy potencjalnego napastnika. Są też wykorzystywane do ataku.
Wikipedia
komórki rabditowe - komórki ciała wirków zawierające rabdity
SJP.pl
rodzaj roślinożernego dinozaura z grupy iguanodonów; mochlodon, oligozaur, onychozaur, ornitomer
SJP.pl
Rabdodon ("Rhabdodon") – roślinożerny dinozaur z grupy iguanodonów (Iguanodontia) z rodziny rabdodonów (Rhabdodontidae).
Żył w okresie późnej kredy (ok. 70 mln lat temu) na terenach współczesnej Europy. Długość ciała do 4,5 m, wysokość ok. 2 m, masa ok. 450 kg. Jego szczątki są znajdywane w południowej Europie (Hiszpania, Francja, Austria, Rumunia).
Wikipedia
dawniej: różdżkarstwo, radiestezja
SJP.pl
choroba, w której dochodzi do niebezpiecznego w skutkach rozpadu mięśni szkieletowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
IPA: ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza, AS: rabdõmʹi ̯olʹiza
Wiktionary
[czytaj: rabLE] nazwisko, m.in. François Rabelais (ok. 1484-1553) - pisarz francuski
SJP.pl
[czytaj: rebelowski] taki jak u Rabelais'go, charakterystyczny dla twórczości Rabelais'go; groteskowy, sprośny, rubaszny, dosadny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
regionalnie:
1. o zwierzęciu: pstry, łaciaty, jarzębaty;
2. o człowieku: pokryty piegami lub bliznami po ospie
SJP.pl
Rabi (z hebr. "mój mistrz") – tytuł honorowy, którym uczniowie obdarzali babilońskich amoraitów. Od tego słowa pochodzą późniejsze określenia i zwroty grzecznościowe typu rabin, reb czy rebe.
Wikipedia
w łowiectwie: ptak łowczy; dziwok
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rabież włochaty, chroniony gatunek chrząszcza
SJP.pl
chrząszcz z rodziny kusakowatych
SJP.pl
1. zwierzchnik żydowskiej gminy wyznaniowej;
2. znawca prawa religijnego Żydów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;
Wiktionary
Rabin ( רַבִּי, "rabbī" lub רַב, "raw") – podstawowa funkcja religijna w judaizmie. "Rabbi" to hebrajskie słowo oznaczające mistrza i nauczyciela.
We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie.
Wikipedia
(1.1) Siadł rabin w smutku, pyta ksiąg mądrości, / Jakiemi słowy cieszyć lud strapiony?
Wiktionary
IPA: ˈrabʲĩn, AS: rabʹĩn
Wiktionary
rzecz. rabinat mrz., rabbi mos., reb mos., rebe mos.
przym. rabiniczny, rabinacki, rabiński
Wiktionary
(1.1) rabbi, rebe
Wiktionary
związany z rabinem, rabinatem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rabinem, dotyczący rabina lub rabinatu
Wiktionary
rzecz. rabin mos.. rabinat mrz., reb m., rebe m.
przym. rabiniczny
Wiktionary
1. godność, urząd rabina;
2. siedziba tego urzędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. urząd rabina
(1.2) siedziba urzędującego rabina
Wiktionary
(1.1) Szkoła zwróciła się z prośbą do rabinatu.
(1.2) Na końcu ulicy stał rabinat i szkoła.
Wiktionary
rzecz. rabin mos.
przym. rabinacki
Wiktionary
[czytaj: rabindranat] obce imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z doktryną rabinów, dotyczący doktryny rabinów
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla doktryny rabinów
Wiktionary
(2.1) W Lubartowie przysłuchiwał się wykładom rabinicznym.
Wiktionary
przym. rabinacki
rzecz. rabin mos.
Wiktionary
w judaizmie: system, którego centralną postacią jest rabin
SJP.pl
zwierzchniczka żydowskiej gminy wyznaniowej
SJP.pl
przymiotnik od: rabin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: córka rabina
SJP.pl
Rabinowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubraniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 195 mieszkańców. Jest czternastą co do wielkości miejscowością gminy Lubraniec.
Wikipedia
przymiotnik od: rabin
SJP.pl
dawniej: córka rabina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) starorzecze, dawne koryto Raby
Wiktionary
rzecz. rabczanka mos., rabczanin mos., Rabka ż., Raba ż.
przym. rabski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. obowiązująca do końca 1999 roku nazwa miasta gminnego w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, obecnie nazwanego Rabka-Zdrój;
Wiktionary
IPA: ˈrapka, AS: rapka
Wiktionary
rzecz. Raba ż., rabisko n., rabczanin m., rabczanka ż.
przym. rabczański, podrabczański, rabski
Wiktionary
miasto w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Rabka-Zdrój (do 1999 Rabka, obecnie nazwa używana potocznie) – miasto w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, siedziba gminy Rabka-Zdrój. Położona jest w Kotlinie Rabczańskiej, na wysokości 500–560 m n.p.m., u ujścia potoków Poniczanki, Słonki i Skomielnianki do Raby.
Wikipedia
holenderski bank komercyjny
SJP.pl
Rabobank ("Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Boerenleenbank B.A.") – holenderska spółdzielcza instytucja bankowa, która działa w wielu państwach na świecie. Strukturę Rabobanku tworzy stowarzyszenie regionalnych kas spółdzielczych.
Założony został w 1972 r. w, wyniku połączenia holenderskiego banku spółdzielczego "Rabobank Nederland" i niemieckiego "Raiffeisen Bank".
Wikipedia
w piłce nożnej: uderzenie piłki zza nogi stojącej
SJP.pl
Ra
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. kawałek drewna z wykonanymi nacięciami zapisującymi ważne dane, jak liczbę zwierząt hodowlanych, dług, ilość wykonanej pracy do opłacenia, itp.;
Wiktionary
Rabosz (lub rewasz) – używany w średniowiecznej Europie i później, kawałek drewna z wykonanymi nacięciami zapisującymi ważne dane, o których zamierzano pamiętać, np. liczbę posiadanych zwierząt hodowlanych, ilość zebranego ziarna, snopów itp.
Wikipedia
(1.1) rewasz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rabować.
Wiktionary
IPA: ˌrabɔˈvãɲɛ, AS: rabovãńe
Wiktionary
czas. rabować, obrabować
rzecz. rabuś mos., obrabowanie n., obrabowywanie n., rabunkowość ż.
przym. rabunkowy
Wiktionary
urządzenie do demontażu obudów górniczych
SJP.pl
1. bezprawnie coś zabierać, używając do tego przemocy; łupić, grabić;
2. usuwać z wyrobisk górniczych elementy obudowy w celu powtórnego ich wykorzystania
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy
Wiktionary
(1.1) Na tym trakcie zbóje rabują kupców.
Wiktionary
IPA: raˈbɔvat͡ɕ, AS: rabovać
Wiktionary
rzecz. rabunkowość ż., obrabowywanie n., obrabowanie n., rabowanie n., rabunek, rabuś
czas. zrabować, obrabowywać, obrabować
przym. rabunkowy
przysł. rabunkowo
Wiktionary
(1.1) plądrować, grabić, łupić, kraść
Wiktionary
elementy umocnień górniczych przeznaczone do usunięcia i już usunięte w celu ponownego ich wykorzystania
SJP.pl
przymiotnik od: Raba, Raba Wyżna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rabą, dotyczący Raby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Raba ż., rabisko n., Rabka ż., rabczanin m., rabczanka ż.
przym. rabczański, podrabczański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rabsztyn
SJP.pl
dawniej: matacz, krętacz prawny; biegły w wynajdowaniu kruczków prawnych
SJP.pl
pokrętnie wykorzystujący kruczki prawne
SJP.pl
biegłość w znajdowaniu i wykorzystywaniu kruczków prawnych
SJP.pl
1. bezprawne, brutalne pozbawianie kogoś jego własności; rabowanie, grabież;
2. w kopalni: usuwanie z wyrobisk elementów obudowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabranie siłą czyjejś własności
(1.2) w kopalni: usuwanie obudowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. obrabowanie n., obrabowywanie n., rabuś mos., rabunkowość ż.
czas. obrabować dk., rabować ndk.
przym. rabunkowy
przysł. rabunkowo
Wiktionary
(1.1) grabież, rozbój
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co rabunkowe
Wiktionary
rzecz. rabunek m., rabuś m., rabuśnik m., rabuśnica ż., rabusiostwo n., rabowanie n., zrabowanie n.
czas. rabować ndk., zrabować dk.
przym. rabunkowy
Wiktionary
(1.1) łupieskość
Wiktionary
1. dotyczący rabunku, kradzieży, np. napad rabunkowy; łupieżczy, łupieski, grabieżczy;
2. związany z rabunkiem górniczym;
3. gospodarka rabunkowa - gospodarka polegająca na czerpaniu maksymalnych zysków z zasobów naturalnych lub z przedsiębiorstw, z jednoczesnym zaniedbaniem ich rozwoju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rabunkiem
(1.2) doprowadzający do dewastacji poprzez nadmierną eksploatację
Wiktionary
rzecz. rabunek mrz., rabuś mos., rabowanie n., rabunkowość ż.
czas. rabować ndk.
przysł. rabunkowo
Wiktionary
(1.1) grabieżczy, łupieski, łupieżczy
(1.2) wyniszczający
Wiktionary
drobny złodziej, złodziejaszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który rabuje, kradnie
Wiktionary
(1.1) Wczoraj schwytano na gorącym uczynku rabusia, który plądrowaćądrował okoliczne sklepy.
Wiktionary
IPA: ˈrabuɕ, AS: rabuś
Wiktionary
rzecz. rabunek m., rabowanie n., rabownik m., obrabowanie n., obrabowywanie n., rabunkowość ż.
czas. rabować, zrabować, obrabować
przym. rabunkowy
przysł. rabunkowo
Wiktionary
(1.1) grabieżca, łupieżca, rozbójnik, rzezimieszek; przest. grasant, zaborca, rabownik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta rabuś, kobieta, która rabuje
Wiktionary
rzecz. rabunkowość ż.
Wiktionary
regionalnie:
1. o zwierzęciu: pstry, łaciaty, jarzębaty;
2. o człowieku: pokryty piegami lub bliznami po ospie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) reg-pl|Białystok. plamiasty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. urządzenie pirotechniczne stosowane do sygnalizacji i oświetlenia; rakieta;
2. sztuczne ognie dające różnego typu efekty świetlne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pirotechniczne źródło światła, zwykle także i dymu, zdatne do dzierżenia w ręku
(1.2) nabój lub rakieta sygnalizacyjna stosowana do oświetlania celów albo sygnalizacji
Wiktionary
Zobacz też: Raca (raper).
Raca (także: "flara)" – przyrząd pirotechniczny używany do sygnalizacji w różnych kontekstach, zarówno w życiu codziennym, jak i w zastosowaniach służb. Jej główną funkcją jest umożliwienie szybkiego i skutecznego sygnalizowania w sytuacjach awaryjnych, ratowniczych lub taktycznych, co przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa i skuteczności działań.
Wikipedia
IPA: ˈrat͡sa, AS: raca
Wiktionary
rzecz. racowisko n.
Wiktionary
(1.1) flara, pochodnia, łuczywo
(1.2) flara, rakieta
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|raca.
Wiktionary
IPA: ˈrat͡sɛ, AS: race
Wiktionary
mieszanina równej liczby cząsteczek izomeru prawoskrętnego i lewoskrętnego danej substancji, niewykazująca aktywności optycznej
SJP.pl
w chemii: zawierający jednakowe ilości prawo- i lewoskrętnych izomerów jakiegoś związku
SJP.pl
w chemii: reakcja chemiczna, której ulega izomer związku optycznie czynnego, w wyniku której powstaje racemat
SJP.pl
Racemizacja – powstawanie mieszanin enancjomerów z substratów będących czystymi enencjomerami, powstaje racemat; zachodzi pod wpływem temperatury lub podczas reakcji chemicznej.
Wikipedia
Ra
Wikipedia
[czytaj: rejser] model samochodu marki Daewoo
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, syntetyczna substancja nootropowa
SJP.pl
Racewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sidra.
Wieś leśnictwa sokólskiego w ekonomii grodzieńskiej w drugiej połowie XVII wieku. Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego.
Wikipedia
potocznie: szybko, błyskawicznie, natychmiast; rachu-ciachu, mach-mach, ciach-mach, szach-mach
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk powstający przy szybkim robieniu czegoś
Wiktionary
1. skrót od: rachunek; r-k;
2. skrót od: rachunkowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. gniew, złość
(1.2) gw-pl|Poznań. wyraz gniewu, złości; zemsta, odwet
Wiktionary
(1.1) Tamci rychło z kintopa nie wychodzili, czekali aż im ta racha przejdzie.
(1.2) Mimo że to policjant, to jednak okazał się rozumiejącym człowiekiem, który wiedział dobrze, że racha musi się dokonać, bo jakby nie, to byłaby poruta na całą dzielnicę.
Wiktionary
postać biblijna ze Starego Testamentu, żona Szalmona
SJP.pl
Ni
Wikipedia
mieszkaniec Rachania
SJP.pl
mieszkanka Rachania
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Rachanie – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rachanie, na obszarze Grzędy Sokalskiej.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1426 roku położone było w XVI wieku w województwie bełskim. Zdegradowane w 1772 roku.
Wikipedia
słodki przysmak wschodni o konsystencji galarety; łukum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cuk. słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;
Wiktionary
Rachatłukum znane także pod turecką nazwą lokum – wyrób cukierniczy charakterystyczny dla wielu lokalnych kuchni, głównie z obszaru Półwyspu Bałkańskiego i Bliskiego Wschodu. Ten słodki deser wytwarzany jest z cukru, soków owocowych, migdałów, orzechów i krochmalu, krojony w kostki, a następnie oprószany cukrem pudrem.
Wikipedia
(1.1) Najbardziej lubię rachatłukum aromatyzowane wodą różaną.
Wiktionary
IPA: ˌraxatˈwukũm, AS: raχatu̯ukũm
Wiktionary
(1.1) chleb turecki
Wiktionary
przymiotnik od: Rachanie
SJP.pl
Rachcin – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Bobrowniki, 10 km na północny zachód od centrum Włocławka, 16 km od Lipna, 9 km od Bobrownik, 7 km od Fabianek.
Wieś (obręb ewidencyjny) Rachcin graniczy z obrębami ewidencyjnymi Stary Bógpomóż, Polichnowo, Brzustowa (w tym wieś Stara Rzeczna w sołectwie Brzustowa), Lisek, Łochocin, Cyprianka, Wilczeniec Fabiański, Stary Witoszyn, Winduga.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Próbowała kluczyć niezdarnie. Żołnierz strzelił i Rachela zatrzymała się.
Wiktionary
IPA: raˈxɛla, AS: raχela
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Rachelka ż.
przym. Rachelin
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Rachelka
Wiktionary
nerwoból lub ból na tle zapalnym w kręgosłupie
SJP.pl
ryba atlantycka z rodziny rachicowatych obejmującej tylko jeden gatunek; kobia
SJP.pl
rodzina ryb okoniokształtnych
SJP.pl
Rachicowate, kobiowate (Rachycentridae) – rodzina ryb okoniokształtnych.
Wikipedia
o cechach rachicowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
choroba wieku dziecięcego wywołana brakiem wapnia w organizmie i powodująca skrzywienie kości; krzywica, rachityzm
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: rachitycznie
SJP.pl
1. cecha osób cierpiących na rachityzm (skrzywienie kości) lub słabo rozwiniętych fizycznie; krzywica;
2. przenośnie: cecha tego, co jest słabe, mizerne, krzywe; słabość, mizerność, wątłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co rachityczne; cecha tych, którzy są rachityczni
Wiktionary
rzecz. rachityk m., rachityzm m.
przym. rachityczny
przysł. rachitycznie
Wiktionary
(1.1) wątłość, lichość
Wiktionary
1. w medycynie: dotknięty rachityzmem; odznaczający się skrzywieniem kości; krzywiczy, krzywiczny, krzywicowy;
2. przenośnie: lichy, słaby, wykrzywiony
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przen. książk. wątły, chorowity
(1.2) przen. książk. poet. wykrzywiony, krzywy
przymiotnik relacyjny
(2.1) daw. mający objawy krzywicy
Wiktionary
(1.1) Mam dość / histerycznych poranków / mam dość / rachitycznych kochanków
Wiktionary
IPA: ˌraxʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: raχʹityčny
Wiktionary
rzecz. rachityczność ż., rachityk m., rachityzm m.
przysł. rachitycznie
Wiktionary
(1.1) wątły, chorowity, lichy, słabowity, powykrzywiany
(1.2) powykrzywiany
(2.1) krzywiczny
Wiktionary
przestarzale:
a) dziecko chore na krzywicę
b) człowiek słabo rozwinięty fizycznie
SJP.pl
choroba wieku dziecięcego wywołana brakiem wapnia w organizmie i powodująca skrzywienie kości; krzywica, rachitis
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrót
(1.1) = rachmistrz
Wiktionary
(1.1) Jak informuje rachm. Edyta Chabowska, mł. ekspert służby celno-skarbowej Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie, uwagę funkcjonariuszy wzbudziły bagaże 50-letniej kobiety podróżującej pociągiem i jej nerwowe zachowanie.
Wiktionary
Siergiej Rachmaninow (1873-1943), rosyjski kompozytor i pianista
SJP.pl
1. dawniej: księgowy;
2. człowiek umiejący dobrze rachować;
3. osoba zajmująca się zawodowo obliczeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba biegła w liczeniu
(1.2) zaw. człowiek zawodowo zajmujący się obliczeniami
Wiktionary
Rachmistrz – osoba zawodowo zajmująca się liczeniem, głównie przeliczaniem ksiąg przychodów i rozchodów. Dawniej rachmistrz zatrudniony był w każdym większym przedsiębiorstwie[]. Obecnie podobną funkcję (z nieco szerszym zakresem obowiązków) pełni księgowy.
Wikipedia
rzecz. rachmistrzostwo n.
:: fż. rachmistrzyni
czas. rachmistrzować ndk.
przym. rachmistrzowski
Wiktionary
(1.1) liczebnik
(1.2) abacysta, księgowy
Wiktionary
1. biegłość w liczeniu;
2. zajęcie rachmistrza
SJP.pl
Rachocin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
W Rachocinie znajduje się RTCN Rachocin z 261-metrowym masztem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
liczenie, obliczanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rachować.
Wiktionary
czas. rachować ndk.
rzecz. rachunek mrz.
Wiktionary
1. dokonywać obliczeń; liczyć
2. potocznie: brać coś w rachubę 2. rachować się - rozliczać się wzajemnie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. liczyć
Wiktionary
(1.1) Gdy półżywi z trwogi i zmęczenia jęli się rachować na brzegu, stwierdzono ze zdumieniem, że nikogo nie brakuje.
(1.1) Były czasy, w których każda wieś w naszym regionie miała szkółkę z jednym nauczycielem, który uczył pisać, czytać, rachować do tysiąca i modlić się do Boga.
Wiktionary
IPA: raˈxɔvat͡ɕ, AS: raχovać
Wiktionary
rzecz. rachunkowy mos., rachowanie n., rachunek m., rachuba ż., rachunkowość ż.
przym. rachunkowy
czas. porachować
Wiktionary
(1.1) liczyć
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Rachowice
Rachowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Rachowitz; dawn. "Buchenlust") – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Sośnicowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
Rachowo (dawniej: Cronsnest, Kransnest, Crohnest) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Markusy, na obszarze Żuław Elbląskich, przy trasie nieistniejącej już linii kolejowej Elbląg-Myślice. Znajduje się tu również placówka Ochotniczej Straży Pożarnej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: szybko, błyskawicznie, natychmiast; rach-ciach, mach-mach, ciach-mach, szach-mach
SJP.pl
1. obliczanie, rozrachunek, rachowanie; sposób, system liczenia;
2. dawniej: dział instytucji prowadzący rachunki;
3. przewidywanie jakiegoś rozwoju wydarzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział instytucji lub przedsiębiorstwa prowadzący rachunki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. rachować
rzecz. rachunek mrz., rachunkowość ż.
Wiktionary
dawniej: oszczędny, nierozrzutny
SJP.pl
plany, przypuszczenia, nadzieje
SJP.pl
zdrobnienie od: rachunek
SJP.pl
1. dokonywanie działań, obliczeń
2. kwota należności; także: dokument, papier z tą kwotą
3. stan majątkowy osoby lub firmy; konto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obliczenie matematyczne
(1.2) liczby oraz rubryki, na których wykonywane są obliczenia
(1.3) księg. stan majątku lub kapitału wyrażony liczbowo (wartość, ilość) jako rezultat działalności finansowej lub gospodarczej
(1.4) zapisy wpływów i wydatków
(1.5) bank. konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe
(1.6) hand. spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
(1.7) kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
(1.8) podsumowanie, raport
(1.9) zob. rachunki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od rana próbuję policzyć nasze wydatki. Głowa mnie boli od tych rachunków.
(1.2) W oczach mi się mieni od rachunków.
(1.3) Komisja sprawdziła skrupulatnie rachunki naszej firmy.
(1.4) W tej książce prowadzę rachunki.
(1.5) Mam rachunek w tym banku.
(1.5) Pamiętasz jaki jest mój rachunek, czy ci podać?
(1.6) Rachunek nie był wysoki, obiad był smaczny, ale jednak wolę jeść w domu.
(1.7) Zrób zakupy i weź rachunek, to się później rozliczymy.
(1.8) Rachunek sumienia powinien być wykonany przed spowiedzią.
Wiktionary
IPA: raˈxũnɛk, AS: raχũnek
Wiktionary
rzecz. rachuba ż., rachunkowość ż., rachunkowicz m., rachunkowiec m., wyrachowanie n., rachowanie n., zarachowanie n.
:: zdrobn. rachuneczek m.
czas. rachować ndk., porachować dk., zarachować dk.
przym. rachunkowy, wyrachowany, obrachunkowy
przysł. rachunkowo
Wiktionary
(1.1) obliczenie, kalkulacja, rachuba
(1.5) konto
(1.7) kwit, paragon, faktura
Wiktionary
potocznie o matematyce jako szkolnym przedmiocie w szkole podstawowej; arytmetyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. przest. eduk. matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: rachunek
Wiktionary
(1.1) Czy macie, Jasiu, już rachunki w szkole?
Wiktionary
IPA: raˈxũŋʲci, AS: raχũŋʹḱi
Wiktionary
(1.1) matematyka elementarna, arytmetyka
Wiktionary
1. uniwersalny, elastyczny system informacyjno-kontrolny, odzwierciedlający przebieg i rezultaty działalności gospodarczej jednostek organizacyjnych; księgowość
2. dział firmy obsługujący ten system; księgowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działalność polegająca na rejestrowaniu, dokumentowaniu i raportowaniu finansowych operacji i transakcji danego podmiotu gospodarczego;
(1.2) dział instytucji zajmujący się rachunkowością (1.1)
(1.3) kierunek kształcenia obejmujący rachunkowość (1.1)
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Celem rozważań prowadzonych w książce jest przedstawienie istoty systemu rachunkowości oraz usystematyzowanie wiedzy na temat różnic między rachunkowością kreatywną a oszustwem księgowym.
(1.2) Stefan jest na urlopie, zwróć się do kogoś innego z rachunkowości.
(1.3) Robertowi rodzice każą iść na rachunkowość, a on wolałby studiować historię sztuki.
Wiktionary
IPA: ˌraxũŋˈkɔvɔɕt͡ɕ, AS: raχũŋkovość
Wiktionary
rzecz. rachunkowy mos., rachunek mrz., rachuba ż.
czas. rachować
przym. rachunkowy
Wiktionary
1. dokonywany za pomocą rachunku; arytmetyczny
2. związany z rachunkami (w znaczeniu stanu majątkowego)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. dotyczący obliczeń; dokonywany rachunkiem
(1.2) księg. odnoszący się do obrotów finansowych, stanu majątku, itp.
(1.3) przest. przykładający wielką wagę do spraw materialnych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. człowiek przydzielony do wykonywania rachunków, obrotu finansowego w pracy
Wiktionary
rzecz. rachunek mrz., rachunkowość ż.
przym. obrachunkowy
czas. rachować
Wiktionary
(1.1) arytmetyczny, obliczeniowy
(1.3) wyrachowany
(2.1) buchalter, księgowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rachwałowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Koszyce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miał na imię Racibor i piekł dobre pączki.
Wiktionary
rzecz. Raciborowice nmos., Racibórz mrz.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Raciborek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zatrzymaliśmy się w Raciborowicach, bo robiło się już ciemno.
Wiktionary
rzecz. Racibor mos., raciborowiczanin mos., raciborowiczanka ż.
przym. raciborowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Racibórz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Raciborza, związany z Raciborzem
Wiktionary
(1.1) Ożywioną działalność prowadzi Raciborski Dom Kultury, dysponujący salą widowiskową na 720 miejsc oraz salą kameralną na 150.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡ɕiˈbɔrsʲci, AS: raćiborsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Raciborszczyzna ż., Raciborzanin mos., Racibórz m., raciborzanin m., raciborzanka ż.
przym. podraciborski
Wiktionary
przymiotnik od: Racibórz
SJP.pl
Raciborsko – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
W roku 2021 we wsi mieszkały 1362 osoby, z czego 50,9% mieszkańców stanowią kobiety, a 49,1% mężczyźni.
Do 1945 r. właścicielem dworu i majątku ziemskiego w Raciborsku był Krzysztof Morstin ps. „Pług” (1905–1990), oficer 9. Pułku Strzelców Konnych, w czasie II wojny światowej delegat konspiracyjnej organizacji "Uprawa" na Okręg Kraków.
Wikipedia
okolice Raciborza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. okolice Raciborza
Wiktionary
(1.1) Przedstawiciele rodu osiedli na Raciborszczyźnie.
Wiktionary
rzecz. Racibórz mrz., raciborzanin mos., Raciborzanin mos., raciborzanka ż.
przym. raciborski
Wiktionary
mieszkaniec Raciborza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Raciborza
(1.2) osoba pochodząca z Raciborza, urodzona w Raciborzu
Wiktionary
IPA: ˌrat͡ɕibɔˈʒãɲĩn, AS: raćibožãńĩn
Wiktionary
rzecz. Raciborzanin mos., Racibórz mrz.
:: fż. raciborzanka ż.
przym. raciborski
Wiktionary
mieszkanka Raciborza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Raciborza
(1.2) kobieta pochodząca z Raciborza, urodzona w Raciborzu
Wiktionary
IPA: ˌrat͡ɕibɔˈʒãnka, AS: raćibožãnka
Wiktionary
rzecz. Racibórz m.
:: fm. raciborzanin m.
przym. raciborski
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Niedawno zaliczono Racibórz do podsudeckiej dzielnicy klimatycznej.
(1.1) Na rynku w Raciborzu widzieliśmy sukiennice.
Wiktionary
IPA: raˈt͡ɕibuʃ, AS: raćibuš
Wiktionary
rzecz. Raciborzanin mos., Racibor mos., raciborzanin mos., raciborzanka ż., Raciborszczyzna ż., Raciborskie n.
przym. raciborski, podraciborski
Wiktionary
u zwierząt parzystokopytnych: rogowa osłona trzeciego i czwartego palca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. kopyto zwierząt parzystokopytnych, stanowiące rogową okrywę ostatniego członu trzeciego i czwartego palca;
Wiktionary
Racica – hodowlana nazwa kopyta osłaniającego III lub IV palec ssaków parzystokopytnych. Stanowi wytwór naskórka w formie puszki rogowej, będącej okrywą dla ostatniego członu palca. Osłony na palcach II i V nazywane są raciczkami ("paraungulae") lub racicami rzekomymi.
Wikipedia
IPA: raˈt͡ɕit͡sa, AS: raćica
Wiktionary
rzecz. racicznica ż., Racice nmos.
:: zdrobn. raciczka ż.
przym. racicowy, raciczny
Wiktionary
przymiotnik od: racica
SJP.pl
okrywa rogowa ostatniego członu trzeciego i czwartego palca niektórych zwierząt kopytnych; racica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od racica
Wiktionary
rzecz. racica ż.
Wiktionary
małż z rodziny racicznicowatych; omulik zmienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. słodko i słonowodny małż o trójkątnych muszlach w zarysie
Wiktionary
rzecz. racica ż.
Wiktionary
rodzina małży z rzędu Veneroida, obejmująca około 40 gatunków
SJP.pl
Ra
Wikipedia
o cechach racicznicowatych (rodzina małży)
SJP.pl
przymiotnik od: racica
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Raciechowice – wieś w Polsce położona w środkowej części województwa małopolskiego, w powiecie myślenickim, w gminie Raciechowice.
Miejscowość jest siedzibą gminy Raciechowice. W miejscowości znajduje się kościół parafialny, zespół szkół, przedszkole samorządowe, gminna biblioteka publiczna, gminny ośrodek pomocy społecznej oraz remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.
Wikipedia
przymiotnik od: Raciechowice
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Racimir, Racimiar – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Raci-" ("walczyć, wojować") oraz "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Znaczenie imienia: "walczący o pokój".
Racimir imieniny obchodzi 19 stycznia i 10 lipca.
Wikipedia
Racimir z małżonką; Racimirowie
SJP.pl
Racimir z małżonką; Racimirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Racimira lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: raS-IN] nazwisko, m.in. Jean Baptiste Racine (1639-1699) - pisarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Raciszewo (niem. "Reichenthal") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Miłakowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych.
Wikipedia
Raciszów (niem. "Neu Sorge") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Lubsza.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Od 4 października 1954 r. do 31 grudnia 1959 r. Raciszów znajdował się w granicach powiatu namysłowskiego, wchodząc w tym czasie w skład gromady Minkowskie.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Racisław — staropolskie imię męskie, złożone z członów "Raci-" ("walczyć, wojować") oraz "-sław" ("sława"). Może ono oznaczać "sławnego wojownika".
Racisław imieniny obchodzi 2 czerwca i 5 września.
Wikipedia
Racisław z małżonką; Racisławowie
SJP.pl
Racisław z małżonką; Racisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Racisława lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. stpol. rycerz
Wiktionary
IPA: ˈrat͡ɕɔ̃nt͡s, AS: raćõnc
Wiktionary
rzecz. Raciąż m., Raciążek m.
Wiktionary
roślina z rodziny ogórecznikowatych
SJP.pl
przymiotnik od: Raciąż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Raciążem, dotyczący Raciąża
Wiktionary
rzecz. Raciąż mrz., raciążanin m., raciążanka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Raciąż – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa ciechanowskiego.
Raciąż uzyskał lokację miejską w 1425 roku. Był miastem duchownym biskupstwa płockiego, położonym w drugiej połowie XVI wieku w powiecie raciąskim województwa płockiego. W 1785 roku wchodził w skład klucza raciąskiego. Miejsce obrad sejmików ziemskich województwa płockiego od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku.
Wikipedia
rzecz. Raciążek mrz., Raciążnica ż., raciąskość ż., raciążanin mos., raciążanka ż., raciądz mos.
przym. raciąski
Wiktionary
mieszkaniec Raciąża
SJP.pl
mieszkanka Raciąża
SJP.pl
przymiotnik od: Raciążek
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Raciążek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Raciążek.
Siedziba gminy Raciążek, Wieś sołecka. W latach 1317–1870 Raciążek posiadał prawa miejskie.
W roku 2009 liczył 1704 mieszkańców. Według Narodowego Spisu Powszechnego (marzec 2011 r.) było ich 1765. W Raciążku istnieje Szkoła Podstawowa im. Komisji Edukacji Narodowej, Przedszkole Publiczne "Słoneczko", Ośrodek Zdrowia oraz Gminny Ośrodek Kultury.
Wikipedia
Racięcice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Sompolno, na obszarze Pojezierza Kujawskiego, ok. 2 km na południowy wschód od drogi nr 266.
Częściami wsi są miejscowości Bagno oraz Racięcice-Kolonia.
Wikipedia
Racięcin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek, przy drodze powiatowej nr 3191P. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Racięcin. Częścią wsi jest Janowo.
Etymologia nazwy wsi wywodzi się od nazwy własnej "Racięta". Według dokumentów historycznych w XV wieku zapisywana była jako "Raczancyno", w XVI wieku "Raczeczino", "Raczieczino", w XVII wieku "Racięcino", w XVIII wieku "Racincino", od XIX wieku "Racięcin".
Wikipedia
1. słuszność
2. dowód popierający czyjeś poglądy
3. podstawa do czegoś, powód
4. porcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) słuszność, prawda
(1.2) najczęściej w liczbie mnogiej argument, stanowisko
(1.3) określona ilość substancji
wykrzyknik
(2.1) zgoda
Wiktionary
W każdym rozumowaniu odnaleźć można następujące elementy: racja i następstwo, przesłanka i konkluzja (wniosek).
Zdanie „A” jest racją zdania „B”, zaś zdanie „B” jest następstwem zdania „A” wtedy i tylko wtedy, gdy prawdziwość zdania „A” jest gwarancją prawdziwości zdania „B”.
Wikipedia
(1.2) Aby proces był sprawiedliwy, sąd musi wysłuchać racji obu stron.
(1.3) Jedyne, co możesz zrobić w swojej żałości, to próbować trwać; jedyne, w co możesz uwierzyć, to że przełkniesz kolejną rację żywnościową, grudowatą szarą papkę.
(2.1) Racja, tu się pomyliłem.
Wiktionary
IPA: ˈrat͡sʲja, AS: racʹi ̯a
Wiktionary
czas. racjonować ndk.
przym. racjonalny
Wiktionary
(1.3) porcja
Wiktionary
człowiek kierujący się w swoim postępowaniu zasadami rozumu, działający zgodnie z rozumem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami
(1.2) filoz. zwolennik racjonalizmu w filozofii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃naˈlʲista, AS: racʹi ̯õnalʹista
Wiktionary
rzecz. racjonalizm m., racjonalność ż., racjonalizacja ż., racjonalizowanie n.
:: fż. racjonalistka ż.
czas. racjonalizować ndk.
przym. racjonalny, racjonalistyczny
przysł. racjonalnie
Wiktionary
kobieta kierująca się w swoim postępowaniu zasadami rozumu, działająca zgodnie z rozumem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: racjonalista
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃naˈlʲistka, AS: racʹi ̯õnalʹistka
Wiktionary
rzecz. racjonalizacja ż., racjonalność ż., racjonalizm m.
:: fm. racjonalista m.
przym. racjonalistyczny, racjonalny
przysł. racjonalistycznie, racjonalnie
Wiktionary
dotyczący racjonalizmu, zgodny z założeniami racjonalizmu (np. idee racjonalistyczne, hasła racjonalistyczne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. związany z racjonalizmem
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃nalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: racʹi ̯õnalʹistyčny
Wiktionary
rzecz. deracjonalizacja ż., racjonalizm m., racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalizowanie n., zracjonalizowanie n.
przysł. racjonalistycznie
Wiktionary
wprowadzenie zmian prowadzących do poprawy funkcjonowania czegoś; usprawnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. roln. usprawnianie, zwiększenie wydajności, efektywności
(1.2) ujmowanie w kategoriach rozumowych, a nie emocjonalnych
(1.3) psych. mechanizm obronny polegający na szukaniu racjonalnych argumentów mających motywować własne czyny i postawy mające źródło w uczuciach i motywach, do których dana osoba nie chce się przed sobą przyznać
Wiktionary
Racjonalizacja (od ratio „rozum”) – w psychologii jeden z mechanizmów obronnych – pozornie racjonalne uzasadnianie po fakcie swoich decyzji i postaw, kiedy prawdziwe motywy pozostają ukryte, często także przed własną świadomością.
Dwie typowe odmiany racjonalizacji zostały nazwane „kwaśnymi winogronami” i „słodkimi cytrynami”.
Wikipedia
(1.3) Obronami są między innymi: intelektualizacja, racjonalizacja, introjekcja, projekcja, regresja, zaprzeczenie, wyparcie, odczynianie, sublimacja (…)
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja, AS: racʹi ̯õnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. racjonalizator mos., deracjonalizacja ż., racjonalizowanie n., racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalność ż., zracjonalizowanie n.
czas. racjonalizować ndk.
przym. racjonalizacyjny, racjonalny
Wiktionary
człowiek, który wprowadza zmiany usprawniające działanie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który wprowadza lub proponuje zmiany usprawniające pracę lub działanie czegoś
Wiktionary
(1.1) Nie potrafię ocenić, czy Paweł to genialny racjonalizator, czy nadaktywny szkodnik.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzatɔr, AS: racʹi ̯õnalʹizator
Wiktionary
rzecz. racjonalizacja ż.
:: fż. racjonalizatorka ż.
przym. racjonalizatorski, racjonalny
Wiktionary
kobieta, która wprowadza zmiany usprawniające działanie czegoś
SJP.pl
dotyczący racjonalizatorstwa lub racjonalizacji (np. racjonalizatorski pomysł)
SJP.pl
1. w filozofii: kierunek uznający tylko poznanie rozumowe i możliwość uzasadniania wiedzy bez odwoływania się do doświadczenia
2. kierowanie się rozumem we wszelkich okolicznościach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)
(1.2) filoz. postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
(1.3) filoz. pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥, AS: racʹi ̯õnalʹism̦
Wiktionary
rzecz. deracjonalizacja ż., racjonalność ż., racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalizowanie n., zracjonalizowanie n.
przym. racjonalny, racjonalistyczny
przysł. racjonalnie, racjonalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) działanie w kierunku usprawnienia czegoś
(1.2) ujmowanie czegoś w kategoriach rozumowych, a nie emocjonalnych
(1.3) psych. przeinterpretowywanie lub przewartościowywanie doświadczenia w taki sposób, że staje się ono mniej dotkliwe i obciążające samoocenę
Wiktionary
rzecz. zracjonalizowanie n., racjonalizacja ż., racjonalność ż., racjonalizm m., racjonalista m., racjonalistka ż.
czas. racjonalizować ndk., zracjonalizować dk.
przym. racjonalny, racjonalistyczny, racjonalizacyjny
przysł. racjonalnie
Wiktionary
1. czynić coś racjonalnym, ulepszać
2. racjonalizować się - stawać się racjonalnym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób racjonalny
Wiktionary
(1.1) Dla zabezpieczenia robotników przed wdychaniem pyłu stosuje się w racjonalnie urządzonych odlewniach instalacje wyciągowe pyłu.
(1.1) Racjonalnie ułożona dieta wegańska jest bogata m.in. w owoce, warzywa i rośliny strączkowe, a uboga w sól i tłuszcze nasycone.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalʲɲɛ, AS: racʹi ̯õnalʹńe
Wiktionary
przym. racjonalny
rzecz. deracjonalizacja ż., racjonalność ż., racjonalizm m., racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalizowanie n., zracjonalizowanie n.
Wiktionary
(1.1) rozsądnie, rozumnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: racjonalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: racjonalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co racjonalne
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ, AS: racʹi ̯õnalność
Wiktionary
rzecz. racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalizm m., racjonalizacja ż., racjonalizowanie n., zracjonalizowanie n.
czas. racjonalizować ndk.
przym. racjonalny
przysł. racjonalnie
Wiktionary
1. zgodny z rozumem, mający rozumowe podstawy
2. zgodny z myślą współczesną, nowoczesny, efektywny
3. przemyślany, logiczny i rozsądny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) opierający się na logicznym rozumowaniu
(1.2) kierujący się rozumem, logicznym rozumowaniem
Wiktionary
(1.1) Najbardziej racjonalnym rozwiązaniem byłoby zwolnienie pracowników i ogłoszenie upadłości.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: racʹi ̯õnalny
Wiktionary
rzecz. racjonalizator mos., deracjonalizacja ż., racjonalizm m., racjonalista m., racjonalistka ż., racjonalność ż., racjonalizacja ż., racja ż., racjonalizowanie n., zracjonalizowanie n.
czas. racjonalizować ndk.
przysł. racjonalnie
wykrz. racja
Wiktionary
1. napierśnik kapłana żydowskiego ozdobiony drogimi kamieniami i nazwami pokoleń izraelskich;
2. ozdobna taśma noszona przez niektórych biskupów
SJP.pl
Racjonał (łac. "rationale" – rozsądny, racjonalny) – jeden z paramentów (szat liturgicznych w Kościele katolickim). Jest to zazwyczaj haftowany złotymi włóknami pas, czasami zdobiony perłami i drogimi kamieniami. Może być zakończony frędzlami lub dzwoneczkami. Jest on zakładany na barki, na ornat. Ma podobne znaczenie co paliusz, jest jednak od niego znacznie szerszy.
Wikipedia
wydzielać racje (porcje czegoś, np. żywności)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ornit. nazwa systematyczna|Sterna hirundo|ref=tak., rybitwa
Wiktionary
[czytaj: raketlon] konkurencja sportowa złożona z tenisa stołowego, badmintona, squasha i tenisa ziemnego
SJP.pl
Racketlon to sport w którym gra się z przeciwnikiem w każdym z czterech sportów "rakietkowych": tenisie stołowym, badmintonie, squashu i tenisie. Mecz racketlona składa się z czterech setów, po jednym w każdej dyscyplinie.
Wikipedia
[czytaj: raketlonowy] związany z konkurencją sportową złożoną z tenisa stołowego, badmintona, squasha i tenisa ziemnego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: raKLET] raklet;
1. gatunek szwajcarskiego twardego sera;
2. potrawa w postaci plastra stopionego sera jadanego z marynatami i pieczonymi lub gotowanymi ziemniakami
SJP.pl
Raclette – potrawa pasterzy alpejskich, przyrządzana z podgrzewanego nad żarem sera. Topniejący od gorąca wygaszonego ogniska ser zeskrobywany jest na talerz i konsumowany z ziemniakami pieczonymi w mundurkach i z pokrajaną cebulą.
Pierwotnie raclette była przyrządzana przez szwajcarskich pasterzy na gorących kamieniach ułożonych wokół paleniska, obecnie na małych patelniach.
Wikipedia
przymiotnik od: Racot, wieś w województwie wielkopolskim z największą w Polsce stadniną koni
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Racot (pol. hist. "Racat") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan na Równinie Kościańskiej.
W 2021 roku we wsi mieszkały 1304 osoby.
Wikipedia
środowiskowo: odpalenie wielu rac w jednym miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kib. masowe odpalenie rac w jednym miejscu
Wiktionary
(1.1) Kibice Lecha Poznań przygotowali racowisko w 93. rocznicę Powstania Wielkopolskiego.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡sɔˈvʲiskɔ, AS: racovʹisko
Wiktionary
rzecz. raca ż.
Wiktionary
[czytaj: raketbol] gra sportowa podobna do squasha
SJP.pl
Racquetball – dyscyplina sportowa, w którą gra się gumową piłką na korcie podobnym do kortu do squasha. Pomysłodawcą gry był Amerykanin Joe Sobek.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z racquetballem, dotyczący racquetballu
Wiktionary
rzecz. racquetball m.
Wiktionary
mały, okrągły, smażony na tłuszczu placek, najczęściej z ciasta drożdżowego z dodatkiem jabłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. niewielki, krągły, pulchny placek z ciasta drożdżowego, smażony na tłuszczu, jadany na słodko;
(1.2) kulin. placek z tartych ziemniaków smażony na oleju
Wiktionary
Racuch – skała w miejscowości Racławice w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Jerzmanowice-Przeginia. Wznosi się w lewych (wschodnich) zboczach górnej części Doliny Racławki. Jest to obszar Wyżyny Olkuskiej w obrębie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.
Wikipedia
(1.1) Wprost zajadałem się racuchami z jabłkami , które często smażyła mi babcia.
(1.2) Matka piecze najrozmaitsze placuszekacuszki i racuchy z kartofli na oleju i przypomina wszystkim, jak to natrząsali się nieraz nad chlebem, nie chcieli jeść suchego. (…) Teraz łaknęli tego suchego chleba, nie mogli patrzeć na racuchy.
Wiktionary
IPA: ˈrat͡sux, AS: racuχ
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. racuszek m.
przym. racuchowy, racuszkowy
Wiktionary
(1.1) raczuch, ajerkuch, brąziak
(1.2) placek ziemniaczany
Wiktionary
mały, okrągły, smażony na tłuszczu placek, najczęściej z ciasta drożdżowego z dodatkiem jabłek
SJP.pl
Racuchy – w kuchni polskiej, nieduże, smażone na złoty kolor pulchne placuszki sporządzone na bazie mąki, płynu (wody, mleka, mleka zsiadłego, kefiru lub maślanki), jaj oraz spulchniaczy (drożdży, proszku do pieczenia, sody oczyszczonej, rzadziej piany ubitej z białek jaj).
Wikipedia
zdrobnienie od: racuch (mały, okrągły, smażony na tłuszczu placek, najczęściej z ciasta drożdżowego z dodatkiem jabłek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. od racuch
Wiktionary
rzecz. racuch m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północnej Gruzji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. raczyński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
urządzenie rybackie do hodowli młodych raków
SJP.pl
1. słowo sygnalizujące wahanie się mówiącego, co do użytego określenia (np. "To będzie raczej szybki koniec.")
2. słowo sygnalizujące skłanianie się mówiącego do czegoś (np. "Wolę raczej zagrać w literaki.")
SJP.pl
przysłówek
(1.1) … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe
(1.2) … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję
(1.3) … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia
Wiktionary
(1.1) Na egzaminie było kilka niełatwych pytań, ale jesteś dobry i raczej nie powinieneś mieć z nim problemów.
(1.1) (…) szeptał jakieś przekleństwa żydowskie, aż zmęczony wysiłkiem, upadł raczej, niż usiadł, na stołku koło mnie.
(1.2) Nie wiem jeszcze, do którego liceum pójdę, ale raczej do VIII.
(1.3) Imię Nadzieja jest raczej staroświeckie, ale ładne.
Wiktionary
IPA: ˈrat͡ʃɛj, AS: račei ̯
Wiktionary
1. mały rak
2. rodzaj cukierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mały rak
(1.2) rodzaj karmelka
Wiktionary
Raczek – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Lubawa.
W latach 1975–1998 – kiedy obowiązywał inny niż dzisiejszy podział administracyjny Polski – miejscowość należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
IPA: ˈrat͡ʃɛk, AS: raček
Wiktionary
rzecz. rak m., Rak mos./mzw.
przym. rakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. choreogr. bułgarski korowodowy taniec ludowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|raczyć.
Wiktionary
IPA: raˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: račẽńe
Wiktionary
czas. raczyć
Wiktionary
1. mały rak
2. rodzaj cukierka
SJP.pl
Raczki – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, siedziba gminy Raczki.
Dawniej miasto; po raz pierwszy miasteczkiem określone dopiero w 1682 roku, zdegradowane w 1870 roku. Do 1954 Raczki były siedzibą gminy Dowspuda. W latach 1975–1998 położone były w województwie suwalskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|raczkować.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡ʃkɔˈvãɲɛ, AS: račkovãńe
Wiktionary
zob. raczkować.
Wiktionary
1. o małych dzieciach, uczących się dopiero chodzić: chodzić na czworakach;
2. przenośnie: być początkującym w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. o niemowlętach: poruszać się podpierając się na rękach i kolanach; chodzić na czworaka
(1.2) pot. przen. zaczynać jakąś działalność, uczyć się jakiejś czynności, być początkującym w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Moja córeczka już raczkuje.
(1.2) Firma Adama dopiero raczkuje, więc na prawdziwe zyski trzeba poczekać.
Wiktionary
IPA: rat͡ʃˈkɔvat͡ɕ, AS: račkovać
Wiktionary
rzecz. raczkowanie n.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajukać
Wiktionary
Raczkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Skoki.
We wsi znajduje się kościół drewniany pod wezwaniem Wszystkich Świętych z lat 1780–1782, wzniesiony na miejscu średniowiecznego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
→ Raczki (wieś w Polsce); raczecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do połowu raków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek, zwykle w użyciu czasownikowym
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. lepiej
Wiktionary
(1.1) To je marniok synek, raczyj nie chodzuj ś nim. → Chłopak ten jest utracjuszem, lepiej z nim nie przestawaj.
Wiktionary
gatunek kraba z rzędu dziesięcionogów; krab brzegowy
SJP.pl
zgrubienie od: rak (głównie jako choroba)
SJP.pl
1. częstować kogoś czymś, dawać jeść, ugaszczać
2. (zwykle z przeczeniem) chcieć coś zrobić (np. "Nie raczył nawet spasować.")
3. raczyć się - częstować się, zajadać ze smakiem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uraczyć)
(1.1) łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często iron.)
(1.2) częstować
czasownik zwrotny niedokonany raczyć się (dk. uraczyć się)
(2.1) delektować się czymś, częstować się czymś
Wiktionary
(1.1) Pan Zdzisław raczył poinformować nas listownie o zaręczynach swojej córki.
(1.1) Redakcja gazety wreszcie raczyła odpowiedzieć na mój list. Wysłałem im go dwa miesiące temu!
(1.2) Po obiedzie hrabina lubi raczyć gości kawą i ciastkami.
(2.1) Dzisiaj miałem apetyt i raczyłem się makaronem.
Wiktionary
IPA: ˈrat͡ʃɨt͡ɕ, AS: račyć
Wiktionary
rzecz. raczenie n.
Wiktionary
(1.2) podejmować, częstować, fundować, stawiać
(2.1) delektować się, częstować się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Raczą, dotyczący Raczy (krainy w Gruzji)
Wiktionary
Raczyński (forma żeńska: Raczyńska; liczba mnoga: Raczyńscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 8770 osób.
Wikipedia
rzecz. Racza ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie małopolskim, miejsce zwycięskiej bitwy powstańców kościuszkowskich z wojskami rosyjskimi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kościuszko przedstawiany był najczęściej jako bohater spod Racławic, w sukmanie i czapce krakusce, często na galopującym koniu.
(1.1) Tym autokarem nie dojedzie pan do Racławic.
Wiktionary
IPA: ˌrat͡swaˈvʲit͡sɛ, AS: racu̯avʹice
Wiktionary
rzecz. racławiczanin mos., racławiczanka ż.
przym. racławicki
Wiktionary
przymiotnik od: Racławice
SJP.pl
mieszkaniec Racławic
SJP.pl
mieszkanka Racławic
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Racławy lub z nią związany
SJP.pl
Racław z małżonką; Racławowie
SJP.pl
Racław z małżonką; Racławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Racława lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Racławówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Boguchwała. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka Raczławowka, własność Ligęzów, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Racławówka. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Racławówka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
1. zadowolony
2. chętny, gotów do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka dawki pochłoniętej;
(1.2) chem. promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;
(1.3) chem. pot. atom radu (1.2)
przymiotnik jakościowy
(2.1) będący w dobrym nastroju
(2.2) chętny do zrobienia czegoś
symbol
(3.1) symbol jednostki radian
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(4.1) D. lm. od rada
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Rad bowiem należy do grupy pierwiastków ziem alkalicznych o wybitnie określonych własnościach, a jakkolwiek ilość jego w rudach uranu jest nader mała (najwyżej około 500 mgr. na tonnę), to jednak przy względnej długowieczności radu (okres półtrwania wynosi 1600 lat) ilość ta jest wystarczająca, aby można było wyodrębnić czyste sole radu, określić jego ciężar atomowy (226,0), a nawet otrzymać Ra w stanie metalu.
(1.2) Znany jest odważny eksperyment Piotra Curie, który wystawił rękę na działanie radu w ciągu kilku godzin.
(2.1) Jestem rad, że cię widzę.
(4.1) Nie potrzebuję żadnych rad od ciebie.
Wiktionary
IPA: rat, AS: rat
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. radiacja ż.
przym. radowy, radiacyjny
(2.1-2)
rzecz. radość ż., radowanie n., uradowanie n.
czas. radować ndk., uradować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. Rd
(1.2) symbol. Ra
(2.1) zadowolony, radosny, rady, ukontentowany, kontent
(2.2) chętny, skory, skłonny
Wiktionary
skrót od: radiofonia, radiofoniczny, radiotechnika, radiotechniczny
SJP.pl
1. wskazówka, porada;
2. rodzaj instytucji doradczej, grupa osób obradująca nad czymś;
3. przestarzale: omawianie jakiejś sprawy, narada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
(1.2) grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
(1.3) zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: rad
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(3.1) D. lp. od rad (jednostka)
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Dam ci dobrą radę! Trzymaj się z dala od mojej dziewczyny!
(1.1) Ale najgorsze było to, że szczon, zamiast słuchać rad starszych i bardziej doświadczonych funkcjonariuszy, co to na robocie milicyjnej zęby zjedli, sam wiedział wszystko najlepiej.
(1.2) Rada nadzorcza oceniła sytuację finansową naszej spółki bardzo pozytywnie.
(1.2) Na sali obok recenzentów i przedstawicieli rady naukowej (recte: rady wydziału) zjawiają się jedynie z kurtuazji krewni oraz przyjaciele i znajomi autora.
(1.3) Wodzowie plemięemion zostali zwołani na radę.
(1.3) Na radzie nauczyciele zastanawiali się, co zrobić z zachowaniem tego ucznia.
Wiktionary
IPA: ˈrada, AS: rada
Wiktionary
rzecz. radna ż., radny mos., radzenie n., narada ż., obrady lm nm., radca mos., porada ż.
czas. doradzić, radzić ndk., naradzać się ndk., obradować ndk.
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
(1.1) porada, zalecenie
(1.2) kierownictwo, starszyzna, zarząd
(1.3) narada, obrady
Wiktionary
Radachowo – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
Radachów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, w gminie Ośno Lubuskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Miejscowość położona jest przy drodze wojewódzkiej nr 134 Urad – Rzepin – Ośno Lubuskie – Droga krajowa nr 22.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Radacz (niem. "Raddatz") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Radacz.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Radakowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.
Wikipedia
w mitologii greckiej: heros, sędzia zmarłych w Hadesie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. król mniejszych wysp na Morzu Egejskim; sędzia zmarłych w Hadesie; syn Zeusa i Europy oraz brat Minosa i Sarpedona;
Wiktionary
Radamantys (gr. Ῥαδάμανθος Rhadámanthos, gr. Ῥαδάμανθυς Rhadámanthys, łac. Rhadamanthus) – w mitologii greckiej król mniejszych wysp Archipelagu Egejskiego, sędzia zmarłych w Hadesie, heros.
Uchodził za syna boga Zeusa i tyryjskiej królewny, Europy. Był bratem Minosa i Sarpedona. Został zaadoptowany, wraz z braćmi, przez króla Krety – Asteriona. Obawiając się brata, Minosa, opuścił rodzinną Kretę i udał się do Beocji, gdzie ożenił się z Alkmeną, matką Heraklesa.
Wikipedia
IPA: ˌradãˈmãntɨs, AS: radãmãntys
Wiktionary
typ sera podpuszczkowego
SJP.pl
Radamer − gatunek sera podpuszczkowego, dojrzewającego, produkowanego z mleka krowiego.
Wikipedia
urządzenie radiolokacyjne do wykrywania położenia, prędkości i kierunku ruchu obiektów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;
(1.2) pot. ekran takiego urządzenia
(1.3) zob. radary. → odstające uszy
(1.4) środ. więz. ucho
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Radar wykrył okręty przeciwnika.
(1.2) Wrogi samolot był widoczny na radarze.
Wiktionary
IPA: ˈradar, AS: radar
Wiktionary
rzecz. antyradar m., radarowiec m.
:: zdrobn. radarek m.
przym. radarowy
Wiktionary
(1.1) radiolokator; zobacz też: sonar, lidar
Wiktionary
lampa oscyloskopowa w urządzeniu radiolokacyjnym, na której ukazują się plamki odpowiadające ujawnionym obiektom
SJP.pl
1. potocznie: policjant drogówki mierzący prędkość radarem;
2. w gwarze więziennej: donosiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. policjant dokonujący pomiaru prędkości na drodze
(1.2) środ. więz. donosiciel
Wiktionary
(1.1) Już go mają chłopcy, chłopcy-radarowcy, więc zapłacił trzysta, bo to był artysta.
Wiktionary
rzecz. radar mrz.
przym. radarowy
Wiktionary
(1.2) kabel, kapusta, kapuś, krótkofalówka, nadajnik
Wiktionary
przymiotnik od: radar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. techn. związany z radarem, dotyczący radaru; wykorzystujący radar
Wiktionary
rzecz. radar mrz., radarek mrz., radarowiec mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. obraź. duże, odstające uszy
forma rzeczownika.
(2.1) plural|radar.
Wiktionary
(1.1) Nie nadstawiaj tych swoich radarów.
Wiktionary
IPA: raˈdarɨ, AS: radary
Wiktionary
nawigator obsługujący urządzenia radiolokacyjne
SJP.pl
Radawnica – wieś krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie złotowskim, w gminie Złotów.
Od 1726 Radawnica jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Barbary.
W latach 1945–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Radawnica, w latach 1954-1972 gromady Radawnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
1. urzędnik w administracji państwowej;
2. prawnik zatrudniony w jakiejś instytucji, reprezentujący ją przed sądami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urzędnik w administracji państwowej odpowiadający za pewien dział
Wiktionary
IPA: ˈratt͡sa, AS: ratca
Wiktionary
rzecz. rada ż., radcostwo n., radcowskość ż. radny mos., radna ż., radźca mos., doradca mos., doradczyni ż., radzenie n., doradzenie n., doradzanie n., odradzenie n., odradzanie n., poradzenie n.
:: fż. radczyni ż.
:: zdrobn. radcunio mos.
czas. radzić ndk., doradzić dk., doradzać ndk., odradzić dk., odradzać ndk., poradzić dk.
przym. radcowski, radziecki
przysł. radcowsko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urząd, stanowisko radcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posada radcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. radca z małżonką
Wiktionary
(1.1) 25 sierpnia w domu państwa Dyonizych była podwójna uroczystość rodzinna, a mianowicie: imieniny panny Ludwiki, oraz dwudziestopięcioletnia rocznica małżeńskiego pożycia szanownych państwa radcostwa.
Wiktionary
rzecz. radca mos., radcowskość ż., radczyni ż.
przym. radcowski
przysł. radcowsko
Wiktionary
→ radca
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z radcą, dotyczący radcy
(1.2) związany z radcą prawnym, dotyczący radcy prawnego
Wiktionary
rzecz. radcostwo n./mos., rada ż., radca mos., radczyni ż., radny mos., radna ż., radźca mos., doradca mos., doradczyni ż., radzenie n., doradzenie n., doradzanie n., odradzenie n., odradzanie n., poradzenie n.
czas. radzić ndk., doradzić dk., doradzać ndk., odradzić dk., odradzać ndk., poradzić dk.
przym. radziecki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób radcowski, po radcowsku
Wiktionary
rzecz. radca mos., radcostwo mos./n., radcowskość ż., radczyni ż.
przym. radcowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co radcowskie
Wiktionary
rzecz. radca mos., radcostwo mos./n., radczyni ż.
przym. radcowski
przysł. radcowsko
Wiktionary
żartobliwie, poufale: radca
SJP.pl
dawniej: córka radcy
SJP.pl
1. przestarzale: żona radcy;
2. urzędniczka w administracji państwowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona radcy
Wiktionary
(1.1) Zaczekajcie tu na mnie, zaniosę teraz kawę pani radczyni i pomówię z nią o waszej sprawie.
Wiktionary
rzecz. radca mos., radcostwo mos./n., radcowskość ż.
przym. radcowski
przysł. radcowsko
Wiktionary
określenie wykonawcze: słodko, łagodnie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca skrzekliwy głos żaby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech
SJP.pl
Radeberg – miasto we wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Budziszyn. Liczy ok. 18,8 tys. mieszkańców. Do 31 lipca 2008 miasto leżało w nieistniejącym już powiecie Kamenz. Do 29 lutego 2012 należało do okręgu administracyjnego Drezno.
Wikipedia
marka piwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś gminna w powiecie zamojskim
SJP.pl
Radecznica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Radecznica. Leży w Szczebrzeszyńskim Parku Krajobrazowym, nad Porem.
Wieś jest sołectwem, siedzibą gminy Radecznica. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 903 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Radecznica
SJP.pl
mieszkaniec Radecznicy
SJP.pl
mieszkanka Radecznicy
SJP.pl
zdrobnienie od: Radosław (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Radosław
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ewka z Radkiem wyjechali do Anglii.
(1.1) Ktoś powiedział Radkowi, że bez brody wygląda lepiej.
Wiktionary
IPA: ˈradɛk, AS: radek
Wiktionary
rzecz. Radosław mos., Radzio mos., Radomił mos.
przym. Radkowy
Wiktionary
(1.1) Radzio
Wiktionary
[czytaj: radecki] nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: radło (narzędzie rolnicze służące do robienia bruzd pomiędzy rzędami upraw roślin okopowych i do ich obsypywania)
SJP.pl
wygniatać na powierzchni przedmiotów metalowych drobne wgłębienia
SJP.pl
przymiotnik od: Radgoszcz
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. promieniowanie;
a) emisja energii w postaci fal elektromagnetycznych lub cząstek materii o dużej prędkości;
b) strumień tych cząstek lub fal;
2. radiacja adaptacyjna - różnicowanie się organizmów o wspólnym pochodzeniu pod wpływem różnic między środowiskami ich rozwoju; radiacja przystosowawcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zob. promieniowanie.
(1.2) biol. zwiększanie się różnorodności gatunkowej z powodu zajęcia przez gatunek nowych nisz ekologicznych lub zmiany warunków środowiska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. radio n., radiant m., radiator m.
przym. radiacyjny, radialny
przysł. radiacyjnie, radialnie
Wiktionary
związany z radiacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. chem. związany z radiacją (promieniowaniem)
Wiktionary
rzecz. radio n., radiacja ż.
Wiktionary
(1.1) promienny
Wiktionary
1. o układzie promienistym;
2. skierowany wzdłuż promienia; promieniowy
SJP.pl
podstawowa jednostka kąta płaskiego w układzie SI
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. miar. jednostka miary kąta płaskiego w układzie SI, równa mierze kąta o wierzchołku w środku okręgu, wycinającego z tego okręgu łuk o długości równej promieniowi okręgu;
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Miara łukowa kąta"
Radian (w skrócie rad od łac. "radius" „promień”) – jednostka miary kąta płaskiego zdefiniowana jako miara kąta środkowego, w którym długość łuku wyznaczonego przez kąt środkowy jest równa promieniowi okręgu. Należy do jednostek pochodnych układu SI.
Wikipedia
IPA: ˈradʲjãn, AS: radʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. steradian mrz.
Wiktionary
niewielki obszar lub punkt na sferze niebieskiej, z którego pozornie rozbiegają się drogi meteorów tworzących rój
SJP.pl
Radiant – niewielki obszar lub punkt na sferze niebieskiej, w którym przecinają się przedłużone wstecz pozorne drogi meteorów (z którego "rozbiegają się" drogi meteorów) należących do danego roju. Radiant jest efektem skrótu perspektywicznego, któremu ulega strumień meteorów widziany z Ziemi.
Wikipedia
urządzenie wypromieniowujące energię cieplną, np. kaloryfer, chłodnica samochodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Kaloryfer i chłodnica samochodowa są radiatorami.
Wiktionary
IPA: raˈdʲjatɔr, AS: radʹi ̯ator
Wiktionary
rzecz. radiowiec mos., radyjko n., radiacja ż.
Wiktionary
[czytaj: raDIKkio] gatunek cykorii o ciemnoczerwonych liściach; cykoria sałatowa
SJP.pl
rzadko: osoba wykrywająca podziemne źródła wody i złóż minerałów za pomocą różdżki; różdżkarz, radiesteta
SJP.pl
osoba wykrywająca podziemne źródła wody i złóż minerałów za pomocą różdżki; różdżkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. osoba mająca zdolności radiestezyjne
Wiktionary
(1.1) Najważniejsze jest, aby dobry radiesteta zbadał nam mieszkanie i ustalił, w którym miejscu bezpiecznie możemy postawić łóżko, biurko, przy którym pracujemy (…).
Wiktionary
rzecz. radiestezja ż., radiestezyjność ż.
war. radioesteta mos.
:: fż. radiestetka ż.
przym. radiestezyjny
przysł. radiestezyjnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. kobieta mająca zdolności radiestezyjne
Wiktionary
rzecz. radiesteta mos., radiestezja ż.
przym. radiestezyjny
Wiktionary
wykrywanie podziemnych źródeł wody i złóż minerałów za pomocą różdżki; różdżkarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. pseudonaukowa metoda badawcza wykorzystująca wahadełko, którego zachowanie (odzwierciedlające ruchy rąk trzymającego wywołane „radiacją” badanego przedmiotu) ma być niezwykle dokładnym wskaźnikiem pomiarowym wartości wszelakich;
Wiktionary
Radiestezja (łac. "radiatio" – promieniowanie i gr. "aesthesia" – wrażliwość) – pseudonauka zajmująca się rzekomym promieniowaniem. Istotą radiestezji jest ich wykrywanie przez radiestetę przy użyciu przyrządów takich jak różdżka radiestezyjna czy wahadło radiestezyjne, a nawet bez żadnych narzędzi[]. Wykorzystuje się ją do wykrywania tzw. żył wodnych, minerałów i wielu innych obiektów.
Wikipedia
(1.1) To, co dzisiaj nazywamy ekologią, aranżacją przestrzeni, profilaktyką ekologiczną, ochroną środowiska czy nawet radiestezją, było w starożytnych Chinach łączone w jedną całość i nazywane feng shui.
(1.1) Należy zawsze pamiętać, że wyrównany stan ducha i dobra fizyczna kondycja przy radiestezji są bardzo ważne.
Wiktionary
rzecz. radiesteta mos., radiestetka ż., radiestezyjność ż.
war. przest. radioestezja ż.
przym. radiestezyjny
przysł. radiestezyjnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób radiestezyjny
Wiktionary
rzecz. radiesteta mos., radiestezja ż.
przym. radiestezyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący radiestezji
Wiktionary
(1.1) Badania naukowe opisywanych w tych książkach zjawisk różdżkarskich, radiestezyjnych i geomanckich często - a nawet z reguły - nie potwierdzają zgodności tak w nich opisywanych zjawisk z rzeczywistością.
Wiktionary
rzecz. radiestezja ż., radiestezyjność ż., radiesteta mos., radiestetka ż.
przysł. radiestezyjnie
Wiktionary
1. urządzenie nadające i odbierające fale elektromagnetyczne;
2. ogólnie o radiokomunikacji, radiotechnice, radiofonii;
3. potocznie odbiornik radiowy;
4. radiostacja, rozgłośnia radiowa; instytucja przygotowująca programy radiowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) system nadawania i odbioru sygnałów dźwiękowych w postaci fal elektromagnetycznych;
(1.2) urządzenie odbierające sygnały dźwiękowe nadawane w postaci fal elektromagnetycznych
(1.3) instytucja opracowująca i nadająca audycje emitowane w postaci fal elektromagnetycznych
(1.4) ogół osób pracujących w radiu (1.3)
(1.5) budynek, w którym znajduje się radio (1.3)
(1.6) program audycji nadawanych przez radio (1.3)
(1.7) urządzenie nadające i odbierające sygnały dźwiękowe w postaci fal elektromagnetycznych, używane m.in. na statkach lub w wojsku
Wiktionary
Radio (od radius – promień) – środek masowego komunikowania, służący do rozpowszechniania audycji dźwiękowych.
Wikipedia
(1.1) Po wynalezieniu radia łączność statków z lądem nie napotyka na trudności i od tej pory zorganizowano biuro prognozy pogody dla marynarzy i rybaków.
(1.2) Przełączyłem radio na polską stację i tam usłyszałem cały komunikat.
(1.2) Od pewnego czasu w internecie roi się od plotkaotek, że policja organizuje łapanki użytkowników popularnych, choć od kilku lat zakazanych radiów Uniden.
(1.4) Nawet mój kolega z radia, który zawsze chciał być blisko ważnych wydarzeń, pojechał do Woszczyc […]
(1.5) Dziś spotykamy się w radiu na Myśliwieckiej, gdzie czasami jadamy obiady, a Michał jest dziennikarzem „trójki”.
(1.6) Informacje czerpał z radia francuskiego i telefonów od partyjnych przyjaciół.
(1.7) Ma pan radio? To niech im pan powie, żeby siedzieli na dupach i nie ruszali się ani o centymetr.
Wiktionary
IPA: ˈradʲjɔ, AS: radʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. radiowiec m., radiola ż.
:: zdrobn. radyjko n.
przym. radiowy
przysł. radiowo
temsłow. radio-
Wiktionary
(1.2) radioodbiornik
(1.3) radiostacja, rozgłośnia
(1.4) radiostacja, rozgłośnia
(1.5) radiostacja, rozgłośnia
(1.6) radiostacja, rozgłośnia
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …stosowany w złożeniach podkreślających, że coś wykorzystuje fale radiowe lub ma wbudowane radio (urządzenie), radiowy; względnie wykorzystuje zjawiska związane z promieniowaniem
Wiktionary
IPA: ˈradʲjɔ, AS: radʹi ̯o
Wiktionary
rzecz. radio n.
Wiktionary
rzadko: opłata umożliwiająca realizację misji radia; abonament radiowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba posiadająca odbiornik radiowy i opłacająca abonament za dostęp do programów radiowych
Wiktionary
(1.1) Przez długi czas liczba radioamatorów przewyższała ilość radioabonentów: więcej ludzi eksperymentowało w zakresie radiowej techniki — niż słuchało oficjalnych programów.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma
Wiktionary
Radioaktywność, promieniotwórczość – zdolność niektórych izotopów do emisji promieniowania jonizującego wynikająca z samoistnych przemian jąder atomowych nietrwałych izotopów, zwanych promieniotwórczymi, w jądra innych izotopów, zazwyczaj innego pierwiastka. Przemianom towarzyszy promieniowanie jonizujące będące emisją wysokoenergetycznych cząstek elementarnych, jąder atomowych i promieniowania elektromagnetycznego.
Wikipedia
przym. radioaktywny
Wiktionary
(1.1) promieniotwórczość
Wiktionary
promieniotwórczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z radioaktywnością
Wiktionary
Radioaktywny – album Stanisława Sojki wydany w 1988 roku przez Polskie Nagrania (SX 2661). Płyta jest zbiorem nagrań dokonanych w czasie kilku sesji w latach 1983-1988. Kolejne edycje albumu to płyty cd wydane w 1993 roku przez Polskie Nagrania (PNCD 218) i w 1997 roku przez Pomaton EMI (8577072).
Wikipedia
(1.1) Tutejsze termy są jednak wysoko radioaktywne, co ogranicza czas przebywania w wodzie.
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ, AS: radʹi ̯oaktyvny
Wiktionary
rzecz. radioaktywność ż.
przysł. radioaktywnie
Wiktionary
(1.1) promieniotwórczy
Wiktionary
latarnia radioakustyczna - radiostacja wyposażona w elektryczne nadajniki dźwiękowe nad oraz pod wodą
SJP.pl
osoba (głównie mężczyzna) zajmująca się z zamiłowania radiotechniką, zwłaszcza konstruowaniem aparatów radiofonicznych, przeważnie jednak nie mająca w tym kierunku wykształcenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niezawodowo zajmująca się budową i obsługą urządzeń radiowych;
Wiktionary
Zobacz też: czasopismo „Radioamator”.
Radioamator – osoba zajmująca się amatorsko radiotechniką, budująca we własnym zakresie urządzenia radiowe i posługująca się nimi. Pojęcie często mylnie utożsamiane z krótkofalowcem.
Wikipedia
(1.1) Przez trzy dni harcerze nawiązali łączności z wieloma radioamatorami z całego świata.
Wiktionary
rzecz. radioamatorstwo n.
przym. radioamatorski
Wiktionary
miłośniczka radiotechniki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z niezawodową budową i obsługą urządzeń radiowych
Wiktionary
(1.1) Kilkudziesięciu pasjonatów wspominało swoje doświadczenia z pracy na pasmach radioamatorskich.
Wiktionary
rzecz. radioamator m., radioamatorstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niezawodowa budowa i obsługa urządzeń radiowych
Wiktionary
(1.1) Szczególnie upodobał sobie radioamatorstwo i od czasu, kiedy puścił w eter kilkuminutową wiadomość o sobie na falach krótkich, był ciągle indagowany i kontrolowany przez bezpiekę.
Wiktionary
rzecz. radioamator m.
przym. radioamatorski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział astronomii obserwacyjnej zajmujący się badaniem ciał niebieskich z pomocą fal radiowych;
Wiktionary
Radioastronomia – dział astronomii obserwacyjnej, zajmujący się badaniem za pomocą radioteleskopów promieniowania elektromagnetycznego w zakresie fal radiowych emitowanego przez obiekty kosmiczne.
Zakres widma elektromagnetycznego będący obszarem zainteresowania radioastronomii rozciąga się od promieniowania mikrofalowego aż do ultradługich fal radiowych. Zakres ten odpowiada długości fal od poniżej 1 mm do setek metrów, od strony fal krótkich sąsiaduje on z zakresem fal podczerwonych.
Wikipedia
(1.1) Ostatecznym obaleniem teorii stanu stacjonarnego mógł być jednak tylko pozytywny dowód obserwacyjny; taki dowód został dostarczony przez radioastronomię w 1965 r., kiedy to odkryto tzw. szczątkowe radiowe promieniowanie Wszechświata, […].
Wiktionary
przym. radioastronomiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nauk. astr. związany z radioastronomią
Wiktionary
(1.1) Począwszy od połowy XX w. zebrano za pomocą metod radioastronomicznych bogaty materiał obserwacyjny, informujący o rozmieszczeniu wodoru w Galaktyce, a więc pośrednio również o jej budowie.
Wiktionary
rzecz. radioastronomia ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie radiobiologii
SJP.pl
Radiobiologia – nauka badająca wpływ promieniowania jonizującego na organizmy żywe i ich procesy życiowe.
Wikipedia
połączenie radia nadającego na alarmowej częstotliwości morskiej 406 MHz i systemu GPS
SJP.pl
budzik w postaci radia z wyświetlaczem
SJP.pl
Radiochemia – dział chemii jądrowej poświęcony badaniom przemian chemicznych substancji promieniotwórczych (np. transuranowców) oraz własności fizykochemicznych związków zawierających określone izotopy (np. wymiana izotopowa, efekt izotopowy, wskaźniki izotopowe). Przedmiotem zainteresowania radiochemii jest także oczyszczanie i zastosowanie radioizotopów w nauce i technice oraz wytwarzanie i utylizacja paliwa jądrowego.
Wikipedia
zabieg chirurgiczny z wykorzystaniem promieniowania
SJP.pl
środowiskowo: reagujący, wrażliwy na promieniowanie
SJP.pl
Radiodewiacja – namiarowy błąd nawigacyjny powodujący błędne namierzanie kierunku skąd pochodzi sygnał radiowy. Powstaje on w radionamierniku i jest spowodowany promieniowaniem pola wtórnego przez przedmioty metalowe, jakie w danej chwili znajdują się w pobliżu radionamiernika i jego anteny.
Wikipedia
specjalista zajmujący się rozpoznawaniem chorób za pomocą promieniowania jonizującego
SJP.pl
specjalista zajmujący się rozpoznawaniem chorób za pomocą promieniowania jonizującego
SJP.pl
krzywa, po której porusza się samolot podczas lotu w kierunku radiostacji, kierowanego za pomocą wskaźnika kursu radiokompasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rad. sygnał radiowy, który jest odbiciem wysłanego sygnału radiowego
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔˈɛxɔ, AS: radʹi ̯oeχo
Wiktionary
ekolog badający wpływ promieniowania na środowisko
SJP.pl
specjalista w dziedzinie elektroniki radiowej
SJP.pl
Ra
Wikipedia
specjalista w dziedzinie elektroniki radiowej
SJP.pl
specjalista zajmujący się wytwarzaniem i badaniem radiofarmaceutyków (preparatów medycznych zawierających izotopy promieniotwórcze)
SJP.pl
substancja promieniotwórcza używana w leczeniu chorób nowotworowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. med. substancja promieniotwórcza używana w leczeniu nowotworów lub scyntygrafii
Wiktionary
(1.1) Znany na całym świecie Ośrodek Radioizotopów POLATOM należący do NCBJ ma w zakresie rozwoju radiofarmaceutyków spore osiągnięcia.
Wiktionary
nauka zajmującą się wytwarzaniem i badaniem radiofarmaceutyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział fizyki zajmujący się badaniem teoretycznym i eksperymentalnym promieniowania: jego emisji, propagacji i oddziaływania ze środowiskiem
Wiktionary
chorobliwy lęk przed promieniowaniem jonizującym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lęk przed promieniowaniem jonizującym
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔˈfɔbʲja, AS: radʹi ̯ofobʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący radiofobii
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rad. system przekazywania audycji radiowych
Wiktionary
Radiofonia – system zorganizowanego rozpowszechniania audycji dźwiękowych przeznaczonych do odbioru przez słuchaczy za pomocą odbiorników radiofonicznych.
Radiofonia publiczna realizuje misję publiczną, oferując całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom, zróżnicowane programy i inne usługi.
Wikipedia
(1.1) Każda radiofonia czyni wysiłki aby wyplenić plagaagę radiopajęczarstwa, narażającą na szwank interesy radia oraz demoralizującą radiosłuchaczy.
Wiktionary
przym. radiofoniczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rad. dotyczący radiofonii
Wiktionary
rzecz. radiofonia ż.
Wiktionary
związany z radiofonizacją
SJP.pl
izotop promieniotwórczy fosforu
SJP.pl
zabieg medycyny estetycznej i kosmetologii wykorzystujący fale radiowe wysokiej częstotliwości
SJP.pl
Ra
Wikipedia
Radiogram, radiotelegram – wiadomość tekstowa przesłana falami radiowymi za pomocą radiostacji. Jest rodzajem telegramu, w odróżnieniu od telegramu zwykłego, który był przesyłany łączami kablowymi, radiogram przesyłany jest transmisją radiową.
Wikipedia
gwiazda emitująca promieniowanie elektromagnetyczne (np. pulsar)
SJP.pl
Ra
Wikipedia
przyrząd do badania źródeł promieniowania radiowego
SJP.pl
Radiointerferometr, interferometr radiowy – instrument astronomiczny do badania źródeł promieniowania radiowego, np. aktywnych jąder galaktyk, kwazarów; wykorzystuje zjawisko interferencji fal radiowych odbieranych przez co najmniej dwa radioteleskopy, z których sygnały są doprowadzane do wspólnego odbiornika; odznacza się dużą zdolnością rozdzielczą.
Wikipedia
izotop promieniotwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. fiz. odmiana pierwiastka chemicznego, której jądro atomowe jest niestabilne i ulega rozpadowi, emitując promieniowanie
Wiktionary
(1.1) Scharakteryzowano 18 radioizotopów niklu (…)
(1.1) Radioizotopy są stosowane w różnego rodzaju czujnikach, detektorach substancji.
(1.1) Od lat trudzili się nad starannym rozróżnianiem pomiędzy reaktorami używanymi do produkcji bomb jądrowych a tymi dla „pokojowego” wytwarzania energii elektrycznej czy radioizotopów do użytku medycznego.
(1.1) Dużą zaletą fleboscyntygrafii jest możliwość prześledzenia na monitorze komputera sprzężonego z gamma kamerą dróg przechodzenia radioizotopu przez układ żylny.
(1.1) Przedmiotem zgłoszenia jest znakowany radioizotopem związek czwartorzędowej soli amoniowej wielopierścieniowej aminy aromatycznej (…)
Wiktionary
przym. radioizotopowy
Wiktionary
(1.1) izotop promieniotwórczy, radionuklid
Wiktionary
przymiotnik od: radioizotop
SJP.pl
metoda badania radiologicznego narządów, pozwalająca na zapis ich ruchów; rentgenokimografia
SJP.pl
organ zarządzający radiem i telewizją
SJP.pl
Radiokomunikacja (ang. "radiocommunication") – oznacza komunikację za pomocą fal radiowych.
Wikipedia
związany z radiokomunikacją
SJP.pl
dawny aparat radiowy umieszczony w jednej obudowie z innym sprzętem elektroakustycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) aparat radiowy połączony z gramofonem lub magnetofonem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. radio n.
Wiktionary
planktonowy pierwotniak morski z gromady promienic; posiada krzemionkowy szkielet o skomplikowanej budowie, żyje wyłącznie w wodach morskich, stanowiąc składnik planktonu
SJP.pl
planktonowy pierwotniak morski z gromady promienic; posiada krzemionkowy szkielet o skomplikowanej budowie, żyje wyłącznie w wodach morskich, stanowiąc składnik planktonu
SJP.pl
osadowa skała głębokomorska składająca się głównie z krzemionkowych szkielecików promienic i igieł gąbek, spojonych opalem, chalcedonem lub kwarcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. rodzaj skały osadowej wapiennej, w której znaczną część budują szkielety mikroskopijnych organizmów radiolarii (promienic)
Wiktionary
Radiolaryt – skała organogeniczna, krzemionkowa. Spotykana jest w barwach czerwonej, zielonej lub czarnej. Jej budowa jest bardzo drobnoziarnista i zwięzła, przełam muszlowy. Jest to skała o wysokiej twardości. Radiolaryty tworzą się najczęściej w strefach głębokowodnych. Ich powstanie wskazuje, że dno morskie, na którym zachodziła sedymentacja osadu, znajdowało się poniżej lizokliny. W skład wchodzą głównie krzemionkowe skorupki promienic (radiolarii).
Wikipedia
(1.1) Radiolaryty powstają głównie w morzach głębinowych.
Wiktionary
urządzenie nawigacyjne nadające sygnał na ustalonej częstotliwości radiowej, służące jako punkt orientacyjny dla statków lub samolotów
SJP.pl
Radiolatarnia – radiostacja nadawcza lub nadawczo-odbiorcza wysyłająca sygnał radiowy dla radionawigacji. Sygnał jest nadawany w stałych odstępach czasu i zawiera kod radiolatarni np. znakowy (nadawany alfabetem Morse’a). Sygnał ten może być też nadawany dopiero po odebraniu zapytania. W komunikacji morskiej i lotniczej służy do określania kierunku za pomocą radionamiernika.
Wikipedia
Radiolinia (inaczej dohoryzontalna linia radiowa) – system urządzeń służących do nadawania i odbierania analogowych lub cyfrowych transmisji radiowych. Pracuje w paśmie mikrofalowym, z anteną o silnie kierunkowej charakterystyce promieniowania (i, co za tym idzie, dużym zysku energetycznym). Zapewnia przepustowość od kilku Mb/s do Gb/s.
Wikipedia
przymiotnik od: radiolinia
SJP.pl
rozpad cząsteczek pod wpływem promieniowania jonizującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. proces chemiczny zachodzący pod wpływem promieniowania jonizującego;
Wiktionary
Radioliza – całokształt przemian chemicznych zachodzących w obiekcie w wyniku pochłonięcia promieniowania jonizującego. Radioliza to proces chemiczny wywołany działaniem cząstek i promieniowania wysokoenergetycznego.
Odmianą radiolizy jest radioliza impulsowa dotycząca skali czasowej rzędu mikrosekund.
Wikipedia
IPA: ˌradʲjɔˈlʲiza, AS: radʹi ̯olʹiza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. szoferska: radiowóz
Wiktionary
IPA: raˈdʲjɔlka, AS: radʹi ̯olka
Wiktionary
specjalista w zakresie radiologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekarz zajmujący się radiologią
Wiktionary
rzecz. radiologia ż.
przym. radiologiczny
Wiktionary
1. nauka o różnego rozdzaju promieniowaniu;
2. nauka zajmująca się zastosowaniem promieniowania jonizującego w celach leczniczych i diagnostycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. nauka o promieniotwórczości i promieniowaniu rentgenowskim
(1.2) med. dział medycyny wykorzystujący do diagnostyki i leczenia promieniowanie rentgenowskie;
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔˈlɔɟja, AS: radʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. radiolog mos.
przym. radiologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący radiologii
Wiktionary
(1.1) Odebrałem dzisiaj z pracowni radiologicznej zdjęcie rentgenowskie.
(1.1) Do wniosku o wydanie zezwolenia na stosowanie aparatu rentgenowskiego należy dołączyć […] instrukcję pracy z aparatem rentgenowskim ustalającą szczegółowe zasady postępowania w zakresie ochrony radiologicznej pracowników i pacjentów.
Wiktionary
rzecz. radiologia ż., radiolog m.
przysł. radiologicznie
Wiktionary
Radiolokacja – określanie położenia, prędkości lub innych charakterystyk obiektu, lub uzyskiwanie informacji dotyczących tych parametrów, poprzez właściwości propagacyjne fal radiowych. Jest działem radiokomunikacji.
Radiolokacja wykorzystuje prostoliniowość rozchodzenia się fal elektromagnetycznych oraz zjawisko ich odbicia od przeszkód. W radiolokacji stosuje się fale radiowe o długościach od kilku metrów do kilku milimetrów. Przykładem urządzenia radiolokacyjnego jest radar.
Wikipedia
związany z radiolokacją
SJP.pl
urządzenie do lokalizacji obiektów przy pomocy fal radiowych; radar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przenośny odbiornik radiowy z magnetofonem w jednej obudowie;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
IPA: ˌradʲjɔ̃maɡnɛˈtɔfɔ̃n, AS: radʹi ̯õmagnetofõn
Wiktionary
rzecz. radiomagnetofonik mrz.
Wiktionary
(1.1) radioodtwarzacz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od radiomagnetofon
Wiktionary
rzecz. radiomagnetofon m.
Wiktionary
żartobliwie: osoba lubiąca słuchać radia, audycji radiowych
SJP.pl
lekceważąco: słuchacz Radia Maryja
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radiem Maryja, dotyczący Radia Maryja
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla środowisk związanych lub sympatyzujących z Radiem Maryja
Wiktionary
specjalista w dziedzinie mechaniki radiowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rad. zaw. specjalista w dziedzinie mechaniki i sprzętu radiowego
Wiktionary
(1.1) Wujek pracował jako radiomechanik w rozgłośni w Katowicach.
Wiktionary
(1.1) radiotechnik, radiowiec
Wiktionary
1. przyrząd do mierzenia mocy promieniowania o małym natężeniu w zakresie fal radiowych;
2. przyrząd do mierzenia energii promieniowania świetlnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;
Wiktionary
Radiometr – urządzenie rejestrujące intensywność radiacji elektromagnetycznej (promieniowania elektromagnetycznego) danego zakresu długości fal w dowolnej części spektrum elektromagnetycznego.
radiometr mikrofalowy – rodzaj radiometru, wykorzystujący promieniowanie mikrofalowe. Zbudowany jest z trzech zasadniczych elementów:
Wikipedia
przym. radiometryczny
Wiktionary
dział metrologii zajmujący się pomiarami wielkości różnego rodzaju promieniowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział nauki zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych;
Wiktionary
Radiometria (z łac. "radius" "promień", gr. "metreo" "mierzę") – dział fizyki i metrologii zajmujący się ilościowymi pomiarami energii promieniowania i wielkości fizycznych z nią związanych. Zbliżoną dziedziną jest fotometria, która również zajmuje się pomiarami energii promieniowania, ale jedynie w aspekcie wpływu na wrażenia wzrokowe w oku ludzkim (z uwzględnieniem czułości spektralnej oka).
Wikipedia
stacja nadająca sygnały radiowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. nadajnik radiowy;
Wiktionary
(1.1) Zasięg radionadajnika sięga aż po czeską granicę.
Wiktionary
urządzenie radionawigacyjne określające położenie stacji nadawczej
SJP.pl
Radionamiernik, radiopelengator – odbiornik radiowy wyposażony w antenę kierunkową pozwalającą odebrać sygnał z radiolatarni lub innego urządzenia pracującego z towarzyszeniem fal radiowych i określić kierunek, z którego sygnał nadchodzi, tzw. namiar radiowy.
Wikipedia
dokonywać rozpoznania radiowego za pomocą radionamierników
SJP.pl
Ra
Wikipedia
dokonywać rozpoznania radiowego za pomocą radionamierników
SJP.pl
Ra
Wikipedia
związany z radionawigacją
SJP.pl
w lotnictwie: operator pokładowej aparatury naprowadzającej
SJP.pl
promieniotwórcze jądro atomowe
SJP.pl
odbiornik radiowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;
Wiktionary
(1.1) Prosimy o ściszenie radioodbiornika.
(1.1) Prosimy o nieregulowanie radioodbiorników.
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik, AS: radʹi ̯•odbʹi ̯orʹńik
Wiktionary
(1.1) radio
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. radio z urządzeniem umożliwiającym odtwarzanie dźwięku z różnych nośników
Wiktionary
(1.1) Po liftingu wersja ta dodatkowo wyposażona została w radioodtwarzacz CD.
Wiktionary
oficer łączności radiowej; oficer obsługujący radiostację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) oficer żeglugi odpowiedzialny za łączność radiową
Wiktionary
(1.1) Siedziałem w kabinie radiooficera i z podnieceniem oglądałem przebieg akcji ratunkowej na morzu, bo zatonęło wtedy wiele jachtów.
Wiktionary
pracownik zajmujący się obsługą radiostacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba obsługująca urządzenia radiowo-nadawcze i nadawczo-odbiorcze
Wiktionary
(1.1) Mój ojciec jest radiooperatorem.
(1.1) Przyjaciele mojego brata to radiooperatorzy.
Wiktionary
(1.1) operator radiowy
Wiktionary
pracownica zajmująca się obsługą radiostacji
SJP.pl
potocznie: kobieta słuchająca radia bez płacenia abonamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) korzystanie z niezarejestrowanego odbiornika radiowego nie opłacając abonamentu za dostęp do programów radiowych
Wiktionary
(1.1) Każda radiofonia czyni wysiłki aby wyplenić plagaagę radiopajęczarstwa, narażającą na szwank interesy radia oraz demoralizującą radiosłuchaczy.
Wiktionary
rzecz. radiopajęczarz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba korzystająca z niezarejestrowanego odbiornika radiowego, nieopłacająca abonamentu za dostęp do programów radiowych
Wiktionary
(1.1) Spośród mniejszych krajów największy przyrost liczby radioabonentów zaznacza się w Irlandii […]. Należy to przypisać znacznemu rozwojowi irlandzkiego radia oraz intensywnej kampanii przeciwko radiopajęczarzom.
Wiktionary
rzecz. radiopajęczarstwo n.
Wiktionary
związany z radiopelengacją
SJP.pl
wysyłać promienie radiowe
SJP.pl
wysyłać promienie radiowe
SJP.pl
Ra
Wikipedia
pływająca boja wyposażona w nadajnik radiowy
SJP.pl
reporterka radiowa
SJP.pl
urządzenie radiowe używane do astronawigacji, umożliwiające wykonywanie namiarów Księżyca i Słońca przez chmury; radiosekstant
SJP.pl
Ra
Wikipedia
urządzenie radiowe używane do astronawigacji, umożliwiające wykonywanie namiarów Księżyca i Słońca przez chmury; radiosekstans
SJP.pl
aparat rentgenowski
SJP.pl
metoda badania polegająca na prześwietleniu obiektu promieniami Roentgena i uzyskaniu jego obrazu na ekranie; rentgenoskopia
SJP.pl
Ra
Wikipedia
Radiospektroskopia – dział spektroskopii obejmujący badanie widm rezonansowego pochłaniania i emisji przez substancje promieniowania radiowego, mikrofalowego i submilimetrowego; wykorzystywana m.in. do badań struktury cząstek oraz kryształów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie radiowe do nadawania, odbioru lub obu tych funkcji;
Wiktionary
Radiostacja – zestaw urządzeń do nadawania lub odbierania sygnałów radiowych. Składa się z nadajnika lub odbiornika radiowego, anteny, linii kablowych itp. Czasami zalicza się do niej także budynki, w których się znajduje. Uproszczoną wersją radiostacji są radiotelefony.
Wikipedia
(1.1) Od pięciu tygodni radiostacja nadaje fałszywe meldunki. Rozumiesz? Trzeba oczyścić siatkę, wyeliminować tego, kto zdradził.
(1.1) Chodzenie w kółko z ciężką radiostacją na plecyecach to skuteczny sposób na nauczenie się stopni wojskowych, a bicie po twarzy pomaga utrzymać dyscyplinę na zbiórce - wyjaśnili oskarżeni.
(1.1) Gdyby „Nord” miała radiostację, to po awarii akumulatorów i popsuciu się wszystkiego, co mogłoby nawalić, szukano by nas już od miesiąca.
(1.1) Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników.
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔˈstat͡sʲja, AS: radʹi ̯ostacʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sygnał radiowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek słuchający audycji radiowych; słuchacz radia
Wiktionary
(1.1) Każda radiofonia czyni wysiłki aby wyplenić plagaagę radiopajęczarstwa, narażającą na szwank interesy radia oraz demoralizującą radiosłuchaczy.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. radiosłuchaczka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta słuchająca audycji radiowych; słuchaczka radia
Wiktionary
rzecz. radiosłuchacz m.
Wiktionary
słuchowisko (częściej), dźwiękowisko (rzadko);
1. utwór literacki (komedia lub dramat) napisany specjalnie lub przystosowany na potrzeby radia;
2. gatunek radiowej dramaturgii obejmujący takie utwory;
3. audycja radiowa, w czasie której nadawane są takie utwory
SJP.pl
radiotechnik obsługujący radiostację
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do radiotechniki, związany z radiotechniką
Wiktionary
(1.1) Wujek służył w brygadzie radiotechnicznej do wiosny 1980 roku.
Wiktionary
rzecz. radiotechnik mos., radiotechnika ż.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie radiotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rad. zaw. specjalista w dziedzinie radiotechniki
Wiktionary
(1.1) Został także inżynierem radiotechnikiem, a w 1978 absolwentem akademii wojskowej w Leningradzie.
Wiktionary
rzecz. radiotechnika ż.
przym. radiotechniczny
Wiktionary
(1.1) radiomechanik, radiowiec
Wiktionary
specjalista w dziedzinie radiotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rad. dział nauki i techniki obejmujący teorię i zastosowanie w praktyce drgań elektromagnetycznych;
Wiktionary
Radiotechnika – dział nauki i techniki obejmujący teorię i zastosowanie w praktyce drgań elektromagnetycznych (fal elektromagnetycznych) do przenoszenia sygnałów na odległość.
Wikipedia
(1.1) Produkował podzespoły ceramiczne dla radiotechniki.
Wiktionary
rzecz. radiotechnik mos.
przym. radiotechniczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rad. techn. aparat umożliwiający prowadzenie rozmów za pomocą fal radiowych;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Chyba niemal wszystkie współczesne radiotelefony morskie posiadają pełny zakres kanałów w liczbie 55 (od 1 do 88).
Wiktionary
rzecz. radiotelefonia ż., radiotelefonista mos.
przym. radiotelefoniczny
przysł. radiotelefonicznie
Wiktionary
rodzaj telefonii, w której do przesyłania sygnałów telefonicznych wyzyskuje się fale radiowe
SJP.pl
Radiotelefonia – rodzaj łączności telefonicznej, w której urządzenia – radiotelefony – przesyłają sygnały za pomocą fal radiowych.
Wikipedia
żołnierz lub operator obsługujący radiostację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rad. osoba używająca radiotelefonu
Wiktionary
(1.1) Obecnie, kiedy piszę te słowa zakończono akcję wymiany Świadectw Radiotelefonistów. sic.
Wiktionary
rzecz. radiotelefon mrz., radiotelefonia ż.
przym. radiotelefoniczny
przysł. radiotelefonicznie
Wiktionary
zestaw urządzeń do przesyłania i odbioru wiadomości telegraficznych drogą radiową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) W wojsku służyłem jako radiotelegrafista w kompanii łączności.
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista, AS: radʹi ̯otelegrafʹista
Wiktionary
rzecz. radiotelegrafia ż.
:: fż. radiotelegrafistka ż.
przym. radiotelegraficzny
przysł. radiotelegraficznie
Wiktionary
związany z radiotelekomunikacją
SJP.pl
dział telemechaniki zajmujący się zdalnym sterowaniem urządzeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
przym. radioteleskopowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z radioteleskopem, dotyczący radioteleskopu, wykorzystujący radioteleskop
Wiktionary
rzecz. radioteleskop mrz.
Wiktionary
lekarz specjalizujący się w dziedzinie radioterapii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista w dziedzinie radioterapii
Wiktionary
rzecz. radioterapia ż.
:: fż. radioterapeutka ż.
przym. radioterapeutyczny
Wiktionary
kobieta specjalizująca się w dziedzinie radioterapii
SJP.pl
przymiotnik od: radioterapia (np. konsultacja radioterapeutyczna, naświetlenie radioterapeutyczne, aparat radioterapeutyczny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z radioterapią, dotyczący radioterapii
Wiktionary
rzecz. radioterapia ż., radioterapeuta mos., radioterapeutka ż.
Wiktionary
metoda leczenia polegająca na wykorzystywaniu promieniowania jonizującego (najczęściej promieniowania gamma i rentgenowskiego) w celu zniszczenia jak największej liczby komórek nowotworowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) W ostatnim roku przeszedłem dwie radioterapie.
Wiktionary
IPA: ˌradʲjɔtɛˈrapʲja, AS: radʹi ̯oterapʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. radioterapeuta mos., radioterapeutka ż.
przym. radioterapeutyczny
Wiktionary
(1.1) promieniolecznictwo, curieterapia
Wiktionary
Radiotoksyczność – pojęcie mówiące o szkodliwym wpływie danej substancji promieniotwórczej na organizm ludzki.
Radiotoksyczność zależy od kilku czynników:
Pierwiastki promieniotwórcze dzieli się według klas radiotoksyczności (od 1 do 4):
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która pracuje w radiu
Wiktionary
1. pracownik rozgłośni radiowej uczestniczący w przygotowaniu i emisji programu;
2. specjalista w dziedzinie radiotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która pracuje w radiu
(1.2) osoba, która jest specjalistą w dziedzinie radiotechniki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: raˈdʲjɔvʲjɛt͡s, AS: radʹi ̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. radio n., radiator m.
przym. radiowy
Wiktionary
1. związany z radiem jako instytucją, środkiem przekazu lub urządzeniem;
2. związany z emisją fal elektromagnetycznych o określonej długości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z radiem, charakterystyczny dla radia, przekazywany przez radio
Wiktionary
(1.1) W Polsce odbiorniki radiowe rozpoczęto produkować w latach 20. XX wieku.
Wiktionary
IPA: raˈdʲjɔvɨ, AS: radʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. radio n., radyjko n., radiowiec m.
Wiktionary
urządzenie służące do pomiaru wysokości podczas lotu, działające na zasadzie wysyłania i odbierania fal radiowych odbitych od powierzchni Ziemi
SJP.pl
Radiowysokościomierz, wysokościomierz radiowy, wysokościomierz radarowy – rodzaj lotniczego przyrządu pokładowego, który wskazuje rzeczywistą wysokość lotu nad powierzchnią Ziemi.
Radiowysokościomierz składa się z nadajnika, odbiornika, ich anten oraz układu przeliczeniowego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. samochód policyjny;
Wiktionary
Radiowóz, samochód policyjny – oznakowany w jednolity sposób samochód z zamontowanym systemem ostrzegania świetlnego i dźwiękowego (charakterystycznym dla pojazdów uprzywilejowanych) używany przez policję. Może to być pojazd produkowany seryjnie lub zmodyfikowany na specjalne zamówienie, wyposażony często w mocniejszy silnik i dodatkowe wyposażenie.
Wikipedia
(1.1) W zakładzie karnym w Sieradzu jeden ze strażników zabarykadował się i ostrzelał radiowóz, którym policjanci przyjechali do więzienia.
Wiktionary
IPA: raˈdʲjɔvus, AS: radʹi ̯ovus
Wiktionary
przymiotnik od: radiowęgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sieć kabli i głośników rozprowadzająca z centrali po jakimś obiekcie komunikaty głosowe lub audycje;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Do działalności propagandowej strażacy wykorzystywali także radiowęzły wiejskie, osiedlowe, zakładowe oraz dworcowe.
Wiktionary
przym. radiowęzłowy
Wiktionary
przymiotnik od: radiowęzeł
SJP.pl
substancja chemiczna zawierająca nuklidy promieniotwórcze, wykorzystywana w diagnostyce medycznej i do badania różnych zjawisk fizycznych i chemicznych
SJP.pl
Radioznacznik – substancja chemiczna zawierająca nuklidy promieniotwórcze, wykorzystywana do badania różnych zjawisk fizycznych i chemicznych, a przede wszystkim w diagnostyce medycznej. Radioznaczniki mogą być wytwarzane sztucznie, jak i być pochodzenia naturalnego (np. związki węgla zawierające izotop C-14).
Wikipedia
dotyczący radiołączności
SJP.pl
Ra
Wikipedia
dawniej: gumka do wycierania ołówka lub atramentu, pierwotnie z napisem: "Radir"
SJP.pl
Radiszczew – osiedle typu miejskiego w Rosji, w obwodzie irkuckim. W 2010 roku liczyło 1140 mieszkańców.
Wikipedia
z łaciny: rad (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
Radium – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kansas, w hrabstwie Stafford.
Wikipedia
z łaciny: korzeń; określenie spotykane zwykle na receptach i produktach zielarskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kraw. beret
Wiktionary
potocznie: internet radiowy
SJP.pl
zdrobnienie od: Radosława (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Radkowa
SJP.pl
mieszkanka Radkowa
SJP.pl
nazwa wsi w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Radosław (imię męskie)
SJP.pl
→ Radków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radkowem, dotyczący Radkowa
Wiktionary
rzecz. Radków mrz.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radka lub z nim związany
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Radków w innych znaczeniach tej nazwy.
Radków (do maja 1946 r. "Hradek", Wünschelburg) – miasto w Polsce, położone w województwie dolnośląskim. w powiecie kłodzkim, w gminie Radków, u podnóża Szczelińców, na ziemi kłodzkiej. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Radków. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. wałbrzyskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
napój niskoalkoholowy będący połączeniem jasnego piwa i lemoniady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. napój stanowiący mieszankę jasnego piwa i innego napoju bezalkoholowego;
(1.2) hand. porcja, butelka radlera (1.1)
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Napijesz się zimnego radlera grejpfrutowego.
(1.2) Poproszę trzy radlery o smaku limonki.
Wiktionary
redlica;
1. robocza część radła;
2. robocza część siewnika żłobiąca bruzdy
SJP.pl
Radliczyce – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki.
W latach 1954-1959 wieś była siedzibą gromady Radliczyce, po jej zniesieniu w gromadzie Rajsko. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
niewysoki wał ziemi między dwiema bruzdami, usypany przez radlenie; redlina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Radlin – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim.
Według danych z 31 grudnia 2023 r. miasto miało 16 829 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Hilda mieszka pod Radlinem od 1922 roku.
(1.2) W którym z Radlinów się urodziłaś?
Wiktionary
rzecz. radlinianin mos., radlinianka ż.
przym. radliński
Wiktionary
niewysoki wał ziemi między dwiema bruzdami, usypany przez radlenie; redlina
SJP.pl
mieszkaniec Radlina
SJP.pl
mieszkanka Radlina
SJP.pl
Radliniec (niem. "Wilhelmswalde") – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Nowe Miasto nad Wartą.
W czasie II Wojny Światowej wieś została kompletnie spalona, a następnie odbudowana przez Niemców jako wzorcowa wieś kolonizacyjna. Zbudowana wtedy charakterystyczna zabudowa jest widoczna do dzisiaj.
Wikipedia
zdrobnienie od: radlina
SJP.pl
przymiotnik od: radlina
SJP.pl
obsypywać rośliny okopowe za pomocą radła (regionalnie: redła); redlić (regionalnie)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. obradlić)
(1.1) roln. ogrod. obsypywać ziemią rośliny uprawne używając radła
Wiktionary
rzecz. radło n., redło n., radełko n., radlenie n., radlina ż., redlina ż., radlica ż., radlaczka ż., radlanka ż., radlonka ż., redlanka ż., redlonka ż.
czas. redlić ndk., obradlać ndk., obradlić dk., obredlać ndk., obredlić dk.
przym. radlny, radłowy, radlony
Wiktionary
(1.1) redlić
Wiktionary
związany z Radlinem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Radlina, związany z Radlinem
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Radlina lub radlinian, mający cechy lub właściwości przypisywane Radlinowi lub radlinianom
Wiktionary
(1.1) Ile ton węgla kamiennego na dobę koksuje radlińska koksownia?
Wiktionary
rzecz. Radlin mrz., radlinianin mos., radlinianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. radlina, pas ziemi powstały w wyniku radlenia, rola radlona, pole przeorane
(1.2) daw. i gwara. radlenie, przeorywanie radłem w poprzek ziemi
Wiktionary
(1.1) (…) posadził go na zimę na kawałku czarnej nagnojonej ziemi (…) w radlonki, tak jak w niektórych miejscach brukiew sadzą.
Wiktionary
czas. radlić
rzecz. redlina ż., radlenie, radlina, radło
przym. radlony
Wiktionary
(1.1) radlina, radlanka, redlina
(1.2) radlenie, radlanka, radlaczka, radło
Wiktionary
rajczyni;
1. członkini rady - organu władzy terenowej;
2. w dawnej Polsce: członkini rady miejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. członkini rady gminy, rady miasta, rady powiatu lub sejmiku wojewódzkiego wybierana w wyborach samorządowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwie radne nie wzięły udziału w głosowaniu.
Wiktionary
rzecz. rada ż., radzenie n.
:: fm. radny mos.
czas. radzić ndk., doradzać ndk., doradzić dk., poradzić dk.
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Radnica ( "Rädnitz") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Krosno Odrzańskie.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Radnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
rajca;
1. członek rady - organu władzy terenowej;
2. w dawnej Polsce: członek rady miejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urz. członek rady gminy, rady miasta, rady powiatu lub sejmiku wojewódzkiego wybierany w wyborach samorządowych
(1.2) hist. zob. rajca.
Wiktionary
Radny (staropol. "radźca", póź. "rajca") – członek rady. Radnym może zostać każdy obywatel, który ukończył 18 lat i ma zaświadczenie o niekaralności. W Polsce najczęściej mianem radnych określa się członków wybieralnych organów samorządowych, np. rady gminy czy rady powiatu.
Wikipedia
(1.1) Nasza miejscowość ma dwóch radnych w radzie gminy.
Wiktionary
rzecz. rada ż., radzenie n.
:: fż. radna
czas. radzić
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
1. wskazówka, porada;
2. rodzaj instytucji doradczej, grupa osób obradująca nad czymś;
3. przestarzale: omawianie jakiejś sprawy, narada
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: radość, uciecha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. radość
Wiktionary
Radocha – dzielnica Sosnowca.
Jako wieś, wespół z innymi: Ostrą Górką, Pogonią, Sielcem i Starym Sosnowcem, zapoczątkowała na mocy ukazu carskiego w 1902 miasto "Sosnowice", dzisiejszy Sosnowiec.
Graniczy od północy i zachodu ze Śródmieściem (od północy właściwie z historyczną Ostrą Górką), od wschodu z Dębową Górą, którą to granicę wyznacza przepływająca tutaj rzeka Czarna Przemsza a uchodząca do niej tutaj Brynica wyznacza granicę południową, z Mysłowicami.
Wikipedia
(1.1) Towarzyszył mi dreszcz emocji, spora radocha, że oto nadeszła chwila, o której marzyłem miesiącami, może nawet latami.
Wiktionary
rzecz. radość ż., radowanie n., uradowanie n.
czas. radować się, radować ndk., uradować dk.
przym. radosny, rad
przysł. radośnie
Wiktionary
(1.1) radość, ubaw, frajda
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Radochna – zdrobniała forma żeńska od imion żeńskich złożonych z pierwszym członem "Rado-" (Radomira, Radosława). Pochodzi ono od słowa "radość", które w języku starosłowiańskim brzmiało "radost". Dosłowne tłumaczenie tego imienia, to "radosna," ale przypisuje się mu także znaczenia, takie jak: "cieszącą się sławą" lub "pełną radości i szacunku". W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radochny lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radochowem, dotyczący Radochowa
Wiktionary
rzecz. Radochów m.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Radochów (niem. "Reyersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lądek-Zdrój.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Radociech – słowiańskie/staropolskie imię męskie, złożone z członu "Rado-" (motywowany przez "rad" – "być zadowolonym, chętnym, cieszyć się" lub "radzić" – "troszczyć się, dbać o coś") oraz członu "-ciech" ("cieszyć"). Może ono oznaczać "tego, który chętnie się cieszy".
Wikipedia
Radociech z małżonką; Radociechowie
SJP.pl
Radociech z małżonką; Radociechostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radociecha lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Radogoszcz
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Radogost z małżonką; Radogostowie
SJP.pl
Radogost z małżonką; Radogostostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radogosta lub z nim związany
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Radolinek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Czarnków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Rodzinny dom dziecka we wsi prowadziła Helena Helak, dama Orderu Uśmiechu.
Wikipedia
1. wskazówka, porada;
2. rodzaj instytucji doradczej, grupa osób obradująca nad czymś;
3. przestarzale: omawianie jakiejś sprawy, narada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w centralno-wschodniej Polsce, nad rzeką Mleczną;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Festiwal Gombrowiczowski wyprowadza Radom z prowincji w świat wielkiej literatury i teatru.
Wiktionary
IPA: ˈradɔ̃m, AS: radõm
Wiktionary
rzecz. radomszczanka ż., Radomsko n., radomianin mos., radomianka ż., radomiak mos., Radomskie n.
przym. radomski, podradomski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od radomiak
Wiktionary
rzecz. radomiak m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Radomia
Wiktionary
IPA: raˈdɔ̃mʲjak, AS: radõmʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Radom m., radomianin m., radomianka ż.
:: zdrobn. radomiaczek m.
przym. radomski
Wiktionary
(1.1) radomianin
Wiktionary
mieszkaniec Radomia; Radomiak (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Radomia
(1.2) osoba pochodząca z Radomia, urodzona w Radomiu
Wiktionary
(1.1) Radomianko! Radomianinie! Weź udział w głosowaniu na wybór projektów w ramach budżetu obywatelskiego.
Wiktionary
IPA: ˌradɔ̃ˈmʲjä̃ɲĩn, AS: radõmʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Radom m., Radomskie n., Radomianin m., Radomianka ż., radomiak m.
:: fż. radomianka ż.
przym. radomski
Wiktionary
(1.1) pot. radomiak
Wiktionary
mieszkanka Radomia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Radomia
(1.2) kobieta pochodząca z Radomia, urodzona w Radomiu
Wiktionary
(1.1) Radomianko! Radomianinie! Weź udział w głosowaniu na wybór projektów w ramach budżetu obywatelskiego.
Wiktionary
IPA: ˌradɔ̃ˈmʲjãnka, AS: radõmʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Radom m., Radomskie n., Radomianin m., Radomianka ż., radomiak m.
:: fm. radomianin m.
przym. radomski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Radomir, Radomiar, Radmir – słowiańskie/staropolskie imię męskie, złożone z członu "Rado-" (motywowanego przez "rad"- „być zadowolonym, chętnym, cieszyć się” lub "radzić" - „troszczyć się, dbać o coś”) oraz członu "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Może ono oznaczać „tego, który troszczy się o pokój”.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Radomira – nienotowany w czasach staropolskich żeński odpowiednik imienia Radomir.
Imię pozostaje imieniem nadawanym rzadko. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 11 kobiet o imieniu Radomira nadanym jako imię pierwsze oraz 7 kobiet noszących imię Radomira jako imię drugie.
Wikipedia
Radomir z małżonką; Radomirowie
SJP.pl
Radomir z małżonką; Radomirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radomira lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radomiry lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Radomił – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Rado-" (motywowany przez "rad" – „być zadowolonym, chętnym, cieszyć się” lub "radzić" – „troszczyć się, dbać o coś”) oraz członu "-mił" („miły”). Może ono oznaczać „tego, który chętnie jest miły”.
Radomił imieniny obchodzi 11 czerwca i 17 czerwca.
Wikipedia
IPA: raˈdɔ̃mʲiw, AS: radõmʹiu̯
Wiktionary
rzecz. zdrobn. Radek
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Radomiła – nienotowany w czasach staropolskich żeński odpowiednik imienia Radomił.
Radomiła imieniny obchodzi 11 czerwca, 13 lipca, 19 lipca i 13 sierpnia.
Wikipedia
Radomił z małżonką; Radomiłowie
SJP.pl
Radomił z małżonką; Radomiłostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radomiła lub z nim związany
SJP.pl
związany z Radominem, dotyczący Radomina
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. nazwa kilku rzeki w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Zobacz też: Radomno w innych znaczeniach tej nazwy.
Radomno – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Bratian.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Radom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Radomia, związany z Radomiem
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. papieros marki „Radomskie”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W ostatnim czasie drastycznie spadł poziom zdawalności egzaminów w radomskim WORD-zie.
(2.1) Rudzielec zgasił swojego radomskiego w popielniczce umieszczonej poniżej radia i spojrzał z miną niewiniątka na swojego dowódcę.
Wiktionary
IPA: raˈdɔ̃msʲci, AS: radõmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Radom mrz., radomianin mos., radomianka ż., radomiak mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Radom
SJP.pl
Radomskie (pot. także ziemia radomska) – region kulturowy na obszarze historycznej Małopolski – ziemi sandomierskiej i częściowo południowego Mazowsza, obejmujące tereny leżące w widłach rzek Wisły i Pilicy. Region został opisany przez Oskara Kolberga w XIX wieku.
Wikipedia
przymiotnik od: Radom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polskie miasto powiatowe w województwie łódzkim nad rzeką Radomką;
Wiktionary
Radomsko – miasto w województwie łódzkim, siedziba powiatu radomszczańskiego oraz gminy wiejskiej Radomsko. Położone 90 km od Łodzi, 40 km od Częstochowy i 180 km od Warszawy. Leży na Wyżynie Przedborskiej, nad rzeką Radomką.
Było miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego w tenucie radomszczańskiej w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego w końcu XVI w..
Wikipedia
(1.1) Radomsko jest siedzibą gminy Radomsko i powiatu radomszczańskiego.
(1.1) - Jeśli wypowiedź prezydenta Radomska była cytowana przez kilka dzienników i jest ona jednobrzmiąca, to jest to jednoznaczna odpowiedź na to, czy on to powiedział, czy nie.
Wiktionary
IPA: raˈdɔ̃mskɔ, AS: radõmsko
Wiktionary
rzecz. radomszczanin m., radomszczanka ż., Radomka ż., Radom m., Radomsk m., Radomierzyce ż. lm.
przym. radomszczański
Wiktionary
mieszkaniec Radomska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Radomska
(1.2) osoba pochodząca z Radomska, urodzona w Radomsku
Wiktionary
(1.1) W ostatni weekend sierpnia Radomszczanie do późnych godzin nocnych mogą uczestniczyć m.in. w koncertach, spotkaniach ze znanymi ludźmi, zwiedzać muzeum.
Wiktionary
IPA: ˌradɔ̃mʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: radõmščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Radomsko n.
:: fż. radomszczanka ż.
przym. radomszczański
Wiktionary
mieszkanka Radomska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Radomska
(1.2) kobieta pochodząca z Radomska, urodzona w Radomsku
Wiktionary
IPA: ˌradɔ̃mʃˈt͡ʃãnka, AS: radõmščãnka
Wiktionary
rzecz. Radomsko n., Radom m.
:: fm. radomszczanin m.
przym. radomszczański
Wiktionary
przymiotnik od: Radomsko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Radomska, związany z Radomskiem
Wiktionary
(1.1) Tzw. sylwa radomszczańska to śpiewnik szlachecki z lat 1699-1703, w którym połowa tekstów jest proweniencji ludowej.
Wiktionary
IPA: ˌradɔ̃mʃˈt͡ʃãj̃sʲci, AS: radõmščãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Radomsko n., radomszczanin m., radomszczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Radomyśl, Radomyśl Wielki, Radomyśl nad Sanem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radomyślem Wielkim, dotyczący Radomyśla Wielkiego
Wiktionary
rzecz. Radomyśl Wielki mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Radomysł z małżonką; Radomysłowie
SJP.pl
Radomysł z małżonką; Radomysłostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radomysła lub z nim związany
SJP.pl
1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. miasto na Ukrainie;
3. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mieszkaniec Radomyśla Wielkiego (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Radomyśla (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Radomyśla Wielkiego (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Radomyśla (wsi w Polsce)
SJP.pl
promieniotwórczy gaz szlachetny o symbolu Rn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;
Wiktionary
Radon (Rn, radon) – pierwiastek chemiczny z grupy gazów szlachetnych.
Odkryty w 1900 roku przez Friedricha Dorna. Początkowo był nazywany „emanacją” ([]), proponowano dla niego także nazwę „niton” ([]). Niektóre jego izotopy nosiły własne nazwy, pochodzące od pierwiastków z których powstały, jak – „radon”, „emanacja radowa”, – „toron”, „emanacja torowa” (symbol Tn) lub – „aktynon”, „emanacja aktynowa” (An). Po roku 1923 przyjęto jako obowiązującą nazwę najtrwalszego izotopu.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma radon?
Wiktionary
IPA: ˈradɔ̃n, AS: radõn
Wiktionary
przym. radonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Rn
Wiktionary
przymiotnik od: radon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący radonu
Wiktionary
rzecz. radon m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest radosne; cecha tych, którzy są radośni
Wiktionary
przym. radosny
przysł. radośnie
Wiktionary
1. okazujący wesołość, zadowolenie; wesoły, rozradowany;
2. wywołujący radość, np. radosna wieść
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny
Wiktionary
(1.1) Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, / niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga.
Wiktionary
IPA: raˈdɔsnɨ, AS: radosny
Wiktionary
rzecz. radosność ż., radość ż., radocha ż.
czas. radować ndk., radować się ndk.
przysł. radośnie
Wiktionary
(1.1) rad, wesoły, uradowany, pogodny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Radost z małżonką; Radostowie
SJP.pl
Radostowice (niem. "Radostowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Suszec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Powierzchnia wsi wynosi 4,36 km².
Poza północną granicą Radostowic rozciągają się lasy państwowe. Radostowice od wschodu graniczą z Pszczyną (dzielnica Stara Wieś) i częściowo z Czarkowem, od zachodu z Kobielicami, zaś południowym sąsiadem jest Poręba.
Wikipedia
Radost z małżonką; Radostostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radosta lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała;
Wiktionary
Radostynia (dodatkowa nazwa w j. niem. Radstein) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Kotliny Raciborskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Biała.
Wikipedia
rzecz. radostynianin mos., radostynianka ż.
przym. radostyński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Radosz – osada w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Stromiec.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa radomskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Radoszewnica – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Koniecpol. Wieś położona jest nad rzeką Pilicą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. W Radoszewnicy znajduje się rezerwat przyrody Borek, chroniący kompleks leśny o urozmaiconych wielogatunkowych drzewostanach, posiadających cechy zespołów naturalnych, a także odnowiony, zabytkowy Pałac.
Wikipedia
Radoszewo (kaszb. "Redëszewò" lub też "Redoszewò", niem. "Reddischau", dawniej "Radoszewo", "Radochowo") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Ma status sołectwa.
W kierunku północnym od Radoszewa znajdują się rezerwaty przyrody "Woskownica Bielawskiego Błota" i "Moroszka Bielawskiego Błota". Miejscowość znajduje się w pobliżu (obecnie zdemontowanej) linii kolejowej (Puck-Łebcz-Krokowa).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Radoszkowice (niem. "Raduschkowitz", 1936-1945 "Freudenfeld") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Domaniów.
Wieś jest położona 17,5 kilometra od Oławy, 3 kilometry od siedziby gminy w Domaniowie i 26 kilometrów od Wrocławia. Wieś jest połączona drogą z Kończycami, położonymi 2 kilometry od Radoszkowic.
Wikipedia
Radoszkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Książ Wielkopolski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wieś położona 2 km na południowy wschód od Książa Wielkopolskiego.
Wikipedia
Radoszowice (niem. "Raschwitz", 1936-1945 "Raschdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Niemodlin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Radoszyce – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim.
Wikipedia
przymiotnik od: Radoszyce
SJP.pl
mieszkaniec Radoszyc
SJP.pl
mieszkanka Radoszyc
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Radosław i interesuję się motoryzacją.
Wiktionary
IPA: raˈdɔswaf, AS: radosu̯af
Wiktionary
rzecz. Radosławowa ż., Radosławówna ż., Radosławostwo lm m.
:: zdrobn. Radek m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Radek, Radzio
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Radosława, Radsława, Redsława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Rado-" (motywowanego przez "rad" – „być zadowolonym, chętnym, cieszyć się” lub "radzić" – „troszczyć się, dbać o coś”) oraz członu "-sława" („sława”). Może ono oznaczać „tę, która troszczy się o sławę” albo „tę, która jest chętna do zdobycia sławy”. W źródłach polskich poświadczone w XII wieku, a w innym źródle: od XIII wieku (1265 r.).
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radosławy lub z nią związany
SJP.pl
Radosław z małżonką; Radosławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radosława lub z nim związany
SJP.pl
w medycynie: aparat leczący wykorzystujący energię nuklearną
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Radowan, Radwan, Redwan – staropolskie/słowiańskie imię męskie od psł. "*radovati (sę)", "radъ" - radować (się), (być) rad. Znaczenie imienia: „radujący się”. Współcześnie popularne imię czeskie i południowosłowiańskie w pisowni Radovan, cyrylickie Радован.
Wikipedia
Radowan z małżonką; Radowanowie
SJP.pl
Radowan z małżonką; Radowanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radowana lub z nim związany
SJP.pl
1. powodować radość, zadowolenie; cieszyć, kontentować;
2. radować się - cieszyć się, być zadowolonym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uradować)
(1.1) książk. sprawiać radość, zadowolenie
czasownik zwrotny niedokonany radować się (dk. uradować się)
(2.1) książk. czuć radość; okazywać wielkie zadowolenie
Wiktionary
(2.1) Warszawa radowała się, gwarzyła, jaśniała. Był to tydzień świąteczny.
(2.1) (…) Aniołowie się radują, pod niebiosa wyśpiewują (…)
Wiktionary
IPA: raˈdɔvat͡ɕ‿ɕɛ, AS: radovać‿śe
Wiktionary
rzecz. radowanie n., radocha ż., radość ż.
przym. radosny
przysł. radośnie
Wiktionary
(1.1) cieszyć, weselić
(2.1) cieszyć się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Rumunii, na Bukowinie, w okręgu Suczawa;
Wiktionary
Radowce ( Rădăuți) – miasto w północnej Rumunii, w okręgu Suczawa, jeden z głównych ośrodków rumuńskiej Bukowiny. W 2011 roku liczyło ok. 23,8 tys. mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, drzewny, spożywczy oraz garncarstwo.
Wikipedia
przym. radowiecki
Wiktionary
Radowice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Trzebiechów.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radowcami, dotyczący Radowców
Wiktionary
rzecz. Radowce nmos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Radowit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Rado-" ("rad") i "-wit" ("pan, władca"). Znaczenie imienia: "rad swemu władcy" albo "ten, któremu jest rad jego władca".
Radowit imieniny obchodzi 27 maja, 28 listopada i 29 grudnia.
Wikipedia
Radowit z małżonką; Radowitowie
SJP.pl
Radowit z małżonką; Radowitostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radowita lub z nim związany
SJP.pl
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Radowo, Radowo Małe, Radowo Wielkie
SJP.pl
przymiotnik od: rad (jako pierwiastek chemiczny lub jednostka fizyczna)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący radu
Wiktionary
rzecz. rad m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Ra
Wikipedia
Radońsk – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sępólno Krajeńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 246 mieszkańców. Jest czternastą co do wielkości miejscowością gminy Sępólno Krajeńskie.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób radosny, okazując radość, z radością
Wiktionary
(1.1) Konie pasące się na łące rżały radośnie.
Wiktionary
IPA: raˈdɔɕɲɛ, AS: radośńe
Wiktionary
rzecz. radość ż., radocha ż., radosność ż., radowanie n.
czas. radować się ndk., radować ndk., uradować dk.
przym. radosny
Wiktionary
(1.1) wesoło, pogodnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: radośnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: radosny; bardziej radosny
SJP.pl
uczucie zadowolenia, wesołości; wesoły nastrój; rozradowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski
(1.2) osoba lub rzecz stanowiące przyczynę wesela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bo radość to ogromna, gdy znów się budzić mam.
(1.2) Celina była jego radością, osłodą jego codzienności.
Wiktionary
IPA: ˈradɔɕt͡ɕ, AS: radość
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. radocha ż.
czas. radować ndk., radować się ndk.
przym. rad, radosny
przysł. radośnie
Wiktionary
(1.1) wesołość, szczęście, rozradowanie, uciecha; pot. radocha; przest. wesele
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ra
SJP.pl
Raduchów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice. Leży nad Prosną, ok. 25 km na wschód od Ostrowa Wlkp.
Miejscowość przynależała administracyjnie przed rokiem 1887 do powiatu odolanowskiego, W latach 1975–1998 do województwa kaliskiego, a w latach 1887–1975 i od 1999 do powiatu ostrowskiego.
Wikipedia
Raduczyce – wieś w Polsce położona nad rzeką Wartą w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Osjaków.
Wieś kapituły katedralnej gnieźnieńskiej w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
ostra tarka na dnie gardła mięczaków, np. ośmiornic, ślimaków; tarka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. rzeka w Polsce;
2. szczyt w masywie Ślęży
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Radunica (niem. "Hundertmark") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański. Leży na obszarze Żuław Gdańskich. Ma status sołectwa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Radunia (rzeka)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. część Ostrawy w Czechach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Radwanice
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Radwanka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Żelechlinek.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Radwanowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów, na krawędzi Rowu Krzeszowickiego.
W roku 2021 we wsi mieszkało 667 mieszkańców, z czego 52% stanowiły kobiety, a 48% mężczyźni.
Znajduje się na Wyżynie Olkuskiej wchodzącej w skład Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: radio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: radio
(1.2) mały, przenośny odbiornik radiowy
(1.3) lekcew. o rozgłośni radiowej
Wiktionary
IPA: raˈdɨjkɔ, AS: radyi ̯ko
Wiktionary
rzecz. radio n., radiator m.
przym. radiowy
przysł. radiowo
Wiktionary
(1.2) przest. pot. tranzystor
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. radio
Wiktionary
IPA: raˈdɨjɔ, AS: radyi ̯o
Wiktionary
rzecz. radio n.
Wiktionary
człowiek o poglądach radykalnych; zwolennik radykalizmu
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która ma skrajne, radykalne poglądy
Wiktionary
rzecz. radykał mos., radykalizm mrz.
Wiktionary
ekstremizacja;
1. stawanie się stanowczym i bezkompromisowym w poglądach i sposobach działania;
2. uczynienie czegoś radykalnym, skrajnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces stawania się zwolennikiem radykalizmu politycznego
(1.2) czynienie czegoś radykalnym
Wiktionary
Radykalizacja – proces, w którym jednostka lub grupa osób nabiera radykalnych poglądów. Radykalizacja może się łączyć ze wzrostem akceptacji zradykalizowanej osoby dla stosowania przemocy wobec innych grup społecznych lub osób. Radykalizacja traktowana jest często jako proces jednorodny i jednokierunkowy, zarówno od postaw centrowych do postaw ekstremalnych. Często łączy się z pojęciami ekstremizmu i terroryzmu.
Wikipedia
(1.2) Proces radykalizacji języka postępuje, a różne okoliczności polityczne powodują, że czasem przyśpiesza, a czasem zwalnia.
Wiktionary
rzecz. radykał m., radykalność ż., radykalizm m., radykalizowanie n.
czas. radykalizować ndk.
przym. radykalny
przysł. radykalnie
Wiktionary
1. kierunek zmierzający do wprowadzenia zasadniczych zmian w polityce, stosunkach społecznych lub gospodarce;
2. bezkompromisowość i stanowczość w poglądach i metodach działania, postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne
Wiktionary
Ra
Wikipedia
rzecz. radykalista mos., radykalistka ż., radykalizacja ż., radykalność ż., radykał mos.
czas. radykalizować ndk.
przym. radykalny
przysł. radykalnie
Wiktionary
(1.1) bezkompromisowość, ekstremizm, radykalność, ultracyzm
Wiktionary
1. czynić radykalnym, skrajnym; ekstremizować; radykalizować się - stawać się radykalnym, nabierać skrajnych przekonań lub poglądów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zradykalizować)
(1.1) polit. czynić radykalnym lub radykalniejszym
(1.2) polit. mieć cechy radykalne, skłaniać się ku radykalizmowi
czasownik zwrotny niedokonany radykalizować się (ndk. zradykalizować się)
(2.1) polit. przyjmować cechy radykalne, stawać się radykalnym lub radykalniejszym
Wiktionary
(2.1) Radykalizująca się opozycja polityczna przyjęła manichejską optykę podziału otaczającej ją rzeczywistości na „my” i „oni”.
Wiktionary
rzecz. radykalizm mrz., radykalizacja ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób radykalny, nagły, zasadniczy, skrajny, gruntowny
Wiktionary
(1.1) Sytuacja radykalnie komplikuje się, gdy w równaniu pojawiają się człony nieliniowe.
Wiktionary
IPA: ˌradɨˈkalʲɲɛ, AS: radykalʹńe
Wiktionary
przym. radykalny
rzecz. radykalizacja ż., radykalizm m., radykał m., radykalność ż.
Wiktionary
(1.1) bezkompromisowo, całkowicie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: radykalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: radykalny
SJP.pl
bezkompromisowość, skrajność (działań, poglądów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest radykalne
Wiktionary
IPA: ˌradɨˈkalnɔɕt͡ɕ, AS: radykalność
Wiktionary
rzecz. radykał m., radykalizm m., radykalizacja ż.
czas. radykalizować się
przym. radykalny
przysł. radykalnie
Wiktionary
(1.1) skrajność
Wiktionary
1. dążący do zasadniczych zmian społecznych, politycznych;
2. zasadniczy, sięgający do podstaw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań
(1.2) którego dążeniem są zasadnicze zmiany społeczne lub polityczne; także. będący wyrazem takich dążeń
Wiktionary
(1.1) „Potrzebne jest jakieś radykalne cięcie” – pomyślała Cesia, mijając rzeźbioną w drewnie głowę lwa, wieńczącą poręcz schodów.
(1.2) M.: Pamiętam moje zdumienie, kiedy konfrontowałem październikowe relacje wściekłych – czyli najbardziej radykalnych – zbuntowanych komunistów, między innymi Berkowicza, z relacjami Janka Strzeleckiego, który nigdy nie był wierzącym komunistą.
Wiktionary
IPA: ˌradɨˈkalnɨ, AS: radykalny
Wiktionary
rzecz. radykalność ż., radykał m., radykalizm m., radykalizacja ż.
czas. radykalizować się
przysł. radykalnie
Wiktionary
(1.1) gruntowny
(1.2) ekstremistyczny, ekstremalny, ultrasowski
Wiktionary
1. zwolennik radykalizmu; członek lub zwolennik partii politycznej o programie radykalnym;
2. człowiek o skrajnych poglądach, bezkompromisowych metodach postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. ekstremista, zwolennik radykalizmu, osoba o poglądach skrajnych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. mat. pierwiastek
(2.2) daw. chem. rodnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) u nas radykał znaczy tyle, co ekstremista, polityczny wariat. Tymczasem łacińskie określenie „radicalis„ znaczy tyle, co «zakorzeniony» (od radix - korzeń), odwołujący się do źródła.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. radykalizm m., radykalność ż., radykalista m.
::: fż. radykalistka ż.
:: czas. radykalizować ndk.
:: przym. radykalny
:: przysł. radykalnie
Wiktionary
mieszkaniec Radymna
SJP.pl
mieszkanka Radymna
SJP.pl
przymiotnik od: Radymno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radymnem, dotyczący Radymna
Wiktionary
rzecz. Radymno n.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
rzecz. radymnianin m., radymnianka ż.
przym. radymniański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. wojsk. radiotelegrafistka
Wiktionary
IPA: raˈdɨstka, AS: radystka
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Radzanowo – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo, około 14 km na północny wschód od Płocka.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie płockim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Radzanowo, Radzanów
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|radzić.
Wiktionary
IPA: raˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: raʒẽńe
Wiktionary
czas. radzić
rzecz. radna ż., radny mos., rada ż., radca mos., porada ż.
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
Radzewice, wcześniej Radzewskie Olędry lub Hohensee – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina. Leży nad Wartą, przy drodze z Rogalina do Śremu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Radziechowy-Wieprz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Radziechowa
Wiktionary
rzecz. Radziechów m.
Wiktionary
gmina wiejska w Polsce
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. radziechowianin m., radziechowianka ż.
przym. radziechowski
Wiktionary
1. związany z organizacją władzy państwowej w Związku Radzieckim, np. ustrój radziecki; sowiecki;
2. należący do Związku Radzieckiego, dotyczący tego państwa, np. przemysł radziecki; sowiecki;
3. dawniej:
a) należący do rady, złożony z radnych;
b) dotyczący rady miejskiej, rajców, złożony z rajców
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)
(1.2) hist. odnoszący się do radnego, rajcy, rady, zwłaszcza rady miasta
Wiktionary
(1.1) Dla żadnego komunisty nie była wtedy do przyjęcia teza, że PRL trzyma się na radzieckich bagnetach.
(1.1) Dlatego w roku Gierek powitał w Polsce radzieckiego geneseka niezwykle "bratersko", a jak niektórzy wówczas twierdzili - wręcz czołobitnie.
(1.2) Z ksiąg radzieckich można było odtworzyć całe życie mieszczańskie ostatnich kilku wieków (…)
Wiktionary
IPA: raˈd͡ʑɛt͡sʲci, AS: raʒ́ecʹḱi
Wiktionary
rzecz. rada ż., rajca m., radny m., radna ż., porada ż., radziectwo n., radzenie n., poradzenie n., doradzanie n., doradzenie n., radca mos.
czas. radzić ndk., poradzić dk., doradzać ndk., doradzić dk.
przym. poradziecki, radcowski
Wiktionary
(1.1) sowiecki; pogard. kacapski
Wiktionary
zespół cech typowych dla Związku Radzieckiego; sowieckość
SJP.pl
dawny stopień wyższy od przysłówka: rado
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego
SJP.pl
Radziejowa (1266,5 m) – najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego należący do Korony Gór Polski. Nazwa szczytu pochodzi od osoby o nazwisku lub przydomku Radziej.
Wikipedia
mieszkaniec Radziejowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Radziejowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Radziejowice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Radziejowice (siedziba gminy). Leży nad rzeką Pisią Gągoliną. Miejscowość jest miejscem urodzenia Michała Stefana Radziejowskiego, kardynała, prymasa Polski oraz Edwarda Krasińskiego, działacza społecznego, pamiętnikarza.
Wikipedia
przymiotnik od: Radziejowice
SJP.pl
mieszkaniec Radziejowic
SJP.pl
mieszkanka Radziejowic
SJP.pl
przymiotnik od: Radziejowa, Radziejów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radziejowem, dotyczący Radziejowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Radziejów mrz.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu radziejowskiego;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi i części miast w Polsce
Wiktionary
Radziejów (wcześniej Radziejów Kujawski, Iulioburgum) – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu radziejowskiego oraz gminy wiejskiej Radziejów. Leży na Kujawach w odległości 35 km od Inowrocławia. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa włocławskiego.
Wikipedia
(1.1) Osiedlili się w Radziejowie w XVII wieku.
Wiktionary
rzecz. Radziejowianin mos., Radziejowianka ż.
przym. radziejowski
Wiktionary
(1.1) hist. Radziejów Kujawski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Radziemice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Radziemice.
Miejscowość jest siedzibą gminy Radziemice.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Radziemice, po jej zniesieniu w gromadzie Przemęczany. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Radziemice
SJP.pl
Radzieszyn (niem. "Ziegelhof") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. środ. radiooperator na statku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrad͡ʑik, AS: raʒ́ik
Wiktionary
rzecz. radio n.
Wiktionary
Radzikowice ( Stephansdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Przez miejscowość przepływa rzeka Cielnica, dopływ Nysy Kłodzkiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
IPA: raˈd͡ʑĩmʲir, AS: raʒ́ĩmʹir
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Radzimów (niem. "Bellmannsdorf)" – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Radosław, Radomir (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Radosław
Wiktionary
(1.1) Dentystka źle wstawiła Radziowi plombaombę.
Wiktionary
rzecz. Radosław mos., Radek mos.
Wiktionary
(1.1) Radek
Wiktionary
mieszkaniec Radzionkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Radzionkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Radzionków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radzionkowem, dotyczący Radzionkowa
Wiktionary
rzecz. Radzionków mrz.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Radzionków – miasto, będące jednocześnie gminą miejską, zlokalizowane w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie tarnogórskim. Według danych z 31 grudnia 2021 liczyło 16 193 mieszkańców.
Wikipedia
środowiskowo: żołnierz obsługujący radiostację
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radziszewem, dotyczący Radziszewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Radziszewo n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Radziszów (dawniej "Radzieszów", "Radessow", "Radeszew") – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skawina.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Radzisław – imię męskie, nienotowane w słownikach staropolskich. Człon "Radzi-" jest niespotykany w staropolskich imionach dwuczłonowych.
Radzisław imieniny obchodzi 16 października i 10 grudnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Radzisława – żeńska forma imienia Radzisław. Imię nienotowane w słownikach staropolskich. Człon "Radzi-" jest niespotykany w staropolskich imionach dwuczłonowych.
Radzisława imieniny obchodzi 10 grudnia.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radzisławy lub z nią związany
SJP.pl
Radziuszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Sejny. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 653.
Wieś duchowna położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim.
Wiktionary
Radziwiliszki (lit. "Radviliškis") – miasto (19 883 mieszk.) na Litwie, siedziba gminy w okręgu szawelskim.
Miasto położone w powiecie upickim województwa trockiego założył wojewoda wileński Krzysztof Radziwiłł w 1584 roku. Do 1795 r. w granicach województwa trockiego Rzeczypospolitej. Od 1918 w granicach niepodległej Litwy.
Wikipedia
przym. radziwiliski
rzecz. Radziwiłłowicz mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko polskiego rodu arystokratycznego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. syn Radziwiłła
Wiktionary
rzecz. Radziwiłłów m., Radziwiliszki nmos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Radziwiłła lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Radziwiłłów ( Радивилів, Радивилов), 1564–1939: "Radziwiłłów", 1939–1993: "Czerwonoarmiejsk" (ros. Червоноармейск) / "Czerwonoarmijsk" (ukr. Червоноармійськ) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie dubieńskim, siedziba hromady, była stolica rejonu radziwiłłowskiego, zlikwidowanego w 2020 roku w wyniku reformy terytorialnej.
Wikipedia
rzecz. Radziwiłłowicz mos., radziwiłłowianin m., radziwiłłowianka ż.
przym. radziwiłłowski
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. udzielać rad;
2. debatować nad czymś, omawiać coś;
3. szukać sposobu, rady;
4. radzić sobie - dawać sobie radę, działać samodzielnie z sukcesami mimo problemów;
5. radzić się - zasięgać czyjejś opinii, pytać o zdanie, prosić o radę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) udzielać komuś rady
(1.2) wspólnie zastanawiać się, jak postąpić, jak coś załatwić
(1.3) przest. szukać sposobu, rady
czasownik zwrotny niedokonany radzić się
(2.1) zwracać się do kogoś o poradę, zasięgać czyjejś rady, opinii
czasownik zwrotny niedokonany radzić sobie
(3.1) na bieżąco pokonywać trudności
Wiktionary
(1.1) Radziłem mu, by zmienił wystrój domu.
(2.1) Jest mało samodzielny jak na dorosłego faceta. Ciągle się wszystkich radzi w każdej najmniejszej sprawie.
(3.1) Sporo bezzębnych kotów dobrze sobie w życiu radzi, ewentualne usuwanie zębów to również nie jest dramat.
Wiktionary
IPA: ˈrad͡ʑit͡ɕ, AS: raʒ́ić
Wiktionary
rzecz. doradczyni ż., radna ż., radzenie n., radźca mos., rada ż., radca mos., doradca mos., radny mos., porada ż.
czas. zaradzić, doradzić dk., odradzić dk., poradzić dk.
przym. radziecki, radcowski
Wiktionary
(1.1) doradzać, sugerować
(2.1) konsultować się
(3.1) dawać sobie radę
Wiktionary
Radzięcin – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Frampol, nad rzeką Biała Łada.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Frampol. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 695 mieszkańców i była największą miejscowością gminy.
Wikipedia
przymiotnik od: Radziłów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Radziłów – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Radziłów, na historycznym Mazowszu. Siedziba gminy Radziłów. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską w 1466 roku, zdegradowany w 1870 roku. W drugiej połowie XVI wieku jako miasto królewskie położone było w powiecie radziłowskim ziemi wiskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Radzowice ( Reesewitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dziadowa Kłoda.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Radzymin – miasto w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, położone około 10 km od Wołomina i około 17 km od granic Warszawy, 25 km od jej centrum. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Radzymin. Miasto wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego.
Wikipedia
Radzyminek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Naruszewo.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Radzymin".
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Radzymina
SJP.pl
mieszkanka Radzymina
SJP.pl
przymiotnik od: Radzymin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radzyminem, dotyczący Radzymina
Wiktionary
rzecz. Radzymin mrz., radzyminianin m., radzyminianka ż.
Wiktionary
Radzynek – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Brzuze.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Radzynia Chełmińskiego, Radzynia Podlaskiego
SJP.pl
mieszkanka Radzynia Chełmińskiego, Radzynia Podlaskiego
SJP.pl
1. wieś w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Sława;
2. wieś w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Grabów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Radzyń Chełmiński, Radzyń Podlaski
SJP.pl
Ra
Wikipedia
Radęcin – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew, w pobliżu Jeziora Radęcińskiego.
W latach 1946–1954 i 1973–1976 miejscowość należała i była siedzibą gminy Radęcin. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Radęcin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
narzędzie rolnicze służące do robienia bruzd pomiędzy rzędami upraw roślin okopowych i do ich obsypywania; redło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. najprostsze i najstarsze narzędzie drewniane do spulchniania gleby bez odwracania skiby;
(1.2) hist. metrol. roln. miara powierzchni, która obejmuje areał możliwy do uprawiania przy pracy jednym zaprzęgiem wołów lub koni;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
rzecz. radlonka ż.
:: zdrobn. radełko n.
czas. obradlić dk., radlić ndk., poradlić
Wiktionary
mieszkaniec Radłowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Radłowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Radłowice ( Radlowitz, 1937-1945 "Radwaldau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Domaniów.
Wikipedia
przymiotnik od: Radłowo, Radłów
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Radłów w innych znaczeniach tej nazwy.
Radłów – miasto w Polsce, położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Radłów.
Wikipedia
Radłówek – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Inowrocław.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 150 mieszkańców. Jest 28. co do wielkości miejscowością gminy Inowrocław.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. ten, kto radzi
Wiktionary
IPA: ˈrat͡ɕt͡sa, AS: raćca
Wiktionary
rzecz. radca, rajca
czas. radzić
przym. radcowski
Wiktionary
→ radźput; radżpucki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący radźputy
Wiktionary
(1.1) Choć Radźputowie walczyli dzielnie, nie ulegało wątpliwości, że twierdzy nie da się utrzymać. Kobiety radźpuckie z Padmini na czele wybrały śmierć w płomieniach, by nie dostać się w ręce wrogów i uniknąć hańby.
Wiktionary
rzecz. radźput m.
Wiktionary
członek rodu indyjskiego należący do warny lub kszatrijów; radżput
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) członek indyjskiego rodu rycerskiego należący do warny lub kszatrijów, zamieszkującego dawną Radźputanę (Radżastan);
Wiktionary
(1.1) Zanim muzułmanie przybyli do Indii Północnych, wyrazu „radźput” używano dla określania rycerzy konnych/wojowników na koniu, piechurów, zwierzchników wsi czy namiestników, dowódców podporządkowanych jakiemuś władcy.
Wiktionary
rzecz. Radźputana ż.
przym. radźpucki, radżpucki
Wiktionary
Radźputana (także Radźwar, Rajputana, Rajwar) – kraina historyczna w północno-zachodnich Indiach, której obszar w znacznej mierze pokrywa się z terytorium współczesnego Radżastanu.
Kraina zajmuje obszar ponad 340 000 km². Północno-zachodnia część jest nizinna i znajduje się w obrębie pustyni Thar (Wielkiej Pustyni Indyjskiej), południowo-wschodnia jest przeważająco wyżynna i cechuje się większą żyznością. Oba regiony rozdziela pasmo gór Arawali.
Wikipedia
1. tytuł lokalnych władców indyjskich;
2. osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. tytuł lokalnego władcy w Indiach
Wiktionary
Radża, radźa (hindi "rājā," sanskryt राज "rājan" – „król”, ang. "raja" lub "rajah") – historyczny tytuł władcy państwa na subkontynencie indyjskim i w Azji Południowo-Wschodniej, odpowiednik księcia lub króla. Miał władzę sądowniczą i był zwierzchnikiem wojsk; żonie radży przysługiwał tytuł "rani". Ponadto posługiwano się tym tytułem w Imperium Brytyjskim zwracając się do niższych rangą dygnitarzy i możnowładców, stawiając go przed nazwiskiem. Niższy rangą od maharadży.
Wikipedia
stan w północno-zachodnich Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Indiach;
Wiktionary
Radżastan ( राजस्थान, trb. "Radźasthan", trl.: "Rājasthān"; Rajasthan) – stan w północno-zachodnich Indiach, położony w ich zachodniej części. Stolicą stanu, a zarazem jego największym miastem jest Jaipur. Stan został utworzony 1 listopada 1956 roku. Jest to obecnie największy pod względem powierzchni stan Indii. Radżastan graniczy z Pakistanem, oraz z następującymi stanami Indii: Gujarat, Madhya Pradesh, Uttar Pradesh, Hariana, Pendżab.
Wikipedia
przym. radżastański
Wiktionary
język indoaryjski używany w indyjskim stanie Radżastan (ok. 30 mln użytkowników)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Radżastanem, dotyczący Radżastanu
Wiktionary
(1.1) Pomyślał, że jest dopiero siódma rano, najchętniej wróciłby do łóżka w gościnnym i doczekał rozsądniejszej godziny pod starą radżastańską kapą, nadgryzioną przez mole.
Wiktionary
rzecz. Radżastan mrz.
Wiktionary
stan w Indiach
SJP.pl
mieszkanka Radżasthanu (stanu w Indiach)
SJP.pl
mieszkaniec Radżasthanu (stanu w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik od: Radżasthan
SJP.pl
miasto w Indiach
SJP.pl
członek rodu indyjskiego należący do warny lub kszatrijów; radźput
SJP.pl
członek rodu indyjskiego należący do warny lub kszatrijów; radźput
SJP.pl
1. skała podwodna powstająca z wapiennych szkieletów organizmów morskich;
2. przesiewacz; arfa;
3. żelazny grzebień do obróbki lnu; dzierlica, dziergaczka, czochra;
4. drabina nad żłobem przeznaczona do zakładania siana
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Radiowa Agencja Fonograficzna
(1.2) = wojsk. lotn. Królewskie Siły Powietrzne Wielkiej Brytanii
Wiktionary
Zobacz też: RAF.
Raffaele Riefoli, znany również jako Raf (ur. 29 września 1959 w Margherita di Savoia) – włoski wokalista, wykonawca pierwotnej wersji przeboju „Self Control”, który zyskał popularność po nagraniu coveru utworu przez Laurę Branigan, reprezentant Włoch podczas 32. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1987 roku z utworem „Gente di mare”, wykonywanym w duecie z Umberto Tozzim.
Wikipedia
(1.2) Królewskie Siły Powietrzne (RAF) spotkało w czasie kampanii dunkierskiej i po niej wiele nieuzasadnionych zarzutów.
Wiktionary
IPA: raf, AS: raf
Wiktionary
1. skała podwodna powstająca z wapiennych szkieletów organizmów morskich;
2. przesiewacz; arfa;
3. żelazny grzebień do obróbki lnu; dzierlica, dziergaczka, czochra;
4. drabina nad żłobem przeznaczona do zakładania siana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;
(1.2) przen. utrudnienie w osiągnięciu celu
(1.3) przest. zob. arfa.
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. daw. urządzenie (żelazny grzebień) do obrywania główek lnu
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) W obrębie rafy przepływ jest turbulentny, a nurt ma charakter od rwącego w ciekach nizinnych, po kipiel w ciekach wyżynnych i górskich.
Wiktionary
IPA: ˈrafa, AS: rafa
Wiktionary
(1.1) przym. rafowy
Wiktionary
(1.3) przesiewacz
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) szt. spolszczone imię włoskiego malarza i architekta Raffaella Santiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W 1500 Rafael został już malarzem cechowym miasta Urbino.
Wiktionary
IPA: raˈfaɛl, AS: rafael
Wiktionary
przym. rafaelowski
rzecz. Rafał ż./mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Rafael
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Rafał mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rafaeli lub z nią związany
SJP.pl
właściwy Rafaelowi, charakterystyczny dla twórczości Rafaela
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący życia i twórczości Raffaella Santiego, charakterystyczny, typowy dla Rafaela lub jego twórczości, taki jak u Rafaela
Wiktionary
rzecz. Rafael m., Rafał ż./mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rafaela lub z nim związany
SJP.pl
skrót od: Raciborska Fabryka Kotłów; Rafako
SJP.pl
Ra
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały model statku w butelce lub w żarówce
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Rafał – imię męskie pochodzenia semickiego wywodzące się od hebrajskiego słowa רָפָאֵל ("Rafael") składającego się z „"rofe"” ("uzdrowiciel/lekarz") i przyrostka "-el" ("Pan, Bóg"), tłumaczone jako "Bóg uleczy/uzdrowi".
Wikipedia
(1.1) Kaśka nie chciała się podzielić z Rafałem swoim drugim śniadaniem.
Wiktionary
IPA: ˈrafaw, AS: rafau̯
Wiktionary
rzecz. Rafaela ż., Rafałowa ż., Rafałówna ż., Rafałostwo lm m., Rafałkowa ż., Rafałkówna ż., Rafael mos., Rafałówka ż., Rafałów mrz.
:: zdrobn. Rafałek mos.
przym. Rafałowy, Rafałkowy, rafaelowski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Rafałek
Wiktionary
zdrobnienie od: Rafał (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Rafał
Wiktionary
(1.1) Rafałku, daj babci buzi!
Wiktionary
rzecz. Rafał mos.
przym. Rafałowy
Wiktionary
zdrobnienie od: Rafał (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rafałka lub z nim związany
SJP.pl
Rafał z małżonką; Rafałowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Rafał z małżonką; Rafałostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rafała lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Rafała
Wiktionary
(1.1) Julia nazbierała jeżyn w Rafałowym chruśniaku.
Wiktionary
rzecz. Rafał mos., Rafałek mos.
Wiktionary
włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rafols] nazwisko angielskie, np. Thomas Stamford Bingley Raffles (1781 - 1826), brytyjski mąż stanu, założyciel miasta Singapur
SJP.pl
określenie wykonawcze: powstrzymując
SJP.pl
1. palma o niskim pniu i dużych, pierzastych liściach, występująca w podzwrotnikowej strefie Afryki i Ameryki;
2. włókno z liści tej palny, używane do wyrobu koszy, kapeluszy, mat itp.
SJP.pl
Rafia ("Raphia" P. Beauv.), czasami nazywana też palmą iglastą, igliszczą, palmą bambusową – rodzaj roślin z rodziny arekowatych. Należy do niego 20 gatunków, które występują w Afryce, na Madagaskarze i jeden gatunek ("R. taedigera") w Ameryce Południowej i Środkowej.
Wikipedia
igiełkowaty kryształek w komórkach roślin, najczęściej jednoliściennych
SJP.pl
proces oczyszczania lub uszlachetniania różnych produktów przemysłowych w celu nadania im odpowiednich właściwości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oczyszczanie substancji w celu nadania im odpowiednich właściwości;
Wiktionary
Rafinacja – oczyszczanie substancji (np. tłuszczów, benzyn) w celu nadania im odpowiednich właściwości, np. pozbawienia zabarwienia, poprawienia zapachu, zwiększenia trwałości. Rafinacja może odbyć się za pomocą metod fizycznych (destylacja, ekstrakcja) lub chemicznych (działanie kwasami, zasadami)
Wikipedia
IPA: ˌrafʲĩˈnat͡sʲja, AS: rafʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rafineria ż.
czas. rafinować
Wiktionary
cukier bardzo wysokiej jakości, otrzymywany w drodze oczyszczania cukru białego lub surowego; cukier rafinowany
SJP.pl
pozostałość poekstrakcyjna, produkt ekstrakcji
SJP.pl
Rafinat – jedna z faz ciekłych, którą otrzymuje się w wyniku procesu ekstrakcji typu ciecz-ciecz. Drugą fazą ciekłą jest ekstrakt.
Rafinat zawiera, w przypadku ekstrakcji idealnej, rozpuszczalnik pierwotny oraz część cieczy rozpuszczonej. W przypadku ekstrakcji rzeczywistej występuje zjawisko częściowej wzajemnej rozpuszczalności rozpuszczalników, dlatego w rafinacie występuje także część rozpuszczalnika wtórnego.
Wikipedia
przyrząd lub maszyna do rafinacji
SJP.pl
pracownik rafinerii
SJP.pl
zakład przemysłowy, w którym oczyszcza się np. cukier, spirytus, oleje roślinne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca
(1.2) posp. chemiczny zakład przemysłowy przerobu ropy naftowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ściągasz nas z roboty – w pełni bezpiecznej roboty – i sprzedajesz nam ściemę, żebyśmy zdjęli jakichś naprawdę przesadnie ubranych idiotów na targowisku, a potem wszyscy zaczynają do nas strzelać, łapią i wysyłają do jakiejś pozaświatowej rafinerii.
Wiktionary
IPA: ˌrafʲĩˈnɛrʲja, AS: rafʹĩnerʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rafinacja ż., rafinowanie n.
czas. rafinować ndk.
przym. rafineryjny
Wiktionary
przymiotnik od: rafiner
SJP.pl
przymiotnik od: rafineria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rafinerią; wytwarzany przez rafinerię
Wiktionary
rzecz. rafineria ż.
czas. rafinować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rafinować.
Wiktionary
czas. rafinować ndk.
rzecz. rafineria ż.
Wiktionary
oczyszczać metodami chemicznymi lub fizycznymi produkty, substancje ze zbędnych domieszek
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) poddawać procesowi rafinacji
Wiktionary
(1.1) […] wysokie spożycie rafinowanej, bezwartościowej żywności okazało się przyczyną różnych schorzeń związanych z niedoborami substancji odżywczych.
Wiktionary
IPA: ˌrafʲĩˈnɔvat͡ɕ, AS: rafʹĩnovać
Wiktionary
rzecz. rafinacja ż., rafineria ż., rafinada ż., rafinowanie n.
przym. rafineryjny
Wiktionary
cukier złożony z glikozy, galaktozy i fruktozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. cukier złożony, pochodzenia roślinnego, w skład którego wchodzi glukoza, fruktoza i galaktoza;
Wiktionary
Rafinoza – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodanów będący trisacharydem zbudowanym z glukozy, fruktozy i galaktozy, według nomenklatury chemicznej nazywany jest galaktozylo-(1, 6)-glukozylo-(1, 2)-fruktofuranozydem o wzorze sumarycznym C18H32O16. W postaci uwodnionej krystalizuje, tworząc igły. Rozpuszcza się w wodzie i metanolu, jest nierozpuszczalny w eterze dietylowym. Występuje w wielu roślinach np. w nasionach bawełny, a w małych ilościach w burakach cukrowych i soi.
Wikipedia
przymiotnik od: rafia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. urządzenie usuwające z masy papierniczej zanieczyszczenia; sortownik papierniczy;
2. obręcz, felga w rowerze;
3. zdrobnienie od: rafa (podwodna skała lub przesiewacz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraków. obręcz koła, felga (najczęściej w rowerze)
Wiktionary
rodzaj sieci rybackiej w kształcie walca z otworami z obu stron
SJP.pl
pasożytnicza roślina występująca w lasach tropikalnych Indii, Borneo i Sumatry; bukietnica
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych, pasożytujących na korzeniach i łodygach drzew tropikalnych; bukietnicowate
SJP.pl
o cechach raflezjowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
wytwarzający rafy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. mar. przyczyniający się do powstawania rafy koralowej
Wiktionary
(1.1) Gąbki stanowiły w przeszłości istotną grupę rafotwórczą.
Wiktionary
przesiewać lub odsiewać coś za pomocą specjalnego sita (rafy)
SJP.pl
spływanie na pontonie, tratwie, kajaku itp. górskimi rzekami, odmiana flisu
SJP.pl
Rafting – turystyczna odmiana flisu (spływu) rzecznego, do której używa się różnych rodzajów tratw, łodzi, pontonów, kajaków itp. (mogą być kulturowo charakterystyczne dla regionu). Rafting oferuje się na wodach śródlądowych o różnym stopniu trudności. Od połowy lat 80. XX wieku jako usługa turystyczna wypromowana i identyfikowana globalnie.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. technika poszerzania wyników uzyskanych z LLM o dane tradycyjnie wyszukiwane i pobierane ich z Internetu lub bazy danych;
Wiktionary
Ta strona dotyczy tańca towarzystkiego. Zobacz też: RAG.Rag – taniec towarzyski, popularny na początku XX w. Wykonywano go przy akompaniamencie Ragtime'u. Ragiem nazywa się też utwór muzyczny w rytmie tego tańca.
Wikipedia
(1.1) W niedalekiej przyszłości wszyscy będziemy mieć w zegarku osobisty LLM i działający na nim RAG.
Wiktionary
indyjski model muzyczny i tonalny, będący podstawą muzycznej improwizacji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
amerykański kot półdługowłosy
SJP.pl
Ra
Wikipedia
[czytaj: raga] styl w muzyce jamajskiej, będący połączeniem reggae, dancehallu i muzyki elektronicznej
SJP.pl
Ra
Wikipedia
[czytaj: ragamafin] styl w muzyce jamajskiej, będący połączeniem reggae, dancehallu i muzyki elektronicznej; ragga
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
krój płaszcza, sukni lub bluzki; reglan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: raglan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z rękawami wszywanymi ukośnie aż po szyję
Wiktionary
rzecz. reglan mrz.
Wiktionary
w mitologii germańskiej: koniec świata bogów, który nastąpi po ich walce z wrogimi potęgami i po którym nastąpi odrodzenie się nowego świata; ragnarök
SJP.pl
Ragnarök lub ragnarak – w mitologii nordyckiej los bogów ("Götterdämmerung"). W wyobrażeniach mitologicznych ma on być wielką walką pomiędzy bogami a olbrzymami pod wodzą Lokiego, w wyniku której świat i Asgard, siedzibę bogów, strawi ogień, wszystkie gwiazdy zgasną, a Ziemię zaleje wielkie morze. Ostatecznie z tej toni wyłoni się nowy świat i nastąpi era szczęśliwości bez przemocy i wojen. Po raz pierwszy pojawił się w poemacie "Völuspá" ("Przepowiednia wieszczki"), zredagowanym pod koniec X wieku.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ragnetą, dotyczący Ragnety (współcz. Nieman)
Wiktionary
rzecz. Ragneta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Nieman (historyczna nazwa miasta w obwodzie kaliningradzkim, obecnie egzonim wariantowy)
Wiktionary
przym. ragnecki
Wiktionary
[czytaj: raGU] potrawa z kawałków mięsa duszonego z dodatkiem jarzyn i przypraw; ragoût
SJP.pl
[czytaj: raGU] potrawa z kawałków mięsa duszonego z dodatkiem jarzyn i przypraw; ragoût
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. typ gęstej potrawy przygotowywanej z kawałków mięsa duszonych w sosie z warzywami i różnymi dodatkami;
Wiktionary
Ragoût ([], fr. "ragoût", "ragoûter" co znaczy ‚pobudzać podniebienie' lub ‚pobudzać/wzmagać apetyt') – w kuchni francuskiej rodzaj potrawy z mięsa (w tym z drobiu, dziczyzny i ryb) lub warzyw, pokrojonych na regularnej wielkości cząstki i uduszonych w wywarze rybnym, warzywnym lub mięsnym, niekiedy w zagęszczonym zasmażką sosie, zwykle przyprawionych ziołami lub korzeniami.
Wikipedia
(1.1) Bigos to najpopularniejsze polskie ragoût.
Wiktionary
[czytaj: rägtajm] rodzaj silnie zrytmizowanej muzyki i tańca popularnego na początku XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. silnie synkopowany styl w jazzie;
(1.2) muz. utwór w ragtimie (1.1)
(1.3) muz. styl fortepianowy polegający na specyficznym wygrywaniu lewą ręką na przemian w dolnym i średnim rejestrze
Wiktionary
Ragtime – forma muzyczna wywodząca się z formy tanecznej. Metrum parzyste 2/4 (z wyjątkami), tempo umiarkowane, rytm złożony i kunsztowny, silnie synkopowany (stąd nazwa pochodząca od angielskich słów "ragged time" – poszarpane metrum), z jednostajnym, zazwyczaj ósemkowym akompaniamentem w partii basowej (faktura homofoniczna).
Wikipedia
rzecz. rag
przym. ragtimowy, ragtime'owy
Wiktionary
1. miejscowość i gmina we Włoszech;
2. prowincja Włoszech;
3. dawna nazwa Dubrownika (miasta w Chorwacji); Raguza
SJP.pl
(wym., pol. uproszczona: "raguza") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Ragusa.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 68 346 osób, 154,6 os./km². W pobliżu Ragusy wydobywa się: ropę naftową, łupki bitumiczne i asfalt.
Wikipedia
dawna nazwa Dubrownika (miasta w Chorwacji); Ragusa
SJP.pl
bogato zdobiony pulpit pod księgi, zwłaszcza pod Koran; kursi
SJP.pl
1. w krajach muzułmańskich: poddany płacący najwyższą daninę, szczególnie w Turcji osmańskiej;
2. od XVII wieku: pogardliwie o chłopie mieszkającym w posiadłości tureckiej na Bałkanach, płacącym wysokie podatki i nieposiadającym żadnych praw
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rajd] dawniej: rajd
SJP.pl
RAID ( Redundant Array of Independent Disks – nadmiarowa macierz niezależnych dysków) – sposób wykorzystania w systemie komputerowym dwóch lub większej liczby dysków twardych, w którym dyski te współpracują pomiędzy sobą. Osiąga się w ten sposób szereg różnorodnych możliwości nieosiągalnych przy użyciu zarówno pojedynczego dysku, jak i kilku dysków podłączonych jako oddzielne.
Wikipedia
[czytaj: rajfajzen] bank austriackiej grupy Raiffeisen Zentralbank Österreich AG
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: raj
SJP.pl
[czytaj: rajner]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
IPA: raˈjisa, AS: rai ̯isa
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
polecać, rekomendować
SJP.pl
1. biblijne miejsce pobytu pierwszych ludzi na ziemi; eden,
2. przenośnie: miejsce piękne, wspaniałe,
3. miejsce pobytu dusz po śmierci; niebo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;
(1.2) przen. piękne miejsce, gdzie ludzie są szczęśliwi
(1.3) przen. miejsce szczególnie sprzyjające jakiemuś rodzajowi aktywności
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: raić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Adam i Ewa, pierwsi ludzie, zostali wygnani z raju.
Wiktionary
IPA: raj, AS: rai ̯
Wiktionary
rzecz. Raj m.
przym. rajski
Wiktionary
(1.1) Eden, Rajski Ogród, niebo
(1.2) arkadia, eden, eldorado, raj na ziemi, kraina szczęśliwości, ziemia obiecana, kraina mlekiem i miodem płynąca
Wiktionary
1. w krajach muzułmańskich: poddany płacący najwyższą daninę, szczególnie w Turcji osmańskiej;
2. od XVII wieku: pogardliwie o chłopie mieszkającym w posiadłości tureckiej na Bałkanach, płacącym wysokie podatki i nieposiadającym żadnych praw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. zob. płaszczka.
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. rząd
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. w imperium osmańskim ludność wysoko opodatkowana;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈraja, AS: rai ̯a
Wiktionary
(1.1) płaszczka
Wiktionary
potocznie: okulary marki Ray-Ban; Rejbany, Ray-Bany
SJP.pl
w gwarze poznańskiej: narzędzie murarskie, packa do rozcierania, wygładzania tynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bud. paca tynkarska
Wiktionary
narzędzie murarskie, packa do wygładzania tynku
SJP.pl
radny;
1. w dawnej Polsce: członek rady miejskiej;
2. żartobliwie lub podniośle: członek rady - organu władzy terenowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. wybieralny członek rady miejskiej, obowiązany dbać o ład i zarządzanie miastem
(1.2) daw. środ. wysłannik starającego się o pannę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) rzecz. rajcowanie n., rajce blp., radźca mos.
:: fż. rajczyni
(1.1) czas. rajcować ndk.
(1.1) przym. radziecki
(1.2) czas. raić ndk., naraić dk.
Wiktionary
(1.1) radny, rajczy, radca, radczy, radnik, radziciel
(1.2) swat, dziewosłąb, dziewosłęb, rajek
Wiktionary
gwarowo o rzeszy niemieckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Niemcy
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. daw. RFN
Wiktionary
(1.2) reg. śl. Ef
Wiktionary
1. rozmawiać o czymś z ożywieniem; gadać, paplać; spędzać czas na gadaninie;
2. podniecać, wywoływać zainteresowanie;
3. rajcować się - ekscytować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) posp. rozprawiać, dyskutować
(1.2) przen. robić hałas jak przy głośnej dyskusji
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) pot. wywoływać podniecenie, zainteresowanie
czasownik zwrotny niedokonany rajcować się (dk. brak)
(3.1) pot. ekscytować się
Wiktionary
(1.1) Przekupki od rana rajcują, aż tu je słychać.
(1.2) Stadko wróbli głośno rajcuje we wnętrzu korony cisu.
(2.1) Wielokrotnie przekonał się, że rajcują go te jej umizgi i nadąsania.
(2.1) Dlaczego cię to tak rajcuje?
(3.1) Rysiu rajcował się swoimi wakacyjnymi wejściami na tatrzańskie szczyty.
Wiktionary
rzecz. rajcowanie n.
Wiktionary
(2.1) podniecać
(3.1) podniecać się
Wiktionary
potocznie: ekscytujący, emocjonujący, podniecający
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Rajcza – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Rajcza.
Geograficznie położona jest w Beskidzie Żywieckim, w Małopolsce (Żywiecczyzna), w górnym biegu Soły na trasie linii kolejowej Żywiec-Zwardoń. W bezpośrednim sąsiedztwie Rajczy znajduje się Żywiecki Park Krajobrazowy. Miejscowość jest siedzibą gminy Rajcza.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Rajczy
SJP.pl
mieszkanka Rajczy
SJP.pl
przymiotnik od: Rajcza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Rajczyn (niem. "Rayschen") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
W pobliżu wsi, choć formalnie na terenie Gryżyce był przystanek kolejowy Rajczyn.
Wikipedia
radna;
1. w dawnej Polsce: członkini rady miejskiej;
2. żartobliwie lub podniośle: członkini rady - organu władzy terenowej
SJP.pl
1. wyścig sportowy, np. samochodów;
2. wyprawa turystyczna;
3. wypad wojsk w głąb terytorium wroga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. kilkuetapowy wyścig;
(1.2) turyst. kilkuetapowa, zbiorowa wyprawa turystyczna
(1.3) wojsk. wypad w głąb terenu nieprzyjaciela;
(1.4) sport. w piłce nożnej: wypad z piłką na połowę przeciwnika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bydgoszczanin słono zapłacił za rajd na rowerze po kilku głębszych.
Wiktionary
IPA: rajt, AS: rai ̯t
Wiktionary
rzecz. rajdowiec m., rajder m., rajdowanie n., rajdówka ż.
:: zdrobn. rajdzik m.
czas. rajdować ndk.
przym. rajdowy
przysł. rajdowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. brać udział w rajdzie, jeździć szybko autem;
2. środowiskowo: zakłócać spotkanie online
SJP.pl