uczestnik rajdu; rajdowiec
SJP.pl
uczestnik rajdu; rajdowicz
SJP.pl
→ rajd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany z rajdem (zawody sportowe)
(1.2) wojsk. związany z rajdem rozumianym jako wysoce manewrowe działania bojowe
Wiktionary
rzecz. rajd mrz., rajdowanie n., rajdowiec mos., rajdowość ż., rajdówka ż.
czas. rajdować ndk.
przysł. rajdowo
Wiktionary
(1.1) wyścigowy
Wiktionary
potocznie: samochód rajdowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sport. mot. samochód specjalnie przystosowany do ścigania się w rajdach
Wiktionary
(1.1) Samochód odebraliśmy dopiero przed kilkoma dniami więc nie zdążyliśmy przejechać jeszcze wielu kilometrów. Jednak pierwsze wrażenia były znakomite – to bardzo szybka rajdówka, a jednocześnie stabilna i dająca poczucie bezpieczeństwa.
Wiktionary
rzecz. rajd mrz., rajdowiec mos.
przym. rajdowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czaple pióro ozdabiające kapelusze i fryzury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czaple pióro używane jako dekoracja kapeluszy i fryzur
Wiktionary
(1.1) Marta (…) wyjęła ze złoconej torebki lusterko i grzebyk i uważnie poprawiła loczki nad czołem, wysunięte spod kapelusza, najeżonego lasem rajerów.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Rajewski ( Раевский) – wieś w Rosji, w Baszkortostanie, stolica rejonu alszejewskiego, 100 km na południowy zachód od Ufy.
Wikipedia
potocznie: markowe spodnie dżinsowe firmy Rifle
SJP.pl
człowiek czerpiący zyski z cudzego nierządu; alfons, kupler, sutener
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. stręczyciel
Wiktionary
rzecz. rajfura m./ż.
:: fż. rajfurka ż.
Wiktionary
(1.1) kupler, stręczyciel, sutener, alfons
Wiktionary
człowiek czerpiący zyski z cudzego nierządu; alfons, kupler, sutener
SJP.pl
stręczycielka, kobieta prowadząca dom publiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta prowadząca dom publiczny, bajzelmama, stręczycielka
Wiktionary
rzecz. rajfur mos.
Wiktionary
stręczycielstwo
SJP.pl
czerpać zyski z cudzego nierządu, stręczyć
SJP.pl
1. rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych; żyźnica;
2. rajgras wyniosły - gatunek trawy luźnokępowej; owsik wyniosły, rajgras francuski, żyźnica wyniosła, owies pastewny
SJP.pl
Rajgras ("Arrhenatherum" P.Beauv.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Należy do niego 7 gatunków. Zasięg obejmuje obszar śródziemnomorski, Azję południowo-zachodnią oraz Europę. W Polsce rośnie jeden gatunek – rajgras wyniosły "A. elatius".
Wikipedia
przymiotnik od: rajgras
SJP.pl
mieszkaniec Rajgrodu
SJP.pl
mieszkanka Rajgrodu
SJP.pl
przymiotnik od: Rajgród
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rajgrodem, dotyczący Rajgrodu
Wiktionary
rzecz. Rajgród mrz.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce
SJP.pl
Ra
Wikipedia
1. plenna odmiana jabłoni dająca drobne owoce, z których sporządza się głównie konfitury i ozdoby cukiernicze; rajska jabłoń;
2. regionalnie: rowek między rzędami roślin
SJP.pl
Rajka ( Ragendorf) – wieś i gmina w północno-zachodniej części Węgier, w pobliżu miasta Mosonmagyaróvár. Gmina liczy 2550 mieszkańców (styczeń 2011) i zajmuje obszar 52,63 km².
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rajkot (hindi राजकोट = "Radźkot", gudźarati: રાજકોટ) – miasto w zachodnich Indiach, w stanie Gudźarat, w środkowej części półwyspu Kathijawar. Około 1,34 mln mieszkańców.
Wikipedia
Rajkowo (do 1945 niem. "Klein Reinkendorf Gut") – osada w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, przy południowo-zachodniej granicy administracyjnej Szczecina. Znajduje się na Wzniesieniach Szczecińskich. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Rajmund – imię męskie pochodzenia germańskiego. Znaczy „ten, który jest pod osłoną losu”.
Wikipedia
(1.1) Mój szwagier Rajmund i jego żona Magda (architektka) po nieoczekiwanym spadku rozpoczęli ostatnio budowę domu.
Wiktionary
IPA: ˈrajmũnt, AS: rai ̯mũnt
Wiktionary
rzecz. Rajmundowa ż.
:: zdrobn. Rajmundek m., Mundek m.
:: fż. Rajmunda ż.
przym. Rajmundowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Rajmunda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego. Zostało ono utworzone jako żeński odpowiednik męskiego imienia Rajmund, składającego się z elementów znaczących pierwotnie „rada, zebranie” oraz „opieka, ochrona”.
Rajmunda pozostaje imieniem rzadkim. W 2001 roku nosiło je 195 Polek, przy czym od lat 70. XX wieku imię to nie było nadawane. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL odnotowano 98 kobiet o imieniu Rajmunda nadanym jako pierwsze i 55 kobiet z imieniem nadanym jako drugie.
Wikipedia
zdrobnienie od: Rajmund (imię męskie)
SJP.pl
Rajmund z małżonką; Rajmundowie
SJP.pl
Rajmund z małżonką; Rajmundostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rajmunda lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Rajmund (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rajmundy lub z nią związany
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. do środka
wykrzyknik
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. polecenie nakazujące wejście do środka (np. budynku, pomieszczenia)
przymiotnik
(3.1) gw-pl|Górny Śląsk. istny, prawdziwy
Wiktionary
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk.: Na to wszyjsko wlôz rajn do tyj kaczmy Gogolinów Jorguś taki jakisik nabańturzóny, zachmulóny i niyrôd wszyjskimu, we poklabustrowanych łachach, nó gorzij niźli jakisik szmoder i szlómpa.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Rajner – imię męskie pochodzenia germańskiego (Ragnar), znane w Polsce od średniowiecza. Istnieją liczni święci o tym imieniu.
Rajner imieniny obchodzi 14 stycznia, 11 kwietnia, 4 sierpnia, 1 listopada i 30 grudnia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
ludowy wiersz rosyjski, odznaczający się swobodą sylabiczną i akcentową
SJP.pl
Ra
Wikipedia
rząd ryb chrzęstnoszkieletowych
SJP.pl
Rajokształtne (Rajiformes) – rząd ryb z gromady ryb chrzęstnoszkieletowych (Elasmobranchii) o ciele silnie spłaszczonym grzbietobrzusznie, kształtu tarczowatego lub romboidalnego, przystosowanym do życia przy dnie. Oczy położone są po stronie grzbietowej, a otwory gębowy i skrzelowe leżą po stronie brzusznej. Ogon silnie wydłużony. Płetwy grzbietowe 0–2. Jajorodne, z jajami otoczonymi rogowymi kapsułkami z czterema długimi końcówkami.
Wikipedia
nurt w malarstwie abstrakcyjnym; łuczyzm
SJP.pl
Rajonizm, rayonizm, rayism, łuczyzm – efemeryczny kierunek awangardowy, pierwszy kierunek artystyczny o rosyjskich początkach oparty na realizacji założeń programowych. Powołany do życia około 1911 przez Michaiła Łarionowa we współpracy z jego żoną Natalią Gonczarową. Nazwa kierunku pochodzi od słowa „promień”, śledzenie odblasków i promieni świetlnych było inspiracją malarza-rajonisty.
Wikipedia
rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu rajokształtnych; płaszczkowate, płaszczki właściwe
SJP.pl
Rajowate, płaszczkowate, płaszczki właściwe (Rajidae) – rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu rajokształtnych (Rajiformes). Niektóre gatunki są poławiane w celach konsumpcyjnych.
Wikipedia
o cechach rajowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
dotyczący raju podatkowego
SJP.pl
deska z miękkiego drzewa, do której mocuje się papier rysunkowy; rysownica, rajzbret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pinezka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk cwek
Wiktionary
1. odnoszący się do raju biblijnego lub pochodzący z raju;
2. niezwykły, nieziemski, niebiański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do raju
(1.2) przen. taki, który zachwyca; stanowiący lub przedstawiający sobą coś niezwykłego
Wiktionary
rzecz. raj mrz.
Wiktionary
(1.1) niebieski
(1.2) bajeczny, błogi, cudowny, piękny, rozkoszny, sielankowy, wspaniały, zachwycający, zaczarowany
Wiktionary
rzadko: pończocha stanowiąca całość z majtkami
SJP.pl
1. element garderoby będący połączeniem pończoch z majtkami;
2. rajstopy w sprayu - kosmetyk do rozsmarowywania na nogach, imitujący rajstopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Przebierając w rajstopach, pończochach i leginsach, nie czułam upływu czasu.
Wiktionary
IPA: rajˈstɔpɨ, AS: rai ̯stopy
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. rajstopki nmos.
Wiktionary
(1.1) rajtuzy
Wiktionary
drewniany przyrząd kreślarski przykładany przy rysowaniu do krawędzi rysownicy; przykładnica
SJP.pl
żołnierz rajtarii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
lekka jazda cudzoziemskiego autoramentu w Polsce w XVI-XVII wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) typ kawalerii używającej broni bialej i palnej
Wiktionary
dotyczący rajtara, rajtarii
SJP.pl
dawniej: frak do konnej jazdy
SJP.pl
potocznie: rajtuzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. rajtuzy
(1.2) hist. męskie rajtuzy
Wiktionary
(1.1) Pułkownik woził żonom moskiewskich kacyków polskie rajtki.
Wiktionary
rzecz. rajtuzki lm nm., rajtuzy lm nm.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Ostródzkie, Warmia, Mazury, Śląsk. jechać konno, galopować
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. jeździć
Wiktionary
(1.1) (…) zaś kupa jeźdźców rajtowało aż do Grudku, a najbardziéj mi się to podobało, że jeden z nich miáł fanę z polskim orłem.
(1.1) Koń ostał stać, a ona siadła na konia, rajtowała nazad ku swojemu domu.
Wiktionary
rzecz. rajt mrz., rajtar mos., rajter mos., rajtowanie n.
czas. zrajtować dk.
przysł. rajtem
Wiktionary
(1.1) war. gw. Ostródzkie, Warmia, Mazury, Śląsk rejtować
Wiktionary
surdut z rozciętymi połami, używany dawniej do jazdy konnej
SJP.pl
przestarzale: szkoła jazdy konnej
SJP.pl
zdrobnienie od: rajtuzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: rajtuzy
Wiktionary
(1.1) W przedszkolu nosił chłopięce rajtuzki.
Wiktionary
rzecz. rajtki lm nm., rajtuzy lm nm.
Wiktionary
1. element garderoby będący połączeniem pończoch z majtkami;
2. wełniane lub bawełniane rajstopy dziecięce;
3. dawniej: długie, wąskie spodnie do konnej jazdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rajstopy
(1.2) daw. spodnie do konnej jazdy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stała na progu w czarnej peruce, bordowej sukience z cekinami, w rajtuzach i szpilkach.
(1.2) Bo gdy sypną się guzy, to pogubisz rajtuzy zmykając!
Wiktionary
IPA: rajˈtuzɨ, AS: rai ̯tuzy
Wiktionary
rzecz. rajtki lm nm.
:: zdrobn. rajtuzki lm nm.
Wiktionary
(1.1) rajstopy
Wiktionary
potocznie: rajtuzy; rajtki
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) Ms., W. lp. od: raj
Wiktionary
IPA: ˈraju, AS: rai ̯u
Wiktionary
potocznie: włóczenie się, częsta zmiana miejsca pobytu; rajzerka, włóczęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. podróż, wycieczka
Wiktionary
czas. rajzować
rzecz. rajzer mos.
Wiktionary
deska z miękkiego drzewa, do której mocuje się papier rysunkowy; rysownica, rajsbret
SJP.pl
zdenerwowanie przed podróżą; reisefieber
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) pot. niepokój ducha, gorączka przed podróżą
Wiktionary
(1.1) Nie mów, że masz rajzefiber, przecież leciałaś już samolotem.
Wiktionary
IPA: ˌrajzɛˈfʲibɛr, AS: rai ̯zefʹiber
Wiktionary
rzecz. reisefieber mrz., rajzyfiber mrz.
Wiktionary
potocznie: osoba często zmieniająca miejsce pobytu, włócząca się; włóczęga, łazęga, włóczykij
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś, kto często zmienia miejsce pobytu
(1.2) daw. wędrowny piekarz
Wiktionary
IPA: ˈrajzɛr, AS: rai ̯zer
Wiktionary
rzecz. rajza ż., rajzowanie n.
:: fż. rajzerka ż.
czas. rajzować ndk.
Wiktionary
(1.1) włóczęga, łazik, łazęga, włóczykij, powsinoga, kresy|badzinia., kresy|bradziaga.
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta albo dziewczyna, która ciągle zmienia miejsce pobytu, włóczy się; łazęga;
2. włóczenie się, częsta zmiana miejsca pobytu; rajza, włóczęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rajzować.
Wiktionary
czas. rajzować ndk.
rzecz. rajzer mos.
Wiktionary
potocznie: wędrować z miejsca na miejsce; włóczyć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. dużo podróżować, wędrować, włóczyć się
Wiktionary
rzecz. rajzowanie n., rajza ż., rajzer m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. rajzefiber.
Wiktionary
rzecz. rajzefiber mrz., reisefieber n./mrz.
Wiktionary
1. przedstawiciel skorupiaków;
2. choroba nowotworowa;
3. przenośnie: negatywne zjawisko lub niszczący proces;
4. element stroju bramkarskiego w hokeju na lodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;
(1.2) med. nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
(1.3) leśn. bot. przerost, patologiczne zgrubienie tkanki drewna;
(1.4) książk. przen. o negatywnym zjawisku lub procesie, czymś niszczącym
(1.5) sport. każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciało raka jest pokryte twardym pancerzem.
(1.2) Słyszałam, że jej dziadek zachorował na raka.
Wiktionary
IPA: rak, AS: rak
Wiktionary
rzecz. Rak mos./mzw.
:: zdrobn. raczek mzw.
:: zgrub. raczysko mzw.
przym. rakowy
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. rek
(1.2) nowotwór
(1.3) zrakowacenie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: rak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈraka, AS: raka
Wiktionary
gatunek padlinożernego ptaka z rodziny jastrzębiowatych; palmojad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakład, gdzie rakarz przechowuje lub zabija złapane psy
Wiktionary
Rakarnia (548 m n.p.m.) – szczyt w środkowej części Grzbietu Wschodniego Gór Kaczawskich. U jego południowo-wschodnich podnóży leżą Nowe Rochowice.
Zbudowana jest ze staropaleozoicznych skał metamorficznych pochodzenia wulkanicznego – zieleńców i łupków zieleńcowych, oraz pochodzenia osadowego – fyllitów i łupków serycytowych.
Wikipedia
rzecz. rakarz mos.
Wiktionary
hycel;
1. osoba zawodowo łapiąca bezpańskie psy;
2. dawniej: hultaj, łobuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która łapie bezpańskie psy;
Wiktionary
Rakarz (potocznie hycel) – osoba zawodowo zajmująca się wyłapywaniem, dawniej też zabijaniem, bezpańskich psów.
W Polsce zawód rakarza przez pewien czas nie istniał. W 1997 obowiązkiem gminy stało się wyłapywanie bezdomnych zwierząt (i opieka nad nimi).
Wikipedia
IPA: ˈrakaʃ, AS: rakaš
Wiktionary
rzecz. rakarnia ż.
Wiktionary
(1.1) hycel
Wiktionary
1. wierszowany utwór możliwy do odczytania wspak;
2. metalowe ramki z kolcami przymocowywane do butów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
konstruowanie rakiet
SJP.pl
rakla;
1. stalowa listwa z ostrym brzegiem do zgarniania farby w procesie drukowania; przecierak, ścierak;
2. narzędzie do dociskania naklejanej na coś folii lub innego podobnego materiału
SJP.pl
Rakiel, rakla (z niem. "rakel", przecierak) – narzędzie do zgarniania farby z elementów niedrukujących w rotograwiurze i wałka rastrowego we fleksografii, usuwania nadmiaru farby z płyty wzorcowej w tampondruku oraz do przeciskania farby przez oczka formy drukowej w sitodruku.
Wikipedia
1. przedstawiciel skorupiaków;
2. choroba nowotworowa;
3. przenośnie: negatywne zjawisko lub niszczący proces;
4. element stroju bramkarskiego w hokeju na lodzie
SJP.pl
1. obiekt latający silnikiem odrzutowym ;
2. przedmiot służący do odbijania piłki, np. w tenisie lub badmintonie; paletka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
(1.2) wojsk. pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym
(1.3) pocisk świetlny służący do sygnalizacji lub oświetlenia
(1.4) sport. narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
(1.5) zob. rakieta śnieżna.
Wiktionary
Rakieta (od rocchetto) – obiekt latający, wykorzystujący napęd rakietowy i służący do przenoszenia ładunku użytecznego.
Silnik rakietowy wytwarza ciąg wskutek reakcji na strumień spalin wyrzucanych z dużą prędkością. Silniki rakietowe działają wyłącznie dzięki materiałowi pędnemu przenoszonym na pokładzie, dzięki czemu rakieta może operować w przestrzeni kosmicznej. Rakiety pracują wydajniej w próżni, ponieważ w atmosferze odczuwają spadek ciągu spowodowany przeciwnym ciśnieniem atmosferycznym.
Wikipedia
(1.2) Pierwsza islandzka rakieta została wystrzelona w powietrze.
(1.4) Po nieudanym zagraniu uderzył rakietą o ziemię.
Wiktionary
IPA: raˈcɛta, AS: raḱeta
Wiktionary
rzecz. rakietnica ż., rakietówka ż.
:: zdrobn. rakietka ż.
przym. rakietowy
przysł. rakietowo
Wiktionary
(1.3) raca, flara
(1.5) rakieta śnieżna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. specjalny pistolet strzelający racami lub flarami, który służy do przekazywania sygnałów świetlnych na stosunkowo duże odległości;
Wiktionary
(1.1) Krzyczeliśmy, strzelaliśmy z rakietnicy - odpowiadał nam tylko jeden głos i tylko jedna postać dawała znaki ręką.
Wiktionary
rzecz. rakieta ż., rakietka ż., rakietówka ż.
przym. rakietowy
przysł. rakietowo
Wiktionary
(1.1) pistolet sygnałowy
Wiktionary
dział modelarstwa zajmujący się modelami rakiet
SJP.pl
żołnierz obsługujący działo do wystrzeliwania rakiet
SJP.pl
potocznie: samolot z silnikiem rakietowym
SJP.pl
Ra
Wikipedia
poruszać się po śniegu w rakietach śnieżnych
SJP.pl
potocznie: specjalista w zakresie techniki rakietowej
SJP.pl
przymiotnik od: rakieta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rakietą (pociskiem lub pojazdem)
Wiktionary
(1.1) A trzeba przyznać, że pocisków rakietowych do naprowadzania jest dużo.
Wiktionary
IPA: ˌracɛˈtɔvɨ, AS: raḱetovy
Wiktionary
rzecz. rakieta ż., rakietka ż., rakietnica ż.
Wiktionary
wódka podobna do brandy, wytwarzana ze sfermentowanych owoców, najczęściej ze śliwek, popularna na Bałkanach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. ciężki napój alkoholowy otrzymywany przez destylację przefermentowanych owoców;
Wiktionary
Rakija (bułg. "ракия", bośn. "rakija", chorw. "rakija", gr. "ρακί", maced. "ракија", serb. "pакија", węg. "pálinka", alb. "raki", rum. "rachiu" (pot. "răchie"), słoweń. "žganje", słow. "pálenka", tur. "rakı") – mocny napój alkoholowy zbliżony do brandy lub bimbru, otrzymywany poprzez destylację przefermentowanych owoców.
Wikipedia
(1.1) Jest wiele rodzajów rakii, w zależności od owoców z jakich została wytworzona.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.
Wiktionary
Rakiszki ("lit. Rokiškis") – miasto na północy Litwy, w Auksztocie, położone w okręgu poniewieskim, 60 km na północ od Uciany, z populacją 17 tys. mieszkańców (2002).
Wikipedia
przym. rakiszecki
Wiktionary
rakla;
1. stalowa listwa z ostrym brzegiem do zgarniania farby w procesie drukowania; przecierak, ścierak;
2. narzędzie do dociskania naklejanej na coś folii lub innego podobnego materiału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. bud. narzędzie w formie elastycznej płytki do kładzenia tapet, przylepiania folii – wygładzania, rozprowadzania kleju i usuwania bąbli powietrza
(1.2) techn. poligr. narzędzie w formie elastycznej płytki do rozprowadzania i usuwania nadmiaru farby drukarskiej, szczególnie w technice sitodruku
Wiktionary
raclette;
1. gatunek szwajcarskiego twardego sera;
2. potrawa w postaci plastra stopionego sera jadanego z marynatami i pieczonymi lub gotowanymi ziemniakami
SJP.pl
nazwisko, np. Franciszek II Rakoczy, węgierski bohater narodowy
SJP.pl
chorobliwy lęk przed zachorowaniem na raka (nowotwór); karcinofobia, karcynofobia, kancerofobia
SJP.pl
powodujący chorobę nowotworową; rakotwórczy, kancerogenny
SJP.pl
gatunek dużego ptaka z rodziny czaplowatych
SJP.pl
Rakojad ("Cochlearius cochlearius") – gatunek dużego ptaka brodzącego z podrodziny rakojadów (Cochleariinae) w obrębie rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący Meksyk, Amerykę Środkową i Południową po Boliwię, Paragwaj i skrajnie północno-wschodnią Argentynę.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. osada leśna w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
(1.2) geogr. adm. gmina w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Rakoniewice (ujednoznacznienie).
Rakoniewice (niem. "Rakwitz") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie grodziskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rakoniewice.
Według danych GUS z 30 czerwca 2021 miasto liczyło 3,613 mieszkańców.
Wikipedia
przym. rakoniewicki
Wiktionary
przymiotnik od: Rakoniewice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rakoniewicami, dotyczący Rakoniewic
Wiktionary
rzecz. Rakoniewice nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Rakoniewic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Rakoniewic (miasta w Polsce)
SJP.pl
odporny na zachorowanie na raka
SJP.pl
Rakoszyn – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Nagłowice. Ma status sołectwa. Leży na północ od Wzgórza Świętego Floriana.
W latach 1954-1959 wieś była siedzibą gromady Rakoszyn, po jej zniesieniu w gromadzie Nagłowice W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób rakotwórczy
Wiktionary
rzecz. rakotwórczość ż.
przym. rakotwórczy
Wiktionary
zdolność do wywoływania nowotworów; kancerogenność, karcinogenność, karcynogenność, onkogenność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przyczynianie się do zachorowania na raka
Wiktionary
przym. rakotwórczy
przysł. rakotwórczo
Wiktionary
(1.1) kancerogenność, karcynogenność
Wiktionary
powodujący powstawanie nowotworów; kancerogenny, karcinogenny, karcynogenny, onkogenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. przyczyniający się do powstawania raka
Wiktionary
(1.1) (…) wdychany przez użytkowników e-papierosów aerozol nie jest, jak się powszechnie uważa, całkowicie neutralny dla zdrowia – może zawierać szkodliwe, rakotwórcze związki.
Wiktionary
rzecz. rakotwórczość ż.
przysł. rakotwórczo
Wiktionary
(1.1) kancerogenny
Wiktionary
o tkankach: być zaatakowanym przez nowotwór
SJP.pl
nowotworowy;
1. wywołany przez raka (chorobę);
2. zmieniony pod wpływem raka (choroby)
SJP.pl
Ra
Wikipedia
nowotworowy;
1. wywołany przez raka (chorobę);
2. zmieniony pod wpływem raka (choroby)
SJP.pl
infrarząd skorupiaków z rzędu dziesięcionogów
SJP.pl
Rakowce, długoodwłokowce (Astacidea) – infrarząd skorupiaków z gromady pancerzowców i rzędu dziesięcionogów.
Duże skorupiaki o wydłużonym, grzbietobrzusznie spłaszczonym ciele, pokrytym silnie zesklerotyzowanym pancerzem. Mają szczypce na trzech pierwszych parach pereiopodiów, przy czym pierwsza ich para jest wyraźnie większa niż pozostałe. Skrzela są nitkowate. Odwłok z pleopodiami i płetwą ogonową, zbudowaną z telsonu i pary uropodiów.
Wikipedia
rodzaj nowotworu wywodzącego się z komórek wewnątrzwydzielniczych
SJP.pl
Ra
Wikipedia
mieszkaniec Rakowa
SJP.pl
mieszkanka Rakowa
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Krakowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Rakowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rakowicami, dotyczący Rakowic
Wiktionary
rzecz. Rakowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel infrarzędu skorupiaków z rzędu dziesięcionogów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Mieczysław Rakowski (1926-2008), polski polityk i działacz komunistyczny, w latach 1989-1990 I sekretarz KC PZPR
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ rak; raczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rakami, dotyczący raków; przyrządzony z raka
(1.2) med. związany z rakiem
Wiktionary
rzecz. rak m., raczek m., Rak m., raczysko n.
Wiktionary
(1.2) nowotworowy
Wiktionary
metalowy pierścień służący do umocowywania trójkątnych żagli do sztagów; raksa
SJP.pl
metalowy pierścień służący do umocowywania trójkątnych żagli do sztagów; raks
SJP.pl
drewniana kulka z otworami nanizana na drucik albo nitkę, zamykająca szponę gafla wokół masztu statku i ułatwiająca przesuwanie się gafla wzdłuż masztu; koralik
SJP.pl
w mitologii indyjskiej: demon będący przeciwnikiem świata bogów; rakszasa
SJP.pl
Ra
Wikipedia
w mitologii indyjskiej: demon będący przeciwnikiem świata bogów; rakszas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitind. złośliwy, zły demon w kulturze hinduskiej;
Wiktionary
IPA: raˈkʃasa, AS: rakšasa
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Rakszawa – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, siedziba gminy Rakszawa. Rakszawa leży w dolinie potoku Młynówka dopływu Wisłoka, przy drodze wojewódzkiej 877 Łańcut – Leżajsk w okolicy sporych wzniesień i wałów morenowych Płaskowyżu Kolbuszowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Rakuzy (dawna nazwa Austrii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. austriacki
Wiktionary
IPA: raˈkusʲci, AS: rakusʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rakusy nmos., Rakuszanin mos., Rakuszanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. wieś i gmina w powiecie Kežmarok w kraju preszowskim, we wschodniej Słowacji
(1.2) daw. Austria
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Rakusy leżą na Spiszu, niedaleko Tatr.
Wiktionary
rzecz. Rakuszanin mos., Rakuszanka ż.
przym. rakuski
Wiktionary
(1.2) Austria, war. Rakuzy
Wiktionary
średniowieczne określenie Austriaka
SJP.pl
średniowieczne określenie Austriaczki
SJP.pl
Rakuszanka – po staropolsku "Austriaczka" (jak podaje Zygmunt Gloger w "Encyklopedii staropolskiej", nazwą "Rakusy" określano w dawnej Polsce Austrię. Porównaj czeskie: "Horní Rakousy" – Górna Austria, "Dolní Rakousy" – Dolna Austria, czy współczesną nazwę państwa "Rakousko" – Austria).
Wikipedia
Rakutowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Kowal.
Wieś królewska, położona w II połowie XVI wieku w powiecie kowalskim województwa brzeskokujawskiego, należała do starostwa kowalskiego W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 494 mieszkańców. Jest największą miejscowością gminy Kowal.
Wikipedia
dawna nazwa Austrii
SJP.pl
dawna nazwa Austrii
SJP.pl
1. wierszowany utwór możliwy do odczytania wspak;
2. metalowe ramki z kolcami przymocowywane do butów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rakłowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Cieszków.
Wikipedia
[czytaj: roli] stolica stanu Karolina Północna w USA
SJP.pl
Raleigh – miasto we wschodniej części USA, stolica stanu Karolina Północna. Jest częścią obszaru metropolitalnego Raleigh–Cary liczącego 1,5 mln mieszkańców (2022). Aglomeracja jest jedną z najszybciej rozwijających się w USA. Raleigh jest znane jako „Miasto Dębów” ze względu na liczne dęby, które rosną wzdłuż ulic w samym sercu miasta.
Wikipedia
Ralewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Zadzim.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ralewice, po jej zniesieniu w gromadzie Zadzim, zmieniając też powiat z sieradzkiego na poddębicki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
określenie wykonawcze: stopniowo zwalniając tempo; rilasciando
SJP.pl
[czytaj: reli] długodystansowe wyścigi samochodowe; rallye
SJP.pl
[czytaj: reli] długodystansowe wyścigi samochodowe; rally
SJP.pl
[czytaj: ralf] obce imię męskie
SJP.pl
1. obramowanie o kształcie np. prostokąta, służące jako oprawa czegoś, np. zdjęcia;
2. przyrząd do napinania, mocowania czegoś; element jakiegoś urządzenia o takim zastosowaniu;
3. część podwozia pojazdu, na której opierają się inne części
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: rama
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca rytmiczne i głośne dźwięki muzyki
Wiktionary
(1.1) ram-tam-tam
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca rytmiczne i głośne dźwięki muzyki
Wiktionary
(1.1) ram-pam-pam
Wiktionary
1. obramowanie o kształcie np. prostokąta, służące jako oprawa czegoś, np. zdjęcia;
2. przyrząd do napinania, mocowania czegoś; element jakiegoś urządzenia o takim zastosowaniu;
3. część podwozia pojazdu, na której opierają się inne części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oprawa obrazu, lustra lub szyby
(1.2) techn. stelaż do którego dopięte są części urządzenia
(1.3) zwykle prostokątne umocowanie do rozpięcia lub podwieszenia czegoś
(1.4) określona umowna granica czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Oryginalne dębowe ramy obrazu wykonano w Antwerpii.
(1.2) Rower ten ma stalową ramę, którą można złożyć na pół, na czas transportu.
(1.3) Zasiedla nie tylko więźbę dachową, czy typowe ściany z drewna iglastego, ale nawet stare drewniane ramy okienne czy drewnianą boazerię i podłogi.
(1.4) Drużyny rozegrają ze sobą po jednym spotkaniu w ramach 20 turniejów grupowych organizowanych przez poszczególnych uczestników.
(1.4) W historiografii wiele różnych wydarzeń i dat podaje się jako ramy czasowe średniowiecza.
Wiktionary
IPA: ˈrãma, AS: rãma
Wiktionary
rzecz. ramowość ż., ramówka ż.
:: zdrobn. ramka ż., rameczka ż.
przym. ramowy
przysł. ramowo
Wiktionary
ramazan;
1. dziewiąty miesiąc w kalendarzu muzułmańskim, w którym wiernych obowiązuje ścisły post;
2. post obowiązujący muzułmanów przez cały ten miesiąc, zakończony bajramem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego;
(1.2) rel. w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
Wiktionary
Ramadan ( رمضان, "ramaḍān"; per., paszto, czecz. "ramzan"; tur. "ramazan"; রমজান, ramajāna) – dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego. Dla muzułmanów jest święty, gdyż w tym miesiącu rozpoczęło się objawianie Koranu – archanioł Gabriel (arab. "Dżibril") ukazał się Mahometowi, przekazując kilka wersów przyszłej świętej księgi islamu.
Wikipedia
IPA: rãˈmadãn, AS: rãmadãn
Wiktionary
rzecz. ramazan m.
przym. ramadanowy, ramazanowy
Wiktionary
(1.1) ramazan
Wiktionary
przymiotnik od: ramadan
SJP.pl
indyjski poemat epicki w sanskrycie
SJP.pl
Ramajana (sanskryt: रामायण, trl. rāmāyana, "Dzieje Ramy") – epos sanskrycki, który kształtował się na przestrzeni II wiek p.n.e. – II wiek n.e. Składa się z ok. 24 tysięcy strof (dwuwierszy), pogrupowanych w 7 ksiąg ("kanda"). Autorstwo Ramajany przypisuje się legendarnemu wieszczowi, Walmikiemu (lecz "Ramajana" powstała dzięki wysiłkowi wielu kompilatorów). Większość strof napisano w metrum "anusztubh" (tzw. śloka).
Wikipedia
Ramallah ( رام الله, "Rām Allah") – miasto w środkowej Palestynie, ok. 15 km na północ od Jerozolimy. Jedno z największych miast na Zachodnim Brzegu Jordanu i de facto stolica Palestyny – siedziba władz Autonomii Palestyńskiej. Według danych szacunkowych Palestyńskiego Centralnego Biura Statystycznego w 2016 roku miejscowość liczyła 35 140 mieszkańców.
Wikipedia
spektroskopia ramanowska - technika polegająca na pomiarze promieniowania rozproszenia Ramana; spektroskopia Ramana
SJP.pl
kopalna małpa człekokształtna
SJP.pl
ramadan;
1. dziewiąty miesiąc w kalendarzu muzułmańskim, w którym wiernych obowiązuje ścisły post;
2. post obowiązujący muzułmanów przez cały ten miesiąc, zakończony bajramem
SJP.pl
przymiotnik od: ramazan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
we włoskich miastach: piękna, szeroka aleja wysadzana drzewami, będąca miejscem spacerów i przejażdżek
SJP.pl
potocznie, ironicznie o nieustraszonym wojowniku, dokonującym nadludzkich czynów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rambuJE] francuska rasa owiec; rambujet
SJP.pl
Rambouillet – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Yvelines.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 24 343 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 692 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Rambouillet plasuje się na 114. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 11.).
Wikipedia
niewielka owca o gęstej wełnie; rambouillet
SJP.pl
niewielka owca o gęstej wełnie; rambouillet
SJP.pl
drzewo owocowe z rodziny mydleńcowatych, uprawiane w Indonezji i Ameryce Środkowej; jagodzian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Nephelium lappaceum|ref=tak., drzewo owocowe o owłosionych owocach;
(1.2) owoc rambutanu (1.1)
Wiktionary
IPA: rãmˈbutãn, AS: rãmbutãn
Wiktionary
(1.1-2) jagodzian
Wiktionary
RAMDAC (ang. "Random Access Memory Digital to Analog Converter") – jednoukładowa struktura układu scalonego na karcie graficznej, przeznaczona do przetwarzania obrazu zakodowanego cyfrowo, przechowywanego w pamięci bufora ramki, na sygnał analogowy wyświetlany na ekranie monitora. W latach 80. i 90. był powszechnie stosowany w kartach graficznych, dla których wyjściem były monitory analogowe (np. w standardzie VGA lub SVGA).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: ramka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: ramka
Wiktionary
IPA: rãˈmɛt͡ʃka, AS: rãmečka
Wiktionary
rzecz. rama, ramka
Wiktionary
niewielkie naczynie do zapiekania i podawania przystawek; kokilka, kokila
SJP.pl
japoński rosół na bazie wieprzowiny, z makaronem i różnymi składnikami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;
Wiktionary
rzecz. ramenownia ż.
Wiktionary
punkt gastronomiczny, w którym serwuje się głównie ramen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. pot. lokal gastronomiczny, w którym serwuje się ramen
Wiktionary
rzecz. ramen n.
Wiktionary
rodzaj gada naczelnego z podgromady diapsydów
SJP.pl
Ramfocefal ("Rhamphocephalus") – archozaur żyjący w środkowej jurze (baton); jego szczątki znaleziono w Anglii w osadach formacji Taynton Limestone i Chipping Norton. Początkowo klasyfikowany jako pterozaur; z późniejszych badań wynika jednak jego przynależność do krokodylomorfów.
Wikipedia
przedstawiciel podrzędu latających gadów z rzędu pterozaurów; ramforynchus
SJP.pl
Ramforynch ("Rhamphorhynchus") – rodzaj niewielkiego pterozaura z rodziny Rhamphorhynchidae.
Wikipedia
przedstawiciel podrzędu latających gadów z rzędu pterozaurów; ramforynch
SJP.pl
przedstawiciel podrzędu latających gadów z rzędu pterozaurów; ramforynch
SJP.pl
bylina podzwrotnikowa uprawiana ze względu na łodygi dostarczające włókna; szczmiel biały, ramia
SJP.pl
1. podzwrotnikowa bylina z rodziny pokrzywowatych; rami, szczmiel biały;
2. włókno z łodyg rami; tkanina z tego włókna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Boehmeria|Jacq.|ref=tak., szczmiel, rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych
(1.2) bot. roślina z rodzaju (1.1)
(1.3) włók. włókno z rośliny (1.2)
(1.4) włók. tkanina z włókien (1.3)
Wiktionary
(1.1-2) szczmiel, pokrzywa chińska
Wiktionary
w stolarstwie: płaszczyzna otoczona wypukłą listwą; filung; płycina
SJP.pl
Ramiak – element konstrukcyjny skrzydła okiennego lub drzwiowego.
Skrzydło składa się z dwóch ramiaków poziomych i dwóch ramiaków pionowych. Obok ramiaków skrajnych zastosowane mogą być także ramiaki środkowe.
Wikipedia
→ ramiarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ramami i obramowaniem
Wiktionary
wykonywanie ram i opraw obrazów, luster itp.; rzemiosło ramiarza
SJP.pl
osoba oprawiająca obrazy lub lustra w ramy, również odnawiająca ramy
SJP.pl
Ramiarz – osoba, która zajmuje się oprawą obrazów, plakatów, przedmiotów oraz luster. Zlecenia wykonuje na zamówienie osób prywatnych, instytucji oraz firm.
Wikipedia
glon słodkowodny z rzędu ramienic; chara
SJP.pl
Na
Wikipedia
rząd glonów występujących najczęściej w wodach słodkich
SJP.pl
rząd glonów z gromady ramienic
SJP.pl
rząd glonów z gromady ramienic
SJP.pl
Ramienicowce, ramienice właściwe ("Charales") – rząd glonów należący do gromady ramienic ("Charophyta"). Współcześnie jest to takson monotypowy zawierający jedną rodzinę ramienicowatych ("Characeae"), jednak zaliczana jest do niego również wymarła rodzina "Aclistocharaceae", a wyróżniano również inne wymarłe rodziny "Palaeocharaceae" i "Clavatoraceae". Kosmopolityczny, liczy ok. 400 gatunków. W Polsce stwierdzono 34 gatunki, z czego dwa obecnie uważane są za wymarłe.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu glonów z gromady ramienic
SJP.pl
typ drobnych morskich bezkręgowców; ramieniopławy, brachiopody
SJP.pl
Ramienionogi (Brachiopoda) – typ drobnych morskich bezkręgowców, których ciało okryte jest muszlą, złożoną z dwóch skorupek, co z pozoru upodabnia je do małży. W dzisiejszej faunie jest to grupa reliktowa z około 100 rodzajami i 400 gatunkami. W dawnych epokach geologicznych były znacznie powszechniejsze: ramienionogów kopalnych opisano ponad 4200 rodzajów. W zapisie kopalnym znane są od wczesnego kambru.
Wikipedia
drobny morski bezkręgowiec; ramieniopław, brachiopod
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Brachiopoda|Duméril|ref=tak., żyjący na dnie morza bezkręgowiec o muszli złożonej z dwóch skorupek, grzbietowej i brzusznej;
Wiktionary
(1.1) Spadek znaczenia ramienionogów w końcu paleozoiku był zapewne spowodowany konkurencją ze strony również filtrujących wodę osiadłych małżów.
Wiktionary
(1.1) brachiopod
Wiktionary
drobny morski bezkręgowiec; ramienionóg, brachiopod
SJP.pl
drobny morski bezkręgowiec; ramienionóg, brachiopod
SJP.pl
podgromada ryb kostnych obejmująca około 10 gatunków występujących współcześnie wyłącznie w wodach słodkich tropikalnej części Afryki; wielopłetwe
SJP.pl
Ra
Wikipedia
o cechach ramieniopłetwych (podgromada ryb)
SJP.pl
przymiotnik od: ramię
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ramieniem, dotyczący ramienia
Wiktionary
rzecz. ramię n., przedramię n.
przym. ramienny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ramieniem, dotyczący ramienia
Wiktionary
(1.1) Za odpływ krwi żylnej odpowiadają żyły ramienne.
Wiktionary
rzecz. ramiączko n., ramię n., ramionko n.
przym. ramieniowy
Wiktionary
(1.1) ramieniowy
Wiktionary
przestarzale: rozdzielenie głównej linii na wiele pomniejszych; rozgałęzienie
SJP.pl
rozwój kwiatów z pąków śpiących, występujących na zdrewniałych pędach
SJP.pl
zdrobnienie od: ramię
SJP.pl
Ramiszów (nazwa oboczna: Ramieszów, niem. "Ramischau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Długołęka.
We wsi jest przystanek kolejowy Ramiszów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kraw. pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;
(1.2) wieszak do ubrań w formie trójkątnej ramki z haczykiem
Wiktionary
Ramiączko – element górnej części niektórych rodzajów odzieży, pasek służący podtrzymaniu ubioru na ramionach.
Stosowane w damskiej bieliźnie, jak biustonosze, koszule, dawniej także w niektórych typach gorsetów, np. używanych w latach 80. i 90. XVII wieku w sukniach warstw wyższych Europy Zachodniej.
Wikipedia
IPA: rãˈmʲjɔ̃n͇t͡ʃkɔ, AS: rãmʹi ̯õṇčko
Wiktionary
rzecz. ramię n.
przym. ramienny
Wiktionary
1. pierwsza część ręki, od łopatki do łokcia, składająca się z kości ramiennej, mięśnia dwu- i trójgłowego ramienia;
2. staw łączący łopatkę z barkiem;
3. cała ręka;
4. odnoga, rozgałęzienie czegoś;
5. element przedmiotu lub urządzenia, wysięgnik;
6. ramię kamerowe: kamera umieszczona na wysięgniku z zestawem przeciwwag po drugiej stronie; kran kamerowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
(1.2) anat. część ciała od szyi do stawu barkowego
(1.3) kraw. część ubrania od szyi do stawu barkowego
(1.4) w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę
(1.5) pot. cała kończyna górna
(1.6) geom. bok trójkąta lub trapezu inny niż podstawa
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Było bardzo przyjemnie tak iść i czuć się małą, bezbronną, poetyczną istotą, która wymaga opieki i tkliwości i która nie potrafi przejść pięciu metrów trotuaru nie podtrzymywana przez silne męskie ramię.
(1.1) Twoje prawe ramię jest bardziej opalone od lewego.
(1.2) Vimes, stworzony przez naturę jako jeden z tych mężczyzn, którzy nie są zdolni do pocałowania publicznie własnej żony, poklepał ją bezradnie po ramieniu.
(1.3) Musimy zwęzić twoją marynarkę w ramionach.
(1.4) Prawe ramię tego drogowskazu wskazuje nam drogę do domu.
(1.5) Niech cię wezmę w ramiona.
Wiktionary
IPA: ˈrãmʲjɛ, AS: rãmʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. naramiennik m., ramiączko n.
:: zdrobn. ramionko n.
przym. ramieniowy, ramienny, naramienny, podramienny, równoramienny
Wiktionary
(1.2) bark
Wiktionary
1. przedmiot, w którym umieszczana jest fotografia lub obrazek, posiada element służący do postawienia lub zawieszenia jej
2. element kodu html używany przy tworzeniu stron www
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała rama, obramowanie np. z listewek
(1.2) obramowanie w tekście
(1.3) pot. środ. paczka papierosów
(1.4) telekom. jednostka informacji transmitowanej przez sieć telekomunikacyjną;
(1.5) telew. pojedynczy obraz wyświetlany na ekranie;
(1.6) pszcz. drewniana konstrukcja zawieszana w ulu, wewnątrz której pszczoły tworzą plaster z wosku
(1.7) zob. ramka stosu.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na biurku stała ramka ze zdjęciem.
(1.2) Ciekawe jest to ogłoszenie w czerwonej ramce.
Wiktionary
IPA: ˈrãmka, AS: rãmka
Wiktionary
rzecz. rama, rameczka
przysł. ramowo
przym. ramowy
Wiktionary
(1.4) datagram, pakiet
Wiktionary
1. → ramka;
2. celownik ramkowy - najprostszy rodzaj celownika, składający się z niewielkiego otworka (okularu) umieszczonego blisko oka obserwatora oraz z ramki ograniczającej pole widzenia
SJP.pl
wieś w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
Ramlewo – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Gościno.
Według danych z 30.06.2014 wieś miała 258 mieszkańców.
W skład Sołectwa Ramlewo wchodzą 2 miejscowości: Ramlewo i Sikorzyce. Mieszkańcy sołectwa wybierają 1 z 15 radnych do Rady Gminy w Gościnie.
Wikipedia
[czytaj: ramsztajn] założony w 1994 roku niemiecki zespół grający rock industrialny (według niektórych: heavy metal)
SJP.pl
Zobacz też: Ramstein.
Rammstein (często zapisywane skrótowo jako R+) – niemiecki zespół industrial metalowy, nurtu Neue Deutsche Härte, powstały w 1994 roku.
Członkami zespołu od początku jego istnienia są: Till Lindemann (wokal), Richard Z. Kruspe (gitara), Paul Landers (gitara), Oliver Riedel (gitara basowa), Christoph Schneider (perkusja) oraz Christian Lorenz (instrumenty klawiszowe).
Wikipedia
deoksycukier powstały po odłączeniu od cząsteczki mannozy jednego atomu tlenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. cukier metylopentozowy pochodzenia naturalnego, wykorzystywany m.in. jako substancja słodząca i w kosmetologii;
Wiktionary
Ramnoza (właśc. "L"-ramnoza) – organiczny związek chemiczny z grupy deoksycukrów, 6-deoksy-L-mannoza. Występuje w wielu roślinach w stanie wolnym oraz jako składnik glikozydów.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: rama
Wiktionary
IPA: ˈrãmɔ, AS: rãmo
Wiktionary
stary, niedołężny człowiek; pierdziel, tetryk, pryk, piernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stary, narzekający mężczyzna
Wiktionary
ironicznie: ramol (stary, niedołężny człowiek)
SJP.pl
potocznie: starzeć się, niedołężnieć; grzybieć, kapcanieć
SJP.pl
pogardliwie: przypominający starego, niedołężnego mężczyznę
SJP.pl
imię
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czarna, krótka, dopasowana kurtka skórzana zapinana na zamki błyskawiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka czarna kurtka skórzana zapinana na zamki błyskawiczne;
Wiktionary
Ramoneska – potoczna polska nazwa motocyklowej kurtki Perfecto, zaprojektowanej w 1928 roku przez Irvinga Schotta.
Najpierw była stosowana tylko jako ubiór motocyklistów, potem na przełomie lat 60. i 70. stawała się powoli swoistą ikoną osób powiązanych z różnymi odmianami muzyki rockowej, zwłaszcza heavymetalowej, za sprawą zespołów takich, jak Black Sabbath. Istotny wpływ na jej popularyzację miało użycie modelu Perfecto 618 przez Marlona Brando w filmie "Dziki" (1954).
Wikipedia
(1.1) Kupiłem wczoraj fajną ramoneskę.
(1.1) Jesienią najlepiej sprawdzi się oversize'owa bomberka albo skórzana ramoneska.
Wiktionary
IPA: ˌrãmɔ̃ˈnɛska, AS: rãmõneska
Wiktionary
1. utwór literacki o małej wartości artystycznej
2. humoreska, niewielki utwór satyryczno-humorystyczny
3. dawniej: pismo urzędowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. utwór literacki o małej wartości artystycznej
2. humoreska, niewielki utwór satyryczno-humorystyczny
3. dawniej: pismo urzędowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. iron. kiepski utwór literacki, pozbawiony wartości artystycznej
(1.2) liter. krótki utwór narracyjny, utrzymany w tonie żartobliwej gawędy, z elementami dydaktyzmu
(1.3) daw. pismo urzędowe
Wiktionary
(1.1) Może współcześni odczuwali jakiś żywszy nurt w tej bezkrwistej ramocie, której jedynym konceptem pozostał tytuł.
Wiktionary
IPA: rãˈmɔta, AS: rãmota
Wiktionary
rzecz. zdrobn. ramotka
przym. ramotowaty
Wiktionary
(1.1) szmira
(1.2) ramotka
Wiktionary
zdrobnienie od: ramota
SJP.pl
przestarzały, pozbawiony wartości; tandetny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ramotowski – polskie nazwisko.
Wikipedia
dział zakładu montażowego zajmujący się wytwarzaniem lub naprawą ram pojazdów samochodowych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ogólny, ulegający jeszcze modyfikacjom
Wiktionary
(1.1) Określcie przynajmniej ramowo skalę potrzeb.
Wiktionary
rzecz. rama ż., ramka ż., ramowość ż.
przym. ramowy
Wiktionary
(1.1) ogólnie, ogólnikowo, szkicowo, wstępnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ramowe
Wiktionary
przym. ramowy
przysł. ramowo
rzecz. rama ż.
Wiktionary
przymiotnik od: rama
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt ramy, umieszczony w ramie
(1.2) ogólnie zarysowany
Wiktionary
(1.2) W Japonii nie istnieje ogólnonarodowy, sztywny program nauczania, a jedynie ramowy, w oparciu o który każda szkoła opracowuje swój własny.
Wiktionary
rzecz. ramówka ż., rama ż., ramka ż., ramowość ż.
przysł. ramowo
Wiktionary
(1.2) szkicowy
Wiktionary
1. pomost do przeładunku, np. w kopalni;
2. przednie oświetlenie sceny teatralnej złożone z dwóch rzędów, jednego wzdłuż dolnej linii portalu scenicznego i drugiego wzdłuż górnej;
3. ruchoma zapora przy przejeździe kolejowym; szlaban
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. podwyższenie, rodzaj podestu, np. wzdłuż ściany budynku, ułatwiającego załadunek i wyładunek towarów z pojazdów;
(1.2) pochylnia, która ułatwia pokonanie różnicy poziomów przy transportowaniu czegoś;
(1.3) konstrukcja z pochyłą powierzchnią, służąca do wykonywania ewolucji na deskorolce;
(1.4) teatr. rząd lamp odpowiednio osłoniętych wzdłuż górnej i dolnej linii sceny
(1.5) ruchoma bariera do otwierania i zamykania drogi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrãmpa, AS: rãmpa
Wiktionary
przym. rampowy
Wiktionary
(1.1) pomost
(1.5) szlaban
Wiktionary
jednoczęściowe ubranko niemowlęce w postaci body z krótkimi nogawkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj ubranka dla niemowląt w postaci body, ale z krótkimi nogawkami, na ramiączkach lub z rękawkiem
Wiktionary
(1.1) Rampers jest z krótkim rękawkiem, na ramieniu zapinany na dwie napki, rozpinany w kroku, co ułatwia zmianę pieluszki. (z Internetu)
(1.1) Rampers, czyli letni pajacyk z krótkimi rękawkami i krótkimi nogawkami to doskonały element garderoby na ciepłe dni. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈrãmpɛrs, AS: rãmpers
Wiktionary
rzecz. zdrobn. rampersik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: rampers
Wiktionary
(1.1) Rampersik jest bardzo ładnie uszyty, z dbałością o każdy szczegół. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: rãmˈpɛrʲɕik, AS: rãmperʹśik
Wiktionary
rzecz. rampers mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ramsowo (niem. "Gross Ramsau") – wieś warmińska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.
Wieś położona jest wśród dużych kompleksów leśnych, między największym na tym obszarze jeziorem Dadaj i jeziorem Dobrąg.
Wikipedia
gra w karty podobna do mariasza, w której przegrywa ten, kto ma więcej oczek
SJP.pl
jednoroczna roślina oleista z rodziny astrowatych; uprawiana w Afryce Wschodniej i Indiach; olejarka abisyńska
SJP.pl
Ramutowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Słupno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wieś zamieszkuje niewielka diaspora Kościoła Katolickiego Mariawitów, którą opiekuje się parafia w Felicjanowie. Wierni z Ramutowa odprawiają adorację ubłagania 12. dnia każdego miesiąca.
Wikipedia
Ramutówko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.
Do 1925 roku istniała gmina Ramutówko. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
miasto w województwie dolnośląskim
SJP.pl
Ramułtowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Kostomłoty.
Wikipedia
zakres, zasięg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. zakres, zasięg, ograniczenie czegoś
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: rama
Wiktionary
IPA: ˈrãmɨ, AS: rãmy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
imię egipskich królów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię kilkunastu faraonów;
Wiktionary
Ramzes, Ramesses to starożytne egipskie imię, oznaczające "zrodził go Ra".
Imię to nosiło jedenastu faraonów Egiptu.XIX dynastia:
Wikipedia
(1.1) Książę Ramzes wsparł obie ręce o krawędź wozu i z wysokości pagórka patrzył na Libijczyków i swoje wojsko, jak żółtogłowy orzeł na pstre kuropatwy.
(1.1) Niech żyje wiecznie pan nasz, Ramzes XIII-ty, opiekun uciśnionych!
Wiktionary
ogólny schemat programu radiowego lub telewizyjnego, wyznaczający stałe pory nadawania programów cyklicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) układ programu radiowego lub telewizyjnego, zestaw audycji radiowych i programów telewizyjnych nadawanych o określonych porach;
Wiktionary
Ramówka, program ramowy – popularne określenie układu programu radiowego albo telewizyjnego, ogólny schemat programu, zbiór regularnie nadawanych audycji radiowych i programów telewizyjnych.
Ramówka wyznacza plan emisji programowej stacji radiowych albo telewizyjnych w różnych przedziałach czasu.
Wikipedia
(1.1) Odkąd zmienili ramówkę na jedynce, nie zdążam na mój ulubiony serial.
Wiktionary
rzecz. rama ż.
przym. ramowy
Wiktionary
(1.1) program ramowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: rana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rãn, AS: rãn
Wiktionary
uszkodzenie ciała związane z przerwaniem tkanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;
(1.2) uczucie głębokiego psychicznego cierpienia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: rano
Wiktionary
Rana ( vulnus) – przerwanie anatomicznej ciągłości tkanek lub ich uszkodzenie pod wpływem czynnika uszkadzającego. Czynnikiem powodującym powstanie rany może być różnego typu uraz lub proces chorobowy, w tym niedokrwienie tętnicze, niewydolność żylna, zakażenia, zmiany troficzne (odleżyna).
Wikipedia
(1.1) Na łydce mam dużą otwartą ranę, bo właśnie przewróciłem się jadąc rozpędzonym rowerem.
(1.2) Spokojna jest – ale i w jej piersiach nie brak ran bolesnych.
(2.1) W sobotę bawiliśmy się w dyskotece aż do rana.
Wiktionary
IPA: ˈrãna, AS: rãna
Wiktionary
rzecz. ranny mos., ranna ż.
:: zdrobn. ranka ż.
czas. ranić ndk./dk., zranić dk., poranić dk.
przym. ranny
Wiktionary
właściciel rancza; ranczer
SJP.pl
farma, gospodarstwo rolne z hodowlą bydła lub koni w Ameryce; ranczo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. ranczo.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrãn͇t͡ʃɔ, AS: rãṇčo
Wiktionary
rzecz. ranczo n., ranczer m., ranchero m.
przym. ranczerski
Wiktionary
zdrobnienie od: rant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rant
Wiktionary
(1.1) To nie rant, lecz tylko mały rancik.
Wiktionary
rzecz. rant m.
Wiktionary
właściciel rancza; ranchero
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca ranczo
Wiktionary
(1.1) Argentyńską stolicę od kilku dni spowija dym z pastwisk wypalanych przez ranczerów.
Wiktionary
rzecz. ranczo n., rancho n.
przym. ranczerski
Wiktionary
farma, gospodarstwo rolne z hodowlą bydła lub koni w Ameryce; rancho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. w Ameryce Łacińskiej: gospodarstwo wiejskie specjalizujące się w hodowli bydła lub owiec
(1.2) etn. w Ameryce Północnej, szczególnie w USA: gospodarstwo wiejskie o charakterze rolnym, warzywniczym lub sadowniczym
Wiktionary
Ranczo a. rancho (hiszp. "rancho") – wielkie gospodarstwo rolne, zwykle hodowlane, w Ameryce Północnej i Środkowej. Na ranchach hoduje się głównie bydło na wołowinę, konie lub owce.
Wikipedia
IPA: ˈrãn͇t͡ʃɔ, AS: rãṇčo
Wiktionary
rzecz. rancho, ranczer, ranchero
przym. ranczerski
Wiktionary
(1.2) farma
Wiktionary
jednostka monetarna Republiki Południowej Afryki (1 rand = 100 centów)
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) monet. waluta Południowej Afryki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rãnt, AS: rãnt
Wiktionary
przym. randowy
Wiktionary
umówione spotkanie dwóch osób, które się sobie podobają
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu;
Wiktionary
Randka (z rendez-vous (d'amour) „umówione spotkanie (miłosne)”) – spotkanie dwóch osób mające na celu nawiązanie lub rozwinięcie znajomości, inicjowane z zamiarem stworzenia lub umocnienia relacji emocjonalnych, seksualnych lub małżeńskich pomiędzy uczestniczącymi w randce osobami. W szerszym znaczeniu randką będzie także każde spotkanie osób, które łączą tego rodzaju relacje.
Wikipedia
(1.1) Chciałem umówić się z nią na randkę, ale gdy w końcu ją spytałem – odmówiła.
Wiktionary
IPA: ˈrãntka, AS: rãntka
Wiktionary
rzecz. randkowanie n., randkowicz m., randkowiczka ż.
czas. randkować
Wiktionary
(1.1) spotkanie, rendez-vous, schadzka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|randkować.; chodzenie na randki
Wiktionary
(1.1) Musiała przyznać, że on także zwrócił jej uwagę i bardzo go lubiła, nie miała jednak czasu na związki i randkowanie. Nastawiona na realizację zadań na studiach i pracę, nie chciała się rozpraszać.
Wiktionary
rzecz. randka ż., randkowicz mos., randkowiczka ż.
czas. randkować ndk.
Wiktionary
potocznie: chodzić na randki
SJP.pl
potocznie: osoba często chodząca na randki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto chodzi na randki (randkuje)
Wiktionary
rzecz. randka ż., randkowanie n.
:: fż. randkowiczka ż.
czas. randkować ndk.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta, która chodzi na randki (randkuje)
Wiktionary
rzecz. randka ż., randkowanie n.
:: fż. randkowicz ż.
czas. randkować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Święty Randoald działał w Szwajcarii.
Wiktionary
jednostka monetarna Republiki Południowej Afryki (1 rand = 100 centów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. przypadkowy człowiek
Wiktionary
przym. randomowy
Wiktionary
1. losowy przydział pacjentów lub obiektów do grup w badaniu kontrolowanym;
2. w informatyce: generowanie losowych próbek danych
SJP.pl
Randomizacja ( randomization) – losowy rozdział badanych obiektów do grup porównawczych.
Randomizacja jest jednym z zabiegów metodycznych stosowanych w celu zniwelowania wpływu niekontrolowanych zmiennych na wyniki eksperymentu (na zmienną objaśnianą).
Wikipedia
wprowadzać losowość
SJP.pl
potocznie: przypadkowa, losowo wybrana kobieta
SJP.pl
przysłówek
(1.1) neol. losowo, przypadkowo
Wiktionary
przym. randomowy
Wiktionary
potocznie: losowy, przypadkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) neol. losowy, przypadkowy
(1.2) slang. pierwszy lepszy, przypadkowy
Wiktionary
(1.1) Stan randomowy (stan losowy) – w każdym miejscu mieszaniny prawdopodobieństwo znalezienia określonej cząstki jest jednakowe.
Wiktionary
IPA: ˌrãndɔ̃ˈmɔvɨ, AS: rãndõmovy
Wiktionary
rzecz. random mzw., randomowość ż.
przysł. randomowo
Wiktionary
początek dnia rozpoczynający się wraz ze wschodem słońca; poranek, świt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wczesna pora dnia
Wiktionary
(1.1) Jutro muszę wstać wczesnym rankiem.
Wiktionary
IPA: ˈrãnɛk, AS: rãnek
Wiktionary
rzecz. poranek m., rano n.
przym. poranny, ranny
przysł. rano
Wiktionary
(1.1) poranek
Wiktionary
1. w hierarchii wojskowej (dawniej także urzędniczej, dworskiej): stopień służbowy;
2. znaczenie czegoś, wartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stopień wojskowy, dawniej także urzędniczy lub dworski
(1.2) znaczenie, ważność czegoś bądź kogoś
(1.3) stat. w najprostszej wersji numer kolejny obserwacji statystycznej w próbie po uporządkowaniu obserwacji według wartości jednej ze zmiennych
(1.4) mat. własność grupy Liego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pułkownik jest starszy rangą niż kapitan.
(1.2) Nie muszę ci chyba przypominać, że udział w wydarzeniu tej rangi jest w dzisiejszych czasach obowiązkowy.
Wiktionary
IPA: ˈrãŋɡa, AS: rãŋga
Wiktionary
rzecz. rangowanie n.
przym. rangowy
Wiktionary
(1.1) stopień, stopień wojskowy
(1.2) doniosłość, ważność, znaczenie
Wiktionary
[czytaj: rejndżer] rangers;
1. strażnik leśny w USA;
2. członek elitarnej formacji lekkiej piechoty USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rejndżers] ranger;
1. strażnik leśny w USA;
2. członek elitarnej formacji lekkiej piechoty USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj krótszych glanów
SJP.pl
przymiotnik od: ranga
SJP.pl
stolica Birmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. dawna stolica Mjanmy (Birmy);
Wiktionary
Rangun albo Yangon (birm. ရန်ကုန် //) – największe miasto Mjanmy, stolica kraju od 1886 do 2005.
Miasto położone we wschodniej części delty Irawadi, nad rzeką Rangun, w prowincji Rangun. Ludność: 7,36 mln mieszkańców (2014). Główna ulica miasta to Anawrahta. Centrum gospodarcze i kulturalne kraju. Międzynarodowy port lotniczy – Mingaladon. Główny port morski kraju. Uniwersytet, założony w 1920, oraz inne wyższe uczelnie. Instytut Buddyjski i Biblioteka Narodowa.
Wikipedia
(1.1) Po śmierci żony osiadł w Rangunie.
Wiktionary
IPA: ˈrãŋɡũn, AS: rãŋgũn
Wiktionary
rzecz. ranguńczyk mos., rangunka ż.
przym. ranguński
Wiktionary
mieszkanka Rangunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rangunu
Wiktionary
rzecz. Rangun mrz.
:: fm. ranguńczyk mos.
przym. ranguński
Wiktionary
mieszkaniec Rangunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rangunu
Wiktionary
rzecz. Rangun mrz.
:: fż. rangunka ż.
przym. ranguński
Wiktionary
przymiotnik od: Rangun
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rangunem, dotyczący Rangunu
Wiktionary
rzecz. ranguńczyk mos., Rangun mrz., rangunka ż.
Wiktionary
1. tytuł żony radży;
2. królowa lub księżniczka hinduska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona radży
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Obok radży siedziała rani z zasłoniętą twarzą.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dawniej: tornister;
2. potocznie: ranek
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przysłówka: rano
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ranić.
Wiktionary
IPA: rãˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: rãńė̃ńe
Wiktionary
czas. ranić
Wiktionary
Raniewo – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Prabuty. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 521.
W skład sołectwa "Raniewo, Kleczewo" wchodzą wieś Raniewo i osada Kleczewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Raniszewski (forma żeńska: Raniszewska, liczba mnoga: Raniszewscy) – polskie nazwisko. W latach 90 XX wieku nosiło je 1071 osób.
Rodzina wywodząca się z zamożnej szlachty, zamieszkiwała tereny Mazowsza w czasie I Rzeczypospolitej. Obecnie liczy wielu członków głównie zamieszkujących Polskę, ale również i inne kraje Europy.
Wikipedia
zdrobnienie od: rany (ranny, poranny); raniutki, raniuśki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo wcześnie rano
Wiktionary
(1.1) Martynka raniusieńko pobiegła na grzyby do lasu.
Wiktionary
przym. raniusieńki, raniuśki
przysł. raniuśko, raniutko
Wiktionary
(1.1) raniuśko, raniuteńko, raniutko
Wiktionary
maleńki ptak częściowo osiadły z rodziny raniuszkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. raniuszek zwyczajny nazwa systematyczna|Aegithalos caudatus|ref=tak., mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;
(1.2) ornit. ptak z rodziny raniuszków (nazwa systematyczna|Aegithalidae|ref=tak.)
Wiktionary
(1.1) Raniuszek rozmnaża się w lasach liściastych i mieszanych, najlepiej z bogatym runem, woli jednak zarośla na obszarach bagiennych lub krzewy.
Wiktionary
IPA: rãˈɲuʃɛk, AS: rãńušek
Wiktionary
rzecz. poranek m., raniuszki nmos., raniuszczyk m., rano n.
przym. ranny, poranny
przysł. rano, raniutko
Wiktionary
(1.1) raniuszek zwyczajny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo wcześnie rano
Wiktionary
(1.1) Karol zerwał się raniuteńko, by wyprowadzić psa.
Wiktionary
przym. raniusieńki, raniuśki, raniuteńki
przysł. raniuśko, raniutko
Wiktionary
(1.1) raniusieńko, raniuśko, raniutko
Wiktionary
zdrobnienie od: rany (ranny, poranny); raniuchny, raniuśki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo wcześnie rano
Wiktionary
(1.1) Kładźcie się, bo raniutko wyruszamy.
Wiktionary
przym. raniutki
przysł. raniusieńko, raniuteńko
rzecz. raniuszek mzw.
Wiktionary
(1.1) raniuśko, raniuteńko, raniusieńko
Wiktionary
zdrobnienie od: rany (ranny, poranny); raniuchny, raniutki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo wcześnie rano
Wiktionary
(1.1) Gospodarze raniuśko poszli do obory.
Wiktionary
przym. raniuśki
przysł. raniusieńko, raniuteńko
Wiktionary
(1.1) raniusieńko, raniuteńko, raniutko
Wiktionary
w sposób urażający czyjeś uczucia
SJP.pl
powodować, spowodować kaleczenie (np. Odłamki szyby raniły pasażerów auta.); skaleczyć, kaleczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zranić)
(1.1) zadać ranę
(1.2) powodować kaleczenie
(2.2) ulegać kaleczeniu
(2.3) przen. sprawiać przykrość sobie wzajemnie
(2.4) zadać rany sobie wzajemnie
Wiktionary
(1.1) Oskarżony odpowiada przed sądem za to, że w afekcie ranił sąsiada sztychówką.
(1.3) Twoje niesprawiedliwe traktowanie rani mnie mocno.
(2.2) Przeciskając się przez chaszcze, mój pies lekko ranił się w łapę.
Wiktionary
IPA: ˈrãɲit͡ɕ, AS: rãńić
Wiktionary
rzecz. rana ż., ranka ż., ranny m., ranna ż., ranienie n.
czas. poranić, zranić
Wiktionary
(1.1) kaleczyć
(2.1) kaleczyć się
Wiktionary
przymiotnik od: Raniżów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Raniżów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w gminie Raniżów. Ma status sołectwa.
Wieś jest siedzibą gminy Raniżów, rzymskokatolickiego dekanatu Raniżów i parafii Najświętszej Maryi Panny.
Wikipedia
potocznie: ranking
SJP.pl
Rank – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Rapti w dystrykcie Rolpa. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2011 roku liczył on 1013 gospodarstw domowych i 6151 mieszkańców (3290 kobiet i 2861 mężczyzn).
Wikipedia
drobna rana; nieduże skaleczenie, zadraśnięcie, ukłucie itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: rana
(1.2) drobna rana
(1.3) gw-pl|Mazury. ręka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: ranek
Wiktionary
(1.2) Mimo że to była naprawdę mała ranka, zagoiła się dopiero po tygodniu.
Wiktionary
IPA: ˈrãnka, AS: rãnka
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. rana ż., ranny m., ranienie n., zranienie n.
czas. ranić ndk., zranić dk., poranić dk.
przym. ranny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. w grach komputerowych typu multiplayer: tryb gry, w którym wyniki rozegranych meczów wpływają na ranking gracza
Wiktionary
typ płytkiej, kamienistej, słabo ukształtowanej gleby
SJP.pl
dawny dęty instrument muzyczny o kształcie puszki, z obojowym ustnikiem podwójnym, wykonywany z drewna albo kości słoniowej; raket
SJP.pl
początek dnia rozpoczynający się wraz ze wschodem słońca; poranek, świt
SJP.pl
przysłówek
(1.1) wcześnie rano
Wiktionary
(1.1) Julia rankiem wybrała się nad rzekę.
Wiktionary
klasyfikacja osób, rzeczy, firm itp. według określonych kryteriów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolejność osób, instytucji, rzeczy utworzona według przyjętych kryteriów;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Tworząc ten ranking przyjąłem pewne założenie - pomijam te marki, które już kiedyś coś otrzymały, najczęściej film (np. Tomb Raider).
Wiktionary
IPA: ˈrãŋʲcĩŋk, AS: rãŋʹḱĩŋk
Wiktionary
ustawiać coś według jakiejś klasyfikacji; rankować
SJP.pl
pejoratywnie: nadmierne tworzenie list rankingowych szkół
SJP.pl
dawniej:
a) gniew, złość, uraza
b) chęć, zapał, entuzjazm
SJP.pl
ustawiać coś według jakiejś klasyfikacji; rankingować
SJP.pl
kobieta, która odniosła rany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: ranny (wczesny)
SJP.pl
roślina z rodziny jaskrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Eranthis|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny jaskrowatych;
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Ranniki zakwitają już w lutym.
(1.1) Rannik jest rośliną trującą.
Wiktionary
IPA: ˈrãɲːik, AS: rã•ńik
Wiktionary
1. taki, który odniósł rany, został zraniony;
2. odbywający się rano, właściwy ranu; poranny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma ranę
(1.2) mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ten, kto jest ranny (1.1)
Wiktionary
Ranny – członek regularnych lub nieregularnych sił zbrojnych, który stał się (trwale lub tymczasowo) niezdolny do walki, na skutek obrażeń doznanych w trakcie konfliktu zbrojnego.
W czasie działań bojowych to żołnierz niepełnowartościowy, nieposiadający pełnej zdolności bojowej, najczęściej kierowany do punktów medycznych lub szpitali wojskowych. []
Wikipedia
(1.1) Rannego kierowcę przeniesiono do sali operacyjnej.
(1.2) Kiedy ranne wstają zorze, czas opuszczać swoje łoże.
(2.1) Zamach przeciw obcym wojskom w Afganistanie pozostawił kilku zabitych i dziesięcioro rannych.
Wiktionary
IPA: ˈrãnːɨ, AS: rã•ny
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. rana ż., ranka ż., ranna ż., ranienie n., poranienie n., zranienie n.
:: czas. ranić ndk., zranić dk., poranić dk.
(2.1)
:: rzecz. rano n., ranek m., poranek m.
:: przym. poranny
Wiktionary
(1.1) poraniony, zraniony
(1.2) poranny
Wiktionary
wczesna pora dnia, mniej więcej od wschodu słońca do południa
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) wcześnie w ciągu dnia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) wczesna pora dnia
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od: rana
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj wstałem wcześnie rano.
(2.1) Rano to wspaniała pora na sport.
Wiktionary
IPA: ˈrãnɔ, AS: rãno
Wiktionary
przym. ranny, poranny, zaranny, gwara. rańsy
rzecz. ranek m., poranek m., raniuszek mzw.
Wiktionary
(1.1) o poranku, o świcie, o brzasku, wcześnie; zdrobn. raniuchno, raniuczko, raniuśko, raniusieńko, raniutko, raniuteczko, raniuteńko,
(2.1) ranek, poranek
Wiktionary
[czytaj: ransomłer] szkodliwe oprogramowanie blokujące dostęp do systemu komputerowego i żądające zapłaty za przywrócenie stanu pierwotnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;
Wiktionary
Ransomware (zbitka słów ransom „okup” i software „oprogramowanie”) – oprogramowanie, które blokuje dostęp do systemu komputerowego lub uniemożliwia odczyt zapisanych w nim danych (często poprzez techniki szyfrujące), a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie stanu pierwotnego. Programy typu ransomware należą do tzw. złośliwego oprogramowania (malware).
Wikipedia
przym. ransomware'owy
Wiktionary
(1.1) oprogramowanie szantażujące
Wiktionary
ostry brzeg, krawędź; kant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wąski brzeg rzeczy, np. monety;
Wiktionary
Rant (od niem. "Rand" – brzeg, kant, krawędź), obrzeże – strona boczna przedmiotu, np. monety lub medalu.
Obrzeże może być gładkie, karbowane prostopadle lub skośnie, ornamentowe (zdobione specjalnie) albo napisowe (z legendą) – przy czym motyw zdobniczy względnie legenda mogą być tłoczone wklęsło bądź wypukło.
Wikipedia
IPA: rãnt, AS: rãnt
Wiktionary
rzecz. rantowanie n., rancik mrz.
czas. rantować ndk.
przym. rantowy
Wiktionary
(1.1) krawędź, brzeg
Wiktionary
dawniej: wywinięty wyłóg w żakiecie lub w bluzce damskiej
SJP.pl
Ranwers (w polskim nazewnictwie przewrót) – figura średniego pilotażu, polegająca na szybkiej zmianie kierunku lotu. Samolot gwałtownie wznosi się ku górze i na określonej wysokości wykonuje zakręt o 180° połączony ze ślizgiem na skrzydło i przechodzi do lotu stromego w kierunku przeciwnym do poprzedniego.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) …wyrażający zaskoczenie, zdziwienie lub przestrach
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: rana
przymiotnik
(3.1) stpol. poranny
Wiktionary
Rany – utwór polskiej piosenkarki Dody. Czwarty singel promujący jej pierwszy solowy album studyjny, "Diamond Bitch". Utwór został wykorzystany w filmie "Serce na dłoni".
Wikipedia
IPA: ˈrãnɨ, AS: rãny
Wiktionary
1. muzyka młodzieżowa oparta na regularnym i bardzo wyraźnym rytmie;
2. rytmiczne wypowiadanie tekstu do muzyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Leuciscus aspius|ref=tak., gatunek ryby z rodziny karpiowatych
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. styl w muzyce;
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: rapa
Wiktionary
Rap (rapowanie) – rytmiczna, rymowana melodeklamacja, stanowiąca jeden z czterech głównych filarów kultury hip-hop. Choć często utożsamiany z samym gatunkiem muzycznym, rap jest przede wszystkim ekspresją wokalną, polegającą na rytmicznym wypowiadaniu słów (flow) w oparciu o podkład muzyczny (beat).
Wikipedia
(1.1) Za płetwami brzusznymi rapa biegnie pozbawiony łusek kil.
(2.1) Nie lubię rapu, wolę rock.
Wiktionary
IPA: rap, AS: rap
Wiktionary
(2.1)
przym. raperski, rapperski, rapowy
rzecz. raper m., rapper m., raperka ż., rapperka ż.
czas. rapować ndk.
Wiktionary
(1.1) boleń pospolity, boleń, chwat, rapa
Wiktionary
ryba drapieżna z rodziny karpiowatych; boleń, rap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Leuciscus aspius|ref=tak., gatunek ryby z rodziny karpiowatych
(1.2) icht. osobnik z gatunku rapa (1.1)
(1.3) kulin. spoż. mięso lub potrawa z rapy (1.2)
(1.4) reg-pl|Podkarpacie. noga zwierzęcia
Wiktionary
Rapa (niem. "Angerapp", 1938–1945 "Kleinangerapp") – niewielka mazurska wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Banie Mazurskie. Leży 1,5 kilometra od granicy z Rosją (obwód królewiecki).
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.2) Mięso rapy nie posiada większych walorów smakowych.
(1.2) Rybak wyciągnął z sieci pięć rap.
(1.3) Usmażyłam rapę z cebulą i ziemniakami.
Wiktionary
IPA: ˈrapa, AS: rapa
Wiktionary
(1.1) boleń pospolity, boleń, chwat, rap
Wiktionary
nazwa handlowa leku stosowanego tradycyjnie w zaburzeniach trawienia i dolegliwościach wątrobowo‑żółciowych, zawierającego mieszankę składników roślinnych; Raphacholin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
typ skały granitowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. magmowa skała głębinowa, odmiana granitu, podatna na wietrzenie, nietrwała;
Wiktionary
IPA: ˌrapaˈcivʲi, AS: rapaḱivʹi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Rapallem, dotyczący Rapalla (miasta albo traktatów)
Wiktionary
(1.1) W świetle tamtego, złowrogiego rapalleńskiego 16 kwietnia jakże inaczej prezentuje się dzisiaj ateński 16 kwietnia 2003 r., oznaczający trwałe wejście Polski do Europy wolnych i demokratycznych państw i narodów.
(1.1) (…) Tuchaczewski musiał włączyć się do rozwiniętej już współpracy z Niemcami. Z uwagi na silną germanofobię, wyniesioną przede wszystkim z niewoli, przyszło mu to z pewnością niezbyt łatwo, niemniej rozumiał, iż polityka rapalleńska stanowi jedyną szansę szybkiego uzyskania nowoczesnego uzbrojenia, zaś zbliżenie z Republiką Weimarską - dobrą asekurację strategiczną ZSRS.
(1.1) To zbliżenie do Francji i Wielkiej Brytanii pogłębiło w Moskwie wątpliwości co do polityki Berlina. Dodatkowo umocniła je lektura gazet niemieckich rozpisujących się o „końcu polityki rapalleńskiej”.
(1.1) W Poznańskiem, znajdującym się pod wpływami Narodowej Demokracji, zaczął potęgować się bowiem niebezpieczny separatyzm, konsekwencją zaś rapalleńskiego sojuszu łacno mogło być podjęcie przez jego sygnatariuszy zbrojnej interwencji na obydwu granicach państwa polskiego.
(1.1) – Według powszechnej oceny, Tuchaczewski nie lubi Niemców, aczkolwiek wiele wskazuje na to, że żywi podziw dla ich dokonań i może łatwo pozbyć się uprzedzeń, jeżeli Niemcy zdecydują się ożywić współpracę z Rosjanami, którą prowadzili w okresie rapalleńskim.
Wiktionary
rzecz. Rapallo n.
przym. rapallski
Wiktionary
(1.1) rapallski
Wiktionary
miejscowość i gmina we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w Ligurii; ośrodek turystyczno-wypoczynkowy położony na Riwierze Włoskiej;
(1.2) hist. pot. umowa międzynarodowa zawarta 16 kwietnia 1922 roku pomiędzy Rzeszą Niemiecką a RFSRR w mieście Rapallo (1.1);
Wiktionary
Rapallo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Liguria, w prowincji Genua.
Miasto Rapallo jest znanym ośrodkiem turystyczno-wypoczynkowym nad Morzem Liguryjskim. Jest tu duże i znane kąpielisko morskie na Riwierze Włoskiej. Miasto jest połączone autostradą z Genuą. Rozwija się w nim rzemiosło artystyczne. W historii znane jest z traktatów w Rapallo w 1920 i 1922 roku.
Wikipedia
(1.1) We Włoszech byłem z Hanią, byliśmy w Wenecji, Mediolanie, Genui – i parę dni nad morzem w Rapallo.
(1.1) (…) w trakcie genueńskiej konferencji dwudziestu dziewięciu państw podpisany został w Rapallo 16 kwietnia układ radziecko-niemiecki.
(1.2) Ambicje imperialne sowiecki dyktator ujawnił dopiero w 1934 r. na zjeździe kompartii, proponując reanimację polityki Rapalla. Sugestii tej w Berlinie wówczas nie podjęto.
(1.2) Rozumiem wszystkich tych, którzy chcieliby nas widzieć znów w głębokiej — jak nasze dzieje — kadzi nieufności do swoich sąsiadów i chcieliby podgrzewać tę kadź „Rapallem 1922”, „Berlinem 1926” i „Berlinem 1939”.
Wiktionary
przym. rapallski, rapalleński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rapallem, dotyczący Rapalla
Wiktionary
(1.1) Współpraca między Niemcami i ZSRR miała długą tradycję w postaci tzw. polityki rapallskiej w latach 1922—1933. Późniejsze fluktuacje w stosunkach tych krajów były wynikiem wyłącznie postawy Hitlera.
(1.1) Polska jako pomost na drodze do Niemiec traciła na znaczeniu, choć nadal odgrywała ważną rolę przedmiotową; jako katalizator współpracy rapallskiej, państwo równie wrogo traktowane przez Moskwę jak i Berlin.
Wiktionary
rzecz. Rapallo n.
przym. rapalleński
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany w transplantologii jako środek immunosupresyjny; sirolimus
SJP.pl
tkanina z wełny czesankowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. rodzaj tkaniny z wełny czesankowej, wykorzystywanej na ubrania męskie
Wiktionary
Rapaport – dawniej produkowana w Polsce tkanina używana do szycia męskiej garderoby, w szczególności garniturów. Tkanina ta, wykonana z wełny czesankowej, była bardzo wytrzymała.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wojsk. część oporządzenia, zwisające od pasa rzemienie do zawieszania białej broni bocznej;
(1.2) łow. racice dzika
Wiktionary
Rapcie – system troków łączących pochwę bocznej broni białej z pasem głównym. Mogą również stanowić samodzielny, niezależny od pasa system do noszenia broni. Rapcie stabilizują położenie pochwy (umożliwiając wygodne przenoszenie i dobywanie broni) oraz umożliwiają jej odpięcie bez potrzeby zdejmowania pasa.
Wikipedia
(1.1) Jeżeli niedobrze radzę, niechże mnie Tatar za rapcie w jasyr poprowadzi.
Wiktionary
[czytaj: rapkor] nurt muzyczny łączący rap z hardcore'em
SJP.pl
Nie mylić z: Hardcore rap.
Rapcore – nurt muzyczny łączący rap z hardcore (stąd nazwa, która pierwotnie i poprawnie odnosi się do mieszanki hardcore punk z hip-hopem).
Istnieją podobne style bazujące na fuzji rapu z: funk rock bądź nowoczesnym hard rock (tzw. rap rock), metal (tzw. rap metal). Często spotykane są hybrydy nu metal/rapcore i rapcore/rap metal.
Wikipedia
drobna moneta równa 1/100 franka szwajcarskiego
SJP.pl
wykonawca rapowy; rapper (rzadko), rapowiec (rzadko), rapman (bardzo rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. wykonawca muzyki rap
(1.2) muz. twórca związany z nurtem rap
Wiktionary
Raper – muzyk wykonujący muzykę rap. Muzyka ta jest elementem kultury hip-hop. Pierwsi raperzy zaczęli pojawiać się już w latach siedemdziesiątych w Nowym Jorku, USA. Pionierem gatunku jest DJ pochodzący z Jamajki Clive Campbell, znany też jako Kool Herc.
Wikipedia
IPA: ˈrapɛr, AS: raper
Wiktionary
rzecz. rap mrz., rapowanie n., rapper mos., zarapowanie n.
:: fż. raperka ż., rapperka ż.
czas. rapować ndk., zarapować dk.
przym. raperski, rapperski, rapowy
Wiktionary
(1.1) rapper, mc
Wiktionary
wykonawczyni rapu (muzyki młodzieżowej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wykonawczyni muzyki rap
(1.2) muz. twórczyni związana z nurtem rap
Wiktionary
rzecz. raper mos.
przym. rapowy
Wiktionary
→ raper; rapperski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rapera
Wiktionary
rzecz. raper mos.
przym. rapowy
Wiktionary
część miasta Rapperswil-Jona w Szwajcarii; Rapperswil
SJP.pl
przymiotnik od: Raperswil (miasto w Szwajcarii; Rapperswil); rapperswilski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Rapperswilu, związany z Rapperswilem
Wiktionary
rzecz. Rapperswil mrz.
Wiktionary
w łowiectwie: noga dzika
SJP.pl
Rapeta – pierwszy album węgierskiego zespołu Rapülők, wydany w 1993 roku przez BMG na MC i CD.
Album został sprzedany w ponad pół milionie egzemplarzy, zajął także pierwsze miejsce na węgierskiej liście przebojów.
Wikipedia
1. rzemienie podtrzymujące szablę przy pasie
2. racica dzika
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego tradycyjnie w zaburzeniach trawienia i dolegliwościach wątrobowo‑żółciowych, zawierającego mieszankę składników roślinnych; Rapacholin
SJP.pl
[czytaj: rafanus] roślina zielna z rodziny krzyżowych; rzodkiew
SJP.pl
rodzaj flamastra; pisak do rysowania projektów technicznych
SJP.pl
Rapidograf (nazywany czasami niepoprawnie "rapitograf") – pisak kreślarski w postaci pióra, który pozwala na rysowanie tuszem linii o stałej grubości. Służy do wykreślania rysunków i ich opisywania na papierze (brystolu) lub kalce technicznej. Popularne jest też użycie rapidografu do zdobień paznokci.
Wikipedia
maszyna elektryczna prądu stałego do wzmacniania mocy
SJP.pl
rodzaj broni białej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) długa, prosta i obosieczna broń biała z koszem osłaniającym dłoń;
Wiktionary
Rapier – jednoręczna, sieczno-kolna lub kolna broń biała o długiej, prostej obosiecznej głowni. Charakterystyczną cechą rapiera jest występowanie w nim podkrzyża (ricasso) oraz rozbudowana oprawa rękojeści, wyposażona w liczne osłony (np. ośla podkowa, obłęki).
Wikipedia
(1.1) Gdy fechtuję rapierem, staram się przyjmować bardziej wyprostowaną pozycję.
Wiktionary
IPA: ˈrapʲjɛr, AS: rapʹi ̯er
Wiktionary
(1.1) rapir
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. rapier.
Wiktionary
(1.1) Daj no mi rapir, chłopcze.
Wiktionary
IPA: ˈrapʲir, AS: rapʹir
Wiktionary
bardzo rzadko: wykonawca rapowy; raper (częściej), rapper (rzadko), rapowiec (rzadko)
SJP.pl
wykonawczyni rapu (muzyki młodzieżowej), raperka
SJP.pl
zdrobnienie od: raport
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od raport
Wiktionary
(1.1) To nie raport, lecz tylko mały raporcik.
Wiktionary
rzecz. raport m.
Wiktionary
ustne lub pisemne sprawozdanie, doniesienie o czymś zwierzchnikowi, instytucji nadrzędnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczegółowe sprawozdanie
(1.2) włók. okres periodycznego układu nitek lub oczek
(1.3) szt. periodyczny motyw ozdobny
Wiktionary
(1.1) Muszę koniecznie sporządzić raport w sprawie tej afery.
Wiktionary
IPA: ˈrapɔrt, AS: raport
Wiktionary
rzecz. raportówka ż., raportowanie n.
:: zdrobn. raporcik m.
czas. raportować ndk.
przym. raportowy
Wiktionary
(1.1) sprawozdanie, meldunek, relacja
Wiktionary
autor raportu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|raportować.
Wiktionary
czas. raportować ndk.
rzecz. raport mrz.
Wiktionary
czasownik
(1.1) składać raport
Wiktionary
(1.1) W 1940 roku zarejestrowano w Warszawie, jak raportował gubernator warszawski, Ludwig Fischer, 1412 muzyków, kompozytorów i śpiewaków.
Wiktionary
IPA: ˌrapɔrˈtɔvat͡ɕ, AS: raportovać
Wiktionary
rzecz. raportowanie n., raport
Wiktionary
przymiotnik od: raport
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwykle skórzana torba na dokumenty noszona na ramieniu przez mundurowych
Wiktionary
(1.1) Zomowiec zbladł, po czym bez słowa sięgnął po radiotelefon przytroczony na piersi do paska raportówki.
Wiktionary
rzecz. raport mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rapować.
Wiktionary
rzecz. raper mos.
Wiktionary
śpiewać w stylu rap
SJP.pl
1. miłośnik rapu (stylu muzycznego);
2. rzadko: wykonawca rapowy; raper (częściej), rapper (rzadko), rapman (bardzo rzadko)
SJP.pl
→ rap (styl muzyczny); rap
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rapem, dotyczący rapu
Wiktionary
rzecz. rap mrz., raper mos., raperka ż.
czas. rapować ndk., zarapować dk.
przym. raperski
Wiktionary
moneta szwajcarska, 1/100 franka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. jedna setna franka szwajcarskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szwajcar popatrzył, podumał i rzekł: „to teraz należy się 3 franki i 50 rappów”.
(1.1) Obowiązującą walutą jest frank szwajcarski (CHF), 1CHF=100 centymów (rappów), ale euro jest również akceptowane w większości placówkaacówek handlowych i usługowych.
(1.1) Szwajcaria. Czołowy dziennik „Neue Zürcher Zeitung” ma od końca września 1969 tylko dwie edycje dziennie — zlikwidowano wydanie wieczorne. Jednocześnie podniesiono cenę z 30 na 40 rappów.
(1.1) Za 20 rappów można było przez lunetę rzucić okiem na ścianę, ale trzeba było się spieszyć, bo już następni czekali w ogonku.
Wiktionary
(1.1) centym
Wiktionary
[czytaj: raper] wykonawca rapowy; raper (częściej), rapowiec (rzadko), rapman (bardzo rzadko)
SJP.pl
część miasta Rapperswil-Jona w Szwajcarii; Raperswil
SJP.pl
Rapperswil – dawne miasto (obecnie część Rapperswil-Jona) w gminie Rapperswil-Jona we wschodniej Szwajcarii, w kantonie St. Gallen, w okręgu See-Gaster, zlokalizowane na północnym brzegu Jeziora Zuryskiego z zamkiem z XIII wieku. Do 31 grudnia 2006 samodzielna gmina. 1 lipca 2022 liczyła 10 420 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Rapperswil (miasto w Szwajcarii; Raperswil); raperswilski
SJP.pl
[czytaj: raping] wykonywanie muzyki rap; rapowanie
SJP.pl
regionalnie, rzadko: rzepak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w starożytnej Grecji: wędrowny śpiewak-deklamator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. podniosły, żałobny poemat;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. hist. wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wojtyła wyrecytował z pamięci smutny rapsod.
(2.1) Na schodach pod światynią siedział skulony rapsod.
Wiktionary
przym. rapsodyczny
Wiktionary
utwór instrumentalny oparty na tematach pieśni ludowych lub narodowych
SJP.pl
Rapsodia – forma muzyczna.
Wikipedia
1. mający charakter rapsodu, właściwy rapsodowi;
2. niełączący się z całością, odrębny, urywkowy
SJP.pl
dawniej:
1. uprowadzenie kobiety;
2. najazd, napad
SJP.pl
Rapt ( raptus) – w dawnej Rzeczypospolitej porwanie panny spod opieki rodziców lub prawnych opiekunów celem zawarcia małżeństwa. Kobiety same często się na to godziły (a czasami wsparcie była także ze strony matki), widząc, że rodzina stara się ją wydać za mąż za nieodpowiadającego jej kandydata, lub że zamierza wysłać ją do klasztoru, żeby podzielić między siebie przypadającą jej część majątku.
Wikipedia
potocznie:
1. przysłówek sygnalizujący, że coś zostało wykonane w sposób nagły, niespodziewanie; znienacka, naraz, nagle, wtem;
2. partykuła sygnalizująca, że wielkość, liczba, zasięg czasowy lub przestrzenny czegoś są mniejsze od oczekiwanych; ledwo, ledwie, zaledwie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. nagle, znienacka
(1.2) pot. nie więcej niż
Wiktionary
(1.1) Już otwierałem usta, chcąc go nazwać dwugarbnym wielbłądem, gdy raptem zastanowiła mnie jego wyciągnięta ręka.
Wiktionary
IPA: ˈraptɛ̃m, AS: raptẽm
Wiktionary
rzecz. rapt mrz., raptus mos., raptowność ż.
przym. raptowny, raptusowy
przysł. raptownie, raptusowo
Wiktionary
(1.1) szybko, nagle, raptownie
(1.2) zaledwie, ledwie, tylko, wszystkiego
Wiktionary
potocznie: dromeozaur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. porywacz panny celem ożenku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈraptɔr, AS: raptor
Wiktionary
rzecz. rapt mrz.
przysł. raptownie
Wiktionary
dawniej:
1. porywać, uprowadzać panny, kobiety;
2. napadać, najeżdżać
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) (o działaniu) w sposób nagły, gwałtowny, znienacka, niespodzianie
(1.2) (o zachowaniu) porywczo, impulsywnie, popędliwie
Wiktionary
rzecz. rapt mrz., raptor mos., raptus mos.
przym. raptowny, raptusowy
przysł. raptem, raptusowo
Wiktionary
(1.2) zapalczywie, krewko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: raptownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: raptowny
SJP.pl
gwałtowność;
1. cecha osoby reagującej gwałtownie, pod wpływem impulsu;
2. cecha czegoś pojawiającego się szybko i niespodziewanie; nagłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co raptowne
Wiktionary
rzecz. raptus m.
przym. raptowny, raptem
przysł. raptem
Wiktionary
1. zdarzający się, powstały znienacka; nagły, gwałtowny, niespodziewany;
2. o człowieku: niepanujący nad swoimi odruchami; porywczy, popędliwy, impulsywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pojawiający się znienacka; gwałtownie powstały
(1.2) książk. nieumiejący panować nad sobą
Wiktionary
rzecz. raptowność ż., raptus mos.
przysł. raptownie, raptem
Wiktionary
(1.1) gwałtowny, nagły
(1.2) gwałtowny, impulsywny, porywczy, wybuchowy
Wiktionary
w dawnej Polsce:
1. księga do odręcznego notowania wydarzeń, spostrzeżeń, dowcipów, anegdot itp.;
2. zbiór notatek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. brudnopis do zapisywania różnych bieżących spraw
Wiktionary
Raptularz (łac. "raptularius", od "raptus" – porwanie, gwałtowne zabranie czegoś) – rodzaj brudnopisu czy notatnika, który dawniej służył do zapisywania różnych bieżących spraw, np. domowych, finansowych, urzędowych. Określeniem tym nazywano także spis myśli, wierszy czy zasłyszanych anegdot.
Wikipedia
rzecz. raptus mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: raptularz
SJP.pl
przestarzale: osoba porywcza, wybuchowa, gwałtowna, działająca pod wpływem impulsu; impetyk, choleryk, gwałtownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek gwałtowny, porywczy
Wiktionary
(1.1) Iga, będąc strasznym raptusem, nie poczekała na koleżanki.
Wiktionary
IPA: ˈraptus, AS: raptus
Wiktionary
rzecz. rapt mrz., raptularz mrz., raptularzyk mrz., raptowność ż.
przym. raptowny, raptusowy, raptularz
przysł. raptownie, raptem, raptusowo
Wiktionary
(1.1) choleryk, furiat, gwałtownik, impetyk, narwaniec, postrzeleniec, postrzelony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: raptowny, porywczy, popędliwy
SJP.pl
roślina z rodziny dzwonkowatych, chwast, w niektórych okolicach uprawiany jako jarzyna o własnościach zbliżonych do marchwi
SJP.pl
surowy tynk
SJP.pl
Ra
Wikipedia
z łaciny: rzadkie okazy, unikaty; napis spotykany zwykle na cennych książkach
SJP.pl
Rara – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Karnali w dystrykcie Mugu. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2011 roku liczył on 242 gospodarstwa domowe i 1399 mieszkańców (677 kobiet i 722 mężczyzn).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
książkowo:
1. coś bardzo rzadkiego, osobliwego, niezwykle cennego; rzadkość, osobliwość;
2. coś bardzo smacznego; pychota, pyszota, przysmak, smakołyk, specjał, delikates
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzecz rzadko spotykana, osobliwa
(1.2) kulin. spoż. rzecz bardzo smaczna, przysmak
(1.3) bot. ogrod. odmiana grochu
Wiktionary
(1.1) Tę starą monetę z rybakiem uznał za numizmatyczny rarytas.
(1.1) Ty byś chciał jeść same rarytasy, a chleba z pasztetem to nie łaska?
Wiktionary
IPA: raˈrɨtas, AS: rarytas
Wiktionary
przym. rarytasowy
Wiktionary
(1.1) rzadkość
(1.2) smakołyk, przysmak, łakoć
Wiktionary
zdrobnienie od: rarytas
SJP.pl
przymiotnik od: rarytas
SJP.pl
ptak drapieżny z rodziny sokołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z gatunku raróg zwyczajny, nazwa systematyczna|Falco cherrug|ref=tak.
(1.2) mit. słowiański demoniczny duch ognia, występujący m.in. jako drapieżny ptak;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈraruk, AS: raruk
Wiktionary
(1.1) raróg zwyczajny
Wiktionary
1. tytuł najwyższych dostojników etiopskich;
2. osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł najwyższych dostojników w cesarskiej Etiopii
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od rasa
Wiktionary
Ra
Wikipedia
IPA: ras, AS: ras
Wiktionary
1. grupa ludzi wyróżniających się określonym zespołem cech dziedzicznych, np. kolorem skóry;
2. w systematyce zoologicznej jednostka niższa od gatunku, odznaczająca się zespołem cech dziedzicznych, ukształtowanych przez hodowce lub naturę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: ras
Wiktionary
Rasa – dostatecznie liczna grupa organizmów w obrębie jednego gatunku, zdolna do rozmnażania w warunkach naturalnych, o wspólnym pochodzeniu i wspólnych cechach istotnych dla odróżnienia jej od innych organizmów tego gatunku. Rasa wykształca się samorzutnie lub zostaje wyhodowana przez człowieka w wyniku stosowanych metod hodowlanych.
Wikipedia
(1.1) Białą rasę człowieka można podzielić na odmianę nordycką, środkowoeuropejską i śródziemnomorską.
(1.1) Angloarab to rasa koni, pochodząca od konia angielskiego skrzyżowanego z koniem arabskim.
Wiktionary
IPA: ˈrasa, AS: rasa
Wiktionary
rzecz. rasowiec m., rasizm m., rasista m., rasistka ż.
przym. rasowy, wewnątrzrasowy, rasistowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. zupa południowoindyjska o kwaskowatym smaku, na bazie soku z owoców tamaryndowca;
Wiktionary
Rasam (tamilski: ரசம், "rasam"; kannada: "saru"; telugu: "ćaru") – danie kuchni południowoindyjskiej, rodzaj rzadkiej zupy o kwaskowatym smaku, na bazie soku z owoców tamaryndowca (w istocie tamilskie słowo „rasam” znaczy dosłownie „sok”) z dodatkiem soczewicy i przypraw. W zależności od tradycji rodzinnych składniki – a zatem i smak – mogą się znacznie różnić.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: RASZgard] przylegająca do ciała koszulka sportowa, chroniąca przed otarciami i utrzymująca odpowiednią temperaturę mięśni
SJP.pl
nazwisko, m.in. Grzegorz Rasiak - polski piłkarz
SJP.pl
osoba, która wyznaje pogląd rzekomej wyższości jednych ras człowieka nad innymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik rasizmu
Wiktionary
(1.1) Europejczycy to dopiero rasiści - mówi przy popołudniowej herbatce Afrykanerka Eve, wykształcona pani w średnim wieku.
Wiktionary
IPA: raˈɕista, AS: raśista
Wiktionary
rzecz. rasizm m., rasa ż.
:: fż. rasistka ż.
przym. rasistowski, rasowy
Wiktionary
→ rasista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka rasizmu
Wiktionary
IPA: raˈɕistka, AS: raśistka
Wiktionary
rzecz. rasizm m., rasa ż., rasowość ż., rasistowskość ż.
:: fm. rasista m.
przym. rasistowski, rasowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu
Wiktionary
(1.1) W ciągu ostatniego roku ponad dwadzieścia tysięcy uczniów poniżej 11 roku życia zostało zgłoszonych za rasistowskie lub homofobiczne uwagi – z notatką o wykroczeniu zachowaną w aktach.
(1.1) Ta partia prowadziła rasistowską politykę i została zdelegalizowana.
Wiktionary
IPA: ˌraɕiˈstɔfsʲci, AS: raśistofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. rasa ż., rasizm m., rasista m., rasistka ż.
przym. rasowy
Wiktionary
przekonanie o wyższości lub niższości ludzi ze względu na ich rasę, kolor skóry lub pochodzenie etniczne, często prowadzące do dyskryminacji i uprzedzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. społ. ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;
Wiktionary
Rasizm, dyskryminacja rasowa (z racisme od race „ród, rasa, grupa spokrewnionych”) – zespół poglądów zakładających wyższość jednych ras nad innymi. Przetrwanie tych „wyższych” ras staje się wartością nadrzędną i z racji swej wyższości dążą do dominowania nad rasami „niższymi”. Rasizm opiera się na przekonaniu, że różnice w wyglądzie ludzi niosą za sobą niezbywalne różnice osobowościowe i intelektualne (ten pogląd określany jest w języku angielskim jako racialism).
Wikipedia
(1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.
(1.1) Zwraca się uwagę, że szowinizm gatunkowy z etycznego punktu widzenia nie różni się istotnie od rasizmu (wiążącego szczególne uprawnienia moralne z samą przynależnością do określonej rasy) (…)
Wiktionary
IPA: ˈraɕism̥, AS: raśism̦
Wiktionary
rzecz. rasista mos., rasistka ż., rasa ż., rasowość ż., rasistowskość ż.
przym. rasistowski, rasowy
Wiktionary
(1.1) eufem. separatyzm rasowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
sekciarz rosyjski należący do odłamu nieuznającego reformy liturgicznej patriarchy moskiewskiego Nikona z 1667 roku; starowier, starowierca, staroobrzędowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. staroobrzędowiec, starowierca
Wiktionary
1. Fiodor F. Raskolnikow (właśc. F.F. Ilin) (1892-1939), rosyjski oficer i dyplomata;
2. Rodion Raskolnikow, główny bohater "Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego
SJP.pl
rozłam w Rosyjskim Kościele Prawosławnym wskutek nieuznania reformy liturgicznej patriarchy Nikona z lat 1652-1656
SJP.pl
Rasmussen – patronimiczne nazwisko duńskie (9 miejsce) i norweskie (41 miejsce), oznacza syna Rasmusa. W Danii w 1940 powstał film "Sørensen og Rasmussen", gdzie Sørensen jest 8 nazwiskiem w tym kraju.
Wikipedia
Rasogeneza – ewolucyjny proces wydzielania się ras, polegający na tworzeniu różnic genetycznych między populacjami jednego gatunku.
Do rasogenezy dochodzi w wyniku odizolowania grup osobników jednego gatunku i działania selekcji naturalnej w odmiennych warunkach środowiskowych. Proces ten wynika z biologicznego dostosowania danej populacji do odmiennych warunków środowiskowych. Wskutek zróżnicowania genetycznego (mikroewolucja) powstają różnice w fenotypie.
Wikipedia
modernizować sprzęt techniczny lub pojazdy; podrasowywać
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: rasowy
Wiktionary
potocznie: zwierzę rasowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. posp. pies rasowy
Wiktionary
(1.1) Rasowcami są tylko psy z rodowodami.
Wiktionary
IPA: raˈsɔvʲjɛt͡s, AS: rasovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. rasa ż.
przym. rasowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co rasowe
Wiktionary
przym. rasowy
rzecz. rasistka ż., rasizm mrz.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: rasowy
SJP.pl
przymiotnik od: rasa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ras, rasy
(1.2) o zwierzęciu należący do danej rasy
Wiktionary
(1.1) Monarchia uciska inne narody i świadomie roznieca antagonizm rasowy, narodowy i religijny; w okresach swojej siły carat jest główną oporą ogólnoeuropejskiej reakcji.
(1.2) Czy jest coś takiego jak pies rasowy bez rodowodu?
Wiktionary
IPA: raˈsɔvɨ, AS: rasovy
Wiktionary
rzecz. rasa ż., rasowość ż., rasowiec m., rasista m., rasistka ż., rasizm mrz.
przysł. rasowo
przym. rasistowski
Wiktionary
(1.2) rodowodowy
Wiktionary
nazwisko, np. Grigorij Jefimowicz Rasputin (1869-1916), rosyjski chłop i mnich, faworyt rodziny carskiej
SJP.pl
środowiskowo:
1. rastafarianin; rastaman;
2. dotyczący rastafarianizmu lub rastafarian; rastafariański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rastafarianin, rastaman;
1. przedstawiciel ruchu społeczno-religijnego, powstałego na Jamajce jako protest przeciwko rasizmowi i dyskryminacji;
2. członek polskiej subkultury młodzieżowej, nawiązującej do idei rastafarianizmu i pacyfizmu
SJP.pl
rastaman, rastafari;
1. przedstawiciel ruchu społeczno-religijnego, powstałego na Jamajce jako protest przeciwko rasizmowi i dyskryminacji;
2. członek polskiej subkultury młodzieżowej, nawiązującej do idei rastafarianizmu i pacyfizmu
SJP.pl
ruch społeczno-religijny, powstały w XX wieku na Jamajce jako protest przeciwko rasizmowi i dyskryminacji
SJP.pl
rastafarianin, rastafari;
1. przedstawiciel ruchu społeczno-religijnego, powstałego na Jamajce jako protest przeciwko rasizmowi i dyskryminacji;
2. członek polskiej subkultury młodzieżowej, nawiązującej do idei rastafarianizmu i pacyfizmu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. płytka szklana pokryta drobną siatką powodującą rozłożenie obrazu fotograficznego na punkty;
2. siatka utworzona na ekranie lampy obrazowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stosowane głównie w grafice użytkowej rozbicie zróżnicowanego tonalnie obrazu na zagęszczone kropki, linie itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrastɛr, AS: raster
Wiktionary
rzecz. war. rastr mrz.
Wiktionary
Rasteryzacja – działanie polegające na jak najwierniejszym przedstawieniu płaskiej figury geometrycznej na urządzeniu rastrowym, dysponującym skończoną rozdzielczością. Działaniem odwrotnym do rasteryzacji jest wektoryzacja.
Rasteryzacji mogą podlegać krzywe: odcinki, okręgi, elipsy, łuki eliptyczne, krzywe sześcienne, krzywe sklejane (np. Béziera), przekroje stożkowe oraz powierzchnie wielokątów, kół, powierzchnie zdefiniowane krzywymi sklejanymi (np. płaty Béziera) itp.
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
środowiskowo: narkoman; szprycer
SJP.pl
raster
SJP.pl
1. instrument strunowy z podłożonym pod struny systemem nutowym
2. pióro z blachy mosiężnej do kreślenia pięciolinii na papierze nutowym
SJP.pl
rozbijać obraz na punkty lub linie celem wykonania odbitek przy wykorzystaniu rastra
SJP.pl
przymiotnik od: raster, rastr
SJP.pl
raster
SJP.pl
Raszczyce – (niem. "Raschütz", daw. "Rassisitzo") wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie rybnickim, w gminie Lyski, 8 km na zachód od Lysek, przy drodze do Raciborza przez Markowice. Jedna z najstarszych miejscowości śląskich, założona przed 1274.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Raszewski, Raszewska – polskie nazwisko, pierwsza wzm. w 1394, od nazw miejscowych Raszewo, Raszewy, Raszów (kilka wsi). Herbarze wymieniają kilka rodów szlacheckich o tym nazwisku, byli to Raszewscy herbu: Grabie, Grzymała II, Ostoja i Wąż. Nazwisko to nosi w Polsce przez ponad 2100 osób.
Wikipedia
ptak z rodziny drozdowatych; rudzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Erithacus rubecula|ref=tak., zob. rudzik.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostry zapach kwiatów, śpiew niezliczonych ptaków, raszek, kosów, wywielg, nad tym ciemnym, szerokim dachem, wszystko to ścigało teraz i szczuło serce widokiem swoim.
Wiktionary
IPA: ˈraʃka, AS: raška
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Raszkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Raszkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Raszków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Raszkowem, dotyczący Raszkowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Raszków mrz.
Wiktionary
miasto w województwie wielkopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. duża wieś w Mołdawii, w północnej części Naddniestrza, między Rybnicą a Kamionką, w Polsce przedrozbiorowej siedziba gminy;
Wiktionary
Raszków (niem. "Raschkau") – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, siedziba gminy Raszków, na Wysoczyźnie Kaliskiej, nad Ołobokiem, w Kaliskiem, w aglomeracji kalisko-ostrowskiej, ok. 11 km na północ od Ostrowa Wielkopolskiego, ok. 30 km na zachód od Kalisza.
Wikipedia
rzecz. raszkowianin mos., raszkowianka ż.
przym. raszkowski
Wiktionary
mający strukturę siatki o ażurowym splocie, lekką i przewiewną, stosowaną np. w workach, firanach, kocach
SJP.pl
Raszowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Prusice.
Według danych z 2021 roku miejscowość zamieszkiwało 190 osób.
Wikipedia
w technice: pilnik ślusarski o grubych nacięciach, używany do obróbki miękkich metali, drewna, mas plastycznych itp.; zdzierak, raszpla, tarnik
SJP.pl
1. w technice: pilnik ślusarski o grubych nacięciach, używany do obróbki miękkich metali, drewna, mas plastycznych itp.; tarnik, raszpel, zdzierak;
2. żyworodny rekin z rodziny raszplowatych, żyjący w ciepłych i umiarkowanych strefach Atlantyku i Pacyfiku; ryna, skwat, anioł morski;
3. obraźliwie o brzydkiej kobiecie; maszkara, megiera, hetera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Squatina squatina|Linnaeus|ref=tak., gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
(1.2) rzem. stalowy pilnik o grubych nacięciach
(1.3) pot. posp. obraźliwie o kobiecie, najczęściej brzydkiej, źle zbudowanej lub starszej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samice raszpli rodzą jednorazowo 9–20 młodych.
(1.2) Nadmiar ściąć metalową cykliną lub spiłować raszplą (oczywiście zabezpieczając krawędzie – ja naklejam taśmę klejącą na raszplę tak, aby taśma była nad krawędziami, a pilnik nad ślizgiem).
(1.3) Wyszedłem wcześniej z przyjęcia, bo tam były same zrzędliwe raszple.
Wiktionary
IPA: ˈraʃpla, AS: rašpla
Wiktionary
rzecz. raszplowanie n., raszplowate lm nm.
czas. raszplować ndk.
Wiktionary
(1.1) raszpla zwyczajna, anioł morski, anioł, skwat, ryna
(1.2) tarnik
(1.3) babsko, babsztyl
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|raszplować.
Wiktionary
IPA: ˌraʃplɔˈvãɲɛ, AS: rašplovãńe
Wiktionary
czas. raszplować
rzecz. raszpla ż.
Wiktionary
monotypowa rodzina morskich ryb chrzęstnoszkieletowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Squatinidae|Bonaparte|ref=tak., monotypowa rodzina morskich ryb chrzęstnoszkieletowych z podgromady spodoustych;
Wiktionary
Raszplowate, skwatowate, aniołowate (Squatinidae) – rodzina morskich ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu raszplokształtych (Squatiniformes).
Wikipedia
(1.1) Bezsprzecznie raszplowate prowadzą przydenny tryb życia
Wiktionary
rzecz. raszpla ż.
Wiktionary
(1.1) war. skwatowate, aniołowate
Wiktionary
o cechach raszplowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
piłować, trzeć raszplą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) obrabiać materiał raszplą (tarnikiem)
Wiktionary
IPA: raʃˈplɔvat͡ɕ, AS: rašplovać
Wiktionary
rzecz. raszplowanie n., raszpla ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;
Wiktionary
Raszt ( رشت) – miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego, ośrodek administracyjny ostanu Gilan. Około 560,1 tys. mieszkańców. Przemysł jedwabniczy, rzemiosło, uniwersytet.
Wikipedia
Rasztów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Klembów. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Rasztowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie kamienieckim ziemi nurskiej województwa mazowieckiego. W latach 1783-84 Rasztów należał do gen. Jakuba Młockiego, w 1850-51 był własnością Michała Komierowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Raszyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Raszyna
Wiktionary
mieszkanka Raszyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Raszyna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. pogardliwe określenie na rosyjskiego okupanta na Ukrainie, organizatora, zwolennika lub uczestnika wojny z Ukrainą, postrzeganego jako rosyjski faszysta (nacjonalista)
Wiktionary
rzecz. raszyzm m.
:: fż. raszystka ż.
przym. raszystowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. pogardliwe określenie na rosyjską okupantkę na Ukrainie, organizatorkę, zwolenniczkę lub uczestniczkę wojny z Ukrainą, postrzeganą jako rosyjską faszystkę (nacjonalistkę)
Wiktionary
rzecz. raszyzm mrz.
:: fm. raszysta mos.
przym. raszystowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z raszyzmem, dotyczący raszyzmu
Wiktionary
rzecz. raszyzm m., raszysta m., raszystka ż.
Wiktionary
ideologia putinowskiej Rosji, łącząca elementy nacjonalizmu, imperializmu, kultu wodza i militaryzmu; faszyzm rosyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pogard. polit. ideologia i system polityczny Federacji Rosyjskiej, rosyjska wojna na Ukrainie i rosyjska okupacja Ukrainy, postrzegane jako przejaw faszyzmu
Wiktionary
rzecz. raszysta mos., raszystka ż.
przym. raszystowski
przysł. raszystowsko
Wiktionary
przymiotnik od: Raszyn
SJP.pl
Raszówek – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Słaboszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Racsław, Racław, Ratsław, Recsław, Recław, Retsław, Resław, Rasław – staropolskie formy skrócone od imion męskich Radosław lub Racisław.
Żeńskie odpowiedniki: Racsława, Racława, Ratsława, Recsława, Recława, Retsława, Rasława.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Racsława, Racława, Ratsława, Recsława, Recława, Retsława, Rasława – staropolskie formy skrócone od imion żeńskich Radosława lub Racisława (to ostatnie nienotowane w tej formie w czasach staropolskich). Imię Rasława jest poświadczone w źródłach polskich od XIII wieku.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rasławy lub z nią związany
SJP.pl
Rasław z małżonką; Rasławowie
SJP.pl
Rasław z małżonką; Rasławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rasława lub z nim związany
SJP.pl
część spłaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) finans. część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie
Wiktionary
Ra
Wikipedia
(1.1) Tę ratę trzeba zapłacić przed końcem miesiąca.
Wiktionary
IPA: ˈrata, AS: rata
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ratka ż.
przym. ratalny
Wiktionary
(1.1) reg. śl. abcalong
Wiktionary
owocowy napój alkoholowy, niekiedy doprawiany korzeniami
SJP.pl
Ratafia ( ratafià, rataffia) – słodka wódka wieloowocowa wytwarzana z niedestylowanych nalewek na sokach owocowych.
Przyjęta w wielu językach nazwa pochodzi od toastu wygłaszanego przez Kreolów pochodzenia francuskiego podczas zawierania umów, wyrażanego łacińskimi słowami „Rata fiat [conventio]” (Niech będzie zawarta [umowa]). Ze względu na różnorodność wykorzystanych owoców ratafia często bywa potocznie określana jako „tutti frutti”.
Wikipedia
ekonom, rządca, rolnik, chłop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. W średniowiecznej Polsce wolny chłop zobowiązany do pracy na roli właściciela ziemskiego w zamian za pożyczkę i pozwolenie na założenie gospodarstwa na jego ziemi
(1.2) hist. zaw. najemny pracownik w folwarku, pracujący głównie na roli
(1.3) hist. członek grupy ludności wiejskiej o charakterze służebnym, powołanej do obróbki ziemi dworskiej w domenach książęcych, zamieszkującej odrębne osady
(1.4) gwara. ktoś udzielający rady, pomocy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrataj, AS: ratai ̯
Wiktionary
rzecz. Ratajczak ż./mos.; Rataje nmos.
Wiktionary
(1.1) kmieć
(1.2) oracz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ekonom, rządca, rolnik, chłop
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ratajno (niem. "Panthenau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Łagiewniki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: kredyt ratalny
SJP.pl
płacony w ratach, sprzedawany na raty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. odnoszący się do rat
Wiktionary
(1.1) W 1938 r. wprowadziła sprzedaż ratalną, zdobywając tym licznych nabywców nowoczesnego sprzętu radiowego firm zachodnich.
Wiktionary
rzecz. rata ż.
Wiktionary
roślina z rodziny palm, używana głównie w plecionkarstwie; palma rotangowa, rotang, rattan
SJP.pl
przymiotnik od: ratan
SJP.pl
[czytaj: ratatuj] potrawa z pomidorów, kabaczków, cukinii, bakłażanów, cebuli i papryki, smażonych na oliwie, z czosnkiem i ziołami, podawana na ciepło lub jako sałatka; ratatuja, ratatuj
SJP.pl
Ratatouille (IPA/ ratatụj) – wywodząca się z Nicei potrawa jarska. Danie to opiera się na składnikach warzywnych, przede wszystkim na bakłażanach, cukinii, cebuli, pomidorach i papryce (czasem z dodatkiem mięsa).
Podobne potrawy znane są w całym basenie Morza Śródziemnego, są to np. caponata i peperonata (Włochy), pisto (Andaluzja), briam (Grecja), bohemienne (Prowansja), samfaina (Katalonia), tumbet (Majorka) i kapunata (Malta).
Wikipedia
potrawa z pomidorów, kabaczków, cukinii, bakłażanów, cebuli i papryki, smażonych na oliwie, z czosnkiem i ziołami, podawana na ciepło lub jako sałatka; ratatuja, ratatouille
SJP.pl
Ratatuj ( Ratatouille, 2007) – amerykański film animowany w reżyserii Brada Birda, wyprodukowany przez wytwórnie: Pixar i Walt Disney Pictures w technice trójwymiarowej. Film otrzymał pięć nominacji do Oscara za rok 2007, z czego zwyciężył w kategorii „najlepszy pełnometrażowy film animowany”.
Wikipedia
potrawa z pomidorów, kabaczków, cukinii, bakłażanów, cebuli i papryki, smażonych na oliwie, z czosnkiem i ziołami, podawana na ciepło lub jako sałatka; ratatuj, ratatouille
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. nicejska potrawa z duszonych warzyw, głównie pomidorów, kabaczków, bakłażanów, papryki (czasem z mięsem);
Wiktionary
(1.1) Przywiozłam dużo warzyw z działki, zrobię ratatuję.
Wiktionary
(1.1) ratatouille, ratatuj
Wiktionary
ssak drapieżny zaliczany do rodziny łasicowatych, zamieszkujący lasy, zarośla, stepy i sawanny; miodożer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Mellivora|Storr|ref=tak., rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych;
(1.2) syst. zob. ratel miodożerny.
(1.3) zool. drapieżnik z rodzaju ratel (1.1)
(1.4) mot. południowoafrykański kołowy wóz bojowy;
Wiktionary
Ratel ("Mellivora") – rodzaj ssaków z podrodziny Mellivorinae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Wikipedia
(1.2) Pomimo stosunkowo dużej liczebności na zamieszkanym przez siebie obszarze ratel jest relatywnie mało znanym gatunkiem, rzadko prezentowanym również w ogrodach zoologicznych.
(1.3) Na sawannie widzieliśmy dwa ratele z młodymi.
(1.4) Oprócz armii RPA ratli używają armie Jordanii i Maroka.
Wiktionary
[czytaj: rata albo ratha]
1. wóz procesyjny do przewożenia posągów bóstw w Indiach;
2. monolitowa świątynia hinduistyczna nawiązująca formą do wozu procesyjnego;
3. uskokowy występ w ścianie świątyni
SJP.pl
Ratha, od sanskryckiego "ratha", „wóz” – forma architektoniczna w Indiach. Wywodzi się prawdopodobnie od starożytnego dwukołowego rydwanu z baldachimem, jako termin architektoniczny bardziej w znaczeniu „wieża”. Istnieją świątynie wyraźnie nawiązujące do formy wozu, osadzone na platformach z kołami, nazywane „ratha”. Najsławniejsze z nich to świątynia Słońca w Konarku oraz świątynia w Mahabalipuram.
Wikipedia
[czytaj: rejting]
1. ocena wiarygodności kredytowej podmiotu gospodarczego lub państwa;
2. metoda klasyfikacji papierów wartościowych według stopnia ryzyka;
3. ocena popularności, określana na podstawie badań ankietowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. finans. dokonana przez wyspecjalizowaną instytucję ocena wiarygodności kredytowej podmiotu gospodarczego lub państwa i ryzyka inwestycyjnego związanego z określonymi jego papierami wartościowymi bądź jego zdolnością do spłaty swoich zobowiązań w terminie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Amerykańska agencja ratingowa Standard & Poor's obniżyła w sierpniu 2011 rating rządu USA z maksymalnej oceny AAA do AA+.
Wiktionary
IPA: ˈrɛjtʲĩŋk, AS: rei ̯tʹĩŋk
Wiktionary
przym. ratingowy
Wiktionary
przymiotnik od: rating
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od rating
Wiktionary
IPA: ˌrɛjtʲĩŋˈɡɔvɨ, AS: rei ̯tʹĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. rating
Wiktionary
[czytaj: ratjo lub racjo] rzadko: czynnik uzasadniający postępowanie lub osąd czegoś
SJP.pl
część nóg parzystokopytnych zwierząt domowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od racica
(1.2) finans. zdrobn. od rata
Wiktionary
Ratka (węg. "Rátkapuszta") – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Łuczeniec. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1955.
Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 330 osób, w tym 169 kobiet i 161 mężczyzn.
Wikipedia
(1.1) O, zobacz, widać ratki na śniegu.
(1.2) Wziąłem na ten telewizor pożyczkę na 36 miesięcy, ratka wynosi 100 złotych.
Wiktionary
rzecz. rać ż., rata ż.
Wiktionary
(1.1) raciczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) miar. (około 445 g) pochodząca z czasów przedmuzułmańskiego
Wiktionary
rasa psa domowego, niewielkich rozmiarów, o krótkiej, gładkiej sierści czarnej lub brązowej, zwykle podpalanej; pinczer karłowaty; pinczer miniaturowy
SJP.pl
mały piesek domowy o krótkiej, gładkiej sierści czarnej lub brązowej, zwykle podpalanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa małych psów z grupy pinczerów;
Wiktionary
rzecz. ratler mzw.
Wiktionary
(1.1) pinczer miniaturowy
Wiktionary
mały piesek domowy o krótkiej, gładkiej sierści czarnej lub brązowej, zwykle podpalanej
SJP.pl
Ratnowice ( Rathmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Otmuchów.
Wikipedia
Ratoszyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Radzanów. Leży w północno-zachodniej części Równiny Radomskiej, nad rzeką Pierzchnią (dopływ Pilicy).
Wieś jest częścią parafii św. Marcina z Tours w Radzanowie w diecezji radomskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ratować.
Wiktionary
IPA: ˌratɔˈvãɲɛ, AS: ratovãńe
Wiktionary
czas. ratować
rzecz. ratownik mos., ratowniczka ż., ratunek mrz., odratowanie n., poratowanie n., ratownictwo n.
przym. ratowniczy, ratunkowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów
Wiktionary
(1.1) Wyruszyliśmy, by ratować naszych przyjaciół.
(1.1) Podejmij jakieś działania, jeśli chcesz ratować firmę.
Wiktionary
IPA: raˈtɔvat͡ɕ, AS: ratovać
Wiktionary
czas. uratować, odratować dk., poratować dk.
rzecz. ratowanie n., ratownik m., ratowniczka ż., ratunek m., uratowanie n., odratowanie n., poratowanie n., ratownictwo n.
przym. ratowniczy, ratunkowy
Wiktionary
(1.1) ocalać, przest. salwować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
służby ratunkowe; niesienie pomocy i ratowanie życia ludzkiego w warunkach zagrożenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środki i metody ratowania ludzi i niesienia pomocy w sytuacji zagrożenia
(1.2) służby ratunkowe
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratownik m., ratowanie n., uratowanie n., odratowanie n., poratowanie n., ratowniczka ż.
czas. ratować ndk., uratować dk.
przym. ratunkowy, ratowniczy
Wiktionary
1. kobieta niosąca pomoc w nagłym wypadku;
2. członkini ekipy ratowniczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: ratownik
Wiktionary
IPA: ˌratɔvʲˈɲit͡ʃka, AS: ratovʹńička
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratowanie n., ratownictwo n.
:: fm. ratownik m.
czas. ratować, uratować, poratować, wyratować, odratować
przym. ratowniczy, ratunkowy
przysł. ratunkowo, ratowniczo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) służący ratownictwu, wykorzystywany w ratownictwie
Wiktionary
(1.1) Akcję ratunkową przeprowadzono z wykorzystaniem ratowniczego śmigłowca z Popradu.
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratowanie n., uratowanie n., odratowanie n., wyratowanie n., ratownictwo n., ratownik m., ratowniczka ż., poratowanie n.
czas. ratować ndk., uratować dk., odratować dk., wyratować dk.
przym. ratunkowy
wykrz. ratunku
Wiktionary
członek ekipy ratowniczej; człowiek niosący pomoc w nagłym wypadku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
(1.2) med. osoba uprawniona do udzielania pierwszej pomocy
(1.3) osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ze schroniska nad Morskim Okiem wyruszył ratownik dyżurny, z centrali wyjechała dziesięcioosobowa grupa ratowników.
(1.2) Właśnie Pomorskie Stowarzyszenie Przewoźników Drogowych wystartowało ze szkoleniem na kat. C lub D dla ratowników medycznych i ratowników KPP.
(1.3) Ratownik uratował turystę, który tonął w głębszej sekcji basenu.
Wiktionary
IPA: raˈtɔvʲɲik, AS: ratovʹńik
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratowanie n., ratownictwo n., uratowanie n., poratowanie n., wyratowanie n., odratowanie n.
:: fż. ratowniczka ż.
czas. ratować ndk., uratować dk., poratować dk., wyratować dk., odratować dk.
przym. ratowniczy, ratunkowy
przysł. ratunkowo, ratowniczo
wykrz. ratunku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ratrak
Wiktionary
rzecz. ratrak m.
Wiktionary
specjalny pojazd gąsienicowy do ubijania świeżego śniegu w górach na trasach narciarskich; śniegołaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. pojazd gąsienicowy wykorzystywany do ubijania śniegu na trasach narciarskich
Wiktionary
Ratrak – przyjęta w Polsce, Bułgarii i Rosji (rzadziej na Słowacji) nazwa pojazdu gąsienicowego służącego do przygotowywania tras narciarskich. Nazwa pochodzi od szwajcarskiej marki pierwszych maszyn sprowadzanych do Polski na początku lat 80 XX wieku, natomiast nie jest używana w Austrii (w języku angielskim "snowgroomer/snowgrooming tractor" lub "Snowcat").
Wikipedia
IPA: ˈratrak, AS: ratrak
Wiktionary
rzecz. ratrakowanie n.
:: zdrobn. ratraczek m.
czas. ratrakować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ratrakować.
Wiktionary
rzecz. nieratrakowanie n., ratrak mrz.
czas. ratrakować ndk.
Wiktionary
ubijać świeży śnieg ratrakiem
SJP.pl
roślina z rodziny palm, używana głównie w plecionkarstwie; palma rotangowa, rotang, ratan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: rattan
SJP.pl
określenie wykonawcze: wstrzymując, powstrzymując; rattenuto
SJP.pl
określenie wykonawcze: wstrzymując, powstrzymując; rattenando
SJP.pl
1. pomoc w niebezpieczeństwie, trudnej sytuacji;
2. ocalenie od zniszczenia, śmierci itp.; sposób uniknięcia nieszczęścia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomoc w niebezpieczeństwie
(1.2) uniknięcie niebezpieczeństwa
Wiktionary
Ratunek – część wsi Walentynów w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Lipsko.
W latach 1975–1998 Ratunek administracyjnie należał do województwa radomskiego.
Wikipedia
(1.1) Wreszcie nadszedł długo oczekiwany ratunek.
(1.2) Nie będąc w stanie walczyć, szukał ratunku w ucieczce.
Wiktionary
IPA: raˈtũnɛk, AS: ratũnek
Wiktionary
rzecz. ratownik m., ratowniczka ż., ratownictwo n., ratowanie n., uratowanie n., odratowanie n., poratowanie n.
czas. ratować ndk., uratować dk., odratować dk., poratować dk.
przym. ratunkowy, ratowniczy
przysł. ratunkowo, ratowniczo
wykrz. ratunku
Wiktionary
(1.1) ratowanie, pomoc
(1.2) ocalenie, wybawienie
Wiktionary
przymiotnik od: ratunek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ratunkiem
Wiktionary
(1.1) Jedź, człowieku, ostrożniej, do cholery! – krzyknął do kierowcy, który oddzielony był od przedziału ratunkowego pleksiglasowyeksiglasową, uchyloną nieco szybą.
Wiktionary
rzecz. ratunek m., ratownik m., ratowniczka ż., ratowanie n., uratowanie n., wyratowanie n., poratowanie n., odratowanie n., ratownictwo n.
czas. ratować ndk., uratować dk., wyratować dk., poratować dk.
przym. ratowniczy
przysł. ratowniczo
Wiktionary
okrzyk wydawany w niebezpiecznej sytuacji przez kogoś oczekującego pomocy; pomocy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. ratunek
(2.2) Ms. lp. ratunek
(2.3) W. lp. ratunek
Wiktionary
(1.1) Zaczęła z całych sił uderzać pięściami w drzwi i wołać: / — Panie Janku, ja tu jestem, ratunku, ratunku!!!
(2.1) Jest ratunek i nie ma ratunku.
(2.2) Myślę o ratunku.
(2.3) Mój drogi ratunku!
Wiktionary
IPA: raˈtũnku, AS: ratũnku
Wiktionary
rzecz. ratunek mrz., odratowanie n., poratowanie n., ratownik mos.
przym. ratowniczy
Wiktionary
(1.1) pomocy!, na pomoc!; pot. gwałtu, rety!
Wiktionary
siedziba miejskich władz, wznoszona zwykle w centrum miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;
(1.2) przen. władze miasta
(1.3) adm. instytucja mająca siedzibę w ratuszu (1.1)
Wiktionary
Ratusz ( Rathaus, „dom rady”) – reprezentacyjny budynek użyteczności publicznej, zwykle tradycyjna siedziba samorządowych władz miejskich. Budowany był najczęściej na planie prostokąta i nadawano mu formę monumentalną.
Wikipedia
(1.1) Profesor Leszek Balcerowicz, prezes Narodowego Banku Polskiego osobiście w Sandomierzu prezentuje dwuzłotową monetę z wizerunkiem ratusza na rewersie.
Wiktionary
IPA: ˈratuʃ, AS: ratuš
Wiktionary
przym. ratuszowy
Wiktionary
(1.1) magistrat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: ratusz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ratusza
Wiktionary
rzecz. ratusz mrz.
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) daw. wyraża przerażenie lub wołanie o pomoc
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., N., B., W. lm. od: rata
Wiktionary
(1.1) GONIEC.
Na polach Salaminy stos za stosem leży
Pobitych i precz, dalej, wzdłuż całych wybrzeży.
CHÓR.
O raty! O troski! O żale!
Powiadasz, że idą na fale,
Na morza nurt wrzący, głęboki
Te drogie, skrwawione te zwłoki!
Wiktionary
(1.1) war. rzad. rata; przeraty
Wiktionary
Ratyczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Łaszczów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Łaszczów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 229 mieszkańców.
Wikipedia
zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez upoważniony do tego organ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy
Wiktionary
Ratyfikacja (fr. "ratification") – jeden ze sposobów wyrażenia ostatecznej zgody na związanie się umową międzynarodową przez upoważniony do tego organ państwowy. Jest formą najuroczystszą (co różni ją od „zatwierdzenia”), z reguły dokonywaną przez głowę państwa (prezydenta, monarchę). Dowodem dokonania ratyfikacji jest dokument ratyfikacyjny, który składa się u depozytariusza (w przypadku umów wielostronnych) lub wzajemnie wymienia z drugim układającym się państwem (w przypadku umów dwustronnych).
Wikipedia
czas. ratyfikować
przym. ratyfikacyjny
rzecz. ratyfikowanie n.
Wiktionary
związany z ratyfikacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z ratyfikacją, dotyczący ratyfikacji
Wiktionary
rzecz. ratyfikacja ż., ratyfikowanie ndk.
czas. ratyfikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ratyfikować.
Wiktionary
rzecz. ratyfikacja ż.
czas. ratyfikować ndk.
przym. ratyfikacyjny
Wiktionary
zatwierdzić, zatwierdzać umowę międzynarodową przez upoważniony do tego organ
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) praw. zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy
czasownik przechodni dokonany
(2.1) praw. zatwierdzić umowę międzynarodową przez organ państwowy
Wiktionary
(1.1) Prezydent nie ratyfikował poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto.
Wiktionary
rzecz. ratyfikacja ż., ratyfikowanie n.
przym. ratyfikacyjny
Wiktionary
rodzaj flauszu o kędzierzawionej okrywie włókiennej
SJP.pl
Ratyniec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w gminie Lipsko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krępie Kościelnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. spisa, włócznia, pika
Wiktionary
Ratyszcze (ukr. Ратищі) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.
Wikipedia
(1.1) Z pomocą pospieszył mu Samson Miodek, gromiąc swym ratyszczem. Olbrzym nie uląkł się napierającego nań rycerza z toporem, walnął jego rumaka w chroniący łeb żelazny naczółek z taką siłą, że ratyszcze pękło z trzaskiem.
(1.1) Siódme poty, mówię waszmościom, ze mnie poszły, nimem za ratyszcze uchwycił.
Wiktionary
miasto w Niemczech; Regensburg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;
Wiktionary
Ratyzbona ( Regensburg, baw. "Rengschburg", Řezno) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Górny Palatynat, regionu Ratyzbona oraz powiatu Ratyzbona. Leży nad Dunajem. Polska nazwa miasta wywodzi się z pradawnej nazwy celtyckiej "Radasbona" poprzez łacińską nazwę "Ratisbona".
Wikipedia
rzecz. ratyzbończyk mos., ratyzbonka ż.
przym. ratyzboński
Wiktionary
mieszkanka Ratyzbony (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ratyzbony
Wiktionary
rzecz. Ratyzbona ż.
:: fm. ratyzbończyk mos.
przym. ratyzboński
Wiktionary
mieszkaniec Ratyzbony (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ratyzbony
Wiktionary
(1.1) (…) wzmianek na temat zwrotu pieniędzy (…) jest bardzo niewiele. Najwięcej wiąże się dostarczaniem pieprzu i zapłatą przez radę miejską Wrocławia ratyzbończykom oraz Thomasowi Purkenerowi z Pasawy (…). Ratyzbończycy mieli otrzymać od rady miejskiej 542 grzywny i 16 groszy, natomiast w przypadku Purkenera sytuacja jest nieco zawiła.
Wiktionary
rzecz. Ratyzbona ż.
:: fż. ratyzbonka ż.
przym. ratyzboński
Wiktionary
przymiotnik od: Ratyzbona (Regensburg; miasto w Niemczech); regensburski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ratyzboną, dotyczący Ratyzbony
Wiktionary
rzecz. Ratyzbona ż., ratyzbończyk mos., ratyzbonka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rałbriter] w XIII-XV wieku: rycerz nieprzestrzegający praw rycerskich, bogacący się dzięki napaściom i rozbojom
SJP.pl
Raubritter (z niem. "rycerz rozbójnik") – określenie, które pojawiło się dopiero w XVIII-wiecznych niemieckich romansach rycerskich, oznaczające rycerzy lub osoby z rycerskiego rodu, trudniące się napadami, szczególnie na przejeżdżających w pobliżu ich zamku kupców i podróżnych. W Polsce przyjęło się na równi z polską nazwą "rycerz-rozbójnik" wskutek opinii, że zwłaszcza średniowieczne Niemcy dotknięte były tą plagą.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: raut (element dekoracyjny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od raut
Wiktionary
(1.1) To nie raut, lecz tylko mały raucik.
Wiktionary
rzecz. raut m.
Wiktionary
litewska elegia, duma, pieśń pogrzebowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grubej, dwu- lub trzywarstwowej tapety ściennej
SJP.pl
hiszpańskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierającego rezerpinę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
lekkie odurzenie alkoholem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. stan odurzenia, oszołomienia u osoby będącej pod wpływem alkoholu
Wiktionary
(1.1) Lubię taki lekki rausz.
Wiktionary
IPA: rawʃ, AS: rau̯š
Wiktionary
1. mały szlifowany diament;
2. odpadki diamentu;
3. motyw dekoracyjny w kształcie romboidalnie oszlifowanego diamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spotkanie towarzyskie bez tańców
(1.2) jubil. diament z jednej strony szlifowany, z drugiej płaski
(1.3) archit. szt. ornament w kształcie oszlifowanego diamentu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie chcę być celebrytą i na rautach machać do kamery.
Wiktionary
IPA: rawt, AS: rau̯t
Wiktionary
(1.1) rzecz. raucik mrz.; przym. rautowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. bywać często na rautach
Wiktionary
przymiotnik od: raut
SJP.pl
podkrzew z rodziny toinowatych, występujący w Azji, uprawiany jako roślina lecznicza; zgrzyn
SJP.pl
[czytaj: rejw]
1. odmiana muzyki techno;
2. masowej impreza z udziałem tej muzyki, popularna pod koniec lat 80. i na początku 90.
SJP.pl
Rave – całonocna impreza, podczas której DJ-e i inni artyści wykonują muzykę elektroniczną. W latach 60. slangowego określenia "rave" używali pochodzący z Karaibów mieszkańcy Londynu jako określenie imprezy. W późnych latach 80. termin ten zaczął funkcjonować jako określenie subkultury, która wyrosła z ruchu acid house w Chicago i Nowym Jorku, po czym rozwinęła się na scenie klubowej w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
[czytaj: raWEL] nazwisko, m.in. Maurice Ravel (1875-1937) - kompozytor francuski
SJP.pl
Ravel – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Puy-de-Dôme.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 597 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 60 osób/km² (wśród 1310 gmin Owernii Ravel plasuje się na 352. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 810).
Wikipedia
1. miasto we Włoszech; Rawenna;
2. nazwa kilku miast i gmin w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: RAwensbrük albo RAwensbrik] hitlerowski obóz koncentracyjny
SJP.pl
Ra
Wikipedia
powiat i miasto w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia
SJP.pl
Ravensburg – miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Tybinga, siedziba regionu Bodensee-Oberschwaben, powiatu Ravensburg, oraz związku gmin Mittleres Schussental. Leży w krainie Górna Szwabia. W mieście ma swoją siedzibę firma wydawnicza, producent gier planszowych – Ravensburger. Znajduje się tam również fabryka wierteł udarowych SDS-plus i SDS-max "Hawera", która oprócz produktów marki Hawera produkuje również m.in. produkty marki Bosch.
Wikipedia
[czytaj: rawiGOT] zimny, pikantny sos ziołowy na bazie majonezu, podawany najczęściej do białego mięsa i ryb
SJP.pl
małe pierożki nadziewane farszem mięsnym, serowym lub warzywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. rodzaj małych włoskich pierogów;
Wiktionary
Ravioli – potrawa kuchni włoskiej.
Są to nieduże pierożki. Nadziewa się je zazwyczaj serem ricotta, mięsem lub warzywami – najczęściej szpinakiem.
Wikipedia
(1.1) Zjadłbym talerz ravioli, popijając go dobrym winem.
(1.1) Mojej żonie bardzo smakują ravioli ze szpinakiem.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) muz. ożywiając, przyspieszając
Wiktionary
format rejestracji zdjęć w fotografii cyfrowej, pozwalający na zachowanie najwyższej jakości obrazu oferowanej przez aparat, dając możliwość dokładnej obróbki pliku na komputerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fot. inform. format rejestracji zdjęć w fotografii cyfrowej, pozwalający na zachowanie oryginalnej jakości obrazu oferowanej przez aparat, umożliwiający dokładną obróbkę pliku na komputerze;
(1.2) inform. format rejestracji dźwięku, pozwalający na zachowanie oryginalnej jakości
(1.3) pot. obraz lub dźwięk zapisany w formacie RAW (1.1-2)
Wiktionary
Raw ( raw, surowy; często błędnie zapisywane jako "RAW") – ogólne określenie formatów zapisu plików zawierających nieprzetworzone (surowe) dane. Zazwyczaj pliki raw są kontenerami i zawierają również dodatkowe dane.
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce;
3. herb szlachecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. potok w dorzeczu Wisły, dopływ Brynicy;
(1.2) geogr. toponim, składnik nazw kilku miejscowości w Polsce i na Ukrainie; por|Rawa Mazowiecka|Rawa Ruska|Stara Rawa.
(1.3) herald. nazwa dwóch różnych herbów szlacheckich; oraz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od kilku dni katowiczanie mogą oglądać odkrytą Rawę w centrum.
(1.2) Żydzi z Rawy bardzo szanowali swojego charyzmatycznego cadyka.
(1.3) Herb Rawa przedstawia w różnych wariantach pannę i niedźwiedzia.
Wiktionary
miasto w Pakistanie
SJP.pl
Rawalpindi (urdu راولپنڈی, "Rāvalpinḍī") – miasto w północnym Pakistanie, w prowincji Pendżab, 14 km na południe od stolicy kraju Islamabad, z którą tworzy jedną, bicentryczną aglomerację miejską, zamieszkałą przez ponad 4,1 miliona ludzi.
Wikipedia
dawny indyjski instrument smyczkowy, wywodzący się z Indii i Sri Lanki; rawanastron
SJP.pl
dawny indyjski instrument smyczkowy, wywodzący się z Indii i Sri Lanki; rawanahasta
SJP.pl
Rawanastron (in. ravanhatta, ravanahatha, ravana hasta veena) – dawny instrument smyczkowy wywodzący się z Indii i Sri Lanki. Wykonany z długiej i cienkiej trzciny bambusowej połączonej z mniejszym, grubszym rezonatorem. Posiadał on kilka strun, na których grano przy pomocy bambusowego smyczka. W niektórych częściach Azji znany jest podobny instrument o nazwie ometri.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
okop wysunięty przed główną linię umocnień; przedszaniec
SJP.pl
Rawelin (z łac. "ravelere" – oddzielać), dwuramiennik – ziemne lub murowane dzieło fortyfikacyjne na planie trójkąta wznoszone przed linią obronną twierdzy o narysie bastionowym (dla osłony kurtyn oraz wsparcia bastionów) lub poligonalnym (dla osłony komunikacji pomiędzy poszczególnymi elementami fortyfikacji lub zamaskowania rozmieszczenia kojców). Rawelin był umieszczany w fosie twierdzy.
Wikipedia
mieszkanka Rawenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rawenny; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Rawenna ż.
:: fm. raweńczyk mos.
przym. raweński
Wiktionary
miasto we Włoszech; Ravenna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
Rawenna (wł. "Ravenna") – miasto i gmina w północnych Włoszech w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna. Według danych na rok 2007 gminę zamieszkiwało 151 055 osób, 228 os./km².
Miasto leży na równinie u zbiegu rzek Ronco i Montone, w odległości 10 km od Morza Adriatyckiego, z którym połączone jest żeglownym kanałem.
Wikipedia
(1.1) Rawenna położona jest w regionie Emilia-Romania, w północnych Włoszech.
(1.1) Latem 1945 roku, ledwie skończyła się kampania włoska, odwołano mnie z postoju między Bolonią a Rawenną i skierowano do naszej misji wojskowej w Mediolanie.
Wiktionary
rzecz. raweńczyk mos., rawenka ż.
przym. raweński, rawennacki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) raweński, dotyczący Rawenny
Wiktionary
(1.1) Tak np. w północnych Włoszech wyróżniają się w VII i VIII w. kursywy rawennacka, werońska, longobardzka.
Wiktionary
rzecz. Rawenna ż.
Wiktionary
mieszkaniec Rawenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rawenny; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Do surowej, eremickiej tradycji wielkiego raweńczyka nawiązują szczególnie dwie kongregacje, rozwijające się w XI wieku wokół dwóch eremów założonych jeszcze przez Romualda (…).
Wiktionary
rzecz. Rawenna ż.
:: fż. rawenka ż.
przym. raweński
Wiktionary
przymiotnik od: Rawenna, miasto we Włoszech
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Rawenny, związany z Rawenną
Wiktionary
(1.1) Zdjęcie tej mozaiki pochodzi z jednego z raweńskich kościołów.
Wiktionary
rzecz. Rawenna ż., raweńczyk mos., rawenka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Rawy Mazowieckiej
SJP.pl
mieszkanka Rawy Mazowieckiej
SJP.pl
Rawica – historyczna wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie zwoleńskim, w gminie Tczów.
Wieś królewska, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego.
Dnia 1 stycznia 2006 roku nazwa Rawica została na wniosek Rady Gminy Tczów zlikwidowana przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Wikipedia
przymiotnik od: Rawicz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rawiczem, dotyczący Rawicza
Wiktionary
rzecz. Rawicz mrz., rawiczanin m., rawiczanka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. osada leśna w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe na południowym krańcu województwa wielkopolskiego;
(1.2) geogr. wieś w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim;
(1.3) herald. herb szlachecki;
Wiktionary
Rawicz ( Rawitsch) – miasto w Polsce w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim (siedziba władz powiatu), siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rawicz.
W okresie II Rzeczypospolitej oraz w latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego, a od 1975 do 1998 do województwa leszczyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Rozwój Rawicza przerwała jednak wojna Napoleona z Rosją.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. rawiczanin m., rawiczanka ż.
przym. rawicki
(1.3)
rzecz. Rawa ż., Rawka ż.
przym. rawski
Wiktionary
mieszkaniec Rawicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rawicza
(1.2) osoba pochodząca z Rawicza, urodzona w Rawiczu
Wiktionary
rzecz. Rawicz mrz.
:: fż. rawiczanka ż.
przym. rawicki
Wiktionary
mieszkanka Rawicza
SJP.pl
Rawiczów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Nowy Kawęczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
prostokątne lub owalne naczynie do podawania przystawek; rawierka
SJP.pl
prostokątne lub owalne naczynie do podawania przystawek; rawier
SJP.pl
rawka błazen - gatunek ciepłolubnego skorupiaka z rzędu ustonogów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rawa Mazowiecka
SJP.pl
imię oraz nazwisko, m.in.: Ray Charles lub Man Ray
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rejban] marka okularów
SJP.pl
Ray-Ban – marka okularów (głównie przeciwsłonecznych, ale także korekcyjnych), założona w 1937 roku przez firmę Bausch & Lomb. Jedna z najbardziej innowacyjnych i rozpoznawalnych marek w świecie okularów.
Wikipedia
[czytaj: rejbany] potocznie: okulary marki Ray-Ban; Rajbany, Rejbany
SJP.pl
[czytaj: REJli] nazwisko
SJP.pl
Rayleigh – miasto i civil parish w Anglii, w hrabstwie Essex, w dystrykcie Rochford. Leży 19 km na południowy wschód od miasta Chelmsford i 52 km na wschód od Londynu. W 2011 roku civil parish liczyła 32 150 mieszkańców. Rayleigh jest wspomniana w Domesday Book (1086) jako "Ragewneia"/"Rageweleia".
Wikipedia
popularna gra komputerowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rejogram] rodzaj fotografii otrzymywanej przez działanie światła na światłoczuły papier, bez pośrednictwa kliszy
SJP.pl
[czytaj: rejon] sztuczny jedwab
SJP.pl
[czytaj: rejonant] styl w sztuce gotyckiej w latach 1240-1350; gotyk promienisty, styl promienisty
SJP.pl
1. kiedyś, w pewnej chwili; nareszcie, w końcu; ostatecznie
2. w użyciu liczebnikowym: jeden, pierwszy (przy liczeniu); po pierwsze; komenda nadająca tempo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uderzenie wymierzone za pomocą przeznaczonego do tego celu narzędzia
(1.2) pojedyncza realizacja czynności
(1.3) jednostka jakiejś wielkości (podawana jako punkt odniesienia przy jej zwielokrotnianiu)
(1.4) okoliczność, ewentualność
(1.5) daw. cięcie
liczebnik główny
(2.1) przy liczeniu jeden
liczebnik mnożny
(3.1) jednokrotnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bandyci otoczyli go i ze wszystkich stron spadły na niego razy.
(1.2) Dwa razy próbowałam dostać się na politechnikę: w poprzednim i tym roku.
(1.2) Raz zatrułem się grzybami.
(1.3) Azotek galu jest piekielnie wytrzymałym materiałem — topi się w temperaturze kilku tysięcy stopni i ciśnieniu kilkanaście tysięcy razy większym od atmosferycznego.
(1.3) Wyobrażałem sobie sumę pięć razy mniejszą.
(1.3) Bagażnik tego opla jest półtora raza większy niż bagażnik tego forda – pierwszy ma pojemność 600, a drugi 400 litrów.
(1.4) W razie, gdybyś czegoś jeszcze potrzebował, zadzwoń do mnie.
(2.1) Raz, dwa, trzy…
(3.1) Czy ta postać pojawia się tylko raz w tym filmie?
Wiktionary
IPA: ras, AS: ras
Wiktionary
rzecz. obraz m., obraza n., wrażliwość, obraźliwy, naraz, nieraz, razem, raźno, teraz, wraz, zaraz, zarazem, zrazu
przyim. oraz
partyk. zaraz, zarazem
sp. razy
Wiktionary
(1.1) smagnięcie, cios, uderzenie, trafienie
(1.2) kroć; gw. Górny Śląsk roz, rołz, rouz
(1.3) kroć
(3.1) jednokrotnie, jednorazowo; gw. Górny Śląsk roz, rołz, rouz
Wiktionary
rodzaj ryb z rodziny karpiowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. gapa, niezdara
Wiktionary
inaczej wspólnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie
(1.2) stpol. od razu
(1.3) stpol. zarazem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ania i ja chodzimy razem do szkoły.
(1.1) Zapakowałem te książki wszystkie razem do jednego kartonu.
Wiktionary
IPA: ˈrazɛ̃m, AS: razẽm
Wiktionary
rzecz. raz m.
liczgł. raz
Wiktionary
(1.1) łącznie, wraz, wspólnie
Wiktionary
środowiskowo: zwolennik lub członek partii Razem; razemowiec, razemita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. lekcew. polit. członek lub zwolennik lewicowej partii Razem
Wiktionary
(1.1) Ekonomista zgodził się ze słowami profilu „Libertarianin”, który napisał na Twitterze: „Panie Tusk i PO, w razemków się bawicie? […]”
Wiktionary
środowiskowo: zwolennik lub członek partii Razem; razemowiec, razemek
SJP.pl
zwolennik lub członek partii Razem; razemita, razemek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wywoływać niemiłe uczucie, zrażać;
2. o świetle, promieniowaniu itp.: porażać, oślepiać
SJP.pl
czasownik
(1.1) o świetle: drażnić oczy nadmierną jasnością, jaskrawością
(1.2) atakować za pomocą jakiejś broni
(1.3) wzbudzać nieprzyjemne uczucie, powodować negatywne odczucia
(1.4) wywoływać porażenie
(1.5) przen. rzucać się w oczy, być przesadnie wyraźnym (np. o kolorach)
Wiktionary
(1.1) Tuż nad ranem potrafił przysłuchiwać się oddechowi miasta z butelką piwa w ręku, na piętrze u Freda, gapiąc się na rażące neony z naprzeciwka, skąpo oświetloną Norderstraat i tramwaje zmierzające do pętli.
(1.3) Razi mnie twój brak poszanowania tradycji.
Wiktionary
IPA: ˈraʑit͡ɕ, AS: raźić
Wiktionary
rzecz. rażenie n., porażenie n., raz m., poraza ż.
czas. zrazić dk., wrazić dk.
przysł. rażąco
ims. rażący
przym. rażący
liczgł. raz
Wiktionary
(1.2) oślepiać
(1.3) zrażać, gorszyć
Wiktionary
oktawa razkreślna - jedna z oktaw (dźwięki oznaczane małymi literami z jedynką arabską w górnym indeksie); oktawa jednokreślna (rzadziej)
SJP.pl
przedstawiciel postępowej inteligencji rosyjskiej w drugiej połowie XIX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od razowiak
Wiktionary
rzecz. razowiak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. chleb razowy
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. razowiaczek m.
przym. razowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. chleb z mąki razowej
Wiktionary
(1.1) Poszedłem do kuchni: butelkę po oranżadzie napełniłem mlekiem, odkroiłem pajdę razowca, kilka plasterekasterków żółtego sera i kawał boczku.
Wiktionary
IPA: raˈzɔvʲjɛt͡s, AS: razovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. razowy
rzecz. raz mrz.
liczgł. raz
Wiktionary
(1.1) chleb razowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
o mące: gruby, nieodsiewany, zawierający otręby, raz mielony; o pieczywie: upieczony z mąki razowej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o mące: gruby, raz mielony, nieodsiewany, zawierający otręby
(1.2) o pieczywie, makaronie itp.: zrobiony z mąki razowej (1.1)
Wiktionary
(1.1) Mąka razowa zawiera więcej błonnika niż biała.
(1.2) Jestem na diecie i preferuję razowe pieczywo.
Wiktionary
IPA: raˈzɔvɨ, AS: razovy
Wiktionary
rzecz. razowiec m., raz m., razowiak m.
licz. raz
Wiktionary
(1.1) pełnoziarnisty
(1.2) czarny, ciemny, pełnoziarnisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Razumnik to nietypowe imię dla dziecka.
Wiktionary
1. wyraz wyskrobany w tekście;
2. dawniej o salonie fryzjerskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zakład fryzjerski
Wiktionary
IPA: raˈzura, AS: razura
Wiktionary
(1.1) golarnia
Wiktionary
1. w połączeniu z liczebnikiem oznacza zwielokrotnienie, powtarzanie się czegoś
2. moment, w którym miało miejsce jakieś zdarzenie
3. któreś z kolei wykonanie danej czynności, doświadczenie czegoś
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: raz
spójnik
(2.1) spójnik stawiany między mnożonymi czynnikami
Wiktionary
(2.1) Dwa razy sześć równa się dwanaście.
Wiktionary
IPA: ˈrazɨ, AS: razy
Wiktionary
rzecz. raz mrz., uraza ż.
liczgł. raz
Wiktionary
gruba, nieodsiewana mąka z otrębami; mąka razowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny człon frazeologizmów o charakterze przysłówka, np. inną razą (innym razem), tą razą (tym razem), za drugą razą (za drugim razem) itp.
SJP.pl
1. gwarowo: racica;
2. narzędzie do wyciągania gwoździ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) racica
(1.2) stpol. ślad koni
Wiktionary
rzecz. racica, ratka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Rańsk (niem. "Rheinswein") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Dźwierzuty, na Mazurach.
Średniej wielkości wieś o zwartej zabudowie, biegnącej wzdłuż brzegu Jeziora Rańskiego. Jest tu m.in. poczta, kościół, cmentarz. Wieś leży przy drodze wojewódzkiej nr 600, przy Jeziorze Rańskim. Przez wieś przepływa rzeczka wypływająca z Jeziora Rańskiego, zasilająca znajdujące się we wsi stawy rybne, płynąca następnie do Babięt Wielkich.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. o mleku: z porannego wydoju
Wiktionary
przysł. rano
rzecz. rano n.
Wiktionary
dawniej, dziś tylko gwarowo: ranny, poranny
SJP.pl
dawny rodzaj szala z płótna samodziałowego; rąbek
SJP.pl
Rańtuch – kobiece nakrycie głowy, używane w Polsce od XVI do XVIII wieku.
Występowało w formie sporych rozmiarów chusty prostokątnej z białego płótna. Chustę nakładało się na głowę, najpierw złożywszy ją na pół. Okrywała ona głowę, część twarzy, ramiona i plecy, sięgała nawet do ziemi. Rańtuch zakładano zarówno bezpośrednio na włosy i przykrywano czepkiem lub kołpakiem jak i na płócienne czepki, a kołpak zakładano na wierzch. W czasie zimy na rańtuchy nakładano futrzane czapy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. przeraźliwy
Wiktionary
IPA: raʑˈlʲivɨ, AS: raźlʹivy
Wiktionary
1. roślina z rodziny raźniowatych, przypominająca oset; raźnia długolistna;
2. rzadko: świat przedstawiany samemu sobie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: raźnie, raźno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: raźny
SJP.pl
Ra
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
żwawy, ruchliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ruchliwy
(1.2) rześki
(1.3) żwawy
Wiktionary
(1.1) Boryna nie żałował i flachę puszczał częstą kolejką; tańce też szły raźniejsze i gęstsze, śpiewać już poczynali, przytupywać i coraz większym kołem taczać po izbie.
Wiktionary
przym. doraźny
rzecz. raz mrz.
licz. raz
Wiktionary
książkowo:
1. powodować, spowodować unieruchomienie;
2. uderzać, uderzyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|razić.
Wiktionary
czas. razić
rzecz. uraza ż.
przym. rażący
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób rażący
Wiktionary
(1.1) Kapitał edukacyjny już w tej chwili jest rażąco niewystarczający, a polskie uczelnie przestają go odnawiać, nie mówiąc o powiększaniu.
Wiktionary
czas. razić
przym. rażący
Wiktionary
(1.1) jaskrawo, oślepiająco, dobitnie, karygodnie
Wiktionary
1. nieprzyjemny, zwłaszcza dla oczu;
2. o cechach ujemnych: wyraźny, bardzo duży
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) drażniący wzrok; rzucający się w oczy
(1.2) bardzo intensywny, wyraźny w swojej złej cesze; rzucający się w oczy
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: razić
Wiktionary
(1.1) Najbardziej rażące i łatwe do zauważenia są zawieszki w tekstach reklamowych.
(1.2) Bank jest podejrzany o rażące naruszenie ustawy o praniu pieniędzy.
Wiktionary
rzecz. rażenie n.
czas. razić ndk.
przysł. rażąco
Wiktionary
(1.1) jaskrawy, oślepiający
(1.2) dobitny, karygodny
Wiktionary
symbol rubidu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: roku bieżącego
SJP.pl
skrót
(1.1) = daw. roku bieżącego
(1.2) = daw. rubel
Wiktionary
(1.2) Kazimierz Żukotyński z Kiryłówki wydawał rocznie na prenumeratę gazet i czasopism od 50 do 60 rb., następne 10 rb. pochłaniały książki.
Wiktionary
IPA: ˈrɔku ˌbʲjɛʒɔ̃nˈt͡sɛɡɔ, AS: roku bʹi ̯ežõncego
Wiktionary
(1.1) r.b., br.
(1.2) rub., symbol. ₽, RUB
Wiktionary
skrót od: Rada Bezpieczeństwa Narodowego
SJP.pl
skrót od: Republika Czeska, Red Cross (Czerwony Krzyż)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Radio Corporation of America - radio amerykańskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = adm. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. rynkowa cena energii
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = rejestracja czasu pracy;
Wiktionary
skrót od: Radio dla Ciebie - regionalna rozgłośnia radiowa Polskiego Radia
SJP.pl
niepozorna roślina zielna o bladoróżowych kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Polygonum|L.|ref=tak., roślina o drobnych kwiatach z rodziny rdestowatych;
Wiktionary
Rd
Wikipedia
rzecz. rdestowate nmos., rdestnica ż., rdestowiec m., rdestówka ż., rdestniczka ż.
przym. rdestowy, rdestowaty, rdestnicowy, rdestowcowy, rdestówkowy, rdestniczkowy
Wiktionary
walgina rdestniak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
roślina wodna z rodziny rdestnicowatych
SJP.pl
Rdestnica ("Potamogeton") – rodzaj roślin wodnych z rodziny rdestnicowatych ("Potamogetonaceae"). Należy do niego 90 gatunków i co najmniej 70 mieszańców. Rodzaj jest kosmopolityczny, przy czym najbardziej zróżnicowany jest w strefie umiarkowanej na półkuli północnej. W Polsce występuje 18 gatunków i liczne mieszańce. Są to rośliny wód słodkich i słabo zasolonych, odgrywające ważną rolę w ekosystemach wodnych.
Wikipedia
rodzina kosmopolitycznych roślin wodnych z klasy jednoliściennych, o promienistych kwiatach zebranych w kłosowate kwiatostany wystające ponad powierzchnię wody
SJP.pl
Rdestnicowate ("Potamogetonaceae" Dumort.) – rodzina roślin wodnych, należąca do rzędu żabieńcowców, obejmująca 4, 5 lub 6 rodzajów ze stukilkunastoma gatunkami, z czego ok. 100 należy do rodzaju rdestnica "Potamogeton". Rośliny te występują kosmopolitycznie na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Rosną w wodach słodkich (podrodzina "Potamogetoneae"), rzadziej także słabo zasolonych i morskich (podrodzina "Zannichellieae"). Kwiaty są wiatropylne, owoce rozsiewane są przez wodę i zwierzęta.
Wikipedia
o cechach rdestnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Rdestnicowce ("Potamogetonales") – rząd roślin wyróżniany w niektórych systemach klasyfikacyjnych roślin okrytonasiennych. Obejmuje rośliny wodne.
Wikipedia
rodzaj roślin z rzędu żabieńcowców
SJP.pl
o cechach rdestowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Polygonaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin okrytonasiennych z grupy dwuliściennych właściwych;
Wiktionary
Rd
Wikipedia
(1.1) Rdestowate występują głównie w strefie klimatu umiarkowanego.
Wiktionary
rzecz. rdest mrz.
Wiktionary
o cechach rdestowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin zielnych z podklasy goździkowych
SJP.pl
Rdestowce ("Polygonales" Dumort.) - rząd roślin zielnych należący do podklasy goździkowych ("Caryophyllidae" Takht.). Liczy ok. 900 gatunków.
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin zielnych z podklasy goździkowych
SJP.pl
Rd
Wikipedia
1. pnącze z rodziny rdestowatych;
2. kałdunica rdestówka - gatunek stonki
SJP.pl
Rdestówka ("Fallopia") – rodzaj roślin z rodziny rdestowatych. Obejmuje 12 gatunków. Zasięg ich występowania obejmuje obszary o umiarkowanym klimacie na półkuli północnej. W Polsce rodzimym gatunkiem jest rdestówka zaroślowa "F. dumetorum", zadomowionym przybyszem jest rdestówka powojowata "F. convolvulus". Uprawiane jako rośliny ozdobne są rdestówka Auberta "F. aubertii" i rdestówka bucharska "F. baldschuanica".
Wikipedia
Ruch dla Rzeczypospolitej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = rok do roku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według GUS inflacja w grudniu wyniosła 16,6 proc. rdr, w stosunku do 17,5 proc. w listopadzie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) rad. informacja tekstowa przekazywana z sygnałem radiowym na falach ultrakrótkich, dekodowana przez odbiornik i pojawiająca się na wyświetlaczu odbiornika;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jest także nowinka techniczna – zaczęliśmy nadawać w RDS-ie […].
(1.1) Seryjna klimatyzacja umili jazdę, podobnie jak dobry zestaw audio (szkoda, że bez RDS-u).
Wiktionary
IPA: ɛr‿dɛ‿ˈːs, AS: er‿d•‿es
Wiktionary
skrót od: Rejonowy Dozór Techniczny
SJP.pl
Zobacz też: Rdutów w innych znaczeniach tego słowa.
Rdutów (nazwa oboczna: Stary Rdutów) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Chodów.
Rdułtów (Rdutów) był wsią arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku. Do 1953 roku istniała gmina Rdutów.
Wikipedia
skrót od: Księga Rodzaju - pierwsza księga Pisma Świętego, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Rodzaju
Wiktionary
(1.1) Rdz 1:12
(1.1) Rdz 1,12
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa rɔˈd͡zaju, AS: ḱśẽŋga roʒai ̯u
Wiktionary
(1.1) 1 Mojż.
Wiktionary
1. mieszanina wodorotlenków żelaza powstająca na przedmiotach z żelaza pod wpływem wilgotnego powietrza;
2. grzyb pasożytniczy atakujący rośliny;
3. choroba roślin; rdzawe plamy na liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;
(1.2) Puccinia, grzyb powodujący plamaamy na roślinach
(1.3) choroba powodowana przez rdzę (1.2)
Wiktionary
Rd
Wikipedia
(1.1) Wuj Bogusław nie dbał o pamiątkowy miecz i teraz ta rodzinna pamiątka jest cała w rdzy.
Wiktionary
IPA: rd͡za, AS: rʒa
Wiktionary
(1.1) czas. rdzewieć, zardzewieć, pordzewieć; przym. zardzewiały, rdzawy
Wiktionary
(1.1) patyna, śniedź
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ryba z rodziny dorszowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Pollachius pollachius|ref=tak., gatunek ryby morskiej z rodziny dorszowatych;
(1.2) kulin. spoż. ryba z gatunku rdzawiec (1.1)
Wiktionary
Rdzawiec ("Pollachius pollachius") – gatunek morskiej ryby dorszokształtnej z rodziny dorszowatych (Gadidae).
Wikipedia
1. powodować pokrycie się rdzą;
2. rdzawić się - mieć, przybierać kolor rdzy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skupienie zarodników pasożytujących grzybów z rzędu rdzawnikowych
SJP.pl
o cechach rdzawnikowatych (rząd grzybów)
SJP.pl
o cechach rdzawnikowatych (rząd grzybów)
SJP.pl
klasa grzybów z typu podstawczaków; rdze
SJP.pl
rząd pasożytujących grzybów z podgromady podstawczaków, należy tu m.in. rdza zbożowa; rdzawnikowate
SJP.pl
przedstawiciel klasy grzybów z typu podstawczaków; rdza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: rdzawy i biały
Wiktionary
(1.1) Wybrałeś złą farbę, skoro ławka zamiast białej jest rdzawo-biała.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: rʒavo‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
biały o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o odcieniu rdzawym
Wiktionary
frankolin rdzawoboczny, drozd rdzawoboczny - gatunki ptaków
SJP.pl
sokół rdzawobrewy, wróbel rdzawobrewy - gatunki ptaków
SJP.pl
brunatny o odcieniu rdzawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor brunatny o odcieniu rdzawym
Wiktionary
(1.1) Pobrudziłaś się czymś rdzawobrunatnym.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔbrũˈnatnɨ, AS: rʒavobrũnatny
Wiktionary
gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
Rdzawobrzuch, orzełek rdzawobrzuchy ("Lophotriorchis kienerii") – gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), występujący w zalesionych regionach tropikalnej Azji. Bliski zagrożenia wyginięciem. Stosunkowo niewielki w porównaniu do orłów i kontrastowo ubarwiony podobnie jak sokół, był klasyfikowany w rodzaju "Hieraaetus", a czasami "Aquila", ale uznano, że jest na tyle odrębny, by należeć do osobnego rodzaju.
Wikipedia
1. wiewiórczak rdzawobrzuchy - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych;
2. sokół rdzawobrzuchy, przepiór rdzawobrzuchy, dzioborożec rdzawobrzuchy - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający brunatnoceglastą spodnią stronę tułowia
Wiktionary
(1.1) Na parapecie przysiadł rdzawobrzuchy ptaszek.
Wiktionary
brązowy o odcieniu rdzawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor brązowy o odcieniu rdzawym
Wiktionary
(1.1) Trzeba odmalować płot, bo zrobił się rdzawobrązowy.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: rʒavobrõũ̯zovy
Wiktionary
czarny o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) czarny o odcieniu rdzawym
Wiktionary
czerwony o odcieniu rdzawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czerwony o odcieniu rdzawym
Wiktionary
(1.1) Nie opieraj się! Będziesz mieć rdzawoczerwone ślady od rdzy.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: rʒavočervõny
Wiktionary
dzięcioł rdzawoczuby - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
kruszynka rdzawoczułka - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
świergotek rdzawogardlisty - gatunek małego ptaka z rodziny pliszkowatych; świergotek rdzawogardły
SJP.pl
1. świergotek rdzawogardły - gatunek małego ptaka z rodziny pliszkowatych; świergotek rdzawogardlisty;
2. miękkoster rdzawogardły - gatunek małego ptaka z rodziny garncarzowatych;
3. pustelnik rdzawogardły - gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych;
4. pluszcz rdzawogardły - gatunek małego ptaka z rodziny pluszczy
SJP.pl
1. kukang rdzawogrzbiety, sajmiri rdzawogrzbieta - gatunki ssaków;
2. dzierzba rdzawogrzbieta, trznadel rdzawogrzbiety - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający brunatnoceglastą wierzchnią stronę tułowia
Wiktionary
(1.1) Irgę obsiadły rdzawogrzbiete ptaszki.
Wiktionary
kaczka rdzawogłowa - kaczka nurkująca; głowienka
SJP.pl
obrożnik rdzawokarkowy - gatunek ptaka z rodziny obrożników
SJP.pl
1. grubogonik rdzawolicy - gatunek ssaka z rodziny niełazowatych;
2. sikora rdzawolica, frankolin rdzawolicy, nogal rdzawolicy - gatunki ptaków
SJP.pl
niebieski o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niebieski o odcieniu rdzawym
Wiktionary
smuklik rdzawonogi - gatunek błonkówki z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
trzmiel rdzawoodwłokowy - gatunek trzmiela
SJP.pl
cykadojad rdzawopierśny, muszarka rdzawopierśna - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma pióra w rdzawym kolorze
Wiktionary
(1.1) Gdzieś na lanckorońskiej górze gra pobudkę rdzawopióry.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔˈpʲjurɨ, AS: rʒavopʹi ̯ury
Wiktionary
(1.1) rudopióry, rdzawo upierzony
Wiktionary
grzybówka rdzawoplamista - gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych
SJP.pl
klecanka rdzaworożna - gatunek błonkówki z rodziny osowatych
SJP.pl
nieco rudy o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) rudawy o odcieniu rdzawym
Wiktionary
kacykowiec rdzaworzytny, czakalaka rdzaworzytna - gatunki ptaków
SJP.pl
1. mający rdzawe skrzydła;
2. drozd rdzawoskrzydły - gatunek ptaka wędrownego z rodziny drozdowatych;
3. myszołów rdzawoskrzydły - gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma rdzawe skrzydła
Wiktionary
(1.1) Afrykański myszołów rdzawoskrzydły poluje także na zwierzęta wypłaszane przez pożary.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔˈskʃɨdwɨ, AS: rʒavoskšydu̯y
Wiktionary
1. myszołów rdzawosterny - gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych;
2. dzierzba rdzawosterna - gatunek małego ptaka z rodziny dzierzb;
3. kolorzyk rdzawosterny - gatunek małego ptaka z rodziny pekińczyków;
4. synogarlica rdzawosterna - gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
szary o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) szary o odcieniu rdzawym
Wiktionary
1. kangur rdzawoszyi - gatunek torbacza z rodziny kangurowatych; kangur Bennetta;
2. perkoz rdzawoszyi - gatunek wędrownego ptaka wodnego z rodziny perkozowych;
3. nur rdzawoszyi - gatunek wędrownego ptaka wodnego z rodziny nurów;
4. miodopijek rdzawoszyi - gatunek barwnego ptaka z rodziny miodojadów;
5. lelek rdzawoszyi - gatunek ptaka z rodziny lelkowatych;
6. biegus rdzawoszyi - gatunek wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych;
7. krogulec rdzawoszyi - gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych;
8. sójkowiec rdzawoszyi - gatunek ptaka z rodziny pekińczyków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma rdzawą szyję
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem rdzawozielonej barwy; w rdzawozielonym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. rdzawozielony
Wiktionary
zielony o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony o odcieniu rdzawym
Wiktionary
(1.1) Skórka gruszy jest twarda, rdzawozielona, wraz z dojrzewaniem brązowieje.
Wiktionary
przysł. rdzawozielono
Wiktionary
złoty o odcieniu rdzawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) złoty o rdzawym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Końcówki piór były rdzawozłote, co jest o tyle dziwne, że reszta była zielonkawa.
Wiktionary
IPA: ˌrd͡zavɔˈzwɔtɨ, AS: rʒavozu̯oty
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem rdzawożółtej barwy; w rdzawożółtym kolorze, odcieniu
Wiktionary
(1.1) Rdzawożółto zabarwione powierzchnie szczelin są gładkie i nierówne.
Wiktionary
przym. rdzawożółty
Wiktionary
żółty o rdzawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) żółty o odcieniu rdzawym
Wiktionary
przysł. rdzawożółto
Wiktionary
mający kolor rdzy; rudawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) brunatnoceglasty, rudawy, mający kolor rdzy
(1.2) pokryty rdzą, zawierający rdzę
Wiktionary
(1.2) W zasobniku na dnie chlupotało trochę rdzawej wody.
Wiktionary
IPA: ˈrd͡zavɨ, AS: rʒavy
Wiktionary
rzecz. rydz mzw./mrz., rdzawość ż., rdza ż., rdzewienie n., zardzewienie n.
czas. rdzewieć ndk., zardzewieć dk.
przysł. rdzawo
Wiktionary
(1.2) zardzewiały
Wiktionary
1. mieszanina wodorotlenków żelaza powstająca na przedmiotach z żelaza pod wpływem wilgotnego powietrza;
2. grzyb pasożytniczy atakujący rośliny;
3. choroba roślin; rdzawe plamy na liściach
SJP.pl
Rdze ("Pucciniomycetes" R. Bauer, Begerow, J.P. Samp., M. Weiss & Oberw.) – klasa grzybów z typu podstawczaków ("Basidiomycota"). Takson ten jest odpowiednikiem wcześniejszej podklasy "Urediniomycetidae" Swann et al.
Wikipedia
w medycynie: nowotwór ośrodkowego układu nerwowego
SJP.pl
Rdzeniak zarodkowy (łac. "medulloblastoma", ang. medulloblastoma) – pierwotny nowotwór złośliwy ośrodkowego układu nerwowego, najczęściej rozwijający się w móżdżku. Rdzeniakowi przypisuje się najwyższy, IV° złośliwości histologicznej według WHO.
Wikipedia
dział odlewni żeliwa
SJP.pl
dotyczący rdzeniarza, rdzeniarki
SJP.pl
rak rdzeniasty tarczycy - nowotwór złośliwy tarczycy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt rdzenia, podobny do rdzenia
Wiktionary
(1.1) Rak rdzeniasty ma dobre rokowanie jeśli ogranicza się do gruczołu tarczowego, a jeśli pojawią się przerzuty poza gruczołem tarczowym, to rokowanie jest gorsze.
Wiktionary
rzecz. rdzeń mrz.
przym. rdzeniowy
Wiktionary
część tyłomózgowia w której umiejscowiony jest rdzeń przedłużony
SJP.pl
Rdzeniomózgowie ( myelencephalon) – w anatomii człowieka część mózgowia utworzona przez rdzeń przedłużony, który ku górze łączy się z mostem, a ku dołowi przechodzi w rdzeń kręgowy. Granicą jest płaszczyzna przechodząca tuż powyżej miejsc wyjść z rdzenia kręgowego korzeni pierwszego nerwu rdzeniowego szyjnego lub inaczej płaszczyzna przechodząca przez dolny brzeg skrzyżowania piramid.
Wikipedia
→ rdzeń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rdzenia
(1.2) bot. dotyczący rdzenia, tkanki miękiszowej w łodydze
Wiktionary
IPA: rd͡zɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: rʒẽńovy
Wiktionary
rzecz. rdzeń m.
przym. rdzeniasty
Wiktionary
część kompletu modelowego służąca do wykonywania rdzeni
SJP.pl
Rdzennica – skrzynka dzielona na pół, służąca do wykonywania rdzeni odlewniczych. Skrzynka ma kształt wewnętrzny odpowiadający kształtowi rdzenia, umożliwiając nadanie rdzeniowi odlewniczemu żądanego kształtu, podział skrzynki umożliwia wyjęcie rdzenia poprzez rozdzielenie jej części.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: rdzenny; bardziej rdzenny
SJP.pl
1. w odlewnictwie: część rdzenia nieodtwarzająca kształtu odlewu, a tylko ustalająca położenie rdzenia w formie
2. w górnictwie: część stojaka ciernego składająca się z rdzenia i głowicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rdzenne; cecha tych, którzy są rdzenni
Wiktionary
przym. rdzenny
przysł. rdzennie
Wiktionary
związany z rdzeniem - częścią rośliny, częścią wyrazu, z rdzeniem kręgowym;
2. podstawowy, właściwy, pierwotny, np. rdzenna ludność (ludność tubylcza)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieobjęty zewnętrznym wpływem
(1.2) dotyczący rdzenia
Wiktionary
(1.1) Od pierwszych dni mojego pobytu w Jakucji moją uwagę zwrócił bardzo specyficzny i niezwykle serdeczny stosunek jej rdzennych mieszkańców do Polski i Polaków. Wpływ na postrzeganie Polaków przez Jakutów i Ewenków miały niewątpliwie kilkusetletnie kontakty z polskimi zesłańcami.
Wiktionary
rzecz. rdzeń m., rdzenność ż.
przysł. rdzennie
Wiktionary
(1.1) autochtoniczny, rodowity, tubylczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa czynności lub procesu określonego czasownikiem „rdzewieć”
Wiktionary
IPA: rd͡zɛˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: rʒevʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. rydz mzw./mrz., rdza ż., zardzewienie n., rdzawość ż.
czas. rdzewieć ndk., zardzewieć dk.
przym. rdzawy
przysł. rdzawo
Wiktionary
1. pokrywać się rdzą;
2. przybierać kolor rdzy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) techn. o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się
(1.2) przen. tracić formę i moc, słabnąć, zanikać
Wiktionary
(1.1) Używany bywa do powlekania powierzchni blach lub naczyń z blachy żelaznej, aby nie rdzewiały, i do stosów galwanicznych, które w ostatnich czasach są stosowane w przyrządach telegraficznych.
(1.2) Co z tego, że masz te wszystkie materiały, książki, linki, skoro z nich nie korzystasz systematycznie, a w konsekwencji Twój niemiecki rdzewieje?
Wiktionary
IPA: ˈrd͡zɛvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: rʒevʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. rydz mzw./mrz., rdzewienie n., odrdzewianie n., odrdzewienie n., nadrdzewienie n., podrdzewienie n., pordzewienie n., przerdzewienie n., przyrdzewienie n., rdza ż., rdzawienie n., rdzawość ż., zardzewienie n., zerdzewienie n.
czas. odrdzewiać ndk., odrdzewić dk., nadrdzewieć dk., podrdzewieć dk., pordzewieć dk., przerdzewieć dk., przyrdzewieć dk., rdzawić się ndk., zardzewieć dk., zerdzewieć dk.
przym. rdzawy, rdzewny, zardzewiały
Wiktionary
(1.1) korodować; gw. Górny Śląsk rościeć, róścieć
Wiktionary
taki, który podlega procesowi powstawania rdzy; rdzewiejący, korodujący
SJP.pl
1. środek czegoś, stanowiący możliwą do wydzielenia całość;
2. ważny element, sedno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) istota czegoś
(1.2) biol. tkanka miękiszowa, która wypełnia pień lub łodygę rośliny;
(1.3) jęz. główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;
(1.4) najważniejszy element reaktora atomowego, w którym umieszczone są pręty paliwowe;
(1.5) inform. fizyczna część procesora odpowiedzialna za realizację operacji obliczeniowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rd͡zɛ̃ɲ, AS: rʒẽń
Wiktionary
przym. rdzeniowy, rdzenny, rdzeniasty
Wiktionary
(1.3) pierwiastek
Wiktionary
odporny na rdzewienie; nierdzewny
SJP.pl
rodzina grzybów z podgromady podstawczaków; bezwzględne pasożyty różnych roślin naczyniowych
SJP.pl
Rdzowate ("Pucciniaceae" Chevall.) – rodzina grzybów z rzędu rdzowców ("Pucciniales").
Wikipedia
o cechach rdzowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów z typu podstawczaków
SJP.pl
Rdzowce ("Pucciniales" Clem. & Shear) – rząd grzybów należący do klasy rdzy ("Pucciniomycetes").
Wikipedia
przedstawiciel rzędu grzybów z typu podstawczaków
SJP.pl
Rdzuchów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Potworów. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka "Rzuchów", położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
Rd
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, prawostronny dopływ Orli;
Wiktionary
(1.1) Czy jeszcze będą łapać raki w Rdęcy za naszego życia?
Wiktionary
(1.1) Radęca, daw. Rzedziąca
Wiktionary
1. solmizacyjna nazwa dźwięku d, des, dis oraz ich enharmonicznych równoważności
2. wyraz naśladujący głos żaby (re, re, kum, kum)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɛ, AS: re
Wiktionary
(1.1) D
Wiktionary
przedrostek
(1.1) znowu, ponownie
Wiktionary
(1.1) reaktywacja, reanimacja, remanent, rezurekcja
Wiktionary
IPA: rɛ, AS: re
Wiktionary
nandu;
1. monotypowy rząd (Rheiformes) i rodzina (Rheidae) ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych; strusie amerykańskie, strusie pampasowe;
2. rodzaj ptaków z rodziny Rheidae, obejmujący 2 gatunki nielotnych ptaków: nandu szare oraz nandu plamiste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. w mitologii greckiej bóstwo pogańskie, tytanida, bogini płodności;
(1.2) mitrzym. w mitologii rzymskiej jedna z westalek, matka Romulusa i Remusa;
(1.3) astr. drugi co do wielkości księżyc Saturna;
(1.4) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych
(1.5) geogr. miejscowość we Włoszech;
(1.6) geogr. adm. gmina we Włoszech;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najczęściej spotykanymi symbolami Rei są księżyc i łabędź.
(1.2) Jednak po jakimś czasie Rea Sylwia powiła bliźnięta.
(1.5) W pobliżu Rei przepływa Pad.
Wiktionary
(1.1) Reja
(1.2) Ilia
Wiktionary
powrotne wchłonięcie; wchłanianie zwrotne
SJP.pl
Readaptacja – ponowne przystosowanie człowieka chorego lub niepełnosprawnego do czynnego, samodzielnego życia w społeczeństwie i do pracy zawodowej (readaptacja społeczna i readaptacja zawodowa). O readaptacji społecznej (środowiskowej) mówimy również w znaczeniu powrotu do życia społecznego osób okresowo wyizolowanych z naturalnego życia społecznego.
Wikipedia
związany z readaptacją
SJP.pl
[czytaj: REdin]
1. miasto w Wielkiej Brytanii;
2. miasto w USA
SJP.pl
Reading (wym. //) – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), dawny ośrodek administracyjny hrabstwa Berkshire, w dystrykcie (unitary authority) Reading, nad Tamizą. W 2021 roku miasto liczyło 203 795 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: ridmi] w informatyce: plik, dokument zawierający istotne informacje dla użytkownika programu, z którymi powinien zapoznać się przed rozpoczęciem korzystania z niego
SJP.pl
Readme – plik tekstowy, dołączany zazwyczaj do programu komputerowego.
Zawiera on zwykle dokumentację programu, licencję, prawa autorskie lub informacje techniczne takie jak: wymagania sprzętowe czy opis obsługi programu (np. klawiszologia w grach komputerowych lub skróty klawiaturowe). Zazwyczaj w formacie zwykłego tekstu niesformatowanego (*.txt), czasem w formacie RTF. Często występuje w języku angielskim.
Wikipedia
odmowa władz udzielenia jakiejś osobie azylu i odesłanie jej do państwa, z którego bezpośrednio przybyła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: redi mejd] w sztuce: gotowy przedmiot użytkowy, używany przez malarza do instalacji lub rzeźby artystycznej; ready made
SJP.pl
Ready-made (fr. "objet trouvé", gotowy przedmiot) – pojęcie z dziedziny sztuki, opisujące przedmiot stanowiący dzieło sztuki lub będący częścią dzieła sztuki, który został utworzony z przedmiotu codziennego użytku lub z odpadków. Użycie takiego przedmiotu w kontekście innym niż ten, do którego został przeznaczony, nadaje mu inny sens.
Wikipedia
[czytaj: redi mejd] w sztuce: gotowy przedmiot użytkowy, używany przez malarza do instalacji lub rzeźby artystycznej; ready made
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ubrania dostępne w sklepach, pochodzące z produkcji seryjnej, a nie szyte na zamówienie
Wiktionary
(1.1) Ready-to-wear ma być przeciwieństwem haute couture, gdzie liczy się ekstrawagancja i fakt, że z reguły są to pojedyncze egzemplarze. (z Internetu)
(1.1) Pokazy ready-to-wear są jedynie preludium do prawdziwej uczty dla oka – niezwykłego show, jakim jest haute couture.
Wiktionary
(1.1) prêt-à-porter
Wiktionary
[czytaj: regan] nazwisko, m.in. Ronald Reagan (1911-2004) - polityk amerykański, prezydent
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. styl konserwatywno-liberalnej polityki realizowanej przez administrację amerykańskiego prezydenta Ronalda Reagana lub ją przypominającej
Wiktionary
(1.1) W 1993 r. konserwatyści przeszli w Kongresie do opozycji; do tego czasu zdążyli odejść nie tylko od reaganizmu, ale do pewnego stopnia i od samej polityki zagranicznej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. polityka gospodarcza prowadzona w USA za prezydentury Ronalda Reagana, cechująca się obniżaniem podatków, zmniejszaniem wydatków budżetowych, ograniczaniem ingerencji państwa w gospodarkę i ograniczaniem inflacji przez kontrolę ilości pieniędzy w obiegu;
Wiktionary
Reaganomika (z ang. "reaganomics" – zlepek słów "Reagan" i "economics") – ekonomia podażowa, która była prowadzona w latach osiemdziesiątych XX wieku w Stanach Zjednoczonych za prezydentury Ronalda Reagana, cechująca się obniżaniem podatków, zmniejszaniem wydatków budżetowych, ograniczaniem ingerencji państwa w gospodarkę i ograniczaniem inflacji przez kontrolę ilości pieniędzy w obiegu.
Wikipedia
IPA: ˌrɛɡãnɔ̃ˈmʲika, AS: regãnõmʹika
Wiktionary
substancja podlegająca przemianom chemicznym; substancja reagująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. każda substancja biorąca udział w reakcji chemicznej;
(1.2) chem. odczynnik
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) W stanie równowagi chemicznej stężenia reagentów nie zmieniają się w czasie.
(1.2) Reagentów o wysokiej czystości stosuje się w analizie chemicznej.
Wiktionary
IPA: rɛˈaɡɛ̃nt, AS: reagẽnt
Wiktionary
(1.2) odczynnik
Wiktionary
immunoglobulina należąca do klasy typu E, występująca u osób uczulonych m.in.: na pyłki kwiatów i traw; immunoglobulina E, IgE
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reagować.
Wiktionary
czas. reagować ndk.
rzecz. reaktor mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zareagować)
(1.1) odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację
(1.2) chem. wchodzić w reakcje chemiczne
Wiktionary
(1.1) Naucz się reagować spokojnie.
(1.1) Nie reaguj na te głupie uwagi.
(1.2) Pierwiastek ten jest słabo reaktywny i nie reaguje nawet z tlenem.
Wiktionary
IPA: ˌrɛaˈɡɔvat͡ɕ, AS: reagovać
Wiktionary
rzecz. reagowanie n., reaktor m., reakcja
przym. reakcyjny, reaktywny
czas. zareagować
Wiktionary
1. zajęcie jakiegoś stanowiska, działanie będące odpowiedzią na coś;
2. przemiana chemiczna;
3. dążenie do przywrócenia poprzedniego stanu, zmienionego przez rewolucję; opór przeciwko zmianom ustrojowym;
4. odpowiedź żywego organizmu na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
(1.2) zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
(1.3) chem. zob. reakcja chemiczna.
(1.4) fiz. proces, przemiana
(1.5) fiz. jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
(1.6) polit. ekon. opór wobec zmian
(1.7) polit. ugrupowanie dążące do powrotu do poprzedniego stanu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zjawia się ona jako reakcja przeciwko zachłanności państwa, jako konieczna obrona samorodnych instytucji, zorganizowanych interesów ekonomicznych i kulturalnych ludu przeciw biurokracji
(1.2) W naszym instytucie analizowaliśmy reakcję bakterii na obecność azotu.
(1.3) Reakcja niektórych minerałów, pieniących się w zetknięciu z kwasami, zdawała mu się przypominać fermentację roślin śluzowych; tę ostatnią uważał za początek życia, które dla braku przyjaznych okoliczności nie mogło bardziej się rozwinąć.
(1.5) Na ciało spoczywające na fundamencie, działa reakcja podpory.
(1.7) Nigdy już nie dopuścimy reakcji do władzy.
Wiktionary
IPA: rɛˈakt͡sʲja, AS: reakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., reakcjonista m., reakcjonizm m., reakcyjność ż., reaktor m.
czas. reagować ndk.
przym. reakcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych
Wiktionary
IPA: ˌrɛakt͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: reakcʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. reakcjonizm m., reakcja ż.
:: fż. reakcjonistka ż.
przym. reakcyjny
Wiktionary
(1.1) wstecznik, obskurant, konserwatysta, tradycjonalista; pot. zacofaniec
Wiktionary
sprzeciwiający się zmianom, dążący do powrotu dawnych porządków, wrogi postępowi
SJP.pl
doktryna nawołująca do przywrócenia starego, tradycyjnego porządku społeczno-politycznego
SJP.pl
Reakcjonizm – doktryna nawołująca do przywrócenia starego, tradycyjnego porządku społeczno-politycznego. Należy do doktryny konserwatywnej.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: reakcyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest reakcyjne; cecha tych, którzy są reakcyjni
Wiktionary
Reakcyjność stopnia – dowolnej maszyny przepływowej mówi o przemianach energetycznych i termodynamicznych zachodzących w wieńcu wirnikowym i w wieńcu kierowniczym (w stopniu maszyny przepływowej).
W stopniu turbiny – jest to stosunek spadku entalpii w wieńcu wirnikowym do spadku entalpii w całym stopniu, w przypadku rozprężania czynnika według adiabaty odwracalnej (czyli beztarciowo).
Wikipedia
przym. reakcyjny
przysł. reakcyjnie
rzecz. reakcja ż.
Wiktionary
1. mający wrogi stosunek do wszystkiego, co postępowe; wsteczny;
2. przymiotnik od: reakcja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. fiz. związany z reakcjami
(1.2) pejor. sprzeciwiający się wszelkim zmianom, przeciwny postępowi
Wiktionary
(1.2) Na terenie szkoły wytworzyła się klika, która wytwarza w szkole atmosferę reakcyjną, nacjonalistyczną, wrogą Polsce Ludowej.
Wiktionary
rzecz. przedakcja ż., reakcjonista mos., reakcja ż., reakcyjność ż.
przysł. reakcyjnie
czas. reagować
Wiktionary
opór elektryczny bierny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;
(1.2) psych. stan napięcia związany z ograniczeniem jednostce możliwości wyboru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛakˈtãnt͡sʲja, AS: reaktãncʹi ̯a
Wiktionary
zdolność szczepionki lub substancji do wywoływania przewidywalnych, krótkotrwałych reakcji poszczepiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
(1.2) fiz. urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
Wiktionary
Reaktor – zbiornik lub urządzenie, w którym przebiega proces. Może to być reakcja chemiczna, jądrowa lub proces biologiczny.
Wikipedia
(1.1) Wydajność tego reaktora jest bardzo duża.
(1.2) Jednym ze źródeł energii elektrycznej jest reaktor jądrowy.
Wiktionary
IPA: rɛˈaktɔr, AS: reaktor
Wiktionary
rzecz. reakcja, reagowanie
czas. reagować
przym. reaktorowy
Wiktionary
przymiotnik od: reaktor
SJP.pl
miernik reaktywności reaktora jądrowego
SJP.pl
Reaktymetr – urządzenie pomiarowe dokonujące ciągłego określania reaktywności reaktora jądrowego. Reaktywność reaktora jądrowego jest bardzo ważnym parametrem jego pracy, nie można jej określić bezpośrednio na podstawie gęstości strumienia neutronów w reaktorze.
Wikipedia
1. przywrócenie oficera w stan służby czynnej;
2. odpowiednie ćwiczenia pozwalające osobom niepełnosprawnym możliwość swobodnego ruchu i zdobycie nowego zawodu;
3. wznowienie funkcjonowania, powrót do dawnej działalności (np. zespołu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. umożliwienie inwalidom powrót do sprawności fizycznej i podjęcia pracy poprzez ćwiczenia korekcyjne
(1.2) chem. fiz. ponowienie działania jakiegoś procesu, mechanizmu, organizmu
(1.3) pot. muz. powrót artysty na scenę po długim okresie nieobecności w branży
(1.4) wznowienie jakiejś działalności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Do reaktywacji duetu doszło w jednej z warszawskich kawiarni.
(1.4) Z kolei górnicy pracujący przy reaktywacji kopalń i pokładów powinni być ostrożni..
Wiktionary
rzecz. reaktywowanie n., reaktywator m.
czas. reaktywować ndk.
przym. reaktywacyjny
Wiktionary
związany z reaktywizacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest reaktywne; cecha tych, którzy są reaktywni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. reaktywny
przysł. reaktywnie
Wiktionary
1. zdolny do brania udziału w reakcjach chemicznych;
2. będący reakcją na bodźce zewnętrzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reaktywować.
Wiktionary
rzecz. reaktywacja ż.
czas. reaktywować dk.
Wiktionary
wznawiać (wznowić) działalność czegoś, przywracać (przywrócić) istnienie czegoś, ponownie uaktywniać (uaktywnić)
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) sprawiać, że ktoś lub coś staje się ponownie aktywne
Wiktionary
(1.1) W 1994 roku reaktywowano w Tarnopolu Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”.
Wiktionary
rzecz. reaktywacja ż., reaktywator mrz., reaktywowanie n.
Wiktionary
1. jednostka monetarna Brazylii, dzieli się na 100 centavos;
2. moneta bita w XIV-XIX wieku w Hiszpanii i Portugalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) monet. brazylijska waluta;
(1.2) hist. monet. dawna moneta, bita głównie ze srebra od XIV wieku w Hiszpanii, następnie w Portugalii;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) slang. rzeczywistość fizyczna w opozycji do wirtualnej, cybernetycznej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrɛal, AS: real
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. realówka ż.
:: przym. realowy
(2.1)
:: rzecz. realność ż., realista m., realistka ż., realizacja ż., nierealność ż., realizowanie n., zrealizowanie n., urealnianie n., urealnienie n.
:: czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnik dk.
:: przym. realny, realistyczny, nierealny
:: przysł. realnie, nierealnie
Wiktionary
RealAudio – format kompresji dźwięku stworzony przez firmę RealNetworks. Kodek został opracowany głównie z myślą o wykorzystaniu go w strumieniowaniu dźwięku przy łączu internetowym o niskiej przepustowości. Wiele internetowych stacji radiowych korzysta z RealAudio przy transmitowaniu audycji przez Internet.
Wikipedia
pomarańczowoczerwony minerał; siarczek arsenu, rubin arsenowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;
Wiktionary
Realgar – minerał z gromady siarczków. Należy do grupy minerałów rzadkich. Zbudowany jest z tetrasiarczku tetraarsenu, As4S4.
Nazwa pochodzi od arab. رهج الغار "rahdż al-ghar" – „pył (proszek) kopalniany”.
Wikipedia
przym. realgarowy
Wiktionary
1. rzeczy realne, konkretne, rzeczywistość, aktualna sytuacja;
2. w dziele literackim, filmie itp.: elementy tworzące tło historyczne, społeczne, obyczajowe itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzeczy realne, konkretne, istniejące obiektywnie; fakty, wydarzenia, okoliczności lub zjawiska składające się na codzienne życie w danym miejscu i czasie; stan rzeczywisty i obiektywne uwarunkowania
(1.2) elementy świata przedstawionego w dziele artystycznym, tworzące jego tło historyczne, społeczne lub obyczajowe
(1.3) daw. nauki i przedmioty przygotowujące do zawodów praktycznych lub wiadomości o kulturze materialnej starożytności przekazywane w toku nauczania języków klasycznych
Wiktionary
(1.1) Nieznajomość amerykańskich realiów nie była największym grzechem, jakiego się dopuściłem.
(1.1) Moje perswazje do Gomułki zupełnie nie docierały. Zachowywał się jak małe dziecko, które nie wie, na jakim świecie żyje i nie liczy się z realiami.
(1.1) Ale realia obecnego życia nie miały nic wspólnego z Beverly Hills.
(1.2) Amerykański dramaturg antyczne postacie umieścił w realiach końca wojny secesyjnej, akcja sztuki dzieje się w 1865 roku.
(1.2) Ponieważ oboje wiedzą, że prawda nie zawsze polega na bezwzględnej wierności realiom. Jakie to ma znaczenie, że grób Agamemnona w rzeczywistości mieścił w sobie skarbiec Atreusza?
(1.3) Później zlitowano się w Wiedniu nad biednymi mózgami młodzieży gimnazjalnej i wprowadzono tzw. „realia”, tj. opisy bodaj pobieżne kultury greckiej i rzymskiej [...].
Wiktionary
IPA: rɛˈalʲja, AS: realʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. realizm mrz., realność ż., realista mos., realistka ż., realizacja ż., realizator mos.
czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnić dk.
przym. realny, realistyczny
przysł. realnie, realistycznie
Wiktionary
(1.1) rzeczywistość, fakty, uwarunkowania, warunki, okoliczności, stosunki, sytuacja, otoczenie, środowisko
(1.2) tło
Wiktionary
1. człowiek bezstronnie oceniający rzeczywistość i fakty w oparciu o doświadczenie i rozumowanie, trzeźwo patrzący na świat;
2. artysta wiernie odtwarzający rzeczywistość w dziele;
3. zwolennik takiego kierunku w sztuce i literaturze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik realizmu
(1.2) człowiek trzeźwo spoglądający na życie
Wiktionary
IPA: ˌrɛaˈlʲista, AS: realʹista
Wiktionary
rzecz. realia nmos., realność ż., realizm mrz., realistka ż.
przysł. realistycznie
przym. realistyczny, realny
Wiktionary
1. kobieta licząca się w swoich poglądach, zamierzeniach i działaniu z konkretną rzeczywistością, z faktami;
2. zwolenniczka, przedstawicielka realizmu w sztuce, w literaturze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: realista
Wiktionary
IPA: ˌrɛaˈlʲistka, AS: realʹistka
Wiktionary
rzecz. realizm m.
:: fm. realista m.
przym. realistyczny
przysł. realistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób realistyczny
Wiktionary
(1.1) Happenig zorganizowano bardzo realistycznie, z dbałością o detale.
Wiktionary
IPA: ˌrɛalʲiˈstɨt͡ʃʲɲɛ, AS: realʹistyčʹńe
Wiktionary
przym. realistyczny
rzecz. realia nmos., realista, realistka, realizm
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: realistycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: realistyczny; bardziej realistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) cecha czegoś, co istnieje w realnym świecie
Wiktionary
rzecz. realizator mrz., realizm mrz., realność ż.
Wiktionary
1. dotyczący realizmu;
2. liczący się w poglądach, zamierzeniach, działaniu z faktami, oparty na trzeźwym sądzie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
(1.2) liter. szt. odnoszący się do realizmu
Wiktionary
rzecz. real mrz., realia nmos., realista mos., realistka ż., realizacja ż., realizator mos., realizatorka ż., realizm mrz., realność ż.
czas. realizować ndk., zrealizować dk.
przym. realizacyjny, realizatorski, realny
przysł. realistycznie, realnie
Wiktionary
(1.1) możliwy
Wiktionary
1. wprowadzenie czegoś w życie, zastosowanie w praktyce;
2. film, przedstawienie teatralne itp. powstałe jako efekt czyjejś pracy;
3. zamiana papierów wartościowych, majątku itp. na pieniądze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) doprowadzenie do wykonania czegoś
(1.2) wykonany utwór, film lub przedstawienie
(1.3) spieniężenie papierów wartościowych lub innych dóbr
(1.4) spełnienie planów lub nadziei
Wiktionary
(1.1) Po otrzymaniu i weryfikacji zgłoszenia – przystąpimy do jego realizacji.
Wiktionary
IPA: ˌrɛalʲiˈzat͡sʲja, AS: realʹizacʹi ̯a
Wiktionary
czas. realizować
przym. realizacyjny, realny, realistyczny
przysł. realizacyjnie
rzecz. realia nmos., realizator mrz., zrealizowanie n., realność ż.
Wiktionary
(1.1) urzeczywistnienie, wykonanie
Wiktionary
związany z realizacją
SJP.pl
osoba realizująca jakieś przedsięwzięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ten, kto coś realizuje lub zrealizował
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. realizacja ż., realizowanie n., zrealizowanie n., realistyczność ż., realizm m.
:: fż. realizatorka ż.
przym. realistyczny
czas. realizować, zrealizować
Wiktionary
kobieta realizująca jakieś przedsięwzięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: realizator
Wiktionary
IPA: ˌrɛalʲizaˈtɔrka, AS: realʹizatorka
Wiktionary
rzecz. realizator m.
przym. realizatorski, realistyczny
Wiktionary
1. umiejętność liczenia się w poglądach, zamierzeniach, działaniu z rzeczywistością;
2. w sztuce:
a) dążenie do wiernego odzwierciedlania rzeczywistości;
b) kierunek powstały w XIX wieku we Francji, zakładający zgodność opisu z rzeczywistością;
c) realizm socjalistyczny - kierunek związany z doktryną stalinizmu, głoszący zaangażowanie polityczne i ideowe sztuki; socrealizm;
3. w filozofii: pogląd uznający istnienie jedynie rzeczywistości obiektywnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
(1.2) szt. liter. grykomp. wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim, grze komputerowej lub dziele sztuki; także. kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Sztukę awangardową charakteryzuje ucieczka od realizmu i tradycyjnych form artystycznych.
Wiktionary
rzecz. realia nmos., realizator mrz., realista m., realistka ż., realistyczność ż., realność ż.
przym. realistyczny, realny
przysł. realistycznie, realnie
Wiktionary
(1.1) racjonalizm, pragmatyzm
Wiktionary
dający się zrealizować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zrealizowania, urzeczywistnienia, uskutecznienia
Wiktionary
(1.1) urzeczywistnialny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|realizować.
Wiktionary
czas. realizować ndk.
rzecz. realizator mrz., realność ż.
przysł. realnie
Wiktionary
czasownik
(1.1) wcielać w życie, urzeczywistniać coś
(1.2) ekon. zamieniać papiery wartościowe na pieniądze
czasownik zwrotny realizować się
(2.1) stawać się rzeczywistością
(2.2) osiągać dobre wyniki w czymś; spełniać swoje pragnienia, dążenia, ambicje
Wiktionary
(1.1) Większość postulatów strajkowych rząd zobowiązał się realizować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛalʲiˈzɔvat͡ɕ, AS: realʹizovać
Wiktionary
rzecz. realia nmos., realizator mrz., realizacja ż., zrealizowanie n., realizowanie n., realność ż.
czas. zrealizować
przym. realizacyjny, realny, realistyczny
przysł. realizacyjnie, realnie
Wiktionary
RealMedia – format kontenera multimedialnego opracowany przez RealNetworks. Zazwyczaj jest stosowany do przechowywania strumieni RealVideo oraz RealAudio. Jest też wykorzystywany do streamingu w Internecie.
W formacie tym można przechowywać tylko strumienie danych o stałej przepływności (CBR), do przechowywania danych o zmiennej przepływności (VBR) stosuje się kontener RMVB.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób realny
Wiktionary
rzecz. realia nmos., realizm m., realność ż., realizowanie n.
czas. realizować ndk.
przym. realny, realistyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: realnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: realny
SJP.pl
stawać się realnym, faktycznym, rzeczywistym
SJP.pl
1. rzeczywistość; coś rzeczywiście istniejącego, prawdziwego;
2. zgodność ze stanem faktycznym, prawdziwość; możność urzeczywistnienia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest realne; cecha tych, którzy są realni
(1.2) przest. majątek nieruchomy, budynek lub grunt mający konkretnego właściciela
Wiktionary
rzecz. realistyczność ż., nierealność ż., real m., urealnienie n., urealnianie n., realista m., realistka ż., realizm m., surrealizm m., hiperrealizm m., realizacja ż., surrealistyczność ż., hiperrealistyczność ż., realizowanie n., zrealizowanie n., realia nmos., real m.
czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnić dk.
przym. realny, realistyczny, surrealistyczny, hiperrealistyczni, nierealny, nierealistyczny
przysł. realnie, nierealnie, surrealistycznie, hiperrealistycznie, nierealnie, nierealistycznie
Wiktionary
(1.1) faktyczność, rzeczywistość, fizyczność
(1.2) nieruchomość, posiadłość, posesja
Wiktionary
1. rzeczywisty, prawdziwy, faktyczny;
2. możliwy do zrealizowania; osiągalny;
3. liczący się z faktami, rozsądny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzeczywisty, możliwy do wykonania
(1.2) ekon. odniesiony do wzrostu cen
Wiktionary
(1.1) Czy rząd ma realny plan naprawy budżetu państwa?
(1.2) GUS podaje, że w ubiegłym roku realne płace wzrosły o 2,5%, nominalne o 3,4%.
Wiktionary
IPA: rɛˈalnɨ, AS: realny
Wiktionary
rzecz. realizm m., realista m., realność ż., realia nmos., real m., realizacja ż.
czas. realizować ndk., zrealizować dk., urealniać ndk., urealnić dk.
przym. realistyczny
przysł. realnie
Wiktionary
(1.1) prawdziwy, możliwy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z realem (walutą), dotyczący reala
Wiktionary
rzecz. real m.
Wiktionary
Re
Wikipedia
[czytaj: realpoliTIK] polityka realna, opierająca się tylko na rzeczywistych możliwościach; Realpolitik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Dziś Watykan uprawia prawdziwą Realpolitik w stosunkach zewnętrznych. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik, AS: realpolʹitʹik
Wiktionary
(1.1) polityka realna
Wiktionary
wprowadzenie na przestarzałą mapę zmian, jakich wymagają zmiany zaszłe w terenie; unacześnienie mapy
SJP.pl
ponowna analiza czegoś, powtórne przeanalizowanie danych, wyników lub sytuacji
SJP.pl
ponowne przyłączenie przez państwo części lub całości innego państwa; powtórna aneksja
SJP.pl
1. w medycynie: przywracanie do życia osoby znajdującej się w stanie śmierci klinicznej; ożywianie;
2. przenośnie: przywracanie czegoś do dawnego stanu; odnawianie, odbudowywanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania
(1.2) przen. przywrócenie do życia, obiegu idei, pomysłu, praktyki
Wiktionary
Reanimacja (z łac. "reanimatio" – przywrócenie życia) – zespół czynności ratowniczych stosowanych u chorych, u których nastąpiło nagłe zatrzymanie krążenia. Celem reanimacji jest przywrócenie krążenia, oddychania (resuscytacja krążeniowo-oddechowa) oraz czynności ośrodkowego układu nerwowego.
Wikipedia
(1.1) Lekarz zauważył ustanie czynności serca i rozpoczął reanimację.
(1.2) Ambicje imperialne sowiecki dyktator ujawnił dopiero w 1934 r. na zjeździe kompartii, proponując reanimację polityki Rapalla. Sugestii tej w Berlinie wówczas nie podjęto.
Wiktionary
czas. reanimować ndk.
rzecz. reanimowanie n.
Wiktionary
związany z reanimacją
SJP.pl
lekarz, specjalista w zakresie reanimacji
SJP.pl
Reanimator – czarna komedia z roku 1985 w reżyserii Stuarta Gordona, oparta na powieści Howarda Phillipsa Lovecrafta pt. "Herbert West – Reanimator".
Wikipedia
lekarka dokonująca reanimacji, specjalistka w zakresie reanimacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. przeprowadzanie reanimacji
Wiktionary
rzecz. reanimacja ż.
przym. reanimacyjny
Wiktionary
1. w medycynie: przywracać, przywrócić do życia osoby znajdujące się w stanie śmierci klinicznej; ożywiać (ożywić);
2. przenośnie: przywracać, przywrócić coś do dawnego stanu; odnawiać (odnowić), odbudowywać (odbudować)
SJP.pl
czasownik
(1.1) med. przeprowadzać reanimację
(1.2) przen. przywracać do życia, obiegu
Wiktionary
(1.1) Gdy przyjechało pogotowie, lekarz go reanimował, ale było już po ptokach.
(1.2) W latach 80. i 90. niektórzy producenci próbowali reanimować ideę dwusuwowych silników, promując je jako lekkie, tanie i ekologiczne dzięki mniejszemu zużyciu paliwa.
Wiktionary
rzecz. reanimacja ż.
Wiktionary
ponowna aranżacja
SJP.pl
ponownie aranżować
SJP.pl
ubezpieczenie firmy ubezpieczeniowej w innej takiej firmie w celu rozproszenia podjętego ryzyka; ubezpieczenie wtórne
SJP.pl
Re
Wikipedia
związany z reasekuracją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reasekurować.
Wiktionary
rzecz. niereasekurowanie n.
czas. reasekurować ndk.
Wiktionary
ubezpieczać firmę ubezpieczeniową
SJP.pl
1. streścić, streszczać coś, powtórzyć, powtarzać w zwięźlejszej formie; podsumować (podsumowywać), zrekapitulować (rekapitulować), resumować;
2. poddać, poddawać uchwałę ponownemu rozważeniu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) powtarzać jakąś wypowiedź w zwięźlejszej formie, przytaczając jej najważniejsze fragmenty
(1.2) praw. poddawać, poddać uchwałę już powziętą ponownemu rozważaniu, jednocześnie unieważniając ją w jej brzmieniu poprzednim
(1.3) przest. wznawiać; powoływać, zwoływać na nowo
czasownik zwrotny niedokonany reasumować się
(2.1) przest. być wznawianym, zostać wznowionym, przywróconym, powołanym na nowo
(2.2) przest. być zniesionym, anulowanym
Wiktionary
IPA: ˌrɛasũˈmɔvat͡ɕ, AS: reasũmovać
Wiktionary
czas. zreasumować dk.
rzecz. reasumowanie n., zreasumowanie n., reasumpcja ż.
przym. reasumpcyjny
Wiktionary
1. powtórne rozpatrzenie jakiejś sprawy, ponowna ocena;
2. w prawodawstwie: ponowne rozpatrzenie podjętej uchwały z jednoczesnym anulowaniem jej dawnego brzmienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowne rozpatrzenie czegoś, wyciągnięcie nowych wniosków
(1.2) praw. ponowne przegłosowanie podjętej już uchwały z jednoczesnym unieważnieniem jej w brzmieniu poprzednim
Wiktionary
Reasumpcja (z łac. "reasumptio") – ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ połączone z równoczesnym uchyleniem skutków uprzedniego rozstrzygnięcia.
Wikipedia
(1.2) Politycy opozycji informują, że Marek Suski zbierał podpisy pod wnioskiem o reasumpcję głosowania.
Wiktionary
IPA: ˌrɛaˈsũmpt͡sʲja, AS: reasũmpcʹi ̯a
Wiktionary
czas. reasumować ndk., zreasumować dk.
Wiktionary
tytuł grzecznościowy u Żydów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) tytuł grzecznościowy używany przez Żydów w stosunku do mężczyzny, odpowiednik polskiej formy pan;
Wiktionary
Zobacz też: Rebe.
Reb (z רב) – zwrot grzecznościowy, za pomocą którego zwraca się do szanowanych członków gminy żydowskiej i starszych mężczyzn. Zwykle poprzedza imię i nazwisko.
W języku jidysz wyraz ten stosowany jest do każdego dorosłego Żyda. Poprzedza zawsze albo samo imię (np. "reb Chaim"), albo imię i nazwisko ("reb Chaim Goldman").
Wikipedia
(1.1) Wtedy reb Icie powiedział: „A więc czy ja, reb Icchok Kohen, mogę zabronić człowiekowi, aby nadstawiał głowę za drugiego człowieka?”
Wiktionary
rzecz. rabin mos., rebe mos.
przym. rabinacki
Wiktionary
trzystrunowy instrument smyczkowy, używany w Afryce i Azji; rabab
SJP.pl
Rebab, rubab ( رباب „smyczkowy (instrument)”; रुबाब rubab, rebap; rubob) – odmiana instrumentu strunowego, która rozprzestrzeniła się wraz z kupcami muzułmańskimi od północnej Afryki po Indonezję.
Instrument trzyma się prosto, często wsparty o podłogę. Smyczek jest bardziej zakrzywiony niż smyczek do skrzypiec. Rebab jest bardzo ceniony[] za brzmienie, podobne do głosu ludzkiego, lecz jego zakres dźwięków jest ograniczony do mniej więcej jednej oktawy.
Wikipedia
wąski pas naszyty na żagiel dla wzmocnienia płótna w miejscu, gdzie znajdują się otwory na przeprowadzenie lin; refbant, rabant
SJP.pl
ponowny chrzest człowieka w niektórych nurtach religijnych
SJP.pl
Rebaptyzacja – akt religijny polegający na ponownym chrzcie człowieka. W przypadku uznania poprzedniego chrztu za nieważny lub niewłaściwy nie można mówić o rebaptyzacji, gdyż sakrament wcześniej nie zaistniał.
Rebaptyzacja jest praktykowana zwłaszcza przez ewangelikalnych, którzy odrzucają chrzest dzieci i chrzczą ponownie konwertytów z bardziej tradycyjnych wspólnot chrześcijańskich.
Wikipedia
tytuł, jakim wyznawcy chasydyzmu zwracali się do cadyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rabin, cadyk
(1.2) gwara. złodziejska sędzia
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Chasydzki rebe miał w środowisku gminy pozycję dominującą.
(1.1) Późno wieczorem rebe zawołał do siebie szamesa i kazał sobie powtórzyć nowiny. Wiadomości były okropne. W ciągu dnia zmarło jeszcze stu trzydziestu Żydów.
Wiktionary
rzecz. reb mos., rabin mos.
przym. rabinacki
Wiktionary
smyczkowy instrument muzyczny, wywodzący się z rebabu (rababu), rozpowszechniony w Europie od wczesnego średniowiecza do XVIII wieku; rubeba, rubella
SJP.pl
smyczkowy instrument muzyczny, wywodzący się z rebabu (rababu), rozpowszechniony w Europie od wczesnego średniowiecza do XVIII wieku; rubeba, rubella
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Rebeka, także jako Ryfka – biblijne imię żeńskie z hebr. "riwqah, ribhkah" o niejasnym znaczeniu. W Kościele katolickim istnieją święte i błogosławione o tym imieniu.
Rebeka imieniny obchodzi 9 marca, 23 marca i 30 sierpnia.
Wikipedia
(1.1) Wziąwszy Rebekę za żonę, Izaak miłował ją, bo była mu pociechą po matce.
(1.2) W sierpniu skoczymy z Marzeną i Rebeką w Beskidy.
Wiktionary
IPA: rɛˈbɛka, AS: rebeka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Ryfka ż.
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Ryfka
Wiktionary
dawniej: bunt, powstanie zbrojne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbrojny bunt przeciwko istniejącej władzy
Wiktionary
(1.1) Rebelia desperacko potrzebowała pilotów, więc bez trudu dostała się na szkolenie.
Wiktionary
IPA: rɛˈbɛlʲja, AS: rebelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rebeliant m., rebeliantka ż.
przym. rebeliancki
Wiktionary
(1.1) insurekcja, powstanie, rokosz, rewolta
Wiktionary
dotyczący rebelii, rebeliantów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rebelii lub rebeliantów
Wiktionary
(1.1) W przyszłości – no, jednej z przyszłości, choć dalece prawdopodobnej – obrócenie w proch Yavina 4 sprawi, że wśród rebelianckich niedobitków zapanuje panika.
Wiktionary
IPA: ˌrɛbɛˈlʲjãnt͡sʲci, AS: rebelʹi ̯ãncʹḱi
Wiktionary
rzecz. rebelia ż., rebeliant mos., rebeliantka ż.
Wiktionary
(1.1) buntowniczy, wywrotowy
Wiktionary
dawniej: buntowniczość, postawa rebelianta
SJP.pl
uczestnik rebelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Większość rebeliantów w Syrii to najemnicy.
(1.1) Rebeliantami w Donbasie dowodzą oficerowie, skazani wcześniej za nadużycie władzy.
Wiktionary
IPA: rɛˈbɛlʲjãnt, AS: rebelʹi ̯ãnt
Wiktionary
rzecz. rebelia ż.
:: fż. rebeliantka ż.
przym. rebeliancki
Wiktionary
uczestniczka rebelii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uzbrojona bojowniczka buntująca się przeciwko istniejącej władzy
Wiktionary
rzecz. rebeliant mos., rebelia ż.
przym. rebeliancki
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|rebelia.
Wiktionary
IPA: rɛˈbɛlʲjɛ, AS: rebelʹi ̯e
Wiktionary
przestarzałe: rebeliant, buntownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. etn. gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;
(1.2) muz. utwór muzyczny z gatunku rebetiko (1.1)
Wiktionary
Rebetiko lub rembetiko – grecka muzyka ulicy miasta.
Zapoczątkowana pod koniec XIX wieku w kilku miastach greckich. Początki rebetiko są podobne do tanga argentyńskiego lub portugalskiego fado.
W 2017 roku rebetiko zostało wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
(1.1) Rebetiko to pieśni greckie, zatem w sposób całkiem naturalny bliskie Jorgosowi Skoliasowi i to słychać w każdym utworze na płycie.
(1.2) Wypatrywał, gdzie siedzą półpijani „Metaxą" Amerykanie otoczeni folderami, mapami i kolorowymi widokówkami, podchodził i zdejmując z plecyeców małe, piskliwie zawodzące baglamas, grał im rebetika — greckie, smutne, więzienne bluesy.
Wiktionary
rzecz. rembetiko n.
Wiktionary
(1.1) rembetiko
Wiktionary
w brydżu: odzywka otwierającego lub odpowiadającego w drugim okrążeniu licytacji
SJP.pl
Re
Wikipedia
Reblino (nazwa oboczna: Ręblino, kaszb. "Reblëno", Reblin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kobylnica. Leży przy trasie linii kolejowej Stargard-Słupsk-Gdańsk, z przystankiem Reblino.
W skład "sołectwa Reblino" wchodzi także wieś Reblinko.
Wikipedia
[czytaj: ribut]
1. produkcja filmowa lub gra komputerowa podejmująca tematykę wcześniejszej produkcji filmowej lub gry komputerowej, ale niebędąca jej sequelem ani prequelem;
2. środowiskowo: ponowne uruchomienie komputera; restart
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: reboso] damski szal lub mantyla, noszone w Ameryce Łacińskiej
SJP.pl
zmiana wizerunku marki lub firmy
SJP.pl
Re
Wikipedia
przekształcać wszystkie elementy marki handlowej
SJP.pl
w gwarze krakowskiej: łapówka
SJP.pl
gatunek kaktusa o delikatnych cierniach, pochodzący z Argentyny; uprawiany jako roślina ozdobna
SJP.pl
Rebucja ("Rebutia" K.Schum.) – rodzaj roślin z rodziny kaktusowatych. Przedstawiciele występują w Boliwii, Peru i Argentynie. Nazwę rodzajowi nadał w 1895 Karl Moritz Schumann. Pochodzi ona od nazwiska Pierre'a Rebuta, francuskiego winiarza i hodowcy kaktusów z Lyonu. Gatunkiem typowym jest "R. minuscula" K. Schumann.
Wikipedia
ilustrowana zagadka składająca się z liter i rysunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zagadka przedstawiona za pomocą rysunków oraz pojedynczych liter tworzących zaszyfrowane hasło;
Wiktionary
Rebus – [].
Słowo "rebus" może pochodzić od łacińskiej formuły "non verbis sed rebus" ("nie słowami, lecz rzeczami") lub od broszury "De rebus quae geruntur" ("O rzeczach, które się dzieją").
Rebusy (szczególnie heraldyczne prezentujące nazwiska rodowe) cieszyły się bardzo dużą popularnością w renesansowych Włoszech. Artysta Leonardo da Vinci stworzył co najmniej 154 rebusy.
Wikipedia
(1.1) Przez cały wieczór siedział w swoim pokoju, a nie mając nic do roboty rozwiązywał rebusy z wszystkich starych numerów tygodnika filmowego.
Wiktionary
IPA: ˈrɛbus, AS: rebus
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. rebusik m.
przym. rebusowy
Wiktionary
zdrobnienie od: rebus
SJP.pl
przymiotnik od: rebus
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rebusem, dotyczący rebusa
Wiktionary
rzecz. rebus m.
Wiktionary
skrót od: recenzja
SJP.pl
ponowne skupienie władzy, decyzji lub zarządzania w centrum
SJP.pl
związany z recenzentem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą recenzenta, dotyczący recenzenta
Wiktionary
rzecz. recenzent mrz., recenzentka ż., recenzja ż., recenzowanie n.
czas. recenzować ndk., zrecenzować dk.
przym. recenzyjny
Wiktionary
autor recenzji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dokonująca recenzji, także zawodowo
Wiktionary
(1.1) Dla mnie jako dla recenzenta bardziej interesujący wydaje się spór niźli pochwały, tym bardziej, że jest się o co spierać.
Wiktionary
rzecz. recenzja ż., recenzyjka ż., recenzowanie n.
:: fż. recenzentka ż.
przym. recenzencki, recenzyjny
czas. recenzować
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: recenzent
Wiktionary
IPA: ˌrɛt͡sɛ̃w̃ˈzɛ̃ntka, AS: recẽũ̯zẽntka
Wiktionary
rzecz. recenzja ż., recenzyjka ż., recenzowanie n.
:: fm. recenzent m.
przym. recenzencki, recenzyjny
czas. recenzować
Wiktionary
fachowe, krytyczne omówienie i ocena np. dzieła literackiego, spektaklu teatralnego, filmu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. muz. liter. ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu
Wiktionary
Recenzja (z łacińskiego "recensio" oznaczającego spis ludności, przegląd, w języku polskim za pośrednictwem niemieckiego "Rezension") – analiza i ocena dzieła artystycznego, publikacji naukowej, projektu, przewodnika, poradnika, wystawy, przedstawienia teatralnego, publikacji multimedialnej, filmu, gry komputerowej itp. Pełni funkcję informacyjną, wartościującą i postulatywną, nakłaniającą lub zniechęcającą[].
Wikipedia
(1.1) Ten film ma dobrą recenzję.
Wiktionary
IPA: rɛˈt͡sɛ̃w̃zʲja, AS: recẽũ̯zʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. recenzent m., recenzentka ż., recenzowanie n.
:: zdrobn. recenzyjka ż.
czas. recenzować ndk.
przym. recenzencki, recenzyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|recenzować.
Wiktionary
rzecz. recenzent m., recenzentka ż., recenzja ż.
czas. recenzować ndk.
przym. recenzencki, recenzyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poddawać coś recenzji, oceniać coś by podzielić się opinią
Wiktionary
rzecz. recenzja ż., recenzent m., recenzentka ż., recenzowanie n., zrecenzowanie n.
czas. zrecenzować dk.
przym. recenzencki, recenzyjny
Wiktionary
zdrobnienie od: recenzja
SJP.pl
przymiotnik od: recenzja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z recenzją, dotyczący recenzji
Wiktionary
rzecz. recenzent mrz., recenzentka ż., recenzja ż., recenzowanie n.
czas. recenzować ndk., zrecenzować dk.
przym. recenzencki
Wiktionary
1. przyjmowanie gości w hotelach i biurach podróży; też: miejsce w hotelu, pensjonacie itp., w którym odbywa się przyjmowanie gości;
2. przyjmowanie lub przyswajanie sobie czegoś (zwykle: od kogoś);
3. przestarzale: oficjalne, galowe przyjęcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hotel. biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
(1.2) przyjmowanie gości w recepcji (1.1)
(1.3) proces przyswajania czegoś
(1.4) odbieranie bodźców przez zmysły
(1.5) książk. szt. liter. film. muz. odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce
(1.6) daw. galowe przyjęcie
(1.7) daw. zaaprobowanie, przyjęcie
Wiktionary
IPA: rɛˈt͡sɛpt͡sʲja, AS: recepcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. recepcjonista m., recepcjonistka ż.
przym. recepcyjny, recepcjonalny
Wiktionary
(1.1) portiernia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pracująca w recepcji, np. hotelu
Wiktionary
rzecz. recepcja ż.
:: fż. recepcjonistka ż.
przym. recepcyjny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która pracuje w recepcji
Wiktionary
(1.1) Żeby dorobić, pracowała jako m.in. recepcjonistka, kelnerka i sprzątaczka.
Wiktionary
IPA: ˌrɛt͡sɛpt͡sʲjɔ̇̃ˈɲistka, AS: recepcʹi ̯o̊̃ńistka
Wiktionary
rzecz. recepcja ż.
:: fm. recepcjonista m.
przym. recepcyjny
Wiktionary
związany z recepcją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z recepcją, dotyczący recepcji
Wiktionary
rzecz. recepcja ż., recepcjonista mos., recepcjonistka ż.
Wiktionary
przestarzałe: pokwitowanie odbioru lub nadania przesyłki, listu itp.
SJP.pl
1. pisemne polecenie lekarskie sporządzenia lekarstwa lub wydania gotowego leku przez aptekę;
2. przepis określający sposób wykonania i otrzymania czegoś, np. potrawy;
3. sprawdzony, skuteczny, niezawodny sposób na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pisemne zlecenie wydania leku
(1.2) przen. niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Recepta – pisemne zlecenie lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, pielęgniarki, położnej, felczera lub farmaceuty dla farmaceuty lub technika farmaceutycznego, a także (w mniejszym stopniu) dla chorego, dotyczące leków, które mają zostać użyte w leczeniu. W Polsce recepty wypisuje się stosując zarówno język polski jak i łaciński.
Wikipedia
(1.2) Zdrowe odżywianie to recepta na zdrowe życie.
Wiktionary
IPA: rɛˈt͡sɛpta, AS: recepta
Wiktionary
rzecz. receptura ż.
przym. receptowy
Wiktionary
(1.2) przepis
Wiktionary
bloczek do wypisywania recept lekarskich
SJP.pl
serwis internetowy umożliwiający uzyskanie recepty
SJP.pl
zakończenie włókien nerwowych lub wyspecjalizowana komórka zmysłowa, które odbierają określony rodzaj bodźców zewnętrznych albo wewnętrznych i przekazują je w formie impulsów do ośrodków nerwowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. wyspecjalizowana komórka lub jej część odbierająca informacje (bodźce) albo substancje z otoczenia;
(1.2) techn. układ wykrywający zmiany w swoim zasięgu i sygnalizujący je do układu sterującego
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: rɛˈt͡sɛptɔr, AS: receptor
Wiktionary
przym. receptorowy
Wiktionary
przymiotnik od: recepta
SJP.pl
1. nauka o postaciach leku oraz ich sporządzaniu;
2. wzór, przepis normujący ilościowy zestaw składników w celu wytworzenia określonego materiału lub produktu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. wykaz składników, wzór, formuła lub przepis, normujący zestaw składników określonego produktu;
(1.2) farm. nauka o przyrządzaniu leków (na podstawie recepty); dział farmacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się!
Wiktionary
IPA: ˌrɛt͡sɛpˈtura, AS: receptura
Wiktionary
rzecz. recepta ż.
przym. recepturowy
Wiktionary
cienka gumka przytrzymująca recepty, np. na butelkach, słoikach, pudełkach
SJP.pl
przymiotnik od: receptura
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący receptury
Wiktionary
rzecz. receptura ż.
Wiktionary
przyswajany, przyjmowany z zewnątrz, podlegający wpływom zewnętrznym
SJP.pl
ponowne potwierdzenie zgodności, kwalifikacji lub spełniania wymaganych norm
SJP.pl
ugoda spadkobierców, podział; ew. cofnięcie się (z łaciny recessus)
SJP.pl
1. cofanie się, ustępowanie czegoś;
2. okres stagnacji w koniunkturze gospodarczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego
(1.2) cofanie się czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) Recesja wywołuje gniew, napisał noblista Paul Krugman. Ostrzegał, że wrogie nastroje znane z czasu przedwojennego mogą powrócić.
Wiktionary
IPA: rɛˈt͡sɛsʲja, AS: recesʹi ̯a
Wiktionary
przym. recesyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od recesja (gospodarcza)
Wiktionary
IPA: ˌrɛt͡sɛˈsɨjnɨ, AS: recesyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. recesja
Wiktionary
1. ogół zjawisk towarzyszących recesji;
2. w genetyce: określenie charakteryzujące taki układ alleli genu, który ujawnia się tylko w przypadku braku allelu dominującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co recesywne
Wiktionary
Recesywność – niemożliwość zaobserwowania u danego osobnika obecności jednego z pary genów (alleli) z powodu znacznego wpływu lub dominacji genu allelu dominującego. Pomimo iż allel warunkujący cechę recesywną jest obecny w genotypie, to cecha ta nie ujawni się w fenotypie. Recesywne względem danej cechy są zarówno organizmy, które mają oba allele genu warunkującego cechę recesywną, jak i te, u których allel recesywny może być maskowany przez inny allel tego samego genu.
Wikipedia
przym. recesywny
Wiktionary
ustępujący, cofający się
SJP.pl
odłam Izraelitów, gorliwych wyznawców Jahwe; rekabici
SJP.pl
Re
Wikipedia
przedstawiciel odłamu Izraelitów, gorliwy wyznawca Jahwe; rekabita
SJP.pl
zdrobnienie od: rechot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rechot
Wiktionary
(1.1) To nie rechot, lecz tylko mały rechocik.
Wiktionary
rzecz. rechot m.
Wiktionary
1. głos wydawany przez żaby; rechotanie;
2. złośliwy, głośny śmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrzekliwy odgłos wydawany przez żaby lub ropuchy
(1.2) chrapliwy śmiech, często bezmyślny, z głupiego powodu
Wiktionary
IPA: ˈrɛxɔt, AS: reχot
Wiktionary
rzecz. rechotanie n., rechocik mrz.
czas. rechotać
przym. rechotliwy
przysł. rechotliwie
Wiktionary
(1.1) rzad. rajkot
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie przez żaby charakterystycznego dźwięku
(1.2) pot. śmianie się w sposób niski i chrapliwy
Wiktionary
rzecz. rechot m.
przym. rechotliwy
przysł. rechotliwie
czas. rechotać, zarechotać
Wiktionary
1. o żabach: wydawać głos;
2. potocznie: śmiać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) o żabie: wydawać charakterystyczny głos
(1.2) pot. śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie
czasownik zwrotny rechotać się
(2.1) pot. śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie
Wiktionary
(1.1) Cztery żaby rechoczą pod mostem.
(1.2) Rzuciwszy urok, czarownica rechocząc odleciała na miotle.
Wiktionary
IPA: rɛˈxɔtat͡ɕ, AS: reχotać
Wiktionary
rzecz. rechotanie n., rechot m.
czas. zarechotać
Wiktionary
(1.2) rżeć
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: rechotliwie
SJP.pl
przypominający rechot
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ponowne wprowadzanie religii, pojęć i obyczajów chrześcijańskich
SJP.pl
wydawać głosy jak świnia lub dzik
SJP.pl
(dawniej Pernambuco) miasto w Brazylii
SJP.pl
Recife (wym.) – miasto we wschodniej Brazylii, stolica stanu Pernambuco. Łącznie z przedmieściami liczy ok. 3,4 mln mieszkańców.
Wikipedia
napis na receptach oznaczający: przyjmij, weź (w skrócie Rp)
SJP.pl
[czytaj: REczital albo reCZItal] koncert jednego muzyka lub piosenkarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. występ artysty muzycznego stanowiący cały program koncertu;
Wiktionary
Recital – koncert z udziałem solisty (ewentualnie duetu, w przypadku recitalu kameralnego, np. skrzypka i towarzyszącego mu pianisty).
Słowo pochodzi z języka angielskiego "recital" i pierwszy raz zostało użyte przez Ferenca Liszta w 1840 w związku z jego występami pianistycznymi.
Wikipedia
(1.1) Spotkaliśmy się na recitalu Mariana Opani.
(1.1) Chłopaki zaciągnęli go do kina, potem Pawełek zdobył bilety na recital Ewy Demarczyk, a potem był mecz hokejowy Polska – NRD, na który poszli całą gromadą i na przemian to wrzeszczeli, to dęli w trąbki, dopingując swojaków.
(1.1) Piwnica powinna nadal tętnić życiem. Powinny odbywać się tu recitale, koncerty, rewie piosenek.
Wiktionary
przym. recitalowy
Wiktionary
[czytaj: reczitando] określenie wykonawcze: deklamując, opowiadając
SJP.pl
recytatyw;
1. rodzaj śpiewu przypominającego pod względem rytmicznym i melodycznym deklamację, wykorzystywanego w celu prezentacji akcji w utworach dramatycznych;
2. część utworu instrumentalnego o takich cechach
SJP.pl
dawna prowincja rzymska
SJP.pl
Recja ( Raetia lub "Rhaetia") – dawna prowincja rzymska utworzona po podboju Retów, obejmująca obecne tereny wschodniej Szwajcarii, Liechtensteinu, zachodniej Austrii (kraje Vorarlberg i Tyrol) oraz południowych Niemiec (część krajów Bawaria i Badenia-Wirtembergia). Głównymi miastami prowincji były "Augusta Vindelicorum" (dzisiejszy Augsburg) oraz "Castra Regina" (Ratyzbona).
Wikipedia
przymiotnik od: Recz (miasto w Polsce); redecki
SJP.pl
przymiotnik od: Recz (miasto w Polsce); redecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reczem, dotyczący Recza
Wiktionary
rzecz. Recz mrz.
Wiktionary
Recklinghausen – miasto powiatowe w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Münster, siedziba powiatu Recklinghausen. Leży w północnej części Zagłębia Ruhry.
Główny dworzec kolejowy w Recklinghausen to Recklinghausen Hauptbahnhof.
Wikipedia
[czytaj: rekomąDE] napis umieszczany na przesyłkach pocztowych: polecony
SJP.pl
zbrojna walka prowadzona na Półwyspie Iberyjskim w wiekach VIII-XV przez państwa chrześcijańskie dążące do odzyskania ziem zdobytych przez Arabów w wieku VIII; rekonkwista
SJP.pl
[czytaj: rekte] właściwie, słusznie, poprawnie
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. właściwie
Wiktionary
(1.1) Na sali obok recenzentów i przedstawicieli rady naukowej (recte: rady wydziału) zjawiają się jedynie z kurtuazji krewni oraz przyjaciele i znajomi autora.
Wiktionary
IPA: ˈrɛktɛ, AS: rekte
Wiktionary
[czytaj: rekto] w rękopisach średniowiecznych: pierwsza strona, znajdująca się po prawej stronie czytającego; strona nieparzysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) typogr. pierwsza (prawa) strona karty;
Wiktionary
(1.1) Strony recto oznaczane są numerami nieparzystymi.
Wiktionary
IPA: ˈrɛktɔ, AS: rekto
Wiktionary
[czytaj: risajkler] osoba trudniąca się utylizacją śmieci; recykler
SJP.pl
Re
Wikipedia
[czytaj: risajkling] proces odzyskiwania z odpadów substancji, które mogą być powtórnie wykorzystane jako surowce (dotyczy to głównie papieru, szkła, metalu i niektórych tworzyw sztucznych); recykling, recyklizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. odzyskiwanie surowców wtórnych i wykorzystywanie ich do produkcji;
Wiktionary
(1.1) Polscy eksperci przeszkolili mieszkańców obozów z zakresu gospodarowania odpadami i recyclingu.
Wiktionary
IPA: rʲiˈsajklʲĩŋk, AS: rʹisai ̯klʹĩŋk
Wiktionary
(1.1) recyklizacja
Wiktionary
1. popełnienie przestępstwa przez osobę wcześniej karaną;
2. potocznie: grupa recydywistów;
3. ponowne wystąpienie objawów choroby;
4. powtórzenie się negatywnego zjawiska lbu przyzwyczajenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego;
(1.2) pot. ogół recydywistów
(1.3) przen. ponowne wystąpienie negatywnego zjawiska
(1.4) med. nawrót objawów chorobowych
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Według ustawodawcy nie każdy przypadek recydywy wymaga surowej represji karnej.
Wiktionary
rzecz. recydywista mos., recydywistka ż.
czas. recydywować dk./ndk.
Wiktionary
osoba ponownie popełniająca przestępstwo; przestępca, który dostawał wyrok wielokrotnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. przestępca powracający do ponownego popełniania wykroczenia
(1.2) przen. osoba lub zwierzę robiące wciąż coś niepożądanego
Wiktionary
(1.1) Ważnym czynnikiem kryminogennym są częste u recydywistów zaburzenia osobowości i daleko posunięte nieprzystosowanie społeczne, które potęguje długi pobyt w zakładach karnych.
(1.2) Niedźwiedź recydywista kilkakrotnie niszczył nasze ule.
Wiktionary
rzecz. multirecydywista mos., recydywa ż.
:: fż. recydywistka ż.
czas. recydywować dk./ndk.
Wiktionary
kobieta już karana, która powtórnie popełnia przestępstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. przestępczyni powracająca do ponownego popełniania wykroczenia
(1.2) przen. kobieta lub zwierzę robiące wciąż coś niepożądanego
Wiktionary
(1.1) Jako recydywistce grozi jej dziś nawet do 20 lat pozbawienia wolności.
(1.2) Udało nam się zrobić zdjęcie recydywistce, która wciąż zakradała się do naszego kurnika.
Wiktionary
rzecz. recydywa ż.
:: fm. recydywista mos.
czas. recydywować dk./ndk.
Wiktionary
surowiec pozyskany z odpadów poddanych recyklingowi
SJP.pl
osoba trudniąca się utylizacją śmieci; recycler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do ponownego przetwarzania odpadów
Wiktionary
przym. recyklingowalny
Wiktionary
proces odzyskiwania z odpadów substancji, które mogą być powtórnie wykorzystane jako surowce (dotyczy to głównie papieru, szkła, metalu i niektórych tworzyw sztucznych); recycling, recyklizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wykorzystanie odpadów technologicznych i surowców wtórnych w przemyśle;
Wiktionary
Recykling (recyklizacja, recyrkulacja) – proces polegający na ponownym przetwarzaniu odpadów na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje także recykling organiczny, ale nie obejmuje odzysku energii. Jest jedną z form odzysku odpadów i elementem hierarchii postępowania z odpadami, odrębnym od zapobiegania powstawaniu odpadów oraz przygotowania do ponownego użycia.
Wikipedia
rzecz. recyklingowanie n., upcykling mrz.
czas. recyklingować ndk., recyklingować się ndk., zrecyklingować dk.
przym. recyklingowy, recyklingowalny
Wiktionary
(1.1) recyklizacja
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekol. taki, który można poddać recyklingowi; możliwy do wtórnego wykorzystania
Wiktionary
(1.1) Jak uczynić recyklingowalnymi opakowania z tworzyw sztucznych?
Wiktionary
rzecz. recykling m., recyklingowanie n., zrecyklingowanie n., recykler m.
czas. recyklingować ndk., zrecyklingować dk.
przym. recyklingowy, nierecyklingowalny
Wiktionary
wykorzystywać odpady technologiczne i surowce wtórne w przemyśle; recyklować
SJP.pl
→ recykling; recyclingowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z recyklingiem, dotyczący recyklingu
Wiktionary
rzecz. recykling mrz., recyklingowanie n., upcykling mrz.
czas. recyklingować ndk., recyklingować się ndk., zrecyklingować dk.
przym. recyklingowalny
Wiktionary
proces odzyskiwania z odpadów substancji, które mogą być powtórnie wykorzystane jako surowce (dotyczy to głównie papieru, szkła, metalu i niektórych tworzyw sztucznych); recycling, recykling
SJP.pl
automat do zwrotu opakowań przeznaczonych do recyklingu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat do przyjmowania opakowań zwrotnych
Wiktionary
nadający się do recyklingu
SJP.pl
wykorzystywać odpady technologiczne i surowce wtórne w przemyśle; recyklingować
SJP.pl
ciek, do którego uchodzą jego dopływy (np. Wisła jako recypient Pilicy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ciek, do którego uchodzą jego dopływy
Wiktionary
Recypient (łac. "recipiens", "-tis" – przyjmujący) – w hydrologii i hydrografii: określenie cieku, do którego uchodzą jego dopływy. Recypientem swoich bezpośrednich dopływów jest każda rzeka (np. Wisła jest recypientem Narwi).
Wikipedia
przyswoić lub przyswajać sobie coś
SJP.pl
ponownie wprowadzać w ruch powietrze, gaz, płyn
SJP.pl
artystyczne wygłaszanie utworu literackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydeklamowanie utworu literackiego
Wiktionary
(1.1) Jurorzy konkursu recytatorskiego wysłuchali już połowę przygotowanych przez licealistów recytacji.
Wiktionary
rzecz. recytator m., recytatorka ż., wyrecytowanie n., recytowanie n.
czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
przym. recytacyjny, recytatorski
Wiktionary
(1.1) deklamacja
Wiktionary
związany z recytacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z recytacją, recytowaniem
Wiktionary
rzecz. recytacja ż., recytowanie n.
czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
Wiktionary
osoba recytująca, wygłaszająca utwory literackie; deklamator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba deklamująca utwór literacki
Wiktionary
(1.1) Wszyscy recytatorzy nagrodzeni zostali gromkimi brawami.
Wiktionary
rzecz. recytacja ż.
:: fż. recytatorka ż.
czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
przym. recytatorski
Wiktionary
kobieta recytująca, wygłaszająca utwory literackie; deklamatorka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący recytatora lub recytacji, związany z recytatorem lub recytacją
Wiktionary
(1.1) Zuza wygrała w zeszłym roku konkurs recytatorski w Katowicach.
Wiktionary
rzecz. recytacja ż., recytator m., recytatorka ż., recytowanie n.
czas. recytować ndk.
przysł. recytatorsko
Wiktionary
recitativo;
1. rodzaj śpiewu przypominającego pod względem rytmicznym i melodycznym deklamację, wykorzystywanego w celu prezentacji akcji w utworach dramatycznych;
2. część utworu instrumentalnego o takich cechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę
Wiktionary
Recytatyw (wł. "recitativo") – solowa forma wokalna podobna do deklamacji, powstała około 1600. Recytatyw służy przede wszystkim do prezentacji akcji. Pierwsze opery były w całości oparte na recytatywach. Występuje jako elementy większej formy muzycznej takiej jak kantata, oratorium, opera czy pasja.
Wikipedia
(1.1) Sopranistka zaśpiewała recytatyw i arię z pierwszego aktu opery.
Wiktionary
IPA: ˌrɛt͡sɨˈtatɨf, AS: recytatyf
Wiktionary
czas. recytować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|recytować.
Wiktionary
czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
rzecz. recytacja ż., wyrecytowanie n.
przym. recytatorski, recytacyjny
Wiktionary
(1.1) recytacja
Wiktionary
mówić coś z pamięci
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyrecytować)
(1.1) wygłaszać z pamięci utwór literacki
(1.2) pot. mówić coś płynnie, jakby jednym tchem
Wiktionary
czas. wyrecytować, zarecytować
rzecz. recytacja ż., recytator m., recytatorka ż., recytatyw m., recytowanie n.
przym. recytacyjny, recytatorski
Wiktionary
(1.1) deklamować
(1.2) wyliczać
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Recz ( Reetz) – miasto w woj. zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, położone nad rzeką Iną. Siedziba miejsko-wiejskiej gminy Recz.
Według danych z 31 grudnia 2009 roku miasto miało 2971 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Recz jest średniowiecznym miastem.
(1.1) W Reczu znajduje się zabytkowy kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla.
Wiktionary
IPA: rɛt͡ʃ, AS: reč
Wiktionary
rzecz. reczanin m., reczanka ż.
przym. recki
Wiktionary
(1.1) Recz Pomorski
Wiktionary
mieszkaniec Recza
SJP.pl
mieszkanka Recza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Reczyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów.
W skład sołectwa "Reczyn i Nowy Reczyn" wchodzi także wieś Nowy Reczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
specjalnie wyodrębniony obszar wodny przed wejściem do portu, o niewielkiej głębokości, osłonięty od silnych wiatrów i prądów, przeznaczony do kotwiczenia statków oczekujących na wprowadzenie do portu; przedporcie, przedmorze, przedport, awanport, kotwicowisko
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. rzeczownika reda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɛt, AS: ret
Wiktionary
skrót od: redakcja, redaktor (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = redakcja
(1.2) = redaktor, redaktorka
Wiktionary
Red. – polski kwartalnik literacki, powstały w roku 2006 w Brzegu. Zawieszony w roku 2013. Redaktorem naczelnym pisma jest Radosław Wiśniewski, zastępcą Sławomir Kuźnicki, a wydawcą Klub Integracji Twórczych „Stowarzyszenie Żywych Poetów”. Jednym z założycieli pisma był Grzegorz Hetman, którym w latach 2006-2008 zajmował się w redakcji działem poetyckim i prowadził działalność krytycznoliteracką.
Wikipedia
(1.1) Tom ukazał się w Bibliotece Poetyckiej Wydawnictwa a5 pod red. Ryszarda Krynickiego jako 119 z serii.
(1.2) Nie zgadzamy się z wnioskami, do których red. Żakowski doszedł po lekturze wywiadu Agnieszki Wiśniewskiej z Tomaszem Lisem w „Krytyce Politycznej”.
Wiktionary
specjalnie wyodrębniony obszar wodny przed wejściem do portu, o niewielkiej głębokości, osłonięty od silnych wiatrów i prądów, przeznaczony do kotwiczenia statków oczekujących na wprowadzenie do portu; przedporcie, przedmorze, przedport, awanport, kotwicowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mar. żegl. wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Statki stojące na redzie nie ponoszą opłat portowych oraz mogą zaopatrywać się w wodę, żywność oraz paliwo.
Wiktionary
IPA: ˈrɛda, AS: reda
Wiktionary
przym. redowy
Wiktionary
(1.1) przedmorze
Wiktionary
1. opracowywać coś, np. utwór, książkę, artykuł itp., pod względem merytorycznym, stylistycznym i językowym w celu nadania mu ostatecznego, optymalnego kształtu, np. redagować artykuł, tekst depeszy, uchwały, zarządzenia;
2. sprawdzać i poprawiać tekst, przygotowując go do druku;
3. w szkole: pisać coś, tworzyć tekst według ustalonych reguł, np. redagować charakterystykę, opis, list, rozprawkę itp.;
4. kierować redakcją pisma, audycji itp., ponosząc odpowiedzialność za ich treść i formę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zredagować)
(1.1) opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku
(1.2) kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie
Wiktionary
rzecz. redagowanie n., redakcja ż., redaktor mos., redaktorka ż.
przym. redakcyjny, redaktorski
przysł. redakcyjnie
Wiktionary
(1.1) opracowywać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. instytucja zajmująca się wydawaniem publikacji, redagowaniem tekstów lub opracowywaniem audycji radiowych i telewizyjnych;
2. opracowanie przygotowanego tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym; redagowanie;
3. wersja tekstu po opracowaniu redakcyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
(1.2) instytucja lub jej dział, który zajmuje się opracowywaniem publikacji, np. czasopism lub książek
(1.3) wersja tekstu po redakcji (1.1)
(1.4) zmiana w tekście po redakcji (1.1)
(1.5) praca osoby kierującej zespołem, który opracowuje i wydaje czasopismo, dzieło zbiorowe
(1.6) miejsce w którym pracują dziennikarze, redaktorzy
Wiktionary
Redakcja ( redactus; p.p. od redigere „odnosić, zbierać, układać”) ma wiele znaczeń:
Wikipedia
(1.2) Ten artykuł został przyjęty przez redakcję do druku.
Wiktionary
rzecz. redaktor m., redaktorka ż., redaktorek m., redagowanie n., zredagowanie n., przeredagowywanie n., przeredagowanie n., współredagowanie n., redaktorstwo n.
czas. redagować ndk., zredagować dk., przeredagowywać ndk., przeredagować dk., współredagować ndk.
przym. redakcyjny, redaktorski
przysł. redakcyjnie, redaktorsko
Wiktionary
(1.1) redagowanie
Wiktionary
związany z redakcją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z redakcją i/lub redaktorami
Wiktionary
rzecz. redaktorka ż., redakcja ż., redagowanie n., redaktor mos.
czas. redagować ndk.
Wiktionary
1. pracownik redakcji wydawniczej, telewizyjnej lub radiowej, zajmujący się przygotowaniem materiału redakcyjnego lub opracowaniem audycji;
2. osoba redagująca, przygotowująca tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych
(1.2) zwrot grzecznościowy wobec dziennikarza
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pracownica redakcji, która zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych
Wiktionary
Redaktor – osoba dokonująca redakcji tekstu (książki, artykułów w czasopismach, encyklopediach i na stronach WWW, jak również w programach radiowych i telewizyjnych). Często ma znaczny wpływ na ostateczną postać publikacji – a czasami decyduje też o tym, czy daną publikację odrzucić, czy przyjąć do druku. Najważniejszą pozycję wśród redaktorów zajmuje redaktor naczelny, podejmujący strategiczne decyzje w sprawach danego pisma.
Wikipedia
IPA: rɛˈdaktɔr, AS: redaktor
Wiktionary
rzecz. redakcja ż., redaktorskość ż., redaktorowanie n., doredagowanie n., doredagowywanie n., odredagowanie n., podredagowanie n., przeredagowanie n., przeredagowywanie n., redagowanie n., współredagowanie n., wyredagowanie n., wyredagowywanie n., zredagowanie n.
:: zdrobn. redaktorek mos., redaktorunio mos.
:: zgrub. redaktorzyna mos.
:: fż. redaktorka ż.
czas. redaktorować ndk., doredagować dk., doredagowywać ndk., odredagować dk., podredagować dk., przeredagować dk., przeredagowywać ndk., redagować ndk., współredagować ndk., wyredagować dk., wyredagowywać ndk., zredagować dk.
przym. redaktorski, redakcyjny
przysł. redaktorsko, redakcyjnie
Wiktionary
(2.1) redaktorka
Wiktionary
1. pracowniczka redakcji wydawniczej, telewizyjnej lub radiowej, zajmująca się przygotowaniem materiału redakcyjnego lub opracowaniem audycji;
2. kobieta redagująca, przygotowująca tekst
SJP.pl
1. pracowniczka redakcji wydawniczej, telewizyjnej lub radiowej, zajmująca się przygotowaniem materiału redakcyjnego lub opracowaniem audycji;
2. kobieta redagująca, przygotowująca tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta redaktor
Wiktionary
rzecz. redakcja ż., redagowanie n.
:: fm. redaktor mos.
przym. redaktorski, redakcyjny
czas. redagować
Wiktionary
być redaktorem naczelnym, zarządzać wydawnictwem czasopisma, gazety; redagować, kierować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący redaktora
Wiktionary
rzecz. redakcja ż., redaktor mos., redaktorka ż., redaktorstwo n.
czas. redagować
Wiktionary
rzadko: zawód, stanowisko, praca redaktora
SJP.pl
pogardliwie lub ironicznie: marny redaktor - osoba pracująca w redakcji prasowej, radiowej lub telewizyjnej; redaktorzyna, redaktorek, dziennikarzyna
SJP.pl
lekceważąco: marny redaktor
SJP.pl
poprzeczny próg w dnie ślizgacza
SJP.pl
Redan – poprzeczny uskok na dolnej powierzchni kadłuba ślizgacza, pływaka wodnosamolotu lub kadłuba łodzi latającej ułatwiający oderwanie się strug wody i umożliwiający osiągnięcie większej prędkości przy ślizganiu się po wodzie, a w przypadku wodnosamolotów - ułatwiający start.
Wikipedia
plemię słowiańskie
SJP.pl
Redarowie – średniowieczne plemię słowiańskie z grupy plemion lechickich, należące do wieleckiej grupy plemion – Związku wieleckiego – często w nim dominowali. Uznane przez kronikarzy germańskich za najbardziej wojownicze spośród plemion wieleckich.
Wikipedia
Redczyce – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 91 mieszkańców. Jest 37. co do wielkości miejscowością gminy Żnin.
Wikipedia
Reddit – serwis internetowy przedstawiający linki do różnorodnych informacji, które ukazały się w Internecie. Serwis jest głównie anglojęzyczny, chociaż jego interfejs został przetłumaczony na wiele języków (w tym polski).
Reddit ma około 174 miliony zarejestrowanych użytkowników i zajmował, na dzień 2 marca 2020, 18. pozycję w rankingu Alexa Internet. W 2026 roku był jedną z 10 najczęściej odwiedzanych stron internetowych na świecie.
Wikipedia
rzadko: debiutować ponownie, występować (wystąpić) gdzieś po raz drugi, najczęściej po dłuższej przerwie
SJP.pl
przymiotnik od: Recz (miasto w Polsce); recki
SJP.pl
rzadko: określenie czegoś na nowo, nadanie czemuś nowego znaczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) określenie, zdefiniowanie czegoś na nowo, nadanie nowego znaczenia
Wiktionary
IPA: ˌrɛdɛfʲĩˈɲit͡sʲja, AS: redefʹĩńicʹi ̯a
Wiktionary
czas. redefiniować ndk.
Wiktionary
nadawać czemuś nowe znaczenie, definiować na nowo
SJP.pl
członek Congregatio Sanctissimi Redemptoris (Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela) - katolickiego zakonu założonego w 1732 roku przez świętego Alfonsa Marię Liguoriego w celu głoszenia Ewangelii, zwłaszcza biednym i duchowo opuszczonym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Alfonsa Marię Liguoriego;
Wiktionary
(1.1) W 1787 redemptoryści pojawili się w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. redemptorystka ż.
przym. redemptorystowski
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Najświętszego Odkupiciela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zgromadzenia założonego przez św. Alfonsa Marię Liguoriego;
Wiktionary
(1.1) Do Polski siostry redemptorystki przybyły w 1989 r.
Wiktionary
rzecz. redemptorysta m.
przym. redemptorystowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z redemptorystami, dotyczący redemptorystów
Wiktionary
(1.1) Myśli do homilii znajduję na portalu redemptorystowskim.
Wiktionary
rzecz. redemptorysta m., redemptorystka ż.
Wiktionary
członek Congregatio Sanctissimi Redemptoris (Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela) - katolickiego zakonu założonego w 1732 roku przez świętego Alfonsa Marię Liguoriego w celu głoszenia Ewangelii, zwłaszcza biednym i duchowo opuszczonym
SJP.pl
Zg
Wikipedia
środowiskowo: najgrubszy pokład węgla kamiennego w Dąbrowie Górniczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: redizajn] zmiana designu
SJP.pl
w chemii: proces ponownego destylowania cieczy, wykonywany w celu uzyskania większej czystości destylatu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Redgrave – wieś w Anglii, w hrabstwie Suffolk, w dystrykcie Mid Suffolk. Leży 36 km na północ od miasta Ipswich i 123 km na północny wschód od Londynu.
Wikipedia
larwa przywry
SJP.pl
Redia – jedna z larw przywr wnętrzniaków. Żyje w organizmie żywiciela pośredniego. Powstaje w wyniku partenogenetycznego rozmnażania się sporocysty lub poprzedniego pokolenia redii, a czasem z miracidium. Rozmnaża się, podobnie jak sporocysta, dzieworodnie i daje początek kolejnemu pokoleniu redii lub cerkariom. Posiada otwór gębowy, gardziel i zawiązek jelita, a także otwór, przez który potomstwo opuszcza jej organizm.
Wikipedia
[czytaj: redęGOT] redingote;
1. długi płaszcz męski z wysokim kołnierzem i pelerynką, używany dawniej do jazdy konnej lub w czasie podróży;
2. płaszcz damski o podobnym kroju
SJP.pl
[czytaj: redęGOT] redingot;
1. długi płaszcz męski z wysokim kołnierzem i pelerynką, używany dawniej do jazdy konnej lub w czasie podróży;
2. płaszcz damski o podobnym kroju
SJP.pl
rodzaj stalówki do pisania i rysowania tuszem kreślarskim; redisówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj stalówki do pisania i rysowania tuszem kreślarskim; redis
SJP.pl
z łaciny: zmartwychwstały, odrodzony
SJP.pl
Redkowice (kaszb. "Redkòjce" lub też "Redkòwice", niem. "Rettkewitz") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska.
W skład sołectwa "Redkowice" wchodzi także Niebędzino i Żelazkowo. W końcu 2025 sołectwo liczyło 605 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przenośnik łańcuchowy do zboża
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
radlica;
1. robocza część radła
2. robocza część siewnika, żłobiąca bruzdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. część siewnika, która wykonuje bruzdę dla nasion
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
regionalnie: niewysoki wał ziemi między dwiema bruzdami, usypany przez radlenie; radlina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. nasyp ziemi małej wielkości, znajdujący się między dwiema bruzdami;
Wiktionary
Redlina, radlina – nieduży wał ziemi pomiędzy dwiema bruzdami, ukształtowany sadzarką lub obsypnikiem, np. w uprawie ziemniaka. Dawniej redliny formowano za pomocą radła podczas radlenia (redlenia).
Wikipedia
(1.1) Redlina obok redliny biegły przed siebie, niknąc gdzieś pod lodem. Z kamienistej gleby nie sterczały co prawda żadne pędy, ale miało się wrażenie, że wraz z letnim ociepleniem ziemniaki wzejdą.
Wiktionary
rzecz. radło n., redło n., radełko n., radlenie n., radlina ż., radlica ż., radlaczka ż., radlanka ż., radlonka ż., redlanka ż., redlonka ż.
czas. radlić ndk., redlić ndk., obradlać ndk., obradlić dk., obredlać ndk., obredlić dk.
przym. radlny, radłowy, radlony
Wiktionary
(1.1) war. radlina
Wiktionary
przymiotnik od: redlina
SJP.pl
regionalnie: radlić - obsypywać rośliny okopowe za pomocą radła (regionalnie: redła)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w USA, gdzie m.in. mieści się siedziba firmy Microsoft
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. redaktor naczelny
Wiktionary
(1.1) Wywiad z rednaczem Arcanów, którego trzeba wysłuchać.
Wiktionary
IPA: ˈrɛdnat͡ʃ, AS: rednač
Wiktionary
rodzaj reakcji chemicznej polegającej na zmianie stopnia utlenienia dwóch lub więcej pierwiastków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z utlenianiem-redukcją
Wiktionary
(1.1) Kierunek przenoszenia elektronów między dwoma układami redoks zależy od ich potencjałów.
Wiktionary
rzecz. redoksometria ż., redoksymetria ż.
przym. redoksometryczny, redoksymetryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa wulkaniczna na Morzu Karaibskim, należąca do państwa Antigua i Barbuda;
Wiktionary
Redonda – wyspa leżąca na Morzu Karaibskim, 56,2 km na południowy zachód od Antigui, należąca do państwa Antigua i Barbuda. Znajduje się na niej wygasły wulkan.
Wikipedia
Redostowo (do 1945 "Retztow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Osina, na Równinie Nowogardzkiej, nad rzeką Stepnicą, otoczona lasami wschodnich krańców Puszczy Goleniowskiej, przy drodze krajowej nr 6.
Wikipedia
czeski taniec towarzyski w tempie umiarkowanie szybkim
SJP.pl
Redowa – taniec czeski, przypominający mazurka i polkę.
Termin "redowa" pochodzi z literatury niemieckojęzycznej, w której rozpowszechnił się w latach 40. i 50. XIX wieku, po przeniknięciu tańca poza terytorium Czech.
Redowa składa się z dwóch części. Od 1829, kiedy po raz pierwszy została wprowadzona jako taniec salonowy w Pradze, były one opisywana dwoma terminami: rejdovák (umiarkowane tempo w metrum 3/4 lub 3/8) i rejdovačka (szybkie tempo w metrum 2/4 lub 4/8).
Wikipedia
przymiotnik od: reda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z redą, dotyczący redy
Wiktionary
(1.1) Kapitanat zatrzymał statek w obszarze redowym.
Wiktionary
rzecz. reda ż.
Wiktionary
skrót od: Rejon Eksploatacji Dróg Publicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. środ. ktoś przekonany o swoim wyzwoleniu się z opresji, w której tkwią mężczyźni zdominowani przez kobiety
Wiktionary
zabieg medyczny stosowany celem zwiększenia zakresu ruchów stawu lub zmniejszenia jego przykurczów
SJP.pl
w medycynie: mogący spowodować redresję - znieść przykurcz stawu lub zwiększyć zakres jego ruchów; redresyjny
SJP.pl
w medycynie: mogący spowodować redresję - znieść przykurcz stawu lub zwiększyć zakres jego ruchów; redresujący
SJP.pl
organizm cudzożywny; destruent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekol. organizm heterotroficzny, który rozkładając i redukując substancje organiczne powoduje ich mineralizację
Wiktionary
Reducenci ( redūcō – zmniejszam, niszczę), destruenci ( dēstruō – burzę) – organizmy stanowiące końcowy etap łańcucha pokarmowego. Odżywiają się szczątkami innych organizmów i rozkładają złożone związki organiczne na prostsze związki, także nieorganiczne. Do destruentów zalicza się: saprofity, detrytusofagi (detrytusożercy), saprobionty, saproby, nekrofagi.
Wikipedia
(1.1) destruent
Wiktionary
Reduchów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Szadek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
Reducin – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Górzno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Górznie.
Wikipedia
ciężki olej otrzymywany po oddestylowaniu olejów lekkich
SJP.pl
1. sprowadzenie czegoś do mniejszych rozmiarów; zmniejszenie;
2. zmniejszenie składu personelu instytucji lub zakładu pracy poprzez zwolnienie pracowników;
3. reakcja chemiczna polegająca na odłączeniu tlenu lub przyłączeniu wodoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprowadzenie czegoś do mniejszych rozmiarów
(1.2) zmniejszenie składu personelu instytucji lub zakładu pracy poprzez zwolnienie pracowników
(1.3) chem. proces przejścia atomu z wyższego na niższy stopień utlenienia;
(1.4) techn. w hydraulice: kształtka pozwalająca zmienić średnicę kolejnej rury;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɛˈdukt͡sʲja, AS: redukcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. reduktor m., redukowanie n.
czas. redukować, zredukować
przym. redukcyjny
Wiktionary
(1.1) zmniejszenie
(1.2) deetatyzacja
(1.3) elektronacja
(1.4) przejściówka
Wiktionary
zwolennik redukcjonizmu
SJP.pl
pogląd, według którego zjawiska i procesy złożone dadzą się wyjaśniać przez sprowadzenie do zjawisk i procesów prostszych i odpowiadających im praw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd mówiący, że zrozumienie większego zjawiska można osiągnąć poprzez badanie mniejszej jego części
Wiktionary
Redukcjonizm – pogląd w filozofii nauki, stanowisko metodologiczne przyjmujące, że możliwe i właściwe jest wyjaśnienie i opis własności złożonego układu poprzez opis i wyjaśnienie zachowania jego części. Poglądami alternatywnymi są holizm i emergentyzm.
Wikipedia
rzecz. redukowanie n.
Wiktionary
związany z redukcją
SJP.pl
taki, którego można zredukować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zredukowania, dający się zredukować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zmniejszanie rozmiarów, liczby lub ilości czegoś
(1.2) kulin. zmniejszenie objętości potrawy i zwiększenie jej gęstości przez dłuższe gotowanie na małym ogniu
Wiktionary
Redukowanie – technika obróbki kulinarnej polegająca na zagęszczaniu potrawy przez odparowanie wody lub innych płynów na małym ogniu. Stosowana w odniesieniu do sosów, konfitur lub dżemów.
Wikipedia
rzecz. zredukowanie n., redukcja ż., redukcjonizm m., redukcjonista m., redukcjonistka ż., reduktor m.
czas. redukować ndk., zredukować dk.
przym. redukcyjny, redukcjonistyczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zredukować)
(1.1) powodować zmniejszenie czego
(1.2) likwidować etaty pracownicze
(1.3) chem. wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru
czasownik zwrotny redukować się (dk. zredukować się)
(2.1) stawać się mniejszym lub mniej licznym
(2.2) chem. oddawać tlen lub przyjmować wodór
Wiktionary
rzecz. redukcja ż., redukowanie n.
Wiktionary
(1.1) obniżać, ograniczać, pomniejszać, skracać, usuwać, uszczuplać, zmniejszać
(1.2) zwalniać, wywalać
(1.3) odtleniać
(2.1) ograniczać się, zmniejszać się
Wiktionary
w chemii: substancja oddająca elektrony innym atomom, jonom lub cząsteczkom, redukująca te substancje i sama ulegająca przy tym utlenieniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nadmiar w stosunku do tego, co niezbędne; cecha komunikatu zawierającego więcej informacji, niż minimum niezbędne do przekazania treści
SJP.pl
Redundancja ( redundantio „powódź, nadmiar, zbytek”) – nadmiarowość w stosunku do tego, co konieczne lub zwykłe. Określenie może odnosić się zarówno do nadmiaru zbędnego lub szkodliwego, niecelowo zużywającego zasoby, jak i do pożądanego zabezpieczenia na wypadek uszkodzenia części systemu.
Wikipedia
związany z redundacją
SJP.pl
taki, bez którego można się obejść; nadmiarowy, dodatkowy, zapasowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nadmiarowy, niepotrzebny, zbędny
Wiktionary
rzecz. redundancja ż.
Wiktionary
(1.1) nadmiarowy, niepotrzebny, zbędny, zbyteczny; pot. potrzebny jak umarłemu kadzidło, potrzebny jak dziura w moście, potrzebny jak piąte koło u wozu
Wiktionary
powtórzenie danych, zjawisk lub procesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powtórzenie
(1.2) jęz. słowotwórcze lub fleksyjne podwojenie rdzenia;
Wiktionary
Reduplikacja ( reduplicatio „podwojenie”) – powtórzenie całego wyrazu bądź jego części. W językach pełni funkcję fleksyjną bądź słowotwórczą, jest również środkiem stylistycznym.
Wikipedia
IPA: ˌrɛduplʲiˈkat͡sʲja, AS: reduplʹikacʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) podwojenie
Wiktionary
podwajać (podwoić), powtarzać (powtórzyć) coś
SJP.pl
1. dawne ziemne umocnienie polowe z wałem i fosą, rodzaj szańca;
2. stanowisko obronne;
3. przenośnie: pomysł, działanie wymagające obrony;
4. dawniej: publiczny bal maskowy
SJP.pl
Reduta (wł. "ridotta", fr. "redoute", ang. "redoubt") – rodzaj szańca. Zamknięte, samodzielne dzieło fortyfikacyjne polowe lub półstałe na narysie koła, kwadratu lub innego wieloboku, przeznaczone do samodzielnie prowadzonej obrony. Miała kształt lunety z zamkniętą szyją. Reduty budowano od XVI wieku do początku I wojny światowej. Umiejscawiano je przed linią umocnień obronnych, otaczając wałem ziemnym lub fosą.
Wikipedia
środowiskowo: członek Reduty - stowarzyszenia teatralnego, założonego w 1919 roku przez Juliusza Osterwę, działającego do 1939 roku, obejmującego teatr i szkołę aktorską
SJP.pl
przymiotnik od: reduta
SJP.pl
wyprowadzanie owiec na wypas w góry (r. wiosenny) i sprowadzanie z hali (r. jesienny), zwykle w postaci uroczystego przemarszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. wyprowadzanie wiosną owiec na hale oraz ich jesienny powrót;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Jesienny redyk wedle tradycji powinien zakończyć się w dniu św. Michała (29 września).
Wiktionary
gwarowo: redykować się - przenosić się z owcami na inne pastwiska
SJP.pl
ser produkowany z resztek sera, które nie wystarczyły do wytworzenia oscypka, głównie na Podhalu i w Beskidzie Śląskim
SJP.pl
Redykołka (redykawka) – rodzaj sera wytwarzanego głównie na Podhalu i w Beskidzie Śląskim. W obu tych miejscach pierwsi wytwarzali ją tamtejsi pasterze wołoscy. Redykołka często mylona jest z oscypkiem. Podobieństwo wynika z faktu, że produkowana jest z resztek sera, które nie wystarczyły do wytworzenia oscypka, czyli z resztek przetworzonego bundzu. Redykołka charakteryzuje się zapachem i posmakiem wędzenia oraz pikantnym, lekko słonym smakiem będącym wynikiem moczenia sera w solance.
Wikipedia
w gwarze poznańskiej: rzodkiewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. kulin. gw-pl|Poznań. rzodkiewka
Wiktionary
wtórna sprzedaż weksli zdyskontowanych przed terminem ich płatności
SJP.pl
wtórna sprzedaż weksli zdyskontowanych przed terminem ich płatności
SJP.pl
Redyskonto – przyjęcie przez bank centralny wierzytelności, takich jak weksle, od banków komercyjnych. Banki komercyjne, zastawiając papiery wartościowe, mogą zaciągać kredyty redyskontowe. Bank centralny, ustalając kwotę kredytu, odlicza od wartości nominalnej zdyskontowanych papierów wartościowych ich odsetki, określone przez stopę redyskontową ustaloną właśnie przez ten bank.
Wikipedia
przymiotnik od: redyskonto
SJP.pl
1. ponowna dystrybucja, wtórny podział czegoś, zwykle dóbr materialnych;
2. redystrybucja dochodów - podział przez państwo dochodów obywateli, pobranych od nich w postaci podatków
SJP.pl
Re
Wikipedia
związany z redystrybucją
SJP.pl
wtórnie dzielić jakieś dobra
SJP.pl
podmiot zajmujący się ponownym podziałem dóbr lub usług
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Redy
SJP.pl
mieszkanka Redy
SJP.pl
1. gmina w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Reda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Redą, dotyczący Redy
Wiktionary
rzecz. Reda ż.
Wiktionary
narzędzie rolnicze służące do robienia bruzd pomiędzy rzędami upraw roślin okopowych i do ich obsypywania; radło
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dzielnica Gdyni
SJP.pl
Redłowo (kaszub. "Redłowò") – nadmorska dzielnica mieszkalna Gdyni, granicząca z następującymi dzielnicami tegoż miasta: Wzgórze Św. Maksymiliana(od północy), Działki Leśne, Mały Kack (obie od zachodu), Orłowo (od południa), a od wschodu także z Morzem Bałtyckim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Wileńszczyzna. rzodkiewka
Wiktionary
[czytaj: ribok] marka odzieży, obuwia i sprzętu sportowego oraz firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wyrób firmy Reebok
Wiktionary
Reebok International Limited – amerykańskie przedsiębiorstwo branży odzieżowej, zajmujące się produkcją obuwia, odzieży i akcesoriów sportowych. Jest częścią amerykańskiej Authentic Brands Group.Jego nazwa pochodzi od gatunku południowoafrykańskiej antylopy – ridboka szarego (afr. Vaalribbok, ang. Grey Rhebok).
Wikipedia
(1.1) Widziałeś? Marek miał na treningu nowe reeboki.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ponowne przekazywanie komuś wiedzy lub uczenie umiejętności w przypadku braków w wykształceniu lub utraty wcześniej zdobytych doświadczeń;
2. działania zmierzające do nauczenia osób o zachwianym systemie wartości (głównie dotyczy to osób skazanych) życia zgodnie z zasadami i normami obowiązującymi w jakimś społeczeństwie
SJP.pl
Re
Wikipedia
związany z reedukacją
SJP.pl
1. osoba, która zawodowo zajmuje się reedukacją - uczeniem kogoś, kto ma braki w wykształceniu;
2. osoba, która zawodowo zajmuje się reedukacją - przywracaniem choremu sprawności fizycznej;
3. pracownik więzienia, zakładu poprawczego, ośrodku leczenia uzależnień itp., niosąca pomoc przestępcom lub osobom uzależnionym, ucząca ich poprawnego zachowania, reguł życia w społeczeństwie itp.
SJP.pl
ponowne wydanie książki, filmu, gry itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ponownie edytować
SJP.pl
powtórny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę;
Wiktionary
Reeksport – powrotny eksport, wywóz towaru importowanego za granicę. W transakcjach tych bierze udział najmniej trzech partnerów z różnych krajów: sprzedawca, pośrednik i nabywca. Rozróżnia się reeksport pośredni (zwany też importem równoległym) i bezpośredni.
Wikipedia
IPA: rɛˈːkspɔrt, AS: r•eksport
Wiktionary
czas. reeksportować
rzecz. reeksportowanie
Wiktionary
eksportować (wyeksportować) towary sprowadzone z zagranicy
SJP.pl
powtórny wybór tej samej osoby na określone stanowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne
Wiktionary
(1.1) Prezydent, znany z głębokiej wiary, zawdzięcza swą reelekcję w znacznej mierze głosom religijnych konserwatystów.
Wiktionary
rzecz. elekcja ż.
Wiktionary
ponowne lub zwiększone wykorzystanie energii elektrycznej zamiast paliw kopalnych
SJP.pl
książkowo: powrót do kraju ojczystego; remigracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powrót z emigracji do ojczyzny (kraju swego pochodzenia)
Wiktionary
(1.1) Przed kilkoma laty zaczęła się reemigracja Greków z zagranicy.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɛ̃mʲiˈɡrat͡sʲja, AS: reẽmʹigracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. reemigrant m., reemigrantka ż., reemigrowanie n.
czas. reemigrować ndk.
przym. reemigracyjny
Wiktionary
(1.1) repatriacja
Wiktionary
związany z reemigracją
SJP.pl
emigrant, który powrócił do ojczystego kraju
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta powracająca do kraju na stałe po okresie emigracji
Wiktionary
rzecz. reemigracja ż.
Wiktionary
ponowna emisja;
1. w ekonomii: ponowne puszczenie w obieg pieniędzy, papierów wartościowych, znaczków pocztowych;
2. ponowne nadanie programu radiowego lub telewizyjnego
SJP.pl
ponownie emitować
SJP.pl
powtórne leczenie kanałowe zęba
SJP.pl
[czytaj: re-indżinirin(g)] metoda radykalnego przeprojektowania procesów w przedsiębiorstwie, w celu usprawnienia jego funkcjonowania, przewidująca m.in. rewolucyjne zmiany w kulturze organizacyjnej
SJP.pl
Zobacz też: reengineering (oprogramowanie).
Reengineering ( re-engineering lub business process re-engineering) – koncepcja biznesowa polegająca na wprowadzaniu radykalnych zmian w procesach biznesowych. Celem zmian jest osiągnięcie maksymalnej efektywności organizacji oraz redukcja kosztów.
Wikipedia
Reese – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Michigan, w hrabstwie Tuscola.
Wikipedia
dawniej: redyskontować
SJP.pl
rzadko: przywrócenie kontroli państwa we wszystkich dziedzinach życia społecznego; ponowne upaństwowienie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dolna część żagla
SJP.pl
skrót od: referat (dział instytucji), czytany jako cały odmienny wyraz
SJP.pl
odnawianie sprzętu elektronicznego
SJP.pl
Refabrykacja – działanie polegające na przywróceniu właściwości użytkowych częściom używanym, aby wyglądały one jak nowe.
Może ona mieć charakter obróbki kompleksowej, w wyniku której przywraca się częściom wymagany kształt, wymiary, parametry i właściwości niezbędne do dalszej pracy. To odnowa jakiegoś przedmiotu w celu dalszego użytkowania. Najczęściej spotykanym przykładem refabrykacji są tonery drukarkowe oraz telefony komórkowe[].
Wikipedia
odnawiać sprzęt elektroniczny
SJP.pl
1. opust ceny za towar uszkodzony, zareklamowany przez nabywcę;
2. dawniej: obniżka taryfy przy wysyłce dużych ilości towaru
SJP.pl
odsprzedaż osobie trzeciej usług, które wcześniej przedsiębiorca sam nabył
SJP.pl
ponownie fakturować (zafakturować) bez powiększenia wartości sprzedaży o własną marżę, przenosić (przenieść) koszty na osobę trzecią, która faktycznie korzysta z usługi
SJP.pl
rabant; wąski pas naszyty na żagiel dla wzmocnienia płótna w miejscu, gdzie znajdują się otwory na przeprowadzenie lin
SJP.pl
wzmocniony pas żagla; refbant
SJP.pl
Refbanta – wzmocniony pas żagla umożliwiający, dzięki remizkom z przewleczonymi przez nie refsejzingami, refowanie żagla. W zrefowanym żaglu zastępuje lik, napinana jest przez refhals i refszkentlę.
Wikipedia
charakterystyczny dla refektarza, mieszczący się w refektarzu - sali jadalnej w klasztorze lub seminarium duchowym; refektarzowy
SJP.pl
jadalnia w klasztorze lub seminarium duchownym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;
Wiktionary
Zobacz też: Galeria „Refektarz”.
Refektarz (łac. "refectorium" od "reficere" – odnawiać) – w budynkach klasztornych, seminariach duchownych i dawnych zamkach zakonów rycerskich duże pomieszczenie służące jako jadalnia, charakterystyczne zwłaszcza dla klasztorów średniowiecznych.
Wikipedia
(1.1) Po modlitwie wszyscy mnisi zbierali się w refektarzu.
Wiktionary
IPA: rɛˈfɛktaʃ, AS: refektaš
Wiktionary
rzecz. refektarzowy mos.
przym. refektarzowy
Wiktionary
charakterystyczny dla refektarza, mieszczący się w refektarzu - sali jadalnej w klasztorze lub seminarium duchowym; refektarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z refektarzem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rel. zakonnik odpowiedzialny za refektarz
Wiktionary
(1.1) W hipermarkecie zakonnice dokupiły do serwisu refektarzowego piętnaście filiżanek.
(2.1) Ludmiła przyniosła świeże kwiaty, które refektarzowy postawił przed figurą Matki Bożej w refektarzu.
Wiktionary
rzecz. refektarz m.
:: fż. refektarzowa ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: refektarz (jadalnia w klasztorze lub seminarium duchowym)
SJP.pl
zdrobnienie od: referat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od referat
Wiktionary
(1.1) To nie referat, lecz tylko mały referacik.
Wiktionary
rzecz. referat m., referowanie n., zreferowanie n.
przym. referatowy
czas. referować
Wiktionary
1. omówienie jakiegoś problemu mające formę pisemną lub przeznaczone do wygłoszenia;
2. grupa pracowników jakiegoś urzędu, instytucji, którzy zajmują się określonym rodzajem spraw; dział tej instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pisemne lub ustne opracowanie danego zagadnienia, często wygłaszane w gronie zainteresowanych osób
(1.2) dział instytucji, który zajmuje się określonymi sprawami
Wiktionary
Referat ( referre ‘odnosić: przedstawiać coś, referować’) – forma wypowiedzi, literacka lub literacko-naukowa, prezentująca dane zagadnienie. Wypowiedź pisemna przygotowana do wygłoszenia w kręgu zainteresowanych osób. Może poruszać różnorodną tematykę, jego głównym celem jest przekazanie wiedzy na jakiś temat; nie jest obowiązkowe zachowanie w nim całkowitego obiektywizmu – może zawierać krytyczne uwagi autora.
Wikipedia
IPA: rɛˈfɛrat, AS: referat
Wiktionary
rzecz. referent m., referentka ż., referencje nmos., referencja ż., referowanie n., zreferowanie n.
:: zdrobn. referacik m.
czas. referować
przym. referatowy
Wiktionary
przymiotnik od: referat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z referatem, dotyczący referatów
Wiktionary
rzecz. referat mrz., referacik mrz., referent mos., referentka ż., referencje nmos., referencja ż., referowanie n., zreferowanie n.
czas. referować ndk., zreferować dk.
Wiktionary
1. odesłanie w tekście do innego źródła informacji lub publikacji;
2. w filozofii i semantyce: znaczenie uzupełniające ogólny sens; odniesienie
3. w informatyce: argument funkcji będący wskaźnikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;
(1.2) filoz. znaczenie, które uzupełnia ogólny sens czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: referẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. referencje nmos., referent m., referentka ż., referat m., referowanie n., zreferowanie n.
czas. referować ndk., zreferować dk.
przym. referencyjny, referatowy
przysł. referencyjnie
Wiktionary
(1.2) odniesienie
Wiktionary
referencyjny;
1. → referencja;
2. taki, który jest ustalonym punktem odniesienia; wzorcowy;
3. taki, który jest skutkiem podziału na różne kategorie
SJP.pl
pisemna opinia wystawiana osobie ubiegającej się o pracę; list polecający
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pisemna opinia wystawiana osobie starającej się o pracę;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) M., B. i W. lm. od: referencja
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) W referencjach tej firmy znajduje się Narodowe Centrum Kultury.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲjɛ, AS: referẽncʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. referencja ż., referent m., referentka ż., referat m., referowanie n., zreferowanie n.
czas. referować ndk., zreferować dk.
przym. referencyjny, referatowy
przysł. referencyjnie
Wiktionary
związany z referencją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest ustalony z góry, i który stanowi punkt odniesienia
(1.2) taki, który wynika z podziału na poszczególne kategorie
Wiktionary
rzecz. referencje nmos., referencja ż.
czas. referować
Wiktionary
→ referendum; referendowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z referendum, dotyczący referendum
Wiktionary
rzecz. referendum n.
Wiktionary
przymiotnik od: referendarz
SJP.pl
1. stanowisko urzędnicze w administracji;
2. dawniej: urzędnik, który przesłuchiwał strony w sprawach cywilnych i referował sprawy w kancelarii królewskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
głosowanie w określonej sprawie, w którym biorą udział wszyscy uprawnieni obywatele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;
Wiktionary
Referendum (głosowanie ludowe) – forma głosowania o charakterze powszechnym, najbliższa ideałowi demokracji bezpośredniej, w której udział mogą brać wszyscy obywatele uprawnieni do głosowania (tj. mający czynne prawo wyborcze). W czasie referendum obywatele całego państwa lub jego części wyrażają swoją opinię w kwestii poddawanej głosowaniu.
Wikipedia
(1.1) Prezydent ogłosił referendum w sprawie przyjęcia konstytucji.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm, AS: referẽndũm
Wiktionary
przym. referendalny, referendowy
Wiktionary
(1.1) plebiscyt
Wiktionary
1. osoba, która pisze lub wygłasza referat albo przedstawia szerszemu gronu jakąś sprawę;
2. urzędnik kierujący referatem w instytucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się prowadzeniem określonego referatu w danej instytucji i załatwiająca sprawy z tym związane
(1.2) osoba opracowująca i wygłaszająca referat na dany temat większej grupie osób
Wiktionary
Referent ("prowadzący sprawę") – w polskim porządku prawnym osoba (urzędnik) upoważniona do merytorycznego załatwienia danej sprawy.
Wikipedia
IPA: rɛˈfɛrɛ̃nt, AS: referẽnt
Wiktionary
rzecz. referentka ż., referat m., referencja ż., referencje nmos., referowanie n., zreferowanie n.
przym. referatowy
Wiktionary
1. kobieta referent;
2. pieczęć metalowa odciskana w miękkim materiale (np. plastelinie) przy plombowaniu szaf lub pomieszczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: referent
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɛˈrɛ̃ntka, AS: referẽntka
Wiktionary
zob. referent.
Wiktionary
wtórna fermentacja w piwowarstwie
SJP.pl
Refermentacja – termin używany w piwowarstwie oznaczający wtórną fermentację w butelkach. Do sklarowanego i przefiltrowanego piwa dolewa się brzeczki nastawnej i rozlewa do butelek, w których cukier zawarty w brzeczce rozkłada się i zamienia w alkohol oraz dwutlenek węgla. Refermentacja wpływa na zwiększenie stężenia ekstraktu piwa, zwiększenie zawartości dwutlenku węgla i osadów drożdżowych, zmienia również wartość pH piwa[]. Piwo poddane refermentacji jest bardziej mętne i treściwsze w smaku.
Wikipedia
ponownie fermentować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|referować.
Wiktionary
rzecz. zreferowanie n., referat m., referacik m., referent m., referentka ż., referencja ż., referencje nmos.
czas. referować ndk., zreferować dk.
przym. referatowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zdawać raport, relację z czegoś; przedstawiać coś w formie referatu, sprawozdania
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɛˈrɔvat͡ɕ, AS: referovać
Wiktionary
rzecz. koreferat mrz., referacik mrz., referat mrz., referencja ż., referencje nmos., referowanie n., zreferowanie n.
czas. koreferować ndk., zreferować dk.
przym. referatowy, referencjalny, referencyjny
Wiktionary
(1.1) relacjonować
Wiktionary
lina lub wielokrążek do ściągnięcia i umocowania żagla podczas refowania
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrefinansować)
(1.1) finans. pozyskiwać nowe finansowanie
Wiktionary
rzecz. refinansowanie n.
czas. zrefinansować dk.
Wiktionary
wzrost cen następujący po okresie, w którym kształtowały się one poniżej kosztów produkcji
SJP.pl
Reflacja – zwiększanie skali inflacji będące reakcją na kształtowanie się cen poniżej kosztów produkcji.
Wikipedia
zmiana bandery statku
SJP.pl
1. zdolność szybkiej reakcji na bodźce z otoczenia;
2. reakcja organizmu na jakiś bodziec;
3. odblask, odbicie światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. rozbłysk odbitego światła
(1.2) zdolność do szybkiej reakcji
Wiktionary
IPA: ˈrɛflɛks, AS: refleks
Wiktionary
rzecz. refleksyjność ż., reflektor m.
czas. zreflektować się, reflektować
przym. refleksyjny, refleksowy
przysł. refleksyjnie
Wiktionary
w językoznawstwie: zaimek zwrotny; reflexivum, refleksiwum
SJP.pl
w językoznawstwie: zaimek zwrotny; reflexivum, refleksivum
SJP.pl
głębsze przemyślenia wywołane silnym przeżyciem; wypowiedź, będąca wynikiem takiego zastanowienia się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. głębsze zastanowienie się
Wiktionary
(1.1) Przykre jest, że dopiero śmierć Ojca Świętego zmusza do takich refleksji, ale lepiej później niż wcale.
(1.1) Pytanie retoryczne służy wzmocnieniu uwagi odbiorcy, zdobyciu przez nadawcę aprobaty poprzez budowanie wspólnej płaszczyzny refleksji ze słuchaczem.
Wiktionary
rzecz. refleksyjność ż.
przym. refleksyjny
przysł. refleksyjnie
Wiktionary
rodzaj rolety, osłona przeciwsłoneczna niezasłaniająca całkowicie widoku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) półprzezroczysta roleta zewnętrzna ograniczająca ilość promieni słonecznych
Wiktionary
osoba usiłująca wyjaśnić wszystkie procesy psychiczne działaniem odruchów fizjologicznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z refleksologią, dotyczący refleksologii
Wiktionary
rzecz. refleksologia ż.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru czasu reakcji
SJP.pl
terapia uciskowa, w której stymulowane są punkty odpowiadające poszczególnym narządom i układom ludzkiego ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. alternatywna metoda terapii, mająca pobudzać organizm do samoleczenia poprzez uciskaniu określonych punktów na ciele
Wiktionary
rzecz. refleksoterapeuta m., refleksoterapeutka ż.
przym. refleksoterapeutyczny
Wiktionary
przymiotnik od: refleks
SJP.pl
1. zdolność szybkiej reakcji na bodźce z otoczenia;
2. reakcja organizmu na jakiś bodziec;
3. odblask, odbicie światła
SJP.pl
Refleksy – polski animowany film krótkometrażowy z 1979 roku w reżyserii Jerzego Kuci. Film ukazuje walkę o przetrwanie nowo narodzonego owada, który ledwo wydobywa się z kokonu i zostaje zaatakowany przez innego osobnika. W trakcie walki przeciwnicy wpadają do kałuży, znacząc na wodzie kręgi refleksów. Przez kałużę przechodzi mężczyzna i miażdży splecione w śmiertelnym uścisku owady. Tematem "Refleksów" jest kruchość istnienia wszelkich bytów ziemskich.
Wikipedia
zdolność do refleksji, głębszych przemyśleń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest refleksyjne; cecha tych, którzy są refleksyjni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. refleksyjny
przysł. refleksyjnie
rzecz. refleks mrz., refleksja ż.
Wiktionary
dający do myślenia, prowokujący wysiłek intelektualny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podn. skłonny do głębszych rozważań
(1.2) podn. skłaniający do przemyśleń, pełen refleksji
(1.3) fiz. odbijający fale
Wiktionary
rzecz. refleksja ż., refleks mrz., refleksyjność ż.
przysł. refleksyjnie
Wiktionary
(1.1) myślący
(1.2) filozoficzny, kontemplacyjny, medytacyjny
Wiktionary
zwrotny, np. czasownik refleksywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. współczynnik odbicia światła;
Wiktionary
Reflektancja – stosunek mocy wiązki odbitej do mocy padającej na granicę dwóch ośrodków o różnych współczynnikach załamania wyrażony w decybelach ze znakiem ujemnym. Wyróżnia się reflektancję zwierciadlaną powierzchni (stosunek mocy wiązki odbitej do wiązki padającej) i reflektancję dyfuzyjną (stosunek mocy wiązki rozproszonej do wiązki padającej). Reflektancja zależy od rodzaju materiału, od wysokości nierówności powierzchni (stopnia wypolerowania) i ich pochylenia.
Wikipedia
(1.1) Reflektancja zależy od rodzaju materiału, od wysokości nierówności powierzchni (stopnia wypolerowania) i ich pochylenia.
Wiktionary
rzecz. reflektometr mrz.
Wiktionary
osoba, która reflektuje na coś, ubiega się o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do lokalizacji usterek w kablach miedzianych lub światłowodach;
Wiktionary
Reflektometr – elektroniczny przyrząd pomiarowy służący głównie do pomiarów długości i tłumienności przewodów miedzianych, a także włókien światłowodowych, stosowanych w torach telekomunikacyjnych.
Wikipedia
rzecz. reflektor mrz., reflektancja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) opt. zwierciadło wklęsłe;
(1.2) techn. lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła
(1.3) astr. teleskop astronomiczny z reflektorem (1.1)
(1.4) fiz. warstwa materiału wokół rdzenia reaktora atomowego, która odbija neutrony;
(1.5) zob. reflektor radarowy.
(1.6) środ. więz. zwykle w lm. oko
Wiktionary
Reflektor – zwierciadło optyczne wklęsłe, służące do sprowadzenia padającej na nie wiązki energii o charakterze falowym (np. promieniowanie elektromagnetyczne, fala akustyczna) do wiązki równoległej lub wąskiego kąta bryłowego.
Reflektor zwiększa gęstość energii danej fali; działa jak soczewka skupiająca. Służy do ułatwienia obserwacji danego zjawiska falowego lub wysłania fal w określonym kierunku.
Wikipedia
(1.2) Oślepił mnie blask reflektorów samochodu z przeciwka.
(1.2) Kiedy słyszę tę muzykę, przed oczami mam ferię jaskrawożółtych reflektorów na koncercie.
Wiktionary
IPA: rɛfˈlɛktɔr, AS: reflektor
Wiktionary
rzecz. reflektometr m., refleks m.
:: zdrobn. reflektorek m.
przym. reflektorowy
Wiktionary
przymiotnik od: reflektor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reflektować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛflɛktɔˈvãɲɛ, AS: reflektovãńe
Wiktionary
czas. reflektować ndk.
Wiktionary
1. wyrażać ochotę na coś;
2. reflektować się - zwracać na coś uwagę, spostrzegać coś
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. mieć na coś ochotę, starać się o coś
(1.2) przest. przywoływać kogoś do opamiętania się i rozwagi, nakłaniać do zastanowienia się
czasownik zwrotny reflektować się
(2.1) książk. opamiętać się, zachowywać rozwagę
(2.2) książk. orientować się, zauważać coś, spostrzegać coś
Wiktionary
(1.1) "Czy Pani Przewodnicząca reflektuje na herbatę?" spytała ją słodko Doktorka.
Wiktionary
IPA: ˌrɛflɛkˈtɔvat͡ɕ, AS: reflektovać
Wiktionary
rzecz. refleks mrz., reflektowanie, reflektant, reflektantka
Wiktionary
(1.2) mitygować
(2.1) mitygować się
Wiktionary
w językoznawstwie: zaimek zwrotny; refleksivum, refleksiwum
SJP.pl
lina zamocowana do tylnego liku żagla
SJP.pl
link promocyjny, który po kliknięciu przynosi dochód promującej go osobie, firmie; link referencyjny
SJP.pl
linka zamocowana do żagla, służąca do obwiązywania zrefowanej części żagla; refsejzing
SJP.pl
Reflinka, refsejzing – krótka lina w olinowaniu ruchomym na jachtach i żaglowcach, głównie z ożaglowaniem skośnym. Reflinki mocowane są w refbancie, wzmocnionym pasie żagla. Służą do zmniejszania powierzchni żagla poprzez skrócenie jego długości czyli refowanie.
Wikipedia
medycyna: cofanie się treści pokarmowej z żołądka do przełyku, z dwunastnicy do żołądka; cofanie się moczu z pęcherza do moczowodu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
schorzenie polegające na cofaniu się treści żołądka do przełyku
SJP.pl
urządzenie do obracania bomu przy nawijaniu nań żagla podczas refowania
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: reforma
(1.2) D. lm. od: reformy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;
Wiktionary
Reforma ( reformatio – przekształcenie) – proces ewolucyjnego, stopniowego i zwykle długotrwałego wprowadzenia zmian. Reformy stanowią przeciwwagę i uzupełnienie zmian rewolucyjnych.
Wprowadzana jest przez uchwalenie lub wydanie jednego lub kilku aktów prawnych (z reguły jest to ustawa parlamentu i rozporządzenia do niej), a następnie przez działania organów władzy wykonawczej.
Wikipedia
(1.1) W 1999 roku w Polsce miały miejsce dwie reformy – zarówno podziału administracyjnego, jak i systemu oświaty.
Wiktionary
IPA: rɛˈfɔrma, AS: reforma
Wiktionary
rzecz. reformowalność ż., reformatorstwo n., reformator m., reformatorka ż., reformizm m., reformista m., reformistka ż., reformacja ż., reformowanie n., zreformowanie n.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformowalny, reformatorski, reformistyczny, reformacyjny, reformowy, formatywny
Wiktionary
rzadko: członek katolickiego zakonu żebrzącego, utworzonego we Włoszech w XVI wieku; reformata
SJP.pl
ruch religijno-społeczny zapoczątkowany w XVI wieku w Niemczech przez Marcina Lutra, który dążył do reformy i odbudowy Kościoła katolickiego; doprowadził do rozłamu w chrześcijaństwie i utworzenia nowych wyznań, zwanych protestanckimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. kult. ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;
(1.2) daw. wprowadzanie reformy, reform, reformowanie
(1.3) daw. zabezpieczenie majątkowe żony, w postaci zapisania podwójnej zazwyczaj wartości jej posagu, wiana na części dóbr męża ; po jego śmierci spadkobiercy zwracali wiano wdowie; prawne ubezpieczenie, opatrzenie
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Reformacja w Kościele katolickim została zapoczątkowana przez Marcina Lutra w XVI wieku.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɔrˈmat͡sʲja, AS: reformacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformowalność ż., reformatorstwo n., reformator mos., reformatorka ż., reformizm mrz., reformista mos., reformistka ż., reformowanie n., zreformowanie n.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformacyjny, reformowalny, reformatorski, reformistyczny, formacyjny, formatywny
przysł. reformacyjnie
Wiktionary
dotyczący reformata
SJP.pl
związany z reformacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reformacją, dotyczący reformacji
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformatorka ż., reformator mos., reformowanie n., reformacja ż.
przym. formatywny, reformowalny, reformatorski
czas. reformować
Wiktionary
rzadko: członek katolickiego zakonu żebrzącego, utworzonego we Włoszech w XVI wieku; reformata
SJP.pl
rzadko: członek katolickiego zakonu żebrzącego, utworzonego we Włoszech w XVI wieku; reformata
SJP.pl
1. osoba przeprowadzająca jakąś reformę, reformująca coś;
2. działacz reformacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto reformuje, dokonuje reformy
Wiktionary
(1.1) Król był wielkim reformatorem.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɔrˈmatɔr, AS: reformator
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformatorstwo n., reformizm m., reformista m., reformistka ż., reformowalność ż., reformacja ż., reformowanie n., zreformowanie n.
:: fż. reformatorka ż.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformatorski, reformowalny, reformistyczny, reformacyjny, formacyjny, formatywny
Wiktionary
1. kobieta przeprowadzająca jakąś reformę, reformująca coś;
2. działaczka reformacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: reformator
Wiktionary
(1.1) Na zachodzie Europy Katarzyna II uważana była za reformatorkę i monarchinię oświeconą.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfɔrmaˈtɔrka, AS: reformatorka
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformowalność ż., reformatorstwo n., reformizm m., reformista m., reformistka ż., reformacja ż., reformowanie n., zreformowanie n.
:: fm. reformator m.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformowalny, reformatorski, reformistyczny, reformacyjny, formacyjny, formatywny
Wiktionary
związany z wprowadzaniem reform
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podn. dotyczący reformowania albo reformatora
Wiktionary
rzecz. reformowanie n., reformowalność ż., reforma ż., reformacja ż., reformator mos., reformatorka ż.
czas. reformować
przym. reformacyjny, reformowalny
przysł. reformacyjnie, reformatorsko
Wiktionary
(1.1) innowacyjny
Wiktionary
przyrząd treningowy do pilatesu
SJP.pl
wysokotemperaturowe ogrzewanie ropy naftowej pod zwiększonym ciśnieniem w celu otrzymania paliw o dobrych właściwościach lub węglowodorów aromatycznych
SJP.pl
Reforming (reforming katalityczny, reformowanie benzyny) – proces stosowany wobec lekkich frakcji ropy naftowej lub produktów krakingu w celu otrzymania paliw o wysokiej liczbie oktanowej, w czasie którego zachodzą reakcje izomeryzacji, odwodornienia, cyklizacji, hydrokrakingu i aromatyzacji.
Wikipedia
1. dążenie do wprowadzenia reform w dotychczasową formę działania jakiejś instytucji, organizacji;
2. kierunek w ruchu robotniczym, powstały w Anglii pod koniec XIX wieku, dominujący w II Międzynarodówce, odrzucający rewolucyjne metody walki o socjalizm na rzecz reform ustroju kapitalistycznego
SJP.pl
Re
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co reformowalne
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformatorstwo n., reformator m., reformatorka ż., reformizm m., reformista m., reformistka ż., reformowanie n., zreformowanie n., reformacja ż.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformowalny, reformatorski, reformistyczny, formatywny
Wiktionary
dający się reformować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający się reformować
Wiktionary
rzecz. reformowalność ż., reforma m., reformator m., reformatorka ż., reformatorstwo n., reformacja ż., reformowanie n.
czas. reformować ndk.
przym. reformatorski, reformacyjny, formatywny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reformować.
Wiktionary
(1.1) Mazowiecki dał wolną rękę Balcerowiczowi w reformowaniu gospodarki.
Wiktionary
rzecz. reforma ż., reformizm m., reformista m., reformistka ż., reformatorstwo n., reformator m., reformatorka ż., reformacja ż., reformowalność ż., zreformowanie n.
czas. reformować ndk., zreformować dk.
przym. reformistyczny, reformatorski, reformacyjny, reformowalny, formacyjny, formatywny
Wiktionary
1. wprowadzać zmiany, ulepszenia; dokonywać reformy, przekształcać, reorganizować;
2. reformować się - być reorganizowanym, przekształcanym; przekształcać się, reorganizować się
SJP.pl
1. wprowadzać zmiany, ulepszenia; dokonywać reformy, przekształcać, reorganizować;
2. reformować się - być reorganizowanym, przekształcanym; przekształcać się, reorganizować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zreformować)
(1.1) dokonywać reformy
czasownik zwrotny niedokonany reformować się (dk. zreformować się)
(2.1) podlegać reformie
Wiktionary
rzecz. reformowalność ż., reforma ż., reformacja ż., reformator mos., reformatorka ż., reformista mos., reformizm mrz., reformowanie n., reformy nmos.
czas. zreformować dk.
przym. reformacyjny, reformatorski, reformistyczny, reformowalny, reformowany, formacyjny, formatywny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reformą, dotyczący reformy
Wiktionary
rzecz. reforma ż.
przym. formatywny
Wiktionary
1. wprowadzać zmiany, ulepszenia; dokonywać reformy, przekształcać, reorganizować;
2. reformować się - być reorganizowanym, przekształcanym; przekształcać się, reorganizować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. kosmet. zmiana składu perfum
Wiktionary
(1.1) To był mój „signature scent” jakieś 18 lat temu i aż boję się powąchać współczesnej wersji z obawy przed tym, że po reformulacji będzie tylko cieniem tego, co pamiętam.
Wiktionary
czas. reformulować
Wiktionary
majtki damskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kobiece szerokie majtki z nogawkami
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|reforma.
Wiktionary
przym. formacyjny
czas. reformować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|refować.
Wiktionary
Refowanie – zmniejszanie powierzchni ożaglowania stosowane podczas żeglugi w trudnych warunkach wiatrowych w celu zmniejszenia siły aerodynamicznej wytwarzanej na żaglach, obniżenia środka ożaglowania, zmniejszenia przechyłu, a także wywołania nawietrzności lub zawietrzności.
Wikipedia
IPA: ˌrɛfɔˈvãɲɛ, AS: refovãńe
Wiktionary
czas. refować
Wiktionary
zmniejszać powierzchnię żagla za pomocą linek - refów
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) żegl. zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek
(1.2) środ. wstawiać przypis
Wiktionary
(1.1) Sztorm idzie, refować żagle!
(1.2) Nie refujemy z tytułów sekcji, a przypis wstawiamy przed kropką bez spacji. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: rɛˈfɔvat͡ɕ, AS: refovać
Wiktionary
rzecz. refowanie
czas. orefować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: ref
SJP.pl
załamanie promieni świetlnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;
(1.2) fizj. okresowa niewrażliwość na bodźce komórek pobudliwych (a także błon komórkowych wypustek tych komórek) po przejściu potencjału czynnościowego;
(1.3) zob. refrakcja molowa.;
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: rɛfˈrakt͡sʲja, AS: refrakcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. refraktor m., frakcja ż.
przym. refrakcyjny, frakcyjny
Wiktionary
(1.1) załamanie, załamanie fali
Wiktionary
optyk, specjalista od doboru szkieł korekcyjnych
SJP.pl
związany z refrakcją
SJP.pl
przyrząd optyczny do mierzenia współczynnika załamania światła
SJP.pl
Re
Wikipedia
dział fizyki obejmujący metody pomiaru współczynnika załamania światła za pomocą refraktometru
SJP.pl
Refraktometria – metoda badania własności fizykochemicznych substancji na podstawie pomiarów ich współczynników załamania. Służą temu refraktometry, np. refraktometr Abbego.
Wikipedia
teleskop, w którym elementem skupiającym światło jest soczewka lub układ soczewek
SJP.pl
w pieśni lub piosence powtarzająca się melodia i związany z nią tekst, występujący zwykle po zakończeniu zwrotki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst
Wiktionary
Refren – w pieśni lub piosence jest to powtarzająca się melodia i związany z nią tekst, występujący zwykle po zakończeniu zwrotki. W jazzie często ma zadanie oddzielenia poszczególnych części solowych i grany jest przez cały zespół.
Refren jest częścią zwrotki, która składa się z tzw. canta (kanta) i refrenu.
Wikipedia
(1.1) Uwielbiam refren tej piosenki.
Wiktionary
IPA: ˈrɛfrɛ̃n, AS: refrẽn
Wiktionary
rzecz. zdrobn. refrenik
przym. refrenowy
Wiktionary
zdrobnienie od: refren
SJP.pl
przymiotnik od: refren
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. w starożytnym Rzymie i średniowieczu, uczta na grobie zmarłego urządzana ku jego czci
(1.2) rel. w teologii francuskiej XII w. miejsce „ochłody i pocieszenia”, odpoczynku i radosnego oczekiwania dusz na spotkanie z Bogiem; przez niektórych identyfikowane z miejscem, w którym ci, którzy nie zmarli jako męczennicy, czekają na Sąd Ostateczny
Wiktionary
linka zamocowana do żagla, służąca do obwiązywania zrefowanej części żagla; reflinka
SJP.pl
usypywanie plaży, wzmacnianie wybrzeża itp. przy pomocy piasku pozyskanego z dna morskiego
SJP.pl
Refulacja – prace mające na celu poszerzanie oraz ochronę plaży, terenów brzegowych, wysp, portów i torów podejściowych itp. Polegają na przetransportowaniu (przepompowaniu) m.in. z pogłębiarki rurami lub szalandą piasku z dna morza (akwenu) na plażę i rozgarnięciu go przez maszyny budowlane.
Wikipedia
urządzenie do wydobywania piasku, ziemi, mułu z dna, m.in. w celu pogłębienia dna zbiornika, rzeki
SJP.pl
Refuler – nazwa potoczna pogłębiarki ssącej. Służy do wydobywania piasku i żwiru z obszaru żwirowni lub do pogłębiania szlaków żeglugowych. Refuler jest jednostką pływającą, która zasysa z dna zbiornika wodnego (żwirowni) kruszywo.Dostarczenie urobku na brzeg odbywa się za pomocą systemu rur na pływakach gdzie poddawane jest dalszej obróbce - odwodnieniu i frakcjonowaniu.
Wikipedia
zwrot części lub całości poniesionych przez kogoś kosztów
SJP.pl
związany z refundacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: refundacja
Wiktionary
(1.1) - Nowe zasady pozwolą zaoszczędzić około 1 mld złotych - cieszył się szef resortu zdrowia, tuż po podpisaniu zmienionych list refundacyjnych.
Wiktionary
IPA: ˌrɛfũndaˈt͡sɨjnɨ, AS: refũndacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. refundacja ż.
czas. refundować
Wiktionary
pokrywać (pokryć) koszty poniesione przez kogoś innego
SJP.pl
obywatel radziecki narodowości żydowskiej, któremu odmówiono prawa do emigracji
SJP.pl
obalenie argumentów strony przeciwnej, odparcie czyichś zarzutów; pismo o takiej treści
SJP.pl
przymiotnik od: refutacja
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. odpierać za pomocą dowodów
Wiktionary
rzecz. refutacja ż.
przym. refutacyjny
Wiktionary
skrót od: regionalizm, regionalny
SJP.pl
skrót
(1.1) = (termin, zwrot) regionalny, regionalizm
Wiktionary
rzecz. region mrz., regionalizm mrz.
Wiktionary
rzeka w północno-zachodniej Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Rega jest czwartą rzeką w Polsce wpadającą do Morza Bałtyckiego.
(1.1) Ujście Regi znajduje się w Mrzeżynie.
Wiktionary
IPA: ˈrɛɡa, AS: rega
Wiktionary
rzecz. Resko n.
przym. reski
Wiktionary
prawo, przywilej przysługujące wyłącznie panującemu
SJP.pl
Regal – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Minnesota, w hrabstwie Kandiyohi.
Wikipedia
1. oznaki, symbole godności królewskiej, np. korona, berło, jabłko; insygnia;
2. w średniowieczu: prawa, przywileje przysługujące wyłącznie panującemu; regale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. insygnia królewskie, symbolizujące władzę królewską
(1.2) hist. prawa i przywileje przysługujące monarsze
Wiktionary
Regalia (łac. "regalis" = królewski) – oznaki i symbole władzy monarszej, królewskiej, jak: korona, berło, jabłko itp.
Wikipedia
IPA: rɛˈɡalʲja, AS: regalʹi ̯a
Wiktionary
zdrobnienie od: regał
SJP.pl
zwolennik ustroju monarchicznego, stronnik króla; rojalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w dawnej Polsce: zwolennik większej władzy króla w czasach demokracji szlacheckiej
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡaˈlʲista, AS: regalʹista
Wiktionary
rzecz. regalistka ż.
przym. regalistyczny
Wiktionary
(1.1) monarchista, rojalista
Wiktionary
dawniej: rojalistyczny
SJP.pl
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
zawodnik biorący udział w regatach
SJP.pl
przymiotnik od: regaty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z regatami, dotyczący regat
Wiktionary
rzecz. regaty nmos.
Wiktionary
zawody, wyścigi jachtów, łodzi wiosłowych, motorowych, kajaków i kanadyjek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) żegl. wyścig łodzi lub statków;
Wiktionary
Regaty – zawody sportowe prowadzone na wodzie lub lodzie.
Z regat rozgrywanych na wodzie można wyróżnić:
Na powierzchni lodu rozgrywa się pewną odmianę regat żeglarskich w postaci zawodów bojerów.
Wikipedia
IPA: rɛˈɡatɨ, AS: regaty
Wiktionary
rzecz. regatówka ż., regatowiec m.
przym. regatowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. proces zamiany LNG z postaci skroplonej na gazową poprzez ogrzewanie;
Wiktionary
Regazyfikacja - proces przemysłowy polegający na zamianie gazu ziemnego LNG w postaci skroplonej na postać gazową poprzez ogrzewanie skroplonej substancji.
Wikipedia
IPA: ˌrɛɡazɨfʲiˈkat͡sʲja, AS: regazyfʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. regazyfikator
przym. regazyfikacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od regazyfikacja
Wiktionary
(1.1) Terminal regazyfikacyjny w Świnoujściu ma być otwarty w 2014 roku.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡazɨfʲikaˈt͡sɨjnɨ, AS: regazyfʹikacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. regazyfikacja, regazyfikator
Wiktionary
mebel z półkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mebel z półkami
(1.2) muz. rodzaj małych organów
Wiktionary
Regał – mebel biblioteczny służący do przechowywania książek.
Współcześnie regały i pozostałe sprzęty biblioteczne tworzą systemy zintegrowane, czyli zespoły sprzętów zharmonizowanych ze sobą pod względem wymiarów, konstrukcji i formy zewnętrznej.
Wikipedia
IPA: ˈrɛɡaw, AS: regau̯
Wiktionary
rzecz. zdrobn. regalik
przym. regałowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. pot. utwór reggae
Wiktionary
powtórne zamarzania wody powstałej ze stopionego wskutek podwyższonego ciśnienia lodu, jedna z przyczyn przesuwania się lodowców
SJP.pl
Regelacja, przymarzanie lodu – zjawisko topienia lodu pod wpływem zwiększonego ciśnienia i powtórnego zamarznięcia powstałej wody przy obniżeniu ciśnienia do pierwotnej wartości. Powodowane jest ono zmniejszaniem się temperatury topnienia lodu przy zwiększonym ciśnieniu.
Wikipedia
1. rządy jednej lub kilku osób (regentów), ustanowione na okres małoletności lub nieobecności prawowitego władcy; rejencja;
2. okres trwania takich rządów; rejencja;
3. w państwie pruskim oraz na ziemiach polskich zaboru pruskiego: jednostka administracyjna pośrednia między powiatem a prowincją; rejencja;
4. urząd administrujący tą jednostką; rejencja;
5. w dawnej Polsce: urząd, stanowisko regenta - urzędnika dokonującego wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierującego kancelarią królewską i archiwum; regentura, rejentura, rejencja;
6. styl w sztuce zapoczątkowany we Francji (1715-1723), odnoszący się szczególnie do wnętrz, mający cechy pośrednie między barokiem a rokokiem;
7. styl w sztuce angielskiej, rozwijający się w latach 1800-1830 w czasach panowania Jerzego, księcia Walii, charakteryzujący się przenikaniem tendencji neogotyckich, neoklasycystycznych i orientalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. władza sprawowana przez regenta, regentkę
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzecz. regent m., regentka ż.
przym. regencyjny
Wiktionary
przymiotnik od: regent
SJP.pl
związany z regencją
SJP.pl
1. odbudowa utraconych części w żywym organizmie;
2. odzyskiwanie sprawności fizycznej, zdrowia;
3. reperacja, odnawianie zużytych maszyn, narzędzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. odzyskiwanie zdrowia, sprawności, równowagi psychicznej itp.
(1.2) med. odtwarzanie uszkodzonych części ciała, narządów, tkanek albo komórek organizmów żywych
(1.3) techn. odnawianie i naprawianie uszkodzonych lub wyeksploatowanych maszyn lub ich części
(1.4) techn. odzyskiwanie w procesach technologicznych wartościowych substancji, energii; także. przywracanie zużytym substancjom ich oryginalnych własności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Regeneracja fizjologiczna jest ściśle związana z warunkami życia zwierzęcia czy człowieka. Najprostszym przykładem tej regeneracji jest odnowa naskórka pokrywającego całą powierzchnię ciała ludzkiego.
(1.2) Karczochy nie tylko korzystnie wpływają na pracę naszej wątroby, ale pomagają też w regeneracji jej komórek.
Wiktionary
rzecz. regenerowanie n., zregenerowanie n.
czas. regenerować ndk., zregenerować dk.
przym. regeneracyjny, regeneratywny
Wiktionary
→ regeneracja; regeneratywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) uruchamiający lub wspomagający proces regeneracji
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡɛ̃nɛraˈt͡sɨjnɨ, AS: regẽneracyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. regeneracja ż., regenerowanie n., zregenerowanie n.
czas. regenerować się, regenerować
przym. regeneratywny
Wiktionary
Regenerat — plastyczny produkt otrzymywany przez depolimeryzację zwulkanizowanych odpadów gumowych, zużytych wyrobów gumowych (opony, dętki, węże gumowe, obuwie itp.).
W mieszankach gumowych może on zastąpić część kauczuku. Dodany w ograniczonej ilości wpływa korzystnie na dalsze procesy technologiczne, a ponadto przyczynia się do potanienia wyrobu gumowego.
Wikipedia
→ regeneracja; regeneracyjny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) sprzyjający regeneracji, prowadzący do regeneracji czegoś
Wiktionary
rzecz. regeneracja ż., regenerator m., regenerant Pm., regenerowanie n., zregenerowanie n., generator m., generowanie n., wygenerowanie n., regeneratywność ż., degeneracja ż., degenerat m., degeneratka ż., degenerowanie n., zdegenerowanie n.
czas. regenerować ndk., zregenerować dk., generować ndk., wygenerować dk.
przym. regeneracyjny, degeneracyjny, degeneratywny
przysł. regeneratywnie, regeneracyjnie, degeneracyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokonywanie regeneracji
Wiktionary
rzecz. zregenerowanie n., regeneracja ż.
czas. regenerować ndk., zregenerować dk.
przym. regeneracyjny, regeneratywny
Wiktionary
odnowiony przez odpowiednie zabiegi mechaniczne albo chemiczne, np. opona regenerowana
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. zregenerować)
(1.1) odnawiać, odświeżać, odtwarzać
czasownik zwrotny niedokonany (dk. zregenerować się)
(2.1) wracać do pełnego zdrowia i sprawności fizycznej
(2.2) o częściach organizmów żywych: odnawiać się
Wiktionary
(2.2) Leczenie objawowe jest często jedynym postępowaniem, ponieważ w 90% epizodów krwawienia ustaje ono samoistnie, a błona śluzowa regeneruje się w ciągu 72 godzin.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡɛ̃nɛˈrɔvat͡ɕ‿ɕɛ, AS: regẽnerovać‿śe
Wiktionary
rzecz. regeneracja ż., regenerowanie n., zregenerowanie
czas. zregenerować dk.
przym. regeneracyjny, regeneratywny
przysł. regeneracyjnie
Wiktionary
mający działanie odnawiające
SJP.pl
dawniej: przełożony duchownego zakładu naukowego; zarządzający kancelarią konsystorską
SJP.pl
[czytaj: REgensburk] miasto w Niemczech; Ratyzbona
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Regensburg (Ratyzbona; miasto w Niemczech); ratyzboński
SJP.pl
1. osoba sprawująca rządy w okresie małoletniości, choroby lub dłuższej nieobecności panującego;
2. w dawnej Polsce: urzędnik dokonujący wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierujący kancelarią królewską i archiwum; rejent, notariusz;
3. w dawnej Polsce: sekretarz kanclerza i podkanclerza; rejent, notariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;
(1.2) przest. rejent, notariusz
Wiktionary
Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletniości, bezkrólewia, nieobecności w kraju lub poważnej choroby. Okres władzy regenta oraz sama władza regenta to regencja. Regent może być także powołany na okres, w którym tron pozostaje nieobsadzony (np. adm. Miklós Horthy na Węgrzech, Francisco Franco w Hiszpanii, Rada Regencyjna w Polsce).
Wikipedia
IPA: ˈrɛɡɛ̃nt, AS: regẽnt
Wiktionary
rzecz. regencja ż.
:: fż. regentka ż.
przym. regencyjny
Wiktionary
(1.1) interrex
Wiktionary
kobieta sprawująca rządy w okresie małoletniości, choroby lub dłuższej nieobecności panującego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. kobieta, która pełni funkcję regenta
Wiktionary
rzecz. regencja ż., regent m.
przym. regencyjny
Wiktionary
w dawnej Polsce: urząd, stanowisko regenta - urzędnika dokonującego wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierującego kancelarią królewską i archiwum; rejentura, rejencja, regencja
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
regesta; dawniej:
1. streszczenie dokumentu lub listu;
2. chronologiczny spis dokumentów ze zwięzłym opisem ich treści i podaniem miejsca ich przechowywania
SJP.pl
Regest – średniowieczne określenie rejestru (z łac. "regestum" – księga do zapisywania).
Wikipedia
regesta; dawniej:
1. streszczenie dokumentu lub listu;
2. chronologiczny spis dokumentów ze zwięzłym opisem ich treści i podaniem miejsca ich przechowywania
SJP.pl
dawniej:
1. część skali dźwiękowej instrumentu lub głosu; rejestr;
2. spis, lista; rejestr
SJP.pl
registratura;
1. kancelaria gdzie dokonuje się rejestracji, przechowuje dokumenty;
2. zbiór dokumentów bieżących jakiegoś urzędu;
3. spisywanie czegoś
SJP.pl
przymiotnik od: regestr
SJP.pl
potocznie w informatyce: wyrażenie regularne
SJP.pl
[czytaj: rege] muzyka o charakterystycznym, regularnym rytmie, pochodząca z Jamajki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. rodzaj muzyki;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Reggae wywodzi się z Jamajki.
Wiktionary
IPA: ˈrɛɡɛ, AS: rege
Wiktionary
[czytaj: regeton] gatunek muzyczny, połączenie reggae i rapu
SJP.pl
Reggaeton – gatunek muzyczny, będący połączeniem muzyki reggae z muzyką hip-hop i rap, który zaczął się w Panamie w latach 80, powstały w Portoryko pod koniec lat 90. XX wieku. Jednocześnie o ile w hip-hopie i rapie podkład muzyczny stanowi tło do słów, w reggaetonie jest równie ważny co tekst. Elementem charakterystycznym reggaetonu jest syntezowany perkusyjny rytm, zwany "Dem Bow", od utworu Shabba Ranks o tym samym tytule. Utwory są zwykle śpiewane lub rapowane po hiszpańsku.
Wikipedia
w Tatrach: stroma, zalesiona partia gór o wysokości 1000-1500 m; również tatrzański las pokrywający tę partię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. ekol. zalesione partie Tatr na wysokości 1000–1500 m
(1.2) geogr. jedno z lesistych wzniesień położonych po północnej stronie Tatr, poniżej górnej granicy lasu;
Wiktionary
Regiel, regle – określenie wywodzące się z gwary społeczności góralskiej, gdzie oznacza „las rosnący na stromym stoku”. Mimo swojej ludowej genezy sformułowanie przeniknęło szeroko do słownictwa geograficznego, tworząc zestaw różnych pojęć i nazw związanych z górami, głównie z Tatrami.
Wikipedia
(1.2) Ważniejsze regle w polskich Tatrach to m.in. Gęsia Szyja, Kopy Sołtysie, Wielki Kopieniec, Nosal, Krokiew (…), Sarnia Skała, Łysanki, Hruby Regiel, Kościeliskie Kopki.
Wiktionary
przym. reglowy
Wiktionary
(1.1) piętro reglowe
(1.2) wzniesienie reglowe
Wiktionary
Regielnica ( Regelnhof) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przekazanie otrzymanego prezentu osobie trzeciej
SJP.pl
Regifting – przekazanie otrzymanego prezentu innej osobie, często w roli kolejnego prezentu. Jest to coraz częściej stosowana metoda pozbywania się niechcianych podarunków. W 2005 roku prezenty poddane regiftingowi mogły stanowić nawet jedną piątą wszystkich otrzymanych prezentów, podczas gdy w roku 2004 dotyczyło to tylko co dziesiątego prezentu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od regiment
Wiktionary
(1.1) To nie regiment, lecz tylko mały regimencik.
Wiktionary
rzecz. regiment m.
Wiktionary
1. w historii wojskowości: pułk piechoty lub jazdy np. dragonów, rajtarów cudzoziemskiego autoramentu w wojsku polskim w XVII i XVIII wieku;
2. krótka walcowata laska bez głowicy, będąca oznaką wyższych dowódców na zachodzie Europy, w Polsce używana w wojskach cudzoziemskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wojsk. pułk cudzoziemskiego zaciągu w wojsku polskim
(1.2) wojsk. odpowiednik polskiego pułku w strukturze sił zbrojnych niektórych krajów
(1.3) hist. wojsk. krótka laska będąca w armiach europejskich XIV-XVIII wieku oznaką naczelnego dowódcy; odpowiednik polskiej buławy
Wiktionary
Regiment (z regimentum „dowództwo”, „kierownictwo” od "regere" „prostować”; „kierować”) – termin z zakresu wojskowości, używany często wymiennie z terminem pułk, jednak nie zawsze z nim tożsamy.
Jednostka dowodzona przez obersztera w zależności od okresu i armii liczyła od 200 do 2000 żołnierzy. Regiment składał się ze sztabu oraz kilku lub kilkunastu (rzadko dwudziestu kilku) kompanii.
Wikipedia
IPA: rɛˈɟĩmɛ̃nt, AS: reǵĩmẽnt
Wiktionary
rzecz. regimentarz m., regimentarstwo n., regimentarzowanie n., regimencik mrz.
czas. regimentarzować ndk.
przym. regimentowy, regimentarski, reżymowy
Wiktionary
dotyczący regimentarza, regimentarstwa
SJP.pl
1. zastępca hetmana w dawnym wojsku polskim;
2. dowódca pospolitego ruszenia podczas nieobecności właściwego kasztelana lub wojewody
SJP.pl
Regimentarz (łac. "regimen" – kierowanie, rządzenie od "regere" – kierować) – w Rzeczypospolitej XVII–XVIII w. zastępca hetmana lub mianowany przez hetmana, króla albo sejm dowódca wydzielonej grupy wojsk, sprawujący swe funkcje okresowo, kiedy hetmani nie mogli wykonywać swoich obowiązków. W XVII w. regimentarzem nazywano także dowódcę pospolitego ruszenia podczas nieobecności właściwego kasztelana czy wojewody. Dowódców wojsk konfederackich nazywano regimentarzami generalnymi.
Wikipedia
przymiotnik od: regiment
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Regimin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Regimin. Leży nad rzeką Łydynia.
W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Regimin, później gminy Regimin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
związany z Regiminem, dotyczący Regimina
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk
(1.3) geogr. miasto w Kanadzie;
(1.4) bot. odmiana uprawna poziomki pospolitej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) On w prostocie ducha nawet panią Reginę uważa za charakter kryształowy.
(1.1) Właśnie wracamy od Reginy.
(1.2) Przybysze w XVII wieku osiedli w Reginie.
(1.3) Banany dostaniemy w sklepie w Reginie.
Wiktionary
IPA: rɛˈɟĩna, AS: reǵĩna
Wiktionary
rzecz. Reginka ż.
Wiktionary
Reginów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rokiciny.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. dialekt o zasięgu regionalnym;
(1.2) jęz. odmiana językowa będąca formą przejściową między językiem standardowym a gwarą;
Wiktionary
Regiolekt, interdialekt – postdialektalna odmiana językowa, zajmująca pozycję pośrednią między mową miejscową (gwarą) a językiem standardowym. Od standardu odróżnia się naleciałościami gwarowymi, zwykle nieuświadamianymi lub trudno usuwalnymi. Regiolektem posługuje się duża grupa przedstawicieli grupy etnicznej, ponieważ jego terytorium obejmuje obszar szeregu sąsiednich dialektów, w tym nie tylko wsie, ale także miasta i osady typu miejskiego.
Wikipedia
(1.1) narzecze, dialekt regionalny, dialekt terytorialny
(1.2) intergwara, supragwara, interdialekt, supradialekt, subdialekt, interdialekt
Wiktionary
Regiomontanus, właśc. Johannes Müller (ur. 6 czerwca 1436 w Unfinden koło Königsbergu w dzisiejszej Bawarii, zm. 6 lipca 1476 w Rzymie) – niemiecki matematyk, astronom i astrolog.
Znany jest także jako Johannes Molitoris de Künigsperg, Johannes Germanus, Johannes Francus, Joannes de Monte Regio. Pseudonim "Regiomontanus" pochodzi od łacińskiego przekładu nazwy Künigsperg (Königsberg, czyli Królewska Góra – po łacinie Mons Regius); nazwisko zaś wywodzi się od zawodu jego ojca (był młynarzem).
Wikipedia
1. umownie wydzielony obszar, względnie jednorodny, różniący się od terenów sąsiednich cechami naturalnymi bądź nabytymi na przestrzeni dziejów;
2. jednostka podziału administracyjnego w niektórych krajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
(1.2) urz. jednostka podziału administracyjnego najwyższego stopnia, mająca zazwyczaj dużą samodzielność zbliżoną do autonomii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Maliniak kraśnicki zwany również wódką malinówką przygotowywany jest z owoców pochodzących tylko z tego regionu.
Wiktionary
IPA: ˈrɛɟɔ̃n, AS: reǵõn
Wiktionary
rzecz. regionalizm m., regionalizacja ż., regionalność ż.
przym. regionalny, wewnątrzregionalny
przysł. regionalnie
skrót reg.
Wiktionary
(1.1) rejon, obszar, dzielnica, obwód, kraina
(1.2) jednostka administracyjna
Wiktionary
materiały, dokumenty oraz dzieła dotyczące danego regionu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. podział na regiony
Wiktionary
Regionalizacja – proces wydzielania regionów, forma klasyfikacji, w której występuje dodatkowe kryterium sąsiedztwa przestrzennego. Dokonując regionalizacji wydzielamy większe terytoria złożone z mniejszych obszarów o podobnych, badanych cechach (region strefowy) lub skupione wokół jakiegoś ośrodka (region węzłowy). Procesy międzynarodowej integracji gospodarczej.
Wikipedia
IPA: ˌrɛɟɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja, AS: reǵõnalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
przym. regionalny
rzecz. region m., regionalizm m.
Wiktionary
(1.1) regionizacja
Wiktionary
1. ruch społeczno-kulturalny dbający o zachowanie tożsamości danego regionu, jego odnowę;
2. zespół cech charakterystycznych dla danego regionu;
3.w językoznawstwie: cecha wymowy, forma gramatyczna, wyraz lub konstrukcja składniowa charakterystyczne dla mowy danego regionu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. element mowy charakterystyczny dla danego regionu, niefunkcjonujący na całym obszarze występowania języka;
(1.2) polit. tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego;
(1.3) polit. forma współpracy państw w regionie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥, AS: reǵõnalʹism̦
Wiktionary
rzecz. region m., regionalizacja ż., regionalność ż.
przym. regionalny
przysł. regionalnie
skr. reg.
Wiktionary
(1.1) prowincjonalizm
Wiktionary
1. nadawać cechy regionalne, wiązać z regionem;
2. dzielić na regiony
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób regionalny
Wiktionary
rzecz. region m., regionalizm mrz.
przym. regionalny
Wiktionary
przymiotnik od: region
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od region
Wiktionary
(1.1) Regionalne interesy zaczęły dominować nad interesami republiki.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ, AS: reǵõnalny
Wiktionary
rzecz. region m., regionalizacja ż., regionalizm m., regionalność ż.
przysł. regionalnie
Wiktionary
(1.1) lokalny, miejscowy, tubylczy
Wiktionary
płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; gips-karton, karton-gips, kartongips, rigips, płyta regipsowa, suchy tynk
SJP.pl
płyta regipsowa - płyta kartonowo-gipsowa stosowana w budownictwie; rigips, regips
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. rozmieszczenie na tej samej wysokości linii tekstu w sąsiednich kolumnach na arkuszu;
(1.2) muz. przełączniki lub cięgła służące do załączania i wyłączania głosów i połączeń organowych;
Wiktionary
Register – cecha estetyczna złamanego tekstu polegająca na takim rozmieszczeniu łamów w kolumnach, aby wiersze w sąsiednich łamach były położone na jednakowej wysokości. Dotyczy to m.in. łamów znajdujących się:
Register odnosi się również do pagin, zwłaszcza żywych, umieszczonych na sąsiadujących stronach publikacji.
Wikipedia
(1.1) Przestrzeganie registru należy do dobrych zwyczajów typograficznych.
Wiktionary
IPA: rɛˈɟistɛr, AS: reǵister
Wiktionary
dawniej: rejestracja
SJP.pl
regestratura;
1. kancelaria gdzie dokonuje się rejestracji, przechowuje dokumenty;
2. zbiór dokumentów bieżących jakiegoś urzędu;
3. spisywanie czegoś
SJP.pl
Re
Wikipedia
miasto w południowych Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. regulamin
Wiktionary
IPA: rɛɡˈlãmɛ̃nt, AS: reglãmẽnt
Wiktionary
ograniczenie wprowadzone przez państwo w zakresie niektórych swobód, np. w dostępie do dóbr materialnych, możliwości wyjazdów zagranicznych, pełnieniu jakichś funkcji
SJP.pl
Reglamentacja – wprowadzone czasowo lub na stałe ograniczenie wolnego obrotu pewnymi dobrami lub towarami, spowodowane przeważnie niedostatkiem tych dóbr lub towarów i koniecznością ich "racjonowania"; zjawisko typowe dla gospodarki okresu wojennego i tuż po wojnie, a także, w różnych formach, dla gospodarek państw socjalistycznych.
Wikipedia
związany z reglamentacją
SJP.pl
podporządkowywać jakąś działalność określonym przepisom prawnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zreglamentować)
(1.1) ograniczać produkcję lub sprzedaż pewnych artykułów
Wiktionary
(1.1) Za komuny to nawet szklanki reglamentowali.
Wiktionary
rzecz. reglamentacja ż.
Wiktionary
krój płaszcza, sukni lub bluzki; raglan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzem. krój sukienki, bluzki, płaszcza itp., w którym zwykle szeroki rękaw stanowi jedną część z częścią ramieniową i sięga aż do szyi
(1.2) pot. ubranie (np. płaszcz, sweter) o takim kroju
Wiktionary
IPA: ˈrɛɡlãn, AS: reglãn
Wiktionary
rzecz. raglan
przym. raglanowy, reglanowy
Wiktionary
przymiotnik od: reglan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. regulator prędkości obrotowej
Wiktionary
IPA: ˈrɛɡlɛr, AS: regler
Wiktionary
płytka metalowa lub deseczka drewniana używana przy składaniu tekstu do regulowania odstępów między wierszami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: regiel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. biol. odnoszący się do regla, mający związek z reglem
Wiktionary
rzecz. regiel mrz.
Wiktionary
regloń płowy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
dawniej: panujący, władca, monarcha
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Regnów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Regnów.
Od XIII w. Regnów jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Nawiedzenia NMP.
Wieś królewska w dzierżawie Regnów w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1954-1972 wieś była siedzibą gromady Regnów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
zwietrzała i rozdrobniona wierzchnia warstwa skały; glina zwietrzelinowa
SJP.pl
Regolit – warstwa luźnej, zwietrzałej skały pokrywająca Ziemię i inne planety skaliste. Regolit powstaje, gdy lita skała zostaje wyeksponowana na powierzchni planety i poddana długotrwałym procesom fizycznym i chemicznym zmieniającym jej strukturę i skład chemiczny. Można powiedzieć, że pojęcie to obejmuje wszystko to, co znajduje się „między świeżą skałą a świeżym powietrzem”; gleba jest więc częścią ziemskiego regolitu.
Wikipedia
numer statystyczny w systemie informatycznym Głównego Urzędu Statystycznego służący do identyfikacji i rejestracji jednostek administracyjnych gospodarki narodowej; REGON
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = adm. krajowy REjestr urzędowy podmiotów GOspodarki Narodowej;
(1.2) pot. numer w systemie REGON (1.1)
Wiktionary
REGON (Rejestr Gospodarki Narodowej), Krajowy Rejestr Urzędowy Podmiotów Gospodarki Narodowej – rejestr prowadzony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Pod pojęciem REGON-u rozumiany jest także numer identyfikacyjny REGON, czyli dziewięciocyfrowy identyfikator nadany podmiotowi w tym rejestrze.
Wikipedia
rodzaj prymitywnej gleby; gleba inicjalna luźna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przywracanie czemuś, najczęściej budowli, gotyckiego stylu;
Wiktionary
Regotycyzacja (regotyzacja) – termin odnoszący się do działań o charakterze konserwatorskim, przeprowadzanych na budowlach (najczęściej kościołach) pierwotnie gotyckich, przebudowanych w późniejszym okresie (najczęściej w baroku - patrz barokizacja). Stosowana od XIX w., w zamierzeniu mająca przywrócić budowli czystość stylistyczną. Czasami zabiegi te powodowały zniszczenie późniejszych elementów wystroju architektonicznego.
Wikipedia
(1.1) Daleko posunięta regotycyzacja prezbiterium doprowadziła do usunięcia rokokowych ołtarzy i stalli.
Wiktionary
rzecz. gocki mrz., gotycyzacja ż., regotyzacja ż., gotyzacja ż., gotyk m., gotyckość ż., gotyzacja ż., Got m., Gotka ż., regotycyzowanie n., regotyzowanie n., gotycyzowanie n., gotyzowanie n.
czas. regotycyzować ndk., regotyzować ndk., gotycyzować ndk., gotyzować ndk.
przym. gotycki, gocki
przysł. gotycko
Wiktionary
(1.1) regotyzacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przywracanie czemuś, najczęściej budowli, gotyckiego stylu
Wiktionary
(1.1) Wraz z nastaniem mody na średniowiecze, właściciele dokonali regotyzacji zamku, przy okazji otaczając założenie murem.
Wiktionary
rzecz. gotycyzacja ż., regotycyzacja ż.
czas. regotycyzować ndk., regotyzować ndk.
Wiktionary
(1.1) regotycyzacja
Wiktionary
Regradacja to przywracanie zdegradowanym glebom ich poprzedniej sprawności poprzez usuwanie negatywnych skutków degradacji gleby. Regradacja to odnowienie wysokiej produkcyjności gleby poprzez zwiększenie jej żyzności dzięki odbudowaniu warstwy próchnicznej – dotyczy nie tylko gleb zdegradowanych, także słabszych z natury gleb piaszczystych lub bagiennych.
Wikipedia
substancja stała w postaci granulek, otrzymana w wyniku przetworzenia odpadów technologicznych
SJP.pl
cofanie się, przeciwieństwo rozwoju i postępu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. powrót do wcześniejszego etapu rozwoju czegoś, wiążący się z pogorszeniem jego stanu
(1.2) praw. żądanie zwrotu pieniędzy od osoby przez kogoś, kto wypłacił za nią pewną sumę dłużnikowi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zniszczenia przedmieść (…) spowodowały całkowity regres we wszystkich dziedzinach życia.
Wiktionary
rzecz. regresywność ż., regresja ż.
przym. regresowy, regresyjny, regresywny
przysł. regresywnie
Wiktionary
(1.1) regresja
Wiktionary
technika terapeutyczna polegająca na cofnięciu pacjenta przy pomocy hipnozy w przeszłość poprzedzającą jego narodzenie, używana w celu uwolnienia pacjenta od negatywnych wzorców w umyśle, mających swe źródło w przeszłości; regressing
SJP.pl
1. cofanie się, przeciwieństwo rozwoju i postępu; regres;
2. w psychologii: jeden z mechanizmów obronnych osobowości, polegający na powrocie do wcześniejszych, mniej dojrzałych form zachowania się jednostki;
3. w biologii: zmiany zachodzące w rozwoju jakiegoś organizmu, polegające na redukcji narządów i ograniczeniu jego funkcji w zmieniających się warunkach życia;
4. cofanie się morza z zalanych lądów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cofanie się w rozwoju
(1.2) psych. cofanie się do zachowania charakterystycznego dla wcześniejszego okresu rozwojowego;
(1.3) stat. zmniejszenie liczby wymiarów danych; w szczególności modelowanie zbioru danych za pomocą funkcji;
(1.4) geogr. wycofanie się morza, pustyni lub lodowca z poprzednio zajętych terenów;
(1.5) inform. błąd powstały na skutek wprowadzenia zmiany w pozornie niezwiązanej części kodu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. regresyjny, regresywny
przysł. regresyjnie
rzecz. regres mrz., regresywność ż.
Wiktionary
(1.1) regres
Wiktionary
związany z regresem, regresją, wsteczny, cofający się; regresyjny; regresywny
SJP.pl
[czytaj: regresing] technika terapeutyczna polegająca na cofnięciu pacjenta przy pomocy hipnozy w przeszłość poprzedzającą jego narodzenie, używana w celu uwolnienia pacjenta od negatywnych wzorców w umyśle, mających swe źródło w przeszłości; regresing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co regresyjne
Wiktionary
przym. regresyjny
rzecz. regresywność ż.
Wiktionary
związany z regresem, regresją, wsteczny, cofający się; regresowy; regresywny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z regresją, charakteryzujący się regresją
Wiktionary
rzecz. regresywność ż., regresyjność ż., regresja ż., regres mrz.
przym. regresywny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co regresywne
Wiktionary
rzecz. regresja ż., regres m., regresyjność ż.
przym. regresywny, regresowy, regresyjny
przysł. regresywnie
Wiktionary
związany z regresem, regresją, wsteczny, cofający się; regresyjny; regresowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ, AS: regresyvny
Wiktionary
rzecz. regresywność ż., regresja ż., regres m.
przym. regresyjny
Wiktionary
(1.1) regresyjny
Wiktionary
1. ustawienie przyrządu, mechanizmu, urządzenia itp. tak, aby prawidłowo działało;
2. wprowadzenie przepisów, norm; porządkowanie, unormowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. obejmowanie czego przepisami prawa, normami
(1.2) podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czegoś
(1.3) sterowanie zmianą danej wielkości
(1.4) działania podejmowane nad korytem cieku wodnego celem poprawienia warunków żeglugowych albo przeciwpowodziowych
(1.5) jęz. sprawowanie pieczy nad pewnym standardem językowym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. regulować ndk., uregulować dk.
przym. regulacyjny
rzecz. rozregulowanie n.
Wiktionary
(1.1) unormowanie
Wiktionary
1. fakt obejmowania czegoś zasadami, normami, przepisami itp.; regulatywność;
2. cecha czegoś decydującego o wartości jakiegoś parametru
SJP.pl
związany z regulacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący regulacji
Wiktionary
rzecz. rozregulowanie n., regularność ż., regulacja ż., regulowanie n., regulator m.
czas. regulować ndk.
Wiktionary
zbiór przepisów i rozporządzeń obowiązujących np. pracowników jakiejś instytucji, członków organizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. zbiór przepisów obowiązujących w danym miejscu, wśród członków jakiejś grupy
Wiktionary
Regulamin – zbiór przepisów normujących zasady postępowania lub prac organu państwowego, instytucji, zakładu lub urządzenia wydany przez organ do tego uprawniony.
Regulaminy określają wewnętrzne zasady postępowania i życia organizacji, instytucji lub grup osobowych. Do najbardziej znanych należą regulaminy wojskowe i regulaminy wewnętrzne instytucji państwowych i samorządowych.
Wikipedia
przym. regulaminowy
przysł. regulaminowo
rzecz. reguła ż.
Wiktionary
przymiotnik od: regulamin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący regulaminu, zgodny z nim
Wiktionary
(1.1) Stały od siebie w regulaminowej odległości, ale Miara wyciągnęła dłoń i chwyciła ją za rękę.
Wiktionary
rzecz. regulamin mrz.
przysł. regulaminowo
Wiktionary
(1.1) przepisowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób regularny
Wiktionary
(1.1) Regularnie robię ćwiczenia na mięśnie brzucha, żeby nie przytyć.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ, AS: regularʹńe
Wiktionary
czas. regulować
rzecz. reguła, regularność
przym. regularny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: regularnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: regularny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co regularne
Wiktionary
(1.1) Jako krytyk nie widzę w tej chaotycznej kompozycji żadnych regularności.
Wiktionary
rzecz. regulowanie n.
przym. regularny, regulacyjny
przysł. regularnie
czas. regulować
Wiktionary
1. osadzony na pewnych zasadach, regułach, zgodny z nimi, wykonywany według nich; prawidłowy;
2. mający kształty podobne do figur geometrycznych lub ich części; kształtny;
3. odbywający się, powtarzający w jednakowych odstępach czasu; miarowy, jednostajny, systematyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni
(1.2) gram. posiadający typową odmianę
Wiktionary
(1.1) Regularne odrabianie zadań domowych to obowiązek ucznia.
(1.2) Ten czasownik jest regularny.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡuˈlarnɨ, AS: regularny
Wiktionary
czas. regulować
rzecz. reguła, regularność
przysł. regularnie
Wiktionary
(1.1) stały, notoryczny
Wiktionary
potocznie:
1. gracz regularnie występujący w turniejach;
2. żołnierz wojska regularnego
SJP.pl
wprowadzenie dodatkowej informacji do rozwiązywanego zagadnienia źle postawionego, w celu polepszenia jakości rozwiązania
SJP.pl
Regularyzacja – wprowadzenie dodatkowej informacji do rozwiązywanego zagadnienia źle postawionego w celu polepszenia jakości rozwiązania. Regularyzacja jest często wykorzystywana przy rozwiązywaniu problemów odwrotnych. Spośród opracowanych metod regularyzacji można wyliczyć:
Wikipedia
1. czynnik normujący coś;
2. automatyczne urządzenie znajdujdujące się w maszynach, przyrządach, regulujące ich pracę, różne procesy w nich zachodzące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czynnik regulujący
(1.2) techn. urządzenie służące do regulowania przebiegu różnych procesów;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ekon. instytucja powołana przez państwo do sprawowania nadzoru nad określonym rynkiem;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.2) W celu stabilizacji obrotów w maszynach parowych używany był regulator odśrodkowy.
Wiktionary
przysł. regulacyjnie
przym. regulacyjny
czas. regulować
Wiktionary
(2.1) regulator rynku
Wiktionary
kobieta sprawująca nad czymś nadzór w przedsiębiorstwie
SJP.pl
przymiotnik od: regulator
SJP.pl
fakt obejmowania czegoś zasadami, normami, przepisami itp.; regulacyjność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|regulować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡulɔˈvãɲɛ, AS: regulovãńe
Wiktionary
czas. regulować
rzecz. rozregulowanie n., regularność ż., uregulowanie n.
przym. regulacyjny
Wiktionary
określony przepisami; normowany
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dozować ilość, moc czegoś
(1.2) kierować ruchem, obrotem czegoś
(1.3) ustalać reguły, zasady
(1.4) techn. nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób
Wiktionary
(1.1) Regulują gospodarkę wodną organizmu - sód zatrzymuje wodę, zaś potas zwiększa jej wydalanie - poza tym wpływają one na równowagę kwasowo-zasadową i utrzymują właściwe ciśnienie osmotyczne.
(1.1) Potencjometrem regulujemy siłę głosu odbiornika radiowego.
(1.2) Gdy zepsuje się sygnalizacja świetlna, ruch reguluje policjant.
(1.3) Biedny głupi skurwysyn, któremu się wydawało, że otaczającą go rzeczywistość można wykorzystać, ukształtować wedle jego woli, kontrolować i regulować.
(1.3) Tryb odwołania od decyzji urzędnika reguluje kodeks postępowania administracyjnego.
Wiktionary
IPA: ˌrɛɡuˈlɔvat͡ɕ, AS: regulovać
Wiktionary
rzecz. regulator mrz., reguła ż., regularność ż., regulowanie n., doregulowanie n., wyregulowanie n., wyregulowywanie n., rozregulowanie n., rozregulowywanie n., podregulowanie n., podregulowywanie n., uregulowanie n., regulacja ż.
czas. doregulować dk., wyregulować dk., wyregulowywać ndk., rozregulować dk., rozregulowywać ndk., podregulować dk., podregulowywać ndk., uregulować dk.
przym. regularny, regulacyjny, regulowany, uregulowany
przysł. regularnie
Wiktionary
(1.2) sterować
(1.3) decydować
(1.4) gw. Górny Śląsk sztalować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
głębokie przekopanie ziemi szpadlem w celu jej spulchnienia, zwykle z przerzuceniem warstw wierzchnich na spód
SJP.pl
pewna zasada określająca sposób postępowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasada, według której należy postępować
(1.2) rel. zbiór zasad obowiązujących w danym zakonie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z regułami gry w golfa, w torbie golfowej można mieć maksymalnie czternaście kijów.
(1.1) W tej grze musisz postępować według pewnych reguł.
(1.2) W pierwszej fazie swojego istnienia zakon krzyżacki jako zakon szpitalny w Jerozolimie kierował się regułą joannitów.
Wiktionary
IPA: ˈrɛɡuwa, AS: reguu̯a
Wiktionary
rzecz. regulamin m.
:: zdrobn. regułka ż.
czas. regulować
przym. regułowy, regularny
przysł. regularnie
Wiktionary
(1.1) norma, zasada
Wiktionary
zdrobnienie od: reguła
SJP.pl
Re
Wikipedia
1. w prawie: uniewinnienie skazanej uprzednio osoby wskutek ujawnienia nieprawidłowości w procesie;
2. przywrócenie utraconych praw i zatarcie skutków skazania;
3. przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone; rewalidacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;
(1.2) książk. przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
(1.3) med. przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W 1992 roku odbyła się oficjalna rehabilitacja Galileusza.
(1.3) Roosevelt utracił władzę w nogach, ale dzięki rehabilitacji był w stanie utrzymać się na nich przez pewien czas (większość przemówień wygłaszał stojąc).
Wiktionary
IPA: ˌrɛxabʲilʲiˈtat͡sʲja, AS: reχabʹilʹitacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rehabilitant m., rehabilitantka ż.
czas. rehabilitować ndk., zrehabilitować dk.
przym. rehabilitacyjny
Wiktionary
(1.1-2) uniewinnienie, oczyszczenie
(1.3) rewalidacja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z rehabilitacją, dotyczący rehabilitacji
(1.2) med. związany z rehabilitacją, dotyczący rehabilitacji
Wiktionary
rzecz. rehabilitacja ż.
czas. rehabilitować ndk., zrehabilitować dk.
Wiktionary
specjalista prowadzący zajęcia mające na celu przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osoby, które stały się inwalidami; rehabilitator, rewalidant, rewalidator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie rehabilitacji
Wiktionary
rzecz. rehabilitacja ż.
czas. rehabilitować
Wiktionary
specjalista prowadzący zajęcia mające na celu przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osoby, które stały się inwalidami; rehabilitant, rewalidant, rewalidator
SJP.pl
1. przywracać (przywrócić) komuś lub czemuś dobrą opinię, uznanie;
2. przystosowywać (przystosować) do życia społecznego osobę, która doznała utraty zdrowia i stała się na stałe lub jakiś czas inwalidą;
3. rehabilitować się -
a) swymi czynami, postępowaniem odzyskiwać (odzyskać) dobre imię, szacunek, uznanie;
b) być rehabilitowanym przez specjalistę - terapeutę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrehabilitować)
(1.1) przywracać utracone prawa i dobre imię; przywracać do czczi
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyrehabilitować)
(2.1) med. przywracać sprawność
czasownik zwrotny niedokonany rehabilitować się (dk. zrehabilitować się)
(3.1) swoim postępowaniem odzyskiwać dobre imię
czasownik zwrotny niedokonany rehabilitować się (dk. wyrehabilitować się)
(4.1) med. odzyskiwać sprawność dzięki szeregowi zabiegów
Wiktionary
rzecz. rehabilitacja ż., rehabilitant mos., rehabilitantka ż., rehabilitowanie n.
przym. rehabilitacyjny
Wiktionary
[czytaj: rajch] potocznie o państwie niemieckim; Reich, Rajch, rajch
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyspa na Jeziorze Bodeńskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rajsier] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. parlament austro-węgierski w latach 1867-1918;
2. wyższa izba Reichstagu (Niemcy) w latach 1919-1934
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rajchstag]
1. przedstawicielstwo stanów w I Rzeszy Niemieckiej złożone z urzędników i lenników cesarstwa;
2. jednoizbowy parlament w Niemczech w latach 1871-1945
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. adm. sejm rzeski, sejm rzeszowy, parlament, zgromadzenie przedstawicielskie w kolejnych formach państwowości Niemiec od XV w. do 1945 r.;
(1.2) hist. budynek Reichstagu (1.1) w Berlinie;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.2) Radziecki żołnierz wywiesił czerwoną flagę na dachu Reichstagu.
Wiktionary
Reichswehra ( Reichswehr) – siły zbrojne Republiki Weimarskiej i III Rzeszy, istniejące w latach 1921–1935.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
traktowanie czegoś nie będącego rzeczą jako rzecz; uprzedmiotowienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. nadanie istocie żywej lub abstrakcji cech rzeczy
Wiktionary
Reifikacja – postrzeganie zjawisk ludzkich tak, jakby były one nieludzkie, nadludzkie, tendencja do traktowania wytworów człowieka jako elementów świata przyrody albo jako efektów działania woli boskiej, co prowadzi do odhumanizowania tworzonego przez ludzi świata społecznego. Opisywana jest jako moment w procesie alienacji.
Wikipedia
rzecz. reifikowanie n.
czas. reifikować ndk., reifikować się ndk.
przym. reifikowany
Wiktionary
(1.1) uprzedmiotowienie, urzeczowienie
Wiktionary
traktować istotę żywą lub ideę jako rzecz; urzeczawiać, urzeczowiać
SJP.pl
[czytaj: rejki] w medycynie alternatywnej:
1. uniwersalna energia życiowa;
2. japoński system uzdrawiania za pomocą energii o tej samej nazwie
SJP.pl
Te
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy;
Wiktionary
Reimport – powrotny przywóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy.
Wikipedia
IPA: rɛˈjĩmpɔrt, AS: rei ̯ĩmport
Wiktionary
rzecz. reimportowanie n.
czas. reimportować ndk.
przym. reimportowy
Wiktionary
formuła zezwolenia władzy i cenzury kościelnej na ponowny przedruk książki o treści religijnej
SJP.pl
[czytaj: ręs] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;
Wiktionary
Reims (,) – miasto i gmina w północno-wschodniej Francji w regionie administracyjnym Grand Est i departamencie Marna. Zlokalizowane nad rzeką Vesle, w odległości ok. 160 km od Paryża. W mieście znajduje się stacja kolejowa Gare de Reims. W Reims urodził się św. Jan-Baptiste de La Salle.
Wikipedia
(1.1) W nawach strasburskich jest obecny impuls reimski, jednak idący nie bezpośrednio z Reims, ale z Paryża z pierwszej fazy stylu dworskiego, gdy z impulsu reimskiego wyprowadzono już formy rayonnant.
(1.1) Obiad zjedliśmy w Reims, gdzie podano nam dobre wino.
Wiktionary
przym. rejmski, reimski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reims, dotyczący Reims
Wiktionary
(1.1) W nawach strasburskich jest obecny impuls reimski, jednak idący nie bezpośrednio z Reims, ale z Paryża z pierwszej fazy stylu dworskiego, gdy z impulsu reimskiego wyprowadzono już formy rayonnant.
(1.1) Czasów Jarosława Mądrego i Kijowa sięga słowiański Ewangeliarz z Reims, występujący również pod nazwą Ewangeliarz reimski (…).
(1.1) Wspomniane dwie osoby to Gerbert z Aurillac, niefortunny arcybiskup reimski i Wojciech, niefortunny biskup praski.
Wiktionary
rzecz. Reims n.
Wiktionary
(1.1) rejmski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowny wzmożony rozwój przemysłu w regionie o malejącym uprzemysłowieniu;
Wiktionary
Reindustrializacja – stopniowe przechodzenie w strukturze gałęziowej przemysłu od gałęzi kapitałochłonnych (tzn. o dużym zapotrzebowaniu na surowce, energię i siłę roboczą) do gałęzi „intelektualnie intensywnych”, wymagających dużego zaangażowania nauki i wysoko wykwalifikowanej kadry pracowników.
Wikipedia
(1.1) Polska stała się liderem reindustrializacji Europy.
Wiktionary
rzecz. industrializacja ż.
Wiktionary
[czytaj: rajnert] nazwisko
SJP.pl
Reinfekcja – ponowne zakażenie tym samym zarazkiem, świadczące o braku odporności swoistej na ten patogen.
Wikipedia
[czytaj: rajnhart] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w niektórych religiach: wiara we wcielanie się duszy człowieka po jego śmierci w ciało innej istoty żywej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;
Wiktionary
Reinkarnacja (również: "metempsychoza", "transmigracja"; łac. "re+in+caro, carnis" „ponowne wcielenie”) – pogląd, według którego dusza (bądź świadomość) po śmierci ciała może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowo narodzonego dziecka lub zwierzęcia czy nawet według niektórych poglądów rośliny.
Wikipedia
IPA: ˌrɛjĩŋkarˈnat͡sʲja, AS: rei ̯ĩŋkarnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. karnizm mrz., reinkarnacjonizm m., karnacja ż.
przym. reinkarnacyjny
przysł. reinkarnacyjnie
Wiktionary
(1.1) metempsychoza, transmigracja
Wiktionary
taki, który przeszedł reinkarnację; zreinkarnowany
SJP.pl
przechodzić reinkarnację (wędrówkę dusz)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w informatyce: ponowna instalacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowna instalacja
Wiktionary
(1.1) Wyłączenie usług kluczowych dla działania systemu operacyjnego może spowodować uszkodzenie systemu. W takiej sytuacji pozostaje reinstalacja systemu lub skorzystanie z konsoli naprawczej.
Wiktionary
w informatyce: ponownie instalować
SJP.pl
ponowne połączenie w jedną całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowna integracja
Wiktionary
Reintegracja (z łac. "re-" 'ponownie' i "integratio" 'odnowienie' od "integrare"
'odnawiać, odtwarzać' z "integer" 'nietknięty, cały') – odzyskanie obywatelstwa utraconego wskutek zawarcia małżeństwa z cudzoziemcem lub w związku z zawarciem takiego małżeństwa.
Wikipedia
przym. reintegracyjny
Wiktionary
związany z reintegracją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący reintegracji, związany z reintegracją
Wiktionary
rzecz. reintegracja ż.
Wiktionary
1. ponownie łączyć (połączyć) ze sobą, zacieśniając więzi międzyludzkie;
2. ponownie łączyć (połączyć) w jedną całość
SJP.pl
związany z reinterpretacją
SJP.pl
ponowne wprowadzenie na jakiś teren gatunku zwierząt lub roślin; reintrodukowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. ponowne wprowadzenie gatunku do ekosystemu
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzecz. reintrodukowanie n.
czas. reintrodukować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biol. ponowne wprowadzanie wymarłego lub wytrzebionego gatunku
Wiktionary
(1.1) Aktywna działalność MTOŻ, w tym również polskiego oddziału, zaowocowała odsunięciem zagrożenia wyginięcia żubra, a po latach możliwe było reintrodukowanie żubra do środowiska.
Wiktionary
rzecz. reintrodukcja ż.
czas. reintrodukować ndk., reintrodukować się ndk.
Wiktionary
(1.1) reintrodukcja
Wiktionary
ponownie wprowadzać (wprowadzić) na jakiś teren gatunek zwierząt lub roślin
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) biol. ponownie wprowadzać wymarłe lub wytrzebione gatunki
czasownik zwrotny niedokonany reintrodukować się (dk. umyć się)
(2.1) biol. ponownie wprowadzać wymarłe lub wytrzebione gatunki
Wiktionary
(1.1) Zwierzęta wyginęły, ale udało się je jednak reintrodukować, czyli wprowadzić tam na nowo.
(2.1) W Polsce gatunki te reintrodukowało się już przed II wojna światową.
Wiktionary
rzecz. reintrodukcja ż., reintrodukowanie n.
czas. introdukować ndk., introdukować się ndk.
Wiktionary
Reinwardtia – rodzaj roślin z rodziny lnowatych ("Linaceae"). Obejmuje trzy gatunki. Rośliny te występują w południowej i południowo-wschodniej Azji. Najszerzej rozprzestrzeniony gatunek "Reinwardtia indica" introdukowany rośnie także w Japonii. Jest on uprawiany jako roślina ozdobna.
Wikipedia
ponowna inwestycja
SJP.pl
[czytaj: rajzefiber] zdenerwowanie przed podróżą; rajzefiber
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) pot. gorączka przed podróżą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mów, że masz reisefieber, przecież leciałaś już samolotem.
Wiktionary
rzecz. rajzefiber mrz., rajzyfiber mrz.
Wiktionary
[czytaj: rejszi lub rejsi] gatunek grzybów z rodziny żagwiowatych; lakownica żółtawa
SJP.pl
zwolennik reizmu
SJP.pl
zwolennieczka reizmu
SJP.pl
→ reizm; konkretystyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reizmem, dotyczący reizmu
Wiktionary
rzecz. reizm mrz., reista mos., reistka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) finans. fundusz inwestycyjny, którego spółka zarządzająca inwestuje środki w nieruchomości;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Adopcja stylu działania firm amerykańskich REIT, który opiera się na zwolnieniach od podatku od zysku na poziomie korporacji, stymuluje rozwój tego rodzaju firm w sektorze nieruchomości publicznych.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pogląd filozoficzny głoszący, że istnieją tylko rzeczy, konkrety, które można w jakiś sposób poczuć, zobaczyć oraz negujący samodzielne istnienie zdarzeń, stosunków; konkretyzm, pansomatyzm
SJP.pl
Reizm (łac. "res" – rzecz), konkretyzm – odmiana nominalizmu; rozróżnia się jego dwie odmiany:
Termin ten utworzył Tadeusz Kotarbiński. Twierdził, że używanie nazw nieodnoszących się do rzeczy grozi hipostazowaniem.
Wikipedia
dawniej: szereg, rząd, łańcuch, sznur; dziś tylko w związku frazeologicznym: wieść, wodzić rej - górować, mieć przewagę w jakiejś dziedzinie; wieść, wodzić prym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. szereg
(1.2) stpol. przód
Wiktionary
"T
Wikipedia
IPA: rɛj, AS: rei ̯
Wiktionary
poziome drzewce omasztowania, do którego mocuje się górną krawędź żagla prostokątnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. poziome drzewce żaglowca;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Podczas wykonywania czynności na rejach każdy załogant przypięty jest pasem ratunkowym do lajfliny.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. rejka ż.
przym. rejowy
Wiktionary
1. kluska z tartych surowych ziemniaków, mąki i gotowanych ziemniaków;
2. babka pieczona z utartych ziemniaków z mąką, cebulą, usmażonymi kawałkami boczku i innymi dodatkami; bugaj, nagus
SJP.pl
potocznie: okulary marki Ray-Ban; Rajbany, Ray-Bany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: reda
SJP.pl
krótkie drzewce zawieszone w skosie na maszcie, pełniące rolę gafla
SJP.pl
dawniej: regencja;
1. rządy jednej lub kilku osób (regentów), ustanowione na okres małoletności lub nieobecności prawowitego władcy;
2. okres trwania takich rządów;
3. w państwie pruskim oraz na ziemiach polskich zaboru pruskiego: jednostka administracyjna pośrednia między powiatem a prowincją;
4. urząd administrujący tą jednostką;
5. w dawnej Polsce: urząd, stanowisko rejenta - urzędnika dokonującego wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierującego kancelarią królewską i archiwum; regentura, rejentura, regencja
SJP.pl
Rejencja (okręg administracyjny, regencja, niem. "Regierungsbezirk") – jednostka administracyjna w kilku krajach związkowych Niemiec, podległa rządowi krajowemu. Na czele rejencji stoi prezydent rejencji ("Regierungspräsident").
Wikipedia
→ rejencja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rejencją, dotyczący rejencji
Wiktionary
rzecz. rejencja ż., rejent m.
Wiktionary
notariusz;
1. przestarzałe: urzędnik legitymujący się wykształceniem prawniczym, powołany do sporządzania aktów prawnych, np. umów kupna-sprzedaży, darowizn, uwierzytelniania i poświadczania dokumentów, sporządzania testamentów, przyjmowania dokumentów na przechowanie itp.;
2. w dawnej Polsce: urzędnik dokonujący wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierujący kancelarią królewską i archiwum; regent;
3. w dawnej Polsce: sekretarz kanclerza i podkanclerza; regent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. praw. notariusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. rejencyjny
Wiktionary
przestarzale: urząd, zawód, zajęcie rejenta
SJP.pl
1. przestarzałe: urząd, stanowisko rejenta - urzędnika legitymującego się wykształceniem prawniczym, powołanego do sporządzania aktów prawnych, np. umów kupna-sprzedaży, darowizn, uwierzytelniania i poświadczania dokumentów, sporządzania testamentów, przyjmowania dokumentów na przechowanie itp.; notariat;
2. w dawnej Polsce: urząd, stanowisko rejenta - urzędnika dokonującego wpisów i wypisów z ksiąg sądowych, kierującego kancelarią królewską i archiwum; regentura, rejencja, regencja
SJP.pl
dawniej: córka rejenta
SJP.pl
1. spis, lista;
2. układ w maszynach cyfrowych do zbierania danych;
3. hist. poczet, stan, liczba czegoś;
4. część skali dźwiękowej instrumentu lub głosu;
5. urządzenie w organach do zmieniania głosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spis danych, wykaz, lista
(1.2) wet. wgłębienie w szkliwie na powierzchni tnącej siekacza konia;
(1.3) hist. poczet
(1.4) jęz. forma języka zarezerwowana dla pewnych celów funkcjonalnych lub pewnej sytuacji komunikatywnej;
(1.5) muz. odróżniająca się skala instrumentu lub głosu od pozostałej skali
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.
Wiktionary
IPA: ˈrɛjɛstr̥, AS: rei ̯estr̦
Wiktionary
rzecz. rejestratorka ż., rejestracja ż., rejestrowanie n., rejestrator m., registratura ż., regest m., wyrejestrowanie n., wyrejestrowywanie n., zarejestrowanie n.
czas. zarejestrować dk., rejestrować ndk.
przym. rejestrowy, rejestracyjny
Wiktionary
(1.4) styl (językowy), styl funkcjonalny, styl użytkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru
(1.2) miejsce dokonywania rejestracji (1.1)
(1.3) pot. tabliczka na samochodzie lub innym pojeździe, z numerem identyfikacyjnym; tablica rejestracyjna
(1.4) techn. zapisywanie sygnału (np. audio lub wideo) za pomocą urządzeń technicznych
(1.5) muz. operowanie rejestrami w niektórych instrumentach muzycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pojazdy te nie spełniały obowiązujących wówczas norm czystości spalin, jednak ich rejestracja była możliwa dzięki specjalnej decyzji ministra transportu, który zwolnił tę serię pojazdów z obowiązku uzyskania homologacji.
Wiktionary
IPA: ˌrɛjɛˈstrat͡sʲja, AS: rei ̯estracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rejestr m., rejestrowanie n., rejestratorka ż., rejestrator mrz./mos., rejestratornia ż.
czas. rejestrować, zarejestrować, wyrejestrować
przym. rejestracyjny, rejestrowy
Wiktionary
(1.1) rejestrowanie, ewidencjonowanie
(1.2) rejestratornia
Wiktionary
związany z rejestracją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rejestracji
Wiktionary
(1.1) Adrian Chmielarz z People Can Fly powiedział, że jedynym zabezpieczeniem antypirackim będzie stały dostęp do Internetu podczas instalacji gry (aby zweryfikować klucz rejestracyjny).
Wiktionary
rzecz. rejestrator mos./mrz., rejestr mrz., rejestracja ż.
Wiktionary
osoba rejestrująca, spisująca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urz. osoba prowadząca rejestr, spis czegoś, rejestrująca coś lub kogoś
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) techn. urządzenie pomiarowe zapisujące przebieg zmian jednej lub kilku wartości fizycznych
Wiktionary
Rejestrator, rejestrator przemysłowy – urządzenie służące do zapisu (archiwizacji) i prezentacji (wizualizacji) informacji o przebiegu parametrów kontrolowanych procesów technologicznych w czasie (np. temperatura, ciśnienie) oraz ewentualnie warunków, w których te procesy są realizowane (np. temperatura otoczenia, wilgotność, zapylenie).
Wikipedia
IPA: ˌrɛjɛˈstratɔr, AS: rei ̯estrator
Wiktionary
rzecz. rejestr m., rejestrowanie n., rejestracja ż.
:: fż. rejestratorka ż.
czas. rejestrować ndk., zarejestrować dk., wyrejestrować dk.
przym. rejestratorski, rejestracyjny, rejestrowy
Wiktionary
kobieta rejestrująca, spisująca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. kobieta prowadząca rejestr, spis czegoś, rejestrująca coś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) Rejestratorka powiedziała, że laryngolog już nie przyjmuje.
Wiktionary
IPA: ˌrɛjɛstraˈtɔrka, AS: rei ̯estratorka
Wiktionary
rzecz. rejestracja ż., rejestr m., rejestrowanie n.
:: fm. rejestrator
czas. rejestrować ndk., zarejestrować dk., wyrejestrować dk.
przym. rejestratorski, rejestracyjny, rejestrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rejestrować.
Wiktionary
rzecz. rejestr m., rejestracja ż., rejestrator m., rejestratorka ż., wyrejestrowywanie n., wyrejestrowanie n., zarejestrowanie n.
czas. rejestrować ndk., zarejestrować dk., wyrejestrowywać ndk., wyrejestrować dk.
przym. rejestrowy
Wiktionary
1. wpisywać do rejestru;
2. utrwalać na nośniku lub w pamięci;
3. w kategorii zmysłów (wzrok, słuch): odbierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zarejestrować)
(1.1) wprowadzać do rejestru, wpisywać na listę
(1.2) techn. utrwalać w pamięci urządzenia
(1.3) zapisywać pomiary
czasownik zwrotny niedokonany rejestrować się (dk. zarejestrować się)
(2.1) zgłaszać się do rejestru, spisu, na listę
Wiktionary
(1.1) Ten przedsiębiorca dużo zaoszczędził rejestrując swoją firmę w raju podatkowym, ale i tak splajtował.
(1.2) Keylogger obserwuje zdarzenia klawiatury, rejestruje je i przesyła do hackera.
Wiktionary
rzecz. rejestr m., rejestracja ż., rejestrator m., rejestratorka ż., rejestrowanie n., wyrejestrowanie n., wyrejestrowywanie n., zarejestrowanie n.
przym. rejestracyjny, rejestrowy
czas. zarejestrować
Wiktionary
(1.1) spisywać, wpisywać, zapisywać, zgłaszać
(1.2) nagrywać, zapisywać, wychwytywać
(1.3) notować
Wiktionary
przymiotnik od: rejestr
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rejestrem, dotyczący rejestru
Wiktionary
rzecz. rejestr m., rejestrator m., rejestratorka ż., rejestracja ż., rejestrowanie n., zarejestrowanie n., wyrejestrowywanie n., wyrejestrowanie n., przerejestrowywanie n., przerejestrowanie n., rejestratura ż.
czas. rejestrować ndk., zarejestrować dk., wyrejestrowywać ndk., wyrejestrować dk., przerejestrowywać ndk., przerejestrować dk.
przym. rejestracyjny, rejestratorowy, rejestratorski, rejestrowalny
Wiktionary
zdrobnienie od: rejestr
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krótkie drzewce zawieszone w skosie na maszcie, pełniące rolę gafla
SJP.pl
Rejka – lekka reja zawieszona na maszcie ukośnie lub równolegle do niego (pionowo). W zależności od typu ożaglowania może być elementem nośnym głównego żagla lub żagla pomocniczego. Rejki są podnoszone z pokładu, w odróżnieniu od rei, które przeważnie wiszą na masztach na stałe (wyjątkiem jest bryfokreja).
Wikipedia
mieszkaniec Rejkiawiku
SJP.pl
mieszkanka Rejkiawiku
SJP.pl
stolica Islandii; Reykjavík
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Reykjavík
Wiktionary
(1.1) Wynajęcie pokoju w Rejkiawiku to koszt 25 tys. koron islandzkich miesięcznie (…)
Wiktionary
IPA: rɛjˈcavʲik, AS: rei ̯ḱavʹik
Wiktionary
(1.1) Reykjavík
Wiktionary
dotyczący krótkiego drzewca zawieszonego w skosie na maszcie, pełniącego rolę gafla
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. książkowo: obszar wyróżniający się geograficznie, etnograficznie lub gospodarczo; okolica, dzielnica, okręg, region;
2. okręg wyznaczony administracyjnie dla celów zarządzania określonym działem gospodarki lub usług;
3. przenośnie: ograniczony fragment przestrzeni, np. rejony mózgu; okolica, obszar;
4. potocznie: przychodnia rejonowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obszar, strefa, określona część
(1.2) adm. jednostka podziału administracyjnego w ZSRR, a po jego rozpadzie w byłych republikach Rosji, Ukrainie, Białorusi, Azerbejdżanie, Gruzji, Łotwie, Litwie i Mołdawii;
(1.3) daw. reg. wyznaczona przestrzeń w lesie
Wiktionary
Rejon (ros. i ukr. райо́н, [rajon]; rayon; раён; რაიონი, raioni; rajons; rajonas; raion) – typ jednostki administracyjnej niektórych poradzieckich państw. Określenie pochodzi od francuskiego słowa "rayon" – plaster miodu, dział, dystrykt. Rejon jest zwykle jednostką dwa szczeble poniżej szczebla państwowego.
Wikipedia
IPA: ˈrɛjɔ̃n, AS: rei ̯õn
Wiktionary
rzecz. rejonizacja ż.
przym. rejonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podział na rejony ze względu na wykonywane obowiązki
(1.2) przypisanie do konkretnej placówkaacowki ze względu na miejsce zamieszkania
(1.3) ponowna jonizacja wodoru we wczesnym okresie istnienia wszechświata
Wiktionary
rzecz. rejon mrz.
Wiktionary
związany z rejonem (okręgiem administracyjnym), działający w pewnym rejonie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rejonem, obowiązujący w pewnym rejonie
Wiktionary
(1.1) Ks. Adam był rejonowym moderatorem Ruchu Światło-Życie.
(1.1) W naszej szkole odbyły się rejonowe rozgrywki unihokeja dziewcząt i chłopców.
Wiktionary
(1.1) rejon m., rejonizacja ż.
Wiktionary
potocznie: jednostka, placówka rejonowa, np. szkoła, komenda rejonowa, sąd, szpital rejonowy itp.
SJP.pl
mieszkaniec Rejowca lub Rejowca Fabrycznego (miast w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Rejowca lub Rejowca Fabrycznego (miast w Polsce)
SJP.pl
statek z omasztowaniem rejowym
SJP.pl
Rejowiec – miasto w Polsce, położone w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Rejowiec.
Leży w historycznej ziemi chełmskiej. Od 1547 do 12 stycznia 1870 Rejowiec był miastem; odzyskał status miasta 1 stycznia 2017. Według danych GUS z 31 grudnia 2019 Rejowiec liczył 2068 mieszkańców. Obok miejscowości przepływa struga Rejka, dopływ Wieprza.
Wikipedia
przymiotnik od: Rejowiec Fabryczny, Rejowiec
SJP.pl
taki jak u Reja, właściwy Rejowi, nawiązujący do twórczości Reja itp.
SJP.pl
przymiotnik od: reja, np. ożaglowanie rejowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) żegl. związany z reją, dotyczący rei
Wiktionary
rzecz. reja ż., rejka ż.
Wiktionary
podróż statkiem po określonej trasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego
(1.2) lotn. podróż samolotu na danej trasie, od portu początkowego do końcowego
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) monet. dawna jednostka monetarna brazylijska i portugalska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas rejsu ćwiczebnego na pokładzie żaglowca „Dar Pomorza” często myślałem o Krysi.
Wiktionary
(1.1-2)
przym. rejsowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rejs
Wiktionary
(1.1) To nie rejs, lecz tylko mały rejsik.
Wiktionary
rzecz. rejs m.
Wiktionary
uczestnik podróży odbywanej statkiem
SJP.pl
uczestniczka podróży odbywanej statkiem
SJP.pl
statek przeznaczony do regularnych rejsów pasażerskich lub wycieczkowych
SJP.pl
przymiotnik od: rejs
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rejsem, dotyczący rejsu
Wiktionary
rzecz. rejs m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ucieczka, wycofanie się, rezygnacja;
2. dawniej: odwrót, cofanie się wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cofanie się wojska
(1.2) ucieczka albo rezygnacja, wycofanie się z jakichś działań lub zamierzeń
Wiktionary
IPA: ˌrɛjtɛˈrada, AS: rei ̯terada
Wiktionary
rzecz. rejterowanie n., zrejterowanie n.
czas. rejterować ndk., zrejterować dk.
Wiktionary
(1) ewakuacja
(1.1) odwrót
(1.2) ucieczka, dezercja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rejterować.
Wiktionary
rzecz. rejterada ż., zrejterowanie n., Rejterada m./ż.
czas. rejterować ndk., zrejterować dk.
Wiktionary
przestarzałe:
1. uciekać tchórzliwie np. z pola walki; salwować się ucieczką;
2. o wojsku: wycofywać się;
3. żartobliwie: rezygnować
SJP.pl
czasownik
(1.1) uciekać
Wiktionary
rzecz. zrejterowanie n., rejterowanie n., rejterada ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Rejterówka – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Łubnice. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
czasownik
(1.1) gw-pl|Mazury. jechać
Wiktionary
potocznie: gwar, zamieszanie, rozgardiasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hałas, szum, rozgardiasz
Wiktionary
wyprawa łupieżcza, np. krzyżacka
SJP.pl
Re
Wikipedia
drążek do ćwiczeń gimnastycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. podtrzymywany przez słupki lub zawieszony na linach poziomy drążek przeznaczony do wykonywania ćwiczeń gimnastycznych
Wiktionary
Rek (Reck, Recka, Recken, Reka, Reken) – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
IPA: rɛk, AS: rek
Wiktionary
odłam Izraelitów, gorliwych wyznawców Jahwe; rechabici
SJP.pl
przedstawiciel odłamu Izraelitów, gorliwy wyznawca Jahwe; rechabita
SJP.pl
Rekalescencja – w metalurgii zjawisko samorzutnego i chwilowego rozżarzania się ciemniejącej w miarę stygnięcia stali, gdy w wyniku przemiany perlitycznej temperatura stygnięcia osiąga ok. 720°C. Przemiana taka zachodzi w wyniku zmian budowy wewnętrznych zachodzących w stali wraz z połączonym wydzielaniem się ciepła.
Wikipedia
ponowna kalibracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowna kalibracja
Wiktionary
(1.1) Kase straciła już rachubę, ile godzin poświęciła wraz z ekipą na rekalibrację układów myśliwca, by Rue miał pewność, że ten będzie się sprawował tak, jak powinien.
Wiktionary
ponowne przeliczenie, np. składki ubezpieczeniowej
SJP.pl
przeliczać ponownie np. składkę ubezpieczeniową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. rodzaj szezlongu z dwoma oparciami wzdłuż krótszych boków, charakterystyczny dla meblarstwa empirowego;
Wiktionary
Rekamiera – odmiana leżanki z jednym lub dwoma wysokimi bokami wywiniętymi u góry, nawiązująca do leżanek greckich kline i rzymskich (lektus).
Nazwa pochodzi od nazwiska przedstawionej na portrecie J.L. Davida bywalczyni salonów Juliette Récamier, spoczywającej na takim właśnie meblu. Wyrób ten jest charakterystyczny dla francuskiej sztuki użytkowej z okresu dyrektoriatu i empire.
Wikipedia
streszczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. skondensowane przypomnienie lub zestawienie najistotniejszych zagadnień poruszonych wcześniej w formie ustnej bądź pisemnej
(1.2) przen. całościowa, zwięzła ocena dotychczasowych dokonań, wydarzeń lub doświadczeń życiowych
(1.3) biol. zjawisko polegające na skróconym odtwarzaniu w rozwoju osobniczym (ontogenezie) organizmu wcześniejszych etapów jego ewolucji rodowej (filogenezy);
(1.4) daw. w rachunkach: całościowe zestawienie sum, wyników cząstkowych lub pozycji pochodzących z różnych rubryk księgowych
Wiktionary
(1.1) Tren XIII przypomina żywo konwencjonalne zakończenie epicedjum klasycznego, zawiera bowiem typową rekapitulację treści, jakby powtórzenie argumentu wstępnego, oraz przytacza nagrobek opiewanej osoby.
(1.1) Nie żartujmy, proszę kolegów; to nie była rekapitulacja naszych wypowiedzi, lecz ich groteskowe streszczenie, parodia wręcz!
(1.2) To właśnie samotność zmusiła go do rekapitulacji doświadczeń i malarskiej wiedzy. Dała mu dystans do swojego, polskiego pokolenia, ale i do samego siebie.
(1.2) A wzruszająca rekapitulacja uroków takiej młodości miała coś z pożegnania i ostatniego przypomnienia.
(1.3) Pod koniec XIX wieku ukuto tak zwaną zasadę biogenetyczną, zasadę paralelizmu, mówiącą o tym, że ontogeneza jest rekapitulacją filogenezy, czyli że rozwój jednostkowy osobnika jest skróconym powtórzeniem ewolucji całego jego gatunku.
(1.3) Samo pojęcie „rekapitulacji” to skrót określenia „ontogeny recapitulates phylogeny” (ontogeneza jest powtórzeniem filogenezy), wykreowanego pod koniec XIX wieku przez biologa-ewolucjonistę, Ernsta Haeckla.
(1.4) Skończywszy materią wyszukiwania potrzebnego funduszu, bez którego do utrzymania rządu i wzmocnienia sił Rzplitej przystąpić niepodobna, kładę generalną rekapitulację dla zamknięcia dochodu Rzplitej, którego szukamy.
Wiktionary
rzecz. rekapitulowanie n., zrekapitulowanie n., kapitulacja ż.
czas. rekapitulować ndk., zrekapitulować dk., kapitulować ndk., skapitulować dk.
przym. rekapitulacyjny, kapitulacyjny
Wiktionary
(1.1) podsumowanie, streszczenie, przegląd, reasumpcja, skrót
Wiktionary
podsumowywać dłuższy wywód
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrekapitulować)
(1.1) książk. czynić coś krótszym i zwięźlejszym; streszczać coś
Wiktionary
(1.1) Rekapitulując, omawiana książka rozczarowuje, mimo niewątpliwie interesujących materiałów.
Wiktionary
rzecz. rekapitulacja ż., rekapitulowanie n.
czas. zrekapitulować dk.
Wiktionary
(1.1) reasumować, podsumowywać
Wiktionary
przywracanie na jakimś terenie wiary katolickiej; rekatolizacja
SJP.pl
Rekatolicyzacja, rekatolizacja – ruch religijno-społeczny podejmowany w celu ponownego wprowadzanie wyznania katolickiego wśród społeczności innowierczej na terenach, gdzie wcześniej obowiązywał katolicyzm.
Termin ten ma także znaczenie ideologiczne i historyczne, oznaczające zwrot lub odebranie pod przymusem władzy na rzecz Kościoła katolickiego majątku, kościołów oraz innych obiektów życia religijnego i wyjęcie ich spod władzy i kontroli innego wyznania.
Wikipedia
przywracanie na jakimś terenie wiary katolickiej; rekatolicyzacja
SJP.pl
związek wyrazowy, w którym wyraz podrzędny przybiera przypadek, jakiego wymaga wyraz nadrzędny; np. rekcja czasownika
SJP.pl
potocznie: wymuszanie okupu wobec osób handlujących czymś, zwłaszcza od cudzoziemców podróżujących przez jakiś kraj; rekiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wymuszanie haraczu od osób handlujących czymś, zwłaszcza od cudzoziemców podróżujących przez jakiś kraj
Wiktionary
osoba wymuszająca haracz od właścicieli sklepów i lokali; rekietier
SJP.pl
potocznie: wymuszanie okupu wobec osób handlujących czymś, zwłaszcza od cudzoziemców podróżujących przez jakiś kraj; reket
SJP.pl
osoba wymuszająca haracz od właścicieli sklepów i lokali; reketier
SJP.pl
1. członek rosyjskiej mafii, czyli rekietu;
2. potocznie: gangster wymuszający okup; reketier
SJP.pl
1. drapieżna ryba morska;
2. osoba rozporządzająca dużymi środkami materialnymi;
3. przenośne urządzenie doprowadzające powietrze do pomieszczeń znajdujących się wewnątrz statku wodnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. potentat finansowy bezwzględny w interesach
(2.2) przen. osoba lub firma mająca bardzo silną pozycję i duże wpływy
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
IPA: ˈrɛcĩn, AS: reḱĩn
Wiktionary
rzecz. rekinarium n., rekinowate nmos.
:: zdrobn. rekinek m.
przym. rekini, rekinowaty
Wiktionary
akwarium do hodowli i obserwacji życia rekinów
SJP.pl
Rekinarium – część obiektu akwarium, w którym hodowane i demonstrowane są rekiny. Jeszcze niedawno uważano, że organizmy ze strefy bentonicznej (np. rekinkowate) nie są zdolne do przetrwania w sztucznych warunkach akwarium. W 2004 w Monterey Bay Aquarium przetrzymywano rekina przez 198 dni, po czym go wypuszczono na wolność.
Wikipedia
niewielka ryba morska z rzędu rekinów, żyjąca w wodach przybrzeżnych
SJP.pl
1. → rekin; rekinowy;
2. sum rekini, wielkook rekini - słodkowodna ryba hodowana w celach konsumpcyjnych, w Polsce często sprzedawana jako panga
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rekinem; taki jak u rekina
Wiktionary
rzecz. rekin mzw./mos.
Wiktionary
rodzina drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych; rekinowate
SJP.pl
Rekinkowate, rekinowate (Scyliorhinidae) – rodzina drapieżnych, choć niewielkich i mało ruchliwych ryb chrzęstnoszkieletowych, najstarsza rodzina w obrębie rzędu żarłaczokształtnych (Carcharhiniformes).
Wikipedia
o cechach rekinkowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
grupa drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych o wrzecionowatym kształcie ciała z dwiema płetwami grzbietowymi
SJP.pl
Re
Wikipedia
o cechach rekinokształtnych (grupa ryb)
SJP.pl
rodzina drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych; rekinkowate
SJP.pl
o cechach rekinowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
1. drapieżna ryba morska;
2. osoba rozporządzająca dużymi środkami materialnymi;
3. przenośne urządzenie doprowadzające powietrze do pomieszczeń znajdujących się wewnątrz statku wodnego
SJP.pl
Rekiny ( requin) – ogólna nazwa grupy gatunków, rodzajów, a nawet rodzin drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych z podgromady spodoustych, charakteryzujących się opływowym, wrzecionowatym tułowiem, heterocerkalną płetwą ogonową, 5–7 otworami skrzelowymi umiejscowionymi tuż za głową.
Wikipedia
akrobata wykonujący ćwiczenia na reku
SJP.pl
akrobatka wykonująca ćwiczenia na reku
SJP.pl
skrót od: reklamowy
SJP.pl
1. działanie zachęcające potencjalnych klientów do korzystania z usług lub zakupu towarów;
2. ogłoszenie, film, plakat itp. służące zachęcaniu potencjalnych klientów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;
(1.2) konkretna postać reklamy (1.1), np. plakat
Wiktionary
Zobacz też: "Reklama" – tytuł albumu muzycznego.
Plik audio został utworzony na podstawie wersji z i nie obejmuje późniejszych edycji.
Reklama (z łac. "reclamo, reclamare" ‘odzew’; "re" 'w tył, znów, naprzeciw’ i "clamo, clamare" ‘wołać’) – informacja połączona z komunikatem perswazyjnym. Zazwyczaj ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei (np. promowanie marki).
Wikipedia
(1.1) Nie cierpię, gdy mój ulubiony serial w telewizji jest przerywany reklamami pasty do zębów i proszków do prania.
(1.2) Silny wiatr zerwał reklamę z sąsiedniego budynku.
Wiktionary
IPA: rɛkˈlãma, AS: reklãma
Wiktionary
rzecz. rozreklamowanie n., reklamowanie n., reklamiarstwo n., reklamiarz m., reklamodawca m., reklamówka ż.,
czas. reklamować ndk., zareklamować dk., przereklamować dk.
przym. reklamowy, reklamiarski
przysł. reklamowo
Wiktionary
(1.1) anons, ogłoszenie, inserat
Wiktionary
zgłoszenie do dostawcy, producenta, wykonawcy usługi lub towaru skargi, zażalenia na złą jakosć nabytego towaru, wykonanej usługi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. zgłoszenie się ze skargą do producenta, wykonawcy usługi; zwrócenie się w celu przedstawienia wad towaru, usługi;
(1.2) książk. zwolnienie od obowiązku służby wojskowej
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Po odejściu od kasy reklamacji nie uwzględnia się.
Wiktionary
IPA: ˌrɛklãˈmat͡sʲja, AS: reklãmacʹi ̯a
Wiktionary
czas. reklamować ndk.
przym. reklamacyjny
Wiktionary
(1.1) zażalenie
Wiktionary
związany z reklamacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) praw. związany z reklamacją, dotyczący reklamacji
Wiktionary
rzecz. reklamacja ż.
czas. reklamować ndk.
Wiktionary
w dawnych drukach i rękopisach: pierwsze słowo lub pierwsza sylaba z następnej strony umieszczane na końcu każdej strony, jako wskazówka ułatwiająca zachowanie kolejności kart; przenośnik
SJP.pl
Pr
Wikipedia
stosujący przesadną reklamę lub autoreklamę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zlecający opublikowanie lub wyemitowanie reklamy
Wiktionary
rzecz. reklama ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reklamować.
Wiktionary
rzecz. niereklamowanie n., reklama ż., reklamówka ż., rozreklamowanie n.
czas. reklamować ndk.
przym. reklamowy
Wiktionary
1. zachwalać towar, uczestniczyć w reklamie;
2. zgłaszać reklamacje;
3. odwoływać się od decyzji sądowej lub administracyjnej
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) informować o towarach lub usługach, zachwalać je i sugerować ich kupno
(1.2) żądać naprawy, wymiany lub refundacji wadliwego towaru lub źle wykonanej usługi, często w ramach gwarancji lub rękojmi
czasownik zwrotny reklamować się
(2.1) zachwalać własne towary, usługi, sugerując ich kupno
(2.2) chwalić samego siebie powszechnie
Wiktionary
(1.1) To skandal, że w telewizji reklamują odzież produkowaną w niewolniczych warunkach!
(1.2) Nie będę nawet reklamować tego nieświeżego serka, znów skończy się to scysją w sklepie.
Wiktionary
IPA: ˌrɛklãˈmɔvat͡ɕ, AS: reklãmovać
Wiktionary
(1.1) rzecz. reklama, reklamowanie; przym. reklamowy
(1.2) rzecz. reklamacja, reklamowanie
Wiktionary
(1.2) zgłaszać reklamację
Wiktionary
specjalista w dziedzinie reklamy
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób dotyczący reklamy
Wiktionary
rzecz. reklama ż.
przym. reklamowy
czas. reklamować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: reklama
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z reklamą, dotyczący reklamy; będący reklamą; służący reklamie
Wiktionary
(1.1) Słup reklamowy jest słupem, na którym znajdują się reklamy.
(1.1) Najbardziej rażące i łatwe do zauważenia są zawieszki w tekstach reklamowych.
Wiktionary
IPA: ˌrɛklãˈmɔvɨ, AS: reklãmovy
Wiktionary
rzecz. reklama ż., reklamówka ż., reklamowanie n., zareklamowanie n.
czas. reklamować ndk., zareklamować dk.
przysł. reklamowo
Wiktionary
pogardliwie: wypełnianie miejsc publicznych wszelkiego rodzaju reklamami, np. bilbordami, szyldami reklamowymi itp.; szyldoza
SJP.pl
miłośnik reklam telewizyjnych
SJP.pl
1. działanie zachęcające potencjalnych klientów do korzystania z usług lub zakupu towarów;
2. ogłoszenie, film, plakat itp. służące zachęcaniu potencjalnych klientów
SJP.pl
zdrobnienie od: reklamówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. plastikowyastikowa torba z nadrukiem reklamowym
(1.2) pot. dowolny materiał reklamowy, np. broszura, kalendarzyk, długopis itp.
Wiktionary
(1.1) Reklamówki są nieekologiczne, powinno się używać papierowych toreb.
Wiktionary
IPA: ˌrɛklãˈmufka, AS: reklãmufka
Wiktionary
rzecz. reklama ż., reklamowiec m., reklamowanie n.
czas. reklamować
przym. reklamowy
Wiktionary
powtórna klasyfikacja
SJP.pl
Reklin (pol. hist. "Reklino") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec.
Wikipedia
Re
Wikipedia
zakonnik zobowiązujący się do nieopuszczania swojej celi i niekontaktowania się z innymi zakonnikami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba konsekrowana żyjąca na stałe we własnej celi zakonnej;
Wiktionary
Rekluz, rekluza – zakonnik lub zakonnica zobowiązujący się do nieopuszczania własnej celi i niekontaktowania się z innymi zakonnikami. Skrajnym rodzajem rekluzji było zamurowanie w celi aż do śmierci.
W monastycyzmie prawosławnym analogiczna forma umartwienia się nosi nazwę "zatworniczestwa".
Wikipedia
(1.1) Nie wiem, czy po soborze watykańskim II istnieją jeszcze w katolicyzmie rekluzi, to takie niewspólnotowe.
Wiktionary
rzecz. rekluzorium n.
:: fż. rekluza ż.
Wiktionary
zakonnica zobowiązująca się do nieopuszczania własnej celi i niekontaktowania się z innymi zakonnicami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. daw. zakonnica żyjąca na stałe we własnej celi zakonnej;
Wiktionary
(1.1) Jedna z rekluz codziennie modliła się o powodzenie wyprawy.
Wiktionary
rzecz. rekluzorium n.
:: fm. rekluz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. daw. miejsce przebywania rekluza lub rekluzy
Wiktionary
(1.1) Wejście do rekluzorium zamurowywano.
Wiktionary
rzecz. rekluz m., rekluza ż.
Wiktionary
zmieniać (zmienić) kod na inny
SJP.pl
dawniej:
1. uznanie tożsamości rzeczy lub osoby;
2. uznanie, potwierdzenie prawdziwości dokumentu;
3. badanie, rozpoznanie czegoś, zwłaszcza dla celów wojskowych; zwiad
SJP.pl
dawniej:
1. prowadzić zwiad, badać okolicę, zwłaszcza w celach wojskowych; rozpoznawać;
2. stwierdzać tożsamość, prawdziwość czegoś; identyfikować
SJP.pl
dawniej: praktyka religijna polegająca na odosobnieniu się od świata i refleksjach w celu odnowy moralnej; skupienie ducha
SJP.pl
dawniej: praktyka religijna polegająca na odosobnieniu się od świata i refleksjach w celu odnowy moralnej; skupienie ducha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;
Wiktionary
Rekolekcje (łac. "recolligere" – "zbierać na nowo, powtórnie") – w katolicyzmie kilkudniowy okres poświęcony odnowie duchowej poprzez modlitwę, konferencje oraz spowiedź.
Wikipedia
(1.1) Byłem na rekolekcjach w Medziugorie.
(1.1) Rozpoczęły się rekolekcje dla kapłanów, które w dniach 21-26 lipca 2014 poprowadzi O. John Bashobora, charyzmatyczny kapłan z Ugandy.
(1.1) Jurek co roku spędzał dwa tygodnie pod Tatrami, biorąc udział w rekolekcjach oazowych.
Wiktionary
rzecz. rekolekcjonista mos., rekolektant mos., rekolektantka ż.
przym. rekolekcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w katolicyzmie: głoszący rekolekcje
Wiktionary
(1.1) Ks. Stolarczyk jest dobrym rekolekcjonistą.
(1.1) Wszyscy ojcowie rekolekcjoniści spotkali się w klasztorze w Panewnikach.
(1.1) Kościelny odwiózł rekolekcjonistę na stację do Rawicza.
Wiktionary
rzecz. rekolekcje lm nm., rekolektant m., rekolektantka ż.
przym. rekolekcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w katolicyzmie: kobieta głosząca rekolekcje
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rekolekcjami
Wiktionary
(1.1) Zatrzymały się w domu rekolekcyjnym archidiecezji katowickiej.
(1.1) Następnego dnia panował już rygor rekolekcyjny.
(1.1) Teksty Jutrzni, Nieszporów i Komplety znajdziemy w naszych rekolekcyjnych śpiewnikach.
Wiktionary
rzecz. rekolekcje lm nm., rekolekcjonista m., rekolektant m., rekolektantka ż.
Wiktionary
osoba odprawiająca rekolekcje - czynności religijne mające na celu osiągnięcie skupienia wewnętrznego i pogłębienie wiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. uczestnik rekolekcji
Wiktionary
(1.1) Każdy rekolektant znalazł na stoliku nocnym ramowy program rekolekcji.
(1.1) Panie kucharki zgotowały rekolektantom nie lada niespodziankę.
(1.1) Rekolektantom bardzo podobały się ojca homilie i konferencje ascetyczne.
Wiktionary
rzecz. rekolekcje nmos., rekolekcjonista m.
:: fż. rekolektantka ż.
przym. rekolekcyjny
Wiktionary
kobieta odprawiająca rekolekcje - czynności religijne mające na celu osiągnięcie skupienia wewnętrznego i pogłębienie wiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczestniczka rekolekcji
Wiktionary
(1.1) Każda rekolektantka znalazła na stoliku nocnym ramowy plan rekolekcji.
(1.1) Panewnickie kucharki zgotowały rekolektantkom nie lada niespodziankę.
(1.1) Rekolektantkom bardzo podobały się ojca homilie i konferencje ascetyczne.
Wiktionary
rzecz. rekolekcje lm nm., rekolekcjonista m.
:: fm. rekolektant m.
przym. rekolekcyjny
Wiktionary
ponowne zajęcie danego siedliska przez osobniki danego gatunku
SJP.pl
1. występowanie u potomstwa innych kombinacji genów niż u pary rodzicielskiej, a w rezultacie innych zespołów cech;
2. proces łączenia się cząstek o przeciwnym ładunku elektrycznym w obiekty elektrycznie obojętne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
komórka lub osobnik powstały w wyniku rekombinacji genetycznej
SJP.pl
1. pisemna lub ustna, pozytywna opinia wydana o kimś lub o czymś; polecenie, zalecenie, wstawiennictwo;
2. ocena wartości papieru wartościowego wydana przez doradcę giełdowego; wytyczna, wskazówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna
Wiktionary
(1.1) Przyjąłem tego pracownika z jego rekomendacji.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdat͡sʲja, AS: rekõmẽndacʹi ̯a
Wiktionary
czas. rekomendować ndk., zarekomendować dk.
przym. rekomendacyjny
Wiktionary
(1.1) polecenie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rekomendacji
Wiktionary
rzecz. rekomendacja ż., rekomendowanie n.
czas. rekomendować ndk.
Wiktionary
osoba wystawiająca rekomendacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rekomendować.
Wiktionary
czas. rekomendować ndk.
przym. rekomendacyjny
Wiktionary
polecać
SJP.pl
czasownik
(1.1) dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś
Wiktionary
(1.1) - Miałbym doskonałego kandydata, ale niestety nie mogę go rekomendować - powiedział po chwili - bo jest on bratem mojej żony.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvat͡ɕ, AS: rekõmẽndovać
Wiktionary
rzecz. rekomendowanie n., rekomendacja ż.
przym. rekomendacyjny
Wiktionary
(1.1) zalecać, zachwalać, doradzać
Wiktionary
wyrównanie strat, szkód, wszelkich braków zarówno w sferze materialnej, jak i moralnej; kompensata, kompensacja, rekompensata, zadośćuczynienie
SJP.pl
1. związany z materialnym zadośćuczynieniem za poniesione straty; rekompensatowy, wyrównawczy, odszkodowawczy, kompensacyjny;
2. stanowiący moralne zadośćuczynienie za doznane krzywdy
SJP.pl
wyrównanie strat, szkód, wszelkich braków zarówno w sferze materialnej, jak i moralnej; kompensata, kompensacja, rekompensacja, zadośćuczynienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyrównanie poniesionych strat czy szkód
Wiktionary
(1.1) W ramach rekompensaty zabiorę was do akwaparku.
(1.1) Tysiące górników zostało z pracy zwolnionych, za co zresztą otrzymali sowite rekompensaty.
(1.1) Polska będzie ubiegać się o rekompensatę od Unii Europejskiej za czołgi, które zamierza przekazać w ramach pomocy Ukrainie.
Wiktionary
czas. rekompensować
Wiktionary
(1.1) odszkodowanie, wynagrodzenie, wyrównanie, zadośćuczynienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rekompensować.
Wiktionary
czas. rekompensować
Wiktionary
wyrównywać braki, należności zarówno w sferze materialnej, jak i moralnej; kompensować, wynagradzać, równoważyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wynagradzać krzywdę, dawać zadośćuczynienie
(1.2) wyrównywać straty, dawać odszkodowanie
Wiktionary
rzecz. rekompensata ż., rekompensowanie n.
przym. rekompensacyjny
Wiktionary
zmiana wyglądu sylwetki ciała polegająca na równoczesnym zwiększaniu masy mięśniowej i redukcji tkanki tłuszczowej
SJP.pl
związany z rekomunizacją
SJP.pl
najmniejszy odcinek genu, który może być wymieniony między allelami jednego genu w trakcie procesu crossing-over
SJP.pl
Rekon – jednostka rekombinacji genetycznej, najkrótszy odcinek genu (jedna para nukleotydów), który jest wymieniany między allelami w procesie crossing-over, ale sam jest w tym procesie niepodzielny.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) ponownie gromadzić coś w jednym miejscu
Wiktionary
(1.1) Doszło do nadmiernego rozproszenia środków i być może dzisiaj trzeba myśleć o tym, jak w ramach większych podmiotów wtórnie je rekoncentrować, tworząc sieci naukowe i konsorcja, porozumienia i związki uczelni.
Wiktionary
1. liturgiczny obrzęd przywracający sakralny charakter sprofanowanym kościołom;
2. dawniej: pojednanie się, zwłaszcza pojednanie się grzesznika z Kościołem po odbyciu pokuty
SJP.pl
Rekoncyliacja (łac. "reconciliatio" – przywrócenie, od "reconciliare" – przywrócić, pozyskać na nowo).
Wikipedia
zjawisko fizyczne, w którym linie pola magnetycznego zmieniają topologię, uwalniając zgromadzoną energię
SJP.pl
1. sprawdzenie, wstępne rozeznanie;
2. rozpoznanie stanowisk i sił nieprzyjaciela na jakimś terenie;
3. podjazd wojskowy, oddział wysłany na zwiad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. wstępne rozeznanie w czymś
(1.2) wojsk. rozpoznanie stanowisk i sił nieprzyjaciela na jakimś terenie
Wiktionary
Rekonesans – wstępne zapoznanie się z czymś w określonym terenie; w terminologii wojskowej jest częścią pracy dowódcy w terenie, polegającą na skonfrontowaniu i umiejscowieniu w terenie wniosków z oceny przeciwnika oraz ustaleniu (wskazaniu) elementów zadania oraz decyzji podjętej z mapy, w kartografii - dokonanie elementarnych pomiarów i obliczeń terenu. Również zapoznanie się z porządkiem i przebiegiem ćwiczeń itp.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. rekonesansik mrz.
przym. rekonesansowy
przysł. rekonesansowo
Wiktionary
(1.1) rozpoznanie
(1.2) zwiad
(1.3) zwiad
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rekonesans
Wiktionary
(1.1) To nie rekonesans, lecz tylko mały rekonesansik.
Wiktionary
rzecz. rekonesans m.
Wiktionary
przymiotnik od: rekonesans
SJP.pl
konfederacja utworzona w celu przeciwstawienia się zorganizowanej wcześniej konfederacji i jej celom
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrekonfigurować)
(1.1) ponownie nadawać czemuś układ, formować
(1.2) ponownie coś przystosowywać do pożądanej pracy
Wiktionary
(1.2) Kliknij przycisk Edytuj, aby rekonfigurować połączenie.
Wiktionary
czas. konfigurować ndk., skonfigurować dk.
rzecz. rekonfiguracja ż., konfiguracja ż.
Wiktionary
zbrojna walka prowadzona na Półwyspie Iberyjskim w wiekach VIII-XV przez państwa chrześcijańskie dążące do odzyskania ziem zdobytych przez Arabów w wieku VIII; reconquista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. trwający od VIII do XV wieku proces odbierania ziem Półwyspu Iberyjskiego spod władania muzułmanów;
Wiktionary
Nie mylić z: konkwista.
Ta strona dotyczy walki z Maurami w średniowieczu na Półwyspie Iberyjskim. Zobacz też: miasto w Argentynie.
Rekonkwista (hiszp., port. "reconquista", „ponowne zdobycie”) – walka chrześcijan (Kastylijczyków, Aragończyków i Portugalczyków) o wyparcie Arabów (Maurów) z Półwyspu Iberyjskiego, trwająca od VIII do XV wieku.
Wikipedia
ponowne poświęcenie świątyni, ołtarza lub innego obiektu sakralnego
SJP.pl
1. odtworzenie czegoś nieistniejącego lub odnowienie czegoś zniszczonego, zwłaszcza budowli, dzieła sztuki, malowidła itp.;
2. rzecz odtworzona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; także. rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biblijne teksty dotyczące „historii” Izraela są odwzorowaniem wyobraźni historycznej i mitologicznej autorów biblijnych, a nie wierną rekonstrukcją przeszłości.
Wiktionary
rzecz. konstruowanie n., konstrukcja ż., rekonstruowanie n., zrekonstruowanie n., rekonstruktor m., rekonstruktorka ż., rekonstruowalność ż.
czas. konstruować, rekonstruować ndk., zrekonstruować dk.
przym. rekonstrukcyjny, rekonstruowalny, konstrukcyjny
Wiktionary
1. → rekonstrukcja;
2. grupa rekonstrukcyjna - grupa ludzi próbujących odtworzyć wydarzenia historyczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rekonstrukcji
Wiktionary
rzecz. konstruktor mos./mrz., rekonstrukcja ż., rekonstruktor mos., rekonstruowanie n.
czas. rekonstruować ndk.
Wiktionary
kobieta występująca w przedstawieniu będącym rekonstrukcją wydarzeń historycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odtwarzanie pierwotnego wyglądu, kształtu, postaci czegoś
(1.2) odtwarzanie czegoś dawnego na podstawie zachowanych informacji
Wiktionary
rzecz. zrekonstruowanie n., rekonstrukcja ż., rekonstruktor m., rekonstruktorka ż., konstruktor mos.
czas. rekonstruować ndk., zrekonstruować dk.
przym. rekonstrukcyjny
Wiktionary
(1.2) odtwarzanie
Wiktionary
czynność mająca na celu powrót do stanu pierwotnego
SJP.pl
w brydżu: odpowiedź na kontrę przeciwnika pociągająca za sobą podwojenie wygranej lub przegranej w stosunku do już podwojonej stawki przez kontrę
SJP.pl
Rekontra – jedna z zapowiedzi w licytacji w grach karcianych. W podstawowym znaczeniu oznacza, że gracz zobowiązuje się wygrać zapowiedziany kontrakt mimo kontry przeciwnika.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rekontrować.
Wiktionary
czas. rekontrować ndk.
Wiktionary
w grze w brydża: odpowiadać rekontrą na kontrę przeciwnika
SJP.pl
1. powrót do zdrowia po przebytej ciężkiej, gorączkowej chorobie, zabiegu chirurgicznym lub ciężkim urazie; zdrowienie;
2. okres między właściwą chorobą a zupełnym wyzdrowieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powrót do zdrowia po przebytej chorobie
(1.2) okres, w którym chory powraca do zdrowia
Wiktionary
Rekonwalescencja – okres powrotu do zdrowia i sił po przebytej ciężkiej chorobie, zabiegu chirurgicznym, ciężkim urazie lub wypadku.
Wikipedia
rzecz. rekonwalescent mos., rekonwalescentka ż.
przym. rekonwalescencyjny, rekonwalescencki
Wiktionary
(1.1) daw. konwalescencja
Wiktionary
przymiotnik od: rekonwalescent
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rekonwalescentem, dotyczący rekonwalescenta
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃nvalɛˈst͡sɛ̃nt͡sʲci, AS: rekõnvalescẽncʹḱi
Wiktionary
rzecz. rekonwalescencja ż., rekonwalescent mos., rekonwalescentka ż.
przym. rekonwalescencyjny
Wiktionary
związany z rekonwalescencją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z rekonwalescencją, dotyczący rekonwalescencji
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃nvalɛst͡sɛ̃nˈt͡sɨjnɨ, AS: rekõnvalescẽncyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. rekonwalescencja ż., rekonwalescent mos., rekonwalescentka ż.
przym. rekonwalescencki
Wiktionary
osoba powracająca do zdrowia; ozdrowieniec, uzdrowieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie
Wiktionary
(1.1) Michał jest na specjalnej diecie dla rekonwalescentów.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛst͡sɛ̃nt, AS: rekõnvalescẽnt
Wiktionary
rzecz. rekonwalescencja ż.
:: fż. rekonwalescentka ż.
przym. rekonwalescencyjny, rekonwalescencki
Wiktionary
(1.1) książk. ozdrowieniec
Wiktionary
kobieta lub dziewczyna odzyskująca zdrowie po przebytej chorobie, zabiegu chirurgicznym lub ciężkim urazie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: rekonwalescent
Wiktionary
(1.1) Pani Joanna po zakończeniu minionych rozgrywek poddała się skomplikowanej operacji kolana i teraz jest rekonwalescentką.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkɔ̃nvalɛˈst͡sɛ̃ntka, AS: rekõnvalescẽntka
Wiktionary
rzecz. rekonwalescencja ż.
:: fm. rekonwalescent mos.
przym. rekonwalescencyjny, rekonwalescencki
Wiktionary
1. najlepszy wynik; największe osiągnięcie w jakiejś dziedzinie;
2. w bazach danych: pojedynczy wpis do bazy;
3. w sportach walki: zestawienie wszystkich wyników danego zawodnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) najlepszy wynik;
(1.2) inform. fragment bazy danych
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Wkrótce jednak dzieła poświęcone zakazanej dotąd historii zaczęły ustępować miejsca książkom sensacyjnym oraz literaturze brukowej. Rekordy poczytności należały do Rodziewiczówny, Mniszkówny, Forsytha i MacLeana.
(1.2) Skoro umiemy już tworzyć bazy danych, zakładać w nich tabele i zarządzać rekordami, nauczmy się teraz manipulować uprawnieniami.
Wiktionary
IPA: ˈrɛkɔrt, AS: rekort
Wiktionary
rzecz. rekordzista m., rekordzistka ż.
przym. rekordowy
przysł. rekordowo
Wiktionary
potocznie: mania na punkcie bicia rekordów
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób stanowiący rekord; bijąc rekord
Wiktionary
rzecz. rekord m., rekordzista m., rekordzistka ż.
przym. rekordowy
Wiktionary
przymiotnik od: rekord
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący rekord, o najwyższym wyniku
Wiktionary
(1.1) Paryżanie przeżyli wczoraj rekordowe zanieczyszczenie powietrza. Meteorolodzy twierdzą, że czekają ich kolejne takie dni.
Wiktionary
rzecz. rekord m., rekordzista m., rekordzistka ż.
przysł. rekordowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która osiągnęła najlepszy wynik w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
rzecz. rekord mrz.
:: fż. rekordzistka ż.
przym. rekordowy
przysł. rekordowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która osiągnęła najlepszy wynik w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
rzecz. rekord mrz.
:: fm. rekordzista mos.
przym. rekordowy
przysł. rekordowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) W Rekowej pływają pstrągi.
Wiktionary
IPA: rɛˈkɔva, AS: rekova
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Herb Rekowski i jego odmiany
Rekowski (Wantoch-Rekowski, Wotoch-Rekowski, Wantoch, Wentoch, Wotoch, Woytoch, Vandoch, Warnia odmienny) – herb szlachecki, według Przemysława Pragerta niesłusznie uznawany za odmianę herbu Warnia.
Wikipedia
różnorodne formy aktywności podejmowane poza obowiązkami codziennego życia dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) W moim mieście są promowane różne formy rekreacji.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkrɛˈat͡sʲja, AS: rekreacʹi ̯a
Wiktionary
przym. rekreacyjny
przysł. rekreacyjnie
Wiktionary
1. wolny od nauki, zajęć, przeznaczony na rozrywkę po nauce, pracy;
2. związany z aktywnym wypoczynkiem na świeżym powietrzu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rekreacji, aktywnego wypoczynku
Wiktionary
(1.1) Na niewielką scenę w kącie sali wrócił właśnie, z przysługującej mu piętnastominutowej przerwy rekreacyjnej, trzyosobowy zespół złożony z gitarzysty, perkusisty i śpiewaczki o platynowych włosach, ubranej w czarno-srebrzystą suknię niepotrzebnie mocno odsłaniającą dekolt.
Wiktionary
rzecz. rekreacja ż.
przysł. rekreacyjnie
Wiktionary
związany z rekrutem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rekruta, związany z rekrutem
Wiktionary
(1.1) Sztabowy rozpocznie szkolenie rekruckie o godz. 10.00.
Wiktionary
rzecz. rekrut mos., rekrutka ż., rekrutowanie n., rekrutacja ż., derekrutacja ż.
czas. rekrutować ndk.
przym. rekrutacyjny
Wiktionary
żołnierz nowo wcielony do wojska, przed złożeniem przysięgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Jako rekruta ostrzygli go na zero.
Wiktionary
IPA: ˈrɛkrut, AS: rekrut
Wiktionary
rzecz. rekrutacja ż.
:: fż. rekrutka ż.
czas. rekrutować ndk.
przym. rekrucki
Wiktionary
(1.1) slang. kot
Wiktionary
1. nabór kandydatów do pracy lub szkoły;
2. zaciąg do wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;
(1.2) wojsk. nabór żołnierzy do służby wojskowej
Wiktionary
Rekrutacja – w potocznym rozumieniu element procesu zarządzania zasobami ludzkimi, sformalizowany proces naboru osób do organizacji, np. do pracy na wakujące stanowisko lub na studia. Nauki o zarządzaniu definiują rekrutację jako jeden z elementów procesu zatrudnienia, który polega na zachęceniu odpowiednio dużej liczby kandydatów do złożenia aplikacji tj. ubieganiu się o wolne stanowisko pracy. Tak rozumiana rekrutacja umożliwia selekcję (kolejny etap procesu zatrudnienia).
Wikipedia
(1.1) Aktualnie prowadzimy rekrutację na stanowisko głównej księgowej.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkruˈtat͡sʲja, AS: rekrutacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rekrut mos., rekrutka ż., rekrutowanie n., derekrutacja ż.
czas. rekrutować ndk.
przym. rekrutacyjny, rekrucki
Wiktionary
(1.1) rekrutowanie, nabór, werbowanie
(1.2) pobór, werbunek
Wiktionary
związany z rekrutacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rekrutacji, związany z rekrutacją
Wiktionary
(1.1) Nasza firma zakończyła okres rekrutacyjny.
Wiktionary
przym. rekrucki
rzecz. rekrutowanie n., rekrutacja ż., derekrutacja ż.
czas. rekrutować ndk.
Wiktionary
osoba odpowiedzialna za nabór kandydatów do pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zajmuje się procesem rekrutacji
Wiktionary
1. → rekrut;
2. dawniej: kobieta, której męża zabrano do wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta powołana do służby mundurowej
(1.2) daw. żona rekruta
Wiktionary
(1.1) W siedzibie policji przygotowano osobne pomieszczenia dla rekrutek.
Wiktionary
rzecz. rekrutacja ż.
:: fm. rekrut mos.
czas. rekrutować ndk.
przym. rekrucki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rekrutować.
Wiktionary
czas. rekrutować ndk.
rzecz. rekrutacja ż.
przym. rekrucki, rekrutacyjny
Wiktionary
1. powoływać, zaciągać do wojska; werbować;
2. przyjmować kandydatów do pracy lub na uczelnię na podstawie ustalonej wcześniej procedury
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) prowadzić nabór, zaciąg do wojska; brać rekruta
(1.2) werbować, przyjmować do pracy, na uczelnię
czasownik zwrotny niedokonany rekrutować się
(2.1) wywodzić się, pochodzić
Wiktionary
(1.1) Wojsko rekrutuje poborowych.
(2.1) Członkowie rady rekrutowali się z mieszczaństwa i ziemiaństwa.
Wiktionary
IPA: ˌrɛkruˈtɔvat͡ɕ, AS: rekrutovać
Wiktionary
rzecz. rekrutacja ż., rekrut mos., rekrutka ż., rekrutowanie n.
przym. rekrutacyjny, rekrucki
Wiktionary
(1.1) werbować
(2.1) pochodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wystąpienie z zarzutami przeciw komuś; wzajemne obwinianie się
Wiktionary
IPA: ˌrɛkrɨ̃mʲĩˈnat͡sʲja, AS: rekrỹmʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. inkryminacja
Wiktionary
1. w chemii: powtórna krystalizacja w celu dalszego oczyszczenia substancji;
2. w geologii: wtórna krystalizacja minerałów w skale lub osadzie;
3. powstawanie z kryształów zgniecionych nowych kryształów w metalach i ich stopach, poddanych wcześniej obróbce plastycznej na zimno
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z rekrystalizacją
SJP.pl
rex;
1. krój pisma drukarskiego o wąskim rysunku liter;
2. rasa królika o brązowej sierści i stojących uszach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim popularne imię dla psa
Wiktionary
Reks, właściwie Corey Isiah Christie (ur. 24 sierpnia 1977) – amerykański raper związany z podziemną sceną stanu Massachusetts. Zadebiutował w 2001 roku wydając album Along Came The Chosen. W sumie wydał 11 solowych albumów. Raper kilkukrotnie grał koncerty w Polsce.
Wikipedia
(1.1) Reks tak bardzo cierpiał, że musieli go uśpić.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Reksio m.
Wiktionary
w technice: urządzenie tapicerskie do przymocowywania materiału do ram mebli; zszywacz tapicerski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim popularne imię dla psa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasz wierny pies wabi się Reksio.
Wiktionary
IPA: ˈrɛcɕɔ, AS: reḱśo
Wiktionary
rzecz. Reks m.
:: fż. Reksia ż.
przym. reksiowy
Wiktionary
doodbytniczy
SJP.pl
odległość kątowa danego punktu na niebie mierzona wzdłuż równika niebieskiego od punktu równonocy wiosennej (łącznie z deklinacją określa położenie ciała niebieskiego na sferze niebieskiej); rektascensja
SJP.pl
odległość kątowa danego punktu na niebie mierzona wzdłuż równika niebieskiego od punktu równonocy wiosennej (łącznie z deklinacją określa położenie ciała niebieskiego na sferze niebieskiej); rektascencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: ˌrɛktaˈst͡sɛ̃w̃sʲja, AS: rektascẽũ̯sʹi ̯a
Wiktionary
1. osoba zarządzająca uczelnią akademicką;
2. ksiądz w kościele katolickim, zarządzający kościołem nieparafialnym;
3. przełożony domu zakonnego;
4. przełożony seminarium duchownego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. osoba zarządzająca uczelnią akademicką
Wiktionary
Rektor – godność osoby zarządzającej uczelnią. Najczęściej jest to jeden z profesorów tej uczelni.
Wyraz pochodzi od rector – „władca”, „zarządca”; od łac. regere – „rządzić”. Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom, czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych.
Wikipedia
IPA: ˈrɛktɔr, AS: rektor
Wiktionary
rzecz. rektorat m.
przym. rektorski
Wiktionary
1. stanowisko, godność rektora;
2. kadencja rektora;
3. biuro, kancelaria rektora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stanowisko, godność lub urząd rektora
(1.2) okres sprawowania obowiązków przez rektora
(1.3) biuro lub sekretariat rektora szkoły wyższej
(1.4) budynek, w którym mieści się rektorat (1.3)
(1.5) ogół urzędników zatrudnionych w rektoracie (1.3)
Wiktionary
(1.1) W 1955 r. prof. Andrzej Grodek przejął rektorat po prof. Oskarze Lange, wybitnym naukowcu, ale człowieku miękkim.
(1.2) W ciągu ostatnich lat bardzo owocnego rektoratu prof. Kazimierza Flagi uczelnia rozwinęła szeroko swe międzynarodowe kontakty.
(1.3) Już w czerwcu odbyło się spotkanie w rektoracie uczelni z udziałem marszałka, wojewody [...] oraz rektora Bałandy.
(1.4) Studenci uczcili jubileusz bardziej rozrywkowo. Dla nich w piątkowy wieczór odbył się koncert na placu przed rektoratem.
(1.5) Spotkanie w Bunkrze ma odbyć się w innym terminie. [...] To efekt nacisków rektoratu na dyrekcję Instytutu Socjologii UJ [...].
Wiktionary
rzecz. rektor mos., rektorka ż., prorektor mos., prorektorka ż., rektorowa ż., rektorstwo n.
przym. rektorski, rektoracki, prorektorski
Wiktionary
kobieta zarządzająca uczelnią akademicką
SJP.pl
potocznie:
1. sprawować władzę rektora - przełożonego szkoły wyższej; zarządzać uczelnią wyższą;
2. sprawować władzę rektora - zwierzchnika seminarium duchownego, a także niektórych domów zakonnych, wspólnot wiernych;
3. sprawować władzę rektora - księdza rezydującego przy kościele nieparafialnym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub urzędem rektora, dotyczący rektora
Wiktionary
rzecz. rektor mos., rektorat mrz.
Wiktionary
optyczny przyrząd lekarski służący do badania (wziernikowania) odbytnicy
SJP.pl
diagnostyczne badanie lekarskie odbytnicy za pomocą optycznego wziernika - rektoskopu; wziernikowanie odbytnicy
SJP.pl
Rektoskopia (anoskopia, proktoskopia) należy do badań wziernikowych (endoskopowych) końcowego odcinka przewodu pokarmowego wykonywanych sztywnymi wziernikami.
Zależnie od zakresu wziernikowania dolnego odcinka przewodu pokarmowego i zastosowanego sprzętu rozróżnia się następujące badania endoskopowe:
Wikipedia
1. proces rozdzielania mieszanin ciekłych, których składniki mają zbliżone temperatury wrzenia
2. obliczanie długości łuku krzywej
3. dawniej: wyjaśnienie, sprostowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z rektyfikacją
SJP.pl
ciecz surowa uzyskana w procesie rektyfikacji jako produkt końcowy lub pośredni, przez skroplenie wytworzonych par
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
aparat destylacyjny służący do rektyfikacji
SJP.pl
poddawać rektyfikacji
SJP.pl
przywracanie terenom zniszczonym przez człowieka ich naturalnego, pierwotnego charakteru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadawanie gruntowi walorów użyteczności
Wiktionary
Rekultywacja – przywracanie wartości użytkowych lub przyrodniczych terenom zniszczonym przez działalność człowieka.
Wikipedia
rzecz. rekultywator m.
czas. rekultywować ndk., zrekultywować dk.
Wiktionary
związany z rekultywacją
SJP.pl
urządzenie do przywracania wartości użytkowej gleby lub terenu
SJP.pl
1. wykorzystywania ciepła gazów odlotowych w przemyśle do celów ogrzewczych;
2. dawniej: ponowne nabycie, odzyskanie czegoś
SJP.pl
Rekuperacja (z recuperatio) – odzyskiwanie energii w celu jej ponownego wykorzystania. W technice termin ten odnosi się najczęściej do odzyskiwania energii termicznej z gazów wylotowych i spalin (rekuperacja ciepła) lub odzyskiwania energii elektrycznej podczas hamowania pojazdów (rekuperacja energii elektrycznej).
Wikipedia
związany z rekuperacją
SJP.pl
przeponowy wymiennik ciepła stosowany do odzyskiwania ciepła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rodzaj wymiennika ciepła, w którym jest wykorzystywane ciepło odprowadzanych gazów
Wiktionary
Rekuperator – urządzenie stosowane w systemach wentylacyjnych, które umożliwia rekuperację (odzyskiwanie) ciepła z powietrza wywiewanego z budynku lub instalacji przemysłowej.
Rekuperator jest wymiennikiem ciepła. Do przekazania ciepła z wydmuchiwanego powietrza do nadmuchiwanego stosuje się różne konstrukcje rekuperatorów:
Wikipedia
IPA: ˌrɛkupɛˈratɔr, AS: rekuperator
Wiktionary
rzecz. rekuperacja ż.
przym. rekuperacyjny
czas. rekuperować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rekuperować.
Wiktionary
rzecz. rekuperacja ż.
czas. rekuperować ndk.
przym. rekuperacyjny
Wiktionary
1. odzyskiwać energię cieplną lub elektryczną w celu jej ponownego wykorzystania;
2. odzyskiwać utracone dobra materialne;
3. dawniej: odbierać, odzyskiwać
SJP.pl
w logice, matematyce, programowaniu: procedura pozwalająca obliczyć coś za pomocą wielkości uprzednio znanych; rekursja
SJP.pl
Re
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rekurencyjne
Wiktionary
przym. rekurencyjny
przysł. rekurencyjnie
Wiktionary
1. w matematyce, logice, programowaniu: dający się obliczyć, wyrazić za pomocą wielkości uprzednio znanych;
2. w matematyce: wzór rekurencyjny - wzór pozwalający obliczyć wyrazy ciągu na podstawie jednego lub kilku wyrazów poprzedzających
SJP.pl
1. przestarzałe: odwołanie się do wyższej instancji; apelacja;
2. przestarzałe: prawo poszukiwania swej należności wekslowej na żyrancie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. odwołanie się
Wiktionary
w logice, matematyce, programowaniu: procedura pozwalająca obliczyć coś za pomocą wielkości uprzednio znanych; rekurencja
SJP.pl
powtarzający się; powtarzalny
SJP.pl
1. odmowa udzielona mężczyźnie starającemu się o rękę kobiety;
2. żartobliwie: odmowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. odrzucenie propozycji małżeństwa przez kobietę
Wiktionary
(1.1) Od rekuzy się nie powieszę, nie pierwszyzna mi, a uraz nie zwykłem chować.
Wiktionary
czas. rekuzować ndk.
Wiktionary
(1.1) przest. odkosz, odprawa
Wiktionary
dawniej:
1. odmawiać, nie przychylać się do czyjejś prośby;
2. o kobiecie: odrzucać propozycję małżeństwa
SJP.pl
1. związany z rekwiem - muzycznym utworem żałobnym;
2. msza rekwialna - msza za zmarłych; rekwiem
SJP.pl
requiem;
1. kościelna pieśń żałobna;
2. msza za zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rekwizyt
Wiktionary
rzecz. rekwizyt m.
Wiktionary
zabranie czegoś przez władze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. zabranie przez władze żywności lub innych przedmiotów, zazwyczaj na potrzeby wojska;
Wiktionary
Rekwizycja (z łac. "requisitio" 'badanie' od "requirere" 'potrzebować, szukać, pytać o coś') – termin prawniczy oznaczający:
Rekwizycję w znaczeniu pierwszym należy odróżnić od sekwestru w znaczeniu pierwszym (gdzie brak rozstrzygnięcia o własności) i konfiskaty (gdzie brak odszkodowania).
Wikipedia
(1.1) W latach 30. XX wieku władza kontynuowała politykę zaniżania cen i przymusowej rekwizycji produkcji rolnej.
Wiktionary
rzecz. rekwirowanie n.
czas. rekwirować
przym. rekwizycyjny
Wiktionary
związany z rekwizycją
SJP.pl
1. przedmiot potrzebny w danym przedstawieniu teatralnym lub filmie, związany z akcją sztuki albo filmu;
2. przestarzale: przedmiot niezbędny do wykonywania określonej czynności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;
Wiktionary
Rekwizyt – element przedmiotowy, który niezależnie od związanej z właściwym mu systemem elementarnym funkcji ilustracyjnej, pełni jeszcze instrumentalną, swoistą dlań rolę.
Rekwizyt to przedmiot, sprzęt niezbędny do wystawienia sztuki teatralnej. Rekwizyty funkcjonują również w filmie i literaturze. Są odpowiedzialne za kreowanie rzeczywistości, warunkują właściwy odbiór sztuki, filmu, książki, nadają klimat. Pomagają w tworzeniu relacji bohater-otoczenie.
Wikipedia
(1.1) Szyfman odstąpił im jedną z dwóch maleńkich garderób na pierwszym piętrze, a sam przeniósł się do drugiej, którą zajmowała jego żona. W obu pokoikach piętrzyły się stosy rekwizytów i trudno się było poruszać.
Wiktionary
IPA: rɛˈkfʲizɨt, AS: rekfʹizyt
Wiktionary
rzecz. rekwizytor mos., rekwizytorka ż., rekwizytornia ż.
:: zdrobn. rekwizycik mrz.
przym. rekwizytowy
Wiktionary
osoba odpowiedzialna za rekwizyty w teatrze, wytwórni filmowej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teatr. film. osoba odpowiedzialna za rekwizyty, opiekująca się, dysponująca nimi;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Do zadań rekwizytora w szczególności należy: obsługa prób i przedstawień – przygotowanie rekwizytów przed próbą lub przedstawieniem. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌrɛkfʲiˈzɨtɔr, AS: rekfʹizytor
Wiktionary
rzecz. rekwizyt m., rekwizytornia ż.
:: fż. rekwizytorka ż.
przym. rekwizytowy
Wiktionary
kobieta odpowiedzialna za rekwizyty w teatrze, wytwórni filmowej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: rekwizytor
Wiktionary
(1.1) Rekwizytorka odpowiada materialnie za powierzone rekwizyty. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌrɛkfʲizɨˈtɔrka, AS: rekfʹizytorka
Wiktionary
rzecz. rekwizyt m., rekwizytornia ż.
:: fm. rekwizytor m.
Wiktionary
pomieszczenie przeznaczone do przechowywania rekwizytów
SJP.pl
przymiotnik od: rekwizyt
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. wyrażenie poczucia utożsamienia, zgody, potwierdzenia we własnym doświadczeniu
Wiktionary
Rel – amerykański serial telewizyjny (sitcom) wyprodukowany przez Broken Good Productions, Industrial Brothers, Morningside Entertainment oraz 20th Century Fox Television, którego twórcami są Lil Rel Howery, Kevin Barnett i Josh Rabinowitz. Serial był emitowany od 9 września 2018 roku do 13 stycznia 2019 roku przez FOX.
Wikipedia
(1.1) Nie znoszę chemii! — Rel, trauma po całości.
Wiktionary
IPA: rɛl, AS: rel
Wiktionary
skrót od: religia, religijny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: religia (przedmiot szkolny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. uczn. eduk. religia (przedmiot)
(1.2) pot. uczn. eduk. religia (lekcja)
Wiktionary
(1.2) Nie lubię chodzić na relę.
Wiktionary
IPA: ˈrɛla, AS: rela
Wiktionary
1. książkowo: opowiadanie o jakimś wydarzeniu, zwłaszcza bez zajmowania wobec niego własnego stanowiska; opis, raport;
2. książkowo: zdanie, zdawanie komuś sprawy z przebiegu czegoś; sprawozdanie, referowanie, relacjonowanie;
3. w komunikacji: trasa pociągu lub autobusu, wytyczona od stacji początkowej do końcowej; linia, połączenie;
4. zależność między dwoma lub większą liczbą przedmiotów, pojęć, wielkości itp. danego rodzaju, typu; związek;
5. w psychologii: wzajemne związki, które zachodzą między ludźmi lub grupami społecznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów
(1.2) opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji
(1.3) stosunek emocjonalny pomiędzy co najmniej dwiema osobami
(1.4) nazwa lub rodzaj pokrewieństwa, powinowactwa
(1.5) mat. podzbiór iloczynu kartezjańskiego zbiorów, związek pomiędzy elementami tych zbiorów
(1.6) inform. struktura danych w bazach
(1.7) transp. trasa, szlak który pokonuje środek transportu, miejsca które ten środek łączy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przez korek nie zdążyłem na relację z meczu reprezentacji.
(1.7) Ostatni pociąg relacji Wrocław - Warszawa odjeżdża przed północą.
Wiktionary
IPA: rɛˈlat͡sʲja, AS: relacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. relacjonowanie n., relacjonizm, relacyjność
czas. relacjonować, zrelacjonować
przym. relacyjny, relatywny
Wiktionary
(1.1) stosunek, związek
(1.2) transmisja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|relacjonować.
Wiktionary
rzecz. zrelacjonowanie n., relacja ż.
czas. relacjonować ndk., zrelacjonować dk.
Wiktionary
(1.1) sprawozdawanie
Wiktionary
przekazywać komuś jakieś informacje na piśmie lub w mowie, zwykle bez zajmowania wobec tego własnego stanowiska; prezentować, przedstawiać, składać relację
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonywać relacji o zdarzeniu, opowiadać
Wiktionary
(1.1) Tam oczywiście powstawały pisane tuszem na jedwabiu kwieciste sprawozdania, które relacjonowały o jeszcze jednym zwycięstwie nad barbarzyńcami.
Wiktionary
rzecz. relacjonowanie n., relacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest relacyjne
Wiktionary
rzecz. relacja ż.
przym. relacyjny
przysł. relacyjnie
Wiktionary
1. odpoczynek, również w formie rozrywki;
2. odprężenie fizyczne lub psychiczne po ustąpieniu czynników stresujących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wypoczynek, oderwanie się od codziennych obowiązków
Wiktionary
Relaks, "odprężenie", "odpoczynek", – stan fizycznego i psychicznego odprężenia. Może być osiągany w procesie relaksacji.
Stan relaksu charakteryzuje się zmniejszeniem napięcia mięśniowego (tonusu), tempa pracy serca i ciśnienia krwi, spowolnieniem oddechu. W stanie relaksu zmienia się aktywność elektryczna mózgu – pojawia się rytm fal alfa.
Wikipedia
(1.1) Ciężko ostatnio pracowałeś, przyda ci się chwila relaksu.
Wiktionary
IPA: ˈrɛlaks, AS: relaks
Wiktionary
przym. relaksowy
przysł. relaksowo
rzecz. relaksik mrz.
Wiktionary
(1.1) odpoczynek, wypoczynek, odprężenie, wytchnienie
Wiktionary
1. w biologii: zwiotczenie tkanek spowodowane brakiem działania bodźca wywołującego w nich stan napięcia;
2. w technice: powolne zmniejszanie się naprężeń w materiale poddanym stałemu długotrwałemu odkształceniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z relaksacją
SJP.pl
zdrobnienie od: relaks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od relaks
Wiktionary
(1.1) To nie relaks, lecz tylko mały relaksik.
Wiktionary
rzecz. relaks m.
Wiktionary
urządzenie służące do badania stopnia odprężenia organizmu
SJP.pl
1. działać na kogoś lub na coś odprężająco, umożliwiać odpoczynek;
2. dawniej: zwalniać, osłabiać, łagodzić;
3. relaksować się odpoczywać, odprężać się, zażywać relaksu;
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób relaksowy
Wiktionary
rzecz. relaks mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: relaks
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z relaksem
Wiktionary
rzecz. relaks mrz.
Wiktionary
1. działać na kogoś lub na coś odprężająco, umożliwiać odpoczynek;
2. dawniej: zwalniać, osłabiać, łagodzić;
3. relaksować się odpoczywać, odprężać się, zażywać relaksu;
SJP.pl
nazwa handlowa leku uspokajającego, przeciwlękowego i przeciwdrgawkowego, zawierającego diazepam; Valium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) farm. zob. diazepam.
Wiktionary
(1.1) Dostałam zastrzyk z relanium, potem jeszcze jakiś inny, krople, kilkakrotnie podłączano mnie do EKG, zrobiono badania.
Wiktionary
(1.1) diazepam, valium; środ. rolki
Wiktionary
Relator, konektor – nieodmienna część mowy w przypadku gdy pochodzi od przysłówków i odmienna gdy pochodzi od rzeczowników, przymiotników i liczebników. Jest wskaźnikiem zespolenia (relacji) w zdaniach złożonych względnych, tzn. spaja zdanie podrzędne z jednym ze składników zdania bezpośrednio nadrzędnego, nie wchodzi w związki składniowe.
Wikipedia
zwolennik, przedstawiciel relatywizmu
SJP.pl
zwolenniczka, przedstawicielka relatywizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest relatywistyczne; cecha tych, którzy są relatywistyczni
Wiktionary
przym. relatywistyczny
przysł. relatywistycznie
rzecz. relatywizacja ż.
Wiktionary
1. w filozofii: odnoszący się do relatywizmu, oparty na relatywizmie;
2. w fizyce: zgodny z teorią względności Einsteina, oparty na tej teorii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. oparty na relatywizmie
(1.2) fiz. związany z teorią względności
Wiktionary
rzecz. relatywistyczność ż.
Wiktionary
(1.2) względnościowy
Wiktionary
w filozofii: określenie jakiegoś przedmiotu (lub zjawiska) w stosunku, relacji do innych przedmiotów (lub zjawisk), ujmowanie, traktowanie czegoś jako rzeczy względne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. traktowanie czegoś jako rzeczy względnej, czynienie czegoś relatywnym
Wiktionary
(1.1) Ten rodzaj myślenia miałby bowiem ułatwiać poruszanie się w świecie relacji społecznych dzięki relatywizacji logiki, dokonującej się przez uwzględnianie kontekstu występowania danych treści.
Wiktionary
rzecz. relatywność ż., relatywistyczność ż., relatywizm mrz., relatywista mos., relatywizowanie n.
czas. relatywizować ndk., zrelatywizować dk.
przym. relatywny
przysł. relatywnie
Wiktionary
(1.1) relatywizowanie
Wiktionary
1. względność zjawisk;
2. w filozofii: pogląd, według którego wartości oraz normy i oceny z nimi związane zależą od okoliczności;
3. relatywizm moralny - odwoływanie się do tych zasad, które sprzyjają realizacji chwilowych oczekiwań lub interesów;
4. relatywizm teoriopoznawczy - przeświadczenie o względnym charakterze wiedzy ludzkiej
SJP.pl
Relatywizm – pogląd filozoficzny, wedle którego prawdziwość wypowiedzi można oceniać wyłącznie w kontekście systemu, w którym są one wypowiadane. Tym samym relatywizm stwierdza, że nie istnieją zdania niosące absolutną treść, których ocena byłaby identyczna i niezależna od jej kontekstu. Prawdziwość dowolnego sądu zależy od przyjętych założeń, poglądów czy podstaw kulturowych.
Wikipedia
czynić względnym, relatywnym, nieścisłym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) względnie
Wiktionary
(1.1) Relatywnie bardziej przedsiębiorczy jest Hieronim i choć ma na razie umiarkowaną liczbę osiągnięć, to sprawniej do nich doszedł.
Wiktionary
IPA: ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ, AS: relatyvʹńe
Wiktionary
rzecz. relatywizacja ż., relatywność
przym. relatywny
Wiktionary
(1.1) stosunkowo
Wiktionary
względność, warunkowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest relatywne; cecha tych, którzy są relatywni
Wiktionary
przym. relatywny
przysł. relatywnie
rzecz. relatywizacja ż.
Wiktionary
względny; warunkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. względny.
Wiktionary
rzecz. relatywizacja ż., relacja ż., relatywność ż.
przysł. relatywnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. termin brydżowy: odzywka przejściowa, pytająca partnera o układ;
2. rodzaj przekaźnika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
usunięcie, wydalenie ze szkoły lub uczelni
SJP.pl
Relegacja (od łac. "relegatio") – usunięcie, wydalenie, określenie używane zwłaszcza w odniesieniu do wydalenia ucznia ze szkoły lub studenta z uczelni.
W starożytnym Rzymie, za czasów republiki, było to administracyjne wysłanie z kraju obywatela, który mógł się okazać niebezpiecznym i szkodliwym dla państwa.
Wikipedia
powtórna legalizacja, ponowne uznanie mocy prawnej, wiarygodności czegoś
SJP.pl
ponownie legalizować coś
SJP.pl
usunąć, usuwać kogoś karnie, np. ucznia ze szkoły
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) książk. usuwać z jakiegoś miejsca, zwłaszcza ucznia ze szkoły lub studenta z uczelni
Wiktionary
(1.1) Nasz ojciec po zakończeniu szkoły dostał się na Politechnikę Warszawską, z której został relegowany już podczas drugiego semestru — za odmowę posługiwania się w kancelarii uczelni językiem rosyjskim.
Wiktionary
rzecz. relegacja ż.
Wiktionary
1. ważność; istotnośc;
2. trafność, zgodność odpowiedzi z postawionym zapytaniem
SJP.pl
Relewancja (ang. "relevance" z łac. "relevantis" – popierający) – dorzeczność: związek logiczny z rzeczą, do której zdanie się odnosi. Argument relewantny to taki, który rzeczywiście odnosi się do argumentowanej tezy.
Relewancja to również zasada postulująca wyodrębnienie w opisie języka elementów i cech istotnych w komunikacji językowej.
Wikipedia
trafność, zgodność odpowiedzi z postawionym zapytaniem
SJP.pl
ważny, istotny z pewnego punktu widzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ważny z czyjegoś punktu widzenia lub istotny w jakiejś sprawie
(1.2) jęz. istotny dla funkcji komunikatywnej języka
(1.3) praw. mający znaczenie prawne, niosący skutki prawne
Wiktionary
(1.3) W uzasadnieniu wyroku sędzia Sądu Rejonowego w Jarosławiu (…) stwierdził, że zaświadczenia wymagane przez bank są relewantne.
Wiktionary
IPA: ˌrɛlɛˈvãntnɨ, AS: relevãntny
Wiktionary
rzecz. relewantność ż.
Wiktionary
(1.1-2) istotny
Wiktionary
1. przestrzenne opracowanie płaszczyzny którąś z technik rzeźbiarskich;
2. ukształtowanie terenu wraz z jego wypukłościami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płaskorzeźba;
(1.2) rzeźba terenu
Wiktionary
Relief (płaskorzeźba) – kompozycja rzeźbiarska wykonana na płycie kamiennej, metalowej lub drewnianej z pozostawieniem na niej tła. Dzieło uzyskuje się poprzez rzeźbienie, kucie lub odlewanie. Pomimo że płaskorzeźby powstawały jako dekoracja architektoniczna, to często stanowią odrębne, pełnowartościowe dzieło sztuki.
Wikipedia
IPA: ˈrɛlʲjɛf, AS: relʹi ̯ef
Wiktionary
przym. reliefowy
przysł. reliefowo
Wiktionary
przymiotnik od: relief
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reliefem, dotyczący reliefu
Wiktionary
IPA: ˌrɛlʲjɛˈfɔvɨ, AS: relʹi ̯efovy
Wiktionary
rzecz. relief mrz.
przysł. reliefowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. łamaga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zespół wierzeń w siły nadprzyrodzone oraz związanych z nimi obrzędów (praktyk), zasad moralnych i form organizacji społecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;
(1.2) eduk. przedmiot nauczany w szkole, wpajający uczniom podstawy określonej wiary
Wiktionary
Religia – system wierzeń i praktyk określający relację między różnie pojmowaną sferą "sacrum" (świętością) i sferą boską a społeczeństwem, grupą lub jednostką. Manifestuje się ona:
Relacja jednostki do rzeczywistości transcendentnej koncentruje się wokół poczucia świętości, chęci zbliżenia się do "sacrum" i uczuć z tym związanych np. poczucia lęku, czci, dystansu (por. "misterium tremendum" Rudolfa Otto).
Wikipedia
(1.1) Religia jest arcydziełem sztuki tresowania zwierząt, bo szkoli ludzi, jak mają myśleć.
(1.2) W pierwszym roku swojego prezbiteratu uczył dzieci religii.
Wiktionary
IPA: rɛˈlʲiɟja, AS: relʹiǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. antyreligia ż., religijność m., religianctwo n., religiant m., religiantka ż.
przym. religijny, pseudoreligijny, wewnątrzreligijny, religiancki
przysł. religijnie
Wiktionary
1. nawiązujący do religii, sprowadzający różnego rodzaju zagadnienia do spraw religijnych;
2. przesadnie gorliwy w praktykach religijnych; bigoteryjny; dewocyjny
SJP.pl
przesadna, zewnętrzna gorliwość w przestrzeganiu przepisów i praktyk religijnych, sprowadzanie róznego rodzaju zagadnień do spraw religii; bigoteria, dewocja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. pejor. uzasadnianie różnych (i zróżnicowanych) zagadnień względami, zasadami religijnymi; zbyt częste odwoływanie się do religii
Wiktionary
IPA: ˌrɛlʲiˈɟãnt͡stfɔ, AS: relʹiǵãnctfo
Wiktionary
rzecz. religiant m., religia ż., religijność ż.
przym. religiancki, religijny
przysł. religijnie
Wiktionary
(1.1) bigoteria, dewocja, świętoszkowatość
Wiktionary
człowiek przesadnie gorliwy w praktykach religijnych, odwołujący się we wszystkim do religii; bigot, dewot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pogard. człowiek przesadnie pobożny
Wiktionary
IPA: rɛˈlʲiɟjãnt
Wiktionary
rzecz. religianctwo n., religiantyzm m., religia ż.
:: fż. religiantka ż.
przym. religiancki, religijny
Wiktionary
(1.1) dewot; iron. nabożniś, pobożniś, świętoszek; książk. bigot, zelota
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób religijny; zgodnie z zasadami religii, religijności
Wiktionary
(1.1) Od dobrej koegzystencji tak licznych i odmiennych religijnie, językowo, obyczajowo i prawnie społeczności zależało powodzenie w funkcjonowaniu państwa.
(1.1) Odkąd sięga historyczna pamięć, niemal cała ludzkość żyje religijnie — tego dowodu prawdy i wagi religii nie wolno ignorować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛlʲiˈɟijɲɛ, AS: relʹiǵii ̯ńe
Wiktionary
rzecz. religia ż., religijność ż., religianctwo n.
przym. religijny, religiancki
Wiktionary
(1.1) pobożnie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: religijny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) życie zgodnie z zasadami religii
Wiktionary
(1.1) Religijność chłopska jest ceremonialna, liturgiczna, stanowi bardziej element obyczaju niż światopoglądu.
(1.1) Inne są dziś formy religijności i inaczej sprawowany jest kult świętych.
Wiktionary
IPA: ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕt͡ɕ, AS: relʹiǵii ̯ność
Wiktionary
rzecz. religia ż., religianctwo n., religiant m., religiantka ż.
przym. religijny, religiancki
przysł. religijnie, religiancko
Wiktionary
(1.1) pobożność
Wiktionary
1. odnoszący się do religii, dotyczący religii, związany z religią;
2. odznaczajacy się pobożnością; pobożny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący religii, opisujący religię
(1.2) postępujący zgodnie z zasadami religii
Wiktionary
(1.1) On maluje obrazy religijne.
(1.1) Z powodów religijnych nie wolno mi się golić.
(1.2) Rozwój wiedzy został jednak gwałtownie zahamowany w XIV wieku, kiedy religijni fundamentaliści przekonali władców, że należy zdławić naukę i filozofię w całym islamskim imperium, ponieważ nowe odkrycia podważają boską wszechwiedzę.
Wiktionary
IPA: ˌrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: relʹiǵii ̯ny
Wiktionary
rzecz. religia ż., religijność ż., religianctwo n., religiant m.
przym. religiancki
przysł. religijnie
Wiktionary
(1.1) duchowy, konfesyjny, wyznaniowy
(1.2) bogobojny, nabożny, pobożny, zbożny
Wiktionary
znawca, badacz religii; religioznawca
SJP.pl
nauka o religiach; religioznawstwo
SJP.pl
związany z nauką o religiach; religioznawczy
SJP.pl
skrót od: religioznawstwo
SJP.pl
znawca, badacz religii; religiolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie religioznawstwa
Wiktionary
związany z nauką o religiach; religiologiczny
SJP.pl
znawczyni, badaczka religii
SJP.pl
nauka o religiach; religiologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nauk. rel. interdyscyplinarna nauka zajmująca się badaniem religii jako zjawiska kulturowego, społecznego, historycznego i psychologicznego; analizuje genezę, rozwój, struktury wierzeń, rytuały, instytucje religijne oraz ich funkcjonowanie w społeczeństwie
Wiktionary
Religioznawstwo – zespół nauk o religii, których podejście – w odróżnieniu od teologii i od filozofii religii – charakteryzuje się empirycznym (antropologicznym, socjologicznym, historycznym, ekonomicznym) stosunkiem do przedmiotu badań. Często stosowana jest perspektywa porównawcza (fenomenologia religii).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
termin biogeograficzny służący na określenie współczesnych organizmów, zarówno roślinnych jak i zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pozostałość, szczątek z minionych epok
(1.2) biol. gatunek występujący dawniej powszechnie na danym terenie;
Wiktionary
Relikt (od relictum „pozostałość, przeżytek”) – termin biogeograficzny używany na określenie współczesnych organizmów (zarówno roślinnych, jak i zwierzęcych), mających w przeszłości szerszy zasięg geograficzny, lecz obecnie żyjących na terenie znacznie mniejszym (bądź na specjalnie wydzielonych terenach, jak rezerwaty czy parki narodowe). Zmniejszenie zasięgu może świadczyć o tendencji gatunku do wymierania.
Wikipedia
(1.2) Zając bielak jest reliktem glacjalnym w faunie Polski.
Wiktionary
IPA: ˈrɛlʲikt, AS: relʹikt
Wiktionary
przym. reliktowy
rzecz. reliktowce lm nm., reliktowiec mzw.
Wiktionary
przymiotnik od: relikt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szczątkowy
Wiktionary
(1.1) Do lat 90. XX wieku reliktowe stanowisko kosodrzewiny znajdowało się w Beskidzie Niskim.
Wiktionary
rzecz. relikt mrz., reliktowce lm nm., reliktowiec mzw.
Wiktionary
dawniej w księgowości: pozostałość z rozliczenia, różnica między dochodem a rozchodem; saldo
SJP.pl
1. fragment szczątków osoby uważanej za świętą, przedmiot z nią związany;
2. droga pamiątka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;
(1.2) książk. przen. rzecz, która ma dla kogoś dużą wartość sentymentalną
Wiktionary
rzecz. relikwiarz m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący relikwii, związany z relikwią
Wiktionary
rzecz. relikwiarz mrz.
Wiktionary
sprzęt kościelny do przechowywania szczątków świętych (relikwii) lub przedmiotów kultu; lipsanoteka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;
Wiktionary
Relikwiarz – naczynie kultu religijnego w kształcie krzyża, monstrancji, puszki lub skrzynki do przechowywania doczesnych szczątków – relikwii. Wykonany zazwyczaj z metalu szlachetnego lub kości słoniowej, często zdobiony drogimi kamieniami lub malowidłami.
Wikipedia
(1.1) Na ołtarzu wystawiono relikwiarz św. Antoniego z Padwy.
(1.1) W czasach nowożytnych spotyka się cenotafy świętych, postaci historycznych, np. św. Wojciecha w kształcie tumby w katedrze w Gnieźnie, ustawiony obok relikwiarza.
Wiktionary
IPA: rɛˈlʲikfʲjaʃ, AS: relʹikfʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. relikwia ż., relikwiarstwo n.
:: zdrobn. relikwiarzyk mrz.
przym. relikwiowy, relikwiarski
Wiktionary
zdrobnienie od: relikwiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały relikwiarz
Wiktionary
rzecz. relikwiarz mrz.
Wiktionary
barierka wokół pokładu statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. barierka, która biegnie wokół pokładu statku;
(1.2) żegl. niewysoka listwa lub linka zabezpieczająca na krawędzi pokładu jachtu
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) nadburcie
Wiktionary
gęsty sos z drobno posiekanymi warzywami lub owocami, np. chutney
SJP.pl
przemieszczenie, zmiana miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przemieszczenie, przeniesienie, zmiana miejsca, np. przebywania, pobytu
Wiktionary
(1.1) Kolejną fazą będzie więc relokacja i kierowanie inwestycji w stronę nowych gałęzi, które dadzą impuls do dalszego rozwoju.
(1.1) Po masowej akcji osiedlania w połowie 1949 roku na relokację czekało 175 tys. osób.
Wiktionary
przym. relokacyjny
czas. relokować
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący relokacji
Wiktionary
rzecz. relokacja ż.
Wiktionary
przenosić (przenieść) kogoś w inne miejsce pobytu, zamieszkania
SJP.pl
czasownik przechodni dwuaspektowy
(1.1) sprawić lub sprawiać, że coś lub ktoś zajmuje inne miejsce
Wiktionary
(1.1) Pierwsze prawa miejskie Słupsk uzyskał w roku 1265, natomiast w roku 1310 miasto relokowano na prawie magdeburskim i dlatego Niemcy tę datę uznawali za istotniejszą.
Wiktionary
rzecz. relokacja ż.
Wiktionary
dawniej: szyna kolejowa
SJP.pl
wielkość równa stosunkowi siły magnetomotorycznej do strumienia magnetycznego; opór magnetyczny
SJP.pl
Pojęcie reluktancji jest analogiczne do rezystancji w obwodach elektrycznych. Reluktancja jest skalarem. Całkowita reluktancja jest stosunkiem siły magnetomotorycznej w pasywnym obwodzie magnetycznym do całkowitego strumienia magnetycznego w tym obwodzie. Jednostką reluktancji w układzie SI jest henr−1. Z definicji może być wyrażona:
Wikipedia
środowiskowo: strawne (pieniądze)
SJP.pl
jednostka pochłoniętej przez organizm dawki promieniowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka pochłoniętej przez organizm dawki promieniowania jonizującego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dawkę promieniowania wyrażamy w remach.
Wiktionary
IPA: rɛ̃m, AS: rẽm
Wiktionary
[czytaj: riMEJK] film lub gra komputerowa stworzone na nowo, z różnym stopniem zmian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. nowa wersja filmu nakręconego przed laty;
Wiktionary
Remake (wym., ang. "wytwarzać coś ponownie") – termin odnoszący się do filmów i gier komputerowych, które zostały nakręcone bądź stworzone na nowo, z różnym stopniem zmian. Remakiem nie jest zazwyczaj nazywana ponowna adaptacja tego samego materiału źródłowego, np. sztuki, książki, opowiadania, a jedynie utwór stworzony ponownie, na podstawie tego samego, bądź do pewnego stopnia zmienionego scenariusza.
Wikipedia
(1.1) W 2006 roku nakręcono remake filmu „Posejdon”.
Wiktionary
zdrobnienie od: remanent
SJP.pl
spis towarów i materiałów znajdujących się w danej chwili w przedsiębiorstwie lub sklepie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spis dóbr w przedsiębiorstwie
Wiktionary
Remanent – spis faktycznego stanu składników majątkowych.
Ma na celu najpierw zbadanie faktycznej ilości towarów posiadanych przez przedsiębiorstwo, a następnie uzgodnienie tego stanu z ilością wynikającą z odpowiednich dokumentów, takich jak faktury, PZ-ki, raporty kasowe, oraz ze stanami w komputerowym programie handlowo-magazynowym.
Wikipedia
przymiotnik od: remanent
SJP.pl
spis towarów i materiałów znajdujących się w danej chwili w przedsiębiorstwie lub sklepie
SJP.pl
kierowanie reklam do osób, które wcześniej zetknęły się z daną ofertą lub stroną
SJP.pl
Remarketing (inaczej retargeting) – rodzaj kampanii prowadzonej m.in. w ramach programu reklamowego Google Ads. Kampanie tego rodzaju wykorzystywane są w celu powtórzenia przekazu reklamowego użytkownikom, którzy odwiedzili stronę firmy/produktu. W dobie bardzo dużej ilości przekazów reklamowych rozwiązanie to pozwala skutecznie docierać do potencjalnych klientów, chociaż opinia o skuteczności tego rozwiązania jest podzielona.
Wikipedia
[czytaj: remark] nazwisko, m.in. Erich Maria Remarque (1898-1970) - pisarz niemiecki
SJP.pl
odnowiona wersja gry komputerowej
SJP.pl
komputerowe opracowanie starego nagrania, filmu lub starej gry komputerowej w celu polepszenia jakości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. cyfrowa korekcja i oczyszczenie dźwięku z szumów i trzasków
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: ˌrɛ̃maˈstɛrʲĩŋk, AS: rẽmasterʹĩŋk
Wiktionary
czas. remasterować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|remasterować.
Wiktionary
rzecz. nieremasterowanie n.
czas. remasterować ndk.
Wiktionary
w językoznawstwie: człon rozwijający wskazujący na to, co się w zdaniu mówi o jakimś wyróżnionym przedmiocie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Rembelszczyzna – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Nieporęt.
Według stanu na 29 października 2008 roku sołectwo posiadało 235 ha powierzchni i 483 mieszkańców.
Wikipedia
mieszkaniec Rembertowa
SJP.pl
mieszkanka Rembertowa
SJP.pl
przymiotnik od: Rembertów
SJP.pl
1. dzielnica Warszawy;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Rembertów – dzielnica Warszawy położona w prawobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Jest najmniejszą dzielnicą Warszawy pod względem liczby ludności.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Re
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rembowski (Jelita Pruskie, Oszczepy Rembowskich, Rembowski Ia) – polski herb szlachecki, według Alfreda Znamierowskiego odmiana herbu Bełty. Herb używany był w Prusach Królewskich, oraz, być może na Kaszubach.
Wikipedia
[czytaj: rembrant] właściwie Rembrandt Harmenszoon van Rijn (1606-69) - holenderski malarz, rysownik i grafik
SJP.pl
(ur. 15 lipca 1606 w Lejdzie, zm. 4 października 1669 w Amsterdamie) – holenderski malarz, rysownik i grafik. Uważany powszechnie za jednego z największych artystów europejskich i światowych.
Obok Jana Vermeera i Fransa Halsa najważniejszy malarz w sztuce holenderskiej „złotego wieku” – okresu, w którym kultura, nauka, gospodarka, potęga militarna i wpływy polityczne Holandii osiągnęły apogeum.
Wikipedia
[czytaj: rembrantowski] właściwy Rembrandtowi, taki jak w twórczości Rembrandta
SJP.pl
[czytaj: rembridż] żartobliwie: Rembertów (dzielnica Warszawy); Rembridż
SJP.pl
żartobliwie: Rembertów (dzielnica Warszawy); Rembridge
SJP.pl
rodzaj kredytu w handlu zagranicznym, polegający na przyjęciu przez bank weksla sprzedawcy (eksportera), wystawionego na nabywcę (importera), jako zapłaty za towar znajdujący się w drodze, pod warunkiem złożenia dokumentów spedycyjnych
SJP.pl
związany z rembursem - rodzajem kredytu w handlu zagranicznym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rembówko (nazwa historyczna: Rębówko) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna.
Wieś szlachecka "Rębówko" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie ciechanowskim ziemi ciechanowskiej. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
proces oczyszczania środowiska w celu przywrócenia mu wcześniejszych wartości użytkowych
SJP.pl
Remediacja (od łac. "remedium" – środek zaradczy) – działania zmierzające do usunięcia lub zmniejszenia ilości zanieczyszczeń powierzchni ziemi, wprowadzonych do niej w wyniku działalności człowieka. Celem remediacji jest przywrócenie środowisku – glebie, leżącej pod nią ziemi i wodom gruntowym – jego wcześniejszych wartości użytkowych. Remediacja jest pojęciem węższym od rekultywacji.
Wikipedia
1. lek, lekarstwo;
2. to, co służy do poprawienia złej sytuacji;
3. środek zaradczy;
4. dopuszczalne odchylenie od przepisowych wymiarów i ciężarów monety obiegowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. lek na schorzenie
(1.2) książk. sposób na polepszenie sytuacji
(1.3) ekon. akceptowalne odchylenie od dopuszczalnych wymiarów monety
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szeptucha szybko znalazła remedium na moją zgagę.
(1.2) Piosenka będzie najlepszym remedium na nudę codzienności.
Wiktionary
rzecz. medium n.
Wiktionary
(1.1) lek, lekarstwo
(1.2) lek, lekarstwo
Wiktionary
rodzaj gry karcianej z dwiema taliami kart i dżokerami; remik, remibrydż
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj gry karcianej z dwiema taliami kart i dżokerami; remik, remi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. gra karciana pomiędzy dowolną liczbą uczestników, której celem jest wyłożenie swoich kart na stół; stosuje się starszeństwo koloru takie samo jak w brydżu
Wiktionary
(1.1) remi, remik, żolik
Wiktionary
regionalnie: dobry rzemieślnik, mistrz w swoim fachu; fachman, fachowiec, spec, znawca
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Remigia - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Remigiusz. Wywodzi się od łacińskiego rzeczownika "remigium", oznaczającego "wiosło". Znaczenie imienia to "wytwórca wioseł".
Remigia imieniny obchodzi 13 stycznia, 20 lipca i 18 października.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Remigiusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od łacińskiego rzeczownika "remigium", oznaczającego „wiosło”. Znaczenie imienia to: „wioślarz” lub „wytwórca wioseł”. W Polsce występuje od XIV wieku. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Remigiusz w 2017 roku zajmował 101. miejsce w grupie imion męskich.
Wikipedia
(1.1) Remigiusz i ja byliśmy razem na plażaaży w Ustce.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈmʲiɟuʃ, AS: rẽmʹiǵuš
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Remik m.
Wiktionary
Remigiusz z małżonką; Remigiuszowie
SJP.pl
Remigiusz z małżonką; Remigiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Remigiusza lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.
Wiktionary
Remigoła (lit. "Ramygala") – miasto na Litwie, położone w okręgu poniewieskim, 24 km od Poniewieża, w rejonie poniewieskim. Według danych z 2020 miasto zamieszkiwało 1367 osób. Przez miasto przechodzi rzeka Upita.
Pierwsza wzmianka o mieście pochodzi z XIII wieku, w 1370 miejscowość zostało spalona przez zakon krzyżacki.
Wikipedia
przym. remigolski
Wiktionary
książkowo: powrót do kraju ojczystego; reemigracja
SJP.pl
Remigracja – nacjonalistyczna koncepcja zakładająca przekształcenie struktury demograficznej Europy poprzez masowe deportacje osób pochodzenia pozaeuropejskiego do krajów ich przodków. W tym ujęciu kluczowe jest pochodzenie etniczne lub genetyczne (np. afrykańskie czy azjatyckie), a nie faktyczne miejsce urodzenia danej osoby.
Wikipedia
potocznie: rodzaj gry karcianej z dwiema taliami kart i dżokerami; remi, remibrydż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. jedna z gier karcianych dla wielu osób;
Wiktionary
Remik (remi, remibrydż, żolik) – gra karciana, w której może uczestniczyć praktycznie dowolna liczba uczestników. Stosownie do tej liczby należy (według uznania) rozgrywać grę odpowiednią liczbą talii: w przypadku 2 graczy do gry wystarczy 1 talia, dla 3-4 graczy dwie talie, a dla 5 graczy lub więcej – co najmniej trzy talie. Alternatywnie niektórzy gracze rozdają mniejszą liczbę kart, grając tą samą liczbą talii przy większej liczbie graczy. W zależności od wersji gry jokery są używane bądź nie.
Wikipedia
(1.1) Mogliśmy zagrać w brydża, tysiąca, makao albo w remika.
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃mʲik, AS: rẽmʹik
Wiktionary
(1.1) remibrydż
Wiktionary
remix;
1. elektroniczna przeróbka utworu muzycznego;
2. kompozycja muzyczna oparta na kilku utworach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektronicznie przerobiony utwór muzyczny w celu uzyskania nowej wersji;
Wiktionary
Remiks – dzieło powstałe w wyniku przerobienia (zremiksowania), polegającego na dodawaniu/usuwaniu lub zmianie elementów oryginału. Remiks zachowuje ślady dzieła pierwotnego – przyswaja jego rozpoznawalne elementy, by stworzyć nową jakość, ale komunikuje swe źródło, np. poprzez tytuły.
Wikipedia
IPA: ˈrɛ̃mʲiks, AS: rẽmʹiks
Wiktionary
czas. remiksować
Wiktionary
osoba opracowująca nową wersję jakiegoś utworu muzycznego
SJP.pl
opracowywać nową wersję jakiegoś utworu muzycznego
SJP.pl
ponowne uzbrajanie państwa rozbrojonego, powrót do polityki zbrojeń i przygotowań wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ponowne uzbrajanie się państwa, w którym wcześniej zakazano zbrojeń
Wiktionary
Remilitaryzacja − proces odwrotny do demilitaryzacji, polegający na powtórnym wprowadzeniu wojsk, oraz budowy budynków i maszyn o charakterze wojennym, na obszarze wcześniej poddanym rozbrojeniu, lub powrót do polityki i przygotowań wojennych. Przykładem jest remilitaryzacja Nadrenii w 1936 roku.
Wikipedia
IPA: ˌrɛ̃mʲilʲitarɨˈzat͡sʲja, AS: rẽmʹilʹitaryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. militaryzacja, demilitaryzacja
czas. remilitaryzować
przym. remilitaryzacyjny
Wiktionary
w stomatologii: odbudowa mikroubytków, od których rozpoczynają się zmiany próchnicowe
SJP.pl
odbudowywać mikroskopijne ubytki w zębach
SJP.pl
potocznie:
1. typ karabinu odtylcowego;
2. typ maszyny do pisania;
3. typ maszyny do szycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pistolet lub karabin marki Remington Arms
(1.2) maszyna do pisania marki Remington Rand
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na wyciągniętym do przodu lewym ramieniu oparłem lufę mojego remingtona.
(1.2) Oglądam niewolnicę pod cieniem kolumny. • Murzynkę uśmiechniętą, co na remingtonie • Przepisuje mój sonet o wyblakłym tonie.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈmʲĩŋktɔ̃n, AS: rẽmʹĩŋktõn
Wiktionary
wspomnienie (np. przeszłości, rzeczy i spraw minionych oraz wszelkie refleksje z nimi związane)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wspomnienie rzeczy, minionej sprawy i refleksje z nimi związane
(1.2) książk. motyw lub scena, które nawiązuje do motywów lub scen już istniejących w innych dziełach
Wiktionary
Reminiscencja ( reminisci „wspominać”) – w psychologii nieświadome wspomnienie, refleksja; paradoksalny efekt poprawy pamięci po upływie pewnego czasu od ostatniej próby zapamiętania. Istota tego zjawiska polega na tym, że ludzie po przekroczeniu pięćdziesiątego roku życia lepiej (w porównaniu z ogólnym przebiegiem krzywej zapominania) pamiętają zjawiska z okresu, kiedy mieli od 10 do 30 lat.
Wikipedia
dotyczący reminiscencji
SJP.pl
stan, w którym nikt nie jest zwycięzcą ani przegranym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta
(1.2) odłożenie sprawy do innego sądu lub na inne jego posiedzenie
(1.3) hand. dozwolone przedłużenie terminu wypłaty, zwolnienie z długu
Wiktionary
Remis – sytuacja w grach sportowych lub w innych sportach, w której żadna ze stron nie odniosła zwycięstwa.
W niektórych grach remis zdarza się częściej (np. w szachach), w innych rzadziej (np. w meczach żużlowych), w niektórych możliwy po regulaminowym czasie gry, ale niedopuszczalny przez regulamin (np. w koszykówce), w niektórych w ogóle nie jest możliwy (np. w siatkówce).
Wikipedia
(1.1) Aby przejść do następnej rundy, muszą wywalczyć w tym meczu przynajmniej remis.
(1.1) Mecz zakończył się niewygodnym dla obu stron remisem 1:1.
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃mʲis, AS: rẽmʹis
Wiktionary
rzecz. remisja ż., remisowanie n., zremisowanie n., remitent m., remitowanie n.
czas. ndk. remisować, dk. zremisować, remitować ndk.
przym. remisowy, remisyjny
przysł. remisowo
Wiktionary
(1.1-3) przest. remisja
Wiktionary
w medycynie:
1. chwilowe zahamowanie lub ustąpienie objawów choroby;
2. okres, w którym stwierdzono zahamowanie lub ustąpienie objawów choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ustąpienie lub zahamowanie objawów choroby, niekiedy czasowe;
(1.2) med. okres, w którym stwierdzono osłabienie objawów choroby
(1.3) praw. odesłanie sprawy przez sędziego do sądu niższej instancji
Wiktionary
Remisja (łac. "remissio") – okres schorzenia, który charakteryzuje się brakiem objawów chorobowych. Określenie to jest stosowane w odniesieniu do chorób przewlekłych o przebiegu nawracającym (np. hematologia, onkologia, psychiatria, laryngologia, urologia, dermatologia). Używanie pojęcia remisja jest konieczne w przypadku chorób i zaburzeń, w których nie można zdefiniować wprost co oznacza „wyleczenie”, co jest wskaźnikiem „braku choroby”.
Wikipedia
rzecz. remitowanie n., remitent m., remiza ż., remis m., remisowanie n., zremisowanie n.
czas. remitować ndk., remisować ndk.
przym. remisyjny, remisowy
przysł. remisowo
Wiktionary
(1.1) cofnięcie się, osłabienie
(1.2) faza chorobowa
(1.3) oddalenie
Wiktionary
w ekonomii: powiernik zarządzający papierami wartościowymi lub portfelami giełdowymi, działający na rachunek ich właścicieli
SJP.pl
rozgrywać grę, której wynikiem jest remis
SJP.pl
przymiotnik od: remis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z remisem, dotyczący remisu
Wiktionary
rzecz. remis m., remisja ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Remiszewice (dawniej: Romiszewice, Romiszowice) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Będków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Remisław z małżonką; Remisławowie
SJP.pl
Remisław z małżonką; Remisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Remisława lub z nim związany
SJP.pl
książki wzięte w komis, niesprzedane i zwrócone nakładcy
SJP.pl
osoba na rzecz której ma być wypłacone zobowiązanie z weksla lub czeku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) finans. pierwszy właściciel weksla
(1.2) finans. osoba na rzecz, której ma być wypłacone zobowiązanie z weksla lub z czeku
Wiktionary
Remitent (z łac. "remittens" dpn. "remittentis" imiesłów od czasownika "remittere" 'odsyłać; uwolnić') − osoba, na rzecz której ma być wypłacone zobowiązanie z weksla.
Jest to osoba fizyczna lub prawna, na której zlecenie lub na której rzecz weksel ma być płatny. Kilku remitentów może działać wspólnie lub oddzielnie.
Wikipedia
(1.1) Jestem remitentem tego weksla, ale go odprzedałem.
(1.2) W wekslu na okaziciela remitent jest nieokreślony.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈmʲitɛ̃nt, AS: rẽmʹitẽnt
Wiktionary
rzecz. remis mrz., remisja ż.
Wiktionary
wskazywać na wekslu osobę, której ma być wypłacona suma wekslowa
SJP.pl
remiks;
1. elektroniczna przeróbka utworu muzycznego;
2. kompozycja muzyczna oparta na kilku utworach
SJP.pl
maszyna do remontu nawierzchni dróg asfaltowych; remikser
SJP.pl
niewielki ptak wędrowny z rodziny remizów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. mały ptak budujący zwisające gniazda;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. zob. remiza.
Wiktionary
Remiz – rodzaj ptaków z rodziny remizów (Remizidae).
Wikipedia
IPA: ˈrɛ̃mʲis, AS: rẽmʹis
Wiktionary
(1-2) przym. remizowy
Wiktionary
1. zajezdnia
2. wydzielony teren stanowiący schronienie dla zwierząt w okresie zimowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;
(1.2) pot. remiza (1.1) jako miejsce zabaw
(1.3) zajezdnia tramwajowa, trolejbusowa, autobusowa, itp.
(1.4) łow. miejsce na polu lub łące stanowiące schronienie dla zwierzyny (zwłaszcza zimą) ze względu na obecność drzew i krzewów
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. zob. remiz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɛ̃ˈmʲiza, AS: rẽmʹiza
Wiktionary
przym. remizowy
rzecz. remisja ż.
Wiktionary
1. otwór w żaglu, przez który przewleka się linkę mocującą
2. zdrobnienie od: remiza
SJP.pl
miejsce do przechowywania pojazdów (strażackich, tramwajowych itp.), pełniące jednocześnie funkcję świetlicy
SJP.pl
zdrobnienie od: remont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od remont
Wiktionary
(1.1) To nie remont, lecz tylko mały remoncik.
Wiktionary
rzecz. remont m.
przym. remontowy
Wiktionary
1. w niektórych państwach: środek prawny w postępowaniu administracyjnym zmierzający do zmiany lub uchylenia decyzji;
2. przestarzałe: przedstawienie (zwykle władzy, zwierzchnikowi) odmiennego punktu widzenia, przedstawienie swego zdania
SJP.pl
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, odłamu kalwinizmu w Holandii; arminianin
SJP.pl
Re
Wikipedia
członek protestanckiej grupy wyznaniowej, odłamu kalwinizmu w Holandii; arminianin
SJP.pl
remonstrantyzm sekta kalwińska odrzucająca predystynację i uzależniająca zbawienie człowieka od jego dobrych uczynków; arminianizm
SJP.pl
przestarzałe:
1. przekładać, przedstawiać, tłumaczyć, perswadować;
2. przeciwstawiać się czemuś, przeczyć, odwoływać się
SJP.pl
przywrócenie wartości użytkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) doprowadzenie do stanu użyteczności
Wiktionary
Remont – przywrócenie wartości użytkowej obiektu (maszyny, urządzenia, budynku).
Należy odróżnić remont i naprawę (remont nieplanowy), która również polega na przywróceniu wartości użytkowej, ale – obiektu uszkodzonego. Racjonalna gospodarka remontowa ma za zadanie nie dopuszczać do uszkodzenia obiektu poprzez stosowanie systemu remontów planowo-zapobiegawczych.
Wikipedia
(1.1) Bez remontu nie będziemy w stanie tutaj mieszkać.
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃mɔ̃nt, AS: rẽmõnt
Wiktionary
czas. remontować ndk., wyremontować dk., odremontować dk.
rzecz. remontowanie n., wyremontowanie n., odremontowanie n., remoncik mrz.
przym. remontowy
Wiktionary
(1.1) naprawa, odrestaurowanie, renowacja, restauracja
Wiktionary
dawniej: uzupełnienie liczby koni w wojsku
SJP.pl
w piłce nożnej: nieprawdopodobne odrobienie strat bramkowych; comeback
SJP.pl
roślina ozdobna bądź jagodowa, kwitnąca co najmniej dwa razy do roku
SJP.pl
odmiana róży, kwitnącej kilka razy w ciągu roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|remontować.
Wiktionary
czas. remontować ndk.
rzecz. remont mrz.
przym. remontowy
Wiktionary
przeprowadzać remont; naprawiać, reperować
SJP.pl
czasownik
(1.1) przeprowadzać remont
Wiktionary
(1.1) On kazał wszystko w Pile przemalowywać, płoty na zielono, domy na kolorowo, nawet stare rozpadające się rudery zamiast remontować też przemalowali, żeby ładnie było.
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃mɔ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: rẽmõntovać
Wiktionary
czas. wyremontować
rzecz. remontowanie n., montaż mrz., remont
przym. remontowy
Wiktionary
(1.1) naprawiać, reperować
Wiktionary
pracownik zatrudniany przy remoncie jakichś obiektów
SJP.pl
pomieszczenie wyposażone do przeprowadzania remontu różnego rodzaju maszyn, pojazdów itp.
SJP.pl
w budownictwie: dotyczący remontowych prac budowlanych
SJP.pl
1. przymiotnik od: remont;
2. koń remontowy - młody koń (w wieku 3-4 lat) wcielany jako remonta, to jest uzupełnienie stanu koni w wojsku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z remontem, dotyczący remontu
Wiktionary
(1.1) Pościg zakończył się podczas dojechania do zapór drogowych, które zostały ustawione z powodu trwających prac remontowych.
(1.1) Prace remontowe w ławrze supraskiej były wspierane finansowo z budżetu państwa polskiego.
Wiktionary
rzecz. remont m., remoncik m., remontówka ż., remontowiec m., remontowanie n., wyremontowanie n.
czas. remontować ndk., wyremontować dk.
Wiktionary
ryba okoniokształtna z pierwszą płetwą grzbietową przekształconą w leżącą na głowie przyssawkę; podnawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. ryba z rodziny nazwa systematyczna|Echeneidae|ref=tak.
Wiktionary
Remora – rodzaj ryb okoniokształtnych z rodziny podnawkowatych.
Wikipedia
IPA: rɛ̃ˈmɔra, AS: rẽmora
Wiktionary
(1.1) podnawka; przest. trzymonaw, trzymonawka, ssacz, tarczygłów
Wiktionary
ryba okoniokształtna z pierwszą płetwą grzbietową przekształconą w leżącą na głowie przyssawkę; podnawka
SJP.pl
[czytaj: remuLAD] rodzaj sosu na bazie majonezu lub oliwy; remulada
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Rempin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Gozdowo. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj sosu na bazie majonezu lub oliwy; remoulade
SJP.pl
Re
Wikipedia
dawniej: jednorazowa zapłata wyrównawcza; odszkodowanie, rekompensacja, rekompensata
SJP.pl
mit. rzym. bliźni brat Romulusa, zabity przez niego w sporze przy zakładaniu Rzymu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jednostka pochłoniętej przez organizm dawki promieniowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwierzę z rodziny jeleniowatych; renifer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. renifer
rzeczownik, rodzaj nijaki
(3.1) filoz. konfucjanizm humanitarność
Wiktionary
Ren ( Rhin, Rhein, Rijn, ret. "Rein", Rhenus) – jedna z najdłuższych rzek w Europie, licząca 1232,7 km. Wypływa z Alp szwajcarskich, płynie przez Jezioro Bodeńskie, dalej na północ, tworząc granicę między Francją a Niemcami. Uchodzi (trzema głównymi ramionami ujściowymi – Waal, IJssel i Dolny Ren, dalej pod nazwą Lek) do Morza Północnego na zachód od Rotterdamu w Holandii.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma ren?
(2.1) Przez drogę przeszło stado renów.
(3.1) Ren czyli humanitarność jest największą cnotą człowieka, dążenie do niej stanowi najwyższy cel edukacji.
Wiktionary
IPA: rɛ̃n, AS: rẽn
Wiktionary
przym. renowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Re
(2.1) renifer
(3.1) humanitarność, żen
Wiktionary
zwierzę z rodziny jeleniowatych; renifer
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Renaty lub z nią związany
SJP.pl
Renacjonalizacja – powtórna nacjonalizacja, czyli ponowne przejmowanie na rzecz państwa mienia, które kiedyś zostało sprywatyzowane.
Wikipedia
zmieniać własność sprywatyzowaną na państwową
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Renat – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „odrodzony na chrzcie”, „urodzony na nowo”.
W Polsce imię rzadkie. W styczniu 2024 w rejestrze PESEL było 665 mężczyzn o imieniu Renat nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: Renat
Wiktionary
Renata – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Oznacza odrodzona. Imię pojawiło się w Polsce w XVII wieku pod wpływami francuskimi.
Zdrobnienia: Rena, Renatka, Renia. Męski odpowiednik: Renat.
Renata imieniny obchodzi 28 marca, jako wspomnienie bł. Renaty Marii Feillatreau, i 12 listopada, jako wspomnienie św. Renata, biskupa Angers.
Wikipedia
(1.1) Czy pani Renata zajmuje się slawistyką, czy digitalizacją w bibliotece cyfrowej?
(1.1) U nas propozycje małżeńskie składa się przeważnie mimochodem w łóżku, pod zgubnym wpływem seksualnego zadowolenia. Ale co było robić? Zwabić Alicję do mego pokoiku i zgwałcić na tapczanie Renaty?
(1.1) Zadzwoniono do drzwi i Renata wprowadziła mężczyznę o zmiętym wyglądzie i biegających nerwowo oczkach.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈnata, AS: rẽnata
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Renia ż., Reńka ż., Renatka ż.
:: fm. Renat m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Renia
Wiktionary
zdrobnienie od: Renata (imię żeńskie)
SJP.pl
Renaturalizacja – proces przywracania środowisku stanu naturalnego, możliwie bliskiego stanowi pierwotnemu sprzed wprowadzenia w nim zmian przez człowieka. Termin ten ma szersze znaczenie niż renaturyzacja bowiem nie ogranicza się do działań technicznych – może oznaczać proces spontaniczny możliwy dzięki np. ochronie biernej. W odróżnieniu do renaturyzacji ograniczającej się zwykle do zabiegów hydrotechnicznych, dotyczyć może wszelkich ekosystemów. W ekosystemach leśnych może polegać np. na umożliwieniu spontanicznego kształtowania składu i struktury drzewostanu poprzez eliminację zabiegów hodowlanych.
Wikipedia
przywracać cechy naturalne; renaturyzować
SJP.pl
Renaturyzacja – proces przywrócenia środowisku stanu naturalnego, możliwie bliskiego stanowi pierwotnemu sprzed wprowadzenia w nim zmian przez człowieka, np. przywrócenie rzece naturalnego, meandrującego koryta. Wymaga realizacji działań technicznych i dlatego dotyczy przedsięwzięć inżynieryjnych (z reguły z zakresu melioracji i hydrotechniki). Może stanowić część rekultywacji.
Wikipedia
przywracać cechy naturalne; renaturalizować
SJP.pl
Renaud, właśc. Renaud Séchan (ur. 11 maja 1952 w Paryżu) – francuski artysta piosenki autorskiej, twórca piosenek zaangażowanych społecznie i politycznie, aktor.
Wikipedia
[czytaj: reNO] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskozwierzęcy
(1.1) mot. pot. samochód marki Renault
Wiktionary
Renault (wymowa:) – francuski producent samochodów założony w 1899 roku, będący zarazem jednym z najstarszych przedsiębiorstw samochodowych. Lider pod względem globalnej sprzedaży aut oraz drugi na świecie producent samochodów. Koncern zatrudnia 130 tys. pracowników na całym świecie, z czego 63 tys. we Francji, jednak jedynie około 20% produkcji realizuje we Francji. Odsetek ten jest nieco wyższy w przypadku silników (29%).
Wikipedia
(1.1) Kierowca renault wymusił pierwszeństwo.
Wiktionary
rzecz. Renault mzw., renia ż.
Wiktionary
(1.1) reno, renówka
Wiktionary
ekspresywnie: renta
SJP.pl
osoba otrzymująca rentę, najczęściej z tytułu inwalidztwa; rentobiorca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pobierająca rentę, najczęściej z powodu niezdolności do pracy
Wiktionary
IPA: rɛ̃ɲˈt͡ɕista, AS: rẽńćista
Wiktionary
rzecz. renta ż., rentier m., rentierka ż.
:: fż. rencistka ż.
przym. rentowy, rentierski, rentowny
Wiktionary
→ rencista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pobierająca rentę
Wiktionary
rzecz. renta ż.
:: fm. rencista m.
przym. rentowny
Wiktionary
ostry gulasz z kokosem, potrawa kuchni indonezyjskiej, malezyjskiej i singapurskiej
SJP.pl
Rendang – ostra potrawa mięsna (rodzaj gulaszu wołowego z kokosem) charakterystyczna dla kuchni indonezyjskiej, malezyjskiej i singapurskiej, wywodząca się z tradycji kulinarnych indonezyjskiego ludu Minangkabau (zachodnia Sumatra). W Indonezji jest daniem narodowym.
Wikipedia
dawniej:
1. księgowy, poborca;
2. urzędnik pilnujący materiałów piśmiennych w dawnej komisji skarbu w Warszawie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w informatyce: proces komputerowego tworzenia trójwymiarowych obrazów
SJP.pl
rodzaj maszyny do szycia; renderówka, kapówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|renderować.
Wiktionary
Renderowanie ( rendering) – graficzne przedstawienie treści zapisanej cyfrowo w formie właściwej dla danego środowiska (np. wyświetlenie w oknie przeglądarki strony WWW zapisanej w kodzie HTML). Część programu komputerowego odpowiedzialna za renderowanie nazywana jest mechanizmem renderującym, silnikiem renderującym lub rendererem.
Wikipedia
rzecz. rendering m.
czas. renderować ndk.
Wiktionary
rodzaj maszyny do szycia; renderka, kapówka
SJP.pl
[czytaj: randeWU] z francuskiego, przestarzałe: spotkanie się z kimś w umówionym czasie i miejscu; randka, schadzka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. przest. spotkanie dwojga sympatyzujących ze sobą osób
(1.2) przen. żart. dowolne spotkanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aśka się wystroiła, pewnie ma dziś rendez-vous.
(1.1) Przyszłość, jak przystało na damę, która ma rendez-vous w hotelu, była zawoalowana. Nie rozpoznałem jej, ale spędziłem z nią noc.
(1.2) Sprawdzam aktualne dane na temat rendez-vous planetoidaanetoid z Madeleine. Wciąż nic pewnego.
(1.2) Sądzę, panie ministrze, że te sic. nasze rendez-vous zmierza ku końcowi i może to właściwy moment, by zadać najprostsze z możliwych do pomyślenia pytań, tak proste, że aż naiwne.
Wiktionary
(1.1) randka
Wiktionary
dotyczący renegata
SJP.pl
przeniewierca, odstępca, zdrajca, odszczepieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek porzucający swoje przekonania, zdradzający dawnych sojuszników
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzecz. renegactwo n.
:: fż. renegatka ż.
przym. renegacki
Wiktionary
(1.1) odstępca, zdrajca, judasz
Wiktionary
→ renegat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: renegat
Wiktionary
rzecz. renegactwo n.
:: fm. renegat m.
przym. renegacki
Wiktionary
(1.1) zdrajczyni
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) powtórne ustalanie wypracowanych wcześniej stanowisk, układów itp.; ponowna negocjacja
SJP.pl
książkowo: ułożyć się, układać się powtórnie w sprawach, co do których osiągnięto już wcześniej porozumienie; ponownie negocjować
SJP.pl
lina zakończona hakiem służąca do przenoszenia ładunku na statek
SJP.pl
skrót od:
1. renesans;
2. renesansowy
SJP.pl
skrót w funkcji rzeczownika
(1.1) = kult. renesans
skrót w funkcji przymiotnika
(2.1) = renesansowy
Wiktionary
rzecz. renesans mrz., Renesans mrz., renesansowość ż., renesansyzm mrz.
przym. renesansowy
przysł. renesansowo
Wiktionary
1. okres w historii kultury europejskiej, trwający od XIV do XVI wieku;
2. styl w sztukach plastycznych i architekturze;
3. odrodzenie się czegoś; odnowienie, rozkwit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. szt. archit. główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, który datuje się na przełom wieku XV i XVI;
(1.2) szt. archit. styl charakterystyczny dla Europy przełomu XV i XVI wieku
(1.3) książk. odrodzenie się czegoś
Wiktionary
Renesans, odrodzenie ( renaissance „odrodzenie”) – epoka w historii kultury europejskiej, obejmująca przede wszystkim XVI wiek, określany często jako „odrodzenie sztuk i nauk” oraz koncepcja historiozoficzna odnosząca się do historii kultury włoskiej od Dantego do roku 1520.
Wikipedia
(1.1) Budzi podziw humanizm doby renesansu.
(1.1) Właśnie zakończył się wykład o renesansie w Polsce.
(1.2) Sufit zdobią plafony wykonane w stylu wczesnego renesansu włoskiego.
(1.3) Obecnie swój renesans przeżywają płyty gramofonowe.
Wiktionary
rzecz. Renesans mrz., renesansowość ż., renesansyzm m.
przym. renesansowy
przysł. renesansowo
skr. renes.
Wiktionary
(1.1) odrodzenie
(1.3) odrodzenie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) szt. archit. charakterystycznie dla renesansu
Wiktionary
(1.1) Najbardziej renesansowo brzmią pieśni wykonywane przez naszych solistów.
Wiktionary
rzecz. renesans mrz., Renesans mrz., renesansowość ż., renesansyzm mrz.
przym. renesansowy
skr. renes.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest renesansowe; cecha tych, którzy są renesansowi
Wiktionary
przym. renesansowy
przysł. renesansowie, renesansowo
rzecz. renesans mrz., Renesans mrz., renesansyzm mrz.
skr. renes.
Wiktionary
→ renesans
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kult. szt. archit. dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu
(1.2) mający rozległe zainteresowania i działający na różnych polach, także. świadczący o czyichś szerokich zainteresowaniach
Wiktionary
(1.1) Zapisy kronikarskie świadczą, że część mieszkalna zamku miała charakter budowli renesansowej.
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ, AS: rẽnesãũ̯sovy
Wiktionary
rzecz. Renesans mrz., renesans m., renesansowość ż., renesansyzm m.
skr. renes.
przysł. renesansowo
Wiktionary
(1.2) wszechstronny
Wiktionary
rzadko: zespół cech charakterystycznych dla sztuki renesansu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. archit. zespół cech charakterystycznych dla Renesansu w architekturze i sztuce
Wiktionary
rzecz. renesans mrz., Renesans mrz., renesansowość ż.
przym. renesansowy
przysł. renesansowo
skr. renes.
Wiktionary
odmiana jabłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. grupa późnych odmian uprawnych jabłoni domowej dających owoce o charakterystycznym winno-kwaskowatym smaku i soczystym miąższu;
(1.2) ogrod. spoż. kulin. cuk. jabłko o charakterystycznym winno-kwaskowatym smaku i soczystym miąższu, owoc renety (1.1)
Wiktionary
Jabłoń domowa 'Reneta' z franc. "reinette" (dosł. „mała królowa”) – jest to stara grupa odmian uprawnych (kultywar) jabłoni domowej. Owoce są twarde, równomiernie okrągłe. Posiadają charakterystyczny winno-kwaskowaty smak i aromat. Według rzadko obecnie stosowanego systemu klasyfikacji odmian uprawnych Diela - Lukasa z 1856 roku należą do jednej z czterech spośród 15 klas owoców:
Wikipedia
(1.1) W sadzie rośnie dorodna reneta. Dojrzewa bardzo późno, ale warto czekać na jej owoce.
(1.2) Renety nadają się doskonale na szarlotkę.
(1.2) Księże, nie masz nadziei, że będziemy jedli czerwone renety z mojej szkółki — a spodziewasz się owoców na spróchniałym drzewie!
Wiktionary
rzecz. renetka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rennes, dotyczący Rennes
Wiktionary
rzecz. Rennes mrz.
przym. renneński
Wiktionary
(1.1) war. renneński, daw. redoński
Wiktionary
japoński utwór poetycki
SJP.pl
Re
Wikipedia
zdrobnienie od: Renata (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Renia. (pot. pieszcz. samochód marki Renault)
Wiktionary
(1.1) Znał to miejsce, wstępował w nie tylekroć — ze schodów metra albo przedzierając się przez rzędy aut, kiedy podjeżdżał od Rosoła swą renią czy służbową lancią któregoś z kolegów.
Wiktionary
rzecz. Renault n./mzw., renault mzw., renówka ż.
Wiktionary
(1.1) reno, renówka, renatka
Wiktionary
Renice (niem. "Rehnitz") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Myślibórz, nad Jeziorem Renickim.
W latach 1954–1961 wieś była siedzibą władz gromady Renice, po jej zniesieniu w gromadzie Myślibórz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
zwierzę z rodziny jeleniowatych, żyjące w krajach północnych Europy, Azji i Ameryki; ren
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Rangifer tarandus|Linnaeus|ref=tak., ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;
Wiktionary
(1.1) Podczas wędrówki po Laponii natknęliśmy się na stado reniferów.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈɲifɛr, AS: rẽńifer
Wiktionary
rzecz. reniferzątko n.
:: zdrobn. reniferek m.
przym. reniferowy
Wiktionary
(1.1) ren; gw. Górny Śląsk rynifer
Wiktionary
zdrobnienie od: renifer
SJP.pl
przymiotnik od: renifer
SJP.pl
rzadko: samica renifera - ssaka z rodziny jeleniowatych
SJP.pl
renilla piórówka - koralowiec należący do piórówek, występujący u wybrzeży Stanów Zjednoczonych, charakteryzujący się tworzeniem osobnych kolonii osobników żeńskich i męskich
SJP.pl
enzym i hormon zwierzęcy wydzielany przez korę nerek w stanie niedokrwienia
SJP.pl
Nie mylić z: rennina (EC 3.4.23.4).
Renina (angiotensynogenaza; EC 3.4.23.15) – proteolityczny enzym i hormon zwierzęcy wytwarzany przez aparat przykłębuszkowy. Jej działanie skutkuje podniesieniem ciśnienia krwi. Renina jest glikoproteiną.
Wikipedia
dawniej, żartobliwie:
1. złoty reński;
2. gulden
SJP.pl
1. w dawnej Polsce: odmowa powinności, zwykle daniny lub opłaty pieniężnej, ze strony chłopów;
2. dawniej: upór, zacięcie się
SJP.pl
[czytaj: rendziu] odmiana gomoku o nieco bardziej skomplikowanych zasadach dotyczących rozpoczęcia gry oraz sytuacji, w których zwycięzcą zostaje gracz, który nie rozpoczyna gry
SJP.pl
odmiana śliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. ogrod. gatunek śliwy o okrągłych, zielonożółtych, słodkich owocach
(1.2) kulin. spoż. odmiana śliwki, owoc renklody (1.1)
Wiktionary
imię
SJP.pl
oficjalna nazwa waluty Chin
SJP.pl
Renminbi, w skrócie RMB (chiń. upr. 人民币; chiń. trad. 人民幣; pinyin "rénmínbì; IPA [ʐə˧˥n.mi˧˥n.pi˥˩]"; dosł. „waluta ludowa”) – oficjalna waluta Chińskiej Republiki Ludowej.
Podstawową jednostką renminbi jest yuan (chiń. upr. 元 lub 圆; chiń. trad. 圓; pinyin "yuán"),
Wikipedia
[czytaj: ren] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;
Wiktionary
Rennes (, Roazhon, gallo "Resnn") – miasto i gmina w północno-zachodniej Francji, stolica regionu administracyjnego Bretania oraz departamentu Ille-et-Vilaine, położone nad rzeką Vilaine, przy ujściu Ille.
Według danych na rok 2018 gminę zamieszkiwało ok. 221 tys. osób. Działa tam polski konsulat honorowy.
Wikipedia
(1.1) Album został nagrany dwa lata po bombowym występie Daft Punk w Rennes.
Wiktionary
przym. renneński, reneński
Wiktionary
(1.1) daw. Redon
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rennes, dotyczący Rennes
Wiktionary
rzecz. Rennes mrz.
przym. reneński
Wiktionary
(1.1) war. reneński, daw. redoński
Wiktionary
enzym w soku żołądkowym; podpuszczka; chymozyna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
renografia izotopowa - radioizotopowa metoda oceny czynności nerek
SJP.pl
[czytaj: renŁAR] nazwisko francuskie, m.in. Auguste Renoir (1841-1919) - malarz; Jean Renoir (1894-1979) - reżyser filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: renłarowski] taki jak u Renoira, właściwy Renoirowi, nawiązujący do twórczości Renoira itp.
SJP.pl
sława; rozgłos; opinia; ranga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sława, dobra opinia o kimś lub o czymś
Wiktionary
Dom Handlowy Renoma, dawniej: Powszechny Dom Towarowy, znany pod skrótem PDT (PeDeT) (niem.: "Warenhaus Wertheim", Dom Towarowy Wertheim) – zabytkowy dom towarowy we Wrocławiu, położony przy ulicy Świdnickiej 40. 25 kwietnia 2009 otwarty ponownie po gruntownej przebudowie i rozbudowie.
Wikipedia
(1.1) Pan Kowalski cieszył się renomą dobrego artysty.
Wiktionary
IPA: rɛ̃ˈnɔ̃ma, AS: rẽnõma
Wiktionary
przym. renomowany
Wiktionary
(1.1) prestiż, wziętość, sława, popularność, rozgłos
Wiktionary
solidny, w dobrym gatunku, cieszący się dobrą opinią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem
Wiktionary
rzecz. renoma ż.
Wiktionary
(1.1) znany, ceniony, uznany
Wiktionary
dawniej: wyrażać opinię, wyrokować, osądzać, zachwalać
SJP.pl
w grach karcianych:
1. nieposiadanie przez gracza kart w jednym z czterech kolorów;
2. karty przeznaczone przez gracza do licytacji lub usunięte na bok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. brak kart w danym kolorze
(1.2) karc. karty nie biorące udziału ani w licytacji ani w grze
Wiktionary
(1.1) Przy trzech kartach w kolorze uzgadnianym liczy się 1 punkt za dubleton, 2 punkty za singla i 3 punkty za renons w każdym z pozostałych kolorów.
Wiktionary
czas. renonsować ndk.
Wiktionary
1. w grze w karty: wyzbywać się jakiegoś koloru;
2. dawniej: wyrzekać się, zrzekać się czegoś
SJP.pl
zbiór metod, które w teorii pola pozwalają na uwzględnianie wpływu pól otaczających cząstkę (w tym jej własnego pola) na jej parametry (masę, ładunek itp.)
SJP.pl
Re
Wikipedia
odnawianie, odświeżanie czegoś; restauracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odnowienie, odświeżenie, restauracja
Wiktionary
Renowacja – odświeżenie i odnowienie. W przypadku budownictwa może dotyczyć elewacji budynku, dachu lub innego elementu. Czasem wyrażenie renowacja używane jest w odniesieniu do restauracji.
Wikipedia
(1.1) Nie tak dawno, bo na początku lat siedemdziesiątych, Bramę Izarską objęto akcją renowacji, upiększania miasta, w związku z przygotowaniami do letnich igrzysk olimpijskich 1972 roku.
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃nɔˈvat͡sʲja, AS: rẽnovacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. renowator m., nów mrz., Nowak mrz.
czas. renowować ndk.
przym. renowacyjny, nowiowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od renowacja
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃nɔvaˈt͡sɨjnɨ, AS: rẽnovacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. Nowak mrz., nów mrz., renowacja, renowator
przym. nowiowy
Wiktionary
osoba zawodowo przywracająca czemuś pierwotny wygląd, stan; konserwator
SJP.pl
→ renowator; restauratorka, konserwatorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która zajmuje się renowacją, np. zabytków
Wiktionary
przym. nowiowy
rzecz. nów mrz., Nowak mrz.
Wiktionary
odnawiać obiekty lub zniszczone wartościowe przedmioty; dokonywać renowacji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzad. odnawiać, odświeżać, wznawiać
Wiktionary
(1.1) Motyw pracy i umiejętności, dzięki którym prostaczek zdobywa rękę posażnej panny, występuje w wątkach ludowych często, lecz w bajce o małym Słowaku, który do Krakowa przybył „z Słowacczyzny — z górnej, chmurnej… Ojczyzny”, być może znalazł wyraz sentyment dla „sławetnych”, a nie „urodzonych” przodków, którzy przybyli do Krakowa renowować kościół Mariacki.
Wiktionary
rzecz. renowacja ż.
Wiktionary
→ ren (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący renu
Wiktionary
rzecz. ren m.
Wiktionary
1. okresowe lub dożywotnie świadczenia pieniężne niezdolnym do pracy;
2. regularnie otrzymywany dochód z kapitału, majątku, niewymagający wkładu pracy, np. renta gruntowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) długoterminowe świadczenie z ubezpieczeń społecznych
Wiktionary
Renta (z Rente „dochód”, od reddere „oddawać”) – stałe lub okresowe świadczenie pieniężne wypłacane regularnie w ramach zabezpieczenia społecznego przez organ rentowy z tytułu m.in. śmierci lub długotrwałej albo trwałej niezdolności do pracy lub służby zawodowej.
Wikipedia
IPA: ˈrɛ̃nta, AS: rẽnta
Wiktionary
rzecz. rentowność ż., rencista mos., rencistka ż.
przym. rentowny
przysł. rentownie
Wiktionary
1. jednostka dawki promieniowania gamma lub X;
2. potocznie:
a) prześwietlenie promieniami rentgenowskimi;
b) aparat rentgenowski;
c) rentgenogram
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka dawki promieniowania jonizującego;
(1.2) med. pot. badanie rentgenowskie
(1.3) med. pot. zdjęcie rentgenowskie
(1.4) med. pot. pracownia badań rentgenowskich
(1.5) med. pot. aparatura rentgenowska
(1.6) środ. więz. przesłuchanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rentgen nie jest jednostką należącą do układu SI.
(1.2) Na jutro jestem umówiony na rentgen nogi.
(1.3) Przed zabiegiem należy wykonać rentgen panoramiczny zębów.
(1.4) Na drugim piętrze mieści się rentgen oraz pracownia USG.
(1.5) Nowy rentgen służy przede wszystkim do wykonywania zdjęć podczas zabiegów operacyjnych.
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃ndɡɛ̃n, AS: rẽndgẽn
Wiktionary
rzecz. roentgen mrz., rentgenizacja ż., rentgenizowanie n.
czas. rentgenizować ndk.
przym. rentgenowski
Wiktionary
(1.1) skr. R
(1.3) rentgenogram, zdjęcie rentgenowskie; skr. RTG, rtg.; pot. prześwietlenie
(1.6) prześwietlenie
Wiktionary
prześwietlanie, naświetlanie promieniami Roentgena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. prześwietlanie promieniami rentgenowskimi
Wiktionary
rzecz. rentgen mrz., roentgen mrz., rentgenizowanie n.
czas. rentgenizować ndk.
przym. rentgenowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. prześwietlanie promieniami rentgenowskimi
Wiktionary
rzecz. rentgen mrz., roentgen mrz., rentgenizacja ż.
czas. rentgenizować ndk.
przym. rentgenowski
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) med. prześwietlać promieniami rentgenowskimi
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃ndɡɛ̃ɲiˈzɔvat͡ɕ, AS: rẽndgẽńizovać
Wiktionary
rzecz. rentgen mrz., roentgen mrz., rentgenizacja ż., rentgenizowanie n.
przym. rentgenowski
Wiktionary
opis budowy narządów wewnętrznych, kości i stawów na podstawie badań rentgenograficznych; anatomia rentgenowska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. opis budowy kości, stawów i narządów sporządzony na podstawie rentgenogramu
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rentgenodiagnostyką, dotyczący rentgenodiagnostyki
Wiktionary
rzecz. rentgenodiagnostyka ż.
Wiktionary
rozpoznawanie choroby na podstawie obrazu z prześwietlenia lub zdjęcia rentgenowskiego sulfamid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział radiologii wykorzystujący promienie rentgenowskie do badań diagnostycznych w medycynie i weterynarii
Wiktionary
przym. rentgenodiagnostyczny
Wiktionary
badanie rentgenowskie polegające na fotografowaniu obrazu powstającego na ekranie fluorescencyjnym podczas prześwietlania; fluorografia, fluororadiografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. fotografowanie obrazu powstającego na ekranie fluorescencyjnym podczas prześwietlenia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. techn. obraz rentgenowski powstały w wyniku naświetlania na ekranie fluoryzującym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. med. wykonywanie zdjęć narządów wewnętrznych i części ciała za pomocą promieni rentgenowskich
(1.2) techn. metoda wykrywania wewnętrznych wad lub wewnętrznej struktury przedmiotów za pomocą promieni rentgenowskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. rentgenograficzny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rentgenografią, dotyczący rentgenografii
Wiktionary
rzecz. rentgenografia ż.
Wiktionary
obraz fotograficzny otrzymany w wyniku działania promieni rentgenowskich; zdjęcie rentgenowskie, rentgen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. techn. zdjęcie fotograficzne otrzymane na skutek działania promieni rentgenowskich
Wiktionary
(1.1) zdjęcie rentgenowskie; skr. RTG, rtg.; pot. rentgen, prześwietlenie
Wiktionary
urządzenie do wykonywania rentgenokimografii (diagnostycznej metody rentgenowskiej); kimograf rentgenowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. urządzenie do wykonywania rentgenokimografii
Wiktionary
rzecz. rentgenokimografia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. diagnostyczna metoda rentgenowska, pozwalająca utrwalić na jednym obrazie zarys badanego narządu w różnych fazach jego akcji
Wiktionary
rzecz. rentgenokimograf mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. rentgenowska metoda diagnostyczna polegająca na wykonywaniu na taśmie filmowej zdjęć narządów wewnętrznych za pomocą promieni rentgenowskich
Wiktionary
przym. rentgenokinematograficzny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z rentgenokinematografią, dotyczący rentgenokinematografii
Wiktionary
rzecz. rentgenokinematografia ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie rentgenologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista w zakresie rentgenologii
Wiktionary
rzecz. rentgenologia ż.
przym. rentgenologiczny
przysł. rentgenologicznie
Wiktionary
dział radiologii, nauka o wytwarzaniu promieni rentgenowskich i ich właściwościach oraz zastosowaniu w różnych dziedzinach dla celów badawczych, zwłaszcza w medycynie i technice
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o wytwarzaniu promieni rentgenowskich, ich właściwościach i zastosowaniu do celów badawczych, leczniczych i diagnostycznych
Wiktionary
rzecz. rentgenolog mos.
przym. rentgenologiczny
przysł. rentgenologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: rentgenologiczny
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔlɔˈɟit͡ʃʲɲɛ, AS: rẽndgẽnoloǵičʹńe
Wiktionary
rzecz. rentgenologia ż., rentgenolog mos.
przym. rentgenologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rentgenologią, dotyczący rentgenologii
Wiktionary
(1.1) Na podstawie badania rentgenologicznego lekarz stwierdził powikłane złamanie prawego nadgarstka.
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: rẽndgẽnoloǵičny
Wiktionary
rzecz. rentgenologia ż., rentgenolog mos.
przysł. rentgenologicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. świecenie substancji wywołane padającym na nią promieniowaniem rentgenowskim
Wiktionary
rzecz. rentgenoluminofor mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. substancja świecąca pod wpływem promieniowania rentgenowskiego
Wiktionary
rzecz. rentgenoluminescencja ż.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru dawek promieniowania jonizującego w powietrzu, wyrażonych w rentgenach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. zob. dozymetr.
Wiktionary
Rentgenometr ("rentgen" + gr. "metréō" = oglądam) – rodzaj detektora promieniowania jonizującego, służący do pomiarów dawki ekspozycyjnej wyrażonej w rentgenach, bez dokładnego określenia źródła promieniowania.
Zbudowany jest z komory jonizacyjnej, wzmacniacza oraz układu zliczającego. Może być wyposażony w sygnalizację uprzedzającą o zagrożeniu skażeniem promieniotwórczym.
Wikipedia
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔ̃mɛtr̥, AS: rẽndgẽnõmetr̦
Wiktionary
rzecz. rentgenometria ż.
Wiktionary
(1.1) dozymetr, dawkomierz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział metrologii dotyczący mierzenia dawek promieniowania rentgenowskiego
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: rẽndgẽnõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rentgenometr mrz.
Wiktionary
prześwietlanie promieniami Roentgena i oglądanie odbitego na ekranie obrazu wewnętrznej budowy badanego obiektu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. techn. obraz rentgenowski powstały w wyniku naświetlania na ekranie fluoryzującym lub na kliszy
Wiktionary
analiza rentgenospektralna - chemiczna analiza jakościowa i ilościowa oparta na badaniu widma rentgenowskiego spektografem rentgenowskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. tylko w wyrażeniu: analiza rentgenospektralna
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔspɛkˈtralnɨ, AS: rẽndgẽnospektralny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. tylko w wyrażeniu: analiza rentgenostrukturalna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) techn. med. technik zajmujący się sprawdzaniem i konserwacją aparatów rentgenowskich
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔˈtɛxʲɲik, AS: rẽndgẽnoteχʹńik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. badanie lekarskie polegające na oglądaniu obrazu rentgenowskiego na ekranie telewizora
Wiktionary
dział rentgenologii zajmujący się wykorzystywaniem promieni rentgenowskich w leczeniu chorób nowotworowych i niektórych schorzeń skóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. metoda leczenia promieniami rentgenowskimi nowotworów złośliwych oraz niektórych schorzeń skóry
Wiktionary
IPA: ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔtɛˈrapʲja, AS: rẽndgẽnoterapʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. dotyczący promieni Röntgena
(1.2) fiz. generujący lub wykorzystujący do działania promienie Röntgena
(1.3) fiz. wykonany lub uzyskany za pomocą promieni Röntgena
Wiktionary
(1.1) Wykonany pomiar wykazał bardzo silne promieniowanie rentgenowskie.
(1.2) Lekarz kazał mi się nie ruszać, po czym wyszedł na zaplecze i włączył aparaturę rentgenowską.
(1.3) Odebrałem dzisiaj z pracowni radiologicznej zdjęcie rentgenowskie.
Wiktionary
rzecz. rentgen mrz., roentgen mrz., rentgenizacja ż., rentgenizowanie n.
czas. rentgenizować
Wiktionary
osoba utrzymująca się z procentów płynących z posiadanych papierów wartościowych lub wkładów bankowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekon. osoba czerpiąca zyski z posiadanego kapitału lub papierów wartościowych
Wiktionary
Rentier ( rentier) – osoba utrzymująca się z dochodów pasywnych płynących od posiadanego kapitału, nieruchomości, odsetek od papierów wartościowych (akcji, obligacji itp.) lub wkładów bankowych.
Wikipedia
(1.1) Stary, dobroduszny rentier, mieszkający oczywiście w mansardzie na szóstym piętrze, ułatwia spotkanie dwojgu młodym, biednym i kochającym się lokatorom sąsiednich mansard.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. rentierka ż.
przym. rentierski, rentowny
Wiktionary
kobieta utrzymująca się z procentów płynących z posiadanych papierów wartościowych lub wkładów bankowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. kobieta czerpiąca zyski z posiadanego kapitału lub papierów wartościowych
Wiktionary
(1.1) 26 kwietnia do Anny zadzwoniła koleżanka rentierka.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. rentier mos.
przym. rentierski, rentowny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z rentierem
Wiktionary
rzecz. rencista mos., rentier mos., rentierka ż.
przym. rentowny
Wiktionary
bycie rentierem
SJP.pl
zdrobnienie od: renta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. renta
Wiktionary
przym. rentowny
Wiktionary
osoba otrzymująca rentę, najczęściej z tytułu inwalidztwa; rencista
SJP.pl
przynosić zysk, intratę; opłacać się
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób rentowny, przynoszący zysk
Wiktionary
(1.1) Tysiące miejsc pracy jest trwale eliminowanych, ponieważ przedsiębiorstwa uważają, że rutynowe zadania, które wcześniej były wykonywane przez ludzi, mogą być teraz obsłużone bardziej wydajnie i rentownie przez maszyny.
Wiktionary
IPA: rɛ̃nˈtɔvʲɲɛ, AS: rẽntovʹńe
Wiktionary
rzecz. renta ż., rentowność ż.
przym. rentowny
Wiktionary
(1.1) zyskownie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: rentownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: rentowny; bardziej rentowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami;
Wiktionary
Rentowność, dochodowość – parametr odzwierciedlający efektywność posiadanych przez przedsiębiorcę kapitałów oraz efektywność gospodarowania aktywami. Wskaźniki rentowności nazywane są także wskaźnikami zyskowności lub stopami zwrotu. Mierzą one ekonomiczność wyrażaną relacją efektów do nakładów.
Wikipedia
(1.1) Jak zaznacza, rentowność netto przemysłu tartacznego po trzech kwartałach 2018 r. osiągnęła zaledwie 0,4%.
Wiktionary
rzecz. renta ż., rentier m.
przym. rentowny
przysł. rentownie
Wiktionary
(1.1) opłacalność, dochodowość, intratność, lukratywność, popłatność, przychodowość, zyskowność, kasowość, złotodajność
Wiktionary
przynoszący zysk, dochód; intratny, zyskowny, opłacalny, dochodowy, popłatny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przynoszący zysk
Wiktionary
(1.1) Czy obligacje skarbu państwa są bardziej rentowne niż lokaty bankowe?
Wiktionary
IPA: rɛ̃nˈtɔvnɨ, AS: rẽntovny
Wiktionary
rzecz. rentowność ż., renta ż., rentier m., rentierka ż., rencista m., rencistka ż., rentka ż.
przym. rentierski, rentowy
przysł. rentownie
Wiktionary
(1.1) dochodowy, opłacalny, zyskowny
Wiktionary
przymiotnik od: renta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący renty
Wiktionary
(1.1) Eksperci uspokajają, że mniejsza składka rentowa nie oznacza mniejszej renty w przyszłości.
Wiktionary
rzecz. rencista mos.
przym. rentowny
Wiktionary
dawniej: zrzeczenie się czegoś, zaniechanie czegoś; rezygnacja
SJP.pl
dotyczący renuncjacji
SJP.pl
[czytaj: rąwerSMĄ] dawniej:
1. jedna z figur akrobacji lotniczej; przewrót;
2. przewrót, obalenie, zamieszanie
SJP.pl
zaawansowane ćwiczenie ujeżdżeniowe w jeździectwie, w którym koń jest wygięty w kierunku ruchu; rozluźnia konia i nie wymaga poruszania się kłusem i galopem
SJP.pl
francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: samochód marki Renault
SJP.pl
reo meksykańskie - ozdobna roślina doniczkowa spokrewniona z trzykrotką
SJP.pl
Reo – wieś w Estonii, w prowincji Sarema, w gminie Pihtla.
W miejscowości znajduje się żeński skit św. Jana Chrzciciela, w jurysdykcji Estońskiego Apostolskiego Kościoła Prawosławnego.
Wikipedia
najmniejsze natężenie prądu elektrycznego wystarczające do wywoływania pobudzenia nerwu lub mięśnia
SJP.pl
rodzaj opornika, którego oporność można zmieniać suwakiem na drucie oporowym; reokord
SJP.pl
1. zwierzę występujące w szybko płynących, chłodnych potokach, np. pstrąg
2. organizm przytwierdzony do dna lub kamienia, np. wypławek
SJP.pl
Reofil ( ῥέος + φιλία - potok + przyjaźń) – gatunek żyjący w wodach bieżących oraz w innych typach wód, preferujący siedliska cieków: rzeki, strumienie, potoki. Przystosowany do znoszenia prądu wody.
Według niektórych klasyfikacji, reofile osiągają optimum ekologiczne w wodach o prędkości prądu 13–70 cm/s. W wodach szybszych żyją reobionty, jeszcze szybszych torentikole, a wolniejszych limnofile i limnobionty (pośrodku zaś są organizmy pod tym względem obojętne).
Wikipedia
skłonność niektórych zwierząt wodnych do obierania sobie wód płynących za stałe siedlisko; prądolubność
SJP.pl
przymiotnik od: reofil
SJP.pl
rodzaj opornika, którego oporność można zmieniać suwakiem na drucie oporowym; reochord
SJP.pl
rzadko: powtórne okupowanie, opanowanie danego terytorium; ponowna okupacja
SJP.pl
1. specjalista badający przepływ krwi w układzie krążenia;
2. specjalista zajmujący się powstawaniem odkształceń ciał
SJP.pl
1. mechanika: nauka o deformacjach i płynięciu różnych ciał;
2. medycyna: nauka zajmująca się badaniem przepływu krwi w układzie krążenia
SJP.pl
Reologia (od gr. "rhéos" – płynący) – dział mechaniki ośrodków ciągłych zajmujący się plastycznymi deformacjami (odkształceniami) oraz płynięciem substancji. Termin „reologia” został zaproponowany przez Eugene’a Binghama w 1920 r. pod wpływem sugestii Markusa Reinera, zainspirowanej przez słynne stwierdzenie Heraklita „panta rhei”, czyli „wszystko płynie”.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reologią, dotyczący reologii
Wiktionary
rzecz. reologia ż.
Wiktionary
przyrząd mierzący ilość, natężenie, lepkość przepływającej cieczy lub gazu; przepływomierz
SJP.pl
dział mechaniki zajmujący się pomiarem powolnych odkształceń gęstych substancji
SJP.pl
powtórna operacja chirurgiczna na tym samym narządzie lub obszarze ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ponowna operacja w tej samej okolicy ciała spowodowana najczęściej powikłaniami;
Wiktionary
Reoperacja – ponowny zabieg operacyjny wykonany w tej samej okolicy lub jamie ciała.
Pod pojęciem reoperacji rozumie się zazwyczaj zabieg bezpośrednio związany z poprzednią interwencją i mający z nią związek przyczynowo-skutkowy. Reoperacja jest więc najczęściej wymuszona wczesnymi powikłaniami chirurgicznymi, a przede wszystkim krwotokami (np. spełznięcie podwiązki z naczynia, krwotoki miąższowe z wątroby, mięśni czy też jatrogenne, śródoperacyjne uszkodzenie śledziony).
Wikipedia
IPA: ˌrɛɔpɛˈrat͡sʲja, AS: reoperacʹi ̯a
Wiktionary
czas. reoperować
Wiktionary
zmiana organizacji czegoś, zorganizowanie czegoś na nowo; reforma, restrukturyzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ponowna organizacja
Wiktionary
dotyczący reorganizacji
SJP.pl
osoba zajmująca się reorganizowaniem czegoś
SJP.pl
kobieta zajmująca się reorganizowaniem czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmiana orientacji, kierunku dążeń
Wiktionary
IPA: ˌrɛɔrʲjɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: reorʹi ̯ẽntacʹi ̯a
Wiktionary
czas. reorientować (się)
rzecz. reorientowanie
Wiktionary
1. zmieniać orientację, głównie w polityce, ideologii;
2. reorientować się - zmieniać własną orientację, głównie w polityce, ideologii
SJP.pl
rezystor, którego konstrukcja umożliwia zmianę rezystancji przez zmianę wzajemnego położenia odpowiednich jego części; rezystor nastawny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. przyrząd do mierzenia przewodnictwa elektrycznego metali i cieczy
Wiktionary
(1.1) reochord, reokord
Wiktionary
reakcja ruchowa organizmów reofilnych (prądolubnych), polegająca na ich ustawieniu się naprzeciw kierunku ruchu wody i poruszaniu się (o ile posiadają one zdolność pływania) pod prąd
SJP.pl
Re
Wikipedia
ruchliwość plemników
SJP.pl
wirus oddechowy i jelitowy, np. rotawirus
SJP.pl
1. potocznie: człowiek z wieloletnim doświadczeniem w jakiejś dziedzinie; wyga;
2. fizyka: dawka promieniowania jonizującego powodująca pochłonięcie 93 ergów energii w jednym centymetrze sześciennym wody
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: naprawianie, naprawa; reperacja;
2. (zwykle w liczbie mnogiej) świadczenie jednego państwa na rzecz innego, będące wynagrodzeniem za poniesione szkody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. usuwanie uszkodzeń struktur biologicznych na poziomie cząsteczkowym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odszkodowanie wojenne płacone zwycięzcy przez państwo zwyciężone;
forma rzeczownika.
(2.1) M. lm. od: reparacja
Wiktionary
IPA: ˌrɛpaˈrat͡sʲjɛ, AS: reparacʹi ̯e
Wiktionary
przym. reparacyjny
Wiktionary
dotyczący reparacji
SJP.pl
osoba zajmująca się naprawą wadliwych lub uszkodzonych urządzeń i innych przedmiotów; reperator
SJP.pl
dawniej, dziś tylko regionalnie: naprawiać, reperować lub poprawiać coś, udoskonalać
SJP.pl
1. podział, rozłożenie czegoś na części; rozdzielenie według jakiejś zasady;
2. podział dóbr dokonywany przez państwo w sytuacji ich niedoboru, np. w okresie wojny lub klęski żywiołowej;
3. w językoznawstwie: repartycja znaczeniowa - różnica w znaczeniu wyrazów pochodzących od tego samego rdzenia, poprzez nadanie im różnych formantów, np. obiecany - obiecujący, opisany - opisowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący repartycji
SJP.pl
dawniej: naprawa pończoch, rajstop itp., polegająca na dorabianiu ich zniszczonych części; podnoszenie oczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metoda i czynność naprawiania pończoch albo rajstop przez podnoszenie sprutych oczek
Wiktionary
Repasacja ( rapiéçage - naprawa, łatanie), zwana także podnoszeniem oczek – ręczna naprawa uszkodzonych pończoch, skarpet i rajstop, polegająca na dorabianiu ich zniszczonych części, wykonywana przy pomocy specjalnych igieł zakończonych haczykiem i zapadką, które umożliwiały przewlekanie bardzo cienkich nici. Repasacja – zawód popularny w Polsce w latach po II wojnie światowej – jest w XXI wieku zawodem ginącym.
Wikipedia
(1.1) Właśnie, ale zaworki robi taki jeden gość, co ma stoisko na dole w Okrąglaku, co ma tam repasację pończoch i naprawę parasoli.
Wiktionary
rzecz. repasaczka ż., repasowanie n.
czas. repasować ndk.
przym. repasacyjny
Wiktionary
dawniej: mężczyzna zajmujący się repasacją - podnoszeniem oczek w pończochach, rajstopach itp.
SJP.pl
dawniej: kobieta zajmująca się repasacją - podnoszeniem oczek w pończochach, rajstopach itp.; repasatorka
SJP.pl
dawniej: przyrząd do podnoszenia oczek w pończochach, rajstopach itp.
SJP.pl
dawniej: kobieta zajmująca się repasacją - podnoszeniem oczek w pończochach, rajstopach itp.; repasaczka
SJP.pl
w niektórych dyscyplinach sportu: dodatkowy wyścig lub walka zawodników lub drużyn o jednakowej liczbie punktów, decydująca o kolejności miejsc; repesaż; baraż; dogrywka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) dodatkowa walka lub dodatkowy wyścig zawodników, którzy uzyskali jednakową liczbę punktów
Wiktionary
Repasaż − sposób przeprowadzania eliminacji do kolejnych faz zawodów sportowych stosowany m.in. w kolarstwie, szermierce, judo, taekwondo, karate, zapasach, kajakarstwie i wioślarstwie. Zakłada odbycie powtórnej walki (wyścigu) o awans do dalszych zawodów dla zawodników, którzy nie zakwalifikowali się bezpośrednio do dalszej części rywalizacji.
Wikipedia
(1.1) Do finału wchodzą po dwie osady kajakarskie oraz trzecia z repasażu.
Wiktionary
(1.1) baraż
Wiktionary
załapywać, podnosić oczka w pończochach
SJP.pl
powrót do kraju ojczystego osób, np. jeńców wojennych, przesiedleńców, którzy wskutek przyczyn niezależnych od siebie znaleźli się poza granicami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. powrót do ojczystego kraju;
Wiktionary
Repatriacja (łac. "repatriatio" ‘powrót do ojczyzny’) – zorganizowana przez władze akcja przesiedlenia do kraju obywateli (np. jeńców wojennych, osób internowanych lub przymusowo przesiedlonych), którzy wskutek zmian granic lub działań wojennych znaleźli się na terytorium innych państw.
Wikipedia
(1.1) Czytam jej artykuł o repatriacji Polaków z ZSRR.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpaˈtrʲjat͡sʲja, AS: repatrʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. repatriant m., repatriantka ż., repatriowanie n.
czas. repatriować się
przym. repatriacyjny, repatriancki
Wiktionary
(1.1) reemigracja
Wiktionary
dotyczący repatriacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z repatriacją, dotyczący repatriacji
Wiktionary
rzecz. repatriacja ż., repatriant mos., repatriantka ż., repatriowanie n.
przym. repatriancki
Wiktionary
przymiotnik od: repatriant
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z repatriantami, dotyczący repatriantów, przeznaczony dla nich
Wiktionary
rzecz. repatriacja ż., repatriant mos., repatriantka ż., repatriowanie n.
czas. repatriować się
przym. repatriacyjny
Wiktionary
osoba powracająca do ojczyzny po długim pobycie na obczyźnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba powracająca zza granicy, gdzie przebywała niedobrowolnie
(1.2) hist. osoba przesiedlona po II wojnie światowej z dawnych ziem polskich na wschodzie
Wiktionary
(1.1) Miasto nie miało pieniędzy na przyjęcie repatriantów.
Wiktionary
rzecz. repatriacja ż., repatriacyjność ż., repatrianckość ż., repatriowanie n.
:: fż. repatriantka ż.
czas. repatriować dk./ndk., repatriować się ndk.
przym. repatriacyjny, repatriancki
przysł. repatriancko
Wiktionary
(1.1) reemigrant
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. kobieta przesiedlona po II wojnie światowej z dawnych ziem polskich na wschodzie
Wiktionary
rzecz. repatriowanie n., repatriant mos., repatriacja ż.
przym. repatriacyjny, repatriancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|repatriować.
Wiktionary
rzecz. repatriacja ż., repatriant m., repatriantka ż.
czas. repatriować, repatriować się
przym. repatriacyjny, repatriancki
Wiktionary
(1.1) reemigrowanie
Wiktionary
dokonywać repatriacji; przesiedlać do kraju obywateli znajdujących się poza jego granicami
SJP.pl
[czytaj: ripiter] urządzenie odbierające sygnał i przesyłające go dalej, aby zwiększyć zasięg lub wzmocnić sygnał, stosowane w telekomunikacji
SJP.pl
przymiotnik od: Repki
SJP.pl
środek chemiczny lub fizyczny odstraszający szkodniki, stosowany głównie w celu ochrony upraw i przechowywanych zbiorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek odstraszający organizmy żywe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność odstraszania organizmów żywych
Wiktionary
trwały punkt na powierzchni ziemi o wyznaczonej wysokości n.p.m., wykorzystywany w pracach geodezyjnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
naprawianie, naprawa; reparacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) usuwanie bądź usunięcie uszkodzenia, usterek
Wiktionary
czas. reperować ndk.
przym. reperacyjny
rzecz. reperowanie n., zreperowanie n., nareperowanie n.
Wiktionary
(1.1) naprawa, naprawianie, naprawienie
Wiktionary
osoba zajmująca się naprawą wadliwych lub uszkodzonych urządzeń i innych przedmiotów; reparator
SJP.pl
element blacharski przeznaczony do zastąpienia uszkodzonego fragmentu karoserii
SJP.pl
reperforator telegraficzny - odbiornik telegraficzny, który utrwala odbieraną wiadomość na taśmie perforowanej
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) skutek, najczęściej negatywny, jakiejś czynności lub jakiegoś wydarzenia; oddźwięk, następstwo, reakcja, echo;
2. w muzyce: odbijanie się tonów w instrumentach mających pudła rezonansowe; rezonans;
3. w muzyce: jednorazowe przeprowadzenie tematu przez wszystkie głosy w fudze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) negatywne następstwo
(1.2) muz. oddźwięk rezonansowy
(1.3) muz. rozwinięcie tematu przez wszystkie głosy
Wiktionary
(1.1) W obawie przed reperkusjami ze strony władzy wyjechała do Włoch.
Wiktionary
(1.1) reakcja, skutek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reperować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpɛrɔˈvãɲɛ, AS: reperovãńe
Wiktionary
czas. reperować ndk., zreperować dk., nareperować dk.
rzecz. reperacja, zreperowanie, nareperowanie
Wiktionary
(1.1) reperacja, naprawa, naprawianie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zreperować)
(1.1) przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej
czasownik zwrotny niedokonany reperować się (dk. zreperować się)
(2.1) przest. rzad. polepszać własny stan majątkowy
Wiktionary
(1.1) Tolek poszedł reperować dach drewutni.
Wiktionary
rzecz. nareperowanie n., reperowanie n., zreperowanie n., reperacja ż.
Wiktionary
(1.1) naprawiać
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Repertorium – wykaz akt lub spraw np. sądowych, rodzaj księgi biurowej.
Wikipedia
1. ogół utworów granych w teatrze, kinie itp. w określonym czasie;
2. wykaz tych utworów;
3. role wykonywane przez danego aktora, utwory wykonywane przez danego muzyka, zespół itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult. zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie
(1.2) kult. druk z programem instytucji kultury na dany okres
(1.3) kult. zestaw utworów opanowanych przez danego artystę
(1.4) przen. zestaw typowych zachowań, itp.
Wiktionary
Repertuar – lista utworów prezentowanych w określonej placówce kulturalnej w określonym czasie lub takich, które dany wykonawca jest w stanie wykonać na zamówienie.
W przenośni, w kontekście artysty lub grupy artystów, mówi się o repertuarze w sensie jego ogólnych możliwości wykonawczych. Repertuarem nazywa się też w teatrach, kinach i filharmoniach druki akcydensowe (plakaty, ulotki, foldery), których główną część stanowi lista proponowanych utworów z ich omówieniem.
Wikipedia
(1.1) Warszawskie teatry zaprezentowały repertuar przygotowany na ten sezon.
(1.2) Sprawdź w repertuarze, o której zaczyna się seans.
(1.3) Wokalistka ma w swoim repertuarze znane standardy jazzowe.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpɛrˈtuwar, AS: repertuu̯ar
Wiktionary
rzecz. repertuarowanie n.
czas. repertuarować ndk.
przym. repertuarowy
przysł. repertuarowo
Wiktionary
(1.1) program
Wiktionary
przysłówek
(1.1) posiadając w repertuarze
Wiktionary
(1.1) Jest to drugi album Maryli Rodowicz, na którym znajduje się jednak muzyka repertuarowo inna.
Wiktionary
rzecz. repertuar mrz., repertuarowanie n.
czas. repertuarować ndk.
przym. repertuarowy
Wiktionary
przymiotnik od: repertuar
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący repertuaru
Wiktionary
(1.1) Jan jest dyrektorem do spraw artystyczno-repertuarowych.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpɛrtuwaˈrɔvɨ, AS: repertuu̯arovy
Wiktionary
rzecz. repertuar m.
przysł. repertuarowo
Wiktionary
w niektórych dyscyplinach sportu: dodatkowy wyścig lub walka zawodników lub drużyn o jednakowej liczbie punktów, decydująca o kolejności miejsc; repasaż; baraż; dogrywka
SJP.pl
dokładka, dodatkowa porcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dodatkowa porcja jedzenia, najczęściej w wojsku lub na stołówce szkolnej
(1.2) środ. uczn. pozostanie na drugi rok w tej samej klasie lub powtarzanie roku na uczelni
Wiktionary
(1.1) Zjadłem pierwszy i pobiegłem do okienka po repetę.
(1.2) Marek cały rok się nie uczył i skończyło się repetą.
Wiktionary
IPA: rɛˈpɛta, AS: repeta
Wiktionary
rzecz. repetycja ż., repetytorium n., repetowanie n., zarepetowanie n., korepetycja ż., korepetytor m., korepetytorka ż., repetytor m., repetier m., repetent m., repetitio n., repetówka ż.
czas. repetować ndk., zarepetować dk.
przym. repetycyjny
Wiktionary
(1.1) dokładka
(1.2) powtórka, powtarzanie, repetówka
Wiktionary
uczeń lub student powtarzający rok; drugoroczny, spadochroniarz (potocznie)
SJP.pl
przymiotnik od: repetier
SJP.pl
zdrobnienie od: repeta
SJP.pl
1. powtarzać tę samą klasę lub rok studiów, pozostać na drugi rok;
2. przygotowywać broń do strzału przez wprowadzenie naboju do komory nabojowej; przeładowywać
SJP.pl
1. powtórzenie lekcji już przerobionej, przepytanie uczniów z przerobionego materiału;
2. w literaturze: zabieg stylistyczny polegający na kilkakrotnym powtórzeniu wyrazu lub zwrotu;
3. w muzyce:
a) powtórzenie części wykonywanego utworu muzycznego;
b) znak w zapisie nutowym nakazujący takie powtórzenie
SJP.pl
Repetycja ma w muzyce dwa znaczenia:
Jeżeli przy drugim wykonaniu repetycji jej zakończenie ma mieć inną postać, stosuje się tak zwane volty. Za pierwszym razem wykonuje się wtedy takty oznaczone jako "prima volta", a przy powtórzeniu pomija się je i wykonuje te, oznaczone jako "seconda volta". Zapisuje się to jako "I volta", i "II volta" lub krótko cyframi "1." i "2.", przy czym oznaczenia te umieszczone są nad pięciolinią.
Wikipedia
taki, który się powtarza, ma powtarzalny charakter; repetytywny
SJP.pl
dawniej: osoba powtarzająca z uczniem lekcje; tutor
SJP.pl
1. zajęcia dydaktyczne będące powtórzeniem przerobionego materiału;
2. podręcznik zawierający najważniejsze wiadomości z danej dziedziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powtórzenie materiału przerobionego na zajęciach z przedmiotu lub kursu
(1.2) podręcznik zawierający najważniejsze informacje z danej dziedziny
Wiktionary
(1.1) Aby wyrównać poziom wiedzy matematycznej, wydziały organizują dla studentów pierwszego roku kilkutygodniowe repetytoria.
(1.2) Repetytoria i tematy zadań testowych mogą kupić uczniowie zdający egzaminy z biologii i fizyki.
Wiktionary
rzecz. repetytor m., repeta ż.
przym. repetytoryjny
Wiktionary
taki, który się powtarza, ma powtarzalny charakter; repetycyjny
SJP.pl
ponownie barwić, np. włosy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Repin ( Рэпін; Репин, "Riepin") – wieś na Białorusi, w obwodzie homelskim, w rejonie oktiabrskim, w sielsowiecie Krasnaja Słabada.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Replantacja – ponowne zespolenie (przyszycie) całkowicie amputowanej urazowo części ciała (np. ręki, palca) do ciała, przywracające ukrwienie, unerwienie i funkcję.
Wikipedia
1. przyszywać (przyszyć) odcięte kończyny lub palce;
2. wszczepiać (wszczepić) usunięty ząb do tego samego zębodołu po uprzednim usunięciu miazgi i wypełnieniu kanałów
SJP.pl
[czytaj: riplej] odtworzenie fragmentu programu, meczu, gry komputerowej itp. w zwolnionym tempie zaraz po wyemitowaniu tego fragmentu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dzieło sztuki będące wierną kopią innego dzieła;
2. odpowiedź na czyjeś uwagi lub zarzuty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;
(1.2) odpowiedź na czyjeś uwagi lub zarzuty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jednym z bardziej widocznych elementów Aszury są publiczne procesje, w trakcie których tłum niesie replikę sarkofagu Husajna oraz śpiewa elegie ku czci trzeciego Imama.
Wiktionary
IPA: ˈrɛplʲika, AS: replʹika
Wiktionary
zachodzące w jądrze komórkowym w stadium międzypodziałowym podwajanie się cząsteczki kwasu deoksyrybonukleinowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
android naśladujący zachowaniem człowieka
SJP.pl
Re
Wikipedia
Re
Wikipedia
strukturalna jednostka replikacji DNA
SJP.pl
Replikon – jednostka DNA replikowana z jednego punktu wyjściowego. U większości prokariontów występuje jedno miejsce inicjacji, natomiast u eukariontów do wielu tysięcy (w komórkach ssaków od 50 do 100 tysięcy). W fazie S replikacja jest uruchamiana jednocześnie przez zespoły składające się z około 50 replikonów.
Wikipedia
możliwy do dokładnego powtórzenia, skopiowania lub odtworzenia
SJP.pl
1. odpowiadać na czyjeś uwagi lub zarzuty; ripostować;
2. replikować się - o materiale genetycznym: powielać się, wytwarzać swoją własną kopię
SJP.pl
1. potocznie: transakcja sprzedaży papierów wartościowych z jednoczesnym zobowiązaniem do ich późniejszego odkupu;
2. środowiskowo: repozytorium
SJP.pl
Transakcja typu repo (transakcja warunkowego zakupu, ang. "repurchase transaction") – transakcja finansowa polegająca na sprzedaży papierów wartościowych i jednoczesnym zobowiązaniu się do ich odkupienia w przyszłości po z góry określonej cenie. Na transakcję repo można równoważnie patrzeć jak na pożyczkę udzieloną pod zastaw papierów wartościowych. Oprocentowanie takiej pożyczki zależy od różnicy ustalonych cen zakupu i sprzedaży papieru wartościowego będącego zabezpieczeniem transakcji repo.
Wikipedia
zespół zjawisk fizykochemicznych przywracający polaryzację błony komórkowej, następujący po przejściu impulsu nerwowego
SJP.pl
Repolaryzacja – proces odwrotny do depolaryzacji. Zespół zjawisk fizykochemicznych następujący po przejściu impulsu nerwowego, przywracający polaryzację błony komórkowej, czyli różnicę potencjału elektrycznego (potencjał spoczynkowy) między jej zewnętrzną a wewnętrzną powierzchnią. Wewnątrz komórki ładunek staje się ujemny, a na zewnątrz dodatni. Istotny jest w tym procesie ruch jonów sodu z wnętrza komórki na zewnątrz, a jonów potasu w przeciwnym kierunku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przywracanie czemuś polskiego charakteru, przywracanie polskości; ponowna polonizacja czegoś
Wiktionary
rzecz. Polonia ż., polonistyka ż., polonista mos., polonistka ż., polonizm mrz., polonizator m., polonizowanie n., spolonizowanie n., polonika / polonica nmos., polonizacja ż., repolonizowanie n.
czas. polonizować ndk., spolonizować dk., repolonizować ndk.
przym. polonizacyjny, polonistyczny, polonijny
Wiktionary
dotyczący repolonizacji
SJP.pl
ponowne zasiedlenie obszaru przez ludzi lub organizmy
SJP.pl
1. umowa na określony termin zawierana na giełdzie w oczekiwaniu na zwyżkę cen;
2. przeniesienie sumy z jednej strony księgi rachunkowej na drugą; suma przeniesiona
SJP.pl
relacja, która stanowi żywy opis ludzi i zdarzeń, znanych autorowi z bezpośredniej obserwacji, dokonanej podczas podróży lub wywiadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. publ. gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Tamtymi reportażami dotyczącymi kobiet w trudnych sytuacjach życiowych zyskała ogromną popularność.
Wiktionary
rzecz. reportażysta m., reportażystka ż., reporter m., reporterka ż., reportażowość ż., reportażówka ż.
:: zdrobn. reportażyk m.
przym. reportażowy, reporterski
przysł. reportażowo, reportersko
Wiktionary
artykuł mający cechy reportażu i komentarza
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób charakterystyczny dla reportażu
Wiktionary
rzecz. reporter mos., reportaż mrz., reportażysta mos., reportażystka ż.
przym. reportażowy
Wiktionary
przymiotnik od: reportaż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący reportażu, związany z reportażem
Wiktionary
(1.1) Materiał reportażowy poszedł na pierwszej stronie.
Wiktionary
rzecz. reporter mos., reportaż mrz., reportażowość ż., reportażyk mrz., reportażysta mos., reportażystka ż.
przysł. reportażowo
Wiktionary
zdrobnienie od: reportaż
SJP.pl
autor reportaży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor reportaży
Wiktionary
(1.1) Sławę przyniosły reportażyście teksty o mieszkańcach Afryki.
Wiktionary
rzecz. reportaż mrz., reportażyk mrz., reportażowość ż.
:: fż. reportażystka ż.
przym. reportażowy
przysł. reportażowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) autorka reportaży
Wiktionary
(1.1) Teksty tej reportażystki tłumaczono m.in. na czeski i ukraiński.
Wiktionary
rzecz. reportaż mrz., reportażowość ż., reportażyk mrz.
:: fm. reportażysta mos.
przym. reportażowy
przysł. reportażowo
Wiktionary
dziennikarz zajmujący się zbieraniem i opracowywaniem aktualnych wiadomości dla środków masowego przekazu; sprawozdawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dziennikarz przygotowujący materiały prasowe i sprawozdania z bieżących wydarzeń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Reporterzy serwisu Wikinews przygotowali reportaż o postępie prac nad Wikisłownikiem.
Wiktionary
IPA: rɛˈpɔrtɛr, AS: reporter
Wiktionary
rzecz. reportaż m., reporterstwo n., reporterzyna m./ż.
:: fż. reporterka ż.
przym. reportażowy, reporterski
przysł. reportersko, reportażowo
Wiktionary
(1.1) pejor. reporterzyna
Wiktionary
1. dziennikarka zajmująca się zbieraniem i opracowywaniem aktualnych wiadomości dla środków masowego przekazu;
2. potocznie: reporterstwo
SJP.pl
potocznie: zawód, zajęcie reportera; reporterka, reporterstwo
SJP.pl
potocznie: zawód, zajęcie reportera; reporterka, reporterskość
SJP.pl
(r. męski) lekceważąco: marny reporter
SJP.pl
przymiotnik od: repostaż
SJP.pl
publikować ponownie swoją lub czyjąś wiadomość
SJP.pl
pomieszczenie na statku rybackim przeznaczone do przechowywania sieci
SJP.pl
przesunięcie narządu lub części narządu do miejsca jego prawidłowego położenia anatomicznego
SJP.pl
ustalać na nowo pozycję firmy lub towaru na rynku w stosunku do konkurencji
SJP.pl
ogólnodostępne pomieszczenie, służące do przechowywania dokumentów, które są wydawane na każde żądanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. w instytucji: miejsce przechowywania dokumentów wykorzystywanych przez jej pracowników; rodzaj ogólnodostępnego archiwum
(1.2) inform. miejsce, z którego wielu użytkownikom udostępniane są pliki lub aplikacje
Wiktionary
Repozytorium (łac. "repositorium") – miejsce uporządkowanego przechowywania dokumentów, z których wszystkie przeznaczone są do udostępniania.
Termin stosowany jest również w odniesieniu do najrozmaitszych zasobów cyfrowych (baz danych, zbioru pakietów czy kodów źródłowych).
Wikipedia
(1.2) Wszystkie Wikisłowniki mają jedno wspólne repozytorium plików.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpɔzɨˈtɔrʲjũm, AS: repozytorʹi ̯ũm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w archiwistyce: termin używany na określenie akt zespołu, grupy zespołów lub zbioru, do których mogą dopływać uzupełnienia
Wiktionary
IPA: ˌrɛpɔzɨˈtura, AS: repozytura
Wiktionary
środowiskowo w sporcie: reprezentacja
SJP.pl
ponowna premiera filmu, sztuki teatralnej itp., zwykle w zmodyfikowanej wersji
SJP.pl
określenie wykonawcze: podjąć na nowo pierwotne tempo
SJP.pl
Represalia ( reprensalia) – symetryczna działalność odwetowa będąca odpowiedzią na bezprawną działalność drugiego państwa środkami takimi samymi (czyli także bezprawnymi), lecz usprawiedliwionymi w konkretnej sytuacji (np. zajęcie majątku drugiego państwa).
Wikipedia
1. (zwykle w liczbie mnogiej) surowy środek odwetu lub nacisku; stosowanie środków przymusu;
2. mechanizm obronny organizmu polegający na usunięciu ze świadomości myśli, uczuć, wspomnień, impulsów, fantazji, pragnień itp., które przywołują bolesne skojarzenia lub w inny sposób zagrażają spójności osobowości danej jednostki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. forma odwetu lub nacisku
(1.2) praw. zespół sankcji
(1.3) psych. jeden z mechanizmów obronnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na falę strajków władze odpowiedziały represjami.
(1.1) Wynikiem uczestnictwa mieszkańców w powstaniu listopadowym i styczniowym były represje nałożone przez zaborców i pozbawienie Żarek praw miejskich w 1870r.
(1.1) Banderowcy poddani masowym represjom niemieckim przeszli jesienią 1941 do konspiracji (…).
Wiktionary
IPA: rɛˈprɛsʲja, AS: represʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. represyjność ż.
przym. represyjny
przysł. represyjnie
Wiktionary
stosować surowe środki w ramach zemsty lub nacisku; prześladować, szykanować, terroryzować
SJP.pl
stosować surowe środki w ramach zemsty lub nacisku; prześladować, szykanować, terroryzować
SJP.pl
białko powodujące zahamowanie syntezy określonych białek, enzymów w wyniku jego przyłączenia się do właściwego miejsca łańcucha DNA i działania na przekaz informacji genetycznej z operonu
SJP.pl
Represor w transkrypcji DNA to substancja spowalniająca wydajność wytwarzania mRNA. Represor wiąże się z DNA i jest przestrzenno-polowo komplementarny do zewnętrznej sekwencji nukleotydowej miejsca z którego po jego oderwaniu będzie zaczynać się transkrypcja mRNA.
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest represyjne; cecha tych, którzy są represyjni
Wiktionary
rzecz. represja ż., represjonowanie n.
czas. represjonować ndk.
przym. represyjny
przysł. represyjnie
Wiktionary
(1.1) retorsyjność, odwetowość
Wiktionary
mający charakter represji, odwetowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający charakter represji
Wiktionary
rzecz. represyjność ż., represja ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z karą ograniczenia wolności, swobód lub jej dotyczący
przymiotnik jakościowy
(2.1) dążący do stłumienia czegoś, np. idei
Wiktionary
(2.1) Piłsudski jako represywny dyktator, jako satrapa, byłby wręcz zaprzeczeniem zbudowanego dla niego i przez niego mitu.
Wiktionary
rzecz. represywność ż.
przysł. represywnie
Wiktionary
1. grupa osób przedstawiająca, prezentująca czyjeś interesy, zapatrywania, występująca w czyimś imieniu;
2. zespół występujący w barwach jakiegoś kraju, klubu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa osób, które występują w czyimś imieniu
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: reprezẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentant m., reprezentantka ż., reprezentacyjność ż., reprezentatywność ż., prezenter mos.
czas. reprezentować ndk.
przym. reprezentacyjny, reprezentatywny
przysł. reprezentacyjnie
Wiktionary
reprezentatywny;
1. związany z reprezentowaniem kogoś lub czegoś, charakterystyczny dla kogoś lub czegoś;
2. okazale się prezentujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) służący reprezentacji, związany z reprezentowaniem
(1.2) okazały
Wiktionary
(1.1) Pod tym względem pałac Watykański wybudowany za pontyfikatu Mikołaja III z długimi ceremonialnymi przejściami, mnogością wielkich reprezentacyjnych pomieszczeń antycypował koncepcję rezydencji awiniońskiej.
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈt͡sɨjnɨ, AS: reprezẽntacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentant mos., reprezentacyjność, reprezentacja
czas. reprezentować
przysł. reprezentacyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś
(1.2) książk. osoba mająca cechy typowe, reprezentatywne dla jakiejś grupy
(1.3) sport. zawodnik wchodzący w skład reprezentacji kraju
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt, AS: reprezẽntãnt
Wiktionary
rzecz. reprezentacja ż., reprezentowanie n., reprezentatywność ż.
:: fż. reprezentantka ż.
czas. reprezentować ndk.
przym. reprezentatywny, reprezentacyjny
Wiktionary
(1.1) przedstawiciel
(1.3) kadrowicz
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: reprezentant (przedstawiciel grupy)
(1.2) fż. od: reprezentant (osoba o typowych dla grupy cechach)
(1.3) fż. od: reprezentant (członek kadry narodowej)
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃nˈtãntka, AS: reprezẽntãntka
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentant m., reprezentacja ż., reprezentowanie n.
czas. reprezentować
Wiktionary
(1.1) przedstawicielka
(1.3) kadrowiczka
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: reprezentatywny; bardziej reprezentatywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest reprezentatywne; cecha tych, którzy są reprezentatywni
Wiktionary
rzecz. reprezentacja ż., reprezentant mos.
przym. reprezentatywny
przysł. reprezentatywnie
Wiktionary
reprezentacyjny;
1. związany z reprezentowaniem kogoś lub czegoś, charakterystyczny dla kogoś lub czegoś;
2. okazale się prezentujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) oddający charakterystyczne właściwości populacji, z której pochodzi
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈtɨvnɨ, AS: reprezẽntatyvny
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentacja ż., reprezentatywność ż., prezenter mos., reprezentant mos.
przysł. reprezentatywnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|reprezentować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃ntɔˈvãɲɛ, AS: reprezẽntovãńe
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentant m., reprezentantka ż., prezenter mos.
czas. reprezentować
Wiktionary
1. występować z czyjegoś upoważnienia;
2. być reprezentantem kogoś lub czegoś;
3. wyrażać coś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
(1.2) wyrażać coś
Wiktionary
(1.1) Moja córka reprezentowała swoje liceum na zawodach lekkoatletycznych.
(1.2) Wczesną fazę osadnictwa Burgundów na terenie Sabaudii, datowaną na połowę V w., reprezentują nieliczne znaleziska archeologiczne, mające wyraźną wschodniogermańską proweniencję.
(1.2) Ta partia reprezentuje liberalne podejście do gospodarki.
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: reprezẽntovać
Wiktionary
rzecz. prezent mrz., reprezentacja ż., reprezentowanie n., reprezentant m., reprezentantka ż., prezenter mos.
przym. reprezentacyjny
Wiktionary
(1.2) wyrażać, przedstawiać
Wiktionary
nowe wydanie książki w niezmienionej formie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ponowne wydanie jakiegoś utworu, wykonane bez powtórnego składania tekstu
Wiktionary
przymiotnik od: reprint
SJP.pl
dawniej: dezaprobata, potępienie, nagana
SJP.pl
Reprobacja (łac. "reprobatio" – odrzucenie) – w teologii chrześcijańskiej akt odrzucenia stworzenia przez Boga. Reprobacja następcza wynika z odrzucenia Boga przez stworzenie bądź przewidzenia przez Boga takiego odrzucenia; oznacza to, że Bóg na skutek grzechu śmiertelnego wyklucza takie stworzenie ze zbawienia i skazuje na potępienie. Reprobacja uprzedzająca winę stworzenia ma charakter kalwinistycznej predestynacji i jest odrzucana przez katolicyzm jako herezja.
Wikipedia
dawniej: dezaprobować, nie pochwalać czegoś; ganić, potępiać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) nie pochwalać czegoś, wyrażać dezaprobatę, w szczególności – odrzucać przy egzaminie
Wiktionary
1. kopia oryginału wykonana metodą drukarską lub fotograficzną;
2. odtworzenie czegoś, wytworzenie w celu uzyskania wcześniejszego stanu;
3. rozmnażanie zwierząt i roślin w celach hodowlanych;
4. odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odtworzenie
(1.2) szt. kopia oryginału wykonana maszynowo
(1.3) rozmnażanie w celach hodowlanych
(1.4) ekon. ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛprɔˈdukt͡sʲja, AS: reprodukcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. reproduktor m.
czas. reprodukować
przym. reprodukcyjny
Wiktionary
dotyczący reprodukcji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący reprodukcji
Wiktionary
rzecz. reprodukcja ż., reprodukowanie n., reproduktor mzw.
czas. reprodukować ndk.
Wiktionary
1. odtwarzać coś, kopiować metodą drukarską lub fotograficzną;
2. rozmnażać zwierzęta i rośliny;
3. powielać jakieś wzorce i schematy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zreprodukować)
(1.1) wykonywać reprodukcje
(1.2) zootechn. prowadzić rozpłód
Wiktionary
rzecz. reproduktor mzw., reprodukowanie n., reprodukcja ż.
przym. reprodukcyjny
Wiktionary
(1.1) odtwarzać
Wiktionary
dorosły samiec zwierząt gospodarskich przeznaczony do rozpłodu; rozpłodnik, rozpłodowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. dorosły, zdolny do rozpłodu samiec zwierząt hodowlanych
Wiktionary
(1.1) Pseudohodowca (…) rozmnaża zwierzęta chore i z wadami genetycznymi. Oszczędza na kryciu, używając jako reproduktorów samce blisko spokrewnione z suką czy kotką, czyli stosując tzw. chów wsobny, prowadzący często do poważnych wad genetycznych.
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɔˈduktɔr, AS: reproduktor
Wiktionary
rzecz. reprodukcja ż., reprodukowanie n.
czas. reprodukować ndk.
przym. reprodukcyjny
Wiktionary
(1.1) rozpłodnik
Wiktionary
technika powielania i kopiowania dokumentów lub obrazów (np. druk, ksero, skan)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół zagadnień i metod dotyczących kopiowania materiałów graficznych i piśmienniczych, przy pomocy środków mechanicznych lub elektronicznych;
Wiktionary
Re
Wikipedia
przym. reprograficzny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z odtwarzaniem materiałów graficznych i piśmiennych środkami mechanicznymi lub elektronicznymi
Wiktionary
(1.1) W cenę każdej kserokopiarki wliczona jest opłata reprograficzna, czyli rekompensata dla wydawców książek, którzy stracą na ich kserowaniu.
Wiktionary
rzecz. reprografia ż.
Wiktionary
1. rodzaj projekcji, w której półprzezroczysty ekran umieszczony jest między obserwatorem a projektorem; projekcja tylna;
2. metoda realizacji zdjęć filmowych polegająca na połączeniu wyświetlanego obrazu ruchomego tła, zarejestrowanego uprzednio w warunkach plenerowych, ze sceną z udziałem aktorów grających w otoczeniu dekoracji na pierwszym planie
SJP.pl
Reprojekcja, inaczej projekcja tylna – projekcja na półprzezroczystym ekranie znajdującym się między obserwatorem a urządzeniem, które dokonuje projekcji.
Wikipedia
toksyczny dla układu rozrodczego, mogący zaburzać płodność lub rozwój potomstwa
SJP.pl
ostra nagana, ostre upomnienie; bura, ochrzan, opeer, opieprz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagana, upomnienie, admonicja
Wiktionary
(1.1) Premier udzielił reprymendy posłowi.
Wiktionary
IPA: ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda, AS: reprỹmẽnda
Wiktionary
(1.1) upomnienie, nagana
Wiktionary
przywrócenie mienia przejętego przez państwo byłym właścicielom lub ich spadkobiercom, dokonywane w formie zwrotu rzeczy upaństwowionej lub wypłaty ekwiwalentu; denacjonalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. ekon. zwrot mienia przejętego wcześniej przez państwo na rzecz byłych właścicieli lub ich spadkobierców; także. zrekompensowanie tego mienia w formie pieniężnej albo w naturze;
Wiktionary
Reprywatyzacja (właśc. "restytucja mienia") – proces polegający na zwrocie uprzednim właścicielom (lub ich następcom prawnym) mienia przejętego przez państwo w drodze nacjonalizacji lub wywłaszczenia.
Często błędnie jest łączona z prywatyzacją, gdy nie tylko zwraca się niegdyś przejęte mienie, ale także prywatyzuje mienie, które od początku było państwowe. Przeciwieństwem reprywatyzacji jest renacjonalizacja.
Wikipedia
rzecz. prywatyzowanie n., reprywatyzowanie n., zreprywatyzowanie n., prywatyzacja ż.
czas. reprywatyzować ndk., zreprywatyzować dk.
przym. reprywatyzacyjny, prywatyzacyjny
Wiktionary
(1.1) restytucja mienia
Wiktionary
związany z reprywatyzacją - zwrotem wcześniej upaństwowionej własności prywatnej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reprywatyzacją
Wiktionary
rzecz. reprywatyzacja ż., reprywatyzowanie n., zreprywatyzowanie n.
czas. reprywatyzować ndk., zreprywatyzować dk.
Wiktionary
zwrócić, zwracać majątek przyjęty przez państwo byłym właścicielom lub ich spadkobiercom; denacjonalizować
SJP.pl
zwrócić, zwracać majątek przyjęty przez państwo byłym właścicielom lub ich spadkobiercom; denacjonalizować
SJP.pl
1. powtórzenie przebiegu pierwszego odcinka formy sonatowej
2. krótka scenka cyrkowa odgrywana między kolejnymi numerami programu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. powtórzenie danego fragmentu muzycznego
(1.2) scenka cyrkowa
Wiktionary
Repryza – powtórzenie (z pewnymi modyfikacjami lub bez nich) ekspozycji w formie sonatowej. Zwykle jest zakończona codą.
Kompozytor nawiązuje w tej części do ekspozycji powracając z niewielkimi zmianami do tych samych odcinków melodycznych.
Repryza pozorna jest to pojawienie się w przetworzeniu tematu ekspozycji, jednak nie następują po nim kolejne fazy, inaczej zwodnicza
Wikipedia
przym. repryzowy
Wiktionary
przymiotnik od: repryza
SJP.pl
linka pomocniczna, używana we wspinaczce, alpinizmie i pracach wysokościowych; rep
SJP.pl
Repsznur – inaczej rep (z hol. "reep" – lina), linka pomocnicza, sznurek używany we wspinaczce do rozmaitych celów pomocniczych (innych, niż w charakterze liny asekuracyjnej). Typowe zastosowania repsznurów, podobnie jak w przypadku pętli z taśmy, obejmują przede wszystkim:
Wikipedia
fikcyjny humanoidalny gad, obdarzony inteligencją, występujący w fantastyce, teoriach spiskowych i ufologii; Reptilianin, saurianin, Saurianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. rzekomy przedstawiciel rasy humanoidalnych gadów z literatury fantastycznej, teorii spiskowych i opowieści o UFO;
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Reptilianka ż.
przym. reptiliański
Wiktionary
(1.1) Saurianin, Jaszczuroczłowiek, Istota Gadzia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o gadach;
Wiktionary
Reptiliologia ( reptilio ‘czołgać się’, gr. "lógos" ‘nauka’) – nauka zajmująca się badaniem gadów (Reptilia). Wraz z batrachologią (nauką o płazach) tworzą herpetologię.
W ramach reptiliologii wyróżnia się chelonologię (naukę o żółwiach) oraz ofiologię (naukę o wężach).
Wikipedia
IPA: ˌrɛptʲilʲjɔˈlɔɟja, AS: reptʹilʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. reptiliolog m.
przym. reptiliologiczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Repty;
2. przymiotnik od: Reptowo
SJP.pl
dzielnica Tarnowskich Gór
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|republika.
Wiktionary
IPA: rɛˈpublʲik, AS: republʹik
Wiktionary
1. forma ustroju państwa, w którym najwyższą władzę sprawują organy wybierane w wyborach pośrednich lub bezpośrednich, zwykle w sposób określony przez konstytucję;
2. państwo mające taki ustrój;
3. bananowa republika - z lekceważeniem o państwie małym, słabym, niestabilnym społecznie i politycznie, często podporządkowanym innemu państwu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;
(1.2) polit. państwo posiadające ustrój republiki (1.1)
Wiktionary
Republika ( res publica – dosł. rzecz pospolita, rzecz publiczna, rzecz stworzona pospołu) – forma rządu, w którym głową państwa jest osoba lub grupa osób wybierana na określony czas lub/oraz na czele państwa stoi kadencyjny organ wyłoniony w drodze wyborów powszechnych.
Wikipedia
(1.2) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)
Wiktionary
IPA: rɛˈpublʲika, AS: republʹika
Wiktionary
rzecz. republikanin mos., republikanka ż.
przym. republikański
Wiktionary
(1.1-2) przest. rzeczpospolita
Wiktionary
1. zwolennik republiki, republikanizmu;
2. członek lub zwolennik partii republikańskiej w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zwolennik republiki, republikanizmu;
2. członek lub zwolennik partii republikańskiej w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu
(1.2) członek partii republikańskiej
Wiktionary
rzecz. republika ż., republikanizm mrz.
:: fż. republikanka ż.
przym. republikański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu
(1.2) polit. ustrój republikański
Wiktionary
Republikanizm (od łac. "res publica" – "rzecz publiczna") – nurt filozofii politycznej, zgodnie z którym ideałem życia politycznego jest republika, rozumiana jako wspólnota polityczna, której członkowie (obywatele) biorą udział w życiu publicznym.
Idee republikańskie kształtowały się w opozycji do takich form ustrojowych jak monarchia czy tyrania. Republikanie sprzeciwiali się w szczególności wszelkim formom władzy arbitralnej, oraz takiej, w której rządzeni nie mieli wpływu na rządy.
Wikipedia
rzecz. republikanin mos., republikanka ż.
Wiktionary
(1.2) republika
Wiktionary
kobieta uznająca republikę za najlepszą formę rządu; zwolenniczka republiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zwolenniczka republiki lub republikanizmu, kobieta popierająca republikańską formę rządu
Wiktionary
rzecz. republika ż., republikanizm mrz.
:: fm. republikanin mos.
przym. republikański
Wiktionary
→ republika, → republikanin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany republikanizmem, dotyczący republikanizmu
(1.2) związany z amerykańską Partią Republikańską
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy przypisywane republikom i republikanizmowi
Wiktionary
rzecz. republika ż., republikanin mos., republikanka ż., republikańskość ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest republikańskie; cecha tych, którzy są republikańscy
Wiktionary
przym. republikański
przysł. republikańsko
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: republika
Wiktionary
IPA: rɛˈpublʲikɔ, AS: republʹiko
Wiktionary
odmowa zapłaty długów państwowych lub przyjęcia zdewaluowanego pieniądza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. odmowa spłaty części bądź całości długu publicznego przez władze;
(1.2) ekon. odmowa przyjęcia zdewaluowanego pieniądza
Wiktionary
(1.1) Współcześnie rządy rzadko korzystają z "dobrodziejstw" inflacji lub sięgają do atrybutów władzy, takich jak unieważnienie (repudiacja) zaciągniętych przez nie długów, konwersja długów itp.
Wiktionary
wstręt lub silna niechęć do czegoś; abominacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. niechęć do czegoś
Wiktionary
przym. repulsywny
Wiktionary
(1.1) wstręt, niechęć, odraza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. urządzenie pozwalające unosić się mimo działania pola grawitacyjnego
Wiktionary
(1.1) Dex uruchomił repulsory i uniósł się znad płyty.
Wiktionary
1. związany z repulsją;
2. wzbudzający odrazę, niechęć, odpychający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający niechęć, wstręt
Wiktionary
(1.1) Po osiągnięciu pewnego krytycznego progu emocji repulsywnej następuje przebudzenie (gwałtowny powrót do stanu świadomości).
Wiktionary
rzecz. repulsja ż.
przym. repulsyjny
Wiktionary
(1.1) odrażający, odpychający, wstrętny
Wiktionary
zdobić wyroby z blachy, wybijając wgłębienia i uzyskując po drugiej stronie wypukły wzór; trybować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jubil. zdobienie blaszanych wyrobów poprzez wybijanie na zimno wgłębień, dających po drugiej stronie wypukły wzór
(1.2) jubil. wzór, zdobienie uzyskane poprzez repusowanie (1.1)
Wiktionary
Repusowanie (trybowanie) – zdobienie wyrobów z blachy poprzez wybijanie na zimno wgłębień, dających po drugiej stronie wypukły wzór.
Techniką repusowania zdobić można metale ciągliwe i kowalne - głównie złoto, srebro, miedź, mosiądz, żelazo. Używane są młotki - twarde, miękkie i cyzelerskie, punce oraz kowadła miękkie. Kowadło takie musi być wykonane z materiału, który ustępuje pod naciskiem (np. smoły, miękkiego drewna, ołowiu).
Wikipedia
(1.1) trybowanie
Wiktionary
zdobić wyroby z blachy, wybijając wgłębienia i uzyskując po drugiej stronie wypukły wzór; trybować
SJP.pl
opinia; dobre imię; sława
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opinia o kimś, dobre imię
Wiktionary
(1.1) Mój lekarz cieszy się dobrą reputacją.
Wiktionary
IPA: ˌrɛpuˈtat͡sʲja, AS: reputacʹi ̯a
Wiktionary
rekwiem;
1. kościelna pieśń żałobna;
2. msza za zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. msza żałobna lub nabożeństwo;
(1.2) muz. rel. kompozycja mszalna wykonywana w Zaduszki lub podczas uroczystości żałobnych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrɛkfʲijɛ̃m, AS: rekfʹii ̯ẽm
Wiktionary
nieprawidłowa wymowa litery r
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wymawianie „r” jako głoski tylnojęzykowej lub języczkowej;
Wiktionary
Reranie (rotacyzm) – nieprawidłowa (tj. niezgodna z regułami ortofonii) wymowa fonemu /r/, prawidłowo wymawianego w języku polskim jako [] lub []. Wyróżnia się różne rodzaje rotacyzmu:
Wikipedia
IPA: rɛˈrãɲɛ, AS: rerãńe
Wiktionary
czas. rerać ndk.
Wiktionary
(1.1) rotacyzm, grasejowanie
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) niepoprawnie wymawiać fonem IPA2|r.;
Wiktionary
(1.1) Nie mogę się dostać na studia aktorskie, ponieważ reram.
Wiktionary
IPA: ˈrɛrat͡ɕ, AS: rerać
Wiktionary
rzecz. reranie n.
Wiktionary
(1.1) grasejować
Wiktionary
[czytaj: rerekording] przenoszenie metodą elektryczną nagrań dźwiękowych z taśm magnetofonowych lub płyt gramofonowych na nowe taśmy, płyty itp.
SJP.pl
[czytaj: risercz]
1. badanie naukowe, prace badawcze;
2. zbieranie informacji dla potrzeb dziennikarza
SJP.pl
[czytaj: riserczer] osoba w firmach doradztwa personalnego jak również marketingowych zajmująca się badaniem rynku
SJP.pl
operacyjne usunięcie organu lub jego części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg usunięcia narządu wewnętrznego
Wiktionary
(1.1) wycięcie
Wiktionary
dokonywać resekcji
SJP.pl
[czytaj: riseler] osoba lub firma kupująca towary w celu ich odsprzedaży; odsprzedawca
SJP.pl
[czytaj: riselerka]
1. kobieta kupująca towary w celu ich odsprzedaży;
2. potocznie: odsprzedaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od resentyment
Wiktionary
(1.1) To nie resentyment, lecz tylko mały resentymencik.
Wiktionary
rzecz. resentyment m.
Wiktionary
niechęć, niezadowolenie, uraza do kogoś odczuwane przez dłuższy czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrywany żal lub uraza;
Wiktionary
Resentyment (fr. "ressentiment") – w powszechnym rozumieniu silny, zakorzeniony żal bądź uraza do kogoś (czegoś), często skrywany i zwykle powracający na wspomnienie doznanych krzywd.
Wikipedia
(1.1) Gdy głupcy, obdarzeni wielką aktywnością, znajdują – w ułożyskowaniu określonych antagonizmów klasowych i narodowych resentymentów – posłuch głupców mniej aktywnych, gotowych pójść za tym, „kto poprowadzi” – może się zrodzić z takiego „wzmocnienia” zło, nie piekielne co prawda, bo czysto ludzkie, lecz nie mniej przez to zgubne.
Wiktionary
IPA: ˌrɛsɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt, AS: resẽntỹmẽnt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. resentymencik mrz.
Wiktionary
Reserved – polska sieć odzieżowa mająca siedzibę w Gdańsku, założona przez Marka Piechockiego i Jerzego Lubiańca. Właścicielem jest spółka LPP S.A. Pierwsze sklepy działały pod marką "LPP", która następnie została zastąpiona obecną Reserved.
W 2020 roku Reserved zajął 10. miejsce w rankingu najlepszych marek w Polsce, przygotowanym przez YouGov i Inquiry.
Wikipedia
1. przycisk wciskany w celu zrestartowania komputera;
2. sam proces restartowania komputera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|resetować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛsɛtɔˈvãɲɛ, AS: resetovãńe
Wiktionary
czas. resetować
Wiktionary
1. przywracać domyślne wartości danego urządzenia lub programu; zerować;
2. uruchamiać ponownie system operacyjny komputera;
3. resetować się - potocznie:
a) relaksować się po ciężkiej pracy;
b) zmieniać swój punkt widzenia, zwykle w celu zaczęcia czegoś od nowa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zresetować)
(1.1) inform. podawać sygnał zerowania na wejścia rejestrów i sumatora procesora urządzenia komputerowego, tym samym wznawiać jego pracę od początku
Wiktionary
(1.1) Tamakurczak jest wygodny. Kiedy umrze, zabawkę się resetuje, czyli zaczyna hodowlę od początku.
Wiktionary
IPA: ˌrɛsɛˈtɔvat͡ɕ, AS: resetovać
Wiktionary
rzecz. resetowanie n., zresetowanie n., reset m.
czas. zresetować dk.
Wiktionary
(1.1) zerować, restartować, robić reset / restart
Wiktionary
[czytaj: rez-ich] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rezyduum;
1. liczba zespolona opisującą zachowanie całek po konturach analitycznej funkcji f(z) wokół punktu osobliwości;
2. materiał skalny będący efektem wietrzenia i erozji niektórych składników skały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) to, co pozostało z czegoś lub po czymś
Wiktionary
środowiskowo:
1. zdolność radzenia sobie z nagłymi problemami;
2. wytrzymałość, odporność na działanie różnych sił
SJP.pl
przymiotnik od: Resko (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reskiem, dotyczący Reska
Wiktionary
rzecz. Resko n., Rega ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Resko (miasto w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie pomorskim;
Wiktionary
Resko (do 1945 r. Regenwalde) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Resko. Ośrodek usługowy dla rolnictwa, drobny przemysł spożywczy i drzewny.
Według danych z 30 czerwca 2017, miasto miało 4263 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Resko jest miastem pomorskim.
(1.1) Przez Resko przepływa rzeka Rega
Wiktionary
IPA: ˈrɛskɔ, AS: resko
Wiktionary
przym. reski
rzecz. reszczanin/reszczanka, Rega
Wiktionary
Reskowo (kaszub. "Reskòwò") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno, na Pojezierzu Kaszubskim. Leży na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego nad jeziorem Reskowskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rozporządzenie władzy sporządzone na piśmie
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Herold odczytywał publicznie reskrypt królewski.
Wiktionary
przym. reskryptowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z reskryptem, dotyczący reskryptu
Wiktionary
rzecz. reskrypt mrz.
Wiktionary
[czytaj: reNE] nazwisko
SJP.pl
przystosowywanie kogoś do życia w społeczeństwie; przywrócenie do działania w społeczeństwie osób niedostosowanych lub takich, które utraciły kontakt ze społeczeństwem, np. więźniów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. działania wychowawcze mające na celu przywrócenie ludziom niedostosowanym społecznie prawidłowego kontaktu ze społeczeństwem;
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzecz. resocjalizowanie n., zresocjalizowanie n.
czas. resocjalizować ndk., zresocjalizować dk.
przym. resocjalizacyjny
Wiktionary
związany z resocjalizacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z resocjalizacją, dotyczący resocjalizacji
Wiktionary
rzecz. resocjalizacja ż., resocjalizowanie n., zresocjalizowanie n.
czas. resocjalizować ndk., zresocjalizować dk.
Wiktionary
1. przystosowywać kogoś do życia w społeczeństwie; dokonywać czyjejś resocjalizacji;
2. resocjalizować się - przystosowywać się do życia w społeczeństwie; ulegać resocjalizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. urządzenie elektryczne do pomiaru kąta
(1.2) inform. klient DNS
Wiktionary
Resolver (resolwer) – elektryczny czujnik kąta obrotu, jest rodzajem transformatora elektrycznego z obrotowym uzwojeniem wzbudzania lub obrotowym rdzeniem magnetycznym. Jest urządzeniem elektrycznym, bez elektroniki, uważany za urządzenie analogowe, ma elektroniczne i cyfrowe odpowiedniki.
Wikipedia
ekologiczna metoda rozkładu zwłok poprzez alkaliczną hydrolizę; akwamacja, kremacja wodna
SJP.pl
Resomacja – proces rozkładu zwłok ludzkich poprzez alkaliczną hydrolizę, uważany przez jego twórców za bardziej ekologiczny od kremacji. Proces ten jest oferowany na całym świecie jako alternatywa dla tradycyjnego pogrzebu lub kremacji. Do lata 2007 roku ponad 1000 ludzi w Stanach Zjednoczonych zdecydowało się na poddanie ich ciał resomacji w przyszłości.
Wikipedia
element zawieszenia pojazdu poprawiający kontakt kół z nierównym podłożem; amortyzator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. element pojazdu przeznaczony do tłumienia wstrząsów;
Wiktionary
Resor – element resorujący, który najczęściej ma postać sprężyny wielopłytkowej utworzonej z płaskowników stalowych, zwanych piórami.
Pióra resoru wykonuje się głównie ze stali sprężynowej oraz poddaje się obróbce cieplnej i niekiedy kulkowaniu. Pióra mogą być wykonane również z tworzyw sztucznych. Pióra są wygięte, przy czym promień krzywizny zależy od długości pióra.
Wikipedia
(1.1) Od Biniakon do Wilna szosa była wyboista i trzeba było jechać bardzo uważnie, aby nie połamać resorów.
Wiktionary
przym. resorowy
rzecz. resorak mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od resorak
Wiktionary
rzecz. resorak m.
Wiktionary
potocznie: zabawka w kształcie samochodu; samochodzik, resorowiec, resorek, resorówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mały samochodzik-zabawka, wykonany z metalu, charakteryzujący się ruchomymi osiami kół na podobieństwo resorów w prawdziwych samochodach
Wiktionary
(1.1) Mogę się pobawić twoimi resorakami?
(1.1) Piotrek ma całą kolekcję resoraków.
Wiktionary
IPA: rɛˈsɔrak, AS: resorak
Wiktionary
rzecz. resor m., resorowanie n.
:: zdrobn. resoraczek m.
czas. resorować ndk.
przym. resorowy
Wiktionary
(1.1) resorówka, żelaźniak
Wiktionary
wchłaniać lub wsysać jakieś substancje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od resort
Wiktionary
rzecz. resort m.
Wiktionary
1. rzadko, potocznie: zabawka w kształcie samochodu; samochodzik, resorowiec, resorak;
2. zdrobnienie od: resor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zob. resorówka.
Wiktionary
potocznie: zabawka w kształcie samochodu; samochodzik, resorak, resorek
SJP.pl
środowiskowo: dział zakładu remontowego, w którym sprawdza się sprawność resorów
SJP.pl
przymiotnik od: resor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący resoru
Wiktionary
rzecz. resor mrz., resorak mzw.
Wiktionary
1. przenikanie substancji pokarmowych z jelit do naczyń krwionośnych; wchłanianie;
2. wchłanianie substancji chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. wchłanianie przez komórki substancji z otoczenia
Wiktionary
Resorpcja (łac. "resorptio" z łac. "resorbo" – wchłaniam, pochłaniam), wchłanianie – proces przenikania substancji przez powierzchnie.
Pojęcie stosowane w biologii i medycynie, gdzie może oznaczać w zależności od kontekstu różne zjawiska:
Wikipedia
(1.1) W układzie moczowym zauważa się: [...] zwiększenie resorpcji sodu i wody.
(1.1) Podstawową jednostką czynnościową nerki jest tzw. nefron. Składa się on z [...] systemu kanalików krętych i prostych oraz cewki zbiorczej, w którym odbywają się procesy biernej i czynnej resorpcji zwrotnej.
Wiktionary
1. wyodrębniony dział gospodarki i administracji państwowej kierowany przez ministra;
2. przenośnie: zakres czyichś uprawnień;
3. miejscowość wypoczynkowa lub obiekt wypoczynkowy w takim miejscu, np. kompleks hotelowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. dział administracji publicznej podległy właściwemu członkowi rządu;
(1.2) pot. zakres czyjejś działalności, czyichś kompetencji
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Ziobro objął resort sprawiedliwości.
(1.1) Przed budynkiem resortu powitał go ustępujący szef resortu Borys Budka.
Wiktionary
IPA: ˈrɛsɔrt, AS: resort
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. resorcik mrz.
przym. resortowy
Wiktionary
(1.1) ministerstwo
(1.2) dziedzina, domena, dyscyplina, dział, działka, gałąź, krąg, niwa, obręb
Wiktionary
przymiotnik od: resort
SJP.pl
zabawka w kształcie samochodu; resorak, resorek, resorowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. pojazd konny na resorach
(1.2) małe, zabawkowe auto
Wiktionary
(1.2) Bierzemy ze sobą furę gadżetów dla dzieciaków w Afryce. (…) Właściwie, to jeszcze ich nie mamy, ale gdyby ktoś chciał się pozbyć kredek, długopisów, małych zabawek, resorówek, to czekamy.
Wiktionary
[czytaj: respektiwe] odpowiednio (do każdego z branych pod uwagę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od respekt
Wiktionary
rzecz. respekt m.
Wiktionary
poważanie, szacunek połączone z lekką obawą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szacunek, poważanie
(1.2) obawa, onieśmielenie wobec autorytetu lub siły
Wiktionary
Respekt – polski zespół wokalno-instrumentalny, istniejący od końca 1969 roku do końca 1970 roku.
Wikipedia
(1.1) Mężczyzna z respektem obracał w rękach zdjęcie.
(1.2) Synowie czuli respekt przed pasem ojca.
Wiktionary
IPA: ˈrɛspɛkt, AS: respekt
Wiktionary
rzecz. respektowanie n.
:: zdrobn. respekcik mrz.
czas. respektować
Wiktionary
(1.1) szacunek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|respektować.
Wiktionary
rzecz. respekt mrz., respektować
czas. respektować
Wiktionary
szanować;
1. stosować się do czegoś, zachowywać się zgodnie z jakimiś normami;
2. mieć wzgląd na coś, liczyć się z czymś;
3. dawniej: mieć uznanie, szacunek dla kogoś; poważać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (brak dk.)
(1.1) brać pod uwagę, mieć wzgląd na coś lub na kogoś, przestrzegać czegoś w swoim postępowaniu
(1.2) daw. otaczać respektem; traktować z szacunkiem
czasownik zwrotny niedokonany respektować się (brak dk.)
(2.1) być respektowanym
(2.2) daw. okazywać szacunek jeden drugiemu
Wiktionary
rzecz. respekt mrz., respektowanie n.
Wiktionary
(1.1) liczyć się, przestrzegać, stosować się, uwzględniać
(1.2) poważać, szanować
Wiktionary
przymiotnik od: respekt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o pyle lub cząstkach: taki, który może przenikać głęboko do dróg oddechowych
SJP.pl
1. oddychanie, oddech;
2. respiracja gleby - zjawisko wymiany gazów między glebą a atmosferą
SJP.pl
związany z respiracją
SJP.pl
1. aparatura medyczna połączona z chorym przez maskę twarzową, rurkę dotchawiczną itp., umożliwiająca sztuczne oddychanie tlenem, powietrzem lub ich mieszaniną, stosowana głównie w przypadkach zahamowania czynności oddechowych; resuscytator;
2. maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami, używana głównie w górnictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. med. urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;
(1.2) techn. maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami itp.;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) W 2020 roku opracowano projekt respiratora, który udostępniono za darmo (na zasadach open source i open hardware).
(1.1) Głównym mechanicznym elementem respiratora jest kompresor i silnik.
Wiktionary
IPA: ˌrɛspʲiˈratɔr, AS: respʹirator
Wiktionary
przym. respiratorowy
Wiktionary
(1.1) sztuczne płuco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mechaniczna wentylacja płuc pacjenta
Wiktionary
(1.1) Lekarz zlecił w jego przypadku respiratoroterapię.
Wiktionary
→ respirator, np. nawilżacz respiratorowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z respiratorem, dotyczący respiratora
Wiktionary
rzecz. respirator mrz.
Wiktionary
respiro wekslowe - odroczenie płatności weksla
SJP.pl
podłączać chorego do respiratora
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba odpowiadająca na pytania ankietera
SJP.pl
Re
Wikipedia
kobieta odpowiadająca na pytania ankietera
SJP.pl
przestarzale: odpowiedź
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. odpowiedź
Wiktionary
IPA: ˈrɛspɔ̃w̃s, AS: respõũ̯s
Wiktionary
rzecz. responsa, responsowanie
czas. responsować
przym. responsywny
Wiktionary
(1.1) daw. responsa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. odpowiedź
Wiktionary
IPA: rɛsˈpɔ̃w̃sa, AS: respõũ̯sa
Wiktionary
rzecz. respons m., responsowanie n.
czas. responsować ndk.
przym. responsywny
Wiktionary
→ responsorium; responsoryjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonywany na przemian przez kantora i lud
Wiktionary
(1.1) Po pierwszym czytaniu kantor śpiewa psalm responsorialny.
Wiktionary
rzecz. responsorium n.
przym. responsywny
Wiktionary
(1.1) responsoryjny
Wiktionary
wyrażenie używane przy odmawianiu brewiarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;
Wiktionary
Responsorium (łac. "responsorium", od łac. "responsum" – odpowiedź) – ogólne określenie różnych form modlitewnych i odpowiadających im form muzycznych, wywodzących się z psalmodii responsorialnej, śpiewanej przez solistę i posiadającej refren wykonywany przez chór lub zgromadzenie. Responsoria składają się z wersetu (wersetów), wykonywanych przez solistę oraz refrenu (refrenów), wykonywanych przez chór. Istnieją różne formy responsoriów.
Wikipedia
(1.1) W naszej parafii w każdy wtorek śpiewane jest responsorium do św. Antoniego z Padwy.
Wiktionary
przym. responsoryjny, responsorialny, responsywny
Wiktionary
mający charakter odpowiedzi, służący odpowiedzi; odpowiadający
SJP.pl
→ responsorium; responsorialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonywany jako responsorium
Wiktionary
(1.1) Po pierwszej lekcji kantor śpiewa psalm responsoryjny.
Wiktionary
rzecz. responsorium n.
Wiktionary
(1.1) responsorialny
Wiktionary
1. cecha czegoś reagującego na coś, odpowiadającego na działanie;
2. cecha czegoś dostosowującego się do szerokości ekranu komputera, telefonu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest lub zachowuje się responsywnie
(1.2) psych. wyznacznik atrakcyjności interpersonalnej, oznaczający zdolność do zachowań stanowiących odpowiedź na działania innej osoby;
Wiktionary
Responsywność (od "response" – odpowiedź) – jeden z wyznaczników atrakcyjności interpersonalnej. Osoba jest responsywna w kontakcie z drugą osobą, jeżeli jej zachowanie i wypowiadane słowa stanowią odpowiedź na działania partnera. Osoby responsywne są na ogół bardziej lubiane. Przeciwieństwem responsywności jest indyferentyzm.
Wikipedia
IPA: ˌrɛspɔ̃w̃ˈsɨvnɔɕt͡ɕ, AS: respõũ̯syvność
Wiktionary
przym. responsywny
przysł. responsywnie
Wiktionary
1. reagujący na coś, odpowiadający na działanie;
2. dostosowujący się do szerokości ekranu komputera, telefonu itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czuły na zmiany, odpowiadający na działanie
(1.2) inform. dostosowujący się do szerokości ekranu komputera, telefonu
Wiktionary
IPA: ˌrɛspɔ̃w̃ˈsɨvnɨ, AS: respõũ̯syvny
Wiktionary
rzecz. respons m., responsa ż., responsywność ż., responsorium n.
przym. responsorialny
przysł. responsywnie
Wiktionary
dawniej: republika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dług
Wiktionary
dawniej: dłużnik
SJP.pl
dawniej: dłużnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od restart
Wiktionary
rzecz. restart m.
Wiktionary
ponowne uruchomienie komputera; reboot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. ponowne uruchomienie
Wiktionary
Restart (w niektórych znaczeniach reset) – zakończenie pracy dowolnego urządzenia elektronicznego lub cyfrowego w celu inicjalizacji i ponownego załadowania systemu operacyjnego, sterowników lub innego oprogramowania.
Jeśli urządzenie cyfrowe nie reaguje na polecenia, można zastosować tzw. miękki restart ( soft reset), który może być inicjowany zarówno przez inny działający system (np. watchdog), jak i przez użytkownika.
Wikipedia
(1.1) Strasznie wolno działa, może przydałby mu się restart.
(1.1) Pasażerowie lecący z Warszawy do Toronto wyruszyli z ponad czterogodzinnym opóźnieniem. Przyczyną był konieczny restart komputera pokładowego w dreamlinerze.
Wiktionary
IPA: ˈrɛstart, AS: restart
Wiktionary
rzecz. restartowanie n., zrestartowanie n., restarcik mrz.
czas. restartować ndk., zrestartować dk.
przym. restartowy
Wiktionary
ponownie uruchamiać urządzenie elektroniczne, np. komputer
SJP.pl
1. rodzaj lokalu gastronomicznego;
2. przywrócenie monarchii lub określonej dynastii panującej na tron
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. lokal gastronomiczny z obsługą kelnerską, w którym posiłki serwowane są przy stolikach;
(1.2) książk. odnowienie, odbudowanie
(1.3) polit. przywrócenie poprzednich rządów, wcześniej rządzącej dynastii, dawniejszego ustroju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szef zaprosił wszystkich pracowników na obiad do restauracji.
(1.1) To jest tania restauracja, ale z dobrym jedzeniem.
(1.1) Spotkaliśmy się koło restauracji.
(1.1) Często jadamy w drogich restauracjach.
(1.2) Kiedyś kierowałem restauracją zamku wawelskiego.
(1.2) W przyszłym roku rozpocznie się restauracja fasady tego budynku.
Wiktionary
IPA: ˌrɛstawˈrat͡sʲja, AS: restau̯racʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. restaurator m., restauratorka ż., restaurowanie n., restauratorstwo n., odrestaurowanie n.
:: zdrobn. restauracyjka ż.
czas. restaurować ndk., odrestaurować dk.
przym. restauracyjny, wokółrestauracyjny, przyrestauracyjny
Wiktionary
(1.2) restaurowanie, odnowa, odbudowa, renowacja, przywracanie
Wiktionary
zdrobnienie od: restauracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwykle przytulna mała restauracja
Wiktionary
(1.1) Napomknął, że spokojnie mogłabym prowadzić własną działalność – kawiarnię, a może nawet restauracyjkę – w Anchorhead.
Wiktionary
rzecz. restauracja ż.
przym. restauracyjny
Wiktionary
dotyczący restauracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący restauracji, związany z restauracją
Wiktionary
(1.1) — Jesteśmy całkowicie samowystarczalni – mówi z dumą Giao Che Nat. — Ludzie pracują w kooperatywach — mamy spółdzielnie: rybacką, piekarską, stolarską, restauracyjną.
Wiktionary
rzecz. restauracja ż., restauracyjka ż., restaurator m.
Wiktionary
1. artysta zajmujący się konserwowaniem dzieł sztuki, zabytków architektonicznych;
2. właściciel restauracji;
3. dawniej: odnowiciel, wskrzesiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. właściciel, menadżer restauracji
(1.2) książk. zob. konserwator. (zabytków)
(1.3) hist. polit. wskrzesiciel, odnowiciel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛstawˈratɔr, AS: restau̯rator
Wiktionary
rzecz. restauracja
:: fż. restauratorka
(1.1) przym. restauracyjny, restauratorski
(1.2-3) restaurować
Wiktionary
(1.2) konserwator
(1.3) odnowiciel
Wiktionary
1. artystka zajmująca się konserwowaniem dzieł sztuki;
2. właścicielka restauracji
SJP.pl
zwiążany z przywróceniem poprzedniego ustroju lub przywróceniem panowania obalonej dynastii
SJP.pl
odnawiać zabytki lub dzieła sztuki; odrestaurowywać
SJP.pl
ponowne zwężenie naczynia krwionośnego
SJP.pl
Restenoza, nawrót zwężenia – ponowne zwężenie światła narządu występujące po zabiegu leczącym jego zwężenie, np. ponowne zwężenie leczonej tętnicy po zabiegu angioplastyki, ponowne zwężenie krtani lub tchawicy po jej endoskopowym poszerzaniu, plastyce lub resekcji.
Wikipedia
zimozielone zarośle na piaszczystych, morskich wybrzeżach Brazylii
SJP.pl
Restinga – mianem tym określa się pas wydm nadmorskich w Brazylii, skąpo porośnięty roślinnością krzaczastą. Nazwa stosowana jest wyłącznie do zarośli krzewiastych lub niskich lasów. Zarośla te są często silnie zdeformowane (od strony morza) pod wpływem wiatru, często płożą się i przylegają do podłoża. W miarę posuwania się w kierunku lądu „podnoszą się”. W zależności od składu gatunkowego wyróżnia się restingę wrzosowiskową i mirtową.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) forma uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych z domu dzięki transmisji online
Wiktionary
(1.1) Można więc powiedzieć, że restiwal to taki festiwal na własnych warunkach – bez tłumów, bez kompromisów, w komfortowej i intymnej przestrzeni.
Wiktionary
powrót do pierwotnego, biblijnego chrześcijaństwa z I wieku naszej ery
SJP.pl
Re
Wikipedia
rzadko: zmiana struktury czegoś, np. struktury gospodarczej kraju, organizacji lub przedsiębiorstwa; restrukturyzacja (częściej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. ekon. zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa;
Wiktionary
IPA: ˌrɛstrukturalʲiˈzat͡sʲja, AS: restrukturalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. restrukturyzowanie, restrukturyzacja
przym. restrukturyzacyjny
czas. restrukturyzować
Wiktionary
(1.1) restrukturyzacja
Wiktionary
rzadko: dokonywać restrukturalizacji (restrukturyzacji); restrukturyzować (częściej)
SJP.pl
zmiana struktury czegoś, np. struktury gospodarczej kraju, organizacji lub przedsiębiorstwa; restrukturalizacja (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa;
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: ˌrɛstrukturɨˈzat͡sʲja, AS: restrukturyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. restrukturyzowanie, restrukturalizacja
przym. restrukturyzacyjny, restrukturalizacyjny
czas. restrukturyzować
Wiktionary
(1.1) restrukturalizacja
Wiktionary
→ restrukturyzacja; restrukturalizacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od restrukturyzacja
Wiktionary
(1.1) - Starosta nie chce mówić o zwolnieniach, a ja wiem, że zostanie zwolnionych prawie 200 osób. Tak jest napisane w programie restrukturyzacyjnym - oznajmił na sesji R.
Wiktionary
IPA: ˌrɛstrukturɨzaˈt͡sɨjnɨ, AS: restrukturyzacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. restrukturyzacja, restrukturalizacja, restrukturyzowanie
czas. restrukturyzować
przym. restrukturalizacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|restrukturyzować.
Wiktionary
czas. restrukturyzować ndk.
rzecz. restrukturalizacja ż., restrukturyzacja ż.
przym. restrukturyzacyjny
Wiktionary
dokonywać restrukturyzacji (restrukturalizacji); restrukturalizować (rzadziej)
SJP.pl
dokonywać restrukturyzacji (restrukturalizacji); restrukturalizować (rzadziej)
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. ograniczenie, zastrzeżenie;
2. ograniczenie obrotu, wymiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ograniczenie praw
Wiktionary
(1.1) Okupant wprowadził restrykcje znacznie ograniczające swobody obywatelskie.
Wiktionary
rzecz. restrykcyjność ż., restryktywność ż.
przym. restrykcyjny, restryktywny
przysł. restrykcyjnie, restryktywnie
Wiktionary
(1.1) sankcja
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest restrykcyjne; cecha tych, którzy są restrykcyjni
Wiktionary
rzecz. restrykcja ż.
przym. restrykcyjny
przysł. restrykcyjnie
Wiktionary
→ restrykcja; restryktywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ograniczający, surowy
Wiktionary
(1.1) Rządy na całym świecie próbują za pomocą restrykcyjnych przepisów i represyjnych metod ograniczać wolność słowa.
Wiktionary
rzecz. restrykcja ż., restrykcyjność ż.
Wiktionary
1. przywrócenie dawnego, pierwotnego stanu rzeczy; też odtworzenie od nowa czegoś na podstawie zachowanych reliktów;
2. w biologii: całkowita regeneracja uszkodzonego narządu;
3. w prawie: przywrócenie stanu pierwotnego jako forma naprawienia szkody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przywrócenie czemuś dawnego stanu
(1.2) ekol. przywrócenie gatunku zagrożonego wyginięciem
(1.3) praw. zwrot skonfiskowanego mienia
(1.4) psych. dążenie do przeproszenia osoby za wyrządzoną krzywdę, aby obniżyć poczucie winy
(1.5) konserwat. odtworzenie zabytku połączone z wbudowaniem oryginalnych, zachowanych elementów we właściwe im miejsca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. restytuowanie n.
Wiktionary
związany z restytucją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|restytuować.
Wiktionary
rzecz. restytucja ż.
Wiktionary
przywracać (przywrócić) do poprzedniego stanu; odnawiać (odnowić)
SJP.pl
chemiczny proces przechodzenia ciał ze stanu gazowego bezpośrednio w stan stały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. zmiana stanu skupienia z gazowego na stały, z pominięciem fazy ciekłej;
Wiktionary
Resublimacja, desublimacja – przemiana fazowa polegająca na bezpośrednim przechodzeniu substancji z fazy gazowej (pary) w fazę stałą z pominięciem stanu ciekłego. Resublimacja jest procesem odwrotnym do sublimacji. W wyniku resublimacji wody (pary wodnej) powstaje szron i śnieg. Resublimacja, w połączeniu z sublimacją lub parowaniem, jest wykorzystywana do oczyszczania lub rozdzielania substancji i otrzymywania ich w postaci krystalicznej (jest to metoda oczyszczania jodu).
Wikipedia
(1.1) Uczniowie wykonywali rozdzielanie mieszaniny jodu z piaskiem obserwując zjawisko sublimacji i resublimacji jodu.
Wiktionary
rzecz. sublimacja ż.
czas. resublimować, sublimować
przym. resublimacyjny, sublimacyjny
Wiktionary
(1.1) desublimacja
Wiktionary
zmieniać stan ciała ze stanu gazowego bezpośrednio w stan stały
SJP.pl
streszczać coś, powtarzać w zwięźlejszej formie; podsumowywać, rekapitulować, reasumować
SJP.pl
1. okres gwarantowanej sprawności pracy sprzętu;
2. przestarzałe, zwykle w liczbie mnogiej: środki zaradcze; zasoby, zwłaszcza pieniężne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. lotn. okres zdolności użytkowej urządzenia gwarantujący jego niezawodność i bezpieczeństwo eksploaracji;
(1.2) daw. środek zaradczy
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od resursa
Wiktionary
Resurs (z fr. "ressource", przez ros. ресурс), okres zdolności użytkowej – ustalony teoretycznie lub doświadczalnie czas eksploatacji urządzenia, wyrażony w odpowiednich dla niego jednostkach. Przyjmuje się, że w tym okresie zagwarantowane jest bezpieczeństwo i sprawność użytkowania.
Wikipedia
IPA: ˈrɛsurs, AS: resurs
Wiktionary
rzecz. resursa ż.
przym. resursowy
Wiktionary
dawniej: klub towarzyski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. klub towarzyski danego środowiska
(1.2) przest. lokal, w którym znajduje się dany klub towarzyski
(1.3) przest. spotkanie członków danego klubu towarzyskiego
Wiktionary
Resursa (z fr. "ressources" – środki) – określenie klubu towarzyskiego np. kupców, obywateli ziemskich itp., jak również lokalu takiego klubu.
Wikipedia
rzecz. resurs mrz.
Wiktionary
(1.1) klub towarzyski
(1.3) zebranie
Wiktionary
przywrócenie krążenia i oddychania u osoby znajdującej się w stanie śmierci klinicznej, przy braku powrotu świadomości chorego (w odróżnieniu od reanimacji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przywrócenie funkcji układu krążenia i oddychania u osoby znajdujących się w stanie śmierci klinicznej
Wiktionary
rzecz. resuscytowanie n., resuscytator m.
czas. resuscytować ndk.
przym. resuscytacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący resuscytacji
Wiktionary
(1.1) Mimo dostępności zaawansowanych technik resuscytacyjnych, wytycznych oraz sprzętu i wyposażenia karetek pogotowia pomoc najczęściej przychodzi zbyt późno.
Wiktionary
rzecz. resuscytacja ż.
Wiktionary
aparatura medyczna połączona z chorym przez maskę twarzową, rurkę dotchawiczną itp., umożliwiająca sztuczne oddychanie tlenem, powietrzem lub ich mieszaniną, stosowana głównie w przypadkach zahamowania czynności oddechowych; respirator
SJP.pl
przywracać krążenie i oddychanie osobie znajdującej się w stanie śmierci klinicznej
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, środek antygrzybiczny i przeciwutleniacz, stosowany w żywności
SJP.pl
Resweratrol – organiczny związek chemiczny, polifenolowa pochodna stylbenu.
Resweratrol może występować w formie dwóch izomerów geometrycznych, "cis" i "trans". Naturalnie występuje izomer "trans" i tylko on wykazuje aktywność biologiczną. Może on przekształcić się w formę "cis" w wyniku działania światłem UV:
Wikipedia
terapia resynchronizująca - metoda leczenia zaawansowanej niewydolności serca; stymulacja resynchronizująca, stymulacja dwukomorowa
SJP.pl
proces łączenia się substancji prostych w celu odzyskania substratu użytego do analizy
SJP.pl
mieszkaniec Reska
SJP.pl
mieszkanka Reska
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|-
Reszel ( Rößel, Rešlius) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Reszel. Położone jest na Pojezierzu Mrągowskim, nad rzeką Sajną, dopływem Gubra wpadającego do Łyny.
Pod względem historycznym Reszel leży na Warmii, na obszarze dawnego pruskiego terytorium Barcji. Miasto z wieloma zabytkami, należące do sieci cittàslow. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. Reszel liczył 4045 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Córka urodziła się w Reszlu, jest więc rodowitą reszlanką.
Wiktionary
rzecz. reszlanin m., reszlanka ż.
przym. reszelski
Wiktionary
przymiotnik od: Reszel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reszlem, dotyczący Reszla
Wiktionary
rzecz. Reszel mrz., reszlanin m., reszlanka ż.
Wiktionary
prawa strona monety, mająca zwykle napis określający jej wartość; awers
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) numizm. strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety
Wiktionary
Reszka (z решка) – potoczne określenie rewersu – strony monety zawierającej zwykle nominał bądź rysunek związany z okolicznością jej wybicia. Jest przeciwieństwem awersu – strony monety zwykle zawierającej godło państwowe lub wizerunek panującego władcy.
Nazwa pochodzi od słowa решка z języka rosyjskiego. Reszka to skrót od słowa решётка, które oznacza kratę, kratownicę i którym określano skomplikowany wzór na monetach przed rewolucją.
Wikipedia
(1.1) Rzućmy monetą, jak będzie orzeł, to ty wygrywasz, jak reszka, to zrobimy tak, jak ja powiedziałem.
Wiktionary
IPA: ˈrɛʃka, AS: reška
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Reszke (forma żeńska: Reszke/Reszkowa/Reszkówna; liczba mnoga: Reszkowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 837 osób.
Wikipedia
mieszkaniec Reszla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Reszla
(1.2) osoba pochodząca z Reszla, urodzona w Reszlu
Wiktionary
(1.1) Po rundzie jesiennej reszlanie zajmowali przedostatnie miejsce w tabeli.
Wiktionary
rzecz. Reszel m.
:: fż. reszlanka ż.
przym. reszelski
Wiktionary
mieszkanka Reszla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Reszla
(1.2) kobieta pochodząca z Reszla, urodzona w Reszlu
Wiktionary
(1.2) Córka urodziła się w Reszlu, jest więc rodowitą reszlanką.
Wiktionary
rzecz. Reszel m.
:: fm. reszlanin m.
przym. reszelski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dług
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: reszta
Wiktionary
1. to, co pozostało z całości po oddzieleniu pewnej części;
2. to, co pozostało z dzielenia, kiedy jedna liczba nie dzieli się przez drugą;
3. pieniądze wydawane, np. w sklepie, jeśli rachunek regulowany jest kwotą większą niż wynosi należność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elementy, które zostały
(1.2) przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać
(1.3) mat. przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
(1.4) inform. przy dzieleniu liczb: liczba, która dodana do zaokrąglonego w stronę zera wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Student uważał na zajęciach do momentu, gdy profesor sprawdził listę, a potem spał przez resztę wykładu.
(1.2) To kosztowało 20 (dwadzieścia) złotych, ale nie miałem drobnych i zapłaciłem banknotem stuzłotowym. Sprzedawca wydał mi 80 (osiemdziesiąt) złotych reszty.
(1.3) 15 (Piętnaście) dzieli się przez 4 (cztery) z resztą 3 (trzy)
Wiktionary
IPA: ˈrɛʃta, AS: rešta
Wiktionary
(1.1) rzecz. resztka
Wiktionary
(1.1) pozostałość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od reszta
(1.2) pozostałość do wyrzucenia
Wiktionary
IPA: ˈrɛʃtka, AS: reštka
Wiktionary
rzecz. reszta ż.
przym. resztkowy
Wiktionary
(1.1) reszta, pozostałość; reg. śl. ożmytek
(1.2) śmieć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który występuje jako resztka czegoś
Wiktionary
rzecz. resztka ż.
Wiktionary
dawniej:
1. zostawać jako reszta; zbywać;
2. pozostawać do zapłaty, zalegać
SJP.pl
1. reszta gruntu z budynkami pozostała po parcelacji prywatnej własności ziemskiej;
2. to, co pozostaje z całości po odjęciu, zużyciu pewnej części, liczby
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
najwyższa część pstrego piaskowca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. marzanka polna
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. rel. dekoracja ustawiana za ołtarzem, często w formie bogato zdobionej, wielometrowej struktury rzeźbiarsko-malarskiej
Wiktionary
(1.1) nastawa ołtarzowa
Wiktionary
handel detaliczny
SJP.pl
sposób działania lekarstwa, polegający na przedłużonym uwalnianiu jakiejś substancji
SJP.pl
1. osobnicze lub ewolucyjne opóźnienie rozwoju danego narządu w stosunku do innych narządów lub całego organizmu;
2. zabieg stylistyczny, polegająca na celowym zwolnieniu biegu akcji w celu zbudowania napięcia i wzmożenia zainteresowania widza lub czytelnika;
3. w muzyce: spowolnienie tempa utworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. spowolnienie akcji
(1.2) muz. spowalnianie tempa
(1.3) biol. opóźnienie rozwoju
(1.4) fiz. opóźnienie reakcji
Wiktionary
Retardacja (łac., "retardatio" ‘opóźnienie’) – jedna z figur retorycznych; jej celem jest zwiększenie napięcia u czytelnika poprzez opóźnienie bądź zatrzymanie akcji utworu, zwykle literackiego. Osiąga się ją poprzez długie, obszerne opisy.
Retardacje są jednymi z cech eposu; i tak w "Iliadzie" Homera, przykładem retardacji jest przeniesienie się akcji do kuźni Hefajstosa, tuż przed istotnym pojedynkiem Hektora z Achillesem.
Wikipedia
przym. retardacyjny
czas. retardować ndk.
Wiktionary
związany z retardacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powodujący retardację
Wiktionary
rzecz. retardacja ż.
Wiktionary
czynnik opóźniający; opóźniacz, spowalniacz;
1. środek chemiczny opóźniający wzrost roślin;
2. środek opóźniający rozprzestrzenianie się płomieni i przenikanie ciepła
SJP.pl
hamulec długotrwałego działania używany w pojazdach i elementach maszyn; zwalniacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. mot. masz. zob. zwalniacz.
Wiktionary
(1.1) Podczas hamowania autobusu dało się słyszeć charakterystyczny świst pracującego retardera.
Wiktionary
IPA: rɛˈtardɛr, AS: retarder
Wiktionary
(1.1) zwalniacz
Wiktionary
1. naturalne zjawisko magazynowania wody opadowej, także śniegu i lodu w gruncie, rzece, jeziorze, co opóźnia jej odpływ z danego terenu;
2. zapas wody zgromadzony w ten sposób;
3. w prawie: możliwość zatrzymania rzeczy dłużnika, przysługująca w pewnych okolicznościach wierzycielowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hydrol. magazynowanie wody opadowej w ziemi i na jej powierzchni ziemi oraz w zbiornikach naturalnych i sztucznych
(1.2) prawo przysługujące wierzycielowi, które zezwala zatrzymanie przedmiotów należących do dłużnika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. retencyjny
Wiktionary
magazynować wodę opadową na powierzchni ziemi, w gruncie oraz w zbiornikach naturalnych i sztucznych
SJP.pl
związany z retencją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący retencji
Wiktionary
rzecz. retencja ż.
Wiktionary
roztwór zawierający cząstki zatrzymane na filtrze
SJP.pl
Re
Wikipedia
dawna koronka igłowa z białych nici lnianych, wyrabiana głównie we Włoszech
SJP.pl
niedojrzała, nieposiadająca jądra krwinka czerwona, powstająca z erytroblastu
SJP.pl
Retikulocyt, retykulocyt, proerytrocyt (skrótowo Ret.) – niedojrzała postać krwinki czerwonej, która w szlaku erytropoezy bezpośrednio poprzedza dojrzałą krwinkę czerwoną, czyli erytrocyt. Jego powstawanie jest związane głównie z uzupełnianiem fizjologicznie niszczonych krwinek czerwonych oraz wyrównywaniem (kompensacją) skutków zdarzeń lub chorób w których dochodzi do utraty, czy niszczenia erytrocytów (np. krwotoków, zimnicy).
Wikipedia
zwiększony odsetek retikulocytów
SJP.pl
siateczkowata wypustka cytoplazmatyczna u niektórych pierwotniaków oraz komórek organizmów wielokomórkowych
SJP.pl
skomplikowany system przestrzeni wewnątrz komórek eukariotycznych otoczonych błoną fosfolipidową; siateczka
SJP.pl
substancja w siatkówce oka odpowiedzialna za proces widzenia
SJP.pl
Retinal – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów; wchodzi w skład purpury wzrokowej rodopsyny. Występuje w dwóch formach izomerycznych "cis" i "trans". Dzięki właściwościom układu sprzężonych wiązań podwójnych cząsteczka retinalu absorbuje światło, co powoduje zmianę izomerycznej formy "cis" w postać "trans" i dysocjację rodopsyny do retinalu oraz białka opsyny. Dzięki temu mechanizmowi możliwe jest wydzielanie neurotrasmiterów i przekazywanie bodźców wzrokowych do ośrodka wzrokowego w mózgu.
Wikipedia
barwnik fotoreceptorów w siatkówce oka
SJP.pl
związek chemiczny będący pochodną witaminy A, wykazujący działanie przeciwstarzeniowe oraz przeciwtrądzikowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. pochodna kwasowa witaminy A, lek zewnętrzny regulujący rozwój naskórka i stan gruczołów łojowych
Wiktionary
rzecz. retynoid m.
Wiktionary
(1.1) retynoid
Wiktionary
witamina A, w organizmie zwierzęcym powstaje w wątrobie z prowitaminy A (karotenu); akseroftol
SJP.pl
Re
Wikipedia
zmiany w siatkówce oka
SJP.pl
Retinopatia – proces chorobowy dotyczący siatkówki oka.
Wikipedia
kwas retinowy - metabolit retinolu (witaminy A)
SJP.pl
Retki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Zduny.
Wikipedia
Retkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.
Wikipedia
dawniej: osoba odpowiedzialna za transport rzeczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. starszy flisak kierujący spławem;
(1.2) icht. przynawek retman;
Wiktionary
Retman – starszy flisak, osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo rejsu w spławie rzecznym.
W dawnej Polsce retman zajmował się zawieraniem umów z kupcami lub faktorami, planował trasę, dobierał sobie flisaków, oraz kierował spławem.
W niektórych osadach nad rzekami Niemen, Wisła, San i Bug powstał cech retmański. W XIX wieku najbardziej znane ośrodki były w miejscowościach Kamieńczyk i Stare Budy.
Wikipedia
(1.1) Umowę o spław podpisywał z kupcem lub jego faktorem retman, on też dobierał zespół flisacki na tzw. ryzę lub rajzę, czyli jednorazowy spław.
Wiktionary
przym. retmański
Wiktionary
(1.1) rotman
(1.2) ryba pilot
Wiktionary
dawniej: wykonywać funkcję retmana - osoby odpowiedzialnej za transport rzeczny
SJP.pl
1. pełnienie funkcji przez retmana;
2. mała, jednoosobowa łódka retmana
SJP.pl
przymiotnik od: retman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z retmanem
Wiktionary
rzecz. retman mos.
Wiktionary
Retniowiec – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Lipce Reymontowskie.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
Retno ( "Sorge") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Krosno Odrzańskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
1. człowiek, który potrafi wygłaszać przemówienia, chętnie głosi oracje, zabiera głos publicznie; krasomówca, orator, mówca;
2. nauczyciel wymowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. doskonały mówca lub interpretator recytowanych tekstów
(1.2) daw. nauczyciel poprawnej wymowy
Wiktionary
(1.1) Obywatele Antiochii widzieli więc w Janie retora doskonałego i byli dumni, że właśnie on, w ich mieście, przejmuje z rąk pogańskich prymat retoryki.
(1.2) Ja się nie znałem, nawet nie widziałem z Jackiem; / Ledwiem słyszał o jego życiu hajdamackiem, / Siedząc wtenczas retorem w jezuickiej szkole, / Potem u wojewody służąc za pacholę.
Wiktionary
rzecz. retorstwo n., retoryk m., retoryka ż., retoryczność ż.
przym. retorski, retoryczny
przysł. retorycznie
Wiktionary
(1.1) krasomówca, orator
Wiktionary
kobieta umiejąca pięknie przemawiać publicznie; krasomówczyni, oratorka
SJP.pl
zespół romańskich grup etnicznych zamieszkujących regiony na pograniczu Włoch i Szwajcarii
SJP.pl
Retoromanie – ogólna nazwa mieszkańców obszaru Alp i ich podnóża na pograniczu Włoch (głównie region Friuli-Wenecja Julijska) i Szwajcarii (głównie kanton Gryzonia), posługujących się językami retoromańskimi. Ich liczba wynosi około 700 tys.
Retoromanie uważani są za zromanizowanych potomków starożytnych, przedindoeuropejskich mieszkańców rejonu Alp – Retów (stąd nazwa) i zmieszanych z nimi Celtów. W większości wyznają katolicyzm.
Wikipedia
mieszkaniec regionów na pograniczu Włoch i Szwajcarii
SJP.pl
mieszkanka regionów na pograniczu Włoch i Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka jednej z grup etnicznych z obszaru pogranicza Szwajcarii i Włoch, posługujących się językami retoromańskimi (romansz);
Wiktionary
rzecz. retoromański mrz.
:: fm. Retoromanin mos.
przym. retoromański
Wiktionary
język retoromański - język z grupy języków romańskich, którym posługuje się ludność zamieszkująca Alpy; jeden z języków urzędowych Szwajcarii; język retycki, język romansz
SJP.pl
rodzaj prawnego odwetu jako odpowiedź na jakieś prowokujące działania innego państwa
SJP.pl
przymiotnik od: retorsja
SJP.pl
1. szklane naczynie laboratoryjne używane dawniej do destylacji żrących cieczy;
2. zamknięta szczelnie, ogniotrwała komora pieca, w której przeprowadza się suchą destylację drewna i węgla oraz obróbkę cieplną niektórych metali; wypał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. kuliste naczynie o wydłużonej, zakrzywionej szyjce, najczęściej wykonane ze szkła, używane do destylacji;
(1.2) techn. duży, cylindryczny piec, w którym materiał poddawany jest wysokim temperaturom, służący do wypalania węgla drzewnego lub otrzymywania lotniejszych metali;
(1.3) techn. komora pieca krematoryjnego, w której spopielane są zwłoki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.
(1.2) Kiedyś zaczynał od wypalania węgla drzewnego w retortach, o takich jak on mówiło się, że w lasach są u wrót piekieł.
(1.3) Członkowie Sonderkommando układali na podłodze po pięć zwłok przed każdą retortą, a resztę przenosili do magazynu koło windy.
Wiktionary
IPA: rɛˈtɔrta, AS: retorta
Wiktionary
przym. retortowy
Wiktionary
→ retorta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem retortę
Wiktionary
rzecz. retorta ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób retoryczny
Wiktionary
rzecz. retor mos., retoryka ż.
przym. retoryczny
Wiktionary
1. dotyczący retoryki - sztuki wymowy; oratorski, krasomówczy, elokwentny, wymowny;
2. pytanie retoryczne - pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi, stawiane w celu wywołania silniejszego wrażenia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. dotyczący retoryki, związany z retoryką
Wiktionary
(1.1) To pytanie jest retoryczne, ale czy wiecie, jak trzeba to zrobić?
Wiktionary
rzecz. retoryka ż., retor mos., retoryk mos., retoryzm mrz., retorstwo n., retoryczność ż.
przysł. retorycznie
Wiktionary
1. umiejętność sprawnego, jasnego wyrażania swoich myśli, sztuka pięknego mówienia; oratorstwo, krasomówstwo;
2. nauka zasad sprawnego i pięknego wysławiania się, obejmująca prawidłowości doboru słów, konstrukcji zdań, umiejętności argumentacji itp.;
3. przenośnie: styl propagandy politycznej, zwykle oceniany negatywnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
(1.2) jęz. średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)
(1.3) jęz. mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Klasyczna retoryka została później dostosowana do potrzeb różnych czasów i krajów, w których się rozwijała.
(1.2) Z czasem retoryka stała się autonomiczną dziedziną wiedzy i najważniejszym przedmiotem szkolnym kształcącym sprawność językową.
(1.3) Skończ z tą napuszoną retoryką i tak mnie nie przekonasz.
Wiktionary
rzecz. retor m., retoryk m., retoryzm m., retorstwo n., retoryczność ż.
przym. retoryczny
przysł. retorycznie
Wiktionary
1. nadawać czemuś cech retoryki;
2. dawniej: mówić, przemawiać ozdobnie, kwieciście
SJP.pl
[czytaj: reTUR] fr. powrót
SJP.pl
lud zamieszkujący dawniej rejon środkowych Alp
SJP.pl
Re
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe:
1. zwrot urzędowo zatrzymanych przedmiotów;
2. zmiana proboszcza w parafii, zwłaszcza przywrócenie wcześniejszego
SJP.pl
1. przekształcenie ciągłe przestrzeni topologicznej X w zbiór A będący podzbiorem X, tak aby wszystkie punkty ze zbioru A pozostały na swoim miejscu;
2. retrakcja skrzepliny - proces obkurczania w wyniku konsolidacji agregatów płytkowych przez fibrynę i czynność białek kurczliwych płytki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w topologii: zbiór, dla którego istnieje retrakcja
SJP.pl
narzędzie chirurgiczne służące do rozsuwania od siebie brzegów ran, mięśni i innych tkanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rad. telew. transmisja sygnału tworzonego przez inną stację radiową lub telewizyjną
(1.2) telekom. ponowne przesyłanie pakietów telekomunikacyjnych, które zostały uszkodzone lub utracone;
Wiktionary
Retransmisja – ponowne przesyłanie pakietów telekomunikacyjnych, które zostały uszkodzone lub utracone. Termin ten odnosi się do jednego z podstawowych mechanizmów stosowanych przez protokoły komunikacyjne, które działają na komutacji pakietów sieci komputerowej w celu zapewnienia niezawodnej łączności (np. takiej, która zapewnia niezawodny strumień bajtów, np. Transmission Control Protocol (TCP)).
Wikipedia
przym. retransmisyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z retransmisją, dotyczący retransmisji
Wiktionary
rzecz. retransmisja ż.
Wiktionary
[czytaj: retriwer lub ritriwer] myśliwski pies z naturalną zdolnością do aportowania; retriwer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. myśliwski pies aportujący
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wuj zabrał swojego retrievera i pojechał na polowanie.
Wiktionary
IPA: rɛˈtrʲivɛr|rʲiˈtrʲivɛr, AS: retrʹiver|rʹitrʹiver
Wiktionary
(1.1) war. retriwer
Wiktionary
myśliwski pies z naturalną zdolnością do aportowania; retriever
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. myśliwski pies aportujący
Wiktionary
(1.1) Karol zabrał swojego retriwera i pojechał na polowanie.
Wiktionary
(1.1) war. retriever
Wiktionary
1. moda, styl odwołujący się do przeszłości;
2. w starym stylu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o stylu staromodny, odnoszący się do przeszłości
Wiktionary
Retro – termin używany do określania elementów współczesnej kultury, które pochodzą lub są świadomą imitacją trendów w modzie, światopoglądzie, zachowaniu z niedalekiej przeszłości, a które są obecnie uznawane za niemodne.
Wikipedia
(1.1) Pozostaje Panu tylko jedna możliwość: puszczania utworów retro, tj. takich, do których wygasły już autorskie prawa majątkowe.
Wiktionary
IPA: ˈrɛtrɔ, AS: retro
Wiktionary
zastosowanie aktów prawnych do zdarzeń, które zaszły przed ich wejściem w życie; działanie prawa wstecz, retroaktywność
SJP.pl
Retroakcja ("retroaktywność") – cecha norm prawnych mających moc wsteczną (działanie prawa wstecz). W Polsce cechę tę wiąże się z paremią "lex retro non agit."
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób retroaktywny
Wiktionary
zastosowanie aktów prawnych do zdarzeń, które zaszły przed ich wejściem w życie; działanie prawa wstecz, retroakcja
SJP.pl
w prawie: obowiązujący z datą wsteczną, działający wstecz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz
Wiktionary
(1.1) Uzasadniona jest retroaktywna kwalifikowalność kosztów poniesionych przez Łotwę ze skutkiem od dnia notyfikacji ognisk choroby oraz przez Litwę i Białoruś ze skutkiem od dnia rozpoczęcia działań nadzorczych (…)
Wiktionary
rzecz. retroakcja ż., retroaktywność ż.
Wiktionary
1. ubezpieczenie reasekuratora w kolejnym zakładzie ubezpieczeń; wtórna reasekuracja;
2. dawniej: zwrot lub odstąpienie nabytej rzeczy poprzedniemu właścicielowi, np. w przypadku rzeczy ukradzionych
SJP.pl
modernizacja istniejącego urządzenia, systemu lub budynku przez dodanie nowszych rozwiązań
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
trend w sztuce prezentujący nawiązania do dawnych wyobrażeń przyszłości
SJP.pl
Retrofuturyzm – trend w sztuce prezentujący nawiązania do dawnych wyobrażeń przyszłości. Charakteryzuje go połączenie retro estetyki z futurystycznymi technologiami i koncepcjami. Trend ten pojawiał się zarówno w projektach graficznych, jak i architekturze, modzie, filmie i literaturze. Trend odnosi się zarówno do wyobrażeń przyszłości, jak i historii alternatywnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. pozorny ruch ciała niebieskiego na nieboskłonie w kierunku przeciwnym niż większość ciał w danym układzie orbitalnym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o ciele niebieskim: pozornie poruszać się po orbicie w kierunku przeciwnym niż większość ciał w danym układzie orbitalnym
SJP.pl
cofanie się, nawrót czegoś, wycofanie się z postępu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. powrót do czegoś; cofanie się
Wiktionary
(1.1) O budowie państwa za Kazimierza Odnowiciela nic konkretnego powiedzieć się nie da - to co wiemy o jego (państwa) strukturach w tym okresie wynika głównie z retrogresji danych XIII wiecznych.
Wiktionary
rzecz. retrogresywność ż.
przym. retrogresywny
Wiktionary
(1.1) powrót
Wiktionary
Retrokognicja ("łac." "retro" – przedtem, wstecz; "cognitio" – poszukiwanie, rozpoznawanie) − odmiana jasnowidzenia, która według jej zwolenników, umożliwia widzenie zdarzeń przeszłych, „odbieranych z wymiaru normalnie niedostępnego”. Zjawisko zaliczane jest do pseudonauki, ponieważ nie istnieją wiarygodne badania potwierdzające jego istnienie. Jej obrońcy natomiast twierdzą, że retrokognicja istnieje[].
Wikipedia
fascynacja czymś z minionej epoki, np. modą, muzyką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) styl życia, estetyka lub podejście do męskości, charakteryzujące się powrotem do tradycyjnych, stereotypowych wzorców męskiego zachowania i wyglądu
Wiktionary
Retroseksualizm – styl życia, zjawisko społeczne rozwijające się w opozycji do metroseksualizmu, polegające na podkreślaniu tradycyjnych przypisanych danej płci cech, sposobu ubioru i zachowania. W odniesieniu do mężczyzn, jako główny przejaw retroseksualizmu wymienia się przywiązywanie niewielkiej wagi do własnego wyglądu, jednak zjawisko to w szerszym znaczeniu związane jest ze sprzeciwem wobec marketingowego zjawiska określanego mianem „kultu młodości i ciała”.
Wikipedia
(1.1) Retroseksualizm nie odnosi się tylko do wyglądu, ale także do pewnej nostalgii za przeszłością.
Wiktionary
rzecz. retroseksualista mos.
przym. retroseksualny
Wiktionary
1. przypominanie sobie przeszłych zdarzeń lub przeżyć; spojrzenie w przeszłość;
2. powrót do przeszłości w dziele literackim, zakłócający chronologiczny bieg narracji;
3. część utworu obejmująca takie wydarzenia;
4. w psychologii: odtwarzanie w pamięci przeżyć doznanych w przeszłości
SJP.pl
Zo
Wikipedia
dotyczący minionych zdarzeń lub przeżyć; retrospektywny
SJP.pl
chronologiczny przegląd twórczości artystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest retrospektywne; cecha tych, którzy są retrospektywni
Wiktionary
przym. retrospektywny
przysł. retrospektywnie
Wiktionary
dotyczący minionych zdarzeń lub przeżyć; retrospekcyjny
SJP.pl
wizja idealnej przyszłości opartej na powrocie do wyobrażonej, lepszej przeszłości
SJP.pl
Re
Wikipedia
1. tłumaczenie tekstu z powrotem na język oryginału, zwłaszcza przy nauce języków obcych
2. (medycyna) odwrócenie się jakiegoś narządu ku tyłowi
SJP.pl
Retrowersja – nieformalna nazwa postmodernistycznego nurtu w polskiej architekturze i urbanistyce przełomu XX i XXI wieku, polegającego na odbudowie starówek, części miast lub poszczególnych kwartałów zabudowy, w zgodzie z dawnym układem i wysokością ulic, ale z bardzo swobodnym potraktowaniem detalu, kolorystyki i z użyciem dużej ilości ornamentyki luźno nawiązującej do stylów historycznych.
Wikipedia
wirus, którego kod genetyczny złożony jest z cząsteczek kwasu rybonukleinowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. nazwa systematyczna|Retroviridae|ref=tak. wirus posiadający zdolność przepisania kodu genetycznego z RNA na DNA
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mikrobiol. związany z retrowirusem
Wiktionary
greckie wino o zapachu żywicy; retzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) enol. rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;
(1.2) pot. butelka lub szklanka retsiny (1.1)
Wiktionary
Retsina (czasem retzina, nwgrc.: Ρετσίνα) – popularne greckie wino aromatyzowane, wyrabiane z dodatkiem żywicy sosny alepskiej. Produkowana przede wszystkim w regionie Attyki, wokół Aten. Retsina uzyskała oficjalny status wyrobu regionalnego. Roczna produkcja sięga 500,000 hl. Na cześć napoju nazwano asteroidę (2303) Retsina.
Wikipedia
(1.1) Do obiadu podano nam szklaneczkę retsiny.
(1.2) Z urlopu w Grecji przywiozłem dwie retsiny.
Wiktionary
(1.1) retzina
Wiktionary
dawniej: bilet powrotny
SJP.pl
odbicie piłki serwisowej w tenisie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. odbicie piłki serwisowej w tenisie
Wiktionary
IPA: ˈrɛturn, AS: return
Wiktionary
w tenisie: odbijać piłkę serwisową
SJP.pl
drobna korekta czegoś, mająca ukryć lub usunąć błędy, niedociągnięcia, np. retusz negatywu fotograficznego, obrazu, rysunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. mechaniczna lub chemiczna korekta negatywu lub pozytywu fotograficznego
(1.2) przen. drobna korekta usuwająca lub ukrywająca wady, niedociągnięcia
Wiktionary
Zobacz też: retusz (archeologia).
Retusz – zabieg poprawiania fotografii, poprzez jej odnowienie, zmianę barwną fotografii, wykadrowanie, poprawę szczegółów, a także zmiany poza obszarem kadru, np. dodanie ramki. Retuszem jest również wykreowanie fotografii na styl dawnych fotografii.
Wikipedia
rzecz. retuszer mos., retuszerka ż., retuszowanie n., podretuszowanie n., podretuszowywanie n., poretuszowanie n., przeretuszowanie n., wyretuszowanie n., zretuszowanie n.
czas. retuszować ndk., podretuszować dk., podretuszowywać ndk., poretuszować dk., przeretuszować dk., wyretuszować dk., zretuszować dk.
przym. retuszerski
Wiktionary
osoba wykonująca retusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wykonawca retuszu
Wiktionary
(1.1) Ciocia Wiesia pracowała jako retuszer na oddziale rotograwiury, co oznaczało, że nie ma jej w domu od rana do obiadu lub od obiadu do wieczora, w zależności od tego, na którą zmianę chodziła do pracy.
Wiktionary
rzecz. retusz mrz.
Wiktionary
[czytaj: ritłit] środowiskowo: ponowne udostępnienie tweeta
SJP.pl
[czytaj: retłitować] środowiskowo: ponownie udostępniać tweet
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zretweetować, retweetnąć)
(1.1) neol. udostępniać czyjś tweet na swoim profilu
Wiktionary
(1.1) Użytkownicy będą mogli retweetować i cytować własne tweety.
Wiktionary
rzecz. Twitter mrz., tweet mrz., tweetowanie n., alkotweet mzw./mrz.
przym. twitterowy
czas. tweetować, war. retwittować
Wiktionary
(1.1) podawać dalej
Wiktionary
wykrzyknik wyrażający strach, panikę, zaskoczenie itp.; o rety!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) okrzyk zdziwienia, zaskoczenia, oburzenia
Wiktionary
Rety – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1809 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 99 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Rety plasuje się na 389. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 76.).
Wikipedia
(1.1) Rety! Niech ci Karol pomoże.
Wiktionary
wykrz. o rety
Wiktionary
(1.1) o rety!, ojej!, rany!; reg. śl. materyja; reg. pozn. łe jery
Wiktionary
1. figura stylistyczna polegająca na przerwaniu wypowiedzi dla pobudzenia domyślności słuchacza; zamilknięcie, niedopowiedzenie, aposjopeza, apozjopeza, aposiopeza;
2. dawniej: zatajenie, przemilczenie
SJP.pl
język retycki - język z grupy języków romańskich, którym posługuje się ludność zamieszkująca Alpy; jeden z języków urzędowych Szwajcarii; język retoromański, język romansz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Recją, dotyczący Recji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język retycki;
Wiktionary
rzecz. Recja ż.
Wiktionary
okres geologiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. trzeci, najmłodszy wiek późnego triasu, trwający 203,6 – 199,6 milionów lat temu;
Wiktionary
Retyk, Retycjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające osobę wywodzącą się z plemienia Retów. Patronem tego imienia jest św. Retyk, biskup (zm. w 334 roku).
Retyk, Retycjusz imieniny obchodzi 15 maja.
Wikipedia
IPA: ˈrɛtɨk, AS: retyk
Wiktionary
greckie wino o zapachu żywicy; retsina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu telszańskim.
Wiktionary
Retów, także "Retowo" (lit. "Rietavas") – miasto na Litwie, położone w okręgu telszańskim, 25 km od Płungian (rejon).
Wikipedia
rzecz. retowianin m., retowianka ż.
przym. retowski
Wiktionary
Reuel (hebr. רְעוּאֵל - "Bóg jest pasterzem") – hebrajskie imię noszone przez kilka biblijnych postaci.
Wikipedia
specjalista w zakresie reumatologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób reumatycznych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka reumatologii
Wiktionary
(1.1) Reumatolog zajmuje się niezabiegową dziedziną medycyny.
(2.1) Córka chce zostać reumatologiem.
Wiktionary
IPA: ˌrɛwmaˈtɔlɔk, AS: reu̯matolok
Wiktionary
rzecz. reumatologia ż.
przym. reumatologiczny
przysł. reumatologicznie
Wiktionary
dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami reumatycznymi (zapalnymi, zwyrodnieniowymi) stawów i kości, a także zapalnymi chorobami tkanki łącznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;
(1.2) pot. środ. oddział szpitala, kliniki lub szkoły medycznej, który zajmuje się reumatologią (1.1)
Wiktionary
Reumatologia (z gr. "rheúma" – prąd, płynięcie, "lógos" – słowo, nauka) – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami reumatycznymi (metabolicznymi, zapalnymi, zwyrodnieniowymi) kości, stawów (układu kostno-stawowego), a także ogólnoustrojowymi stanami zapalnymi tkanki łącznej (kolagenozy), ich rozpoznawaniem, leczeniem oraz zapobieganiem. W Polsce reumatologia jest jedną ze specjalizacji lekarskich, a jej konsultantem krajowym od 1 maja 2021 jest prof. dr hab. n. med. Brygida Kwiatkowska.
Wikipedia
IPA: ˌrɛwmatɔˈlɔɟja, AS: reu̯matoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. reumatolog mos.
przym. reumatologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z reumatologią, dotyczący reumatologii
Wiktionary
rzecz. reumatologia ż., reumatolog mos.
Wiktionary
chora cierpiąca na reumatyzm
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi
Wiktionary
(1.1) W chorobach reumatycznych wskazania obejmują wszystkie postacie gośćca, szczególnie tkanek miękkich, w celu zmniejszenia obrzęków i bólu oraz zapobiegnięcia zanikom mięśniowym.
Wiktionary
IPA: ˌrɛwmaˈtɨt͡ʃnɨ, AS: reu̯matyčny
Wiktionary
rzecz. reumatyzm m., reumatyk m., reumatyczka ż.
Wiktionary
chory cierpiący na reumatyzm (ostre lub przewlekłe schorzenie narządów ruchu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba cierpiąca na reumatyzm
Wiktionary
rzecz. reumatyzm m.
:: fż. reumatyczka ż.
przym. reumatyczny
Wiktionary
ostre lub przewlekłe schorzenie narządów ruchu objawiające się bólami oraz zmianami zwyrodnieniowymi w stawach; gościec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;
Wiktionary
(1.1) Palce powykręcane przez reumatyzm przypominały sękate brzozowe patyki.
Wiktionary
IPA: rɛwˈmatɨsm̥, AS: reu̯matysm̦
Wiktionary
rzecz. reumatyk mos., reumatyczka ż.
przym. reumatyczny, reumatoidalny
Wiktionary
(1.1) gościec
Wiktionary
nazwa handlowa ziołowego leku wspomagającego przy dolegliwościach reumatycznych i zaburzeniach trawienia, zawierającego mieszankę surowców roślinnych
SJP.pl
ponowne zjednoczenie podzielonego państwa, narodu lub organizacji
SJP.pl
1. określenie na każde z miast lub prowincji wcielonych do Francji na mocy postanowień traktatu westfalskiego i orzeczeń francuskich urzędów królewskich, uzasadniających historyczne prawa Francji do tych obszarów;
2. dawniej o spotkaniu towarzyskim połączonym z tańcami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wulkaniczna wyspa na Oceanie Indyjskim, będąca terytorium zamorskim Francji
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Stolicą Reunionu jest Saint-Denis.
Wiktionary
rzecz. Reunionka ż., Reuniończyk m.
przym. reunioński
Wiktionary
mieszkanka Reunionu (departamentu zamorskiego Francji)
SJP.pl
mieszkaniec Reunionu (departamentu zamorskiego Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec wyspy Reunion
Wiktionary
rzecz. Reunion mrz.
:: fż. Reunionka ż.
przym. reunioński
Wiktionary
przymiotnik od: Reunion
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reunionem, dotyczący Reunionu (wyspy i departamentu Francji)
Wiktionary
rzecz. Reunion mrz., Reuniończyk mos., Reunionka ż.
Wiktionary
[czytaj: reaplołd albo ri-aplołd] ponowne umieszczenie jakichś treści (np. filmu) w internecie
SJP.pl
[czytaj: reaplołdować lub ri-aplołdować] środowiskowo: ponownie przesyłać dane z własnego urządzenia do serwera lub innego urządzenia za pośrednictwem internetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w środkowej Mołdawii, prawy dopływ Dniestru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sieć rzeczna jest dobrze rozwinięta, a główne rzeki to Dniestr z dopływami: Reut, Ikiel, Botna i Byk oraz Prut, należące do zlewiska Morza Czarnego.
Wiktionary
przym. reucki
Wiktionary
[czytaj: rojters] brytyjska agencja prasowa; potocznie: Reuter albo agencja Reutera
SJP.pl
Reuters – agencja prasowa należąca do kanadyjskiej spółki Thomson Reuters (międzynarodowy konglomerat medialny), z siedzibą w Londynie. Do 1916 roku znana jako Reuter’s.
Główna siedziba Reuters Group mieściła się od 1939 w Londynie przy Fleet Street, a od 2005 znajduje się na Canary Wharf[]. W 2008 roku spółka Reuters Group została przejęta przez kanadyjską Thomson Corporation, która zmieniła wtedy nazwę na Thomson Reuters.
Wikipedia
[czytaj: rewersji] dwuosobowa gra planszowa; othello, otello
SJP.pl
Ot
Wikipedia
[czytaj: reWI] widowisko filmowe złożone z luźno powiązanych ze sobą numerów estradowych; składanka, variétés
SJP.pl
Revue – marka sprzętu fotograficznego wytwarzanego przez wiele firm dla domu sprzedaży wysyłkowej Quelle. Aparaty fotograficzne sprzedawane pod tą nazwą dostarczane były przez tak znanych producentów jak Chinon Industries, Cosina, Yashica, Mamiya, Pentacon czy Zenit. W użyciu była również nazwa RevueFlex.
Wikipedia
skrót
(1.1) = rewident
Wiktionary
(1.1) Jak przekazała st. rew. Justyna Pasieczyńska z Izby Administracji Skarbowej w Warszawie mechanizm oszustwa oparty był na tzw. karuzeli podatkowej.
Wiktionary
podwodny wał piasku w morzu lub jeziorze, usypany przez pływy wzdłuż linii brzegowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Polsce (powiat pucki);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie byłem w Rewie.
Wiktionary
IPA: ˈrɛva, AS: reva
Wiktionary
przym. rewski
Wiktionary
ponowne szczepienie
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś nadmorska w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Rewal (do 1945 niem. "Rewahl"; od 1945 początkowo "Pamiątkowice") – wieś, miejscowość wypoczynkowa z kąpieliskiem morskim i przystanią morską w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, siedziba gminy Rewal. Położona nad Morzem Bałtyckim, na Pobrzeżu Szczecińskim.
Wikipedia
(1.1) Rewal jest miejscowością wypoczynkową.
(1.1) W Rewalu znajduje się siedziba urzędu gminy.
Wiktionary
IPA: ˈrɛval, AS: reval
Wiktionary
rzecz. rewalczyk mos., rewalka ż.
przym. rewalski
Wiktionary
mieszkaniec Rewala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rewala
Wiktionary
IPA: rɛˈvalt͡ʃɨk, AS: revalčyk
Wiktionary
rzecz. Rewal mrz.
:: fż. rewalka ż.
przym. rewalski
Wiktionary
1. przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone;
2. w prawie: przywrócenie ważności, prawomocności jakiemuś postępowaniu prawnemu lub papierowi urzędowemu
SJP.pl
Rewalidacja – całokształt podejmowanych i usystematyzowanych działań mających na celu przywrócenie człowiekowi niepełnosprawnemu (również intelektualnie) możliwie pełnej sprawności. Jest to proces edukacyjny, terapeutyczny i wychowawczy z zaplanowanymi celami, uwzględniającymi wiedzę teoretyczną i działanie skierowane na osobę niepełnosprawną.
Wikipedia
związany z rewalidacją
SJP.pl
specjalista prowadzący zajęcia mające na celu przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osoby, które stały się inwalidami; rehabilitant, rehabilitator, rewalidator
SJP.pl
specjalista prowadzący zajęcia mające na celu przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osoby, które stały się inwalidami; rehabilitant, rehabilitator, rewalidant
SJP.pl
mieszkanka Rewala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rewala
Wiktionary
IPA: rɛˈvalka, AS: revalka
Wiktionary
rzecz. Rewal mrz.
:: fm. rewalczyk mos.
przym. rewalski
Wiktionary
1. przywrócenie czemuś dawnej wartości i dawnego wyglądu;
2. działania konserwatorskie w celu przywrócenia budynkom, dziełom sztuki itp. ich wcześniejszej wartości i świetności;
3. podwyższenie nominalnych wynagrodzeń i świadczeń, których realna wartość spadła wskutek inflacji;
4. ustawowe podwyższenie kursu danej waluty w stosunku do innych walut; rewaluacja;
5. powtórna ocena czegoś, zwykle dokonana według nowych kryteriów lub systemu wartości; przewartościowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podwyższenie nominalnych rent, emerytur i płac w takim stopniu, by nie zmieniła się ich siła nabywcza mimo inflacji
Wiktionary
Zobacz też: rewaloryzacja (architektura).
Rewaloryzacja – w ekonomii jednorazowy lub nieregularny proces podwyższania wartości nominalnej świadczeń, zobowiązań pieniężnych lub aktywów, którego celem jest przywrócenie ich realnej siły nabywczej utraconej wskutek inflacji, zmian systemowych lub reform gospodarczych. W odróżnieniu od waloryzacji ma charakter interwencyjny i nie następuje automatycznie.
Wikipedia
związany z rewaloryzacją
SJP.pl
1. osoba zajmująca się przywracaniem czemuś dawnej wartości i dawnego wyglądu;
2. osoba dokonująca powtórnej oceny wartości czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rewaloryzować.
Wiktionary
czas. rewaloryzować ndk.
Wiktionary
taki, któremu przywrócono dawną wartość
SJP.pl
przymiotnik od: Rewal
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Rewal
Wiktionary
IPA: rɛˈvalsʲci, AS: revalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rewal mrz., rewalczyk mos., rewalka ż.
Wiktionary
ustawowe podwyższenie kursu danej waluty w stosunku do innych walut; rewaloryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. urzędowy wzrost kursu danej waluty;
Wiktionary
Rewaluacja (łac. "re-" 'w tył; znów; naprzeciw’ i "valor" ‘wartość’) – administracyjne zwiększenie kursu waluty danego kraju względem waluty zagranicznej w wyniku działania podjętego przez rząd lub władze monetarne.
Termin rewaluacja odnosi się tylko do systemu sztywnego kursu walutowego, w którym kurs ten jest ustalony i zmieniany jedynie przez władze państwowe. W warunkach płynnego kursu walutowego odpowiednikiem rewaluacji waluty jest jej aprecjacja.
Wikipedia
IPA: ˌrɛvaluˈwat͡sʲja, AS: revaluu̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rewaluowanie n., zrewaluowanie n.
czas. rewaluować ndk., zrewaluować dk.
przym. rewaluacyjny
Wiktionary
(1.1) rewaloryzacja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od rewaluacja
Wiktionary
IPA: ˌrɛvaluwaˈt͡sɨjnɨ, AS: revaluu̯acyi ̯ny
Wiktionary
czas. rewaluować, zrewaluować
rzecz. zrewaluowanie n., rewaluacja, rewaluowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rewaluować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvaluwɔˈvãɲɛ, AS: revaluu̯ovãńe
Wiktionary
rzecz. zrewaluowanie n., rewaluacja ż.
czas. rewaluować ndk., zrewaluować dk.
przym. rewaluacyjny
Wiktionary
czasownik
(1.1) ekon. urzędowo podwyższać kurs danej waluty
Wiktionary
(1.1) Korona słowacka była dwa razy rewaluowana: w marcu 2007 o 8 proc. i następnie w maju 2008 o 15 proc.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvaluˈwɔvat͡ɕ, AS: revaluu̯ovać
Wiktionary
rzecz. rewaluacja ż., rewaluowanie n., zrewaluowanie n.
czas. zrewaluować dk.
przym. rewaluacyjny
Wiktionary
1. powtórne spotkanie się w zawodach, dające możliwość odegrania się pokonanemu przeciwnikowi;
2. odwzajemnienie się za coś czymś podobnym; odwet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odwzajemnienie się komuś za coś nierzadko czymś podobnym
(1.2) sport. powtórne spotkanie dające sposobność odegrania się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rewanżysta mos., rewanżyzm mrz.
czas. rewanżować ndk., zrewanżować dk.
przym. rewanżowy, rewanżystowski, rewanżystyczny
Wiktionary
(1.1) odpłata, odwet
Wiktionary
zdrobnienie od: rewanż
SJP.pl
osoba dążąca do rewanżu, odwetu za coś; odwetowiec
SJP.pl
dążenie do odwetu, głównie w polityce; odwetyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. postawa polegająca na dążeniu do odwetu na przeciwniku politycznym lub wrogu (za np. utracone ziemie)
Wiktionary
Rewanżyzm – postępowanie dążące do rewanżu, odwetu, zwł. w polityce międzynarodowej, państwa zwyciężonego względem zwycięskiego itp.
Termin powstały we Francji po wojnie francusko-pruskiej, określający francuskie aspiracje do odzyskania mocarstwowej roli politycznej oraz aneksji utraconych ziem.
Wikipedia
(1.1) My Niemcy tak głęboko tkwimy jeszcze w poczuciu winy, że na rewanżyzm nie mamy ani ochoty, ani siły, co zresztą wykorzystuje wielu demagogów w pozyskiwaniu młodych ludzi dla postawy protestu.
Wiktionary
rzecz. rewanż m., rewanżysta mos.
czas. rewanżować ndk., zrewanżować dk.
przym. rewanżowy, rewanżystowski, rewanżystyczny
Wiktionary
w medycynie: udrożnienie i poszerzenie zwężonego naczynia krwionośnego
SJP.pl
Re
Wikipedia
zabieg przywrócenia drożności nasieniowodów po wcześniejszym zabiegu wazektomii
SJP.pl
Rewazektomia, wazowazostomia (ang. "vasovasostomy") – zabieg chirurgicznego leczenia niepłodności męskiej, polegający na przywróceniu drożności nasieniowodów. Dotyczy mężczyzn, którzy wcześniej poddali się wazektomii (trwałe przecięcie i podwiązanie nasieniowodów – metoda antykoncepcji dla mężczyzn).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim;
Wiktionary
Rewda ( Ревда) – miasto w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim. Centrum administracyjne miejskiego rejonu rewdańskiego. Przez terytorium rejonu przebiega granica pomiędzy Europą i Azją i z tego powodu jest nazywane "pierwszym miastem Europy".
Jest to jedno z najstarszych miast uralskich. Za datę założenia osady uznaje się 1 września 1734 roku - dzień uzyskania w wielkim piecu pierwszej surówki. Prawa miejskie nadano 3 maja 1935 roku.
Wikipedia
dawna nazwa Tallina, stolicy Estonii
SJP.pl
coś zdumiewającego, nowego, niezwykłego; odkrycie; objawienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś niezwykłego, nowego, zdumiewającego
Wiktionary
rzecz. rewelacyjność ż., rewelka ż.
przym. rewelacyjny
przysł. rewelacyjnie
Wiktionary
(1.1) sensacja, odkrycie, objawienie, hit, petarda, rewelka
Wiktionary
coś zdumiewającego, nowego, niezwykłego; odkrycie; objawienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rewelacyjne; cecha tych, którzy są rewelacyjni
Wiktionary
rzecz. rewelacja ż.
przym. rewelacyjny
przysł. rewelacyjnie
Wiktionary
niecodzienny, wyjątkowy, zdumiewający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący rewelację
(1.2) wyjątkowo dobry, nadzwyczajny
Wiktionary
(1.1) Nawet jeśli pomysł szefa jest głupi, to grono potakiwaczy uzna go za rewelacyjny.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɛlaˈt͡sɨjnɨ, AS: revelacyi ̯ny
Wiktionary
przysł. rewelacyjnie
rzecz. rewelacyjność ż., rewelacja ż., rewelka ż.
Wiktionary
(1.1) niezwykły, zdumiewający, wspaniały, niecodzienny
(1.2) wspaniały, niezwykły, nadzwyczajny, wyjątkowy, wyśmienity, pot. odlotowy, pot. kozacki
Wiktionary
przestarzałe: osoba, która coś odkrywa, wyjawia; odkrywca
SJP.pl
przestarzałe: kobieta, która coś odkrywa, wyjawia; odkrywczyni
SJP.pl
członek kwartetu wokalnego wykonujący (z towarzyszeniem instrumentu) utwory z zakresu muzyki rozrywkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek męskiego zespołu wokalnego (zwykle kwartetu), wykonującego z towarzyszeniem instrumentu utwory muzyki rozrywkowej;
Wiktionary
(1.1) Nie śpiewali rewelersi / O kobiecej piersi. / Bo to wyuzdane zbyt. / I w ogóle wstyd.
Wiktionary
przym. rewelersowy
Wiktionary
potocznie: rewelacja
SJP.pl
przymiotnik od: Rewel (dawna nazwa Tallinu, stolicy Estonii)
SJP.pl
dawniej:
1. głęboki ukłon;
2. zachowanie zbytnio grzeczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) blacha odblaskowa wokół lampy wzmacniająca światło, reflektor latarni
(1.2) latarnia uliczna z blachami odblaskowymi
Wiktionary
(1.1) Lampa z rewerberem dosyć mocne rzucała światło na klatki.
(1.2) Otoczyły go wysokie kamienice, magazyny wspaniale oświetlone, płonące na ulicach rewerbery…
(1.2) Jaskrawy blask rewerberu padł właśnie na chodnik prowadzący w kierunku ulicy Elektoralnej.
Wiktionary
książkowo: duże uznanie, szacunek, poważanie; respekt, mir, estyma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podn. duże uznanie i szacunek
(1.2) książk. przejaw szacunku, okazywanie komuś czci
Wiktionary
(1.1) Z wielką rewerencją i z niesłychanym respektem spoglądano na osoby cesarza, arcyksiążąt i najwyższych dostojników dworskich (…)
(1.2) Pamiętam, jak zapamiętale tańczył z Hanką Olczakową, jakie rewerencje składał Ewie Otwinowskiej, jak komplementował Ewę Broszkiewicz i moją żonę.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɛˈrɛ̃nt͡sʲja, AS: reverẽncʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) uszanowanie, poważanie, szacunek, poważanie, respekt, mir, estyma
Wiktionary
dawniej:
1. sutanna;
2. peleryna, toga noszona przez profesorów, lekarzy, aptekarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. sutanna
(1.2) toga lub płaszcz profesorski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. odwrotna strona monety, medalu, banknotu, karty płatniczej lub kartki pocztowej;
2. dokument potwierdzający otrzymanie przedmiotu lub pieniędzy, zawierający zasady ich zwrotu;
3. odwrotna, lewa strona czegoś, np. haftu, obrazu;
4. przeciwieństwo czegoś;
5. formularz do zamawiania książek, oddawany bibliotekarzowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) numizm. druga strona monety lub medalu, przeciwieństwo głównej strony;
(1.2) urz. dokument będący pokwitowaniem otrzymania jakiejś sumy pieniędzy lub przedmiotu
(1.3) bibliot. formularz wypełniany przez wypożyczającego książkę
(1.4) szt. lewa strona haftu, obrazu, pocztówki
Wiktionary
(1.1) Profesor Leszek Balcerowicz, prezes Narodowego Banku Polskiego osobiście w Sandomierzu prezentuje dwuzłotową monetę z wizerunkiem ratusza na rewersie.
Wiktionary
IPA: ˈrɛvɛrs, AS: revers
Wiktionary
przym. rewersowy
Wiktionary
(1.1) reszka
Wiktionary
zdrobnienie od: rewers
SJP.pl
odstępstwo od zwykłego szyku wyrazów w zdaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. zmiana kierunku przepływu gazów w piecu martenowskim
Wiktionary
Re
Wikipedia
przymiotnik od: rewersja
SJP.pl
nazwa handlowa historycznego antybiotyku zawierającego pochodne tetracykliny; Reverin
SJP.pl
przegląd, pokaz (np. mody), widowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej
(1.2) pokaz lub przegląd czegoś
(1.3) daw. ewidencja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasyciła oczy przepiękną rewią na lodzie.
(1.1) Piwnica powinna nadal tętnić życiem. Powinny odbywać się tu recitale, koncerty, rewie piosenek.
(1.2) Pierwsza rewia mody, która odbyła się w kwietniu 1946 r. w warszawskim hotelu "Polonia", mogła sprawiać wrażenie, że powraca stylistyka okresu międzywojennego.
(1.2) 20 maja rozpoczynają się doroczne manewry. Inauguruje je rewia kilku pułków, którą na placu przed pałacem przyjmuje sam król.
Wiktionary
przym. rewiowy
Wiktionary
(1.1) kabaret
(1.2) prezentacja
Wiktionary
Rewica – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim, w gminie Jeżów.
Wieś królewska w starostwie budziszewskim w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
osoba upoważniona do kontrolowania działalności instytucji, przedsiębiorstw; rewizor; kontroler; inspektor; lustrator; nadzorca; wizytator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rewidować.
Wiktionary
czas. rewidować ndk.
rzecz. rewizor mos.
Wiktionary
1. dokonywać rewizji pomieszczeń, bagażu, rewizji osobistej;
2. poddawać rewizji poglądy, poprzednie postanowienia itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przeszukiwać w poszukiwaniu czegoś nielegalnego
(1.2) poddawać krytyce i zmieniać dotychczasowe poglądy lub postanowienia
Wiktionary
(1.2) Dzięki Kopernikowi, Newtonowi, Darwinowi i Einsteinowi ludzie zaczęli rewidować swoje poglądy na świat.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvʲiˈdɔvat͡ɕ, AS: revʹidovać
Wiktionary
rzecz. rewizor m., rewident m., rewidentka ż., rewizja ż., rewidowanie n., zrewidowanie n., rewizjonizm m., rewizjonista m., rewizjonistka ż.
czas. zrewidować dk.
Wiktionary
(1.1) przeszukiwać, obszukać
(1.2) weryfikować, przeorientowywać
Wiktionary
krótkie widowisko estradowe
SJP.pl
sądowe dochodzenie zwrotu utraconej własności
SJP.pl
związany z rewindykacją
SJP.pl
osoba żądająca zwrotu własności lub utraconych praw na drodze sądowej
SJP.pl
1. odzyskiwać (odzyskać) utraconą własność lub prawo do czegoś na drodze sądowej;
2. nadawać (nadać) czemuś nowe znaczenie lub nową wartość
SJP.pl
związany z rewią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rewią, dotyczący rewii
Wiktionary
rzecz. rewia ż.
przysł. rewiowo
Wiktionary
1. obszar działania;
2. terytorium osobnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obszar podległy określonym służbom lub podporządkowany określonej funkcji
(1.2) liczba stolików obsługiwana przez jednego kelnera
(1.3) hist. szpital w hitlerowskich obozach koncentracyjnych
Wiktionary
Rewir – terytoria osobnicze.
Powierzchnia zajmowana jest przez populacje, stale (lub okresowo) bronioną przez nią. Kształt i wielkość rewirów zależy m.in. od ukształtowania powierzchni terenu oraz warunków klimatycznych, właściwości biologicznych gatunku zamieszkującego i wielu innych czynników. Rewiry niekiedy nakładają się na siebie (zależy od środowiska). Sumując powierzchnię rewirów otrzymujemy areał przestrzenny populacji.
Wikipedia
(1.1) Kiedy wszakże wracała, usłyszała głosy Julczynych przyjaciół, dobiegające już z kuchennych rewirów, wobec czego odstawiła paprotkę i podkradła się na palcach, żeby poobserwować tego wspaniałego Tolka.
Wiktionary
przym. rewirowy
rzecz. rewirowy mos.
Wiktionary
przymiotnik od: rewir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) policjant czuwający nad sprawami administracyjnymi i porządkowymi w rewirze
Wiktionary
(1.1) Przez rynek kroczy z zawiniątkiem w ręku rewirowy Oczumiełow w nowym płaszczu.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvʲiˈrɔvɨ, AS: revʹirovy
Wiktionary
rzecz. rewir m.
Wiktionary
1. odnowa zniszczonych budynków lub dzielnic miasta;
2. przywrócenie cerze młodego wyglądu przy pomocy zabiegów kosmetycznych;
3. przywrócenie aktualności dawnym ideom lub poglądom
SJP.pl
Re
Wikipedia
1. urządzenie do poprawy jakości wody;
2. preparat, który regeneruje i odświeża skórę, włosy lub paznokcie
SJP.pl
1. odnawiać zniszczone budynki lub dzielnice miasta;
2. przywracać cerze młody wygląd przy pomocy zabiegów kosmetycznych;
3. przywracać aktualność dawnym ideom lub poglądom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. urz. med. zwolnienie lekarskie
Wiktionary
obejrzenie kogoś lub czegoś; przegląd; kontrola; lustracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krym. ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
(1.2) ponowne rozpatrzenie pewnych poglądów, teorii, dokumentów itp. i dokonanie w nich zmian
(1.3) kontrola urzędowa dokonywana w określonej instytucji
(1.4) praw. ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji
(1.5) druk. ostateczna korekta tekstu drukarskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. rewidować
rzecz. rewizor mos., rewizjonistyczność ż.
przym. rewizyjny
Wiktionary
(1.1) kipisz, przeszukiwanie
(1.2) korekta, przegląd, przejrzenie, sprawdzenie
(1.3) audyt, inspekcja, kontrola, skontrolowanie, sprawdzenie
(1.4) apelacja
Wiktionary
1. osoba kwestionująca istniejący porządek rzeczy, granic i traktatów międzynarodowych;
2. osoba kwestionująca oficjalną wykładnię marksizmu-leninizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. osoba kwestionująca obowiązujący porządek w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
czas. rewidować
rzecz. rewizor mos., rewizjonistyczność ż.
przym. rewizjonistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rewizjonistyczne; cecha tych, którzy są rewizjonistyczni
Wiktionary
rzecz. rewizja ż., rewizjonizm m., rewizjonista m., rewizjonistka ż.
przym. rewizjonistyczny
przysł. rewizjonistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rewizjonizmu
Wiktionary
rzecz. rewizjonistyczność ż., rewizjonizm m., rewizjonista m., rewizjonistka ż.
Wiktionary
1. dążenie do zmiany lub obalenia istniejącego stanu rzeczy, obowiązujących umów i traktatów międzynarodowych;
2. kierunek w ruchu robotniczym, występujący z hasłami rewizji marksizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek ideologiczny w ruchu robotniczym postulujący rewizję zasad marksizmu
Wiktionary
Zasugerowano, aby ten artykuł na różne artykuły.
Rewizjonizm (łac. "revisio" – ponowne widzenie) – dążenie do zmiany określonego stanu rzeczy, poglądów. Ponowne rozpatrywanie ustalonych wniosków, ocenianie faktów według innych kryteriów. Rewizjonizm danego zagadnienia następuje po pewnym czasie (najczęściej jedno lub więcej pokoleń).
Wikipedia
czas. rewidować
rzecz. rewizor mos., rewizjonistyczność ż.
przym. rewizjonistyczny
Wiktionary
1. dawniej: urzędnik upoważniony do kontrolowania działalności instytucji, przedsiębiorstwa; inspektor;
2. kolejarz nadzorujący pracę zespołu konduktorów kolejowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolej. kolejarz nadzorujący pracę zespołu konduktorów kolejowych
(1.2) hist. adm. urzędnik dokonujący kontroli czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɛˈvʲizɔr, AS: revʹizor
Wiktionary
rzecz. rewident mos., rewidentka ż., rewizja ż., rewidowanie n., zrewidowanie n., rewizjonizm mrz., rewizjonista mos., rewizjonistka ż.
czas. rewidować ndk., zrewidować dk.
przym. rewizyjny
Wiktionary
przymiotnik od: rewizja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rewizją, dotyczący rewizji
Wiktionary
(1.1) Drzwi rewizyjne – drzwi służące do opróżniania wyczystki kominowej z sadzy i innych produktów spalania.
Wiktionary
rzecz. rewizja ż., rewizor mos.
Wiktionary
odwzajemnienie złożonej wizyty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wizyta w odpowiedzi na wizytę kogoś innego
Wiktionary
czas. rewizytować
Wiktionary
odwzajemniać się lub odwzajemnić się złożeniem wizyty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rewiś dębowy - owad błonkoskrzydły z rodziny galasówek
SJP.pl
zdrobnienie od: rewa
SJP.pl
(z rosyjskiego "rewolucjonnyj komitiet") dawniej: bolszewicki sztab dokonujący przewrotu wojskowego i obejmujący władzę samorzutnie
SJP.pl
odwołanie kogoś z placówki zagranicznej lub z urzędu kościelnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rewokować.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔkɔˈvãɲɛ, AS: revokovãńe
Wiktionary
czas. rewokować
Wiktionary
1. urzędowo: odwołać, odwoływać z urzędu;
2. przestarzale:
a) zmienić, zmieniać wyznanie;
b) cofnąć, cofać coś, uznać, uznawać coś jako niebyłe
SJP.pl
czasownik
(1.1) odwołać z urzędu
(1.2) odwołać, unieważnić
(1.3) nawrócić się, zmienić wyznanie
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔˈkɔvat͡ɕ, AS: revokovać
Wiktionary
rzecz. rewokowanie n.
Wiktionary
zbrojny spisek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbrojny spisek, bunt
(1.2) sprzeciw wobec obowiązujących norm
Wiktionary
(1.1) Ma nawiązać kontakt z emirem Fajsalem i prosić o pomoc wojskową, by wzmocnić arabską rewoltę przeciwko Turkom.
Wiktionary
IPA: rɛˈvɔlta, AS: revolta
Wiktionary
rzecz. rewoltowanie n., zrewoltowanie n., rewolucyjka ż.
czas. rewoltować, zrewoltować
przym. zrewoltowany
Wiktionary
(1.1) przewrót, pucz, rebelia, rewolucja, przest. rokosz
(1.2) kontestacja, opór, protest, sprzeciw
Wiktionary
1. zbrojny przewrót w społeczeństwie mający na celu obalenie obecnego ustroju społecznego i zastąpienie go nowym;
2. proces dużych, gwałtownych zmian w danej dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
(1.2) przen. duże i nagłe zmiany
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Rewolucja powiodła się i zamiast dyktatury wprowadzono demokrację.
(1.2) Szczepionka przeciwko ospie przyczyniła się do rewolucji w walce z tą chorobą.
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔˈlut͡sʲja, AS: revolucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
:: zdrobn. rewolucyjka ż.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny, porewolucyjny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik lub zwolennik rewolucji
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: revolucʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz. rewolucja ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizm m., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
:: fż. rewolucjonistka ż.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
(1.1) wywrotowiec
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, uczestniczka lub zwolenniczka rewolucji
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲistka, AS: revolucʹi ̯o̊̃ńistka
Wiktionary
rzecz. rewolucja ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n., rewolucjonizm m.
:: fm. rewolucjonista m.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
(1.1) bojowniczka, rebeliantka
Wiktionary
dążenie do rewolucyjnych zmian, zwłaszcza w dziedzinie polityki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. pobudzanie do rewolucji
(1.2) przen. dokonywanie radykalnego przełomu w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
rzecz. rewolucyjka ż., zrewolucjonizowanie n., rewolucja ż., rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucjonizm m., rewolucyjność ż.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny, rewolucjonistyczny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrewolucjonizować)
(1.1) dokonywać radykalnych, przełomowych zmian, które zasadniczo odmieniają dotychczasowy stan rzeczy
Wiktionary
(1.1) Nowe technologie rewolucjonizują przemysł.
Wiktionary
rzecz. zrewolucjonizowanie n., rewolucyjność ż., rewolucyjka ż., rewolucjonizowanie n., rewolucjonistka ż., rewolucjonista mos., rewolucja ż.
przysł. rewolucyjnie
przym. rewolucyjny
Wiktionary
zdrobnienie od: rewolucja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od rewolucja
Wiktionary
rzecz. rewolucja ż., rewolta ż., rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizm m., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób rewolucyjny
Wiktionary
rzecz. rewolucyjka ż., rewolucja ż., rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest rewolucyjne
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔluˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ, AS: revolucyi ̯ność
Wiktionary
rzecz. rewolucja ż., rewolucyjka ż., rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucjonizm m., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przym. rewolucyjny
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
związany z rewolucją, przewrotem; właściwy rewolucji, służący rewolucji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami
przymiotnik jakościowy
(2.1) przynoszący duże zmiany, przełamujący skostniałe struktury
(2.2) charakterystyczny dla rewolucji
Wiktionary
IPA: ˌrɛvɔluˈt͡sɨjnɨ, AS: revolucyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. rewolucyjka ż., rewolucja ż., rewolucjonista m., rewolucjonistka ż., rewolucyjność ż., rewolucjonizowanie n., zrewolucjonizowanie n.
czas. rewolucjonizować ndk., zrewolucjonizować dk.
przysł. rewolucyjnie
Wiktionary
(1.1) buntowniczy, wichrzycielski, wywrotowy
(2.1) nowatorski, innowacyjny
Wiktionary
krótka, wielostrzałowa broń palna z obracającym się bębenkiem za każdym pociągnięciem spustu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Szeryf szybciej wyciągnął swój rewolwer i bandyta padł martwy.
Wiktionary
IPA: rɛˈvɔlvɛr, AS: revolver
Wiktionary
rzecz. rewolwerowiec m., rewolwerówka ż.
przym. rewolwerowy
Wiktionary
bandyta posługujący się rewolwerem w napadach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba posługująca się zręcznie rewolwerem, biorąca udział w pojedynkach lub napadach, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych za czasów Dzikiego Zachodu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. pejor. czasopismo o sensacyjnym charakterze, zawierające agresywnie zredagowane lub oszczercze informacje
Wiktionary
Rewolwerowiec – polskie tłumaczenie angielskiego pojęcia z Dzikiego Zachodu: "gunfighter", "gunslinger" czy "shootist", oznaczającego groźnego człowieka z bronią palną. Angielskie słowo nie zawęża jego znaczenia do władania rewolwerem w sensie "stricte" krótkiej broni palnej z bębnem obrotowym. Znaczenie w wersji angielskiej odnosi się także do groźnego użytkownika broni palnej długiej, np. powtarzalnych karabinów Winchester.
Wikipedia
(1.1) Kilka osób jakoby obserwowało pojedynek rewolwerowców przed saloonem.
(1.1) Wśród polskich rewolwerowców i bandziorów colt nie cieszy się aż taką popularnością.
(2.1) Powodem tego wystąpienia prasy lwowskiej przeciw osławionemu rewolwerowcowi, była niesłychana napaść tegoż na osoby czcigodnych XX. Bilczewskiego i Teodorowicza.
Wiktionary
rzecz. rewolwer m.
przym. rewolwerowy
Wiktionary
1. przymiotnik od: rewolwer;
2. w technice: urządzenie z wieloma osadzonymi narzędziami, używanymi w ustalonej kolejności
SJP.pl
kredyt wielokrotnie zaciągany i spłacany w trakcie trwania umowy kredytowej
SJP.pl
[czytaj: rirajter] osoba przerabiająca jakiś tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Słowacji
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
reks;
1. krój pisma drukarskiego o wąskim rysunku liter;
2. rasa królika o brązowej sierści i stojących uszach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
model samochodu marki SsangYong
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Reykjavíkiem, dotyczący Reykjavíku
Wiktionary
rzecz. Reykjavík mrz., rejkiawiczanin mos., rejkiawiczanka ż.
Wiktionary
(1.1) rejkiawicki, reykjawicki
Wiktionary
[czytaj: rejkiawik] stolica Islandii; Rejkiawik
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Islandii;
Wiktionary
Reykjavík (dawny polski egzonim: "Rejkiawik") – stolica oraz największe miasto Islandii, położone w jej południowo-zachodniej części nad Zatoką Faxa, najbardziej wysunięta na północ stolica świata. Na północ od Reykjavíku w odległości 10 km góruje masyw Esja.
Wikipedia
(1.1) Droga z Keflavíku do Reykjavíku ma 48 kilometrów długości.
Wiktionary
przym. reykiawicki, reykjawicki
Wiktionary
(1.1) Rejkiawik
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Reykjavík
Wiktionary
IPA: ˌrɛjcjaˈvʲit͡sʲci, AS: rei ̯ḱi ̯avʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Reykjavík m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Władysław Stanisław Reymont (właściwie S. W. Rejment) (1867-1925), pisarz i publicysta
SJP.pl
[czytaj: rejmontowski] właściwy Reymontowi, taki jak w twórczości Reymonta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący życia i twórczości Władysława Reymonta, charakterystyczny, typowy dla Reymonta lub jego twórczości, taki jak u Reymonta
Wiktionary
przym. Reymontowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury. droga, podróż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rezać.
Wiktionary
czas. rezać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gwara więzienna ciąć
Wiktionary
IPA: ˈrɛzat͡ɕ, AS: rezać
Wiktionary
rzecz. rezanie n.
Wiktionary
roślina ozdobna o żółto-zielonych kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Reseda|ref=tak., liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju rezedy (1.1)
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: rɛˈzɛda, AS: rezeda
Wiktionary
przym. rezedowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście jak rezeda
Wiktionary
rodzina roślin zielnych lub krzewiastych z rzędu kaparowców, o naprzemianległych liściach bez przylistków i grzbiecistych kwiatach zebranych w grona lub kłosy
SJP.pl
Re
Wikipedia
o cechach rezedowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
→ rezeda
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do rezedy
(1.2) mający kolor właściwy kwiatom rezedy, zielonkawy/żółtawy
Wiktionary
rzecz. rezeda ż.
Wiktionary
jednostka aktywności ciała promieniotwórczego; ruterford; rutherford
SJP.pl
alkaloid pochodzenia naturalnego, hamujący pobudzenie układu współczulnego, obniżający ciśnienie krwi i działający na ośrodkowy układ nerwowy powodując uspokojenie, stosowany w leczeniu nadciśnienia
SJP.pl
Rezerpina ( reserpinum) – organiczny związek chemiczny, alkaloid pochodzenia naturalnego wyizolowany z korzeni rauwolfii żmijowej ("Rauwolfia serpentina") rosnącej u stóp Himalajów, od wieków stosowanej w medycynie. Pod względem chemicznym jest pochodną indolu, zaliczaną do alkaloidów indolowych, typu johimbanu. Jest estrem kwasu trimetoksybenzoesowego.
Wikipedia
1. zapas czegoś;
2. ostrożność w sposobie bycia, ocenie czegoś; powściągliwość;
3. pewna liczba ludzi mogących zastąpić innych, zapasowi członkowie drużyny sportowej, odwód wojskowy itp.;
4. obywatele po przeszkoleniu wojskowym, którzy mogą być powołani do wojska w wypadku wojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zapas czegoś
(1.2) powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
(1.3) ogół obywateli (rezerwistów), którzy mogą być powołani do wojska na okresowe ćwiczenia lub na wypadek wojny
(1.4) wojsk. oddział lub oddziały wojskowe pozostawione w odwodzie
(1.5) sport. (w sportach drużynowych) grupa sportowców, którzy mogą zastąpić innych zawodników w czasie meczu
(1.6) pewna liczba ludzi mogących zastąpić innych
Wiktionary
Re
Wikipedia
rzecz. rezerwista m., rezerwistka ż., rezerwy nmos., rezerwowy mos.
przym. rezerwowy
Wiktionary
(1.1) zapas, zasób
(1.2) dystans, opanowanie, powściągliwość, umiar
(1.4) odwód
Wiktionary
zdrobnienie od: rezerwat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rezerwat
Wiktionary
(1.1) To nie rezerwat, lecz tylko mały rezerwacik.
Wiktionary
rzecz. rezerwat m.
Wiktionary
wcześniejsze zamówienie miejsca, np. w samolocie, hotelu; zarezerwowanie, zabukowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynność rezerwowania czegoś
(1.2) dowód zarezerwowania czegoś
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɛrˈvat͡sʲja, AS: rezervacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rezerwowanie n., rezerwowy mos.
czas. rezerwować ndk., zarezerwować dk.
przym. rezerwowy
Wiktionary
(1.1) zamówienie, zabukowanie, alokowanie, wydzielenie, odłożenie, przydzielenie, przeznaczenie, zabezpieczenie, przypisanie, przyznanie, zachowywanie; pot. zaklepanie
Wiktionary
dotyczący rezerwacji
SJP.pl
1. teren o szczególnych wartościach, zwykle przyrodniczych, wyłączony z eksploatacji i objęty ochroną prawną;
2. wydzielony obszar zamieszkiwania ludności autochtonicznej w Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i Australii, z ograniczonym dostępem ludności napływowej;
3. w prawie kanonicznym: prawo do wykonywania niektórych czynności kanonicznych zastrzeżone dla ustalonych władz kościelnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. geogr. objęty ochroną ścisłą teren o szczególnych walorach przyrodniczych lub krajoznawczych
(1.2) wydzielony obszar przymusowego osiedlenia ludności rdzennej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W naszym rezerwacie żyją tak rzadkie stworzenia jak żbik czy wąż Eskulapa.
(1.2) Kilkanaście lat później resztki Indian zamknięto w niewielkim rezerwacie na terenie nieprzydatnym do jakiejkolwiek uprawy, skazując ich na nędzną wegetację.
Wiktionary
IPA: rɛˈzɛrvat, AS: rezervat
Wiktionary
przym. rezerwatowy, rezerwowy
rzecz. rezerwacik mrz., rezerwowy mos.
Wiktionary
obywatel po przeszkoleniu wojskowym, który może być powołany do wojska w wypadku wojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba po przeszkoleniu wojskowym nie pełniąca służby w wojsku
Wiktionary
(1.1) Zajęci szturmowaniem wagonu i jednocześnie chóralną działalnością artystyczną rezerwiści nie zwrócili najmniejszej uwagi na stróżów prawa.
Wiktionary
rzecz. rezerwowy mos., rezerwa ż.
przym. rezerwowy
Wiktionary
pozostający w zapasie; zapasowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rezerwować.
Wiktionary
czas. zarezerwować, rezerwować ndk.
rzecz. rezerwacja ż., rezerwowy mos.
przym. rezerwowy
Wiktionary
1. zamawiać wcześniej miejsce, np. w samolocie, hotelu; dokonywać rezerwacji, bukować;
2. zastrzegać sobie prawo do czegoś;
3. zachowywać coś z przeznaczeniem na przyszły cel; trzymać w rezerwie, mieć na zapas
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie
Wiktionary
(1.1) Ze względu na duże zainteresowanie naszą ofertą prosimy wcześniej rezerwować miejsca.
(1.1) Dobrze, że zarezerwowałem wcześniej dobre miejsce w kinie, bo bardzo dużo ludzi przyszło kupić bilety.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɛrˈvɔvat͡ɕ, AS: rezervovać
Wiktionary
rzecz. rezerwowy mos., rezerwowanie n., rezerwacja
czas. aspekt dokonany zarezerwować
przym. rezerwowy
Wiktionary
pozostający w zapasie; zapasowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który stanowi rezerwę czegoś
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem
Wiktionary
(1.1) Odłożyłam dwa rezerwowe zestawy sztućców.
(1.1) Rezerwowy zawodnik był dżokerem trenera – zaraz po wejściu na boisko strzelił trzy gole.
(2.1) Trener kazał rezerwowemu rozpocząć rozgrzewkę.
Wiktionary
rzecz. rezerwa ż., rezerwat mrz., rezerwista mos., rezerwistka ż., rezerwacja ż., rezerwowanie n.
czas. rezerwować ndk., zarezerwować dk.
Wiktionary
(1.1) bonusowy, dodatkowy, nadmiarowy, nadwyżkowy, pomocniczy, uzupełniający
Wiktionary
zbiornik służący do składowania różnych substancji, najczęściej cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zbiornik do przechowywania cieczy lub gazów
(1.2) książk. zasoby dostępne do wykorzystania
Wiktionary
(1.1) Hydraulik zamontował nam nowy rezerwuar w łazience.
(1.2) Jezioro Maraton stanowi rezerwuar wody pitnej dla aglomeracji Aten i Pireusu.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɛrˈvuwar, AS: rezervuu̯ar
Wiktionary
rzecz. zdrobn. rezerwuarek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: rezerwuar
SJP.pl
1. zapas czegoś;
2. ostrożność w sposobie bycia, ocenie czegoś; powściągliwość;
3. pewna liczba ludzi mogących zastąpić innych, zapasowi członkowie drużyny sportowej, odwód wojskowy itp.;
4. obywatele po przeszkoleniu wojskowym, którzy mogą być powołani do wojska w wypadku wojny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rezją, dotyczący Rezji (ofic. Resia, gmina we Włoszech)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dialekt rezjański języka słoweńskiego
Wiktionary
rzecz. Rezja ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
żywica syntetyczna używana przy produkcji lakierów, klejów itp.
SJP.pl
zbiorowa uchwała ustalona przez jakieś zgromadzenie w wyniku obrad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad
(1.2) daw. decyzja władz o charakterze rozstrzygającym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɛzɔˈlut͡sʲja, AS: rezolucʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rezolutność ż.
przym. rezolucyjny, rezolutny
Wiktionary
(1.1-2) postanowienie, decyzja, uchwała
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rezolucją, dotyczący rezolucji
Wiktionary
rzecz. rezolucja ż.
Wiktionary
osoba energiczna, szybka w działaniu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób rezolutny
Wiktionary
rzecz. rezolutność ż.
przym. rezolutny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: rezolutnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: rezolutny
SJP.pl
1. umiejący sobie zręcznie poradzić w każdej sytuacji, zaradny i pewny siebie w kontaktach z ludźmi; bystry, roztropny, śmiały;
2. właściwy człowiekowi o takich cechach, np. rezolutna mina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pewny siebie, wygadany
(1.2) bystry, zaradny
Wiktionary
(1.1) Marcin, lat 6 i pół, chodzi do zerówki, chłopak bardzo żywy, pomysłowy, uparty, bardzo inteligentny i rezolutny.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɔˈlutnɨ, AS: rezolutny
Wiktionary
rzecz. rezolucja ż., rezolutność ż.
przysł. rezolutnie
Wiktionary
(1.1) śmiały, pewny siebie
Wiktionary
dawniej:
1. zdecydować, decydować o czymś;
2. rezolwować się - zdecydować się, decydować się na coś
SJP.pl
śmiałość, pewność siebie, odwaga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pewność siebie
Wiktionary
IPA: ˈrɛzɔ̃n, AS: rezõn
Wiktionary
(1.1) kontenans, animusz
Wiktionary
dawniej: zjawisko akustyczne polegające na przedłużeniu czasu trwania dźwięku, wywołane działaniem fal odbitych w pomieszczeniu zamkniętym; rezonans, pogłos
SJP.pl
dotyczący rezonacji
SJP.pl
1. zjawisko akustyczne polegające na przedłużeniu czasu trwania dźwięku, wywołane działaniem fal odbitych w pomieszczeniu zamkniętym; rezonacja, pogłos;
2. dobra słyszalność dźwięków w pomieszczeniu, zależna od powierzchni odbijających dźwięki;
3. zwielokrotnienie dźwięku; odgłos, echo, podźwięk;
4. przenośnie: czyjaś reakcja na coś; odzew, oddźwięk, echo;
5. w fizyce: zjawisko zachodzące w niektórych układów mechanicznych, elektrycznych, akustycznych lub optycznych, polegająca na szybkim wzroście amplitudy drgań układu, gdy częstotliwość zewnętrznych drgań wymuszających jest równa lub bliska częstotliwości drgań własnych układu;
6. w muzyce: zjawisko wzmocnienia dźwięku spowodowane pobudzeniem ciała sprężystego sąsiadującego ze źródłem dźwięku ciała sprężystego do drgań o tej samej częstotliwości;
7. w psychologii: sposób oddziaływania zdarzenia na psychikę ludzką;
8. w psychologii: bezsłowna komunikacja między ludźmi, pozwalająca poznawać uczucia innych i wczuwać się w nie;
9. w językoznawstwie: rezonans nosowy - cecha artykulacyjna głoski, która wynika z udziału jamy nosowej w wymawianiu tej głoski;
10. w medycynie: rezonans magnetyczny:
a) metoda diagnostyki wykorzystywana w badaniach ośrodkowego układu nerwowego oraz układu mięśniowego i szkieletowego;
b) badanie przeprowadzone tą metodą
SJP.pl
Re
Wikipedia
cząstki elementarne o maksymalnie krótkim czasie życia; cząstki rezonansowe
SJP.pl
część instrumentu muzycznego do wzmocnienia dźwięku, np. pudło skrzypiec
SJP.pl
Rezonator – układ mechaniczny lub elektryczny, w którym zachodzą drgania rezonansowe.
Przykładami rezonatorów mechanicznych są wahadło, sprężyna, struna, membrany akustyczna i muzyczna.
Przykładami rezonatorów akustycznych są rura Kundta, rezonator Helmholtza. Stosowane powszechnie służą do tłumienia dźwięku (hałasów) lub do rezonansowego wzmacniania dźwięku.
Wikipedia
1. człowiek, który lubi mędrkować, pouczać, umoralniać
2. postać w utworze dramatycznym lub epickim komentująca i interpretująca, najczęściej w imieniu autora, przedstawione zdarzenia, osoby, konflikty, formułująca morał utworu
SJP.pl
1. kobieta lubiąca rezonować, pouczać innych;
2. postać kobieca w sztuce scenicznej, wyrażająca ogólne informacje o zdarzeniach, postaciach, wyrażająca zwykle opinie samego autora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozważanie o czymś z dużą pewnością siebie, udowadnianie rzeczy oczywistych, bezprzedmiotowe rozmyślanie, pouczanie
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɔ̃ˈnɛrstfɔ, AS: rezõnerstfo
Wiktionary
rzecz. rezonowanie n., rezoner m., rezonerka ż.
przym. rezonerski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dowodzenie czegoś lub mówienie o czymś z dużą dozą pewności siebie
(1.2) drganie w rezonansie
(1.3) o instrumencie muzycznym: wzmacnianie dźwięków poprzez drganie z tą samą częstotliwością co źródło tych dźwięków
Wiktionary
rzecz. rezonans m., rezonerstwo n.
czas. rezonować ndk.
Wiktionary
1. rozprawiać, pouczać, mędrkować;
2. być w rezonansie z siłą powodującą drgania; współbrzmieć
SJP.pl
biała substancja krystaliczna o słodkim smaku, łatwo rozpuszczalna w wodzie, eterze i alkoholu, mająca zastosowanie w garbarstwie, farbiarstwie oraz lecznictwie; fenol dihydroksylowy
SJP.pl
Rezorcyna, rezorcynol ( resorcinolum, resorcinum), – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, w którym dwie grupy hydroksylowe są przyłączone do pierścienia benzenowego w pozycji meta.
Wikipedia
laminatowa, kompozytowa masa plastyczna używana do wyrobu części maszyn, aparatów elektrotechnicznych i łożysk; tekstolit
SJP.pl
wynik, skutek działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania
Wiktionary
(1.1) Oficjalnym celem sankcji jest wymuszenie reform na Kubie, ale od dawna widać, że blokada wywołuje rezultat odwrotny.
Wiktionary
IPA: rɛˈzultat, AS: rezultat
Wiktionary
czas. rezultować
Wiktionary
(1.1) wynik, skutek, efekt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rezultować.
Wiktionary
czas. rezultować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) rzad. dawać rezultat, skutkować
Wiktionary
(1.1) Prawidłowo stosowane ssanie oleju słonecznikowego powinno rezultować dobrym samopoczuciem oraz widoczną poprawą ogólnego zdrowia.''
Wiktionary
IPA: ˌrɛzulˈtɔvat͡ɕ, AS: rezultovać
Wiktionary
rzecz. rezultowanie n., rezultat mrz.
Wiktionary
(1.1) skutkować
Wiktionary
dawniej: morderca, zabójca; rezuń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek, który dokonuje napadów i zabójstw;
(1.2) pejor. Ukrainiec
Wiktionary
Re
Wikipedia
(1.1) Rezun cały skrwawiony, stał nad ofiarą.
Wiktionary
IPA: ˈrɛzũn, AS: rezũn
Wiktionary
(1.1) morderca, zabójca, siepacz
Wiktionary
katolicka, uroczysta msza wielkanocna z procesją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. uroczyste nabożeństwo wielkanocne z procesją, obwieszczające zmartwychwstanie Chrystusa;
(1.2) rel. rzad. zmartwychwstanie Chrystusa
Wiktionary
Re
Wikipedia
IPA: ˌrɛzuˈrɛkt͡sʲja, AS: rezurekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rezurekcjonista mos.
przym. rezurekcyjny
Wiktionary
(1.2) Zmartwychwstanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. daw. zmartwychwstaniec
Wiktionary
(1.1) Ojcowie rezurekcjoniści mieli klasztor na ul. Wołyńskiej.
Wiktionary
rzecz. rezurekcja ż.
Wiktionary
(1.1) zmartwychwstaniec
Wiktionary
dotyczący rezurekcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rezurekcją, dotyczący rezurekcji
Wiktionary
rzecz. rezurekcja ż.
Wiktionary
wąskonosa małpa z grupy koczkodanów, żyjąca stadnie w południowej Azji; często pokazywana w ogrodach zoologicznych i wykorzystywana przy badaniach laboratoryjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Macaca mulatta|ref=tak., gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;
Wiktionary
(1.1) makak królewski, makak rezus
Wiktionary
dawniej: morderca, zabójca; rezun
SJP.pl
dom, posesja, siedziba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wielki budynek mieszkalny o charakterze reprezentacyjnym
Wiktionary
Rezydencja – reprezentacyjna siedziba biskupia, królewska, rodowa, zbudowana na wsi lub w mieście.
Może być pojedynczym budynkiem (zamkiem, pałacem) lub zespołem budynków (w połączeniu z zabudowaniami gospodarczymi, parkiem z pawilonami itp.). Rozróżnia się rezydencje letnie, zimowe i całoroczne.
Wikipedia
(1.1) W czasie pierwszej rozmowy, na początku kwietnia, sprawia wrażenie, jakby nie wierzył, że zamienia rezydencję w podwarszawskim Konstancinie na czteroosobową celę mokotowskiego więzienia.
(1.1) Zbudował sobie rezydencję podmiejską w miejscowości Tibur (dzisiejsze Tivoli), położonej 31 kilometrów za murami.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɨˈdɛ̃nt͡sʲja, AS: rezydẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rezydent mos., rezydentka ż., rezydentura ż.
czas. rezydować ndk.
przym. rezydencjalny, rezydencjonalny, rezydencyjny, rezydentny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rezydowaniem, odnoszący się do rezydowania
(1.2) związany z rezydencją, odnoszący się do rezydencji
Wiktionary
(1.1) Uprawnienia biskupa rezydencjalnego purpurat posiadał od grudnia 1956 roku.
(1.2) Bliskie sąsiedztwo obszarów zurbanizowanych predestynuje Rogoźnik do pełnienia funkcji rezydencjalnych i rekreacyjnych.
Wiktionary
rzecz. rezydencja ż.
przym. rezydencjonalny
czas. rezydować
Wiktionary
(1.2) rezydencjonalny
Wiktionary
→ rezydencja; rezydencyjny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. pełniący funkcję rezydencji, należący do rezydencji
Wiktionary
(1.1) Budynek nawiązuje do rezydencjonalnego budownictwa berlińskiego.
Wiktionary
rzecz. rezydencja ż.
przym. rezydencjalny
czas. rezydować
Wiktionary
(1.1) rezydencjalny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób rezydencki
Wiktionary
czas. rezydować
Wiktionary
zdrobnienie od: rezydencja
SJP.pl
→ rezydencja; rezydencjonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rezydencją
Wiktionary
rzecz. rezydencja ż.
przym. rezydentny
czas. rezydować
Wiktionary
1. osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania w kraju;
2. pracownik biura podróży wysłany służbowo do jakiegoś kraju i zobowiązany do opieki nad przebywającymi tam klientami tego biura;
3. agent obcego wywiadu kierujący siatką wywiadowczą w danym państwie;
4. pacjent leczony ponad rok w oddziale psychiatrycznym;
5. ksiądz bez obowiązków wikariusz, mieszkający na terenie parafii;
6. ubogi krewny, przyjaciel lub wysłużony urzędnik mieszkający stale na dawnym dworze szlacheckim i będący na utrzymaniu gospodarza;
7. dawniej: przedstawiciel dyplomatyczny mocarstwa w państwie zależnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) agent obcego wywiadu kierujący siatką wywiadowczą
(1.2) osoba zamieszkująca w jakimś kraju, a nie posiadająca jego obywatelstwa
(1.3) daw. ubogi krewny, przyjaciel lub wysłużony oficjalista, mieszkający stale na dworze szlacheckim i będący na utrzymaniu gospodarza
(1.4) hist. przedstawiciel dyplomatyczny o randze niższej od posła, zazwyczaj w państwie klienckim albo zależnym
(1.5) med. lekarz w trakcie szkolenia specjalizacyjnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Obaj inżynierowie wyjechali nazajutrz na noc do Kairu, gdzie mieli odwiedzić rezydenta angielskiego i być na posłuchaniu u wicekróla.
Wiktionary
rzecz. rezydencja ż., rezydentura ż.
:: fż. rezydentka ż.
czas. rezydować ndk.
przym. rezydentny
Wiktionary
→ rezydent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zamieszkująca w jakimś kraju, a nie posiadająca jego obywatelstwa
Wiktionary
rzecz. rezydent mos., rezydencja ż.
przym. rezydentny
czas. rezydować
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) inform. taki, który jest stale obecny w pamięci operacyjnej, załadowany na stałe podczas pracy komputera
Wiktionary
rzecz. rezydent m., rezydentka ż., rezydencja ż., rezydowanie n.
czas. rezydować m.
przym. rezydencyjny
przysł. rezydentnie
Wiktionary
1. miejsce, gdzie znajduje się ośrodek kierowniczy jakieś organizacji, instytucji, np. agentura obcego wywiadu;
2. dawniej:
a) stanowisko rezydenta;
b) siedziba rezydenta
SJP.pl
1. mieszkać lub przebywać gdzieś;
2. mieć gdzieś siedzibę, rezydencję;
3. zamieszkiwać u kogoś jako rezydent - ubogi krewny, przyjaciel rodziny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) mieć gdzieś swoją siedzibę
(1.2) być rezydentem, mieszkać gdzieś
(1.3) żart. znajdować się, być położonym
Wiktionary
(1.3) Na płycie głównej rezyduje chipset 440 BX – znany z szybkich domowych komputerów obsługujących procesory Pentium II.
Wiktionary
rzecz. rezydencja ż., rezydencjalność ż., rezydencjonalność ż., rezydenckość ż., rezydencyjka ż., rezydencyjność ż., rezydent m., rezydentka ż., rezydentność ż., rezydentura ż., rezydualność ż.
przym. rezydencki, rezydentny, rezydencyjny, rezydencjalny, rezydencjonalny, rezydualny
przysł. rezydencko, rezydentnie
Wiktionary
1. pozostały z czegoś lub po czymś,
2. nośnik cennych wartości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący residuum
Wiktionary
czas. rezydować
Wiktionary
residuum;
1. liczba zespolona opisującą zachowanie całek po konturach analitycznej funkcji f(z) wokół punktu osobliwości;
2. materiał skalny będący efektem wietrzenia i erozji niektórych składników skały
SJP.pl
zrzeczenie się lub zaniechanie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zrzeczenie się czegoś lub zaniechanie jakiejś czynności
(1.2) stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu
(1.3) formalny dokument zawierający oświadczenie o czyjejś rezygnacji (1.1)
Wiktionary
(1.1) Cukrzyca zmusiła mnie do rezygnacji z wielu przyjemności.
(1.2) Po aresztowaniu syna, Jerzy popadł w rezygnację.
(1.3) Odchodzę wkrótce z pracy, a w sekretariacie firmy złożyłem dzisiaj swoją rezygnację.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɨɡˈnat͡sʲja, AS: rezygnacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. zrezygnowanie n., rezygnowanie n.
czas. rezygnować, zrezygnować
przym. zrezygnowany
Wiktionary
rzadko: z rezygnacją, w sposób wyrażający rezygnację; zrezygnowanie
SJP.pl
1. → rezygnacja, np. list rezygnacyjny;
2. dawniej: rezygnujący z czegoś, zrezygnowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zaprzestawanie czegoś, odstępowanie od czegoś, zrzekanie się czegoś
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɨɡnɔˈvãɲɛ, AS: rezygnovãńe
Wiktionary
rzecz. zrezygnowanie n., rezygnacja ż.
czas. rezygnować ndk., zrezygnować dk.
przym. zrezygnowany
Wiktionary
odstępować od czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zrezygnować)
(1.1) odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli
Wiktionary
(1.1) Od jutra rezygnuję z pracy, bo marnie mi płacą.
Wiktionary
IPA: ˌrɛzɨɡˈnɔvat͡ɕ, AS: rezygnovać
Wiktionary
rzecz. rezygnacja ż., rezygnowanie n.
czas. zrezygnować dk.
przym. zrezygnowany
Wiktionary
w psychologii: umiejętność dostosowania się, adaptacji do nowego otoczenia, zmieniających się warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. indywidualna zdolność do znoszenia przeciwności losu;
Wiktionary
Rezyliencja (ang. "resilience") – zdolność do powrotu do stanu równowagi po zaburzeniach lub kataklizmach. Terminu tego używa się w rozmaitych dziedzinach, m.in. mówi się o rezyliencji psychologicznej i rezyliencji ekologicznej.
Wikipedia
sztuczna żywica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. macerał z grupy liptynitu, tworzony najczęściej przez żywice roślinne i takie przeobrażone z olejków eterycznych;
Wiktionary
Rezynit – macerał z grupy liptynitu.
Wikipedia
(1.1) Rezynit w węglu występuje w formie pojedynczych soczewek, pasemek, form przecinkowatych i drobnodyspersyjnych.
Wiktionary
IPA: rɛˈzɨ̃ɲit, AS: rezỹńit
Wiktionary
ekstrakt roślinny do wyrównywania zapachu olejków zapachowych
SJP.pl
opór elektryczny czynny
SJP.pl
Rezystancja, opór (elektryczny, czynny), oporność (czynna) (z resistere — sprzeciwiać się, stawiać opór) – wielkość charakteryzująca relację między napięciem a natężeniem prądu elektrycznego w obwodach prądu stałego. W obwodach prądu przemiennego rezystancją nazywa się część rzeczywistą impedancji zespolonej.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rezystancją, dotyczący rezystancji
Wiktionary
rzecz. rezystor mrz., rezystancja ż.
Wiktionary
1. niepodatność organizmu na działanie drobnoustrojów chorobotwórczych lub ich jadów; odporność dziedziczna; odporność konstytucjonalna
2. niepodatność drobnoustrojów lub owadów szkodników na stosowane wobec nich środki chemiczne; oporność
SJP.pl
Rezystencja – polski zespół z Ustronia, grający muzykę oi!, utworzony w 1993 r.
Wikipedia
przyrząd wykonany z odpowiedniego materiału, stawiającego opór przepływowi prądu, włączany w obwody elektryczne dla ograniczenia płynącego przez nie prądu; opornik elektryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. elektron. element montowany w obwodach elektronicznych, który wprowadza do nich zadaną rezystancję;
Wiktionary
Rezystor, opornik elektryczny (z resistere „stawiać opór”) – element bierny obwodu elektrycznego, wykorzystywany jest do ograniczenia prądu w nim płynącego. Jest elementem liniowym: występujący na nim spadek napięcia jest wprost proporcjonalny do prądu płynącego przez opornik. Przy przepływie prądu zamienia energię elektryczną w ciepło.
Wikipedia
IPA: rɛˈzɨstɔr, AS: rezystor
Wiktionary
rzecz. rezystancja ż., rezystywność ż.
przym. rezystorowy, rezystancyjny, rezystywny
Wiktionary
(1.1) opornik
Wiktionary
opór elektryczny przewodnika wykonanego z jednorodnego materiału o przekroju poprzecznym 1 metra kwadratowego i długości 1 metra; opór elektryczny właściwy
SJP.pl
Rezystywność (opór elektryczny właściwy) – wielkość charakteryzująca materiały pod względem przewodnictwa elektrycznego. Rezystywność jest zazwyczaj oznaczana jako formula_1 (mała grecka litera rho).
Jednostką rezystywności w układzie SI jest om⋅metr (Ω·m), inaczej omometr.
Wikipedia
związany z rezystancją, oporem elektrycznym; opornościowy, rezystancyjny
SJP.pl
1. → Ren (rzeka);
2. → Reńska Wieś (wieś w Polsce); reńskowiejski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Renem, dotyczący Renu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) numizm. skrótowo złoty reński;
Wiktionary
(1.1) Pili wino reńskie i jedli żółte sery.
(2.1) Zapłacił za wszystko cztery reńskie.
Wiktionary
rzecz. Nadreńczyk mos., Nadrenka ż., Ren m., Nadrenia ż.
przym. nadreński
Wiktionary
(2.1) floren, gulden; gw. Śląsk Cieszyński ryński, ryńszczok
Wiktionary
potocznie: wino reńskie
SJP.pl
dawniej: żyto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) roln. stpol. i gw-pl|Śląsk Cieszyński, Kraków, Górny Śląsk. żyto
Wiktionary
rzecz. rżysko, Rżyski
przym. rżany
Wiktionary
skrót od: reżyser (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = reżyser
(1.2) = reżyseria
Wiktionary
(1.1) Reż. Jan Kowalski udzielił dziś wywiadu.
(1.2) Do kin wchodzi film w reż. Andrzeja Wajdy.
Wiktionary
reżym;
1. dokładnie ustalony plan pracy, życia itp.; dyscyplina; rygor;
2. system rządów, rząd charakteryzujący się używaniem brutalnej przemocy w stosunku do społeczeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. pejor. sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
(1.2) polit. pejor. rząd, który stosuje ucisk i przemoc
(1.3) ścisły tryb postępowania w określonym przypadku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Reżim był oskarżany o popełnianie okrutnych zbrodni na ludności cywilnej podczas wojny.
(1.2) Siły wierne reżimowi zmiażdżyły ruch oporu niemalże bez strat własnych.
Wiktionary
rzecz. reżym mrz., reżimowiec mos., reżimówka ż.
przym. reżimowy, reżymowy
Wiktionary
zwolennik panującego reżimu; reżymowiec
SJP.pl
związany z reżimem (reżymem), np. rząd reżimowy, sąd reżimowy; reżymowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący reżimu, związany z reżimem
Wiktionary
(1.1) Czasami odnosi się wrażenie, że język oświatowy nowego politycznego establishmentu jest podobny, jeśli nie taki sam jak dawna retoryka reżimowa.
Wiktionary
rzecz. reżim m., reżimówka ż., reżymówka ż.
przym. reżymowy
Wiktionary
(1.1) reżymowy
Wiktionary
1. zwolenniczka panującego reżimu;
2. dziennik o kierunku zgodnym z ideologią panującego reżimu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pismo, stacja telewizyjna o kierunku zgodnym z ideologią panującego reżimu
(1.2) zwolenniczka panującego reżimu
Wiktionary
(1.1) Wszystkie stacje o tym trąbiły, tylko w reżimówce nie powiedzieli ani słowa.
Wiktionary
rzecz. reżim m., reżimowiec m.
przym. reżimowy, reżymowy
Wiktionary
(1.1) rzad. reżymówka
Wiktionary
reżim;
1. dokładnie ustalony plan pracy, życia itp.; dyscyplina; rygor;
2. system rządów, rząd charakteryzujący się używaniem brutalnej przemocy w stosunku do społeczeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) war. reżim
Wiktionary
(1.1) Wtrąceni do ogólnych cel więźniowie domagali się przeniesienia ich na reżym przestępców politycznych.
Wiktionary
rzecz. reżim mrz., reżymowiec mos., reżymówka ż.
przym. reżymowy
Wiktionary
zwolennik panującego reżimu; reżimowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. polit. zwolennik reżymu
Wiktionary
rzecz. reżym mrz., reżymówka ż.
przym. reżymowy
Wiktionary
(1.1) war. reżimowiec
Wiktionary
związany z reżymem (reżimem), np. sąd reżymowy, rząd reżymowy; reżimowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący reżymu, związany z reżymem
Wiktionary
(1.1) Najwidoczniej oceniono, że popularność Stronnictwa i mojej osoby nada całej akcji charakter ogólnonarodowy, a nie partyjny — reżymowy.
Wiktionary
rzecz. reżym mrz., reżim mrz., reżimowiec mos., reżymowiec mos., reżimówka ż., reżymówka ż., regiment mrz.
przym. reżimowy
Wiktionary
(1.1) war. reżimowy
Wiktionary
reżimówka
1. zwolenniczka panującego reżimu;
2. dziennik o kierunku zgodnym z ideologią panującego reżimu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. polit. zwolenniczka reżymu
(1.2) pot. reżymowe czasopismo
Wiktionary
rzecz. reżym mrz., reżymowiec mos.
przym. reżymowy, reżimowy
Wiktionary
(1.1) war. reżimówka
(1.2) war. reżimówka
Wiktionary
1. osoba odpowiedzialna za całokształt sztuki teatralnej, filmu, audycji radiowej itp.; reżyser dźwięku - osoba zajmująca się reżyserią dźwięku (mająca umiejętności realizatora i montażysty dźwięku oraz inwencję twórczą)
2. ktoś, kto zorganizował jakieś wydarzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;
Wiktionary
Reżyser (z "régisseur" – kierownik planu; inspicjent) – autor dzieła scenicznego lub filmowego odpowiedzialny za jego całokształt; inicjator spektaklu, filmu, widowiska muzycznego bądź estradowego. Tworzy koncepcję artystyczną sztuki (w szczególności adaptuje tekst oryginalny), inspiruje współpracowników i kieruje nimi.
Wikipedia
(1.1) Federico Fellini jest uznawany za jednego z największych reżyserów w historii kina.
Wiktionary
IPA: rɛˈʒɨsɛr, AS: režyser
Wiktionary
rzecz. reżyseria ż., reżysernia ż.
:: fż. reżyserka ż.
czas. reżyserować, wyreżyserować
przym. reżyserski
przysł. reżysersko
Wiktionary
ogół czynności reżysera zmierzających do powstania filmu, sztuki teatralnej, audycji radiowej itp.; reżyserowanie, reżyserka; r. dźwięku - sztuka sterowania procesami akustycznymi, łącząca realizację i montaż dźwięku oraz inwencję twórczą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół działań reżysera
Wiktionary
rzecz. reżyser m., reżyserka ż.
czas. reżyserować
Wiktionary
1. pomieszczenie w studiu radiowym lub telewizyjnym będące miejscem pracy reżysera;
2. potocznie: zajęcie reżysera;
3. kobieta zajmująca się reżyserią, odpowiedzialna za całokształt sztuki teatralnej, filmu, audycji radiowej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uprawiająca zawód reżysera
(1.2) pomieszczenie stanowiące miejsce pracy reżysera
(1.3) pot. zajęcie reżysera
Wiktionary
(1.1) Pomimo wielu przedsięwzięć, reżyserka, blogerka i niezależna perkusistka rockowa Eleni Vlachos jest jednoosobowym tornadem wegańskiego aktywizmu.
Wiktionary
rzecz. reżyser m., reżyseria ż.
czas. reżyserować, wyreżyserować
przym. reżyserski
Wiktionary
pokój reżysera, z którego kieruje on audycją telewizyjną lub radiową; reżyserka
SJP.pl
1. zajmować się reżyserią
2. przenośnie: organizować jakieś wydarzenie, czuwać nad jego sprawnym przebiegiem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyreżyserować)
(1.1) film. teatr. telew. rad. opracowywać film, program, przedstawienie albo słuchowisko od pomysłu do postaci końcowej
Wiktionary
rzecz. reżyser mos., reżyseria ż., reżyserka ż., reżyserowanie n.
czas. wyreżyserować dk.
przym. reżyserski
Wiktionary
przymiotnik od: reżyser (np. komentarz reżyserski, debiut reżyserski)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z reżyserem
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do reżysera
Wiktionary
IPA: ˌrɛʒɨˈsɛrsʲci, AS: režysersʹḱi
Wiktionary
symbol rutherfordu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = film. Regionalny Fundusz Filmowy
Wiktionary
(1.1) Znalazłem tę informację na stronie RFF w Krakowie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) elektron. technika identyfikacji za pomocą fal radiowych;
Wiktionary
RF
Wikipedia
[czytaj: er-ef-EN] skrót od: Republika Federalna Niemiec
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Republika Federalna Niemiec
Wiktionary
(1.1) Do 1991 (= tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego pierwszego) r. stolicą RFN było Bonn.
Wiktionary
IPA: ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n, AS: er‿ef‿ẽn
Wiktionary
przym. RFN-owski, erefenowski
Wiktionary
(1.1) Republika Federalna Niemiec
Wiktionary
potocznie: obywatel RFN (Republiki Federalnej Niemiec); erefenowiec
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = biochem. reaktywna forma tlenu
Wiktionary
(1.1) RFT mogą odgrywać rolę w aktywacji komórek jako promotory lub mediatory działania promotorów.
Wiktionary
symbol roentgenu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrót od: Red Green Blue, w informatyce: system barw (czerwony, zielony, niebieski) wyświetlanych na ekranie monitora, które mieszając się ze sobą, dają szeroką gamę kolorów
SJP.pl
RG
Wikipedia
skrót od: Rada Główna Opiekuńcza - polska organizacja charytatywna działająca w czasie II wojny światowej
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = wojsk. hist. regiment
Wiktionary
1. symbol rodu, pierwiastka chemicznego
2. czynnik Rh - substancja występująca w czerwonych krwinkach, silny antygen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: re-um] bylina z rodziny rdestowatych o dużych liściach z jadalnymi ogonkami; rabarbar, rzewień
SJP.pl
wyrostek służący przytwierdzeniu organizmu do podłoża; ryzoid; rizoid; chwytnik
SJP.pl
[czytaj: ro] litera alfabetu greckiego; ro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W statystyce mała litera rho często jest używana do oznaczania rozmaitych miar zależności statystycznej.
Wiktionary
IPA: rɔ, AS: ro
Wiktionary
rzecz. ro n.
przym. rotyczny
Wiktionary
(1.1) ro
Wiktionary
[czytaj: roWIL lub ROwyl] sztuczne włókno wykorzystywane przy produkcji specjalnej bielizny dla sportowców (niewchłaniającej wilgoci); także tkanina z tego włókna
SJP.pl
Rhovyl – włókno syntetyczne przeznaczone do produkcji bielizny termoaktywnej. Włókno Rhovyl wykonane jest z polichlorku winylu i ma strukturę kapilarną, przez co tkaniny z niego wykonane znakomicie odprowadzają wilgoć z powierzchni ciała i zapewniają zachowanie naturalnego mikroklimatu skóry.
Wikipedia
[czytaj: rowylon] ocieplające włókno antyalergiczne, używane do wyrobu odzieży; rowylon
SJP.pl
[czytaj: rytmenBLUS] rhythm and blues;
1. styl muzyczny wywodzący się z tradycyjnego bluesa i pieśni religijnych (charakterystyczne instrumenty: gitara i harmonijka ustna, później instrumenty elektryczne);
2. utwór muzyczny w tym stylu
SJP.pl
tradycyjny marokański dom lub pałac z wewnętrznym dziedzińcem lub ogrodem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan Lucjan studiował z Riadem przed dwudziestu laty.
Wiktionary
1. jednostka monetarna Iranu (1 rial = 100 dinarów);
2. jednostka monetarna Arabii Saudyjskiej (1 rial saudyjski = 20 kirszów = 100 halala);
3. jednostka monetarna Jemenu (1 rial jemeński = 100 filsów);
4. jednostka monetarna Kataru (1 rial Kataru = 100 dirhamów);
5. jednostka monetarna Omanu (1 rial omański = 1000 baiza)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta niektórych krajów arabskich;
Wiktionary
Zobacz też: Rial Racing.
Rial ("riyal, ryal") – arabska nazwa dużych monet srebrnych (głównie talarów). Stopniowo nazwa została wykorzystana do określenia jednostek monetarnych niektórych krajów Bliskiego Wschodu:
Wikipedia
IPA: rʲjal, AS: rʹi ̯al
Wiktionary
przym. rialowy
Wiktionary
typ wybrzeża
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szata duchownych prawosławnych
SJP.pl
Riasa (od gr. ρασα lub ραχος) – jest to długa, z reguły czarna, opuszczona, nie ściągnięta w pasie szata. Jej nazwa pochodzi od greckiego czasownika ρασσω - rozpraszać, marszczyć.
Jest to długa, sięgająca do kostek szata z długimi rękawami. Może być stosowana przez wszystkich duchownych kościołów wschodnich.
Wikipedia
charakterystyczny dla riasu (np. wybrzeże riasowe, charakter riasowy)
SJP.pl
mieszkanka Riazania (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Riazania
Wiktionary
rzecz. Riazań mrz.
:: fm. riazańczyk mos.
przym. riazański
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;
(1.2) geogr. hist. Stary Riazań
Wiktionary
Riazań (ros. Ряза́нь; do 1778 Perejasław Riazański, ros. Переясла́вль-Ряза́нский) – miasto obwodowe w Rosji nad rzeką Oką położone 196 km na południowy wschód od Moskwy.
W 2020 r. jego populacja wynosiła 539 290 osób.
Wikipedia
rzecz. riazańczyk mos., riazanka ż.
przym. riazański
Wiktionary
(1.1) hist. Perejasław Riazański (do 1778)
Wiktionary
mieszkaniec Riazania (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Riazania
Wiktionary
rzecz. Riazań mrz.
:: fż. riazanka ż.
przym. riazański
Wiktionary
przymiotnik od: Riazań
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Riazaniem, dotyczący Riazania
Wiktionary
rzecz. Riazań m., riazańczyk m., riazanka ż.
Wiktionary
ufortyfikowany klasztor muzułmański
SJP.pl
Ribat ( رباط) – jest to wojskowy klasztor muzułmański, ufortyfikowany, zwykle położony przy granicy. Budynek otoczony murem posiadał wieżę, salę modlitw (np. ribat w Tunezji w mieście Susa, stąd częste przekształcanie w późniejszych czasach ribatów w meczety). Ich powstanie wiązane jest z obowiązkiem prowadzenia świętej wojny i strzeżenia granic państwowych.
Wikipedia
nazwisko, np. Joachim von Ribbentrop (1893-1946), polityk niemiecki, minister spraw zagranicznych III Rzeszy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ribla (arab. ربلة) – miasto w Syrii, w muhafazie Hims. W 2004 roku liczyło 5328 mieszkańców, przeważnie katolików.
Wikipedia
jezioro w Gruzji
SJP.pl
Rica (abch. Риҵа) – jezioro w zachodnim Kaukazie położone w północnej części Abchazji, w rejonie Gudauta.
Znajduje się ono w dorzeczu Bzypu. Ma powierzchnię 1,49 km², a głębokość dochodzi do 102 m. Temperatura jeziora waha się od 4,8 zimą do 17-20 stopni Celsjusza.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rajs] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: riczerkar] utwór instrumentalny na organy i lutnię, komponowany w XVI-XVIII wieku; tiento, capriccio, canzona, fantasia
SJP.pl
Ricercar (od wł. "ricercare" = szukać) – forma muzyczna rozwinięta w XVI i XVII wieku, komponowanie na instrumenty solowe lub zespoły instrumentów, a we wczesnym okresie także do wykonania wokalnego. Nazwą tą określa się dwa typy utworów: imitacyjne i swobodne.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ryszard
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Richard
Wiktionary
1. [czytaj: riczard] anglosaskie imię męskie
2. [czytaj: richard] niemieckie imię męskie
3. [czytaj: riSZAR] francuskie imię męskie;
4. nazwisko obce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. imię|polski|m. Ryszard
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Richad, Richat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ri
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Ryszard
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Richard
Wiktionary
[czytaj: riszelJE] rodzaj białego haftu ażurowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) rzem. biały haft o dzierganych, ażurowych motywach z wyciętą pod nimi tkaniną;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) I po co świece w srebrnych kandelabrach i obrusy z haftem richelieu, że o miśnieńskiej porcelanie nie wspomnę.
(1.1) Wczoraj kupiłam sobie piękną bluzkę z haftem richelieu.
Wiktionary
rzecz. Richelieu
Wiktionary
(1.1) haft wenecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwisko obce;
2. skala Richtera - skala oceniająca wielkość trzęsienia ziemi w jego ognisku; skala magnitud
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię
SJP.pl
niesolony, nietrwały wiejski twarożek owczy, popularny w kuchni włoskiej
SJP.pl
Ri
Wikipedia
rodzaj antylop z rodziny wołowatych
SJP.pl
Ridbok ("Redunca") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) termin funkcjonujący w świecie arabsko-muzułmańskim i określający apostazję, odstępstwo, odejście od wiary
Wiktionary
Ridda ( ردة) lub irtidād (ارتداد) – apostazja w islamie.
Osoba dopuszczająca się apostazji to "murtadd".
Wikipedia
(1.1) […] ważnym zagrożeniem były bunty plemięemion arabskich, które za życia Muhammada złożyły mu przysięgę lojalności, a które po jego śmierci uznały się za zwolnione z zawartej z nim umowy i wynikających stąd zobowiązań wobec Medyny. Arabska tradycja nadała plemiennym przejawom nieposłuszeństwa kolektywną nazwę „ridda”, czyli apostazja, odrzucenie.
Wiktionary
IPA: ˈrʲidːa, AS: rʹi•da
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) muz. największy z podstawowych talerzy perkusyjnych, używany do grania rytmu, zwłaszcza w jazzie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ridżbek] potocznie:
1. pies rasy rhodesian ridgeback;
2. pies rasy thai ridgeback
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ridel] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka monetarna Kambodży (1 riel = 100 senów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) monet. waluta Kambodży;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rʲjɛl, AS: rʹi ̯el
Wiktionary
[czytaj: rimanowski] charakterystyczny dla Bernharda Riemanna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rizling]
1. szlachetna odmiana winorośli, uprawiana głównie w Nadrenii;
2. wysokogatunkowe białe wino z tych winorośli
SJP.pl
Ri
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Rieti (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Lacjum;
Wiktionary
(wym., starożytne Reate) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rieti.
Wikipedia
(1.1) Losy rewolucji neapolitańskiej rozstrzygnęła bitwa, którą 7 marca 1821 r. przegrał generał Guglielmo Pepe w starciu z korpusem austriackim pod Rieti na terytorium papieskim.
Wiktionary
przym. reatyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego, wraz z Nejwą tworzy Nicę;
(1.2) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie swierdłowskim, położone nad Rieżem (1.1);
Wiktionary
Rież (ros. "Реж") — miasto w Federacji Rosyjskie, w obwodzie swierdłowskim. Centrum administracyjne rejonu rieżewskiego.
Położone na wschodnim stoku Środkowego Uralu nad brzegami rzeki Rież, 83 km na północny wschód od Jekaterynburga. Ze względu na rzeźbę terenu nazywany przez mieszkańców "Rosyjską Szwajcarią". W mieście stacja kolejowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. zob. ryfampicyna.
Wiktionary
rzecz. ryfampicyna ż.
Wiktionary
lud zamieszkujący tereny Maroka
SJP.pl
Rifenowie ("Rifeni", "Rifani", "Rufa") – nazwa grupy plemion berberskich, zamieszkujących góry Rif w Maroku, w 1995 r. liczebność Rifenów wynosiła ok. 2 mln osób.
Rifenowie od wieków pozostają w kontakcie z ludnością arabską – w ciągu swojej historii wielokrotnie walczyli o zwierzchnictwo nad terenami Maroka. W latach 20. XX w. w powstaniu pod wodzą Abd al-Karima proklamowali Republikę Rifu, powstanie zostało jednak stłumione przez wojska francuskie i hiszpańskie.
Wikipedia
w jazzie i muzyce popularnej: krótka, prosta fraza melodyczna, często powtarzana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. krótka, rytmiczna, powtarzalna fraza melodyczna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. riffowy
Wiktionary
→ riff
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z riffem, dotyczący riffu
Wiktionary
rzecz. riff mrz.
Wiktionary
rodzaj makaronu w kształcie rurki, wywodzący się z południowych Włoch
SJP.pl
Rigatoni (wymowa: [riɡaˈtoːni]) – forma makaronu pochodząca z Włoch w kształcie rurki o zmiennej długości i średnicy. Rurki mają większą średnicę niż penne i ziti i są czasem lekko zakrzywione. Rigatoni mają charakterystyczne karbowane prążki wzdłuż ich długości, czasami spiralnie oplatające rurkę. Końce rigatoni są przycięte prostopadle do ścian rurki (w przypadku penne cięcie jest ukośne).
Wikipedia
[czytaj: rigodą]
1. staroprowansalski taniec (XVII-XVIII w.);
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
Rigaudon – taniec pochodzący z XVII wieku z Prowansji. Z czasem wszedł w skład suity barokowej.
Rigadeau pojawił się także w baletach Jeana-Baptiste Lully'ego, André Campry, Jeana-Philippe'a Rameau oraz w muzyce François Couperina.
Do rigaudon nawiązuje muzyka nowsza, m.in. "Suita "Z czasów Holberga"" Edvarda Griega oraz "Le Tombeau de Couperin" Maurice'a Ravela.
Wikipedia
potocznie: zdrowy rozsądek, trzeźwe myślenie; RiGCz
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = slang. rozum i godność człowieka – postawa, która prezentuje takie wartości
Wiktionary
(1.1) Najgorszy są cenzorzy i ormowcy, którzy kasują cudze wpisy – ci to naprawdę nie mają RiGCzu.
Wiktionary
(1.1) rigcz, honor, godność
Wiktionary
potocznie: godny szacunku, uznania
SJP.pl
płyta z kartonu i gipsu stosowana w budownictwie; gips-karton, karton-gips, kartongips, regips, płyta regipsowa, suchy tynk
SJP.pl
żywy, starofrancuski taniec prowansalski z XVII-XVIII w.
SJP.pl
dawniej: okład z gorczycy
SJP.pl
rygorozum; dawne określenie egzaminu, do którego przystępuje ubiegający się o stopień naukowy doktora
SJP.pl
Rigorosum, rygorozum ("od łac. rigorosus – surowy") – dawna nazwa ustnego egzaminu doktorskiego.
W odróżnieniu od disputatio – dyskusji na temat samej pracy – "rigorosum" obejmuje tematy z innych dziedzin i wraz z dysertacją (częścią pisemną) wchodzi w skład wymagań dla uzyskania tytułu doktora.
Wikipedia
dwuizbowy parlament duński w latach 1849-1953
SJP.pl
Rigsdag – parlament w Danii w latach 1849–1953. Składał się z dwóch izb: Folketingu – izby niższej i Landstingu – izby wyższej.
Wikipedia
jedna z czterech Wed, zbiór hymnów powstały prawdopodobnie w latach 1500-1200 p.n.e.; Rygweda
SJP.pl
Rihanna, właśc. Robyn Rihanna Fenty (ur. 20 lutego 1988 w Saint Michael) – barbadoska piosenkarka, modelka, aktorka, aktorka głosowa, autorka tekstów piosenek, raperka, tancerka, projektantka mody, filantropka, businesswoman, miliarderka oraz ambasadorka Barbadosu.
Wikipedia
stolica Arabii Saudyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;
(1.2) geogr. adm. prowincja w Arabii Saudyjskiej z ośrodkiem administracyjnym w Rijadzie (1.1);
Wiktionary
Rijad (#PATRZ
, "Ar-Riyāḍ", "Ar-Rijad") – stolica Arabii Saudyjskiej położona w środkowej części kraju, u wschodniego podnóża gór Dżabal Tuwajk, siedziba administracyjna prowincji Rijad. W 2010 roku miasto liczyło ok. 5,2 mln mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈrʲijat, AS: rʹii ̯at
Wiktionary
rzecz. rijadczyk mos., rijadka ż.
przym. rijadzki
Wiktionary
mieszkaniec Rijadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rijadu
Wiktionary
IPA: rʲiˈjaṭt͡ʃɨk, AS: rʹii ̯aṭčyk
Wiktionary
rzecz. Rijad mrz.
:: fż. rijadka ż.
przym. rijadzki
Wiktionary
mieszkanka Rijadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rijadu
Wiktionary
IPA: rʲiˈjatka, AS: rʹii ̯atka
Wiktionary
rzecz. Rijad mrz.
:: fm. rijadczyk mos.
przym. rijadzki
Wiktionary
→ Rijad (stolica Arabii Saudyjskiej)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Rijad
Wiktionary
IPA: rʲiˈjat͡sʲci, AS: rʹii ̯acʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rijad mrz., rijadczyk mos., rijadka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Rijeka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rijeką, dotyczący Rijeki, pochodzący z Rijeki
Wiktionary
rzecz. Rijeka ż.
Wiktionary
1. miasto w Chorwacji;
2. nazwa kilku wsi w Bośni i Hercegowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;
Wiktionary
Rijeka (wł. "Fiume", niem. "St. Veit am Flaum", także "Pflaum") – miasto w północno-zachodniej Chorwacji, stolica żupanii primorsko-gorskiej, siedziba miasta Rijeka. Leży nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego, na wzgórzach u podnóża masywu Risnjak. W 2021 roku liczyło 108 622 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Od roku 1995 zatrudniony jestem jako spawacz w stoczni w Rijece.
Wiktionary
przym. rijecki
Wiktionary
Ri
Wikipedia
bakteria pasożytnicza, przenoszona przez pchły, wszy i kleszcze, powodująca u ludzi chorobę zakaźną - riketsjozę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mikrobiol. Gram-ujemna bakteria z rodzaju nazwa systematyczna|Rickettsia|ref=tak. wywołująca u ludzi i innych ssaków riketsjozy, przenoszona najczęściej przez kleszcze, pchły i wszy;
Wiktionary
jedna z ciężkich chorób zakaźnych charakteryzujących się silną gorączką i wysypką, wywołanych przez bakterie - riketsje, np. dur plamisty, gorączka pięciodniowa
SJP.pl
jedna z ciężkich chorób zakaźnych charakteryzujących się silną gorączką i wysypką, wywołanych przez bakterie - riketsje, np. dur plamisty, gorączka pięciodniowa
SJP.pl
Riketsjozy – grupa chorób wywoływanych przez bakterie z rodziny Rickettsiales. Zwykle są to ostre choroby gorączkowe.
Wikipedia
rymowanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim imię dla psa
Wiktionary
jednoizbowy parlament szwedzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) sejm rzeszowy, jednoizbowy parlament Królestwa Szwecji;
(1.2) budynek będący siedzibą Riksdagu (1.1)
Wiktionary
Ri
Wikipedia
(1.1) Riksdag po raz pierwszy zebrał się w XV wieku.
Wiktionary
IPA: ˈrʲiɡzdak, AS: rʹigzdak
Wiktionary
standardowa odmiana norweskiego języka literackiego, powstała w XIX wieku, poprzednik bokmål
SJP.pl
Riksmål – jedna z odmian norweskiego języka literackiego. Został opracowany przez językoznawcę Knuda Knudsena, który w połowie XIX wieku zajął się „norwegizacją” wspólnego języka duńsko-norweskiego (który "de facto" był językiem duńskim – Norwegia od 1397 do 1814 była w unii z Danią). Knudsen wprowadzał stopniowo do języka coraz więcej prowincjonalizmów, a także „norwegizował” wymowę i pisownię duńskich słów.
Wikipedia
ryksza;
1. lekki, dwukołowy pojazd o jednym lub dwu siedzeniach, popularny w krajach Dalekiego Wschodu
2. trzykołowy rower lub motorower
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
(1.2) trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób;
Wiktionary
Riksza, rzadziej ryksza (jap. 人力車 jinrikisha; ang. rickshaw) – pojazd kołowy napędzany siłą ludzkich mięśni, służący do transportu osób.
Wikipedia
(1.1) Tak, czarodziejski jest ten świat podzwrotnikowy, jeśli się go widzi z okien kolei, samochodu lub z rikszy; nie odczuwałem tego także inaczej, kiedy przybyłem tu przed siedmiu laty.
(1.1) — Dlaczego pan nigdy nie jeździ rikszami? — zapytano mnie.
(1.2) Kauczukowe przewody od tych masek nawlekali później w roku czterdziestym, czterdziestym pierwszym, drugim na kierownice wózków rowerowych: miasto zapełniło się tłumem bezrobotnych kulisów i w użycie weszła trójkołowa riksza.
Wiktionary
IPA: ˈrʲikʃa, AS: rʹikša
Wiktionary
rzecz. rikszarz mos.
Wiktionary
człowiek kierujący rikszą (rykszą) lub ciągnący rikszę; rykszarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek ciągnący lub napędzający kierowaną przez siebie rikszę
Wiktionary
IPA: ˈrʲikʃaʃ, AS: rʹikšaš
Wiktionary
rzecz. riksza ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: Riko
Wiktionary
[czytaj: rilasziando] określenie wykonawcze: stopniowo zwalniając tempo; rallentando
SJP.pl
sztuczne włókno poliamidowe, używane jako izolacja przewodów
SJP.pl
[czytaj: ręBO albo remBO] nazwisko, m.in. Jean Arthur Rimbaud (1854-1891) - poeta francuski
SJP.pl
określenie wykonawcze: podjąć na nowo dawne tempo
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwgruźliczego zawierającego izoniazyd
SJP.pl
miasto w północnych Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w regionie Emilia-Romania;
Wiktionary
(wym., pol. uproszczona: "rimini"; Ariminum; Rémin) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Rimini, nad Morzem Adriatyckim. Jest to jedno z najpopularniejszych miast turystyczno-wypoczynkowych nad północnym Adriatykiem. Niedaleko od Rimini leży San Marino.
Wikipedia
(1.1) Z Faenzy do Rimini było 66 km, a my od Rimini drugie tyle przelecieliśmy i lotniska nie widać.
(1.1) Wygnawszy Sforzów z Pesaro, Malatestów z Rimini, a Manfreddich z Faenzy, stworzyli podwaliny władzy, której ideologicznym uzasadnieniem była pozycja papieża – głowy Kościoła, a zarazem przedstawiciela rodu i rzecznika jego interesów. Odniósłszy spektakularne sukcesy Borgiowie zwrócili się następnie przeciwko swoim dotychczasowym sprzymierzeńcom (…).
(1.1) 8 Armia po ciężkich walkach i stratach, głównie Korpusu Kanadyjskiego, zdobyła wprawdzie ruiny Rimini, lecz zaraz za miastem, mniej więcej na linii Cezarowego Rubikonu, u wylotu doliny lombardzkiej front stanął, broniony przez niemieckie siły pancerne.
Wiktionary
przym. rimiński
Wiktionary
przymiotnik od: Rimini (miasto we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rimini, dotyczący Rimini
Wiktionary
(1.1) Należało trochę poczekać, gdyż obóz rimiński był w polskich rękach, zajmowali go żołnierze Drugiego Korpusu.
Wiktionary
rzecz. Rimini n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. wg teorii geopolitycznej Nicholasa Spykmana najważniejszy strategicznie rejon świata, znajdujący się na obrzeżach Eurazji;
Wiktionary
Ri
Wikipedia
(1.1) Według Nicholasa Spykmana Rimland mają tworzyć tzw. kraje obrzeży wyspy świata, tworzące pierścień oddzielający Heartland od mórz.
Wiktionary
IPA: ˈrʲĩmlãnt, AS: rʹĩmlãnt
Wiktionary
[czytaj: riming] forma seksu oralnego polegająca na stymulacji odbytu ustami i językiem
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Mikołaj Rimski-Korsakow (1844-1904), rosyjski kompozytor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rinaldo – opera seria w trzech aktach napisana przez Georga Friedricha Händla w języku włoskim. Libretto napisał Giacomo Rossi według scenariusza Aarona Hilla na podstawie "Jerozolimy wyzwolonej" Torquato Tasso.
Wikipedia
określenie wykonawcze: wzmacniając
SJP.pl
1. miejsce walk bokserskich, podwyższenie pokryte filcem i brezentem i otoczone linami;
2. monopolistyczne porozumienie, głównie cenowe, zawierane między przedsiębiorcami;
3. potocznie: obwodnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;
(1.2) przen. miejsce, pole (również niematerialne), w którym odbywa się starcie, walka
(1.3) sport. punkt asekuracyjny we wspinaczce;
(1.4) inform. zob. webring.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na tym ringu toczył się dziś pasjonujący pojedynek pięściarski.
Wiktionary
IPA: rʲĩŋk, AS: rʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. ringówka ż.
przym. ringowy
Wiktionary
(1.2) arena
Wiktionary
typ puszki, której nacięte wieczko odrywa się po pociągnięciu za przymocowany do niego metalowy pierścień
SJP.pl
jednostka monetarna Malezji (dzieli się na 100 senów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) monet. waluta Malezji;
Wiktionary
Ringgit – jednostka monetarna Malezji dzieląca się na 100 senów.
Ringgit stał się walutą Malezji w 1967 roku, kiedy zastąpił dolara malajskiego i brytyjskiego Borneo, który w języku malajskim nazywał się ringgit. Do 1975 roku waluta miała podwójną nazwę: ringgit i sen w języku malajskim oraz dolar i cent w języku angielskim.
Wikipedia
przym. ringgitowy
Wiktionary
gra polegająca na rzucaniu i chwytaniu gumowego pierścienia; także sam ten pierścień
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: ring (w znaczeniu miejsca walk bokserskich), np. sędzia ringowy, pseudonim ringowy
SJP.pl
[czytaj: ringłudyt] minerał, forma oliwinu
SJP.pl
Ringwoodyt – minerał będący formą oliwinu. Skład chemiczny może mieć różny, od czystego #PATRZ do #PATRZ. Może zawierać do 2,5–3% wagowych wody. Uzyskany w warunkach laboratoryjnych produkt niezawierający żelaza jest bezbarwny. Przy zawartości jednego procenta molowego #PATRZ barwa minerału jest intensywnie niebieska.
Wikipedia
potocznie: smycz wystawowa używana do prowadzenia psa na ringu podczas wystawy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Rino i jestem piekarzem z Palermo.
Wiktionary
w medycynie: oglądanie jam nosa przez nozdrza za pomocą endoskopu lub od strony gardła za pomocą lusterka; rynoskopia
SJP.pl
rodzaj wirusa będący najpowszechniejszym wirusowym czynnikiem zakaźnym u ludzi
SJP.pl
[czytaj: rinPOcze] w buddyzmie tybetańskim: tytuł honorowy lamów, którzy przeszli reinkarnację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen;
Wiktionary
Rinzai (臨済宗; jap.: "Rinzai-shū", chiń.: "Linjizong") – jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen (drugą z nich jest sōtō). Jest ona japońskim odpowiednikiem chińskiej szkoły linji, której założycielem był wielki mistrz chan Linji Yixuan (zm. 867).
Wikipedia
(1.1) inna pisownia: rindzai
Wiktionary
[czytaj: rijo]
1. potocznie: Rio de Janeiro (miasto w Brazylii);
2. model samochodu marki Kia
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński
(1.1) = adm. regionalna izba obrachunkowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dyrektor Teatru im. Słowackiego w Krakowie nie straci stanowiska, bo RIO nie dopatrzyła się złamania prawa (…)
Wiktionary
IPA: ˈrʲijɔ, AS: rʹii ̯o
Wiktionary
[czytaj: rijoha] wino hiszpańskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
magmowa skała wulkaniczna; liparyt, ryolit
SJP.pl
elektroniczny element przełączający, wykorzystujący zjawisko nadprzewodnictwa
SJP.pl
skrót łacińskiego: requiescat in pace - niech spoczywa w pokoju (odczytywany jako całe wyrażenie); R.I.P.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grzbiecik z piasku powstały na skutek transportu jego ziaren przez wiatry, prądy wodne lub falowanie; ripplemark, fala piaskowa
SJP.pl
pręgi faliste, zmarszczki, grzbieciki, nagromadzenia materiału piaszczystego transportowanego przez saltację lub wleczenie; ripplemarki, fala piaskowa
SJP.pl
określenie wykonawcze: z poczuciem odpoczynku
SJP.pl
1. cięta, błyskotliwa odpowiedź;
2. w sporcie (głównie w szermierce): pchnięcie lub cięcie zadane bezpośrednio po nieudanym, sparowanym ataku przeciwnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szybka, cięta i trafna odpowiedź
Wiktionary
Riposta "(wł. risposta – odpowiedź)" – cięta, trafna i szybka odpowiedź na czyjś komentarz lub pytanie. W szermierce oznacza ona cięcie lub pchnięcie zadane bezpośrednio po udanej własnej zasłonie (paradzie).
Wikipedia
IPA: rʲiˈpɔsta, AS: rʹiposta
Wiktionary
czas. ripostować
Wiktionary
1. odpowiadać trafnie i szybko; dawać ripostę, replikować;
2. w szermierce: zadawać cięcie lub pchnięcie bezpośrednio po udanej własnej zasłonie
SJP.pl
środowiskowo: kopiować dane ze źródła typu VHS, DVD, Blu-ray itp. na dysk twardy komputera
SJP.pl
[czytaj: ripylmark] grzbiecik z piasku powstały na skutek transportu jego ziaren przez wiatry, prądy wodne lub falowanie; riplemark, fala piaskowa
SJP.pl
[czytaj: riplemarki] pręgi faliste, zmarszczki, grzbieciki, nagromadzenia materiału piaszczystego transportowanego przez saltację lub wleczenie; riplemarki, fala piaskowa
SJP.pl
Ri
Wikipedia
określenie wykonawcze: podjąć na nowo pierwotne tempo
SJP.pl
kaktus nadrzewny lub naskalny, uprawiany jako roślina ozdobna; rypsalis
SJP.pl
RISC ( reduced instruction set computing) – typ architektury zestawu instrukcji procesora, który został przedstawiony pod koniec lat 70. XX w. w teoretycznych pracach na uniwersytecie Berkeley oraz w wynikach badań Johna Cocke z Thomas J. Watson Research Center.
Wikipedia
określenie wykonawcze: energicznie, stanowczo, zdecydowanie
SJP.pl
[czytaj: rizordżimento] ruch polityczny związany z walką narodu włoskiego o wyzwolenie i zjednoczenie państwa w XIX wieku
SJP.pl
[czytaj: rizotto] potrawa z gotowanego ryżu, zapiekanego z mięsem i jarzynami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;
Wiktionary
Ri
Wikipedia
IPA: rʲiˈsɔtːɔ, AS: rʹiso•to
Wiktionary
Rispa – postać biblijna z Drugiej Księgi Samuela, córka Ajji, nałożnica króla Saula.
Po śmierci Saula o współżycie z Rispą został oskarżony przez króla Iszbaala dowódca jego armii, Abner. Wydarzenie to spowodowało przejście Abnera na stronę króla Dawida.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = polit. Rosyjski Instytut Studiów Strategicznych
Wiktionary
(1.1) RISI
Wiktionary
risso szary - gatunek delfina oceanicznego; delfin szary
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: risol] małe paszteciki smażone w tłuszczu, nadziewane farszem rybnym lub mięsnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tzw. skrócone espresso, bardzo mocne, przyrządzone z mniejszej ilości wody;
Wiktionary
Ristretto – nazwa sposobu przygotowywania kawy w specjalnym ekspresie. Kawę przygotowuje się podobnie jak espresso, ale przy użyciu mniejszej ilości wody (15-20 ml).
Wikipedia
(1.1) Ristretto stawia na nogi w sekundę.
Wiktionary
określenie wykonawcze: ponownie przyspieszając, ożywiając
SJP.pl
tytuł hinduistyczny w okresie wedyzmu; ryszi
SJP.pl
nicień pasożytniczy występujący w krajach tropikalnych, wywołujący drakunkulozę objawiającą się m.in. owrzodzeniami na kończynach dolnych; robak medyński, drakunkulus
SJP.pl
Riszta, nitkowiec podskórny, robak medyński ("Dracunculus medinensis") – pasożyt podskórny człowieka, a także małp, psów, koni, bydła i innych ssaków. Wywołuje chorobę zwaną drakunkulozą. Obecnie występuje tylko w tropikalnych rejonach Afryki.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zob. Ryta.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na grobie ciotki Rity paliły się dwa znicze.
Wiktionary
IPA: ˈrʲita, AS: rʹita
Wiktionary
określenie wykonawcze: powstrzymując, opóźniając, zwalniając
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. stopniowo zwalniając tempo gry
Wiktionary
Ritardando (wł., w skrócie "rit.") – zwolnienie tempa utworu muzycznego. W odróżnieniu od "ritenuto" zwolnienie powinno nastąpić stopniowo, a nie natychmiast. Powrót do oryginalnego tempa może nastąpić przez stopniowe przyspieszenie "accelerando" lub raptownie po znaku "a tempo".
Wikipedia
(1.1) Możemy ją grać wolniej lub prędzej, ritardando, legato lub staccato, a nadto z różnemi akcentami.
Wiktionary
określenie wykonawcze: zwalniając, powstrzymując (bezpośrednio, natychmiast)
SJP.pl
Ritenuto ("wł.") – w terminologii muzycznej określenie na zwolnienie tempa utworu muzycznego. W odróżnieniu od "ritardando" zwolnienie powinno nastąpić natychmiast, a nie stopniowo.
Wikipedia
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
ritornello, rytornel (dawniej);
1. siedemnastowieczny taniec francuski odznaczający się się szybkim tempem i trójdzielnym metrum;
2. muzyka do tego tańca;
3. we wczesnych operach XVII wieku: ustęp instrumentalny o charakterze interludium, poprzedzający arię lub następujący po niej;
4. włoska forma poetycka, składająca się z trzywersowych strof, w których rymuje się wers pierwszy z trzecim;
5. w piętnastowiecznym madrygale: ostatnie dwa wersy zwrotki;
6. instrumentalny refren w pieśni zwrotkowej zwanej arią, wykonywany po każdej zwrotce, popularny w Niemczech w XVII wieku
SJP.pl
Ritornel (wł. "ritornello", fr. "ritournelle") – krótki, kilkutaktowy ustęp muzyczny wykonywany przez grupę instrumentów bądź orkiestrę.
Termin ten stosowany jest w odniesieniu do opisu i analizy muzyki dawnej. Ritornel pełni w utworach instrumentalnych funkcję podobną do tej jaką w pieśniach i piosenkach pełni refren.
Wikipedia
ritornel, rytornel (dawniej);
1. siedemnastowieczny taniec francuski odznaczający się się szybkim tempem i trójdzielnym metrum;
2. muzyka do tego tańca;
3. we wczesnych operach XVII wieku: ustęp instrumentalny o charakterze interludium, poprzedzający arię lub następujący po niej;
4. włoska forma poetycka, składająca się z trzywersowych strof, w których rymuje się wers pierwszy z trzecim;
5. w piętnastowiecznym madrygale: ostatnie dwa wersy zwrotki;
6. instrumentalny refren w pieśni zwrotkowej zwanej arią, wykonywany po każdej zwrotce, popularny w Niemczech w XVII wieku
SJP.pl
rodzaj skoku w łyżwiarstwie figurowym, wykonywany z jazdy tyłem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
archipelag pomiędzy Tajwanem a Kiusiu
SJP.pl
Riukiu (jap. 南西諸島 Nansei-shotō) – archipelag rozciągający się między Tajwanem a Kiusiu, należący do Japonii. Japońska nazwa "Nansei-shotō" oznacza „Archipelag Południowo-Zachodni”. Jest to łuk wysp o długości około 1200 km oddzielający Morze Wschodniochińskie od Morza Filipińskiego. Według podziałów japońskich Ryūkyū-shotō (琉球諸島) tworzy południową część Nansei-shotō, a Satsunan-shotō (薩南諸島) – północną.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Riukiu, dotyczący Riukiu
Wiktionary
rzecz. Riukiu n.
Wiktionary
mocno przymarszczona lub plisowana falbanka z cienkiej tkaniny; riuszka
SJP.pl
mocno przymarszczona lub plisowana falbanka z cienkiej tkaniny; riusza
SJP.pl
Rivaldo (Rivaldo Vitor Borba Ferreira, ur. 1972), piłkarz brazylijski
SJP.pl
Ri
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego i antyseptycznego, zawierającego etakrydynę; Rywanol
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przewrót; termin oznaczający przeniesienie głosu w kontrapunkcie podwójnym
SJP.pl
1. brylantowy naszyjnik
2. wybrzeże charakterystyczne dla rejonów śródziemnomorskich, osłonięte wzniesieniami od północy lub od strony zimnych wiatrów
SJP.pl
Riwiera – wybrzeże morskie opadające ku południu i osłonięte górami od północy.
Wikipedia
regionalnie: letni but, sandałek
SJP.pl
regionalnie: letnie obuwie, sandałki
SJP.pl
wyrostek służący przytwierdzeniu organizmu do podłoża; ryzoid; rhizoid; chwytnik
SJP.pl
przykorzeniowa warstwa gleby, cechująca się bogatą florą grzybową i bakteryjną; ryzosfera, sfera korzeniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. zdolność do skutecznego romantycznego pociągania innych za pomocą charyzmy, wdzięku i pewności siebie;
Wiktionary
Ri
Wikipedia
rzecz. riz mrz., rizzler mos.
Wiktionary
(1.1) war. riz
Wiktionary
pasmo górskie w Bułgarii
SJP.pl
Ri
Wikipedia
skrót od:
1. Rząd Jedności Narodowej;
2. Rada Jedności Narodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;
(1.2) geogr. gmina w Norwegii, ze stolicą w Rjukan (1.1)
Wiktionary
Rjukan – miasto w Norwegii, nad rzeką Måna, w okręgu Telemark, w gminie Tinn. Ośrodek przemysłu chemicznego. W 2024 r. zamieszkiwało je 3005 osób.
Wikipedia
[czytaj: erkaEM albo erKAem] skrót od: ręczny karabin maszynowy; erkaem
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. resuscytacja krążeniowo-oddechowa
Wiktionary
skrót od: rękopis; rkp.; rkps
SJP.pl
skrót od: rękopis; rkp.
SJP.pl
skrót
(1.1) = rękopis
Wiktionary
(1.1) rpis, rps
Wiktionary
środowiskowo: Robert Lewandowski (piłkarz)
SJP.pl
RL9 – szczyt górski położony na wysokości 5349 m n.p.m. w paśmie Karakorum, znajdujący się obok doliny rzeki Ghujerab. Został nazwany na cześć polskiego piłkarza Roberta Lewandowskiego przez Jakuba „Pateca” Pateckiego oraz bydgoskiego muzyka Marcina „Pawbeatsa” Pawłowskiego, którzy dokonali pierwszego wejścia na ten szczyt.
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = ang. restless legs syndrome → zespół niespokojnych nóg
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. Rada Ministrów;
2. Rada Miejska;
3. Rada Mieszkańców;
4. Republika Macedonii
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = adm. Rada Ministrów
(1.2) = adm. Rada Miasta
(1.3) = Radio Maryja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Rajd Monte Carlo - rajd samochodowy
SJP.pl
popularna, ogólnopolska komercyjna stacja radiowa; RMF FM
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol radonu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kwas rybonukleinowy; związek organiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(1.1) biochem. genet. kwas rybonukleinowy;
Wiktionary
(1.1) Cytozyna łączy się z guaniną zarówno w DNA, jak i w RNA.
Wiktionary
IPA: ɛr‿ɛ̃n‿ˈa, AS: er‿ẽn‿a
Wiktionary
rzecz. DNA n.
skr. DNA
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego
Wiktionary
(1.1) Po ustaleniu linii demarkacyjnej RNKC sprawowała władzę na terenach zajętych przez wojska polskie.
Wiktionary
litera greckiego alfabetu; rho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa siedemnastej litery alfabetu greckiego, ρ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W statystyce mała litera ro często jest używana do oznaczania rozmaitych miar zależności statystycznej.
Wiktionary
IPA: rɔ, AS: ro
Wiktionary
rzecz. rho n., rotyczność ż., rotyzowanie n., rotyzacja ż., rotacyzm m.
czas. rotyzować ndk.
przym. rotyczny, nierotyczny
Wiktionary
(1.1) rzad. rho
Wiktionary
statek przystosowany do przeładowywania drobnicy wprost z samochodów wjeżdżających do jego wnętrza; pojazdowiec; rorowiec
SJP.pl
Ro-ro (od roll-on/roll-off) – typ statku towarowego, pasażersko-towarowego lub barki przystosowanego do przewożenia ładunków tocznych i pojazdów (samochodów osobowych, ciężarówek lub wagonów kolejowych).
W języku polskim takie jednostki są czasem określane jako „rorowce”.
Wikipedia
Roa – rodzaj morskich ryb z rodziny chetonikowatych. Hodowane w akwariach morskich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy, najstarszy wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 270,6 – 268 milionów lat temu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj ROłdster] otwarte nadwozie dwuosobowego samochodu sportowego; spyder, spider
SJP.pl
Roadster
Roadster – typ nadwozia samochodu osobowego, mający na przestrzeni dziejów motoryzacyjnych kilka znaczeń:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: ROłming]
1. przenoszenie łączności między operatorami telefonii komórkowej z różnych krajów, umożliwiające wykonywanie i odbieranie połączeń ze swojego telefonu w innym kraju;
2. przenoszenie łączności między różnymi sieciami komputerowymi
SJP.pl
Roaming – mechanizm w bezprzewodowych sieciach telekomunikacyjnych (np. komórkowych lub Wi-Fi), umożliwiający korzystanie z usług obcych sieci, bądź punktów dostępowych, w momencie gdy abonent znajduje się poza zasięgiem sieci operatora lub dostawcy internetu, z którym podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Wikipedia
[czytaj: rołst] rozrywka sceniczna polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty oraz siebie nawzajem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) telew. kult. forma rozrywki scenicznej, polegająca na komediowym szkalowaniu zaproszonego celebryty, pełna wulgaryzmów i głodnych kawałków;
Wiktionary
Roast – gatunek rozrywkowy, będący formą komedii scenicznej, stanowiący przeciwieństwo benefisu. Polega na występie roastowanego oraz zaproszonych gości, którzy wygłaszają obraźliwe monologi, często wulgarne, w kierunku roastowanego, ale i siebie wzajemnie. Zwyczaj ten pojawił się w latach 20. XX wieku. Roastowani to często celebryci.
Wikipedia
(1.1) Trwają próby do roastu Popka, który odbędzie się już w tę sobotę (11 marca).
Wiktionary
rzecz. roastujący m.
czas. roastować ndk.
przym. roastowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rostbef
Wiktionary
[czytaj: rołstować] poddawać kogoś roastowi (komediowemu szkalowaniu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z roastem, dotyczący roastu
Wiktionary
rzecz. roast m.
Wiktionary
dawna wytworna suknia kobieca noszona na specjalne okazje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. damska suknia wieczorowy
(1.2) gwara. żegl. ubranie daw. niewolnica
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Podhale. kobieta
(1.5) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Podhale. żona
(1.9) gw-pl|Warmia,Nidzica. zob. raba.
Wiktionary
Roba ( robe) – suknia, noszona we Francji już w XV wieku. Jej krój charakteryzował się podwyższonym stanem, trójkątnym dekoltem, długimi, obcisłymi rękawami i trenem. W języku polskim terminu zaczęto używać w drugiej połowie XVIII wieku na określenie strojnej sukni. Nazwę roba stosowano też w odniesieniu do ubioru męskiego, noszonego we Francji w XV wieku. Roba męska miała bufiaste długie rękawy, a całość układała się w wypukłe fałdy.
Wikipedia
IPA: ˈrɔba, AS: roba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik zbiorowy, rodzaj nijaki
(1.1) ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników
(1.2) gw-pl|Mazury. drób
Wiktionary
(1.1) Właściciel zapewniał, że w domu nie ma żadnego robactwa.
(1.1) Smród, zalane ściany i sufity, robactwo – takie „atrakcje” zapewnia sąsiadom ta pani.
(1.1) Posmarowałem bydło octem, żeby chronić je przed robactwem.
Wiktionary
rzecz. robak m., robaczek m., robaczywienie n., zrobaczywienie n., robal m., robalek m., robaczywek m., robaczywka ż., robaczywość ż.
czas. robaczywieć ndk., zrobaczywieć dk.
przym. robaczy, robaczywy
Wiktionary
zdrobnienie od: robak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: robak
Wiktionary
(1.1) Ale z nastaniem brzasku dnia następnego Bóg zesłał robaczka, aby uszkodził krzew, tak iż usechł.
(1.1) Piaszczystą dróżką w promieniach słonka poszły na spacer małe stworzonka – tłusty pędraczek, czarny robaczek, czerwona mrówka, żółty cytrynek, biały bielinek i boża krówka, zielona żabka i żabki babka, włochata liszka, mała biedronka, pasiasta stonka i polna myszka.
Wiktionary
rzecz. robak m., robactwo n., robal m.
przym. robaczywy, robaczkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. podobny do robaczka, mający pewne cechy robaczka;
2. bekmania (beckmannia) robaczkowata - gatunek wieloletniej rośliny z rodziny traw
SJP.pl
regionalnie: robaczywy
SJP.pl
1. pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; helmintoza, czerwiwość;
2. słodkowodna larwa minogów o ciele wydłużonym, robakowatym i słabo rozwiniętych oczach pokrytych skórą, żyjąca w mule dennym; ślepica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba pasożytnicza wywoływana przez helminty;
(1.2) icht. ślepica, larwa minogów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. robak mzw.
Wiktionary
(1.1) helmintoza
(1.1) ślepica
Wiktionary
1. pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; helmintoza, czerwiwość;
2. słodkowodna larwa minogów o ciele wydłużonym, robakowatym i słabo rozwiniętych oczach pokrytych skórą, żyjąca w mule dennym; ślepica
SJP.pl
Robaczyn (pol. hist. "Mały i Duży Robaczyn") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.
Wikipedia
potocznie: stawać się robaczywym, nadgryzionym przez robaki
SJP.pl
potocznie: zepsuty, nadgryziony przez robaki, pełen robaków; zrobaczywiały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen robaków lub nadjedzony przez robaki
Wiktionary
(1.1) Nazbierała robaczywych grzybów.
Wiktionary
rzecz. robak m., robactwo n., robal m., robaczek m.
przym. robaczkowy, zarobaczony, zarobaczywiony
Wiktionary
(1.1) zarobaczony, zarobaczywiony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. w zoologii: przestarzałe określenie pasożytniczych bezkręgowców o wydłużonym ciele;
2. potocznie: dżdżownica, gąsienica, larwa lub owad;
3. w medycynie: część mózgowia;
4. w informatyce: szkodliwe, samoreplikujące się oprogramowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przest. typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
(1.2) med. pasożyt jelitowy wywołujący choroby u zwierząt i ludzi
(1.3) pot. owad bądź bezkręgowiec, zwłaszcza o obłym kształcie i miękkim ciele
(1.4) anat. med. część móżdżku;
(1.5) inform. powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;
(1.6) przen. kłopot
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Pacjent miał w przewodzie pokarmowym dwa rodzaje robaków, ale nic nie tracił na wadze.
(1.3) (…) dziwaczne, powyginane robaki zdawały się pełzać po pokoju.
(1.5) Program antywirusowy wykrył nowego robaka.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbak, AS: robak
Wiktionary
rzecz. robactwo n., robaczyca ż., robaczywość ż., robaczywienie n.
:: zdrobn. robaczek m.
:: zgrub. robal m.
czas. robaczywieć ndk.
przym. robaczy, robaczywy, robaczliwy, robaczkowaty
Wiktionary
(1.3) czerw, glista, insekt, larwa
(1.6) zgryzota, zmartwienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
automat do sprzedaży przynęt i drobnych akcesoriów wędkarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat służący do sprzedaży robaków
Wiktionary
1. przypominający robaka, podobny do robaka;
2. ślepucha robakowata - gatunek małego węża z rodziny ślepuchowatych;
3. goździeniec robakowaty - gatunek grzybów z rodziny goździeńcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie o robaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zgrub. od robak
Wiktionary
rzecz. robak m., robactwo n., robaczywienie n., zrobaczywienie n., robalek m., robaczek m., robaczywka ż.
czas. robaczywieć ndk., zrobaczywieć dk.
przym. robaczywy
Wiktionary
Robards – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kentucky, w hrabstwie Henderson.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rob-griJE, w odmianie: rob-grijeta, rob-grijetowi itd.] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Robert (imię męskie)
SJP.pl
kobiecy lub męski strój domowy, luźny i długi, noszony w XVIII wieku
SJP.pl
w brydżu, wincie, wiście i krykiecie: gra zakończona obliczeniem zdobytych lub straconych przez poszczególnych graczy punktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. część gry w brydża lub wista zakończona podliczeniem punktów
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: ˈrɔbɛr, AS: rober
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. roberek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: Robert (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od Robert
Wiktionary
(1.1) Dziadziuś ma dla Robercika nowe autko.
Wiktionary
rzecz. Robert mos.
przym. Robercikowy
Wiktionary
(1.1) Robuś; gw. Górny Śląsk Bercik
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Roberty lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: rober
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: Roberta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Robert i jestem pracownikiem służby celnej.
(1.1) Brat pana Roberta mieszka z żoną piętro niżej.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbɛrt, AS: robert
Wiktionary
rzecz. Robertowa ż., Robertówna ż., Robertostwo mos., Robercikowa ż., Robercikówna ż., Robusiowa ż., Robusiówna ż., Robertowo n., Robertów m., Robertowski m.
:: zdrobn. Robercik m., Robuś m., Robcio m., Robi m.
:: zgrub. Rob m.
:: fż. Roberta ż.
przym. Robertowy, Robercikowy, Robciowy
Wiktionary
(1.1) zgrub. Rob, zdrobn. Robercik, Robi, Robcio
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: Robert
Wiktionary
Roberta – żeński odpowiednik imienia Robert.
Roberta imieniny obchodzi: 17 kwietnia, 29 kwietnia, 13 maja, 7 czerwca i 18 lipca.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Roberta i pracuję w supermarkecie.
(2.1) Dawno nie widziałem Roberta.
Wiktionary
IPA: rɔˈbɛrta, AS: roberta
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Robert m.
Wiktionary
Robert z małżonką; Robertowie
SJP.pl
Robert z małżonką; Robertostwo
SJP.pl
Robertowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Brudzeń Duży.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Roberta lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: robesPJER] nazwisko, m.in. Maximilien de Robespierre (1759-1794) - jeden z przywódców rewolucji francuskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajmowanie się czymś, wykonywanie jakiejś czynności; wywoływanie jakiegoś stanu
Wiktionary
IPA: rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: robʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. robota ż., robótka ż., robot m., robol m., robotnik m., robotnica ż.
czas. wyrabiać ndk., robić ndk., zrobić dk.
przym. robotny, robotniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. robotnik
Wiktionary
IPA: rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: robʹi ̯ė̃ńec
Wiktionary
(1.1) dzielnik, robię, robionek, robociec
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Robinho, właśc. Robson de Souza (ur. 25 stycznia 1984 w São Vicente) – brazylijski piłkarz, który występował na pozycji napastnika.
Wikipedia
krzew z pięknymi kwiatami, uprawiany jako roślina ozdobna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Robinia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bobowatych
(1.2) dendr. drzewo lub krzew z rodzaju robinia (1.1)
Wiktionary
Robinia, grochodrzew ("Robinia") – rodzaj roślin należący do rodziny bobowatych. Obejmuje cztery gatunki drzew i krzewów. Wszystkie występują w Ameryce Północnej – w Appalachach oraz południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych oraz północno-zachodniej Meksyku. Rosną w górskich lasach w Appalachach oraz w okresowo suchych lasach i zaroślach, często na terenach skalistych i nad rzekami w południowej części Stanów Zjednoczonych i w Meksyku.
Wikipedia
przym. robiniowy
Wiktionary
(1.2) grochodrzew; pot. niewłaściwie akacja; lud. wagac
Wiktionary
→ robinia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z robinii
(1.2) wykonany z drewna lub innej części robinii
(1.3) będący częścią robinii
Wiktionary
IPA: ˌrɔbʲĩˈɲjɔvɨ, AS: robʹĩńi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. robinia
Wiktionary
1. nazwisko, m.in. Ray Robinson (zwany Sugar, właściwie Walker Smith; 1920-1989) - bokser amerykański, mistrz świata zawodowców w kategorii półśredniej, średniej i półciężkiej;
2. obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w piłce nożnej lub ręcznej: efektowna obrona strzału przez bramkarza
2. daleka, niebezpieczna podróż
3. życie w trudnych warunkach, pełne przygód
4. opowieść o takiej podróży lub o takim życiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wyprawa w poszukiwaniu silnych wrażeń, przygód;
(1.2) książk. życie pełne wyzwań, w trudnych warunkach
(1.3) książk. utwór literacki o życiu lub podróżach obfitujących w przygody
(1.4) sport. charakterystyczne rzucenie się bramkarza całym ciałem poziomo w celu obrony przed niską piłką
Wiktionary
Robinsonada – prawdziwa lub fikcyjna podróż samotnego człowieka, zdanego na własne siły, pomysłowość, zaradność, w trudnych warunkach, spowodowana najczęściej żądzą przygód. Nazwa ta pochodzi od imienia Robinsona Crusoe, żeglarza wyrzuconego na bezludną wyspę, tytułowego bohatera powieści "Przypadki Robinsona Crusoe" angielskiego pisarza Daniela Defoe wydanej w 1719.
Wikipedia
IPA: ˌrɔbʲĩw̃sɔ̃ˈnada, AS: robʹĩũ̯sõnada
Wiktionary
rzecz. robinson mos.
czas. robinsonować ndk.
Wiktionary
(1.1) podróż
Wiktionary
1. wykonywać jakąś rzecz lub czynność, zajmować się czymś;
2. postępować w określony sposób;
3. potocznie: pracować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zrobić)
(1.1) wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
(1.2) zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
(1.3) postępować lub zachowywać się w określony sposób
(1.4) gw-pl|Bukowina. wróżyć
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zrobić)
(2.1) pot. pracować
(2.2) eufem. oddawać stolec
czasownik zwrotny niedokonany robić się (dk. zrobić się)
(3.1) być robionym (1.1) – wykonywanym, przygotowywanym lub organizowanym
(3.2) stawać się jakimś, zmieniać się
(3.3) o porach, zjawiskach, faktach: następować, rozpoczynać się, pojawiać się
(3.4) pot. zmieniać swój wygląd, uczesanie, makijaż
(3.5) o wrażeniach, odczuciach, samopoczuciu: ogarniać kogoś, udzielać się komuś, często w sposób nagły i nieopanowany
Wiktionary
(1.1) W tej fabryce robią samochody.
(1.2) Moja siostra dziś ma studniówkę i od rana robi makijaż.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbʲit͡ɕ, AS: robʹić
Wiktionary
rzecz. robota ż., robótka ż., robot m., robotnik m., robotnica ż., robocizna ż., robol m., robociarz mos., robienie n., zrobienie n.
czas. narobić, zrobić, dorabiać ndk., dorobić dk., nadrabiać ndk., nadrobić dk., odrabiać ndk., odrobić dk., podrabiać ndk., podrobić dk., przerabiać ndk., przerobić dk., urabiać ndk., urobić dk., wyrabiać ndk., wyrobić dk., zarabiać ndk., zarobić dk.
przym. roboczy, robotniczy, robotny
przysł. roboczo, robotniczo
Wiktionary
(1.1) fabrykować, produkować, przetwarzać, sporządzać, wytwarzać; gw. Śląsk Cieszyński ónaczyć
(1.2) czynić, działać, postępować, spec. procedować, sprawiać, wykonywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. slang. praca
Wiktionary
Robo właśc. Roberto Valverde (ur. 1955 w Cali, Kolumbia) – amerykański perkusista pochodzący z Kolumbii.
Wikipedia
(1.1) Jego starszy nieco brat (korposzczur) dodał, że tak jak kiedyś "na fajka" urywało się u niego w robo zaledwie kilku uzależnionych, tak teraz co chwila znikają niemal wszyscy (…)
Wiktionary
IPA: ˈrɔbɔ, AS: robo
Wiktionary
rzecz. robota ż., robotnik m., robotnica ż.
przym. robotniczy, roboczy
przysł. robotniczo, roboczo
Wiktionary
środowiskowo: miniaturowy robot do zapylania roślin; robopszczoła
SJP.pl
Roboam, Rechabeam (רחבעם, hebr. Rehawam) (zm. ok. 914 p.n.e.) − postać biblijna, król Judy. Syn Salomona i Naamy, z pochodzenia Ammonitki.
Po śmierci Roboama królem Judy został jego syn Abiasz.
Wikipedia
przymiotnik od: robociarz
SJP.pl
potocznie człowiek niskiej klasy społecznej, robotnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przedstawiciel klasy robotniczej
Wiktionary
IPA: rɔˈbɔt͡ɕaʃ, AS: roboćaš
Wiktionary
rzecz. robota ż., robótka ż., robotnik m., robol m., robotnica ż.
przym. robociarski, robotniczy
czas. wyrabiać, robić ndk.
Wiktionary
(1.1) robotnik, proletariusz; pejor. robol
Wiktionary
zdrobnienie od: robot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od robot
Wiktionary
(1.1) To nie robot, lecz tylko mały robocik.
Wiktionary
rzecz. robot m., bot mzw./mrz.
Wiktionary
Robocizna – praca włożona w wykonanie określonej czynności lub przedmiotu.
Pojęcie robocizny, jej miara i wartościowanie, ma istotne znaczenie w kosztorysowaniu i harmonogramowaniu zadań inwestycyjnych w wielu dziedzinach, przede wszystkim w budownictwie, górnictwie, budowie okrętów, i innych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol., śrpol., rzad. daw.; także. gw-pl|Warmia, Mazury, Mazowsze północne. najemny pracownik fizyczny, zwłaszcza rolny lub folwarczny
(1.2) stpol. sługa niewolny lub chłop odrabiający pańszczyznę
(1.3) gw-pl|Szczycieńskie, Oleckie. robotnik fabryczny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gw-pl|Reszelskie. pszczoła robotnica
Wiktionary
środowiskowo: jeden dzień pracy robotnika lub innego pracownika; dzień pracy, dzień roboczy, dniówka, roboczodzień
SJP.pl
środowiskowo: jeden dzień pracy robotnika lub innego pracownika; dzień pracy, dzień roboczy, dniówka, roboczodniówka
SJP.pl
środowiskowo: godzina pracy jednego robotnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednostka nakładu pracy równoważna jednej godzinie zegarowej pracy jednego pracownika, stosowana jako miara pracochłonności zadań produkcyjnych, budowlanych lub usługowych;
Wiktionary
Roboczogodzina (osobogodzina) – jednostka miary robocizny. Najbardziej poprawnie oznacza się ją skrótem "rg.", choć dopuszczalne i nierzadko spotykane są również inne formy, np. "rb", "rbg", "rbh". Wyraża ona normę ilościową wykonania przez jednego robotnika w czasie jednej godziny określonego zakresu robót. Normę tę określa się w odniesieniu do wybranej jednostki obmiarowej danej roboty.
Wikipedia
(1.1) Na wyprodukowanie jednego samochodu Japończycy potrzebują niespełna 17 roboczogodzin, podczas gdy Amerykanie ponad 25, a Europejczycy przeszło 27 roboczogodzin.
(1.1) Po to, by utrzymać F-16 w stanie operacyjnym, potrzebna jest wykwalifikowana obsługa, z dostępem do ton części. Ocenia się, że samoloty te wymagają około 16 roboczogodzin konserwacji na każdą godzinę lotu i jest to ogromne przedsięwzięcie logistyczne.
(1.1) W I kwartale tego roku w wyniku strajków straty czasu pracy wyniosły 47 tys. roboczogodzin — wynika z badań GUS. Zarejestrowano 6 strajków. Uczestniczyło w nich 3 tys. pracowników, tj. 44 proc. zatrudnionych w strajkujących zakładach.
(1.1) Technologia GenAI jest niezwykle użyteczna i stanowi ważny punkt w historii rozwoju informatyki. […] Jest wybitnie sprawna w czyszczeniu kodu programistycznego, oszczędzając programistom mnóstwo roboczogodzin przy testowaniu i debugowaniu.
Wiktionary
(1.1) przest. pracogodzina; skr. rg., rbg, rbh
Wiktionary
1. wstępny, przygotowawczy, początkowy;
2. dotyczący pracy, przeznaczony do pracy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z robotą, właściwy robocie
(1.2) wykorzystywany do pracy
(1.3) taki, który jest wstępną wersją, do dalszej obróbki
Wiktionary
(1.1) Dziś, gdy roboczy lud ginie z głodu, zbrodnią w rozkoszy tonąć jak w błocie;
Wiktionary
IPA: rɔˈbɔt͡ʃɨ, AS: robočy
Wiktionary
rzecz. robota ż., robótka ż., robotnik m., robol m., robotnica ż., robocizna ż., robot m., robo n.
czas. robić, zrobić, zarobić, wyrobić, wyrabiać, urobić, urabiać
przym. robotniczy
przysł. roboczo
Wiktionary
automatyczny doradca finansowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) finans. platforma oferująca usługę zarządzania inwestycjami w sposób automatyczny za pośrednictwem algorytmów
Wiktionary
(1.1) Pierwsi robodoradcy powstali w USA w 2008 r., w warunkach największego od dekad kryzysu finansowego.
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔdɔˈratt͡sa, AS: robodoratca
Wiktionary
rzecz. robodoradztwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) finans. usługa automatycznego zarządzania inwestycjami za pomocą robodoradcy
Wiktionary
(1.1) ING sprawdzał, jak robodoradztwo działa na rynku niemieckim i amerykańskim, jakiego rodzaju klient się nim interesuje.
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔdɔˈrat͡stfɔ, AS: robodoractfo
Wiktionary
rzecz. robodoradca m.
Wiktionary
pogardliwie o robotniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. robotnik
Wiktionary
(1.1) Pies leżał ranny na placu budowy i żaden z roboli mu nie pomógł.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbɔl, AS: robol
Wiktionary
rzecz. robota ż., robótka ż., robotnik m., robociarz m., robotnica ż., robocizna ż., robot m., robienie n.
przym. robotniczy, roboczy, robotny, robociarski
przysł. robotniczo
czas. wyrabiać, robić ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. robociarz; neutr. robotnik
Wiktionary
pogardliwie: miejsce oferujące pracę głównie dla robotników
SJP.pl
pogardliwie: robotniczy; robolski
SJP.pl
pogardliwie: robotniczy; robolowy
SJP.pl
robot przypominający psa lub pełniący jego funkcje
SJP.pl
środowiskowo: miniaturowy robot do zapylania roślin; robo-pszczoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. urzędowe zatwierdzenie
Wiktionary
czas. roborować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. zatwierdzać urzędowo
Wiktionary
(1.1) Król zaś po ukończonym nabożeństwie […] jechał do grodu i tam onę niebieską konfederację wraz z tyszowiecką roborował.
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔˈrɔvat͡ɕ, AS: roborovać
Wiktionary
rzecz. roborowanie n., roboracja
Wiktionary
urządzenie mechaniczne lub program komputerowy, upraszczający lub automatyzujący wykonanie jakiejś czynności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) techn. maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
(1.2) przen. o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) W wielu fabrykach samochody są składane przez roboty.
(1.1) Stary robot, którego właściciel wyrzuca na ulicę, to niestety, częste zjawisko; nazywa się trupeć. Podobno wywożono je dawniej do rezerwatów i urządzano na nie polowania z nagonką, lecz z inicjatywy Towarzystwa Opieki nad Robotami praktyki te zlikwidowano ustawowo.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbɔt, AS: robot
Wiktionary
rzecz. bot m., robienie n., robota ż., robótka ż., robotyka ż., robotnik m., robotnica ż., robol m., robotyzacja ż., robotyzowanie n., wyrabianie n., wyrobienie n., robocik mrz.
czas. robić ndk., robotyzować ndk., wyrobić dk., wyrabiać ndk.
przym. robotyczny, robotyzacyjny, roboczy, robotny, robociarski, robotowy, robotniczy
przysł. roboczo
Wiktionary
(1.1) bot
Wiktionary
praca, czynność do wykonania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zespół czynności podejmowanych w celu wykonania czegoś
(1.2) pot. działalność zarobkowa
(1.3) pot. miejsce, w którym ktoś jest zatrudniony
(1.4) pot. rezultat czyjejś pracy lub działalności
(1.5) stpol. powinności feudalne
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) D. lp. od: robot
Wiktionary
(1.1) Weź się wreszcie do roboty, bo inaczej nigdy tego nie skończysz.
(1.2) Mąż od roku bez skutku szuka roboty.
(1.3) Jutro znowu do roboty!
(1.3) Nie było go dziś w robocie.
(1.4) Odwaliliśmy dziś kawał dobrej roboty!
(2.1) Studenci skonstruowali sobie robota do otwierania piwa.
Wiktionary
IPA: rɔˈbɔta, AS: robota
Wiktionary
rzecz. robotnik m., robotnica ż., robol m., robocizna ż., robot m., robienie n., robociarz m.
:: zdrobn. robótka ż.
czas. robić, wyrobić, wyrabiać
przym. roboczy, robotniczy, robotny
Wiktionary
(1.1) praca
(1.2) praca
(1.3) praca
Wiktionary
taksówka autonomiczna
SJP.pl
taksówka autonomiczna; robotaksówka
SJP.pl
rzadko:
1. przedmiot użytkowy lub ozdobny wykonywany na drutach, szydełkiem itp.; robótka;
2. zdrobnienie od: robota; robótka;
3. automat o kształcie kobiety
SJP.pl
1. kobieta robotnik
2. bezpłodna samica u mrówek i pszczół, wykonująca wszystkie prace w gnieździe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce
(1.2) ent. bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
Wiktionary
Robotnica – przedstawicielka jednej z kast występujących w koloniach społecznych błonkówek.
Wikipedia
(1.1) Robotnicom czasem nie było nawet wolno opuszczać fabryki; musiały spać na materacach pod ścianami hali produkcyjnej.
(1.2) Naszym zarzucam głupotę wprost bajeczną, co bowiem mógłby ktoś powiedzieć, na przykład, o mrówkach, któreby wytoczyły sprawę robotnic i gryzły się o nią w chwili, gdy na mrowisku leży mrówkojad i połyka je tysiącami?
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔtʲˈɲit͡sa, AS: robotʹńica
Wiktionary
rzecz. robot m., robol m., robota ż., robótka ż., robienie n., zrobienie n., wyrabianie n., wyrobienie n., przerabianie n., przerobienie n.
:: fm. robotnik m.
czas. robić ndk., zrobić dk., wyrabiać ndk., wyrobić dk., przerabiać ndk., przerobić dk.
przym. roboczy, robotniczy, robotny
przysł. robotniczo, roboczo
Wiktionary
robotniczy i biedniacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co robotnicze; cecha tych, którzy są robotniczy
Wiktionary
przym. robotniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący robotników
Wiktionary
(1.1) W 33 powiatach ogłoszono stan wyjątkowy, rozwiązano liczne organizacje robotnicze, aresztowano wielu działaczy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔtʲˈɲit͡ʃɨ, AS: robotʹńičy
Wiktionary
rzecz. robotnik m., robot m., robota ż., robol m., robienie n., robotnica ż., robotniczość ż., robo n., robociarz mos.
przym. roboczy
czas. robić, wyrabiać
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: robotnie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: robotny (pracowity)
SJP.pl
pracownik wykonujący pracę fizyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik wykonujący pracę fizyczną
Wiktionary
Robotnik – osoba świadcząca pracę najemną w zakładzie przemysłowym lub na terenie budowy, w sporej części przypadków niewymagającą szczególnych kwalifikacji lub wykształcenia. Najczęściej jest to prosta praca fizyczna pod nadzorem, wymagająca jednak dobrego stanu fizycznego. W niektórych przypadkach niezbędne są także szczególne kwalifikacje do wykonywanych zadań. W klasycznym marksizmie robotnicy tworzą osobną klasę społeczną – proletariat.
Wikipedia
IPA: rɔˈbɔtʲɲik, AS: robotʹńik
Wiktionary
rzecz. robótka ż., robocizna ż., robota ż., robot m., robienie n.
:: zgrub. robol m., robociarz m.
:: fż. robotnica ż.
czas. robić, zrobić, wyrabiać, wyrobić
przym. robotniczy, roboczy, robotny
przysł. robotniczo
Wiktionary
(1.1) pot. robol m., robociarz m.
Wiktionary
potocznie: pracowitość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co robotne
Wiktionary
przym. robotny
Wiktionary
potocznie: lubiący pracować; pracowity
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. pracowity
(1.2) przest. wykonujący pracę, pracujący
(1.3) przest. roboczy
Wiktionary
rzecz. robot mzw./mrz., robol mos., robienie n., robota ż., robotnik m.
czas. robić
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: robota
Wiktionary
Roboto – krój pisma opublikowany na licencji Apache License przez Google w 2015 roku. Jest podstawowym fontem języka programowania interfejsu Material Design, używanym w większości produktów Google.
Czcionka została zaprojektowana przez Christiana Robertsona w 2011 roku i po raz pierwszy pojawiła się w systemie Android Ice Cream Sandwich. We wcześniejszych wersjach Androida używany był font Droid.
Wikipedia
IPA: rɔˈbɔtɔ, AS: roboto
Wiktionary
potocznie: ciężka praca w kopalni, kamieniołomach itp., na którą skazuje się przestępców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ robotyka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny lub jakościowy
(1.1) związany z robotyką i robotami
(1.2) przywodzący na myśl robota, poruszający się lub działający jak robot
Wiktionary
(1.2) Nienaturalna mowa ciała – sztywne, robotyczne ruchy to częsta wskazówka, że mamy do czynienia z deepfake.
Wiktionary
rzecz. robotyka ż., robot mrz., robotyzacja ż.
czas. robotyzować ndk., zrobotyzować dk.
Wiktionary
nauka zajmująca się teorią, budową i zastosowaniami robotów
SJP.pl
nauka zajmująca się teorią, budową i zastosowaniami robotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;
Wiktionary
Robotyka, także technika robotyczna – badania nad tworzeniem robotów, w tym sterowanie ich ruchem. Jest ona interdyscyplinarna – łączy zagadnienia inżynierii mechanicznej, elektrotechniki, automatyki i informatyki. Domeną robotyki są również rozważania nad sztuczną inteligencją – w niektórych środowiskach robotyka jest wręcz z nią utożsamiana.
Wikipedia
IPA: rɔˈbɔtɨka, AS: robotyka
Wiktionary
rzecz. robot m.
przym. robotyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces zastępowania pracy ludzkiej pracą robotów lub maszyn na przykład w produkcji przemysłowej
Wiktionary
Robotyzacja – zastępowanie pracy ludzkiej pracą robotów.
Wikipedia
(1.1) Argumentem przemawiającym za robotyzacją jest możliwość wykonywania przez roboty prac, wymagających dużej prezycji i dokładności.
Wiktionary
IPA: ˌrɔbɔtɨˈzat͡sʲja, AS: robotyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. robot m.
przym. robotyczny
Wiktionary
(1.1) automatyzacja, komputeryzacja
Wiktionary
1. wyposażać w roboty, zastępować ludzi robotami;
2. robotyzować się - ulegać procesowi robotyzacji
SJP.pl
szeroka, kloszowa suknia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. szeroka balowa suknia dworska, o konstrukcji kloszowej;
Wiktionary
Robron (fr. "robe ronde - okrągła suknia") – balowa suknia dworska z ciężkich tkanin jedwabnych, o konstrukcji kloszowej. Charakteryzowała ją szeroka spódnica, z przodu spłaszczona, z boków i z tyłu rozszerzona. Noszona na sztywnej konstrukcji podtrzymującej, tzw. rogówce.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka samochodów produkowanych przez Robur-Werke
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. ciężarówka marki Robur
(1.2) mot. autobus marki Robur
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tak postanowił, dochodząc do stojącego przy chodniku robura. Samochód miał na burcie napis „PSS Społem” i wyglądał jak normalny dostawczak, który przywiózł przed chwilą towar do spożywczego.
Wiktionary
substancja wybuchowa
SJP.pl
gatunek kawy
SJP.pl
w antropologii o australopitekach: mający masywną budowę ciała
SJP.pl
zdrobnienie od: Robert (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Robach jest zabytkowy kościół.
Wiktionary
IPA: ˈrɔbɨ, AS: roby
Wiktionary
przym. robski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. iron. albo żart. zdrobn. od: robota
(1.2) przest. przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.
Wiktionary
(1.1) Spotkajmy się za dwie godziny, bo mam jeszcze małą robótkę do skończenia.
(1.2) Na stoliku leżało czasopismo ze wzorami szydełkowymi i najnowsza robótka babci.
Wiktionary
IPA: rɔˈbutka, AS: robutka
Wiktionary
rzecz. robienie n., robotnik mos., robotnica ż., robota ż., robol m., robot m., robociarz mos.
czas. robić, wyrabiać
przym. roboczy
Wiktionary
przylądek na Płw. Iberyjskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: roKAJ] ornament typowy dla stylu rokoko, stosowany w rzemiośle artystycznym
SJP.pl
Rocaille – motyw dekoracyjny w postaci ornamentu charakterystyczny dla zdobnictwa architektury rokokowej.
Pojawił się około 1730. Wyglądem naśladuje muszle (stąd zwany czasem ornamentem muszlowym), stylizowane małżowiny uszne lub florę morską. Około 1750 został wzbogacony kogucim grzebieniem, kształtem grzyw morskich fal. Stosowany był w dekoracjach architektonicznych, wystroju wnętrz, rzemiośle artystycznym.
Wikipedia
gatunek płaszczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Atrybutem świętego Rocha jest pies trzymający w pysku chleb.
(1.1) Honorata siedziała z Rochem w jednej ławce w trzeciej klasie.
Wiktionary
IPA: rɔx, AS: roχ
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Roszek m., Roszko m.
Wiktionary
gatunek płaszczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Rhinobatos rhinobatos|ref=tak., rodzaj ryby;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrɔxa, AS: roχa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina doniczkowa z rodziny gruboszowatych
SJP.pl
[czytaj: roszbrun] nazwisko francuskie, np. François Rochebrune, francuski wojskowy, polski generał, organizator oddziału żuawów śmierci w powstaniu styczniowym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rochmanić.
Wiktionary
czas. rochmanić
przym. rochmanny
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. oswajać, obłaskawiać
czasownik zwrotny niedokonany rochmanić się
(2.1) daw. oswajać się, obłaskawiać się
Wiktionary
IPA: rɔxˈmãɲit͡ɕ, AS: roχmãńić
Wiktionary
przym. rochmanny
rzecz. rochmanienie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. o zwierzęciu: ujarzmiony, oswojony; taki, który nie odczuwa naturalnego lęku przed człowiekiem
(1.2) daw. o człowieku: łagodny w obyciu, spokojny, skromny
Wiktionary
(1.1) (…) W lot one ostre zęby i ogromne spony Na gałęziste rogów jelenich korony I na łaskawych łosi kopyta frymarczy, Już rochmanny, już grzywy nie jeży, nie warczy (…).
Wiktionary
rzecz. rochmanienie n.
czas. rochmanić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. łagodny
Wiktionary
IPA: rɔxˈmãnɨ, AS: roχmãny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Roch z małżonką; Rochowie
SJP.pl
o cechach rochowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Rochowate (Rhinobatidae) – rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych z rzędu Rhinopristiformes.
Wikipedia
o cechach rochowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Roch z małżonką; Rochostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rocha lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stpol. przysięgać
(1.2) gw-pl|Cieszanów,Suwalszczyzna. przeklinać, wyklinać, złorzeczyć
Wiktionary
gatunek muzyki rozrywkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;
(1.2) pot. zob. rock and roll jako muzyka lub taniec.
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: rɔk, AS: rok
Wiktionary
rzecz. rockers m., rockman m., rockowiec m.
przym. rockowy
Wiktionary
[czytaj: rokendrolowiec] rockandrollowiec, rockendrolowiec;
1. wielbiciel rock and rolla;
2. autor lub wykonawca muzyki rockandrollowej
SJP.pl
[czytaj: rok polo] rodzaj muzyki będący połączeniem rocka i disco polo; rock polo
SJP.pl
[czytaj: rokebili] najwcześniejsza odmiana rock and rolla, powstała w latach 50. XX wieku w Ameryce
SJP.pl
Rockabilly – najwcześniejsza forma rock and rolla, powstała z połączenia bluesa, boogie, bluegrassu i country.
Za pierwsze nagrania tego gatunku uznaje się utwory powstałe w 1954 roku w czasie sesji Elvisa Presleya w wytwórni Sun Sama Phillipsa. Również wczesne nagrania Jerry'ego Lee Lewisa, Johnny'ego Casha czy Roya Orbisona określane są jako rockabilly. W Polsce zespołami grającymi rockabilly są np. Partia i później Komety. Jednym z gatunków pochodnych jest psychobilly.
Wikipedia
[czytaj: rokendrolowiec] rockendrolowiec, rock'n'rollowiec;
1. wielbiciel rock and rolla;
2. autor lub wykonawca muzyki rockandrollowej
SJP.pl
dotyczący rock and rolla
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla rock and rolla
Wiktionary
(1.1) Basista m.in. Guns N'Roses, zespołu uważanego kiedyś za symbol rockandrollowego zepsucia, dziś pisze teksty inspirowane ruchem #MeToo.
Wiktionary
[czytaj: rokefeler] nazwisko, m.in. John Davison Rockefeller (1839-1937) - amerykański przemysłowiec i filantrop; Nelson Aldrich Rockefeller (1908-79) - wnuk Johna Davisona, polityk amerykański
SJP.pl
[czytaj: rokendrolowiec] rockandrollowiec, rock'n'rollowiec;
1. wielbiciel rock and rolla;
2. autor lub wykonawca muzyki rockandrollowej
SJP.pl
[czytaj: roker] wykonawca albo twórca muzyki rockowej; rockowiec, rockman, rockmen
SJP.pl
[czytaj: rokerka] wykonawczyni albo twórczyni muzyki rockowej; rockmanka
SJP.pl
[czytaj: rokers] członek młodzieżowej subkultury, aktywnej zwłaszcza w USA i w Wielkiej Brytanii w latach 60. ubiegłego stulecia
SJP.pl
[czytaj: rokfan] fan muzyki rockowej; rockowiec
SJP.pl
[czytaj: rokfanka] fanka muzyki rockowej
SJP.pl
[czytaj: rokmen] wykonawca albo twórca muzyki rockowej; rockowiec, rocker, rockmen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. ktoś, kto gra lub tworzy rock
Wiktionary
IPA: ˈrɔkmɛ̃n, AS: rokmẽn
Wiktionary
rzecz. rockmen m.
:: fż. rockmanka ż., rockmenka ż.
przym. rockmeński
Wiktionary
(1.1) rockmen
Wiktionary
[czytaj: rokmenka] wykonawczyni albo twórczyni muzyki rockowej; rockerka
SJP.pl
[czytaj: rokmen] wykonawca albo twórca muzyki rockowej; rockowiec, rocker, rockman
SJP.pl
[czytaj: rokmenka] wykonawczyni lub twórczyni muzyki rockowej; rockerka
SJP.pl
[czytaj: rokopochodny] przypominający muzykę rockową
SJP.pl
[czytaj: rokowiec]
1. wykonawca albo twórca muzyki rockowej; rockman, rockmen, rocker;
2. fan muzyki rockowej; rockfan
SJP.pl
[czytaj: rokowisko] środowiskowo: impreza, w ramach której odbywają się występy muzyków rockowych
SJP.pl
Festiwal Muzyki Rockowej – Rockowisko – jeden z najbardziej popularnych festiwali lat 80. w Polsce.
Składał się z dwóch części – pierwsza to Przegląd Łódzkich Grup Rockowych, a druga to koncert główny, w którym występowali laureaci przeglądu. Koncert odbywał się Hali Sportowej MOSiR-u w Łodzi.
Wikipedia
→ rock [czytaj: rokowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany z rockiem, dotyczący rocka
Wiktionary
(1.1) Jedną z fundamentalnych przemian w muzyce rockowej było przeniesienie z jazzu formy tria.
Wiktionary
IPA: rɔˈkɔvɨ, AS: rokovy
Wiktionary
rzecz. rock m.
Wiktionary
(1.1) rockandrollowy
Wiktionary
[czytaj: rokstedi] jamajski gatunek muzyczny powstały na przełomie 1965 i 1966 roku, który wpłynął na powstanie dubu i reggae
SJP.pl
Rocksteady – styl muzyczny wywodzący się z Jamajki.
Wikipedia
Rocky – amerykański dramat sportowy z 1976 roku z Sylvestrem Stallone w roli Rocky’ego Balboa – tytułowego bohatera. Rolę Apollo Creeda zagrał Carl Weathers. Slogan reklamowy tego filmu brzmiał "His whole life was a milion-to-one shot" (pol. "Zawsze miał jedną szansę na milion"). Zdjęcia kręcono w Filadelfii i Los Angeles.
Wikipedia
styl w sztuce występujący w Europie około połowy XVIII wieku, odznaczający się dekoracyjnością, bogatym zdobnictwem i ornamentyką, swobodną kompozycją oraz zamiłowaniem do asymetrii; rokoko
SJP.pl
uroczystość pierwszych urodzin dziecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od rok
(1.2) uroczystość pierwszych urodzin dziecka
(1.3) zwykle w lm hist. posiedzenia sądu ziemskiego rozstrzygającego sprawy mniejszej rangi w dawnej Polsce
(1.4) zwykle w lm hist. termin sądu ziemskiego
Wiktionary
rzecz. rok mrz., rocznik mrz.
przym. doroczny, rocznicowy, roczny
Wiktionary
jednolatka;
1. dziewczynka mająca jeden rok;
2. samica zwierząt mająca jeden rok
SJP.pl
jednolatka;
1. dziewczynka mająca jeden rok;
2. samica zwierząt mająca jeden rok
SJP.pl
osobnik mający jeden rok życia; jednoroczniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. zool. zwierzę mające jeden rok życia
(1.2) zootechn. icht. narybek, który przezimował i zakończył pierwszy okres wzrostu
Wiktionary
Roczniak (tytuł oryg. "The Yearling") – amerykański film familijny z 1946 w reżyserii Clarence’a Browna i według scenariusza Paula Osborna. W rolach głównych wystąpili Gregory Peck, Jane Wyman i Claude Jarman Jr. Jest on ekranizacją powieści o tym samym tytule Marjorie Kinnan Rawlings, opublikowanej w 1938.
Wikipedia
(1.1) Nasz koń brał udział w wystawie i zajął drugie miejsce wśród roczniaków.
Wiktionary
przym. roczny, rocznicowy
rzecz. rocznik mrz., rok mrz.
Wiktionary
(1.1) jednolatek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;
Wiktionary
Rocznica – dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu. W zależności od wagi wydarzenia rocznica może być okazją do nawiązań w postaci porównań lub wspomnień, a jeżeli wydarzenie to było radosne lub w inny sposób znaczące, to nawet do uroczystych obchodów. Takie obchody nazywa się zazwyczaj świętami, a jeżeli przypadają na rocznicę znaczącą liczbowo – jubileuszami.
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj jest dwusetna rocznica zdobycia Bastylii.
(1.1) Zaledwie 2 dni temu obchodziliśmy 105. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości.
Wiktionary
IPA: rɔt͡ʃʲˈɲit͡sa, AS: ročʹńica
Wiktionary
przym. rocznicowy, roczny
rzecz. rok mrz., rocznik mrz.
przysł. rocznie
Wiktionary
(1.1) jubileusz, daw. aniwersarz
Wiktionary
zwyczaj obchodzenia rocznic
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do rocznicy, związany z rocznicą
Wiktionary
(1.1) Burmistrz pokazał się na obchodach rocznicowych.
Wiktionary
rzecz. rok m., roczek m., roczniak mzw./mrz., rocznica ż., rocznik mrz.
przym. roczny, rocznikowy
przysł. rocznie, rocznicowo, rocznikowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś
Wiktionary
(1.1) Inflacja wynosiła 15 procent rocznie.
Wiktionary
IPA: ˈrɔt͡ʃʲɲɛ, AS: ročʹńe
Wiktionary
rzecz. półrocznik mrz., rok m., rocznica ż., rocznik mrz.
przym. roczny, doroczny, rocznicowy
Wiktionary
1. zbiór wszystkich numerów jakiegoś wydawnictwa wydanych w przeciągu jednego roku;
2. publikacja ukazująca się raz w roku;
3. chronologiczne zapiski wydarzeń historycznych;
4. ogół ludzi urodzonych w tym samym roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wszystkie osoby lub zwierzęta urodzone w danym roku
(1.2) wszystkie osoby odbywające naukę, służbę itp. w danym roku
(1.3) określone rzeczy wytworzone w danym roku
(1.4) czasopismo ukazujące się raz na rok;
Wiktionary
Rocznik – czasopismo ukazujące się raz w roku.
Roczniki to z reguły czasopisma naukowe objęte systemem obiektywnych recenzji, także literackie publikujące twórczość literacką (poezja, opowiadania, eseje lub fragmenty utworów). Roczniki mają zazwyczaj znacznie większą objętość w porównaniu do miesięczników.
Wikipedia
(1.1) Rocznik siedemdziesiąty siódmy był całkiem dobry.
Wiktionary
rzecz. półrocznik mrz., rok m., rocznica ż., roczniak m., roczek m.
przym. roczny, coroczny, doroczny, śródroczny, rocznicowy, rocznikowy
przysł. rocznie, corocznie, dorocznie, rocznikowo
Wiktionary
dotyczący rocznikarza, rocznikarstwa
SJP.pl
cecha czegoś, co trwa jeden rok
SJP.pl
mający rok, trwający rok itp.; jednoletni; jednoroczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający, liczący jeden rok
(1.2) trwający przez rok
(1.3) obejmujący czas roku
Wiktionary
(1.1) Moja kuzynka ma roczne dziecko.
(1.2) Wykupiłem roczny abonament na telewizję.
(1.3) Opady roczne na Kalahari wynoszą od 76 do 190 milimetrów.
Wiktionary
IPA: ˈrɔt͡ʃnɨ, AS: ročny
Wiktionary
rzecz. półrocznik mrz., roczniak mzw., rok m., roczek m., rocznik mrz., rocznica ż.
przym. doroczny, rocznicowy, rokroczny
przysł. rocznie
Wiktionary
(1.1) jednoroczny, dwunastomiesięczny
(1.2) całoroczny, dwunastomiesięczny
(1.3) całoroczny, dwunastomiesięczny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Rocław z małżonką; Rocławowie
SJP.pl
Rocław z małżonką; Rocławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rocława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45, metal szlachetny należący do grupy kobaltowców, wykorzystywany m.in. jako składnik powłok ochronnych przedmiotów ozdobnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma rod?
Wiktionary
IPA: rɔt, AS: rot
Wiktionary
przym. rodowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Rh
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od rodak
Wiktionary
rzecz. rodak m.
Wiktionary
→ rodak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta należąca do ta samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru
Wiktionary
rzecz. ród m.
:: fż. rodak mos.
przym. rodowy, rodowity
Wiktionary
(1.1) krajanka
Wiktionary
kura rasy amerykańskiej, karmazyn
SJP.pl
kura rasy amerykańskiej, karmazyn
SJP.pl
1. człowiek tej samej narodowości; ziomek;
2. człowiek pochodzący z tego samego regionu, miasta, okolicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pochodzący z tego samego narodu
(1.2) człowiek pochodzący z tej samej okolicy, regionu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Koncert na cześć stalowowolan stał się okazją by uhonorować ważnego i znanego rodaka.
Wiktionary
rzecz. współrodak mos.
:: zdrobn. rodaczek mos.
:: fż. rodaczka ż.
Wiktionary
(1.1) pobratymiec, krajan, współrodak, współziomek, ziomek; daw. kompatriota
(1.2) pobratymiec, swojak, współziomek, ziom, ziomal, ziomek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
barwnik syntetyczny stosowany do farbowania papieru oraz tkanin
SJP.pl
rzeka we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Francji;
(1.2) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Rodan należy do zlewiska Morza Śródziemnego.
Wiktionary
IPA: ˈrɔdãn, AS: rodãn
Wiktionary
przym. rodański, nadrodański
Wiktionary
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. adm. były region administracyjny w południowo-wschodniej Francji;
Wiktionary
Rodan-Alpy ( Rhône-Alpes,) – dawny region administracyjny w południowo-wschodniej Francji. Na mocy ustawy z dnia 27 stycznia 2014 roku, która weszła w życie 1 stycznia 2016 roku, został połączony z Owernią, tworząc tym samym nowy region Owernia-Rodan-Alpy.
Wikipedia
sól kwasu rodanowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu rodanowodorowego, stosowane w lecznictwie, farbiarstwie oraz w fotografii;
Wiktionary
odczynnik chemiczny w postaci łatwo rozpuszczalnych kryształów, zawierający aktywną grupę metylenową
SJP.pl
sól kwasu rodanowodorowego
SJP.pl
Rodanki, tiocyjaniany, tiocyjanki, siarkocyjanki – grupa związków chemicznych, soli lub estrów kwasu tiocyjanowego. Rodanki są związkami trującymi, jednak mniej szkodliwymi niż cyjanki.
Najbardziej znane są rodanek amonu () i rodanek potasu (KSCN), służące w jakościowej analizie chemicznej do wykrywania kationów niektórych metali, na przykład srebra, żelaza, miedzi i uranu.
Wikipedia
zbiór tekstów Tory w postaci zwoju pergaminu nawiniętego na dwa wałki
SJP.pl
Ro
Wikipedia
→ Rodan (rzeka we Francji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Rodan
Wiktionary
IPA: rɔˈdãj̃sʲci, AS: rodãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rodan mrz.
Wiktionary
[czytaj: rodik] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środek gryzoniobójczy
Wiktionary
(1.1) Przechowywanie niezabezpieczonych rodentycydów w kuchennej szafce pod zlewozmywakiem jest nierozsądne i urąga wszelkim zasadom bezpieczeństwa.
Wiktionary
IPA: ˌrɔdɛ̃nˈtɨt͡sɨt, AS: rodẽntycyt
Wiktionary
1. popisy zręczności kowbojów we władaniu lassem, ujeżdżaniu dzikich koni itp.;
2. w Ameryce Północnej gromadzenie, przepędzanie i podział stad bydła przez kowbojów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: rɔˈdɛɔ, AS: rodeo
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Roderyk, Rodryg, Rodryk, Ruderyk – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „sławny ze swego bogactwa” lub „sławny król”.
Wikipedia
Roderyk z małżonką; Roderykowie
SJP.pl
Roderyk z małżonką; Roderykostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Roderyka lub z nim związany
SJP.pl
1. dawna kolonia brytyjska;
2. Rodezja Południowa: dawna kolonia brytyjska;
3. Rodezja Północna: dawna posiadłość brytyjska;
4. Federacja Rodezji i Niasy: dawna posiadłość brytyjska; Federacja Afryki Centralnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. dawna kolonia brytyjska w południowej Afryce, podzielona na Rodezję Północną (współcz. Zambia) oraz Rodezję Południową (współcz. Zimbabwe)
(1.2) geogr. hist. Zimbabwe, w latach 1965-1979;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: rɔˈdɛzʲja, AS: rodezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Rodezyjczyk mos., Rodezyjka ż.
przym. rodezyjski
Wiktionary
(1.2) hist. ofic. Republika Rodezyjska
Wiktionary
mieszkaniec Rodezji, Rodezji Północnej lub Rodezji Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rodezji, Rodezji Północnej lub Rodezji Południowej
Wiktionary
IPA: ˌrɔdɛˈzɨjt͡ʃɨk, AS: rodezyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Rodezja ż.
:: fż. Rodezyjka ż.
przym. rodezyjski
Wiktionary
mieszkanka Rodezji, Rodezji Północnej lub Rodezji Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rodezji, Rodezji Północnej lub Rodezji Południowej
Wiktionary
rzecz. Rodezja ż.
:: fm. Rodezyjczyk mos.
przym. rodezyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Rodezja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Rodezją, dotyczący Rodezji
Wiktionary
rzecz. Rodezja ż., Rodezyjczyk mos., Rodezyjka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ozdobna bylina z Japonii i Korei
SJP.pl
Rodgersja ("Rodgersia") – rodzaj roślin należący do rodziny skalnicowatych. Należy do niego 5–6 gatunków. Występują one nad strumieniami i w wilgotnych lasach w rejonie Himalajów – w Nepalu i Chinach. Są często uprawiane w miejscach wilgotnych w ogrodach i parkach. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia amerykańskiego admirała Johna Rodgersa (1812–1882).
Wikipedia
[czytaj: roDĘ] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. superkontynent sprzed 650 milionów lat
Wiktionary
Rodinia – superkontynent istniejący na Ziemi pod koniec eonu proterozoicznego. Rodinia otoczona była wszechoceanem Mirowia.
Wikipedia
IPA: rɔˈdʲĩɲa, AS: rodʹĩńa
Wiktionary
imię pochodzenia greckiego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rodman – miasto w hrabstwie Jefferson, w stanie Nowy Jork, w Stanach Zjednoczonych. Według danych z roku 2000 liczyło 1147 mieszkańców. Miasto znajduje się na południowej granicy hrabstwa.
Wikipedia
żeński organ rozmnażania u mszaków, paprotników i roślin nagozalążkowych, produkujący komórki jajowe; archegonium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wielokomórkowe gametangium żeńskie mszaków, paprotników, nasiennych;
(1.2) pszcz. część gniazda rodziny pszczelej z plasterastrami z czerwiem
Wiktionary
Rodnia, archegonium – wielokomórkowe gametangium żeńskie mszaków, paprotników, nasiennych.
Wikipedia
IPA: ˈrɔdʲɲa, AS: rodʹńa
Wiktionary
(1.1) archegonium
(1.2) korpus gniazdowy
Wiktionary
atom o bardzo dużej aktywności chemicznej
SJP.pl
grupa roślin zarodnikowych w dawnych podziałach systematycznych, charakteryzująca się wytwarzaniem rodni; Archegoniatae
SJP.pl
przedstawiciel grupy roślin zarodnikowych w dawnych podziałach systematycznych, charakteryzującej się wytwarzaniem rodni
SJP.pl
Rodnowo (niem. "Reddenau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
We wsi znajduje się gotycki kościół, kaplica, Szkoła Podstawowa im. ks. Jerzego Popiełuszki z oddziałem przedszkolnym (przedszkole otwarto w ramach projektu unijnego w 2008 r.) oraz Wiejski Dom Kultury.
Wikipedia
1. dawniej: płodny, urodzajny, żyzny;
2. dawniej: ojczysty, rodziny; rodzony, rodowy;
3. rozrodczy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = praw. rozporządzenie o ochronie danych osobowych;
Wiktionary
minerał, węglan manganu; dialogit
SJP.pl
Rodochrozyt (dialogit, diagolit lub szpat manganowy) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
W 2002 roku został uznany za oficjalny klejnot Kolorado. Jest narodowym kamieniem szlachetnym Argentyny.
Wikipedia
drzewo, krzew lub półkrzew z rodziny wrzosowatych; różanecznik, azalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. różanecznik
Wiktionary
(1.1) Te gatunki i odmiany, które mają zimozielone, skórzaste liście, nazywane są zwyczajowo rododendronami lub różanecznikami, natomiast te o miękkich, lekko owłosionych i zrzucanych na zimę lub półzimotrwałych liściach nazywa się azaliami.
Wiktionary
IPA: ˌrɔdɔˈdɛ̃ndrɔ̃n, AS: rododẽndrõn
Wiktionary
rzecz. rododendronowość ż.
przym. rododendronowy
Wiktionary
(1.1) różanecznik, azalia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rododendrona, związany z rododendronem
Wiktionary
rzecz. rododendron mrz.
Wiktionary
w geologii: obleczone ziarno utworzone przez krasnorosty
SJP.pl
naturalny barwnik spożywczy
SJP.pl
Rodoksantyna ("E161f") – organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili (podgrupa karotenoidów). Naturalny barwnik spożywczy. Jego niewielkie ilości można znaleźć w wielu gatunkach roślin np. cisu ("Taxus baccata") i piórach niektórych ptaków (np. z rodzaju "Ptilinopus" i rodziny bławatników).
Wikipedia
rodzaj chrząszczy z rodziny biedronkowatych
SJP.pl
minerał z grupy granatów, kamień szlachetny o czerwonej barwie
SJP.pl
Rodolit (ang. "rhodolith", ewent. "rhodolit") – skała osadowa zbudowana z subsferycznych elementów osadu o gładkiej lub guzkowatej powierzchni, rodoidów ( rhodoid), będących ziarnami (lub "bułami glonowymi", "guzkami" lub "guzłami glonowymi", calcareous algal nodules, analogicznymi do onkoidów i ooidów) obrośniętymi przez glony inkrustacyjne (zwykle krasnorosty).
Wikipedia
popisywanie się odwagą, przechwalanie się; fanfaronada
SJP.pl
minerał, krzemian manganu z domieszką wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. krzemian manganu i wapnia; minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;
Wiktionary
Rodonit – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "rhodon" = róża – aluzja do barwy minerału.
Ma zwykle na podstawowym czerwonym tle, czarne, dendrytyczne wrostki tlenku manganu.
Wikipedia
(1.1) Mam przepiękny naszyjnik z rodonitów.
Wiktionary
IPA: rɔˈdɔ̃ɲit, AS: rodõńit
Wiktionary
przym. rodonitowy
Wiktionary
(1.1) CaMn4[Si5O15]
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rodopów
Wiktionary
rzecz. Rodopy nmos.
:: fż. Rodopianka ż.
przym. rodopski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rodopów
Wiktionary
(1.1) Folco mnie zwali ludzie, którym miłem • było me imię; dziś mój blask i słowa • pije to niebo, z wód którego piłem; • bo mniej płonęła córka Belusowa, • wbrew Sycheusowi, Kreuzie, w serca szkole, • niż ja, nim moja posiwiała głowa; • ni Rodopianka, która czuła wolę • do Demofonta, ani (stare dzieje) • Alcyd, co w sercu swym zamykał Jole.
Wiktionary
rzecz. Rodopy nmos.
:: fm. Rodopianin m.
przym. rodopski
Wiktionary
chloroplast krasnorostów zawierający obok karotenoidów i chlorofilu barwniki bilinowe
SJP.pl
przymiotnik od: Rodopy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rodopami, dotyczący Rodopów lub ich mieszkańców
Wiktionary
rzecz. Rodopianin mos., Rodopianka ż., Rodopy nmos.
Wiktionary
światłoczuły, czerwony barwnik zawarty w pręcikach siatkówki oka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. światłoczuły czerwony barwnik zawarty w pręcikach siatkówki;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Prawdopodobnie zwiększają stopień regeneracji rodopsyny, czyli barwnika odpowiedzialnego za widzenie oraz mają działanie przeciwzakrzepowe.
Wiktionary
(1.1) czerwień wzrokowa, purpura wzrokowa
Wiktionary
pasmo górskie w Bułgarii i Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rzecz. Rodopianin mos., Rodopianka ż.
przym. rodopski
Wiktionary
największa wyspa w archipelagu Sporad Południowych, należąca do Grecji, słynąca z Kolosa (olbrzymi posąg Heliosa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Egejskim;
(1.2) geogr. adm. miasto na greckiej wyspie o tej samej nazwie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kult bóstw uosabiających ciała niebieskie był w Grecji rzadkością, jednak Heliosa czczono na Rodos, a Selene – na Peloponezie.
Wiktionary
IPA: ˈrɔdɔs, AS: rodos
Wiktionary
rzecz. Rodyjczyk mos., Rodyjka ż., rodyjczyk mos., rodyjka ż.
przym. rodyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rodować.
Wiktionary
rzecz. nierodowanie n.
czas. rodować ndk.
Wiktionary
osadzać powłokę rodową na metalach lub stopach metali w celach dekoracyjnych i technicznych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urodzony w danym kraju, mieście itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy
Wiktionary
(1.1) Mama ukończyła pensję w Cambridge, mówiła więc po angielsku jak rodowita Brytyjka, podobnie po francusku i niemiecku.
Wiktionary
rzecz. rodaczka ż.
Wiktionary
(1.1) rdzenny
Wiktionary
1. dotyczący rodu, należący do rodu; składający się z rodów lub ich członków
2. przymiotnik od: rod (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ rodowód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rodowodu
Wiktionary
przym. nierodowodowy
rzecz. rodowód mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dotyczący rodu, należący do rodu; składający się z rodów lub ich członków
2. przymiotnik od: rod (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rodu (klanu, rodziny)
(1.2) dotyczący rodu (pierw. chem.)
Wiktionary
(1.1) rzecz. ród m.
(1.2) rzecz. rod m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi
(1.2) dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
(1.3) dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
(1.4) daw. jęz. etymologia słowa
Wiktionary
(1.2) W ewangelijnym rodowodzie Jezusa wymienieni zostali Juda i jego bracia.
(1.3) Nie chcąc żadnego psa z rodowodem, przygarnęliśmy kundelka ze schroniska.
Wiktionary
przym. rodowodowy, nierodowodowy
przysł. rodowodowo
Wiktionary
(1.1) geneza, pochodzenie, początek, powstanie, źródło
(1.2) genealogia
(1.3) etymologia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ro
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Rodrygowi zdawało się, że dopiero co zasnął, gdy już czyjeś ręce jęły go gwałtownie tarmosić.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Rod
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
mieszkaniec Rodos (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miasta Rodos na greckiej wyspie o tej samej nazwie
Wiktionary
IPA: rɔˈdɨjt͡ʃɨk, AS: rodyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Rodos m., Rodyjczyk m., Rodyjka ż.
:: fż. rodyjka ż.
przym. rodyjski
Wiktionary
mieszkanka Rodos (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miasta Rodos na greckiej wyspie o tej samej nazwie
Wiktionary
IPA: rɔˈdɨjka, AS: rodyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Rodos mrz., Rodyjka ż., Rodyjczyk mos.
:: fm. rodyjczyk mos.
przym. rodyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Rodos
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Rodosu, związany z Rodosem, pochodzący z Rodosu
Wiktionary
(1.1) Szpitalnicy, joannici, kawalerowie rodyjscy, kawalerowie maltańscy — nazw wiele, ale zawsze chodzi o jeden zakon.
Wiktionary
IPA: rɔˈdɨjsʲci, AS: rodyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rodos m., Rodyjczyk m., Rodyjka ż., rodyjczyk m., rodyjka ż.
Wiktionary
krasnorost z rzędu Rhodymeniales
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. rzodkiewka
Wiktionary
skrót od: rodzaj; r.
SJP.pl
skrót
(1.1) gram. = rodzaj
(1.2) = rodzina
Wiktionary
(1.1) Tytułem przykładu wskazać można na afrykański gatunek drzewa Voacanga africana (rodz. Apocynaceae), w którego korze występują alkaloidy [jak voakangina, voakamina[,] i inne] o działaniu podobnym do glikozydów nasercowych.
(1.1) Wśród formantów deminutywnych występują -k-: -ek, -ka, -ko w l. poj. i -ki oraz -ka w l. mnogiej; -ec w rodz. męskim oraz -ce w l. mnogiej; -ik w rodz. męskim, -ca, -ica i -ka w rodz. żeńskim.
(1.1) Emulsja do twarzy, poj. 50 ml, na dzień i noc, każdy rodz. skóry.
(1.1) Liryka — jeden z trzech podstawowych rodz. literackich.
(1.2) W XI 1939 znienacka został z całą rodz. (żona i 4 małych dzieci) wysiedlony do Ostrowca Świętokrzyskiego.
Wiktionary
IPA: ˈrɔd͡zaj, AS: roʒai ̯
Wiktionary
(1.1) r.
Wiktionary
1. jednostka w systematyce roślin i zwierząt;
2. gatunek czegoś wyróżniający się jakimiś cechami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typ, odmiana, gatunek
(1.2) biol. grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
(1.3) gram. cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
(1.4) liter. podstawowa jednostka klasyfikacji dzieł literackich
(1.5) daw. pokolenie, generacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lubię każdy rodzaj muzyki.
(1.2) Ten gatunek roślin należy do innego rodzaju.
(1.3) Słowo „pies” jest rodzaju męskiego.
(1.4) Wyróżnia się trzy główne rodzaje literackie: lirykę, epikę i dramat.
(1.5) Rodzaj przemija i rodzaj odchodzi, a ziemia na wieki stoi.
Wiktionary
IPA: ˈrɔd͡zaj, AS: roʒai ̯
Wiktionary
przym. rodzajowy, wewnątrzrodzajowy
rzecz. rodzajnik m.
przysł. rodzajowo
Wiktionary
(1.1) typ, gatunek, odmiana
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;
Wiktionary
Rodzajnik – specyficzny rodzaj przedimka, który oprócz właściwej przedimkowi kategorii określoności bądź nieokreśloności, wyznacza dodatkowo kategorię rodzaju gramatycznego, choć nie we wszystkich językach jest to ścisłe wyznaczenie w każdym przypadku – np. formy liczby mnogiej rodzajników niemieckich ("die") lub francuskich ("les") pełnią wyłącznie funkcję przedimków, gdyż w żaden sposób nie określają rodzaju gramatycznego następującego po nich rzeczownika.
Wikipedia
(1.1) W języku niemieckim używa się rodzajników.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡zajɲik, AS: roʒai ̯ńik
Wiktionary
rzecz. rodzaj m.
Wiktionary
(1.1) przedimek, artykuł
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w zależności od rodzaju
Wiktionary
rzecz. rodzaj mrz., rodzajowość ż.
przym. rodzajowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rodzajem, dotyczący rodzaju
(1.2) liter. związany z rodzajem literackim, dotyczący rodzaju literackiego
(1.3) gram. związany z rodzajem gramatycznym, dotyczący rodzaju gramatycznego
(1.4) szt. dotyczący tematyki życia codziennego, związany z tematyką życia codziennego
Wiktionary
(1.1) Przynależność rodzajowa tego kota jest więc niepewna.
Wiktionary
rzecz. rodzaj mrz., rodzajowość ż.
przysł. rodzajowo
Wiktionary
(1.1) gatunkowy, generyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rodzić.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: roʒẽńe
Wiktionary
rzecz. porodówka ż., rodziciel mos., rodzina ż., narodzenie n., rodzicielka ż., rodzinka ż., narodziny nmos., przyrodzenie n., rodzinność ż.
czas. rodzić
przym. przyrodni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brat (bracia), siostra (siostry);
Wiktionary
Rodzeństwo – w genealogii i prawie dzieci tych samych rodziców bądź rodzica: wszyscy bracia i siostry w ogólności albo każdy z nich pojedynczo wobec drugiego z nich (tak zwłaszcza w tekstach prawnych).
Wikipedia
(1.1) Miał dwoje rodzeństwa: brata i siostrę.
(1.1) Zafascynowanym sobą rodzeństwom pisma wyjaśniają, że kazirodztwo jest w naszej kulturze tabu i otoczenie związek taki na pewno przyjmie źle.
(1.1) Ustalono, że feralnego wieczora doszło do kłótni i przepychanek między zwaśnionymi rodzeństwami.
(1.1) Z kolei ci wychowani w trudnych rodzeństwach pragną mieć jedynaka, myśląc, że uszczęśliwią go i uchronią przed niedogodnościami stadnego życia w wielodzietnej rodzinie.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡zɛ̃j̃stfɔ, AS: roʒẽĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. rodzina ż., narodziny nmos.
czas. rodzić ndk.
przym. rodzony, przyrodni
Wiktionary
jedno z rodziców, ojciec lub matka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka
(1.2) daw. ojciec
Wiktionary
(1.1) Moi rodzice nie chcą mi pozwolić pojechać samej na wakacje, a mam już 15 lat!
Wiktionary
IPA: ˈrɔd͡ʑit͡s, AS: roʒ́ic
Wiktionary
rzecz. rodzica ż., rodzinność ż., narodziny nmos., rodzinka ż., rodzina ż., rodzice mos., rodzicielstwo n., rodziciel m., rodzicielka ż.
czas. rodzić ndk.
przym. rodzicielski, przyrodni
Wiktionary
(1.1) przest. lub podn. rodziciel; grub. stary
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. matka
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: rodzic
Wiktionary
(1.1) Ty myśli wiesz, • Ty moje znasz tajemnice, • Tyś mię w żywocie tworzył mojej rodzice.
Wiktionary
rzecz. rodzic, rodzicielka, rodziczka, Bogurodzica, Bogarodzica
Wiktionary
(1.1) matka, mać, mama, rodziczka, rodzicielka
Wiktionary
ojciec i matka w stosunku do swojego dziecka; rodziciele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ojciec i matka
(1.2) dwoje opiekunów pełniących rolę rodzicielską
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od: rodzic
Wiktionary
Zobacz też: miesięcznik „Rodzice”.
Rodzice – nazwa jednej z podstawowych relacji w rodzinie. Rodzic jest spokrewniony z dzieckiem w pierwszym stopniu linii prostej i jest jego wstępnym (przodkiem).
Rodzice to określenie należące zarówno do języka naturalnego, w tym potocznego, jak i do języka prawnego.
Wikipedia
(1.1) Jej rodzice są bardzo wyrozumiali i pozwalają jej chodzić do dyskoteki, mimo że ma tylko czternaście lat.
(1.1) W kościele spotkaliśmy rodziców Mateusza.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡ʑit͡sɛ, AS: roʒ́ice
Wiktionary
rzecz. rodziciel mos., rodzic mos., rodzicielka ż.
przym. rodzicielski
Wiktionary
(1.1) rodziciele, starzy
Wiktionary
dawniej: rodzic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. obecnie podn. lub żart. ten który zrodził lub rodzi
Wiktionary
(1.1) Żaden z twoich rodzicieli nie pokazał się na wywiadówce.
Wiktionary
rzecz. rodzic mos., rodzice lm m., rodzicielstwo n., rodzenie n.
:: fż. rodzicielka ż.
czas. rodzić ndk., zrodzić dk.
przym. rodzicielski, rodzinny
Wiktionary
(1.1) rodzic
Wiktionary
dawniej: rodzic
SJP.pl
dawniej: matka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta która zrodziła lub rodzi;
Wiktionary
Rodzicielka – kobieta, która we własnym ciele nosiła dziecko podczas ciąży i urodziła je żywe podczas porodu. Rodzicielka jest matką, ale nie każda matka dziecka była jego rodzicielką (np. w przypadku adopcji, zastępczego rodzicielstwa). Rodzicielka jest osobą, która jako pierwsza zostanie wpisana do aktu urodzenia dziecka, niezależnie od możliwości późniejszych zmian (domniemanie).
Wikipedia
(1.1) Rodzicielka jest matką, ale nie każda matka dziecka była jego rodzicielką.
Wiktionary
rzecz. rodzic mos., rodzice lm m., rodzicielstwo n., rodzenie n.
:: fm. rodziciel mos.
czas. rodzić ndk.
przym. rodzicielski, rodzinny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z rodzicielstwem
Wiktionary
(1.1) Po opuszczenia rodzicielskiego domu Susanne raz na zawsze zamknęła Biblię.
Wiktionary
rzecz. rodziciel mos., rodzicielstwo n., rodzic m., rodzice mos., rodzicielka ż., rodzinka ż., narodziny nmos.
czas. rodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie rodzicem
Wiktionary
IPA: ˌrɔd͡ʑiˈt͡ɕɛlstfɔ, AS: roʒ́ićelstfo
Wiktionary
rzecz. rodzina ż., rodzic m., rodziciel m., rodzicielka ż., rodzinka ż., narodziny nmos.
czas. rodzić ndk.
przym. rodzicielski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rodzik (inaczej Radzik) – wzniesienie w Częstochowie o wysokości 249,5 m n.p.m. Położone na lewym brzegu Warty. Koło wzgórza znajduje się starorzecze, wzdłuż którego przebiega Szlak Jury Wieluńskiej.
Według monografii "Częstochowa – dzieje miasta i klasztoru jasnogórskiego", przez wzgórze od XVI wieku przebiegała granica przestrzeni miejskiej Częstochowy.
Wikipedia
indywidualizm: rdzenny mieszkaniec danego obszaru; tubylec, tuziemiec, autochton, aborygen, rodzimiak
SJP.pl
bryłka metalu, zwłaszcza szlachetnego, znaleziona w piasku, mule itp.; samorodek, nugget
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. bryłka czystego metalu znaleziona w skale czy glebie
Wiktionary
(1.1) samorodek, pierwiastek rodzimy
Wiktionary
indywidualizm: rdzenny mieszkaniec danego obszaru; tubylec, tuziemiec, autochton, aborygen, rodzimak
SJP.pl
wyznawca wiary rodzimej, odwołującej się najczęściej do tradycji pogańskich
SJP.pl
system wierzeń odwołujący się najczęściej do tradycji pogańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. system wierzeń odwołujących się zazwyczaj do tradycji przedchrześcijańskich, system poglądów opierających się na mitologii i wierzeniach lokalnej społeczności, w obrębie danej grupy kulturowej lub etnicznej;
Wiktionary
Rodzimowierstwo – system wierzeń etnicznych (zarówno minionych, jak i współczesnych – w tym część rekonstrukcji – zawsze jednak nawiązujących do konkretnego systemu wierzeń etnicznych), odwołujących się zazwyczaj do tradycji przedchrześcijańskich. Jest to zespół poglądów opartych na mitologii i wierzeniach lokalnej społeczności, w obrębie danej grupy kulturowej lub etnicznej. Wyznawcy rodzimowierstwa to tzw. "rodzimowiercy" – osoby praktykujące wiarę rodzimą, etniczną.
Wikipedia
(1.1) (…) rodzimowierstwo jest religią stricte etniczną, religią pól i lasów, świąt, które zanikały, ale są nam nadal bliskie. Chrześcijaństwo jest religią pustyni, zresztą o tym, że jest nam obce świadczy fakt, jak wiele musiało zaadaptować zwyczajów i tradycji pogańskich, żeby się na ziemiach polskich zaadaptować.
Wiktionary
IPA: ˌrɔd͡ʑĩmɔˈvʲjɛrstfɔ, AS: roʒ́ĩmovʹi ̯erstfo
Wiktionary
rzecz. rodzimowierca m., rodzimowierczyni ż.
przym. rodzimowierczy
Wiktionary
1. właściwy danemu narodowi, plemieniu, krajowi, miejscu; pochodzący lub wytworzony przez jakiś naród, plemię, rodzinę; swojski, miejscowy, rdzenny;
2. o metalach i innych pierwiastkach: występujący w przyrodzie w stanie wolnym, np. złoto rodzime, siarka rodzima;
3. dawniej, o osobie: jakby stworzony do czegoś, z krwi i kości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o określonym pochodzeniu, wywodzący się z danego ludu, domu, kraju
(1.2) chem. występujący samodzielnie w naturze
forma czasownika.
(2.1) 3. os., lm., ter., tryb oznajmujący zob. rodzić.
Wiktionary
(1.1) Trawianka może przenosić choroby na rodzime gatunki, ale także potencjalnie wypierać je lokalnie poprzez zjadanie ich pożywienia.
(1.1) W przeszłości w tej retorcie wytwarzała się szczególna substancja przez wzajemne działanie na siebie pierwiastków importowanych i rodzimych.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡ʑĩmɨ, AS: roʒ́ĩmy
Wiktionary
rzecz. rodzimość
czas. narodzić
Wiktionary
(1.1) swojski
(1.2) wolny
Wiktionary
podstawowa grupa społeczna, składa się z rodziców i ich dzieci, cechuje ich więź formalna, wspólnota materialna, mieszkaniowa oraz określony zespół funkcji.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzice wraz z ich dziećmi
(1.2) socjol. grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;
(1.3) pot. grupa osób, które łączy społeczna więź
(1.4) pot. grupa obiektów o wspólnych cechach, rodzaj
(1.5) biol. w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
(1.6) mat. zbiór, szczególnie zbiór zbiorów;
(1.7) jęz. grupa języków wywodzących się od wspólnego prajęzyka;
(1.8) techn. grupa kolejnych ulepszonych urządzeń z tej samej serii
Wiktionary
Rodzina – grupa osób powiązanych ze sobą poprzez pokrewieństwo lub powinowactwo. W węższym znaczeniu są to rodzice wraz z dziećmi, czyli tzw. rodzina nuklearna. Rodzina, zdaniem socjologów i według najprostszych jej definicji, to „najważniejsza, podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo”. Dla większości (82-84%) Polaków rodzina jest najważniejszą wartością.
Wikipedia
(1.1) Było mi dane wychowywać się we wzorcowej rodzinie.
(1.1) Moja rodzina składa się tylko z dwóch członków, gdyż ojciec umarł pięć lat temu.
(1.2) Nie lubię spotkań z rodziną przy okazji różnych świąt.
(1.3) Jesteśmy z wami, cała rodzina redemptorystów, cała rodzina Radia Maryja!
(1.3) Tu w firmie wszyscy jesteśmy jedną wielką rodziną.
(1.4) Ta rodzina myszy komputerowych zdobywała najwyższe nagrody.
(1.5) Kosatka pstra to ryba z rodziny bagrowatych.
(1.6) Model statystyczny to parametryzowana rodzina rozkładów łącznych rozważanych zmiennych losowych.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡ʑĩna, AS: roʒ́ĩna
Wiktionary
rzecz. rodzic m., ród m., rodzinność ż., rodzenie n., urodzenie n., rodzicielstwo n., wyrodzenie n., rodziciel m., rodzicielka ż., rodzeństwo n.
:: zdrobn. rodzinka ż.
czas. rodzić ndk., urodzić dk., wyrodzić dk.
przym. rodzinny, rodowy, wyrodny, rodzony, przyrodni
Wiktionary
(1.1) rodzina elementarna
(1.2) ród, klan, reg. śl. familio
Wiktionary
zdrobnienie od: rodzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: rodzina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyjdź, poznasz moją rodzinkę.
Wiktionary
rzecz. rodzicielstwo n., rodzic mos., rodzenie n., wyradzanie n., urodzenie n., rodzina ż., rodzinność ż.
przym. rodzinny, rodzicielski
przysł. rodzinnie
czas. urodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rodzinne; cecha tych, którzy są rodzinni
Wiktionary
rzecz. rodzina m., rodzinka ż., rodzic m., rodzenie n.
przym. rodzinny
przysł. rodzinnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z rodziną, dotyczący rodziny
(1.2) ojczysty
Wiktionary
(1.1) Nie był człowiekiem rodzinnym, wolał samotne życie.
(1.1) Ten neosędzia sądzi w sądzie rodzinnym od dwóch lat.
(1.2) Helsinki są moim miastem rodzinnym.
(1.2) Całem mem sercem, duszą niewinną, / Kocham tę świętą ziemię rodzinną, / Na której moja kołyska stała, / I której dawna karmi mię chwała.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: roʒ́ĩ•ny
Wiktionary
rzecz. ród mrz., rodziciel mos., rodzina ż., rodzinność ż., rodzicielka ż., rodzinka ż.
przysł. rodzinnie
Wiktionary
(1.1) rodowy, familijny
Wiktionary
1. wydawać na świat potomstwo;
2. wydać plon;
3. tworzyć
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) fizj. u ssaków: wydawać potomstwo na świat
(1.2) bot. o roślinach, ziemi: wydawać plon
(1.3) pot. dawać owoce, efekty, skutek
czasownik zwrotny rodzić się
(2.1) przychodzić na świat
(2.2) przen. powstawać, brać początek
Wiktionary
(1.1) Pani Kowalska rodziła cztery godziny.
(1.2) To urodzajna ziemia, rodzi obficie pszenicę.
(1.3) Szacunek do siebie rodzi w człowieku poszanowanie innych ludzi.
(2.1) Nikt nie rodzi się z uprzedzeniami.
(2.1) Urodziłem się w Warszawie.
(2.2) Pytań rodzi się wiele.
(2.2) Przy piwie urodził się wspaniały pomysł zrobienia majątku.
Wiktionary
IPA: ˈrɔd͡ʑit͡ɕ, AS: roʒ́ić
Wiktionary
rzecz. ród mrz., rodzeństwo n., porodówka ż., narodziny nmos., narodzenie n., rodzic m., rodziciel m., rodzicielka ż., rodzicielstwo n., rodzenie n., poród m., urodziny nmos., rodzina ż.
czas. urodzić dk., narodzić dk.
przym. rozrodczy, rodzicielski, przyrodni
Wiktionary
(1.1) wydawać na świat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: rodzony
SJP.pl
spokrewniony w prostej linii wstępnej albo zstępnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo blisko spokrewniony
Wiktionary
(1.1) Rodzony brat matki jest wujem, żona jego wujenką czyli wujną, syn bratem, córka siostrą rodzono-wujeczną.
Wiktionary
rzecz. narodziny nmos., rodzeństwo n., rodzina ż.
Wiktionary
suszone winogrono; rodzynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) suszone winogrono
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. ktoś w jakiś sposób wyróżniający się
(2.2) pot. jedyny mężczyzna (chłopiec) w grupie kobiet (dziewcząt)
(2.3) pot. jedyna kobieta (dziewczyna) w grupie mężczyzn (chłopców)
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: rodzynka
Wiktionary
Zobacz też: rodzynek – bakalia.
Rodzynek – skała w dolnej części lewych zboczy Doliny Będkowskiej na Wyżynie Olkuskiej będącej częścią Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Administracyjnie znajduje się we wsi Kobylany w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów.
Wikipedia
(1.1) Rodzynki są słodkie.
(2.2) Jest nas 15 (= piętnaście) osób w grupie, 14 (= czternaście) dziewczyn i jeden rodzynek.
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡zɨ̃nɛk, AS: roʒỹnek
Wiktionary
przym. rodzynkowy
Wiktionary
rodzynka
Wiktionary
suszone winogrono; rodzynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. suszone winogrono należące do bakalii; zob. rodzynek.
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp., zob. rodzynek.
Wiktionary
(1.1) Rodzynka jest słodka.
(1.1) W potrawach gotowanych rozmaite rzeczy są podobne z postaci do pieprzu: rodzynki korynckie, jałowiec suszony, kolendra!
Wiktionary
IPA: rɔˈd͡zɨ̃nka, AS: roʒỹnka
Wiktionary
(1.1) rodzynek
Wiktionary
suszone winogrono; rodzynek
SJP.pl
Rodzynki (liczba pojedyncza rodzynek lub rodzynka) – suszone winogrona, zaliczane do bakalii. Mogą być spożywane surowe lub używane do pieczenia (np. ciast).
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący rodzynka
Wiktionary
rzecz. rodzynek mrz.
Wiktionary
1. wydawać na świat potomstwo;
2. wydać plon;
3. tworzyć
SJP.pl
godło Związku Polaków w Niemczech (organizacji polonijnej działającej w Niemczech od 1922 r.), przedstawiające w sposób schematyczny bieg Wisły z zaznaczonym Krakowem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) godło Związku Polaków w Niemczech;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Roe – rzeka w USA, w stanie Montana.
W księdze rekordów Guinnessa do 2005 była wymieniona jako najkrótsza rzeka świata. Jej długość wynosi 67 metrów (220 stóp). Wypływa ze źródeł Giants, wpływa do rzeki Missouri.
W stanie Oregon jest rzeka D (D River), którą uważa się za krótszą (36 m). W rzeczywistości długość obu rzek jest zmienna. Księga rekordów Guinnessa z roku 2006 nie podaje najkrótszej rzeki.
Wikipedia
[czytaj: rentgen] pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 111 (symbol Rg)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma roentgen?
Wiktionary
IPA: ˈrɛ̃ndɡɛ̃n, AS: rẽndgẽn
Wiktionary
rzecz. rentgen mrz., rentgenizacja ż., rentgenizowanie n.
przym. roentgenowy, rentgenowski
czas. rentgenizować
Wiktionary
(1.1) symbol. Rg; stara nazwa unununium (Uuu)
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący roentgenu (pierwiastka chemicznego)
Wiktionary
rzecz. roentgen mrz.
Wiktionary
Roeselare (fr. "Roulers", vls. "Roeseloare") – miasto w zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, siedziba administracyjna okręgu Roeselare. Ludność: 66 262 (1 stycznia 2024), powierzchnia: 60,40 km².
Wikipedia
[czytaj: rosti] szwajcarskie placki ziemniaczane; rösti
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym; Vioxx
SJP.pl
Rofekoksyb – organiczny związek chemiczny, przeciwbólowy i przeciwzapalny lek z grupy inhibitorów COX-2 produkowany przez koncern farmaceutyczny Merck & Co. Lek oddziałuje bezpośrednio na COX-2, nie wpływając jednocześnie na COX-1. Dzięki temu, przynajmniej teoretycznie, wyeliminowano ryzyko uszkodzeń żołądka powodowanych przez inne leki o podobnym zastosowaniu. Jak się okazało w trakcie późniejszych badań, jego przyjmowanie zwiększało ryzyko chorób układu krążenia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. bydło rogate
2. włócznia z hakiem przy grocie używana w przez lekką jazdę; rohatyna
SJP.pl
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(1.1) roln. ogół rogatych zwierząt hodowlanych
Wiktionary
(1.1) Sędziwy niedźwiedź roztył się przez lato, strasznie łupieżąc świepota i rogaciznę.
Wiktionary
rzecz. nierogacizna ż., róg mrz., rożek mrz., rogacz mos., rogaś mzw., rogal mrz., rogalik mrz., rogatka ż.
przym. rogaty
przysł. rogato
czas. rogowacieć
Wiktionary
(1.1) bydło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zakonnik ze Zgromadzenia Księży Rogacjonistów Serca Jezusowego;
Wiktionary
(1.1) Julka chodzi na roraty do parafii rogacjonistów na Katowickiej.
Wiktionary
IPA: ˌrɔɡat͡sʲjɔ̇̃ˈɲista, AS: rogacʹi ̯o̊̃ńista
Wiktionary
rzecz.
:: fż. rogacjonistka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dorosły samiec sarny; kozioł;
2. potocznie: mężczyzna zdradzany przez kobietę;
3. jelonek rogacz - jeden z największych chrząszczy w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. dorosły samiec sarny
(1.2) łow. dorosły jeleń samiec
(1.3) ent. pot. jelonek rogacz, największy chrząszcz polski przen. żart. lub pogard. zdradzany mąż
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na polanie pasły się rogacze.
(2.1) Jej mąż nawet nie wie, jakim jest rogaczem.
Wiktionary
IPA: ˈrɔɡat͡ʃ, AS: rogač
Wiktionary
rzecz. róg m., rożek m., rogacizna ż., rogal m., rogalik m., rogaś m.
przym. rogaty
Wiktionary
(1.1) kozioł
(1.2) byk
(2.1) daw. rogal
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Ro
Wikipedia
1. rodzaj pieczywa w kształcie półksiężyca;
2. w rolnictwie: urządzenie skonstruowane z wbijanej w ziemię żerdzi z promienistymi odgałęzieniami, służące do suszenia siana;
3. w łowiectwie: samiec większych zwierząt racicowych (łosi, żubrów, danieli);
4. środowisko w piłce nożnej: strzał na bramkę bezpośrednio z rzutu rożnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. bułka w kształcie półksiężyca;
(1.2) przen. obiekt w kształcie rogala (1.1)
(1.3) roln. urządzenie do suszenia siana składające się z żerdzi i przymocowanych do niej poprzeczek; używane w górach
(1.4) pogard. mąż zdradzany przez żonę
(1.5) wydma, zaspa o półkulistym kształcie
(1.6) samiec większych zwierząt racicowych
(1.7) slang. RPG: łotr, łotrzyk (klasa postaci)
Wiktionary
Rogal – bułka w kształcie półksiężyca, rodzaj delikatnego pieczywa, zazwyczaj pszennego, czasem nadziewanego.
Wikipedia
(1.1) Pies bowiem skwapliwie uprzątał rogale, bułki, serdelki, wypijał mleko, śmietankę, a przy tym bardzo lubił gryźć różne przedmioty zaprawiając sobie młode zęby do przyszłych czynów.
(1.2) Proces docierania ostatecznego podziału kraju w pracach Sejmu i Senatu trwał do lipca, przynosząc jeszcze takie osobliwości jak osławiony "rogal". Było to Kujawsko-Pomorskie w fikuśnym kształcie bumerangu, złożone z województw bydgoskiego i włocławskiego, ale z toruńskim podłączonym pod Gdańsk.
(1.6) Ledwie się wtulili do brzegu, przeleciało obok nich stado saren z rogatym kozłem na czele. – Ładny rogal! – rzekł Odrowąż z żalem myśliwskim.
(1.7) Zacząłem grać rogalem z nastawieniem bardziej na PvE, aniżeli PvP (nie wykluczając jednak tego drugiego).
Wiktionary
IPA: ˈrɔɡal, AS: rogal
Wiktionary
rzecz. róg, rożek, różek, rogacz
:: zdrobn. rogalik
Wiktionary
(1.4) rogacz, kornut
(1.6) byk
Wiktionary
1. rodzaj pieczywa w kształcie półksiężyca;
2. w rolnictwie: urządzenie skonstruowane z wbijanej w ziemię żerdzi z promienistymi odgałęzieniami, służące do suszenia siana;
3. w łowiectwie: samiec większych zwierząt racicowych (łosi, żubrów, danieli);
4. środowisko w piłce nożnej: strzał na bramkę bezpośrednio z rzutu rożnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rogalik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Rogalice – wieś w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Lubsza.
Wieś położona jest na Równinie Oleśnickiej, na skraju Lasu Lubszańskiego (część Stobrawskiego Parku Krajobrazowego), przy szosie krajowej nr 39 łączącej Brzeg z Namysłowem.
We wsi jest stacja kolejowa Rogalice z ok. 1909 roku, tartak, leśniczówka.
Wikipedia
bułka niewielkich rozmiarów w kształcie półksiężyca; mały rogal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: rogal
(1.2) kulin. mały rogal, często z nadzieniem
(1.3) pot. grykomp. gatunek gier wideo; roguelike
Wiktionary
Rogalik (niem. "Rogallicken", od 1938 "Kleinrosenheide") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Stare Juchy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.3) „Hades” to gra idealna? Nie wiem, ale rogalikiem jest doskonałym!
Wiktionary
IPA: rɔˈɡalʲik, AS: rogalʹik
Wiktionary
rzecz. rogal mzw./mrz., rogacz m., rogacizna ż.
Wiktionary
(1.2) croissant
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
. Znana jest głównie z zabytkowego zespołu pałacowo-parkowego hrabiów Raczyńskich: barokowo-klasycystycznego pałacu z galerią malarstwa oraz rozległym ogrodem w stylu francuskim, kościoła z mauzoleum rodowym oraz pomnikowych dębów rogalińskich. Cały zespół pałacowo-parkowy, kościół i otaczający je obszar dawnego majątku ziemskiego Raczyńskich są chronione jako pomnik historii, największy w Polsce.
Wikipedia
Rogalinek (dawn. niem. "Klein Rogalin") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.
Wikipedia
Rogalino (niem. "Röglin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Świdwin.
Wikipedia
związany z Rogalinem, dotyczący Rogalina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. w powiecie olkuskim: tłuczek do ziemniaków
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Rogalski, Rogalska – polskie nazwisko.
Wikipedia
roślina wodna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. niewielki budynek na granicy miasta, gdzie dawniej mieścił się posterunek miejski i gdzie pobierano opłaty wjazdowe;
2. zapora drogowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki budynek na granicy miasta, dawniej mieszczący posterunek miejski i punkt poboru opłaty za wjazd
(1.2) zapora drogowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɔˈɡatka, AS: rogatka
Wiktionary
przym. rogatkowy
rzecz. rogacizna ż., rogatkowe
Wiktionary
1. niewielki budynek na granicy miasta, gdzie dawniej mieścił się posterunek miejski i gdzie pobierano opłaty wjazdowe;
2. zapora drogowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina pospolitych roślin wodnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach rogatkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od rogatka
(1.2) przym. od rogatek
Wiktionary
IPA: ˌrɔɡatˈkɔvɨ, AS: rogatkovy
Wiktionary
(1.1) rzecz. rogatka, rogatkowe
(1.2) rzecz. rogatek
Wiktionary
1. rodzaj rozwidlonego rumpla, element składowy urządzenia sterowego; sterownica;
2. gatunek ryby z rodziny rogatnicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. popularna ryba akwariowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌrɔɡatʲˈɲit͡sa, AS: rogatʹńica
Wiktionary
rodzina ryb morskich z rzędu najeżkokształtnych; balistydy
SJP.pl
Rogatnicowate, balistydy (Balistidae) – rodzina morskich ryb rozdymkokształtnych (Tetraodontiformes). Pomimo smacznego mięsa mają niewielkie znaczenie gospodarcze, ponieważ niektóre gatunki są uznawane za trujące dla człowieka. Popularne w akwarystyce, choć należą do ryb agresywnych.
Wikipedia
o cechach rogatnicowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny lelkowatych
SJP.pl
żmija rogatonosa - gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych
SJP.pl
dotyczący próśb prawnych kierowanych między organami lub państwami
SJP.pl
1. o zwierzęciu: mający rogi;
2. mający wystające rogi, krawędzie; kanciasty;
3. zbyt pewny siebie; hardy, krnąbny, zuchwały;
4. przenośnie o mężu: zdradzany przez żonę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o zwierzęciu: taki, który ma rogi lub część ciała przypominającą rogi
(1.2) o księżycu: mający kształt zbliżony do kształtu sierpa
Wiktionary
IPA: rɔˈɡatɨ, AS: rogaty
Wiktionary
rzecz. róg mrz., rogacz mos./mzw., rogacizna ż.
przysł. rogato
Wiktionary
polska wojskowa czapka z daszkiem i z kwadratowym denkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czapka z daszkiem i kwadratowym denkiem;
Wiktionary
Rogatywka – czapka z charakterystycznym kwadratowym denkiem, element tradycyjnego polskiego stroju narodowego i munduru wojskowego.
Wikipedia
(1.1) W Polsce rogatywka jest tradycyjnym wojskowym nakryciem głowy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔɡaˈtɨfka, AS: rogatyfka
Wiktionary
rzecz. róg m.
Wiktionary
1. imię męskie;
2. [czytaj: rodżer] angielskie imię męskie;
3. [czytaj: roŻE] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Roger – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających „sławny dzięki władaniu oszczepem”.
Imieniny obchodzi: 4 stycznia, 5 stycznia, 28 stycznia, 1 marca, 15 września i 15 listopada.
Wikipedia
IPA: ˈrɔɡɛr, AS: roger
Wiktionary
Roger z małżonką; Rogerowie
SJP.pl
Roger z małżonką; Rogerostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rogera lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
o komórkach nabłonkowych: przybierać właściwości rogu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zrogowacieć)
(1.1) biol. med. twardnieć i grubieć wskutek gromadzenia się keratyny w komórkach nabłonka
(1.2) przen. stawać się nieczułym i obojętnym
(1.3) daw. stawać się podobnym do rogu, twardym jak róg
Wiktionary
(1.1) Naskórek, czyli wierzchnia warstwa skóry, ciągle się odnawia. Nowe komórki skóry przesuwają się ku powierzchni i w końcu zastępują stare, które rogowacieją i obumierają.
(1.1) Skóra stóp bardzo łatwo się wysusza i rogowacieje, dlatego w codziennej pielęgnacji istotne jest regularne złuszczanie naskórka, które pomaga zapobiegać szorstkości i zgrubieniom.
(1.2) Pocieszał się, że pomniki i galiony mają gorzej. Wszystko na nic. Dusza w nim rogowaciała, umysł się wytarł jak stara tarcza zegara. Czuł od siebie smród rozkładu.
Wiktionary
rzecz. róg mrz., zrogowacenie n., rogowiec mrz., rogacizna ż.
:: zdrobn. rożek mrz.
czas. zrogowacieć dk.
przym. rogowy, rogowaty, rożny, rogówkowy
Wiktionary
1. zbudowany z tkanki rogowej;
2. zrogowaciały
SJP.pl
1. w anatomii: zbudowany z substancji białkowej stanowiącej część składową zrogowaciałej warstwy naskórka (np. płytki rogowe);
2. w rzemieślnictwie: wykonany z rogu (wyrostka kostnego) jakiegoś zwierzęcia (np. rogowe oprawki)
SJP.pl
nowotwór skóry charakteryzujący się szybkim wzrostem i samoistnym ustępowaniem
SJP.pl
mieszkaniec Rogowa
SJP.pl
mieszkanka Rogowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
choroba dziedziczna charakteryzująca się nadmiernym rogowaceniem skóry dłoni i stóp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) geol. czarna, brunatna lub szara skała osadowa lub przeobrażona, składająca się głównie z krzemionki
(1.2) med. przerost zrogowaciałego naskórka na dłoni lub stopie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. zrogowacieć, rogowacieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Rogownica ("Cerastium") – rodzaj roślin należący do rodziny goździkowatych. Obejmuje ponad 200 gatunków. Są to rośliny zielne (jednoroczne i byliny) występujące głównie na obszarze klimatu umiarkowanego półkuli północnej. Rośliny te rosną w miejscach skalistych, na terenach górskich, na wydmach, w murawach i na świeżych łąkach. Niektóre gatunki uznawane za chwasty.
Wikipedia
ozdoba szczytu dachu, zwykle w kształcie baranich rogów i zwierzęcych głów; śparogi, szparogi, rogacze
SJP.pl
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rogowo, Rogów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w anatomii: zbudowany z substancji białkowej stanowiącej część składową zrogowaciałej warstwy naskórka (np. płytki rogowe);
2. w rzemieślnictwie: wykonany z rogu (wyrostka kostnego) jakiegoś zwierzęcia (np. rogowe oprawki)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z rogu (materiału)
(1.2) zool. składający się ze zrogowaciałej tkanki
Wiktionary
rzecz. róg m., rożek m., narożnik m., poroże n., rogówka ż., rogowacenie n., zrogowacenie n., rożny m., różek mrz.
czas. rogowacieć ndk., zrogowacieć dk.
przym. rożny, narożny, narożnikowy, rogówkowy
Wiktionary
→ Rogoźno; rogoziński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rogoźnem, dotyczący Rogoźna
Wiktionary
rzecz. Rogoźno n., rogoźnianin m., rogoźnianka ż.
Wiktionary
pęd pałki wodnej; rogożyna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rogoziniec – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Zbąszynek.
Wikipedia
→ Rogoźno; rogozieński
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek ryby dwudysznej z rodziny rogozębowatych; barramundi, barramunda
SJP.pl
rząd ryb dwudysznych
SJP.pl
Rogozębokształtne (Ceratodontiformes) – rząd ryb mięśniopłetwych (Sarcopterygii) z podgromady dwudysznych (Dipnoi). W zapisie kopalnym znane od triasu, spotykane na wszystkich kontynentach. Do czasów współczesnych przetrwały jedynie 3 rodzaje z 6 gatunkami.
Wikipedia
rodzina ryb dwudysznych
SJP.pl
Rogozębowate (Neoceratodontidae, wcześniej Ceratodontidae "sensu lato") – rodzina ryb dwudysznych (Dipnoi). Jej jedynym współcześnie żyjącym przedstawicielem jest rogoząb australijski ("Neoceratodus forsteri"), najbardziej pierwotny gatunek ryby dwudysznej, żywa skamieniałość niezmieniona od 100 mln lat, jest najstarszym ze wszystkich znanych kręgowców, starszym ewolucyjnie niż dość blisko z nim spokrewnione latimerie. Pozostałe gatunki rogozębowatych wymarły.
Wikipedia
mieszkaniec Rogoźna
SJP.pl
mieszkanka Rogoźna
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rogoźnica
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Rogoźno – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie obornickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Rogoźno. Położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad rzeką Wełną i jeziorem Rogozińskim.
Wikipedia
1. roślina z rodziny rogożowatych; pałka
2. mata upleciona z sitowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mata pleśćeciona z sitowia, łyka lub innych łodyg roślinnych
(1.2) pot. bot. pałka szerokolistna
Wiktionary
rzecz. rogozie n., rogożyna ż.
przym. rogożowy, rogożynowy
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rodzina roślin jednoliściennych; pałkowate, ożypałkowate
SJP.pl
o cechach rogożowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
pęd pałki wodnej; rogozina
SJP.pl
przymiotnik od: rogożyna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyrostek u zwierząt lub bezkręgowców
2. substancja tworząca rogi zwierzęce
3. przedmiot wytworzony z rogu zwierzęcego
4. instrument dęty; waltornia
5. skraj, kant
6. kąt
7. zbieg dwóch ulic
8. rzut rożny lub pole, z którego jest wykonywany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. błona stanowiąca zewnętrzną warstwę przedniej części oka;
2. środowiskowo: mebel umieszczany w rogu pokoju;
3. dawniej:
a) trójkątna chustka damska;
b) wulgarnie: prostytutka, ulicznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej pokryta przezroczystą błoną;
(1.2) pot. reg. kanapa narożna
(1.3) daw. XVIII-wieczna paradna spódnica rozpięta na obręczach szerokiego stelażu powiększającego jej objętość; także sam stelaż;
(1.4) odzież. kobieca trójkątna chustka na głowę
(1.5) środ. prostytutka uliczna
(1.6) daw. tabakierka wykonana z rogu
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Soczewkę kontaktową umieszcza się bezpośrednio na rogówce oka.
(1.2) Mama kupiła nową rogówkę do dużego pokoju.
(1.3) Rogówka pozwalała na zachowanie modnej w epoce rokoka sylwetki.
(1.5) Ledwo zapadł zmrok, a po oświetlonej paroma latarniami ulicy przechadzało się już kilka rogówek.
Wiktionary
rzecz. róg m.
przym. rogowy, rogówkowy
Wiktionary
(1.5) chodnikówka, narożnica, ulicznica
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z rogówką, dotyczący rogówki
Wiktionary
rzecz. rogówka ż.
czas. rogowacieć ndk., zrogowacieć dk.
przym. rogowy
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. wieś na Ukrainie w regionie jaworowskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tkanina bawełniana o rzadkim splocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. wycieraczka
Wiktionary
Rogóżka ( Wolmsdorf) – zanikająca wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Stronie Śląskie, w górnym biegu części Konradki, w Krowiarkach.
Wikipedia
przełęcz w Tatrach
SJP.pl
Rohatka ( Prielom, Kerbchen, Rovátka, 2293 m) – przełęcz w głównej grani Tatr pomiędzy Małą Wysoką ("Východná Vysoká") i Dziką Turnią ("Divá veža"), dokładniej Turnią nad Rohatką. Wschodnie zbocza spod przełęczy opadają do Kotliny pod Rohatką będącej górnym odgałęzieniem Doliny Staroleśnej ("Veľká Studená dolina"), zaś zachodnie do Doliny Świstowej ("Svišťová dolina"), która jest górną częścią Doliny Białej Wody ("Bielovodská dolina").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Rohatyn (ukr. Рогатин) – miasto na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim.
Do czasu likwidacji rejonu rohatyńskiego jego siedziba.
Rohatyn leży nad Gniłą Lipą, w obwodzie iwanofrankowskim (stanisławowskim), dekanat halicki, 8,8 tys. mieszkańców (2001). Przemysł spożywczy. Węzeł drogowy. Przez miasto przebiega ukraińska droga krajowa N09. Stacja kolejowa Rohatyn na linii Tarnopol – Stryj.
Wikipedia
przym. rohatyński
Wiktionary
włócznia z hakiem, używana dawniej przez lekką jazdę oraz w łowiectwie; rogacizna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. włócznia z hakiem przy grocie;
Wiktionary
Rohatyna (rogacina) – odmiana włóczni z hakiem przy grocie, który zapobiegał zbyt głębokiej penetracji i pozwalał na szybkie ponowienie ciosu.
Rohatyna zazwyczaj nie przekraczała długości trzech metrów (5 łokci). Bardzo często w drzewcu czyniono wyżłobienia, aby zmniejszyć jego wagę, w efekcie broń nie nadawała się do cięć, lecz jedynie do pchnięć.
Wikipedia
(1.1) Wojtek dźgnął niedźwiedzia rohatyną w samo serce.
Wiktionary
rzecz. rohatyniec mos./mzw., rohatyńcowate lm nm.
przym. rohatyński
Wiktionary
(1.1) rogacina
Wiktionary
owad z rodziny żukowatych o charakterystycznym wygiętym do tyłu rogu znajdującym się na głowie samców; rohatyniec nosorożec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wojsk. żołnierz walczący rohatyną
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. chrząszcz posiadający róg na głowie
Wiktionary
(2.1) Samice rohatyńca składają jaja w koronach drzew.
Wiktionary
rzecz. rohatyna ż., rohatyńcowate lm nm.
przym. rohatyński
Wiktionary
(1.1) rosochacz
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Rohatynem, dotyczący Rohatyna
Wiktionary
(1.1) Księgozbiór domowy liczący wiele tysięcy tomów z siedzibą w Bursztynie, pow. rohatyński;
Wiktionary
rzecz. Rohatyn m., rohatyniec m., rohatyna ż.
Wiktionary
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) indoaryjski lud muzułmański zamieszkujący północną część stanu Arakan w Mjanmie;
Wiktionary
Rohingja, Rohingya – muzułmańska grupa etniczna zamieszkująca północną część birmańskiego stanu Arakan, licząca ponad milion osób. Są to głównie rolnicy i rybacy. Posługują się językiem rohingya z rodziny indoeuropejskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ostróżka
Wiktionary
(1.1) Z obu stron każdej drogi szerokim pasem bielały bujne rumianki i wyższe od ich kwiaty marchewnika, słały się w trawach fioletowe rohule, żółtymi gwiazdkami świeciły brodawniki i kurze ślepoty, liliowe skabiozy polne wylewały ze swych stulistnych koron miodowe wonie, chwiały się całe lasy słabej i delikatnej mietlicy, kosmate kwiaty babki stały na swych wysokich łodygach, rumianością i zawadiacką postawą stwierdzając nadaną im nazwę kozaków.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. flunitrazepam, lek o silnym działaniu uspokajającym;
Wiktionary
mały rój (pszczół, os)
SJP.pl
Roissy-en-France – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Dolina Oise.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 2054 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 146 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Roissy-en-France plasuje się na 479. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 190.).
Wikipedia
1. marzyć, fantazjować;
2. roić się - o pszczołach: tworzyć nowy rój, wylatywać z ula w celu poszukiwania nowego gniazda;
3. roić się - poruszać się całą gromadą; pojawiać się masowo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uroić)
(1.1) rozmyślać, marzyć o czymś nierealnym
czasownik zwrotny niedokonany roić się (dk. uroić się)
(2.1) przychodzić do głowy
czasownik zwrotny niedokonany roić się (dk. wyroić się)
(3.1) ent. wylatywać gromadnie, aby założyć nowe gniazdo
czasownik zwrotny niedokonany roić się (dk. zaroić się)
(4.1) występować licznie
(4.2) być pełnym
Wiktionary
(1.1) Kazała mi „nie zawracać sobie głowy całą masą bzdetów i skoncentrować się na pisaniu”. (…) Może roiła sobie, że zostanę drugim Steinbeckiem czy coś?
Wiktionary
rzecz. rojenie n., rojowisko n., rój mrz.
przym. rojliwy
Wiktionary
(1.1) marzyć, rozmyślać, snuć, wyobrażać
(2.1) marzyć się, snuć się, wyobrażać się
(3.1) wylęgać się, wyrajać się
(4.1) mrowić się, tłoczyć się
(4.2) burzyć się, wrzeć
Wiktionary
nazwisko, m.in. Wojciech Roj (właściwie Wojciech Raj-Gąsienica; 1839-1924) - gospodarz góralski, kowal i cieśla, przewodnik tatrzański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in. Wojciech Roj (właściwie Wojciech Raj-Gąsienica; 1839-1924) - gospodarz góralski, kowal i cieśla, przewodnik tatrzański
SJP.pl
Ro
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rojak ( Рояк) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Warna, w gminie Dyłgopoł. W 2024 roku liczyła 271 mieszkańców.
Wikipedia
1. zwolennik monarchistycznej formy rządów;
2. stronnik króla, dynastii królewskiej
SJP.pl
1. zwolenniczka monarchistycznej formy rządów;
2. stronniczka króla, dynastii królewskiej
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rojalizmem
Wiktionary
rzecz. rojalizm m., rojalista m., rojalistka ż.
Wiktionary
opowiadanie się za monarchiczną formą rządów
SJP.pl
Rojas – gmina w Hiszpanii, w prowincji Burgos, w Kastylii i León, o powierzchni 24,93 km². W 2011 roku gmina liczyła 74 mieszkańców.
Wikipedia
Rojcissus ("Rhoicissus" Planch.) – rodzaj roślin należący do rodziny winoroślowatych ("Vitaceae" Juss.). Obejmuje co najmniej 15 gatunków występujących naturalnie w środkowej i południowej Afryce.
Wikipedia
wir wodny
SJP.pl
Rojek (nazwa oboczna: Młyn-Kraśnik) – osada wsi Wystok, w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Torzym.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
1. marzyć, fantazjować;
2. roić się - o pszczołach: tworzyć nowy rój, wylatywać z ula w celu poszukiwania nowego gniazda;
3. roić się - poruszać się całą gromadą; pojawiać się masowo
SJP.pl
wieś w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Rojewo (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) pszcz. z natury szczególnie skłonny do rojenia się
Wiktionary
rzecz. rojliwość ż.
czas. roić
Wiktionary
choroba wywoływana przez alkaloidy sporyszu, objawiająca się drgawkami, zaburzeniami czucia i bolesnym przykurczem kończyn
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: rojno, rojnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: rojny
SJP.pl
bylina o małych wymaganiach, rośnie na wszelkich nieużytkach, skałach, piaskach i wśród kamieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sempervivum|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych obejmujący 40 do ok. 100 gatunków;
(1.2) bot. roślina z rodzaju rojnik (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rój mrz.
Wiktionary
rojący się od czegoś, wypełniony ruchliwym zbiorowiskiem
SJP.pl
1. miejsce, gdzie porusza się i tłoczy duża liczba osób lub zwierząt;
2. gromada poruszających się i tłoczących ludzi lub zwierząt; kłębowisko, chmara
SJP.pl
śródziemnomorska bylina z rodziny wargowych; melisa
SJP.pl
Rojownik, rojnik, rojniczek ("Jovibarba") – rodzaj roślin należący do rodziny gruboszowatych. W zależności od ujęcia systematycznego jest to rodzaj siostrzany względem rodzaju rojnik ("Sempervivum") ewentualnie sekcja w obrębie tego rodzaju. Należą tu także w zależności od ujęcia dwa lub trzy gatunki występujące w Europie i Azji, z czego dwa rosną dziko w granicach Polski (rojownik pospolity "J. sobolifera" i włochaty "J. hirta"). Są to byliny monokarpiczne.
Wikipedia
przymiotnik od: rój
SJP.pl
miejsce podmokłe lub zbiorowisko roślinne tworzących torfy gatunków torfowców; mokradło, torfowisko, mszar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podmokłe miejsce porośnięte roślinami
Wiktionary
Rojst lub rojsty (lit. "raistas", l. mn. "raistai") – zbiorowisko roślinnych terenów podmokłych; miejsce podmokłe, niskie i bagniste, porośnięte mchami, krzewinkami i karłowatymi drzewami lub zbiorowisko roślinne tworzących torfy gatunków torfowców. Są to zbiorowiska roślinne zanikające z powodu nadmiernego osuszania terenów i eksploatacji torfu.
Wikipedia
IPA: rɔjst, AS: roi ̯st
Wiktionary
przym. rojstowy
Wiktionary
(1.1) bagno, mokradło, grzęzawisko, trzęsawisko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ro
Wikipedia
1. w dawnej Polsce: posiedzenie sądowe
2. dawniej: termin stawiania się stron w sądzie; pozew sądowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;
(1.2) astr. czas, w jakim dane ciało niebieskie okrąża inne ciało niebieskie
(1.3) grupa studentów studiująca na tym samym wydziale przez cały okres studiów
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. spódnica
(1.5) przest. roczny słój w drzewie
(1.6) stpol. termin rozprawy sądowej
(1.7) stpol. kadencja sądu
(1.8) daw. sprawa sądowa
(1.9) daw. ustny pozew sądowy
(1.10) daw. zaręczyny
Wiktionary
Rok – wspólna nazwa różnych jednostek miar, zwykle czasu; może oznaczać:
Wikipedia
(1.1) Rok składa się z dwunastu miesięcy.
(1.1) Luty jest najkrótszym miesiącem w roku.
(1.1) Po raz pierwszy szyfrogramy zakodowane przy pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w grudniu 1932 roku (lub styczniu 1933) w Pałacu Saskim w Warszawie, mieszczącym siedzibę Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
(1.1) Chilonowi zaś istotnie chodziło o usunięcie Glauka, który jakkolwiek podeszły w leciech, nie był wcale niedołężnym starcem.
Wiktionary
IPA: rɔk, AS: rok
Wiktionary
rzecz. rocznica ż., rocznicówka ż., rocznik m., rocznikarstwo n., rocznikarz m., roczniak m.
:: zdrobn. roczek m.
przym. roczny, rocznicowy, rocznikarski, rokroczny, doroczny
przysł. rocznie, rokrocznie
skr. r.
Wiktionary
(1.1) skr. r.
(1.3) rocznik
Wiktionary
szosa strategiczna równoległa do linii frontu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. droga równoległa do linii frontu, używana do przesyłu zaopatrzenia lub ułatwiająca transport posiłków;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Przed planowaćanowanym atakiem dowódca polecił odblokować rokadę.
Wiktionary
IPA: rɔˈkada, AS: rokada
Wiktionary
przym. rokadowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z rokadą, dotyczący rokady
Wiktionary
rzecz. rokada ż.
Wiktionary
roślina warzywna, podobna do czosnku
SJP.pl
potocznie: człowiek bardzo bogaty, majętny; bogacz, krezus, nabab
SJP.pl
gatunek sera owczego o ostrym smaku, porośniętego pleśnią; roquefort
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. ostry w smaku ser z charakterystycznymi żyłkami niebieskozielonej pleśńeśni wytwarzany z mleka owczego;
Wiktionary
(1.1) Plasterki buraków układamy na talerzu i polewamy je sosem. Na brzegach rozrzucamy pokruszony ser rokfor, a na środku układamy roladę z polędwicy.
Wiktionary
(1.1) roquefort
Wiktionary
dawniej: posiedzenie sądowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) zoonim imię dla psa
Wiktionary
Roki (biał. "Рокі") – trzeci album studyjny białoruskiego zespołu punkrockowego Brutto. Jego premiera odbyła się 1 maja 2017 roku. Na płycie znalazło się dwanaście piosenek, w tym premierowe utwory, a także covery piosenki Kim Wilde „Cambodia” oraz dwóch utworów z ostatniej płyty grupy Lapis Trubieckoj: „Tielewizor” i „Matrioszka”. Jest to pierwszy album Brutto nagrany przy udziale sekcji dętej zespołu.
Wikipedia
przymiotnik od: Rokitno
SJP.pl
gatunek krzewiastej wierzby; rokita
SJP.pl
Rokicina – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn.
Sołectwo "Nowa Wieś, Rokicina" tworzą wsie Nowa Wieś i Rokicina. W 2023 sołectwo liczyło 42 osoby.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
gatunek krzewiastej wierzby; rokita
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rokiciny
SJP.pl
1. mech z rodziny rokietowatych, rosnący zwykle w lasach szpilkowych, tworzący zbitą, błyszczącą darń;
2. rodzaj komży szytej z białego płótna lnianego, przeznaczonej dla wyższych duchownych Kościoła rzymskokatolickiego; rokieta
SJP.pl
Rokiet ("Hypnum") – rodzaj mchów z rodziny rokietowatych.
Wikipedia
rodzaj komży szytej z białego płótna lnianego, przeznaczonej dla wyższych duchownych Kościoła rzymskokatolickiego; rokiet
SJP.pl
Rokieta ( rocchetto, komża biskupia) – szata w kościołach rzymskokatolickim i anglikańskim noszona przez kardynałów, biskupów, niektórych prałatów i kanoników jako element stroju chórowego używana od IX w.
Jest to rodzaj komży o węższych rękawach, czasem podbita kolorową tkaniną (najczęściej fioletową). Na rokietę zakłada się zwykle mantolet lub mucet. Nigdy nie nakłada się komży na rokietę. Stosuje się rokietę z płótna lnianego lub z podobnej tkaniny.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Rokietnica
SJP.pl
mech z rodziny gajnikowatych, tworzący luźne, błyszczące darnie
SJP.pl
rodzina mchów z rzędu rokietowców
SJP.pl
zdrojek rokietowaty - gatunek mchu z rodziny zdrojkowatych
SJP.pl
rząd mchów z klasy prątników
SJP.pl
rokietta siewna - jednoroczna, przyprawowa roślina zielna z rodziny kapustowatych (rodzaj sałaty), rosnąca dziko w Europie Południowej; rucola; ruccola
SJP.pl
Ro
Wikipedia
gatunek krzewiastej wierzby; rokicina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Salix repens|ref=tak., krzew z rodziny wierzbowatych, osiągający do 1 metra wysokości, słabo rozgałęziony;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) rokicina
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. stacja kolejowa w gminie Chojnów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dzielnica Zabrza;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. nazwa kilku wsi na Ukrainie;
4. nazwa kilku cieków wodnych w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielki ptak wędrowny z rodziny pokrzewkowatych
SJP.pl
Rokitniczka ("Acrocephalus schoenobaenus") – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej włączanych do pokrzewkowatych (Sylviidae).
Wikipedia
eurazjatycki krzew ozdobny; rozmarynowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Hippophae|L.|ref=tak., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny oliwnikowatych;
(1.2) krzew z rodzaju rokitnika (1.1) o podłużnych, srebrzystych liściach i niewielkich, pomarańczowych owocach
(1.3) spoż. owoc rokitnika (1.2), bogaty w witaminę C
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krzewy rokitnika można łatwo ukształtować w żywopłot.
Wiktionary
IPA: rɔˈcitʲɲik, AS: roḱitʹńik
Wiktionary
przym. rokitnikowy
Wiktionary
(1.1) rozmarynowiec
Wiktionary
rodzina roślin z klasy dwuliściennych obejmująca około 50 gatunków drzew i krzewów, występujących w umiarkowanej i podzwrotnikowej strefie półkuli północnej; oliwnikowate
SJP.pl
o cechach rokitnikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zrobiony z drewna wierzby rokity lub w inny sposób związany z tym krzewem
SJP.pl
Rokocin – wieś kociewska na Pojezierzu Starogardzkim w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard Gdański przy drodze krajowej nr 22.
Rokocin graniczy ze Starogardem Gdańskim, Sucuminem, Suminem oraz Nową Wsią Rzeczną i Koteżami. We wsi znajduje się Jezioro Rokocińskie(jezioro prywatne) bez dostępu do plaży. Naprzeciwko jeziora mieści się ośrodek rekreacji konnej, hotel i restauracja "Hubertus".
Wikipedia
epoka w sztuce, wywodzący się z baroku, trwający od około XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. szt. nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Rozkwit rokoka nastąpił za Ludwika XV.
Wiktionary
przym. rokokowy
Wiktionary
→ rokoko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szt. związany z rokoko, dotyczący rokoko
Wiktionary
(1.1) Nie wiecie, ile muzeum zapłaciło za tę rokokową konsolę?
Wiktionary
rzecz. rokoko n.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zbrojny bunt szlachty przeciwko królowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zbrojne wystąpienie szlachty w dawnej Polsce przeciw królowi pod hasłem obrony zagrożonych swobód;
Wiktionary
Rokosz – pierwotnie "zjazd szlachty", później bunt, zbrojne powstanie szlachty (polskiej, bądź węgierskiej) przeciw królowi elektowi w celach politycznych. Rokoszem nazywana jest także konfederacja, skierowana przeciwko królowi.
Słynne historyczne rokosze to m.in. wojna kokosza, rokosz Zebrzydowskiego, rokosz Lubomirskiego i rokosz łowicki. Słowo pochodzi z węgierskiego od słowa „"Rákos /rákos-mezei parlament"” oznaczającego tłum.
Wikipedia
(1.1) Przywódcą rokoszu sandomierskiego był Mikołaj Zebrzydowski.
Wiktionary
IPA: ˈrɔkɔʃ, AS: rokoš
Wiktionary
rzecz. rokoszanin mos., rokoszowanie n.
czas. rokoszować ndk.
przym. rokoszowy
Wiktionary
(1.1) insurekcja, powstanie, rebelia, rewolta
Wiktionary
dawniej: uczestnik rokoszu (zbrojny bunt szlachty przeciwko królowi)
SJP.pl
przymiotnik od: rokoszanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rokoszować.
Wiktionary
rzecz. rokosz m., rokoszanin m.
czas. rokoszować ndk.
przym. rokoszowy
Wiktionary
1. prowadzić rozmowy dyplomatyczne; pertraktować;
2. przepowiadać, prorokować, wróżyć
SJP.pl
Nie mylić z: rokowanie.
Rokowania – dyskusje toczone na wysokim szczeblu, przez przedstawicieli większego grona danych społeczności (lub państw lub narodów) próbujące nie dopuścić do konfliktu zbrojnego lub zakończyć trwający już konflikt między grupami o skrajnie sprzecznych poglądach lub interesach.
Wikipedia
1. prowadzić rozmowy dyplomatyczne; pertraktować;
2. przepowiadać, prorokować, wróżyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rokować.
(1.2) med. prognoza, prognostyk, przepowiednia
Wiktionary
Nie mylić z: rokowania.
Rokowanie, inaczej "prognoza" – przewidywanie rozwoju wypadków, postępów i następstw jakichś uprzednich zdarzeń, zjawisk i faktów dokonywane zwykle na podstawie uprzednich badań, doświadczeń, obserwacji lub innych czynników mających wpływ na rozwój danego zjawiska.
Wikipedia
(1.2) Jeżeli nieleczony pies przeżyje fazę ostrą zatrucia i nie wystąpi u niego wstrząs, wówczas rokowanie jest pomyślne.
Wiktionary
rzecz. rokowania n. lm.
czas. rokować ndk.
Wiktionary
(1.2) prognostyk
Wiktionary
1. prowadzić rozmowy dyplomatyczne; pertraktować;
2. przepowiadać, prorokować, wróżyć
SJP.pl
czasownik
(1.1) prowadzić dyskusję dyplomatyczną mającą doprowadzić do osiągnięcia porozumienia między stronami rozmowy
(1.2) zapowiadać charakter czegoś co ma nastąpić, przewidywać coś
Wiktionary
IPA: rɔˈkɔvat͡ɕ, AS: rokovać
Wiktionary
rzecz. rokowanie n., rokowania lm.
Wiktionary
(1.1) pertraktować, negocjować
(1.2) przepowiadać, prognozować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gatunek owczego sera, produkowany w Polsce na wzór rokforu
SJP.pl
Rokpol – polski ser pleśniowy wzorowany na francuskim serze roquefort, w którym charakterystyczny smak i wygląd uzyskiwany jest dzięki pędzlakom. W odróżnieniu od pierwowzoru, rokpol może być robiony z mleka krowiego (ser roquefort jest natomiast serem owczym).
Wikipedia
przysłówek
(1.1) każdego roku, corocznie
Wiktionary
(1.1) Maciek rokrocznie wyjeżdżał na narty do Krynicy.
Wiktionary
IPA: rɔˈkrɔt͡ʃʲɲɛ, AS: rokročʹńe
Wiktionary
rzecz. rok mrz.
przym. rokroczny
Wiktionary
(1.1) corocznie, rok w rok
Wiktionary
odbywający się co roku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. powtarzający się co roku
Wiktionary
(1.1) Rokroczne święto to gromadzi zawsze mnóstwo dzieci w nakielskim amfiteatrze.
Wiktionary
rzecz. rok mrz.
przysł. rokrocznie
przym. roczny
Wiktionary
(1.1) coroczny
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 20 marca i 13 grudnia przypadają imieniny Roksany.
Wiktionary
IPA: rɔˈksãna, AS: roksãna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Roksanka ż., Roksa ż., Roksaneczka ż., Roksusia ż., Roksunia ż., Roksulka ż.
przym.
:: gwara. przest. Roksanin
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Roksanka, Roksania, Roksa, Roksaneczka, Roksusia, Roksunia, Roksulka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Roksany lub z nią związany
SJP.pl
rokselana złocista - gatunek małpy z podrodziny gerez
SJP.pl
Rokselana ("Rhinopithecus") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny gerez (Colobinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Wikipedia
skrót od: rolniczy
SJP.pl
1. pole uprawne;
2. tekst wypowiadany przez aktora wcielającego się w jakąś postać;
3. postać odtwarzana przez aktora;
4. udział, znaczenie kogoś w jakiejś sprawie; zadanie do spełnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) funkcja, odpowiedzialność
(1.2) film. teatr. wcielenie się w postać przez aktora
(1.3) roln. pole
(1.4) zwój, duża rolka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powierzchnia drewna nie została wyszlifowana ani polakierowana – widać było wszystkie groteskowe sęki i pierścienie, które w oczach Wookieech pełniły rolę dekoracyjną.
(1.2) Robin Williams otrzymał Oscara za rolę w filmie Buntownik z wyboru.
Wiktionary
IPA: ˈrɔla, AS: rola
Wiktionary
(1.3) przym. rolny, rolniczy
:: rzecz. rolnik, rolnictwo
Wiktionary
1. potrawa ze zwiniętego mięsa lub wędliny z jakimś nadzieniem;
2. ciasto biszkoptowe zwinięte w rulon z nadzieniem kremowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pieczony kawałek zwiniętego w rulon mięsa z nadzieniem
(1.2) kulin. rodzaj wędliny uformowanej w blok
(1.3) kulin. cuk. ciasto biszkoptowe zawinięte wraz ze słodkim nadzieniem w rulon;
(1.4) kulin. rodzaj zimnej przystawki, ciasto biszkoptowe z warzywami zawinięte wraz ze słonym nadzieniem w rulon;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɔˈlada, AS: rolada
Wiktionary
rzecz. rolka ż., rolowanie n., zrolowanie n.
:: zdrobn. roladka ż.
czas. rolować ndk., zrolować dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: rolada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. pot. nazwa systematyczna|Alauda arvensis|ref., skowronek, skowronek polny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Roland po dziadku ze strony ojca.
Wiktionary
IPA: ˈrɔlãnt, AS: rolãnt
Wiktionary
rzecz. lorandyt m., Orland m., Lorand m., Lorant m., Lurand m., Lurant m., Rolant m., Rorand m., Ruland m., Rulant m., Rurant m.
:: zdrobn. Rolandek m., Rolandzik m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Rolandzik, przest. Lorand, Lorant, Lurand, Lurant, Rolant, Rorand, Ruland, Rulant, Rurant
Wiktionary
Roland z żoną
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rolanda lub z nim związany
SJP.pl
Rolantowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce.
Wikipedia
chodzik na kółkach dla inwalidów; rollator
SJP.pl
maszyna do czyszczenia i wygładzania płyty lodowiska
SJP.pl
Ro
Wikipedia
przenośny bar na kółkach; rollbar
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Odmiany herbu Rolbiecki I
Wikipedia
rodzaj niskiego płotu z wałków lub półwałków; rollborder
SJP.pl
zdrobnienie od: rolka
SJP.pl
wałek lub szpula, na które się coś nawija
SJP.pl
roller;
1. wałek do masażu;
2. mechanizm do zwijania żagla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. urządzenie do zwijania lub refowania żagla
Wiktionary
zasłona w oknie przesuwana za pomocą sznurka na bloczku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zasłona w oknie podnoszona lub opuszczana poprzez zwijanie;
Wiktionary
Roleta – system osłonowy, który może mieć kilka celów. W zależności od rodzaju rolety celem jest:
Rolety ze względu na miejsce montażu można dzielić na wiele grup. Najprostszy podział wskazuje na rolety wewnętrzne (montowane wewnątrz pomieszczeń) oraz rolety zewnętrzne (montowane na zewnątrz, odznaczające się zwiększoną wytrzymałością na czynniki atmosferyczne).
Wikipedia
(1.1) Opuść tę roletę.
Wiktionary
IPA: rɔˈlɛta, AS: roleta
Wiktionary
zdrobnienie od: roleta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. roleta
Wiktionary
Rolewice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Dobiegniew przy drodze krajowej nr 22.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. Na południe od jeziora znajduje się jezioro Rolewiec.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
marka zegarków i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zegarek luksusowej marki Rolex
Wiktionary
Rolex SA – szwajcarskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją zegarków, założone w 1905 roku. Jego właścicielem jest Hans Wilsdorf Foundation, rodzinna fundacja założyciela firmy. W tej chwili jest największym producentem ekskluzywnych zegarków na świecie z rocznymi obrotami sięgającymi 3 mld USD. Rolex jest znany na całym świecie, między innymi ze swej precyzji oraz prestiżu, lecz również wygórowanej ceny ich produktów, sięgającej nawet setek tysięcy dolarów.
Wikipedia
przym. rolexowy, roleksowy
Wiktionary
rodzaj masażu wykonywanego na mięśniach, tkance łącznej otaczającej mięśnie, jak również na organach wewnętrznych
SJP.pl
obrotowa manetka gazu (przepustnicy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. szkoła rolnicza
Wiktionary
IPA: ˌrɔlʲiˈbuda, AS: rolʹibuda
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wałek lub szpula, na które się coś nawija
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwinięty papier
(1.2) szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
(1.3) zob. rolki.
Wiktionary
(1.1) Kupiłem nową rolkę papieru.
Wiktionary
IPA: ˈrɔlka, AS: rolka
Wiktionary
rzecz. rolowanie n., rolkarz m., rolki nmos., zrolowanie n., wyrolowanie n.
:: zdrobn. roleczka ż.
:: zgrub. rola ż.
czas. rolować ndk., zrolować dk., wyrolować dk.
przym. rolkowy, rolkarski
Wiktionary
kobieta jeżdżąca na łyżworolkach; łyżworolkarka, rolkowiczka, rollerka
SJP.pl
→ rolkarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przeznaczony dla rolkarzy
Wiktionary
rzecz. rolkarz m., rolka ż., rolki nmos., rolowanie n., zrolowanie n., rolkarstwo n.
czas. rolować ndk., zrolować dk.
przym. rolkowy
Wiktionary
jazda na rolkach
SJP.pl
osoba jeżdżąca na łyżworolkach; roller, łyżworolkarz, łyżworolkowiec, rolkowiec, rolkowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która jeździ na rolkach
Wiktionary
IPA: ˈrɔlkaʃ, AS: rolkaš
Wiktionary
rzecz. rolka ż., rolki nmos., rolowanie n., zrolowanie n.
czas. rolować ndk., zrolować dk.
przym. rolkowy, rolkarski
Wiktionary
(1.1) łyżworolkarz
Wiktionary
urządzenie do treningu kolarskiego w postaci metalowej ramy z trzema obracającymi się walcami, na których ustawia się rower
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sport. rodzaj wrotek z kółkami ustawionymi w jednej linii
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp.; M., B. i W. lm. od: rolka
Wiktionary
Rolki (niem. "Rollken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Biała Piska. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
IPA: ˈrɔlʲci, AS: rolʹḱi
Wiktionary
rzecz. rolka ż., rolkarz m., rolowanie n., zrolowanie n., rolkarz mos.
czas. rolować ndk., zrolować dk.
przym. rolkowy, rolkarski
Wiktionary
(1.1) łyżworolki
Wiktionary
specjalna trasa do jazdy na łyżworolkach
SJP.pl
obrabiać powierzchniowo przedmioty, nagniatając je obracającym się krążkiem; krążkować
SJP.pl
osoba jeżdżąca na łyżworolkach; łyżworolkarz, rolkarz, łyżworolkowiec, rolkowiec, roller
SJP.pl
osoba jeżdżąca na łyżworolkach; łyżworolkowiec, roller, łyżworolkarz, rolkarz, rolkowiec
SJP.pl
teren do jeżdżenia na rolkach
SJP.pl
[czytaj: rolap] zwinięta reklama ukryta w aluminiowej kasecie, rozkładana na stelażu; rollwall, rollup
SJP.pl
Roll-up (również: "Rollup") – nośnik reklamy, rodzaj prostego systemu wystawienniczego, składający się z kasety ze zwiniętym plakatem oraz aluminiowych rurek służących do unieruchomienia rozwiniętego wydruku.
Plakaty są zazwyczaj drukowane na zamówienie w drukarni wielkoformatowej, na podłożu z trwałych tworzyw sztucznych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: rolator] chodzik na kółkach dla inwalidów; rolator
SJP.pl
[czytaj: rolbar] przenośny bar na kółkach; rolbar
SJP.pl
[czytaj: rolborder] rodzaj niskiego płotu z wałków lub półwałków; rolborder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niski, elastyczny płotek złożony z drewnianych sztachet połączonych drutem ze stali nierdzewnej, służący m.in. do wydzielania grządek w ogrodach
Wiktionary
(1.1) Jeśli trawnik będzie stykał się z grządkami kwiatów, warto oddzielić go obrzeżem trawnikowym lub rollborderem, który nie dopuści do ich zarastania przez trawę.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: roler] osoba jeżdżąca na rollerach (łyżworolkach); łyżworolkarz, rolkarz, łyżworolkowiec, rolkowiec, rolkowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zob. łyżworolka.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. zob. łyżworolkarz.
Wiktionary
IPA: ˈrɔlːɛr, AS: ro•ler
Wiktionary
(2.1) fż. rollerka
Wiktionary
[czytaj: rolerkołster] kolejka górska w wesołym miasteczku; roller coaster
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rolerka] kobieta jeżdżąca na łyżworolkach; rolkarka, łyżworolkarka, rolkowiczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta, która jeździ na łyżworolkach
Wiktionary
(1.1) Pod sklepem stała jakaś rollerka żująca gumę.
Wiktionary
IPA: rɔlˈːɛrka, AS: ro•lerka
Wiktionary
rzecz. roller
Wiktionary
samowzbudzone poprzeczne kołysanie statku, wywołane działaniem sił aerodynamicznych oraz spotęgowane występującymi równolegle rytmicznymi zjawiskami hydrodynamicznymi; rozkołys
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rolingstonka] skórzany but z płaskim obcasem i cholewką ponad kostkę, używany w jeździectwie; bitelsówka, beatlesówka, sztyblet
SJP.pl
Rollins – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Montana, w hrabstwie Lake.
Wikipedia
kebab zawinięty w tortillę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przekąska na bazie tortilli
SJP.pl
Rolls – pierwszy studyjny album zespołu Rolls Frakció, wydany w 1984 roku na MC i LP przez Hungaroton-Start.
Wikipedia
[czytaj: rols-rojs] marka samochodów i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rolap] zwinięta reklama ukryta w aluminiowej kasecie, rozkładana na stelażu; rollwall, roll-up
SJP.pl
[czytaj: rolap] zwinięta reklama ukryta w aluminiowej kasecie, rozkładana na stelażu; roll-up
SJP.pl
późnorenesansowy ornament oparty na motywie taśmy imitującej blachę, stosowany do końca baroku; ornament zwijany
SJP.pl
Rollwerk, in. ornament kartuszowo-zwijany – ornament przypominający przestrzenne komponowanie form wyciętych z blaszanej taśmy o podgiętych lub spiralnie zwiniętych zakończeniach. Stosowany w dekoracji architektonicznej (portali, otworów okiennych, kartuszy i tablic), rzeźbie i snycerstwie (zdobienie ołtarzy, ambon, nagrobków), meblarstwie, złotnictwie, tkactwie, malarstwie, grafice i iluminatorstwie.
Wikipedia
filet śledziowy z przyprawami, zwinięty w rulonik i zamarynowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. zawijany, marynowany płat śledziowy;
Wiktionary
Rolmops l. mn. "rolmopsy" – to danie z marynowanego, zwijanego filetu ze śledzia.
Wypatroszony, pozbawiony ości, głowy i płetwy ogonowej filet ze śledzia nadziewany jest przyprawami i dodatkami np. pokrojonym w plasterki ogórkiem konserwowym, marchwią i cebulą.
Wikipedia
IPA: ˈrɔlmɔps, AS: rolmops
Wiktionary
skrót od: rolnictwo, rolniczy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warszawa. lornetka
Wiktionary
(1.1) On patrzy się przez rolnetkie na siną dal
Wiktionary
duży motyl nocny, którego gąsienice żerują na roślinach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Rolnicki, "Rolnicki Potok", "Jaszczurówski" – potok, prawy dopływ Ochotniczanki o długości 4,8 km i powierzchni zlewni 4,3 km². Jego zlewnia znajduje się we wsi Ochotnica Dolna w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Ochotnica Dolna.
Wikipedia
1. dział gospodarki zajmujący się hodowlą zwierząt i uprawą roślin;
2. nauka obejmująca zagadnienia dotyczące hodowli zwierząt i uprawy roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Rolnictwo namibijskie wypracowuje 14 proc. dochodu narodowego brutto.
Wiktionary
IPA: rɔlʲˈɲit͡stfɔ, AS: rolʹńictfo
Wiktionary
rzecz. rola ż., rolnik m., rolniczka ż.
przym. rolniczy, rolny
przysł. rolniczo
Wiktionary
→ rolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
Wiktionary
rzecz. rolnictwo n., rolnik mos.
przysł. rolniczo
przym. rolniczy, rolny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący rolnictwa, za pomocą rolnictwa
Wiktionary
(1.1) Zostaną uruchomione programy dla ubogich rolniczo terenów.
Wiktionary
rzecz. rola ż., rolnictwo n., rolnik mos., odrolnienie n., odrolnianie n.
:: fż. rolniczka ż.
czas. odrolniać dk., odrolnić dk.
przym. rolniczy, rolny
Wiktionary
dotyczący przemysłu rolniczego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przemysłem rolniczym
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim
Wiktionary
(1.1) Spółdzielnia rolnicza zatrudniła nową agronomkę.
(1.1) W okresie tym wzrost wartości nakładów był w przybliżeniu równy wzrostowi produkcji rolniczej i w rezultacie nakładochłonność produkcji rolniczej nie uległa zauważalnej zmianie.
Wiktionary
IPA: rɔlʲˈɲit͡ʃɨ, AS: rolʹńičy
Wiktionary
rzecz. rola ż., rolnictwo n., rolnik m., rolniczka ż., odrolnianie n., odrolnienie n.
czas. odrolniać ndk., odrolnić dk.
przym. rolny
przysł. rolniczo, rolnie
Wiktionary
1. osoba prowadząca gospodarstwo rolne, pracująca na roli;
2. osoba mająca ukończone studia rolnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
(1.2) zaw. absolwent szkoły rolniczej, specjalista w dziedzinie rolnictwa
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Ta strona dotyczy Rolnik. Zobacz też: Rolnik (ujednoznacznienie) i Farmer (ujednoznacznienie).
Wikipedia
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
(1.1) W 1978 roku rolnik Jan Wolski z Emilcina przeżył spotkanie z kosmitami.
(1.2) Zgodnie z rodzinną tradycją, musiałem zostać rolnikiem.
Wiktionary
IPA: ˈrɔlʲɲik, AS: rolʹńik
Wiktionary
rzecz. rola ż., rolnictwo n., odrolnienie n., odrolnianie n.
:: fż. rolniczka ż.
czas. odrolniać dk., odrolnić dk.
przym. rolniczy, rolny
przysł. rolniczo
Wiktionary
(1.1) gospodarz; gw. Górny Śląsk bamber, bauer, pampóń
(1.2) agrotechnik
Wiktionary
Rolnowo (niem. "Rollnau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych.
Wikipedia
dotyczący rolnictwa, związany z uprawą roli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z uprawą roli, pola
Wiktionary
(1.1) Wystarczyła krótka rozmowa, by go przekonać, że sprawa napadu na samochód z pieniędzmi ma taki priorytet, że śledztwo w sprawie handlu żywym towarem, czyli nielegalnej sprzedaży trzody chlewnej kradzionej z Państwowych Gospodarstw Rolnych, musi poradzić sobie bez wywiadowców podporucznika.
Wiktionary
IPA: ˈrɔlnɨ, AS: rolny
Wiktionary
rzecz. rola ż., rolnictwo n., rolnik m., rolniczka ż.
czas. odrolnić dk.
przym. rolniczy
przysł. rolniczo
Wiktionary
(1.1) agrarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) maszyna do zwijania różnych materiałów w rolki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rolować.
Wiktionary
IPA: ˌrɔlɔˈvãɲɛ, AS: rolovãńe
Wiktionary
czas. rolować
rzecz. rolada ż., rolka, rolkarz, rolki
przym. rolkarski
Wiktionary
1. zwijać w rolkę;
2. potocznie:
a) oszukiwać kogoś przy współpracy;
b) masować mięśnie specjalnym wałkiem;
c) zaciągać kredyt na spłatę poprzednich zobowiązań finansowych;
d) kilkukrotnie dachować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) zwijać w rulon
(1.2) pot. oszukiwać, zwodzić
(1.3) ekon. pot. spłacać dług za pomocą kolejnego długu, na tych samych warunkach, ale o późniejszym okresie spłaty
czasownik zwrotny rolować się
(2.1) zwijać się w rulon
(2.2) pot. oszukiwać się nawzajem
Wiktionary
(1.1) Każda z nas, wychodząc z domu, odpinała podwiązki i rolowała fildekosowe pończochy, żeby wyglądały jak podkolanówki.
Wiktionary
IPA: rɔˈlɔvat͡ɕ, AS: rolovać
Wiktionary
rzecz. rolka ż., rolowanie n., rolkarz m., rolki nmos.
(1.1) czas. dk. zrolować
(1.2) czas. dk. wyrolować
Wiktionary
(1.2) kołować, kiwać, nabierać, kantować; pot. nabijać w butelkę, robić w balona, robić w bambuko, robić w jajo, robić w konia, wpuszczać w maliny; posp. wykręcać wała; wulg. robić w chuja; eufem. robić w człona
Wiktionary
osiewnik rolowiec - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
maszyna do wzdłużnego przecinania wstęgi papieru schodzącej z maszyny papierniczej lub kalandra, na węższe pasma oraz do zwijania ich w zwoje
SJP.pl
pracownik garbarski zatrudniony przy rolowaniu (walcowaniu) skór
SJP.pl
związany z rolowaniem, zwijaniem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej, dziś gwarowo: ciężki wóz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź., reg. pozn. ciężki wóz
Wiktionary
(1.1) (…) z chłopskich furmanek ściągać słomę, z rolwag pakuły, szmaty, worki … (J. Tuwim Kwiaty polskie)
Wiktionary
(1.1) relwaga
Wiktionary
członek koczowniczego ludu zamieszkującego niemal wszystkie kontynenty; Cygan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek romskiej grupy etnicznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Współcześnie większość Romów prowadzi już osiadły tryb życia.
Wiktionary
IPA: rɔ̃m, AS: rõm
Wiktionary
rzecz. romski m., romskość ż.
:: fż. Romka ż.
przym. romski
Wiktionary
(1.1) Cygan
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) mitrzym. bogini Rzymu i tradycyjne uosobienie państwa rzymskiego;
(1.3) geogr. nazwa kilku miast w różnych państwach świata
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W kosmetyczce Romy znalazła tylko puderniczkę i starą szminkę.
(1.2) Pierwszą świątynię Romy wzniesiono w Smyrnie.
(1.3) W teksańskiej Romie mieszka ponad 9000 mieszkańców.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃ma, AS: rõma
Wiktionary
przym. romański
rzecz. Roman ż./mos.
Wiktionary
miękki ser o łagodnym smaku, podpuszczkowy, dojrzewający, formowany w kształcie cegiełek, wyrabiany w wielu krajach (gł. w Bawarii), jedna z odmian sera limburskiego
SJP.pl
[czytaj: roMA] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: romadzi] łacińska transkrypcja wyrazów japońskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;
Wiktionary
(1.1) Pierwsze użycie romaji w Japonii datuje się co najmniej na epokę Meiji, kiedy niektórzy postulowali porzucenie skomplikowanego japońskiego systemu pisma na rzecz alfabetu łacińskiego.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na czele dębickiej ekipy stanie wicemistrz Europy i brązowy medalista mistrzostw świata Roman Gotfryd, a także jedenastokrotny mistrz Polski, olimpijczyk Andrzej Rżany.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃mãn, AS: rõmãn
Wiktionary
rzecz. Romanowa ż., Romanówna ż., Romanostwo lm m., Romkowa ż., Romkówna ż., Romanowo n., Romanowicz m.
:: zdrobn. Romek m., Romeczek m., Romuś m.
:: fż. Roma ż.
przym. Romanowy, Romkowy, Romusiowy, romański
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Romek, Romuś, Romeczek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Roman
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ojciec Romany pracuje w fabryce.
Wiktionary
rzecz. Roma ż.
:: fm. Roman mos.
Wiktionary
1. utwór epicko-liryczny wykorzystujący fragmenty dawnych epopei, pokrewny balladzie;
2. sentymentalny utwór o prostej, zwrotkowej budowie, popularny pod koniec XVIII wieku; romanza
SJP.pl
Romanca (od hiszpańskiego "el romance") – utwór liryczny o charakterze epickim zbliżony do ballady. Od ballady różni się brakiem pierwiastka dramatycznego, lekkością i większym nasyceniem liryzmem. Romanca pojawiła się w XV w. w Hiszpanii i od tego czasu jest uprawiana przez autorów z kręgu kultury iberyjskiej i iberoamerykańskiej. Wywodzi się ze średniowiecza, ale swój największy rozkwit przeżywała w renesansie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii;
Wiktionary
Romandia ( Romandie, Suisse romande; Romandie, Welschland; Romandia, Svizzera romanda) – francuskojęzyczny region w zachodniej części Szwajcarii o powierzchni 9508,2 km² (23% obszaru tego państwa), zamieszkany przez 2,1 mln osób, głównie Szwajcarów francuskojęzycznych. Obejmuje podregion Mittelland (kantony: Berno, Fryburg, Jura i Neuchatel) oraz podregion Leman (kantony: Genewa, Vaud i Valais). Głównym miastem Romandii jest Genewa.
Wikipedia
przym. romandyjski
Wiktionary
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Roman (imię męskie)
SJP.pl
Romanek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Szczytno.
Wikipedia
język z grupy języków nowoindoaryjskich, którym posługują się osoby narodowości cygańskiej; język cygański, język romski
SJP.pl
kraina historyczna we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z Emilią tworząca region administracyjny Emilia-Romania, jej najważniejszym ośrodkiem jest Rawenna;
Wiktionary
Romania ( Romagna, emil. "Rumâgna") – kraina historyczna w północnych Włoszech, razem z krainą Emilia tworząca region administracyjny Emilia-Romania (na obszarze Romanii położone są w całości: prowincja Rawenna, prowincja Rimini i prowincja Forlì-Cesena, a także część prowincji Bolonia). W skład Romanii wchodzi również kilka gmin z regionów Marche i Toskania oraz całe San Marino. Kraina ta zajmuje powierzchnię 6380,6 km², a w 2014 r. zamieszkiwało ją ok. 1 281 000 osób.
Wikipedia
(1.1) (…) Republika św. Marka poszukiwała kondotierów na zewnątrz, w Mantui, Romanii, Marchiach, lekką jazdę sprowadzając z posiadłości bałkańskich.
Wiktionary
IPA: rɔ̃ˈmãɲja, AS: rõmãńi ̯a
Wiktionary
przym. romański
rzecz. Romkowie nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. jęz. znawca języków romańskich
(1.2) pot. eduk. student romanistyki
(1.3) praw. znawca prawa rzymskiego
Wiktionary
IPA: ˌrɔ̃mãˈɲista, AS: rõmãńista
Wiktionary
rzecz. romanizm m., romanistyka ż.
:: fż. romanistka ż.
czas. romanizować ndk.
przym. romański, romanistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wykształcona w dziedzinie romanistyki
(1.2) pot. studentka albo absolwentka filologii romańskiej
(1.3) pot. nauczycielka lub lektorka języków romańskich
(1.4) specjalistka w zakresie prawa rzymskiego
Wiktionary
rzecz. romanistyka ż., romanista m., romanizm m., romanizacja ż., romanizowanie n.
czas. romanizować ndk.
przym. romański, romanizacyjny, romanistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący romanistyki, związany z romanistyką
Wiktionary
rzecz. romanizowanie n., romanizm mrz., romanista m., romanistka ż., romanistyka ż.
przym. romański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o języku, historii i kulturze romańskiej, zwłaszcza francuskiej
(1.2) wydział lub kierunek uniwersytecki obejmujący studia w zakresie romanistyki (1.1)
Wiktionary
rzecz. romanizowanie n., romanizm mrz., romanista m., romanistka ż.
przym. romański, romanistyczny
czas. romanizować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przejmowanie kultury rzymskiej i języka łacińskiego w wielu prowincjach starożytnego Rzymu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa przyjęte z któregoś z języków romańskich albo na nim wzorowane;
2. styl w sztuce XI-XIII wieku; styl romański;
3. cechy charakterystyczne dla kultury starożytnego Rzymu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka romańskiego
(1.2) szt. styl w sztuce XI–XIII w.
Wiktionary
IPA: rɔ̃ˈmãɲism̥, AS: rõmãńism̦
Wiktionary
rzecz. romanistyka ż., romanista mos., romanistka ż., romanizacja ż., romańszczyzna ż., Roman mos., Romana ż., romanizowanie n.
przym. romanistyczny, romański
czas. romanizować ndk., romanizować się dk.
Wiktionary
(1.2) romańszczyzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|romanizować.
Wiktionary
rzecz. romanizacja ż., romanizm m., romanistyka ż., romanista m., romanistka ż.
czas. romanizować ndk.
przym. romański, romanistyczny
Wiktionary
czasownik
(1.1) rozpowszechniać języki i kulturę romańską; w czasie panowania imperium rzymskiego: narzucać podbitej ludności język łaciński i rzymską kulturę
Wiktionary
IPA: ˌrɔ̃mãɲiˈzɔvat͡ɕ, AS: rõmãńizovać
Wiktionary
rzecz. romanizowanie n., romanizm mrz., romanista m., romanistka ż., romanistyka ż., romanizacja ż.
przym. romański
czas. romanizować się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Romankowo (niem. "Romsdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Sępopol. Siedziba sołectwa, w którego skład wchodzi również miejscowość Miedna.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
Roman z małżonką; Romanowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. przedstawiciel dynastii Romanowów
Wiktionary
(1.1) W 1617 roku Michał Romanow zakończył wojnę ze Szwecją (…)
Wiktionary
rzecz. Roman mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. syn Romana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zwycięstwo nad Jadźwingami umocniło poważnie pozycję Daniela Romanowicza między hospodarami Rusi.
Wiktionary
rzecz. Romanowiczowa ż., Romanowiczówna ż., Roman m., Romek m., Romuś m., Romkowie nmos.
przym. Romanowiczowy
Wiktionary
Roman z małżonką; Romanostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dynastia rosyjska
SJP.pl
Romanowowie, także Romanowi (od Романовы) – ród rosyjski, dynastia carów, potem cesarzy rządzących Rosją od 1613 do 1917 roku. Spowinowacony z rodem Rurykowiczów osobą Nikity Romanowicza Zacharyna, szwagra Iwana IV Groźnego. W linii męskiej dynastia wygasła w 1730 roku, po czym nazwę rodu przyjął spowinowacony z Romanowami niemiecki ród Holstein-Gottorp.
Wikipedia
owca romanowska - rosyjska rasa owiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dynastia rosyjska
SJP.pl
1. związek miłosny osób nie będących parą małżeńską;
2. gatunek literacki;
3. miłosna pieśń liryczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) związek miłosny osób niebędących parą małżeńską
(1.2) liter. gatunek literacki
(1.3) muz. miłosna pieśń liryczna
(1.4) pot. interes, sprawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W czasie, gdy wybuchła afera z romansem, żona aktora spodziewała się ich pierwszego dziecka.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃mãw̃s, AS: rõmãũ̯s
Wiktionary
rzecz. romansidło n., romansowanie n.
:: zdrobn. romansik m.
czas. romansować
przym. romansowy
przysł. romansowo
Wiktionary
(1.1) flirt, miłostka, amory
(1.2) romansidło, harlekin
(1.4) interes, pot. sprawa
Wiktionary
pejoratywnie: lichy, nędzny romans (powieść)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pejor. powieść lub film o tematyce miłosnej, o niskiej wartości artystycznej
Wiktionary
IPA: ˌrɔ̃mãw̃ˈɕidwɔ, AS: rõmãũ̯śidu̯o
Wiktionary
rzecz. romans mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: romans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od romans
Wiktionary
rzecz. romans m.
czas. romansować ndk.
Wiktionary
pisarka tworząca romanse
SJP.pl
dotyczący romansopisarza, romansopisarstwa
SJP.pl
sztuka pisania romansów
SJP.pl
pisarz tworzący romanse
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) mieć romans; wdawać się w romans
Wiktionary
rzecz. romans mrz., romansowanie n., romansik mrz.
przym. romansowy
Wiktionary
(1.1) flirtować
Wiktionary
dawniej: romansowy
SJP.pl
język romansz - język z grupy języków romańskich, którym posługuje się ludność zamieszkująca Alpy; jeden z języków urzędowych Szwajcarii; język retycki, język retoromański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) jęz. język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃mãw̃ʃ, AS: rõmãũ̯š
Wiktionary
(1.1) retoromański, ISO 639-2 i 639-3: roh
Wiktionary
skrót od:
1. romantyzm;
2. romantyczny
SJP.pl
[czytaj: romantazy] potocznie: gatunek literacki łączący romans i fantasy
SJP.pl
→ romantyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta skłonna do marzycielstwa, do idealizowania ludzi i życia
Wiktionary
(1.1) Była niepoprawną romantyczką (…) Przepisywała wiersze ulubionych poetów, uczyła się ich na pamięć.
Wiktionary
przym. romantyczny
rzecz. romantyzm mrz., romantyk mos., romantyka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w sposób romantyczny
Wiktionary
rzecz. romantyzm mrz., romantyka ż., romantyk mos., romantyczność ż.
przym. romantyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: romantycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: romantyczny
SJP.pl
romantyzm;
1. poetyckość, malowniczość, niezwykłość; romantyka;
2. prąd ideowy, literacki i artystyczny z początku XIX w., odwołujący się do uczuć, natury, ludowości, egzotyki i fantastyki oraz wprowadzający idee patriotyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest romantyczne; cecha tych, którzy są romantyczni
Wiktionary
Ro
Wikipedia
przym. romantyczny, romantycznie
przysł. romantycznie
rzecz. romantyka ż., romantyzm mrz.
Wiktionary
1. odnoszący się do romantyzmu - prądu umysłowego w XVIII i XIX w.
2. odznaczający się tendencją do marzeń, fantazji
3. pobudzający do marzeń, fantastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm
(1.2) pot. taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
Wiktionary
(1.1) Epoka romantyczna stworzyła własny model bohatera literackiego.
(1.2) Skompromitowany przez Gabrysię przed całą żeńską drużyną koszykarską, której uczestniczki – jak się okazało – wszystkie miały okazję słuchać tych samych komplementów i romantycznych porównań do kwiatu jabłoni, mówi jej, że jest prozaiczna jak kalafior.
Wiktionary
IPA: ˌrɔ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ, AS: rõmãntyčny
Wiktionary
rzecz. romantyzm m., romantyk m., romantyczka ż., romantyczność ż., romantyka ż.
czas. romantyzować
przysł. romantycznie
przym. romantycznie
Wiktionary
1. artysta tworzący dzieła w duchu romantyzmu;
2. osoba charakteryzująca się idealizmem, marzycielstwem i nadmierną uczuciowością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. artysta tworzący zgodnie z założeniami romantyzmu
(1.2) mężczyzna romantyczny, uczuciowy, sentymentalny
Wiktionary
(1.1) Adam Mickiewicz należy do romantyków.
(1.2) Mój narzeczony jest romantykiem.
Wiktionary
rzecz. romantyka ż., romantyzm m.
:: fż. romantyczka ż.
przym. romantyczny, romantycznie
przysł. romantycznie
Wiktionary
(1.1) przedstawiciel romantyzmu
(1.2) idealista, częściowo marzyciel
Wiktionary
poetyckość, malowniczość, niezwykłość; romantyczność, romantyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tajemniczy urok zjawiska, miejsca, zdarzenia
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: romantyk
Wiktionary
rzecz. romantyk m., romantyczka ż., romantyzm m., romantyczność ż.
przym. romantyczny, romantycznie
przysł. romantycznie
Wiktionary
(1.1) nastrojowość
Wiktionary
przedstawianie czegoś w sposób idealistyczny, atrakcyjny lub wyidealizowany
SJP.pl
1. prąd ideowy, literacki i artystyczny z początku XIX w., odwołujący się do uczuć, natury, ludowości, egzotyki i fantastyki oraz wprowadzający idee patriotyczne;
2. postawa życiowa charakteryzująca się idealizmem, marzycielstwem i nadmierną uczuciowością;
3. poetyckość, malowniczość, niezwykłość; romantyczność, romantyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;
Wiktionary
Romantyzm (z romantisme, od "roman" – powieść) – szeroki nurt w kulturze, który dał nazwę epoce w historii sztuki i historii literatury trwającej od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Romantyzm rozwinął się początkowo w Europie i wyrażał się w różnych obszarach kultury, m.in. poezji, malarstwie i muzyce.
Wikipedia
IPA: rɔ̃ˈmãntɨsm̥, AS: rõmãntysm̦
Wiktionary
rzecz. romantyczność ż., romantyka ż., romantyk mos., romantyczka ż., romantyzowanie n.
czas. romantyzować ndk.
przym. romantyczny, romantycznie
przysł. romantycznie
Wiktionary
czynić romantycznym (poetycznym, tajemniczym, zgodnym z duchem romantyzmu)
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przypisywać czemuś wartość wzruszeń, natchnień, piękna, gdy faktycznie tych cech nie ma lub istnieją w znikomym stopniu
(1.2) liter. nadać utworowi cechy romantyzmu
Wiktionary
rzecz. romantyzm mrz.
przym. romantyczny
Wiktionary
[czytaj: romanca] sentymentalny utwór o prostej, zwrotkowej budowie, popularny pod koniec XVIII wieku; romanca
SJP.pl
Romanza – Greatest Hits album włoskiego śpiewaka Andrei Bocellego.
Uważany za przełomowy album Bocellego z 20 milionami sprzedanych egzemplarzy. Był na szczytach list sprzedawanych albumów w całej Europie i Ameryce Łacińskiej, również w Polsce.
Album jest kompilacją dwóch wcześniejszych albumów – "Il Mare Calmo della Sera" z 1994 oraz "Bocelli" z 1995.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Romartów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Witonia.
Wieś duchowna, własność seminarium duchownego w Gnieźnie położona była w końcu XVI wieku w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. związany z kulturą starorzymską;
2. związany ze stylem romańskim, mający cechy stylu romańskiego, wybudowany w stylu romańskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany
(1.2) szt. związany z europejskim stylem architektonicznym z X-XIII wieku
(1.3) geogr. związany z Romanią (krainą historyczną we Włoszech)
Wiktionary
Romański – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 5200 osób.
Wikipedia
(1.1) Do języków romańskich zaliczamy m.in. włoski.
(1.2) Na banknocie widnieje romańska rotunda z Cieszyna.
Wiktionary
rzecz. Romuś mos., Roma ż., Romański m., Romańska ż., romanizowanie n., romanizm mrz., romanista m., romanistka ż., romanistyka ż., romanizacja ż., Roman mos., Romania ż.
czas. romanizować ndk., romanizować się ndk.
przym. romanistyczny
Wiktionary
czworokąt mający wszystkie boki równej długości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. czworokąt o wszystkich bokach równych;
Wiktionary
Romb, rzadziej ukośnik – czworokąt o bokach równej długości.
Wikipedia
(1.1) Jasiu, narysuj przekątne rombu.
Wiktionary
IPA: rɔ̃mp, AS: rõmp
Wiktionary
rzecz. romboid
przym. rombowy, romboidalny
Wiktionary
rodzaj ryb z rzędu flądrokształtnych
SJP.pl
1. w mineralogii: krystalograficzna postać prosta;
2. równoległościan, którego wszystkie ściany są rombami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. zob. rombościan.
Wiktionary
Romboedr, rombościan – równoległościan, którego każda ściana jest rombem, czyli bryła ograniczona sześcioma przystającymi rombami. Kształt romboedru mają niektóre komórki elementarne układu trygonalnego (jednego z typów sieci krystalograficznych).
Wikipedia
czworokąt mający dwie pary boków sąsiednich równych; deltoid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. deltoid.
Wiktionary
Romboid – słowackie czasopismo literackie. Zostało założone w 1966 roku.
Wikipedia
rzecz. romb m.
przym. romboidalny
Wiktionary
mający kształt romboidu (deltoidu); romboidowy
SJP.pl
rzadko: mający kształt romboidu (deltoidu); romboidalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście (lub ich części) przypominające romby
Wiktionary
przypominający kształtem romb
SJP.pl
o kształcie rombu
SJP.pl
bryła, której boki są rombami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan, którego każda ze ścian jest rombem;
Wiktionary
(1.1) romboedr
Wiktionary
zdrobnienie od: Roman, Romuald (imiona męskie); Romuś, Romek
SJP.pl
[czytaj: komkom] potocznie: komedia romantyczna
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romki lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Roman, Romuald (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Roman
Wiktionary
rzecz. Roman mos., Romkowie nmos., Romuś mos.
Wiktionary
minerał, antymonian wapnia występujący w tetragonalnych kryształach barwy żółtej aż do czerwonej; znany z Piemontu
SJP.pl
zdrobnienie od: Roman, Romuald (imiona męskie); Romuś, Romcio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Roman
(1.2) zdrobn. od: Romuald
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Romka
Wiktionary
(1.1) Dzień dobry! Ranny dziś ptaszek z Romka!
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃mɛk, AS: rõmek
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Roman mos., Romeczek mos., Romuś mos., Romanek ż./mos., Romanowicz ż./mos., Romania ż./mos., Romaniak ż./mos., Romanik ż./mos., Romaniszyn ż./mos., Romaniuk ż./mos., Romankiewicz ż./mos., Romankowo n., Romanostwo n., Romanow ż./mos., Romanowie nmos., Romanowo n., Romanowowie nmos., Romanowski mos., Romanówek mrz.
:: przym. Romanowy
(1.2)
:: rzecz. Romuald mos., Romeczek mos., Romuś mos., Romualda ż., Romualdostwo n., Romualdowie nmos.
:: przym. Romualdowy, Romualdziny
Wiktionary
(1.1) neutr. Roman; zdrobn. Romuś, Romeczek
Wiktionary
potocznie - mężczyzna romantyczny, kochliwy; uwodziciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) romantyczny, kochliwy mężczyzna
(1.2) zalotnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kto się spodziewał, że z Sebastiana taki romeo.
(1.2) Lata za nią taki jeden zakopiański romeo.
Wiktionary
rzecz. Romeo m.
Wiktionary
(1.2) donżuan, casanova, lowelas, żigolak
Wiktionary
potocznie - mężczyzna romantyczny, kochliwy; uwodziciel
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romea lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: RYmer] szklany kielich do wina, stosowany od XVII wieku w Nadrenii i Niderlandach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka rowerów i firma
SJP.pl
Ro
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Polsce i Rosji (obwód królewiecki), lewy dopływ Pisy;
Wiktionary
Rominta (ros. Красная, "Krasnaja", niem. "Rominte") – rzeka, lewy dopływ Pisy. Płynie przez tereny obwodu królewieckiego w Rosji.
Rzeka powstaje z połączenia rzek Błędzianki (uznawanej za górny bieg Rominty[]) i Szynkuny (ros. Протока, "Protoka", niem. "Schenken Bach"). Rzeka płynie przez Puszczę Romincką, przepływa przez wieś Krasnolesie i uchodzi do rzeki Pisy we wschodniej części miasta Gusiew.
Wikipedia
przym. romincki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Romana, Romualda (imiona żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini romskiej grupy etnicznej
(1.2) zdrobn. Romana
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Romek
Wiktionary
(1.1) O potrawach kuchni cygańskiej opowiadała nam prawdziwa Romka.
(1.2) Pożyczyłam ten atlas od Romki Czech z siódmej c.
(2.1) Po drodze podwieziemy Romka pod rozlewnię.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. romski m., romskość ż.
:: fm. Rom m.
przym. romski
(1.2)
rzecz. Romana ż., Roman m.
Wiktionary
(1.1) Cyganka, Romni
Wiktionary
Romek z małżonką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. Romek z żoną
forma rzeczownika.
(2.1) M. i W. lm. od: Romek
Wiktionary
rzecz. Romanowicz mos., Roman mos., Romeczek mos., Romuś mos., Romanostwo n., Romanowo n., Romankowo n., Romanówek mrz., Romania ż.
przym. Romanowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Romnów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie.
Leży na terenie Parku Krajobrazowego Dolina Bystrzycy, w widłach rzek Bystrzycy i Strzegomki. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 362.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
niechętny lub wrogi stosunek do wszystkiego, co romskie (cygańskie); antycyganizm
SJP.pl
Romofobia – negatywne postawy i uczucia wobec Romów; silny lęk przed Romami, połączony ze wstrętem lub nienawiścią w stosunku do nich.
Wikipedia
badacz kultury, języka i życia Romów (Cyganów); cyganolog
SJP.pl
nauka o kulturze, języku i życiu Romów (Cyganów); cyganologia
SJP.pl
członek koczowniczego ludu zamieszkującego niemal wszystkie kontynenty; Cygan
SJP.pl
Ro
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pralnia
Wiktionary
odnoszący się do Romów (Cyganów); cygański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Romów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język Romów;
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃msʲci, AS: rõmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rom m., Romka ż.
Wiktionary
(1.1) cygański
(2.1) romani
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem romskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem romskim
(1.3) spisany, stworzony w języku romskim
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃mskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: rõmskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
→ romski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego co romskie
Wiktionary
rzecz. Rom mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Romuald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ten, który zdobył sławę dzięki swemu panowaniu”.
Zdrobnienia to Romek, Romcio, Romuś. Żeński odpowiednik: Romualda
Romuald imieniny obchodzi: 7 lutego, 19 czerwca, 24 czerwca i 9 sierpnia.
Wikipedia
(1.1) Córka pana Romualda uczy w pobliskiej zawodówce.
Wiktionary
IPA: rɔ̃ˈmuwalt, AS: rõmuu̯alt
Wiktionary
rzecz. Romualda ż.
:: zdrobn. Romualdzik m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Romualda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Romuald, które oznacza „ten, który zdobył sławę dzięki swemu panowaniu”.
W styczniu 2024 w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych, wykazano 5356 kobiet o imieniu Romualda nadanym jako imię pierwsze oraz 2660 kobiety noszące imię Romualda jako imię drugie. Dla porównania, najczęściej nadane jako żeńskie imię pierwsze – Anna, nosi 1072616 osób.
Wikipedia
Romuald z małżonką; Romualdowie
SJP.pl
Romuald z małżonką; Romualdostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romualda lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Romualdy lub z nią związany
SJP.pl
mitologiczny założyciel i eponim Rzymu oraz pierwszy jego władca, brat bliźniak Remusa, po śmierci czczony przez mieszkańców imperium rzymskiego jako Quirinus
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: Roman, Romuald (imiona męskie); Romek, Romcio;
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Roman
Wiktionary
(1.1) Romuś ma twarz dużego dziecka, od razu widać, że muchy by nie skrzywdził.
Wiktionary
rzecz. Roman m., Romanowa ż., Romanówna ż., Romanostwo lm m., Romkowa ż., Romkówna ż., Romanowo n., Romanowicz m.
:: zdrobn. Romek m., Romeczek m.
:: fż. Roma ż.
przym. Romanowy, Romkowy, Romusiowy, romański
Wiktionary
(1.1) Roman; zdrobn. Romek, Romeczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) anglosaskie imię męskie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Stephanie była w trakcie pakowania przed przeprowadzką, a ostatnie dwa koty Rona niedawno odeszły za tęczowy most, więc przejął opiekę nad znajdkami.
Wiktionary
IPA: rɔ̃n, AS: rõn
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hist. wojsk. Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Ronald – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Waszyngton, w hrabstwie Kittitas.
Wikipedia
(1.1) Ronald ma chore serce.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃nalt, AS: rõnalt
Wiktionary
[czytaj: ronaldińjo] (właściwie: Ronaldo de Assis Moreira) piłkarz brazylijski
SJP.pl
Ronaldinho lub Ronaldinho Gaúcho (wym. []; właśc. Ronaldo de Assis Moreira; ur. 21 marca 1980 w Porto Alegre) – brazylijski piłkarz, grający na pozycji pomocnika lub napastnika, mistrz świata 2002, mistrz Ameryki Południowej 1999, zwycięzca Ligi Mistrzów UEFA 2005/2006. Posiada obywatelstwo brazylijskie i hiszpańskie.
Wikipedia
nazwisko obce
SJP.pl
Nie mylić z: Rolando.
Ta strona dotyczy piłkarza Ronalda Luísa Nazária de Limy. Zobacz też: inne znaczenia Ronaldo.
Ronaldo, właśc. Ronaldo Luís Nazário de Lima (wym. []; ur. 18 września 1976 w Rio de Janeiro) – brazylijski piłkarz, który grał na pozycji napastnika. Oprócz brazylijskiego posiada także hiszpański paszport. Najmłodszy w historii laureat nagrody Piłkarz Roku FIFA dla najlepszego piłkarza świata i Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza grającego w Europie.
Wikipedia
Ronald z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ronalda lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. archit. tradycyjna afrykańska chata o kształcie bębna ze stożkowym dachem krytym strzechą
Wiktionary
garnek z długą rączką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. względnie płytki garnek z rączką lub uchami;
(1.2) liter. rodzaj utworu wywodzący się z poezji starofrancuskiej;
(1.3) hist. archit. neolityczne, ufortyfikowane założenie przestrzenne o okrągłym kształcie;
(1.4) hist. archit. barbakan
Wiktionary
Rondel – naczynie kuchenne służące głównie do gotowania lub duszenia, czasem do smażenia (zwłaszcza w głębokim oleju). Najczęściej stalowy lub mosiężny, rzadziej aluminiowy, w formie średnio głębokiego garnka, zazwyczaj z pojedynczym, długim uchwytem. Może być emaliowany lub pokryty od wewnątrz teflonem.
Wikipedia
(1.1) Wyjmij rondel z dolnej szafki, to ugotujemy jaja.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃ndɛl, AS: rõndel
Wiktionary
rzecz. rondo n., rondela ż.
:: zdrobn. rondelek mrz.
Wiktionary
drewniany puklerz powleczony skórą
SJP.pl
mały rondel; garnczek; rynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: rondel
Wiktionary
rzecz. rondel m.
Wiktionary
w muzyce: małe rondo
SJP.pl
zdrobnienie od: rondo
SJP.pl
1. rodzaj skrzyżowania ulic; plac przy takim skrzyżowaniu;
2. brzeg kapelusza;
3. średniowieczna forma pieśni tanecznej, od wieku XVIII forma instrumentalna;
4. strofa dwurymowa, zwykle 15-wersowa;
5. forma muzyczna, w której jedna powtarzająca się wielokrotnie część utworu (refren) jest przeplatana innymi częściami;
6. dawniej: rodzaj ozdobnego pisma;
7. dawniej: stalówka o szerokim, ściętym końcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
(1.2) brzeg kapelusza otaczający jego główkę
(1.3) liter. układ stroficzny, posiadający od 8 do 15 wersów, dwa rymy i refren, powtarzający pierwsze słowa utworu dwu- lub trzykrotnie na końcu każdej zwrotki, lecz nierymujący się z resztą wersów;
(1.4) muz. forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ronda są bezpieczniejsze od zwykłych skrzyżowań.
(1.4) Pierwotnie rondo było formą taneczno-wokalną, dopiero w baroku upowszechniło się jako forma instrumentalna.
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃ndɔ, AS: rõndo
Wiktionary
rzecz. rondel m., rondówka ż.
:: zdrobn. rondko n.
przym. rondowy
Wiktionary
(1.1) skrzyżowanie o ruchu okrężnym
Wiktionary
nazwa handlowa dawnego antybiotyku z grupy tetracyklin, zawierającego metacyklinę
SJP.pl
zbyt powszechne występowanie rond w przestrzeni publicznej
SJP.pl
dawniej: stalówka o szerokim, ściętym końcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stalówka o płaskiej, okrągłej końcówce, wykorzystywana w kaligrafii
Wiktionary
rzecz. rondo n., rondel m.
Wiktionary
środek redukujący stosowany w drukarstwie włókienniczym
SJP.pl
Rongalit – organiczny związek chemiczny, sól będąca kompleksem hydrosulfoksylanu sodu z metanalem.
W temperaturze pokojowej, związek ten występuje w postaci bezbarwnych kryształów lub białego proszku. Jest silnym reduktorem. Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie i alkoholu etylowym.
Wikipedia
Ronica ( Rönz) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Golczewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ronić.
Wiktionary
czas. ronić
Wiktionary
samuraj, który opuścił lub utracił swojego seniora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. w dawnej Japonii: człowiek, który utracił swoje miejsce w feudalnej hierarchii społecznej
(1.2) środ. przen. w Japonii: ludzie czasowo bezrobotni, absolwenci którzy nie dostali się na uniwersytet
Wiktionary
(1.1) Kochanowski to taki ronin, bezpański, samotny samuraj - mówi Wiesław Johann, były sędzia Trybunału Konstytucyjnego, niegdyś znany obrońca w procesach politycznych.
Wiktionary
1. poetycko: tracić coś, wydzielać (np. łzy);
2. rodzić przedwcześnie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uronić)
(1.1) gubić, tracić coś
czasownik przechodni niedokonany (dk. poronić)
(2.1) med. rodzić martwy płód
Wiktionary
(1.1) (…) w tymże samym mgnieniu oka, niby odpowiedź na zapytanie albo kula krzyżująca się ze strzałą, od strony ławki w stronę nauczyciela leciał powietrzem wielki szklany kałamarz roniąc po drodze strumień czarnego płynu.
(2.1) Okazało się, że ta kobieta ostatni raz miała perjod w siedemnastym roku życia, przed zamążpójściem: od tego czasu, dwadzieścia razy rodziła i roniła bez przerwy…
Wiktionary
IPA: ˈrɔ̃ɲit͡ɕ, AS: rõńić
Wiktionary
czas. poronić
rzecz. poroniarka ż., ronienie n., poronienie
Wiktionary
Ronny, właśc. Ronny Heberson Furtado de Araújo (ur. 11 maja 1986 w Fortanlezie) – brazylijski piłkarz, grający na pozycji środkowego pomocnika.
Po wypełnieniu kontraktu ze Sportingiem CP, przeniósł się do niemieckiej Herthy Berlin. Jest specjalistą od rzutów wolnych i od bardzo mocnego uderzania lewą nogą. Do niego należy najmocniejszy strzał na świecie (210,9 km/h).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: rąSAR albo ronSAR] nazwisko, m.in. Pierre de Ronsard (1524-1585) - poeta francuski
SJP.pl
przestarzale: patrol straży grodzkiej, obozowej lub wojskowej
SJP.pl
[czytaj: ruftop]
1. potocznie: bar lub restauracja na dachu budynku;
2. kompaktowe urządzenie do ogrzewania i chłodzenia montowane na dachu
SJP.pl
Rooftop – singel Zary Larsson, wydany 15 września 2014, promujący jej debiutancki album studyjny "1". Utwór napisali i skomponowali Rickard Göransson, Mathieu Jomphe, Nick Ruth oraz Marcus Sepermanesh.
Kompozycja dotarła do 6. miejsca na oficjalnej szwedzkiej liście sprzedaży i uzyskała platynowy certyfikat za sprzedaż w nakładzie przekraczającym 40 tysięcy kopii.
Wikipedia
[czytaj: ROJbas]
1. południowoafrykański krzew z rodziny bobowatych, osiągający wysokość dwóch metrów; czerwonokrzew;
2. poddane fermentacji i suszone liście tego krzewu;
3. napar z liści rooibosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roln. uprawny krzew nazwa systematyczna|Aspalathus linearis|ref=tak., aspalatu prostego
(1.2) spoż. fernentowany susz z ziela rooibosu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;
(1.3) kulin. napój z rooibosu (1.2)
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) czerwonokrzew
(1.2) czerwona herbata
(1.3) czerwona herbata
Wiktionary
[czytaj: ruki] osoba grająca pierwszy rok w zawodowej lidze; pierwszoroczniak
SJP.pl
Rookie – czwarty minialbum południowokoreańskiej grupy Red Velvet, wydany 1 lutego 2017 roku przez wytwórnię SM Entertainment i dystrybuowany przez KT Music. Płytę promował singel „Rookie”. Sprzedał się w nakładzie 96,347 egzemplarzy w Korei Południowej (stan na maj 2018 r.).
Wikipedia
[czytaj: ruming] system opieki szpitalnej, polegający na przebywaniu matki z dzieckiem w jednym pomieszczeniu (zasada nierozdzielania matki i dziecka); rooming-in; rooming in
SJP.pl
[czytaj: ruming in] system opieki szpitalnej polegający na umieszczeniu noworodka w ruchomym łóżeczku przy łóżku matki na oddziale położniczym; rooming in
SJP.pl
Rooming-in – system stosowany na oddziałach położniczych podczas opieki nad zdrowymi noworodkami, inaczej nazywany systemem matka-dziecko. Wprowadzony do polskich oddziałów położniczych w 1994 roku.
Zakłada on, że noworodek zostaje (w ruchomym łóżeczku) przy łóżku matki, która z pomocą personelu medycznego opiekuje się nim i przygotowuje do roli rodzica. Stałe przebywanie z dzieckiem wzmaga również laktację, zawiązuje i wzmacnia więzi emocjonalne.
Wikipedia
[czytaj: rumster] model samochodu marki Škoda
SJP.pl
[czytaj: RUni, w odmianie: Rooneya - czytaj: runeja itd.] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ruzwelt] nazwisko, m.in. Theodore Roosevelt (1858-1919) - amerykański polityk, prawnik; Franklin Delano Roosevelt (1882-1945) - amerykański polityk, prawnik; Anna Eleanor Roosevelt (1884-1962) - działaczka społeczna i polityczna; Sykes Roosevelt (1906-1983) - amerykański muzyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ruzweltowski] taki jak u Roosevelta, charakterystyczny dla polityki, zachowań Roosevelta
SJP.pl
[czytaj: rut]
1. w informatyce: konto administratora;
2. w systemie plików: węzeł, od którego wywodzi się drzewo katalogów
SJP.pl
Root (z ang. dosłownie "korzeń") – tradycyjna nazwa uniksowego konta, które ma pełną kontrolę nad systemem operacyjnym. Z założenia konto root nie powinno być używane do pracy, do której wystarczyłoby zwykłe konto z ograniczonymi uprawnieniami. Istotną sprawą jest zabezpieczenie tego konta silnym hasłem i zabezpieczenie przed nieautoryzowanym dostępem.
Wikipedia
[czytaj: rutować] środowiskowo: modyfikować system urządzenia (np. telefonu) w celu uzyskania dostępu do zabezpieczonych i ukrytych plików
SJP.pl
1. gęsty, żółtawy płyn o niemiłym zapachu gromadzący się w tkankach wskutek procesów zapalnych;
2. kopalny surowiec ciekły mający zastosowanie jako paliwo i surowiec do wielu produktów; ropa naftowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gęsty, żółtawy płyn o niemiłym zapachu gromadzący się w tkankach wskutek procesów zapalnych;
2. kopalny surowiec ciekły mający zastosowanie jako paliwo i surowiec do wielu produktów; ropa naftowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;
(1.2) pot. ropa naftowa
(1.3) pot. rodzaj paliwa do silnika diesla
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wycieki ropy do oceanu mogą zaszkodzić florze i faunie morskiej.
Wiktionary
IPA: ˈrɔpa, AS: ropa
Wiktionary
rzecz. ropniak mrz., ropień mrz.
czas. zropieć, ropieć
Wiktionary
wiersz, w którym każde kolejne słowo wersu jest dłuższe lub krótsze o jedną sylabę
SJP.pl
organ wzroku meduzy; ciałko brzeżne
SJP.pl
Ropalium, ciałko brzeżne – kompleksowy narząd zmysłu scyfomeduz i kubomeduz. Ropalia występują na brzegu dzwonu meduzy. W ich skład wchodzą najczęściej proste narządy światłoczułe – oczka, w postaci skupisk komórek barwnikowych (czasami otaczających przezroczyste komórki, spełniające rolę soczewki), a także prosty narząd równowagi zwany statocystą.
Wikipedia
[czytaj: ropcio] skrót od: Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela - polska organizacja antykomunistyczna i niepodległościowa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela;
Wiktionary
IPA: ˈrɔpʲt͡ɕɔ, AS: ropʹćo
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Ropczyce – miasto w zachodniej części województwa podkarpackiego, siedziba powiatu ropczycko-sędziszowskiego i miejsko-wiejskiej gminy Ropczyce. Położone jest na pograniczu Pogórza Środkowobeskidzkiego i Kotliny Sandomierskiej, nad rzeką Wielopolką.
Według danych z 31 grudnia 2024 r. Ropczyce liczyły 15 855 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Ropczyce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ropczycami, dotyczący Ropczyc
Wiktionary
rzecz. Ropczyce nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Ropczyc
SJP.pl
mieszkanka Ropczyc
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Ropianka – wieś w miejscu nieistniejącej wsi łemkowskiej w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Dukla. Leży nad potokiem Ropianką, dopływem Wilszni.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ropniem, dotyczący ropnia
Wiktionary
rzecz. ropień m.
Wiktionary
Ropienka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne. Ma status sołectwa. Leży w dolinie potoku Ropienka.
Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej Świętej Barbary, należącej do dekanatu Ustrzyki Dolne w archidiecezji przemyskiej.
Wikipedia
wypełniać się ropą
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zropieć)
(1.1) med. wydzielać ropę
Wiktionary
rzecz. ropa ż., ropienie n., ropień mrz., ropniak mrz., ropowica ż.
czas. zropieć dk.
przym. ropny
Wiktionary
(1.1) jątrzyć się, kaprawieć, obierać się, paprać się, paskudzić się, ślimaczyć się, zaogniać się
Wiktionary
otorbiony zbiornik ropy, często spowodowany zakażeniem bakteryjnym; absces
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne
Wiktionary
Ropień ("łac. abscessus") – ostro odgraniczone zbiorowisko ropy w przestrzeni tkankowej, dające objawy bólowe.
Wikipedia
(1.1) Zobaczcie, jakie on ma ropnie na podudziu!
Wiktionary
IPA: ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ, AS: ropʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. ropa ż., ropowica ż., ropniak m., ropienie n.
czas. ropieć ndk.
przym. ropny, ropowiczy, ropieniowy
Wiktionary
(1.1) absces
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ropniak
Wiktionary
rzecz. ropniak m.
Wiktionary
1. ropa nagromadzona w jamie ciała lub narządzie jamistym na skutek zakażenia bakteriami ropotwórczymi;
2. potocznie:
a) typ tłokowego silnika spalinowego, napędzanego olejem napędowym; silnik dieslowski, silnik Diesla; diesel;
b) samochód z silnikiem Diesla; diesel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;
(1.2) mot. pot. samochód napędzany „ropą”, olejem napędowym
Wiktionary
Ropniak (łac. "empyema") – nagromadzenie ropy w naturalnych jamach ciała. W przeciwieństwie do ropnia, ropniak nie lokalizuje się bezpośrednio w tkankach. Do ropniaków zaliczamy:
Wikipedia
rzecz. ropa ż., ropień m., ropienie n., zaropienie n., ropnica ż.
:: zdrobn. ropniaczek m.
czas. ropieć ndk., zaropieć dk.
przym. ropny, ropowy
Wiktionary
medycyna: ropnie przerzutowe
SJP.pl
Ropnica ( pyaemia) – rodzaj posocznicy, wywołanej przez krążące we krwi bakterie ropotwórcze i prowadzącej do powstania ropni przerzutowych ( abscessus metastatici).
Wikipedia
o ranach: taki, w którym występuje ropa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z wytwarzaniem ropy
(1.2) chem. dotyczący ropy naftowej
Wiktionary
czas. ropieć
rzecz. ropień mrz., ropniak mrz.
Wiktionary
(1.1) ropiejący
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Ropocice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Secemin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurociąg do transportu ropy naftowej
Wiktionary
(1.1) W tym roku ma być oddany do eksploatacji ropociąg z Atyrau w Kazachstanie do Chin (…).
Wiktionary
IPA: rɔˈpɔt͡ɕɔ̃ŋk, AS: ropoćõŋk
Wiktionary
(1.1) naftociąg
Wiktionary
obfitujący w ropę naftową, dostarczający ropy naftowej; naftodajny, naftonośny, roponośny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o terenach, skałach itp. zawierający złoża ropy naftowej
Wiktionary
(1.1) Sława ropodajnej gleby wokół lotniska rosła z miesiąca na miesiąc.
Wiktionary
IPA: ˌrɔpɔˈdajnɨ, AS: ropodai ̯ny
Wiktionary
(1.1) roponośny, naftonośny, naftodajny
Wiktionary
infekcja macicy występująca często u suczek, które nie były poddane kastracji chirurgicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wet. ropne zapalenie układu rozrodczego występujące u zwierząt domowych, związane z nagromadzeniem wydzieliny gruczołowej we wnętrzu macicy
Wiktionary
statek wodny do przewozu ciekłego paliwa
SJP.pl
występowanie w moczu dużej ilości białych krwinek oraz bakterii, oznaczające zapalenie dróg moczowych; pyuria
SJP.pl
Ropomocz (łac. "pyuria") – obecność leukocytów (leukocyturia) oraz drobnoustrojów (wirusów, bakterii, grzybów lub pasożytów) w moczu, jeśli ich obecność powoduje zmętnienie lub inną zmianę barwy czy zapachu. Jest to zwykle związane z występowaniem znacznych ilości powyższych składników w moczu.
Wikipedia
choroba nerek, będąca powikłaniem wodonercza
SJP.pl
W niektórych przypadkach, przy istniejącym zakażeniu, gromadzący się w nadmiarze w miedniczce nerkowej mocz może przybierać charakter treści ropnej. Stan taki nazywamy roponerczem (łac. "pyonephrosis"). Objawia się on przede wszystkim znacznym nasileniem bólów i opornymi zazwyczaj na leczenie bakteriobójcze stanami septycznymi. Zmiany w moczu wyrażają się podwyższoną liczbą krwinek białych i bakterii w osadzie moczu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest roponośne
Wiktionary
przym. roponośny
przysł. roponośnie
Wiktionary
obfitujący w ropę naftową, dostarczający ropy naftowej; naftodajny, naftonośny, ropodajny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o terenach, skałach itp. zawierający złoża ropy naftowej
Wiktionary
(1.1) Dodajmy, że Ignacy Łukasiewicz przeniósł się do Gorlic, by być bliżej terenów roponośnych.
Wiktionary
IPA: ˌrɔpɔ̃ˈnɔɕnɨ, AS: ropõnośny
Wiktionary
rzecz. roponośność ż.
Wiktionary
(1.1) ropodajny, naftonośny, naftodajny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ropopochodne
Wiktionary
przym. ropopochodny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) powstały w wyniku przetwarzania ropy naftowej
Wiktionary
IPA: ˌrɔpɔpɔˈxɔdnɨ, AS: ropopoχodny
Wiktionary
rzecz. ropopochodność ż.
Wiktionary
statek wodny do przewozu ciekłego paliwa i rudy; rudoropomasowiec
SJP.pl
Roporudomasowiec, OBO ( Oil-Bulk-Ore) – statek przystosowany do przewozu ropy naftowej, rudy i węgla.
Wikipedia
obecność ropy (wysięku leukocytarnego) w komorze przedniej oka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. obecność ropy w komorze przedniej oka;
Wiktionary
Ropostek (łac. "hypopyon") – obecność ropy (wysięku leukocytarnego) w komorze przedniej oka, zwykle towarzyszy mu zaczerwienienie spojówki i leżącej pod nią nadtwardówki. Jest to objaw zapalenia tęczówki i ciałka rzęskowego. Wysięk gromadzi się na dole z powodu grawitacji.
Wikipedia
(1.1) W komorze przedniej stwierdza się obecność komórek zapalnych oraz wysięku mogącego przybrać formę ropostka […].
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w południowo-wschodniej Bułgarii, uchodząca do Morza Czarnego;
Wiktionary
Ropotamo (bułg. "Ропотамо", gr. "Ροπόταμος" – "Ropotamos", tur. "Kargan") – rzeka w południowo-wschodniej Bułgarii, uchodzi bezpośrednio do Morza Czarnego. Długość – 48,5 km.
Ropotamo ma źródła w strandżańskim paśmie Bosna. Płynie na północny wschód, przełamuje się przez nadmorskie wzgórza Medni Rid i uchodzi do Morza Czarnego przez szeroki, zabagniony liman na północ od przylądka św. Dymitra. Ujściowy odcinek rzeki jest objęty urzędową ochroną jako Rezerwat Ropotamo.
Wikipedia
powierzchowne zapalenie ropne w błonach śluzowych; wysięk ropny
SJP.pl
Ropotok ( pyorrh(o)ea) – nieodgraniczone zapalenie ropne, w którym ropa gromadzi się na błonach śluzowych lub wypływa przez naturalne otwory
Wikipedia
biorący udział w powstawaniu ropy
SJP.pl
ropne, szerzące się zapalenie tkanek miękkich, zwłaszcza tkanki łącznej; flegmona, phlegmone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała
Wiktionary
Ropowica, flegmona (łac. "phlegmone") – zapalenie ropne, nieodgraniczone tkanką włóknistą czy ziarniną, obejmujące różne warstwy danego narządu i dotyczące luźnej tkanki łącznej, często podskórnej, wywołane mieszaniną drobnoustrojów, wśród których najczęstsze są paciorkowce.
Wikipedia
(1.1) Podajcie przykłady ropnia, ropniaka i ropowicy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔpɔˈvʲit͡sa, AS: ropovʹica
Wiktionary
przym. ropowiczy, ropowicowy
rzecz. ropień mrz.
czas. ropieć
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ropowicą, dotyczący ropowicy
Wiktionary
rzecz. ropowica ż.
Wiktionary
statek dostosowany do przewozu ropy naftowej; rodzaj tankowca (zbiornikowca)
SJP.pl
napędzany lub ogrzewany ropą naftową
SJP.pl
taki, którego działalność uzależniona jest od dostarczania ropy naftowej
SJP.pl
dotyczący Ropy, związany z Ropą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. samiec ropuchy
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: ropucha
Wiktionary
(1.1) Kiedy dostali się do miasta, poszli wprost na dworzec, gdzie umieścili Ropucha w poczekalni drugiej klasy, dając dwa pensy tragarzowi aby go miał na oku.
Wiktionary
rzecz. ropucha ż., ropuszka ż.
przym. ropuszy, ropuchowaty
Wiktionary
1. lądowy płaz bezogonowy, podobny do żaby lecz większy, pokryty chropowatą skórą z licznymi gruczołami, często jadowymi;
2. pogardliwie o kimś brzydkim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herp. płaz lądowy z gruczołami jadowymi;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: ropuch
Wiktionary
(1.1) W jaki sposób można odróżnić ropuchę od żaby?
Wiktionary
IPA: rɔˈpuxa, AS: ropuχa
Wiktionary
rzecz. ropuch mzw.
:: zdrobn. ropuszka ż.
przym. ropuszy
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński parszywo żaba
Wiktionary
rodzina płazów bezogonowych; ropuchy właściwe
SJP.pl
Ropuchowate, ropuchy właściwe (Bufonidae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura).
Wikipedia
1. przypominający z wyglądu ropuchę;
2. o cechach ropuchowatych (rodzina płazów)
SJP.pl
mucha ropuszanka - gatunek muchówki z rodziny plujkowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: ropucha
SJP.pl
zdrobnienie od: ropucha
SJP.pl
zdrobnienie od: ropucha
SJP.pl
rodzina płazów bezogonowych; krągłojęzyczne
SJP.pl
Ropuszkowate, krągłojęzyczne (Alytidae) – rodzina płazów z rzędu płazów bezogonowych (Anura).
Wikipedia
o cechach ropuszkowatych (rodzina płazów)
SJP.pl
ropusznik beta - gatunek ryby z rodziny batrachowatych; ropusznik świszczący
SJP.pl
→ ropucha
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do ropuchy
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący ropuchy, określający ropuchę, używany przy ropusze
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla ropuchy, mający cechy ropuchy
Wiktionary
(1.1) — Dziś rano — ciągnął dalej Borsuk, zasiadając na fotelu — dowiedziałem się z pewnego źródła, że mają przysłać na próbę do „Ropuszego Dworu”, nowy samochód o niezwykle potężnym motorze.
(2.1) Wpatrywała się we mnie tymi swoimi ropuszymi oczyskami, co miałem zrobić, zgodziłem się.
Wiktionary
rzecz. ropuch mzw., ropucha ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: ropa
Wiktionary
gatunek sera owczego o ostrym smaku, porośniętego pleśnią; rokfor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. ostry w smaku ser z charakterystycznymi żyłkami niebieskozielonej pleśńeśni wytwarzany z mleka owczego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nakroiłem trochę roqueforta i salami, może spróbujesz?
Wiktionary
(1.1) rokfor
Wiktionary
rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy, typ rachunku przeznaczony dla osób fizycznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: rorajma]
1. stan Brazylii;
2. wodospad w Gujanie;
3. płaskowyż na Wyżynie Gujańskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z rorantystami - chórem kościelnym, uczestniczącym w odprawianiu rorat
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) rel. należący do rorantystów
przymiotnik relacyjny
(2.1) rel. dotyczący rorantystów, związany z rorantystami
Wiktionary
rzecz. roraty nmos., roratnik mos., roratnica ż., roratka ż., rorantysta mos., roranteria ż.
przysł. rorancko
przym. roratni, roratny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób charakterystyczny dla rorantystów
Wiktionary
rzecz. roraty nmos., roratnik mos., roratnica ż., rorantysta mos., roratka ż.
przym. rorancki, roratni, roratny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rel. grupa duchownych lub chórzystów uczestnicząca w mszy roratniej
Wiktionary
rzecz. roraty nmos., roratnik mos., roratnica ż., rorantysta mos., roratka ż.
przym. rorancki, roratni, roratny
Wiktionary
członek chóru kościelnego, uczestniczącego w odprawianiu rorat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rel. duchowny lub członek chóru zobowiązany do uczestnictwa w mszach roratnich
Wiktionary
(1.1) Kapelę rorantystów przy Kaplicy Zygmuntowskiej ustanowił król Zygmunt Stary.
Wiktionary
przym. rorancki, roratni, roratny
przysł. rorancko
rzecz. roraty nmos., roratnik mos., roratnica ż., roratka ż., roranteria ż.
Wiktionary
członek chóru kościelnego, uczestniczącego w odprawianiu rorat
SJP.pl
msza odprawiana w adwencie wczesnym rankiem
SJP.pl
świeca zapalana na ołtarzu podczas wczesnej mszy adwentowej ku czci Matki Boskiej; świeca roratna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. rel. biała lub jasnożółta świeca zapalana dodatkowo podczas rorat, ozdobiona białą lub niebieską wstążką i zielenią, symbolizująca Najświętszą Maryję Pannę;
Wiktionary
(1.1) Kościelny ustawił roratkę na stopniu komunijnym.
(1.1) W czasie rorat zapala się dodatkowo specjalną świecę, zwaną roratką.
Wiktionary
rzecz. roratnik mos., roraty nmos., roratnica ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta m.
przym. roratny, roratowy, roratni, rorancki
przysł. rorancko
Wiktionary
(1.1) świeca roratna; przest. roratnica
Wiktionary
→ roraty; roratni
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z roratami, dotyczący rorat
Wiktionary
(1.1) Kazio zaraz po mszy roratniej pobiegł do szkoły.
Wiktionary
rzecz. roraty lm nm., roratnik m., roratnica ż., roratka ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta m., roratowanie n.
czas. roratować ndk.
przym. roratny, roratowy, rorancki
przysł. rorancko
Wiktionary
(1.1) roratny, przest. roratowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rel. świeca zapalana podczas mszy roratnich
Wiktionary
rzecz. roratka ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta mos., roratnik mos., roratowanie n., roraty lm nm.
czas. roratować ndk.
przym. roratny, roratowy, roratni, rorancki
przysł. rorancko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. obraź. ironiczne określenie katolików używane przez protestantów
Wiktionary
rzecz. roratka ż., roratnica ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta mos., roratowanie n., roraty lm nm.
czas. roratować ndk.
przym. roratny, roratowy, roratni, rorancki
przysł. rorancko
Wiktionary
(1.1) katolik, obraź. katol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest roratnie
Wiktionary
rzecz. roratnik mos., roratnica ż., roratka ż., roraty lm nm.
przym. roratny, roratowy, roratni
Wiktionary
→ roraty; roratni
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z roratami, dotyczący rorat
Wiktionary
IPA: rɔˈratnɨ, AS: roratny
Wiktionary
rzecz. roratnik mos., roraty nmos., roratka ż., roratnica ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta m.
przym. rorancki, roratni, roratowy
przysł. rorancko
Wiktionary
(1.1) pot. roratni; przest. roratowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. związany z roratami, dotyczący rorat
Wiktionary
rzecz. roratność ż., roratnica ż., roratka ż., roratnik mos., roraty lm nm.
czas. roratować ndk.
przym. roratni, roratny
Wiktionary
(1.1) roratni, roratny
Wiktionary
msza odprawiana w adwencie wczesnym rankiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rel. w Kościele katolickim wczesna msza poranna ku czci Najświętszej Maryi Panny odprawiana w adwencie; ; Gloger.
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Podczas całego adwentu, oprócz niedziel i święta Niepokalanego Poczęcia, odprawiane są roraty.
(1.1) W czasie rorat zapala się dodatkowo specjalną świecę, zwaną roratką.
(1.1) Michaś przez cały adwent chodził do kościoła na roraty.
(1.1) (…) o świtaniu się zrywał, kiedy przedzwaniali na roraty (…).
(1.1) Udział w roratach, które tradycyjnie zaczynają się o godz. 6.30, to dla wielu wiernych prawdziwe wyzwanie.
Wiktionary
IPA: rɔˈratɨ, AS: roraty
Wiktionary
rzecz. roratka ż., roratnica ż., roratność ż., roranteria ż., rorantysta m., roratnik m., roratowanie n.
czas. roratować ndk.
przym. roratny, roratowy, roratni, rorancki
przysł. rorancko
Wiktionary
(1.1) msza roratna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. klucz do rur
Wiktionary
statek dostosowany do przewozu kontenerów; trejlerowiec, kontenerowiec
SJP.pl
1. Hermann Rorschach (1884-1922), neurolog i psychiatra szwajcarski;
2. test, metoda Rorschacha - test psychologiczny do badania osobowości za pomocą kolorowych lub jednobarwnych plansz na podstawie analizy skojarzeń badanego na ich widok
SJP.pl
Rorschach − miasto i gmina we wschodniej Szwajcarii, w kantonie St. Gallen, w okręgu Rorschach. Leży nad Jeziorem Bodeńskim. W mieście rozwinął się przemysł hutniczy oraz spożywczy.
Wikipedia
skrót od: rosyjski
SJP.pl
skrót
(1.1) = rosyjski
Wiktionary
krople wody na roślinach, gruncie bądź innych powierzchniach, osiadłe wskutek kondensacji pary wodnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krople wody osadzające się na ziemi i roślinach
Wiktionary
Rosa – osad atmosferyczny w postaci kropel wody powstających na powierzchni skał, roślin i innych przedmiotów w wyniku skraplania się pary wodnej zawartej w powietrzu.
Rosa, podobnie jak mgła, powstaje w wyniku kondensacji pary wodnej w temperaturze niższej od punktu rosy. Zamarznięte kropelki rosy tworzące przezroczyste grudki lodu nazywane są białą rosą. Biała rosa występuje najczęściej jesienią i wiosną.
Wikipedia
(1.1) Tego ranka trawa była mokra od rosy.
Wiktionary
IPA: ˈrɔsa, AS: rosa
Wiktionary
rzecz. zraszanie n., rosiczka ż., rosówka ż.
czas. zraszać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. rozsada, młode rośliny przeznaczone do sadzenia
Wiktionary
(1.1) Dostawszy od pana pozwolenie wyrwania flanców, czyli rosady z rzepiu pańskiego, za gęsto zasianego, korzystał z tego, narwał i posadził go na zimę (…).
Wiktionary
(1.1) sadzonka, rozsada, rozsadka, rozsadnik, wysadek, wysadka
Wiktionary
obce imię żeńskie
SJP.pl
Rosanna – górski strumień lodowcowy w Alpach, Austrii, Tyrolu, na terenie powiatu Landeck, o długości ok. 35 km. Wraz z Trisanną tworzy rzekę Sannę. Między źródłem a gminą Sankt Anton am Arlberg jest sztucznie spiętrzona, celem regulacji przeciwpowodziowej.
Wikipedia
Rosanów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz.
W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.
W Rosanowie znajduje się cmentarz ewangelicki, na terenie którego zlokalizowana jest niewielka kwatera wojenna żołnierzy niemieckich z czasów I wojny światowej.
Wikipedia
1. miasto w Argentynie;
2. miasto w Urugwaju
SJP.pl
Ro
Wikipedia
ogród lub miejsce w ogrodzie, w którym rosną róże; rozarium, różanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. ogród lub jego część przeznaczona do hodowli róż;
Wiktionary
IPA: rɔˈsarʲjũm, AS: rosarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. różyczka ż., Róża ż., rozarium n., Rozalinda ż., Rozalia ż., Rozalka ż.
Wiktionary
(1.1) rozarium
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
państwowa korporacja zarządzająca energetyką nuklearną w Rosji
SJP.pl
Rosatom ( Росатом), Państwowa Korporacja Energii Jądrowej „Rosatom” (ros. Государственная корпорация по атомной энергии «Росатом») – rosyjska państwowa grupa kapitałowa zrzeszają przedsiębiorstwa i instytucje naukowe, w tym wszystkie niezwiązane z wojskiem spółki zajmujące się energią jądrową na terytorium Federacji Rosyjskiej, przemysłowy kompleks broni jądrowej, instytucje naukowo-badawcze oraz rosyjską flotę lodołamaczy o napędzie atomowym.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. górn. kolej. przemysłowa kolej konna
Wiktionary
(1.1) Przez ponad sto lat górnośląska rosbanka zwiększała przewozy i była dochodowa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: roZO] stolica Dominiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Dominiki;
Wiktionary
Roseau – stolica, a zarazem największe miasto Wspólnoty Dominiki – wyspiarskiego państwa leżącego w Archipelagu Małych Antyli u ujścia rzeki Roseau do Morza Karaibskiego. Dawniej nosiło nazwę Charlotte Town. Ośrodek administracyjny parafii świętego Jerzego.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Maurycy Rosenthal (1862-1946), pianista polski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w medycynie: choroba charakteryzująca się drobnymi różowosinawymi plamkami na skórze, znikającymi po ich naciśnięciu; jeden z objawów duru plamistego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) = wojsk. polit. adm. Federalna Służba Wojsk Gwardii Narodowej Rosji;
Wiktionary
rzecz. rosgwardzista m.
przym. rosgwardyjski
Wiktionary
[czytaj: ros-har] włosie końskie używane dawniej do wyściełania mebli lub wyrobu materaców
SJP.pl
człowiek, który osiągnął oświecenie i naucza innych; mistrz zen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie wierchniedźwińskim obwodu witebskiego na Białorusi, przy granicy z Łotwą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zielna, mięsożerna roślina (aktywnie chwytająca owady i inne małe zwierzęta) z rodziny rosiczkowatych, rosnąca głównie na bagnach i torfowiskach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Drosera|L.|ref=tak., rodzaj roślin owadożernych z rodziny rosiczkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju rosiczka (1.1)
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rzecz. rosa ż., roszenie n., zraszanie n., zroszenie n., rosiczkowate nmos., zraszacz m., rosówka ż.
czas. rosić ndk., zraszać ndk., zrosić dk.
przym. rosiczkowy, rosiczkowaty
Wiktionary
rodzina roślin mięsożernych rosnących w krajach umiarkowanych i subtropikalnych; należą do niej między innymi: rosiczka, muchołówka
SJP.pl
Ro
Wikipedia
o cechach rosiczkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim.
Wiktionary
Rosienie (lit. "Raseiniai", żmudz. "Raseinē") – miasto na Litwie, w okręgu kowieńskim, siedziba rejonu rosieńskiego.
Rosienie leżą nad rzeką Hosienką, 76 km na północny zachód od Kowna.
Miejsce obrad sejmików ziemskich Księstwa Żmudzkiego od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku.
Wikipedia
przym. rosieński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
pokrywać się rosą; rosić się
SJP.pl
czasownik
(1.1) skraplać parę wodną w postaci rosy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w gwarze śląskiej: koniczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. koniczyna
Wiktionary
(1.1) koniczyna, kraśka, rasikoń, krasikoń
Wiktionary
Rosin (niem. "Rissen") – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Świebodzin.
W latach 1945–54 siedziba gminy Rosin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
1. obficie pokryty rosą;
2. podobny do rosy; kroplisty;
3. włośnianka rosista - gatunek grzybów z rodziny strzępiakowatych
SJP.pl
1. moczyć, zwilżać;
2. o deszczu: padać drobnymi kroplami; mżyć, dżdżyć, kropić, siąpić;
3. poddawać słomę obróbce wstępnej w celu oddzielenia włókna od części zdrewniałych rośliny;
4. rosić się - pokrywać się kroplami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie; Federacja Rosyjska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;
Wiktionary
Rosja, Federacja Rosyjska ( Россия, Rossija, ; Российская Федерация, "Rossijskaja Fiedieracyja",) – państwo federacyjne rozciągające się od Europy Wschodniej (z eksklawą w Europie Środkowej) przez północną część Azji do Oceanu Spokojnego, składające się według swojej konstytucji z 85 podmiotów federalnych.
Wikipedia
(1.1) Występował później na deskach scen w Norylsku (daleko na północy Rosji), dagestańskiej Machaczkale, nadwołżańskim Stalingradzie, Leningradzie i Moskwie.
(1.1) Rosja jest krajem eurazjatyckim.
Wiktionary
IPA: ˈrɔsʲja, AS: rosʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Wszechruś ż., rosyjszczyzna ż., Rusin ż., Rosjanin mos., Rosjanka ż., rosyjski mrz., rosyjskość ż.
przym. rosyjski
Wiktionary
(1.1) ofic. Federacja Rosyjska; gw. Górny Śląsk Rosyjo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Rosjanka
Wiktionary
rzecz. Rosjanka ż.
Wiktionary
obywatel Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;
Wiktionary
(1.1) W kamienicy naprzeciwko zamieszkał Rosjanin z rodziną.
Wiktionary
IPA: rɔˈsʲjä̃ɲĩn, AS: rosʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Rosja ż., rosyjski mrz.
:: fż. Rosjanka ż.
przym. rosyjski
Wiktionary
(1.1) pogard. kacap, pogard. rusek, pogard. ruski, gwara. przestępcza: gwara. żołnierska: moch, przest. Moskal; gw. Górny Śląsk Rus
Wiktionary
obywatelka Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Rosji
(1.2) etn. kobieta narodowości rosyjskiej
Wiktionary
(1.1) Ona jest Rosjanką i mieszka w Polsce już trzy lata.
Wiktionary
IPA: rɔˈsʲjãŋka, AS: rosʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. rosyjski mrz., Rosja ż.
:: fm. Rosjanin mos.
przym. rosyjski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Ruska
(1.2) gw. Górny Śląsk Ruska
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o Rosji i o tym, co rosyjskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o Rosji
Wiktionary
IPA: ˌrɔsʲjɔˈznaft͡sa, AS: rosʹi ̯oznafca
Wiktionary
przym. rosjoznawczy
rzecz. rosjoznawstwo, rosjoznawczyni
Wiktionary
związany z nauką o Rosji i o tym, co rosyjskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od rosjoznawstwo
Wiktionary
IPA: ˌrɔsʲjɔˈznaft͡ʃɨ, AS: rosʹi ̯oznafčy
Wiktionary
rzecz. rosjoznawstwo, rosjoznawca, rosjoznawczyni
Wiktionary
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o Rosji i o tym, co rosyjskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie politologicznej, filologicznej, historycznej i kulturowej wiedzy o Rosji
Wiktionary
IPA: ˌrɔsʲjɔznafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: rosʹi ̯oznafčỹńi
Wiktionary
przym. rosjoznawczy
rzecz. rosjoznawstwo, rosjoznawca
Wiktionary
1. nauka o Rosji i o tym, co rosyjskie;
2. kierunek studiów w szkole wyższej poświęcony tej nauce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dyscyplina naukowa obejmująca politologiczną, filologiczną, historyczną i kulturową wiedzę o Rosji
Wiktionary
IPA: ˌrɔsʲjɔˈznafstfɔ, AS: rosʹi ̯oznafstfo
Wiktionary
przym. rosjoznawczy
rzecz. rosjoznawca, rosjoznawczyni
Wiktionary
[czytaj: ROSkile] miasto w Danii
SJP.pl
Ro
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rosyjski koncern naftowy
SJP.pl
PA
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. być wychowywanym;
2. zwiększać się;
3. rozwijać się, rozbudowywać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) powiększać swoje rozmiary, skalę
(1.2) o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
(1.3) o roślinach występować
(1.4) o cieście podnosić się
Wiktionary
(1.1) Piesek nie wytrzymał rosnącego podniecenia i posiusiał się.
(1.2) Martwię się, bo moje pelargonie wcale nie chcą rosnąć.
(1.3) W tym lesie rosną sosny.
(1.4) Andrzej rytmicznie uderzał w stół, aby sprawdzić, czy stojące na nim ciasto jednak urośnie.
Wiktionary
IPA: ˈrɔsnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: rosnõńć
Wiktionary
rzecz. rośnięcie n., roślina ż., porost mrz., wzrost m., rośl ż.
czas. porastać, porosnąć, zarastać, zarosnąć, rozrastać, rozrosnąć, przyrastać, przyrosnąć, urastać, urosnąć, dorastać, dorosnąć, przerastać, przerosnąć, podrastać, podrosnąć
przym. niedorosły, rosły
Wiktionary
(1.1) narastać, podrastać, wzrastać, dorastać
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: rosa
Wiktionary
1. pień drzewa rozdzielony widlasto na dwie odnogi; rozwidlona gałąź;
2. poroże samców zwierzyny płowej, łosia, daniela lub jelenia;
3. dawniej: rękojeść u sochy, radła lub pługa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o roślinach: rosnąć rosochato, rozdzielać się widlasto na dwie odnogi; stawać się rosochatym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mający rosochy, rozgałęzienia; widlasty, widłowaty, rozgałęziony
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający rosochy, rozgałęzienia; widlasty, widłowaty, rozgałęziony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mocno rozgałęziony, rozłożysty, rozwidlony
Wiktionary
(1.1) Doszli na jakieś pola świeżo zaorane, naokoło latały ptaki, wyśpiewywał skowronek, a Krzysiek wlazł na suchą rosochatą wierzbę, która wypuszczała już pierwsze zielone pędy.
(1.1) Przy kotle krzątał się mężczyzna, bardzo brodaty i bardzo wysoki, a wyższy jeszcze przez futrzaną czapę z umocowanym na niej rosochatym jelenim porożem.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
poroże łosia byka, mające kształt szerokich łopat zakończonych odnogami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włoski napój alkoholowy ze spirytusu winnego i różanych olejków
SJP.pl
dawniej: likier aromatyzowany płatkami róży, produkowany we Włoszech i w Turcji; rozolis, słodka wódka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. słodka wódka lub likier aromatyzowany płatkami róży, niekiedy również innymi składnikami;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Nie mogła wyjechać do Łańcuta, by tam procul negotiis, zająć się w spokoju fabrykacją rosolisów i poprawianiem ras bydła wszelkiego rodzaju.
(1.1) Prócz wódek i likierów mają jeszcze tak zwane rosolisy, niby to likiery, lecz mniej ponętnego smaku.
Wiktionary
drapieżny ssak z rodziny łasicowatych, żyjący w Azji i Ameryce Północnej; wszystkożer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Gulo gulo|ref=tak., duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;
(1.2) wojsk. polski transporter opancerzony
Wiktionary
Rosomak ("Gulo") – rodzaj ssaków z podrodziny Guloninae w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae).
Wikipedia
(1.1) Zygmunt August dozwolił chłopom w królewszczyznach na ich włókach zabijać wilki, lisy, rosomaki i zające, sarny zaś i grubego zwierza dla siebie zachował.
Wiktionary
IPA: rɔˈsɔ̃mak, AS: rosõmak
Wiktionary
przym. rosomakowy
Wiktionary
przyrząd do pomiaru temperatury, przy której gaz zaczyna się skraplać
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rososzyca – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: rosół
(1.2) pot. zob. kostka rosołowa.
Wiktionary
(1.1) Chcesz trochę rosołku z niedzieli?
(1.2) Spróbuj dodać rosołek, gdy gotujesz ryż… smak stanie się wówczas znacznie bogatszy.
Wiktionary
IPA: rɔˈsɔwɛk, AS: rosou̯ek
Wiktionary
rzecz. rosolnik mrz., rosołowe n., rosół mrz.
przym. rosołowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hand. kulin. mięso na rosół
forma przymiotnika.
(2.1) plural|rosołowy.
Wiktionary
(1.1) Da mi pani dwa kilo tego rosołowego i dwie kostki smalcu!
Wiktionary
rzecz. rosolnik mrz., rosołek mrz., rosół mrz.
przym. rosołowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ rosół
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hand. kulin. przeznaczony na rosół, dodawany do rosołu
Wiktionary
(1.1) Celina przywozi czasem kury rosołowe od gospodarzy z Józefowa.
Wiktionary
rzecz. rosolnik mrz., rosołek mrz., rosołowe n., rosół mrz.
Wiktionary
gatunek mięczaka morskiego o długości 38mm
SJP.pl
nazwisko poskie, m.in. Stanisław Rospond (1906-1982) - językoznawca
SJP.pl
1. rzeka w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. górny bieg rzeki Netty, rzeka na Pojezierzu Suwalskim;
(1.2) geogr. wieś w województwie podlaskim, w gminie Filipów;
Wiktionary
Rospuda – rzeka w północno-wschodniej Polsce, górny bieg rzeki Netty. Przepływa przez Pojezierze Suwalskie i północno-zachodnią część Puszczy Augustowskiej.
Długość rzeki wynosi ok. 102 km, powierzchnia jej zlewni ok. 900 km², a średni przepływ (w Raczkach) – 2,57 m³/s.
Wikipedia
(1.1) Nad Rospudą znajdują się liczne torfowiska.
(1.2) Rospuda leży pomiędzy trzema jeziorami.
Wiktionary
IPA: rɔsˈpuda, AS: rospuda
Wiktionary
przym. rospudny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dzielnica Wilna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ros-ini] nazwisko, m.in. Gioacchino Rossini (1792-1868) - włoski kompozytor operowy
SJP.pl
[czytaj: rosman] sieć drogeryjna w Europie
SJP.pl
Rossmann, właściwie Dirk Rossmann GmbH – jedna z największych sieci drogeryjnych w Europie, funkcjonująca w Niemczech, Polsce, Czechach, Albanii, Turcji, na Węgrzech, a także w Kosowie i Hiszpanii. Została założona przez Dirka Rossmanna 17 marca 1972 roku.
Wikipedia
miasto w Rosji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rossoszyca – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Warta, w odległości 12 km od Sieradza, na skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr: 479 Dąbrówka – Sieradz oraz 710 Łódź – Szadek – Błaszki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ruszt
(1.2) gwara. wzrost
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: rɔst, AS: rost
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rostarzewo (hist. "Rzeszotarzewo") – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Rakoniewice, dawne miasto w latach 1752–1934.
Wikipedia
1. mięso wołowe z tylnej części zwierzęcia;
2. pieczeń z tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mięso z lędźwiowej części wołu
(1.2) kulin. pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona
Wiktionary
IPA: ˈrɔzdbɛf, AS: rozdbef
Wiktionary
rozbratel;
1. mięso wołowe z kością;
2. kotlet z tego mięsa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Niemczech; Rostok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;
Wiktionary
Rostock (wym. "MAF:",), Hanse- und Universitätsstadt Rostock – miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech. Miasto to położone jest nad rzeką Warnow, w odległości ok. 12 km od jej ujścia do Zatoki Meklemburskiej na Morzu Bałtyckim. Jest uznawany za jedyną w landzie tzw. regiopolię ("Regiopole"). W czasach NRD Rostock był stolicą okręgu. Liczy 208 886 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wraz z przeprowadzką z Hamburga do Rostocku stałem się Wossi.
Wiktionary
przym. rostocki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rostockiem, dotyczący Rostocku, pochodzący z Rostocku (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Rostock mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Rostocku
SJP.pl
mieszkanka Rostocku
SJP.pl
miasto w Niemczech; Rostock
SJP.pl
1. mieszkaniec Rostowa (miasta w Rosji);
2. mieszkaniec Rostowa nad Donem (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rostowa albo Rostowa nad Donem; osoba z jednego z tych miast
Wiktionary
(1.1) Suzdalczycy, włodzimierzanie, rostowianie, pskowianie szli do walki jako przedstawiciele swych księstw, ale wrócili jako obywatele Rusi, tyle że mieszkający w różnych miastach.
(1.1) Michałowski przyjął młodego rostowianina do swojej klasy w Instytucie Muzycznym, a przyjaciółka matki zorganizowała mu pierwsze źródło utrzymania – lekcje muzyki.
Wiktionary
rzecz. Rostów mrz.
:: fż. rostowianka ż.
przym. rostowski
Wiktionary
1. mieszkanka Rostowa (miasta w Rosji);
2. mieszkanka Rostowa nad Donem (miasta w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rostowa albo Rostowa nad Donem; kobieta z jednego z tych miast
Wiktionary
(1.1) Grono uroczych rostowianek towarzyszyło warszawskim profesorom niemal do końca ich pobytu w mieście nad Donem.
Wiktionary
rzecz. Rostów mrz.
:: fm. rostowianin mos.
przym. rostowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rostowem, dotyczący Rostowa
(1.2) związany z Rostowem nad Donem, dotyczący Rostowa nad Donem
Wiktionary
rzecz. Rostów m., rostowianin mos., rostowianka ż.
Wiktionary
1. związany ze wzrostem rośliny lub jej organów;
2. rozmnażanie rostowe - rozmnażanie bezpłciowe, np. przez podział, pączkowanie; rozmnażanie wegetatywne
SJP.pl
1. ozdoba architektoniczna w kształcie dzioba starożytnego okrętu;
2. w starożytnym Rzymie: mównica publiczna ozdobiona dziobami zdobytych okrętów nieprzyjacielskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rodzaj ozdoby architektonicznej w formie dzioba statku
(1.2) staroż. archit. starorzymskie podium do przemawiania ozdobione dziobami zdobytych okrętów;
(1.3) mar. (w lm.) stojaki podpokładowe na szalupy i tratwy ratunkowe
Wiktionary
Ro
Wikipedia
przym. rostralny
Wiktionary
przymiotnik od: rostra (np. kolumna rostralna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rostrą, dotyczący rostry
(1.2) anat. przedni
Wiktionary
(1.1) Przed budynkiem ustawiono dwie kolumny rostralne z rzeźbami symbolizującymi rzeki Rosji: Wołgę, Dniepr, Newę i Wołchow.
Wiktionary
rzecz. rostra ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej:
a) handlarz końmi; hodowca i sprzedawca koni
b) handlarz niewolnikami
c) pośrednik, faktor
SJP.pl
część szkieletu wewnętrznego kopalnych głowonogów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) staroż. mar. okuty dziób galery;
(1.2) paleont. walcowata część wapiennego szkieletu belemnitów
(1.3) ent. przednia część głowy niektórych owadów
(1.4) ent. boczno-grzbietowy wyrostek sakulusa motyli
(1.5) zool. dziób u głowonogów
(1.6) zool. czułek odcinka głowowego wrotków
(1.7) zool. płytka brzuszna u wąsonogów
(1.8) zool. końcowa część gnatosomy u roztoczy
(1.9) icht. wydłużony występ pyska ryb oceanicznych
Wiktionary
Rostrum – wieloznaczne pojęcie z anatomii zwierząt, zwykle stosowane dla określenia struktury o dziobowatym kształcie, m.in.:
Wikipedia
IPA: ˈrɔstrũm, AS: rostrũm
Wiktionary
(1.3) ryjek
Wiktionary
1. ozdoba architektoniczna w kształcie dzioba starożytnego okrętu;
2. w starożytnym Rzymie: mównica publiczna ozdobiona dziobami zdobytych okrętów nieprzyjacielskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Rosji;
2. Rostów nad Donem - miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie jarosławskim;
(1.2) geogr. zob. Rostów nad Donem.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rzeźnik z Rostowa został oskarżony o zamordowanie 53 osób.
Wiktionary
rzecz. rostowianin mos., rostowianka ż., Rostowszczyzna ż.
przym. rostowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. polit. Rosja
Wiktionary
rzecz. Rus mos., Ruska ż.
Wiktionary
związany z Rosją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan
(1.2) w języku rosyjskim (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. jęz. język urzędowy Rosji;
(2.2) pot. eduk. lekcja rosyjskiego (2.1)
Wiktionary
(1.1) Wal biały Hvaldimir, który był podejrzewany o bycie rosyjskim wielorybem szpiegowskim, został znaleziony martwy w południowo-zachodniej Norwegii.
(1.1) Rosyjskie siły użyły broni chemicznej 626 razy od początku wojny i co najmniej 51 razy w tym roku, jak podaje sztab generalny sił zbrojnych Ukrainy.
(1.2) Moja mama potrafi mówić po rosyjsku.
(2.2) Jutro mam dwie godziny rosyjskiego.
Wiktionary
IPA: rɔˈsɨjsʲci, AS: rosyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Rusin ż., Wszechruś ż., rosyjszczyzna ż., Rosja ż., Rosjanin m., Rosjanka ż., rosyjskość ż.
przym. wszechrosyjski, prorosyjski, antyrosyjski, przeciwrosyjski, porosyjski
Wiktionary
(1.1) pot. pejor. ruski
Wiktionary
1. o ludziach: posługujący się językiem rosyjskim;
2. o krajach: zamieszkany przez ludność posługującą się językiem rosyjskim;
3. o książkach, pismach itp.: napisany w języku rosyjskim
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem rosyjskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim
(1.3) spisany, stworzony w języku rosyjskim
Wiktionary
(1.1) Rosyjskojęzyczna estońska działaczka powiedziała w wywiadzie, że różnorodność językowa jest częścią tożsamości europejskiej.
Wiktionary
IPA: rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: rosyi ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
dawniej: wszystko to, co jest charakterystyczne dla Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język rosyjski
(1.2) kult. to, co rosyjskie
Wiktionary
rzecz. Rosja ż., Rosjanin mos., Rosjanka ż., rosyjski mrz.
przym. rosyjski
przysł. rosyjsko
Wiktionary
(1.1) (język) rosyjski, ruszczyzna
Wiktionary
przenośnie: wychudły, kościsty koń; szkapa, chabeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wychudła szkapa
Wiktionary
Rosynant (hiszp. "Rocinante") – koń występujący w powieści "Przemyślny szlachcic Don Kichote z Manchy" autorstwa hiszpańskiego pisarza Miguela de Cervantesa, będący wierzchowcem głównego bohatera powieści Don Kichota. Zaraz na początku powieści pada wyjaśnienie imienia konia:
Wikipedia
IPA: rɔˈsɨ̃nãnt, AS: rosỹnãnt
Wiktionary
jeden z czterech (sał, ber, jon, rosz) pierwotnych elementów leksykalnych w doktrynie Nikołaja Marra; roš
SJP.pl
1. w szachach: jednoczesny ruch króla i wieży na skrzydle hetmańskim bądź królewskim;
2. wymiana osób na stanowiskach urzędniczych lub politycznych bądź w grupie pracowników lub zawodników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szach. ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;
(1.2) przen. przetasowanie na stanowiskach
Wiktionary
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Roszada – specyficzny ruch w szachach, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru.
Roszada polega na przesunięciu króla o dwa pola w kierunku wieży, a następnie ustawieniu wieży na polu, które minął król. Diagramy obok ilustrują to posunięcie.
Wikipedia
(1.1) Roszada polega na przesunięciu króla o dwa pola w kierunku wieży, a następnie ustawieniu wieży na polu, które minął król.
Wiktionary
IPA: rɔˈʃada, AS: rošada
Wiktionary
rzecz. roszowanie n.
czas. roszować ndk.
Wiktionary
(1.2) przetasowanie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zakład przerabiający len
2. system urządzeń do roszenia roślin
SJP.pl
Roszarnia – oddział zakładu włókienniczego zajmujący się przetwarzaniem słomy lnianej lub konopnej na włókna. Oddział roszarni składa się z działów:
Nazwa "roszarnia" odnosi się również do budynków i pomieszczeń oddziału roszarni.
Wikipedia
dział włókiennictwa zajmujący się wstępną obróbką surowców do produkcji włókien (lnu, konopi)
SJP.pl
pracownik roszarni
SJP.pl
uprawnienie do żądania od osoby określonego świadczenia lub zaprzestania działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rościć.
(1.2) praw. prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
przym. roszczeniowy
czas. rościć
rzecz. roszczeniowość ż.
Wiktionary
osoba domagająca się nadmiernych lub nieuzasadnionych korzyści, świadczeń, praw itp.
SJP.pl
cecha kogoś domagającego się czegoś w większym stopniu niż jest to należne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest roszczeniowy, kto ma dużo roszczeń
Wiktionary
(1.1) Rozwijanie pokory (tj. cechy przeciwstawianej narcyzmowi i roszczeniowości upowszechniającym się w kulturze konsumpcji) podwyższa dobrostan psychiczny i społeczny.
Wiktionary
rzecz. roszczenie n.
czas. rościć ndk.
przym. roszczeniowy
Wiktionary
domagający się nadmiernych lub nieuzasadnionych korzyści, świadczeń, praw itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żądający, wymagający czegoś; zgłaszający żądanie czegoś
Wiktionary
(1.1) W czasach kryzysu Francuzi bardziej niż inni oczekują, że państwo ciężary weźmie na siebie, może dlatego są też bardziej socjalistyczni niż inne społeczeństwa, zdają się na pomoc, są roszczeniowi i antywolnorynkowi.
Wiktionary
IPA: ˌrɔʃt͡ʃɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: roščẽńovy
Wiktionary
czas. rościć
rzecz. roszczenie n., roszczeniowość ż.
przysł. roszczeniowo
Wiktionary
Roszczyce (kaszb. "Roszczëce" lub też "Rószczëce", niem.: "Roschütz") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko.
W skład sołectwa "Roszczyce" wchodzą także Bargędzino i Nieznachowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z La Rochelle (Roszellą)
Wiktionary
(1.1) Od 1551 głównym propagatorem i organizatorem kościoła kalwińskiego w Niderlandach był Guy de Brès, który w 1562 r. opracował wyznanie wiary na wzór roszelskiego.
(1.1) Pierwszym zaś z magnatów, który zorientował się w sytuacji, był admirał de Coligny, który związał się odtąd z władzami roszelskimi i stał sięrzecznikiem ich polityki.
Wiktionary
rzecz. La Rochelle, Roszella ż.
Wiktionary
Roszki (niem. "Roschki") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Krotoszyn.
Jest siedzibą największego w gminie sołectwa Roszki, obejmującego oprócz wsi Roszki 13 przysiółków: Bór, Brzezinka, Dąbrowa, Jastrzębiec, Jelonek, Miłowiec, Odrodzenie, Rozdrażewek, Ryczków, Sokołówka, Stare Budy, Stary Las oraz Teresiny.
Wikipedia
wieś w województwie podlaskim, w powiecie białostockim
SJP.pl
Roszki-Wodźki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Łapy.
Wieś razem z polami zajmuje obszar 428 ha.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Roszkowski (forma żeńska: Roszkowska; liczba mnoga: Roszkowscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 5645 osób. W dniu 30 stycznia 2023 roku w rejestrze PESEL figurowało 3066 mężczyzn o nazwisku Roszkowski i 3177 kobiet o nazwisku Roszkowska. Ponadto 36 kobiet nosiło to nazwisko w formie męskiej (Roszkowski), a 63 osoby używały podwójnego nazwiska, w którym "Roszkowski" to pierwszy lub drugi człon.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|roszować.
Wiktionary
rzecz. roszada ż.
Wiktionary
wykonywać roszadę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zroszować)
(1.1) szach. wykonywać roszadę
Wiktionary
(1.1) Król może roszować tylko wtedy, kiedy pierwotnie stał na linii e, a wieża na linii a lub h.
Wiktionary
IPA: rɔˈʂɔ.vat͡ɕ, AS: roszować
Wiktionary
rzecz. roszada ż.
Wiktionary
roślina zielna z rodziny kozłkowatych, o jadalnych liściach; roszpunka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina o wysokiej łodydze, niebieskich kwiatach i liściach o łopatkowym kształcie tworzących rozetę; wykorzystywana jako warzywo;
Wiktionary
(1.1) W ostatnich latach wzrost produkcji roszponki we Francji i Niemczech jest bardzo dynamiczny.
Wiktionary
IPA: rɔʃˈpɔ̃nka, AS: rošpõnka
Wiktionary
roślina zielna z rodziny kozłkowatych, o jadalnych liściach; roszponka
SJP.pl
Ro
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|roszurzać.
Wiktionary
czas. roszurzać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. drażnić
Wiktionary
IPA: rɔˈʃuʒat͡ɕ, AS: rošužać
Wiktionary
rzecz. roszurzanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: rosówka
Wiktionary
rzecz. rosówka ż.
Wiktionary
dżdżownica używana jako przynęta przy łowieniu ryb; dżdżownica ziemna, dżdżownica zwykła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zool. nazwa systematyczna|Lumbricus terrestris|ref=tak., dżdżownica ziemna
(1.2) pot. stara lub niezbyt atrakcyjna prostytutka, która pracuje nocami, poszukując klientów w miejscach słabo oświetlonych
Wiktionary
rzecz. rosa ż., rosiczka ż., rosóweczka ż.
Wiktionary
wywar z mięsa, kości i warzyw spożywany jako zupa, podawany przeważnie z makaronem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;
(1.2) gw-pl|Bukowina. marynata do mięsa lub bryndzy
(1.3) gw-pl|Bukowina. woda po ogórkach kiszonych
Wiktionary
Rosół – niezagęszczana zupa będąca wywarem mięsno-warzywnym.
Wikipedia
(1.1) Gdy wróciliśmy do domu, mama podała nam gorący rosół.
Wiktionary
IPA: ˈrɔsuw, AS: rosuu̯
Wiktionary
rzecz. rosołowe n., rosolnik mrz.
:: zdrobn. rosołek mrz.
przym. rosołowy
Wiktionary
(1.1) bulion; reg. śl. nudelzupa, gw. Śląsk Cieszyński polywka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w obwodzie smoleńskim Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Rosław – słowiańskie imię męskie, będące formą skróconą imienia Rościsław lub Rodsław.
Wikipedia
przym. rosławski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Rosława – staropolskie imię żeńskie, będące formą skróconą imienia Rościsława lub nienotowanego w danych źródłach w formie pełnej imienia Rodsława.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rosławy lub z nią związany
SJP.pl
Rosław z małżonką; Rosławowie
SJP.pl
Rosław z małżonką; Rosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rosława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rosławiem, dotyczący Rosławia
Wiktionary
rzecz. Rosław mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wysoki, dobrze zbudowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) słusznej budowy i wzrostu
forma czasownika.
(2.1) 3 os. lm. nmos. zob. rosnąć.
Wiktionary
(1.1) Za karłem wszedł rosły ork, trzymając w ręce maczugę.
Wiktionary
czas. rosnąć ndk., urosnąć dk.
rzecz. rośl ż.
Wiktionary
(1.1) okazały, postawny
Wiktionary
1. tekst przysięgi, przyrzeczenia;
2. dawna polska jednostka piechoty zaciężnej licząca do trzystu żołnierzy;
3. średniowieczny instrument strunowy będący prototypem skrzypiec;
4. dawniej: tortura polegająca na wplataniu skazanego w koło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tekst przysięgi;
(1.2) wojsk. daw. oddział wojsk lądowych;
(1.3) wojsk. daw. rząd żołnierzy
(1.4) para strażaków lub ratowników;
(1.5) rodzaj tortur polegający na wpleceniu skazańca w koło
(1.6) koło używane w rocie (1.5)
(1.7) muz. średniowieczny instrument strunowy, od którego wywodzą się skrzypce
(1.8) jeden z typów pieczęci papieskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ksiądz stanąwszy na stopniach ganku podniósł wysoko srebrzysty krzyż i przy blaskach zórz jął odczytywać rotę przysięgi.
(1.2) Rotmistrz obowiązywał się królowi na warunkach ściśle określonych co do czasu, żołdu, sposobu wynagrodzenia szkód i t. d. wystawić rotę czyli partję jazdy, zwykle ze 100 do 300 koni złożoną.
(1.2-3) Od czasu urządzenia w XVII w. piechoty na wzór cudzoziemski i nazwania jej rzędów „rotami,” (1.3) zaczęto roty (1.2) jazdy nazywać stale chorągwiami.
Wiktionary
IPA: ˈrɔta, AS: rota
Wiktionary
rzecz. rotny mos.
przym. rotny
Wiktionary
ruch wokół własnej osi; ruch obrotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ruch obrotowy, obrót
(1.2) pot. zmiana, zastępowanie rzeczy lub ludzi
(1.3) poligr. drukowanie za pomocą maszyny rotacyjnej
(1.4) roln. cykl płodozmianu
(1.5) sport. skręt górnej części tułowia narciarza
Wiktionary
Rotacja lub wirowość – operator różniczkowy w teorii pola, który działając na pole wektorowe tworzy pole wektorowe wskazujące wirowanie (gęstość cyrkulacji) pola wyjściowego. Oznaczana jest przez formula_1 lub formula_2 (z ang. rotacja), czasami również zapisywana jako formula_3.
Wikipedia
(1.2) Czy zawsze rotacja stanowisk w firmie staje się sposobem na przekwalifikowanie pracowników.
Wiktionary
IPA: rɔˈtat͡sʲja, AS: rotacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. rotowanie n., rotor mrz.
czas. rotować ndk.
przym. rotacyjny
Wiktionary
(1.1) wirowanie
(1.2) obieg
Wiktionary
zjawisko fonetyczne polegające na przejściu s w r w pozycji między samogłoskami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zjawisko fonetyczne, polegające na zmianie jakiejś głoski w głoskę „r”
(1.2) wada wymowy, polegająca na nieprawidłowym wymawianiu głoski „r”
Wiktionary
Rotacyzm (od gr. "rho", „litera R”) – zjawisko fonetyczne, polegające na przejściu określonej głoski w określonej pozycji w głoskę [r]. Miało ono miejsce w historii wielu języków.
Wikipedia
rzecz. ro n.
przym. rotyczny
Wiktionary
(1.2) reranie
Wiktionary
roślina z rodziny złożonych, hodowana jako roślina ozdobna
SJP.pl
związek chemiczny, którego cząsteczki stanowią układ dwóch niepowiązanych chemicznie indywiduów chemicznych
SJP.pl
szklana, okrągła kształtka zabetonowana w strop żelbetowy, umożliwiająca przenikanie światła
SJP.pl
przyrząd przeznaczony do pomiaru natężenia przepływu płynów; przepływomierz pływakowy
SJP.pl
Rotametr – przepływomierz pływakowy o zmiennym przekroju służący do pomiaru natężenia przepływu płynów. Po raz pierwszy urządzenia tego typu zostały opatentowane przez niemieckiego producenta Rota, obecnie Rota-Yokogawa, stąd nazwa rotametr (ang. "rotameter").
Wikipedia
roślina z rodziny palm, używana głównie w plecionkarstwie; palma rotangowa, rattan, ratan
SJP.pl
Rotang, rattan ( rotan) – ogólne określenie wielu gatunków palm pnących z rodziny arekowatych, spotykanych w lasach tropikalnych Azji Południowo-Wschodniej, a także pozyskiwanego z nich surowca, wykorzystywanego głównie w plecionkarstwie.
Wikipedia
gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych; garlica szarogłowa
SJP.pl
Rotangowiec, garlica szarogłowa ("Cryptophaps poecilorrhoa") – gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Cryptophaps. Gatunek bardzo słabo poznany. Wielkością przypomina grzywacza. Zamieszkuje lasy tropikalne Indonezji. Nie jest gatunkiem zagrożonym. Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
palma rotangowa - roślina z rodziny palm, używana głównie w plecionkarstwie; rotang, rattan, ratan
SJP.pl
ciecz o ostrym zapachu kwasu octowego lub mrówkowego, garbnik syntetyczny stosowany w przemyśle garbarskim i zastępujący garbniki roślinne
SJP.pl
członek Rotary Club, stowarzyszenia należącego do międzynarodowej organizacji Rotary International, świadczącej pomoc humanitarną i promującej standardy etyczne
SJP.pl
obracający się układ fizyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. ciało obracające się w stałej odległości od określonego punktu
Wiktionary
IPA: rɔˈtatɔr, AS: rotator
Wiktionary
wirus zaliczany do rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną rozwolnienia wśród dzieci i niemowląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) med. wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;
Wiktionary
(1.1) Parę tygodni po szczepionce zaczął mieć straszne biegunki i podejrzenie zarażenia rotawirusem.
Wiktionary
jednostka masy w teorii kwantów, rzadko stosowana
SJP.pl
skrót od: Rolling On The Floor Laughing - tarzam się ze śmiechu po podłodze; ROTFL, LOL (lol), LMAO (lmao)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ROderem] miasto w Anglii
SJP.pl
Rotherham – miasto w Wielkiej Brytanii w Anglii; w hrabstwie South Yorkshire, w dystrykcie metropolitalnym Rotherham; położone nad ujściem rzeki Rother do rzeki Don, pomiędzy miastami Sheffield a Doncaster. W 2021 roku miasto liczyło 71 535 mieszkańców.
Rotherham został założony we wczesnym średniowieczu. Tereny miasta były bogate w złoża węgla i żelaza. Miasto stało się też kolebką wytwórstwa stali, którą pozostaje do dzisiaj.
Wikipedia
[czytaj: rotszild] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: rotszilDOwie] rodzina bankierska
SJP.pl
Rothschildowie, Rotszyldowie ( Rothschild) – żydowska rodzina bankierska, wywodząca się z Frankfurtu nad Menem.
Fortuna Rotszyldów (1,8 mln funtów w 1812 r. i 34,3 mln funtów w 1875 r.) wiązała się z wojnami napoleońskimi, udzielaniem pożyczek władcom i ze spekulacjami. Kredyty Rotszyldów zasilały budżety państw, niemieckich wolnych miast, finanse przedsiębiorstw produkcyjnych i towarzystw kolejowych.
Wikipedia
Rotki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego, a od roku 1998 znajduje się na obszarze województwa podlaskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Rocha w Miłkowicach-Maćkach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ro
Wikipedia
1. stopień oficerski w kawalerii z pierwszej połowy XX wieku;
2. oficer mający ten stopień;
3. dawniej: dowódca roty piechoty, chorągwi jazdy lub szwadronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;
(1.2) wojsk. oficer mający stopień rotmistrza (1.1)
(1.3) hist. wojsk. dowódca roty piechoty, chorągwi jazdy lub szwadronu
Wiktionary
Rotmistrz – polski stopień wojskowy w kawalerii odpowiadający kapitanowi i nazwa dowódcy szwadronu. W dawnym wojsku dowódca roty albo chorągwi.
Nazwa powstała z połączenia określenia „mistrz" (w znaczeniu zwierzchnik, dowódca) i „rota” (oddział wojska), oznaczająca dosłownie „zwierzchnika roty”.
Wikipedia
(1.1) Stopień rotmistrza jest odpowiednikiem kapitana.
(1.2) Po rotmistrzu Witoldzie Pileckim, bohaterze Oświęcimia, zacierano wszelkie ślady na ziemi i w polskiej historii.
(1.2) Na Starem Mieście koło Pijarów, / Gdzie hymny Bogu lud wierny śpiewa, / Mieszka inwalid spod trzech sztandarów: / Ułański rotmistrz Jacek Cholewa.
(1.3) Dla rotmistrza, dowódcy szwadronu, wybrał sierżant kwaterę w nowej, najparadniejszej w całej wsi chacie Hnata.
(1.3) I posłał do niego rotmistrza pięćdziesiątnika i pięćdziesiąt, którzy byli pod nim: który poszedł do niego, i siedzącemu na wierzchu góry, rzekł: Człowiecze Boży, król rozkazał, abyś zszedł.
Wiktionary
IPA: ˈrɔtmʲisṭʃ, AS: rotmʹisṭš
Wiktionary
rzecz. rotmistrzostwo n., rotmistrzowa ż., podrotmistrz mos.
czas. rotmistrzować ndk.
przym. rotmistrzowski
skr. rtm.
Wiktionary
stopień, ranga, stanowisko rotmistrza
SJP.pl
małżonka rotmistrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona rotmistrza
Wiktionary
(1.1) Poznałem panią rotmistrzową na balu dobroczynnym.
Wiktionary
rzecz. rotmistrz mos.
przym. rotmistrzowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rotmistrzem, dotyczący rotmistrza
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do rotmistrza, będący jego własnością
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki jak u rotmistrza, charakterystyczny dla rotmistrza
Wiktionary
(2.1) Rwały się w powietrzu przekleństwa, krzyki przerażenia, słowa komendy, zgrzyt i jęk piszczałek rotmistrzowskich, kwilenie koni, rażonych kulami.
Wiktionary
rzecz. rotmistrz mos., rotmistrzowa ż.
Wiktionary
żołnierka w stopniu rotmistrza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wojsk. dowódca roty
przymiotnik
(2.1) przynależny rocie
Wiktionary
rzecz. rota ż., rotmistrz mos.
Wiktionary
człowiek należący do najbiedniejszych warstw w krajach hispanoamerykańskich, zwłaszcza w Chile
SJP.pl
Roto – osada na Wyspach Cooka. Znajduje się na wyspie Pukapuka. W 2006 roku Roto liczyła 71 mieszkańców. Przemysł spożywczy, ośrodek turystyczny.
Wikipedia
przemysłowa odmiana druku wklęsłego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. jedna z metod druku wklęsłego;
(1.2) druk. wydruk wykonany metodą rotograwiury (1.1)
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Ciocia Wiesia pracowała jako retuszer na oddziale rotograwiury, co oznaczało, że nie ma jej w domu od rana do obiadu lub od obiadu do wieczora, w zależności od tego, na którą zmianę chodziła do pracy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język z grupy wschodniopapuaskiej używany na wyspie Bougainville;
Wiktionary
(1.1) Alfabet w języku rotokas liczy zaledwie dwanaście liter.
Wiktionary
(1.1) symbol. roo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rotomagiem, dotyczący Rotomagu (współcz. Rouen)
Wiktionary
rzecz. Rotomag mrz.
Wiktionary
(1.1) współcz. rueński
Wiktionary
urządzenie do przechowywania zegarka z automatycznym mechanizmem kontrolującym pracę sprężyny napędowej zegarka; nakręcacz, nakręcarka
SJP.pl
Rotomat – zasilane z baterii lub sieci elektrycznej urządzenie do przechowywania zegarków z automatycznym naciągiem oraz do ich nakręcania. Rotomaty stosowane są, gdy właściciel zegarka automatycznego nie nosi czasomierza ze sobą, bądź też, jeśli posiada on co najmniej dwa zegarki z automatycznym naciągiem. Jest to szczególnie przydatne, gdy zegarek wyposażony jest w komplikacje – na przykład kalendarz czy wskazanie faz Księżyca.
Wikipedia
inaczej: wirnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. ruchoma część maszyny lub urządzenia wykonująca ruch obrotowy, wirnik
(1.2) techn. cylindryczny piec obrotowy służący do otrzymywania stali z ciekłej surówki wysokofosforowej
(1.3) meteorol. obszar o silnej turbulencji powietrza, powstający pod falą wiatru halnego po zawietrznej stronie pasma górskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈrɔtɔr, AS: rotor
Wiktionary
rzecz. rotacja ż., rotowanie n.
czas. rotować ndk.
przym. rotorowy, rotacyjny
Wiktionary
(1.1) wirnik
Wiktionary
przymiotnik od: rotor
SJP.pl
rodzaj maszyny elektrycznej stosowanej do wzmacniania sygnałów elektrycznych
SJP.pl
osoba zwolniona z zajmowanego stanowiska na wyższej uczelni z powodu nieuzyskania wymaganego stopnia naukowego
SJP.pl
1. wprowadzać w ruch obrotowy wokół własnej osi;
2. obracać się wokół własnej osi; wirować, kręcić się;
3. zwalniać z zajmowanego stanowiska na wyższej uczelni z powodu nieuzyskania wymaganego stopnia naukowego
SJP.pl
[czytaj: ROTszylt] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ROterdam] miasto w Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;
Wiktionary
Rotterdam – miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa, stanowi południową część Randstadu, szóstego największego obszaru metropolitalnego w Europie, który zamieszkuje ok. 6,7 miliona ludzi. Drugie pod względem liczby ludności miasto w Holandii, posiadające największy port morski w Europie, ciągnący się na długość 40 km.
Wikipedia
rzecz. rotterdamczyk mos., rotterdamka ż.
przym. rotterdamski
Wiktionary
[czytaj: roterdamczyk] mieszkaniec Rotterdamu, miasta w Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Rotterdamu
Wiktionary
(1.1) Rafale, czyżbyś miał coś przeciwko rotterdamczykom?
Wiktionary
rzecz. Rotterdam mrz.
:: fż. rotterdamka ż.
przym. rotterdamski
Wiktionary
[czytaj: roterdamka] mieszkanka Rotterdamu (miasta w Holandii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Rotterdamu
Wiktionary
rzecz. Rotterdam mrz.
:: fm. rotterdamczyk mos.
przym. rotterdamski
Wiktionary
przymiotnik od: Rotterdam
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Rotterdamem, dotyczący Rotterdamu
Wiktionary
rzecz. Rotterdam mrz., rotterdamczyk mos., rotterdamka ż.
Wiktionary
[czytaj: rotwajler] rasa psa obronnego o krępej, muskularnej budowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;
Wiktionary
Rottweiler – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty). Zgodnie z klasyfikacją FCI (FCI gr.2, sekcja 2.1, standard 147) należy do grupy psów pracujących.
Wikipedia
(1.1) W roku 1910 rottweiler został oficjalnie uznany za psa policyjnego.
Wiktionary
rzecz. rottweilerka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Spokojnym, stanowiąca dependencję Fidżi;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Tuż obok Fuji leży tajemnicza wyspa Rotuma.
Wiktionary
IPA: rɔˈtũma, AS: rotũma
Wiktionary
rzecz. rotumański mrz.
przym. rotumański
Wiktionary
1. budowla założona na planie koła;
2. reprezentacyjna okrągła sala, typowa dla pałaców baroku i klasycyzmu;
3. dawny, długi płaszcz damski;
4. krój pisma drukarskiego o zaokrąglonym kształcie liter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. budowla wzniesiona na planie koła;
(1.2) hist. modny w XIX wieku płaszcz damski, skrojony na planie koła, posiadający pionowe rozcięcia na ręce i zapinany na małe guziki
(1.3) archit. charakterystyczna dla barokowych i klasycystycznych pałaców okrągła sala reprezentacyjna
(1.4) druk. krój czcionki drukarskiej, mający zaokrąglone litery, odmiana pisma gotyckiego;
Wiktionary
Rotunda ("łac. rotundus" - okrągły) – budowla w układzie centralnym, wzniesiona na planie koła. Składa się z jednego pomieszczenia przykrytego często kopułą, czasem z dobudowanymi apsydami. Rotunda może stanowić budynek zamknięty, czasem okolony kolumnadą (tolos). Budowle tego typu znane są od starożytności.
Wikipedia
IPA: rɔˈtũnda, AS: rotũnda
Wiktionary
przym. rotundowy
Wiktionary
zdrobnienie od: rotunda
SJP.pl
[czytaj: roturJE] człowiek spoza stanu szlacheckiego; plebejusz, nieszlachcic
SJP.pl
dawny poemat o charakterze pieśniowo-elegijnym, o tematyce religijnej lub moralistyczno-dydaktycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. liter. krótki staropolski poemat pieśniowo-elegijny o tematyce religijnej lub dydaktyczno-moralistycznej
Wiktionary
1. tekst przysięgi, przyrzeczenia;
2. dawna polska jednostka piechoty zaciężnej licząca do trzystu żołnierzy;
3. średniowieczny instrument strunowy będący prototypem skrzypiec;
4. dawniej: tortura polegająca na wplataniu skazanego w koło
SJP.pl
Roty ( Роти) – osiedle na Ukrainie, w obwodzie donieckim, w rejonie bachmuckim. W 2001 liczyło 82 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. cechujący się wymawianiem głoski IPA4|r.
Wiktionary
rzecz. ro n., rho n., rotyczność ż., rotyzowanie n., rotyzacja ż., rotacyzm m.
czas. rotyzować ndk.
przym. nierotyczny
Wiktionary
[czytaj: ruO] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: ruBE] miasto we Francji
SJP.pl
Roubaix ([]; Robaais) – gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord, na granicy z Belgią, dalekie przedmieście Lille połączone z metropolią szybką koleją podmiejską i linią tramwajową.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 97 746 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 7388 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Roubaix plasuje się na 2. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 169.).
Wikipedia
[czytaj: ruĄ] miasto we Francji
SJP.pl
Rouen ([]) – miasto i gmina w północnej Francji, w regionie Normandia, w departamencie Sekwana Nadmorska, położone nad Sekwaną.
Według danych na rok 2011 gminę zamieszkiwały 111 553 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 5218 osób/km² (wśród 1421 gmin Górnej Normandii Rouen plasuje się na 2. miejscu pod względem liczby ludności (po Hawrze), natomiast pod względem powierzchni na miejscu 43.).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ruŻE] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: raf] szkic reklamy, zwykle narysowany odręcznie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ruSO] nazwisko francuskie, m.in. Jean Jacques Rousseau (1712-78) - pisarz, filozof, teoretyk muzyki; Henri Rousseau (zwany Celnikiem, Le Douanier; 1844-1910) - malarz; Théodore Rousseau (1812-67) - malarz i grafik; Jean Baptiste Rousseau (1671-1741) - poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: russoizm] prąd literacki w piśmiennictwie oświecenia inspirowany twórczością francuskiego filozofa i pisarza Jeana Jacques'a Rousseau
SJP.pl
urządzenie lub program zapewniające łączność między różnymi sieciami komputerowymi; ruter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. urządzenie sieciowe łączące ze sobą użytkowników różnych sieci, pełniące rolę węzła komunikacyjnego;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) ruter, rzad. trasownik
Wiktionary
[czytaj: ruting] wyznaczanie trasy dla pakietu danych w sieciach teleinformatycznych; ruting, routowanie, trasowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wyznaczanie trasy dla pakietu danych w sieci komputerowej, a następnie wysłanie go tą trasą;
Wiktionary
IPA: ˈrutʲĩŋk, AS: rutʹĩŋk
Wiktionary
(1.1) trasowanie, ruting, rutowanie
Wiktionary
[czytaj: rutować] środowiskowo: wyznaczać trasę dla pakietu danych w sieciach teleinformatycznych; trasować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (pojedyncza realizacja czynności)
liczebnik mnożny
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (jednokrotnie)
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk roz, rołz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. róża
Wiktionary
miasto w Finlandii
SJP.pl
Rovaniemi – miasto w północnej Finlandii, u ujścia rzeki Ounasjoki do Kemi, kilka kilometrów na południe od północnego koła podbiegunowego.
Wikipedia
[czytaj: rołwer lub rower] marka samochodów i firma
SJP.pl
Rover – brytyjska marka samochodów osobowych produkowanych w latach 1904–2005, należąca kolejno do przedsiębiorstw Rover Company (do 1967), Leyland Motors (1967–1968), British Leyland (1968–1986), Rover Group (1986–2000) i ostatecznie MG Rover Group (2000–2005).
Wikipedia
[czytaj: row] skrót od: Rybnicki Okręg Węglowy
SJP.pl
dawne węgierskie pismo runopodobne
SJP.pl
Ro
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mały rów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały rów
(1.2) techn. podłużne wgłębienie w metalowych przedmiotach
(1.3) pot. szczelina pomiędzy pośladkami
Wiktionary
Rowek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Szudziałowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wincentego Ferreriusza i św. Bartłomieja Apostoła w Szudziałowie.
Wikipedia
IPA: ˈrɔvɛk, AS: rovek
Wiktionary
rzecz. rów m.
Wiktionary
(1.1) bruzda, wycięcie, karb, wyżłobienie, żłobek
Wiktionary
1. pojazd mający siodełko i kierownicę, napędzany siłą mięśni nóg za pomocą pedałów;
2. urządzenie do ćwiczeń, imitujące jazdę na rowerze - pojeździe;
3. rower górski - rower do jazdy po wzniesieniach i trudnym terenie; góral;
4. rower wodny - pojazd wodny osadzony na pływakach, napędzany za pomocą pedałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) transp. jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;
(1.2) sport. nieruchomy trenażer z pedałami wykonany na wzór roweru (1.1)
(1.3) sport. rodzaj prostego ćwiczenia gimnastycznego wykonywanego ruchem nóg w pozycji leżącej
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) W Odense nowa filozofia ma za cel stworzyć miasto na bardziej ludzką skalę, żeby mieszkańcy byli szczęśliwi i zdrowsi. A w sercu tych zmian znajdują się rowery.
(1.1) Rower ten ma stalową ramę, którą można złożyć na pół, na czas transportu.
Wiktionary
IPA: ˈrɔvɛr, AS: rover
Wiktionary
rzecz. rowerzysta mos., rowerzystka ż., rowerownia ż.
:: zdrobn. rowerek mrz.
przym. rowerowy
przysł. rowerowo
czas. rowerować
Wiktionary
(1.1) bicykl; gw. Górny Śląsk koło, gw. Poznań kufta, kuwta, koło
Wiktionary
1. zdrobnienie od: rower;
2. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wykonywaniu w pozycji leżącej kolistych ruchów uniesionymi i zgiętymi w kolanach nogami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: rower
(1.2) mały rower dziecięcy
(1.3) pot. przyrząd treningowy do pedałowania w miejscu
(1.4) sport. ćwiczenie gimnastyczne, polegające na leżeniu na plecyecach i wykonywaniu nogami ruchu jak podczas jazdy na rowerze
(1.5) środ. sport. w tenisie wynik 6:0, 6:0
Wiktionary
(1.1) Pieszo do centrum dojdziesz w kwadrans, a rowerkiem w mig.
(1.2) Dziecko jechało na rowerku, a matka szła z tyłu.
(1.4) Na zajęciach nauczyciel kazał robić nam rowerek przez 10 (= dziesięć) minut.
Wiktionary
IPA: rɔˈvɛrɛk, AS: roverek
Wiktionary
rzecz. rower m., rowerzysta m., rowerzystka ż., rowerownia ż.
przym. rowerowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. daw. Rouergue
Wiktionary
(1.1) Rowergia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. daw. Rouergue
Wiktionary
(1.1) Rowerga
Wiktionary
potocznie: jeździć na rowerze; rowerować
SJP.pl
[czytaj: rowerosakrum] uroczystość poświęcenia rowerów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) droga rowerowa przystosowana do szybkiego ruchu rowerów
Wiktionary
potocznie: jeździć na rowerze; rowerkować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. jeździć na rowerze
Wiktionary
rzecz. rower mrz., rowerowanie n., rowerzysta mos., rowerzystka ż.
przym. rowerowy
Wiktionary
miejsce do przechowywania rowerów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielone pomieszczenie przeznaczone na rowery;
Wiktionary
Rowerownia – infrastruktura przeznaczona do parkowania roweru, zwykle długoterminowego; Najczęściej zadaszona przestrzeń z uchwytami na rower, wieszakami rowerowymi lub stojakami rowerowymi lub innymi elementami montowania, czasem boksami; Przestrzeń / pomieszczenie w budynku, które zostały przeznaczone w rowery pracowników lub mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. rower mrz., rowerek mrz., rowerzysta mos., rowerzystka ż.
przym. rowerowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób rowerowy
Wiktionary
rzecz. rower mrz., rowerzysta mos.
Wiktionary
→ rower
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący rowerów, tematycznie związany z rowerami, charakterystyczny dla rowerów, przeznaczony dla rowerów
Wiktionary
(1.1) Poszedłem do sklepu rowerowego po nowe koło.
Wiktionary
IPA: ˌrɔvɛˈrɔvɨ, AS: roverovy
Wiktionary
rzecz. rower mrz., rowerek mrz., rowerzysta mos., rowerzystka ż., rowerownia ż.
czas. rowerować
Wiktionary
zbyt częste przemieszczanie się na rowerze
SJP.pl
osoba jadąca na rowerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba jadąca na rowerze;
Wiktionary
Rowerzysta, rzadziej cyklista – osoba przemieszczająca się za pomocą roweru. W XIX w. w Polsce osoby jeżdżące na rowerach nazywano "cyklistami", "bicyklistami", "kołowcami", "kołownikami" lub "kolarzami". Słowo "rowerzysta" pojawiło się w okresie międzywojennym, pochodzi od słowa "rower", a pośrednio od nazwy brytyjskiej firmy „Rover”.
Wikipedia
(1.1) Rowerzyści na ścieżce rowerowej głośno narzekali na nieprawidłowo zaparkowane pojazdy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔvɛˈʒɨsta, AS: rovežysta
Wiktionary
rzecz. rower mrz., rowerek mrz., rowerownia ż.
:: fż. rowerzystka ż.
czas. rowerować ndk.
przym. rowerowy, rowerkowy
przysł. rowerowo
Wiktionary
(1.1) cyklista
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która jedzie na rowerze
Wiktionary
(1.1) Rowerzystki na ścieżce rowerowej głośno narzekały na nieprawidłowo zaparkowane pojazdy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔvɛˈʒɨstka, AS: rovežystka
Wiktionary
rzecz. rower mrz., rowerek mrz., rowerownia ż.
:: fm. rowerzysta mos.
przym. rowerowy
czas. rowerować
Wiktionary
(1.1) cyklistka
Wiktionary
potocznie:
1. wycieczka rowerowa;
2. droga rowerowa;
3. wydział rowerowy w fabryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ścieżka rowerowa
Wiktionary
dłuto rzeźbiarskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. rodzaj walcarki do prac blacharsko-dekarskich;
Wiktionary
Rowkarka (lub: żłobiarka) to maszyna, rodzaj walcarki do prac blacharsko-dekarskich, wykonywanych techniką obróbki plastycznej na zimno. Spotykane nazwy żargonowe to: felcarka, zykówka, sickmaszyna (z niem. Sickenmaschine). Inne stosowane nazwy, wzięte od wykonywanych na żłobiarce prac to: wyoblarka, profilarka, falcarka.
Wikipedia
(1.1) Zakład ślusarski zakupił bardzo drogą rowkarkę.
Wiktionary
IPA: rɔfˈkarka, AS: rofkarka
Wiktionary
1. robić w czymś wgłębienia, żłobki, rowki; żłobić, żłobkować, wyżłabiać, ryć;
2. w poligrafii: wyciskać rowki w wytworach papierniczych, w miejscach zginania; bigować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przypominający kształtem rowek, podobny do rowka
SJP.pl
1. robić w czymś wgłębienia, żłobki, rowki; żłobić, żłobkować, wyżłabiać, ryć;
2. w poligrafii: wyciskać rowki w wytworach papierniczych, w miejscach zginania; bigować
SJP.pl
Rowokół ( Revekol) – wzgórze polodowcowe o wysokości 114,8 m n.p.m. na Wysoczyźnie Damnickiej, położone w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino, w odległości 6 km od morza.
Znajduje się na terenie Słowińskiego Parku Narodowego, bardzo dobrze widoczny z morza żeglarski punkt nawigacyjny, odnotowany na najstarszych mapach morskich tej części Bałtyku. Palone na szczycie wzgórza ogniska ułatwiały nocną żeglugę. Około 0,5 km od wierzchołka Rowokołu leży wieś Smołdzino.
Wikipedia
związany z rowem, np. mostek rowowy
SJP.pl
1. podłużny dół wykopany w ziemi;
2. głęboki wykop z nasypem chroniący przed ogniem nieprzyjaciela; okop
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ocieplające włókno antyalergiczne, używane do wyrobu odzieży; rhovylon
SJP.pl
Roxana – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Madison.
Wikipedia
[czytaj: rojals] potocznie: członek rodziny królewskiej
SJP.pl
„R
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (pojedyncza realizacja czynności)
liczebnik mnożny
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. raz (jednokrotnie)
Wiktionary
(1.1) Roz w antryju na bifyju stoła szklonka po kafyju.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk rołz, rouz
Wiktionary
przedrostek
(1.1) prefiks tworzący czasowniki odrzeczownikowe i odprzymiotnikowe o znaczeniu: uczynić coś na wzór czegoś, podobnym do czegoś
(1.2) prefiks tworzący rzeczowniki pochodne od innych rzeczowników
(1.3) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające różnokierunkowość
(1.4) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające podzielenie czegoś na części, pozbawienie pierwotnego kształtu
(1.5) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające zwiększenie rozmiaru, intensywności itp. czegoś
(1.6) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające początek jakiejś nasilającej się czynności
(1.7) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające skończenie się czegoś, wyczerpania jakichś zasobów
(1.8) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające zdjęcie, pozbycie się czegoś, co krępuje ruchy
(1.9) prefiks dołączany do podstaw czasownikowych, tworzący czasowniki oznaczające spowodowanie skutków odwrotnych do poprzednich czynności
Wiktionary
(1.1) rozkrzewić, rozanielić, rozjaśnić
(1.2) rozdroże, rozgłos, rozgałęźnik
(1.3) rozsypać, rozbiec się, rozpryskać
(1.4) rozkroić, rozkruszyć, rozbić się, rozgotować
(1.5) rozplenić, rozbudować, rozpowiedzieć
(1.6) rozkręcić, rozpalić, rozgniewać się, rozśmieszyć
(1.7) rozkraść, rozczęstować
(1.8) rozsiodłać, rozpiąć
(1.9) rozmrozić, rozpleść, rozmotać
Wiktionary
IPA: rɔz, AS: roz
Wiktionary
podjudzać, podniecać, rozgłaszać przez agitację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Rozalia
Wiktionary
(1.1) Podarowałyśmy Rozalci płytę Kory.
Wiktionary
rzecz. Rozalia ż., Rozalka ż.
Wiktionary
(1.1) Rozalia, zdrobn. Rozalka
Wiktionary
południowoamerykański gatunek małpy o długiej, złocistopomarańczowej sierści; marmozeta lwia; lwiatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Rozalia – imię żeńskie o niejasnej etymologii. Być może pochodzi od łacińskich słów "rosa" (róża) i "lilium" (lilia) lub od samego słowa "rosa". Możliwe jest także pochodzenie germańskie, od germańskich imion dwuczłonowych z pierwszym członem "Roz-" ("Hros-"), zob. Rozalinda, Rozamunda, Rozwita.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Rozalia i jestem urzędniczką z Chocza.
Wiktionary
IPA: rɔzˈalʲja, AS: rozalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Rozalka ż., Rozalcia ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rozalii lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Rozalinda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, oznaczające „łagodny koń” i złożone z członów: "hros" – „koń” i "linde" – „łagodny, czuły” (por. Adelinda). W późniejszym czasie łączono je z łacińską frazą "rosa linda" – „piękna róża”. Jest to imię bohaterki romansu Thomasa Lodge'a "Rozalinda" i komedii Szekspira "Jak wam się podoba". W Kościele katolickim patronką tego imienia jest św.Roselina, mniszka (zm. 1329).
Wikipedia
Rozalinowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Gąsawa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 40 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Gąsawa.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Rozalii lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Rozalia (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) poufała forma żeńskiego imienia Rozalia
Wiktionary
(1.1) Nie dodzwoniłyśmy się do Rozalki.
(1.1) Bardzo mi się podobała powieść „Rozalka Olaboga” autorstwa Anny Kamieńskiej z 1968 roku.
Wiktionary
rzecz. rosarium n., Rozalia ż., Rozalcia ż.
Wiktionary
(1.1) Rozalia, zdrobn. Rozalcia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Rozamunda – imię żeńskie pochodzenia germańskiego, oznaczające "chroniąca rumaki", od "hros" – "rumak" i "mund" – "ochrona". Później imię to łączono z łacińskimi słowami "rosa munda" – "róża świata", "róża ludzkości". Patronką tego imienia jest bł. Rozamunda z XII wieku.
Wikipedia
(1.1) Dziewczyna miała na imię Rozamunda i pochodziła z Francji.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzãˈmũnda, AS: rozãmũnda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozanielać.
Wiktionary
czas. rozanielać ndk.
rzecz. aniołeczek mzw., anioł mos./mzw.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozanielić)
(1.1) przejmować błogością; pogodnie nastrajać
czasownik zwrotny niedokonany rozanielać się (dk. rozanielić się)
(2.1) wpadać w zachwyt, błogostan
Wiktionary
rzecz. anioł mzw./mos., Anioł mos., rozanielanie n., Aniela ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozanielić.
Wiktionary
czas. rozanielić
rzecz. Aniela ż., aniołeczek mzw., anioł mos./mzw.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozanielać)
(1.1) przejąć błogością; pogodnie nastroić
czasownik zwrotny dokonany rozanielić się (ndk. rozanielać się)
(2.1) wpaść w zachwyt, błogostan
Wiktionary
rzecz. Anioł ż./mos., anielskość ż., aniołeczek mzw., Aniela ż., rozanielenie n., anioł, anielica
Wiktionary
(1.1) zachwycić
Wiktionary
potocznie: pogodny, błogi, rozpromieniony
SJP.pl
syntetyczny, czerwony barwnik zasadowy, wykorzystywany do barwienia lakierów spirytusowych i tuszów; fuksyna
SJP.pl
przymiotnik od: rozanilina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię żeńskie
Wiktionary
(1.1) Imieniny Rozanny przypadają 14 września.
Wiktionary
ogród lub miejsce w ogrodzie, w którym rosną róże; rosarium, różanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. ogród lub jego część przeznaczona do hodowli róż;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rzecz. rosarium n., róża ż., Róża ż., Rozalinda ż., rozeta ż., róż mrz.
Wiktionary
(1.1) rosarium
Wiktionary
taki, który się rozbabił
SJP.pl
rzadko: rozbabić się - upodobnić się do baby, kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbabrać.
Wiktionary
czas. rozbabrać ndk.
Wiktionary
rozpaprać; potocznie:
1. grzebiąc w czymś miękkim, rozrzucić to gdzieś;
2. porzucić jakąś pracę, zostawiając ją w nieładzie;
3. rozkręcić, rozmontować;
4. ponownie uszkodzić w trakcie leczenia lub naprawiania czegoś;
5. rozbabrać się -
a) zamienić się w miękką, mazistą substancję;
b) ulec ponownemu uszkodzeniu
SJP.pl
rozpaprywać; potocznie:
1. grzebiąc w czymś miękkim, rozrzucać to gdzieś;
2. porzucać jakąś pracę, zostawiając ją w nieładzie;
3. rozkręcać, rozmontowywać;
4. rozbabrywać się - zamieniać się w miękką, mazistą substancję
SJP.pl
1. powodować, że ktoś zaczyna balować i nie chce skończyć;
2. rozbalowywać się - rozbawiać się, bywając często na balach
SJP.pl
dzielnica Bytomia
SJP.pl
Rozbark (niem. "Rossberg") – dzielnica Bytomia. Do 1927 roku osobna gmina wiejska leżąca na wschód od murów miejskich Bytomia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbawiać.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wprowadzać kogoś w dobry nastrój
Wiktionary
czas. bawić, rozbawić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprawienie w dobry humor
Wiktionary
(1.1) Na rusałczanej twarzy gościa malował się jednak wyraz pobłażliwego rozbawienia.
Wiktionary
1. będący w dobrym humorze, nastroju; rozweselony;
2. wyrażający wesoły humor, nastrój; radosny
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozbawiać)
(1.1) rozśmieszyć i wprowadzić kogoś w dobry humor
czasownik zwrotny dokonany rozbawić się (ndk. rozbawiać się)
(2.1) wpaść w dobry humor
Wiktionary
rzecz. zabawkarz mos., ubaw m., zabawa ż., zabawka ż., bawidko n., bawidamek m., bawienie n.
czas. bawić ndk., zabawić dk., zabawiać ndk., rozbawiać ndk., ubawić dk., ubawiać ndk.,
przym. zabawny, zabawowy
przysł. zabawnie, zabawowo
Wiktionary
(1.1) rozweselić, zabawić, uwabić, posp. rozerwać
Wiktionary
psuć pochlebstwami, pobłażaniem; rozpuszczać
SJP.pl
potocznie: nieporządnie wyjąć coś z jakiegoś wnętrza, rozrzucić wokół; rozgrzebać
SJP.pl
dawniej: rozjątrzyć, podniecić; rozjudzić
SJP.pl
taki, który się rozbeczał
SJP.pl
1. wzbudzać w kimś zwierzęce instynkty, pobudzać do bestialstwa; rozwścieczać;
2. potocznie: czynić kogoś bezczelnym, nieposłusznym; rozwydrzać, rozbisurmaniać;
3. rozbestwiać się - potocznie: stawać się bezczelnym, nieposłusznym; rozwydrzać się, rozbisurmaniać się
SJP.pl
1. wzbudzić w kimś zwierzęce instynkty, pobudzić do bestialstwa; rozwścieczyć;
2. potocznie: uczynić kogoś bezczelnym, nieposłusznym; rozwydrzyć, rozbisurmanić;
3. rozbestwić się - potocznie: stać się bezczelnym, nieposłusznym; rozwydrzyć się, rozbisurmanić się
SJP.pl
usunąć skądś beton
SJP.pl
usuwać skądś beton
SJP.pl
rzadko: rozbełkotywać się - zaczynać mówić bełkotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbić.
Wiktionary
IPA: rɔzˈbʲit͡ɕɛ, AS: rozbʹiće
Wiktionary
czas. rozbić, bić
rzecz. rozbijanie n., rozbitek mos., rozbitki nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. droga, jaką statek powietrzny musi pokonać, by nabrać prędkości większej od prędkości przeciągnięcia
(1.2) sport. krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym
(1.3) sport. część skoczni narciarskiej
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: ˈrɔzbʲjɛk, AS: rozbʹi ̯ek
Wiktionary
przym. rozbiegowy
Wiktionary
początek każdej rolki filmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kabel światłowodowy zwiększający czas podróży impulsu laserowego podczas diagnostyki łącza
Wiktionary
1. masarz rozbierający mięsne tusze;
2. potocznie: osoba rozkładająca coś na części;
3. dawniej: osoba badająca szczegółowo jakieś zjawiska
SJP.pl
1. dający się rozebrać;
2. zbudowany z części, które można rozdzielać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbierać.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzbʲjɛˈrãɲɛ, AS: rozbʹi ̯erãńe
Wiktionary
rzecz. rozbieranka ż., rozebranie n., rozbiórka ż., rozbiór m.
czas. rozebrać dk., rozbierać ndk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorowy
Wiktionary
potocznie:
1. zabawa towarzyska, polegająca na rozbieraniu się uczestników zabawy w jej trakcie;
2. erotyczna scena w filmie;
3. striptiz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. striptiz
(1.2) pot. scena erotyczna w filmie
(1.3) pot. zabawa towarzyska, w trakcie której jej uczestnicy się rozbierają
Wiktionary
rzecz. rozbiórka ż., rozbiór m., rozbieranie n., rozebranie n.
czas. rozebrać dk., rozbierać ndk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorczy, rozbiorowy
Wiktionary
(1.1) striptiz
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozebrać)
(1.1) zdejmować ubranie z kogoś lub czegoś
(1.2) likwidować jakąś konstrukcję, usuwając kawałek po kawałku
(1.3) rozkładać na części, rozmontowywać
(1.4) polit. rozdzielać między siebie cześć lub całość terytorium jakiegoś państwa
(1.5) dzielić tuszę zwierzęcą
czasownik zwrotny niedokonany rozbierać się (dk. rozebrać się)
(2.1) zdejmować z siebie ubranie
Wiktionary
IPA: rɔzˈbʲjɛrat͡ɕ, AS: rozbʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. rozbieranka ż., rozbiórka ż., rozbiór m., rozbieranie n., rozebranie n.
czas. rozebrać dk., brać ndk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorczy, rozbiorowy
Wiktionary
rozbieżać się - dawniej: rozbiegać się (rozpierzchać się)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przeciwstawnie
Wiktionary
rzecz. rozbieżność ż.
Wiktionary
brak zgodności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności
(1.2) rozchodzenie się od jednego punktu w różne strony
(1.3) mat. dywergencja;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Negocjacje między pracodawcą a związkami zawodowymi zakończyły się podpisaniem protokołu rozbieżności.
Wiktionary
IPA: rɔzˈbʲjɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: rozbʹi ̯ežność
Wiktionary
przym. rozbieżny
przysł. rozbieżnie
Wiktionary
(1.1) dysonans, dysharmonia, dywergencja, niezgodność, sprzeczność, niespójność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) krańcowo różny; przeciwstawny
(1.2) rozchodzący się z jednego punktu w różne strony; o narastających różnicach
(1.3) mat. o szeregach, funkcjach nie będący zbieżny, nie mający skończonej granicy
(1.4) rzad. oddzielny, rozproszony
(1.5) fiz. o świetle cechujące się ujemną zbieżnością; o soczewce powodujący rozbieżność światła
Wiktionary
(1.1) Dekada procesów transformacyjnych aż nazbyt dobrze to potwierdza, gdy wyniki działań transformacyjnych w poszczególnych krajów postsocjalistycznych nie są konwergentne, lecz rozbieżne.
Wiktionary
rzecz. rozbieżność ż.
Wiktionary
przymiotnik od: rozbijacz
SJP.pl
dawniej: awanturnik, zabijaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbijać.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: rozbʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. rozbicie n., rozbijak m., rozbitek m., rozbitki
czas. rozbijać ndk., rozbić dk.
Wiktionary
1. uderzeniem, uderzeniami rozłupywać coś na części, na kawałki, tłuc coś;
2. rozdrabniać coś przez poddanie obróbce mechanicznej;
3. dzielić na części, rozdzielać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozbić)
(1.1) niedokonany od|rozbić.
Wiktionary
IPA: rɔzˈbʲijät͡ɕ, AS: rozbʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. rozbijanie n., rozbitek mos., rozbitki nmos., bicie n.
czas. rozbić, bić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraj, który bierze udział w rozbiorze państwa
Wiktionary
czas. rozebrać
Wiktionary
odnoszący się do rozbiorów Polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbisurmaniać.
Wiktionary
czas. rozbisurmaniać ndk.
Wiktionary
rozzuchwalić, rozbrykać się lub kogoś
SJP.pl
rozzuchwalić, rozbrykać się lub kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozbisurmaniać)
(1.1) dokonany od|rozbisurmaniać.
Wiktionary
czas. rozbisurmaniać ndk.
Wiktionary
→ rozbitek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba ocalała z katastrofy statku;
(1.2) przen. ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: rozbitka
Wiktionary
Rozbitek – osoba ocalała z katastrofy rozbitego statku lub rzadziej samolotu. Rozbitkami są zarówno osoby unoszące się na powierzchni wody w kamizelkach ratunkowych, tratwach, szalupach lub innych łodziach ratunkowych albo z pomocą własnych mięśni.
Mianem rozbitków określa się czasem osoby ocalałe znajdujące się na terenie bezludnym i oczekujące na ewakuację.
Wikipedia
IPA: rɔzˈbʲitɛk, AS: rozbʹitek
Wiktionary
rzecz. rozbijanie n., rozbicie n., rozbitka ż., rozbitki nmos.
czas. rozbijać ndk., rozbić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. resztki rozbitych oddziałów wojskowych
(1.2) przest. szczątki rozbitego okrętu
Wiktionary
IPA: rɔzˈbʲitʲci, AS: rozbʹitʹḱi
Wiktionary
rzecz. rozbitek m., rozbijanie n., rozbicie n., rozbitka ż.
czas. rozbijać ndk., rozbić dk.
Wiktionary
(1.1) niedobitki
(1.2) szczątki
Wiktionary
1. uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki, potłuc coś;
2. rozdrobnić coś przez poddanie obróbce mechanicznej;
3. podzielić na części, rozdzielić;
4. pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela;
5. uszkodzić część ciała lub jakiś przedmiot przez uderzenie lub upadek;
6. rozbić się - ulec wypadkowi; potłuc się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczegółowe badanie, dociekanie
(1.2) polit. unicestwienie bytu politycznego państwa poprzez podział jego obszaru na części i włączenie ich w granice innych państw
(1.3) podzielenie czegoś na poszczególne składowe
(1.4) daw. fryzj. linia rozczesania włosów na głowie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rozbieranka ż., rozebranie n., rozbieranie n., rozbiórka ż.
czas. rozbierać ndk., rozebrać dk.
przym. rozbiorowy
Wiktionary
(1.1) analiza
(1.3) demontaż, rozbiórka
(1.4) przedziałek
Wiktionary
1. rozbieranie na części;
2. burzenie starych, zniszczonych budynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynność demontażu budynku
(1.2) pot. czynność demontażu maszyn
(1.3) środ. rozbiór mięsa
(1.4) poligr. odwrotna czynność składania zecerskiego
Wiktionary
Ro
Wikipedia
IPA: rɔzˈbʲjurka, AS: rozbʹi ̯urka
Wiktionary
rzecz. rozbieranka ż., rozbiór m., rozbieranie n., rozebranie n., zbiórka ż.
czas. zebrać, zbierać, rozbierać ndk., rozebrać dk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorowy, rozbiorczy
Wiktionary
1. uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki, potłuc coś;
2. rozdrobnić coś przez poddanie obróbce mechanicznej;
3. podzielić na części, rozdzielić;
4. pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela;
5. uszkodzić część ciała lub jakiś przedmiot przez uderzenie lub upadek;
6. rozbić się - ulec wypadkowi; potłuc się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozbijać)
(1.1) uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki
(1.2) rozdrobnić coś przez poddanie obróbce mechanicznej
(1.3) książk. pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela
(1.4) uszkodzić część ciała przez uderzenie lub upadek
(1.5) zniszczyć coś przez uderzenie
czasownik zwrotny dokonany rozbić się (ndk. rozbijać się)
(2.1) rozpaść się na kawałki
(2.2) ulec wypadkowi
Wiktionary
(1.1) Nie umiem tak rozbić jajka, by skorupka nie wpadła do miski.
Wiktionary
IPA: ˈrɔzbʲit͡ɕ, AS: rozbʹić
Wiktionary
rzecz. rozbicie n., bicie n., rozbijanie n., rozbitek m., rozbitki nmos.
czas. bić ndk., bijać dk., rozbijać ndk., porozbijać dk.
Wiktionary
(1.1) stłuc, zbić
(1.4) odnieść zwycięstwo, pobić, pokonać, przemóc, rozgromić, zetrzeć w proch, przest. znieść, zwyciężyć
(1.5) książk. obrócić w niwecz, książk. obrócić w perzynę, stłuc, strzaskać, zdewastować, zdruzgotać, zmiażdżyć, zniszczyć, zniweczyć, zrównać z ziemią
Wiktionary
przestarzale: rozbłysk
SJP.pl
1. rozdrobnić przez blendowanie;
2. rozetrzeć cień lub inny kolorowy kosmetyk
SJP.pl
rozdrabniać przez blendowanie
SJP.pl
usunąć blokadę, przywrócić normalne działanie
SJP.pl
sprawca rozboju
SJP.pl
1. zaczynać boleć, sprawiać dotkliwy ból;
2. dawniej: trapić, martwić się
SJP.pl
wzbudzający sympatię, ujmujący prostotą, naiwnością; zniewalający, wzruszający
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: rozbrajać
przymiotnik
(2.1) przen. wzbudzający sympatię, ujmujący prostotą, naiwnością
Wiktionary
IPA: ˌrɔzbrajäˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: rozbrai ̯äi ̯õncy
Wiktionary
czas. rozbrajać, rozbroić, zbroić, uzbroić
rzecz. zbrojny m., zbrojenie n.
przym. zbrojny
przysł. rozbrajająco
Wiktionary
(2.1) powalający, zniewalający
Wiktionary
rozłam, niezgoda między kimś a kimś; sprzeczność między czymś a czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan głębokiego podziału, braku porozumienia, wrogości lub zasadnicza sprzeczność zachodząca pomiędzy osobami, ideami bądź zjawiskami
(1.2) daw. akt pożegnania, fizycznego oddzielenia się, odejścia lub trwałej rozłąki z inną osobą, miejscem czy środowiskiem
(1.3) daw. prawne lub formalne rozwiązanie związku małżeńskiego (rozwód)
Wiktionary
Zobacz też: ulica Rozbrat w Warszawie.
Rozbrat – nazwa kompleksu budynków mieszczących się przy ul. Kazimierza Pułaskiego na Sołaczu w Poznaniu, zaadaptowanych na społeczne centrum kultury alternatywnej i mieszkania (squatting).
W nazwie skłotu chodzi o „rozbrat” z władzą, z centralizacją i hierarchią. Działalność Rozbratu oparta jest na samorządności i oddolnej organizacji.
Wikipedia
(1.1) Powiększa się rozbrat między środowiskami ludzi myśli i refleksji a instytucjami władzy, panowania politycznego.
(1.1) Rozbrat między Niemcami a Francją przesłaniają tradycyjne przemówienia o wzajemnej przyjaźni i sporadyczne zwieranie szeregów w obliczu Stanów Zjednoczonych…
(1.1) W tym miejscu właśnie nastąpił jej rozbrat z mieszczaństwem i rodzącym się kapitalizmem. Ten polski kapitalizm był zbyt wątły, by stać się pracodawcą ludzi wykształconych…
(1.2) Motruna choć kochała Tumrego, zamyślała się często o swobodniejszej doli dni młodych! Łzy jej wyciskał ten rozbrat ze wszystkimi, to jej wygnanie ze środka rodziny, która się rozstąpiła przed nimi.
(1.2) Rozbrat wieczysty światu wypowiada, i sam się w dzikiej pustyni zamyka.
(1.3) Przyszłoby było do rozbratu między nimi, gdyby w sam czas nie trafiła się była śmierć męża.
Wiktionary
rzecz. brat mos., rozbracenie n., rozbratanie n., rozbraterstwo n., braciszek mos., bratek mos./mrz.
czas. zbratać, bratać ndk., bratać się, rozbratać ndk., rozbratać się ndk.
przym. braterski, rozbratany
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) antagonizm, dysharmonia, dysonans, dywergencja, inkongruencja, kolizja, konflikt, niekompatybilność, niezgoda, niezgodność, przeciwstawność, rozbieżność, rozdział, rozdźwięk, rozłam, rozziew, sprzeczność
(1.2) pożegnanie, rozłąka, rozstanie
(1.3) rozwód
Wiktionary
rostbratel;
1. mięso wołowe z kością;
2. kotlet z tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. kotlet z wołowiny, bity, smażony lub duszony
(1.2) zootechn. część tuszy wołowej z odcinka grzbietowego za łopatką
Wiktionary
IPA: rɔzˈbratɛl, AS: rozbratel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. wojsk. całkowite usunięcie lub ograniczenie działalności sił zbrojnych albo produkcji wojskowej danego państwa na mocy międzynarodowego porozumienia
Wiktionary
(1.1) Należy tu z całym naciskiem podkreślić, że kasacja nie oznaczała zburzenia obwarowań twierdzy, lecz tylko jej rozbrojenie i pozbawienie stałego garnizonu oraz komendanta.
Wiktionary
przym. rozbrojeniowy
Wiktionary
(1.1) demilitaryzacja
Wiktionary
rozbrykać się - potocznie:
1. bawiąc się, przebrać miarę; rozfiglować się, rozdokazywać się;
2. o zwierzętach: rozbiegać się, wykonując podskoki
SJP.pl
rozbrykiwać się ; potocznie:
1. o zwierzętach: zaczynać biegać, wykonując podskoki;
2. przebierać miarę w zabawie
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) pryskające cząstki wody, błota itp.; rozprysk, bryzg
SJP.pl
prysnąć kropelkami na wszystkie strony; rozbryznąć, rozbryzgać
SJP.pl
prysnąć kropelkami na wszystkie strony; rozbryzgnąć, rozbryzgać
SJP.pl
taki, który rozbrzmiał
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. rozbrzmieć)
(1.1) dawać się słyszeć; wydawać dźwięki
(1.2) zapełniać się dźwiękami
Wiktionary
rzecz. rozbrzmiewanie n.
czas. rozbrzmieć
Wiktionary
(1.1) brzmieć, rozlegać się
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|rozbrzmiewać.
Wiktionary
rzecz. rozbrzmiewanie n., brzmienie n.
czas. brzmieć, rozbrzmiewać ndk.
Wiktionary
rozbrzęczać się - o wielu owadach: rozpoczynać brzęczenie
SJP.pl
potocznie:
1. nadawać czemuś nadmierny rozgłos;
2. rozbuchiwać się -
a) stawać się bezczelnym; 2. przybierać na wadze; roztywać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powiększenie budowli
(1.2) powiększenie, zwiększenie liczby składników czegoś
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rzecz. budowa ż., rozbudowanie n., rozbudowywanie n.
czas. rozbudować dk., rozbudowywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbudować.
Wiktionary
rzecz. rozbudowywanie n., rozbudowa ż.
czas. rozbudować dk., rozbudowywać ndk.
Wiktionary
duży, szeroki, obszerny
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozbudowywać)
(1.1) bud. powiększyć budowę
(1.2) rozwinąć jakąś dziedzinę
(1.3) zwiększyć zakres
(1.4) uczynić złożonym pod względem budowy
czasownik zwrotny dokonany rozbudować się (ndk. rozbudowywać się)
(2.1) zostać powiększonym o nowe obiekty
(2.2) ulec rozwojowi
(2.3) rozszerzyć swój zakres
(2.4) stać się bardziej skomplikowanym
Wiktionary
(1.1) Oskar Rudziński rozbudował gospodarstwo: przebudował stawy, w których hodowano ryby, odwodnił ziemię, zbudował cegielnię i gorzelnię, założył bażantarnię.
Wiktionary
rzecz. rozbudowywanie n., rozbudowanie n., rozbudowa ż.
czas. budować
przysł. budująco
przym. budujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbudowywać.
Wiktionary
czas. rozbudowywać ndk., rozbudować dk.
rzecz. rozbudowanie n., rozbudowa ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozbudować)
(1.1) powiększać o nowe obiekty
(1.2) doprowadzać do rozwoju czegoś
(1.3) zwiększać zakres czegoś
(1.4) tworzyć bardziej złożoną strukturę czegoś
czasownik zwrotny niedokonany rozbudowywać się (dk. rozbudować się)
(2.1) być powiększanym o nowe obiekty
(2.2) ulegać rozwojowi
(2.3) rozszerzać swój zakres
(2.4) stawać się bardziej skomplikowanym
Wiktionary
rzecz. rozbudowanie n., rozbudowa ż., rozbudowywanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbudzać.
Wiktionary
czas. budzić
Wiktionary
1. taki, który zaczął przechylać się w przeciwne strony; rozkołysany, bujający się;
2. o roślinności; nadmiernie wyrosły, bujny;
3. taki, którego intensywność lub zakres znacznie się zwiększyły
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. poprzewracać
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. powątpiewać
Wiktionary
pogwałcenie zasad, napad na kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. napad bandycki w celu ograbienia;
(1.2) uprawianie grabieży
(1.3) przen. jawna niesprawiedliwość, wyzysk
Wiktionary
Rozbój – kradzież połączona z użyciem przemocy wobec osoby lub groźbą natychmiastowego jej użycia albo dokonana poprzez doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Na równi z tym należy traktować sytuację, w której pokrzywdzony pod wpływem takiej groźby natychmiast wydaje przedmiot sprawcy.
Wikipedia
IPA: ˈrɔzbuj, AS: rozbui ̯
Wiktionary
rzecz. rozbójnik m., rozbójnictwo n., rozbójniczka ż.
przym. rozbójniczy
Wiktionary
(1) grabież, rabunek
(1.3) bezprawie, granda, jawny wyzysk
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rozbójnikiem, dotyczący rozbójnika
Wiktionary
rzecz. rozbójnik m., rozbójnictwo n.
Wiktionary
uprawianie procederu rozbójniczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. napadanie na ludzi i okradanie ich
(1.2) książk. bezprawne działanie osoby lub instytucji, prowadzące do utraty lub zniszczenia cudzej własności
Wiktionary
(1.1) Po osiągnięciu pełnoletności nawiał z klasztoru, dobrał sobie bandę takich, jak on sam, zabijaków i zajął się rozbójnictwem na drogach publicznych.
(1.2) Jedyne co nas martwi to coraz częstsze przypadki działkowego rozbójnictwa.
Wiktionary
rzecz. rozbój m., rozbójnik m., rozbójniczka ż.
przym. rozbójnicki, rozbójniczy
Wiktionary
(1.1) bandytyzm; pot. bandyterka
Wiktionary
kobieta trudniąca się rozbojami i napadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta/samica rozbójnik
Wiktionary
rzecz. rozbój mrz., rozbójnictwo n., rozbójnik m.
przym. rozbójniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z rozbójnictwem, dotyczący rozbójnictwa
Wiktionary
rzecz. rozbójnictwo n., rozbój mrz., rozbójnik mos., rozbójniczka ż.
Wiktionary
osoba trudniąca się rozbojami i napadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba zajmująca się rozbojem, napadami rabunkowymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rozbój mrz., rozbójnictwo n., rozbójniczka ż.
przym. rozbójniczy, rozbójnicki
Wiktionary
(1.1) zbój, zbójca, zbójnik, rabuś, łupieżca
Wiktionary
potocznie:
1. rozgłaszać coś niepotrzebnie; rozgadywać;
2. rozbębniać się - zaczynać brzmieć bardzo głośno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozbłyskiwać.
Wiktionary
rzecz. rozbłysk m., rozbłyśnięcie n.
czas. rozbłyskiwać ndk., rozbłyskać ndk., rozbłysnąć dk.
przym. rozbłyskowy
Wiktionary
taki, który rozbłękitniał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozcapierzać.
Wiktionary
rzecz. nierozcapierzanie n.
czas. rozcapierzać ndk.
Wiktionary
rozkładać, rozciągać coś szeroko; rozczapierzać
SJP.pl
rozłożyć, rozciągnąć coś szeroko; rozczapierzyć
SJP.pl
środowiskowo:
1. skrzywić koło roweru; scentrować;
2. rozcentrować się - skrzywić się w czasie jazdy; scentrować się
SJP.pl
środowiskowo:
1. skrzywiać koło roweru;
2. rozcentrowywać się - skrzywiać się w czasie jazdy
SJP.pl
rozchamiać się - rzadko: stawać się chamskim, ordynarnym, grubiańskim
SJP.pl
niedbale rozchylić ubranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchełstać.
Wiktionary
czas. rozchełstać dk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) ubrany niedbale, rozpięty
Wiktionary
niedbale rozchylić ubranie
SJP.pl
niedbale rozchylać ubranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchlapywać.
Wiktionary
IPA: ˌrɔsxlapɨˈvãɲɛ, AS: rosχlapyvãńe
Wiktionary
czas. rozchlapywać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozchlapać)
(1.1) chlapiąc, rozrzucać coś na zewnątrz czegoś
czasownik zwrotny niedokonany rozchlapywać się (dk. rozchlapać się)
(2.1) być rozchlapywanym (1.1)
Wiktionary
(1.1) Artysta ten czasami wpada w szał i rozchlapuje farby na cały pokój, albo – co gorsza – robi to na ulicy, wzbudzając skandal (…)
(1.1) przen. Jakże kłopotliwą jest rzeczą dla człowieka to, że stanowi największy cud na ziemi, a rozchlapuje oto czas, tak jakby był tylko pianą!.
Wiktionary
IPA: ˌrɔsxlaˈpɨvat͡ɕ, AS: rosχlapyvać
Wiktionary
rzecz. chlapanie n., rozchlapanie n., rozchlapywanie n., chlapacz m.
czas. chlapać ndk., rozchlapać dk.
Wiktionary
rzadko: rozchlipywać się - zaczynać płakać coraz mocniej; rozpłakiwać się
SJP.pl
o błocie, trzęsawiskach: chlupoczący, grząski
SJP.pl
o błocie, trzęsawiskach: rozchlupotać się - stać się chlupoczącym, grząskim, rozmiękłym
SJP.pl
1. rozlać, chlustając; rozbryzgać, rozchlapać;
2. rozchlustać się - rozchlapać się w różnych kierunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchmurzać.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchmurzyć.
Wiktionary
rzecz. chmura ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: rozchodniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od rozchodniak
Wiktionary
(1.1) U szwagra my byli na imieninach, chłapnąłem jednego, drugiego, na koniec rozchodniaczek.
(1.1) Nie protestuję, w żadnym wypadku się nie sprzeciwiam, bo jakże się sprzeciwiać rozchodniaczkowi. Przechylam kieliszek, wypijam i żegnam się (…)
Wiktionary
rzecz. rozchodniak mzw.
Wiktionary
(1.1) rozchodniak, strzemienny
Wiktionary
alkoholowy toast na odchodne; strzemienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. neol. alkoholowy toast na odchodne; ostatni kieliszek alkoholu wypijany przed rozejściem się do domów
Wiktionary
(1.1) Wypijmy jeszcze po jednym rozchodniaku i idziemy do domu.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. rozchodniaczek mzw.
czas. rozchodzić się ndk., rozejść się dk.
Wiktionary
(1.1) strzemienny, pot. rozchodniaczek
Wiktionary
roślina płożąca się o grubych, mięsistych liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sedum|L.|ref=tak., rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
(1.2) bot. roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Teraz tam rozchodniki bujały i mchy przeróżne, a z sosen spoglądały dzięcioły pstre.
Wiktionary
rzecz. rozchodnikowiec m., rozchodzenie n.
czas. rozchodzić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchodować.
Wiktionary
rzecz. rozchód m.
czas. rozchodować ndk.
Wiktionary
wydać (wydawać) pieniądze, zapisać (zapisywać) po stronie rozchodu, zaksięgować (księgować) jako rozchód
SJP.pl
przymiotnik od: rozchód
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) rozluźnić buty przez chodzenie w nich
(1.2) chodząc, spowodować ustąpienie czego
czasownik zwrotny niedokonany rozchodzić się (dk. rozejść się)
(2.1) iść od siebie w różnych kierunkach
(2.2) starać się o rozwód
(2.3) wydobywać się z jakiegoś źródło w wielu kierunkach
(2.4) być przekazywanym
(2.5) prowadzić z jednego miejsca w różne strony
(2.6) być sprzedawanym, wydawanym, wykupywanym
(2.7) rozsuwać się na boki; rozchylać się, tworząc szczelinę
(2.8) ulegać uszkodzeniu poprzez rozejście się części
(2.9) ulegać rozluźnieniu poprzez chodzenie w tym
Wiktionary
(2.3) Wokół rozchodziło się cykanie świerszczy i śpiew wieczornych ptaków, nie było za to słychać hałasu samochodów, które tłumiła zapewne gęsta zabudowa.
Wiktionary
rzecz. rozchodzenie n., rozejście n., rozchód mrz.
czas. rozejść dk.
Wiktionary
(1.1) rozdeptywać
(2.1) rozłazić się, rozpraszać się
(2.2) rozwodzić się
(2.3) rozprzestrzeniać się
(2.4) chodzić, rozłazić się, rozprzestrzeniać się, szerzyć się
(2.5) rozdzielać się
(2.6) sprzedawać się
(2.7) rozchylać się
(2.9) rozdeptywać się
Wiktionary
luźny, wygodny, nie uciskający
SJP.pl
rozchorować się - nabawić się ciężkiej albo długotrwałej choroby
SJP.pl
rozchorowywać się - nabawiać się ciężkiej albo długotrwałej choroby
SJP.pl
rozchrząkiwać się - rzadko: zaczynać długo i mocno chrząkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchwierutać.
Wiktionary
czas. rozchwierutać dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) pot. poruszając czymś, rozruszać to, poluzować
Wiktionary
IPA: ˌrɔsxfʲjɛˈrutat͡ɕ, AS: rosχfʹi ̯erutać
Wiktionary
rzecz. rozchwierutanie n.
czas. chwierutać
Wiktionary
zaburzać spokój, równowagę
SJP.pl
szybko, chciwie rozebrać, rozdzielić między siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchwytywać.
Wiktionary
czas. rozchwytywać
Wiktionary
szybko, chciwie rozbierać, rozdzielać między siebie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozchwytać)
(1.1) szybko i łapczywie dzielić między siebie coś pożądanego
(1.2) zabiegać o kogoś znanego i cenionego za pewne cechy lub zdolności
Wiktionary
(1.2) O ile wiem, w ostatnich latach wydał jakieś książki, ale już nie jest tym pisarzem, którego by rozchwytywano.
Wiktionary
rzecz. rozchwyt m. rozchwytanie n., rozchwytywanie n.
czas. rozchwytać dk.
przym. rozchwytywany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) sprawić, że jakiś przedmiot zaczyna się przechylać na przemian w różne strony
czasownik zwrotny dokonany rozchybotać się (ndk. brak)
(2.1) zacząć się przechylać na przemian w różne strony
Wiktionary
(1.1) Przechadzał się po plażaaży, z rozkoszą napawając się twardym gruntem pod nogami. Była to miła — o jakże miła! — odmiana po dniach i tygodniach przemierzania rozchybotanego pokładu.
(2.1) A pod tą łagodną pieszczotą rozchybotały się jakieś miękkie fale, nadpłynęły cichemi rurami i ukołysały na sen…
Wiktionary
(1.1) rozchwiać
(2.1) rozchwiać się
Wiktionary
powodować chybotanie się czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozchylać.
Wiktionary
rzecz. rozchylenie n.
czas. rozchylać ndk., rozchylić dk.
Wiktionary
(1.1) rozsuwanie
Wiktionary
1. wydatki pieniężne dokonane w określonym czasie;
2. w księgowości: pozycja konta rachunkowego, w której wykazuje się wydatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół wydatków (głównie pieniężnych) jakiejś jednostki dokonywanych w określonym czasie
(1.2) hand. rubryka, w której zapisuje się ilość wydatków
Wiktionary
(1.4) Dane za okres wieloletni wskazują, że Ziemia znajduje się w stanie równowagi cieplnej. Przychód i rozchód energii cieplnej w ciągu dłuższego przedziału czasu są sobie równe.
Wiktionary
rzecz. rozchodzenie n., rozejście n., rozchodowanie n.
czas. rozchodzić ndk., rozejść dk.
Wiktionary
(1.4) spadek
Wiktionary
rozciapać, rozpaciać, rozpaćkać; potocznie:
1. rozprowadzić na wszystkie strony jakiejś powierzchni coś mokrego, mazistego;
2. zmienić coś twardego w półpłynną mokrą substancję;
3. rozciapciać się - utracić dotychczasową twardość, stając się ciapą
SJP.pl
rzadko: rozgniatać, rozdeptywać coś rozmokłego
SJP.pl
1. płynna substancja powstała po roztopieniu skropleniu lub zmieszaniu się czegoś;
2. dawniej: obszar zalany wodą; rozlewisko, rozlew
SJP.pl
łzawnik rozciekliwy - gatunek grzybów z rodziny łzawnikowatych
SJP.pl
rzadko: rozcieknąć się - rozpłynąć się, rozpuścić się; rozciec się
SJP.pl
1. przyrząd do ręcznego rozdrabniania ziarna lub surowców na bezkształtną masę;
2. przyrząd z zaostrzoną końcówką do rozmazywania kolorów i linii
SJP.pl
nadający się do rozcierania lub możliwy do roztarcia
SJP.pl
1. trąc, rozprowadzać po powierzchni;
2. trąc, miażdżyć, rozgniatać coś;
3. dotykając jakąś część ciała, usuwać ból, zdrętwienie; rozmasowywać;
4. rozcierać się -
a) ulegać rozdrobnieniu;
b) być rozprowadzanym po powierzchni;
c) dotykając jakąś część swojego ciała, usuwać ból, zdrętwienie;
d) dotykając jeden drugiego, usuwać ból, zdrętwienie;
e) o makijażu: tracić zarys
SJP.pl
w fabryce lakierów: zabezpieczone przed ogniem, odizolowane pomieszczenie, w którym rozcieńcza się łatwopalne płyny
SJP.pl
składnik danego roztworu znajdujący się w nim w dominującej ilości; substancja rozcieńczająca inne
SJP.pl
dający się rozcieńczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozcieńczyć)
(1.1) chem. zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik
czasownik zwrotny niedokonany rozcieńczać się (dk. rozcieńczyć się)
(2.1) chem. być rozcieńczanym
Wiktionary
rzecz. rozcieńczanie n.
Wiktionary
spowodować zmniejszenie gęstości lub stężenia
SJP.pl
spowodować zmniejszenie gęstości lub stężenia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozcieńczać)
(1.1) chem. zmniejszyć stężenie roztworu poprzez dodanie rozpuszczalnika
czasownik zwrotny dokonany rozcieńczyć się (ndk. rozcieńczać się)
(2.1) chem. zostać rozcieńczonym
Wiktionary
rzecz. rozcieńczenie n.
Wiktionary
dawniej: ościeże - wewnętrzna powierzchnia otworu okiennego lub drzwiowego; oścież; roścież
SJP.pl
w tłocznictwie: wykrojnik do rozcinania
SJP.pl
o ubraniu: mający rozcięcie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozciąć)
(1.1) tnąc, dzielić całość na części
(1.2) kalecząc, przecinać tkanki
(1.3) śmiało przedostawać się przez jakąś przestrzeń
Wiktionary
rzecz. rozcinanie n.
czas. ciąć, rozciąć
Wiktionary
(1.1) ciąć, przecinać, rozrzynać
(1.2) ciąć, kaleczyć, ranić
(1.3) przebijać się
Wiktionary
1. gatunek ćmy;
2. w górnictwie: wyrobisko korytarzowe przygotowawcze, wykonywane na wysokość wybieranego pokładu przeznaczonego do eksploatacji
SJP.pl
Rozcinka (przecinka rozruchowa, obcinka) – w górnictwie wyrobisko korytarzowe przygotowawcze, wykonywane na wysokość wybieranego pokładu przeznaczonego do eksploatacji. Rozcinkę przed wykonaniem zbrojenia ściany zabezpiecza się obudową podporową.
Wikipedia
1. powiększanie czegoś przez ciągnięcie; rozciąganie;
2. stopień powiększenia czegoś po rozciągnięciu
SJP.pl
dający się rozciągać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. trening poprawiający elastyczność ciała i wytrzymałość mięśni, zwiększający zakres ruchów, zapobiegający kontuzjom
Wiktionary
Rozciąganie osiowe – w wytrzymałości materiałów definiujemy dwa podstawowe przypadki rozciągania osiowego:
Rozwiązanie zagadnienia czystego rozciągania.
Rozwiązanie zagadnienia liniowej teorii sprężystości w przypadku czystego rozciągania jest następujące:
Wikipedia
czas. rozciągnąć, rozciągać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozciągnąć)
(1.1) ciągnąc, powodować zwiększanie wymiarów czego
(1.2) zajmować czymś większe pole lub przestrzeń
(1.3) pot. roznosić coś po wielu miejscach
(1.4) powiększać zakres działania, obejmować czynnością
(1.5) obejmować kontrolą
(1.6) wydłużać w czasie
czasownik zwrotny niedokonany rozciągać się (dk. rozciągnąć się)
(2.1) powiększać się wskutek naciągania
(2.2) rozpościerać się, zajmując większy obszar
(2.3) rozpościerać się między punktami, brzegami
(2.4) sport. zwiększać giętkość mięśni i ciała
Wiktionary
rzecz. rozciąganie n., rozciągliwość ż., rozciągłość ż., rozciągnięcie n.
przym. rozciągliwy
Wiktionary
(1.2) rozpościerać
(1.3) roznosić, rozwlekać
(2.3) rozsnuwać się
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: rozciągle
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: rozciągły
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: rozciągliwie
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: rozciągliwy; bardziej rozciągliwy
SJP.pl
dający się rozciągać, rozciągnąć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający się rozciągać
Wiktionary
(1.1) Ten gumowy pasek jest całkiem rozciągliwy.
Wiktionary
IPA: ˌrɔɕt͡ɕɔ̃ŋɡˈlʲivɨ, AS: rośćõŋglʹivy
Wiktionary
czas. rozciągać
rzecz. rozciągnięcie n.
Wiktionary
1. urządzenie do rozciągania;
2. pająk z rodziny skakunowatych
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozciągać)
(1.1) dokonany od|rozciągać.
Wiktionary
(1.1) W końcu w pracy patrolował dystans długości prawie pięciuset metrów wzdłuż podobnego betonowego płotu. Tyle że tamten miał jakieś półtora metra wysokości, a potem był drut kolczasty rozciągnięty pomiędzy betonowymi pałąkami.
Wiktionary
IPA: rɔɕˈt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: rośćõŋgnõńć
Wiktionary
rzecz. rozciąganie n.
Wiktionary
1. przestrzeń, obszar; 2 w całej rozciągłości - w pełni, w najszerszym zakresie
SJP.pl
1. tnąc, rozdzielić na części;
2. skaleczyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozcinać)
(1.1) dokonany od|rozcinać.
Wiktionary
(1.1) – Brazylia jest jak gąbka – rozetniesz, a natychmiast się zasklepia.
Wiktionary
IPA: ˈrɔɕt͡ɕɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: rośćo̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. rozcięcie n.
czas. rozcinać ndk., ciąć ndk.
przym. tnący
Wiktionary
1. tnąc, rozdzielić na części;
2. skaleczyć
SJP.pl
mocna, elastyczna błona zbudowana z tkanki łącznej, otaczająca poszczególne mięśnie szkieletowe, grupy mięśni oraz całą mięśniówkę ciała; powięź
SJP.pl
Ro
Wikipedia
krzew z rodziny werbenowatych; awicenia; roślęża
SJP.pl
rozkładać, rozciągać coś szeroko; rozcapierzać
SJP.pl
rozłożyć, rozciągnąć coś szeroko; rozcapierzyć
SJP.pl
stan psychiczny, uczucie człowieka, który się rozczarował
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niespełnienie oczekiwań
(1.2) odczasownikowy od|rozczarować.
Wiktionary
Rozczarowanie – emocja, której doznajemy, gdy nasza wiedza, wiara lub nadzieja ulegnie niemiłej dla nas konfrontacji z rzeczywistością. Konfrontacja może być dowolnie subiektywna, np. gdy ktoś nas wprowadzi w błąd.
Wikipedia
(1.1) Ewelina, ku swojemu rozczarowaniu, dostała na urodziny książkę.
(1.2) Celem koleżanek było rozczarowanie i obrażenie Eweliny.
Wiktionary
IPA: ˌrɔʃt͡ʃarɔˈvãɲɛ, AS: roščarovãńe
Wiktionary
czas. rozczarowywać, rozczarować
rzecz. pot. rozczar
przym. rozczarowany
Wiktionary
(1.1) zawód, deziluzja
(1.2) rozczarowywanie
Wiktionary
1. taki, który doznał zawodu, rozczarowania; zawiedziony, rozgoryczony;
2. właściwy takiej osobie, np. rozczarowana mina
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się
Wiktionary
rzecz. rozczarowanie
czas. rozczarować dk., rozczarowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) zawiedziony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozczarowywać)
(1.1) zawieść kogoś, nie spełnić czyichś oczekiwań; sprawić, że ktoś jest zawiedziony, rozczarowany
czasownik zwrotny dokonany rozczarować się (ndk. rozczarowywać się)
(2.1) doznać zawodu, czuć się zawiedzionym, rozczarowanym
Wiktionary
(1.1) Było to po głośnej aferze aresztowania posłów opozycji i w uszach dźwięczały mi jeszcze tak wyraźnie gorzkie słowa ojca, rozczarowanego boleśnie dyktatorskim posunięciem Piłsudskiego, że odmówiłem.
(2.1) Jeżeli pójdzie na randkę, brodacz się rozczaruje, ponieważ bez makijażu Celestyna wygląda na to dokładnie, czym jest: na szesnastoletnią zakompleksioną uczennicę szkoły średniej.
Wiktionary
IPA: ˌrɔʃt͡ʃaˈrɔvat͡ɕ, AS: roščarovać
Wiktionary
rzecz. rozczarowanie n.
czas. czarować
ims. rozczarowany
przym. rozczarowany
Wiktionary
(1.1) sprawić zawód, zawieść
(2.1) sparzyć się
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) nie spełniać czyichś oczekiwań, zawodzić czyjeś oczekiwania
czasownik zwrotny niedokonany rozczarowywać się
(2.1) zawodzić się na kimś
Wiktionary
czas. czarować
rzecz. rozczarowanie n.
przym. rozczarowany
Wiktionary
rodzaj motyli z rodziny omacnicowatych
SJP.pl
rzadko: rozczerwienić się - stać się bardzo czerwonym, mocno zarumienionym; zaczerwienić się, zarumienić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozczochrać.
(1.2) uczynienie splątanym, potarganym
Wiktionary
(1.2) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
Wiktionary
czas. rozczochrać dk.
Wiktionary
potocznie: człowiek o rozczochranych, potarganych włosach; potarganiec
SJP.pl
zmierzwić (np. włosy, sierść)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma włosy w nieładzie
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: rozczochrać
Wiktionary
(1.1) Cóż za miły chłopczyna – zauważyła zza rozczochranej główki Bobka, starając się nie dotykać jego zakurzonej kurteczki.
Wiktionary
IPA: ˌrɔʃt͡ʃɔxˈrãnɨ, AS: roščoχrãny
Wiktionary
rzecz. rozczochraniec m.
czas. rozczochrać, czochrać
Wiktionary
(1.1) nieczesany, zmierzwiony, rozwichrzony, potargany
Wiktionary
zmierzwić (np. włosy, sierść)
SJP.pl
1. rozwichrzać, kudłać włosy;
2. rozczochrywać się - ulegać rozczochraniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczuwanie czułości
Wiktionary
(1.1) Zielone oczy Cesi migotały jakby od łez – i na ten widok Jerzego ogarnęła fala rozczulenia.
Wiktionary
niewielka ilość mąki zakwaszonej, dodawana do ciasta przeznaczonego do pieczenia, wywołująca fermentację; też: rozdrobnione drożdże dodawane do ciasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozdrobnione drożdże dodawane do ciasta
Wiktionary
potocznie: mieszanina składników dodawana do ciasta w celu jego wyrośnięcia; rozczynka
SJP.pl
dawniej: rozpoczynać, zaczynać
SJP.pl
1. mieszać mąkę z wodą lub z mlekiem, tworząc ciasto;
2. mieszać składnik o stałej lub sypkiej konsystencji z płynem, tworząc jednolitą masę
SJP.pl
1. zmieszać mąkę z wodą lub z mlekiem, tworząc ciasto;
2. zmieszać składnik o stałej lub sypkiej konsystencji z płynem, tworząc jednolitą masę
SJP.pl
potocznie: mieszanina składników dodawana do ciasta w celu jego wyrośnięcia; rozczyna
SJP.pl
ciecz powodująca rozpuszczanie lub rozcieńczanie innych ciał; rozpuszczalnik, rozcieńczalnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozczęstować.
Wiktionary
czas. rozczęstować dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) częstując, rozdać coś
Wiktionary
(1.1) Reszta porcji zostanie rozczęstowana pomiędzy pary biorące dzisiaj ślub i kibicujących widzów.
(1.1) Podobno rozczęstowali dwa tysiące porcji spagetti z owczym serem prosto z Włoch.
Wiktionary
IPA: ˌrɔʃt͡ʃɛ̃w̃ˈstɔvat͡ɕ, AS: roščẽũ̯stovać
Wiktionary
rzecz. rozczęstowanie n., poczęstunek
czas. częstować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozczłonkować.
Wiktionary
czas. rozczłonkowywać, rozczłonkować dk.
Wiktionary
podzielić na części, elementy, człony
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozczłonkowywać)
(1.1) rozdzielić na człony
czasownik zwrotny dokonany rozczłonkować się (ndk. rozczłonkowywać się)
(2.1) rozdzielić się na człony
Wiktionary
(1.1) Wnętrze kaplicy jest jednoprzestrzenne, rozczłonkowane trójbocznymi wnękami arkadowymi.
Wiktionary
rzecz. rozczłonie n., rozczłonkowanie n.
czas. rozczłonkowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) poćwiartować, pokawałkować
Wiktionary
dzielić na części, elementy, człony; członować, członkować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozczłonkować)
(1.1) rozdzielać na człony
czasownik zwrotny niedokonany rozczłonkowywać się (dk. rozczłonkować się)
(2.1) rozdzielać się na człony
Wiktionary
(1.1) Jeszcze innych zadźgano nożami, rozcinając i rozczłonkowując ciała.
(2.1) Na południu wyżyna rozczłonkowuje się we wzniesienia o płaskich wierzchowinach.
Wiktionary
rzecz. rozczłonkowanie n.
czas. rozczłonkować dk.
Wiktionary
(1.1) ćwiartować, kawałkować
Wiktionary
dawniej: rozciągać, rozprzestrzeniać
SJP.pl
rozdzielić coś między kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdać.
(1.2) uroczystość wręczania nagród konkursowych lub dyplomów
(1.3) rozdzielenie stanowisk lub funkcji, zwykle według pewnego klucza
(1.4) rozdzielenie kart między graczy
(1.5) runda gry w karty
Wiktionary
Rozdanie – amerykański dramat z 2008 roku.
Wikipedia
(1.1) Rozdanie słodyczy przed obiadem było błędem, bo dzieci nie chciały jeść zupy.
(1.2) Na tegorocznym rozdaniu Oscarów uhonorowano jednego Polaka.
(1.3) Po zwycięskich wyborach zawsze przychodzi rozdanie posad między swoich.
(1.4) W brydżu, po rozdaniu kart następuje licytacja.
(1.5) W tym rozdaniu atu są piki.
Wiktionary
rzecz. rozdawanie n., rozdawnictwo n., dawanie n., danie n., dawca m.
czas. rozdawać ndk., rozdać dk., dawać ndk., dać dk.
przym. rozdawniczy
Wiktionary
miejsce rozdarte, uszkodzone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozedrzeć.
(1.2) miejsce, w którym coś rozdarło się
(1.3) przen. stan wewnętrznego skłócenia
Wiktionary
IPA: rɔzˈdarʲt͡ɕɛ, AS: rozdarʹće
Wiktionary
rzecz. darcie n., dodarcie n., dodzieranie n., naddarcie n., naddzieranie n., nadarcie n., podarcie n., przedarcie n., przedzieranie n., rozdzieranie n., udarcie n., udzieranie n., wydarcie n., wydzieranie n., zdarcie n., zdzieranie n.
czas. drzeć ndk., dodrzeć dk., dodzierać ndk., nadedrzeć dk., naddzierać ndk., nadrzeć dk., podrzeć dk., przedrzeć dk., przedzierać ndk., rozedrzeć dk., rozdzierać ndk., udrzeć dk., udzierać ndk., wydrzeć dk., wydzierać ndk., zedrzeć dk., zdzierać ndk.
przym. rozdarty
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) o przedmiocie: rozszarpany, w kawałkach
(1.2) o człowieku: taki, który wpadł w stan wewnętrznego skłócenia
Wiktionary
rzecz. darcie n., rozdarcie n., rozdzieranie n., przedarcie n., przedzieranie n.
czas. drzeć ndk., rozedrzeć dk., rozdzierać ndk., przedrzeć dk., przedzierać ndk.
przym. przedarty
Wiktionary
osoba, która daje coś wielu osobom; rozdawca
SJP.pl
potocznie: dawanie czegoś wielu osobom; rozdawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdawać.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzdaˈvãɲɛ, AS: rozdavãńe
Wiktionary
czas. rozdawać
rzecz. rozdanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdać)
(1.1) rozdzielać pomiędzy wiele osób
(1.2) wyczerpywać coś, dając wielu osobom
(1.3) przydzielać coś wielu osobom, obdzielać, rozdarować
Wiktionary
(1.1) Kiedyś w parlamencie rozdawał innym dziennikarzom ulotki reklamujące firmę Bizon.
(1.3) Cła owszem, ale tylko w jedną stronę, Bank Światowy i MFW, tak, to pożyteczne instytucje, gdy rozdają pieniądze, ale przecież nie mogą nam dyktować swoich warunków.
Wiktionary
IPA: rɔzˈdavat͡ɕ, AS: rozdavać
Wiktionary
rzecz. rozdawanie n., rozdanie n.
czas. rozdać
Wiktionary
(1.1) dystrybuować, rozdzielać, rozprowadzać
(1.2) rozdysponowywać, rozdzielać
(1.3) obdzielać, przydzielać, asygnować, rozdarować
Wiktionary
osoba, która daje coś wielu osobom; rozdawacz
SJP.pl
kobieta rozdająca coś
SJP.pl
potocznie: dawanie czegoś wielu osobom; rozdawajka
SJP.pl
akcja rozdawania czegoś
SJP.pl
rozdzielić coś między kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozdawać)
(1.1) dokonany od|rozdawać.
Wiktionary
rzecz. rozdanie n.
czas. rozdawać
Wiktionary
rozdekoltowywać się - wkładać suknie, bluzkę itp. z wielkim dekoltem
SJP.pl
przekazać swoje obowiązki kilku osobom o niższej pozycji
SJP.pl
rodzaj ślimaków przodoskrzelnych
SJP.pl
rodzina ślimaków
SJP.pl
Rozdepkowate (Neritidae) – szeroko rozprzestrzeniona rodzina małych, słodko-, słonawo- i słonowodnych ślimaków przodoskrzelnych. Obejmuje kilkaset gatunków, w tym około 110 gatunków słodkowodnych.
Wikipedia
o cechach rozdepkowatych (rodzina ślimaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdeptać.
Wiktionary
czas. deptać ndk., rozdeptać dk.
rzecz. deptanie n., rozdeptywanie n.
Wiktionary
zniekształcony przez długie używanie, zniszczony
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|rozdeptywać.
Wiktionary
rzecz. rozdeptywanie n., rozdeptanie n., deptanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdeptywać.
Wiktionary
czas. deptać ndk., rozdeptać dk., rozdeptywać ndk.
rzecz. deptanie n., rozdeptanie n.
Wiktionary
rozdestnica wrotyczówka - gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych
SJP.pl
poddawać frakcjonowanej destylacji
SJP.pl
rozdeszczać się - stawać się deszczowym
SJP.pl
tyle co: słotny, deszczowy
SJP.pl
rozdeszczyć się - stać się deszczowym; o deszczu: rozpadać się na dobre
SJP.pl
dawniej: wyjmować, wybijać dno (np. z beczki)
SJP.pl
rozdokazywać się - potocznie:
1. bawiąc się, przebrać miarę; rozfiglować się, rozbrykać się;
2. przekroczyć określone normy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdrabniać.
Wiktionary
Rozdrabnianie – rozdzielanie materiału w fazie stałej na drobniejsze części, zazwyczaj przeprowadzane mechanicznie. Zwiększa ono powierzchnię właściwą danej substancji stałej, co przyśpiesza szereg procesów z jej udziałem. Rozdrabnianie przeprowadza się także w celu uzyskania sypkiego produktu, często o ściśle określonym rozmiarze ziaren np. kruszywa.
Wikipedia
IPA: ˌrɔzdrabʲˈɲä̃ɲɛ, AS: rozdrabʹńä̃ńe
Wiktionary
rzecz. rozdrabniacz m., rozdrabniarka ż., rozdrobnienie n.
czas. rozdrabniać ndk., rozdrobnić dk.
Wiktionary
maszyna do rozdrabniania brył na kawałki określonej wielkości; dezintegrator; kruszarka; łamacz; dezyntegrator
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdrobnić)
(1.1) dzielić na drobne części
(1.2) dzielić na poszczególne części
czasownik zwrotny niedokonany rozdrabniać się (dk. rozdrobnić się)
(2.1) dzielić się samoistnie na małe części
(2.2) dzielić swój wysiłek, czas, energię na wiele spraw, nie skupiając się na jednej konkretnej
Wiktionary
rzecz. drobne nmos., rozdrabniacz m., rozdrabniarka ż., rozdrabnianie n., rozdrobnienie n.
czas. rozdrobnić dk.
Wiktionary
(1.1) drobić, krajać, kruszyć
(1.2) rozdzielać, rozkawałkowywać, rozwalać
(2.1) kruszyć się, rozpadać się
(2.2) rozpraszać się
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozdrapywać)
(1.1) otworzyć lub uszkodzić drapaniem
(1.2) o grupie osób z chciwością, wyrywając sobie nawzajem, zabrać cały udostępniony zasób
(1.3) rozkraść
Wiktionary
(1.1) Pacjentka rozdrapała sobie pieprzyk na udzie do krwi.
(1.2) Goście rozdrapali kanapki ze stołu szwedzkiego jeszcze przed zakończeniem mowy powitalnej.
(1.3) Zapas darmowych podpasek higienicznych w toalecie urzędu rozdrapano w dwie godziny.
Wiktionary
czas. drapać, zdrapać
rzecz. rozdrapanie n.
Wiktionary
(1.2) rozchwycić
(1.3) rozkraść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdrapywać.
Wiktionary
(1.1) Uważał, że społeczeństwu polskiemu potrzebna jest wewnętrzna stabilizacja, zasklepianie, a nie rozdrapywanie ran przeszłości.
Wiktionary
rzecz. rozdrapanie n.
czas. rozdrapywać ndk.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Rozdrażew – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Rozdrażew.
Rozdrażew uzyskał lokację miejską przed 1458 rokiem, zdegradowany po 1510 roku.
We wsi znajdowała się stacja rozebranego odcinka Krotoszyn – Pleszew Krotoszyńskiej Kolei Dojazdowej. Pociąg zakończył bieg 12 stycznia 1986 r. Ośrodek parafii prawdopodobnie od końca XIII, a na pewno od połowy XIV wieku. Drobny przemysł spożywczy.
Wikipedia
przymiotnik od: Rozdrażew
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdrażnić)
(1.1) powodować rozdrażnienie
Wiktionary
rzecz. drażliwość ż.
Wiktionary
podniecenie nerwowe będące wynikiem doznanej przykrości, zmęczenia itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieprzyjemne uczucie, wynikłe z przemęczenia lub przykrej sytuacji
Wiktionary
IPA: ˌrɔzdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: rozdražʹńė̃ńe
Wiktionary
przym. drażliwy
czas. drażnić
rzecz. drażliwość ż.
Wiktionary
(1.1) zdenerwowanie, nerwowość, irytacja
Wiktionary
niespokojny; zdenerwowany, zirytowany
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozdrabniać)
(1.1) dokonany od|rozdrabniać.
czasownik zwrotny dokonany rozdrobnić się (ndk. rozdrabniać się)
(2.1) dokonany od|rozdrabniać się.
Wiktionary
czas. rozdrabniać ndk.
przym. drobny
rzecz. drobne nmos., rozdrobnienie n., rozdrabnianie n.
Wiktionary
miejsce, gdzie drogi się rozchodzą; rozstaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Słup stoi na rozdrożu.
Wiktionary
IPA: rɔzˈdrɔʒɛ, AS: rozdrože
Wiktionary
rzecz. drożny mos., droga ż., dróżka ż., drożyna ż., drogowiec m., udrażnianie n., udrożnienie n., drożność ż.
czas. udrażniać ndk., udrożnić dk.
przym. zdrożony, drogowy, drożny, rzad. rozdrożny
Wiktionary
(1.1) rozstaj, skrzyżowanie
Wiktionary
wulgarnie: rozbijać, niszczyć, rozwalać; rozpierdzielać, rozpierdalać, rozpieprzać, rozpierniczać
SJP.pl
wulgarnie: rozbić, zniszczyć, rozwalić; rozpierdzielić, rozpierdolić, rozpieprzyć, rozpierniczyć
SJP.pl
regionalnie: rozgnieść
SJP.pl
regionalnie: rozgniatać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdusić)
(1.1) reg. gniotąc, rozbijać na miazgę
Wiktionary
(1.1) W Wietnamie najpierw rozdusza się czosnek płaską powierzchnią noża, a potem sieka na drobne kawałeczki.
Wiktionary
rzecz. rozduszanie n.
Wiktionary
(1.1) rozgniatać, miażdżyć
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdwoić)
(1.1) dzielić na dwie (najczęściej równe) części
czasownik zwrotny niedokonany rozdwajać się (dk. rozdwoić się)
(2.1) dzielić się na dwie (najczęściej równe) części
(2.2) przen. być w kilku miejscach jednocześnie, wykonywać na raz wiele czynności
Wiktionary
(2.1) Właśnie tam rzeka rozdwaja się, tworząc śródrzeczną wyspę
Wiktionary
czas. rozdwoić
rzecz. rozdwojenie n., rozdwajanie n.
przysł. podwójnie
Wiktionary
podzielić na dwie części
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozdwajać)
(1.1) dokonany od|rozdwajać.
Wiktionary
(1.1) Olejowanie to zbawienny zabieg dla osób ze zniszczonymi, suchymi, niesfornymi włosami i rozdwojonymi końcówkami.
Wiktionary
czas. rozdwajać
rzecz. rozdwojenie n., rozdwajanie n.
przysł. podwójnie
Wiktionary
podzielić na dwie części
SJP.pl
taki, który się rozdygotał (zaczął drżeć); drgający, dygocący, drżący
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wprawić w drżenie
czasownik zwrotny dokonany rozdygotać się (ndk. brak)
(2.1) zacząć drżeć
Wiktionary
rzecz. rozdygotanie n.
przym. rozdygotany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdymać.
Wiktionary
rzecz. nierozdymanie n., rozdymkokształtne nmos.
czas. rozdymać ndk.
Wiktionary
tropikalna ryba oceaniczna o ciele pokrytym kolcami, nadymająca się w sytuacji zagrożenia, podawana jako przysmak w kuchni japońskiej pomimo swej toksyczności; fugu, takifugu
SJP.pl
rząd ryb promieniopłetwych; najeżkokształtne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Tetraodontiformes|Berg|ref=tak., rząd ryb promieniopłetwych;
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak u innych rozdymkokształtnych narządy wewnętrzne samogłowów mogą zawierać neurotoksyny.
Wiktionary
rzecz. rozdymanie n., rozdymka ż., rozdymkowate lm nm.
czas. rozdąć dk., rozdymać ndk.
Wiktionary
(1.1) tetrodontokształtne, najeżkokształtne; daw. zrosłoszczękie
Wiktionary
rodzina ryb promieniopłetwych z rzędu najeżkokształtnych; kolcobrzuchowate, tetrodonowate
SJP.pl
Rozdymkowate, tetrodonowate, kolcobrzuchowate (Tetraodontidae) – rodzina głównie morskich ryb promieniopłetwych z rzędu rozdymkokształtnych (Tetraodontiformes), rzadziej spotykane w wodach słodkich lub słonawych. Ich ciało zawiera silnie trującą tetrodotoksynę. Niektóre gatunki spotykane są w hodowlach akwarystycznych.
Wikipedia
o cechach rozdymkowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdysponować.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzdɨspɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: rozdyspõnovãńe
Wiktionary
czas. rozdysponować dk.
Wiktionary
rozprowadzić, rozwieźć towary albo inne dobra między sklepy, zakłady przemysłowe itp.
SJP.pl
skrót od: rozdział
SJP.pl
skrót
(1.1) = rozdział
Wiktionary
IPA: ˈrɔʑd͡ʑaw, AS: roźʒ́au̯
Wiktionary
zdrobnienie od: rozdział; rozdziałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdziawić.
Wiktionary
czas. rozdziawić
Wiktionary
czasownik
(1.1) otwierać szeroko usta (pysk, dziób)
czasownik zwrotny rozdziawić się
(2.1) o ustach (pysku, dziobie): otwierać się szeroko
(2.2) szeroko otwierać usta (pysk, dziób)
Wiktionary
(1.1) Podniósł się, siadł, za nutami się obejrzał i chwyciwszy je w łapy, rozdziawił do śpiewu gębę. Rozdziawił, lecz nie puścił głosu; rozdziawił szerzej jeszcze – na nic! Rozdziawił po raz trzeci – głuchy skrzek wyszedł tylko z gardła.
Wiktionary
IPA: rɔʑˈd͡ʑavʲit͡ɕ, AS: roźʒ́avʹić
Wiktionary
rzecz. rozdziawianie n., rozdziawienie n.
czas. rozdziawiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis
(1.2) rozdzielanie, obdzielanie, przydzielanie, dokonywanie podziału między ludzi
(1.3) efekt rozdzielenia czegoś
(1.4) oddzielenie, separacja, rozgraniczenie
(1.5) etap w rozwoju, kamień milowy
(1.6) książk. przest. głęboka niezgoda, rozłam
forma czasownika.
(2.1) 3. os. m. lp. przesz. od: rozdziać
Wiktionary
(1.1) Skończyłem ostatni rozdział magisterki!
(1.2) Ojciec dokonał rozdziału ziemi między synów.
(1.3) Istotny jest prawidłowy rozdział kompetencji między kierowników.
(1.4) W konstytucji zapisany jest rozdział Kościoła od państwa.
(1.5) I tak rozpoczyna się kolejny rozdział jej życia.
(1.6) Ta kwestia spowodowała głęboki rozdział w partii.
(2.1) Pacjent nieskrępowany zbytnio obecnością młodziutkiej studentki rozdział się i ułożył dogodnie na takim specjalnym stoliku i cierpliwie znosił wpychaną mu do odbytu rurę ze światełkiem.
Wiktionary
IPA: ˈrɔʑd͡ʑaw, AS: roźʒ́au̯
Wiktionary
rzecz. podzielnica ż., rozdzielanie n., rozdzielenie n., rozdzielnik m.
:: zdrobn. rozdzialik m., rozdziałek m.
czas. rozdzielać ndk., rozdzielić dk.
Wiktionary
(1.1) kapitulum
Wiktionary
1. zdrobnienie od: rozdział; rozdzialik;
2. linia dzieląca włosy na głowie rozczesane na dwie strony; przedziałek
SJP.pl
1. zdrobnienie od: rozdział; rozdzialik;
2. linia dzieląca włosy na głowie rozczesane na dwie strony; przedziałek
SJP.pl
indywidualnie: dzielić (tekst) na rozdziały
SJP.pl
dawniej: rozbestwić się, rozpasać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. naczynie laboratoryjne, które służy do rozdzielania ciekłych mieszanin i przeprowadzania innych procesów chemicznych
(1.2) techn. element w rurze, w którym ciecz lub gaz rozchodzi się do przewodów doprowadzających je do kolejnych części urządzenia
(1.3) techn. elektr. przyrząd podłączany do przewodu, który pozwala na doprowadzenie prądu lub sygnału do wielu urządzeń jednocześnie
(1.4) techn. część, która reguluje i koryguje dopływ siły lub napięcia w jakimś urządzeniu
Wiktionary
Ro
Wikipedia
(1.3) Większość przedłużaczy jest zarazem rozdzielaczami.
Wiktionary
rzecz. rozdział m., podzielnica ż., dzielenie n., rozdzielenie n., podzielenie n.
czas. rozdzielać ndk., dzielić ndk., rozdzielić dk., podzielić dk., zdzielić dk.
Wiktionary
(1.3) rozgałęźnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdzielać., rozdrabnianie, dzielenie na części
(1.2) odczasownikowy od|rozdzielać., rozdawanie, podzielanie czegoś między grupę ludzi
(1.3) odczasownikowy od|rozdzielać., rozłączanie
Wiktionary
IPA: ˌrɔʑd͡ʑɛˈlãɲɛ, AS: roźʒ́elãńe
Wiktionary
czas. rozdzielać
rzecz. rozdział mrz., podzielnica ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozdzielić)
(1.1) dokonywać podziału na części
(1.2) rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
(1.3) sprawiać, że różne osoby przestają się kłócić, bić itp.
(1.4) różnić ludzi w określonych kwestiach, powodować ich duchowy podział
(1.5) rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt
czasownik zwrotny niedokonany rozdzielać się (dk. rozdzielić się)
(2.1) dzielić siebie na grupy lub jednostki
Wiktionary
IPA: rɔʑˈd͡ʑɛlat͡ɕ, AS: roźʒ́elać
Wiktionary
rzecz. rozdzielnica ż., podzielnica ż., rozdzielanie ndk., rozdzielenie dk., rozdział, rozdzielacz, rozdzielnik, rozdzialik, rozdziałek, rozdzielnictwo, rozdzielnia, rozdzielność, rozdzielczość
przym. rozdzielczy
czas. dzielić, rozdzielić
Wiktionary
(1.1) rozłączać, fragmentować, kawałkować, rozszczepiać, rozczłonkowywać, rozbujać, rozłupywać, rozkładać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. poligr. miara dokładności obrazowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pragnę nabyć nową kartę graficzną, aby zwiększyć rozdzielczość obrazu, włączyć antyaliasing i móc podłączyć drugi monitor.
(1.1) Na liczbę znaków, przypadającą na jeden kwadrat bieżący komputerowego składu, ma wpływ rozdzielczość wybranego urządzenia drukującego.
Wiktionary
czas. rozdzielać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdzielić.
Wiktionary
Rozdzielenie (ang. "Severance") – amerykański serial fantastycznonaukowy z 2022 roku, stworzony przez Dana Ericksona.
Głównym bohaterem jest Mark Scout, pracownik firmy Lumon Industries, który poddał się procedurze „rozdzielenia”. W jej wyniku jego wspomnienia związane z życiem zawodowym i prywatnym stają się rozdzielone. Spotkanie z byłym współpracownikiem sprawia, że Mark zaczyna kwestionować zasadność działań Lumon oraz rozdzielenia.
Wikipedia
czas. rozdzielić, rozdzielać
rzecz. rozdzielacz mrz., rozdział mrz., podzielnica ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozdzielać)
(1.1) dokonany od|rozdzielać.
Wiktionary
(1.1) Wtedy Teoś zarekwirował ponad pięćdziesiąt flaszek, które lojalnie rozdzielił pośród najbliższych współpracowników.
Wiktionary
IPA: rɔʑˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ, AS: roźʒ́elʹić
Wiktionary
rzecz. rozdzielacz mrz., rozdział m., rozdzielać m., podzielnica ż., dzielenie n., rozdzielenie n., podzielenie n.
czas. rozdzielać ndk., dzielić ndk., podzielić dk., zdzielić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, budynek lub teren, gdzie następuje rozdział energii elektrycznej na obwody;
Wiktionary
Rozdzielnia – stacja rozdzielcza, wyodrębniona część stacji elektroenergetycznej lub autonomiczny fragment sieci elektroenergetycznej, w którym następuje rozdział energii elektrycznej bez zmiany napięcia.
Wikipedia
rzecz. rozdzielnica ż.
czas. rozdzielać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. obudowa, w której następuje rozdział energii elektrycznej na obwody i zamontowane są niezbędne do tego celu urządzenia;
Wiktionary
rzecz. rozdzielnia ż.
czas. rozdzielać ndk.
Wiktionary
zorganizowane rozdzielanie określonych dóbr pomiędzy zgłaszających swe potrzeby odbiorców
SJP.pl
lista artykułów wraz z przydziałem dla poszczególnych odbiorców
SJP.pl
podklasa roślin okrytonasiennych; wolnopłatkowe
SJP.pl
o cechach rozdzielnopłatkowych (podklasa roślin)
SJP.pl
cecha roślin i zwierząt polegająca na występowaniu w obrębie tego samego gatunku organizmów różnej płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rozdzielnopłciowe; cecha tych, którzy są rozdzielnopłciowi
Wiktionary
Ro
Wikipedia
przym. rozdzielnopłciowy
przysł. rozdzielnopłciowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest rozdzielne; cecha tych, którzy są rozdzielni
Wiktionary
Rozdzielność, dystrybutywność[] – własność pewnych pojęć matematycznych występujących w arytmetyce, algebrze i podstawach matematyki – logice matematycznej i teorii mnogości. Wyróżnia się rozdzielność:
Pojęcie rozdzielności działania pojawiło się najpóźniej w XIX wieku; w 1814 roku użył go François Joseph Servois. Rozdzielność mnożenia względem dodawania i odejmowania znalazła się w podstawie programowej matematyki w polskich szkołach podstawowych.
Wikipedia
przym. rozdzielny
przysł. rozdzielnie
czas. rozdzielać
Wiktionary
sprawiający dojmującą przykrość, cierpienie; przejmujący, rozpaczliwy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozedrzeć)
(1.1) drąc, dzielić na części
(1.2) rozlegać się dojmująco, głośno
(1.3) wywoływać przenikliwy ból
(1.4) rozświetlać niespodziewanie
czasownik zwrotny niedokonany rozdzierać się (dk. rozedrzeć się)
(2.1) ulegać samoistnie rozdarciu
(2.2) pot. wydawać głośne dźwięki
(2.3) przepełniać się cierpieniem
Wiktionary
rzecz. rozdzieranie n., darcie n., rozdarcie n.
czas. drzeć
przym. rozdarty
Wiktionary
(1.1) drzeć
(2.1) pękać
(2.2) drzeć się, krzyczeć, wrzeszczeć, wydzierać się
Wiktionary
dawniej: rozsupływać; rozdzierzgiwać
SJP.pl
dawniej: rozsupływać; rozdziergiwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozdziewiczać.
Wiktionary
czas. rozdziewiczać ndk.
Wiktionary
pozbawić dziewictwa, zdeflorować
SJP.pl
dziobiąc, rozszarpywać; rozdzióbywać
SJP.pl
dziobiąc, rozszarpywać; rozdziobywać
SJP.pl
wąska, głęboka dolina; wąwóz, jar, parów
SJP.pl
Rozdół (ukr. "Розділ") – osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim (do 2020 roku w rejonie mikołajowskim) obwodu lwowskiego na Ukrainie.
Wikipedia
1. napełnić jakiś przedmiot powietrzem, gazem i sprawić, że stanie się on wypukły;
2. rozepchnąć od środka, zwiększając rozmiary czegoś;
3. wyolbrzymić rozmiary, nadmiernie zwiększyć;
4. wyolbrzymić znaczenie czegoś, ukazać coś w sposób przesadny;
5. o uczuciach: wpłynąć negatywnie na czyjeś zachowanie
SJP.pl
1. napełnić jakiś przedmiot powietrzem, gazem i sprawić, że stanie się on wypukły;
2. rozepchnąć od środka, zwiększając rozmiary czegoś;
3. wyolbrzymić rozmiary, nadmiernie zwiększyć;
4. wyolbrzymić znaczenie czegoś, ukazać coś w sposób przesadny;
5. o uczuciach: wpłynąć negatywnie na czyjeś zachowanie
SJP.pl
1. rodzaj ślimaków z rodziny rozdętkowatych;
2. rodzaj roślin z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych
SJP.pl
Ro
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozebrać.
Wiktionary
IPA: ˌrɔzɛˈbrãɲɛ, AS: rozebrãńe
Wiktionary
rzecz. rozbieranka ż., rozbieranie n., rozbiór m., rozbiórka ż.
czas. rozebrać dk., rozbierać ndk.
przym. rozbiórkowy, rozbiorowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozbierać)
(1.1) zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
(1.2) zlikwidować jakąś konstrukcję, usuwając kawałek po kawałku
(1.3) rozłożyć na części, rozmontować
(1.4) polit. rozdzielić między siebie cześć lub całość terytorium jakiegoś państwa
(1.5) podzielić tuszę zwierzęcą
czasownik przechodni dokonany (ndk. brać)
(2.1) pot. rozchwytać, rozdzielić między siebie coś, czego była ograniczona ilość
czasownik zwrotny dokonany rozebrać się (ndk. rozbierać się)
(3.1) zdjąć z siebie ubranie
Wiktionary
IPA: rɔˈzɛbrat͡ɕ, AS: rozebrać
Wiktionary
rzecz. rozbieranka ż., rozebranie dk. n., rozbieranie ndk. n., rozbiórka ż., rozbiór m., rozbiorca m.
czas. rozbierać ndk., brać ndk.
przym. rozbiorowy, rozbiorczy, rozbiórkowy
Wiktionary
(1.1) reg. śl. seblyc
Wiktionary
dawniej: rozbrzmiewać
SJP.pl
nadmierne lub osobliwe pojawienie się powietrza (gazu) w tkankach, narządach bądź jamach ciała (np. nadmierna zawartość powietrza w płucach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;
Wiktionary
(1.1) Z wstępnych oględzin lekarskich wynika, że zgon nastąpił w wyniku rozedmy płuc.
Wiktionary
czas. rozdąć dk., rozdymać ndk.
przym. rozedmowy
Wiktionary
przymiotnik odimiesłowowy
(1.1) wprawiony w szybkie, drobne ruchy
(1.2) sprawiający wizualne wrażenie pulsowania lub falowania na skutek działania światła bądź wysokiej temperatury
(1.3) brzmiący ze słyszalnymi wahaniami głośności i zanikami dźwięku
(1.4) książk. przen. odczuwający silne napięcie emocjonalne lub stanowiący wyraz tego napięcia
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: rozedrgać
Wiktionary
(1.1) Tuż pod rozedrganą powierzchnią rozlewiska pływały leniwie kłęby żabiego skrzeku, archipelagi ziarnistej galarety.
(1.1) Ale tym razem i ziemia, targana wstrząsami, nie mogła dać mocnego oparcia. Uderzana potężną siłą, rozedrgana, była równie niepewna, jak chwiejna fala wzburzonego morza.
(1.1) Szybko uświadomiłem sobie, że mamy pod spodem nie węża, ale stalową, rozedrganą, rozwibrowaną sprężynę, której ani złamać, ani skruszyć nie sposób.
(1.1) Warto zwrócić uwagę na specyficzną kreskę – jest rozedrgana, wręcz wibrująca, często sprawiająca wrażenie po prostu krzywej.
(1.2) Rozedrgane, przesycone słońcem powietrze wywoływało na pustynnych piaskach złudną wizję wąskich, podłużnych jeziorek, których srebrzysta tafla połyskiwała tak przekonywająco.
(1.2) Doliną szeroko rozwartą [...], rozedrgana nagrzanym powietrzem, pachniała wiatrem i sianem.
(1.2) Z miasta morze wyglądało jak Morze Śródziemne. Inne słowa nie są w stanie oddać tego rozedrganego, wielobarwnego zjawiska, cudownego w swej wiecznej niestałości.
(1.3) Wiedźmin dotknął warg palcami i wydobył z siebie rozedrgany trel.
(1.3) Usłyszałem nieznany mi kobiecy głos, rozwichrzony, rozedrgany.
(1.3) Aż wreszcie dzwony zmieniły się w spazmatyczne, chaotyczne, rozedrgane jęki konającego.
(1.3) Przyniósł muzykę rozedrganą i dziką, odurzającą i podrywającą do tańca nawet znużonych rokicińskich chłopów.
(1.4) Snuję się wokół dworca jakiś taki nieswój jak pies, rozedrgany, pełen nerwów i sprzeczności, cały w strachu.
(1.4) Chodzi bowiem o zauważenie tych chwil w życiu, gdy nasza rozedrgana jaźń poszukuje ukojenia, spokoju, harmonii, ciepła.
(1.4) Szykowałam się podniecona i rozedrgana jak niewinna nastolatka w oczekiwaniu na pierwszy dorosły pocałunek ukochanego.
(1.4) Wolę być wściekła i rozedrgana do ostateczności, bo to jest przynajmniej życie i walka na śmierć i życie…
Wiktionary
rzecz. rozedrganie n., drganie n.
czas. rozedrgać dk., rozedrgać się dk., drgać ndk.
Wiktionary
(1.1) drżący, dygocący, rozlatany, rozwibrowany, trzęsący się, wibrujący
(1.4) cały w nerwach, niespokojny, ożywiony, podekscytowany, podniecony, poruszony, rozdygotany, rozemocjowany, rozgorączkowany, roztrzęsiony, wstrząśnięty, wzburzony, zemocjowany
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|rozdzierać.
Wiktionary
(1.1) Był wyższy niż futryna i tak silny, że mógłby trolla rozedrzeć na kawałki, czego jednak nigdy nie robił, gdyż był również osobnikiem głęboko moralnym.
Wiktionary
rzecz. darcie n., rozdarcie n.
czas. drzeć
przym. rozdarty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozegrać.
Wiktionary
rzecz. rozgrywanie n., rozgrywka ż., rozgrywający mos.
czas. rozegrać dk., rozgrywać ndk.
przym. growy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozgrywać)
(1.1) przeprowadzić grę aż do rozstrzygnięcia
(1.2) doprowadzić sprawę do jej załatwienia
czasownik zwrotny dokonany rozegrać się (ndk. rozgrywać się)
(2.1) ulec zaistnieniu
(2.2) film. przebiec w określonych scenariuszem warunkach
Wiktionary
(1.1) Nikt nie podchodzi do mojego stolika, ale jeśli rozegrasz kilka rund, ludzie zaczną się interesować. A wtedy szefunio Elad przestanie się koło mnie kręcić i zastanawiać, czy powinien mnie znów skierować za bar, żebym robiła rozwodnione drinki.
(2.1) Wiele zapomnianych lub mniej znanych kryminalnych historii rozegrało się na wrzeszczańskich ulicach i we wrzeszczańskich domach w pierwszej połowie XX wieku.
Wiktionary
rzecz. rozgrywka ż., rozgrywający mos., przygrywka ż., rozegrana ż., rozegranie n.
czas. grać, rozgrywać, igrać
przym. growy
Wiktionary
(2.1) odbyć się, wydarzyć się, zadziać się, zaistnieć, zajść, zdarzyć się
Wiktionary
dawniej: rozgrzewać (podnosić temperaturę)
SJP.pl
dawniej: rozchodzić się dookoła donośnym echem; rozgrzmiewać
SJP.pl
1. czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych pomiędzy walczącymi stronami; zawieszenie broni;
2. chwilowe zaprzestanie kłótni, rywalizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami
Wiktionary
Ro
Wikipedia
rzecz. rozjem mrz., rozjemca mos.
Wiktionary
(1.1) zawieszenie broni
Wiktionary
minerał, arsenian wapnia, kobaltu lub manganu, występujący w postaci małych czerwonych kryształków
SJP.pl
ptak z rodziny papug wschodnich, pochodzący z Australii
SJP.pl
rozlśnić;
1. spowodować blask, rozjaśnić, rozświetlić;
2. rozelśnić się - stać się błyszczącym, nabrać blasku
SJP.pl
mieląc, rozetrzeć; rozmielić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozemocjonować.
Wiktionary
czas. rozemocjonować dk.
Wiktionary
1. wzbudzić w kimś entuzjazm, zapał; wprawić kogoś w entuzjazm
2. rozentuzjazmować się - wpaść w entuzjazm
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wzbudzić w kimś entuzjazm
czasownik zwrotny dokonany rozentuzjazmować się (ndk. brak)
(2.1) zacząć czuć entuzjazm w związku z czymś lub kimś
Wiktionary
(1.1) Rozentuzjazmowana publiczność jeszcze przez długi czas nie mogła uwierzyć, że to już koniec prawie dwugodzinnego koncertu.
(2.1) I pułkownik rozentuzjazmował się, w granicach, na jakie pozwalała mu krew anglosaska.
Wiktionary
rzecz. entuzjazm m., entuzjasta m., entuzjastka ż.
czas. entuzjazmować ndk.
przym. entuzjastyczny
przysł. entuzjastycznie
Wiktionary
przepojony erotyzmem, zmysłowością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przepełniony erotyzmem
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: rozerotyzować
Wiktionary
IPA: ˌrɔzɛrɔtɨzɔˈvãnɨ, AS: rozerotyzovãny
Wiktionary
rzecz. Eros m., rozerotyzowanie n., erotyzm m.
czas. rozerotyzować dk.
przym. erotyczny
Wiktionary
cecha tego, co da się rozerwać
SJP.pl
dający się rozerwać, rozłączyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozerwać.
Wiktionary
czas. rozerwać dk.
rzecz. rozrywanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozrywać)
(1.1) dokonany od|rozrywać.
Wiktionary
IPA: rɔˈzɛrvat͡ɕ, AS: rozervać
Wiktionary
rzecz. rozerwanie n., rozrywanie n.
czas. rozrywać ndk.
Wiktionary
taki, który się rozsechł; rozeschły
SJP.pl
rozeschnąć się - wysychając, popękać
SJP.pl
taki, który się rozsechł; rozeschnięty
SJP.pl
1. potocznie: uczynić śpiącym;
2. rozespać się -
a) poczuć się mocno śpiącym;
b) zapaść w głęboki sen
SJP.pl
1. potocznie: uczynić śpiącym;
2. rozespać się -
a) poczuć się mocno śpiącym;
b) zapaść w głęboki sen
SJP.pl
charakterystyczne dla stylu gotyckiego okrągłe witrażowe okno nad głównym wejściem kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. ornament o układzie koncentrycznym, w kształcie stylizowanego rozwiniętego kwiatu, także centralna kompozycja ozdabiająca plafon lub sufit
(1.2) archit. okrągłe okno w szczytach budowli lub nad portalami, charakterystyczne dla architektury gotyckiej
(1.6) daw. bot. rezeda
(1.7) daw. hutn. zbierana z wierzchu rudy skorupka miedziana, wyprażona i wytopiona z odtleniaczem kwarcowym, stopiona powtórnie z węglem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sufity większości pomieszczeń pałacu w Igołomi zdobią rozety, ułożone z liści akantu.
(1.2) Trzy wielkie rozety zdobią katedrę w Chartres, z czego dwie wpisane są w łuk lancetowy.
(1.3) Skalnica klinolistna to roślina wieloletnia, bylina darniowa tworząca niskie rozety liściowe.
Wiktionary
IPA: rɔˈzɛta, AS: rozeta
Wiktionary
rzecz. rozarium m., rozetowanie n.
:: zdrobn. rozetka ż.
czas. rozetować
przym. rozetowy
Wiktionary
(1.2) różyca
(1.5) raut, różyczka
Wiktionary
wierzbinowiec rozetek - gatunek muchówki z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
wierzbinowiec rozetek - gatunek muchówki z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: rozeta
Wiktionary
Rozetka (z fr. "rosette" – różyczka), bączek – oznaka wyższej klasy orderu lub odznaczenia w formie małej kokardki lub wypukłego guzika w kolorze wstążki orderowej.
Umieszczana na wstędze, baretce, miniaturze lub noszona samodzielnie. Niekiedy rozetki umieszczane są na galoniku – srebrnej, srebrno-złotej lub złotej podkładce, dodatkowo zwykle używanej dla oznaczania klasy komandorskiej, komandorskiej z gwiazdą (wielkiego oficera) lub krzyża wielkiego (ew. łańcucha).
Wikipedia
rzecz. rozeta ż.
Wiktionary
przypominający kształtem rozetkę
SJP.pl
rząd grzybów z typu workowców
SJP.pl
Rozetkowce ("Hypocreales" Lindau) – rząd workowców należący do klasy "Sordariomycetes".
Wikipedia
przypominający kształtem rozetę
SJP.pl
1. trąc, rozprowadzić po powierzchni;
2. trąc, zmiażdżyć, rozgnieść coś;
3. dotykając jakąś część ciała, usunąć ból, zdrętwienie; rozmasować;
4. rozetrzeć się -
a) ulec rozdrobnieniu;
b) zostać rozprowadzanym po powierzchni;
c) dotykając jakąś część swojego ciała, usunąć ból, zdrętwienie;
d) dotykając jeden drugiego, usunąć ból, zdrętwienie;
e) o makijażu: stracić zarys, kontur
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miejscowość i przylądek, stanowiący jedną z trzech części Jastrzębiej Góry, najdalej wysunięty na północ skrawek Polski (59°49 szerokości północnej)
SJP.pl
Rozewie (niem. "Rixhöft") – przylądek nad Morzem Bałtyckim, na Pobrzeżu Kaszubskim. Na przylądku znajduje się Latarnia Morska Rozewie. Miejsce to uważane było za najdalej wysunięty na północ obszar Polski, jednak w rzeczywistości ten punkt linii brzegowej znajduje się na terenie pobliskiej wsi Jastrzębia Góra (Gwiazda Północy).
Wikipedia
otworzyć (się)
SJP.pl
przymiotnik od: Rozewie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Rozewiem, dotyczący Rozewia
Wiktionary
rzecz. Rozewie n.
Wiktionary
znajomość przedmiotu, zagadnienia, orientacja w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozeznać.
(1.2) orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie
Wiktionary
czas. rozeznać dk., rozeznawać ndk.
rzecz. znawstwo n.
Wiktionary
taki, który zna się na czymś
SJP.pl
rozweselony, śmiejący się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) śmiejący się, bardzo wesoły
Wiktionary
(1.1) Ale jest przecież cały roześmiany. Jest szczęśliwy. W ten przedwigilijny wieczór przyjacielski.
Wiktionary
rzecz. roześmianie n., śmiech m., uśmiech m.
czas. roześmiać się dk., śmiać się ndk.
Wiktionary
(1.1) rozweselony, szczęśliwy, uśmiechnięty, rozbawiony, uradowany, radosny
Wiktionary
roześmiewać się - wybuchać śmiechem; rozśmiewać się
SJP.pl
rozzłościć
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) zdenerwować, rozzłościć, rozgniewać
Wiktionary
(1.1) Roberts, rozeźlony zinstytucjonalizowanym okrucieństwem wobec zwierząt hodowanych na fermach przemysłowych, zwrócił się do najważniejszych ówczesnych organizacji charytatywnych działających na rzecz zwierząt, domagając się zaangażowania z nich strony. Spotkał go jednak zawód: organizacje były zbyt skupione na walkce z okrucieństwem wobec kotów, psów i koni.
Wiktionary
rozzłościć
SJP.pl
1. mocno gryząc, oderwać fragment od całości;
2. potocznie: spowodować, że ktoś lub coś zacznie jeść dużo więcej niż zazwyczaj;
3. dawniej: rozgniewać, rozjuszyć;
4. rozeżreć się:
a) potocznie: zacząć jeść bardzo dużo, bez umiaru; rozjeść się;
b) dawniej: rozzłościć się, wpaść w wielki gniew; rozgniewać się, wściec się, rozwścieczyć się
SJP.pl
rzadko: rozfanatyzowywać się - wpadać w fanatyzm
SJP.pl
rozfantazjowywać się - wpadać w ferwor fantazjowania, dawać upust fantazji
SJP.pl
dawniej: rozpuścić, rozluźnić fastrygi
SJP.pl
rzadko: rozpuszczać, wygładzać, rozprostowywać fałdy
SJP.pl
rozfiglować się - zacząć bawić się ze zbytnią swobodą; rozdokazywać się, rozbrykać się, rozhulać się
SJP.pl
rozfiglowywać się - zaczynać na dobre figlować
SJP.pl
pobudzić do flirtów, romansów; rozromansować
SJP.pl
rozflirtować się - zacząć flirtować z kimś bez umiaru; rozromansować się
SJP.pl
rozpakować z folii; odfoliować
SJP.pl
rozpakowywać z folii; odfoliowywać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozformowywać)
(1.1) wojsk. rozwiązać jednostkę wojskową lub podzielić ją na mniejsze oddziały
(1.2) kolej. oddzielić wagony od pociągu
Wiktionary
(1.1) Została rozformowana II Pomorska Dywizja, w skład której wchodziły 13 brygada zmechanizowana i 2 batalion zaopatrzenia.
Wiktionary
rzecz. rozformowanie n.
czas. rozformowywać ndk., formować ndk.
Wiktionary
(1.1) zdemobilizować
Wiktionary
przefrymarczyć; dawniej:
1. roztrwonić majątek;
2. rozprzedać przedmioty nie na sprzedaż
SJP.pl
1. rzadko: likwidować ufryzowanie; rozprostowywać, rozkręcać włosy;
2. rozfryzowywać się - o włosach, piórach: prostować się, rozkręcać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozgadać.
Wiktionary
czas. rozgadać, gadać
Wiktionary
taki, który chętnie i dużo mówi
SJP.pl
rozganiać się - potocznie: ganiając rozbawić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzeczy w nieładzie
(1.2) sytuacja zakłóconego porządku
(1.3) hałas powodowany przez tłum
(1.4) daw. hulanka
Wiktionary
(1.1) Uprzątnijcie ten rozgardiasz i będziemy zaczynać.
(1.2) Przecież był taki rozgardiasz, że nie słyszałem, co do mnie mówiłaś.
Wiktionary
IPA: rɔzˈɡardʲjaʃ, AS: rozgardʹi ̯aš
Wiktionary
(1.1) bałagan, nieład, nieporządek
(1.2) bezład, nieład, chaos, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, zamęt, zamieszanie; przest. kweres; pot. bałagan, bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, mętlik, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy
(1.3) rwetes
(1.4) biba, pijatyka, libacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozgarniać.
Wiktionary
czas. rozgarniać ndk.
Wiktionary
1. rozumny, sprytny, myślący;
2. rozrzucony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. osoba roztargniona
Wiktionary
(1.1) szantrapa
Wiktionary
taki, który się rozgaworzył
SJP.pl
potocznie: rozgawędzić się - zacząć rozmawiać bez umiaru; rozgadać się
SJP.pl
taki, który się rozgawędził
SJP.pl
usunąć skądś gaz, głównie z napoju
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozgałęzić)
(1.1) rozdzielać na kilka biegnących w różnych kierunkach odnóg
(1.2) przen. rozbudowywać, dodawać nowe wątki, szczegóły
czasownik zwrotny niedokonany rozgałęziać się (dk. rozgałęzić się)
(2.1) rozdzielać się w kilku kierunkach
(2.2) tworzyć nowe grupy bądź obejmować nowe obszary działania
Wiktionary
(2.2) Ani pierwsi, ani drudzy, tylko Jakobini! Jakobini, którzy rozgałęziają się po całem królestwie i na 20 tysięcy zjednoczonych znajdą 19 tysięcy zwolenników.
Wiktionary
rzecz. gałęziak mzw./mrz., rozgałęzienie n., gałąź ż.
Wiktionary
1. zwykle w liczbie mnogiej: linie biegnące w różnych kierunkach od linii głównej lub punktu głównego;
2. miejsce, punkt, od którego rozchodzą się linie boczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary
(1.2) pot. miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi
Wiktionary
IPA: ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: rozgau̯ẽũ̯źė̃ńe
Wiktionary
rzecz. gałęziak mzw./mrz., rozgałęźnik m., rozgałęziacz m., gałąź ż.
czas. rozgałęziać ndk., rozgałęzić dk.
Wiktionary
(1.1) rozwidlenie
(1.2) rozwidlenie, rozstaje
Wiktionary
1. rozwidlający się w kilku kierunkach; rozwidlony;
2. obejmujący duży zakres
SJP.pl
1. rozdzielić na odnogi, linie boczne
2. rozgałęzić się - rozdzielić się w kilku kierunkach; rozwidlić się
SJP.pl
rozgestykulowywać się - zaczynać gestykulować bez umiaru
SJP.pl
poszerzyć otwór w murze poprzez wykonanie glifu (ukośnego uformowania ościeża)
SJP.pl
poszerzyć otwór w murze poprzez wykonanie glifu (ukośnego uformowania ościeża)
SJP.pl
regionalnie: rozglądnąć się - rozejrzeć się
SJP.pl
narzędzie do rozgniatania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gniew, zdenerwowanie, poddenerwowanie
Wiktionary
rzecz. gniew m.
czas. rozgniewać dk.
przym. gniewny, rozgniewany
przysł. gniewnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który wyraża wzbierający gniew
Wiktionary
(1.1) Spartakus był rozgniewany jak Zeus, gdy ciska piorunami.
Wiktionary
rzecz. rozgniewanie n.
czas. rozgniewać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) wywołać u kogoś gniew
czasownik zwrotny dokonany rozgniewać się
(2.1) zacząć odczuwać narastający gniew
Wiktionary
rzecz. rozgniewanie n.
przym. rozgniewany
Wiktionary
(1.1) rozeźlić, rozsierdzić, rozsrożyć, rozzłościć, zeźlić
(2.1) rozeźlić się, rozsierdzić się, rozsrożyć się, rozzłościć się, wpaść w gniew, zeźlić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozgoryczać.
Wiktionary
czas. rozgoryczać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) wywoływać uczucie rozczarowania, rozgoryczenia
Wiktionary
(1.1) Po co ich jeszcze rozgoryczać tym, że ledwieś się na gruncie rzymskim pokazał, już nasz dom przed tobą stanął otworem.
Wiktionary
rzecz. rozgoryczenie n., rozgoryczanie n., gorycz ż.
czas. rozgoryczyć dk.
przym. rozgoryczony
Wiktionary
smutek z powodu doznanego zawodu; zniechęcenie, rozczarowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozgoryczyć.
(1.2) żal wywołany gorzkim doznaniem zawodu
Wiktionary
czas. rozgoryczać ndk., rozgoryczyć dk.
przym. rozgoryczony
rzecz. gorycz ż.
Wiktionary
(1.1) gorycz, rozczarowanie
Wiktionary
rozżalony, rozczarowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który czuje przykrość, ponieważ nie stało się coś, na co liczył
Wiktionary
(1.1) Najbardziej rozgoryczeni usunięciem wyposażenia placu byli rodzice najmłodszych dzieci.
Wiktionary
rzecz. rozgoryczenie n.
czas. rozgoryczać ndk., rozgoryczyć dk.
Wiktionary
komora rozgorzeniowa - obiekt, w którym symuluje się zjawiska zachodzące w pomieszczeniu podczas pożaru; komora ogniowa
SJP.pl
taki, który się rozgościł
SJP.pl
to, co jest granicą, oddziela coś od czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rozgraniczaniem; służący do rozgraniczania
Wiktionary
rzecz. rozgraniczenie n., rozgraniczanie n.
czas. rozgraniczać ndk., rozgraniczyć dk.
Wiktionary
(1.1) delimitacyjny
Wiktionary
konstrukcja oddzielająca tereny o różnym przeznaczeniu
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|rozgramiać.
Wiktionary
rzecz. rozgramianie n., rozgromienie n., grom m.
Wiktionary
1. podzielić grupę;
2. dawniej: rozmieścić, podzielić na grupy
SJP.pl
rzadko: rozmieszczać według grup
SJP.pl
taki, który się rozgrymasił
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: rozgrywać
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. w siatkówce: zawodnik wystawiający piłkę atakującemu, po uprzednim przyjęciu jej przez przyjmującego lub libero
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grzegorz zwykle gra na pozycji rozgrywającego.
Wiktionary
czas. rozgrywać ndk., rozegrać dk.
rzecz. rozegranie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozegrać)
(1.1) prowadzić grę z założeniem uzyskania rozstrzygnięcia
(1.2) prowadzić sprawę celem jej załatwienia, rozstrzygnięcia
Wiktionary
czas. rozegrać, grać
rzecz. rozegranie n., rozgrywający m., rozgrywanie n., rozgrywka ż., gra ż., gracz mos., przygrywka ż.
przym. growy, grywalny
Wiktionary
1. ścieranie się sprzecznych sił;
2. w sporcie: mecz, rozgrywanie jakiejś partii gry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmaganie, spór, rywalizacja przeciwstawnych sił
(1.2) sport. mecz
(1.3) element gry karcianej
(1.4) część gry w petankę
(1.5) inform. zasady danej gry komputerowej, lub czynności, które gracz może w niej podjąćfakt.
Wiktionary
Rozgrywka to element gry karcianej występującej po deklaracji. W rozgrywce zabiegamy zazwyczaj o wzięcie jak największej liczby lew (np. w brydżu, tysiącu, skatcie). Rozgrywka kończy się w momencie zgrania wszystkich kart, wtedy liczymy wzięte lewy i odpowiednio do danej gry dodajemy lub odejmujemy punkty.
Wikipedia
(1.2) Pani Joanna po zakończeniu minionych rozgrywek poddała się skomplikowanej operacji kolana i teraz jest rekonwalescentką.
Wiktionary
IPA: rɔzˈɡrɨfka, AS: rozgryfka
Wiktionary
rzecz. gracz mos., gra ż., rozgrywanie n., rozegranie n., przygrywka ż.
czas. grać, rozgrywać ndk., rozegrać dk.
przym. rozgrywkowy, growy, grywalny
Wiktionary
1. ścieranie się sprzecznych sił;
2. w sporcie: mecz, rozgrywanie jakiejś partii gry
SJP.pl
Rozgrywki (ang. "State of Play") – brytyjski 6-odcinkowy serial telewizyjny, wyemitowany w 2003 roku w telewizji BBC One (w Polsce w 2009 roku w TVP1).
Scenarzystą serialu jest Paul Abbot, reżyserem David Yates. W rolach głównych wystąpili: David Morrissey, John Simm, Kelly Macdonald, Polly Walker, Bill Nighy i James McAvoy. "Rozgrywki" opowiadają historię dziennikarskiego śledztwa w sprawie śmierci młodej kobiety, uwikłanej w romans z angielskim parlamentarzystą.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|rozgryzać.
Wiktionary
czas. rozgryzać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozgryźć)
(1.1) niedokonany od|rozgryźć.
czasownik zwrotny niedokonany rozgryzać się (dk. rozgryźć się)
(2.1) niedokonany od|rozgryźć się.
Wiktionary
rzecz. rozgryzanie n.
czas. rozgryźć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozgryzać)
(1.1) gryząc, zmiażdżyć coś zębami i rozdrobnić na części
(1.2) pot. rozwiązać trudny problem
(2.2) pot. poznać się wzajemnie; zrozumieć nawzajem swoje przeżycia, pragnienia; poznać nawzajem motywy swojego postępowania
Wiktionary
czas. rozgryzać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rozgrzewać)
(1.1) grzejąc, uczynić cieplejszym lub odczuwającym więcej ciepła
(1.2) wywołać stan podniecenia; dać zapał do czegoś
czasownik zwrotny dokonany rozgrzać się (ndk. rozgrzewać się)
(2.1) stać się rozgrzanym
(2.2) poczuć zapał
(2.3) sport. zrobić rozgrzewkę
Wiktionary
(1.1) Tofu pokroić w kostkę i smażyć przez kilka minut na rozgrzanej oliwie lub oleju kokosowym, w trakcie smażenia podlać sosem sojowym.
(1.2) Niedźwiednik pochwalił Boga, zapiał potem kiej kokot, zabeczał jak baran, zarżał niby ogier rozgrzany […].
Wiktionary
rzecz. rozgrzanie n., rozgrzewka ż.
Wiktionary
(1.1) ogrzać
(1.2) rozpalić, wzniecić
(2.1) ogrzać się
(2.2) ożywić się
Wiktionary