równoważyć się samodzielnie, automatycznie utrzymywać równowagę
SJP.pl
samobiczować się:
1. przypisywać sobie winę za coś, zarzucać sobie coś złego;
2. przenośnie: ujawniać szerszemu gronu własne wady, błędy i braki, krytycznie mówić o sobie samym
SJP.pl
samobiczować się:
1. przypisywać sobie winę za coś, zarzucać sobie coś złego;
2. przenośnie: ujawniać szerszemu gronu własne wady, błędy i braki, krytycznie mówić o sobie samym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. (o maszynach itp.) taki, który się porusza samodzielnie, za pomocą własnego silnika
Wiktionary
czarodziejski kij, który na rozkaz właściciela sam bił, uderzał; kij samobij
SJP.pl
Samobitnia była to powszechnie stosowana ochrona pszczół, żyjących w barci, przed niedźwiedziem. Był to potężny kloc drewna lub kamień zawieszony na sznurze– przy barci. Kiedy niedźwiedź odchylał go, chcąc dostać się do środka barci, kloc bezwładnie wracał na miejsce i uderzał go w głowę. Niekiedy bartnicy wbijali w ziemię pod drzewem zaostrzone u góry, drewniane pale, na które nadziewał się spadający z drzewa niedźwiedź.
Wikipedia
potocznie:
1. gol strzelony własnemu bramkarzowi; bramka samobójcza;
2. działanie powodujące nieodwracalne straty lub szkody dla osoby działającej; samobójstwo;
3. celowe spowodowanie swojej śmierci; samobójstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) sport. pot. bramka samobójcza
(1.2) przen. pot. sytuacja, w której sprawca zdarzenia sam sobie szkodzi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. samobójstwo
Wiktionary
(1.2) Ten romans z Anką to był samobój. Żona się dowiedziała i spakowała mi walizki.
(2.1) Zbrzydło mi życie, co jest wiecznym niepokojem, postanowiłem dziś je skończyć samobojem.
Wiktionary
rzecz. samobójstwo n., samobójca m., samobójczyni ż.
przym. samobójczy
Wiktionary
ten, kto dokonał samobójstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba próbująca zabić samą siebie
Wiktionary
(1.1) Zamach terrorystyczny przeprowadziło dwóch samobójców.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈbujt͡sa, AS: sãmobui ̯ca
Wiktionary
rzecz. samobójstwo n.
:: fż. samobójczyni
przym. samobójczy
przysł. samobójczo
Wiktionary
związany z samobójstwem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo
(1.2) grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny
Wiktionary
(1.1) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈbujt͡ʃɨ, AS: sãmobui ̯čy
Wiktionary
rzecz. samobójca m., samobójczyni ż., samobójstwo n., samobój m.
przym. przedsamobójczy
przysł. samobójczo
Wiktionary
kobieta samobójca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta celowo zabijająca samą siebie
Wiktionary
rzecz. samobójca m., samobójstwo n., samobój mzw.
przym. samobójczy
Wiktionary
zamierzone odebranie sobie życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zabicie samego siebie;
(1.2) przen. działanie na własną szkodę
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Kobiety będące celem Pakistańczyków często umierały w niewoli lub popełniały samobójstwo, podczas gdy inne próbowały ucieczki do Indii.
(1.1) Nieleczona depresja może prowadzić nawet do samobójstwa.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈbujstfɔ, AS: sãmobui ̯stfo
Wiktionary
rzecz. samobójca m., samobójczyni ż., samobój m.
przym. samobójczy, przedsamobójczy
przysł. samobójczo
Wiktionary
(1.1) daw. samobój
Wiktionary
dawniej: z własnej woli, dobrowolnie
SJP.pl
rzadko: poruszający się za pomocą własnego silnika; samobieżny, samojezdny
SJP.pl
potocznie: właściciel samochodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) statek przystosowany do przewozu samochodów
Wiktionary
Sa
Wikipedia
rzecz. samochód mrz., samochodzik mrz., samochodówka ż.
Wiktionary
dział techniki zajmujący się pojazdami mechanicznymi
SJP.pl
→ samochód
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z samochodem, dotyczący samochodu
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ, AS: sãmoχodovy
Wiktionary
rzecz. samochód m., samochodzik mrz., samochodówka ż.
Wiktionary
nadmierne przemieszczanie się samochodami na jakimś obszarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przesycenie obszarów miejskich samochodami
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik samochodów
Wiktionary
rzecz. samochód mrz., samochodzik mrz., samochodówka ż.
Wiktionary
1. potocznie: zabawka w kształcie samochodu; resorak;
2. zdrobnienie od: samochód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: samochód
(1.2) samochód-zabawka
Wiktionary
Samochodzik – zabawka lub model w formie zminiaturyzowanego samochodu (zazwyczaj w rozmiarze od kilku do kilkudziesięciu centymetrów).
Wikipedia
(1.1) Skoczyłbyś twoim samochodzikiem po napoje do hurtowni?
(1.2) Może zostawiłeś samochodzik w piaskownicy?
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈxɔd͡ʑik, AS: sãmoχoʒ́ik
Wiktionary
rzecz. samochód mrz., samochodzina ż., samochodzisko n., samochodowiec mos., samochodziarz mos., samochodownictwo n., samochodówka ż.
przym. samochodowy
Wiktionary
(1.1) auteczko, autko
(1.2) autko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący samochodziku
Wiktionary
zgrubienie od: samochód
SJP.pl
potocznie:
1. technikum samochodowe;
2. komputerowa gra samochodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. eduk. zasadnicza szkoła zawodowa lub technikum samochodowe
Wiktionary
rzecz. samochód m., samochodzik m., samochodzina ż., samochodzisko n., samochodownictwo n., samochodowiec m., samochodziarz m.
przym. samochodowy
Wiktionary
osoba lubiąca się chwalić; samochwalec, samochwał, samochwała, chwalipięta
SJP.pl
osoba lubiąca się chwalić; samochwalca, samochwał, samochwała, chwalipięta
SJP.pl
chwalenie samego siebie; autoreklama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. zachwalanie siebie
Wiktionary
(1.1) Kiedyś zapłaci za to swoje samochwalstwo.
Wiktionary
rzecz. samochwała m./ż., samochwalca m., samochwał m.
przym. samochwalczy
Wiktionary
(1.1) bufonada, chełpliwość, chwalipięctwo, fanfaronada, gaskonada, pyszałkowatość
Wiktionary
mężczyzna lubiący się chwalić; samochwalec, samochwała, samochwalca, chwalipięta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pejor. mężczyzna lubiący się chwalić, robiący to przesadnie
Wiktionary
(1.1) Nie ufaj temu. kto się chwali, że nigdy nie oblatuje go strach. Ten, kto tak mówi, to albo samochwał, albo człowiek pozbawiony wyobraźni.
Wiktionary
rzecz. samochwalstwo n., samochwała mos./ż.
Wiktionary
(1.1) bufon, fanfaron, reklamiarz, samochwała; pot. chwalipięta; przest. samochwalca
Wiktionary
mężczyzna lubiący się chwalić; samochwalec, samochwał, samochwalca, chwalipięta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pejor. osoba, która chwali samą siebie, przesadnie podkreśla własne zalety, osiągnięcia lub umiejętności i często robi to w sposób uważany za niestosowny lub zarozumiały
Wiktionary
rzecz. samochwalca mos., samochwalstwo n., samochwał mos.
przym. samochwalczy
Wiktionary
(1.1) bufon, chwalipięta, fanfaron, przechwalacz, war. samochwał, samochwalca
Wiktionary
pojazd lądowy, czterokołowy używany do przewozu ludzi i towarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. transp. pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Wolałabym pojechać nad morze samochodem niż pociągiem.
(1.1) Latem przejeżdżając przez Gowarzewo zobaczyłem zezłomowany samochód i nieopatrznie powiedziałem, że taki model chciałbym mieć, a już następnego dnia auto było wykupione.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔxut, AS: sãmoχut
Wiktionary
rzecz. samochodowiec mos./mrz., samochodownictwo n., samochodówka ż., samochodziarz mos., samochodzina ż.
:: zdrobn. samochodzik mrz.
:: zgrub. samochodzisko n.
przym. samochodny, samochodowy
Wiktionary
(1.1) auto, czterokołowiec, dwuślad, dwuśladowiec, limuzyna, maszyna, wóz; lekcew. samochodzina; pot. bryczka, bryka, fura, gablota; przest. automobil, samojazd; zdrobn. samochodzik; zgrub. samochodzisko
Wiktionary
dawniej: w towarzystwie trzech osób; we czworo, we czterech
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób samoczynny
Wiktionary
(1.1) Drzwi otwierają się samoczynnie.
Wiktionary
IPA: sa.mɔˈt͡ʂɨn.ɲɛ
Wiktionary
przym. samoczynny
Wiktionary
(1.1) automatycznie, samodzielnie, samoistnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) działający samoczynnie, bez udziału człowieka
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈt͡ʃɨ̃nːɨ, AS: sãmočỹ•ny
Wiktionary
przysł. samoczynnie
Wiktionary
(1.1) automatyczny
Wiktionary
doprowadzanie do własnego zniszczenia, rozpadu; autodestrukcja
SJP.pl
samodzielne rozpoznanie u siebie choroby, problemu lub innego stanu; autodiagnoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|samodoskonalić.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. samowtór
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈdruɟi, AS: sãmodruǵi
Wiktionary
bezmyślny upór, pyszałkowatość
SJP.pl
lud zamieszkujący Syberię; Samojedzi (dawniej)
SJP.pl
członek ludu syberyjskiego
SJP.pl
członkini ludu syberyjskiego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. zob. samojedzki.
Wiktionary
dyscyplina narzucona samemu sobie; dyscyplina wewnętrzna
SJP.pl
tkanina wełniana lub lniana utkana na ręcznym warsztacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. tkanina z wełny lub lnu tkana na ręcznym krośnie
(1.2) środ. przestępcze bimber
Wiktionary
Samodział – tkana na ręcznym krośnie tkanina; jest to materiał wykonany z szorstkiego, elastycznego, porowatego wełnianego lub lnianego włókna, z połyskiem o diagonalnej strukturze. Może to być także splot płócienny z przędzy zgrzebnej, niebarwionej, co daje wygląd ręcznie tkanego. Materiał jest wykorzystywany na sportową odzież, marynarki, garnitury, płaszcze, i damskie kostiumy.
Wikipedia
rzecz. samodzielność ż., samodziałek m., samodziałka ż.
przym. samodziałowy
Wiktionary
dawniej: samoczynny, automatyczny
SJP.pl
przymiotnik od: samodział
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zrobiony, uszyty z samodziału
Wiktionary
rzecz. samodział m.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez cudzej pomocy, o własnych siłach
(1.2) samotnie, bez innych
Wiktionary
(1.1) Nasz synek potrafi już samodzielnie chodzić.
(1.2) Balety mogą być wystawiane samodzielnie lub jako część opery.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈd͡ʑɛlʲɲɛ, AS: sãmoʒ́elʹńe
Wiktionary
rzecz. sam mrz., samodzielność ż., samosia ż.
przym. samodzielny, sam
zaim. sam
Wiktionary
(1.1) we własnym zakresie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: samodzielnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: samodzielny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niezależność, uniezależnienie
(1.2) rzad. cecha tego co zostało samodzielnie wykonane
Wiktionary
(1.1) Stawiamy na samodzielność naszych wychowanków.
(1.1) Obecnie 95% gepardów grzywiastych ginie nie osiągnąwszy samodzielności.
Wiktionary
rzecz. samodział mrz., sam mrz., samosia ż.
czas. samodzielnieć ndk.
przym. samodzielny
przysł. samodzielnie
zaim. sam
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) radzący sobie bez cudzej pomocy
(1.2) oddzielny, wyłączony z reszty
Wiktionary
(1.1) Nie wiem, kiedy ten twój syn chce stać się w końcu samodzielny, skoro w ogóle nie ma zamiaru iść do pracy.
(1.2) Program był początkowo dołączany do systemu operacyjnego, ale z czasem stał się tak popularny, że zaczął być sprzedawany jako samodzielny produkt.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈd͡ʑɛlnɨ, AS: sãmoʒ́elny
Wiktionary
rzecz. samosia ż., sam mrz., samodzielność ż.
przysł. samodzielnie
przym. sam
zaim. sam
Wiktionary
1. monarcha absolutny; samowładca;
2. dawniej: jedyny dzierżawca
SJP.pl
1. władza absolutna w carskiej Rosji; samowładztwo;
2. potocznie: absolutyzm, tyrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. polit. władza absolutna w carskiej Rosji;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) W Imperium Rosyjskim panowało „samodzierżawie”, czyli monarchia absolutna.
Wiktionary
rzecz. samodzierca m., samodzierżca m., samodzierstwo n., samodzierż m., samodzierczość ż., samodzierżstwo n.
przym. samodzierczy, samodzierżczy
Wiktionary
(1.1) carat, autokracja, samowładztwo, daw. samodzierstwo, daw. rzad. samodzierżstwo
Wiktionary
monarcha absolutny; samowładca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) władca absolutny
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈd͡ʑɛrʃt͡sa, AS: sãmoʒ́eršca
Wiktionary
rzecz. samodzierżawie, samodzierca, samodzierstwo, samodzierż, samodzierżczość, samodzierżstwo
przym. samodzierczy, samodzierżczy
Wiktionary
(1.1) samowładca, daw. samodzierż, daw. rzad. samodzierca
Wiktionary
samodzielna edukacja
SJP.pl
działanie uczestnika pewnej grupy zmierzające do wykluczenia go z tej grupy
SJP.pl
samodzielne opuszczenie zagrożonego miejsca
SJP.pl
zainteresowanie, często nadmierne, własną osobą i wszystkim co dotyczy własnej osoby
SJP.pl
pokrywanie wszelkich wydatków przedsiębiorstwa uzyskiwanymi w toku jego funkcjonowania wpływami
SJP.pl
Samofinansowanie – oznacza finansowanie wydatków przedsiębiorstwa ze źródeł wewnętrznych (własnych), a nie ze źródeł zewnętrznych (tj. poprzez zadłużanie się u innych podmiotów).
Do źródeł wewnętrznych finansowania przedsiębiorstwa można zaliczyć np. zyski zatrzymane, odpisy amortyzacyjne, rozwiązanie rezerw celowych, środki uzyskane ze zbycia zbędnego majątku przedsiębiorstwa.
Wikipedia
samofinansować się - finansować swoją działalność z własnych pieniędzy
SJP.pl
potocznie: wódka lub spirytus wytwarzane nielegalnie prymitywnym, domowym sposobem; bimber, samizdat, księżycówka, krzakówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. nielegalnie pędzony napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu
Wiktionary
IPA: sãˈmɔɡɔ̃n, AS: sãmogõn
Wiktionary
rzecz. przedgon mrz., samogonka ż.
Wiktionary
(1.1) samogonka, bimber, księżycówka, krzakówka, siwucha; eufem. żart. koniak pędzony nocą / KPN; reg. pozn. berbelucha
Wiktionary
miejsce nielegalnej produkcji alkoholu
SJP.pl
potocznie: wódka lub spirytus wytwarzane prymitywnym, domowym sposobem; samogon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. samogon.
Wiktionary
rzecz. samogon mrz.
Wiktionary
(1.1) samogon, bimber, księżycówka, krzakówka, siwucha; eufem. żart. koniak pędzony nocą / KPN; reg. pozn. berbelucha
Wiktionary
przymiotnik od: samogon
SJP.pl
1. potocznie: instrument samogrający albo aparat odtwarzający dźwięki
2. w problemistyce szachowej: przeciwieństwo zugzwangu
3. przenośnie: rola w sztuce dająca aktorowi pole do popisu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. instrument muzyczny lub mechanizm, samodzielnie wytwarzający dźwięki
(1.2) pot. coś łatwego do wykonania lub osiągnięcia, szybko przynoszącego efekt
(1.3) pot. rola teatralna lub filmowa łatwa do zagrania
(1.4) pot. temat w literaturze, filmie, sztuce itp. atrakcyjny i łatwy do przedstawienia
Wiktionary
ktoś, kto zaspokaja popęd płciowy bez udziału partnera, onanizuje się
SJP.pl
podrażnianie własnych narządów płciowych w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych; ipsacja, onanizm, onania, masturbacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zaspokajanie popędu płciowego poprzez stymulację własnych narządów płciowych
Wiktionary
(1.1) med. ipsacja, med. seks. masturbacja, med. seks. onanizm, eufem. robienie sobie dobrze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Jeszcze w XVIII stuleciu utrzymywano samogłoskę „e” w celownikowo-miejscownikowych postaciach „żenie”, „siestrze” – tak jak w deklinacji męskiej do niedawna mówiło się np. „o oddziele”, a w nijakiej – „o zwierciedle”.
(1.1) Rozmawiali po polsku, on mówił z zabawnym akcentem, przeciągał niektóre samogłoski, zaczynając zdania ze szwedzkim namysłem […].
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈɡwɔska, AS: sãmogu̯oska
Wiktionary
przym. samogłoskowy
Wiktionary
przymiotnik od: samogłoska
SJP.pl
ryba z rodziny samogłowowatych, prawdopodobnie największa ryba kostnoszkieletowa, osiągająca do 333 cm długości i 2,3 tony wagi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Mola mola|Linnaeus|ref=tak., gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;
(1.2) icht. ryba z gatunku samogłów (1.1)
Wiktionary
Samogłów, mola ("Mola mola") – gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych (Molidae).
Wikipedia
(1.2) Podobnie jak u innych rozdymkokształtnych narządy wewnętrzne samogłowów mogą zawierać neurotoksyny.
Wiktionary
rzecz. samogłowowate nmos.
przym. samogłowowaty
Wiktionary
Samohamowność – właściwość układów mechanicznych polegająca na możliwości napędzenia go tylko z jednej strony.
Przykładem może być połączenie śruba-nakrętka, w którym układ może być napędzany tylko poprzez przyłożenie momentu siły obracającego nakrętkę, przyłożenie siły nacisku próbującego przesunąć nakrętkę nie spowoduje jej przesunięcia.
Wikipedia
Samohartowność – zdolność niektórych materiałów do hartowania podczas powolnego chłodzenia w powietrzu. Własność wykorzystywana np. przy obróbce cieplnej walców walcarek.
Wikipedia
określenie własnej tożsamości, przynależności do danej kultury, religii lub organizacji, itp.; autoidentyfikacja
SJP.pl
pojawianie się wtórnego zmiennego pola elektromagnetycznego wokół cewki elektrycznej (solenoidu) przy przepływie przez nią zmiennego prądu elektrycznego lub gdy jest ona umieszczona w zmiennym polu elektromagnetycznym
SJP.pl
Sa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zob. autoironia.
Wiktionary
przym. samoironiczny
Wiktionary
(1.1) autoironia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. ironiczny wobec samego siebie
Wiktionary
rzecz. samoironia ż.
Wiktionary
(1.1) autoironiczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób samoistny, niezależnie od czegoś innego
Wiktionary
(1.1) Zespół opóźnionej fazy snu (…) najczęściej występuje u ludzi młodych, rzadko rozpoczyna się po 30 r.ż., może samoistnie ustąpić wraz z wiekiem.
Wiktionary
przym. samoistny
czas. istnieć, zaistnieć
rzecz. samoistność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: samoistnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: samoistny
SJP.pl
istnienie niezależne od czegokolwiek innego
SJP.pl
w filozofii: istnienie przez siebie; aseitas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co samoistne
Wiktionary
przym. samoistny
przysł. samoistnie
Wiktionary
1. istniejący, powstały niezależnie od czegoś innego;
2. tworzący odrębną całość, niezwiązany z niczym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) istniejący sam z siebie; powstały niezależnie od przyczyn zewnętrznych
(1.2) będący odrębną całością, niezwiązaną z niczym
Wiktionary
rzecz. samoistność ż.
przysł. samoistnie
czas. istnieć, zaistnieć
Wiktionary
(1.1) samorzutny, spontaniczny, idiopatyczny
(1.2) niezależny, oddzielny, odrębny, osobny
Wiktionary
samoizolować się - poddawać się izolacji z własnej woli
SJP.pl
dawniej, przed I wojną światową: samochód; automobil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. samochód – termin stosowany przed pierwszą wojną światową
Wiktionary
wulgarnie: zdjęcie zrobione samemu sobie; selfie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. fotografia zrobiona samemu sobie
Wiktionary
(1.1) Anka wrzuciła na fejsa kolejną samojebkę.
Wiktionary
rzecz. samojebstwo n., samojeb m.
Wiktionary
(1.1) selfie, selfik, fota / fotka z rąsi
Wiktionary
rosyjska rasa psa zaprzęgowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rosyjska rasa psa zaprzęgowego
SJP.pl
dawniej: sam jeden, jedyny
SJP.pl
dawniej: Samodyjka (członkini ludu syberyjskiego)
SJP.pl
dawna nazwa Samodyjczyków, syberyjskiego ludu
SJP.pl
Samojedzi, także ludy samodyjskie – zbiorcza nazwa kilku autochtonicznych narodów zamieszkujących północno-zachodnią Syberię (Rosja). Posługują się językami z grupy samojedzkiej, należącej do rodziny uralskiej. Ludy te mają własne okręgi autonomiczne: Nieniecki i Jamalsko-Nieniecki.
Wikipedia
dotyczący Samojedów (ludu syberyjskiego), charakterystyczny dla Samojedów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Samojedami, dotyczący Samojedów
Wiktionary
rzecz. Samojeda ż., Samojedka ż.
Wiktionary
(1.1) hist. samodyjski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. ludożerca, kanibal
Wiktionary
w psychologii: karanie samego siebie; masochizm
SJP.pl
samokierować się - o torpedach, pociskach itp.: kierować się samoczynnie; samonaprowadzać się
SJP.pl
samokierować się - o torpedach, pociskach itp.: kierować się samoczynnie; samonaprowadzać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kontrolowanie własnych działań; kontrola nad sobą
Wiktionary
Samokontrola (samodyscyplina) – umiejętność kontrolowania swoich emocji i zachowań.
Badania z wykorzystaniem rezonansu czynnościowego ludzkiego mózgu pokazują, że samokontrola jest związana z pewnym obszarem grzbietowo-bocznej części kory przedczołowej, należącej do płata czołowego. Obszar ten jest odrębny od tych odpowiedzialnych za czynności zamierzone, postrzeganie intencji czy dokonywanie wyborów.
Wikipedia
(1.1) autokontrola
Wiktionary
samokreować się - kreować własny wizerunek, kreować samego siebie
SJP.pl
krytyczna, obiektywna ocena siebie samego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. umiejętność krytycznego i obiektywnego oceniania siebie
Wiktionary
(1.1) Teresie brakuje samokrytycyzmu, uważa, że wszystko robi najlepiej i że nigdy się nie myli.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔkrɨˈtɨt͡sɨsm̥, AS: sãmokrytycysm̦
Wiktionary
rzecz. samokrytyka ż.
przym. samokrytyczny
przysł. samokrytycznie
Wiktionary
(1.1) autokrytycyzm
Wiktionary
przysłówek
(1.1) krytycznie w stosunku do samego siebie
Wiktionary
rzecz. samokrytycyzm mrz., samokrytyka ż.
przym. samokrytyczny
Wiktionary
krytyczny wobec samego siebie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zdolny do krytycznej oceny samego siebie
(1.2) wyrażający taką ocenę, nacechowany samokrytycyzmem
Wiktionary
(1.1) Oczywiście, że mam w sobie cechy, których u innych ludzi nie lubię, ale to chyba dobrze, że jestem wobec siebie na tyle samokrytyczna, by wiedzieć, że robię coś źle…
Wiktionary
rzecz. samokrytyka ż., samokrytycyzm m., samokrytyczność ż.
przysł. samokrytycznie
Wiktionary
(1.1-2) rzad. autokrytyczny
Wiktionary
1. krytycyzm wobec siebie;
2. publiczne przyznanie się do swoich błędów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyznanie się do błędów, najczęściej publiczne
Wiktionary
(1.1) Ogólna definicja samokrytyki, sformułowana przez samego Stalina, brzmiała następująco: samokrytyka - „uczciwa, jawna, bolszewicka" samokrytyka to „szczególna metoda wychowania kadr partyjnych i w ogóle klasy robotniczej w duchu rewolucyjnego rozwoju", „potężny oręż w walce o socjalizm".
(1.1) Otóż za Kołakowskim przyjmuję, że „wyróżniającą cechą kultury europejskiej w jej formie dojrzałej jest jej zdolność do kwestionowania samej siebie, zdolność do permanentnej samokrytyki”.
Wiktionary
rzecz. samokrytycyzm m., samokrytyczność ż.
przym. samokrytyczny
przysł. samokrytycznie
Wiktionary
(1.1) autokrytyka, samobiczowanie
Wiktionary
umiejętność wpływu na własny rozwój, przejmowanie zadania rozwijania i kształtowania kwalifikacji we własnym zakresie; autoedukacja, samowychowanie
SJP.pl
Ni
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. organizator samokształcenia
Wiktionary
rzecz. samokształcenie
przym. samokształceniowy
Wiktionary
rzadko: samokształcić się - samodzielnie zdobywać wiedzę
SJP.pl
rzadko: samokształcić się - samodzielnie zdobywać wiedzę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. hand. wyłączne prawo do handlu czymś
Wiktionary
(1.1) Cofnięto za to wydane w roku zeszłym pozwolenie na wolną sprzedaż soli za opłatą cła na granicy na północ od Łęczycy i Sochaczewa, a ustanowiono samokupstwo.
Wiktionary
rzecz. samokupiec m.
Wiktionary
(1.1) współcz. monopol; daw. jednokupstwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samodzielne leczenie samego siebie
Wiktionary
leczenie samego siebie; odzyskiwanie zdrowia bez pomocy lekarstw
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Samolikwidator – urządzenie, które ma za zadanie wywołać wybuch pocisku (głowicy, torpedy) po pewnym czasie lotu, w wypadku gdyby pocisk nie trafił w cel, wyjdzie spod kontroli, albo w przypadku zakłóceń i awarii.
Samolikwidatory są stosowane głównie w pociskach artylerii przeciwlotniczej i lotniczej, a także w pociskach rakietowych typu „ziemia-powietrze” i „powietrze-powietrze”, „głębina wodna-ziemia” i „woda-powietrze”.
Wikipedia
taki, który rozwiązuje przedsiębiorstwo, organizację itp. z własnej inicjatywy
SJP.pl
1. zdrobnienie od: samolot;
2. zabawka dziecięca przedstawiająca samolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: samolot
(1.2) samolot-zabawka
(1.3) pozycja gimnastyczna na jednej nodze, z rozpostartymi ramionami
Wiktionary
(1.1) Na wycieczkę polecieliśmy samolocikiem.
(1.2) Jacuś dostał samolocik pod choinkę.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈlɔt͡ɕik, AS: sãmoloćik
Wiktionary
rzecz. samolot m.
przym. samolocikowy, samolotowy
Wiktionary
maszyna latająca z skrzydłami o jednym do trzech płatów (par skrzydeł); służy jako transport lub jako maszyna bojowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;
(1.2) pot. fotel ginekologiczny
Wiktionary
Samolot – załogowy bądź bezzałogowy statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki sile nośnej wytwarzanej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach, względem statku skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
Wikipedia
(1.1) Bardzo boję się podróży samolotem.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔlɔt, AS: sãmolot
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. samolocik m.
przym. samolotowy
Wiktionary
(1.1) przest. aeroplan; gw. Górny Śląsk fliger; poet. stalowy ptak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) określenie liczby lotów wykonanych przez daną jednostkę organizacyjną
Wiktionary
(1.1) Dwanaście samolotów dywizjonu w ciągu trzech dni wykonało osiemdziesiąt samolotolotów.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔlɔˈtɔlɔt, AS: sãmolotolot
Wiktionary
rzecz. samolot mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: samolot
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z samolotem, dotyczący samolotu
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do samolotu, będący częścią samolotu
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔlɔˈtɔvɨ, AS: sãmolotovy
Wiktionary
rzecz. samolot m.
:: zdrobn. samolocik m.
Wiktionary
(1.1) lotniczy
Wiktionary
człowiek myślący tylko o swoim szczęściu, lekceważący potrzeby innych ludzi; egoista, egotysta, egocentryk, sobek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) egoista myślący tylko o sobie
Wiktionary
(1.1) Nie przejmuj się tym samolubem.
Wiktionary
rzecz. samolubstwo n., samolubność ż.
:: fż. samolubka ż.
:: zdrobn. samolubek m.
przym. samolubny
przysł. samolubnie
Wiktionary
(1.1) sobek, egoista
Wiktionary
1. kobieta myśląca tylko o swoim szczęściu, lekceważąca potrzeby innych ludzi; egoistka, egotystka, egocentryczka;
2. potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selficzek, selfiaczek, selfik, selfiak, selfka
SJP.pl
1. kobieta myśląca tylko o swoim szczęściu, lekceważąca potrzeby innych ludzi; egoistka, egotystka, egocentryczka;
2. potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selficzek, selfiaczek, selfik, selfiak, selfka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób samolubny, egoistycznie
Wiktionary
rzecz. samolubność ż., samolubstwo n., samolub m., samolubek m., samolubka ż.
przym. samolubny
Wiktionary
(1.1) egoistycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: samolubnie
SJP.pl
myślenie tylko o sobie, dbanie wyłącznie o siebie; samolubstwo, sobkostwo, egoizm, egotyzm, egocentryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samolubne; cecha tych, którzy są samolubni
Wiktionary
przym. samolubny
przysł. samolubnie
rzecz. samolub mos., samolubstwo n.
Wiktionary
egoistyczny;
1. myślący tylko o swoim szczęściu, lekceważący potrzeby innych ludzi;
2. świadczący o takich cechach, np. samolubne zachowanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla samoluba
Wiktionary
(1.1) Bolek jest samolubny, nigdy nie myśli o kolegach.
Wiktionary
rzecz. samolubstwo n., samolubność ż., samolub m., samolubek m., samolubka ż.
przysł. samolubnie
Wiktionary
(1.1) egoistyczny
Wiktionary
przestarzałe: myślenie tylko o sobie, dbanie wyłącznie o siebie; sobkostwo, samolubność, egoizm, egotyzm, egocentryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) egoizm, sobkostwo
Wiktionary
(1.1) Przez swoje samolubstwo pozbawił się wielu przyjaciół.
Wiktionary
rzecz. samolub mos., samolubek mos., samolubka ż., samolubność ż.
przym. samolubny
przysł. samolubnie
Wiktionary
(1.1) miłość własna
Wiktionary
w problemistyce: rodzaj zadania szachowego, w którym białe zmuszają czarne do dania mata białemu królowi, pomimo że czarne bronią się przed tym wszelkimi możliwymi sposobami
SJP.pl
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Samomat – zadanie w kompozycji szachowej, w którym zawsze zaczynają białe, polegające na wymuszeniu takiej gry czarnych, która doprowadzi do dania mata białym w ściśle określonej liczbie posunięć (pomimo zastosowania najlepszej możliwej obrony).
Wikipedia
środowiskowo: zaspokajanie popędu płciowego w pojedynkę
SJP.pl
założyciel pierwszego słowiańskiego państwa, zm. 658
SJP.pl
Samon, także Samo (zm. ok. 658) – władca pierwszego potwierdzonego przez źródła pisane bezsprzecznie słowiańskiego organizmu państwowego, zwanego państwem Samona.
Jedynym wartościowym źródłem wprost traktującym o dziejach Samona jest Kronika Fredegara. Większość informacji o władcy zostało wywnioskowanych na podstawie analizy tejże kroniki, ale przez znikomą ilość materiału porównawczego wiele z nich wciąż pozostaje w sferze hipotez.
Wikipedia
rzadko: samonagrzać się - samoczynnie nagrzać się w wyniku reakcji chemicznych
SJP.pl
rzadko: samonagrzewać się - samoczynnie nagrzewać się w wyniku reakcji chemicznych
SJP.pl
rzadko: samonagrzewać się - samoczynnie nagrzewać się w wyniku reakcji chemicznych
SJP.pl
o zegarkach automatycznych: taki, który sam się nakręca, wykorzystując ruch ręki użytkownika do napędzania mechanizmu
SJP.pl
Samonakładacz – urządzenie lub mechanizm podający arkusze do maszyny drukującej.
Wikipedia
samoczynne naprawianie się lub regeneracja
SJP.pl
taki, który sam się naprawia
SJP.pl
samonaprowadzać się - o torpedach, pociskach itp.: naprowadzać się samoczynnie
SJP.pl
samonaprowadzać się - o torpedach, pociskach itp.: naprowadzać się samoczynnie
SJP.pl
Samonaprowadzanie - samoczynne kierowanie się pocisku na cel (samolot, okręt, rakieta), polegające na automatycznym wykrywaniu celu, określaniu jego położenia i uruchamianiu układu sterującego powodującego spotkanie pocisku z celem albo wybuch pocisku w odległości zapewniającej zniszczenie celu. Samonaprowadzanie stosuje się najczęściej w pociskach rakietowych: lotniczych klasy powietrze - powietrze, powietrze - woda i ziemia - powietrze.
Wikipedia
samonaprowadzać się - o torpedach, pociskach itp.: naprowadzać się samoczynnie
SJP.pl
samonaprowadzić się - o torpedach, pociskach itp.: naprowadzić się samoczynnie
SJP.pl
samonapędzający się - taki, który sam się napędza
SJP.pl
samonapędzać się - napędzać się samoczynnie
SJP.pl
samonapędzać się - napędzać się samoczynnie
SJP.pl
samonapędzić się - napędzić się samoczynnie
SJP.pl
samonastawiać się - nastawiać się samoczynnie
SJP.pl
samonastawić się - nastawić się samoczynnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niszczący sam siebie, szkodzący sam sobie
Wiktionary
(1.1) autodestrukcyjny
Wiktionary
taki, który sam niszczy (się)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niszczący sam siebie, działający na swą szkodę
(1.2) potrafiący dokonać zaplanowanego samozniszczenia
Wiktionary
(1.1) autodestrukcyjny, samoniszczycielski
Wiktionary
utrzymujący własny ciężar bez dodatkowych podpór lub konstrukcji nośnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mot. o nadwoziu samochodu: nieposiadające ramy; takie, w którym szkielet, poszycie i podłoga stanowią całość przenoszącą siły działające na pojazd
(1.2) kraw. o biustonoszu, pończochach itp.: trzymające się samodzielnie ciała; niewymagające dodatkowego mocowania, podwiązek, pasków itp.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. obrona samego siebie
(1.2) książk. odparcie bezpośredniego zamachu na dobro własne
(1.3) wojsk. obrona kraju organizowana przez ludność cywilną
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
introspekcja, wniknięcie w głąb siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie
Wiktionary
Samoobsługa – system sprzedaży stosowany w niektórych sklepach, a także na niektórych stacjach benzynowych i placówkach gastronomicznych (głównie w barach), polegający na przeniesieniu na klienta części czynności związanych z wyborem i transportem wybranego produktu.
Wikipedia
rzecz. samoobsługowość ż.
przym. samoobsługowy
przysł. samoobsługowo
Wiktionary
książkowo: samoobsługiwać się - obsługiwać się samemu (w sklepie, w barze, w środkach komunikacji itp.)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o sklepie, usługach itp.: taki, który nie wymaga personelu obsługującego
(1.2) o człowieku niepełnosprawnym: taki, który nie wymaga pomocy w codziennych czynnościach
Wiktionary
(1.1) Lubię samoobsługowe sklepy, bo mogę przebierać w towarach.
(1.2) Po rehabilitacji Tadek jest już całkowicie samoobsługowy, choć wciąż jeździ na wózku.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔːpswuˈɡɔvɨ, AS: sãm•opsu̯ugovy
Wiktionary
rzecz. samoobsługa ż., samoobsługowość ż.
przysł. samoobsługowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. ocenianie, postrzeganie samego siebie; ogólna postawa do siebie
Wiktionary
(1.1) Denerwuje nas, jak niską samoocenę prezentuje Wiktor, przecież ma tyle atutów.
Wiktionary
proces samoistnego oczyszczania się wody z zanieczyszczeń organicznych
SJP.pl
rzadko o wodach: samooczyszczać się - oczyszczać się w wyniku naturalnych procesów fizycznych oraz biologicznych reakcji rozkładu nadmiaru substancji organicznych
SJP.pl
proces samoistnego oczyszczenia się wody z zanieczyszczeń organicznych
SJP.pl
rzadko o wodach: samooczyścić się - oczyścić się w wyniku naturalnych procesów fizycznych oraz biologicznych reakcji rozkładu nadmiaru substancji organicznych
SJP.pl
samoodnawiający się - taki, który sam się odnawia; samoodnawialny, samoregenerujący się
SJP.pl
taki, który sam się odnawia; samoodnawiający się, samoregenerujący się
SJP.pl
rzadko: samoodnawiać się - odnawiać się samoczynnie
SJP.pl
odnawianie się, regeneracja
SJP.pl
rzadko: samoodnowić się - odnowić się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodnowić się - odnowić się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodtwarzać się - odtwarzać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodtwarzać się - odtwarzać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodtwarzać się - odtwarzać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodtworzyć się - odtworzyć się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoodtworzyć się - odtworzyć się samoczynnie
SJP.pl
ofiara z samego siebie
SJP.pl
samoograniczać się - ograniczać samego siebie
SJP.pl
samoograniczać się - ograniczać samego siebie
SJP.pl
samoograniczyć się - ograniczyć samego siebie
SJP.pl
samookaleczać się - okaleczać samego siebie; okaleczać się
SJP.pl
uszkodzenie własnego ciała lub nadwerężenie zdrowia, dokonywane w celu uniknięcia jakichś obowiązków lub dopełnienia nakazów rytualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) celowe okaleczenie samego / samej siebie;
Wiktionary
Samookaleczenie, samouszkodzenie, samozranienie ( self-harm, self-injury, self-inflicted violence) – zjawisko o wielu nazwach i definicjach, które można skrótowo określić jako celowe zranienie się.
Samookaleczanie jest definiowane w różny sposób i różnie nazywane w różnych krajach i przez różnych badaczy. W efekcie metaanalizy i porównania między krajami i badaniami są znacząco utrudnione. W samej Polsce na opis samozranień stosuje się co najmniej 27 różnych terminów naukowych.
Wikipedia
(1.1) Dyżurny pielęgniarz zamarł ze zgrozy na widok blizn po samookaleczeniach na przedramionach pacjentki.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔːkalɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: sãm•okalečẽńe
Wiktionary
rzecz. samookaleczanie n.
czas. samookaleczać się ndk., samookaleczyć się dk.
Wiktionary
samookaleczyć się - okaleczyć samego siebie
SJP.pl
samookreślać się - określać samego siebie
SJP.pl
samookreślać się - określać samego siebie
SJP.pl
samookłamywać się - okłamywać samego siebie, spychać niewygodną dla siebie prawdę do podświadomości; samooszukiwać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. substancja nadająca skórze opalony wygląd, utrzymująca kolor przez kilka dni
Wiktionary
Samoopalacz – środek kosmetyczny mający na celu nadanie skórze brązowego odcienia bez naświetlania skóry promieniami UV.
Samoopalacz imituje efekt naturalnej opalenizny, którą można uzyskać bez udziału słońca, nie prowadzi jednak do powstawania melaniny, naturalnego barwnika powstającego w skórze pod wpływem promieniowania UV. Dlatego też ten rodzaj zabarwienia nie chroni przed działaniem promieni słonecznych i skóra wymaga ochrony przed słońcem preparatami z filtrami ochronnymi.
Wikipedia
(1.1) Najlepiej dzień przed aplikacją samoopalacza wykonać peeling całego ciała.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔːˈpalat͡ʃ, AS: sãm•opalač
Wiktionary
przym. samoopalający
rzecz. samopodpalenie n., samospalenie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) kosmet. powodujący sztuczny efekt opalenizny
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔːpalaˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: sãm•opalai ̯õncy
Wiktionary
rzecz. samoopalacz
Wiktionary
samoopanować się - pohamować swoje wzburzenie, wzruszenie itp.; opanować się
SJP.pl
samoopanować się - pohamować swoje wzburzenie, wzruszenie itp.; opanować się
SJP.pl
ogólne dbanie o siebie
SJP.pl
samoopodatkować się - dobrowolnie obciążyć się określonymi wpłatami pieniężnymi na rzecz budżetu państwa lub danego funduszu celowego
SJP.pl
w technice: towarowy wagon kolejowy z otwieranymi bokami, umożliwiającymi szybkie wyładowanie przewożonego towaru
SJP.pl
możliwość utrzymania się z dochodu uzyskanego dzięki własnej działalności
SJP.pl
Samoorganizacja, samoporządkowanie (ang. "self-organisation", "self-assembly") – zjawiska, w których elementy układu złożonego ulegają spontanicznemu uporządkowaniu; tworzenie się zorganizowanych struktur przestrzennych lub korelacji w przestrzeni i czasie pod wpływem oddziaływań zachodzących pomiędzy elementami układu, oraz między układem a jego otoczeniem.
Wikipedia
samoorganizować się - organizować się samoczynnie
SJP.pl
Samooskarżenie – dobrowolne zawiadomienie organów ścigania o popełnieniu przez siebie określonego przestępstwa. Ze względu na trudność w ocenie prawdziwości, wymaga ustalenia przyczyn. Stanowi źródło pierwszych informacji o przestępstwie, o którym organ ścigania do tej pory nie wiedział lub przypisywał je komuś innemu.
Wikipedia
automatyczne ostrzenie się podczas normalnego użytkowania
SJP.pl
taki, który sam się ostrzy
SJP.pl
samooszukiwanie się - oszukiwanie samego siebie
SJP.pl
samooszukiwać się - okłamywać samego siebie, spychać niewygodną dla siebie prawdę do podświadomości; samookłamywać się
SJP.pl
bez opieki lub bez kontroli
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bez opieki, bez kontroli
(1.2) w pojedynkę, samotnie
Wiktionary
(1.1) Rodzice na cały dzień puszczają dzieci samopas, a potem dziwią się, gdy dochodzi do tragedii.
(1.2) Wybrałem się samopas na spacer po uzdrowisku.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔpas, AS: sãmopas
Wiktionary
(1.1) w pojedynkę, samotnie
Wiktionary
dawniej: ladacznica, nierządnica
SJP.pl
rodzaj dawnej rosyjskiej rusznicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. wojsk. prymitywna, długa ręczna broń palna, używana w XVI-XVII wieku w Europie Wschodniej; rodzaj rusznicy;
(1.2) łow. pułapka samostrzelna uruchamiana przypadkowo mechanizmem spustowym
(1.3) techn. urządzenie do odstraszania zwierzyny niszczącej nocą pola uprawne, od czasu do czasu strzelające ślepą amunicją
Wiktionary
Samopał (z самопал) – staropolskie potoczne określenie długiej ręcznej broni palnej, używanej od XVI do XVII wieku na Ukrainie i w Rosji. Termin ten jest nieprecyzyjny i odnosił się do zróżnicowanych konstrukcji broni strzeleckiej.
Współcześnie mianem samopału określa się również broń palną ustawianą przez kłusowników w lesie na ścieżkach (przesmykach) zwierzyny. Samopał strzela po potrąceniu przez zwierzynę drutu lub sznura uruchamiającego spust.
Wikipedia
(1.1) Odpowiadaj, wraży synu, a nie, to z samopału zapytam!
(1.2) Tylko w lutym złowił samopałem pięć sztuk zwierzyny płowej.
Wiktionary
rzecz. samopodpalenie n., samospalenie n.
Wiktionary
dbanie o siebie, własne zdrowie i wygląd
SJP.pl
aparat, przyrząd samopiszący
SJP.pl
przysłówek liczebnikowy
(1.1) daw. tylko w pięć osób
Wiktionary
roślina samopnąca - rzadko: roślina o wydłużonych giętkich pędach wymagających podpór; roślina pnąca, pnącze
SJP.pl
stan psychiczny lub fizyczny odczuwany bezpośrednio przez daną osobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nastrój, humor
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔpɔˈt͡ʃut͡ɕɛ, AS: sãmopočuće
Wiktionary
(1.1) forma
Wiktionary
taki, który sam się podgrzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czyn podpalenia własnego majątku, np. domu, plonów
(1.2) rzad. zob. samospalenie. (samobójstwo)
Wiktionary
(1.2) Samopodpalenie Bouaziziego przed rządowym budynkiem było desperacką i rozpaczliwą formą zaprotestowania przeciw fatalnym perspektywom młodych ludzi w Tunezji.
Wiktionary
rzecz. samozapłon m., samozapalność ż., samopalność ż., samopalenie n., samospalenie n., samoopalanie n., samoopalacz m., samopał m.
przym. samozapalny, samopalny
Wiktionary
taki, który sam podtrzymuje (się)
SJP.pl
samopodświetlać się - podświetlać się samoczynnie
SJP.pl
samopodświetlić się - podświetlić się samoczynnie
SJP.pl
Sa
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który samoczynnie napełnia się powietrzem
Wiktionary
samoponiżać się - poniżać samego siebie
SJP.pl
samoponiżać się - poniżać samego siebie
SJP.pl
rzadko: poniżenie samego siebie; samouniżenie
SJP.pl
samoponiżyć się - poniżyć samego siebie
SJP.pl
samopotępiać się - potępiać samego siebie
SJP.pl
samopotępić się - potępić samego siebie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ładujący automatycznie kolejny pocisk
Wiktionary
(1.1) Jako pierwszy do produkcji trafił karabin samopowtarzalny SKS.
Wiktionary
samopowtórzyć się - powtórzyć się samoczynnie
SJP.pl
automatyczne utrzymywanie poziomu przedmiotu lub urządzenia
SJP.pl
taki, który sam się poziomuje
SJP.pl
poznanie samego siebie, swojej osobowości, psychiki, swoich możliwości itp.; samorozumienie
SJP.pl
poświęcanie swojego czasu i zasobów dla dobra innych osób
SJP.pl
prezentacja samego siebie, własnych dokonań
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przylepiający się bez smarowania klejem
Wiktionary
przym. lepki
rzecz. lepidło n., lepiszcze n.
Wiktionary
rodzaj przędzarki do samoczynnego wyrobu cienkiej przędzy
SJP.pl
pszenica jednoziarnowa; dziś prawie nieuprawiana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. roślina z gatunku pszenica samopsza, nazwa systematyczna|Triticum monococcum|ref=tak., jedna z najstarszych udomowionych, uprawiana już 7000 lat p.n.e.
Wiktionary
1. publikowanie dzieła nakładem własnym autora; samopublikowanie, self-publishing;
2. dzieło opublikowane w ten sposób
SJP.pl
publikowanie dzieła nakładem własnym autora; samopublikacja, self-publishing
SJP.pl
opublikowany nakładem własnym autora
SJP.pl
zdolność roślin do zapylania się własnym pyłkiem; autogamia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samopylne
Wiktionary
Samopylność, samozapylenie – forma autogamii występująca u roślin nasiennych. Polega na zapyleniu słupka pyłkiem pochodzącym z pręcików z tego samego kwiatu, lub innych kwiatów, ale rosnących na tej samej roślinie. W wyniku tego procesu nie następuje wymiana materiału genetycznego.
Wikipedia
przym. samopylny
przysł. samopylnie
Wiktionary
Sa
Wikipedia
o roślinie: niezapylający się własnym pyłkiem; samosterylny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Samorealizacja, samourzeczywistnianie, samoaktualizacja – w psychologii to stałe dążenie do realizacji swojego potencjału, rozwijania talentów i możliwości, proces stawania się „tym, kim się chce być” (a nie tym, kim się jest), dążeniem do wewnętrznej spójności, jedności z samym sobą, spełnienia swojego przeznaczenia lub powołania.
Wikipedia
potocznie: samorealizować się - realizować, urzeczywistniać własne zamierzenia, plany życiowe, artystyczne itp.; spełniać się
SJP.pl
samoregenerować się - regenerować się samoczynnie
SJP.pl
samoregenerować się - regenerować się samoczynnie
SJP.pl
samoregenerujący się - taki, który samodzielnie się odnawia; samoodnawialny, samoodnawiający się
SJP.pl
1. o urządzeniu: regulować jakieś parametry bez ingerencji człowieka;
2. samoregulować się - regulować się samoczynnie
SJP.pl
1. o urządzeniu: regulować jakieś parametry bez ingerencji człowieka;
2. samoregulować się - regulować się samoczynnie
SJP.pl
samorejestrować się - rejestrować się samoczynnie
SJP.pl
samorejestrować się - rejestrować się samoczynnie
SJP.pl
taki, który sam się powiela
SJP.pl
bryłka metalu, zwłaszcza szlachetnego, znaleziona w piasku, mule itp.; nugget, rodzimek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samorodne
Wiktionary
rzecz. samorodek m.
przym. samorodny
przysł. samorodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wynikający z natury
(1.2) taki, który nikogo nie naśladuje
(1.3) nieposiadający wykształcenia w danej dziedzinie, choć w niej działający
Wiktionary
rzecz. samorodek mrz., samorodność ż.
Wiktionary
(1.1) naturalny, wrodzony
(1.2) oryginalny
(1.3) spontaniczny
Wiktionary
samorzutne powstanie niższych organizmów z nieorganicznej lub organicznej materii nieożywionej; samorództwo, abiogeneza, autogonia
SJP.pl
taki, który sam rozpakowuje (się)
SJP.pl
zdolność rozpoznawania siebie jako odrębnej jednostki
SJP.pl
rozkład komórek i tkanek organizmu pod wpływem własnych enzymów hydrolitycznych; autoliza, samotrawienie
SJP.pl
rzadko: samorozpuszczać się - rozpuszczać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samorozpuścić się - rozpuścić się samoczynnie
SJP.pl
rozumienie samego siebie, swojej osobowości, psychiki, swoich możliwości itp.; samopoznanie
SJP.pl
rozwiązanie się partii lub sejmu w drodze własnej uchwały
SJP.pl
rozwiązać się samodzielnie, z własnej decyzji
SJP.pl
dawniej: automat (maszyna)
SJP.pl
publiczne wypowiadanie się w imieniu swoim lub swojej grupy, broniąc jej praw, interesów itp.
SJP.pl
wypowiadający się publicznie w imieniu swoim lub swojej grupy, broniąc jej praw, interesów itp.
SJP.pl
osoba, która publicznie wypowiada się w imieniu swoim lub swojej grupy, broniąc jej praw, interesów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba autystyczna lub niepełnosprawna, która mówi we własnym imieniu o swoich prawach i potrzebach
Wiktionary
rzecz. samorzecznictwo n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) med. nauk. techn. zachodzący bez zewnętrznej przyczyny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny
(1.2) grupa osób działających lub pracujących w samorządzie (1.1)
Wiktionary
Samorząd – ustalony prawnie zakres kompetencji do samodzielnego decydowania o sprawach określonej społeczności, wykonywanie funkcji uzupełniających w stosunku władz np. szkoły, zakładu produkcyjnego, władz państwowych.
Pojęcie "samorządu" wywodzi się z niem: "Selbstverwaltung" (samodzielny zarząd, samorząd), używanego dla określenia lokalnej administracji publicznej nie sprawowanej przez państwo. Znanym teoretykiem samorządu w nauce niemieckiej był XIX-wieczny uczony Rudolf von Gneist.
Wikipedia
(1.1) Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej.
Wiktionary
rzecz. samorządowiec m., samorządność ż.
przym. samorządowy, samorządny
przysł. samorządnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający własny samorząd, rządzący się sam
Wiktionary
rzecz. samorząd mrz., samorządowiec mos.
przym. samorządowy
Wiktionary
członek samorządu, pracownik instytucji samorządowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba pełniąca jakąś funkcję w samorządzie (najczęściej terytorialnym)
(1.2) pot. ktoś popierający idee samorządności
Wiktionary
(1.1) Większość samorządowców złożyła już oświadczenia majątkowe.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔʒɔ̃nˈdɔvʲjɛt͡s, AS: sãmožõndovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. samorząd m., samorządność ż.
przym. samorządowy, samorządny
Wiktionary
przymiotnik od: samorząd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) adm. związany z samorządem
Wiktionary
(1.1) 23 czerwca br. przedstawiciele Policji i władz samorządowych uroczyście otworzyli odnowiony gmach chełmżyńskiego komisariatu.
Wiktionary
rzecz. samorząd m., samorządca mos., samorządność ż., samorządowiec mos., samorządztwo n.
przym. samorządny
przysł. samorządnie
Wiktionary
potocznie: praca w administracji samorządowej
SJP.pl
potocznie: rzecz wykonana przez amatora domowym sposobem
SJP.pl
według popularnego w starożytności i średniowieczu poglądu: samorzutne powstanie niższych organizmów z nieorganicznej lub organicznej materii nieożywionej (np. much ze zgniłego mięsa, żab z mułu rzecznego); abiogeneza, autogonia
SJP.pl
wino deserowe produkowane na greckiej wyspie Samos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;
(1.2) geogr. adm. miejscowość portowa w Grecji;
Wiktionary
Samos (gr. "Σάμος") – grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej, w administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Północne, w jednostce regionalnej Samos, w gminie Samos. Główną miejscowością wyspy jest Samos.
Wikipedia
(1.1) Na greckiej wyspie Samos urodził się filozof Epikur.
(1.2) Kupimy ryb w Samos i poprosimy gospodarzy, by nam je usmażyli.
Wiktionary
IPA: ˈsãmɔs, AS: sãmos
Wiktionary
przym. samijski
Wiktionary
indyjski pierożek nadziewany warzywami, mięsem lub serem, smażony w głębokim tłuszczu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;
Wiktionary
Samosa ( समोसा) – potrawa kuchni indyjskiej; przekąska w postaci trójkątnego pierożka smażonego na głębokim oleju. Jako nadzienie służą najczęściej ostro przyprawione warzywa, mięso kurczaka lub ser panir.
Wikipedia
żartobliwie: samodzielna, rezolutna dziewczyna; zosia samosia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. o zbyt rezolutnej i samodzielnej dziewczynce
Wiktionary
IPA: sãˈmɔɕa, AS: sãmośa
Wiktionary
rzecz. sam, supersam m., samodzielność ż., samotność ż.
przym. sam, samotny, samodzielny, samiutki, samiusieńki, samiuteńki, samiutenieńki
przysł. samotnie, samodzielnie
zaim. sam
Wiktionary
roślina, która wyrosła z nasienia zasianego w ziemi bez ingerencji człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina, która wyrosła z nasiona opadłego z drzewa, krzewu itp.
(1.2) pot. tytoń uprawiany nielegalnie na własny użytek
Wiktionary
rzecz. samosiew mrz., samosiewka ż., samosiewność ż.
przym. samosiewny
Wiktionary
przełęcz w Hiszpanii; Somosierra
SJP.pl
Samosiew – proces samoistnego rozsiewania się nasion, w wyniku którego może powstać nalot. Nasiona mogą być przenoszone na kilka sposobów.
Wikipedia
sposób rozsiewania diaspor (np. nasion, zarodników) za pomocą mechanizmów wewnętrznych rośliny, bez udziału czynników zewnętrznych; autochoria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. samoczynne rozsiewanie diaspor przez roślinę
Wiktionary
(1.1) Doskonałym przykładem samosiewności jest np. ballochoria.
Wiktionary
IPA: sa.mɔˈɕɛv.nɔɕt͡ɕ
Wiktionary
rzecz. samosiejka ż., samosiew mrz., samosiewka ż.
przym. samosiewny
Wiktionary
(1.1) autochoria
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. powstały z samosiewu
Wiktionary
rzecz. samosiejka ż., samosiew mrz., samosiewka ż., samosiewność ż.
Wiktionary
rdzenni mieszkańcy okolic Czarnobyla, którzy po katastrofie w 1986 r. nielegalnie powrócili do swoich domów lub odmówili ewakuacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;
Wiktionary
(1.1) 8 września 1968 r. w czasie Centralnych Dożynek na stołecznym Stadionie X-lecia samospalenia dokonał Ryszard Siwiec, b. żołnierz AK.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ, AS: sãmospalẽńe
Wiktionary
rzecz. samozapłon m., samozapalność ż., samopalność ż., samopalenie n., samopodpalenie n., samoopalanie n., samoopalacz m., samopał m.
przym. samozapalny, samopalny
Wiktionary
(1.1) rzad. samopodpalenie
Wiktionary
o metalach: spawający się bez użycia spoiwa
SJP.pl
rzadko: samospełniać się - spełniać własne marzenia, aspiracje
SJP.pl
rzadko: samospełniać się - spełniać własne marzenia, aspiracje
SJP.pl
zadowolenie z siebie i swoich sukcesów
SJP.pl
rzadko: samospełnić się - spełnić własne marzenia, aspiracje
SJP.pl
samodzielne podanie danych do spisu powszechnego, zazwyczaj przez internet, bez udziału urzędnika
SJP.pl
równy swemu sprzężeniu zespolonemu, np. macierz samosprzężona; hermitowski
SJP.pl
taki, który zwraca koszty poniesione przy jego budowie lub zakupie
SJP.pl
Sa
Wikipedia
zdolność samoczynnego powrotu układu do równowagi
SJP.pl
prawo narodu do stanowienia o swoim losie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) decydowanie o własnym losie
Wiktionary
(1.1) Uznanie prawa do samostanowienia krajów arabskich, zarówno w wymiarze politycznym, jak i kulturowym, powinno prowadzić do pokojowego współistnienia tych krajów z państwami Zachodu.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: sãmostãnovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzadko: stanowić o własnym losie
SJP.pl
1. samoczynny start - początek jakiegoś działania; autostart;
2. środowiskowo: preparat ułatwiający start silnika samochodowego
SJP.pl
Sa
Wikipedia
sterować samoczynnie
SJP.pl
sterować samoczynnie
SJP.pl
sterować samoczynnie
SJP.pl
o roślinie: niezapylający się własnym pyłkiem; samopłonny
SJP.pl
1. kusza;
2. broń, z której pada strzał, gdy zwierzę potrąci drut połączony z mechanizmem spustowym
SJP.pl
wyrażający nastrój swojskości, samorodny, swoisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północno-zachodniej Rumunii i w północno-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy, powstaje z połączenia Małego Samoszu i Wielkiego Samoszu;
Wiktionary
Samosz (węg. "Szamos", rum. "Someș", niem. "Somesch" lub "Samosch", łac. "Samus") – rzeka w północno-zachodniej Rumunii i w północno-wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy w zlewisku Morza Czarnego. Długość – 297 km (246 km w Rumunii, 51 km na Węgrzech), powierzchnia zlewni – 15 882 km² (15 217 km² w Rumunii, 665 km² na Węgrzech). Do długości Samoszu dolicza się często długość Małego lub Wielkiego Samoszu, stąd rozbieżności w danych.
Wikipedia
samowolne ukaranie kogoś z pominięciem postępowania sądowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) samowolne osądzenie i ukaranie kogoś za przestępstwo bez postępowania sądowego;
Wiktionary
Samosąd, lincz (ang. "lynch") – samowolne osądzenie i ukaranie domniemanego przestępcy przez osoby do tego nieuprawnione, pomijając postępowanie sądowe.
Za przykład samosądu może posłużyć spontaniczne wykonanie kary śmierci przez tłum krótko po wzbudzającym silne emocje zdarzeniu.
Wikipedia
(1.1) Wśród ludzi dysponujących środkami i siłą nagminnie dochodziło do samosądów, które nawet przez stojących na straży prawa królów traktowane były jak normalne zjawisko.
Wiktionary
słyszenie własnego głosu w słuchawce telefonu
SJP.pl
Samosłyszalność (lub efekt lokalny) – efekt występujący w aparacie telefonicznym polegający na słyszeniu własnego głosu w słuchawce telefonu. Spowodowane jest tym, że prąd wypływający z mikrofonu aparatu trafia do słuchawki.
Do eliminacji zjawiska lokalnego wykorzystuje się układ antylokalny np. w postaci mostka zrównoważonego, który rozdziela sygnał nadawany od odbieranego.
Wikipedia
samotka marchwianka - gatunek błonkówki z rodziny lepiarkowatych
SJP.pl
Samotka ("Hylaeus") – rodzaj pszczół samotnych z rodziny lepiarkowatych (Colletidae).
Wikipedia
kobieta samotna, niemająca bliskich, opuszczona
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miejsce niezamieszkałe, odludne, w którym ktoś przebywa w samotności; pustelnia, odludzie, ustronie, bezludzie;
2. życie samotne, odosobnione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce pozbawione obecności innych ludzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. samotność ż.
przym. samotny
Wiktionary
kobieta żyjąca w samotności, stroniąca od ludzi; samotniczka, mizantropka
SJP.pl
życie w odosobnieniu, z dala od ludzi; samotnikostwo, mizantropia, samotność, odludztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) cecha samotnika, stronienie od ludzi
Wiktionary
rzecz. samotność ż., samotnik m.
Wiktionary
kobieta żyjąca w samotności, stroniąca od ludzi; samotnica, mizantropka
SJP.pl
Samotniczek ("Brucepattersonius") – rodzaj ssaków z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
kobieta żyjąca w samotności, stroniąca od ludzi; samotnica, mizantropka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samotnicze; cecha tych, którzy są samotniczy
Wiktionary
przym. samotniczy
przysł. samotniczo
Wiktionary
charakterystyczny dla samotnika - osoby stroniącej od ludzi, np. samotniczy tryb życia; pustelniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z samotnikiem, odnoszący się do samotnika
przymiotnik jakościowy
(2.1) odosobniony, samotny
Wiktionary
(2.1) Paweł wiódł samotniczy tryb życia.
Wiktionary
rzecz. samotniczość ż., samotnik m.
przysł. samotniczo
przym. samotny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa
Wiktionary
(1.1) Leonid Teliga opłynął samotnie Ziemię na drewnianym jachcie "Opty" w latach 1967-1969.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔtʲɲɛ, AS: sãmotʹńe
Wiktionary
rzecz. samotność ż., sam mrz., samosia ż., samotnik mos./mzw.
przym. samotny, sam
zaim. sam
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: samotnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: samotny
SJP.pl
stawać się samotnym
SJP.pl
1. osoba żyjąca w samotności, stroniąca od ludzi; odludek, mizantrop;
2. środowiskowo: żeglarz morski pływający samotnie;
3. slangowo: złodziej kieszonkowy kradnący bez wspólnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek samotny, unikający towarzystwa innych
(1.2) żegl. żeglarz pływający samotnie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Tringa ochropus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
(2.2) zool. zwierzę, które żyje poza stadem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sãˈmɔtʲɲik, AS: sãmotʹńik
Wiktionary
rzecz. samotność ż., samotnictwo n.
:: fż. samotniczka ż., samotnica ż.
przym. samotny, samotniczy
przysł. samotnie
Wiktionary
(1.1) odludek, pot. dzik, borsuk, pustelnik, samson
(2.1) stalugwa, brodziec samotny
Wiktionary
życie w odosobnieniu, z dala od ludzi; samotnictwo, mizantropia, samotność, odludztwo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. zob. samotnie.
Wiktionary
(1.1) Po zachodzie zrobiło się im samotno i ponuro.
Wiktionary
przysł. samotnie
rzecz. samotność ż.
Wiktionary
1. odczuwany stan braku towarzystwa bliskiej osoby, opuszczenia przez innych;
2. życie w odosobnieniu, z dala od ludzi; samotnictwo, samotnikostwo, mizantropia, odludztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi
(1.2) uczucie braku bliskich osób
Wiktionary
Samotność – subiektywny, emocjonalny stan odczuwania izolacji społecznej i poczucia odcięcia od innych. Pojawia się i zanika, gdy zmienia się sytuacja życiowa. W przypadku samotności chronicznej jest doświadczana bez względu na okoliczności.
Wikipedia
(1.1) O Boże, po siedmiu latach samotności, okręt tak blisko!
(1.2) Przy kieliszku walczyła ze swą samotnością.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔtnɔɕt͡ɕ, AS: sãmotność
Wiktionary
przym. samotny, sam
przysł. samotnie, samotno
rzecz. samotnik m., samotnia ż., sam mrz., samosia ż., samotnictwo n., osamotnienie n.
zaim. sam
Wiktionary
1. żyjący z dala od ludzi, pozbawiony towarzystwa i bliskości innych, niemający rodziny, przyjaciół;
2. znajdujący się gdzieś całkiem sam, zdany tylko na siebie;
3. dziejący się, spędzany, odbywany bez obecności innych;
4. niemający w nikim wsparcia, dziejący się bez wsparcia innych;
5. niemający żony lub niemająca męża;
6. znajdujący się na odludziu; ustronny, odosobniony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest sam, żyje samotnie
(1.2) odbywający się bez towarzystwa
(1.3) wyludniony
Wiktionary
(1.2) Zawsze bałam się choroby, momentu, w którym będę słaba, bezsilna, bezradna i samotna.
Wiktionary
IPA: sãˈmɔtnɨ, AS: sãmotny
Wiktionary
rzecz. sam m., samotność ż., osamotnienie n., samotnienie n., samotnik m., samotniczka ż., samotnia ż., samosia ż.
czas. osamotnić dk., samotnieć ndk.
przym. sam, samiutki, samiuśki, samotniczy
przysł. samotnie, samotniczo
zaim. sam
temsłow. samo-
Wiktionary
przenośnik wałkowy do transportu wyrobów walcowanych
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Samotraką, dotyczący Samotraki
Wiktionary
rzecz. Samotraka ż.
Wiktionary
grecka wyspa na Morzu Trackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa grecka na Morzu Trackim;
(1.2) geogr. adm. gmina w Grecji;
(1.3) geogr. miasto w Grecji
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Nike z Samotraki, znaleziona w 1863 r., jest jedną z najsłynniejszych i najbardziej rozpoznawalnych rzeźb na świecie.
(1.3) Diana mieszka w Samotrace od 1975 roku.
Wiktionary
przym. samotracki
Wiktionary
rozkład komórek i tkanek organizmu pod wpływem własnych enzymów hydrolitycznych; autoliza, samorozpuszczanie
SJP.pl
pułapka do chwytania zwierząt i ptaków, zamykająca się automatycznie; potrzask
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: będący w towarzystwie dwóch osób, jeden z trzech
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. będący w towarzystwie dwóch osób, jeden z trzech
Wiktionary
(1.1) Kirkor samotrzeci / Chwyta dłonią koniowi królewskiemu cugle, / Krzycząc: srogi tyranie! trzema zabójstwami / Doszedłeś aż do tronu: idź w piekło!
(1.1) Świętopełk samotrzeci schronił się do zamku Kijowskiego, wojsko zaś jego częścią wyginęło, częścią dostało się do niewoli.
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈṭʃɛt͡ɕi, AS: sãmoṭšeći
Wiktionary
przysł. samotrzeć
Wiktionary
dawniej: we trzech, we troje
SJP.pl
przysłówek liczebnikowy
(1.1) daw. tylko w trzy osoby; we trzech, we troje; sam z dwoma innymi osobami
Wiktionary
przym. samotrzeci
Wiktionary
samodzielne (bez pomocy nauczycieli, a czasami nawet podręczników) zdobywanie wiedzy
SJP.pl
podręcznik do samodzielnej nauki jakiegoś przedmiotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podręcznik przystosowany do samodzielnego uczenia się
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔˈwut͡ʃɛk, AS: sãmou̯uček
Wiktionary
rzecz. samouk m.
Wiktionary
proces uczenia się samodzielnie
SJP.pl
taki, który sam uczy (się)
SJP.pl
dręczenie samego siebie; samoudręczenie, samoudręka
SJP.pl
dręczenie samego siebie; samoudręczanie, samoudręka
SJP.pl
dręczenie samego siebie; samoudręczanie, samoudręczenie
SJP.pl
osoba ucząca się czegoś bez pomocy nauczyciela; autodydakta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela
Wiktionary
IPA: sãˈmɔwuk, AS: sãmou̯uk
Wiktionary
rzecz. samouczek m., samouctwo n.
Wiktionary
(1.1) autodydakta
Wiktionary
dobrowolne poddanie się karze
SJP.pl
o chorobie: taka, która samoczynnie mija, bez pomocy leków; autoterapeutyczny
SJP.pl
o niektórych stopach metali: samoulepszać się - samorzutnie zwiększać twardość i wytrzymałość
SJP.pl
o niektórych stopach metali: samoulepszyć się - samorzutnie zwiększyć twardość i wytrzymałość
SJP.pl
samoumartwiać się - umartwiać samego siebie
SJP.pl
samoumartwić się - umartwić samego siebie
SJP.pl
samoumartwić się - umartwić samego siebie
SJP.pl
samounicestwiać się - unicestwiać samego siebie
SJP.pl
rzadko: unicestwienie samego siebie; autodestrukcja
SJP.pl
samounicestwić się - unicestwić samego siebie
SJP.pl
rzadko: uniżenie samego siebie; samoponiżenie
SJP.pl
rzadko: samoutleniać się - utleniać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoutleniać się - utleniać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoutlenić się - utlenić się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samoutlenić się - utlenić się samoczynnie
SJP.pl
zawierający utwardzacz
SJP.pl
zachwyt nad sobą, uwielbienie samego siebie; autofilia, narcyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uwielbienie samego siebie lub zachwyt nad sobą
Wiktionary
IPA: ˌsãmɔwuvʲjɛlˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: sãmou̯uvʹi ̯elbʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
ucieczka z miejsca odosobnienia (więzienia, aresztu, konwoju)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. samowolne, nielegalne opuszczenie zakładu karnego przez skazanego;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Oprócz dotychczasowego zarzutu paserstwa, zostaną mu postawione zarzuty samouwolnienia i posługiwania się cudzym dowodem.
Wiktionary
rzecz. wolność m., uwalnianie n., uwolnienie n.
czas. uwalniać ndk., uwolnić dk.
przym. wolny
Wiktionary
metalowe naczynie do parzenia herbaty, popularne w Rosji i Iranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;
Wiktionary
Samowar (ros. "самовар") – urządzenie do przygotowywania herbaty, charakterystyczne szczególnie dla Rosji, Azerbejdżanu i Iranu. Klasyczna konstrukcja składa się ze zbiornika na wodę, przez który przechodzi pionowo rura na węgiel drzewny, z rusztem u dołu. W dolnej części zbiornika samowara znajduje się kranik do spuszczania wody, a u góry miejsce na czajniczek na esencję. Znane w świecie wytwórnie samowarów znajdują się w Tule, Moskwie i Petersburgu.
Wikipedia
(1.1) (…) a potem przez jakieś sienie i korytarze dotarliśmy do obszernego pokoju, gdzie wokół stołu, na którym stał dymiący samowar, zgromadziła się rodzina rosyjskich potomków (…)
Wiktionary
IPA: sãˈmɔvar, AS: sãmovar
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. samowarek m.
przym. samowarowy
Wiktionary
zdrobnienie od: samowar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: samowar
(1.2) mały samowar
Wiktionary
rzecz. samowar mrz.
przym. samowarowy
Wiktionary
sprawdzanie siebie samego; samoocena
SJP.pl
dawniej: mający samowiedzę, świadomy
SJP.pl
w psychologii: wiedza o samym sobie; samopoznanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. wiedza zdobyta podczas nabywania doświadzeń i poznawania samego siebie;
Wiktionary
Samowiedza – w psychologii to zespół przekonań i wartości odnoszących się do własnego funkcjonowania osobistego jednostki, a także psychologiczne pojęcie własnego "ja" z cechami charakteru, które wpływają na myślenie, uczucia, działania.
Wiedza o sobie samym (samowiedza) wraz z wiedzą o świecie naturalnym i wiedzą o ludziach tworzy wiedzę indywidualną.
Wikipedia
(1.1) Samowiedza o doświadczeniu totalitarnym, które nas przecież ukształtowało, nikomu dziś nie jest potrzebna, boć przecież nikt tu komunie nie uległ i wszyscy z nią walczyli.
(1.1) Zwykło się samowiedzę poety, jego program artystyczny – realizowany poezją, określać słowem: poetyka.
Wiktionary
przestarzałe: naturalny, przyrodzony
SJP.pl
maszyna rolnicza do automatycznego wiązania snopów
SJP.pl
1. postępowanie tylko według własnej woli, ignorowanie czyichś nakazów, prawa; swawola, samowolność;
2. czyn będący wynikiem takiej postawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postępowanie jedynie według własnej woli, bez liczenia się z innymi czy lekceważąc prawo
(1.2) czyn wyrażający samowolę (1.1)
Wiktionary
Samowola ( Самоволя) – wieś na Ukrainie w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Zobacz, jak poprzez samowolę polskiej szlachty nasz kraj przechodził w niebyt.
Wiktionary
rzecz. samowolność ż.
:: zdrobn. samowolka ż.
przym. samowolny
przysł. samowolnie
Wiktionary
(1.1) nieposłuszeństwo, anarchia, niezdyscyplinowanie, samowolność, sobiepaństwo, swawola, woluntaryzm
(1.2) nieposłuszeństwo
Wiktionary
1. potocznie: postępowanie wyłącznie według własnej woli, bez liczenia się z zakazami i obowiązującym prawem; samowola;
2. efekt postępowania niezgodnego z zasadami
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z własnej tylko woli, nie licząc się z innymi
Wiktionary
rzecz. samowola ż., samowolka ż., samowolność ż.
przym. samowolny
Wiktionary
(1.1) arbitralnie, własnowolnie, przest. swawolnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: samowolnie
SJP.pl
postępowanie tylko według własnej woli, ignorowanie czyichś nakazów, prawa; swawola, samowola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samowolne; cecha tych, którzy są samowolni
Wiktionary
przym. samowolny
przysł. samowolnie
rzecz. samowola ż.
Wiktionary
książkowo:
1. postępujący tylko według własnej woli, działający wbrew zakazom i przepisom; nieposłuszny, niezdyscyplinowany;
2. będący wyrazem samowoli, np. samowolny czyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami
(1.2) świadczący o samowolnej (1.1) postawie
Wiktionary
rzecz. samowola ż., samowolka ż., samowolność ż.
przysł. samowolnie
Wiktionary
(1.1) arbitralny, niesubordynowany, niezdyscyplinowany, sobiepański, własnowolny
(1.2) arbitralny, bezprawny, niesubordynowany, sobiepański, woluntarystyczny, własnowolny
Wiktionary
życzliwe i rozumiejące podejście do samego siebie w trudnych chwilach
SJP.pl
dawniej: w towarzystwie jednej osoby; we dwoje, we dwóch
SJP.pl
umiejętność wpływu na własny rozwój, przejmowanie zadania rozwijania i kształtowania kwalifikacji we własnym zakresie; samokształcenie, autoedukacja
SJP.pl
Samowychowanie – samorzutna praca człowieka nad ukształtowaniem własnego poglądu na świat, własnych postaw, cech charakteru i własnej osobowości – stosownie do założonych kryteriów, wzorów oraz ideałów. Rozwijanie w procesie wychowania rodzinnego czy szkolnego motywacji pobudzającej dzieci i młodzież do pracy nad sobą jest działaniem, które zwielokrotnia wpływ wychowawczy rodziny i szkoły.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samoistne ustąpienie objawów chorobowych
Wiktionary
(1.1) W przypadku kręczu ułożeniowego zazwyczaj następuje samowyleczenie.
Wiktionary
rzecz. wyleczenie n.
Wiktionary
w żeglarstwie: przyrząd do samoczynnego usuwania wody z jachtu, działający podczas jego ruchu na zasadzie ssania
SJP.pl
pozyskanie drewna kosztem nabywcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest samowystarczalne; cecha tych, którzy są samowystarczalni
Wiktionary
przym. samowystarczalny
przysł. samowystarczalnie
Wiktionary
zaspokajający własne potrzeby bez pomocy innych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby
Wiktionary
(1.1) — Jesteśmy całkowicie samowystarczalni - mówi z dumą Giao Che Nat. — Ludzie pracują w kooperatywach — mamy spółdzielnie: rybacką, piekarską, stolarską, restauracyjną.
Wiktionary
rzecz. samowystarczalność ż.
Wiktionary
samowywołujący się - taki, który sam się wywołuje, np. samowywołujący się polaroid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;
Wiktionary
Samowyzwalacz – urządzenie zazwyczaj wbudowane w klasyczny aparat fotograficzny lub element oprogramowania cyfrowego aparatu fotograficznego, pozwalające na ustawienie wartości opóźnienia momentu wyzwolenia migawki. Samowyzwalacza używa się po unieruchomieniu wycelowanego aparatu, zwykle przy pomocy montażu na statywie.
Wikipedia
(1.1) Bez statywu nie zarejestrujemy też ujęć do stworzenia panoramy z prawdziwego zdarzenia, nie mówiąc już o wygodzie korzystania z podnoszenia lustra i samowyzwalacza.
Wiktionary
rzecz. samowyzwalanie n., samowyzwolenie n.
czas. samowyzwalać ndk., samowyzwolić dk.
przym. samowyzwoleńczy
Wiktionary
rzadko: samowyzwalać się - wyzwalać się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samowyzwolić się - wyzwolić się samoczynnie
SJP.pl
rzadko: samowyzwolić się - wyzwolić się samoczynnie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. mający właściwość spontanicznego wytwarzania drgań, niezależnie od działania zewnętrznych czynników
Wiktionary
władca nieograniczony, absolutny; autokrator, autokrata, jedynowładca, jednowładca
SJP.pl
władczyni nieograniczona, absolutna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. mający nieograniczoną władzę
Wiktionary
(1.1) Trzeba skończyć z samowładną tyranią, wprowadzić monarchię konstytucyjną, a po niej demokrację…
Wiktionary
rzecz. samowładca mos., samowładczyni ż., samowładztwo n., samowładza ż., samowładność ż.
przym. samowładczy
Wiktionary
(1.1) war. samowładczy; despotyczny
Wiktionary
nieograniczona władza jednej osoby, sprawowana bez kontroli i podziału kompetencji
SJP.pl
forma rządów, w której nieograniczona władza należy do jednego człowieka i jest sprawowana poza jakąkolwiek kontrolą społeczną; jedynowładztwo, absolutyzm, autokratyzm, autokracja, autarchia (rzadziej)
SJP.pl
zachwycanie się samym sobą
SJP.pl
zadowolenie z samego siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zadowolenie z samego siebie
Wiktionary
zadowolony z siebie
SJP.pl
samozagrzać się - zagrzać się samoczynnie przez nagromadzoną substancję organiczną, często przy udziale bakterii
SJP.pl
samozagrzewać się - zagrzewać się samoczynnie przez nagromadzoną substancję organiczną, często przy udziale bakterii
SJP.pl
zniszczenie samego siebie
SJP.pl
urządzenie stosowane do samoczynnego zamykania się drzwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do przymykania drzwi przez mechanizm sprężynowy
Wiktionary
taki, który zamyka się automatycznie, samoczynnie
SJP.pl
samoczynne zamykanie
SJP.pl
samozaopatrzać się - zaopatrywać samego siebie
SJP.pl
samozaopatrzyć się - zaopatrzyć samego siebie
SJP.pl
samozaopatrzyć się - zaopatrzyć samego siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) slang. sytuacja, w której uczestnik dyskusji używa argumentów kompromitujących jego samego, lub stanowisko, które reprezentuje
Wiktionary
rzecz. orka ż., oranie n., zaoranie n.
czas. zaorywać, zaorać dk., orać ndk.
przym. orkowy, zaorany
Wiktionary
potocznie: taki, który się samozaorał (skompromitował się)
SJP.pl
potocznie: samozaorać się - skompromitować się, postawić się w złym świetle
SJP.pl
samozapalać się - zapalać się samoczynnie
SJP.pl
samozapalać się - zapalać się samoczynnie
SJP.pl
samozapalać się - zapalać się samoczynnie
SJP.pl
samozapalić się - zapalić się samoczynnie
SJP.pl
samozapalić się - zapalić się samoczynnie
SJP.pl
zapalający się samoczynnie
SJP.pl
upór, nieustępliwość w dążeniu do celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wyrzeczenie się spraw osobistych, poświęcenie ich dla jakich wyższych celów
Wiktionary
(1.1) Prawdziwa tolerancja wymaga wysiłku i pracy. Można nawet powiedzieć więcej — i samozaparcia.
(1.1) Przykład prawdziwego bohaterstwa i samozaparcia daje Szmidt. Od pierwszej chwili aż do ostatniej zawsze pamięta o wszystkich, nigdy o sobie.
(1.1) W słowach, znajdzie się wiele ludzi, którzy nadużywają szumnie tytułu przyjaciół ludu, lecz skoro zstąpimy w zakres ofiary i samozaparcia, nie są to zawsze ci sami ludzie, którzy tak dobrze rozumieją obowiązki i godność.
Wiktionary
(1.1) wytrwałość
Wiktionary
samozapisywać się - zapisywać się samoczynnie
SJP.pl
samozapisywać się - zapisywać się samoczynnie
SJP.pl
u niektórych roślin: samozapylać się - zapylać się własnym pyłkiem
SJP.pl
u niektórych roślin: samozapylać się - zapylać się własnym pyłkiem
SJP.pl
u niektórych roślin: samozapylać się - zapylać się własnym pyłkiem
SJP.pl
u niektórych roślin: samozapylić się - zapylić się własnym pyłkiem
SJP.pl
u niektórych roślin: samozapylić się - zapylić się własnym pyłkiem
SJP.pl
o niektórych roślinach: zapylony własnym pyłkiem
SJP.pl
zapłodnienie komórki jajowej przez plemnik pochodzący z tego samego organizmu
SJP.pl
Samozapłon – samorzutne zapoczątkowanie procesu spalania bez zainicjowania go za pomocą ognia lub iskry. Temperatura, przy której dana substancja ulega samozapłonowi to temperatura samozapłonu.
Przykłady samozapłonu następującego bez podgrzewania mieszanin.
Wikipedia
podrażnianie własnych narządów płciowych w celu zaspokojenia potrzeb seksualnych; masturbacja, samogwałt, ipsacja, onanizm
SJP.pl
Samozatopienie – akt zniszczenia lub poważnego uszkodzenia jednostki pływającej przez własną załogę, polegający na umożliwieniu dostania się wody do wnętrza kadłuba.
Dokonuje się go przez otwarcie zaworów dennych lub wykonanie wyrwy w kadłubie, np. przy pomocy materiałów wybuchowych, ewentualnie także zniszczenie wyposażenia i mechanizmów lub podpalenie.
Wikipedia
zatracenie samego siebie
SJP.pl
zatrucie organizmu
SJP.pl
sytuacja, w której osoba rozpoczyna działalność gospodarczą na własny rachunek, na własne ryzyko i na własną odpowiedzialność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;
Wiktionary
Samozatrudnienie – sytuacja, w której osoba fizyczna podejmuje działalność gospodarczą na własny rachunek, własną odpowiedzialność i na własne ryzyko.
Wikipedia
(1.1) Własna działalność gospodarcza nazywana bywa czasem „samozatrudnieniem”, chociaż polskie prawo nie zawiera definicji tego pojęcia. W praktyce mianem tym określa się jednoosobową działalność gospodarczą, jednoosobową firmę czy przedsiębiorstwo, przy czym osoba podejmująca tego rodzaju działalność czyni to na własny rachunek i ryzyko.
(1.1) Samozatrudnienie jako dobry pomysł na swoje życie upatruje już 26,5 proc. ankietowanych.
Wiktionary
podejmujący działalność gospodarczą na własny rachunek, na własne ryzyko i na własną odpowiedzialność
SJP.pl
osoba rozpoczynająca działalność gospodarczą na własny rachunek, na własne ryzyko i na własną odpowiedzialność
SJP.pl
w rolnictwie: taki, który samoczynnie zbiera plony
SJP.pl
udostępnianie przez rolnika lub sadownika swojej plantacji konsumentom, którzy własnoręcznie zbierają owoce i warzywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) idea kupowania płodów rolnych poprzez samodzielny zbiór z pola
Wiktionary
miara wytrzymałości włókien i przędz na zerwanie; samozryw
SJP.pl
Sa
Wikipedia
wyraz samoznaczący (autosemantyczny) - wyraz znaczeniowo samodzielnie informujący o obiektach występujących w rzeczywistości
SJP.pl
ulegający zniszczeniu samoczynnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zniszczenie siebie samego
Wiktionary
(1.1) Sondy zwiadowcze po uszkodzeniu zawsze uruchamiały mechanizm samozniszczenia.
Wiktionary
(1.1) autodestrukcja
Wiktionary
miara wytrzymałości włókien i przędz na zerwanie; samozerwalność
SJP.pl
osoba bezprawnie przejmująca władzę; uzurpator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która przywłaszcza sobie bezprawnie jakiś tytuł, godność albo stanowisko
Wiktionary
Samozwaniec – osoba przywłaszczająca sobie jakiś tytuł lub godność.
Zjawisko znane jest w różnych kulturach, m.in. jako podawanie się za „prawdziwego” władcę lub za świętego.
Szczególnego rozmachu zjawisko to nabrało od czasów Smuty w Rosji, stając się zjawiskiem charakterystycznym dla kultury i mentalności rosyjskiej.
Wikipedia
rzecz. samozwaństwo n., Samozwaniec m./ż.
:: fż. samozwanka ż.
przym. samozwańczy
przysł. samozwańczo
Wiktionary
(1.1) uzurpator
Wiktionary
bezprawnie przywłaszczający sobie jakiś tytuł albo prawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem
Wiktionary
rzecz. samozwaniec mos.
Wiktionary
samoładować się - ładować się samoczynnie
SJP.pl
samoładować się - ładować się samoczynnie
SJP.pl
pułapka do samoczynnego chwytania zwierząt
SJP.pl
stałe lub przenośne urządzenie w postaci basenu, skrzyni albo odpowiednio rozpiętej tkaniny sieciowej, służące do odłowu ryb w czasie spuszczania wody ze stawu; odłówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) świadomość siebie, własnych doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości;
Wiktionary
Samoświadomość – świadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z doświadczanych aktualnie doznań, emocji, potrzeb, myśli, swoich możliwości czy ograniczeń, autokoncentracja uwagi. Jest to także pojmowanie, „idea samego siebie”.
Wikipedia
IPA: ˌsãmɔɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: sãmośfʹi ̯adõmość
Wiktionary
mający świadomość samego siebie
SJP.pl
sposób odżywiania się organizmów (niektórych bakterii, roślin zielonych i glonów) polegający na pobieraniu ze środowiska związków nieorganicznych i przekształcanie ich w związki organiczne; autotrofizm, autotrofia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. odżywianie się organizmów prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska
Wiktionary
przym. samożywny
Wiktionary
(1.1) autotrofizm, autotrofia
Wiktionary
o roślinach zielonych, niektórych bakteriach i glonach: wytwarzający niezbędne do życia substancje organiczne ze związków nieorganicznych; autotroficzny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska;
Wiktionary
rzecz. samożywność ż.
Wiktionary
(1.1) autotroficzny
Wiktionary
mała płaskodenna łódź wiosłowa lub żaglowa, używana we wschodniej Azji; szampun
SJP.pl
Sampan – łódź lub mały statek, zwykle o konstrukcji drewnianej, przeznaczony do żeglugi rzecznej i przybrzeżnej we wschodniej Azji, częstokroć służący również za miejsce zamieszkania użytkującej go rodziny. Wyraz „sampan” pochodzi z j. chińskiego (舢板 "shānbǎn") i oznacza łódź.
Wikipedia
dźwięk zapisany cyfrowo wykorzystywany w tworzeniu muzyki przy użyciu komputera lub samplera, zwykle pojedynczy dźwięk instrumentu muzycznego (np. trąbki, tamburynu), dowolnie przetworzony fragment innego utworu muzycznego lub inny odpowiedni odgłos (np. klaśnięcie); sample
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. cyfrowo zapisana fraza muzyczna lub odgłos wykorzystywana w samplingu
Wiktionary
rzecz. sampling m., samplowanie n., sampler m.
czas. samplować ndk.
przym. samplingowy
Wiktionary
[czytaj: sampl] dźwięk zapisany cyfrowo wykorzystywany w tworzeniu muzyki przy użyciu komputera lub samplera, zwykle pojedynczy dźwięk instrumentu muzycznego (np. trąbki, tamburynu), dowolnie przetworzony fragment innego utworu muzycznego lub inny odpowiedni odgłos (np. klaśnięcie); sampel
SJP.pl
SAMPLE – wyraz mnemotechniczny ułatwiający prowadzenie wywiadu ratowniczego. Rozwijając ten skrót nawet w ogromnym stresie związanym z prowadzonymi działaniami, ratownik korzystając z konstrukcji wyrazu rozwija znaczenie kolejnych liter. Wywiad ten obejmuje zebranie informacji bądź ustalenie faktów o zaistniałym zdarzeniu np. przyczynach zachorowania, mechanizmach wywołujących uraz czy też oszacowanie siły powodującej obrażenia, itp.
Wikipedia
1. urządzenie do zapisywania próbek muzycznych, pozwalające na ich edycję i odtwarzanie;
2. w marketingu: próbka jakiegoś towaru, mająca zachęcić do jego kupna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. elektroniczny instrument muzyczny, rejestrujący i odtwarzający cyfrowe próbki (sample) różnych dźwięków;
Wiktionary
Sampler – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, odgrywający wcześniej nagrane próbki dźwięków (ang. "samples") instrumentów akustycznych, innych dźwięków muzycznych lub niemuzycznych dźwięków wykorzystywanych w muzyce. Używany w samplingu.
Wikipedia
IPA: ˈsãmplɛr, AS: sãmpler
Wiktionary
rzecz. sampel mrz.
Wiktionary
tworzenie muzyki przy użyciu sampli
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|samplować.
Wiktionary
IPA: ˌsãmplɔˈvãɲɛ, AS: sãmplovãńe
Wiktionary
czas. samplować
rzecz. sampel mrz.
Wiktionary
umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych w innym utworze
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze
Wiktionary
(1.1) Ten wirtuoz instrumentów klawiszowych i znakomity śpiewak w jidysz woli jednak samplować.
Wiktionary
IPA: sãmˈplɔvat͡ɕ, AS: sãmplovać
Wiktionary
rzecz. sampling m., samplowanie n., sampel mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sa
Wikipedia
w hinduizmie i buddyzmie: wędrówka dusz; sansara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. (w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie) kołowrót narodzin i śmierci (reinkarnacji);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nirwana to wyzwolenie z samsary.
Wiktionary
IPA: sãmˈsara, AS: sãmsara
Wiktionary
(1.1) alternatywne pisownie: sansara, saṃsāra
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: samszu] chińska odmiana sake
SJP.pl
Samsieczynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Mrocza nad Jeziorem Wielkim.
Na przeciwległym brzegu jeziora znajduje się duży rodzinny ogród działkowy "ROD Dąbrówka" z dominującą funkcją wypoczynkową (chociaż działkowicze uprawiają również warzywa i owoce). W latach 80 XX wieku teren ten znajdował się w zarządzie ZNTK Paterek.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. osoba samotna, stroniąca od innych
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Muzyka grała, tańcowały wszystkie, bawiły się, to cóż, jak ten samson miała stać w kącie, młoda przecież, zdrowa i zabawy jej potrzeba.
(1.1) Żył odtąd prawdziwie jak ten samson, ani się do człowieka nie odezwał, ani do sąsiada nie wyszedł.
Wiktionary
(1.1) odludek, samotnik, borsuk
Wiktionary
Samson z żoną; Samsonowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Samson z żoną; Samsonostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Samsona lub z nim związany
SJP.pl
Samsun (w starożytności Sampsounta i Amisos) – miasto w północnej Turcji, nad Morzem Czarnym, ośrodek administracyjny ilu Samsun. W 2014 liczył 1 269 989 mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, drzewny oraz chemiczny.
W pobliżu port lotniczy Samsun-Çarşamba.
Wikipedia
marka elektroniki i firma
SJP.pl
Sa
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z firmą Samsung
Wiktionary
Samszyce – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Osięciny.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna;
(1.2) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci.
(1.2) Po południu idziemy z Samuelem pograć w kosza.
Wiktionary
IPA: sãˈmuwɛl, AS: sãmuu̯el
Wiktionary
rzecz. Samuela ż.
:: zdrobn. Samuelek mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D., B. lp. od: Samuel
Wiktionary
Samuela – żeński odpowiednik imienia Samuel. Wywodzi się od hebrajskich słów oznaczających „imię Boże” lub niech „Bóg wysłucha”.
Wikipedia
(1.1) Wieczorem Samueli kazano pogasić wszystkie światła.
Wiktionary
rzecz. Samuel m.
Wiktionary
zdrobnienie od: Samuel (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Samuel
Wiktionary
rzecz. Samuel mos.
Wiktionary
Samuel z żoną; Samuelowie
SJP.pl
Samuel z żoną; Samuelostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Samuela lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
lokalna nazwa suchego, porywistego wiatru wiejącego na Saharze i często wywołującego burze piaskowe; chamsin, hamsin, samiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;
Wiktionary
Samum (z arab. "samma" = ‘truć’) – gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie. Samumy wywołują burze pyłowe i piaskowe.
Występują najczęściej w okresie od kwietnia do czerwca. Zazwyczaj krótkotrwały, trwa 12-20 minut. Występuje przed nadejściem frontu chłodnego. Niesie bardzo duże ilości piasku i pyłu. W trakcie samumu temperatura silnie wzrasta (do 50 °C), zaś wilgotność spada do około 10%.
Wikipedia
IPA: ˈsãmũm, AS: sãmũm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w południowym Dagestanie, uchodząca do Morza Kaspijskiego;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
przym. samurski
Wiktionary
dorosła samica świni domowej lub dzika; maciora; locha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. samica dzika
Wiktionary
w feudalnej Japonii: członek szlacheckiej warstwy rycerskiej; bushi
SJP.pl
„S
Wikipedia
w feudalnej Japonii: członek szlacheckiej warstwy rycerskiej; bushi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;
Wiktionary
Samuraj (jap. 侍 samurai; „wojownik”) – pierwotnie świta służąca najwyższym dostojnikom japońskim, także gwardia cesarska ("gosho-zamurai"); dziedziczna szlachta wojskowa; kasta wojowników, która utrzymywała się od XII wieku do Restauracji Meiji w 1868 roku. Udział samurajów w populacji kraju wynosił co najwyżej 10%.
Wikipedia
IPA: sãˈmuraj, AS: sãmurai ̯
Wiktionary
rzecz. samurajskość ż.
:: fż. samurajka ż.
przym. samurajski
przysł. samurajsko
Wiktionary
dotyczący samuraja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z samurajami
Wiktionary
(1.1) Podobnego przeżycia może dostarczyć szabla samurajska, perfekcja tak absolutna w dziedzinie broni białej, że jest jednocześnie perfekcją estetyczną.
Wiktionary
rzecz. samuraj m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Samurem (rzeką w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Samur mrz.
Wiktionary
wzmocnione "sam"
SJP.pl
marka autobusów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obecnie nieużywana litera alfabetu greckiego;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) mot. autobus lub ciężarówka marki San
Wiktionary
San ( Сян, trb. "San") – rzeka w południowo-wschodniej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły. Długość – 457,76 km. Na odcinku 54 km jest rzeką graniczną między Polską a Ukrainą. Powierzchnia zlewni – 16 861 km² (14 390 km² w Polsce, 2471 km² na Ukrainie).
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|gr|σαν.
(2.1) etymn|pol|San.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) san
* nowogrecki: (1.1) σαν n.
* starogrecki: (1.1) σάν
źródła.
== san (język angielski.) ==
litera|Ϻϻ|san (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-san.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-san.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) san (obecnie nieużywana litera alfabetu greckiego)
(1.2) przest. pot. sanatorium
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: sãn, AS: sãn
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|gr|σαν.
(2.1) etymn|pol|San.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) san
* nowogrecki: (1.1) σαν n.
* starogrecki: (1.1) σάν
źródła.
== san (język angielski.) ==
litera|Ϻϻ|san (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-san.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-san.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) san (obecnie nieużywana litera alfabetu greckiego)
(1.2) przest. pot. sanatorium
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
(1.1) etym|gr|σαν.
(2.1) etymn|pol|San.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) san
* nowogrecki: (1.1) σαν n.
* starogrecki: (1.1) σάν
źródła.
== san (język angielski.) ==
litera|Ϻϻ|san (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-san.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-san.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) san (obecnie nieużywana litera alfabetu greckiego)
(1.2) przest. pot. sanatorium
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z San-Stefano (miejscem zawarcia pokoju w 1878 roku, współcz. Yeşilköy w Stambule)
Wiktionary
(1.1) W początkach r. 1878, kiedy świat polityczny zajmował się pokojem san-stefańskim, wyborem nowego papieża, albo szansami europejskiej wojny (…)
Wiktionary
rzecz. San-Stefano n.
Wiktionary
skrót od: sanitarno-epidemiologiczny (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
stolica Republiki Jemenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Jemenu;
Wiktionary
Sana ( صنعاء, "Ṣanʿāʾ") – stolica Jemenu, położona w zachodniej części kraju, w kotlinie na wysokości 2100–2300 m otoczonej wysokimi szczytami, siedziba administracyjna muhafazy Sana. W 2004 roku liczyła ok. 1,7 mln mieszkańców.
Sana jest zaliczana do najstarszych miast na świecie[]. Najwcześniejsze inskrypcje wspominające miasto datowane są na I wiek.
Wikipedia
(1.1) Sana jest zaliczana do najstarszych miast na świecie.
Wiktionary
IPA: ˈsãna, AS: sãna
Wiktionary
rzecz. sanajczyk mos., sanajka ż., sanijczyk mos., sanijka ż.
przym. sanajski, sanijski
Wiktionary
1. uzdrowienie;
2. w II RP: obóz zwolenników Józefa Piłsudskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. pol. obóz zwolenników Józefa Piłsudskiego, którzy poparli dokonany przez niego przewrót majowy w 1926 r.;
(1.2) hist. pol. okres rządów Józefa Piłsudskiego po przewrocie majowym
(1.3) książk. uzdrowienie czegoś, np. stosunków politycznych i życia publicznego, w jakimś kraju
Wiktionary
Sanacja ( sanatio, „uzdrowienie”) – potoczna nazwa obozu rządzącego w II Rzeczypospolitej w latach 1926–1939, powstałego i funkcjonującego początkowo pod przewodnictwem Józefa Piłsudskiego (zm. 1935); nazwa powstała w związku z głoszonym przez ten obóz hasłem „sanacji moralnej” życia publicznego (państwa i społeczeństwa), wysuwanym w toku przygotowań i w okresie przewrotu majowego (1926).
Wikipedia
rzecz. sanator m.
przym. sanacyjny
Wiktionary
(1.3) odnowa
Wiktionary
związany z sanacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. polit. związany z sanacją (obozem zwolenników Piłsudskiego)
(1.2) książk. związany z sanacją (odnową)
Wiktionary
rzecz. sanacja ż., sanator m.
Wiktionary
mieszkaniec Sany (stolicy Jemenu)
SJP.pl
mieszkanka Sany (stolicy Jemenu)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkanka Sany (stolicy Jemenu); Sanijka
SJP.pl
przedstawiciel sanacji - obozu zwolenników Józefa Piłsudskiego w Polsce międzywojennej
SJP.pl
zakład lecznictwa zamkniętego, położony najczęściej w miejscowości uzdrowiskowej, przeznaczony dla rekonwalescentów oraz przewlekle chorych, wymagających rehabilitacji lub utrwalenia wyników leczenia szpitalnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. zakład leczniczy dla przewlekle chorych i rekonwalescentów
Wiktionary
Sanatorium – zakład lecznictwa uzdrowiskowego wykorzystujący walory rekreacyjne, przyrodnicze i naturalne, takie jak: wody mineralne, wody termalne, borowina, ozon, radon, sole mineralne oraz inne czynniki biofizyczne środowiska wywierające korzystny wpływ na organizm człowieka.
Wikipedia
(1.1) Byłem w różnych sanatoriach łącznie sześć razy.
Wiktionary
IPA: ˌsãnaˈtɔrʲjũm, AS: sãnatorʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. sanatoryjny
przysł. sanatoryjnie
Wiktionary
związany z sanatorem, przedstawicielem sanacji - obozu zwolenników Józefa Piłsudskiego w Polsce międzywojennej
SJP.pl
związany z sanatorium - zakładem lecznictwa zamkniętego; uzdrowiskowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sanatorium, dotyczący sanatorium
Wiktionary
rzecz. sanatorium n.
Wiktionary
mieszkaniec Sany (stolicy Jemenu); Sanijczyk
SJP.pl
z łaciny: święty (w skrócie: s.)
SJP.pl
Sanctus (łac. "święty") – aklamacja w części drugiej liturgii łacińskiej mszy wiernych, wykonywana po prefacji.
łac. "Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus, Deus Sabaoth. Pleni sunt caeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis."
pl. "Święty, Święty, Święty Pan, Bóg Zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości."
Wikipedia
Sancygniów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Działoszyce. Ma status sołectwa. Leży przy DW768.
Wikipedia
chiński nowożytny sport walki, oparty na tradycyjnych chińskich sztukach walki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chiński nowożytny sport walki, oparty na tradycyjnych chińskich sztukach walki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ryba drapieżna z rodziny okoniowatych, o ubarwieniu szarym w niebieskie pręgi, żyjąca głównie w dużych czystych jeziorach i rzekach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Sander lucioperca|ref=tak., duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;
Wiktionary
(1.1) – Dla mnie – barszcz. Potem może być kawałek sandacza… No, kawałek sarny i kompot…
Wiktionary
IPA: ˈsãndat͡ʃ, AS: sãndač
Wiktionary
przym. sandaczowy
Wiktionary
(1.1) daw. sądak
Wiktionary
przymiotnik od: sandacz
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny bobowatych; pterokarpus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Pterocarpus|ref=tak., rodzaj tropikalnego drzewa lub krzewu z rodziny motylkowatych dostarczającego wartościowego drewna i soku
Wiktionary
(1.1) pterokarpus
Wiktionary
drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych; żywiczlin; cyprzyk czteroklapowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. żywica naturalna używana do wyrobu werniksów, pozyskiwana głównie z cyprzyka czteroklapowego;
Wiktionary
Sandarak – miękka żywica naturalna.
Sandarak występuje w kilku rodzajach w zależności od pochodzenia:
oraz w kilku odmianach w zależności od jakości handlowej:
Wikipedia
(1.1) Gotowy obraz pokrył werniksem żywiczno-olejowym sporządzonym z oleju lnianego, sandaraku i mastyksu.
Wiktionary
przym. sandarakowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sandarakiem, dotyczący sandaraku
Wiktionary
rzecz. sandarak mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
but składający się z podeszwy i pasków lub rzemyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;
(1.2) bot. zob. sandałowiec.
(1.3) pot. aromatyczne drewno z drzewa sandałowca
Wiktionary
(1.1) Suną się z trudem ze stopnia na stopień krwawe jej sandały, bezwładnie w ręku zwisa ociężały miecz.
(1.3) Z wszystkich wonnych zapachów – sandału, tagary, błękitnego lotosu i jaśminu – aromat cnoty jest najsłodszy.
Wiktionary
IPA: ˈsãndaw, AS: sãndau̯
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. sandałek
przym. sandałowy
Wiktionary
rodzaj buta
SJP.pl
rodzaj buta
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu sandałowców; sandałowcowate
SJP.pl
o cechach sandałowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu sandałowców; sandałowate
SJP.pl
Sandałowcowate ("Santalaceae" R.Br.) – rodzina roślin z rzędu sandałowców ("Santalales"). Do niedawna do rodziny zaliczano 36 rodzajów, spośród których we florze Polski występują tylko 3 gatunki należące do rodzaju leniec ("Thesium" L.). W świetle badań z XXI wieku rodzina obejmuje 44 rodzaje tworzące 8 linii rozwojowych o niejasnych powiązaniach filogenetycznych, wśród których znajduje się też klad "Viscum", dawniej wyłączany w odrębną rodzinę jemiołowatych "Viscaceae".
Wikipedia
o cechach sandałowcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Santalum|ref=tak., wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje
Wiktionary
Sandałowiec ("Santalum" L.) – rodzaj roślin z rodziny sandałowcowatych. Należy do niego 16 gatunków występujących na nizinach Australii, Azji Południowo-Wschodniej i wyspach Pacyfiku.
Wikipedia
IPA: ˌsãndaˈwɔvʲjɛt͡s, AS: sãndau̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. sandałowcowate lm., sandał m.
przym. sandałowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący sandałowca
(1.2) odzież. dotyczący sandałów, przeznaczony do sandałów
Wiktionary
rzecz. sandał m., sandałowiec m.
Wiktionary
but składający się z podeszwy i pasków lub rzemyków
SJP.pl
Sandały – rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i pasków lub rzemyków, które utrzymują sandał na stopie. Niekiedy jeden z pasków przechodzi pomiędzy dużym palcem a następnym.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozrywka polegająca na zjeżdżaniu deską po piaszczystej powierzani, np. wydmy;
Wiktionary
Sandboarding – popularna atrakcja turystyczna w Peru i niektórych innych krajach Ameryki Łacińskiej, polegająca na zjeździe na specjalnie przygotowanej desce z piaszczystych wydm.
Wikipedia
1. wyizolowane środowisko komputerowe umożliwiające bezpieczne testowanie lub uruchamianie programów, skryptów czy plików bez ryzyka uszkodzenia systemu lub sieci;
2. gra komputerowa oferująca otwarty świat bez sztywnego scenariusza i dużą swobodę działania
SJP.pl
Sandbox, gra sandboksowa – termin określający model projektowania gier komputerowych, charakteryzujący się wysokim poziomem swobody działania gracza oraz otwartą strukturą rozgrywki. Termin ten bywa utożsamiany z otwartym światem, lecz stanowią one odrębne pojęcia: otwarty świat odnosi się do geografii i braku barier w przemieszczaniu się, natomiast sandbox definiuje głębię systemów i mechanik, które wchodząc ze sobą w interakcje, tworzą dynamiczne i nieprzewidywalne sytuacje.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
koreańskie widowiska maskowe wywodzące się z tradycyjnych ceremonii szamańskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sander – rodzaj drapieżnych ryb słodkowodnych z rodziny okoniowatych (Percidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Sanderson – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, siedziba administracyjna hrabstwa Terrell.
Wikipedia
w gramatyce: zmiany fonetyczne zachodzące w głoskach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. zmiany zachodzące w głoskach (upodobnienia) na granicach morfemów (wewnętrzne) lub wyrazów (zewnętrzne);
Wiktionary
Sandhi – zasady fonologiczne, które dotyczą zmian na przełomie morfemów lub słów. Zwykle służą ułatwieniu wymowy. Można podzielić je na wewnętrzne (zachodzące wewnątrz wyrazu) i zewnętrzne (zachodzące na przełomie wyrazów). Termin pochodzi pierwotnie z gramatyki sanskryckiej (wyraz संधि "saṃdhi" oznacza „łączenie”).
Wikipedia
1. wygładzanie papierem ściernym, szlifowanie;
2. posypywanie dróg piaskiem, piaskowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek nikaraguańskiego ruchu społecznego w drugiej połowie XX wieku
Wiktionary
(1.1) Zdjęcia, wykonane wówczas przez szpiegowski sprzęt, były dowodem współpracy sandinistów z mafią i zostały opublikowane przez liczne amerykańskie dzienniki.
Wiktionary
rzecz. sandinizm mrz.
przym. sandinowski, sandinistowski
Wiktionary
→ sandiniści, → sandinista; sandinowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z sandinistami, sandinizmem
Wiktionary
(1.1) W Nikaragui do sandinistowskiego rządu weszło trzech duchownych, na co nie było zgody ze strony Watykanu.
Wiktionary
rzecz. sandinista mos., sandinizm mrz.
przym. sandinowski
Wiktionary
(1.1) sandinowski
Wiktionary
doktryna, poglądy sandinistów - ruchu społeczno-politycznego w Nikaragui w drugiej połowie XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ideologia antyimperialistyczna charakterystyczna dla krajów Ameryki Łacińskiej
Wiktionary
(1.1) Watykan przeciwny był sandinizmowi w każdym wydaniu.
Wiktionary
rzecz. sandinista mos.
przym. sandinowski, sandinistowski
Wiktionary
→ sandiniści, → sandinista; sandinistowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sandinizmem, odnoszący się do sandinizmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla sandinizmu lub sandinistów, mający cechy lub właściwości przypisywane sandinizmowi lub sandinistom
Wiktionary
(1.1) W Nikaragui lewicowi chrześcijanie popierali Sandinowski Front Wyzwolenia Narodowego, w wyniku czego w lewicowym rządzie po obaleniu dyktatury Somozy znalazło się trzech duchownych rzymskokatolickich.
Wiktionary
rzecz. sandinista mos., sandinizm mrz.
przym. sandinistowski
Wiktionary
(1.1) sandinistowski
(2.1) sandinistowski
Wiktionary
amerykańska firma i marka
SJP.pl
Sandisk Corporation – amerykańska korporacja zajmująca się projektowaniem, produkcją oraz rozwojem rozwiązań pamięci masowej flash oraz oprogramowania. Rozwiązania SanDisk, stanowią trzon w wielu największych światowych centrach przetwarzania danych i osadzone są w zaawansowanych smartfonach, tabletach i komputerach.
Wikipedia
amerykańska seria komiksowa
SJP.pl
Sandman (ang. "The Sandman") – amerykańska seria komiksowa, napisana przez Neila Gaimana i wydana przez DC Comics w 75 odcinkach w latach 1989–1996, a następnie przedrukowana w 10 tomach zbiorczych (w Polsce wydana przez Egmont Polska w latach 2002–2007; większość tomów została podzielona w polskim wydaniu na dwie części). W 2021 roku wydawnictwo Egmont rozpoczęło dodruk wszystkich 10 tomów wraz z nowymi okładkami.
Wikipedia
rodzaj pszenicy
SJP.pl
przymiotnik od: Sandomierz, Sandomierskie (Sandomierszczyzna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Sandomierza, związany z Sandomierzem, pochodzący z Sandomierza
Wiktionary
(1.1) Na sandomierskim rynku od kilku dni trwają nagrania do popularnego serialu telewizyjnego.
Wiktionary
IPA: ˌsãndɔ̃ˈmʲjɛrsʲci, AS: sãndõmʹi ̯ersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sandomierz mrz., sandomierzanin mos., sandomierzanka ż., Sandomierszczyzna ż., Sandomierskie n., Sandomierzanin mos., Sandomierzanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Sandomierz, Sandomierskie (Sandomierszczyzna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region w południowej Polsce wokół Sandomierza
Wiktionary
(1.1) W Sandomierskiem podtopiło sporo gospodarstw.
Wiktionary
rzecz. Sandomierz mrz., sandomierzanin mos., sandomierzanka ż., Sandomierszczyzna ż., Sandomierzanin mos., Sandomierzanka ż.
przym. sandomierski
Wiktionary
kraina wokół Sandomierza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina wokół Sandomierza
Wiktionary
(1.1) Mamy małą działkę i domek na Sandomierszczyźnie.
Wiktionary
rzecz. Sandomierz mrz., Sandomierskie n., sandomierzanin mos., sandomierzanka ż., Sandomierzanin mos., Sandomierzanka ż.
przym. sandomierski
Wiktionary
miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, nad Wisłą;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) W Sandomierzu rozgrywa się akcja popularnego serialu telewizyjnego „Ojciec Mateusz”.
Wiktionary
IPA: sãnˈdɔ̃mʲjɛʃ, AS: sãndõmʹi ̯eš
Wiktionary
rzecz. sandomierzanin mos., sandomierzanka ż., Sandomierszczyzna ż., Sandomierskie n., Sandomierzanin mos., Sandomierzanka ż., sandomierka ż.
przym. sandomierski
Wiktionary
(1.1) slang. San Domingo, Sandomingo
Wiktionary
mieszkaniec Sandomierza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sandomierza
(1.2) osoba pochodząca z Sandomierza, urodzona w Sandomierzu
Wiktionary
IPA: ˌsãndɔ̃mʲjɛˈʒãɲĩn, AS: sãndõmʹi ̯ežãńĩn
Wiktionary
rzecz. Sandomierz m.
:: fż. sandomierzanka ż.
przym. sandomierski
Wiktionary
mieszkanka Sandomierza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sandomierza
(1.2) kobieta pochodząca z Sandomierza, urodzona w Sandomierzu
Wiktionary
IPA: ˌsãndɔ̃mʲjɛˈʒãnka, AS: sãndõmʹi ̯ežãnka
Wiktionary
rzecz. Sandomierszczyzna ż., Sandomierz mrz., Sandomierzanin mos., Sandomierzanka ż.
:: fm. sandomierzanin mos.
przym. sandomierski
Wiktionary
bardzo płaski, rozległy stożek napływowy powstały w wyniku działalności wód polodowcowych, zbudowany ze żwirów i piasków; zandr; piaszczysko
SJP.pl
Sandr – rozległy, bardzo płaski stożek napływowy zbudowany ze żwirów i piasków osadzonych i wypłukanych przez wody pochodzące z topnienia lądolodu. Powstaje podczas regresji lub postoju lądolodu na jego przedpolu.
Sandry zbudowane są z materiału piaszczystego i żwirowego ułożonego warstwami, jedna nad drugą (podobnie jak rzeczne ławice piaszczyste). Stanowią zwykle pokrywy o znacznej powierzchni (do kilku tysięcy km²).
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) zdrobn. Aleksandra
(1.3) zdrobn. Kasandra
(1.4) astr. planetoida o numerze katalogowym 1760;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sandra ma w domu chomika.
(1.4) Sandra porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: ˈsãndra, AS: sãndra
Wiktionary
rzecz. Aleksandra ż., Kasandra ż.
:: zdrobn. Sandrunia ż., Sandrusia ż.
przym. Sandrzyn
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Sandrunia, Sandrusia
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: sandr (zandr); zandrowy
SJP.pl
[czytaj: sandłicz] kanapka z dwóch złożonych razem kawałków chleba lub bułki; sandwicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. kulin. zob. kanapka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsãndwʲit͡ʃ, AS: sãndu̯ʹič
Wiktionary
(1.1) kanapka, burger, sandwicz
Wiktionary
[czytaj: sandłiczmen] człowiek chodzący po ulicach z plakatami reklamowymi na piersiach i plecach
SJP.pl
kanapka z dwóch złożonych razem kawałków chleba lub bułki; sandwich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) spoż. złożona podwójnie kanapka z wędliną i/lub serem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. rzad. człowiek obnoszący po mieście dwustronne reklamy na plecyecach i na piersiach
(2.2) żart. osoba obciążona obowiązkiem opiekowania się zarówno własnymi dziećmi, jak i rodzicami w podeszłym wieku
Wiktionary
(2.1) Stryj Antka wtedy, na bezrobociu, zarabiał dość mizernie w charakterze ulicznego sandwicza, godzinami nosząc na sobie jakąś sklepową reklamę.
Wiktionary
[czytaj: sandłiczeria] bar, w którym serwuje się sandwicze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sandżakiem (krainą w Serbii i Czarnogórze)
Wiktionary
rzecz. Sandżak mrz.
Wiktionary
w dawnej Turcji część wilajetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna na pograniczu Serbii i Czarnogóry;
Wiktionary
Sandżak ( "Санџак" / Sandžak, "Sancak") – region geograficzno-historyczny na pograniczu Serbii i Czarnogóry. Głównym miastem jest Novi Pazar. Region jest zamieszkany przez liczną mniejszość boszniacką.
Sandżak to również nazwa potoczna dzisiejszego okręgu w Serbii – "Raszka".
Wikipedia
przym. sandżacki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta uprawiająca saneczkarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. forma żeńska od: saneczkarz
Wiktionary
(1.1) Czołowe saneczkarki nie są zadowolone ze skrócenia trasy na olimpijskim torze w Whistler.
Wiktionary
IPA: ˌsãnɛt͡ʃˈkarka, AS: sãnečkarka
Wiktionary
rzecz. sanny ż., saneczkarz, sań, sanna, sankarz, sankada, sanie, saneczkarstwo, sanki, saneczki
przym. saneczkarski, sankowy, sanny
czas. saneczkować
Wiktionary
dotyczący saneczkarstwa, saneczkarza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. dotyczący saneczkarstwa, saneczkarza
Wiktionary
IPA: ˌsãnɛt͡ʃˈkarsʲci, AS: sãnečkarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. sanki nmos., saneczki nmos., sanie nmos., saneczkarstwo n., saneczkarz m., saneczkarka ż.
przym. saneczkowy
Wiktionary
dyscyplina sportowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;
Wiktionary
Saneczkarstwo lub inaczej sport saneczkowy – jedna z dyscyplin zaliczanych do sportów zimowych. Wyścigi na sankach sportowych są rozgrywane na torach sztucznych lub naturalnych, w konkurencji kobiet i mężczyzn, indywidualnie i w dwójkach. O zwycięstwie decyduje łączny czas przejazdów, tzw. ślizgów. Zazwyczaj są to dwa ślizgi.
Wikipedia
(1.1) Pierwsze mistrzostwa Polski w saneczkarstwie odbyły się w 1930 roku w Krynicy.
Wiktionary
IPA: ˌsãnɛt͡ʃˈkarstfɔ, AS: sãnečkarstfo
Wiktionary
rzecz. sanki nmos., saneczki nmos., sanie nmos., saneczkarz m., saneczkarka ż., sankarz m., sanna ż., sań nmos./ż.
przym. saneczkarski, saneczkowy, sankowy, sanny
Wiktionary
(1.1) saneczki, sport saneczkowy
Wiktionary
osoba uprawiająca saneczkarstwo; saneczkowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik uprawiający saneczkarstwo
Wiktionary
IPA: sãˈnɛt͡ʃkaʃ, AS: sãnečkaš
Wiktionary
przym. saneczkarski, sankowy, sanny
rzecz. sań nmos./ż., sanna ż., sankarz m., sankada ż., sanie nmos., saneczkarstwo, sanki, saneczki
:: fż. saneczkarka
czas. saneczkować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: sanki
Wiktionary
(1.1) Karolku, zapomnij o saneczkach, masz temperaturę.
Wiktionary
rzecz. saneczkarz mos., saneczkarstwo n., saneczkarka ż., sanie lm nm., sanki lm nm.
przym. saneczkarski, sankowy
Wiktionary
1. potocznie: jeździć na saneczkach;
2. o zwierzęciu: ocierać tylną częścią ciała o podłoże
SJP.pl
rzadko: osoba uprawiająca saneczkarstwo; saneczkarz
SJP.pl
przymiotnik od: saneczki
SJP.pl
stacja sanitarno-epidemiologiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urz. stacja sanitarno-epidemiologiczna;
Wiktionary
(1.1) Jutro mamy mieć kontrolę z sanepidu.
Wiktionary
IPA: sãˈnɛpʲit, AS: sãnepʹit
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sanforyzacja (wykurczanie, dekatyzacja) – jeden z procesów wykańczania tkanin (m.in. bawełnianych, lnianych).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sangcha lub sanga] w buddyzmie: gmina religijna lub wspólnota zakonna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wspólnota mnichów buddyjskich lub świeckich wyznawców buddyzmu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poza Indiami swój wielki rozkwit przeżyła mahajana w Chinach i Japonii. Według tradycji chińskiej, buddyzm trafił do tego kraju w II wieku z Azji Centralnej, a w 355 roku zezwolono Chińczykom na wstępowanie do sangh.
Wiktionary
język urzędowy Republiki Środkowoafrykańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. jeden z języków urzędowych w Republice Środkowoafrykańskiej;
Wiktionary
(1.1) Językiem sango mówią rybacy znad Ubangi.
Wiktionary
napój popularny w Hiszpanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;
Wiktionary
Sangría – tradycyjny hiszpański napój alkoholowy. Produkowana jest z wina z dodatkiem owoców, soków owocowych, lodu oraz wzmacniaczy smakowych w postaci różnych winiaków lub innych trunków.
Nazwa sangría (z hiszpańskiego: krwawienie) została nadana temu trunkowi ze względu na jego głęboki czerwony kolor. Pochodzi ze wschodniego wybrzeża hiszpańskiego (region Walencji), skąd rozprzestrzeniła się na całym Półwyspie Iberyjskim.
Wikipedia
IPA: ˈsãŋɡrʲja, AS: sãŋgrʹi ̯a
Wiktionary
1. czerwonobrunatna kredka używana do szkiców i rysunków;
2. rysunek, szkic wykonany tą kredką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;
(1.2) rysunek wykonany sangwiną (1.1)
(1.3) technika plastycznyastyczna wykorzystująca sangwinę (1.1)
Wiktionary
Sangwina – czerwonobrunatna kredka używana do tworzenia szkiców lub rysunków. Nazwa pochodzi od łacińskiego określenia krwi ("sanguis, -inis"). Mianem tym określa się również technikę rysunkową, jak i rysunek wykonany tą techniką.
Jest to miękka kredka zrobiona z glinki z żelazowym czerwonym barwnikiem
Wikipedia
(1.1) Artyści używają sangwiny już od czasów renesansu.
(1.2) Najsłynniejsza sangwina Leonarda, „Człowiek witruwiański”, znajduje się w zbiorach Luwru.
(1.3) Moją ulubioną techniką rysunkową jest niezmiennie sangwina.
Wiktionary
IPA: sãŋɡˈvʲĩna, AS: sãŋgvʹĩna
Wiktionary
przym. sangwinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sanguinaria canadensis|L.|ref=tak., bylina o grubym kłączu występująca w Ameryce Północnej;
Wiktionary
(1.1) Blaszka liściowa sangwinarii jest dłoniasto wrębna.
Wiktionary
(1.1) sangwinaria kanadyjska, krwiowiec kanadyjski, krwiowiec
Wiktionary
właściwy sangwinikowi; beztroski, towarzyski, entuzjastyczny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odpowiedni sangwinikowi; porywczy i zmienny
Wiktionary
(1.1) W tej wizji zmilitaryzowanego chrześcijaństwa nie ma miejsca na jakąkolwiek odmienność stylów. Na przekór podobnym propozycjom, w kręgu Apostołów Jezusa było miejsce dla sceptycznego Tomasza, sangwinicznego Piotra, wiernego Jana.
Wiktionary
rzecz. sangwinizm mrz., sangwinik mos., sangwiniczka ż., sangwiniczność ż.
przysł. sangwinicznie
Wiktionary
człowiek żywy, porywczy i zmienny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. człowiek żywy, porywczy i zmienny
Wiktionary
Sa
Wikipedia
IPA: sãŋɡˈvʲĩɲik, AS: sãŋgvʹĩńik
Wiktionary
rzecz. sangwinizm mrz.
:: fż. sangwiniczka ż.
przym. sangwiniczny
Wiktionary
usposobienie typowe dla sangwinika: duża ruchliwość i wrażliwość na otaczający świat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) temperament sangwinika;
Wiktionary
(1.1) Sangwinizm (…) u Gallów ujawniał się przedewszystkiem w sposobie prowadzenia wojny.
Wiktionary
przym. sangwiniczny
rzecz. sangwinik mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykonany sangwiną
Wiktionary
rzecz. sangwina ż.
Wiktionary
żydowska najwyższa rada religijna, sądownicza i polityczna działająca w starożytnej Judei; później nazwa kolegiów rabinackich
SJP.pl
Sanhedryn ( סַנְהֶדְרִין, συνέδριον "Synedrion" od "συν" „współ-” i "έδρα" „(po)siedzenie”), inaczej Wysoka Rada lub Wielki Sanhedryn (hebr. "Sanhedrin Ha-Gdola") – najwyższa żydowska instytucja religijna i sądownicza w starożytnej Judei, wspomniana w źródłach po raz pierwszy w 203 p.n.e.
Wikipedia
jedna z czterech części Wed (hymny do bóstw, modlitwy, zaklęcia, formuły)
SJP.pl
Sanice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Przewóz.
Wikipedia
rzadki minerał z grupy skaleni, jedna z trzech (oprócz ortoklazu i mikroklinu) odmian polimorficznych skalenia potasowego, niekiedy wykazuje efekty optyczne charakterystyczne dla kamieni księżycowych, występuje w skałach wylewnych m.in. ryolitach, trachitach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;
Wiktionary
Sanidyn – minerał z grupy krzemianów, rzadki. Jest to jedna z trzech (oprócz ortoklazu i mikroklinu) odmian polimorficznych skalenia potasowego.
Nazwa minerału pochodzi od gr. "sanis" = tabliczka, płytka lub deska oraz "idos" = widzieć, nawiązując do tabliczkowego pokroju minerału.
Wikipedia
przym. sanidynowy
Wiktionary
1. pojazd zaprzęgany w konie, w krajach północnych w reny lub psy, poruszający się po śniegu;
2. urządzenie na płozach służące do przemieszczania jachtu na wodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;
(1.2) żegl. urządzenie na płozach służące do ściągania jachtu na wodę
Wiktionary
Sanie – pojazd zaprzęgowy na płozach, służący do poruszania się po śniegu lub lodzie. Sanie są zazwyczaj ciągnięte przez konie lub ciągniki mechaniczne i zasadniczo służą do transportu. Małe sanie używane do zabawy lub sportów zimowych to sanki.
Wikipedia
(1.1) Dzieci z przyjemnością korzystały z bezpłatnych przejażdżek saniami.
Wiktionary
IPA: ˈsãɲɛ, AS: sãńe
Wiktionary
rzecz. sań nmos./ż., sanki, sankarz, saneczki, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo, sankada, sanna
przym. sanny, saneczkarski, sankowy
Wiktionary
(1.1) pot. sanki, reg. srąbek, reg. srąbik, reg. szrumbek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Sany (stolicy Jemenu); Sanańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sany
Wiktionary
IPA: sãˈɲijt͡ʃɨk, AS: sãńii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Sana ż., sanajczyk mos.
:: fż. sanijka ż., sanajka ż.
przym. sanijski, sanajski
Wiktionary
(1.1) sanajczyk
Wiktionary
mieszkanka Sany (stolicy Jemenu); Sananka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sany
Wiktionary
IPA: sãˈɲijka, AS: sãńii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Sana ż., sanajka ż.
:: fm. sanijczyk mos., sanajczyk mos.
przym. sanijski, sanajski
Wiktionary
(1.1) sanajka
Wiktionary
→ Sana (stolica Jemenu lub miejscowość we Francji); sanajski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Sana
Wiktionary
IPA: sãˈɲijsʲci, AS: sãńii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sana ż., sanijczyk mos., sanijka ż., sanajczyk mos., sanajka ż.
Wiktionary
(1.1) sanajski
Wiktionary
urządzenia sanitarne
SJP.pl
1. urządzenie sanitarne (np. wanna, umywalka, sedes);
2. pomieszczenie sanitarne (np. ubikacja, łazienka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urz. pomieszczenie publiczne pełniące funkcje łazienki i zawierające prysznice, toalety, itp.
(1.2) urz. regionalny oddział jednostki stan sanitarny
Wiktionary
(1.1) (…) minister budownictwa Julian Tokarski poszedł krok dalej i wymyślił, na wzór radziecki, mieszkania ze wspólnymi dla kilku rodzin sanitariatami i kuchniami.
(1.1) Za mało jest tam dbałości o czystość i sanitariatów na tak wielką liczbę ludzi
(1.2) (…) jeden plutonowy z sanitariatu nas ostrzygł i wygolił, gdzie tylko był jaki kłaczek
Wiktionary
rzecz. sanitarka ż., sanitariusz mos., sanitariuszka ż.
przym. sanitarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
(1.2) wojsk. żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych
Wiktionary
Sa
Wikipedia
IPA: ˌsãɲiˈtarʲjuʃ, AS: sãńitarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. sanitariat m., sanitaria nmos., sanitarka ż.
:: fż. sanitariuszka ż.
przym. sanitarny
Wiktionary
(1.1) lekcew. łapiduch
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pracownica medyczny sprawująca czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
(1.2) wojsk. kobieta w służbie wojskowej, której zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych
Wiktionary
(1.2) Kobiety uczestniczyły w powstaniu styczniowym, pełniąc funkcje łączniczek, zwiadowczyń, kurierek, adiutantek, sanitariuszek.
Wiktionary
IPA: ˌsãɲitarʲˈjuʃka, AS: sãńitarʹi ̯uška
Wiktionary
rzecz. sanitariat m., sanitaria nmos., sanitarka ż.
:: fm. sanitariusz m.
przym. sanitarny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pojazd sanitarny, zwykle wojskowy, do transportowania chorych i rannych
(1.2) gw-pl|Bukowina. pielęgniarka
Wiktionary
IPA: ˌsãɲiˈtarka, AS: sãńitarka
Wiktionary
rzecz. sanitariusz m., sanitariuszka ż., sanitariat m., sanitaryzacja ż.
czas. sanityzować ndk.
przym. sanitarny
Wiktionary
(1.1) karetka
(1.2) asistenta
Wiktionary
dotyczący higieny sanitarnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do higieny sanitarnej, dotyczący jej
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z utrzymaniem higieny i zdrowia
(1.2) dotyczący służby zdrowia i opieki nad chorymi
Wiktionary
rzecz. sanitariat m., sanitariusz m., sanitariuszka ż., sanitarka ż.
Wiktionary
zwolennik sanitaryzmu
SJP.pl
wszystkie zabiegi polegające na mechanicznym usuwaniu drobnoustrojów chorobotwórczych ze środowiska
SJP.pl
działania polegające na wprowadzaniu restrykcji nakierowanych na ochronę zdrowia, choć de facto ograniczających wolność obywateli
SJP.pl
proces dezynfekcji i oczyszczania powierzchni lub środowiska z mikroorganizmów
SJP.pl
Sa
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przejażdżka sankami dla przyjemności, dla zabawy
Wiktionary
IPA: sãŋˈkada, AS: sãŋkada
Wiktionary
rzecz. sań nmos./ż., sankarz m., sanie nmos., sanki, saneczkarz, saneczkarka, sanna
przym. saneczkowy, sankowy, sanny
Wiktionary
(1.1) kulig, szlichtada
Wiktionary
1. osoba powożąca saniami;
2. osoba wytwarzająca sanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. rzemieślnik zajmujący się wyrabianiem sań, sanek
(1.2) przest. osoba wożąca ludzi saniami w celach zarobkowych
Wiktionary
IPA: ˈsãŋkaʃ, AS: sãŋkaš
Wiktionary
rzecz. sań nmos./ż., sanie, sanki, sankada, sanna, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
przym. sanny, sankowy
Wiktionary
część normy prawnej, określająca skutek naruszenia dyspozycji tej normy w warunkach określonych jej hipotezą; niekiedy uznawana za odrębną normę (tzw. sankcjonującą)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. polit. określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa
(1.2) praw. nadanie mocy prawnej danemu aktowi przez wyższą instancję
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odnalezienie nowego domu wydawało się niemal niemożliwe, bo imperialni zagrozili publicznie, że każdy cywilizowany świat, który zapewni schronienie czy możliwość bezpiecznego przelotu jednostkom Sojuszu, padnie ofiarą wyniszczających sankcji i okupacji.
Wiktionary
czas. sankcjonować
Wiktionary
część normy prawnej, określająca skutek naruszenia dyspozycji tej normy w warunkach określonych jej hipotezą; niekiedy uznawana za odrębną normę (tzw. sankcjonującą)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sankcjonować.
Wiktionary
IPA: ˌsãŋkt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: sãŋkcʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
czas. sankcjonować
Wiktionary
1. karać za naruszenie prawa lub przepisów międzynarodowych;
2. udzielać sankcji; uprawomocniać, zatwierdzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) praw. autorytatywnie zatwierdzać, nadawać moc prawną lub urzędową
(1.2) aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne
Wiktionary
IPA: ˌsãŋkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: sãŋkcʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. sankcja ż., sankcjonowanie n.
czas. usankcjonować dk.
Wiktionary
indyjski system filozoficzny uznający autorytet Wed, teoretyczna podstawa jogi
SJP.pl
najstarszy z filozoficzno-religijnych systemów indyjskich stanowiący zaplecze klasycznej jogi
SJP.pl
Sankhja ( सांख्य, sāṁkhya) – dualistyczny, ortodoksyjny, to znaczy uznający autorytet wed, system filozofii indyjskiej. Według Sankhji świat powstał w wyniku współdziałania dwóch zasad: ducha – "purusza" i materii – "prakryti" Istotą jak każdego klasycznego systemu indyjskiego jest nauka o wyzwoleniu. Kierunek ten określa kondycje człowieka i naucza w jaki sposób zdobyć zrozumienie wyzwalające.
Wikipedia
pojazd na płozach używany głównie przez dzieci do zjeżdżania z pagórków, a także przez sportowców w zawodach saneczkarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: sanie
(1.2) małe sanie do zaprzęgu
(1.3) sport. niewielki pojazd do sportowego lub rekreacyjnego zjeżdżania z góry po śniegu
(1.4) techn. część maszyny lub przyrządu wykonująca ruch ślizgowy
(1.5) środ. fot. zob. gorąca stopka.
(1.6) slang. areszt tymczasowy
Wiktionary
Sanki – sprzęt wyposażony w płozy, przeważnie służący do poruszania się po śniegu lub lodzie. Używane zazwyczaj do zabawy lub sportów zimowych. Duże sanki to sanie.
Specjalnego rodzaju sanek sportowych używa się do sportów zimowych, np. wyścigów saneczkarskich.
Wikipedia
(1.2) Para koni, zaprzężona do prostych fornalskich sanek, stała już przed niskiemi drzwiami.
(1.3) Dzieci zjeżdżały z pagórka na sankach.
(1.6) (…) Wyciągają mnie z klatki, straszą pójdziesz za kratki / Zapowiadają sanki bez rymów i szklanki
Wiktionary
IPA: ˈsãnʲci, AS: sãnʹḱi
Wiktionary
rzecz. sanny ż., sań nmos., sanna ż., sankarz m., saneczkarstwo n., sankada ż., saneczkarz mos., saneczkarka ż., sanie nmos., zdrobn. saneczki
rzecz. sanie, sań, saneczkarstwo, saneczkarz, sankarz, sanna, sankada, nartosanki
czas. sankować, saneczkować
przym. sankowy, saneczkarski, sanny
Wiktionary
(1.2) reg. pozn. rodle
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pogard. rewolucjonista francuski wywodzący się z paryskich rzemieślników i robotników;
Wiktionary
(1.1) przest. sankiulot
Wiktionary
rzadko: jeździć na sankach; sankować się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
→ sanki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z sankami
(1.2) zob. hamulec sankowy.
Wiktionary
IPA: sãŋˈkɔvɨ, AS: sãŋkovy
Wiktionary
rzecz. sanny ż., sanki nmos., saneczki nmos., sanie nmos., sankarz m., saneczkarz m., saneczkarka ż., saneczkarstwo n., sanna ż., sankada ż.
czas. sankować
przym. saneczkowy, sanny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sankt Petersburgiem, dotyczący Sankt Petersburga
Wiktionary
rzecz. Sankt Petersburg mrz.
Wiktionary
(1.1) petersburski
Wiktionary
1. miejsce przechowywania przedmiotów kultu religijnego;
2. w przenośni: miejsce, gdzie się znajduje coś cennego, mającego szczególne znaczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;
(1.2) przen. miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Do sanktuarium ostrobramskiego zmierzają tłumy pielgrzymów.
(1.2) Sumienie jest najtajniejszym ośrodkiem i sanktuarium człowieka, gdzie przebywa on sam z Bogiem.
Wiktionary
IPA: ˌsãŋktuˈwarʲjũm, AS: sãŋktuu̯arʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. sanktuaryjny
przym. sanktuaryjny
Wiktionary
(1.1) świątynia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sanktuarium, dotyczący sanktuarium
Wiktionary
(1.1) Panowie ze służby sanktuaryjnej pomogli kobiecie wstać.
Wiktionary
rzecz. sanktuarium n.
Wiktionary
mieszkanka San Marino (stolicy San Marino)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka San Marino (stolicy państwa San Marino)
Wiktionary
IPA: ˌsãnmaˈrɨ̃nka, AS: sãnmarỹnka
Wiktionary
rzecz. San Marino, Sanmaryńczyk, Sanmarynka
:: fm. Sanmaryńczyk
przym. sanmaryński
Wiktionary
mieszkaniec San Marino (stolicy San Marino)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec San Marino (stolicy państwa San Marino)
Wiktionary
IPA: ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: sãnmarỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. San Marino n., Sanmaryńczyk m., Sanmarynka ż.
:: fż. sanmarynka ż.
przym. sanmaryński
Wiktionary
przymiotnik od: San Marino
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa San Marino
(1.2) odnoszący się do miasta San Marino
Wiktionary
IPA: ˌsãnmaˈrɨ̃j̃sʲci, AS: sãnmarỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sanmaryńczyk mos., sanmaryńczyk mos., Sanmarynka ż., sanmarynka ż., San Marino n.
Wiktionary
1. jazda saniami;
2. droga usłana śniegiem, po której można jeździć saniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. jeżdżenie saniami
(1.2) książk. droga usłana śniegiem, po której można jeździć saniami
forma przymiotnika.
(2.1) lp. ż. daw. zob. sanny.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Reżyser prosi, by powtórzyć ujęcie, to ma być radosna sanna, a nie żałobny marsz.
(1.1) A ta sanna do Mitrunów, podczas której on ją całował!…
(1.2) Corocznie bowiem w zapusty, gdy sanna dopisała a młodzież nie była na wojnie, w każdej prawie okolicy czy powiecie urządzano kulig, który zastępował nieznane wówczas jeszcze zabawy karnawałowe miejskie.
(1.2) Śniegi u nas duże i sanna dobra, ale że spadły na nie zamarzniętą ziemię, jest obawa, aby oziminy nie wyprzały.
(1.2) Sami zaś wpakowawszy się na sanki albo gdy sanny nie było, na kolaski, karety, wózki (…), jak kto mógł, jachali do sąsiada pobliższego ani proszeni od niego, ani przestrzegłszy go, żeby się im nie skrył albo nie ujechał z domu.
(2.1) Miłość gorąca, sanna droga, krogulcze pole – niedługo trwają – jak mówi przysłowie.
Wiktionary
IPA: ˈsãnːa, AS: sã•na
Wiktionary
rzecz. sanny ż., sanie, sań, sankada, sanki, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
przym. sanny, sankowy
Wiktionary
(1.1) sankada, szlichtada, kulig, kulik
Wiktionary
mieszkaniec Sannik (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sannik (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto i gmina w Polsce
SJP.pl
Sanniki – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Sanniki, której jest siedzibą. Uzyskały status miasta z dniem 1 stycznia 2018.
Administracyjnie Sanniki mają status sołectwa.
Miejscowość jest położona na Równinie Kutnowskiej, jest lokalnym ośrodkiem obsługi regionu i węzłem drogowym, stykają się tu drogi wojewódzkie nr 577, nr 583, nr 584 oraz droga powiatowa do Słubic.
Wikipedia
wg hinduizmu: człowiek, który wyrzekł się świata, asceta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. związany z saniami: odbywający się saniami, nadający się do jazdy saniami
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) D. lp. zob. sanna.
Wiktionary
(1.1) Trzeba czekać sannej drogi.
(1.1) (…) wszystkich było ich coś oprócz wozowych ludzi, wozów sannych z leguminą i towarami, około 40.
(2.1) Moi mili barankowie, pojedziecie dziś czołem bić, potem zaś umówiliśmy się z dziewczyną, że do Mitrunów wszyscy wyruszymy, aby sanny w lasach zażyć i tę trzecią majętność obaczyć.
(2.1) Sami zaś wpakowawszy się na sanki albo gdy sanny nie było, na kolaski, karety, wózki (…), jak kto mógł, jachali do sąsiada pobliższego ani proszeni od niego, ani przestrzegłszy go, żeby się im nie skrył albo nie ujechał z domu.
Wiktionary
IPA: ˈsãnːɨ, AS: sã•ny
Wiktionary
rzecz. sanna, sanie, sań, sanki, sankada, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
przym. sankowy
Wiktionary
przymiotnik od: Sanok
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sanokem, dotyczący Sanoka
Wiktionary
rzecz. Sanok m., San m., Sanoczek m., sanoczanin m., sanoczanka ż.
przym. podsanocki
Wiktionary
mieszkaniec Sanoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sanoka
(1.2) osoba pochodząca z Sanoka, urodzona w Sanoku
Wiktionary
IPA: ˌsãnɔˈt͡ʃãɲĩn, AS: sãnočãńĩn
Wiktionary
rzecz. San mrz., Sanok m.
:: fż. sanoczanka ż.
przym. sanocki
Wiktionary
mieszkanka Sanoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sanoka
(1.2) kobieta pochodząca z Sanoka, urodzona w Sanoku
Wiktionary
IPA: ˌsãnɔˈt͡ʃãnka, AS: sãnočãnka
Wiktionary
rzecz. Sanok m.
:: fm. sanoczanin m.
przym. sanocki
Wiktionary
europejski koncern farmaceutyczny
SJP.pl
miasto w województwie podkarpackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. powiatowe miasto w Polsce, w województwie podkarpackim;
(1.2) geogr. adm. gmina wiejska w Polsce, w województwie podkarpackim, z siedzibą władz w Sanoku (1.1)
(1.3) geogr. potok w Rosji i na Ukrainie, prawobrzeżny dopływ Worsklicy;
Wiktionary
Sanok (także: Królewskie Wolne Miasto Sanok, Sanochia) – miasto powiatowe w Polsce w województwie podkarpackim. Położone w dolinie Sanu, w Kotlinie Sanockiej, w Euroregionie Karpackim. Wchodzi w skład powiatu sanockiego, jest także siedzibą gminy wiejskiej Sanok, jednak do niej nie należy.
Wikipedia
(1.1) W Sanoku ZOMO spałowało ludzi, którzy szli na patriotyczną manifestację do jednego z kościołów.
Wiktionary
IPA: ˈsãnɔk, AS: sãnok
Wiktionary
rzecz. San m., sanoczanin m., sanoczanka ż.
:: zdrobn. Sanoczek m.
przym. sanocki, podsanocki
Wiktionary
przestarzale: uzdrawiać, poprawiać panujące warunki
SJP.pl
[czytaj: są suS-I] pałac na Haiti
SJP.pl
Sans-Souci – dawna królewska rezydencja Henriego Christophe'a w okolicach miasta Milot w północnym Haiti. Jej ruiny wraz z pobliską twierdzą Citadelle La Ferrière wpisano w 1982 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Budynek pałacu, wzniesiony w 1812 roku, miał w założeniu twórców dorównać splendorem Wersalowi we Francji. Budowla została zniszczona przez trzęsienie ziemi w 1842 roku i nigdy jej już nie odbudowano. Obecnie kompleks ruin częściowo porośnięty jest już tropikalnym lasem.
Wikipedia
mieszkaniec San Salwadoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec San Salvadoru
Wiktionary
IPA: ˌsãw̃salvaˈdɔrt͡ʃɨk, AS: sãũ̯salvadorčyk
Wiktionary
rzecz. San Salvador mrz.
:: fż. sansalwadorka ż.
przym. sansalwadorski
Wiktionary
mieszkanka San Salwadoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka San Salvadoru
Wiktionary
IPA: ˌsãw̃salvaˈdɔrka, AS: sãũ̯salvadorka
Wiktionary
rzecz. Salwadorka ż., Salwadorczyk mos., San Salvador mrz.
:: fm. sansalwadorczyk mos.
przym. sansalwadorski
Wiktionary
przymiotnik od: San Salwador
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta San Salvador
Wiktionary
IPA: ˌsãw̃salvaˈdɔrsʲci, AS: sãũ̯salvadorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Salwadorczyk mos., sansalwadorczyk mos., Salwadorka ż., sansalwadorka ż., San Salvador mrz.
Wiktionary
w hinduizmie i buddyzmie: wędrówka dusz; samsara
SJP.pl
Sa
Wikipedia
doniczkowy kwiat z rodziny agawowatych o długich liściach przypominających miecze
SJP.pl
Sa
Wikipedia
skrót od: sanskryt, sanskrycki
SJP.pl
przymiotnik od: sanskryt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z sanskrytem, dotyczący sanskrytu
Wiktionary
(1.1) Język sanskrycki jest najbogatszy ze wszystkich. Kiedy w językach nowożytnych często na kilka wyobrażeń służy jeden wyraz, w sanskrycie wszystkie odcienie i nagięcia każdego wyobrażenia mają osobne wyrazy. Ztąd też wedle uczonych, języki nasze są niejako mozaiką z czerepków rozruszonej mowy indyjskiej.
Wiktionary
IPA: sãw̃sˈkrɨt͡sʲci, AS: sãũ̯skrycʹḱi
Wiktionary
rzecz. sanskryt m.
Wiktionary
język staroindyjski, główny język cywilizacji aryjskiej w Indiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Sanskryt jest nadal używany w ceremoniach religijnych hinduizmu.
Wiktionary
IPA: ˈsãw̃skrɨt, AS: sãũ̯skryt
Wiktionary
przym. sanskrycki
Wiktionary
specjalista w zakresie sanskrytologii
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się badaniem literatury sanskryckiej
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sanskrytologią, dotyczący sanskrytologii
Wiktionary
rzecz. sanskrytologia ż., sanskrytolog mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
język plemienia Santalów, jeden z języków urzędowych Indii
SJP.pl
lud zamieszkujący Indie, Bangladesz, Nepal i Bhutan
SJP.pl
Santalowie (sat. ᱦᱚᱲ ᱦᱚᱯᱚᱱ, dewanagari संताल, সাওতাল, Santals) – lud z grupy Munda, posługujący się językiem santali, zamieszkujący głównie tereny indyjskich stanów Bihar, Bengal Zachodni, Orisa, Madhya Pradesh i Asam, mniejsze skupiska żyją także na przyległych obszarach Bhutanu, Bangladeszu i Nepalu. W 1993 roku liczebność Santalów sięgała 5,4 mln osób.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
synkretyczna religia wyznawana głównie na Kubie
SJP.pl
Santería (inne nazwy: Lucumi, Lukumi lub Regla de Ocha) – synkretyczna afroamerykańska religia pochodzenia afrykańskiego, obecna głównie na Kubie, Haiti, Dominikanie czy w Stanach Zjednoczonych. Wykształciła się w hiszpańskim imperium kolonialnym wśród potomków z zachodniej Afryki. Na Santerię duży wpływ miał Kościół łaciński, z którym synkretyzuje się wyznawane orisze. Świętym językiem religii jest lucumi, miks języków z Joruby.
Wikipedia
Santi – drugi studyjny album amerykańskiej grupy rockowej The Academy Is... nagrany w 2007 roku.
Wikipedia
1. stolica Chile;
2. obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Chile;
Wiktionary
Santiago (potocznie "Santiago de Chile") – stolica Chile położona w środkowej części kraju, na przedgórzu andyjskim nad rzeką Mapocho, administracyjnie należąca do regionu Metropolitana. Santiago jest największym miastem kraju, mieszka tam jedna trzecia ludności państwa, około 6,76 mln mieszkańców (według danych z 2020 roku).
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Alwarez i pochodzę z Santiago.
(1.1) Ambasador niemiecki w Santiago naciskał, żeby Honeckera wydać.
Wiktionary
IPA: sãnˈtʲjaɡɔ, AS: sãntʹi ̯ago
Wiktionary
zdawkowa moneta łotewska
SJP.pl
przymiotnik od: Santok
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Santokiem, dotyczący Santoka
Wiktionary
rzecz. Santok m.
Wiktionary
mieszkaniec Santoka
SJP.pl
mieszkanka Santoka
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Santok ( Zantoch) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Santok.
Miejscowość jest siedzibą gminy Santok. Znajduje się tutaj przystań wodna, przystanki PKP i PKS, sklepy różnych branż, ośrodek zdrowia i dom kultury. We wsi znajduje się Muzeum Grodu Santok – Oddział Muzeum Lubuskiego im. Jana Dekerta w Gorzowie Wielkopolskim. Przez Santok prowadzą turystyczne szlaki piesze, rowerowe i wodne.
Wikipedia
rodzaj sucholubnych roślin z rodziny astrowatych
SJP.pl
Santolina ("Santolina" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 26 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje zachodnią część basenu Morza Śródziemnego, zachodnią Europę po Wielką Brytanię i Niemcy na północy oraz Ukrainę i rejon Kaukazu. Jako introdukowane i dziczejące gatunki z tego rodzaju rosną w różnych krajach Europy, Afryki i na obu kontynentach amerykańskich.
Wikipedia
1. święty w krajach muzułmańskich;
2. derwisz uważany przez lud za świętego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. czwarty wiek późnej okresu geologicznego kredy;
(1.2) w południowej Francji: mała, gliniana figurka zwykle przedstawiająca świętego do szopki lub ludowe postacie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rel. święty w krajach muzułmańskich, zwykle derwisz uważany za świętego przez lud
Wiktionary
Santon (ang. "Santonian")
Stratotyp dolnej granicy santonu nie jest jeszcze zatwierdzony. Granica opiera się na pierwszym wystąpieniu małża "Cladoceramus undulatoplicatus".
Nazwa pochodzi od miejscowości Saintes w zachodniej Francji.
Wikipedia
IPA: ˈsãntɔ̃n, AS: sãntõn
Wiktionary
związek organiczny, będący pochodną naftalenu, stosowany jako środek przeciw glistnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara konspiracyjno-partyzancka: torba sanitarna
Wiktionary
IPA: sãnˈtɔrba, AS: sãntorba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wulkaniczna wyspa na Morzu Egejskim;
(1.2) geogr. archipelag na Morzu Egejskim, część Cyklad
Wiktionary
Santoryn ( Σαντορίνη, "Santorini"), Thira (gr. Θήρα, "Tira") – wulkaniczna wyspa na Morzu Egejskim, tworząca z kilkoma mniejszymi wyspami niewielki archipelag o tej samej nazwie, będący częścią greckiego archipelagu Cyklad.
Położona jest 175 km na południowy wschód od wybrzeża Grecji i 110 km na północ od wybrzeża Krety.
Wikipedia
(1.1) Piękne chwile spędziliśmy na Santorynie.
Wiktionary
rzecz. Santorini n., santoryn m., Santorin m.
Wiktionary
(1.1) Thira; turyst. Santorini; przest. Santorin m.
Wiktionary
miasto w Brazylii
SJP.pl
Santos (wym.) – miasto w południowo-wschodniej Brazylii, w stanie São Paulo, nad Oceanem Atlantyckim, na przybrzeżnej wyspie São Vicente oraz częściowo na kontynencie. Około 413 tys. mieszkańców (2009).
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy oraz samochodowy.
Wikipedia
mieszkaniec Santosu (miasta w Brazylii)
SJP.pl
mieszkanka Santosu (miasta w Brazylii)
SJP.pl
ozdobna roślina doniczkowa z rodziny ostrojowatych; fiołek afrykański, sępolia, saintpaulia
SJP.pl
indyjski instrument strunowy, chordofon mający 70 strun
SJP.pl
Santur (dewanagari: संतूर "santūr") – indyjski instrument strunowy, prawdopodobnie wywodzący się od perskiego instrumentu o tej samej nazwie, związany jest także z dawną indyjską lutnią, nazywaną śata-tantri vina.
Jest to chordofon, na którym gra się przy użyciu dwóch drewnianych pałek. Ma 70 strun. Kaszmirska wersja ma bardziej prostokątny kształt i zazwyczaj 72 struny. Santur trzeba stroić do każdego utworu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. (lub santur) instrument strunowy, chordofon pochodzący z Indii;
Wiktionary
(1.1) Od czasu, gdy nauczyłem się grać na santuri, stałem się innym człowiekiem.
Wiktionary
IPA: sãnˈturʲi, AS: sãnturʹi
Wiktionary
sanwitalia rozesłana - gatunek rośliny ozdobnej z rodziny astrowatych, pochodzącej z Ameryki
SJP.pl
Sanwitalia, polegnatka ("Sanvitalia") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Obejmuje 6 gatunków. Rośliny te występują w większości w Ameryce Północnej na obszarze od Gwatemali po południowo-zachodnie Stany Zjednoczone (od Kalifornii po Teksas). Jeden gatunek ("S. versicolor") rośnie w Ameryce Południowej na obszarze Boliwii i północnej Argentyny.
Wikipedia
instrument muzyczny z grupy idiofonów szarpanych, służący do akompaniamentu przy śpiewie, używany w Afryce, zwłaszcza w Kongo; canca
SJP.pl
Sanza – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Salerno.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 3007 osób, 23,9 os./km².
Wikipedia
saola wietnamska - leśny bawół występujący w Wietnamie i Laosie
SJP.pl
rzeka we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka we wschodniej części Francji, prawy dopływ Rodanu;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Saône”. Zobacz też: Saône – miasto we Francji, Saona – wyspa Dominikany.
Saona ( Saône) – rzeka we wschodniej części Francji. Długość – 480 km, powierzchnia zlewni – 30 tys. km². Prawy dopływ Rodanu.
Źródła Saony znajdują się u podnóża Wogezów. Jest dziewiątą co do długości rzeką Francji. Saonę dzieli się tradycyjnie na trzy części: "Haute" (Górna), "Petite" (Mała) i "Grande" (Wielka) Saône.
Wikipedia
(1.1) U ujścia Saony do Rodanu leży Lyon.
Wiktionary
przym. saoński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Saoną, dotyczący Saony
Wiktionary
(1.1) Na drugim z tych dwu szlaków przewozowych, w Dijon, znaleziono nagrobek jakiegoś «nautae» saońskiego, dowodzący, że zmarły zajmował nie tylko transportem rzecznym, lecz również lądowym (…).
(1.1) Stanowiska grupują się w kilku skupiskach terytorialnych: perigordzkim, północnopirenejskim, pirenejsko-kantabryjskim, rodańsko-saońskim, nadloarskim, belgijskim i nadreńskim.
(1.1) Z kwestią polityczną wiążą się liczne interesy handlowe. Francja chce mieć wolną żeglugę na Dunaju i Serecie. Parowce saońskie i rodańskie przyprowadzane są do Gałacza uwsp..
(1.1) Uroczysta powaga wiała nad wspaniałą panoramą doliny saońskiej. Spokój ukojenia płynął z niej do serca ludzkiego.
Wiktionary
rzecz. Saona ż.
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) podmokła, mało żyzna gleba piaskowa, występująca na stokach wzgórz z wodami wysiąkającymi; sapa;
2. rzadko: odgłos wydawany przez człowieka (lub zwierzę) oddychającego z trudem; sapanie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca ciężkie oddychanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sap, AS: sap
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) mało żyzna, podmokła gleba piaskowa, występująca na stokach wzgórz z wodami wysiąkającymi; sap;
2. rów kopany pod ogniem nieprzyjaciela, umożliwiający podejście do obiektów obronnych;
3. ryba z rodziny karpiowatych, spokrewniona z leszczem; klepiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sapać.
Wiktionary
czas. sapać
rzecz. sapka ż.
Wiktionary
SAPARD (ang. "Special Accession Programme for Agriculture and Rural Development") – unijny program finansowego wspierania programów dostosowywania rolnictwa do gospodarki rynkowej w krajach stowarzyszonych, oczekujących na członkostwo w Unii Europejskiej. Powstał w 1999 roku, w celu udzielenia pomocy krajom kandydującym w przygotowaniach do wzięcia udziału we Wspólnej Polityce Rolnej.
Wikipedia
oddychać ciężko, przez nos, wydając charakterystyczne odgłosy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sapnąć)
(1.1) oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy
(1.2) o lokomotywie parowej: wydawać charakterystyczny odgłos przy wypuszczaniu pary
czasownik zwrotny niedokonany sapać się (dk. brak)
(2.1) slang. podskakiwać, rzucać się
(2.2) slang. mieć pretensje o coś
Wiktionary
rzecz. sapanie n., sapnięcie n., sapka ż.
czas. sapnąć dk.
przym. sapiący
Wiktionary
oddychać ciężko, przez nos, wydając charakterystyczne odgłosy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Sapałówka (niem. "Ostau", do 1938 "Sapallen") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Banie Mazurskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
1. żołnierz zajmujący się rozminowywaniem i minowaniem;
2. żołnierz wojsk inżynieryjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi;
Wiktionary
Saper – osoba zajmująca się zawodowo materiałami wybuchowymi, szczególnie ich rozbrajaniem. Istnieją specjalne formacje rozbrajania niebezpiecznych materiałów w wojsku oraz w policji. Formacją grupującą saperów w armii są pododdziały wojsk inżynieryjnych.
Wikipedia
IPA: ˈsapɛr, AS: saper
Wiktionary
rzecz. saperka ż.
przym. saperski
przysł. sapersko
Wiktionary
potocznie: but z krótką cholewką noszony przez saperów; saperka
SJP.pl
krótka łopata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótka łopatka wojskowa
(1.2) gwara. wojsk. saperski but z krótką, szeroką cholewą
Wiktionary
Saperka (także: łopatka, łopatka piechoty) – zminiaturyzowana forma łopaty, charakteryzująca się małą konchą (częscią roboczą) oraz krótkim styliskiem. Narzędzie przeznaczone głównie do prac ziemnych, niekiedy wykorzystywane również jako broń.
Wikipedia
IPA: saˈpɛrka, AS: saperka
Wiktionary
rzecz. saper m.
przym. saperski
przysł. sapersko
Wiktionary
krótka łopata
SJP.pl
przymiotnik od: saper
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z saperem, dotyczący sapera
Wiktionary
IPA: saˈpɛrsʲci, AS: sapersʹḱi
Wiktionary
rzecz. saper m., saperka ż.
przysł. sapersko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, m.in. Adam Sapieha (1867-1951) - kardynał polski
SJP.pl
odnoszący się do mądrości
SJP.pl
odmiana gruszy
SJP.pl
Sa
Wikipedia
przymiotnik od: Sapieha
SJP.pl
osoba odczuwająca pociąg seksualny do osób z ponadprzeciętnym ilorazem inteligencji
SJP.pl
pociąg seksualny do osób z ponadprzeciętnym ilorazem inteligencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. preferencja seksualna, w której główną rolę zajmuje intelekt
Wiktionary
przym. sapioseksualny
Wiktionary
związany z pociągiem seksualnym do osób z ponadprzeciętnym ilorazem inteligencji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sapioseksualizmu
Wiktionary
rzecz. sapioseksualizm mrz.
Wiktionary
[czytaj: SEpir] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
oddychać ciężko, przez nos, wydając charakterystyczne odgłosy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ciężki oddech u noworodka i niemowlęcia spowodowane obrzękiem błony śluzowej nosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciężki sapiący oddech u niemowlęcia najczęściej spowodowany ostrym wirusowym nieżytem nosa
(1.2) rzad. sapanie
(1.3) daw. katar
Wiktionary
Sa
Wikipedia
IPA: ˈsapka, AS: sapka
Wiktionary
rzecz. sapnięcie n., sapanie n.
czas. sapać, sapnąć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
taki, który przypomina sapanie - dźwięk podobny do głośnego oddechu, np. sapliwe westchnienie, sapliwe dźwięki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) litera, która występowała w niektórych przedklasycznych wariantach alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 900;
Wiktionary
ciężko odetchnąć, wydając przy tym charakterystyczny odgłos
SJP.pl
ciężko odetchnąć, wydając przy tym charakterystyczny odgłos
SJP.pl
tropikalne drzewo z rodziny sączyńcowatych, o jadalnych owocach i cennym, wytrzymałym drewnie cenionym w przemyśle meblarskim; sączyniec, pigwica
SJP.pl
w chemii: sztuczny środek piorący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. reakcja chemiczna pomiędzy ługiem a kwasami tłuszczowymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) zmydlanie
Wiktionary
roślinny związek organiczny, wykorzystywany w produkcji środków piorących i w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. związek chemiczny należący do glikozydów;
Wiktionary
(1.1) Ciecierzyca zawiera saponiny oraz kwas fitowy, czyli substancje chroniące komórki przed czynnikami rakotwórczymi.
Wiktionary
uwodniony glinokrzemian magnezowy, przypominający w dotyku mydło
SJP.pl
Saponit ( sapo, "saponic" „mydło”) – minerał ilasty z grupy smektytów, barwy białej, żółtawobiałej, czerwonawobiałej, niebieskawobiałej lub zielonawobiałej. Twardość 1,5–2, układ krystalograficzny jednoskośny. Odznacza się matowym połyskiem i plastycznością.
Wikipedia
roślina z rodziny sączyńcowatych, drzewo owocowe osiągające wysokość do 30 metrów; sapota właściwa
SJP.pl
o glebie, gruncie itp.: bagnisty, podmokły, wilgotny
SJP.pl
Sapowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Stęszew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wieś położona jest 5 km na zachód od Stęszewa, na wschodnim brzegu Jeziora Strykowskiego, przy drodze Strykowo – Buk.
Wikipedia
podmokły stok piaszczystego wzgórza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. mokradło
Wiktionary
(1.1) sapisko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Japonii
SJP.pl
Sapporo (jap. 札幌市 "Sapporo-shi") – piąte co do wielkości miasto Japonii, największe miasto wyspy Hokkaido i stolica tejże prefektury. Ośrodek sportów zimowych, gospodarz Festiwalu Śniegu. W mieście znajdują się 4 uniwersytety publiczne, kilkanaście prywatnych uczelni wyższych, muzea i chramy shintō. Miasto ma powierzchnię 1 121,26 km². W 2020 r. mieszkało w nim 1 973 395 osób, w 967 372 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 1 913 545 osób, w 884 750 gospodarstwach domowych).
Wikipedia
organizm cudzożywny (roślinny i zwierzęcy) żyjący głównie wśród rozkładających się szczątków organicznych, np. w ściółce leśnej, glebie i mule; saprobiont
SJP.pl
organizm cudzożywny (roślinny i zwierzęcy) żyjący głównie wśród rozkładających się szczątków organicznych, np. w ściółce leśnej, glebie i mule; saprob
SJP.pl
Sa
Wikipedia
wskaźnik saprobowości - wskaźnik zanieczyszczenia wód martwą materią organiczną lub produktami jej gnilnego rozkładu
SJP.pl
zwierzę odżywiające się rozkładającymi się szczątkami roślinnymi lub zwierzęcymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ekol. zwierzę odżywiające się martwą materią organiczną;
Wiktionary
Saprofag, szczątkojad (gr. "sapros" – zgniły, "phageín" – jeść, pożerać) – cudzożywny organizm zwierzęcy odżywiający się martwymi lub rozkładającymi się szczątkami innych organizmów. Są to drobne zwierzęta, głównie bezkręgowce, występujące w wodach i mułach na dnie zbiorników wodnych, w glebie i ściółce leśnej. Saprofagi należą do organizmów saprobiontycznych.
Wikipedia
przym. saprofagiczny
Wiktionary
(1.1) szczątkojad
Wiktionary
organizm cudzożywny żywiący się martwą materią organiczną; saprotrof
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. roślina odżywiająca się martwą materią organiczną (dzięki mikoryzie)
(1.2) ekol. daw. organizm niezwierzęcy odżywiający się martwą materią organiczną
Wiktionary
przym. saprofitowy
Wiktionary
(1.1) myko-heterotrof, MHP
(1.2) roztocze
Wiktionary
forma współżycia organizmów dwu różnych gatunków, polegająca na zaspokojeniu potrzeb jednych organizmów przez śmierć innych
SJP.pl
zgęstniały szlam gnilny (sapropel)
SJP.pl
ciemny muł gnilny zbiorników wodnych
SJP.pl
Sapropel (z gr. "saprós" – zgniły, "pēlós" – błoto; "szlam gnilny") – muł denny starzejących się lub zanieczyszczonych zbiorników wodnych, ciemny od siarczków żelaza, bogaty w substancje organiczne rozkładane przez drobnoustroje.
Powstaje wskutek rozkładu szczątków organicznych w warunkach beztlenowych, z udziałem saprobiontów. Wydzielające się przy rozkładzie gazy, m.in. dwutlenek węgla, siarkowodór i metan oraz brak tlenu uniemożliwiają życie zwierząt i roślin w szlamie gnilnym.
Wikipedia
ił węglowy ze szczątków niższych organizmów roślinnych i zwierzęcych
SJP.pl
przymiotnik od: sapropel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. syntetyczna tetrahydrobiopteryna stosowana przy leczeniu niedoboru tetrahydrobiopteryny i fenyloketonurii
Wiktionary
Sapropteryna (łac. "sapropterinum") – organiczny związek chemiczny, syntetyczny odpowiednik naturalnie występującej w organizmie tetrahydrobiopteryny (BH4), stosowany w leczeniu fenyloketonurii i hiperfenyloalaninemii spowodowanej niedoborem tetrahydrobiopteryny.
Wikipedia
(1.1) Podczas przyjmowania sapropteryny mogą wystąpić bóle głowy oraz wodnisty nieżyt nosa.
Wiktionary
(1.1) 6R-tetrahydrobiopteryna, 6R-BH4; nazwa handlowa: Kuvan
Wiktionary
organizm cudzożywny pobierający energię z martwych szczątków organicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. organizm odżywiający się martwą materią organiczną;
Wiktionary
Saprotrofy, roztocza, mikrokonsumenci (z gr. "saprós" – zgniły) – cudzożywne organizmy pobierające energię z martwych szczątków organicznych, rozkładając je do związków prostych. Są reprezentowane przez liczne drobnoustroje (bakterie, grzyby saprotroficzne).
Wikipedia
(1.1) Będąc saprotrofem, grzyb ten przyczynia się do niszczenia drewnianych konstrukcji.
Wiktionary
(1.1) roztocz, roztocze
Wiktionary
czerpiący pokarm z materii organicznej zawartej w martwych organizmach lub ich resztkach
SJP.pl
twardy zielony ser z mleka zbieranego
SJP.pl
rzeczownik, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. od VII/VIII w., zbiorcza nazwa słowiańskich najemników i niewolników w średniowiecznym świecie arabskim;
(1.2) informacje dostępne w źródłach arabskich odnoszące się do kultury materialnej, społecznej i duchowej Słowian
(1.3) hist. od X/XI w. zbiorcza nazwa najemników, urzędników i niewolników arabskich o różnym pochodzeniu etnicznym głównie Germanów, Słowian, Normanów, Franków i Hiszpanów z północy, którzy trafili do wschodnich regionów Andaluzji – Almeria, Denia oraz na Baleary
Wiktionary
Saqaliba, Sakaliba (#PATRZ
, lp. Siqlab) – zbiorcza nazwa słowiańskich najemników i niewolników w średniowiecznym świecie arabskim. Wyraz ten najpewniej pochodzi od greckiego wyrazu określającego Słowian – "Sklabēnoi". Saqalibowie należeli do najcenniejszych dóbr eksportowych Słowiańszczyzny, a handel nimi angażowało się wiele królestw i ludów.
Wikipedia
(1.1) Niekiedy przewożą oni swe towary na wielbłądach z Gurganu do Bagdadu, gdzie za tłumaczy służą im rzezańcy as-Saqaliba (słowiańscy).
(1.2) Co się tyczy as-Saqaliba, to jest to grupa ludów, z których część wyznaje chrześcijaństwo, część zaś jest pogańska.
Wiktionary
przym. saqlabski
Wiktionary
(1.1) Słowianie, Sklawinowie, Al-Saklab, Sakaliba, Rusowie
Wiktionary
1. skrót od: Specific Absorption Rate, współczynnik charakteryzujący szybkość, z jaką pochłaniane jest promieniowanie elektromagnetyczne przez ciało człowieka;
2. skrót od: Search and Rescue, ratownictwo morskie, górskie oraz w warunkach bojowych;
3. skrót od: Synthetic Aperture Radar, radar obrazujący
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Sara (hebr. שָׂרָה, spokrewnione z babil. "Szarratu" – „księżniczka”, postać wysokiej rangi) – postać biblijna, bohaterka Księgi Rodzaju, córka Teracha, żona Abrahama, matka Izaaka. Pierwotnie jej imię brzmiało Sarai (hebr. שָׂרָי), według Księgi Rodzaju (Rdz 17,15) Bóg zmienił je na Sara w ramach przymierza zawartego po tym, jak jej niewolnica Hagar doczekała się z jej mężem syna Izmaela.
Wikipedia
(1.1) Bóg bowiem dotknął niepłodnością wszystkie łona w domu Abimeleka za Sarę, żonę Abrahama.
(1.2) Ta młoda Żydówka nazywała się Sara i uciekła z getta przed samym powstaniem.
Wiktionary
IPA: ˈsara, AS: sara
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Sarcia ż., Sarunia ż.
Wiktionary
(1.2) zdrobn. Sarcia, Sarunia
Wiktionary
1. starohiszpański taniec o żywym tempie
2. forma stylizowana tego tańca wchodząca w skład suity barokowej jako trzecia stała jej część
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. żywy taniec hiszpański;
Wiktionary
Sarabanda – powolny taniec dworski, pochodzenia prawdopodobnie perskiego, rozpowszechniony w Hiszpanii od pocz. XVI w., tańczony także w Anglii i Francji. Ze względu na przesycone erotyką pozy tańczących, pozostawał przez wiele lat tańcem zabronionym w katolickiej Hiszpanii.
Wikipedia
średniowieczna moneta arabska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wyznawca Islamu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tej chwili Saracenowie pojęli, że nic im już nie pozostaje, tylko poddać się albo umrzeć.
Wiktionary
rzecz. saracen mos., saracenia ż., saraceńskość ż.
:: fż. Saracenka ż.
przym. saraceński
przysł. saraceńsko
Wiktionary
w starożytności: koczownicze plemiona arabskie żyjące na stepach północno-zachodniej Arabii i Półwyspu Synajskiego
SJP.pl
Saraceni ( Σαρακηνοí, "Sarakēnoí", شرقيين "szarkijjin", „ludzie ze wschodu”) – koczownicze plemiona arabskie, żyjące w północno-zachodniej Arabii i na półwyspie Synaj. W średniowieczu określenie "Saraceni" obejmowało wszystkich Arabów (później także wszystkich wyznawców islamu), zwłaszcza:
Wikipedia
owadożerna roślina zielna z rodziny kapturnicowatych, o lejkowatych lub dzwonkowatych liściach przekształconych w organy pułapkowe, rosnąca na bagnach we wschodniej części Ameryki Północnej; kapturnica
SJP.pl
w starożytności: Arabka żyjąca na stepach północno-zachodniej Arabii i Półwyspu Synajskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wyznawczyni Islamu
Wiktionary
(1.1) Dlatego też chcę wam opowiedzieć o pewnej Saracence, która, na swe nieszczęście, wielką pięknością celowała.
Wiktionary
rzecz. saracen mos., saracenia ż., saraceńskość ż.
:: fm. Saracen mos.
przym. saraceński
przysł. saraceńsko
Wiktionary
przymiotnik od: Saracen
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Saracenami, dotyczący Saracenów
Wiktionary
rzecz. Saracen mos., Saracenka ż.
Wiktionary
pastewna roślina z rodziny motylkowatych; seradela
SJP.pl
rosyjski strój kobiecy rozpowszechniony w Europie w XVII-XVIII w.
SJP.pl
Sarafan (ros. Сарафан) – rodzaj długiej sukni, często bez rękawów, z wysoką talią, rozszerzanej ku dołowi, zaś z przodu zazwyczaj rozpinanej lub rozciętej. Sarafan był rozpowszechniony w centralnej i wschodniej Europie w XVII–XVIII stuleciach. W Rosji stroje te były noszone przez chłopki z regionów centralnych i północnych oraz Powołża. Słowo „sarafan" pochodzi z języka perskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Saragossa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Saragossą, dotyczący Saragossy
Wiktionary
rzecz. Saragossa ż.
Wiktionary
miasto w Hiszpanii; Zaragoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;
Wiktionary
Saragossa ( Zaragoza) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, w środkowym biegu Ebro. Stolica Aragonii<, znana z mauretańskiego pałacu i barokowej katedry.
Wikipedia
(1.1) Studiowałem na uniwersytecie w Saragossie w latach dziewięćdziesiątych.
(1.1) Pochodzę z Saragossy, ale od lat mieszkam w Barcelonie.
Wiktionary
IPA: ˌsaraˈɡɔsːa, AS: sarago•sa
Wiktionary
przym. saragoski
Wiktionary
mieszkaniec Saragossy (miasta w Hiszpanii)
SJP.pl
mieszkanka Saragossy (miasta w Hiszpanii)
SJP.pl
seraj;
1. w krajach muzułmańskich: pałac sułtana;
2. w tradycyjnym domu muzułmańskim: wydzielona część mieszkalna, przeznaczona dla kobiet; harem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. postać biblijna, żona patriarchy Abrahama
(1.2) rzad. imię|polski|ż.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) hist. geogr. nazwa dwóch miast (Stary Saraj i Nowy Saraj) będących najważniejszymi ośrodkami Złotej Ordy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Terach, wziąwszy z sobą swego syna Abrama, Lota - syna Harana, czyli swego wnuka, i Saraj, swą synową, żonę Abrama, wyruszył z nimi z Ur chaldejskiego, aby się udać do kraju Kanaan.
(2.1) Władcy moskiewscy przejmowali też z Saraju rozbudowany ceremoniał dworski, mocno kontrastujący z prostymi obyczajami dawnej Rusi.
Wiktionary
(1.1) Sara
Wiktionary
mieszkaniec Sarajewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sarajewa
Wiktionary
IPA: ˌsarajɛˈvʲjä̃ɲĩn, AS: sarai ̯evʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Sarajewo n.
:: fż. sarajewianka ż.
przym. sarajewski
Wiktionary
mieszkanka Sarajewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sarajewa
Wiktionary
IPA: ˌsarajɛˈvʲjãnka, AS: sarai ̯evʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Sarajewo n.
:: fm. sarajewianin mos.
przym. sarajewski
Wiktionary
stolica Bośni i Hercegowiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Bośni i Hercegowiny;
Wiktionary
Sarajewo ( Sarajevo, Сарајево IPA:, Saraybosna) – stolica Bośni i Hercegowiny zamieszkana przez 275 tys. osób (2013). Sarajewo sąsiaduje od wschodu z Sarajewem Wschodnim (ok. 60 tys. mieszkańców), formalną stolicą Republiki Serbskiej. Siedziba kantonu sarajewskiego.
Wikipedia
(1.1) W 1984 r. w Sarajewie odbyły się XIV Zimowe Igrzyska Olimpijskie.
Wiktionary
IPA: ˌsaraˈjɛvɔ, AS: sarai ̯evo
Wiktionary
rzecz. sarajewianin mos., sarajewianka ż.
przym. sarajewski
Wiktionary
przymiotnik od: Sarajewo (stolica Bośni i Hercegowiny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Sarajewo
Wiktionary
(1.1) Nawet ten, któremu się udało odnieść sukces finansowy, jadąc ulicami Wiednia w nowym BMW, słucha nostalgicznych melodyjek z sarajewskiego bazaru.
(1.1) Przeważała więc opinia, że morderstwo sarajewskie będzie miało wpływ na stosunki austriacko-serbskie, ale nie pociągnie za sobą jakichś wstrząsów międzynarodowych.
Wiktionary
IPA: ˌsaraˈjɛfsʲci, AS: sarai ̯efsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sarajewo n., sarajewianin mos., sarajewianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język saramakański;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzaj materiału stosowany m.in. do wyrobu sieci rybackich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. portowe miasto w południowej Albanii;
Wiktionary
Saranda ( Sarandë, Saranda, staroż. "Onchesmus", gr. Άγιοι Σαράντα, "Áyii Saránda", wł. "Santi Quaranta") – miasto w południowej Albanii, stolica okręgu Saranda w obwodzie Wlora. Jest położone nad Morzem Jońskim, u północnego krańca zatoki o tej samej nazwie, na wprost greckiej wyspy Korfu. Autochtoniczna ludność grecka stanowi ok. 10% populacji, a miasto jest jednym z dwóch głównych (obok Gjirokastër) ośrodków koncentracji Greków w Albanii.
Wikipedia
indyjski instrument podobny do skrzypiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. indyjski instrument strunowy;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
IPA: saˈrãŋʲɟi, AS: sarãŋʹǵi
Wiktionary
egipski bóg; Serapis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sarapułem, dotyczący Sarapułu
Wiktionary
rzecz. Sarapuł mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;
Wiktionary
Sarapuł (ros. Сарапул) – miasto w Rosji (Udmurcja), nad Kamą; 94 tys. mieszk. (2021); przemysł zbrojeniowy, maszynowy, elektroniczny, elektroniczny, skórzany, odzieżowy, drzewny, spożywczy; port rzeczny; muzeum.
W 1738 został przydzielony do prowincji Osinskiej prowincji Ufa. Od 1780 r., jako miasto powiatowe, wchodził w skład guberni Wiackiej. W 1937 został przyłączony do Udmurckiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej
Wikipedia
przym. sarapulski
Wiktionary
Sa
Wikipedia
miasto, hrabstwo i gmina w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Rosji; Saratów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Saratowa
Wiktionary
rzecz. Saratów m.
:: fż. saratowianka ż.
przym. saratowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Saratowa
Wiktionary
rzecz. Saratów mrz.
:: fm. saratowianin mos.
przym. saratowski
Wiktionary
miasto w Rosji; Saratow
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica obwód saratowskiego;
Wiktionary
Zobacz też: okręt wojenny Saratow.
Saratów ( Саратов, "Saratow") – miasto w Rosji, port rzeczny nad Wołgą. Liczy 838 tys. mieszkańców (2020). Zespół miejski obejmuje 1,115 mln mieszkańców. Stolica obwodu saratowskiego. W latach 1797–1928 stolica guberni saratowskiej Imperium Rosyjskiego i Rosyjskiej FSRR.
Wikipedia
IPA: saˈratuf, AS: saratuf
Wiktionary
rzecz. saratowianin m., saratowianka ż.
przym. saratowski
Wiktionary
stan w Malezji
SJP.pl
Sarawak (jawi: سراواك) – największy stan Malezji położony w północnej części wyspy Borneo, graniczy z Brunei, Indonezją i stanem Sabah. Stolicą stanu jest miasto Kuching, położone w zachodniej części. Stan obejmuje obszar ok. 124 450 km², a zamieszkuje go ok. 2 176 800 osób (stan na rok 2000).
Wikipedia
miasto w Rosji, stolica Mordwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, nad rzeką Insar, stolica Republiki Mordowii;
Wiktionary
Sarańsk ( Саранск, erz. Саран ош, moksz. Саранск ошсь) – stolica Republiki Mordwińskiej – jednego z podmiotów Federacji Rosyjskiej, około 320 tys. mieszkańców (2020). Miasto dzieli się na trzy dzielnice – Oktiabrską, Leninską i Proletarską, przepływa przez nie rzeka Insar. Komunikacja publiczna oparta jest na sieci autobusowej i trolejbusowej.
Wikipedia
przym. sarański
Wiktionary
przymiotnik od: Sarańsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sarańskiem, dotyczący Sarańska
Wiktionary
rzecz. Sarańsk mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Sarbin (462 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Górach Suchych, w Sudetach Środkowych.
Wzniesienie nad doliną rzeki Ścinawka na południowy zachód od wsi Błogocice.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sarbiny lub z nią związany
SJP.pl
Sarbin z żoną; Sarbinowie
SJP.pl
Sarbin z żoną; Sarbinostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sarbinowo, Sarbinowo Drugie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sarbina lub z nim związany
SJP.pl
jezioro na Wybrzeżu Słowińskim
SJP.pl
Sarbsko (kasz. []) – jezioro przybrzeżne na Wybrzeżu Słowińskim we wschodniej części otuliny Słowińskiego Parku Narodowego. Leży około 1 km od Morza Bałtyckiego.
Największa długość jeziora to 6,6 km, szerokość 1,2 km. Liczy 651,7 ha powierzchni. Głębokość do 3,2 m - występuje kryptodepresja. Brzeg południowy niski, północny wysoki (wydmy osiągają do 22 m wysokości), zalesiony. Przez Sarbsko przepływa rzeka Chełst, będąca dopływem Łeby.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Sara
Wiktionary
(1.1) Icek zakochał się w Sarci od pierwszego wejrzenia.
Wiktionary
rzecz. Sara ż., Sarunia ż.
Wiktionary
(1.1) Sara; zdrobn. Sarunia
Wiktionary
minerał, odmiana chalcedonu
SJP.pl
Sard (także: Sarder) – gemmologiczna nazwa brunatnej, półprzezroczystej odmiany chalcedonu. Nazwa pochodzi od Sardiku – starożytnej miejscowości w Azji Mniejszej słynącej z obróbki tych kamieni i wyrobu wspaniałej biżuterii.
Odmiana chalcedonu - słabo przezroczysta; brązowoczerwona lub brązowa (zabarwienie wywołane jest wrostkami związków żelaza, przeważnie limonitu). Warstewki są bardzo delikatne. Nie ma wyraźnego rozgraniczenia z karneolem, z którym razem występuje i ma podobne zastosowanie.
Wikipedia
drapieżna ryba z rodziny makrelowatych; bonito; pelamida
SJP.pl
Sarda (łac. "Sardanensis") – stolica historycznej diecezji w Dalmacji Superiore, sufragania również historycznej archidiecezji Doclea w rejonie Epir, współcześnie miejscowość Szkodra w Albanii. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.
Wikipedia
1. zespołowy taniec kataloński w metrum 6/8;
2. muzyka do tego tańca
SJP.pl
Sa
Wikipedia
Sardanapal − postać wzmiankowana w "Historii perskiej" greckiego historyka Ktezjasza, uważana przez niego za ostatniego króla Asyrii. Dzieło to wprawdzie zaginęło, ale opowieść o Sardanapalu zachowała się u Diodora Sycylijskiego (II 27), który opierał się na przekazie Ktezjasza. W przekazie tym Sardanapal przedstawiany jest jako zniewieściały i dekadencki władca, który swymi działaniami doprowadza do upadku państwa.
Wikipedia
dawniej: luksusowy, pełen zbytku
SJP.pl
serdar;
1. arystokrata w Pakistanie, Afganistanie i Indiach
2. naczelny dowódca w Turcji i w Egipcie
SJP.pl
ryba morska z rodziny śledziowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Engraulis|ref=tak., mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;
Wiktionary
(1.1) Mnie coś niosło. Na Zlarinie to była sardelada, czyli uroczystość pieczenia sardeli i koniec wojny na Bałkanach.
Wiktionary
IPA: sarˈdɛla, AS: sardela
Wiktionary
rzecz. sardelada ż.
przym. sardelowy
Wiktionary
(1.1) anchois
Wiktionary
zdrobnienie od: sardela
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu śledziokształtnych
SJP.pl
Sardelowate (Engraulidae) – rodzina niewielkich, pelagicznych ryb należących do ryb promieniopłetwych z rzędu śledziokształtnych (Clupeiformes), blisko spokrewniona ze śledziowatymi, od których różni się budową pyska. Wiele gatunków ławicowych, zwłaszcza sardela peruwiańska i sardela europejska, ma duże znaczenie gospodarcze, połowy sardelowatych sięgają 25% wśród wszystkich śledziokształtnych.
Wikipedia
o cechach sardelowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
książkowo: szyderczy, złośliwy, sarkastyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. ironiczny, złośliwy
Wiktionary
rzecz. Sardynia ż.
Wiktionary
minerał, odmiana chalcedonu; sardonyks
SJP.pl
minerał, odmiana chalcedonu; sardonik
SJP.pl
Sardonyks (sardonik) – gemmologiczna, wielobarwna, przeświecająca odmiana agatu; odznacza się występowaniem naprzemianległych, płaskich, biało-brunatnoczerwonych pasów (wstęg) o różnej grubości.
Nazwa pochodzi od miasta Sardis w Azji Mniejszej, gdzie został znaleziony (gr. "sardios" = kamień z Sardis i gr. "onyx" = paznokieć (pazur, racica) – i nawiązuje do wyglądu, twardości i ostrych krawędzi odłupanych kawałków tego minerału.
Wikipedia
ryba morska, ceniona dla smacznego mięsa
SJP.pl
wyspa na Morzu Śródziemnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;
(1.2) geogr. adm. region administracyjny we Włoszech obejmujący Sardynię (1.1) i przyległe wyspy
Wiktionary
Sardynia ( Sardegna, Sardigna) – skalista wyspa, druga pod względem powierzchni na Morzu Śródziemnym (po Sycylii). Wraz z pobliskimi wyspami tworzy region administracyjny we Włoszech.
Wikipedia
(1.1) Jutro popłyniemy promem na Sardynię.
Wiktionary
IPA: sarˈdɨ̃ɲja, AS: sardỹńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Sardyńczyk mos., Sardynka ż., sardynka ż., sardyński mrz.
przym. sardyński, sardoniczny
Wiktionary
mieszkanka Sardynii (wyspy na Morzu Śródziemnym); Sardynka
SJP.pl
ryba morska z Atlantyku, Morza Czarnego i Śródziemnego; ceniona dla smacznego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;
(1.2) kulin. danie lub produkt spożywczy z sardynek (1.1)
Wiktionary
Sardynka, sardyna, pilchard – zbiorcze nazwy grupy jadalnych ryb z rodziny śledziowatych (Clupeidae), początkowo odnoszone do sardynki europejskiej ("Sardina pilchardus"), z czasem objęły inne, blisko z nią spokrewnione i bardzo podobne gatunki. Obecnie nazwy "sardynki", "sardyny" lub "pilchardy" stosowane są dla ryb z rodzajów:
Wikipedia
(1.2) Myślę, że najlepiej byłoby zacząć od jakiejś niewinnej przekąski w rodzaju sardynek w oliwie, które ubłożywszy z lekka podniebienie nie odebrałyby apetytu do dań następnych.
Wiktionary
IPA: sarˈdɨ̃nka, AS: sardỹnka
Wiktionary
rzecz. Sardyńczyk mos., sardynela ż., Sardynia ż., Sardynka ż.
przym. sardynkowy
Wiktionary
ryba morska z Atlantyku, Morza Czarnego i Śródziemnego; ceniona dla smacznego mięsa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: sardynka
SJP.pl
mieszkaniec Sardynii (wyspy na Morzu Śródziemnym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii
Wiktionary
(1.1) Nie jestem Sardyńczykiem, ale mieszkam na Sardynii od dwóch lat.
Wiktionary
IPA: sarˈdɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: sardỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Sardynia ż., sardynka ż., sardyński mrz.
:: fż. Sardynka ż.
przym. sardyński
Wiktionary
przymiotnik od: Sardynia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język sardyński;
Wiktionary
(1.1) Dodatkowo o odrębności kulturowej i etnicznej rdzennych mieszkańców wyspy świadczy język sardyński, którym posługują się na co dzień.
Wiktionary
IPA: sarˈdɨ̃j̃sʲci, AS: sardỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sardynia ż., Sardyńczyk mos., Sardynka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem sardyńskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem sardyńskim
(1.3) spisany, stworzony w języku sardyńskim
Wiktionary
IPA: sarˈdɨ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: sardỹĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;
Wiktionary
Sarema dawniej zwana Ozylią ( Saaremaa, i Ösel, Øsel, Osilia, Э́зель – "Ezel") – największa wyspa należąca do Estonii, położona na Bałtyku na południe od wejścia do Zatoki Fińskiej, odgradzająca Zatokę Ryską od pełnego morza. Od Hiumy oddzielona jest cieśniną Soela väin, od stałego lądu Cieśniną Irbeńską. Jest największą wyspą Prowincji Saare. Jej powierzchnia wynosi 2673 km² (91,5% powierzchni prowincji), a liczba ludności 31,4 tys. (94,1%).
Wikipedia
IPA: saˈrɛ̃ma, AS: sarẽma
Wiktionary
przym. saremski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Saremą, dotyczący Saremy
Wiktionary
rzecz. Sarema ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: sarenka
SJP.pl
zdrobnienie od: sarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sarna
(1.2) mała sarna
(1.3) pot. żart. mały pies o długich, chudych łapach
Wiktionary
Sarenka – struga, lewy dopływ Bugu o długości 10,65 km i powierzchni zlewni 84,95 km².
Struga płynie w gminie Sarnaki w województwie mazowieckim. Przepływa przez Sarnaki, Franopol i Bużkę.
Wikipedia
IPA: saˈrɛ̃nka, AS: sarẽnka
Wiktionary
rzecz. sarna ż., sarnina ż.
przym. sarni
Wiktionary
przymiotnik od: Sarepta (miejscowość w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Sareptą, nieistniejącym obecnie miastem w Rosji (współcześnie przedmieścia Wołgogradu)
(1.2) związany z Sareptą, starożytnym miastem fenickim w obecnym Libanie
(1.3) związany z gorczycą sarepską
Wiktionary
IPA: saˈrɛpsʲci, AS: sarepsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sarepta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) starożytne miasto fenickie w obecnym Libanie, w pobliżu współczesnej wsi Sarafand;
(1.2) nieistniejące obecnie miasto w Rosji, współcześnie przedmieścia Wołgogradu
Wiktionary
Sarepta – starożytne miasto fenickie w obecnym Libanie, położone 12 km na południe od Sydonu i 23 km na północ od Tyru. Ruiny miasta znajdują się na samym wybrzeżu, nieco dalej w głębi lądu znajduje się wioska Sarafand. Miasto wymieniane jest w inskrypcjach asyryjskich jako Sariptan, a egipskich jako Zarputa.
Wikipedia
IPA: saˈrɛpta, AS: sarepta
Wiktionary
przym. sarepski
Wiktionary
(1.1) Serepta Sydońska
Wiktionary
rodzaj brunatnicy występującej głównie w Morzu Sargassowym; gronorost, morzypło, sargaso, sargasso
SJP.pl
Sargas ("Theta Scorpii", "θ Sco") – jedna z jaśniejszych gwiazd w gwiazdozbiorze Skorpiona, odległa od Słońca o około 270 lat świetlnych.
Wikipedia
rodzaj brunatnicy występującej głównie w Morzu Sargassowym; gronorost, morzypło, sargas, sargasso
SJP.pl
dotyczący sargass, glonów z rodzaju brunatnic; sargassowy
SJP.pl
rodzaj brunatnicy występującej głównie w Morzu Sargassowym; gronorost, morzypło, sargas, sargaso
SJP.pl
dotyczący sargass, glonów z rodzaju brunatnic; sargasowy
SJP.pl
imię mezopotamskich władców państwa akadyjskiego i asyryjskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślinożerna ryba z rodziny prażmowatych
SJP.pl
Sargus ("Diplodus sargus") – gatunek morskiej ryby z rodziny prażmowatych (Sparidae).
Wikipedia
suknia kobieca popularna w Indiach, Sri Lance i Indonezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tradycyjny indyjski strój kobiecy;
Wiktionary
Sari (także pisane saree) – tradycyjna część garderoby zakładana przez kobiety na subkontynencie indyjskim. Ta część garderoby jest znana pod różnymi nazwami w rozmaitych językach indyjskich: w hindi, gujarati i marathi znane jest jako sari, w kannada jako seere, telugu jako cheera i w tamil jako podavai.
Wikipedia
IPA: ˈsarʲi, AS: sarʹi
Wiktionary
związek fosforoorganiczny, bojowy środek paraliżujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. bojowy środek trujący mający działanie paraliżujące;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) O 9:30 nadszedł pierwszy komunikat, że przyczyną zatrucia mógł być sarin.
Wiktionary
indyjski instrument smyczkowy
SJP.pl
Sarinda – bengalski instrument smyczkowy, przypominający skrzypce. Ma jedno pudło rezonansowe z trzema strunami. Pudło rezonansowe ma głębokie wycięcia po bokach, ułatwiające operowanie smyczkiem.
Wikipedia
długa włócznia piechoty macedońskiej; sarissa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. włócznia starożytnej piechoty macedońskiej, długa na 4-6 m, składana na połowy łączone metalową tuleją;
Wiktionary
Sarisa, sarysa (stgr. σάρισα) – długa włócznia macedońskiej piechoty, używana później w armiach hellenistycznych.
Pod koniec pierwszej połowy IV wieku p.n.e. wprowadzona do uzbrojenia ciężkozbrojnej piechoty (pedzetajrów) przez króla Filipa II.
Wikipedia
rzecz. sarissa ż., sarysa ż.
Wiktionary
(1.1) sarissa, sarysa
Wiktionary
długa włócznia piechoty macedońskiej; sarisa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. zob. sarisa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sarisa ż., sarysa ż.
Wiktionary
(1.1) sarisa, sarysa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sarkać.
Wiktionary
IPA: sarˈkãɲɛ, AS: sarkãńe
Wiktionary
czas. sarkać, sarknąć
Wiktionary
człowiek chętnie posługujący się sarkazmem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób sarkastyczny
Wiktionary
rzecz. sarkazmik mrz., sarkazm m., sarkastyczność ż.
przym. sarkastyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sarkastycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sarkastyczne; cecha tych, którzy są sarkastyczni
Wiktionary
przym. sarkastyczny
przysł. sarkastycznie
Wiktionary
ironiczny, drwiący, kpiący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu
Wiktionary
IPA: ˌsarkaˈstɨt͡ʃnɨ, AS: sarkastyčny
Wiktionary
rzecz. sarkazmik mrz., sarkazm m., sarkastyczność ż.
przysł. sarkastycznie
Wiktionary
szczególnie złośliwa ironia; szyderstwo, kpina, drwina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia
Wiktionary
(1.1) Przyzwyczajenie do ironii, tak samo jak przyzwyczajenie do sarkazmu, psuje zresztą charakter, stopniowo nadaje mu cechy wyższości, radującej się z cudzej krzywdy…
Wiktionary
IPA: ˈsarkasm̥, AS: sarkasm̦
Wiktionary
przym. sarkastyczny
przysł. sarkastycznie
rzecz. sarkazmik mrz.
Wiktionary
(1.1) szyderstwo, drwina, książk. persyflaż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sarkazm
Wiktionary
(1.1) Pan baron zrozumiał sarkazmik pana Konstantego (…)
Wiktionary
rzecz. sarkazm m.
przym. sarkastyczny
przysł. sarkastycznie
Wiktionary
1. odnosić się nieuprzejmie; burczeć, mruczeć, fukać;
2. głośno narzekać; utyskiwać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) niedokonany od|sarknąć.
Wiktionary
IPA: ˈsarkat͡ɕ, AS: sarkać
Wiktionary
rzecz. sarknięcie n., sarkanie n.
czas. sarknąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sarknąć.
Wiktionary
IPA: sarʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: sarʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. sarknąć, sarkać
Wiktionary
1. odezwać się w sposób nieuprzejmy; burknąć, mruknąć, fuknąć;
2. wyrazić niezadowolenie z czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. sarkać)
(1.1) narzekać, wyrażać niezadowolenie, utyskiwać
(1.2) niemiło się odezwać, odburknąć
Wiktionary
IPA: ˈsarknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: sarknõńć
Wiktionary
rzecz. sarknięcie n., sarkanie n.
czas. sarkać ndk.
Wiktionary
podtyp pierwotniaków (Sarcodina), obejmujący korzenionóżki i promienionóżki; zarodziowe
SJP.pl
Sarkodowe, zarodziowe (Sarcodina) – wyróżniana czasem (w randze typu lub podtypu) grupa pierwotniaków. Obejmuje korzenionóżki oraz promienionóżki.
Poruszają się za pomocą nibynóżek. Ich ciało może być okryte plazmolemą bądź cienką pellikulą. U niektórych gatunków ciało może chronić skorupka.
Wikipedia
grobowiec w kształcie ozdobnej trumny, znany od czasów starożytnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;
(1.2) ekol. zwierzę odżywiające się nieżywymi, lecz jeszcze nie rozkładającymi się organizmami;
(1.3) techn. masywna, szczelna obudowa nieczynnego reaktora atomowego
Wiktionary
Sarkofag (gr. "σαρκoφάγος / sarkophagos"; z gr. "σάρξ / sarx" – 1. „mięso”, 2. „ciało” + gr. "φαγειν / phagein" – „zjeść, pożreć”) – zdobiona trumna w kształcie skrzyni ceramicznej lub kamiennej, dekorowana techniką malarską lub rzeźbiarską, znana od czasów starożytnych.
Wikipedia
IPA: sarˈkɔfak, AS: sarkofak
Wiktionary
przym. sarkofagowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. plural|sarkofag.
Wiktionary
IPA: ˌsarkɔˈfaɟi, AS: sarkofaǵi
Wiktionary
przymiotnik od: sarkofag
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sarkofagiem, dotyczący sarkofagu
Wiktionary
rzecz. sarkofag mrz.
Wiktionary
choroba układu odpornościowego charakteryzująca się powstawaniem ziarniniaków (małych grudek zapalnych), które nie podlegają martwicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. uogólniona choroba ziarniniakowa, najczęściej zajmująca węzły chłonne wnękowe i płuca
Wiktionary
Sarkoidoza, choroba Besniera-Boecka-Schaumanna ( sarcoidosis) – choroba układu odpornościowego charakteryzująca się powstawaniem ziarniniaków (małych grudek zapalnych), które nie podlegają martwicy. Praktycznie każdy organ może być nią dotknięty, chociaż najczęściej pojawia się w węzłach chłonnych i płucach. Objawy mogą się pojawić nagle, ale najczęściej postępują stopniowo. W obrazie rentgenowskim płuc sarkoidoza może przypominać gruźlicę lub chłoniaka.
Wikipedia
(1.1) Na sarkoidozę chorują przede wszystkim ludzie poniżej 40 roku życia.
Wiktionary
IPA: ˌsarkɔjiˈdɔza, AS: sarkoi ̯idoza
Wiktionary
rzecz. sarkoid
przym. sarkoidalny
Wiktionary
(1.1) choroba Besniera-Boecka-Schaumanna
Wiktionary
błona komórkowa komórek mięśniowych; sarkolema
SJP.pl
nowotwór złośliwy rozwijający się z nienabłonkowej tkanki (np. łącznej, mięśniowej), cechujący się szybkim wzrostem i wcześnie dający przerzuty; mięsak
SJP.pl
jednostka czynnościowa mięśnia poprzecznie prążkowanego
SJP.pl
Sarkomer (mion, z gr. σάρξ "sarks" "mięso, ciało", μέρος "meros" "część"; μῦς "mys" "mięsień") – podstawowa jednostka czynnościowa mięśnia poprzecznie prążkowanego oraz podstawowa jednostka kurczliwa budującą miofibryle.
Przyjmuje się, że sarkomer leży pomiędzy prążkami (liniami) Z, które regularnie powtarzają się w mięśniu. Zbudowane są z α-aktyniny i desminy. Obejmuje on jeden cały prążek anizotropowy oraz sąsiadujące z nim dwie połówki prążka izotropowego.
Wikipedia
utrata masy mięśniowej i funkcji mięśni szkieletowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) U osób unieruchomionych w łóżku pojawia się problem szybko postępującej sarkopenii.
Wiktionary
IPA: ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa, AS: sarkopẽńa
Wiktionary
przym. sarkopeniczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany z sarkopenią
Wiktionary
rzecz. sarkopenia ż.
Wiktionary
Sa
Wikipedia
nazwisko obce
SJP.pl
1. szlachcic polski, zwłaszcza z XVII i XVIII wieku, będący zwolennikiem dawnych poglądów i obyczajów; Sarmata;
2. żartobliwie: Polak starej daty, staromodny; Sarmata
SJP.pl
Sarmaci lub Sauromaci ( Sarmatae, "Sauromatae"; Σαρμάται, Σαυρομάται) – nazwa irańskich ludów koczowniczo-pasterskich. Sarmaci byli spokrewnieni ze Scytami.
Wikipedia
kraton w obrębie Europy Wschodniej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący polskiej szlachty, która wywodziła swe pochodznie od starożytnych Sarmatów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. odnoszący się do irańskiego ludu Sarmatów
(1.2) hist. odnoszący się do sarmatyzmu lub jego przedstawicieli
(1.3) żart. poet. polski
Wiktionary
rzecz. Sarmacja ż., Sarmata m., Sarmatka ż., sarmata m., sarmatka ż., sarmatyzm m., sarmackość ż.
przysł. sarmacko
Wiktionary
→ sarmacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sarmackie; cecha tych, którzy są sarmaccy
Wiktionary
przym. sarmacki
przysł. sarmacko
rzecz. Sarmata mos., Sarmatka ż., sarmatyzm mrz.
Wiktionary
piętro młodszego miocenu
SJP.pl
1. szlachcic polski, zwłaszcza z XVII i XVIII wieku, będący zwolennikiem dawnych poglądów i obyczajów; Sarmata;
2. żartobliwie: Polak starej daty, staromodny; Sarmata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek irańskiego ludu, zamieszkującego w starożytności tereny Europy Wschodniej;
(1.2) hist. polski szlachcic, przedstawiciel sarmatyzmu
(1.3) żart. poet. Polak
Wiktionary
(1.1) Prarodzicami naszego narodu ochrzczono Sarmatów.
(1.2) Taki jest Rzym, takie jest papiestwo, ty prostoduszny, podlaski Sarmato…
Wiktionary
rzecz. sarmatyzm m., sarmackość ż.
:: fż. Sarmatka ż., sarmatka ż.
przysł. sarmacko
przym. sarmacki
Wiktionary
(1.2) sarmata
Wiktionary
→ sarmata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. członkini irańskiego ludu Sarmatów, zamieszkujących w starożytności tereny Europy Wschodniej;
(1.2) hist. polska szlachcianka, przedstawicielka sarmatyzmu
(1.3) żart. poet. Polka
Wiktionary
rzecz. sarmata m., sarmatka ż., sarmatyzm m., sarmackość ż.
:: fm. Sarmata m.
przym. sarmacki
przysł. sarmacko
Wiktionary
(1.2) sarmatka
Wiktionary
1. styl życia, obyczaje i ideologia polskiej szlachty XVII i XVIII w.;
2. staroświecka obyczajowość, staroszlachecka rubaszność, prostota i krewkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. barokowa formacja kulturowa dominująca w I Rzeczypospolitej od końca XVI w. do drugiej połowy XVIII w., cechująca się tradycjonalizmem, religijnością i poglądem o szczególnym miejscu Polski w Europie i jej doskonałości;
Wiktionary
Sarmatyzm – utrwalone przez działaczy polskiego oświecenia określenie ideologii przyjętej i propagowanej przez szlachtę polską od końca XVI do drugiej połowy XVIII wieku. Opierała się ona na przekonaniu, że mieszkańcy Rzeczpospolitej Obojga Narodów pochodzą od Sarmatów – starożytnego ludu zamieszkującego początkowo tereny między dolną Wołgą a Donem.
Wikipedia
IPA: sarˈmatɨsm̥, AS: sarmatysm̦
Wiktionary
rzecz. Sarmata m., Sarmatka ż., sarmata m., sarmatka ż., sarmackość ż.
przym. sarmacki
przysł. sarmacko
Wiktionary
1. ssak z rodziny jeleniowatych
2. potocznie: kolczak dachówkowaty (grzyb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Capreolus|J.E.Gray|ref=tak., rodzaj ssaka parzystokopytnego;
(1.2) mykol. pot. nazwa systematyczna|Sarcodon., sarniak;
Wiktionary
Sarna ("Capreolus") – rodzaj ssaków z podrodziny saren (Capreolinae) w obrębie rodziny jeleniowatych (Cervidae).
Wikipedia
(1.1) Sarny są odławiane dla mięsa i skór.
Wiktionary
IPA: ˈsarna, AS: sarna
Wiktionary
rzecz. sarnina ż.
:: zdrobn. sarenka ż.
przym. sarni
Wiktionary
(1.1) koza, siuta
(1.2) kolczak
Wiktionary
przymiotnik od: Sarnaki (wieś w województwie mazowieckim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Sarnaki – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Sarnaki, nad strugą Sarenką. Siedziba gminy Sarnaki, rzymskokatolickiego dekanatu Sarnaki oraz nadleśnictwa Sarnaki. Dawniej miasto, uzyskało prawo magdeburskie w 1754 roku, położone było w ziemi mielnickiej w województwie podlaskim. Prawa miejskie do 13 stycznia 1870 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. żyrafa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sarnetki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Giby.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: sarna; należący do sarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla sarny; dotyczący, odnoszący się do sarny
Wiktionary
IPA: ˈsarʲɲi, AS: sarʹńi
Wiktionary
rzecz. sarna ż., sarenka ż., sarnię n., sarnina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kanadzie;
(1.2) geogr. struga w województwie zachodniopomorskim, dopływ Regi;
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) W Sarni mieści się petrochemia.
(1.2) Nad Sarnią leżą Białoboki.
Wiktionary
IPA: ˈsarʲɲa, AS: sarʹńa
Wiktionary
1. młoda sarna; sarnię;
2. dorosły samiec sarny; kozioł;
3. gruby śrut używany dawniej w polowaniach na sarny;
4. narośl kostna na zewnętrznej stronie stawu skokowego konia;
5. spróchniały sęk; sęk tabaczny;
6. rodzaj grzybów z rodziny kolcownicowatych;
7. sarniak pampasowy - gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych; jeleń pampasowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Sarnik ( Rehfeld) – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 osada liczyła 366 mieszkańców.
Wikipedia
mięso z sarny (rodzina jeleniowatych, smukłe długie nogi, małe poroże)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mięso sarny
(1.2) kulin. pieczeń z sarniny (1.1)
Wiktionary
IPA: sarʲˈɲĩna, AS: sarʹńĩna
Wiktionary
rzecz. sarna ż., sarenka ż.
przym. sarni
Wiktionary
pieszczotliwe zdrobnienie od: sarnię
SJP.pl
młody potomek sarny
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ssak z rodziny jeleniowatych
2. potocznie: kolczak dachówkowaty (grzyb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Sarny ( Сарни) – miasto w zachodniej części Ukrainy, w rejonie sarneńskim obwodu rówieńskiego, nad rzeką Słucz. Centrum administracyjne rejonu oraz Sarneńskiej hromady miejskiej. W mieście znajduje się węzeł kolejowy. W 2001 liczyło 28 257 mieszkańców. W 2022 roku liczba ludności wzrosła do 28 626.
Wikipedia
przym. sarneński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
indonezyjski instrument muzyczny używany w gamelanie
SJP.pl
spódnica noszona przez kobiety na Jawie, Malajach i w Tajlandii
SJP.pl
Sarong – rodzaj spódnicy upiętej z jednego płata tkaniny. Noszona przez kobiety i mężczyzn na Malajach.
Wikipedia
okres, po którym powtarzają się podobne do siebie zaćmienia Słońca i Księżyca
SJP.pl
Saros (gr. σάρος, arab. "powtórzenie") – w astronomii okres, po którym Ziemia, Słońce i Księżyc powracają do prawie takiego samego położenia względem siebie, a cykle zaćmień Słońca i Księżyca zaczynają się powtarzać.
Saros wynosi 6585,3211 dni, czyli 18 lat 11 dni i 8 godzin. Przykładowo – zaćmienie Słońca z 30 czerwca 1973 powtórzyło się 11 lipca 1991 prawie na tej samej szerokości geograficznej i trwało niemal tak samo długo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: sarp] skrót od: Stowarzyszenie Architektów Rzeczypospolitej Polskiej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Stowarzyszenie Architektów Polskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szarplaninac] rasa psów z grupy molosów; owczarek jugosłowiański
SJP.pl
Sarplaninac – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana w średniowieczu na Półwyspie Bałkańskim. Pierwotnym przeznaczeniem psów tej rasy było pilnowanie stad owiec.
Wikipedia
przymiotnik od: SARP (Stowarzyszenie Architektów Rzeczypospolitej Polskiej); SARP-owski
SJP.pl
skrót od: Severe Acute Respiratory Syndrome (zespół ostrej ciężkiej niewydolności oddechowej):
a) rodzaj nietypowego zapalenia płuc, które po raz pierwszy pojawiło się pod koniec 2002 roku w prowincji Guangdong, na południu Chin;
b) wirus powodujący chorobę SARS
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wirus z grupy koronawirusów, wywołujący ostrą chorobę układu oddechowego COVID-19; drugi koronawirus ciężkiego ostrego zespołu oddechowego
SJP.pl
"Ten artykuł dotyczy wirusa. Zobacz też: choroba COVID-19, pandemia COVID-19 w Polsce i pandemia COVID-19 na świecie"
Drugi koronawirus ciężkiego ostrego zespołu oddechowego, SARS-CoV-2 ( severe acute respiratory syndrome coronavirus 2) – wirus należący do grupy koronawirusów, z pojedynczą nicią o dodatniej polaryzacji ssRNA(+), który wywołuje ostrą chorobę układu oddechowego COVID-19. Jest to jeden z siedmiu znanych chorobotwórczych dla ludzi gatunków z tej grupy wirusów.
Wikipedia
surowiec farmaceutyczny otrzymywany z korzeni smilaksu
SJP.pl
skrót od: System Automatycznego Rozliczania Usług Telekomunikacyjnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sartowice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Świecie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 342 mieszkańców. Jest szóstą co do wielkości miejscowością gminy Świecie.
Wikipedia
[czytaj: sartr] nazwisko, m.in. Jean-Paul Sartre (1905-1980) - francuski pisarz i filozof
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sartre'a lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. Sara
Wiktionary
(1.1) Zanieśli Sarunię do chrztu u franciszkanów na Wiosennej.
Wiktionary
rzecz. Sara ż., Sarcia ż.
Wiktionary
(1.1) Sara; zdrobn. Sarcia
Wiktionary
instrument dęty drewniany
SJP.pl
Sa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. zob. sarisa.
Wiktionary
rzecz. sarisa ż., sarissa ż.
Wiktionary
(1.1) sarisa, sarissa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sarzyn – wieś sołeckaw Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Staroźreby.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
z powiedzenia "od sasa do lasa"
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = inform. hist. system adresów symbolicznych (rodzina makroasemblerów);
(1.2) = harc. hist. starszoharcerska akcja szkoleniowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozkazy SAKO mogą też być przeplatane z rozkazami maszyny, zapisanymi w języku maszyny SAS dla ZAM 2 przy zachowaniu tych samych identyfikatorów.
(1.2) Na SAS-ie w Krakowie zdobyłem mój patent przybocznego.
Wiktionary
niskie drzewo z rodziny wawrzynowatych; sasafrzan
SJP.pl
Sasafras, sasafran, sasafrzan, sassafras ("Sassafras" Nees) – rodzaj drzew z rodziny wawrzynowatych ("Lauraceae"). Rodzaj obejmuje trzy gatunki. Jeden z nich – sasafras lekarski "S. albidum" rośnie we wschodniej części Ameryki Północnej, a pozostałe dwa są endemitami Chin. Za młodu bardzo szybko rosną, występują w miejscach wilgotnych, w lasach, zaroślach i żywopłotach, w miejscach zaburzonych i na odłogach.
Wikipedia
niskie drzewo z rodziny wawrzynowatych; sasafras
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny jaskrowatych, o fioletowych kwiatach, łodygach i liściach pokrytych delikatnym meszkiem, rosnąca głównie na górskich zboczach w lasach sosnowych; sasanka
SJP.pl
dynastia perska panująca od III do połowy VII wieku
SJP.pl
Sasanidzi – dynastia panująca w Iranie w latach 224–651 naszej ery.
Wikipedia
→ Sasanidzi (dynastia perska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Sasanidami, dynastią panującą w Iranie w latach 224-651 n.e.
Wiktionary
(1.1) Ekspansja imperium Arabów niedługo po śmierci proroka Mohammeda w 632 roku była zaiste niezwykła, wręcz niewiarygodna. Niewątpliwie sprzyjała tu Arabom długotrwała wojna między sasanidzką Persją a Cesarstwem Bizantyjskim (603-628), która całkowicie wyczerpała siły obu głównych potęg regionu; […].
Wiktionary
IPA: ˌsasãˈɲit͡sʲci, AS: sasãńicʹḱi
Wiktionary
roślina z rodziny jaskrowatych, o fioletowych kwiatach, łodygach i liściach pokrytych delikatnym meszkiem, rosnąca głównie na górskich zboczach w lasach sosnowych; sasanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Pulsatilla|Mill.|ref=tak., rodzaj rośliny z rodziny jaskrowatych o pojedynczych kwiatach barwy od białej do fioletowej, pokrytej srebrzystymi włoskami
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) stpol. uśpiwrzód
Wiktionary
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Sasebi ("Damaliscus") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
przedstawiciel rasy kur szybko dojrzewających, wyhodowanej w hrabstwie Sussex na początku XX wieku; susseks, sussex
SJP.pl
przedstawiciel rasy kur szybko dojrzewających, wyhodowanej w hrabstwie Sussex na początku XX wieku; susseks, sussex
SJP.pl
japońska potrawa
SJP.pl
Sashimi (jap. 刺身) – japoński sposób serwowania surowego mięsa – głównie ryb i owoców morza, ale także wołowiny i koniny (basashi) lub kurczaka (torisashi). Składniki krojone są najczęściej w kostkę lub płatki i podawane z dodatkiem przypraw.
Klasycznymi dodatkami i przyprawami do sashimi są wasabi, rzodkiew daikon, sos sojowy, cytrusowy sos ponzu. Sashimi jest przygotowywane ze świeżych ryb (często świeżo zabitych) na miejscu, na oczach klienta.
Wikipedia
Sasowie;
1. lud germański;
2. potocznie o polskich królach: Auguście II i Auguście III
SJP.pl
Sasi, Saksoni ( Saxones, Sachsen, Saxons) – plemię pochodzenia germańskiego, osiadłe w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Wiktionary
Saskatchewan – prowincja Kanady leżąca w środkowej części kraju. Od wschodu graniczy z Manitobą, od zachodu z Albertą, od północy z Terytoriami Północno-Zachodnimi oraz na południu ze stanami USA Montana i Dakota Północna. Saskatchewan, posiadając prostoliniowe granice, ma kształt niemal idealnego trapezu. Największym miastem prowincji jest Saskatoon, a stolicą – Regina.
Wikipedia
związany z dynastią Sasów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sasami (dynastią Sasów), dotyczący Sasów
(1.2) związany z Sasami (ludem Sasów), dotyczący Sasów
(1.3) związany z Saksonią, dotyczący Saksonii
Wiktionary
Saski – przysiółek wsi Ochotnica Dolna w Polsce, położony w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Ochotnica Dolna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
(1.1) Po raz pierwszy szyfrogramy zakodowane przy pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w grudniu 1932 roku (lub styczniu 1933) w Pałacu Saskim w Warszawie, mieszczącym siedzibę Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
Wiktionary
IPA: ˈsasʲci, AS: sasʹḱi
Wiktionary
rzecz. Saksończyk mos., Sas mos./mrz., Saksonia ż., Saksonka ż.
przym. saksoński, Saski
Wiktionary
(1.3) saksoński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
(1.2) astr. planetoida o numerze 461 z pasa głównego asteroid;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Saskiej Kępy
Wiktionary
rzecz. Saska Kępa ż.
:: fż. saskokępianka ż.
Wiktionary
Sasi;
1. lud germański;
2. potocznie o polskich królach: Auguście II i Auguście III
SJP.pl
[czytaj: sasebi] rodzaj ssaków z rodziny wołowatych, zamieszkujący Afrykę; sasebi
SJP.pl
kwas borowy, biały, szary lub żółtawy, b. miękki minerał o perłowym połysku, krystalizujący w układzie jednoskośnym, stanowiący osad niektórych gorących źródeł i ekshalacji wulkanicznych
SJP.pl
Sassolin (sasollit, rodzimy kwas borowy) – minerał, z gromady wodorotlenków. Należy do minerałów wyjątkowo rzadkich.
Nazwa pochodzi od laguny Sasso w Toskanii we Włoszech, gdzie go odkryto.
Wikipedia
1. imię męskie;
2. zdrobnienie od: Aleksandr (rosyjskie imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mała torebka do przechowywania pończoch, chusteczek itp.;
2. dawniej: torebka zapachowa;
3. małe opakowanie foliowe zawierające porcję czegoś, np. szamponu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. płaska torebka z przegródkami, używana raczej przez mężczyzn
(1.2) hand. opakowanie zawierające pojedynczą porcję czegoś
(1.3) przest. torebka lub poduszeczka zawierająca pachnące substancje wkładana do szafy w celu nadania zapachu bieliźnie lub ubraniom
Wiktionary
IPA: saˈʃɛtka, AS: sašetka
Wiktionary
płaskie kozaki damskie, zwykle pofałdowane
SJP.pl
skrót z angielskiego: Serial Advanced Technology Attachment; złącze w komputerach klasy PC obsługujące urządzenia pamięci masowej (np. dyski twarde, napędy optyczne)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1/100 bahta, tajlandzkiej jednostki monetarnej
SJP.pl
1. taki, który ma cechy przypisywane szatanowi; zły, szatański, diabelski, demoniczny;
2. związany z satanizmem (kultem szatana); satanistyczny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do szatana
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z szatanem, dotyczący szatana
(2.2) rel. związany z kultem szatanem, dotyczący kultu szatana
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla szatana, mający cechy szatana
Wiktionary
rzecz. satanista mos., satanistka ż., satanizacja ż., satanizm mrz.
przym. satanistyczny
przysł. satanistycznie
Wiktionary
(1.1) demoniczny, diabelski, szatański
(2.2) satanistyczny
Wiktionary
wyznawca satanizmu - kultu szatana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca satanizmu
Wiktionary
(1.1) Gdyby więc odmówiono satanistom prawa do prowadzenia modlitwy, mogłoby to być uznane za dyskryminację.
Wiktionary
rzecz. satanizacja ż., satanizm mrz.
:: fż. satanistka ż.
przym. sataniczny, satanistyczny, szatański
przysł. satanistycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni satanizmu
Wiktionary
(1.1) Nastoletnie satanistki planowaćanowały mord na dzieciach.
Wiktionary
rzecz. satanizacja ż., satanizm mrz.
:: fm. satanista m.
przym. sataniczny, satanistyczny, szatański
przysł. satanistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób satanistyczny
Wiktionary
rzecz. Szatan mzw./mos./mrz., satanista mos., satanistka ż., satanizacja ż., satanizm mrz.
przym. sataniczny, satanistyczny
przysł. szatańsko
Wiktionary
związany z satanizmem (kultem szatana) i satanistami; sataniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z satanizmem, dotyczący satanizmu
Wiktionary
(1.1) Grupy satanistyczne dewastują cmentarze chrześcijańskie i obiekty kultu.
Wiktionary
rzecz. satanizacja ż., szatan m., Szatan m., szatanek m., satanizm m., satanista m., satanistka ż.
przym. szatański, sataniczny
przysł. szatańsko, satanistycznie
Wiktionary
przypisywanie, przypisanie komuś lub czemuś cech satanistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wprowadzanie, upowszechnianie satanizmu
Wiktionary
(1.1) W pewnym momencie zaobserwowano wyraźną satanizację zachodnich bajek animowanych.
Wiktionary
rzecz. Szatan mzw./mos./mrz., satanista mos., satanistka ż., satanizm mrz.
przym. sataniczny, satanistyczny
przysł. satanistycznie
Wiktionary
1. kult szatana i zła; kult diabła;
2. subkultura młodzieżowa przejawiająca się w zainteresowaniu szatanem, magią i związana z postulatem buntu przeciw Bogu oraz ustalonej hierarchii społecznej;
3. skłonność do zła; szatańskość, diabelstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kult szatana
Wiktionary
Satanizm – termin określający wiele różnych systemów religijnych, wierzeń oraz praktyk, które nawiązują do różnie rozumianego Szatana. Cechy wspólne wszystkich odmian satanizmu to sprzeciw wobec norm i wzorców społecznych, przeświadczenie o posiadaniu wiedzy tajemnej nawiązującej do wyobrażeń o demonach. Wiedza tajemna wcale nie musi być powiązana z kultem zła lub wiarą w osobowego Szatana.
Wikipedia
rzecz. Szatan mzw./mos./mrz., szatan m., satanista mos., satanistka ż.
przym. satanistyczny
Wiktionary
środowiskowo: ogół pism, teorii i koncepcji filozoficznych poświęconych roli szatana jako ducha - symbolu zła, przeciwieństwa dobra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: satej] malajsko-indonezyjskie danie składające się z kawałków lub plastrów mięsa nadzianych na patyczki bambusowe, marynowanych w ostrych przyprawach i grillowanych nad ogniskiem
SJP.pl
Satay (pisane też saté) – pochodzące z Jawy malajsko-indonezyjskie danie składające się z kawałków lub plastrów mięsa – kurczaka, jagnięciny, wołowiny, ryby itp. nadzianych na patyczki bambusowe, które później są marynowane w ostrych przyprawach, grillowane nad ogniskiem (z drewna lub węgla) i podawane z sosem orzechowym oraz "kecap manis", słodkim sosem sojowym. Najczęściej serwowanymi dodatkami są "ketupat" i "longtong", rzadziej również "bawang goreng", czyli rodzaj prażonej cebuli.
Wikipedia
o państwie, organizacji itp.: taki, który jest satelitą, czyli jest podporządkowany komuś, zależny od kogoś lub czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. będący satelitą, zależny, pozostający w strefie czyichś wpływów, podporządkowany silniejszej jednostce
(1.2) znajdujący się w pobliżu czegoś większego
Wiktionary
(1.1) Związek Radziecki i jego państwa satelickie oskarżały najczęściej Jugosławię o faszyzm i trockizm.
Wiktionary
IPA: ˌsatɛˈlʲit͡sʲci, AS: satelʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. satelita m., satelizacja ż.
przym. satelitarny, satelitowy
Wiktionary
1. ciało niebieskie krążące wokół większego ciała niebieskiego; księżyc;
2. urządzenie wystrzelone w przestrzeń międzyplanetarną i krążące wokół Ziemi lub innej planety;
3. miasto położone w pobliżu większego miasta;
4. przenośnie: organizacja, klub, państwo nie działające w sposób suwerenny, pozostające pod wpływem innej organizacji, klubu, państwa;
5. koło przekładni obiegowej obracające się dookoła osi drugiego koła;
6. w genetyce: krótki odcinek chromosomu położony na końcu ramienia, rzadziej w środku chromosomu, oddzielony nitkowatym przewężeniem wtórnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.4) środ. więz. wspólnik przestępcy
Wiktionary
Satelita (łac. "satelles" dop. "satellitis" 'towarzysz, sługa') – ciało fizyczne obiegające inne ciało. Tor ruchu tego ciała nosi nazwę orbity.
Wikipedia
(1.2) Księżyc jest jedynym naturalnym satelitą Ziemi.
(1.3) Amerykanie wystrzelili nowego satelitę telekomunikacyjnego.
(1.6) Oglądałem wczoraj jakiś film na satelicie, całkiem niezły.
(1.7) Dzieci sąsiadów chodzą wciąż w tym samym, ale satelita na dachu jest.
(2.1) Polska i inne kraje Europy Środkowo-Wschodniej były przez wiele lat satelitami ZSRR.
(2.2) Wieliczka jest satelitą Krakowa.
(2.3) Kuba jest najpopularniejszym chłopakiem w szkole i utrzymuje wokół siebie całą chmarę satelitów, którzy patrzą w niego jak w obraz.
Wiktionary
IPA: ˌsatɛˈlʲita, AS: satelʹita
Wiktionary
rzecz. satelizacja ż.
przym. satelitarny, satelicki, satelitowy
Wiktionary
(1.2) naturalny satelita, księżyc
(1.3) sztuczny satelita, sputnik
(1.5) koło obiegowe
Wiktionary
1. związany z satelitą, zwłaszcza sztucznym (np. lot satelitarny);
2. realizowany dzięki sztucznemu satelicie (np. zdjęcie satelitarne)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z satelitą
(1.2) urb. peryferyjny, położony wokół
Wiktionary
(1.1) Zamieścił w Wikipedii zdjęcie satelitarne Półwyspu Przylądkowego.
(1.2) Pociąg mijał osiedla satelitarne stolicy.
Wiktionary
rzecz. satelita m.
przym. satelicki, satelitowy
Wiktionary
taki, który odnosi się do satelity, czyli koła przekładni obiegowej, obracającego się dookoła osi drugiego koła
SJP.pl
sprowadzanie organizacji politycznej do roli satelity, uzależnianie, podporządkowywanie jej innej organizacji
SJP.pl
sztuczny satelita
SJP.pl
centralna i wschodnia grupa języków praindoeuropejskich; języki satemowe
SJP.pl
języki satemowe - centralna i wschodnia grupa języków praindoeuropejskich; satem
SJP.pl
indyjski obyczaj palenia na stosie wdów wraz ze zwłokami męża; również kobieta poddająca się temu obrządkowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dawna hinduska praktyka pogrzebowa, polegająca na samospaleniu wdowy na stosie ciałopalnym męża;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta wstępująca na stos ciałopalny męża
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Sati ż.
Wiktionary
zjawisko psychologiczne polegające na czasowym traceniu znaczenia słowa lub wyrażenia na skutek jego nadmiernego powtarzania
SJP.pl
metoda walki zbiorowej o niepodległość Indii, bez gwałtu i przelewu krwi
SJP.pl
Satjagraha (dewanagari सत्याग्रह, trl. satyāgraha „uchwycenie prawdy, trzymanie się prawdy”) – ruch społeczny zainicjowany przez Mahatmę Gandhiego. Opiera się na zasadach ahinsy i propagował demonstrowanie własnych przekonań bez uciekania się do stosowania przemocy, za pomocą akcji obywatelskiego nieposłuszeństwa. Adepci identyfikujący się z poglądami satjagrahy nazywani są satjagrahi.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowyfakt., nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;
Wiktionary
Satledź (w dolnym biegu także Pandźnad, ang. "Sutlej"; hindi सतलुज नदी "Satladź"; urdu ستلج; chiń. 象泉河 "Xiàngquán Hé"; tyb. གླང་ཆེན་ཁ་འབབ, Wylie: "gLang-chen Kha-'bab", ZWPY: "Langqên Kanbab"; pendżab. ਸਤਲੁਜ, starogr. "Hesydrus") – rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan. Ma długość 1500 km i dorzecze o powierzchni blisko 395 tys. km².
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Satora – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, które powstało od słowa oznaczającego "kultywować, rozpowszechniać". Żeński odpowiednik imienia Sator. Patronem tego imienia jest św. Sator, zm. w Puglii z licznymi braćmi, m.in. śwśw. Witalisem i Repozytem.
Wikipedia
oświecenie i wyzwolenie duchowe w buddyzmie zen
SJP.pl
[czytaj: satoszi] jedna stumilionowa bitcoina
SJP.pl
Satoshi (jap. さとし, サトシ) – męskie imię japońskie.
Wikipedia
1. dawny zarządca prowincji w Persji mający nieograniczoną władzę;
2. despotyczny władca; tyran, autokrata;
3. człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę i wymagający całkowitego posłuszeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. w Persji: zarządca prowincji;
(1.2) przen. człowiek bezwzględny i oczekujący całkowitego posłuszeństwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aleksander powoływał na stanowiska satrapów zarówno Macedończyków, jak i Irańczyków.
Wiktionary
rzecz. satrapia ż.
:: fż. satrapka ż.
Wiktionary
(1.2) despota, dyktator
Wiktionary
dawna perska prowincja pod panowaniem despoty, satrapy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) staroż. okręg administracyjny w starożytnym Iranie;
Wiktionary
Satrapia – okręg administracyjny w starożytnym Iranie, zarządzany przez satrapę. Podział administracyjny na satrapie wprowadzili Achemenidzi.
Teren satrapii zazwyczaj pokrywał się z terenem dawnego państwa lub terenem zajmowanym przez lokalne ludy, choć podziały administracyjne zależały od panującego:
Wikipedia
(1.1) W okresach, w których następowało osłabienie władzy centralnej w państwie, satrapie uzyskiwały praktycznie niepodległość, szczególnie kiedy satrapa łączył władzę cywilną i wojskową w swojej satrapii.
Wiktionary
rzecz. satrapa mos.
Wiktionary
duchowe spotkanie z nauczycielem lub wspólnotą w celu rozważań religijnych i medytacji
SJP.pl
Satsang, z sanskryckiego सत्संग – dosł. „obcowanie z prawdą” ("sat" – „prawda”; "sanga" – „towarzystwo”) – rodzaj praktyki duchowej w hinduizmie, zwłaszcza w tradycji adwajtawedanta, polegający na aktywnym dialogu (pytaniach i odpowiedziach) z nauczycielem, często w połączeniu z sesjami medytacyjnymi. Praktyka ta ma na celu zauważenie, że nie jesteśmy tylko ciałem i umysłem, to tylko część całej boskości (świadomości).
Wikipedia
1. proces nasycania cieczy gazem;
2. całkowite wypełnienie szczelin skalnych wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. proces nasycania cieczy gazem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. desaturacja ż., defekosaturacja ż., saturator mrz., saturowanie n.
czas. saturować ndk.
Wiktionary
związany z saturacją
SJP.pl
1. urządzenie do saturacji;
2. dawniej: wózek z urządzeniem do nasycania wody dwutlenkiem węgla, z którego sprzedawano wodę gazowaną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do saturacji: nasycania wody gazem, np. dwutlenkiem węgla;
Wiktionary
Saturator – aparat lub urządzenie do saturacji, czyli nasycania cieczy gazem. Stosowany jest w różnych dziedzinach przemysłu, także w medycynie (na przykład do nasycania wody dwutlenkiem węgla w celu przygotowania kąpieli kwasowęglowych).
Wikipedia
rzecz. saturacja ż., desaturacja ż., defekosaturacja ż., saturowanie n.
czas. saturować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne błogosławionego Saturiana obchodzone jest 16 października.
Wiktionary
1. w mitologii rzymskiej: bóg rolnictwa;
2. szósta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bóg rolnictwa i zasiewów;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. szósta według oddalenia od Słońca i druga co do wielkości planeta Układu Słonecznego;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(3.1) astr. seria amerykańskich rakiet nośnych;
Wiktionary
Saturn – gazowy olbrzym, szósta od Słońca planeta Układu Słonecznego, druga po Jowiszu pod względem masy i wielkości. Charakterystyczną jego cechą są bardzo wyraźne pierścienie, składające się głównie z lodu i w mniejszej ilości z odłamków skalnych; inne planety-olbrzymy także mają systemy pierścieni, ale żaden z nich nie jest tak rozległy ani tak jasny. W kwietniu 2026 roku znanych było 292 naturalnych satelitów Saturna, najwięcej wśród planet.
Wikipedia
(1.1) Saturn uchodził początkowo za italskie bóstwo związane z urodzajem pól.
(1.1) Atrybutem Saturna był sierp lub kosa, lub nóż.
(2.1) Saturn ma rozległe pierścienie i 62 księżyce.
(2.1) Gęsta atmosfera Saturna składa się głównie z wodoru, helu, metanu i amoniaku.
(3.1) Saturn I był używany głównie do testów.
Wiktionary
IPA: ˈsaturn, AS: saturn
Wiktionary
rzecz. Saturnalia nmos., Saturnalie nmos., Saturnia ż., Saturnin mos., Saturnina ż.
przym.
:: gwara. przest. Saturnowy
Wiktionary
(1.1) Kronos
(2.1) symbol. ♄
Wiktionary
żywiołowa, huczna, rozpasana zabawa; hulanka, libacja, orgia; saturnalie
SJP.pl
Saturnalia – doroczne święto ku czci boga rolnictwa Saturna obchodzone w starożytnym Rzymie od 17 do 23 grudnia.
Początkowo święto trwało jeden dzień – czternasty przed kalendami styczniowymi, czyli 19 grudnia. W połowie I wieku p.n.e. obchody obejmowały już tydzień (17–23 grudnia). Oktawian August nakazał skrócić je do trzech dni, aby sądy nie musiały być zamknięte zbyt długo, lecz mimo to na ogół świętowano przez tydzień.
Wikipedia
żywiołowa, huczna, rozpasana zabawa; hulanka, libacja, orgia; saturnalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. kult. starożytne rzymskie święto na cześć boga Saturna
Wiktionary
(1.1) Zaraz po saturnaliach pretor wyjeżdża do Neapolu.
Wiktionary
rzecz. Saturn mos./mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od imienia boga rolnictwa Saturna. Wśród patronów – św. Saturnin, męczennik (III wiek) i inni liczni święci.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne błogosławionego Saturnina obchodzone jest 29 listopada.
Wiktionary
rzecz. Saturn mzw./mos./mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Sa
Wikipedia
Saturnin z żoną; Saturninowie
SJP.pl
Saturnin z żoną; Saturninostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Saturnina lub z nim związany
SJP.pl
przewlekłe zatrucie ołowiem; ołowica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. nasycanie cieczy gazem
Wiktionary
rzecz. saturacja ż., saturator mrz.
czas. saturować ndk.
Wiktionary
nasycać ciecz gazem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) nasycać ciecz gazem
Wiktionary
rzecz. saturacja ż., desaturacja ż., defekosaturacja ż., saturator mrz., saturowanie n.
Wiktionary
tkanina bawełniana lub jedwabna o splocie atłasowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;
Wiktionary
Satyna – rodzaj atłasu, tkanina najczęściej bawełniana, czasem jedwabna, której prawa (błyszcząca) strona ma splot atłasowy wątkowy. Używana głównie na sukienki i inną lekką odzież kobiecą oraz jako materiał podszewkowy.
W Europie zachodniej satyna wyrabiana od średniowiecza, początkowo w Niderlandach; do Polski importowana. Szerzej zaczęła być stosowana w wieku XIX.
Wikipedia
(1.1) Bardzo elegancko wyglądają wszywki drukowane na satynie, białej lub czarnej.
Wiktionary
IPA: saˈtɨ̃na, AS: satỹna
Wiktionary
rzecz. satynka ż.
przym. satynowy
Wiktionary
przymiotnik od: satyna
SJP.pl
maszyna z walcami do gładzenia różnych materiałów, głównie papieru i tektury
SJP.pl
1. bożek płodności i urodzaju;
2. przenośnie rozpustnik, lubieżnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgr. grecki bożek płodności o koźlich nogach;
(1.2) przen. rozpustny mężczyzna
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: satyra
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jako uczestnicy orszaku dionizyjskiego satyrowie, tak jak Dionizos, uwielbiali muzykę, wino, taniec i rozkosz (…)
Wiktionary
IPA: ˈsatɨr, AS: satyr
Wiktionary
przym. satyrowy, satyryczny
rzecz. satyra ż.
przysł. satyrycznie
Wiktionary
(1.2) lubieżnik, rozpustnik
Wiktionary
1. utwór literacki ośmieszający i piętnujący wady ludzkie, obyczaje, stosunki społeczne itp.;
2. ogół takich utworów;
3. ośmieszanie, wyszydzanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;
(1.2) przen. ogólnie: ośmieszanie, piętnowanie czegoś
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: satyr
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Ich satyra ukazuje społeczeństwo za pomocą czarnego humoru.
Wiktionary
IPA: saˈtɨra, AS: satyra
Wiktionary
rzecz. satyr m., satyryczność ż., satyryk m., satyryczka ż., satyrykon m.
przym. satyryczny, satyrowy
przysł. satyrycznie
Wiktionary
[czytaj: satyrias-is] chorobliwe wzmożenie popędu płciowego u mężczyzn; satyryzm
SJP.pl
przymiotnik od: satyra
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do satyra
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z satyrem, dotyczący satyra
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla satyra, mający cechy satyra
Wiktionary
rzecz. satyr mos., satyra ż.
przysł. satyrycznie
przym. satyryczny
Wiktionary
→ satyryk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. kobieta tworząca lub wykonująca utwory satyryczne
Wiktionary
rzecz. satyryk mos., satyra ż.
przysł. satyrycznie
przym. satyryczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób satyryczny
Wiktionary
(1.1) Plan ten obfituje w szczegóły obyczajowe wiernie, choć satyrycznie przedstawiające dążenia chłopomańskiej inteligencji polskiej do połączenia się z ludem dla celów narodowych.
Wiktionary
rzecz. satyr m., satyra ż., satyryk m., satyryczka ż., satyryczność ż.
przym. satyrowy, satyryczny
Wiktionary
(1.1) prześmiewczo, szyderczo, wyśmiewająco
Wiktionary
ośmieszający lub piętnujący coś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z satyrą, dotyczący satyry
Wiktionary
IPA: ˌsatɨˈrɨt͡ʃnɨ, AS: satyryčny
Wiktionary
rzecz. satyr m., satyra ż., satyryczność ż., satyryk m., satyryczka ż., satyrykon m.
przym. satyrowy
przysł. satyrycznie
Wiktionary
autor satyr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. osoba tworząca lub wykonująca utwory satyryczne
Wiktionary
Satyryk – autor satyr.
Obecnie pod tym pojęciem kryje się artysta kabaretowy, humorysta, kabareciarz czy komik.
Typowy satyryk koncentruje się jednak nie na samym rozrywkowym czy komediowym aspekcie humoru, a na wyszydzaniu i ośmieszaniu indywidualnych lub społecznych wad i przywar oraz ukazaniu ich samym zainteresowanym.
Wikipedia
rzecz. satyra ż.
:: fż. satyryczka ż.
przym. satyryczny
przysł. satyrycznie
Wiktionary
(1.1) przest. satyrysta
Wiktionary
1.chorobliwe wzmożenie popędu płciowego u mężczyzn; satyriasis;
2. dawniej: satyryczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. satyryczność
(1.2) psych. seks. hiperseksualność u mężczyzny
Wiktionary
(1.2) hiperseksualność, hiperlibidemia, erotomania
Wiktionary
1. uczucie przyjemności i zadowolenia z czegoś; zaspokojenie;
2. zadośćuczynienie za wyrządzoną komuś krzywdę lub obrazę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań
(1.2) książk. zadośćuczynienie za krzywdę, urazę
Wiktionary
(1.1) W jej głosie słychać było satysfakcję.
(1.2) Obrażony szlachcic zażądał satysfakcji.
Wiktionary
IPA: ˌsatɨˈsfakt͡sʲja, AS: satysfakcʹi ̯a
Wiktionary
czas. satysfakcjonować
przym. satysfakcjonujący
Wiktionary
(1.1) zadowolenie
(1.1-2) gwara. asfekcyjá
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|satysfakcjonować.
Wiktionary
IPA: ˌsatɨsfakt͡sʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ, AS: satysfakcʹi ̯õnovãńe
Wiktionary
czas. satysfakcjonować
Wiktionary
zaspokajać czyjeś ambicje, potrzeby, pragnienia; zadowalać, kontentować
SJP.pl
czasownik
(1.1) dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność
Wiktionary
(1.1) Spotykali się regularnie w kawiarni w centrum miasta. Okazało się jednak, że ta przeżyta formuła nie satysfakcjonowała ani pana Witolda, ani jego współtowarzyszy.
Wiktionary
IPA: ˌsatɨsfakt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: satysfakcʹi ̯õnovać
Wiktionary
rzecz. satysfakcjonowanie n., satysfakcja ż.
przym. satysfakcjonujący
Wiktionary
(1.1) cieszyć, zadowalać, zaspokajać
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który spełnia przyjęte kryteria w wystarczającym stopniu
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. czynny od: satysfakcjonować
Wiktionary
czas. satysfakcjonować ndk., usatysfakcjonować dk.
przym. niesatysfakcjonujący
rzecz. satysfakcja ż.
Wiktionary
(1.1) zadowalający
Wiktionary
obywatel Arabii Saudyjskiej; Arab Saudyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Arabii Saudyjskiej
Wiktionary
(1.1) Ogromne znaczenie w popieraniu odrodzenia islamskiego ma fanatyzm wahabicki promowany przez Saudyjczyków.
Wiktionary
IPA: sawˈdɨjt͡ʃɨk, AS: sau̯dyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Saudyjka ż.
przym. saudyjski
Wiktionary
obywatelka Arabii Saudyjskiej; Arabka Saudyjska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Arabii Saudyjskiej
Wiktionary
IPA: sawˈdɨjka, AS: sau̯dyi ̯ka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Saudyjczyk mos.
przym. saudyjski
Wiktionary
przymiotnik od: Arabia Saudyjska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Arabii Saudyjskiej (państwa na Półwyspie Arabskim)
(1.2) odnoszący się do dynastii Saudów
Wiktionary
(1.1) Pieniądze za ropę saudyjską i kuwejcką zasilają kiesę Nasera.
Wiktionary
IPA: sawˈdɨjsʲci, AS: sau̯dyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Saudyjczyk mos., Saudyjka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Arabia Saudyjska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej
Wiktionary
rzecz. Arabia Saudyjska ż.
Wiktionary
imię Biblijnego władcy, pierwszego króla Izraela i Judy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) bibl. postać biblijna, król Izraela
Wiktionary
(1.1) Rodzice Saula mieszkają w Beer Szewie od 2000 roku.
(1.2) Widać to choćby w specyficznym obciążaniu Saula, który z charyzmatycznego przywódcy przemienił się w szaleńca i bezbożnika.
Wiktionary
IPA: sawl, AS: sau̯l
Wiktionary
ścisły post od świtu do nocy obowiązujący u muzułmanów
SJP.pl
Saum (arab. صوم, ṣawm – "post") – w islamie jeden z pięciu obowiązków każdego dorosłego muzułmanina. W czasie miesiąca ramadan (dziewiątego według kalendarza muzułmańskiego) od brzasku do zachodu słońca obowiązuje ścisły post – nie wolno ani jeść, ani pić, kłamać, a także palić tytoniu i odbywać stosunków seksualnych. Po zachodzie słońca post nie obowiązuje. Posiłki w czasie ramadanu to – suhur (przed wschodem słońca) oraz iftar (po zachodzie słońca).
Wikipedia
1. łaźnia do kąpieli w gorącym suchym powietrzu zakończonych kąpielą parową i zanurzeniem się w zimnej wodzie;
2. kąpiel w takiej łaźni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;
(1.2) przen. pomieszczenie, w którym jest bardzo gorąco i wilgotno
Wiktionary
Sa
Wikipedia
(1.1) Sauna jest bardzo popularna w Finlandii.
Wiktionary
IPA: ˈsawna, AS: sau̯na
Wiktionary
czas. saunować
przym. saunowy
Wiktionary
(1.2) parówka
Wiktionary
pracownik sauny służący pomocą gościom; saunamistrz, saunamaster
SJP.pl
pracownik sauny służący pomocą gościom; saunamajster, saunamistrz
SJP.pl
pracownik sauny służący pomocą gościom; saunamajster, saunamaster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba dbająca o gości sauny, stwarzająca im komfortowe warunki relaksu i prowadząca seanse saunowe
Wiktionary
Saunamistrz – osoba prowadząca seanse saunowe i pełniąca funkcję gospodarza sauny lub strefy saun. Do jego zadań należy przygotowanie i przeprowadzenie ceremonii, polewanie rozgrzanych kamieni wodą, często z dodatkiem olejków eterycznych, rozprowadzanie pary i gorącego powietrza za pomocą ręcznika, wachlarza lub innych akcesoriów oraz czuwanie nad bezpieczeństwem i komfortem uczestników.
Wikipedia
pracownica sauny dbająca o komfort gości
SJP.pl
miejsce, w którym znajdują się sauny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) specjalny obiekt rekreacyjny lub wydzielona część większego obiektu, w którym znajduje się wybór różnego rodzaju saun
Wiktionary
Sa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|saunować.
Wiktionary
czas. saunować ndk.
Wiktionary
potocznie: korzystać z sauny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. zażywać sauny, przebywać w saunie
czasownik zwrotny niedokonany saunować się
(2.1) pot. zażywać sauny, przebywać w saunie
Wiktionary
(1.1) Znam wiele rodzin, które saunują z dziećmi.
Wiktionary
IPA: sawˈnɔvat͡ɕ, AS: sau̯novać
Wiktionary
rzecz. sauna ż., saunowanie n., saunowicz m., saunowiczka ż.
Wiktionary
osoba często korzystająca z sauny
SJP.pl
kobieta często korzystająca z sauny
SJP.pl
→ sauna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sauną, dotyczący sauny
Wiktionary
rzecz. sauna ż.
Wiktionary
fikcyjny humanoidalny gad, obdarzony inteligencją, występujący w fantastyce, teoriach spiskowych i ufologii; Reptilianin, Reptilianin, Saurianin
SJP.pl
Sauron (qya. Ohydny) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, władca Mordoru, zły duch, który przybiera różne postaci cielesne. W "Silmarillionie" jest sługą Morgotha, a we "Władcy Pierścieni" występuje jako główny antagonista. Zostaje wspomniany również w "Hobbicie" jako "Czarnoksiężnik", choć nie jest wymienione jego imię.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
białe, półsłodkie wino z rejonu Bordeaux
SJP.pl
Sauternes – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Żyronda.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 589 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 52 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Sauternes plasuje się na 652. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 980.).
Wikipedia
[czytaj: soTE]
1. sposób przyrządzania potrawy w mocno rozgrzanym tłuszczu bez panierowania;
2. potrawa przyrządzona w ten sposób;
3. o kobiecie: bez makijażu lub z minimalnym makijażem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. o mięsie, rybie: smażony w niewielkiej ilości tłuszczu, bez panierki
(1.2) przen. żart. bez makijażu
(1.3) przen. żart. bez ubrania
Wiktionary
Sauté ( sauter „skakać”) – metoda przyrządzania potraw polegająca na smażeniu w małej ilości silnie rozgrzanego tłuszczu.
Jest to również metoda smażenia mięsa, ryb, wątroby bez żadnej panierki, tylko przyprawionych solą, pieprzem lub ziołami, tzw. smażenie w sosie własnym.
Wikipedia
(1.1) Powinien spróbować jej pikantnej wieprzowiny sauté z marynowaną kapustą.
(1.2) Pielęgniarki sauté są najbardziej pociągające.
(1.3) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
Wiktionary
IPA: sɔˈtɛ, AS: sote
Wiktionary
[czytaj: sawana] miasto w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; podstawowa pozycja leżąca
Wiktionary
(1.1) pozycja trupa, pozycja nieboszczyka, trup
Wiktionary
[czytaj: sawŁAR-WIWR]
1. zasady kulturalnego i umiejętnego zachowania się w towarzystwie;
2. znajomość tych zasad, form
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zasady poprawnego zachowania
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Kurtuazja"
Savoir-vivre ( savoir – wiedzieć, vivre – żyć; „znajomość życia”) – ogłada, dobre maniery, "bon-ton", konwenans towarzyski, znajomość obowiązujących zwyczajów, form towarzyskich i reguł grzeczności funkcjonujących w danej grupie.
Wikipedia
(1.1) Niezależnie od tego, czy jest to pilot, który szczęśliwie wylądował, czy kucharz, który wspaniale nas ugościł. Szczere i gorące brawa zawsze są z perspektywy savoir-vivre zachowaniem pożądanym.
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. dopływ Dunaju;
3. rzeka w Polsce, dopływ Wisłoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowej Europie, prawy dopływ Dunaju;
(1.2) geogr. rzeka w południowej Polsce, dopływ Wisłoka;
(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w gminie Raciechowice;
(1.4) folk. legendarna założycielka Warszawy (wraz z Warsem)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Posawie n.
przym. sawski, posawski
Wiktionary
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
zbiorowisko roślin charakterystyczne dla obszarów międzyzwrotnikowych o suchym klimacie, składające się przede wszystkim z wysokich traw oraz rzadko występujących drzew i krzewów; obszar o takiej roślinności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;
Wiktionary
Sawanna – formacja trawiasta strefy międzyzwrotnikowej o klimacie gorącym, z wyraźnie zaznaczonymi 3 porami roku, tj. deszczową (ze średnią temperaturą 18–24 °C) oraz dwiema porami suchymi: chłodną (średnio 14–20 °C) i gorącą (26–30 °C, niekiedy nawet do 45 °C). Sawanny bywają wykorzystywane jako naturalne pastwiska. Fauna zamieszkująca tę formację to głównie roślinożercy żyjący w bardzo licznych stadach.
Wikipedia
(1.1) Nosorożce i antylopy zamieszkują sawanny Afryki.
Wiktionary
rzecz. sawannik mzw.
przym. sawannowy
Wiktionary
przymiotnik od: sawanna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sawanną, pochodzący z terenów sawanny
przymiotnik jakościowy
(2.1) właściwy dla sawanny
Wiktionary
(1.1) Ścieżką przemknął sawannowy guziec.
(2.1) W miejscu, gdzie założyliśmy obóz, panował klimat sawannowy.
Wiktionary
rzecz. sawanna ż., sawannik mzw.
Wiktionary
osoba o wyjątkowych zdolnościach lub wiedzy w jednej dziedzinie, często z zaburzeniami rozwoju umysłowego, takimi jak autyzm
SJP.pl
przestarzale o erudytce, popisującej się swoją wiedzą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sawczynka piaskowa - gatunek błonkówki z rodziny złotolitkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
jałowiec sawina - gatunek krzewu iglastego z rodziny cyprysowatych; jałowiec sabiński
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jałowiec sawina - gatunek krzewu iglastego z rodziny cyprysowatych; jałowiec sabiński
SJP.pl
Sawin z żoną; Sawinowie
SJP.pl
Sawin z żoną; Sawinostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sawina lub z nim związany
SJP.pl
związany z Sawinem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Finlandii;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje z „Savo”. Zobacz też: Savo – wyspa.
Sawonia ( Savo, także Savonia; Savolax) – fińska prowincja historyczna, zwykle dzielona na Sawonię Południową, z głównym ośrodkiem w Mikkeli oraz Sawonię Północną z centrum w Kuopio. Region cechuje duża odrębność zwyczajów, własne tradycje, a także silnie zakorzeniony dialekt.
Wikipedia
przym. sawoński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sawą, dotyczący Sawy (dopływu Dunaju)
Wiktionary
(1.1) Dla zatarcia nazw historycznych banowinom nadano nazwy geograficzne, przeważnie od płynących tam rzek: dunajska, sawska, drińska, drawska, wardarska itp.
Wiktionary
rzecz. Sawa ż., Posawie n.
przym. posawski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sax – gmina w Hiszpanii, w prowincji Alicante, we wspólnocie autonomicznej Walencja, o powierzchni 63,48 km². W 2011 roku liczyła 10 069 mieszkańców.
Wikipedia
dęty muzyczny instrument blaszany; sakshorn
SJP.pl
model samochodu marki Citroën
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sajonara] z japońskiego: do widzenia, żegnaj; sajonara
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
instrument strunowy szarpany, popularny w Azji Zachodniej i na Bałkanach
SJP.pl
Sa
Wikipedia
dzika forma karpia
SJP.pl
Sazan (alb. "Sazani", wł. "Sasseno") – niewielka wyspa o strategicznym położeniu u wejścia do Zatoki Vlora, należy do Albanii. Zajmuje powierzchnię 5 km², a zamieszkuje ją około 50 osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Czechach, prawy dopływ Wełtawy;
Wiktionary
Sazawa (cz., niem. "Sasau" lub "Sazawa") – rzeka o długości 218 km w Czechach, w krajach Wysoczyna i środkowoczeskim, prawy dopływ Wełtawy.
Wikipedia
rzecz. Posazawie n.
przym. sazawski, posazawski
Wiktionary
[czytaj: saz-ir] w sztuce islamu: zadaszona baldachimem, wyściełana kobiercami platforma, na której siadał władca
SJP.pl
jeden z czterech (sał, ber, jon, rosz) pierwotnych elementów leksykalnych w doktrynie Nikołaja Marra; sal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w południowej Rosji w Kałmucji, lewy dopływ Donu;
Wiktionary
Sał (ros. "Caл") – rzeka w południowej Rosji w Kałmucji, lewy dopływ Donu o długości 798 km. Źródła znajdują się na wyżynie Jergieni, do Donu wpada w okolicach miasta Siemikarakorsk. Okresowo wysycha.
Wikipedia
przym. salski
Wiktionary
(1.1) Dżurak-Sał (w górnym biegu)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. gwara. miejska taksówkarz
(1.2) daw. pejor. gwara. miejska dorożkarz
Wiktionary
rzecz. sałatka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skarlały śledź bałtycki
SJP.pl
Sałaka, śledź bałtycki ("Clupea harengus membras") – bałtycki podgatunek śledzia atlantyckiego. Poławiany gospodarczo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Drohobycz. mieszanina
(1.2) reg-pl|Kresy południowe. pejor. gęsta zupa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kłajpedzkim;
Wiktionary
Sałanty (lit. "Salantai") – miasto na Litwie, na historycznej Żmudzi, położone w okręgu kłajpedzkim, 31 km od Kretyngi.
Miejscowość wzmiankowana w XVI w. Należała m.in. do Wojnów, Górskich i Ogińskich. Prawa miejskie nadał w 1746 król Polski August III Sas.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Sałant|Ms=Sałantach.
Wiktionary
przym. sałancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. górska hala będąca pastwiskiem
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. górska szopa dla owiec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sałasznik mos., sałaśniok mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. właściciel sałaszu
Wiktionary
rzecz. sałasz mrz., sałaśniok mrz.
Wiktionary
1. roślina z rodziny złożonych o liściach zwiniętych w luźne główki, niektóre odmiany uprawiane jako jadalne
2. potocznie o pieniądzach, gotówce; mamona, kasiora, kasa, zielone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny astrowatych (nazwa systematyczna|Lactuca|L.|ref=tak.), wiele gatunków jadalnych;
(1.2) warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo
(1.3) gw-pl|Białystok. taksówka
(1.4) slang. pieniądze, zwłaszcza dolary
(1.5) środ. film. taśma filmowa zaplątana w kamerze lub projektorze
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) daw. gw-pl|Warszawa. dorożkarz
Wiktionary
Sałata ("Lactuca" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia ok. 60 lub ponad 100 gatunków. Rośliny te są szeroko rozprzestrzenione na półkuli północnej oraz w Afryce na półkuli południowej. W Polsce rodzaj reprezentowany jest przez rośliny uprawiane lub introdukowane.
Wikipedia
(1.1) Sałata należy do rodziny astrowatych.
(1.2) Sałatę dokładnie wypłukać, osuszyć i porwać palcami na małe kawałki.
(1.4) Jak skończysz tę robotę, dostaniesz sałatę.
Wiktionary
IPA: saˈwata, AS: sau̯ata
Wiktionary
rzecz. sałatka ż.
przym. sałatowy, sałatkowy
Wiktionary
(1.4) forsa, hajs, szmal
(2.1) gw. Warszawa sałaciarz
Wiktionary
zdrobnienie od: sałatka
SJP.pl
1. potrawa z drobno pokrojonych warzyw, owoców, mięs, ryb, jajek itp., serwowana na zimno lub na ciepło;
2. niewielka sałata - roślina warzywna o jadalnych liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sałata
(1.2) kulin. potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;
Wiktionary
Sałatka – potrawa sporządzana z pokrojonych warzyw, często z dodatkiem innych składników, także poddanych uprzednio obróbce cieplnej, oraz przypraw, z dodatkiem sosu na bazie majonezu, oliwy, śmietany czy specjalnych sosów ("dressingów").
Sałatka jarzynowa z ugotowanych warzyw i jaj z dodatkiem ogórka kiszonego, groszku zielonego i majonezu na Górnym Śląsku jest znana pod nazwą szałot.
Wikipedia
(1.1) W ogródku wzeszła nam już sałatka i marchewka.
(1.2) Ciocia podała na stół trzy sałatki.
(1.2) Heniu, pokrój warzywa na sałatkę.
Wiktionary
IPA: saˈwatka, AS: sau̯atka
Wiktionary
rzecz. sałata ż., sałatnica ż., sałatnik m., sałaciarz m.
przym. sałatkowy, sałatowy
Wiktionary
punkt gastronomiczny, w którym jako podstawowe danie sprzedaje się sałatki; bar sałatkowy
SJP.pl
1. taki, który dotyczy sałatki;
2. taki, który nadaje się na sałatkę; sałatowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony na sałatkę; używany, dodawany do sałatek
Wiktionary
(1.1) Winegret jest sosem sałatkowym przygotowanym z oliwy i octu.
Wiktionary
IPA: ˌsawatˈkɔvɨ, AS: sau̯atkovy
Wiktionary
rzecz. sałatka, sałata
Wiktionary
1. taki, który dotyczy sałaty;
2. taki, który nadaje się na sałatkę; sałatkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rodzaj ziemniaka otrzymywanego przez chłopów za oddawanie sałaszów pod zalesienie w XIX wieku
Wiktionary
rzecz. sałasz mrz., sałasznik mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sałkowice – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Pasłęk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zbiorowisko, rząd, sznur sań
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. zob. sanie.
Wiktionary
(1.1) […] Młodzież, dzień kończąc wesoło spędzony, • Tysiączną sanią szlifuje ulice.
Wiktionary
IPA: sãɲ, AS: sãń
Wiktionary
rzecz. sanny ż., sanie, sanna, sankada, sanki, sankarz, saneczkarz, saneczkarka, saneczkarstwo
przym. sanny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sanem, dotyczący Sanu
Wiktionary
rzecz. San mrz.
przym. nadsański
Wiktionary
symbol antymonu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = służba bezpieczeństwa
Wiktionary
(1.1) W stanie wojennym dom Topczewskich był kilkakrotnie przeszukiwany przez funkcjonariuszy SB i milicji, którzy rekwirowali wydawnictwa bezdebitowe, pisma związkowe, a nawet prywatną maszynę do pisania.
(1.1) Przez lata ukrywał swoją współpracę z SB.
Wiktionary
IPA: ɛz‿ˈbɛ, AS: ez‿be
Wiktionary
rzecz. esbek m., esbecja ż., esbeczka ż.
przym. esbecki
Wiktionary
(1.1) bezpieka
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy
(1.1) = kolej. samoczynna blokada liniowa;
Wiktionary
IPA: ɛz‿bɛ‿ˈːl, AS: ez‿b•‿el
Wiktionary
(1.1) wieloodstępowa blokada liniowa
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = spółdzielnia budowlano-mieszkaniowa
Wiktionary
skrót od: Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = polit. adm. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol skandu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. sculpsit (z łaciny: wyrył, wyrzeźbił - wyraz umieszczony na sztychach, drzeworytach itp. przed nazwiskiem autora); sculps.;
2. scilicet (z łaciny: mianowicie); scil.
SJP.pl
[czytaj: skeb] w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii: łamistrajk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od scalak
Wiktionary
rzecz. scalak m.
Wiktionary
pospolicie: układ scalony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. układ scalony
Wiktionary
IPA: ˈst͡salak, AS: scalak
Wiktionary
rzecz. scalenie n., scalanie n.
:: zdrobn. scalaczek m.
czas. scalić, scalać
przym. scaleniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|scalać.
Wiktionary
czas. scalać ndk.
przym. cały
rzecz. scalak mrz.
Wiktionary
łączyć w jedną całość
SJP.pl
czasownik
(1.1) łączyć kilka elementów w jedną całość
Wiktionary
przym. cały
rzecz. scalak mrz., scalanie n.
Wiktionary
[czytaj: skaling] usuwanie kamienia nazębnego; skaling, scalling
SJP.pl
Scaling – wieś w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym North Yorkshire, w dystrykcie (unitary authority) Redcar and Cleveland. Leży 64 km na północ od miasta York i 337 km na północ od Londynu.
Wikipedia
1. połączyć poszczególne elementy w całość;
2. zacieśnić więzi łączące kogoś z kimś lub z czymś
SJP.pl
[czytaj: skaling] usuwanie kamienia nazębnego; skaling, scaling
SJP.pl
1. połączyć poszczególne elementy w całość;
2. zacieśnić więzi łączące kogoś z kimś lub z czymś
SJP.pl
[czytaj: skalper] osoba kupująca jakiś produkt w celu odsprzedaży z zyskiem; skalper
SJP.pl
[czytaj: skalperka] kobieta kupująca jakiś produkt w celu odsprzedaży z zyskiem; skalperka
SJP.pl
[czytaj: skam] środowiskowo: oszustwo internetowe
SJP.pl
[czytaj: skamer] oszust, naciągacz internetowy
SJP.pl
[czytaj: skamerka] oszustka, naciągaczka internetowa
SJP.pl
[czytaj: skamować] środowiskowo: oszukiwać, naciągać
SJP.pl
[czytaj: skanselować] publicznie potępić i zacząć izolować osobę, organizację lub markę za kontrowersyjne zachowania lub wypowiedzi, zwłaszcza w internecie, poprzez zbiorowy bojkot i wycofanie wsparcia
SJP.pl
[czytaj: skańja] marka samochodów i firma
SJP.pl
Scania Aktiebolag ("Scania AB") – szwedzkie przedsiębiorstwo produkujące samochody ciężarowe, ciągniki siodłowe, autobusy oraz silniki wysokoprężne dla pojazdów ciężarowych, morskich oraz różnych zastosowań przemysłowych, założone w 1891 roku w Malmö.
Nazwa "Scania" pochodzi od krainy Skania w Szwecji.
Wikipedia
[czytaj: skapino] imię postaci charakterystycznej dla commedii dell'arte, tchórzliwy i chytry sługa
SJP.pl
[czytaj: skaramuczja] imię postaci charakterystycznej dla commedii dell'arte, żołnierz samochwał pyszniący się rzekomymi sukcesami w walce i w miłości
SJP.pl
Scaramuccia (wł. „potyczka, sprzeczka”), Scaramuzzo, fr. Scaramouche – postać komiczna Commedia dell’arte, przedstawiająca pochodzącego z Neapolu żołnierza-samochwałę.
Scaramuccia pojawił się w sztukach commedia dell’arte około roku 1680, zastępując postać Kapitana. Występował w czarnym kostiumie hiszpańskiego wojaka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. fałszywe oprogramowanie udające antywirus, które bazując na strachu, wyłudza pieniądze fałszywymi informacjami o wirusach komputerowych
Wiktionary
nazwisko, m.in.: Alessandro Scarlatti (1660-1725), włoski kompozytor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skart] złącze służące do przesyłania sygnału analogowego w zestawach audio-video; eurozłącze
SJP.pl
SC
Wikipedia
[czytaj: skat] śpiew z użyciem sylab zamiast słów
SJP.pl
Sc
Wikipedia
dokonać matematycznej operacji zwanej całkowaniem
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) mat. obliczyć całkę
(1.2) książk. połączyć w całość; scalić, skomasować
Wiktionary
IPA: st͡sawˈkɔvat͡ɕ, AS: scau̯kovać
Wiktionary
czas. całkować ndk.
rzecz. całka ż., całkowanie n., scałkowanie n.
przym. całkowy, całkowalny, cały
przysł. całkowicie
Wiktionary
(1.2) scalić, skomasować
Wiktionary
zetrzeć coś pocałunkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|scedować.
Wiktionary
rzecz. niescedowanie n.
czas. scedować ndk.
Wiktionary
w prawie: przekazać np. majątek
SJP.pl
oddzielać płyn od osadu zbierającego się na dnie poprzez powolne przelanie płynu do innego naczynia; odcedzać
SJP.pl
oddzielić płyn od osadu zbierającego się na dnie poprzez powolne przelanie płynu do innego naczynia; odcedzić
SJP.pl
1. spoić, scalić cementem;
2. połączyć jakichś ludzi, wzmocnić łączące ich więzi, np. scementowanie organizacji
SJP.pl
1. spajać, zespalać;
2. scementowywać się - ulegać cementowaniu
SJP.pl
skrót
(1.1) = scenariusz
(1.2) = scenarzysta
Wiktionary
1. miejsce gry aktorów w teatrze, oddzielone od widowni kurtyną;
2. część utworu dramatycznego;
3. teatr, działalność teatralna;
4. potocznie: awantura, ostra wymiana zdań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. film. krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
(1.2) teatr. przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
(1.3) przen. publiczna awantura, kłótnia
(1.4) przen. środowisko muzyczne, polityczne
Wiktionary
Scena – przestrzeń (podwyższenie) w budynku teatralnym przeznaczona do wystawiania utworów, usytuowana powyżej widowni i oddzielona od niej kurtyną, odpowiednio wyposażona pod względem technicznym, stanowiąca miejsce gry aktorów.
Część sceny wysunięta przed kurtynę nosi nazwę proscenium.
Wikipedia
(1.1) Reżyser wyciął trzy sceny z drugiego aktu.
(1.2) Na scenie pojawiło się dwóch aktorów.
(1.3) Bartek zrobił Halinie scenę, aż się rozpłakała.
(1.4) Ciekawe rzeczy dzieją się na scenie politycznej.
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɛ̃na, AS: scẽna
Wiktionary
rzecz. sceniczność ż., proscenium n., scenarzysta m., scenarzystka ż., scenariusz m.
:: zdrobn. scenka ż.
przym. sceniczny, scenariuszowy
przysł. scenicznie
Wiktionary
(1.1) epizod
(1.2) estrada
(1.3) scysja, sprzeczka, zwada
Wiktionary
dotyczący scenariopisarza, scenariopisarstwa
SJP.pl
rzadko: pisanie scenariuszy
SJP.pl
1. tekst literacki będący podstawą fabuły;
2. dokładnie rozpisany plan jakiegoś spotkania;
3. przewidywany przebieg jakiegoś przyszłego wydarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teatr. film. telew. materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;
(1.2) harmonogram jakiegoś wydarzenia, imprezy, spotkania
(1.3) przen. przewidywany bądź planowaćanowany rozwój czegoś
Wiktionary
Sc
Wikipedia
(1.1) Scenariusz wydawał się interesujący, ale wykonawczo okazał się do niczego.
(1.3) Znany jest prawdopodobny scenariusz rozprzestrzeniania się trądu na ziemi.
Wiktionary
IPA: st͡sɛ̃ˈnarʲjuʃ, AS: scẽnarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. scena ż., scenarzysta m., scenarzystka ż.
przym. scenariuszowy
przysł. scenariuszowo
Wiktionary
(1.2) agenda, harmonogram, plan
Wiktionary
przymiotnik od: scenariusz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze scenariuszem
Wiktionary
IPA: ˌst͡sɛ̃narʲjuˈʃɔvɨ, AS: scẽnarʹi ̯ušovy
Wiktionary
rzecz. scenarzystka ż., scenarzysta mos., scenariusz mrz., scena ż.
Wiktionary
osoba pisząca scenariusze do filmu, przedstawienia, audycji itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) film. osoba pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe;
Wiktionary
Nie mylić z: dramatopisarz.
Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, gry komputerowej, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego lub komiksu itp. (nie mylić z dramatopisarzem, czyli osobą piszącą sztuki teatralne).
Wikipedia
(1.1) Nie wiadomo z daleka, kto nadchodzi z głębi literackich czeluści. Poeta z Petersburga? Prozaik z Wiednia? Scenarzysta z Birmy? Bajkopisarka z Seulu? Maleńki liryk z Japonii? Tym razem jest to dramaturg z Botswany. – ((…)) – mówi.
Wiktionary
IPA: ˌst͡sɛ̃naˈʒɨsta, AS: scẽnažysta
Wiktionary
rzecz. scenariusz m.
:: fż. scenarzystka ż.
przym. scenariuszowy
przysł. scenariuszowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. kobieta pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe
Wiktionary
IPA: ˌst͡sɛ̃naˈʒɨstka, AS: scẽnažystka
Wiktionary
rzecz. scenariusz m.
:: fm. scenarzysta m.
przym. scenariuszowy
przysł. scenariuszowo
Wiktionary
1. krajobraz lub dekoracje tworzące plastyczne tło, na którym rozgrywa się akcja sztuki, filmu itp.;
2. miejsce lub okoliczności, w których coś się dzieje
SJP.pl
dotyczący sceny i muzyki
SJP.pl
1. dotyczący sceny;
2. przeznaczony do wystawiania, występowania na scenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. teatr. dotyczący sceny lub teatru
Wiktionary
rzecz. scena ż., scenka ż., sceniczność ż.
przysł. scenicznie
Wiktionary
(1.1) teatralny
Wiktionary
zdrobnienie od: scena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: scena
(1.2) mała scena do przedstawień i występów
(1.3) błahe zdarzenie, którego ktoś jest świadkiem
(1.4) artystyczne (malarskie, rzeźbiarskie, aktorskie) przedstawienie jakiegoś wydarzenia
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɛ̃nka, AS: scẽnka
Wiktionary
rzecz. scena ż.
przym. sceniczny
Wiktionary
przymiotnik od: scenka
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od scena
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɛ̃nɔ, AS: scẽno
Wiktionary
skrót
(1.1) = scenografia
(1.2) = scenograf
Wiktionary
osoba zajmująca się artystycznym opracowaniem dekoracji scenicznych, oprawą widowiska, projektem scenografii do filmu a także oświetleniem, kostiumami i rekwizytami
SJP.pl
Nie mylić z: Stenograf i Stenogram.
Scenograf – autor oprawy plastycznej i architektonicznej do teatru, filmu, telewizji lub na estradę, który ściśle współpracuje z reżyserem. Do zadań scenografa należy także określenie innych elementów stanowiących scenografię, na przykład oświetlenia, dekoracji, rekwizytów, kostiumów.
Wikipedia
1. opracowanie plastycznej i architektonicznej oprawy widowiska, filmu itp.;
2. oświetlenie, dekoracje, kostiumy i rekwizyty stanowiące taką oprawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) plastycznyastyczna oprawa widowiska teatralnego, filmu itp., np. dekoracje, rekwizyty, kostiumy
Wiktionary
Nie mylić z: Stenografia.
Scenografia – plastyczna oprawa filmu, sztuki teatralnej, widowiska operowego, baletowego lub telewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, charakteryzacji postaci i oświetlenia.
Jest to: sztuka kształtowania przestrzeni teatralnej oraz plastyczne oprawy przedstawień, filmów; wizualna oprawa widowiska teatralnego, filmowego, telewizyjnego, baletowego itd.
Wikipedia
IPA: ˌst͡sɛ̃nɔˈɡrafʲja, AS: scẽnografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. scenograf m., scenografka ż.
przym. scenograficzny
przysł. scenograficznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób scenograficzny
Wiktionary
(1.1) To zaaranżowana scenograficznie przestrzeń odwołująca się do Muzeum Lotnictwa w latach 80.
Wiktionary
rzecz. scenografia ż.
przym. scenograficzny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze scenografią, dotyczący scenografii
Wiktionary
(1.1) Wśród jego szkiców scenograficznych zachowały się rysunki pasm górskich.
Wiktionary
rzecz. scenografia ż.
przysł. scenograficznie
Wiktionary
plan realizacji filmu, zawierający szczegółowy opis kolejnych ujęć; scenariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. lista ujęć filmowych rozpisana na podstawie scenariusza;
Wiktionary
Scenopis – opracowywany na podstawie scenariusza techniczny plan realizacji filmu, sztuki teatralnej bądź serialu telewizyjnego, zawierający szczegółowy opis kolejnych scen, scenografii, ujęć kamery. Przy realizacji filmu jest podstawą konkretnych działań reżysera, operatora, scenografa i dźwiękowca. W praktyce filmowej, zwłaszcza w animacji, nazywany też "scenopisem opisowym". To podstawowa część filmu, na której jest opracowany.
Wikipedia
IPA: st͡sɛ̃ˈnɔpʲis, AS: scẽnopʹis
Wiktionary
przym. scenopisowy
Wiktionary
(1.1) drehbuch
Wiktionary
dotyczący scenopisarza, scenopisarstwa
SJP.pl
sztuka pisania utworów scenicznych; dramatopisarstwo
SJP.pl
przymiotnik od: scenopis
SJP.pl
graficzna prezentacja scenariusza filmu lub animacji; storyboard
SJP.pl
Scenorys ( storyboard), scenopis obrazkowy – seria obrazów i szkiców, będących wskazówkami przy filmowaniu dla reżyserów, scenografów, operatorów, aktorów i montażystów. Scenorys jest wykonywany przez specjalnego rysownika określanego w branży filmowej i reklamowej jako storyboardzista.
Wikipedia
skupić coś w jednym miejscu, pod jednym zarządem
SJP.pl
dawniej: berło królewskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. berło
Wiktionary
IPA: st͡sɛptr̥, AS: sceptr̦
Wiktionary
rzadkie: właściwy sceptykom
SJP.pl
skeptycyzm (dawniej);
1. powątpiewanie w coś; nieufność, podejrzliwość, niedowierzanie;
2. stanowisko filozoficzne odrzucające możliwość uzyskania wiedzy wiarygodnej, pewnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
(1.2) stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem
Wiktionary
Sceptycyzm (gr. "sképtomai" – „obserwuję”) – pojęcie wieloznaczne, określające postawę w nauce, pogląd filozoficzny oraz potocznie – postawę „sceptyka”, człowieka wątpiącego, krytycznego, niedowierzającego.
Wikipedia
IPA: st͡sɛpˈtɨt͡sɨsm̥, AS: sceptycysm̦
Wiktionary
rzecz. sceptyk m., sceptyczka ż., sceptyczność ż.
przym. sceptyczny
przysł. sceptycznie
Wiktionary
(1.2) powątpiewanie
Wiktionary
1. kobieta krytycznie odnosząca się do wszystkiego, wątpiąca o wszystkim;
2. zwolenniczka sceptycyzmu w filozofii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca
Wiktionary
(1.1) „Bądź rozsądna – syknęła sceptyczka. – To jedyne rozwiązanie. Inaczej skończysz jak ten twój mężulek. Nie masz tych rozwiązań na pęczki, nie bądź więc głupia. Zresztą i tak jesteś”.
(1.1) Owszem, doskonale, ale ja jestem… sceptyczka… niedowierzająca… i potrzebuję się przekonać (…).
Wiktionary
rzecz. sceptyczność ż., sceptycyzm m.
:: fm. sceptyk m.
przym. sceptyczny
przysł. sceptycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób sceptyczny
Wiktionary
(1.1) Kolumb, choć nastawiony sceptycznie, spojrzał z mimowolnym szacunkiem na mężczyznę z lwią grzywą.
Wiktionary
IPA: st͡sɛpˈtɨt͡ʃʲɲɛ, AS: sceptyčʹńe
Wiktionary
przym. sceptyczny
rzecz. sceptyk m., sceptyczka ż., sceptycyzm m., sceptyczność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sceptycznie
SJP.pl
cecha jaką wykazuje osoba sceptyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co sceptyczne lub tego, kto sceptyczny
Wiktionary
IPA: st͡sɛpˈtɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: sceptyčność
Wiktionary
rzecz. sceptyk m., sceptyczka ż., sceptycyzm m.
przym. sceptyczny
przysł. sceptycznie
Wiktionary
podchodzący z rezerwą do obserwowanych zjawisk, zachowań, wątpiący w powodzenie działań
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś
Wiktionary
(1.1) Lekarze są sceptyczni, bardzo sceptyczni… Znachor operował pacjenta, usunął mu wyrostek robaczkowy i nawet pokazał go po operacji.
Wiktionary
rzecz. sceptycyzm m., sceptyczność ż., sceptyk m., sceptyczka ż.
przysł. sceptycznie
Wiktionary
(1.1) krytyczny, niedowierzający, nieufny, powątpiewający
Wiktionary
1. osoba krytycznie odnosząca się do wszystkiego, wątpiąca o wszystkim;
2. zwolennik sceptycyzmu w filozofii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający
Wiktionary
(1.1) Wyznawcą jest się we wspólnocie, ateistą i sceptykiem jest się zaś wyłącznie na własny rachunek, co bywa kosztowne.
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɛptɨk, AS: sceptyk
Wiktionary
rzecz. sceptycyzm m., sceptyczność ż.
:: fż. sceptyczka ż.
przym. sceptyczny
przysł. sceptycznie
Wiktionary
(1.1) pot. niedowiarek; książk. niewierny Tomasz
Wiktionary
naprawić dziurę w tkaninie; zacerować
SJP.pl
roślina z rzędu astrów pochodząca z Australii
SJP.pl
Sc
Wikipedia
skrót od: Samopomoc Chłopska
SJP.pl
Sch sch
Sch – trójznak występujący w ortografii niemieckiej. Jest to odpowiednik polskiego „sz” oraz czeskiego i słowackiego „š”. W cyrylicy „sch” zapisuje się za pomocą znaku „ш”.
Wikipedia
część środkowa górnej półtuszy wieprzowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. rodzaj mięsa wieprzowego wycinany z okolic kręgosłupa na odcinku piersiowo-lędźwiowym tuszy;
(1.2) kulin. potrawa z tego mięsa
Wiktionary
Schab – mięso pozyskiwane z tuszy wieprzowej, najczęściej przeznaczone do smażenia (kotlety schabowe) oraz do pieczenia i wędzenia. Przykładowe wyroby wędliniarskie uzyskane ze schabu to polędwica łososiowa, polędwica sopocka, schab pieczony.
Jako towar występuje schłodzony lub zamrożony, z kością lub bez. Powierzchnia powinna być czysta, nie zakrwawiona, bez przekrwień, zmiażdżonych kości. Niedopuszczalne są: oślizgłość, nalot pleśni; części rozmrożone mogą być wilgotne.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam kilogram schabu w pawilonie.
(1.2) Pyszny był ten schab u twojej mamy.
Wiktionary
IPA: sxap, AS: sχap
Wiktionary
rzecz. schabowy m., schaboszczak m., schabówka ż.
:: zdrobn. schabik m.
przym. schabowy
Wiktionary
zdrobnienie od: schab
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. schab
Wiktionary
rzecz. schab mrz., schaboszczak mzw., schabowy mzw.
przym. schabowy
Wiktionary
potocznie: kotlet schabowy; schabowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. kulin. kotlet schabowy
Wiktionary
IPA: sxaˈbɔʃt͡ʃak, AS: sχaboščak
Wiktionary
rzecz. schab m., schabik m., schabowy m.
przym. schabowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
sporządzony ze schabu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony ze schabu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. kulin. kotlet schabowy (1.1); czasem też o filecie z kurczaka przyrządzanym w podobny sposób;
Wiktionary
(1.1) Na obiad podałem kotlet schabowy, ziemniaki i surówkę.
(2.1) Kiedy zrobimy schabowego?
Wiktionary
IPA: sxaˈbɔvɨ, AS: sχabovy
Wiktionary
rzecz. schab m., schabik m., schaboszczak m.
Wiktionary
(2.1) kotlet schabowy, pot. schaboszczak
Wiktionary
część środkowa górnej półtuszy wieprzowej
SJP.pl
Schaby – drugi album zespołu Formacja Nieżywych Schabuff wydany w 1991 roku nakładem wydawnictwa Zic Zac.
Jest to pierwszy album grupy po odejściu dotychczasowego lidera i wokalisty Jacka Pałuchy. Rolę pierwszego wokalisty przejął Aleksander Klepacz. Z płyty pochodzą takie przeboje jak: "Baboki", "Faja 89" i "Krótka pieśń o miłości". Realizacja nagrań: Jarosław Regulski. Foto: Marek Kościkiewicz, Wojtek Wieteska. Projekt graficzny: Marek Kościkiewicz.
Wikipedia
[czytaj: szadenFROJde] uciecha z cudzej krzywdy, z cudzego nieszczęścia; Schadenfreude
SJP.pl
Schadenfreude (wymowa) (zapisywane małą albo, jak w j. niemieckim, wielką literą) – przyjemność czerpana z cudzego nieszczęścia lub niepowodzenia.
Wikipedia
schadzać się - gromadzić się w jakimś miejscu; schodzić się
SJP.pl
rodzaj spotkania towarzyskiego dla par
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potajemne spotkanie, najczęściej randka pary kochanków
Wiktionary
(1.1) Ten stary dom jest popularnym miejscem schadzek.
Wiktionary
IPA: ˈsxat͡ska, AS: sχacka
Wiktionary
czas. chadzać
Wiktionary
[czytaj: SZEfer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stać się ordynarnym
SJP.pl
stać się ordynarnym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chamieć)
(1.1) stać się chamskim
(1.2) daw. pejor. zacząć żyć jak chłopi
Wiktionary
(1.1) Waldek w tym towarzystwie schamiał do reszty.
Wiktionary
rzecz. chamowatość ż., cham mos., chamstwo n., chamienie n., schamienie n., odchamianie n., odchamienie n., chamskość ż., chamka ż., chamica ż., chamówa ż., chamówka ż., chamek m., chamuś m., chamidło n., chamisko n.
czas. chamieć ndk., odchamiać ndk., odchamić dk.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.2) daw. schłopieć
Wiktionary
przekształcić w język chamicki, upodobnić do języka chamickiego
SJP.pl
[czytaj: schapendus] rasa psów pasterskich
SJP.pl
Schapendoes – rasa psów należących do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Nie podlega próbom pracy
Wikipedia
opisać cechy właściwe danej osobie, rzeczy lub danemu zjawisku, wymienić elementy typowe, specyficzne dla kogoś lub czegoś
SJP.pl
skrót od: Stronnictwo Chrześcijańsko-Demokratyczne
SJP.pl
1. odziedziczony majątek;
2. przenośnie: spuścizna, dziedzictwo, spadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. to, co zostało odziedziczone, przejęte w drodze dziedziczenia
(1.2) książk. wysokie stanowisko zwolnione po czyjejś śmierci lub dymisji
(1.3) książk. dzieła kultury lub nauki poprzednich pokoleń
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przypomniałam sobie o babci dopiero wtedy, kiedy zaświtała mi scheda po niej.
(1.2) Do schedy po Oleksym pretenduje też od dawna Marek Borowski (…).
(1.3) Jak można kółka rolnicze, mające 130-letnią tradycję, zaliczyć do postpeerelowskiej schedy?
Wiktionary
IPA: ˈsxɛda, AS: sχeda
Wiktionary
(1.1,3) dziedzictwo, spadek, spuścizna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szelingiański] taki jak u Schellinga, charakterystyczny dla Schellinga
SJP.pl
zdrobnienie od: schemat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od schemat
Wiktionary
(1.1) To nie schemat, lecz tylko mały schemacik.
Wiktionary
rzecz. schemat m.
Wiktionary
1. ogólny, wstępny szkic lub plan czegoś;
2. graficzne przedstawienie jakiegoś urządzenia, systemu itp.;
3. gotowy wzór czegoś, powielany potem wielokrotnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogólny plan albo szkic
(1.2) przygotowany do powielania wzór
(1.3) uproszczony rysunek złożonego układu, urządzenia, obiektu lub organizmu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsxɛ̃mat, AS: sχẽmat
Wiktionary
rzecz. schematyczność ż., schematyzm m., schematysta m., schematyzacja ż., schematyzowanie n.
:: zdrobn. schemacik m.
czas. schematyzować ndk.
przym. schematyczny
przysł. schematycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób schematyczny
Wiktionary
rzecz. schemat mrz., schematyczność ż.
przym. schematyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: schematycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: schematyczny; bardziej schematyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest schematyczne; cecha tych, którzy są schematyczni
Wiktionary
rzecz. schemat mrz.
przym. schematyczny
przysł. schematycznie
Wiktionary
1. przedstawiający coś szkicowo, w ogólnych zarysach;
2. wzorowany na jakimś ogólnie przyjętym modelu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przedstawiający coś w sposób uproszczony
(1.2) pejor. mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem
Wiktionary
rzecz. schemat m., schematyczność ż., schematyzm mrz.
przysł. schematycznie
Wiktionary
(1.1) prosty, syntetyczny, uproszczony
(1.2) standardowy, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, utarty
Wiktionary
osoba działająca schematycznie, szablonowo, trzymająca się utartych wzorców
SJP.pl
postępowanie lub myślenie oparte na utartych schematach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) postępowanie lub myślenie schematyczne
(1.2) daw. skorowidz
(1.3) rel. katalog zakonny, spis zakonników
Wiktionary
(1.1) W jego późniejszych obrazach zaobserwować można toporny schematyzm, jakby artysta zagubił wcześniejszy dar artystycznej fantazji w wyrażaniu swych uczuć.
(1.3) Również daty profesji zakonnej figurują w schematyzmie prowincjalnym.
Wiktionary
rzecz. schemat m.
przym. schematyczny
Wiktionary
1. miasto w Luksemburgu;
2. potoczna nazwa porozumienia zawartego w Schengen w 1985 roku między Beneluksem, RFN oraz Francją, dotyczącego zniesienia kontroli granicznych
SJP.pl
Schengen – miejscowość i gmina ("gemeng / commune / Gemeinde") w południowo-wschodnim Luksemburgu, w kantonie Remich. Do 3 października 2015 gmina leżała w dystrykcie Grevenmacher. Siedziba administracyjna gminy znajduje się w miejscowości Remerschen. Liczy 5196 mieszkańców (1 stycznia 2023). Leży na styku granic trzech państw – Luksemburga, Niemiec i Francji.
Wikipedia
→ Schengen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do wsi Schengen
Wiktionary
rzecz. Schengen m.
Wiktionary
[czytaj: szer] (zwykle w liczbie mnogiej) granitowa wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec i fale morskie, występująca u wybrzeży Półwyspu Skandynawskiego; skjer, skjor, szer, szkier
SJP.pl
podupaść na zdrowiu, być wyczerpanym chorobą, stać się cherlawym; zmizernieć, niedomagać
SJP.pl
podupaść na zdrowiu, być wyczerpanym chorobą, stać się cherlawym; zmizernieć, niedomagać
SJP.pl
[czytaj: skercando] określenie wykonawcze: żartobliwie
SJP.pl
[czytaj: skerco] drobna forma muzyczna występująca samodzielnie lub jako część utworu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. gatunek muzyczny;
(1.2) liter. utwór literacki o charakterze liryczno-żartobliwym, wyraziście rytmizowany
Wiktionary
Scherzo ("wł." żart) – forma muzyczna występująca samodzielnie lub jako część utworu cyklicznego. W scherzu wyrazisty rytm oraz artykulacja są ważniejszymi elementami utworu. Najczęściej ma metrum 3/4 oraz formę A-B-A z "trio" jako częścią środkową.
Wikipedia
IPA: ˈskɛrt͡sɔ, AS: skerco
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
droga powiatowa lub gminna zbudowana lub wyremontowana w ramach Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych w okresie sprawowania funkcji ministra spraw wewnętrznych i administracji przez Grzegorza Schetynę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. droga lokalna zbudowana lub wyremontowana w ramach „Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011” wprowadzonego w okresie, gdy ministrem spraw wewnętrznych i administracji oraz wicepremierem był Grzegorz Schetyna
Wiktionary
(1.1) Będzie więcej pieniędzy na schetynówki.
Wiktionary
IPA: ˌsxɛtɨ̃ˈnufka, AS: sχetỹnufka
Wiktionary
[czytaj: szejer] obce nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sziler] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szilerowski] taki jak u Schillera (Szylera); szylerowski
SJP.pl
[czytaj: szindler] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: SZ-Iperke lub SKIperki] rasa psów stróżujących wyhodowana we Flandrii
SJP.pl
Schipperke – rasa psa, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy; na wystawach pod patronatem FCI psy tej rasy sędziowane ubiegają się o jeden CACIB na płeć. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów użytkowych. Typ lisowaty. Należy do grupy 1 FCI.
Wikipedia
tropikalna choroba pasożytnicza człowieka i niektórych gatunków zwierząt; bilharcjoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;
Wiktionary
Sc
Wikipedia
(1.1) Przeprowadzono także badania otoczenia małych zbiorników wodnych, obszarów podmokłych wskutek podtopień cieków i jezior pod kątem występowania schistosomatozy.
Wiktionary
(1.1) bilharcjoza
Wiktionary
schiz; potocznie:
1. nietypowe zachowanie, wariactwo;
2. przywidzenie, urojenie, omam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. slang. zob. schiza.
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|schiza.
Wiktionary
(1.1) W sumie mówię sobie, że nic się nie stało, ale schiz się powoli rodzi.
Wiktionary
rzecz. schiza ż.
czas. schizować ndk.
przym. schizowy
Wiktionary
schiz; potocznie:
1. nietypowe zachowanie, wariactwo;
2. przywidzenie, urojenie, omam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. urojenie, paranoja, nieuzasadniony lęk, irracjonalne zachowanie
Wiktionary
Schiza (gr. Σχίζα) – mała grecka wyspa na Morzu Śródziemnym (dokładniej na jego części, Morzu Jońskim) położona przy południowo-zachodnim krańcu Peloponezu.
Leży w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Peloponez, w jednostce regionalnej Mesenia, w gminie Pylos-Nestoras.
Wikipedia
rzecz. schiz mzw.
Wiktionary
(1.1) schiz
Wiktionary
rozłam religii ze względów dyscyplinarnych lub dogmatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;
Wiktionary
Schizma – rozłam między wyznawcami jednej religii, ideologii lub grupy kultowej.
Do najważniejszych schizm w świecie chrześcijańskim należą:
Do współczesnych ruchów schizmatycznych można zaliczyć reakcję Kościoła rzymskokatolickiego w Niemczech na postanowienia Vaticanum I, a także powstanie kościołów starokatolickich (1870). W XX wieku po soborze watykańskim II za schizmę można uznać sedewakantystów, dla których ostatnim papieżem był Pius XII; uważają oni, że jako jedyni są katolikami.
Wikipedia
rzecz. schizmatyk m., schizmatyczka ż.
przym. schizmatycki
Wiktionary
dotyczący schizmy, schizmatyków
SJP.pl
osoba, która odłączyła się od dotychczasowej organizacji kościelnej wraz z grupą osób do niej podobnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. o członku innej wspólnoty religijnej, która powstała w wyniku podziału jakiejś organizacji wyznaniowej
(1.2) przen. o osobie, która opuściła jakąś organizację lub wspólnotę
Wiktionary
(1.1) Jeśli przed śmiercią nie dali żadnych oznak pokuty, pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy.
Wiktionary
rzecz. schizma ż., schizmatyczność ż.
:: fż. schizmatyczka ż.
przym. schizmatycki
przysł. schizmatycko
Wiktionary
(1.1) odszczepieniec, odstępca
(1.2) apostata, odszczepieniec
Wiktionary
odłączanie się od dotychczasowej organizacji kościelnej
SJP.pl
dotyczący stanu łączącego objawy schizofreniczne z zaburzeniami nastroju
SJP.pl
jeden z rodzajów jamy ciała wypełniony parenchymą
SJP.pl
w biologii: charakterystyczny dla pierwoustych sposób powstawania wtórnej jamy ciała w końcowej fazie gastrulacji
SJP.pl
w medycynie: zaburzenie ekspresji słownej pojawiające się w pewnych przypadkach schizofrenii
SJP.pl
Schizofazja (sałata słowna; schizophasia) – objaw psychopatologiczny świadczący o znacznym rozkojarzeniu myślenia. W schizofazji słowa wypowiadane przez pacjenta nie układają się w logiczny ciąg i są chaotycznie przemieszane. Termin „schizofazja” wprowadził do medycyny Emil Kraepelin.
Wikipedia
choroba psychiczna (rodzaj psychozy) o nieznanym pochodzeniu i specyficznych objawach zaburzenia poczucia własnej żywotności, urojeń prześladowczych, omamach, zmniejszenia aktywności, zamknięcia w sobie, depresji; psychoza schizofreniczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;
(1.2) przen. publ. postawa wobec czegoś lub kogoś charakteryzująca się dwoistością, ambiwalencją i wewnętrznymi sprzecznościami
Wiktionary
Sc
Wikipedia
(1.1) U mnie stwierdzono schizofrenię paranoidalną 7 lat temu.
(1.2) W stosunku Rosjan do Ameryki jest schizofrenia.
Wiktionary
IPA: ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja, AS: sχʹizofrẽńi ̯a
Wiktionary
rzecz. schizofrenik mos., schizofreniczka ż.
przym. schizofreniczny
przysł. schizofrenicznie
Wiktionary
(1.1) choroba Bleulera
(1.2) rozdwojenie jaźni, ambiwalencja, ambiwalentność
Wiktionary
kobieta, dziewczyna cierpiąca na schizofrenię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: schizofrenik
Wiktionary
IPA: ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲit͡ʃka, AS: sχʹizofrẽńička
Wiktionary
rzecz. schizofrenia ż.
:: fm. schizofrenik mos.
przym. schizofreniczny
przysł. schizofrenicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób schizofreniczny
Wiktionary
rzecz. schizofrenik mos., schizofreniczka ż., schizofrenia ż.
przym. schizofreniczny
Wiktionary
dotyczący schizofrenii i osób cierpiących na nią, charakterystyczny dla schizofreników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom
(1.2) przen. publ. taki, który charakteryzuje się dwoistością, ambiwalencją i wewnętrznymi sprzecznościami
(1.3) przen. pot. taki, który odbiega od normy, trudny do zrozumienia
Wiktionary
(1.1) Jakie są rodzaje zaburzeń schizofrenicznych?
(1.2) …Wobec ZSRR zachowują postawę schizofreniczną: są z nim związani, a jednocześnie sądzą, iż mnóstwo tego, co złe, płynie stamtąd i o niczym tak nie marzą, jak o partnerskiej, a nie podrzędnej roli.
Wiktionary
IPA: ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: sχʹizofrẽńičny
Wiktionary
rzecz. schizofrenia ż., schizofrenik mos., schizofreniczka ż.
przysł. schizofrenicznie
Wiktionary
(1.2) ambiwalentny
(1.3) obłędny, szalony, wariacki
Wiktionary
człowiek cierpiący na schizofrenię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. psych. człowiek cierpiący na schizofrenię
Wiktionary
IPA: ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲik, AS: sχʹizofrẽńik
Wiktionary
rzecz. schizofrenia ż., schizofreniczność ż.
:: fż. schizofreniczka ż.
przym. schizofreniczny
przysł. schizofrenicznie
Wiktionary
(1.1) pot. schizol
Wiktionary
w biologii: sposób rozmnażania bezpłciowego niektórych pierwotniaków, polegający na kilkakrotnym podziale jądra osobnika, a następnie na podziale całej jego komórki na wiele nowych osobników
SJP.pl
Schizogonia – typ bezpłciowego rozmnażania się niektórych pierwotniaków. Polega na wielokrotnym podziale jądra komórkowego, a dopiero później na podziale cytoplazmy. Jest przez to nazywana podziałem wielokrotnym.
Taki sposób rozmnażania umożliwia powstanie w krótkim czasie dużej liczby osobników potomnych, co ma znaczenie w rozprzestrzenianiu się gatunku.
Wikipedia
schizotymik o cechach psychopatycznych
SJP.pl
→ schizoid, np. zachowanie schizoidalne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. związany ze schizoidem, dotyczący schizoida, mający cechy schizoida
Wiktionary
(1.1) Jeśli u psychopaty schizoidalnego radość przynosi zwycięstwo, to u psychopaty obsesyjnego przynosi ją spełnienie obowiązków (…).
Wiktionary
rzecz. schizoid mos.
Wiktionary
w psychologii: konstytucja psychiczna, której cechą charakterystyczną jest zamykanie się w sobie, ograniczanie stosunków z innymi ludźmi, skłonność do samotności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. rzad. zaburzenie psychiczne
Wiktionary
IPA: ˌsxʲizɔˈjidʲja, AS: sχʹizoi ̯idʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. schizoid m.
Wiktionary
1. pogardliwie o schizofreniku;
2. potocznie o osobie zachowującej się niezgodnie z ogólnie przyjętymi normami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zachowująca się niezgodnie z ogólnie przyjętymi normami
Wiktionary
pierwotniak, który znajduje się w stadium rozmnażania bezpłciowego zwanego schizogonią
SJP.pl
Schizont – jedna z form rozwojowych części pierwotniaków, głównie niektórych sporowców. Wielojądrowa forma bezpłciowa, powstała w wyniku schizogonii. Schizonty zarodźca malarii rozwijają się w krwinkach gospodarza, po czym rozpadają się na jednojądrzaste merozoity. Z merozoitów może powstać kolejne pokolenie schizontów.
Wikipedia
w psychologii: ogół cech osobowości introwertycznej, odznaczający się oddaleniem od rzeczywistości, skłonnością do marzycielstwa, oschłością, wyniosłością, odgradzaniem się od otoczenia, nieufnością wobec ludzi
SJP.pl
Sc
Wikipedia
w psychologii: kobieta kobieta o temperamencie schizotymicznym, czyli oschła uczuciowo, trudno nawiązująca kontakty z ludźmi, zamknięta w sobie, nieufna, drażliwa
SJP.pl
dotyczący schizotymii - zespołu cech osobowości introwertycznej, np. postawa schizotymiczna
SJP.pl
w psychologii: człowiek o temperamencie schizotymicznym, czyli oschły uczuciowo, trudno nawiązujący kontakty z innymi, zamknięty w sobie
SJP.pl
związany z cechami lub zaburzeniem charakteryzującym się dziwacznymi przekonaniami, nietypowym zachowaniem i trudnościami w relacjach społecznych
SJP.pl
potocznie: wariować, tracić rozum; świrować
SJP.pl
stać się takim, jak Chińczycy, ulec wpływom chińskim
SJP.pl
stać się takim, jak Chińczycy, ulec wpływom chińskim
SJP.pl
poddać wpływom chińskim, nadać cechy typowo chińskie
SJP.pl
poddać wpływom chińskim, nadać cechy typowo chińskie
SJP.pl
miasto w środkowej Austrii
SJP.pl
Schladming – miasto w środkowej Austrii, w kraju związkowym Styria, w powiecie Liezen, wchodzi w skład ekspozytury politycznej Gröbming. Leży nad rzeką Aniza. Liczy 6715 mieszkańców (1 stycznia 2015).
Dawniej było miastem górniczym. Dziś głównym źródłem dochodów jest turystyka górska. Miasto jest też ważnym ośrodkiem narciarskim.
Wikipedia
[czytaj: szla:kfertik] z niemieckiego: zawsze gotów do celnej, ciętej odpowiedzi
SJP.pl
potocznie: taki, który się schlał
SJP.pl
chlapiąc się mocno zabrudzić, pomoczyć, mocno pochlapać
SJP.pl
chlapiąc, mocno zabrudzać
SJP.pl
rzadko: pochlebca, lizus, podlizywacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schlebiać.
Wiktionary
czas. schlebiać
Wiktionary
prawić pochlebstwa, komplementy, starać się przypodobać komuś; pochlebiać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. schlebić)
(1.1) chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś
Wiktionary
czas. schlebić
rzecz. schlebianie n.
Wiktionary
(1.1) kadzić, łechtać, nadskakiwać, pochlebiać, przypochlebiać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schlebić.
Wiktionary
powiedzieć komuś pochlebstwa, komplementy
SJP.pl
[czytaj: SZLEz-indżer] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzadko: wypijać wszystko; wyżłopywać;
2. potocznie: schlewać się - upijać się; uchlewać się, nachlewać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szlirencałer] nazwisko obce
SJP.pl
więzień twierdzy w Schlisselburgu
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: schludnie, schludno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: schludny
SJP.pl
1. stan uporządkowania, czystości; porządek, czystość, ład;
2. cecha kogoś, kto dba o czystość, porządek;
3. cecha kogoś, kto wygląda czysto, jest zadbany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co schludne; cecha tych, którzy są schludni
Wiktionary
rzecz. schludzenie n.
czas. schludzić
przym. schludny
przysł. schludnie, schludno
Wiktionary
(1.1) uporządkowanie
Wiktionary
1. dbający o czystość, porządek;
2. utrzymany w czystości, w porządku
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który dba o czystość i porządek
(1.2) taki, który utrzymywany jest w czystości, porządku lub ładzie
Wiktionary
(1.2) Istota wzdryga się, gdy lasery wypalają jej wnętrze, i zaczyna zamykać paszczę. Wyjec, która teraz znajduje się w połowie gardła bestii, obraca TIE-a w schludnym piruecie i wbija gaz do dechy.
Wiktionary
IPA: ˈsxludnɨ, AS: sχludny
Wiktionary
rzecz. schludność ż.
przysł. schludnie, schludno
Wiktionary
(1.1) porządny
(1.2) zadbany, czysty
Wiktionary
[czytaj: szmalc] sentymentalizm, czułostkowość w utworze artystycznym; schmalz
SJP.pl
[czytaj: szmalc] sentymentalizm, czułostkowość w utworze artystycznym; schmaltz
SJP.pl
[czytaj: szmajser] potocznie: niemiecki pistolet maszynowy MP 40; Szmajser
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hist. wojsk. pot. niemiecki pistolet maszynowy MP 40
Wiktionary
(1.1) war. szmajser
Wiktionary
[czytaj: szmid] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szmit] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szmit] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sznajder] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. stawać się suchym;
2. o roślinach: więdnąć z braku wody;
3. potocznie: szybko tracić wagę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wyschnąć, zeschnąć)
(1.1) stawać się suchym; tracić wilgotność
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uschnąć)
(2.1) marnieć z braku wody
(2.2) pot. bardzo szybko chudnąć
(2.3) pot. marnieć z powodu stanu uczuciowego
Wiktionary
rzecz. schnięcie n., suchotnik mos.
Wiktionary
(1.1) suszyć się, wysychać, zasuszać się, zsychać, zsychać się
(2.1) usychać, więdnąć
(2.2) mizernieć
Wiktionary
każdy ze stopni, z których składają się schody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każdy ze stopni, z których składają się schody
(1.2) przen. jakaś nierówność
Wiktionary
(1.1) Wracając ze szkoły do domu, zawsze biegnę po trzy schodki na raz.
(1.2) Ten fryzjer partacz zrobił mi schodki z tyłu głowy.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔdɛk, AS: sχodek
Wiktionary
rzecz. schody nmos., schodnia ż., schodzenie n.
:: zdrobn. schodeczek m.
czas. schodzić
przym. schodkowy, schodowy
przysł. schodkowo
Wiktionary
(1.1) stopień
Wiktionary
każdy ze stopni, z których składają się schody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od schody
(1.2) daw. środ. polit. szubienica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na marmurowych schodkach biegnących ku wodzie stoi pomarańczowy sadhu sypiąc na wodę okruszyny chlebowego placekacka.
Wiktionary
rzecz. schodzenie n.
czas. schodzić
Wiktionary
ułożony, wycięty w kształcie schodków; przypominający kształtem schodki
SJP.pl
podchodzić po stromym stoku, ustawiając narty poprzecznie do linii spadku
SJP.pl
1. taki, który ma kształt schodów; schodkowaty;
2. taki, który składa się ze schodków, odnosi się do schodków lub do schodka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze schodkiem, dotyczący schodka
(1.2) taki, który ma kształt schodków
Wiktionary
IPA: sxɔtˈkɔvɨ, AS: sχotkovy
Wiktionary
rzecz. schodek m., schody nmos., schodzenie n.
czas. schodzić ndk.
przym. schodowy
przysł. schodowo, schodkowo
Wiktionary
1. schody na statku;
2. schody dostawiane do samolotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. prowizoryczna kładka budowlana
(1.2) żegl. schody łączące dwa pokłady na statku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Dudnią kroki po deskach pokładu i, śmignąwszy po schodni na rufę, przed oficerem wachtowym staje uczeń trzeciego kursu, pełniący w mojej wachcie służbę bosmańską.
Wiktionary
rzecz. schodzenie n., schodek mrz., schody lm nm.
czas. schodzić ndk., zejść dk.
Wiktionary
przypominający schody, podobny do schodów
SJP.pl
przymiotnik od: schody, np. klatka schodowa - odrębna część budynku, w której znajdują się schody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze schodami, dotyczący schodów
Wiktionary
IPA: sxɔˈdɔvɨ, AS: sχodovy
Wiktionary
rzecz. schodek m., schody nmos., schodzenie n.
czas. schodzić ndk.
przym. schodkowy
przysł. schodowo, schodkowo
Wiktionary
urządzenie pomocne przy radzeniu sobie z barierami architektonicznymi przez osoby niepełnosprawne
SJP.pl
konstrukcja złożona z szeregu stopni, umożliwiająca przejście na inny poziom budynku lub terenu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;
(1.2) coś o kształcie schodów (1.1)
Wiktionary
Sc
Wikipedia
(1.1) Klip kręcono na schodach, które codziennie w południe przemierzała w drodze po chleb.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔdɨ, AS: sχody
Wiktionary
rzecz. schodek m., schodnia ż., schodzenie n.
czas. schodzić ndk.
przym. schodkowy, schodowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schodzić.
Wiktionary
(1.1) Męczy mnie to ciągłe schodzenie i wchodzenie po schodach.
Wiktionary
IPA: sxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: sχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. schodek mrz., schody nmos., schodki nmos., schodnia ż.
czas. schodzić ndk., naschodzić się
przym. schodowy, schodkowy, schodkowaty
Wiktionary
1. idąc, opuszczać się w dół;
2. opuszczać jakieś miejsce, ustępować, usuwać się skądś;
3. opuszczać się niżej, zanurzać się;
4. odpadać z jakiejś powierzchni, ścierać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zejść)
(1.1) iść w dół
(1.2) obniżać wartość, cenę
(1.3) ustępować miejsce
(1.4) umierać
(1.5) pot. o towarze: być kupowanym, sprzedawać się, zwykle szybko
(1.6) karc. wyrzucać lewy w rozgrywce karcianej
(1.7) o dniach, latach: upływać
(1.8) opuścić miejsce produkcji
(1.9) o terenie: ciągnąć się w dół
(1.10) odpaść
(1.11) przybywać grupowo w dane miejsce
czasownik przechodni dokonany
(2.1) pot. zużywać odzież lub obuwie w wyniku długotrwałego użytkowania
czasownik zwrotny niedokonany schodzić się
(3.1) przybywać grupowo w dane miejsce
(3.2) o drogach, liniach, rurach itp.: łączyć się, skupiać się, przecinać się
czasownik zwrotny dokonany schodzić się
(4.1) męczyć się długim chodzeniem
Wiktionary
(1.1) Schodziła wolno, tren sukni ciągnął się za nią po szerokich marmurowych stopniach….
(1.10) Pomidory blanszować kilka minut we wrzątku, aby lepiej schodziła z nich skórka.
(1.11) Na ten popielec zjeżdżali się i schodzili do kościołów wszyscy katolickiego wyznania, panowie nawet najwięksi nigdy go nie opuszczali.
(3.1) Kobiety schodziły się na plotkaotki przy studni.
(3.1) W sobotę i niedzielę schodzą się goście.
(3.2) Tutaj schodzą się dwa rurociągi.
(4.1) Schodziłem się na tej wycieczce i teraz bolą mnie nogi.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: sχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. schodzenie n., schody nmos., schodki nmos., schodek m., schodnia ż., zejście n.
czas. naschodzić się, zejść dk.
przym. schodzony, schodkowy, schodowy, schodkowaty
przysł. schodkowo, schodowato
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ślazować
(1.2) maleć
(1.3) ustępować
Wiktionary
zniszczony wskutek długiego używania, np. schodzone buty
SJP.pl
przykościelny chórek dziecięcy, prowadzony najczęściej przez księży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. parafialny zespół śpiewaczy
Wiktionary
(1.1) Nasza schola wzięła udział w przeglądzie chórów parafialnych.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔla, AS: sχola
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. scholka ż.
Wiktionary
w epoce średniowiecznej: student, żak
SJP.pl
proces mający na celu zwiększenie roli szkolnictwa w życiu społecznym; skolaryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dominium scholastyka
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób scholastyczny
(1.2) filoz. zgodnie z zasadami scholastyki
Wiktionary
rzecz. scholastyczność ż., scholastyk mos., scholastyka ż.
przym. scholastyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest scholastyczne; cecha tych, którzy są scholastyczni
Wiktionary
przym. scholastyczny
przysł. scholastycznie
rzecz. scholastyk mos., scholastyka ż.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany ze scholastyką, odnoszący się do scholastyki
przymiotnik jakościowy
(2.1) odwołujący się do autorytetów
Wiktionary
(1.1) Filozofem scholastycznym był m.in. Marsyliusz z Padwy.
Wiktionary
rzecz. scholastyczność ż., scholastyk mos., scholastyka ż.
przysł. scholastycznie
Wiktionary
1. kierunek średniowiecznej filozofii chrześcijańskiej dążący do rozumowego udowodnienia dogmatów religijnych i rozstrzygania sporów przez odwoływanie się do autorytetów; filozofia scholastyczna;
2. ironicznie: filozofowanie, jałowe dociekania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. zwolennik lub przedstawiciel filozofii scholastycznej
(1.2) hist. duchowny nadzorujący szkoły w diecezji, kierujący szkołą katedralną
Wiktionary
Sc
Wikipedia
rzecz. scholastyczność ż., scholastyka ż.
przym. scholastyczny
przysł. scholastycznie
Wiktionary
1. kierunek średniowiecznej filozofii chrześcijańskiej dążący do rozumowego udowodnienia dogmatów religijnych i rozstrzygania sporów przez odwoływanie się do autorytetów; filozofia scholastyczna;
2. ironicznie: filozofowanie, jałowe dociekania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. filoz. nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;
(1.2) filoz. teol. spekulacyjny nurt w filozofii i teologii średniowiecznej bazujący na dogmatach wiary
(1.3) filoz. rozumowanie formalistyczne używające spekulacji w oparciu o dogmaty i autorytety
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: scholastyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z czasem scholastyka zaczęła oznaczać całokształt tego, co wykładano w szkołach i na uniwersytetach.
(1.2) Potraktowali scholastykę jako charakterystyczny dla średniowiecza nurt myśli i poddali ją całościowej krytyce.
Wiktionary
rzecz. scholastyczność ż., scholastyk mos.
przym. scholastyczny
przysł. scholastycznie
Wiktionary
autor dodatkowych objaśnień umieszczanych na marginesach rękopisów greckich i łacińskich przez komentatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) komentarz lub uwaga typu filologicznego albo historycznego zachowany na marginesie greckiego lub łacińskiego rękopisu;
Wiktionary
rzecz. skolion
Wiktionary
(1.1) scholium
Wiktionary
w literaturoznawstwie: uwaga, objaśnienie lub komentarz umieszczony na marginesie przez komentatora żyjącego w starożytności lub średniowieczu
SJP.pl
zdrobnienie od: schola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: schola
(1.2) nieduża schola
Wiktionary
(1.1) Wokalistka zaczynała w niewielkiej scholce przy swojej rodzinnej parafii.
Wiktionary
rzecz. schola ż.
Wiktionary
rzadko: schomeinizować się - podporządkować się fanatycznej doktrynie religijnej narzucanej przez Chomeiniego
SJP.pl
[czytaj: szopenhałer] nazwisko, m.in. Arthur Schopenhauer (1788-1860) - filozof niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szopenhałerowski] właściwy Schopenhauerowi, charakterystyczny dla filozofii Schopenhauera
SJP.pl
wycieńczony chorobami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który długo i ciężko chorował; wycieńczony chorobami; też: świadczący o takim stanie
Wiktionary
(1.1) Kapusta z grzybami / Jeśli nie trafił się w niej żaden trujący lub "czarnobylski" grzybek, to w małych ilościach będzie O.K. Najlepiej znoszą ją ludzie młodzi — schorowanej babci może leżeć na wątrobie do Wielkanocy
(1.1) Przy cięciu młodych drzew trzeba usuwać bezwzględnie wszystkie gałęzie nadłamane, schorowane i zamarłe.
(1.1) Niechaj mi powie — czy z tej trupiej twarzy, / Z tej schorowanej… męką twarzy jego / Poznałby… gdyby obaczył żywego / Na czele hufców… pod chorągwią złotą… / Boże! co robi z nas grób?
Wiktionary
(1.1) przest. schorzały
Wiktionary
schorować się - dawniej: zmarnieć, osłabnąć, zniszczeć wskutek choroby; schorzeć
SJP.pl
dawniej: zmarnieć, osłabnąć, zniszczeć wskutek choroby; schorować się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. osłabiony, wycieńczony ciężką chorobą; schorowany (dziś zwykle: w odniesieniu do narządów organizmu)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. człowiek chory
Wiktionary
(1.1) W tejże chwili zjawiła się w kamiennym obramieniu drzwi siwowłosa staruszka, zgarbiona, schorzała, podpierająca się laską.
Wiktionary
nieprawidłowe funkcjonowanie jakiegoś narządu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu
Wiktionary
(1.1) Psyloza to schorzenie przewodu pokarmowego.
(1.1) Ani w czasie pokoju, ani wojny nie pójdą w kamasze chorzy na AIDS, marskość wątroby i wiele innych schorzeń.
Wiktionary
IPA: sxɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: sχožẽńe
Wiktionary
rzecz. choroba ż., chora ż.
czas. chorzeć ndk.
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) choroba, dolegliwość, przypadłość
Wiktionary
dawniej: zmarnieć, osłabnąć, zniszczeć wskutek choroby; schorować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schować.
Wiktionary
czas. schować
rzecz. chów mrz., schowek mrz.
Wiktionary
skrytka; kryjówka; miejsce do chowania, przechowywania
SJP.pl
ulokować kogoś w miejscu zasłoniętym, ukryć, odłożyć coś na później
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chować)
(1.1) dokonany od|chować.
czasownik zwrotny dokonany schować się (ndk. chować się)
(2.1) dokonany od|chować się.
Wiktionary
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(2.1) Kot schował się za drzwiami.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔvat͡ɕ, AS: sχovać
Wiktionary
czas. chować
rzecz. schowanie n., chów mrz., schowek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce, gdzie coś można schować
(1.2) inform. pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami
Wiktionary
Schowek – część pamięci komputera (specjalnie wydzielona), zarezerwowana w systemach operacyjnych na zapisywanie wskazanych przez użytkownika danych.
Do pamięci ze schowka może odwoływać się użytkownik. Typowym zastosowaniem schowka jest skopiowanie fragmentu tekstu lub grafiki z jednego programu do drugiego.
Wikipedia
(1.2) Jeśli nie możesz kliknąć na link, zaznacz go myszką, skopiuj do schowka wciskając Ctrl+C a następnie wklej go do paska adresu przeglądarki.
Wiktionary
IPA: ˈsxɔvɛk, AS: sχovek
Wiktionary
rzecz. schowanko n., schowadełko n., schowanie n., chów mrz.
czas. chować, schować dk.
Wiktionary
(1.1) skrytka; pot. schowanko
Wiktionary
skrót od: Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum - zakon pijarów; SP
SJP.pl
[czytaj: szranc] podgatunek muzyki techno
SJP.pl
Schranz – podgatunek muzyki techno, stworzony przez Chrisa Liebinga we Frankfurcie nad Menem około roku 1994. Schranz jest muzyką taneczną charakteryzującą się szybkim tempem (zazwyczaj między 140-160 BPM) o twardym, minimalistycznym brzmieniu, składającym się z odgłosów i dźwięków zbliżonych do odgłosów maszyn, z zastosowaniem powtarzających się zapętlonych sekwencji perkusyjnych o monotonnym brzmieniu.
Wikipedia
[czytaj: szrajber] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szrajbersyt] minerał, fosforek żelaza, występujący w meteorytach
SJP.pl
Sc
Wikipedia
[czytaj: SZREder] nazwisko
SJP.pl
Schroeder – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Santa Catarina. Znajduje się w mezoregionie Norte Catarinense i mikroregionie Joinville.
Wikipedia
[czytaj: szryger] nazwisko
SJP.pl
rodzaj budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu wojskowym bądź cywilnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. rodzaj betonowej budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu militarnym;
(1.2) wojsk. budowla lub pomieszczenie przystosowane do ochrony ludność cywilnej przed bombardowaniem w czasie wojny
(1.3) turyst. rodzaj prowizorycznej, drewnianej budowli służącej jako miejsce chwilowego schronienia dla turystów w górach;
(1.4) geol. rodzaj niewielkiej, płytkiej jaskini o dostępie światła słonecznego
Wiktionary
Schron – rodzaj budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu wojskowym bądź cywilnym.
Wikipedia
(1.1) Obrońcy twierdzy prowadzili ostrzał ze schronów znajdujących się na przedpolu.
(1.2) W czasie zimnej wojny pobudowano wiele schronów przeciwatomowych, po obu stronach żelaznej kurtyny.
(1.3) Na szlaku na Śnieżnik przeczekaliśmy w schronie zimną, jesienną ulewę.
(1.4) Pod wapienną skałą woda deszczowa wypłukała niewielki schron.
Wiktionary
IPA: sxrɔ̃n, AS: sχrõn
Wiktionary
rzecz. schronienie n., schronisko n., ochrona ż., ochroniarz m., ochronka ż.
czas. chronić ndk., schronić dk., ochronić dk., ochraniać ndk.
przym. schronowy, schroniskowy, ochronny
Wiktionary
(1.1) bunkier, fortyfikacja
(1.3) wiata turystyczna, chatka turystyczna
(1.4) schronisko krasowe, schronisko skalne, schronisko podskalne
Wiktionary
miejsce, gdzie można się schronić, czuć się bezpiecznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas ulewy znaleźliśmy schronienie pod wiatą.
Wiktionary
IPA: sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: sχrõńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. ochrona ż., schronisko n., schron m., schrona ż.
czas. ochraniać, chronić, schronić dk.
przym. schroniskowy, schronowy
Wiktionary
(1.1) azyl, kryjówka, ostoja
Wiktionary
1. budynek na szlaku turystycznym, przeznaczony na nocleg dla turystów;
2. przytułek, zakład opieki społecznej dla bezdomnych;
3. schronienie, miejsce gdzie można się schronić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
(1.2) miejsce, w którym można się schronić
(1.3) placówka przeznaczona dla porzuconych zwierząt domowych;
(1.4) daw. ośrodek dla starszych ludzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) W ostatnim czasie to będzie kolejna zmiana na stanowisku kier. schroniska dla bezdomnych zwierząt w Orzechowcach.
Wiktionary
IPA: sxrɔ̃ˈɲiskɔ, AS: sχrõńisko
Wiktionary
czas. ochraniać, chronić ndk., schronić dk., ochronić dk.
rzecz. schronienie n., schron m.
przym. schroniskowy, przyschroniskowy, wokółschroniskowy
Wiktionary
(1.1) hostel
(1.2) schron, azyl, przytułek
(1.4) hospicjum
Wiktionary
mieszkaniec schroniska dla młodocianych przestępców
SJP.pl
przymiotnik od: schronisko
SJP.pl
schować, ukryć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. schraniać, chronić)
(1.1) umieścić w bezpiecznym miejscu
czasownik zwrotny dokonany schronić się (ndk. schraniać się, chronić się)
(2.1) ukryć się w bezpiecznym miejscu
Wiktionary
(2.1) Jego oddział schronił się w jeziorze, gdy flota przeprowadzała bombardowanie Bazy Gamma Jeden. W ognistej pożodze woda w jeziorze zagotowała się i wyparowała.
Wiktionary
rzecz. schron mrz., schronienie n., schronisko n.
czas. ochraniać
Wiktionary
ustalić chronologię zdarzeń i zjawisk
SJP.pl
→ schron
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze schronem, dotyczący schronu
Wiktionary
rzecz. schron m., schronienie n.
czas. ochraniać
Wiktionary
zjeść coś chrupiąc
SJP.pl
rzadko: stawać się chrypliwym, nabawiać się chrypki
SJP.pl
ochrypieć, ochrypnąć, schrypnąć, zachrypnąć, zachrypieć; przestarzale:
1. nabawić się chrypki;
2. o głosie: stać się chrypliwym, zacząć brzmieć nisko i matowo
SJP.pl
1. taki, który schrypł, ma chrypkę;
2. o głosie: szorstki, z chrypką
SJP.pl
ochrypieć, ochrypnąć, schrypieć, zachrypnąć, zachrypieć;
1. nabawić się chrypki;
2. o głosie: stać się chrypliwym, zacząć brzmieć nisko i matowo
SJP.pl
ochrypieć, ochrypnąć, schrypieć, zachrypnąć, zachrypieć;
1. nabawić się chrypki;
2. o głosie: stać się chrypliwym, zacząć brzmieć nisko i matowo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. zob. schrypnięty.
Wiktionary
(1.1) Głos miał nieco schrypły i niby łagodniejszy.
Wiktionary
rzecz. chrypka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schrystianizować.
Wiktionary
czas. schrystianizować
rzecz. Chrystus mos., chrystusowiec mos.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. chrystianizować)
(1.1) hist. teol. zaprowadzić chrześcijaństwo
Wiktionary
(1.1) Udało im się schrystianizować plemięemiona północne.
(1.1) Nie schrystianizowano terenów za Olzą.
Wiktionary
rzecz. chrystianizacja ż., Chrystus m., chrystianizm m., chrystianin m., schrystianizowanie n., chrystianizowanie n., chrystusowiec mos.
czas. chrystianizować ndk.
przym. chrystianizacyjny, Chrystusowy, chrystusowy
Wiktionary
potocznie: zepsuć coś
SJP.pl
[czytaj: szreder] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szrudinger] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szubert] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stać się szczuplejszym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chudnąć)
(1.1) dokonany od|chudnąć.
Wiktionary
przym. chudy
czas. chudnąć, odchudzać
rzecz. chudnięcie n.
Wiktionary
stać się szczuplejszym
SJP.pl
[czytaj: szulc] nazwisko, m.in. Bruno Schulz (1892-1942) polski grafik i prozaik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szulcowski] taki jak u Schulza, właściwy Schulzowi, charakterystyczny dla twórczości Schulza itp.
SJP.pl
[czytaj: SZUmacher] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szuster] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szwarc] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szwarc] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szwarceneger] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szfarckopf] nazwisko obce
SJP.pl
Schwarzkopf – marka szamponu do mycia włosów, należąca do koncernu Henkel. Nazwa marki pochodzi od założyciela firmy – Hansa Schwarzkopfa.
Wikipedia
[czytaj: szwarcwalt] pasmo górskie w Niemczech; Szwarcwald
SJP.pl
Schwarzwald („czarny las”, Szwarcwald, „Selva Negra”) – zrębowe pasmo górskie w południowo-zachodnich Niemczech rozciągające się od południowego krańca do środka Badenii-Wirtembergii na długości około 160 km – od Waldshut-Tiengen na samym południu do Pforzheim na północy.
Wikipedia
dawniej: podziw, wygląd godny pozazdroszczenia; dziś tylko w wyrażeniu: na schwał - godny podziwu
SJP.pl
[czytaj: szłeps] marka napojów gazowanych
SJP.pl
Schweppes – marka napojów gazowanych, która pojawiła się w 1783 roku, gdy niemiecki zegarmistrz i jubiler Johann Jacob Schweppe opracował metodę nasycania napojów dwutlenkiem węgla. Właścicielem marki jest Dr Pepper Snapple Group.
Wikipedia
wziąć coś szybkim ruchem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schwytać.
Wiktionary
IPA: sxfɨˈtãɲɛ, AS: sχfytãńe
Wiktionary
rzecz. chwyt m., chwytność ż., chwytliwość ż., chwytnia ż., chwytacz m., uchwyt m., chwytanie n., wychwytywanie n., wychwycenie n., uchwycenie n., pochwycenie n., nachwyt m., podchwyt m., przechwytywanie n., przechwycenie n.
czas. schwytać dk., chwytać ndk., wychwytywać ndk., uchwycić dk., pochwycić dk., przechwytywać ndk., przechwycić dk.
rzecz. chwyt m., chwytny, uchwytowy, chwytliwy
przym. chwytny
Wiktionary
złapać, ująć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chwytać)
(1.1) książk. złapać
Wiktionary
(1.1) Zastawiłem świetne wnyki, ale przez całą zimę nawet marnego zająca nie udało mi się schwytać.
Wiktionary
IPA: ˈsxfɨtat͡ɕ, AS: sχfytać
Wiktionary
czas. chwytać ndk., chwycić dk., schwycić dk., uchwycić dk.
rzecz. schwytanie n., chwyt m.
Wiktionary
(1.1) złapać, pojmać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto i gmina we wschodniej Szwajcarii;
(1.2) geogr. adm. kanton w Szwajcarii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. szwycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schylać.
Wiktionary
czas. schylać ndk.
Wiktionary
opuszczać w dół, naginać ku ziemi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. schylić)
(1.1) naginać ku ziemi
czasownik zwrotny niedokonany schylać się (dk. schylić się)
(2.1) zginać w pasie ku ziemi samego siebie
Wiktionary
IPA: ˈsxɨlat͡ɕ, AS: sχylać
Wiktionary
rzecz. schylanie n.
Wiktionary
gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchów
SJP.pl
potocznie: schytrzać się - stawać się sprytniejszym
SJP.pl
taki, który schytrzał
SJP.pl
czas kończącej się epoki, bliski koniec czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okres bliski zakończeniu, stadium końcowe
(1.2) tendencja zniżkowa
Wiktionary
(1.1) U schyłku XX wieku nadal nie wynaleziono szczepionki ani przeciw HIV, ani przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu C.
Wiktionary
IPA: ˈsxɨwɛk, AS: sχyu̯ek
Wiktionary
przym. schyłkowy
rzecz. schyłkowość ż.
Wiktionary
(1.1) dekadencja, bliski koniec, końcówka, kres, przen. zmierzch
(1.2) upadek
Wiktionary
osoba uprawiająca jakąś dziedzinę sztuki u schyłku epoki lub wyrażąjąca poglądy kończącej się epoki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący ze schyłkowego paleolitu, mający miejsce w schyłkowym paleolicie
Wiktionary
(1.1) Najbardziej zasadniczymi kryteriami podziału drapaczy schyłkowopaleolitycznych są: proporcje i forma półsurowiaków.
Wiktionary
IPA: ˌsxɨwkɔvɔpalɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ, AS: sχyu̯kovopaleolʹityčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest schyłkowe; cecha tych, którzy są schyłkowi
Wiktionary
przym. schyłkowy
przysł. schyłkowo
rzecz. schyłek mrz.
Wiktionary
podwyższenie, na którym stawia się stopę, żeby wejść wyżej lub zejść niżej; stopień
SJP.pl
[czytaj: szönbrun albo szenbrun] pałac w Wiedniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie służące do obniżania temperatury czegoś, zwłaszcza produktów spożywczych; schładzalnik, schładzarka, schładziarka
SJP.pl
1. w sposób obniżający temperaturę; chłodząco, ochładzająco, ostudzająco, oziębiająco, studząco;
2. w sposób zmniejszający wrażenie gorąca;
3. w sposób zmniejszający tempo rozwoju gospodarki lub tempo wzrostu jakiegoś wskaźnika gospodarczego
SJP.pl
pomieszczenie z urządzeniem chłodniczym, przeznaczone do intensywnego oziębiania produktów spożywczych do temperatury przechowywania lub transportu
SJP.pl
urządzenie służące do obniżania temperatury czegoś, zwłaszcza produktów spożywczych; schładzacz, schładzarka, schładziarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|schładzać.
Wiktionary
czas. schładzać ndk.
rzecz. chłodzenie n., chłodność ż.
Wiktionary
urządzenie służące do obniżania temperatury czegoś, zwłaszcza produktów spożywczych; schładzacz, schładzalnik, schładziarka
SJP.pl
urządzenie służące do obniżania temperatury czegoś, zwłaszcza produktów spożywczych; schładzacz, schładzalnik, schładzarka
SJP.pl
taki, który schłodniał
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. schładzać)
(1.1) obniżyć temperaturę, uczynić chłodnym
Wiktionary
rzecz. chłodność ż., chłodzenie n., chłodziarka ż., chłodnia ż., chłód m., chłodnik m.
czas. chłodzić ndk., wychłodzić dk., schładzać ndk.
przym. chłodny
Wiktionary
nabrać cech chłopskich, stać się chłopem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. pejor. stanie się jak chłopi, zbratanie się z chłopstwem
(1.2) daw. pejor. pozbawienie szlachectwa
(1.3) pejor. nabranie cech męskich (o kobiecie)
Wiktionary
czas. schłopieć dk., schłopić dk., schłopić się dk.
Wiktionary
nabrać cech chłopskich, stać się chłopem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chłopieć)
(1.1) daw. pejor. zacząć żyć jak chłopi
(1.2) nabrać cech męskich (o kobiecie)
Wiktionary
(1.1) Szlachciury schłopieli i nie noszą się już po dworsku.
(1.2) Wokalistka schłopiała do reszty, starając się meliniarskim stylem i słownictwem spod budki z piwem zwrócić na siebie uwagę.
Wiktionary
rzecz. chłopak mos., chłop mos., chłopka ż., schłopienie n., chłopstwo n.
czas. chłopieć ndk.
Wiktionary
(1.1) daw. schamieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbicie kogoś lub czegoś batem, rózgą, biczem
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., chłostak mos., chłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłostać ndk., chłosnąć dk., schłostać dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) chłoszcząc zbić
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., chłostak mos., chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłostać ndk., chłosnąć dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: scilicet (z łaciny: mianowicie); sc.
SJP.pl
z łaciny: mianowicie; to znaczy
SJP.pl
preparat farmaceutyczny wzmagający akcję mięśnia sercowego; scylaren
SJP.pl
pnącze z rodziny obrazkowatych, w warunkach naturalnych rosnące w Malezji
SJP.pl
Scindapsus, ołustek ("Scindapsus" Schott) – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, obejmujący około 35 gatunków pochodzących z Chin, subkontynentu indyjskiego, Indochin, Azji Południowo-Wschodniej, Nowej Gwinei, Wysp Salomona, Queensland i Wysp Karolińskich.
Wikipedia
określenie wykonawcze: iskrząco, migotliwie, błyskotliwie
SJP.pl
[czytaj: szolto] sposób gry na skrzypcach, polegający na energicznych pociągnięciach całym smyczkiem po strunach
SJP.pl
[czytaj: siroko] model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sztuka przedstawiania cieni w najbardziej realistyczny sposób
SJP.pl
walka z cieniami lub wyimaginowanym wrogiem
SJP.pl
dawniej: człowiek cierpiący na rwę kulszową (scjatykę)
SJP.pl
dawniej: ischias
SJP.pl
ryba drapieżna; orłoryb, kulbin;
SJP.pl
członek kościoła scjentologicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek Kościoła scjentologicznego
Wiktionary
doktryna Kościoła scjentologicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;
Wiktionary
Scjentologia ( Scientology) – ruch religijny uważany również za sektę, przedsiębiorstwo lub organizację pozarządową bez charakteru religijnego.
Podstawy scjentologii zostały opracowane w 1951 przez pisarza fantastyki naukowej L. Rona Hubbarda jako alternatywa psychologii. W 1953 została ona określona przez niego jako „stosowana filozofia religijna”.
Wikipedia
(1.1) Przykładem nowego ruchu, który przypisuje nauce wiodące znaczenie, jest scjentologia odwołująca się nie tylko do mądrości Wschodu, ale też do mistycyzmu i współczesnych form magii.
Wiktionary
rzecz. scjentolog m., scjentolożka ż., scjentyzm m., scjentysta m., scjentystka ż., scjentokracja ż.
przym. scjentologiczny, scjentystyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany ze scjentologią, dotyczący scjentologii
Wiktionary
rzecz. scjentologia ż., scjentolog mos.
Wiktionary
dawniej: oparty na nauce, naukowy
SJP.pl
dawniej: naukowy
SJP.pl
dawniej: naukowość
SJP.pl
osoba kierująca się filozoficznym nurtem scjentyzmu
SJP.pl
zwolenniczka scjentyzmu
SJP.pl
pogląd, iż uzyskanie wiedzy o świecie możliwe jest wyłącznie przy wykorzystaniu nauk przyrodniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;
Wiktionary
Scjentyzm (od łac. "scientia" – wiedza) – zespół poglądów filozoficznych głoszących, że prawdziwą i w pełni uzasadnioną wiedzę o rzeczywistości dostarczają jedynie nauki przyrodnicze. Rozwinął się w drugiej połowie XIX wieku z empiryzmu i pozytywizmu. Za jego twórcę uważa się Augusta Comte'a.
Wikipedia
(1.1) Polski myśliciel traktował scjentyzm jako zabobon o wszechmocy poznawczej nauki.
(1.1) Idea scjentyzmu jako postawy myślowej wyraża się w haśle: „Nauka zamiast religii”.
Wiktionary
rzecz. scjentologia ż., scjentysta mos., scjentystyczność ż.
przym. scjentystyczny
przysł. scjentystycznie
Wiktionary
przyrząd optyczny używany przy odczytach do rzucania na ekran powiększonych obrazów; skioptykon
SJP.pl
skrót od: Serial Copy Managment System - system zabezpieczający przed wielokrotnym kopiowaniem nagrań w formacie cyfrowym
SJP.pl
SCMS ( Serial Copy Management System) to system zabezpieczający przed nieograniczonym kopiowaniem nagrań w formacie cyfrowym. Powstał w odpowiedzi na pojawienie się urządzeń DAT (ang. Digital Audio Tape), które umożliwiały tworzenie cyfrowych kopii każdego materiału. Aktualnie system SCMS można znaleźć w urządzeniach CD, DAT, MD, DCC i innych wyposażonych w port cyfrowy (S/PDIF).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mocz
Wiktionary
pies z filmu animowanego o tym samym tytule
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skup] sensacyjna wiadomość podana w jakiejś gazecie wcześniej niż w pozostałej prasie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skordatura] w muzyce: zmiana strojenia instrumentu strunowego ułatwiająca wykonanie pewnych pasaży, akordów itp.; skordatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. przestrojenie instrumentu strunowego, np. skrzypiec czy gitary, dla osiągnięcia szczególnego wirtuozerskiego efektu;
Wiktionary
[czytaj: skoring]
1. metoda oceny wiarygodności pożyczkobiorcy;
2. wynik punktowy potencjalnego pożyczkobiorcy po zastosowaniu tej metody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stat. bank. telekom. system punktowej oceny klienta na podstawie szeregu danych wejściowych
Wiktionary
[czytaj: skorpio] model samochodu marki Ford
SJP.pl
Scorpio – rodzaj skorpionów z rodziny Scorpionidae.
Wikipedia
[czytaj: skorsez-i] nazwisko
SJP.pl
minerał z grupy lazulitów, krystalizujący w układzie jednoskośnym, którego nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy (Evaristo Penna Scorza)
SJP.pl
Scorzalit – minerał z gromady forsterytów; zasadowy fosforan żelaza, magnezu i glinu.
Wikipedia
[czytaj: skocz] skocz;
1. taśma samoprzylepna;
2. potocznie: porcja, szklanka whisky
SJP.pl
[czytaj: skot] nazwisko, m.in. Walter Scott (1771-1823) - pisarz szkocki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skotowski] taki jak u Scotta, charakterystyczny dla utworów Scotta
SJP.pl
[czytaj: skałs] dialekt mieszkańców Liverpoolu
SJP.pl
Scouse – dialekt i akcent języka angielskiego używany w hrabstwie Merseyside. Zasięg dialektu rośnie. Nazwa dialektu wywodzi się od słowa „lobscouse”, które to oznacza rybną potrawę jednogarnkową jedzoną przez marynarzy i biednych mieszkańców Liverpoolu.
Wikipedia
[czytaj: skrabl, skrable] gra słowna polegająca na układaniu wyrazów na planszy z losowanych liter
SJP.pl
Scrabble – gra w układanie słów wymyślona przez Alfreda Buttsa w 1931. Jedna z najpopularniejszych gier słownych na świecie. Prawa autorskie do nazwy Scrabble posiadają firmy Mattel oraz Hasbro (w USA i Kanadzie).
Organizacją zrzeszającą polskich scrabblistów jest Polska Federacja Scrabble, która od 1993 organizuje mistrzostwa Polski w scrabble.
Wikipedia
[czytaj: skrablowy] dotyczący gry scrabble; scrabblowy, skrablowy
SJP.pl
[czytaj: skrablista] osoba grająca w scrabble; skrablista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba grająca w Scrabble, zwłaszcza z dużym zaangażowaniem lub zawodowo
Wiktionary
(1.1) Jeżeli ktoś ma wątpliwości do ułożonego przez przeciwnika wyrazu, sprawdza go w specjalnym słowniku scrabblisty.
Wiktionary
rzecz. war. skrablista mos.
:: fż. scrabblistka ż.
przym. scrabblowy
Wiktionary
[czytaj: skrablistka] kobieta grająca w scrabble; skrablistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta grająca w Scrabble, zwłaszcza z dużym zaangażowaniem lub zawodowo
Wiktionary
(1.1) Najmłodszym zawodnikiem był 10-letni Piotr Madej z Lublina, który przyjechał do Łodzi z mamą, również zapaloną scrabblistką notowaną w rankingu krajowym.
Wiktionary
rzecz. war. skrablistka ż.
:: fm. scrabblista mos.
przym. scrabblowy
Wiktionary
[czytaj: skrablowy] dotyczący gry scrabble; skrablowy, scrabble'owy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze Scrabblami
Wiktionary
(1.1) Scrabblowe szaleństwo nie ominęło również Polski.
Wiktionary
rzecz. scrabblista mos., scrabblistka ż.
przym. war. skrablowy
Wiktionary
[czytaj: skrakować] złamać zabezpieczenia oprogramowania komputerowego; skrakować
SJP.pl
[czytaj: skrapbuking]
1. metoda ozdabiania i tworzenia albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi;
2. przedmiot wykonany lub ozdobiony metodą scrapbookingu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metoda zdobienia stron albumów fotograficznych, rzadziej także kartek okolicznościowych, zaproszeń itp.; wykonywanie kolaży ze zdjęć i elementów ozdobnych;
Wiktionary
Scrapbooking – sztuka ręcznego tworzenia i dekorowania albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi. Nazwa pochodzi od ang. "scrapbook", oznaczającego taki album. Natomiast sam wyraz "scrap" oznacza skrawek.
Wikipedia
(1.1) W scrapbookingu nie ma określonych reguł, zasady tworzenia są dowolne.
Wiktionary
rzecz. scrapek
przym. scrapbookingowy
Wiktionary
[czytaj: skrapek] przedmiot lub element wykonany metodą scrapbookingu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. zdjęcie, kartka okolicznościowa, zaproszenie itp. wykonane metodą scrapbookingu
Wiktionary
(1.1) Trochę wolnego czasu i znowu dziś zrobiłam scrapek z moim kocurkiem. (z Internetu)
(1.1) Wykonanie dobrego scrapka zajmuje mi kilka wieczorów, a taki z gotowca można zrobić w godzinę. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. scrapbooking
Wiktionary
[czytaj: skrejpi]
1. choroba owiec o długim okresie inkubacji, powodująca m.in. zanik neuronów i zmiany gąbczaste w mózgu; encefalopatia gąbczasta owiec, kołowacizna;
2. cząsteczka białkowa wywołująca chorobę scrapie
SJP.pl
[czytaj: skrapkowanie] ręczne ozdabianie i tworzenie albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi
SJP.pl
[czytaj: skrapkowy] związany z ręcznym ozdabianiem i tworzeniem albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi
SJP.pl
skrecz;
1. dźwięk powstający przez drapanie igłą gramofonową płyty winylowej przesuwanej w odpowiedni sposób dłonią;
2. dyscyplina kolarstwa torowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skraczing lub skreczing] tworzenie dźwięków poprzez przesuwanie palcami grającej płyty gramofonowej; skreczing
SJP.pl
[czytaj: skreczować] skreczować (częściej);
1. zrezygnować z udziału w jakiejś zabawie;
2. w tenisie ziemnym: poddać mecz bez walki
SJP.pl
[czytaj: skrimo] agresywna odmiana muzyki emo
SJP.pl
Screamo – gatunek muzyczny, agresywna odmiana emo, rozwijana od początku lat 90. XX wieku. Screamo często kojarzone jest z emo violence, ze względu na powiązania z muzyką power violence.
Charakterystyczny dla screamo jest krzyczany wokal (w niektórych przypadkach przeplatany melorecytacją), szybkie partie perkusji (często oparte na tzw. blastach) oraz przeszywające partie gitar, ale występują też akustyczne partie lub całe piosenki grane na minimalnym przesterze.
Wikipedia
[czytaj: skrin] potocznie: zapis obrazu wyświetlanego na ekranie; zrzut ekranu, screenshot
SJP.pl
[czytaj: skrining] badanie całej populacji przeprowadzane w celu wyłonienia osób, które mogą mieć jakąś chorobę; badanie przesiewowe; badanie przesiewowe, skrining, skryning
SJP.pl
[czytaj: skrinować] potocznie: robić zrzuty ekranu
SJP.pl
[czytaj: skrinszot] zapis obrazu wyświetlanego na ekranie; zrzut ekranu, screen
SJP.pl
[czytaj: skriban] komoda z szufladami i pulpitem do pisania; sekretarzyk, skryban
SJP.pl
[czytaj: skript] scenariusz filmowy lub telewizyjny; skrypt
SJP.pl
[czytaj: skryptor] w średniowieczu: człowiek przepisujący księgi rękopiśmienne; skryptor
SJP.pl
[czytaj: skryptorium] skryptorium;
1. miejsce, w którym kopiowano księgi rękopiśmienne, najczęściej znajdujące się przy klasztorach lub w katedrach;
2. dawniej: przenośny pulpit z drewna z pochyłym, ruchomym blatem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. skryptorium.
Wiktionary
[czytaj: skrol] środowiskowo: rolka myszki komputerowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skrolować] środowiskowo: przewijać treści na ekranie; skrolować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) neol. przewijać zawartość ekranu na urządzeniu elektronicznym
Wiktionary
(1.1) Scrolluj ciszej, bo obudzisz pieseła!
Wiktionary
czas. skrolować ndk.
rzecz. scrollowanie n.
Wiktionary
(1.1) przewijać, skrolować
Wiktionary
1. [czytaj: skrub lub skrab] australijska odmiana buszu; skrub;
2. [czytaj: skrab] kosmetyk do peelingu ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. kosmetyk do peelingu ciała, zwykle zawierający grube ziarna
Wiktionary
[czytaj: skranczi] rodzaj gumki do włosów
SJP.pl
skrót od: staro-cerkiewno-słowiański
SJP.pl
skrót od: Small Computer Systems Interface - ośmiobitowy interfejs równoległy do przesyłania danych między urządzeniami
SJP.pl
SCSI (, skrót z ang. "Small Computer Systems Interface") – równoległa magistrala danych przeznaczona do przesyłania danych między urządzeniami.
System SCSI do niedawna był powszechnie wykorzystywany głównie w wysokiej klasy serwerach i stacjach roboczych. Obecnie jest on stopniowo wypierany przez nowszy interfejs SAS. Tańsze komputery domowe wykorzystują przeważnie standard Serial ATA III, który i tak jest szybszy od SCSI (wcześniej najpowszechniejszy był standard ATA/IDE).
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = mot. urb. strefa czystego transportu
Wiktionary
określenie wykonawcze: rozrywając, dzieląc
SJP.pl
[czytaj: skad] seria radzieckich rakiet balistycznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skudo] model samochodu marki Fiat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzale: wynaradawiać; scudzoziemczać
SJP.pl
dawniej: zgrzeszyć cudzołóstwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|scukrzać.
Wiktionary
czas. scukrzać ndk.
przym. cukierniczy, cukierkowy
rzecz. cukier mrz., cukiernica ż., cukierniczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) proces krystalizacji cukrów
Wiktionary
rzecz. cukierniczka ż., cukiernica ż., cukier mrz., cukierkowość ż.
przym. scukrzony, cukierkowy, cukierniczy
Wiktionary
jednoosobowa łódź półwyścigowa; skul, skull
SJP.pl
skrót od: sculpsit (z łaciny: wyrył, wyrzeźbił - wyraz umieszczony na sztychach, drzeworytach itp. przed nazwiskiem autora); sc.
SJP.pl
wyrył, wyrzeźbił; wyraz umieszczony na sztychach, drzeworytach itp. przed nazwiskiem autora
SJP.pl
Sc
Wikipedia
[czytaj: skapi] japs wrażliwy na problemy społeczne
SJP.pl
[czytaj: skastomizować] dostosować coś (np. urządzenie, aplikację) do własnych potrzeb
SJP.pl
zamienić dane w postaci analogowej na postać cyfrową, zwykle na zapis binarny; zdigitalizować, zdygitalizować, ucyfrowić
SJP.pl
preparat farmaceutyczny wzmagający akcję mięśnia sercowego; scillaren
SJP.pl
Sc
Wikipedia
1. przylądek Cieśniny Messyńskiej;
2. w mit. grec. jeden z potworów czyhający na statki na skałach cieśniny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. potwór morski o kobiecej postaci i wężowych splotach, czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;
(1.2) mitgr. córka Nisosa, króla Megary; pomniejsza postać z mitów greckich;
(1.3) geogr. przylądek na Sycylii, w Cieśninie Mesyńskiej;
(1.4) astr. planetoida o numerze 155, z głównego pasa asteroid;
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɨlːa, AS: scy•la
Wiktionary
(1.1) Skylla
(1.2) Skylla
(1.3) Skylla
Wiktionary
stać się cynikiem; scynicznieć
SJP.pl
stać się cynikiem; scynicznieć
SJP.pl
stać się cynicznym; scyniczeć
SJP.pl
stać się cynicznym; scyniczeć
SJP.pl
jaszczurka z rodziny scynkowatych; śliga lekarska
SJP.pl
jaszczurka z rodziny scynkowatych; śliga lekarska
SJP.pl
rodzina jaszczurek obejmująca ponad 1500 gatunków; scynki, śligi
SJP.pl
Scynkowate, scynki, śligi (Scincidae) – rodzina jaszczurek z nadrodziny Scincomorpha w rzędzie łuskonośnych (Squamata) obejmująca ponad 1700 gatunków.
Wikipedia
o cechach scynkowatych (rodzina jaszczurek)
SJP.pl
urządzenie do scyntygrafii; scyntylograf
SJP.pl
metoda badania narządów z użyciem substancji promieniotwórczej; scyntylografia, skenning, gammografia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. obrazowa metoda diagnostyczna polegająca na graficznym przedstawieniu rozpadu wprowadzonych do organizmu radioizotopów;
Wiktionary
Scyntygrafia (również: scyntylografia) – obrazowa metoda diagnostyczna medycyny nuklearnej, polegająca na wprowadzeniu do organizmu środków chemicznych (najczęściej farmaceutyków) znakowanych radioizotopami, rejestracji ich rozpadu i graficznym przedstawieniu ich rozmieszczenia (topografii). Scyntygrafia umożliwia ocenę morfologiczną (położenie, wielkość, kształt, struktura) i funkcjonalną (klirens, przepływ, zdolność gromadzenia – np. w przypadku jodu w tarczycy) narządu.
Wikipedia
(1.1) Aby przyspieszyć eliminację radioznacznika z organizmu, po scyntygrafii zaleca się zwiększyć ilość przyjmowanych płynów.
Wiktionary
IPA: ˌst͡sɨ̃ntɨˈɡrafʲja, AS: scỹntygrafʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) scyntylografia
Wiktionary
obraz uzyskany metodą scyntygrafii
SJP.pl
1. zmiana położenia, jasności lub barwy gwiazdy wywoływana nieregularnymi drganiami atmosfery ziemskiej;
2. błysk pojawiający się w scyntylatorze w wyniku jego pobudzenia przez cząstkę promieniowania przenikliwego
SJP.pl
Scyntylacja (termin zwykle używany w liczbie mnogiej: scyntylacje) – zjawisko powstawania błysku świetlnego w wyniku przechodzenia promieniowania jonizującego przez niektóre substancje. Jest powodowane absorpcją części energii promieniowania i jej emisją na skutek luminescencji (fluorescencji lub fosforescencji). Zjawisko to można obserwować gołym okiem.
Wikipedia
związany z scyntylacją
SJP.pl
1. substancja, w której przechodząca cząstka promieniowania przenikliwego powoduje krótkotrwały błysk światła;
2. urządzenie do wykrywania i analizy promieniowania przenikliwego wykorzystujące taką substancję
SJP.pl
Scyntylator – substancja emitująca światło pod wpływem promieniowania jonizującego.
Scyntylator pochłania energię promieniowania jonizującego (np. gamma, beta, promieniowanie neutronowe), a następnie emituje promieniowanie elektromagnetyczne o znacznie większej długości z zakresu ultrafioletu, światła widzialnego, a nawet podczerwieni.
Wikipedia
urządzenie do scyntygrafii; scyntygraf
SJP.pl
metoda badania narządów z użyciem substancji promieniotwórczej; scyntygrafia, skenning, gammografia
SJP.pl
przydomek rodu patrycjuszy w antycznym Rzymie; Scypion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) polski herb szlachecki;
Wiktionary
(1.1) Scypion
Wiktionary
1. członek rodu Scypionów;
2. nazwisko rodowe Scypiona Starszego, bohatera drugiej wojny punickiej;
3. nazwisko rodowe Scypiona Młodszego, bohatera trzeciej wojny punickiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Scypion – imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie przydomek, wywodzi się od słowa "scipio", "-onis" – "laska, buława" (otrzymywana przez "viri triumphales" i sojuszniczych władców). Imię częste w rodzie Korneliuszy.
Scypion imieniny obchodzi 4 września, jako wspomnienie bł. Scypiona Hieronima Brigéat de Lambert.
Wikipedia
(1.1) Wraz z innymi wybitnymi postaciami Rzymu stworzył krąg Scypiona.
Wiktionary
przym. scypionyks mzw.
Wiktionary
(1.1) Scypio
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Scypiona lub z nim związany
SJP.pl
delikatnie owłosiony naskórek na porożu zwierzyny płowej; mech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. meszkowaty naskórek, którym pokryte jest poroże jeleniowatych podczas wyrastania;
Wiktionary
Scypuł – cienka, delikatna warstwa skórna pokryta drobną sierścią, która chroni poroże jeleniowatych w okresie ich corocznego wzrostu. Jest bogato unaczyniony i silnie unerwiony, dlatego przy obrażeniach poroża często krwawi. Gdy poroże w pełni się ukształtuje, scypuł obumiera i jest ścierany o pnie drzew, krzewy i gałęzie. W trakcie usuwania scypułu jeleniowate wyrządzają szkody w gospodarce leśnej, zdzierając korę drzew. Takie zachowanie nazywa się czemchaniem.
Wikipedia
(1.1) Scypuł jest unerwiony i ukrwiony, dlatego kiedy jelenie wycierają go odsłaniając kość poroża jest ono często „udekorowane” powiewającymi resztkami zbędnej już skóry.
Wiktionary
konflikt, starcie, zatarg; konflikt, spór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kłótnia, sprzeczka
Wiktionary
(1.1) Wyobrażam sobie, do jakich scysji mogłoby dojść między nami, gdybym musiał być świadkiem jego niepoczytalnych popisów.
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɨsʲja, AS: scysʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) zatarg
Wiktionary
mieszkaniec Scytii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek indoeuropejskiego ludu rządzącego w starożytności częścią Ukrainy;
Wiktionary
(1.1) Bo Stlawowie z Hunnami a Scyta z Bułgarem, • A z drugiej strony Med znów ze Scytą zmówiony…
Wiktionary
IPA: ˈst͡sɨta, AS: scyta
Wiktionary
rzecz. Scytia ż., scytyjski mrz.
:: fż. Scytyjka ż.
przym. scytyjski
Wiktionary
(1.1) Skołota
Wiktionary
tereny na północ od Morza Czarnego, zamieszkane przez Scytów; nazwa stosowana głównie przez pisarzy starożytnych, od I wieku n.e. używane określenie "Sarmacja"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. rozległa stepowa kraina historyczna Eurazji obejmująca część dzisiejszej Ukrainy, południowej Rosji i Kazachstanu, zamieszkana przez Scytów, koczowniczy lud indoeuropejski;
Wiktionary
Scytia (grec. Σκυϑἰα, łac. Scythia) – w starożytności grecka i rzymska nazwa części obszaru Eurazji zamieszkanej przez Scytów.
Regiony tradycyjnie uznawane za dawną Scytię to:
Wikipedia
IPA: ˈst͡sɨtʲja, AS: scytʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Scyta mos., Scytyjka ż., scytyjski mrz.
przym. scytyjski
Wiktionary
mieszkanka Scytii
SJP.pl
dotyczący Scytów, charakterystyczny dla Scytów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze Scytią lub Scytami, odnoszący się do Scytii lub Scytów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. indoeuropejski język, używany przez plemięemiona Scytów;
Wiktionary
IPA: st͡sɨˈtɨjsʲci, AS: scytyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Scyta mos., Scytyjka ż., Scytia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od scyzoryk
Wiktionary
(1.1) Na stole zobaczył duży otworzony scyzor i sznurek.
Wiktionary
rzecz. scyzoryk m.
:: zdrobn. scyzoryczek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: scyzoryk
SJP.pl
podręczny przedmiot składający się zazwyczaj ze składanego noża lub kilku noży, niekiedy również z innych narzędzi (np. śrubokrętu, nożyczek, otwieracza)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. żart. o kimś, kto pochodzi z Kieleckiego
Wiktionary
Scyzoryk – rodzaj kieszonkowego noża ze składaną głownią, wyposażonego dodatkowo w składane narzędzia zamontowane w tej samej oprawie (np. śrubokręt, korkociąg, otwieracz do butelek czy konserw).
Najbardziej znanymi scyzorykami są tzw. "szwajcarskie noże oficerskie" (produkowane przez firmy Victorinox i Wenger). Scyzoryk często mylony jest z nożem składanym (tzw. folderem), który posiada jedynie składaną głownię (bez dodatkowych narzędzi).
Wikipedia
(1.1) Dobry jest, skubany, otworzył se zamek scyzorykiem w pięć sekund. To na pewno jest szkieł, a nie jakiś włamywacz?
Wiktionary
IPA: st͡sɨˈzɔrɨk, AS: scyzoryk
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. scyzoryczek m.
:: zgrub. scyzor m.
Wiktionary
potocznie:
1. zrozumieć coś; skumać, zajarzyć, skapować, załapać;
2. zastać kogoś podczas robienia przez niego czegoś złego lub wstydliwego; przyłapać, przydybać;
3. nagle zdać sobie z czegoś sprawę; zorientować się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stać się czarnym lub ciemniejszym; sczernieć, poczarnieć, poczernieć
SJP.pl
stać się czarnym lub ciemniejszym; sczernieć, poczarnieć, poczernieć
SJP.pl
poddać wpływom czeskim, rozszerzyć wpływy czeskie, nadać czemuś cechy typowo czeskie; sczeszczyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. czechizować)
(1.1) dokonany od|czechizować.
czasownik zwrotny dokonany sczechizować się (ndk. czechizować się)
(2.1) dokonany od|czechizować się.
Wiktionary
(1.1) Część wsi w ciągu stu lat sczechizowano.
Wiktionary
czas. czechizować ndk.
rzecz. Czeszka ż., czeskość ż., czechizm mrz., Czech mos., Czechy lm nm., czechizowanie
przysł. czesko
Wiktionary
łączyć razem jakieś przedmioty, zaczepiając jeden o drugi
SJP.pl
złączyć
SJP.pl
złączyć
SJP.pl
stać się czarnym lub ciemniejszym; sczarnieć, poczarnieć, poczernieć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zmienił kolor na czarny
Wiktionary
stać się czarnym lub ciemniejszym; sczarnieć, poczarnieć, poczernieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sczesać.
Wiktionary
czas. czesać, sczesywać, sczesać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. sczesywać)
(1.1) czesząc, usunąć
(1.2) czesząc włosy, zgarnąć je w jedną stronę
Wiktionary
(1.1) Włosów miała także obfitość, upiętych nisko, sczesanych na policzki secesyjną modą.
Wiktionary
czas. czesać ndk., sczesywać ndk.
rzecz. sczesanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. sczesać)
(1.1) usuwać coś za pomocą szczotki lub grzebienia
(1.2) czesząc włosy, przesuwać je w jedną stronę
Wiktionary
czas. czesać, sczesać
rzecz. sczesanie n., sczesywanie n.
Wiktionary
(1.1) oczyszczać, sczyszczać, ścierać
Wiktionary
poddać wpływom czeskim, rozszerzyć wpływy czeskie, nadać czemuś cechy typowo czeskie; sczechizować
SJP.pl
umrzeć, zginąć, zmarnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. czeznąć)
(1.1) książk. ulec zmarnowaniu, wyniszczeniu
Wiktionary
rzecz. sczeznięcie n., sczeźnięcie n.
czas. szczeznąć, czeznąć ndk.
Wiktionary
(1.1) przepaść, zginąć, zniknąć; daw. szczeznąć
Wiktionary
taki, który stał się słabszy, mniejszy lub przestał istnieć
SJP.pl
1. w edytorstwie: czytając, sprawdzić tekst z tekstem oryginalnym w celu zrobienia korekty;
2. rzadko: zniszczyć coś przez częste czytanie; zaczytać;
3. dawniej: przeczytać
SJP.pl
1. w edytorstwie: czytając, sprawdzać tekst z tekstem oryginalnym w celu zrobienia korekty;
2. rzadko: niszczyć coś przez częste czytanie; zaczytywać
SJP.pl
model samochodu marki Renault
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód osobowy marki Renault Scénic;
Wiktionary
Stronnictwo Demokratyczne
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = polit. Stronnictwo Demokratyczne (partia polityczna);
(1.2) = rel. Seminarium Duchowne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛz‿ˈdɛ, AS: ez‿de
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = praw. system dozoru elektronicznego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Spółdzielczy Dom Kultury
SJP.pl
Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy
SJP.pl
[czytaj: es-de-PE] skrót od: Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Socjaldemokracja Polska - partia polityczna
SJP.pl
skrót
(1.1) = Socjaldemokracja Polska
Wiktionary
IPA: ˌɛz‿dɛ‿pɛ‿ˈːl, AS: ez‿de‿p•‿el
Wiktionary
skrót od: Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji - rosyjska partia polityczna działająca w latach 1898-1918
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = polit. Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji
Wiktionary
(1.1) RSDPR
Wiktionary
SDRAM (od synchronous dynamic random-access memory) – rodzaj pamięci DRAM pracującej synchronicznie z magistralą systemową, co odróżnia ją od klasycznej pamięci DRAM typu FPM i EDO, które pracują asynchronicznie.
Wikipedia
skrót od: Socjaldemokracja Rzeczypospolitej Polskiej - polska partia polityczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: zdruczjolando] określenie wykonawcze zbliżone do glissando; ześlizgując się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = bibl. Księga Sędziów
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈsɛ̃ɲd͡ʑuf, AS: ḱśẽŋga sẽńʒ́uf
Wiktionary
zaimek zwrotny; *nieakcentowana forma celownika "se" potoczna, używana głównie w języku mówionym
SJP.pl
zaimek zwrotny
(1.1) pot. sobie (nieakcentowane)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Daj se z tym spokój.
(1.1) Te opolskie dziołchy, wielkie paradnice // kazały se poszyć czerwone spódnice.
(1.1) Spojrzeli se w oczy.
Wiktionary
IPA: sɛ, AS: se
Wiktionary
[czytaj: s-iborg] sztucznie otrzymywany pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 106 i symbolu Sg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;
Wiktionary
Seaborg (Sg, łac. "seaborgium"), wcześniej unnilhexium (Unh) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego chemika Glenna T. Seaborga.
Znane jest 12 izotopów tego pierwiastka[]. Najbardziej stabilnym jest izotop 269Sg, który ma czas połowicznego zaniku ok. 5 minut.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma seaborg?
Wiktionary
IPA: ˈsʲibɔrk, AS: sʹibork
Wiktionary
przym. seaborgowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Sg; stara nazwa unnilhexium (Unh)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący seaborgu
Wiktionary
rzecz. seaborg mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: Seat (samochód marki Seat)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pokaz filmu w kinie
2. wywoływanie duchów
3. okres przeznaczony na pozowanie artyście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pokaz filmu
(1.2) spotkanie z uzdrowicielem, psychoanalitykiem itp.
(1.3) indywidualny pokaz czegoś, np. umiejętności, mocy nadprzyrodzonych itp.
(1.4) jednorazowe pozowanie artyście do portretu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. seansik m.
Wiktionary
zdrobnienie od: seans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od seans
Wiktionary
(1.1) To nie seans, lecz tylko mały seansik.
Wiktionary
rzecz. seans m.
Wiktionary
[czytaj: serl] nazwisko
SJP.pl
marka samochodów i firma; SEAT
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki SEAT
Wiktionary
SEAT S.A. ("Sociedad Española de Automóviles de Turismo") – hiszpańskie przedsiębiorstwo z branży motoryzacyjnej, które specjalizuje się w produkcji samochodów osobowych, zostało założone w 1950 roku. Przedsiębiorstwo jest własnością niemieckiego koncernu motoryzacyjnego Volkswagen AG.
Wikipedia
(1.1) Przez całą drogę wlókł się przed nami żółty seat.
Wiktionary
IPA: ˈsɛat, AS: seat
Wiktionary
skrót od: Southeast Asia Treaty Organization (Organizacja Paktu Południowo-Wschodniej Azji), międzynarodowa organizacja polityczno-militarna
SJP.pl
[czytaj: s-iATL] miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Seattle /si: æt təl/– największe miasto w stanie Waszyngton, ośrodek administracyjny hrabstwa King, położone pomiędzy zatoką Puget a jeziorem Washington, około 175 km na południe od granicy z Kanadą. W 2015 roku miasto liczyło 684 451 mieszkańców. W 2023 roku liczyło już 781 tys. mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Nazwa Seattle pochodzi od imienia indiańskiego wodza.
Wiktionary
wydzielina gruczołów łojowych na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) imię|polski|m. zgrub. Sebastian
(1.2) pot. osiedlowy cwaniak, dres
Wiktionary
(1.1) Strzelmy se z Sebą selfiaka!
Wiktionary
rzecz. Bastek mos., Sebastianowa ż., Sebastianek mos., Sebastian mos., Sebastiana ż.
przym. Sebastianowy
Wiktionary
(1.2) Sebix
Wiktionary
kwas sebacynowy - organiczny związek chemiczny, kwasy karboksylowy stosowany w przemyśle tworzyw sztucznych
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
świątynia poświęcona bogini Rzymu i cesarzowi, powstała w Afrodyzji w latach 20-60 n.e.
SJP.pl
1. imię męskie;
2. pogardliwie: młody mężczyzna, którego zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechujący się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; sebastian, Sebiks (sebiks), Sebix (sebix), Seba (seba)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Sebastiana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) „Szkoła średnia to był koszmar” – wyznał Sebastian.
(1.1) Kuzynka Sebastiana jest Greczynką.
Wiktionary
IPA: sɛˈbastʲjãn, AS: sebastʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Sebastiana ż., Sebastianowa ż., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
:: zdrobn. Bastek mos., Seba mos., Sebastianek mos.
przym. Sebastianowy, sebastianowski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Bastek, Seba, Sebastianek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Sebastian
Wiktionary
Sebastiana – forma żeńska imienia Sebastian. Patronką tego imienia jest św. Sebastiana z Heraklei (z Tracji).
Sebastiana imieniny obchodzi 16 września.
Wikipedia
(1.1) Wybierzemy się z Sebastianą na przejażdżkę konną.
Wiktionary
rzecz. Sebastian mos., Bastek ż., Seba mos., Sebastianek mos., Sebastianowa ż., Sebastianowo n., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
przym. Sebastianowy, sebastianowski
Wiktionary
zdrobnienie od: Sebastian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) pot. imię|polski|m. zdrobn. Sebastian
Wiktionary
(1.1) Założymy Sebastiankowi te nowe buciki.
Wiktionary
rzecz. Sebastian mos., Bastek ż., Seba mos., Sebastiana ż., Sebastianowa ż., Sebastianowo n., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
przym. Sebastianowy
Wiktionary
(1.1) Bastek, Seba, Sebastian
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sebastiany lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sebastianka lub z nim związany
SJP.pl
Sebastian z żoną; Sebastianowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Sebastiana
forma rzeczownika.
(2.1) M., B., W. lm. od: Sebastianowo
forma przymiotnika.
(3.1) ż. lp. od: Sebastianowy
Wiktionary
(1.1) Kupując jajka u Sebastianowej, spotkałam się z Reginą.
Wiktionary
rzecz. Sebastian mos., Bastek ż., Seba mos., Sebastianek mos., Sebastiana ż., Sebastianowo n., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
przym. Sebastianowy
Wiktionary
Sebastian z żoną; Sebastianostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Książ Wielkopolski;
Wiktionary
Sebastianowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Książ Wielkopolski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wieś położona 4 km na południe od Książa Wielkopolskiego przy drodze powiatowej nr 4084 z Mchów do Charłubia.
Wikipedia
(1.1) Jadąc do Sebastianowa, przejeżdżaliśmy przez Feliksowo.
Wiktionary
rzecz. Bastek mos., Sebastianowa ż., Sebastianek mos., Sebastian mos., Sebastiana ż., sebastianowianin mos., sebastianowianka ż.
przym. sebastianowski, Sebastianowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Sebastianowa, związany z Sebastianowem
Wiktionary
rzecz. Sebastian mos., Sebastiana ż., sebastianowianin mos., sebastianowianka ż., Sebastianowo ż.
przym. Sebastianowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sebastiana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Sebastiana
Wiktionary
(1.1) Ktoś ukradł Sebastianową kurtkę z szatni.
(1.1) Duża gręplarnia sąsiadowała z Sebastianowym warsztatem.
Wiktionary
rzecz. Sebastian mos., Bastek mos., Seba mos., Sebastiana ż., Sebastianek mos., Sebastianowa ż., Sebastianowo n., Sebastianówna ż., Sebastianostwo lm m.
przym. sebastianowski
Wiktionary
ryba z rodziny skorpenowatych; sinik
SJP.pl
pogardliwie: młody mężczyzna, którego zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechujący się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; Sebiks, Sebix (sebix), Seba (seba), Sebastian (sebastian)
SJP.pl
pogardliwie: młody mężczyzna, którego zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, cechujący się głupotą, prostactwem i roszczeniowością; Sebix, Sebiks (sebiks), Seba (seba), Sebastian (sebastian)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. osiedlowy cwaniak, dres
Wiktionary
(1.1) Seba
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rozebrać
Wiktionary
czas. seblekać się, seblec się, seblykać się
Wiktionary
model samochodu marki Chrysler
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jedna z najmniejszych ras kur, o różnobarwnym upierzeniu
SJP.pl
Se
Wikipedia
wydzielina gruczołów łojowych na skórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wydzielina gruczołów łojowych na skórze;
Wiktionary
(1.1) Nadmiar sebum powoduje przetłuszczanie się włosów.
(1.1) Baza pod cienie do powiek matuje i wygładza skórę, absorbuje sebum.
Wiktionary
IPA: ˈsɛbũm, AS: sebũm
Wiktionary
(1.1) łój
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. Sebastian
Wiktionary
(1.1) Zmarł na zapalenie płuc, podobnie jak Sebuś.
(1.1) A jak za wcześnie kopnę w kalendarz, to obiecaj, że zawsze się będziesz radziła Sebusia.
(1.1) Doktor powiedział, że możemy zrobić Sebusiowi operację już w wieku 3,5 lub 4-latek.
Wiktionary
IPA: ˈsɛbuɕ, AS: sebuś
Wiktionary
[czytaj: sek] o trunku, głównie winie: wytrawny; dry
SJP.pl
symbol
(1.1) = mat. secans
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɛkãw̃s, AS: sekãũ̯s
Wiktionary
[czytaj: sekam] francuski system telewizji kolorowej; Secam
SJP.pl
SECAM (séquentiel couleur à mémoire, z fr. "kolejny kolor z pamięcią") – francuski system nadawania koloru w sygnale kolorowej telewizji analogowej. SECAM został opracowany przez Henri de France z zakładów Thomson. To pierwszy system telewizji kolorowej jaki został zastosowany w Europie.
Wikipedia
jedna z funkcji trygonometrycznych; sekans
SJP.pl
[czytaj: sekko]
1. określenie wykonawcze: sucho, oschle;
2. o winie: wytrawne
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Secemin – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Secemin. Ma status sołectwa.
Siedziba gminy Secemin. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1370 rokiem, zdegradowany w 1869 roku.
Wikipedia
przymiotnik od: Secemin
SJP.pl
rodzaj dinozaura z rodziny hadrozaurów
SJP.pl
Se
Wikipedia
1. wystąpienie ze związku, ugrupowania;
2. styl panujący w sztuce, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, falistych, płynnych linii i asymetrii;
3. okres historyczny w dziejach USA, zapoczątkowany w 1860 r. wystąpieniem z Unii 11 stanów południowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;
(1.2) szt. hist. jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Secesja jest stylem, który podniósł rolę sztuki użytkowej.
Wiktionary
rzecz. secesjonista m., secesjonistka ż., secesjonizm m., secesyjność ż., secesjonowanie n.
czas. secesjonować ndk.
przym. secesyjny
przysł. secesyjnie
Wiktionary
(1.2) art nouveau
Wiktionary
1. wystąpienie ze związku, ugrupowania;
2. styl panujący w sztuce, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, falistych, płynnych linii i asymetrii;
3. okres historyczny w dziejach USA, zapoczątkowany w 1860 r. wystąpieniem z Unii 11 stanów południowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. postawa polegająca na dążeniu do oddzielenia się danego regionu od reszty kraju w celu utworzenia samodzielnego państwa
Wiktionary
(1.1) Jugosławia jeszcze niedawno oskarżała Albanię o "popieranie albańskiego secesjonizmu" w Kosowie (…).
Wiktionary
rzecz. secesjonista m., secesjonistka ż., secesja ż., secesyjność ż.
przym. secesjonistyczny, secesyjny
Wiktionary
(1.1) separatyzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest secesyjne; cecha tych, którzy są secesyjni
Wiktionary
rzecz. secesja ż., secesjonista m., secesjonistka ż., secesjonizm m., secesjonowanie n.
czas. secesjonować ndk.
przym. secesyjny
przysł. secesyjnie
Wiktionary
→ secesja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z secesją, dotyczący secesji
(1.2) szt. stworzony w stylu secesji
Wiktionary
IPA: ˌsɛt͡sɛˈsɨjnɨ, AS: secesyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. secesja ż., secesjonista m., secesjonizm mrz., secesyjność ż.
Wiktionary
suska sechlońska – odmiana handlowa suszonych owoców śliwy domowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od set
Wiktionary
rzecz. set m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rzad. sto sztuk czegoś
Wiktionary
(1.1) setka
Wiktionary
[czytaj: sekyndhend] secondhand, second hand;
1. sprzedaż rzeczy używanych, np. samochodów, ubrań itp.;
2. punkt takiej sprzedaży
SJP.pl
[czytaj: sekyndhend] second hand, second-hand;
1. sprzedaż rzeczy używanych, np. samochodów, ubrań itp.;
2. punkt takiej sprzedaży
SJP.pl
[czytaj: sekondo] uwaga dotycząca utworów fortepianowych na cztery ręce, informująca, iż grający z lewej strony powinien wykonywać partię niższą, basową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. uwaga dotycząca utworów fortepianowych na cztery ręce, informująca, iż grający z lewej strony powinien wykonywać partię niższą, basową
Wiktionary
[czytaj: sekundo] po drugie
SJP.pl
szkło przeciwodpryskowe, które po stłuczeniu nie daje odłamków; sekuryt
SJP.pl
[czytaj: sekjuriti]
1. ochrona ludzi lub mienia;
2. w informatyce: ochrona danych w Internecie
SJP.pl
Secyminek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Leoncin.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Secyminek, po jej zniesieniu w gromadzie Secymin Polski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
1. [czytaj: zed] skrót niemieckiego Sozialistische Einheitspartei Deutschlands - Socjalistyczna Partia Jedności Niemiec, partia sprawująca władzę w NRD w latach 1949-1989;
2. [czytaj: sed] rodzaj wyświetlacza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stan głębokiego uspokojenia wywołany obniżeniem aktywności układu nerwowego za pomocą środków farmakologicznych
SJP.pl
Sedacja ("uspokojenie") – obniżenie aktywności ośrodkowego układu nerwowego za pomocą środków farmakologicznych bez wyłączenia świadomości (możliwe jest jednak częściowe jej ograniczenie). Dochodzi wówczas do tak zwanego efektu sedatywnego polegającego na zmniejszeniu napięcia i niepokoju, często w połączeniu z sennością.
Wikipedia
rodzaj nadwozia samochodowego z wyraźnie wydzielonymi przedziałami: silnikowym, osobowym i bagażowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. rodzaj trójbryłowego, zamkniętego nadwozia samochodu osobowego, z wyraźnie oddzielonym przedziałem silnikowym i bagażowym;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) mot. samochód mający nadwozie typu sedan (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɛdãn, AS: sedãn
Wiktionary
mieszkanka Sedanu (miasta we Francji)
SJP.pl
środki uspokajające, uśmierzające, kojące
SJP.pl
Sedativa – polski zespół grający muzykę dub/reggae. Założony w 2000 roku w Warszawie, jako dwuosobowy elektroniczny projekt Ramiego Al Ali (instrumenty klawiszowe) oraz Ignaca (groovebox). Nazwa pochodzi od "sedativa" (z łac. leki uspokajające).
Wkrótce do zespołu dołączył Jurek „Buras” Burkacki (gitara basowa), a następnie Andrzej „Jawor” Jaworowski(gitara), grający wcześniej w zespole Transmisja.
Wikipedia
uspokajający, uśmierzający
SJP.pl
mieszkaniec Sedanu (miasta we Francji)
SJP.pl
przymiotnik od: Sedan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sedanem, dotyczący Sedanu
Wiktionary
(1.1) Po klęsce sedańskiej 4 września wybuchło w Paryżu powstanie ludowe, które obaliło monarchię i powołało do życia III Republikę.
Wiktionary
rzecz. Sedan mrz.
Wiktionary
rodzina liczb hiperzespolonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces osadzania się warstw organicznych i mineralnych na skutek różnych procesów
Wiktionary
1. osiadły na dnie lub na przedmiotach znajdujących się pod wodą;
2. przestarzale, np. o trybie życia człowieka: osiadły, pozbawiony ruchu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony ruchu
Wiktionary
u judaistów: wieczerza obrzędowa spożywana w pierwsze dwa dni święta Paschy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żyd. uroczysta wieczerza paschalna;
(1.2) żyd. każda z 54 części Tory
Wiktionary
Seder ( סדר) – w judaizmie pierwszy wieczór święta Paschy; w diasporze pierwsze dwa wieczory są zwane "Wieczorem sederowym". Spożywa się wtedy tradycyjną wieczerzę, w której przeważnie uczestniczy bliższa i dalsza rodzina z dziadkami, ciotkami, wujami i kuzynami, a także zaproszeni goście. Posiłek ten wzorowany jest na urządzanych przez zgromadzenia rodzinne w Świątyni Jerozolimskiej dla spożycia ofiarnego baranka paschalnego.
Wikipedia
(1.1) Stół nakryty do sederu przedstawiał się dosyć skromnie.
Wiktionary
rzecz. sederowy
przym. sederowy
Wiktionary
→ seder
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sederem, dotyczący sederu
Wiktionary
(1.1) Tegoż dnia, w wigilję nocy sederowej, Abram nie zaznawał spokoju.
(1.1) W aptekach pojawiły się pigułki „mojżeszówki” o smaku gorzkich ziół sederowych.
Wiktionary
rzecz. seder mrz.
Wiktionary
muszla klozetowa wraz z deską i pokrywą; sama muszla klozetowa lub sama deska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muszla klozetowa razem z pokrywą lub bez niej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed wejściem na teren łaźni stał szereg toalet publicznych, zwanych vespasianae, których widoczne do dziś marmurowe sedesy należą do najstarszych w Europie.
Wiktionary
IPA: ˈsɛdɛs, AS: sedes
Wiktionary
przym. sedesowy
Wiktionary
(1.1) klozet; wulg. kibel
Wiktionary
przymiotnik od: sedes
SJP.pl
zwolennik nurtu teologicznego, według którego wszyscy papieże wybrani po Piusie XII są antypapieżami
SJP.pl
nurt teologiczny, według którego wszyscy papieże wybrani po Piusie XII są antypapieżami
SJP.pl
Sedewakantyzm (od sede vacante – „przy nieobsadzonej stolicy” lub „przy pustym tronie”) – stanowisko teologiczne, według którego wszystkie osoby, które zasiadają na tronie papieskim od czasu śmierci papieża Piusa XII w 1958 roku są antypapieżami i heretykami.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: SEdiczi] model samochodu marki Fiat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. stan lub okres w którym stolica biskupia (w tym papieska) pozostaje nieobsadzona;
Wiktionary
(1.1) sede vacante, sedeswakancja
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Galicja wschodnia. biedronka
Wiktionary
środkowiec dwuostrzowy przystosowany do wiercenia w drewnie otworów płytkich o gładkich ściankach
SJP.pl
najważniejsza, zasadnicza część jakiejś sprawy lub jakiegoś zagadnienia; istota, esencja, jądro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. istota czegoś
(1.2) otarcie na skórze konia od siodła
Wiktionary
(1.1) Swoim pytaniem dziennikarz trafił w sedno sprawy.
Wiktionary
IPA: ˈsɛdnɔ, AS: sedno
Wiktionary
(1.1) istota
Wiktionary
opadanie na dno naczynia cząstek substancji stałej w cieczy pod wpływem siły ciężkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. med. osadzanie się na dnie naczynia cząstek ciała stałego rozproszonego w cieczy
(1.2) geol. opadanie materiału mineralnego lub szczątków organicznych prowadzące do powstania osadów
Wiktionary
Sedymentacja (łac. "sedimentum" = osad) – ogólne określenie procesu fizycznego opadania cząstek (w kierunku działającej siły, np. grawitacji) w mieszaninie.
Wikipedia
(1.2) Wraz z wiekiem następuje sukcesywne wypłycanie i w pewnym momencie zaczyna przeważać sedentacja, która na obszarach torfowisk całkowicie eliminuje sedymentację.
Wiktionary
rzecz. sedyment m., sedymentologia ż.
czas. sedymentować ndk.
przym. sedymentacyjny
Wiktionary
związany z sedymentacją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z sedymentacją, dotyczący sedymentacji
Wiktionary
(1.1) Wapienie te zawierają także charakterystyczne struktury sedymentacyjne.
Wiktionary
IPA: ˌsɛdɨ̃mɛ̃ntaˈt͡sɨjnɨ, AS: sedỹmẽntacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. sedymentacja ż.
Wiktionary
geolog badający skały osadowe
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się powstawaniem skał osadowych
SJP.pl
Sedymentologia – nauka o powstawaniu skał osadowych, a bardziej szczegółowo, dziedzina geologii zajmującą się procesami powstawania, wietrzenia, erozji, transportu, depozycji (sedymentacji) i diagenezy skał osadowych. Sedymentologia szczegółowo zajmuje się analizą współczesnych elementów krajobrazu Ziemi (środowisk sedymentacyjnych) pod kątem przytoczonych procesów geologicznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sedymentować.
Wiktionary
czas. sedymentować ndk.
Wiktionary
sprawiać, aby coś opadało na dno naczynia w cieczy pod wpływem siły ciężkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zdrobn. od Prakseda
Wiktionary
(1.1) Na weselu u Sedzi Karolina już była z Markiem.
Wiktionary
rzecz. Prakseda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. osoba wysyłająca dane, torrenty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|seedować.
Wiktionary
(1.1) Przyzwoitość wymaga seedowania przynajmniej do czasu, aż odeśle się to, co się pobrało. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌɕidɔˈvãɲɛ, AS: śidovãńe
Wiktionary
zob. seedować.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) środ. udostępniać pobrane pliki w społecznościach torrentowych
Wiktionary
(1.1) Jakakolwiek zmiana w ścieżce udostępniania, włącznie ze zmianą nazwy pliku [...] spowoduje, że torrent przestanie działać i nie będziesz mógł prawidłowo seedować. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ɕiˈdɔvat͡ɕ, AS: śidovać
Wiktionary
rzecz. seed m., seedowanie n.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żyd wypędzony z Hiszpanii lub Portugalii w latach 1492-97
SJP.pl
Se
Wikipedia
żyd wypędzony z Hiszpanii lub Portugalii w latach 1492-97
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) etn. rel. hist. żyd należący do diaspory zamieszkującej dawniej Półwysep Iberyjski;
Wiktionary
rzecz. Sefardia ż.
:: fż. sefardyjka ż.
przym. sefardyjski
przysł. sefardyjsko
Wiktionary
(1.1) spaniol, żyd sefardyjski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. rel. hist. żydówka należąca do diaspory zamieszkującej dawniej Półwysep Iberyjski
Wiktionary
rzecz. sefardyjczyk mos.
Wiktionary
w kabale żydowskiej: każda z dziesięciu emanacji Boga
SJP.pl
Se
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. żona Mojżesza;
(1.2) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Mojżesz zgodził się zamieszkać u tego człowieka, a ten dał mu Seforę, córkę swą, za żonę.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. stanowisko archeologiczne w Izraelu, w starożytności ośrodek miejski;
Wiktionary
Seforis (gr. Σέπφωρις; hebr. ציפורי, "Cippori") – starożytne miasto i stanowisko archeologiczne znajdujące się w środkowej części Dolnej Galilei, na północy Izraela. Obszar chroniony jest przez Park Narodowy Cippori (hebr. גן לאומי ציפורי; ang. Zippori National Park).
Wikipedia
(1.1) Zwiedzając Seforis, podziwialiśmy piękne mozaiki.
Wiktionary
międzynarodowy producent gier wideo oraz konsol do gier
SJP.pl
Sega (jap. セガ), właśc. Sega Holdings Co., Ltd. (jap. 株式会社セガホールディングス Kabushiki-gaisha Sega Hōrudingusu) – japoński producent i wydawca gier komputerowych z główną siedzibą w dzielnicy Shinagawa w Tokio, założony w 1940 roku. W latach 1983–2001 przedsiębiorstwo zajmowało się też produkcją konsol gier wideo.
Wikipedia
w żeglarstwie: pierścień osadzony luźno na maszcie, służący do zamocowania przedniego liku żagla przy ożaglowaniu gaflowym
SJP.pl
Segars to najczęściej pierścień lub lina z kuleczkami, opasająca maszt, do której przymocowany jest żagiel, aby mógł swobodnie przesuwać się po maszcie podczas stawiania lub zrzucania.
Wikipedia
taniec hiszpański, podobny do bolera; muzyka do tego tańca; seguidilla
SJP.pl
miasto na Węgrzech; Szeged, Szegedyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto Węgier, położone nad Cisą na południu kraju;
Wiktionary
Segedyn ( Szeged wymowa [], "Segedin", Seghedin) – trzecie pod względem liczby ludności miasto Węgier, położone nad Cisą na południu kraju, na wschód od Dunaju. Stolica komitatu Komitat Csongrád-Csanád. 1 stycznia 2017 liczba mieszkańców Segedynu wyniosła 161 tys.
Wikipedia
przym. segedyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Segedynem, dotyczący Segedyna
Wiktionary
(1.1) Miejscem wybranym przez radcę Hallopa na wieczór wspominków po latach okazała się „Iliria”, restauracja słynąca w owym czasie z wybornych zup rybnych przyrządzanych na sposób segedyński.
(1.1) Dotychczas znane źródła tureckie o rokowaniach i pokoju segedyńskim mówią bardzo niejasno i nie wspominają ani słowem o złamaniu przysięgi przez Warneńczyka.
Wiktionary
rzecz. Segedyn mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: segment
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) powtarzający się element składowy
(1.2) urz. określona część działalności odnosząca się do konkretnego zagadnienia
(1.6) biol. powtarzający się odcinek ciała zwierzęcia
(1.7) mot. umowna klasa samochodu;
(1.8) jęz. jednostka możliwa do wydzielenia w analizie dowolnego ciągu mowy ludzkiej;
(1.9) geom. część koła ograniczona łukiem oraz jego cięciwą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Panewka ma kształt pierścienia pełnego, rozciętego lub złożonego z segmentów.
(1.1) W dni powszednie trzy razy dziennie serwis zawiera dodatkowy segment gospodarczy, a cztery razy dziennie segment sportowy.
(1.2) Było to wejściem smoka w ten segment rynku motoryzacyjnego.
(1.3) Półki w segmencie wypełnimy Frankowymi amonitami.
(1.4) Jacyś ubecy parkowali przed ciocinym segmentem przez godzinę.
(1.5) Do każdego oskrzela segmentowego jest przypisany segment płucny, 10 w płucu prawym i 8 w płucu lewym.
(1.6) Ciało tasiemca składa się z segmentów nazywanych proglotydami.
(1.7) W Europie do segmentu A najczęściej zalicza się hatchbacki, rzadziej crossovery.
(1.7) Drugie wcielenie modelu reprezentuje już zupełnie inny typ i segment samochodu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛɡmɛ̃nt, AS: segmẽnt
Wiktionary
rzecz. segmentacja ż., segmentacyjność ż., segmentalność ż., segmentarność ż., segmentowanie n., segmentowość ż., segmentyzacja ż., segmentowce lm nm.
:: zdrobn. segmencik mrz.
czas. segmentować ndk., posegmentować dk.
przym. segmentacyjny, segmentalny, segmentarny, segmentowy
przysł. segmentacyjnie
Wiktionary
(1.4) dom szeregowy
(1.6) war. metamer
(1.7) war. autosegment
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dzielić coś na elementy składowe
SJP.pl
dzielenie na segmenty; segmentacja
SJP.pl
dzielić coś na segmenty
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu dusznicy bolesnej i zaburzeń krążenia, zawierającego prenylaminę; Corontin, Prenylamin
SJP.pl
Segovia – miasto i gmina w północnej Kolumbii, w departamencie Antioquia, położone w Kordylierze Środkowej, na wysokości 900 m n.p.m., około 130 km na północny wschód od Medellín. W 2018 roku gminę zamieszkiwało 37 900 mieszkańców, a miasto – 30 133.
Miasto jest ośrodkiem wydobycia złota. W okolicy prowadzi się uprawę kawowca, kukurydzy, fasoli i bananów.
Wikipedia
miasto w Hiszpanii; Segovia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León;
(1.2) geogr. adm. prowincja w hiszpanii, w regionie Kastylia i León ze stolicą w Segowii (1.1);
Wiktionary
Segowia (hiszp. "Segovia") – miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León, stolica prowincji Segovia, ok. 56 tys. mieszkańców (2003). Położone u podnóża gór Sierra de Guadarrama, na wysokości 1000 m n.p.m.
W mieście funkcjonuje przemysł włókienniczy, porcelanowo-fajansowy, spożywczy oraz elektrotechniczny. Ośrodek handlowy i turystyczny.
Wikipedia
rzecz. segowianin m., segowianka ż.
przym. segowijski, segowski, segowiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Segowią, dotyczący Segowii
Wiktionary
rzecz. Segowia ż., segowianin m., segowianka ż.
przym. segowijski, segowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Segowią (Segovią) (miastem w Hiszpanii)
Wiktionary
rzecz. Segowia ż.
przym. segowiański
Wiktionary
(1.1) segowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Segowią (Segovią) (miastem w Hiszpanii)
Wiktionary
rzecz. Segowia ż.
przym. segowiański
Wiktionary
(1.1) segowijski
Wiktionary
1. podział czegoś na grupy według określonych zasad; klasyfikacja, sortowanie, porządkowanie;
2. oddzielanie, izolacja jednych osób od drugich na podstawie ustalonych kryteriów, takich jak np. rasa, religia itp.; separacja, dyskryminacja;
3. w biologii: oddzielanie się pojedynczych alleli danej pary w czasie mejozy i ich rozdzielenie do różnych komórek potomnych;
4. w technice: nierównomierność rozkładu składników stopowych w metalu, powstająca podczas krzepnięcia stopu w różnych jego częściach; likwacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dzielenie czegoś na grupy według określonego kryterium
(1.2) oddzielenie w ramach jednego państwa grup ludzi, np. ze względu na ich rasę lub religię
(1.3) nierównomierność rozkładu składników stopowych w metalu
Wiktionary
Segregacja jeden z podstawowych procesów ekologicznych polegający na tym, że organizmy należące do różnych gatunków zajmują oddzielną, wydzieloną przestrzeń w ramach danego zbiorowiska, izolując się w ten sposób od innych osobników w tej przestrzeni.
Wikipedia
(1.1) Tę segregację materiału pod względem wielkości ziarn pogłębiają następnie procesy eoliczne, które unoszą drobny materiał, a pozostawiają na miejscu gruby.
(1.2) Zwieńczeniem tego systemu segregacji – wyprzedzającego apartheid, a nawet rasowe ustawy w hitlerowskich Niemczech – było wprowadzenie przez Belgów specjalnych paszportów, zawierających informację o przynależności do Tutsi lub Hutu.
Wiktionary
rzecz. segregowanie n., posegregowanie n., segregator m., desegregacja ż., segregacjonizm m.
czas. segregować ndk., posegregować dk.
przym. segregacjonistyczny
Wiktionary
(1.1) podział, rozdzielenie
(1.2) podział
Wiktionary
1. twarda okładka z klamerkami do wpinania pism urzędowych lub innych dokumentów;
2. szafa z szufladami lub pudło z przegródkami służące do przechowywania posortowanych dokumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biur. pojemnik lub mebel z wieloma szufladkami lub przegródkami ułatwiający przechowywanie i przeszukiwanie dokumentów bądź innych przedmiotów;
(1.2) biur. teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;
Wiktionary
Segregator – pojemnik służący archiwizowaniu, porządkowaniu przedmiotów w sposób ułatwiający ich przeszukiwanie. Stosowanie segregatorów wynika z potrzeby zgromadzenia w odpowiednim porządku przedmiotów, które pozostawione luzem mogą ulec zagubieniu, zniszczeniu, nieuporządkowaniu lub sprawiają trudność w ich przeszukiwaniu.
Wikipedia
IPA: ˌsɛɡrɛˈɡatɔr, AS: segregator
Wiktionary
czas. segregować ndk., posegregować dk.
rzecz. segregowanie n., segregacja ż., posegregowanie n.
Wiktionary
(1.2) segregator biurowy
Wiktionary
miejsce, w którym sortuje się odpady, śmieci; sortownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|segregować.
Wiktionary
IPA: ˌsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ, AS: segregovãńe
Wiktionary
czas. segregować
rzecz. segregator mrz., posegregowanie n., segregacja ż.
Wiktionary
1. układać coś według jakichś zasad, kryteriów; sortować, porządkować, klasyfikować;
2. dzielić ludzi na kategorie ze względów rasowych, religijnych, etnicznych itp.; dyskryminować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) układać według określonego porządku
Wiktionary
(1.1) Farmerzy z Kanady czy USA, którzy do tej pory zmodyfikowane i zwykłe nasiona rzepaku zsypywali do jednego elewatora, teraz stanęli przed wyborem: albo zaczną nasiona segregować, co znacznie zwiększy koszty, bez pewności utrzymania eksportu, albo też zrezygnują z uprawy GMO.
Wiktionary
IPA: ˌsɛɡrɛˈɡɔvat͡ɕ, AS: segregovać
Wiktionary
rzecz. segregator m., segregacja ż., segregowanie n., posegregowanie n.
czas. posegregować dk., wysegregować dk.
Wiktionary
bardzo żywy taniec hiszpański; muzyka do tego tańca; segedilla
SJP.pl
Seguidilla (także, w formie skróconej: siguiriya) to hiszpański taniec ludowy podobny do bolera, lecz od niego szybszy, metrum 3/4 lub 3/8. Wykonywany jest przy wtórze kastanietów i gitary.
Siguiriya to także popularne pieśni ludowe, których pojedyncze zwrotki składają się zwykle z czterech wersów. Pieśni Cyganów andaluzyjskich "siguiriya" są jedną z podstawowych form (jeśli nawet nie ich formą źródłową) pieśni "cante jondo" i wyróżniają się zwartą liryką i dużym stopniem emocjonalności.
Wikipedia
[czytaj: s-igłej] dwukołowy, jednoosobowy pojazd elektryczny, zasilany akumulatorem
SJP.pl
Segway HT (czyli "Segway Human Transporter"; od drugiej generacji nazywa się "Segway Personal Transporter – Segway PT") – urządzenie transportu osobistego, dwuśladowy, dwukołowy, jednoosobowy pojazd elektryczny, zasilany z wbudowanych akumulatorów, kontrolowany przez komputer pokładowy, który jest odpowiedzialny za utrzymanie równowagi. Pojazd może rozwijać prędkość do 20 km/h (model "P" do 16 km/h).
Wikipedia
[czytaj: sejczento] w historii sztuki: określenie wieku XVII w odniesieniu do dziejów kultury włoskiej
SJP.pl
Zobacz też: Fiat Seicento.
Seicento ( seicento ’sześćset’, od mille seicento ’tysiąc sześćset’) – XVII wiek w dziejach kultury Włoch.
Wikipedia
tytuł potomków Mahometa, said
SJP.pl
Seid (staronordyckie "seiðr") – forma szamanizmu (nie magii), uprawiana przez przedchrześcijańskich wikingów. Termin ten odnosi się również do nowożytnych rekonstrukcji i kopii tych praktyk. Seid, czyli norrøn sjamanisme, powiązane było z podróżami astralnymi, transem szamańskim, leczeniem, zielarstwem, używaniem run, śpiewaniem gardłowym run, bębnieniem szamańskim, tańcem itp. Jak w większości przypadków tak i tutaj ważnym elementem był rytm.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: seNIER] dawniej: francuski tytuł przysługujący posiadaczom ziemskim lub wysokim urzędnikom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marka zegarków i firma
SJP.pl
Seiko Holdings Corporation (jap. セイコーホールディングス株式会社 Seikō Hōrudingusu Kabushiki-gaisha), w skrócie Seiko – japoński producent zegarków z siedzibą w Chūō w Tokio założony w 1881 roku.
Wikipedia
[czytaj: sejtan] wegański produkt spożywczy z glutenu pszennego, substytut mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) spoż. kulin. wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”
Wiktionary
Seitan (jap. セイタン) – wysokobiałkowy, wegański produkt spożywczy otrzymywany z glutenu pszennego, substytut mięsa.
Seitan jest otrzymywany przez wypłukanie skrobi z mąki pszennej. Składa się prawie wyłącznie z białka, głównie glutenu. Stanowi substytut mięsa wykorzystywany w kuchniach dalekowschodnich i wegetariańskich.
Wikipedia
(1.1) Seitan wywodzi się z kuchni azjatyckiej. W Chinach nazywa się go „mięsem Buddy” albo „kofu”.
Wiktionary
rzecz. sejtan m.
Wiktionary
[czytaj: ZAJtenszprung] dawniej: przygoda miłosna, przelotny romans; Seitensprung
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) środ. mot. Fiat Seicento
Wiktionary
IPA: sɛj, AS: sei ̯
Wiktionary
1. miejsce, w którym przechowywane są ważne rzeczy, kosztowności; kasa pancerna
2. skrytka w skarbcu bankowym; safe
3. potocznie: coś trudnego do zdobycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy
(1.2) skrytka w banku
Wiktionary
Sejf (z safe – „bezpieczny”, także kasa pancerna) – zamykana wytrzymała metalowa skrzynia lub szafa, służąca do przechowywania wartościowych przedmiotów (np. pieniędzy, biżuterii, dokumentów, nośników danych, broni, materiałów niebezpiecznych itp.) w celu zabezpieczenia ich przed kradzieżą, zniszczeniem lub nieuprawnionym użyciem.
Wikipedia
(1.1) W Moskwie z sejfu ukradli.
Wiktionary
IPA: sɛjf, AS: sei ̯f
Wiktionary
przym. sejfowy
Wiktionary
(1.1) kasa, kasa pancerna, szafa pancerna
Wiktionary
Sejkowice – wieś sołeckaw Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Pacyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
1. najwyższy organ ustawodawczy w Polsce, niższa izba polskiego parlamentu; członkowie tej izby; Sejm;
2. potocznie: zgromadzenie ludzi, zwierząt;
3. gmach obrad sejmu (organu ustawodawczego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;
(1.2) polit. nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu
(1.3) budynek sejmu (1.1-2)
(1.4) ornit. duże stado ptaków zgromadzone w jednym miejscu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kadencja sejmu trwa 4 lata.
(1.3) Pijany poseł nie został wpuszczony do sejmu.
Wiktionary
IPA: sɛjm, AS: sei ̯m
Wiktionary
rzecz. sejmik mrz., sejmowanie n., sejmikowanie n., sejmokracja ż.
czas. sejmować ndk., sejmikować ndk.
przym. sejmowy, przedsejmowy
Wiktionary
(1.4) sejmik
Wiktionary
w dawnej Polsce: zjazd szlachty danego regionu w celu wybrania posłów na sejm i uchwalenia dla nich dyrektyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. zjazd szlachty danego województwa lub ziemi, na którym podejmowano uchwały w sprawach lokalnych, w tym wyboru posłów na sejm i kandydatów na urzędników ziemskich;
(1.2) adm. polski wojewódzki organ samorządowy;
(1.3) zgromadzenie osób konkretnej branży lub grupy społecznej
(1.4) ornit. duże stado ptaków zgromadzone w jednym miejscu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sejm mrz., Sejm mrz., sejmikowanie n.
czas. sejmikować ndk.
przym. sejmikowy, sejmowy
Wiktionary
(1.4) sejm
Wiktionary
dawniej: obradować w sejmiku
SJP.pl
w dawnej Polsce: szlachcic biorący udział w sejmiku
SJP.pl
przymiotnik od: sejmik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sejmikiem, dotyczący sejmiku
Wiktionary
(1.1) Towarzystwo sejmikowe upiło się i pokładło na ławach.
Wiktionary
rzecz. sejmik mrz.
Wiktionary
dawniej: obradować w sejmiku
SJP.pl
szabla używana na Bliskim Wschodzie w XVII-XVIII w.
SJP.pl
Sejmitar – paradna szabla lub broń myśliwska używana na Bliskim Wschodzie w XVII-XVIII w., stosowana także do walki.
Broń bardzo ozdobna, o otwartej oprawie rękojeści, krótkim i szerokim jelcu, połączonym często z głowicą rękojeści łańcuszkiem. Klinga krótka (ok. 60 cm) odznaczała się dużą krzywizną i szerokością.
Wikipedia
nadmierny wpływ sejmu na rządy w państwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. pot. ustrój II RP od przyjęcia Konstytucji marcowej do przewrotu majowego;
(1.2) publ. ustrój charakteryzujący się supremacją parlamentu
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) W książce mamy zatem bardzo ostrą krytykę sejmokracji, która osłabiała siłę armii, a także polityków endeckich (…) przeciwnych ekspansji na wschód i pokładających wiarę w siłę pokojowych traktatów (…).
(1.2) Nowa konstytucja tworzy całkowitą sejmokrację z silnym rządem, ale zależnym wyłącznie od Sejmu.
Wiktionary
rzecz. sejm mrz.
przym. sejmokratyczny, sejmowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sejmować.
Wiktionary
czas. sejmować ndk.
rzecz. sejm mrz.
przym. sejmowy
Wiktionary
dawniej: obradować w Sejmie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. uczestniczyć w obradach sejmu
(1.2) przen. gwarzyć, szumieć
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdejmować
Wiktionary
rzecz. sejmowanie n., sejm mrz.
przym. sejmowy
Wiktionary
przymiotnik od: sejm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sejmem, odnoszący się do sejmu
Wiktionary
(1.1) Po rozpoczęciu prac sejmowej komisji śledczej w sprawie afery Rywina rząd Leszka Millera zrezygnował z wprowadzenia tej nowelizacji pod obrady sejmu (…)
Wiktionary
IPA: sɛjˈmɔvɨ, AS: sei ̯movy
Wiktionary
rzecz. Sejm mrz., sejm mrz., sejmik mrz., sejmikowanie n., sejmokracja ż., sejmowanie n.
czas. sejmikować ndk., sejmować ndk.
przym. przedsejmowy
Wiktionary
(1.1) parlamentarny
Wiktionary
dawniej: obradować w Sejmie
SJP.pl
kopalny płaz z okresu permu, forma przejściowa pomiędzy płazami a gadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleont. zool. nazwa systematyczna|Seymouria|ref=tak., rodzaj permskiego czworonoga, uznawanego za formę przejściową pomiędzy płazami a gadami
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Sejmuria przebywała głównie na lądzie, ale rozmnażała się w wodzie.
Wiktionary
statek rybacki przeznaczony do połowu ryb pelagicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. ryb. statek rybacki do połowu ryb okrężnicą
Wiktionary
przymiotnik od: Sejny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sejnami, dotyczący Sejn
Wiktionary
rzecz. Sejny nmos., Sejnianin mos., Sejnianka ż.
Wiktionary
region w Polsce
SJP.pl
mieszkaniec Sejn
SJP.pl
mieszkanka Sejn
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Sejny ( Seinai) – miasto w Polsce, w województwie podlaskim, siedziba powiatu sejneńskiego i gminy wiejskiej Sejny. Położone na Pojezierzu Wschodniosuwalskim, nad Marychą (lewy dopływ Czarnej Hańczy).
Według danych GUS z 30 czerwca 2025 r. Sejny liczyły 4771 mieszkańców. Są najmniejszym miastem powiatowym w Polsce.
Wikipedia
wzorzysta samodziałowa tkanina dekoracyjna
SJP.pl
w starożytnej Grecji: umorzenie długów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sejsmiczne
(1.2) geol. skłonność danego terenu do występowania trzęsień ziemi;
Wiktionary
Sejsmiczność – skłonność danego terenu do występowania naturalnych trzęsień ziemi na danym obszarze.
Ze względu na sejsmiczność danego terenu wyróżnia się obszary:
Wikipedia
przym. sejsmiczny
przysł. sejsmicznie
temsłow. sejsmo-
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi
Wiktionary
(1.1) Nastąpiły wstrząsy sejsmiczne w dolinie rzeki.
Wiktionary
IPA: sɛjsˈmʲit͡ʃnɨ, AS: sei ̯smʹičny
Wiktionary
rzecz. sejsmika ż., sejsmiczność ż.
przysł. sejsmicznie
temsłow. sejsmo-
Wiktionary
Sejsmika (z gr. "seismós" = trzęsienie) – metody badania skorupy ziemskiej polegające na wzbudzaniu (za pomocą materiałów wybuchowych lub specjalnych urządzeń) lub wykorzystywaniu powstałych naturalnie w wyniku trzęsienia ziemi fal sejsmicznych i ich rejestracji za pomocą sejsmografów lub geofonów. Metoda ta wykorzystywana jest w geofizyce poszukiwawczej i w analizie budowy Ziemi.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drganiami, wstrząsami, w szczególności z trzęsieniami ziemi
Wiktionary
rzecz. sejsmik mos., sejsmika ż., sejsmiczność ż.
przym. sejsmiczny
przysł. sejsmicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. techn. chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. proces, który wywołuje trzęsienia ziemi
Wiktionary
przym. sejsmogeniczny
Wiktionary
urządzenie do wykrywania i mierzenia drgań skorupy ziemskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. geol. urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;
Wiktionary
Se
Wikipedia
rzecz. sejsmografia ż.
przym. sejsmograficzny
przysł. sejsmograficznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. zbieranie danych, odczytów urządzeń (sejsmogramy) i opisów drgań skorupy ziemskiej, a zwłaszcza trzęsień ziemi
(1.2) geol. sejsmologia
Wiktionary
rzecz. sejsmograf mrz.
przym. sejsmograficzny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z sejsmografią, dotyczący sejsmografii lub sejsmografu
Wiktionary
rzecz. sejsmografia ż., sejsmograf mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);
Wiktionary
Sejsmogram – analogowy lub cyfrowy zapis drgań rejestrowanych przez sejsmometr.
Linia sejsmogramu opisuje wychylenie drgań albo przyspieszenie względem inercyjnego wahadła sejsmometru w funkcji czasu. Określenie momentów zdarzeń sejsmicznych umożliwiają znaczniki czasu, nanoszone na sejsmogram w postaci krótkich poprzecznych kres pisanych w odstępach minutowych i godzinowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nieinwazyjne zbieranie z klatki piersiowej odczytów drgań powodowanych przez skurcze serca
Wiktionary
rzecz. sejsmokardiogram mrz.
przym. sejsmokardiograficzny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z sejsmokardiografią, wykorzystujący sejsmokardiografię
Wiktionary
rzecz. sejsmokardiografia ż., sejsmokardiogram mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zapis czynności serca uchwycony metodą sejsmokardiograficzną
Wiktionary
rzecz. sejsmokardiografia
przym. sejsmokardiograficzny
Wiktionary
specjalista w zakresie sejsmologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) geol. naukowiec zajmujący się sejsmologią
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) geol. kobieta naukowiec zajmująca się sejsmologią
Wiktionary
rzecz. sejsmologia ż.
:: fż. sejsmolożka ż.
przym. sejsmologiczny
Wiktionary
(2.1) sejsmolożka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o trzęsieniach ziemi;
Wiktionary
Se
Wikipedia
IPA: ˌsɛjsmɔˈlɔɟja, AS: sei ̯smoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. sejsmolog m., sejsmolożka ż.
przym. sejsmologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii
Wiktionary
rzecz. sejsmologia ż., sejsmolog mos.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. naukowczyni zajmująca się sejsmologią
Wiktionary
rzecz. sejsmolog mos./ż.
Wiktionary
przyrząd do mierzenia drgań skorupy ziemskiej; sejsmograf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. główna, pomiarowa część sejsmografu zbudowana na zasadzie wahadła fizycznego;
(1.2) techn. sejsmograf lub (hist. XIX w.) jego uboższa wersja mogąca rejestrować fakt wystąpienia trzęsienia ziemi oraz jego kierunek, bez zbierania informacji o czasie wystąpienia i długości trwania
Wiktionary
(1.2) sejsmograf
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z sejsmometrią, dotyczący sejsmometrii
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. reakcja rośliny lub grzyba na bodziec mechaniczny (dotyk, wstrząs) wywołana zmianą turgoru
Wiktionary
Se
Wikipedia
przym. sejsmonastyczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z sejsmonastią
Wiktionary
rzecz. sejsmonastia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego co sejsmoodporne, wykonane tak by nie poddać się wstrząsom ziemi
Wiktionary
przym. sejsmoodporny
Wiktionary
odporny na fale sejsmiczne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odporny na fale sejsmiczne, wykonany w taki sposób by nie zostać naruszony przez wstrząsy ziemi lub tąpnięcia
Wiktionary
rzecz. sejsmoodporność ż.
Wiktionary
przyrząd do laboratoryjnego pomiaru prędkości fali sprężystej w próbce skały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. techn. daw. najprostsze urządzenie zdolne wykrywać zajście trzęsienia ziemi, a czasami i jego kierunek
(1.2) geol. techn. przyrząd laboratoryjny, stosowany także w górnictwie, mierzący zachowanie fali sprężystej przechodzącej przez skałę
Wiktionary
przym. sejsmoskopowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. przyrząd w formie słuchawek stosowany do podsłuchiwania i lokalizowania podziemnych prac minerskich prowadzonych przez nieprzyjaciela
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geofiz. związany z sejsmotektoniką
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. raczej hist. leczenie wstrząsowe
(1.2) zabieg fizykoterapeutyczny w którym ciało lub tylko jego część poddaje się działaniu równomiernych, szybkich, ale niezbyt silnych drgań, wywoływanych ręcznie lub z pomocą odpowiednich urządzeń
Wiktionary
rodzaj dinozaura z rodziny diplodoków
SJP.pl
Se
Wikipedia
rodzaj ruchu wody występujący w zamkniętych zatokach morskich i morzach na skutek ruchów sejsmicznych
SJP.pl
Sejsza – swobodna fala stojąca, powstająca w zamkniętych zatokach, morzach i jeziorach pod wpływem wyraźnego zaburzenia równowagi wody (w jednej części zbiornika poziom wody podnosi się, a w drugiej jednocześnie opada).
Termin został zaproponowany przez szwajcarskiego hydrologa François-Alphonse’a Forela w roku 1890, który zaobserwował zjawisko na Jeziorze Genewskim w Szwajcarii. Nazwa pochodzi od „poruszać się w tę i z powrotem” (w szwajcarskim dialekcie języka francuskiego).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) rzad. zob. seitan.
Wiktionary
(1.1) Pieczeń z sejtana jest idealna na odświętny obiad.
Wiktionary
rzecz. seitan m.
Wiktionary
(1.1) seitan
Wiktionary
gatunek wieloryba
SJP.pl
krótka, cienka linka na statku
SJP.pl
Sejzing ( seizing, sijzen) – na żaglowcu krótka, podręczna linka, zwykle około pół do półtora metra długości, 6–8 mm średnicy. Na mniejszych jednostkach te same linki nazywać się zwykło "krawatami", z tym że sejzingi najczęściej mają na końcu zaplecione ucho, a krawaty nie.
Wikipedia
skrót
(1.1) fiz. sekunda (skrót historyczny)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɛˈkũnda|sɛˈkũndɨ|ˈsɛkũnt, AS: sekũnda|sekũndy|sekũnt
Wiktionary
(1.1) skrót obowiązujący s
Wiktionary
skrót od: sekunda (odczytywany jako cały, odmienny wyraz); s
SJP.pl
skrót, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = sekunda
Wiktionary
(1.1) Prędkość światła to ok. 300 000 km na sek.
Wiktionary
rzecz. sekunda ż.
Wiktionary
(1.1) s, sek
Wiktionary
fruktan występujący w ziarnach żyta
SJP.pl
jedna z funkcji trygonometrycznych; secans
SJP.pl
płyn ustrojowy pobrany z jąder zwierząt, którym francuski neurolog Charles-Édouard Brown-Séquard leczył poprzeczne uszkodzenie połowy rdzenia kręgowego
SJP.pl
nożyce ogrodowe służące do obcinania pędów, korzeni itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogrod. nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;
(1.2) środ. sport. w kolarstwie: rower marki Sector
Wiktionary
Sekator (fra. "sécateur", od łac. "seco" = tnę) – narzędzie ogrodnicze służące do przycinania gałęzi różnej grubości. Używany również przez nurków jaskiniowych do przecinania lin.
Sekatory występują w wersji jednoręcznej (małe) oraz dwuręcznej (z długimi rękojeściami) i dzielą się na dwa rodzaje:
Wikipedia
(1.1) Weź sekator i podetnij te gałęzie, które wchodzą na posesję sąsiadów.
Wiktionary
IPA: sɛˈkatɔr, AS: sekator
Wiktionary
zdrobnienie od: sekator
SJP.pl
dawniej: dręczenie, nękanie kogoś
SJP.pl
skrót
(1.1) = sekcyjny
Wiktionary
(1.1) Mł. bryg. Arkadiusz Lichota oraz sekc. Arkadiusz Koniecko niezwłocznie przystąpili do udzielania KPP.
Wiktionary
→ sekciarz; sekciara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. członkini sekty religijnej
Wiktionary
rzecz. sekciarz mos.
Wiktionary
przymiotnik od: sekciarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zasklepiający się w obrębie wąskiej grupy, najczęściej politycznej lub ideologicznej
(1.2) dotyczący sekt religijnych
Wiktionary
(1) Od 1981 r. kobiety w Tunezji mają zakaz noszenia islamskiego ubioru, włącznie z chustami, w szkołach i urzędach państwowych. (…) Policja zatrzymywała kobiety na ulicy i prosiła je o zdjęcie chusty; prezydent opisał chustę jako "sekciarski rodzaj ubioru, który nieproszony przyszedł do Tunezji".
(1.1) Jasieński wtedy był szalenie aktywny, okropnie sekciarski, był wśród tych najbardziej tępiących, nawet Majakowskiego, najbardziej fanatycznych.
Wiktionary
IPA: sɛcˈt͡ɕarsʲci, AS: seḱćarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. sekciarstwo n., sekciarz m., sekta ż., sekciarskość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sekciarskie; cecha tych, którzy są sekciarscy
Wiktionary
przym. sekciarski
przysł. sekciarskie
Wiktionary
1. powstawanie i działalność sekt religijnych;
2. izolowanie się od ogółu, zamykanie się w obrębie pewnej grupy o zbliżonych poglądach;
3. dawniej: zespół charakterystycznych cech członka sekty
SJP.pl
1. członek sekty;
2. przenośnie: człowiek izolujący się od ogółu, kierujący się interesami małej grupy, do której należy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek sekty religijnej
(1.2) przen. członek grupy odcinającej się od ogółu
Wiktionary
(1.1) Surowy, purytański kodeks moralny sekciarzy, ich powrót do prostoty praojców z okresu koczowniczego pasterstwa, ich ofiary z baranów składane na wzniesieniach jakiemuś nieznanemu, bliżej nieokreślonemu bogu – wszystko to ściągnęło na nich wzgardę i potępienie.
(1.1) Grupa sekciarzy spotykała się regularnie na tajnych zebraniach.
Wiktionary
rzecz. sekta ż.
:: fż. sekciarka ż.
przym. sekciarski
Wiktionary
1. dział jakiejś organizacji, towarzystwa itp.;
2. badanie zwłok w celu ustalenia przyczyny śmierci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.
(1.2) med. operacyjne badanie zwłok w celu ustalenia przyczyny zgonu lub w celach naukowo-badawczych
(1.3) techn. element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
(1.4) wojsk. część plutonu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W ośrodku działają sekcje: szermiercza, koszykarska i tenisa stołowego.
(1.3) Eksplozja miała miejsce w pięćdziesiątej siódmej sekcji ropociągu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛkt͡sʲja, AS: sekcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. sekcyjny m.
przym. sekcyjny, wewnątrzsekcyjny
czas. sekcjonować
Wiktionary
(1.2) autopsja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) dokonywać sekcji zwłok
Wiktionary
(1.1) W ogrodzie po raz pierwszy sekcjonowano małpę, badano procesy nowotworowe bez specjalnego zaszczepiania guzów czy innych chorób.
Wiktionary
rzecz. sekcyjny mos., sekcja ż.
przym. sekcyjny
Wiktionary
związany z sekcją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sekcji
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) wojsk. dowódca sekcji
(2.2) pierwszy stopień korpusu podoficerów Państwowej Straży Pożarnej, odpowiednik stopnia kaprala w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Straży Granicznej lub sierżanta – Policji
Wiktionary
Sekcyjny:
Wikipedia
IPA: sɛkˈt͡sɨjnɨ, AS: sekcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. sekcja ż.
czas. sekcjonować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przedstawiciel węgierskiej grupy etnicznej zamieszkującej Siedmiogród
SJP.pl
→ Sekler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka węgierskojęzycznej społeczności zamieszkującej Seklerszczyznę w obecnej Rumunii;
Wiktionary
rzecz. Seklerszczyzna ż.
:: fm. Sekler mos.
przym. seklerski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Seklucjana lub z nim związany
SJP.pl
organiczny związek chemiczny z grupy barbituranów
SJP.pl
Nie mylić z: sekbutabarbitalem.
Sekobarbital – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek z grupy barbituranów. Jest objęty Konwencją o substancjach psychotropowych z 1971 roku (wykaz II). W Polsce jest w grupie II-P Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sekować.
Wiktionary
czas. sekować ndk.
Wiktionary
regionalnie: szykanować; prześladować kogoś, dręczyć, dokuczać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) rzad. przest. prześladować kogoś, dręczyć, nękać
czasownik zwrotny niedokonany sekować się
(2.1) prześladować siebie wzajemnie, jeden drugiego, drażnić się z kimś
Wiktionary
IPA: sɛˈkɔvat͡ɕ, AS: sekovać
Wiktionary
rzecz. sekowanie
Wiktionary
(1.1) prześladować, nękać, dokuczać, dręczyć
(2.1) drażnić się
Wiktionary
zdrobnienie od: sekret
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielanie różnych substancji przez komórki organizmów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
informacja, która nie jest jawna dla osób postronnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tajemnica, wiadomość poufna, przeznaczona tylko dla wybranych osób
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W sekrecie wypłaciła wszystkie pieniądze ze wspólnego konta.
Wiktionary
IPA: ˈsɛkrɛt, AS: sekret
Wiktionary
rzecz. sekretność ż.
:: zdrobn. sekrecik m.
przym. sekretny
przysł. sekretnie
Wiktionary
(1.1) tajemnica
Wiktionary
modlitwa odmawiana w ciszy na końcu ofertorium
SJP.pl
Właściwa strona znajduje się w innym projekcie. Kliknij na powyższy link, jeśli chcesz ją obejrzeć.
Sekreta – obrzęd cichej modlitwy polecającej w liturgii Kościoła katolickiego w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego podczas mszy wiernych. Jest to ostatni element w offertorium, a przed kanonem mszy świętej. Następuje po lavabo i wezwaniu "Orate, fratres", a przed prefacją.
Wikipedia
1. dział instytucji, w którym załatwia się sprawy bieżące; kancelaria;
2. pracownicy tego działu;
3. urząd sekretarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;
Wiktionary
Sekretariat – dział w strukturach organizacji, urzędu, instytucji lub przedsiębiorstwa, którego pracownicy zajmują się sprawami bieżącymi. Praca zatrudnionych w sekretariacie osób polega na organizowaniu i ułatwieniu kontaktów pomiędzy zarządzającym instytucją z jednej strony a jej pracownikami, kontrahentami bądź klientami z drugiej.
Wikipedia
IPA: ˌsɛkrɛˈtarʲjat, AS: sekretarʹi ̯at
Wiktionary
rzecz. sekretarz m., sekretarka ż., sekretarzowanie n.
czas. sekretarzować
przym. sekretarski
Wiktionary
(1.1) biuro, gabinet, kancelaria
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów
(1.2) zob. automatyczna sekretarka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój szef zatrudnił wczoraj nową sekretarkę.
Wiktionary
IPA: ˌsɛkrɛˈtarka, AS: sekretarka
Wiktionary
rzecz. sekretariat m., sekretarzyk m., sekretarzowanie n., sekretarzyni ż.
:: fm. sekretarz m.
czas. sekretarzować ndk.
przym. sekretarski, sekretariatowy
przysł. sekretarsko
Wiktionary
(1.1) asystentka
Wiktionary
przymiotnik od: sekretarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub stanowiskiem sekretarza, dotyczący sekretarza
Wiktionary
rzecz. sekretarz mos., sekretariat mrz., sekretarka ż.
Wiktionary
1. urzędnik załatwiający sprawy związane z działalnością osoby lub instytucji
2. osoba kierująca pracą administracyjno-organizacyjną w instytucji, urzędzie
3. obieralna funkcja w różnych organizacjach
4. drapieżny ptak afrykański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
(1.2) polit. osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej
(1.3) adm. wysoki rangą urzędnik samorządowy, który nadzoruje sprawy organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego;
(1.4) hist. w dawnej Polsce pisarz lub komornik królewski albo tytuł honorowy nadawany przez króla uczonym i literatom;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Sagittarius serpentarius|ref=tak., gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;
(2.2) sekretarze ornit. nazwa systematyczna|Sagittariidae|ref=tak., rodzina ptaków afrykańskich z rzędu szponiastych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten biznesmen był sekretarzem pewnego znanego naukowca.
(1.2) Pierwszy sekretarz KC PZPR złożył gospodarską wizytę na Podlasiu.
(2.1) Każdy sekretarz chętnie poluje na węże.
(2.2) Rodzina sekretarzy posiada tylko jednego przedstawiciela.
Wiktionary
IPA: sɛˈkrɛtaʃ, AS: sekretaš
Wiktionary
rzecz. sekretariat m., sekretarzowanie n.
:: zdrobn. sekretarzyk m.
:: zgrub. sekretarzyna m.
:: fż. sekretarka ż., sekretarzyni ż.
czas. sekretarzować
przym. sekretarski
Wiktionary
(1.2) pejor. aparatczyk
Wiktionary
przestarzale: żona sekretarza
SJP.pl
biurko w kształcie stolika z nadstawką zawierającą szufladki
SJP.pl
Sekretarzyk (z secrétaire, secretum – tajemnica) – rodzaj mebla do pisania, przechowywania korespondencji i podręcznych drobiazgów. Występuje również pod staropolską nazwą: sekretarz, sekreter, sekreterka. Mimo dość charakterystycznego wyglądu mylony jest często z meblami o podobnej funkcji takimi jak biurko, sekretera czy kantorek.
Wikipedia
lekceważąco: marny, lichy sekretarz
SJP.pl
kobieta sekretarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta odpowiedzialna za prowadzenie spraw organizacyjnych lub reprezentowanie organu, instytucji albo organizacji
Wiktionary
(1.1) Została sekretarzynią w zarządzie i ostro wzięła się do roboty.
(1.1) Dyrektor Wydziału Kultury wyznacza osobę z Wydziału Kultury jako Sekretarza lub Sekretarzynię Rady. Sekretarz lub Sekretarzyni Rady koordynuje sprawy organizacyjno-techniczne związane z pracą Rady.
(1.1) W 1906 roku została sekretarzynią w towarzystwie kobiet polskich a w latach 1910-1912 przewodniczącą.
Wiktionary
IPA: ˌsɛkrɛtaˈʒɨ̃ɲi, AS: sekretažỹńi
Wiktionary
rzecz. sekretarka ż.
:: fm. sekretarz mos.
Wiktionary
rodzaj biurka, którego dolna część ma kształt komody, a górna, zawierająca szufladki, zamykana jest ruchomą płytą, stanowiącą po opuszczeniu blat do pisania
SJP.pl
Se
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sekretny sposób
Wiktionary
rzecz. sekret m.
przym. sekretny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sekretnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: sekretny; bardziej sekretny
SJP.pl
specjalny rodzaj papieru listowego, sklejanego na brzegach, używanego dawniej
SJP.pl
trzymany w tajemnicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trzymany w sekrecie
Wiktionary
IPA: sɛˈkrɛtnɨ, AS: sekretny
Wiktionary
rzecz. sekret m., sekrecik m., sekretność ż.
przysł. sekretnie
Wiktionary
(1.1) poufny, tajny, niejawny
Wiktionary
modlitwa odmawiana w ciszy na końcu ofertorium
SJP.pl
Sekrety – albańsko-niemiecki film fabularny z roku 2008 w reżyserii Spartaka Pecaniego, na motywach powieści "Lehje neper nate" Vangjela Kozmy.
Wikipedia
hormon wydzielany przez gruczoły błony śluzowej dwunastnicy i jelita cienkiego, wpływający na wydzielanie przez trzustkę soku trzustkowego
SJP.pl
Sekretyna (ATC: V04 CK01) – peptydowy hormon tkankowy pełniący funkcję żołądkowo-jelitowego czynnika regulacyjnego. Wydzielana jest przez błonę śluzową jelita cienkiego, głównie dwunastnicy pod wpływem kwaśnego pH treści żołądkowej, jaka dociera do dwunastnicy.
Wikipedia
sex;
1. ogół zagadnień związanych z życiem seksualnym;
2. zespół cech biologicznych u kobiet i mężczyzn działających pobudzająco na zmysły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół spraw i czynności związanych z zaspokajaniem popędu płciowego;
(1.2) pot. stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami
(1.3) seksapil, atrakcyjność seksualna
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Przedmiotem zainteresowania seksuologów jest seks we wszystkich jego aspektach i przejawach.
(1.2) W literaturze jest dużo seksu i nie ma dzieci; w życiu – na odwrót.
(1.3) Kiedy idąc delikatnie kołysze biodrami, emanuje z niej czysty seks.
Wiktionary
IPA: sɛks, AS: seks
Wiktionary
rzecz. seksualność ż., seksualizm mrz., seksualizacja ż., seksowność ż., seksaczka ż., seksomat m., seksomnia ż., sekser mos., sekserka ż., seksowanie n., seksizm mrz., seksista m., seksistka ż., seksistowskość ż., aseksualność ż., aseksualizm mrz., homoseksualizm mrz., homoseksualność ż., heteroseksualizm mrz., heteroseksualność ż., transseksualizm m., transseksualność ż., biseksualizm mrz., biseksualność ż., panseksualizm mrz., panseksualność ż., poliseksualizm m., poliseksualność ż., demiseksualizm mrz., demiseksualność ż., antyseksualizm m., antyseksualność ż., biseks m.
:: zdrobn. seksik mrz.
czas. seksować ndk., seksić się ndk.
przym. seksowny, seksualny, sexy, seksistowski, seksualizacyjny, aseksualny, homoseksualny, heteroseksualny, transseksualny, biseksualny, panseksualny, poliseksualny, demiseksualny, antyseksualny
przysł. seksownie, seksualnie, sexy, seksistowsko, aseksualnie
temsłow. sekso-, seks-
Wiktionary
(1.1) płciowość, seksualność, cielesność
(1.2) kopulacja, miłość, pożycie płciowe, stosunek, stosunek płciowy, współżycie, kochanie się; daw. cielesność, cielesieństwo, gamractwo, gamracyja, swawola, swaźbienie, chędożenie, spółkowanie; żart. bzykanie, bzykanko, dmuchanie, ciupcianie; grub. posuwanie, parzenie się, kopulowanie; eufem. poznanie kogoś cieleśnie, spanie (ze sobą); wulg. ruchanie się, ruchanko, pieprzenie się, pierdolenie się, walenie się, rypanie się
(1.3) seksowność, atrakcyjność fizyczna, sex appeal / seksapil
Wiktionary
[czytaj: seks szop] sklep z artykułami urozmaicającymi życie seksualne; sex shop, sex-shop, porno shop, porno-shop
SJP.pl
afera o podłożu seksualnym; sexafera, seksskandal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) publ. pot. określenie wydarzeń związanych z zarzutami molestowania seksualnego przez osoby publiczne i z dochodzeniem w tej sprawie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sąd wydał wyroki w sprawie seksafery w Samoobronie.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksaˈfɛra, AS: seksafera
Wiktionary
(1.1) seksskandal, afera rozporkowa
Wiktionary
1. mający sześć kątów; sześciokątny; heksagonalny;
2. dotyczący sześciu organizacji, ugrupowań itp., dokonywany przez nie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. mający sześć kątów
(1.2) dotyczący sześciu partnerów, np. państw albo organizacji
Wiktionary
(1.1) sześciokątny
Wiktionary
atrakcyjność fizyczna, ogół cech wyglądu zewnętrznego działających podniecająco na zmysły innych ludzi; sex appeal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) atrakcyjność seksualna
Wiktionary
IPA: sɛksaˈpʲil, AS: seksapʹil
Wiktionary
przym. seksapilowaty
Wiktionary
rzadko: odznaczający się atrakcyjnym seksualnie wyglądem
SJP.pl
wszystkie komercyjne działania związane z produkcją i sprzedażą filmów, magazynów i gadżetów o charakterze pornograficznym; pornobiznes, porno-biznes, porno biznes, seksprzemysł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biznes związany z seksem; ogół działań komercyjnych przynoszących zysk finansowy ze świadczenia usług seksualnych, tańca erotycznego, produkcji oraz dystrybucji filmów, magazynów i gadżetów o charakterze pornograficznym itd.
Wiktionary
(1.1) Od dawna znana jest sprzedaż kobiet i dziewcząt do seksbiznesu. Od kilku lat jesteśmy krajem docelowym dla kobiet z Europy Wschodniej, przymuszanych w Polsce do prostytucji. Szacuje się, że do seksbiznesu zostało sprzedanych około 10 tysięcy Polek.
(1.1) Problem pracy przymusowej wyprzedził tzw. seksbiznes.
Wiktionary
potocznie o kobiecie bardzo atrakcyjnej, pociągającej fizycznie, posiadającej seksapil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Z Aśki jest prawdziwa seksbomba.
Wiktionary
IPA: sɛɡzˈbɔ̃mba, AS: segzbõmba
Wiktionary
żartobliwie: eksces, wybryk o charakterze seksualnym
SJP.pl
bardzo rzadko: imitacja dolara, na której zamiast portretu amerykańskiego męża stanu znajdował się rysunek pornograficzny
SJP.pl
edukacja seksualna
SJP.pl
edukator seksualny
SJP.pl
edukatorka seksualna
SJP.pl
osoba trudniąca się rozpoznawaniem płci kurcząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się rozpoznawaniem płci piskląt, zwykle kurcząt
Wiktionary
IPA: ˈsɛksɛr, AS: sekser
Wiktionary
rzecz. seks m., seksowanie n.
:: fż. sekserka ż.
czas. seksować ndk.
Wiktionary
kobieta trudniąca się rozpoznawaniem płci kurcząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się rozpoznawaniem płci piskląt, zwykle kurcząt
Wiktionary
IPA: sɛˈksɛrka, AS: sekserka
Wiktionary
rzecz. seks m., sekser, seksowanie
czas. seksować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ezot. horoskop dotyczący życia seksualnego
Wiktionary
rzecz. horoskop mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hotel, który udostępnia pokoje na godziny
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. sekshotelik m.
Wiktionary
[czytaj: seks-i] podniecający, atrakcyjny fizycznie; seksowny, sexy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. seksowny
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: seksić
Wiktionary
(1.1) Uważam, że tatusiowie z dziećmi są bardzo seksi.
Wiktionary
IPA: ˈsɛksʲi, AS: seksʹi
Wiktionary
młodzieżowo: seksowny chłopak
SJP.pl
[czytaj: seks-jatria] dział seksuologii, którego przedmiotem badań są patologie seksualne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. seks. dział medycyny teoretycznej i klinicznej zajmujący się zaburzeniami seksualności, ich etiologią, patogenezą, symptomatologią, przebiegiem, leczeniem oraz zapobieganiem
Wiktionary
zdrobniale o seksie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od seks
Wiktionary
(1.1) To nie seks, lecz tylko mały seksik.
Wiktionary
rzecz. seks m.
czas. seksować
Wiktionary
impreza o charakterze seksualnym
SJP.pl
zwolennik dyskryminacji jednej z płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto upraszcza ludzi do ich płci i ocenia ich przez stereotypy zamiast indywidualnych cech
Wiktionary
rzecz. seksizm mrz., seks mrz., seksistka ż.
przym. seksistowski
przysł. seksistowsko
Wiktionary
→ seksista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta stosująca seksizm, zwolenniczka seksizmu
Wiktionary
rzecz. seksizm m.
:: fm. seksista
przym. seksistowski
przym. seksistowsko
przysł. seksistowsko
Wiktionary
dyskryminujący płeć przeciwną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej
Wiktionary
(1.1) Jeśli kobiety odpadają ze studiów magisterskich częściej niż mężczyźni, to sam proces edukacyjny musi być seksistowski.
(1.1) Zarzucane reklamom dyskryminacyjne, seksistowskie podejście nie jest postrzegane w taki sposób przez respondentów i nie stanowi dla nich problemu.
Wiktionary
IPA: ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci, AS: seḱśistofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. seks mrz., seksista m., seksistka ż., seksizm m.
przysł. seksistowsko
czas. seksować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób seksistowski
Wiktionary
rzecz. seks mrz., seksista m., seksistka ż., seksizm m.
przym. seksistowski
Wiktionary
dyskryminacja jednej z płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dyskryminacja ze względu na płeć;
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Seksizm (z sexism, sex „płeć”) – uprzedzenie lub dyskryminacja ze względu na płeć. Seksizm na ogół wiąże się z ideologią, która zakłada, że jedna płeć jest gorsza od drugiej.
Wikipedia
(1.1) Seksizm życzliwy dotyczy właśnie przekonań o tym, że kobiety są wyjątkowe, wymagają opieki i ochrony, są uzupełnieniem mężczyzny, który bez życiowej partnerki nie będzie szczęśliwy.
(1.1) Coraz więcej mężczyzn czuje się napiętnowanych w różnych życiowych sytuacjach z powodu swojej płci. Pojawiają się liczne głosy, że panowie też padają ofiarami seksizmu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛcɕism̥, AS: seḱśism̦
Wiktionary
rzecz. seks mrz., seksista m., seksistka ż.
przym. seksistowski
przysł. seksistowsko
czas. seksować
Wiktionary
potocznie: seksić się - uprawiać seks; bzykać się, ciupciać się, dmuchać się
SJP.pl
nocny klub ze striptizem; sex club
SJP.pl
lalka do zaspokajania potrzeb seksualnych
SJP.pl
połączenie telefoniczne o charakterze seksualnym
SJP.pl
nadmierne zainteresowanie seksem; seksomania, erotomania
SJP.pl
1. osoba bardzo sprawna i aktywna seksualnie;
2. wyuzdana, pociągająca kobieta
SJP.pl
Seksmisja – polska fantastycznonaukowa komedia filmowa z 1983 w reżyserii Juliusza Machulskiego, według scenariusza napisanego wraz z Jolantą Hartwig i Pavlem Hajnym. Bohaterami filmu są zahibernowani w 1991 mężczyźni Maks (Jerzy Stuhr) i Albert (Olgierd Łukaszewicz), którzy budzą się w 2044 po wojnie w totalitarnym świecie pozbawionym mężczyzn i starają się przetrwać w nim za wszelką cenę.
Wikipedia
kobieta uzależniona od seksu; seksomanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta chorobliwie uzależniona od seksu
Wiktionary
(1.1) (…) ciągle ważę sześćdziesiąt sześć i pół kilo. Zaliczam te cholerne wagi jak seksoholiczka facetów. Jak alkoholiczka drinki. Jak narkomanka kolejne działki.
Wiktionary
rzecz. seksoholizm m.
:: fm. seksoholik
przym. seksoholiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z seksoholizmem, właściwy seksoholikom
Wiktionary
rzecz. seksoholizm m., seksoholik m., seksoholiczka ż.
Wiktionary
mężczyzna uzależniony od seksu; seksoman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna uzależniony od uprawiania seksu; mężczyzna, dla którego seks stał się rodzajem chorobliwego nałogu
Wiktionary
(1.1) „Erotoman" mogłoby być określeniem człowieka chorobliwie uzależnionego od seksu. Ale przyjęło się, że to raczej świadomy i kontrolujący się podrywacz. Uzależniony od seksu seksoholik jest chory. Jest owładnięty chorobliwym przymusem.
Wiktionary
rzecz. seksoholizm m.
:: fż. seksoholiczka
przym. seksoholiczny
Wiktionary
uzależnienie od seksu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. uzależnienie seksualne.
Wiktionary
(1.1) Niektórzy mężczyźni wpadają w pracoholizm, seksoholizm lub alkoholizm, inni stają się rozdrażnieni, nadpobudliwi, agresywnie prowadzą samochód i interesują się sportami ekstremalnymi
Wiktionary
rzecz. seksoholik m., seksoholiczka ż.
przym. seksoholiczny
Wiktionary
mężczyzna uzależniony od seksu; seksoholik
SJP.pl
nadmierne zainteresowanie seksem; seksmania, erotomania
SJP.pl
kobieta uzależniona od seksu; seksoholiczka
SJP.pl
zaburzenie polegające na podejmowaniu nieświadomej aktywności seksualnej podczas snu
SJP.pl
Se
Wikipedia
segregowanie piskląt według płci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozpoznawanie płci piskląt, zwykle kurcząt;
Wiktionary
Seksowanie (ang. "sex" „płeć”) – segregowanie piskląt według płci.
Seksowaniem zajmują się osoby określane mianem sekserek i sekserów.
Wikipedia
IPA: ˌsɛksɔˈvãɲɛ, AS: seksovãńe
Wiktionary
rzecz. seksowność ż., seksualność ż., seks m., sekser, sekserka
czas. seksować
przym. seksualny
Wiktionary
1. określać płeć zwierząt;
2. potocznie: seksować się - uprawiać seks; seksić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych
czasownik zwrotny niedokonany seksować się
(2.1) slang. uprawiać seks
Wiktionary
(1.1) Przed dalszą hodowlą seksujemy całą grupę świeżo wyklutych kaczek.
(2.1) Wczoraj seksowałam się z moim chłopakiem.
Wiktionary
IPA: sɛˈksɔvat͡ɕ, AS: seksovać
Wiktionary
rzecz. aseksualność ż., seks m., seksik m., sekser m., sekserka ż., seksowanie n., seksualność ż., seksizm m., seksyzm m., seksowność ż.
czas. seksić się
przym. seksualny, seksowny, seksistowski
przysł. seksownie, seksualnie
temsłow. sekso-
Wiktionary
(2.1) seksić się
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób seksowny
Wiktionary
IPA: sɛˈksɔvʲɲɛ, AS: seksovʹńe
Wiktionary
rzecz. seks m., seksowność ż., seksualizm m.
czas. seksować, seksić się
przym. seksowny, seksualny, sexy
przysł. sexy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: seksownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: seksowny; bardziej seksowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest seksowne; cecha tego, kto jest seksowny
Wiktionary
(1.1) Ważnym elementem obrazu współczesnej reklamy jest „seksowność”. Reklama piwa marki EB długo kojarzyć się będzie polskim telewidzom z ładnymi nogami młodej kobiety w czerwonej mini w białe groszki.
(1.1) Mocny, wyzywający makijaż dopełniał obrazu tej wyuzdanej, nieco prymitywnej, ale niepodważalnej seksowności imprezowej dziuni. – I jak? – zapytała, wypychając biodro i kładąc na nim rękę.
Wiktionary
rzecz. seks m., seksualizm m., seksualizacja ż., seksualność ż., seksowanie n.
przym. seksualny, sexy, seksowny
przysł. seksualnie, sexy, seksownie
czas. seksić się, seksować ndk.
Wiktionary
(1.1) atrakcyjność seksualna, zmysłowość
Wiktionary
podniecający, atrakcyjny fizycznie; sexy, seksi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) atrakcyjny seksualnie, ponętny
(1.2) przepełniony seksualnością
Wiktionary
(1.1) Szerokie biodra i wąska talia u kobiet uchodzą za seksowne.
(1.2) Pisze książki dla młodzieży i dorosłych – od mrocznych i cudacznych po seksowne, przerażające i pełne przygód.
Wiktionary
IPA: sɛˈksɔvnɨ, AS: seksovny
Wiktionary
rzecz. seksowność ż., seks m., seksualizacja ż., seksualizm m.
czas. seksić się, seksować
przym. sexy, seksualny
przysł. seksownie, seksualnie, sexy
Wiktionary
(1.1) sexy, ponętny, powabny, wart grzechu
Wiktionary
rzadko: seksowny
SJP.pl
orgietka, spotkanie towarzyskie, podczas którego główną atrakcją jest uprawianie seksu; sex-party, sex party
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przyjęcie połączone z uprawianiem seksu
Wiktionary
(1.1) W naszym akademiku seksparty to jednocześnie temat tabu i tajemnica poliszynela.
Wiktionary
IPA: sɛksˈpartɨ, AS: seksparty
Wiktionary
żartobliwie: ekspert w sprawach seksu
SJP.pl
żartobliwie: ekspertka w sprawach seksu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. specjalistka w sprawach seksu
Wiktionary
(1.1) Po raz pierwszy w roli współprowadzącej show wystąpi Joanna […] — sekspertka, wielka fanka gadżetów erotycznych.
(1.1) Mówi o sobie „sekspertka”. Najlepszych kochanków poznaje po tych pięciu rzeczach
(1.1) Magdalena […], znana jako Niebieska Sekspertka, poruszyła kwestie wpływu wieku na seksualność
Wiktionary
wszystkie komercyjne działania związane z produkcją i sprzedażą filmów, magazynów i gadżetów o charakterze pornograficznym; pornobiznes, porno-biznes, porno biznes, seksbiznes
SJP.pl
robot do zaspokajania potrzeb seksualnych; sexrobot
SJP.pl
skandal na tle seksualnym; seksafera, sexafera
SJP.pl
1. interwał prosty zawarty między sześcioma kolejnymi stopniami skali muzycznej;
2. w dawnej szkole średniej: szósta klasa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;
(1.2) rel. część oficjum kościelnego odmawiana w południe
(1.3) sport. część zasłony w szermierce na florety
Wiktionary
Seksta – interwał prosty zawarty między sześcioma kolejnymi stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występują seksta wielka i seksta mała. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.
Wikipedia
(1.2) Furtian zadzwonił na sekstę.
Wiktionary
przym. sekstowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. tancerka wykonująca taniec erotyczny, zwykle w barze lub klubie nocnym; tancerka erotyczna
Wiktionary
sekstant; przyrząd nawigacyjny do pomiaru kątów, zwłaszcza pionowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sekstans; przyrząd nawigacyjny do pomiaru kątów, zwłaszcza pionowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. żegl. optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;
Wiktionary
Sekstant (także: sekstans sextans – szósta część) – kątomierz lusterkowy, optyczny przyrząd nawigacyjny, stosowany w żeglarstwie i astronomii, służący do mierzenia wysokości ciał niebieskich nad horyzontem, a także kątów poziomych i pionowych pomiędzy obiektami widocznymi na Ziemi, w celu określenia linii pozycyjnych.
Wikipedia
IPA: ˈsɛkstãnt, AS: sekstãnt
Wiktionary
amatorskie nagranie stosunku seksualnego
SJP.pl
Sekstaśma – amerykański film komediowy z 2014 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sekstet
Wiktionary
rzecz. sekstet m.
Wiktionary
Sekstelefon – usługa polegająca na rozmowie telefonicznej o zabarwieniu seksualnym w celu podniecenia lub seksualnego zaspokojenia osoby wykonującej połączenie. Wykonuje się je na konkretny numer telefonu podany np. w reklamie w prasie lub telegazecie. Koszt wykonania takiego połączenia może być różny, a za rozmowę telefoniczną płaci klient.
Wikipedia
przymiotnik od: sekstelefon, np. połączenie sekstelefoniczne
SJP.pl
dawniej:
1. zeszyt, brulion, nieoprawiona książka;
2. arkusz papieru złożony na sześć części
SJP.pl
1. zespół muzyczny złożony z sześciu wykonawców lub instrumentów;
2. utwór muzyczny na sześć instrumentów lub głosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;
(1.2) muz. utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
Wiktionary
Sekstet (łac. "sex" – sześć, ang. "sextet", franc. "sextuor", "sextette", niem. "Sextett", wł. "sestetto") – dwuznaczne pojęcie muzyczne:
Wikipedia
(1.1) Na naszej scenie wystąpi sekstet wokalny z Litwy.
(1.2) Wspaniałe sekstety kończą oba akty.
(1.2) Najwybitniejsze sekstety smyczkowe skomponował Johannes Brahms.
Wiktionary
:: zdrobn. sekstecik mrz.
Wiktionary
przesyłanie erotycznych wiadomości, często ze zdjęciami lub nagraniami; sexting
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wymienianie się erotycznymi wiadomościami
Wiktionary
związany z pisaniem erotycznych wiadomości za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
figura rytmiczna powstała z podziału dwudzielnej wartości rytmicznej na sześć równych części
SJP.pl
osoba podróżująca w celu poszukiwania przygód erotycznych
SJP.pl
turystyka erotyczna, turystyka seksualna;
1. podróżowanie w celu poszukiwania przygód erotycznych;
2. oferowanie turystom usług seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej
Wiktionary
(1.1) Turystyka erotyczna, turystyka seksualna, określana także jako seksturystyka (…), jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych aspektów współczesnej turystyki międzynarodowej.
Wiktionary
IPA: ˌsɛkstuˈrɨstɨka, AS: seksturystyka
Wiktionary
(1.1) turystyka seksualna, turystyka erotyczna
Wiktionary
w astrologii: układ dwóch planet oddalonych od siebie o około 60 stopni na niebie
SJP.pl
liczba wynosząca 10^39
SJP.pl
Sekstyliard – liczba 1039, czyli jedynka i 39 zer w zapisie dziesiętnym. Termin "sekstyliard" jest stosowany w nazewnictwie liczebników w skali długiej i nie ma swojego odpowiednika w skali krótkiej.
W krajach stosujących krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) liczba 1039 nosi nazwę duodecylion, tak jak 1072 w pozostałych krajach.
Wikipedia
liczba równa jedynce z 36 zerami; w nielicznych krajach (np. Francji, byłym Związku Radzieckim) równa jedynce z 21 zerami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liczba 1036;
Wiktionary
Sekstylion – liczba 1036, czyli jedynka i 36 zer w zapisie dziesiętnym.
W krajach stosujących tzw. krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) sekstylion oznacza 1021, czyli tryliard w pozostałych krajach.
W układzie SI mnożnikowi 1036 nie odpowiada żaden przedrostek jednostki miary.
Wikipedia
przym. sekstylionowy
Wiktionary
zwrotka złożona z sześciu wierszy jedenastozgłoskowych; sestyna
SJP.pl
Sekstyna, także sestyna (fr. "sextine", od łac. "sextus" ’szósty‘) – strofa sześciowersowa, najczęściej o wersach jedenasto- albo ośmiozgłoskowych i układzie rymów "ababcc". Nazywana czasem sekstyną epicką dla odróżnienia od sestyny lirycznej.
Wikipedia
przedmioty, publikacje związane z seksem
SJP.pl
1. ocenianie głównie pod kątem atrakcyjności seksualnej;
2. rozbudzanie w kimś zainteresowania seksem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. proces, w wyniku którego wartościowanie kogoś jest dokonywane z punktu widzenia atrakcyjności seksualnej
Wiktionary
Seksualizacja – proces, w wyniku którego wartościowanie drugiej osoby oraz siebie samego/siebie samej dokonywane jest przez pryzmat atrakcyjności seksualnej. Odbywa się w 3 wymiarach: społeczno-kulturowym, interpersonalnym i intrapsychicznym. Polega na instrumentalnym podejściu do osoby poprzez postrzeganie jej jako przedmiotu do seksualnego wykorzystywania w oderwaniu od jej godności i aspektów osobowościowych, zaś wartość osoby jest mierzona poziomem atrakcyjności seksualnej.
Wikipedia
IPA: ˌsɛksuwalʲiˈzat͡sʲja, AS: seksuu̯alʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. seks m., seksualizm m., seksualność ż., seksowność ż., seksualizowanie n.
czas. seksualizować ndk.
przym. seksualizacyjny, seksowny, seksualny
przysł. seksualnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. termin, pojęcie, problem związany z seksualnością
(1.2) książk. zainteresowanie sprawami płci
Wiktionary
(1.1) Niektórzy moi znajomi mają bzika na punkcie gadania o seksualizmach.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksuˈwalʲism̥, AS: seksuu̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. seks m., seksualność ż., seksualizacja ż., seksowność ż.
przym. seksualny, seksowny
przym. seksualnie, seksownie
przysł. seksownie, seksualnie
Wiktionary
(1.1-2) seksualność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|seksualizować.
Wiktionary
rzecz. nieseksualizowanie n., seksualizacja ż.
czas. seksualizować ndk.
Wiktionary
1. oceniać głównie pod kątem atrakcyjności seksualnej;
2. rozbudzać w kimś zainteresowanie seksem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący seksu, seksualności
Wiktionary
(1.1) Sąd rodzinny udzielił upomnienia i orzekł nadzór kuratora nad trzema 14-latkami, którzy upili rówieśnicę, wykorzystali ją seksualnie, a całość nagrali i pokazali w internecie.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksuˈwalʲɲɛ, AS: seksuu̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. seks m., seksualność ż., seksowność ż., seksualizacja ż., seksualizm mrz.
czas. seksować
przym. seksualny, seksowny, sexy
przysł. sexy
Wiktionary
(1.1) płciowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. psych. socjol. wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;
(1.2) cecha tego, co seksualne; cecha tych, którzy są seksualni
Wiktionary
Seksualność – wrodzona[niewiarygodne źródło?], naturalna funkcja organizmu ludzkiego i jedna z zasadniczych czynników motywujących do podejmowania więzi i kontaktów interpersonalnych, mająca wymiar biologiczny, psychiczny, społeczno-kulturowy i []. Seksualny potencjał fizjologiczny człowieka ulega kształtowaniu przez doświadczenia życiowe.
Wikipedia
rzecz. seks m., seksualizm m., seksualizacja ż., seksowność ż., seksowanie n.
przym. seksualny, sexy
przysł. seksualnie, sexy
czas. seksować ndk.
Wiktionary
(1.1) płciowość, zmysłowość, fizyczność
Wiktionary
związany ze współżyciem płciowym; płciowy, zmysłowy, erotyczny, cielesny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący seksu i popędu płciowego
Wiktionary
(1.1) Ze względu na realizowanie różnorodnych wzorców tzw. nowego porządku sentymentalnego rośnie znaczenie wielości typów aktywności seksualnej i emocjonalnej.
(1.1) Nasza kultura odeszła od naturalnych „wartości odżywczych”, takich jak bliskość, miłość i spełnienie seksualne. Zamiast tego kobiety skierowały się w stronę kompulsywnych zakupów czy innych pułapek, które – jak fast food – są jedynie substytutami tego, co ważne, wartościowe i może zaspokoić nasz głód.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksuˈwalnɨ, AS: seksuu̯alny
Wiktionary
rzecz. seks m., seksualność ż., seksualizm m., seksualizacja ż., seksowność ż., seksowanie n.
czas. seksować ndk.
przym. seksowny, sexy
przysł. seksualnie, seksownie, sexy
Wiktionary
(1.1) płciowy, intymny, fizyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie seksuologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń seksualnych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarz, specjalistka seksuologii
Wiktionary
(1.1) Jeśli masz problemy ze wzwodem, nie czekaj, tylko biegnij do seksuologa, może pomoże.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksuˈwɔlɔk, AS: seksuu̯olok
Wiktionary
rzecz. seksuologia ż.
:: fż. seksuolożka ż.
przym. seksuologiczny
przysł. seksuologicznie
Wiktionary
(2.1) pot. seksuolożka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;
Wiktionary
Seksuologia – dziedzina zajmująca się szeroko pojętą seksualnością człowieka: potrzebami seksualnymi (także ich zaburzeniami lub brakiem), prawidłowym życiem seksualnym człowieka zarówno w sferze ciała, jak i ducha, odczuwanymi uczuciami, relacjami z innymi ludźmi, a także resztą otaczającego świata. W sferze seksuologii mieszczą się "wszelkie aspekty płciowości człowieka". Ma charakter interdyscyplinarny. Dziedziny wiedzy, których jest częścią, to antropologia, medycyna, psychologia, socjologia.
Wikipedia
(1.1) Seksuologia jest nauką interdyscyplinarną.
Wiktionary
IPA: ˌsɛksuwɔˈlɔɟja, AS: seksuu̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. seksuolog m.
przym. seksuologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z seksuologią, dotyczący seksuologii
Wiktionary
rzecz. seksuologia ż., seksuolog mos.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń seksualnych
Wiktionary
rzecz. seksuolog mos./ż.
Wiktionary
[czytaj: seksłorker] osoba zatrudniona w przemyśle erotycznym lub uprawiająca seks za pieniądze; sexworker, pracownik seksualny
SJP.pl
[czytaj: seksłorkerka] kobieta zatrudniona w przemyśle erotycznym lub uprawiająca seks za pieniądze; sexworkerka, pracownica seksualna
SJP.pl
[czytaj: seksłorking] zarobkowe świadczenie usług seksualnych i erotycznych; sexworking
SJP.pl
bardzo rzadko: seksizm
SJP.pl
1. grupa religijna, która oderwała się od Kościoła przyjmując własne zasady;
2. odizolowana grupa społeczna silnie akcentująca rolę guru
SJP.pl
Sekt – określenie wina musującego stosowane w krajach niemieckojęzycznych od 1900 roku. Pochodzenie słowa nie jest dokładnie znane.
Sekt może być sprzedawany jako "Deutscher Sekt" wyłącznie, jeśli został wyprodukowany w 100 procentach z winogron niemieckich. Domieszki z innych regionów uprawnych są dozwolone. Określenie "Sekt b.A." lub "Qualitätsschaumwein b.A." musi być podane na etykiecie wraz z nazwą obszaru uprawnego z którego zebrano winogrona.
Wikipedia
1. grupa religijna, która oderwała się od Kościoła przyjmując własne zasady;
2. odizolowana grupa społeczna silnie akcentująca rolę guru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. odłam jakiejś religii
(1.2) rel. grupa wyznająca odrębną religię skupiona wokół przywódcy duchowego
(1.3) przen. grupa społeczna izolująca się od ogółu
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Opłaciła się Rzeczypospolitej tolerancja okazywana przedstawicielom mniejszości religijnych, najbardziej skrajnych sekt wyznaniowych, takich jak anabaptyści niemieccy i holenderscy (menonici) czy antytrynitarze.
(1.2) Sekty tego rodzaju są co prawda nieliczne, ale władza guru nad jej członkami jest właściwie absolutna.
Wiktionary
IPA: ˈsɛkta, AS: sekta
Wiktionary
rzecz. sekciarstwo n., sekciarz mos.
przym. sekciarski, sektowy
Wiktionary
1. część jakiejś przestrzeni lub terenu;
2. część gospodarki wydzielona ze względu na określony typ własności, produkcji lub usług;
3. w informatyce: wyodrębniona część dysku komputerowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydzielona część jakiejś przestrzeni
(1.2) określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poproszę bilet na sektor C.
Wiktionary
IPA: ˈsɛktɔr, AS: sektor
Wiktionary
rzecz. sektorówka ż.
przym. sektorowy
Wiktionary
liścianek sektornik - gatunek pająka z rodziny krzyżakowatych
SJP.pl
przymiotnik od: sektor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sektora
Wiktionary
(1.1) Ale po Alderaanie i Eskadrze Helix odebrano mu „Majestica” i przeniesiono go ze służby we flocie sektorowej do Eskadry Śmierci ze względu na jego „niezawodność”.
Wiktionary
IPA: ˌsɛktɔˈrɔvɨ, AS: sektorovy
Wiktionary
rzecz. sektorówka ż., sektor
Wiktionary
potocznie: wielka flaga rozwijana przez kibiców na sektorze stadionu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. kib. transparent dużych rozmiarów rozciągana przez kibiców na cały sektor widowni
Wiktionary
Sektorówka w slangu ultrasów (kibiców przygotowujących oprawy meczowe) jest to duża flaga wciągana z dolnego sektora na górną część trybuny zajmowaną przez kibiców. Największą sektorówkę w Polsce ma Pogoń Szczecin. Sektorówki są dumą kibiców. Są one różnie podnoszone, np. Kibice GKS-u Katowice opuszczają sektorówkę na przeźroczystych linkach z dachu. Wtedy sektorówka zakrywa trybunę. Największe sektorówki ważą nawet kilkadziesiąt kilogramów.
Wikipedia
(1.1) Biało-czerwona sektorówka zatrzepotała podczas hymnu.
Wiktionary
IPA: ˌsɛktɔˈrufka, AS: sektorufka
Wiktionary
rzecz. sektor m.
przym. sektorowy
Wiktionary
→ sekta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sektą, dotyczący sekty
Wiktionary
rzecz. sekta ż.
Wiktionary
1. stuletni, o wieku liczonym w setkach lat; wiekowy;
2. w geologii: ruch sekularny - powolny ruch, przesunięcie skorupy ziemskiej widoczne dopiero po upływie stuleci
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. książk. wiekowy, stuletni
Wiktionary
IPA: ˌsɛkuˈlarnɨ, AS: sekularny
Wiktionary
przejście określonego podmiotu spod władzy kościelnej do świeckiej; zeświecczenie, desakralizacja, laicyzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. proces polegający na osłabianiu się wpływów kleru, kościołów lub religii na życie społeczne i upowszechnienie się świeckiego modelu życia
(1.2) polit. przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką
(1.3) kośc. przejście osoby duchownej do stanu świeckiego
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Jako konieczność przedstawiał się komunizm, obecnie jako konieczność przedstawia się sekularyzację.
(1.2) Marcin Luter żądał sekularyzacji dóbr kościelnych.
Wiktionary
IPA: ˌsɛkularɨˈzat͡sʲja, AS: sekularyzacʹi ̯a
Wiktionary
czas. sekularyzować ndk., zsekularyzować dk.
przym. sekularyzacyjny
Wiktionary
(1.1) laicyzacja, zeświecczenie, deklerykalizacja
(1.3) zeświecczenie
Wiktionary
brak współzależności i integracji między religią a publicznymi sprawami społeczeństwa; świeckość
SJP.pl
Sekularyzm, świeckość – pojęcie powszechnie definiowane jako koncepcja braku integracji lub współzależności religii z publicznymi sprawami społeczeństwa. Często jest wiązany z okresem oświecenia w Europie i odgrywa główną rolę w społeczeństwach Zachodu. Idee rozdziału Kościoła od państwa i laickości wiele czerpią z sekularyzmu - idei stwierdzającej, że jest możliwy świat bez Boga. Antonimem sekularyzmu jest teokracja.
Wikipedia
nadawać, nadać czemuś cechy świeckie, usuwać, usunąć wpływ duchowieństwa z różnych dziedzin życia społecznego; zeświecczać (zeświecczyć), przeprowadzać (przeprowadzić) desakralizację, laicyzować (zlaicyzować)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. jednostka czasu; 1/60 minuty;
2. jednostka miary kątów i łuków równa 1/3600 stopnia;
3. drugi stopień gamy diatonicznej;
4. potocznie: krótka chwila, moment
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. jednostka czasu równa 1/60 minuty;
(1.2) mat. jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia;
(1.3) pot. krótka chwila
(1.4) muz. interwał między dwoma kolejnymi dźwiękami skali;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Wszystko trwało kilka sekund.
(1.3) Poszedłem na sekundę do kolegi po notatki z matematyki.
Wiktionary
IPA: sɛˈkũnda, AS: sekũnda
Wiktionary
rzecz. sekundant m., sekundnik m.
:: zdrobn. sekundka ż.
czas. sekundować
przym. sekundowy
skr. sek.
Wiktionary
(1.1) oznaczenie jednostki s, skrót obecnie s, hist. sek
(1.2) oznaczenie "
(1.3) chwila, chwilka, moment, momencik
Wiktionary
1. świadek jednego z uczestników pojedynku;
2. w zawodach sportowych, zwłaszcza w boksie: doradca i opiekun zawodnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
(1.2) sport. zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika
Wiktionary
Sekundant (łac. "secundans" – wspierający) – pośrednik uczestnika pojedynku, świadek jednego z rywali negocjujący w jego imieniu warunki starcia.
Wikipedia
IPA: sɛˈkũndãnt, AS: sekũndãnt
Wiktionary
rzecz. sekundowanie n.
:: fż. sekundantka ż.
czas. sekundować ndk.
przym. sekundancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. skrzypek grający partię drugich skrzypiec w zespole kameralnym lub orkiestrze symfonicznej
(1.2) daw. med. lekarz pomocniczy w szpitalu
(1.3) daw. rel. ksiądz pomocniczy, szczególnie kaznodzieja
Wiktionary
przym. sekundarny
Wiktionary
książkowo: drugorzędny, poboczny lub pochodny
SJP.pl
zdrobnienie od: sekunda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: sekundka
Wiktionary
IPA: ˌsɛkũnˈdɛt͡ʃka, AS: sekũndečka
Wiktionary
rzecz. sekunda ż., sekundka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: sekunda
SJP.pl
zdrobnienie od: sekunda
SJP.pl
wskazówka w zegarku odmierzająca sekundy
SJP.pl
Sekundnik – trzecia dodatkowa wskazówka zegara wskazówkowego. Sekundnik to wskazówka najczęściej umieszczana centralnie razem z dwoma głównymi, która informuje obserwatora o aktualnie upływającej sekundzie z danej minuty (którą wskazuje wskazówka minutowa).
Wikipedia
1. prawo młodszego syna do dziedziczenia tronu lub majątku;
2. sprawowanie władzy przez młodszą linię dynastyczną monarchów jednego państwa w innym państwie
SJP.pl
Sekundogenitura (od secunda genitura „drugie (z kolei) urodzenie, drugi potomek”) – władza młodszej linii dynastycznej monarchów jednego państwa w innym państwie, np. sekundogenitura Jagiellonów w Czechach i na Węgrzech; także: prawo młodszego syna do dziedziczenia tronu albo majątku.
Wikipedia
zegar do mierzenia krótkich odcinków czasu z dokładnością do ułamków sekundy; stoper
SJP.pl
Sekundomierz (popularnie stoper) – przyrząd techniczny typu mechanicznego, podobny do zegarka, wykorzystywany w celu odmierzania małego odcinka czasowego. Ma za zadanie wymierzyć czas z dokładnością do 0,1 ułamka sekundy.
Ma mechanizm umożliwiający jego wyzerowanie. Najpopularniejszy ma zakres odcinka ograniczony do 30 minut. Wykorzystywany jest między innymi w przemyśle, w badaniach naukowych i sporcie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sekundować.
Wiktionary
rzecz. sekundant m.
czas. sekundować ndk.
Wiktionary
1. jednostka czasu; 1/60 minuty;
2. jednostka miary kątów i łuków równa 1/3600 stopnia;
3. drugi stopień gamy diatonicznej;
4. potocznie: krótka chwila, moment
SJP.pl
szkło przeciwodpryskowe, które po stłuczeniu nie daje odłamków; securit
SJP.pl
metoda pozyskiwania kapitału, polegająca na przekształceniu wybranych aktywów w standaryzowane papiery wartościowe
SJP.pl
Sekurytyzacja (ang. "securitization") – technika refinansowania, w ramach której pula aktywów wraz z generowanymi przez nie strumieniami gotówkowymi zostaje wyizolowana z bilansu banku (lub rzadziej innego podmiotu) w formie podmiotu specjalnego przeznaczenia (ang. "special purpose vehicle", SPV), który dokonuje refinansowania poprzez emisję papierów wartościowych.
Wikipedia
książkowo: kłótliwa, złośliwa, niesympatyczna kobieta; złośnica, piekielnica, kłótnica, awanturnica, szantrapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta kłótliwa i dokuczliwa
Wiktionary
(1.1) złośnica, piekielnica, jędza
Wiktionary
osoba kłótliwa, złośliwa, niesympatyczna; złośnik, piekielnik, kłótnik, awanturnik, szantrapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) złośliwa i kłótliwa osoba
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. kłótliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Sekwana obchodzone jest 19 września.
Wiktionary
rzeka we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;
(1.2) hist. adm. dawny francuski departament istniejący w latach 1790-1968 obejmujący Paryż i sąsiednie gminy;
Wiktionary
Sekwana (fr. "Seine", łac. "Sequana") – rzeka w północnej Francji. Jej długość wynosi 774,8 km, a powierzchnia dorzecza 78,5 tys. km².
Wikipedia
(1.2) Baron Haussmann, mianowany przez cesarza prefektem departamentu Sekwany, a tym samym i Paryża, postanowił zmieść z powierzchni miasta szczątki średniowiecznej zabudowy, a na jej cmentarzysku wznieść okazałe gmachy i pałace (…)
Wiktionary
IPA: sɛˈkfãna, AS: sekfãna
Wiktionary
rzecz. Sekwańczyk mos., Sekwanka ż.
przym. sekwański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Île-de-France;
Wiktionary
Sekwana-Saint-Denis ( Seine-Saint-Denis, []) – francuski departament położony w regionie Île-de-France, w północno-wschodniej części aglomeracji paryskiej. Ośrodkiem administracyjnym (prefekturą) departamentu jest Bobigny. Departament oznaczony jest numerem 93. Został utworzony 1 stycznia 1968 roku.
Wikipedia
przymiotnik od: Sekwana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sekwaną, dotyczący Sekwany
Wiktionary
(1.1) Przez dwie sekwańskie wyspy weszliśmy na trzecią — zamierającą wyspę polskości.
Wiktionary
rzecz. Sekwana ż.
Wiktionary
urządzenie elektroniczne lub program komputerowy zapamiętujące sekwencje dźwięków; sekwenser, sequencer
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. układ elementów następujących po sobie w określonej kolejności;
2. fragment filmu lub przedstawienia stanowiący pewną zamkniętą całość;
3. dramaturgicznie zamknięty fragment filmu, będący odpowiednikiem aktu w dramacie;
4. powtarzanie motywu, zwrotu melodycznego na stopniowo zmieniającej się wysokości;
5. rodzaj średniowiecznej poezji liturgicznej wyposażonej w melodię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji
(1.2) książk. występowanie czegoś jedno po drugim
(1.3) muz. powtarzanie motywu w utworze na stopniowo zmieniającej się wysokości
(1.4) hist. muz. odmiana średniowiecznej pieśni liturgicznej
Wiktionary
Sekwencja – uporządkowany ciąg znaków, symboli, nazw, zdarzeń itp., stanowiący strukturę układu, systemu. Występowanie kolejnych elementów wynika z określonej reguły lub formuły. Np. sekwencja wyznacza porządek, w jakim żyły kabla będą podłączone do modularnych gniazd i wtyczek. Do oznakowania sekwencji producenci okablowania używają kolorów.
Wikipedia
przym. sekwencyjny
przysł. sekwencyjnie
rzecz. sekwencjonowanie n., sekwens mrz.
Wiktionary
(1.2) kolejność, następowanie, następstwo, porządek, układ
(1.3) progresja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sekwencjonować.
Wiktionary
Sekwencjonowanie (ang. "sequencing") – w biologii ustalanie kolejności elementarnych podjednostek tzw. monomerów w biopolimerach, najczęściej kwasach nukleinowych i białkach. Ustalanie budowy złożonych polisacharydów bywa także zaliczane do sekwencjonowania, pomimo ich rozgałęzionej, a niekiedy cyklicznej struktury.
Wikipedia
rzecz. sekwencja ż., sekwencyjność ż., sekwens m.
czas. sekwencjonować ndk.
przym. sekwencyjny
przysł. sekwencyjnie
Wiktionary
w genetyce: ustalać kolejność nukleotydów w łańcuchach kwasów nukleinowych oraz aminokwasów w polipeptydach
SJP.pl
cecha układu jakichś elementów, w którym występują one w ściśle określonej kolejności
SJP.pl
1. charakterystyczny dla układu jakichś elementów, w którym występują one w ściśle określonej kolejności;
2. związany z sekwencją - elementem konstrukcyjnym utworu muzycznego;
3. związany z sekwencją - pieśnią liturgiczną wykonywaną w czasie uroczystej mszy przed czytaniem Ewangelii;
4. związany z sekwencją - jednostką kompozycji utworu filmowego
SJP.pl
w grze w karty: kilka kolejnych co do wartości kart w tym samym kolorze w ręku jednego z grających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) w grach karcianych: posiadanie kilku kolejnych pod względem wartości kart w tym samym kolorze
Wiktionary
(1.1) Jeśli chcesz wyłożyć karty, musisz mieć przynajmniej jeden czysty sekwens.
Wiktionary
IPA: ˈsɛkfɛ̃w̃s, AS: sekfẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. sekwencja ż., sekwencyjność ż., sekwencjonowanie n.
czas. sekwencjonować ndk.
przym. sekwencyjny
przysł. sekwencyjnie
Wiktionary
urządzenie elektroniczne lub program komputerowy zapamiętujące sekwencje dźwięków; sekwencer, sequencer
SJP.pl
oddanie majątku albo rzeczy spornej pod zarząd osobie trzeciej do czasu rozstrzygnięcia sporu przez sąd
SJP.pl
Sekwestr (z łac. "sequester") – termin prawniczy oznaczający:
Wikipedia
1. zajęcie majątku, ruchomości na rzecz państwa
2. przestarzale: sekwestr
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urzędnik egzekwujący dawniej zaległe podatki i opłaty, dokonujący sekwestru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sekwestrować.
Wiktionary
rzecz. sekwestr m., sekwestracja ż., sekwestrator m.
czas. sekwestrować ndk.
przym. sekwestrowy
Wiktionary
drzewo z rodziny cyprysowatych, jedno z największych drzew iglastych; sosnogrom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Sequoia|ref=tak., monotypowy rodzaj olbrzymich i długowiecznych drzew z rodziny cyprysowatych, występujących w górach Ameryki Północnej;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju sekwoja (1.1)
Wiktionary
Sekwoja ("Sequoia" Endl.) – rodzaj olbrzymich drzew z rodziny cyprysowatych obejmujący obecnie tylko jeden gatunek: sekwoja wieczniezielona ("Sequoia sempervirens"). Kiedyś do tego rodzaju zaliczano także mamutowca ("Sequoiodendron"). W przeszłości do rodzaju tego zaliczano także szereg skamieniałości, przeklasyfikowanych po odkryciu rodzaju metasekwoja ("Metasequoia") właśnie do tego rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Sekwoje to najwyższe drzewa na świecie.
Wiktionary
IPA: sɛˈkfɔja, AS: sekfoi ̯a
Wiktionary
rzecz. metasekwoja ż.
przym. sekwojowy
Wiktionary
długowieczne drzewo iglaste z rodziny cypryśnikowatych, o olbrzymich rozmiarach, rosnące w Ameryce Północnej; drzewo mamutowe, drzewo mamucie, mamutowiec, welingtonia
SJP.pl
→ sekwoja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z sekwoi
(1.2) wykonany z drewna lub innej części sekwoi
(1.3) będący częścią sekwoi
Wiktionary
IPA: ˌsɛkfɔˈjɔvɨ, AS: sekfoi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. sekwoja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. porcelanowe szkliwo o seledynowej barwie
Wiktionary
(1.1) Babcia Honorata kupiła wazon z seladonu.
Wiktionary
przym. seledynowy
Wiktionary
minerał z grupy krzemianów
SJP.pl
Seladonit – minerał ilasty z gromady krzemianów. Uwodniony glinokrzemian Na, K, Al, Mg, Fe. Nazwa pochodzi z języka francuskiego "celadon" czyli zieleń morska. Jego kryształy są zwykle niedostrzegalne gołym okiem. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych. Minerał ten jest zbliżony pod względem chemizmu i wyglądu do glaukonitu.
Wikipedia
miasto w Indiach
SJP.pl
Selam, Salem – miasto w południowych Indiach, w stanie Tamilnadu, na wyżynie Dekan. W 2007 r. miasto to na powierzchni 102 km² zamieszkiwało 751 438 osób.
Wikipedia
dotyczący Seldżuków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Seldżukami, odnoszący się do Seldżuków
Wiktionary
(1.1) Wewnątrz tego organizmu państwowego istniały silne tarcia, powstawały samodzielne dynastie seldżuckie w poszczególnych częściach państwa: Irak, Kerman, Syria.
Wiktionary
rzecz. Seldżuk mos., Seldżucy lm m., Seldżukidzi lm m.
Wiktionary
turecka dynastia sułtanów panująca od XI do XII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej od XI do XIV wieku;
Wiktionary
(1.1) W tym okresie Seldżucy (czyli Oguzowie uznający przywództwo Seldżuka) zaczęli być rekrutowani przez Samanidów do walki z Karachanidami.
Wiktionary
rzecz. Seldżuk mos., Seldżukidzi lm m.
przym. seldżucki
Wiktionary
Se
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. zob. Seldżucy.
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym u władcy Oguzów.
Wiktionary
rzecz. Seldżuk mos., Seldżucy lm m.
przym. seldżucki
Wiktionary
(1.1) Seldżucy
Wiktionary
pluskwiak z rodziny tarczówkowatych
SJP.pl
Se
Wikipedia
kolor bladozielony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) blada, delikatna zieleń
(1.2) coś w kolorze seledynowym
Wiktionary
(1.1) Mam do łazienki kafelki w dwóch różnych seledynach.
(1.2) Jak będziesz kupował farby, to weź któryś z seledynów.
(1.2) Kasiu, nie koloruj listków różowym mazakiem, masz przecież seledyn.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. seledynek m.
przym. seledynowy
temsłow. seledynowo-
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny tanagrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od seledyn
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) nazwa systematyczna|Chlorophanes spiza|ref., gatunek ptaka z rodziny tanagr;
(2.2) ptak z gatunku seledynek (2.1)
Wiktionary
Seledynek ("Chlorophanes spiza") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Występuje od południowego Meksyku do wschodniej Brazylii.
Wikipedia
(2.1) Seledynek wyróżnia się mieniącymi się, wodno-niebieskimi i żółto-zielonymi piórami i czarną główką.
Wiktionary
rzecz. seledyn mrz.
przym. seledynowy
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na seledynowy odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na seledynową barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości
(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na seledynową barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia
(1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na seledynowy kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
(1.1) seledynowobłękitny
(1.2) seledynowo-czarny • seledynowo-szafirowy • seledynowo-szary
(1.3) seledynowooki
Wiktionary
rzecz. seledyn mrz.
przym. seledynowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: seledynowy i czarny
Wiktionary
(1.1) czarno-seledynowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: seledynowy i szafirowy
Wiktionary
(1.1) szafirowo-seledynowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: seledynowy i szary
Wiktionary
(1.1) szaro-seledynowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem seledynowobłękitnej barwy; w seledynowobłękitnym kolorze, odcieniu
Wiktionary
przym. seledynowobłękitny
Wiktionary
błękitny o seledynowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) błękitny o seledynowym odcieniu
Wiktionary
przysł. seledynowobłękitno
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. taki, który ma seledynowe oczy
Wiktionary
bladozielony, zielonkawy, jasnozielony, pokryty takim kolorem (np. seledynowa sukienka)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający jasnozielony kolor;
Wiktionary
(1.1) Samochód możemy jakiś wziąć ze sobą albo dwa, na przykład seledynowego buicka, z reflektorami jak gwiazdy betlejemskie.
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛdɨ̃ˈnɔvɨ, AS: seledỹnovy
Wiktionary
rzecz. seledyn mrz., celadon mos./mrz., seladon mrz., seledynek mrz./mzw.
przysł. seledynowo
Wiktionary
1. dobór przez eliminację tych, które nie spełniają określonych warunków; wybór;
2. w biologii: naturalny lub sztuczny dobór roślin lub zwierząt do rozmnażania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dobór dokonywany poprzez eliminację
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɛˈlɛkt͡sʲja, AS: selekcʹi ̯a
Wiktionary
czas. selekcjonować, wyselekcjonować
rzecz. selekcjoner m., selekcjonerka ż., selektywność ż., selekcjonowanie n.
przym. selekcyjny, selektywny
Wiktionary
1. trener wybierający skład drużyny do zawodów;
2. osoba dobierająca osoby lub rzeczy przez eliminację tych, które nie spełniają określonych warunków;
3. osoba decydująca, kto może wejść do lokalu rozrywkowego;
4. w łowiectwie: myśliwy wybierający zwierzynę łowną do odstrzału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wybierająca jednostki które są pod jakimś względem najlepsze przy jednoczesnym odtrąceniu tych gorszych
(1.2) sport. trener który ustala skład drużyny którą zarządza
(1.3) osoba decydująca kogo wpuścić do lokalu rozgrywkowego, a kogo nie
(1.4) łow. leśn. myśliwy z uprawnieniami do wyznaczenia zwierzyny do odstrzału
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) inform. program komputerowy asystujący przy wyborze czegoś
Wiktionary
(1.2) Wiele ludzi krytykowało selekcjonera reprezentacji Polski za decyzję jaką powziął.
Wiktionary
rzecz. selekcja ż., selekcjonowanie n.
:: fż. selekcjonerka
czas. ndk. selekcjonować, dk. wyselekcjonować
przym. selekcjonerski, selekcyjny, selektywny
przysł. selekcjonersko
Wiktionary
wybierający tylko określone elementy; wybiórczy, selektywny
SJP.pl
taki, który pozostaje po selekcji
SJP.pl
czasownik
(1.1) wybierać poprzez eliminację
Wiktionary
rzecz. selekcjoner mos./mrz., selekcja ż.
przym. selekcyjny, selektywny
Wiktionary
(1.1) wybierać, przebierać, odsiewać, przesiewać
Wiktionary
związany z selekcją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący selekcji
Wiktionary
rzecz. selekcja ż., selekcjoner m., selektywność ż., selekcjonowanie n.
czas. selekcjonować ndk.
przym. selektywny
przysł. selektywnie
Wiktionary
sztuka grubej zwierzyny przeznaczona na odstrzał selekcyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roln. odmiana marchwi
Wiktionary
(1.1) Nie siej już selekty, posiej lenkę.
Wiktionary
Se
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: selektywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: selektywny; bardziej selektywny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest selektywne; cecha tych, którzy są selektywni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. selektywny, selekcyjny
przysł. selektywnie
rzecz. selekcja ż.
Wiktionary
obejmujący niektóre elementy z całości
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) reagujący, działający tylko na pewne bodźce z pominięciem innych; zależny od pewnych, ściśle określonych bodźców, sytuacji
Wiktionary
(1.1) W przypadku kompozytowych materiałów polimerowych selektywnych dla azotu można spodziewać się selektywności wzór chemiczny|N2/CH4. wynoszącej 4,5 przy przepuszczalności azotu 6,3 barrera […].
Wiktionary
czas. selekcjonować, wyselekcjonować
rzecz. selekcja ż., selekcjoner m., selekcjonerka ż., selektywność ż., selekcjonowanie n.
przym. selekcyjny
Wiktionary
(1.1) wybiórczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie amurskim Rosji, największy z dopływów Zei
Wiktionary
Selemdża (ros. Селемджа, "Sielemdża") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, na terenie obwodu amurskiego.
Źródła rzeki znajdują się na styku pasm górskich Jam-Aliń i Ezop. W górnym biegu, do okolic Ekimczanu, rzeka ma charakter górski. Rzeka płynie w kierunku południowo-zachodnim, w końcowym biegu – północnym skrajem Równiny Zejsko-Burejskiej. Uchodzi do rzeki Zeja, której jest najdłuższym dopływem.
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Se
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma selen?
Wiktionary
IPA: ˈsɛlɛ̃n, AS: selẽn
Wiktionary
rzecz. Selenita mos., Selenitka ż., Selene ż.
przym. selenowy
temsłow. seleno-
Wiktionary
(1.1) symbol. Se
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
Wiktionary
Selena Quintanilla-Pérez (ur. 16 kwietnia 1971 w Lake Jackson, zm. 31 marca 1995 w Corpus Christi) – meksykańsko-amerykańska piosenkarka.
Jedna z największych gwiazd muzyki tejano i latin na świecie. Sławę zdobyła głównie w krajach hiszpańskojęzycznych.
Wikipedia
(1.1) Dzień dobry, mam na imię Selena i jestem Polką greckiego pochodzenia.
(1.1) Selena to rzadkie imię żeńskie w Polsce.
(1.1) Zeszłoroczne wakacje spędziliśmy z kuzynką Seleną na Cyprze.
(1.1) Pani Seleno, proszę nas jutro koniecznie odwiedzić.
Wiktionary
IPA: sɛˈlɛ̃na, AS: selẽna
Wiktionary
rzecz. Selene ż.
:: zdrobn. Selenka ż., Sela ż., Selcia ż., Selusia ż., Selunia ż.
przym. Selenin, Selenowy
temsłow. seleno-
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Selenka, Sela, Selcia, Selusia, Selunia
Wiktionary
kwas selenawy - nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów tlenowych; kwas selenowy(IV)
SJP.pl
w mitologii greckiej: bogini księżyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini i uosobienie księżyca, utożsamiana z rzymską Luną;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 580;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W połowie miesiąca boska Selene kąpie się w Oceanie i ubrana w szaty świetliste, zaprzęga jasne rumaki do wozu, z którego lecą dalekie promienie.
(1.1) Atrybutami Selene były: półksiężyc, pochodnia, srebrny rydwan, skrzydła i dyptam jesionolistny.
(1.1) Srebrny rydwan Selene ciągnęły dwa rumaki, a nie cztery, jak złoty rydwan Heliosa.
(1.1) Przypisywano Selene wpływ na praktyki magiczne, stan zdrowia, menstruację i połóg u kobiet.
(1.1) Kult bóstw uosabiających ciała niebieskie był w Grecji rzadkością, jednak Heliosa czczono na Rodos, a Selene – na Peloponezie.
(1.1) Urodziwy Endymion wzbudził namiętną miłość w Selene.
(1.2) Selene porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
IPA: sɛˈlɛ̃nɛ, AS: selẽne
Wiktionary
rzecz. Selenita mos., Selenitka ż., selen mrz., selenek mrz., selenit mrz., selenowość ż.
przym. selenowy, selenitowy
temsłow. seleno-
zob. Selena.
Wiktionary
(1.1) Luna; rzad. Księżyc
Wiktionary
sól kwasu selenowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Mongolii i Rosji uchodząca deltą do jeziora Bajkał;
Wiktionary
Selenga (t. "Selenge-mörön"; mong. Сэлэнгэ, ros. Селенга) – rzeka w Mongolii i Rosji. Długość – 1024 km (593 km w Mongolii), powierzchnia zlewni – 447 tys. km².
Selenga powstaje z połączenia rzek Ider gol (wypływająca z Gór Changajskich) i Delger mörön (wypływa na zachód od jeziora Chubsuguł), uchodzi deltą o powierzchni ok. 700 km² do jeziora Bajkał.
Wikipedia
przym. selengijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Selengą, dotyczący Selengi
Wiktionary
rzecz. Selenga ż.
Wiktionary
sól kwasu selenowego
SJP.pl
sól kwasu selenawego
SJP.pl
minerał, bezbarwna i przeźroczysta odmiana gipsu
SJP.pl
Selenit – bezbarwna, bardzo czysta odmiana gipsu, wykształcona w formie dużych tabliczkowych kryształów. Nazwą selenit określa się też czasami włóknistą odmianę gipsu, wykazującą księżycową poświatę, a niekiedy także efekt kociego oka. Okazy takiego gipsu są znane z Francji, Wielkiej Brytanii i Rosji.
Wikipedia
domniemany mieszkaniec Księżyca; Księżyczanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. hipotetyczny mieszkaniec Księżyca
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛ̃ˈɲita, AS: selẽńita
Wiktionary
rzecz. Selene ż., Selena ż., selenit mrz., selen mrz.
:: fż. Selenitka ż.
przym. selenowy
temsłow. seleno-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sf. hipotetyczna mieszkanka Księżyca
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛ̃ˈɲitka, AS: selẽńitka
Wiktionary
rzecz. Selene ż., Selena ż., selenit mrz., selen mrz.
:: fm. Selenita mos.
przym. selenowy
temsłow. seleno-
Wiktionary
sól kwasu selenowodorowego
SJP.pl
Selenki – grupa związków chemicznych, sole kwasu selenowodorowego.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Księżycem
(1.2) chem. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z selenem
Wiktionary
IPA: sɛˈlɛ̃nɔ, AS: selẽno
Wiktionary
rzecz. Selene ż., Selenita mos., Selenitka ż., Selena ż., selen mrz., selenit mrz.
przym. selenowy
Wiktionary
aminokwas białkowy, cysteina zawierająca atom selenu w miejsce atomu siarki
SJP.pl
Selenocysteina (Sec) – organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów. Ma budowę podobną do cysteiny, ale w miejsce atomu siarki cysteiny obecny jest w niej atom selenu. Jest obecna w licznych białkach enzymatycznych. Razem z pirolizyną są określane jako 21 i 22 aminokwas białkowy. Białka zawierające przynajmniej jedną resztę selenocysteinową to selenoproteiny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. nauka zajmująca się wyznaczaniem kształtu i rozmiarów Księżyca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. nauka badająca warunki na Księżycu
Wiktionary
astronom zajmujący się opisem powierzchni Księżyca i opracowywaniem jego map
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) astronom zajmujący się obserwacją i opisem powierzchni księżyca
Wiktionary
rzecz. selenografia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca;
Wiktionary
Selenografia (stgr. Σελήνη, "Selḗnē" – Księżyc; bogini i uosobienie Księżyca w mitologii, γράφω, "gráphō" – pisać) – dziedzina astronomii zajmująca się badaniem (opisem) powierzchni Księżyca (naturalnego satelity Ziemi). Jest odpowiednikiem geografii.
Wikipedia
(1.1) Jan Heweliusz, gdański astronom, uchodzi za twórcę nowożytnej selenografii.
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja, AS: selẽnografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. selenograf m., selenografka ż.
przym. selenograficzny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astronomka zajmująca się obserwacją i opisem powierzchni księżyca
Wiktionary
rzecz. selenografia ż.
Wiktionary
badacz Księżyca
SJP.pl
nauka o Księżycu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. astr. nauka o Księżycu;
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja, AS: selẽnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. selenolog mos.
przym. selenologiczny
przysł. selenologicznie
Wiktionary
astronauta biorący udział w locie na Księżyc
SJP.pl
stacja badawcza umieszczona na Księżycu
SJP.pl
reakcja organizmu roślinnego na promieniowanie słoneczne odbijane przez Księżyc
SJP.pl
Selenowodór, – nieorganiczny związek chemiczny selenu i wodoru. Jest palnym, silnie trującym gazem o charakterystycznym, ostrym zapachu.
Wikipedia
przymiotnik od: selen
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący selenu
Wiktionary
rzecz. selen m., Selene ż., Selenita mos., Selenitka ż.
temsłow. seleno-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zatrucie selenem
Wiktionary
(1.1) Selenoza objawia się mdłościami i biegunką.
Wiktionary
1. dwuletnia roślina warzywna z rodziny baldaszkowatych, o pierzastych liściach zawierających olejki eteryczne i zgrubiałym, jadalnym korzeniu;
2. korzeń lub liście tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Apium graveolens|ref=tak., roślina warzywna;
(1.2) spoż. korzeń lub liście selera (1.1)
(1.3) selery → daw. gwara. więz. włosy
Wiktionary
(1.1) Seler należy siać w kwietniu.
(1.2) Słonie nie jedzą selera i pietruszki.
(1.2) Muszę kupić dziś dwa selery na surówkę do obiadu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛlɛr, AS: seler
Wiktionary
rzecz. selerowce nmos., selerowate nmos., selery m. lm.
przym. selerowy
Wiktionary
(1.2) reg-pl|Poznań|selera., gw. Górny Śląsk celer, zeler
(1.3) pierze
Wiktionary
selernica żyłkowana - roślina z rodziny selerowatych
SJP.pl
Selernica ("Cnidium") – rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych. Obejmuje w zależności od ujęcia od 5 do ok. 10 gatunków. Takson jest problematyczny – przynajmniej w tradycyjnym, szerokim ujęciu jest polifiletyczny. Wyłączono z niego m.in. rodzaj "Kadenia" wraz z gatunkiem będącym jedynym przedstawicielem rodzaju w tradycyjnym ujęciu rosnącym w Polsce – selernicą żyłkowaną ("Cnidium dubium" ≡ "Kadenia dubia").
Wikipedia
1. o cechach selerowatych (rodzina roślin);
2. korzeń selerowaty - rozwidlony korzeń niektórych warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Apiaceae|Lindl.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu selerowców;
Wiktionary
Selerowate, baldaszkowate ("Apiaceae" Lindl., "Umbelliferae" Juss.) – rodzina roślin zielnych, rzadziej krzewów, do której należy ponad 440 rodzajów i 3820 gatunków. Przedstawiciele tej rodziny spotykani są na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, w większości jednak rosną w strefie klimatu umiarkowanego. W Polsce dziko rośnie ponad 70 gatunków. Do rodziny tej należą liczne gatunki wykorzystywane jako warzywa liściowe i korzeniowe, przyprawy, rośliny lecznicze i rośliny ozdobne.
Wikipedia
(1.1) Cieszynianka należy do selerowatych.
Wiktionary
rzecz. seler mrz., selerowce lm. nmos.
przym. selerowy
Wiktionary
(1.1) baldaszkowate
Wiktionary
1. o cechach selerowatych (rodzina roślin);
2. korzeń selerowaty - rozwidlony korzeń niektórych warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Apiales|Lindl.|ref=tak., rząd roślin nasiennych;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Pasternak zwyczajny zaliczany jest do selerowców.
Wiktionary
rzecz. seler mrz., selerek mrz., selerowate lm nm.
przym. selerowy
Wiktionary
przymiotnik od: seler
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący selera, związany z selerem
Wiktionary
(1.1) Sok selerowy działa moczopędnie, pobudza apetyt i wzmacnia układ nerwowy.
Wiktionary
IPA: ˌsɛlɛˈrɔvɨ, AS: selerovy
Wiktionary
rzecz. seler m., selerowate nmos., selery nmos., selerowce nmos.
Wiktionary
1. dwuletnia roślina warzywna z rodziny baldaszkowatych, o pierzastych liściach zawierających olejki eteryczne i zgrubiałym, jadalnym korzeniu;
2. korzeń lub liście tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. nieumyte włosyfakt.
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Umyłbyś te selery, jak ty wyglądasz!
Wiktionary
rzecz. seler m.
przym. selerowy
Wiktionary
filet z selera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. toponim, nazwa szeregu starożytnych miast na świecie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas każdej wojny Seleucję niszczono i plądrowaćądrowano (…)
Wiktionary
starożytna dynastia syryjska
SJP.pl
Se
Wikipedia
selewinka pustynna - gatunek gryzonia z rodziny popielicowatych
SJP.pl
monotypowa rodzina gryzoni
SJP.pl
[czytaj: self-pabliszing] publikowanie dzieła nakładem własnym autora; samopublikowanie, samopublikacja
SJP.pl
potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selfik, selfka, selfiak, samolubka
SJP.pl
ekspresywnie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selficzek, selfik, selfka, selfiak, samolubka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od selfiak
Wiktionary
rzecz. selfiak m.
Wiktionary
potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selficzek, selfiaczek, selfka, selfik, samolubka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. pot. zob. selfie.
Wiktionary
(1.1) Strzelmy se z Sebą selfiaka!
Wiktionary
IPA: ˈsɛlfʲjak, AS: selfʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. selfie n., selfik m., selfka ż.
:: zdrobn. selfiaczek m.
Wiktionary
(1.1) selfie, selfik, selfka, focia / fotka z rąsi; wulg. samojebka
Wiktionary
ekspresywnie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selfiaczek, selfik, selfka, selfiak, samolubka
SJP.pl
[czytaj: selfi] zdjęcie zrobione samemu sobie; selfiacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) slang. fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;
Wiktionary
Selfie – rodzaj fotografii autoportretowej, zazwyczaj wykonywanej z trzymanego w ręku lub na kijku do selfie aparatu cyfrowego, kamery lub telefonu komórkowego. Fotografia przedstawia zazwyczaj samego siebie (w tym przypadku osobę, która się fotografuje) lub odbicie tej osoby w lustrze. []
Wikipedia
(1.1) Bez wątpienia najpopularniejszym selfie na świecie jest zdjęcie zdobione przez Ellen DeGeneres podczas tegorocznej gali rozdania Oscarów.
(1.1) Drogie koleżanki, pamiętajcie, że w przypadku pożaru nie należy tracić czasu na robienie selfie na tle płonącego biureczka.
Wiktionary
rzecz. selfiak mzw.
Wiktionary
(1.1) selfiak, selfik, selfka, focia / fotka z rąsi, wulg. samojebka
Wiktionary
[czytaj: selfi stik] ręczny statyw do robienia zdjęć typu selfie; selfie stick
SJP.pl
potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selfiacz, selfka, selfiak, samolubka
SJP.pl
potocznie: selfie (zdjęcie zrobione samemu sobie); selficzek, selfiaczek, selfik, selfiak, samolubka
SJP.pl
[czytaj: selfmejdmen] człowiek zawdzięczający wszystko wyłącznie sobie, swoim zdolnościom i własnej pracowitości; self-made man
SJP.pl
potocznie: robić sobie zdjęcie typu selfie
SJP.pl
[czytaj: selfpab] publikowanie dzieła nakładem własnym autora; samopublikowanie, samopublikacja, self-publishing
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady siarczków;
Wiktionary
Seligmannit – minerał klasy siarczków.
Wikipedia
przym. seligmannitowy
Wiktionary
Selim – imię męskie pochodzenia tureckiego, pochodzi od arabskiego imienia Salim, co oznacza „bezpieczny”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne greckie miasto założone w południowo-zachodniej części Sycylii, zniszczone w 408 r. p.n.e. przez Kartagińczyków;
Wiktionary
Selinunt (gr. Σελινοῦς Selinous, łac. "Selinūs, Selinuntum") – starożytne miasto, kolonia Megary Hyblaja w południowo-zachodniej części Sycylii. Obecnie ruiny na terenie gminy Castelvetrano pomiędzy wioskami Triscina di Selinunte od zachodu i Marinella di Selinunte od wschodu.
Wikipedia
przym. selinuncki
Wiktionary
[czytaj: selki] w mitologii celtyckiej:
1. istoty potrafiące zmieniać się z foki w człowieka;
2. bogini porządków domowych
SJP.pl
Selkie – szkocki "Silkie", w folklorze szkockim istoty mogące zmienić się z foki w człowieka lub bogini porządków domowych.
Wikipedia
amerykańska rasa kota
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Selkupami, dotyczący Selkupów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język selkupski;
Wiktionary
rzecz. Selkup mos., Selkupijka ż.
Wiktionary
(2.1) daw. ostiak-samojedzki
Wiktionary
[czytaj: SElers] nazwisko
SJP.pl
Sellers – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Marion.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny plateozaurów
SJP.pl
Se
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Selmy lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kulturowy region Łotwy położony we wschodniej części Semigalii;
Wiktionary
Selonia (łot."Sēlija"; lit."Sėla"), znana także jako "Augšzeme" ("Wyżyna") – kulturowy region i kraina historyczna Łotwy położona na wschód od Semigalii, do której bywała zaliczana. Obejmuje tereny przy granicy z Litwą. Głównym miastem regionu jest Jēkabpils.
Wikipedia
przym. seloński
Wiktionary
skóra focza barwiona na czarno
SJP.pl
futro z pewnych gatunków fok lub młodych niedźwiedzi morskich
SJP.pl
Selskiny (ang. "sealskin") – skóry z młodych niedźwiedzi morskich lub z fok. Używane do wyrobu części ubioru.
Sealskiny to także nazwa futra z tych skór.
Wikipedia
maszyna elektryczna indukcyjna, która przetwarza wychylenie kątowe części obrotowej jakiegoś mechanizmu na napięcie elektryczne
SJP.pl
Se
Wikipedia
przymiotnik od: selsyn
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
selwas, rozległy obszar wiecznie zielonych lasów międzyzwrotnikowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wilgotny las równikowy porastający znaczną część dorzecza Amazonki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) puszcza amazońska
Wiktionary
selwa, rozległy obszar wiecznie zielonych lasów międzyzwrotnikowych
SJP.pl
w semantyce: elementarna cząstka znaczenia, zwłaszcza wyrazu, niemająca swojego odpowiednika w planie wyrażania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. postać starotestamentowa, protoplasta Semitów;
(1.2) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A gdy Noe miał pięćset lat, urodzili mu się: Sem, Cham i Jafet.
Wiktionary
skrót od: semicki
SJP.pl
1. urządzenie sygnalizacyjne w postaci słupa z poprzecznym ramieniem i światłami, stosowane do zatrzymywania lub przepuszczania pociągów;
2. nadbrzeżne urządzenie sygnalizacyjne służące do wskazywania kierunku i siły wiatru;
3. w żeglarstwie: system sygnalizacji optycznej za pomocą ręcznych flag sygnałowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. urządzenie sygnalizacyjne przy torze kolejowym w postaci słupa z poprzecznym ramieniem i światłami;
(1.2) żegl. nadbrzeżne urządzenie w postaci masztu z ruchomymi ramionami, wskazujące statkom kierunek i siłę wiatru
(1.3) żegl. system sygnalizacji morskiej za pomocą ruchów chorągiewkami
(1.4) inform. zmienna wykorzystywana do synchronizacji procesów w programowaniu współbieżnym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bez zatrzymania – jednak po uprzedniej redukcji prędkości – semafor wskazujący sygnał „Stój” może pominąć maszynista ciężkiego pociągu towarowego, gdy semafor ten zaopatrzony jest we wskaźnik W-22.
(1.4) Wartości semaforów w systemie Unix są ograniczone z góry.
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈmafɔr, AS: sẽmafor
Wiktionary
przym. semaforowy
Wiktionary
przymiotnik od: semafor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. związek organiczny z grupy analogów peptydów, lek stosowany w terapii cukrzycy typu 2 i otyłości;
Wiktionary
Semaglutyd – organiczny związek chemiczny z grupy analogów peptydów, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości.
Został opracowany przez firmę Novo Nordisk (tworzony w zespole Lotte Bjere Knudsen) w 2012 roku i dopuszczony do stosowania w USA w 2017 roku.
Wikipedia
(1.1) hand. Ozempic, Wegovy, Rybelsus
Wiktionary
dotyczący znaczenia wyrazów; znaczeniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. związany ze znaczeniem wyrażeń językowych
(1.2) inform. związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ, AS: sẽmãntyčny
Wiktionary
rzecz. semantyka ż., semantyczność ż., semantyk m.
przysł. semantycznie
Wiktionary
(1.1) znaczeniowy
Wiktionary
specjalista w zakresie semantyki (semazjologii); semazjolog; językoznawca
SJP.pl
semazjologia;
1. nauka o znaczeniu wyrazów badająca, czy budowa wyrazu określa jego znaczenie;
2. dział semiotyki badający związki między wyrażeniami językowymi a przedmiotami, do których się odnoszą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych
(1.2) filoz. log. dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
(1.3) inform. związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: semantyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Semantyka (semazjologia) jest jednym z ważnych działów językoznawstwa.
(1.1) Głównymi dyscyplinami wchodzącymi w skład kognitywistyki są: neurobiologia, neuropsychologia, neurokognitywistyka, społeczna nauka poznawcza, psychologia poznawcza, informatyka, sztuczna inteligencja, robotyka kognitywna, językoznawstwo kognitywne, teoria obliczeń i teoria informacji, antropologia kulturowa, filozofia umysłu oraz wybrane działy logiki (zwłaszcza logika epistemiczna, doksastyczna, semantyka logiczna i teoria systemów dedukcyjnych z jej twierdzeniami limitacyjnymi).
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈmãntɨka, AS: sẽmãntyka
Wiktionary
rzecz. semantyczność ż., semantyk m.
przym. semantyczny
przysł. semantycznie
Wiktionary
(1.1) semazjologia
Wiktionary
miasto w Indonezji
SJP.pl
Semarang – miasto w Indonezji na północnym wybrzeżu Jawy u ujścia rzeki Semarang do Morza Jawajskiego; współrzędne geograficzne.
Ośrodek administracyjny prowincji Jawa Środkowa; powierzchnia 373,7 km²; 1,66 mln mieszkańców (2022). Siedziba rzymskokatolickiej archidiecezji Semarang.
Wikipedia
specjalista w zakresie semazjologii (semantyki); semantyk
SJP.pl
semantyka;
1. nauka o znaczeniu wyrazów badająca, czy budowa wyrazu określa jego znaczenie;
2. dział semiotyki badający związki między wyrażeniami językowymi a przedmiotami, do których się odnoszą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o znaczeniu i zmianach znaczeń wyrazów
Wiktionary
(1.1) Moją pasją jest semazjologia.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃mazʲjɔˈlɔɟja, AS: sẽmazʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
przym. semazjologiczny
Wiktionary
(1.1) semantyka
Wiktionary
tradycyjna muzyka i taniec z Angoli
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kazachstanie, administracyjne centrum obwodu abajskiego;
Wiktionary
Semej ( Семей; Семей, "Siemiej"; do 2007 roku Semipałatyńsk) – miasto w północno-wschodnim Kazachstanie, stolica obwodu abajskiego, w pobliżu granicy z Rosją, położone na południowy wschód od Pawłodaru. W 2018 roku liczyło ok. 323 tys. mieszkańców. Port nad Irtyszem; węzeł kolejowy; 4 szkoły wyższe; muzea (m.in. Fiodora Dostojewskiego). Rozwinięty przemysł mięsny, młynarski, mleczarski, materiałów budowlanych, skórzany, włókienniczy, elektrotechniczny oraz stoczniowy.
Wikipedia
przym. semejski
Wiktionary
(1.1) hist. Semipałatyńsk (do 2007)
Wiktionary
postać z mitologii greckiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w językoznawstwie: zbiór semów (najprostszych, niepodzielnych elementów znaczenia) charakteryzujących dany wyraz
SJP.pl
nadworny kozak w dawnej Rusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. nadworny kozak na Ukrainie w XVII–XVIII wieku;
(1.2) wojsk. hist. żołnierz oddziałów lekkiej jazdy kozackiej w XVII-wiecznej Rzeczpospolitej
Wiktionary
(1.1) Semenowie książęcy sypnęli się na ratunek swego wodza, huknęły samopały…
(1.1) Zastąpili mu drogę dwaj semenowie (…), przed samymi oczami machnęli mu nahajkami…
(1.2) Naprzód szły dwie tatarskie chorągwie (…), górne pułki ciężkiej jazdy, chorągwie pancerne i usarskie, pochód zaś zamykała dragonia i semenowie.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃mɛ̃n, AS: sẽmẽn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. połowa roku akademickiego lub szkolnego;
2. kurs nauki trwający przez ten czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) połowa roku akademickiego lub szkolnego;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Egzaminy trzeciego semestru są bardzo trudne.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃mɛstr̥, AS: sẽmestr̦
Wiktionary
przym. semestralny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący semestru, trwający semestr
Wiktionary
rzecz. semestr m.
Wiktionary
[czytaj: semi-anilina] miękka, delikatna skóra z wyselekcjonowanych błamów, pośrednia między aniliną a skórą silnie pigmentowaną; skóra semianilinowa
SJP.pl
dotyczący Semity
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z rodziny języków afroazjatyckich wywodzący się z języka prasemickiego;
Wiktionary
(1.1) Plemiona semickie w Mezopotamii oddawały cześć niektórym sumeryckim bogom.
(2.1) Współcześnie do najważniejszych języków rodziny semickiej zaliczają się: język amharski, arabski, hebrajski, maltański i tigrinia.
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈmʲit͡sʲci, AS: sẽmʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. semickość ż., Semita mos., Semitka ż.
przysł. semicko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób semicki, po semicku
Wiktionary
(1.1) Kilku uczniów rzeczywiście nosiło semicko brzmiące imiona.
Wiktionary
rzecz. semicki mrz., semickość ż., Semita mos., Semitka ż.
przym. semicki
Wiktionary
→ semicki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co semickie; semicki charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O semickości utworu świadczy użyte słownictwo.
Wiktionary
rzecz. semicki mrz., Semita mos., Semitka ż.
przym. semicki
przysł. semicko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina epifityczna tworząca z czasem własne podpory i usamodzielniająca się
Wiktionary
rzecz. epifit mrz.
Wiktionary
(1.1) hemiepifit pierwotny
Wiktionary
włoski półmrożony deser o kremowej konsystencji, podobny do lodów
SJP.pl
macerał z grupy inertynitu
SJP.pl
Semifuzynit – macerał z grupy inertynitu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca w jej południowej części na lewym brzegu Dźwiny;
Wiktionary
Semigalia (także: "Zemgalia", łot. "Zemgale", niem. "Semgallen", lit. "Žiemgala", od nazwy bałtyjskiego ludu "Zemgalów") – jedna z pięciu krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży w jej południowej części na lewym brzegu Dźwiny.
W okolicach na północ od Szawli, obszar Semigalii pokrywa się częściowo z terenami zaliczanymi do Żmudzi. W skład Semigalii często zaliczano dawniej leżący na wschód od niej region Selonia.
Wikipedia
przym. semigalijski
Wiktionary
(1.1) Zemgalia
Wiktionary
Semigrafika lub pseudografika – sposób odwzorowania grafiki w trybie tekstowym przy użyciu odpowiedniej kompozycji znaków. Pozwalało to na emulację grafiki rastrowej bez konieczności użycia zaawansowanych układów graficznych i dużej ilości pamięci. Typowo tablica znaków komputera zawierała znaki specjalnie przeznaczone do tego celu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
hydrazyd kwasu karbaminowego
SJP.pl
Semikarbazyd – organiczny związek chemiczny, hydrazyd kwasu karbaminowego.
Stosowany jest w analizie organicznej w postaci chlorowodorku jako odczynnik reagujący z aldehydami i ketonami. Produkty tych reakcji (semikarbazony) cechuje dobra zdolność krystalizacji i zazwyczaj ostre charakterystyczne temperatury topnienia.
Wikipedia
układ częściowo koloidalny; półkoloid
SJP.pl
statek do przewozu drobnicy i kontenerów; półpojemnikowiec, półkontenerowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. statek do przewozu towaru zarówno w kontenerach, jak i w postaci tradycyjnej (drobnicy)
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃mʲikɔ̃ntɛ̃nɛˈrɔvʲjɛt͡s, AS: sẽmʹikõntẽnerovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) półpojemnikowiec, półkontenerowiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. analiza chemiczna próbki o masie od 0,01 do 0,1 grama
Wiktionary
przym. semimikroanalityczny
Wiktionary
(1.1) analiza centygramowa
Wiktionary
przestarzały przymiotnik od: seminarium; seminaryjny
SJP.pl
1. zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni akademickich niepolitechnicznych; rodzaj kursu;
2. spotkanie naukowców zajmujących się pewną dziedziną wiedzy;
3. szkoła kształcąca przyszłych duchownych;
4. dawniej: szkoła kształcąca nauczycieli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stud. eduk. zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych
(1.2) rel. stud. dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
(1.3) publiczna konferencja z udziałem przedstawicieli różnych środowisk i dziedzin
(1.4) eduk. szkoła o charakterze półwyższym, kształcąca nauczycieli szkół podstawowych
(1.5) zakład naukowy w obrębie danej katedry
(1.6) archit. siedziba seminarium (1.2, 1.4)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyrzucili mnie z zajęć, bo nie przygotowałem się wcale do seminarium.
(1.2) Ksiądz Popiełuszko ukończył seminarium w Warszawie.
(1.4) Babcia Honorata uczęszczała do seminarium nauczycielskiego w Cieszynie.
(1.6) Na budynku seminarium wciąż widnieją ślady po umocowaniu hitlerowskiej wrony w latach okupacji.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm, AS: sẽmʹĩnarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. seminarzysta m., seminarzystka ż.
przym. seminaryjny, seminarzystka
Wiktionary
przymiotnik od: seminarium; seminarialny (przestarzałe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z seminarium, odnoszący się do seminarium
Wiktionary
(1.1) Wykłady odbędą się w budynku seminaryjnym.
Wiktionary
rzecz. seminarium n., seminarzysta mos.
Wiktionary
student seminarium duchownego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stud. eduk. uczestnik seminarium uczelnianego
(1.2) rel. stud. student seminarium duchownego
(1.3) daw. eduk. uczeń seminarium nauczycielskiego
Wiktionary
(1.1) W przerwie między wykładami seminarzystki i seminarzyści mogą zakupić potrzebny podręcznik w uczelnianym sklepiku wydawniczym.
(1.2) W części seminarium, w której mieszkają seminarzyści, zgasły już wszystkie światła.
Wiktionary
rzecz. seminarium n.
:: fż. seminarzystka ż.
przym. seminaryjny
Wiktionary
(1.2) pot. kleryk, alumn
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stud. eduk. uczestniczka seminarium uczelnianego
Wiktionary
rzecz. seminarium n., seminarzysta mos.
Wiktionary
członek plemienia Indian Ameryki Północnej
SJP.pl
plemię indiańskie; Seminolowie
SJP.pl
Seminole – plemię Indian Ameryki Północnej z muskogeńskiej rodziny językowej, wywodzące się z Krików, od których odłączyło się w XVII wieku. Nazwa nadana przez Krików (Sim-in-ol) oznacza „Odszczepieńców”. Seminole sami siebie nazywali "Miccosukee".
Wikipedia
członkini plemienia Indian Ameryki Północnej
SJP.pl
plemię indiańskie; Seminole
SJP.pl
związany z Seminolami, Indianami Ameryki Północnej
SJP.pl
specjalista w dziedzinie semiologii; semiotyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się semiologią, specjalista w dziedzinie komunikacji za pomocą znaków
Wiktionary
rzecz. semiologia ż.
Wiktionary
teoria badająca wpływ znaków na porozumiewanie się ludzi, obejmuje semantykę, syntaktykę i pragmatykę; semiotyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. log. dział logiki badający znaki;
(1.2) filoz. tradycja intelektualno-badawcza, w której głównym przedmiotem zainteresowań jest znak;
(1.3) jęz. dział językoznawstwa badający systemy znakowe;
Wiktionary
rzecz. semiolog m.
przym. semiologiczny
przysł. semiologicznie
Wiktionary
(1.1) semiotyka, semantyka
(1.2) semiotyka
(1.3) semiotyka, ogólna teoria znaków
Wiktionary
specjalista w dziedzinie semiotyki; semiolog
SJP.pl
teoria badająca wpływ znaków na porozumiewanie się ludzi, obejmuje semantykę, syntaktykę i pragmatykę; semiologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. log. dział logiki badający znaki;
(1.2) filoz. tradycja intelektualno-badawcza, w której głównym przedmiotem zainteresowań jest znak;
(1.3) jęz. dział językoznawstwa badający systemy znakowe;
(1.4) med. dział medycyny zajmujący się objawami chorób
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: semiotyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. semiotyk m.
przym. semiotyczny
Wiktionary
(1.1) semiologia, semantyka
(1.2) semiologia
(1.3) semiologia, ogólna teoria znaków
(1.4) symptomatologia
Wiktionary
proces (zwłaszcza językowy), w którym ujawnia się znaczeniowa funkcja znaku (czyli znaczenie znaku)
SJP.pl
Semioza – pojęcie z zakresu semiotyki oznaczające proces tworzenia, odbierania i przekazywania znaków. W procesie tym ujawnia się znaczeniowa funkcja znaku. W socjologii semioza wskazywana jest jako nieodłączny element kultury, tylko człowiek posiada bowiem umiejętność posługiwania się znakami.
Wikipedia
miasto w Kazachstanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnim Kazachstanie(nazwa obowiązująca do 2007 roku, egzonim wariantowy wg KSNG)
Wiktionary
przym. semipałatyński
Wiktionary
(1.1) Semej
Wiktionary
przymiotnik od: Semipałatyńsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Semipałatyńskiem, dotyczący Semipałatyńska
Wiktionary
rzecz. Semipałatyńsk mrz.
Wiktionary
mit. asyryjska królowa, założycielka ogrodów uznanych za jeden z siedmiu cudów starożytnego świata
SJP.pl
Se
Wikipedia
rzadko: osoba przyjaźnie nastawiona do Żydów; filosemita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan;
Wiktionary
(1.1) Zarówno Żydzi jak i Arabowie są Semitami.
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈmʲita, AS: sẽmʹita
Wiktionary
rzecz. semickość ż.
:: fż. Semitka ż.
przym. semicki
przysł. semicko
Wiktionary
→ Semita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan
Wiktionary
rzecz. semickość ż.
:: fm. Semita mos.
przym. semicki
przysł. semicko
Wiktionary
specjalista w dziedzinie semitystyki; semitysta
SJP.pl
nauka badająca język, kulturę i historię ludów semickich; semitystyka
SJP.pl
półton (określenie stosowane w terminologii średniowiecznej); hemitonium
SJP.pl
niezupełnie przezroczysty; półprzezroczysty
SJP.pl
specjalista w dziedzinie semitystyki; semitolog
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie semitystyki
SJP.pl
nauka badająca język, kulturę i historię ludów semickich; semitologia
SJP.pl
Semitystyka (inaczej semitologia) – jedna z dziedzin orientalistyki zajmująca się badaniem języków semickich, językoznawstwem porównawczym i historycznym tychże języków, ale również współczesnymi dialektami języków semickich.
Osoba zajmująca się semitystyką nazywana jest semitystą.
Wikipedia
poddawanie wpływom semickim, nadawanie czemuś cech typowo semickich
SJP.pl
1. w językoznawstwie: wyraz zapożyczony z języków semickich;
2. rzadko: przyjazne nastawienie do Żydów; filosemityzm
SJP.pl
1. poddawać wpływom semickim, czynić semickim;
2. semityzować się - stawać się semickim
SJP.pl
[czytaj: semi-urbanizacja] proces przekształcania wsi w miasto
SJP.pl
Semiurbanizacja – proces przekształcania wsi w osiedla, które nie mieszczą się w tradycyjnych kategoriach wsi rolniczej lub miasta. Czasami na określenie takiego osiedla stosuje się amerykańskie określenie "rurban community" (połączenie angielskich przymiotników, rural – wiejski i urban – miejski). Jest to "półwieś" i "półmiasto"; osiedle, które formalnie nadal jest wsią, ale zdecydowana większość mieszkańców nie jest zatrudniona w rolnictwie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. funkcja o wartości równej połowie wartości funkcji sinus versus, wykorzystywana przede wszystkim dawniej w nawigacji morskiej
Wiktionary
(1.1) Kolejność funkcyj jest inna niż zwykle stosowana, mianowicie obok funkcji semiversus umieszczona jest na pierwszem miejscu funkcja cosinus, a to celem łatwiejszego przechodzenia z jednej funkcji na drugą przy obliczaniu wysokości astronomicznej.
Wiktionary
podstawowe narzędzie do estymacji i badania struktury zmienności zjawisk w geostatystyce
SJP.pl
Semiwariogram – podstawowe narzędzie służące do estymacji i badania struktury zmienności badanych zjawisk w geostatystyce.
Semiwariogram jest miarą definiowaną jako połowa średniej kwadratowej różnicy między dwiema wartościami cechy mierzalnej, pomiędzy którymi odległość równa jest w przybliżeniu wektorowi h. Opisywany jest wzorem:
Wikipedia
wegetarianin, który z mięs je tylko ryby, ale nie stroni od jaj, mleka i jego przetworów
SJP.pl
odmiana diety wegetariańskiej dopuszczająca spożywanie białego mięsa (np. drób, ryby)
SJP.pl
kobieta stosująca dietę wyłączającą mięso wieprzowe, wołowe i baranie, dopuszczającą nabiał, drób, ryby i produkty roślinne
SJP.pl
→ semiwegetarianizm, → semiwegetarianin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mąka otrzymywana z pszenicy durum, stosowana w produkcji makaronów włoskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);
Wiktionary
Semolina – gruboziarnista mąka lub drobna kasza otrzymywana z pszenicy twardej (durum), używana do przemysłowej produkcji makaronu lub kuskusu. Semolina ma barwę żółtą i kremowo- żółtą.
Wikipedia
IPA: ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna, AS: sẽmolʹĩna
Wiktionary
Semonides ( Σημωνίδης), w źródłach występujący także jako Semonides z Amorgos oraz Semonides z Samos – starożytny grecki poeta pochodzący z Samos i żyjący prawdopodobnie na przełomie VII i VI wieku p.n.e., zaliczany do wczesnych twórców elegii i jambów. Wśród zachowanego dorobku znajduje się satyryczny utwór poświęcony kobiecie. Z jego życiem wiąże się również kolonizacja wyspy Amorgos, która stała się jego miejscem zamieszkania.
Wikipedia
mieszanina kauczuku z asfaltem stosowana do wykonywania stereotypów, z których można uzyskać w druku bardzo duże nakłady (do jednego miliona odbitek)
SJP.pl
Se
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. uczestnik krwawo stłumionego przez sanacyjną policję buntu robotniczego w 1936 r. w krakowskich zakładach Semperit
Wiktionary
(1.1) Semperitowcy w porozumieniu z władzami swego związku zawodowego postanowili zaprotestować strajkiem okupacyjnym.
Wiktionary
żartobliwie: pośladki, siedzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. tyłek
Wiktionary
(1.1) Może jakby Jacek dostał porządnego kopa w sempiternę, to by szedł nieco szybciej.
(1.1) Marta ma ładną sempiternę.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃mpʲiˈtɛrna, AS: sẽmpʹiterna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: semplicze] określenie wykonawcze: z prostotą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: ciągle, zawsze; najczęściej łączone z innymi kreśleniami, np. sempre forte - zawsze głośno
SJP.pl
linia procesorów firmy AMD
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
minerał zaliczany do siarkosoli antymonowych, występujący w hydrotermalnych utworach kruszconośnych
SJP.pl
Semseyit – minerał klasy siarczków.
Jego nazwa została nadana na cześć węgierskiego arystokraty Andora von Semsey, byłego kolekcjonera minerałów (1833-1923).
Wikipedia
materiał wybuchowy; semtex
SJP.pl
materiał wybuchowy; semteks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. techn. kruszący, plastyczny materiał wybuchowy na bazie pentrytu produkowany w Czechach;
Wiktionary
Semtex – kruszący materiał wybuchowy ogólnego zastosowania o konsystencji plasteliny (plastyczny materiał wybuchowy), potocznie nazywany czeskim plastikiem. Stanowi mieszaninę na bazie pentrytu, zbliżoną właściwościami (lecz nie składem) do C4, ale jest bardziej podatny na inicjację ze względu na wrażliwość na uderzenie. Początkowo był produkowany przez zakłady „Semtin” (później „VCHZ Synthesia”, obecnie „Explosia”) w Czechosłowacji (obecnie Czechy) w Pardubicach.
Wikipedia
(1.1) Dron wyposażony w ładunek semtexu spadł na płytę lotniska w Lipsku.
Wiktionary
przym. semtexowy
Wiktionary
(1.1) pot. czeski plastik, plastik
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z semtexem, dotyczący semtexu
Wiktionary
rzecz. semtex m.
Wiktionary
1. stan fizjologiczny polegający na obniżeniu wrażliwości na bodźce, zwolnieniu funkcji fizjologicznych i zaniku przytomności w celu regeneracji organizmu; spanie;
2. obraz widziany podczas spania; marzenie senne;
3. marzenie, rojenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
(1.2) doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
(1.3) przen. fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) monet. drobna jednostka monetarna w niektórych krajach Azji, m.in. 1/100 jena japońskiego lub 1/100 ringgita malezyjskiego; w Japonii obecnie nieużywana
Wiktionary
Sen – stan czynnościowy ośrodkowego układu nerwowego, cyklicznie pojawiający się i przemijający w rytmie dobowym, podczas którego następuje zniesienie świadomości i bezruch. Fizjologiczny sen charakteryzuje się pełną odwracalnością pod wpływem czynników zewnętrznych (w przeciwieństwie do śpiączki).
Wikipedia
(1.1) Podczas wykładu zmorzył ją sen.
(1.2) Z koszmarnego snu wyrwał go własny krzyk.
(1.3) Kto by pomyślał, że jego sny o bogactwie się spełnią…!
(2.1) Wróciłem z Tokio z kieszenią pełną senów.
Wiktionary
IPA: sɛ̃n, AS: sẽn
Wiktionary
rzecz. senność ż., sennik mrz., sennictwo n., śnienie n.
czas. śnić ndk., sennieć ndk.
przym. senny, senliwy
przysł. sennie
Wiktionary
(1.1) spanie, reg. pozn. gara, gwara więzienna kima
(1.3) mara, marzenie senne
Wiktionary
1. skrót od: senator (czytany jako cały, odmienny wyraz);
2. skrót od: senior - najstarszy wiekiem członek rodziny, rodu itp. (czytany jako cały, odmienny wyraz; stawiany najczęściej po nazwisku (np. Nowak sen.) lub po imieniu i nazwisku (np. Jan Nowak sen.))
SJP.pl
skrót
(1.1) = senator
(1.2) = senior
Wiktionary
(1.1) Sen. Leszek Czarnobaj zasygnalizował, że zostanie opracowany raport dotyczący problemu wraz z ekspertyzami.
Wiktionary
(1.2) sr.
Wiktionary
drobna moneta w wielu krajach Dalekiego Wschodu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od senat
Wiktionary
(1.1) To nie senat, lecz tylko niepoważny senacik.
Wiktionary
rzecz. senat m.
Wiktionary
przymiotnik od: senat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z senatem, odnoszący się do senatu
Wiktionary
(1.1) Pod wpływem następnych doniesień powołano komisję senacką do zbadania zakulisowych rozgrywek podczas kampanii prezydenckiej.
Wiktionary
rzecz. senat mrz., senator mos., senatorka ż.
przym. senatorski
Wiktionary
minerał, trójtlenek antymonu, występuje w ośmiościanach barwy białej lub szarej, o połysku diamentowym
SJP.pl
Senarmontyt – rzadki minerał z rodziny tlenków.
Wikipedia
1. izba wyższa parlamentu;
2. władza wykonawcza w miastach;
3. rada starców w starożytnym Rzymie;
4. organ najwyższej władzy w szkole akadmickiej, złożony z rektora, prorektorów, dziekanów i przedstawicieli rad wydziałowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. izba wyższa dwuizbowego parlamentu;
(1.2) hist. organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
(1.3) eduk. kolegialny organ uczelni;
(1.4) członkowie senatu (1.1-3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uchwałą z 18 grudnia 2013 Senat RP zdecydował o ustanowieniu roku 2014 Rokiem Odrodzenia Senatu.
(1.2) W obliczu corocznej zmiany urzędników rzymskiej magistratury senat, którego członkowie wybierani byli dożywotnio, stanowił ostoję politycznej ciągłości.
(1.3) Do kompetencji senatu uczelni należy nadawanie tytułu doktora honoris causa.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃nat, AS: sẽnat
Wiktionary
rzecz. senacik mrz., senator mos., senatorka ż.
przym. senacki, senatorski
Wiktionary
członek senatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek izby wyższej parlamentu (senatu)
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Senator – deputowany, członek parlamentu. Instytucja mająca korzenie w Senacie z okresu starożytnego Rzymu. W Polsce senator jest członkiem Senatu, izby wyższej Parlamentu.
Wikipedia
(1.1) W Polsce mamy 460 posłów i 100 senatorów.
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈnatɔr, AS: sẽnator
Wiktionary
rzecz. senat mrz., senatorstwo, n., senatoria ż.
:: fż. senatorka ż.
przym. senatorski, senacki
Wiktionary
członkini senatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta senator
Wiktionary
(1.1) Pierwszym obowiązkiem Cianne, a przynajmniej tak widzi to sama doradczyni, jest zapewnienie bezpieczeństwa senatorce.
Wiktionary
rzecz. senat mrz.
:: fm. senator mos.
przym. senatorski, senacki
Wiktionary
1. senator z żoną;
2. przestarzale: ogół senatorów - członków wyższej izby parlamentu; senatorstwo
SJP.pl
żona senatora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona senatora
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z senatorem lub senatorami, odnoszący się do senatora lub senatorów
Wiktionary
(1.1) Projekt senatorski zostanie zapewne odrzucony.
Wiktionary
rzecz. senator mos., senat mrz., senatorka ż.
przym. senacki
Wiktionary
ogół senatorów - członków wyższej izby parlamentu; senatorostwo
SJP.pl
[czytaj: sencza] rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Etykieta w Japonii głosi wszakże, że tylko gyokuro i sencha (gatunki zielonej herbaty) mogą być podawane gościom w czasie ceremonii herbacianych.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃n͇t͡ʃa, AS: sẽṇča
Wiktionary
miasto w Japonii
SJP.pl
Se
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. dawna firma wytwarzająca telefony komórkowe, przejęta w 2005 roku przez Motorolę;
2. marka tej firmy
SJP.pl
Sendo – brytyjskie przedsiębiorstwo założone w 1999 roku. Dostarcza swój sprzęt dwudziestu siedmiu operatorom telefonii komórkowej w ponad 30 krajach. Firma została przejęta przez Motorolę. Amerykańska firma kupiła zespół badawczo-rozwojowy R&D pracujących w Wielkiej Brytanii i Singapurze z wyposażeniem projektowym i testowym oraz portfolio własności intelektualnej Sendo. Nie ujawniono wartości dokonanej sprzedaży.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. spoż. owoc oliwnika wąskolistnego mający zastosowanie spożywcze i ziołolecznicze
Wiktionary
(1.1) rosyjska oliwka, perska oliwka
Wiktionary
zdawkowa waluta Samoa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: senegalski
SJP.pl
1. rzeka w Gwinei i Mali, w dolnym biegu wyznaczająca granicę między Mauretanią a Senegalem;
2. Republika Senegalu; państwo w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
(1.2) geogr. rzeka w zachodniej Afryce;
Wiktionary
Senegal (Republika Senegalu, République du Sénégal) – państwo w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Mauretanią, Mali, Gwineą, Gwineą Bissau i Gambią. Obecnie członek Unii Afrykańskiej i ECOWAS.
Wikipedia
(1.1) Reprezentacja Senegalu zwyciężyła wczoraj Togo 2:0.
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈnɛɡal, AS: sẽnegal
Wiktionary
rzecz. Senegalka ż., Senegalczyk mos., senegalka ż., senegalskość ż.
przym. senegalski, antysenegalski, prosenegalski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Senegalu
Wiktionary
obywatel Senegalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel, mieszkaniec Senegalu
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃nɛˈɡalt͡ʃɨk, AS: sẽnegalčyk
Wiktionary
rzecz. Senegal mrz.
:: fż. Senegalka ż.
przym. senegalski
Wiktionary
obywatelka Senegalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z gatunku afrykanka ognistobrzucha;
Wiktionary
(1.1) W klatkach wrzeszczały zdenerwowane senegalki.
Wiktionary
rzecz. Senegal mrz., Senegalczyk mos., Senegalka ż.
przym. senegalski
Wiktionary
związany z Senegalem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Senegal
(1.2) odnoszący się do rzeki Senegal
Wiktionary
(1.1) Na powitanie odśpiewano senegalski hymn.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci, AS: sẽnegalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Senegal mrz., Senegalczyk mos., Senegalka ż., senegalka ż.
Wiktionary
region geograficzny w Afryce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
słynny filozof rzymski z Cordoby
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Seneki
SJP.pl
drzewo, krzew lub bylina z rodziny brezylkowatych; strączyniec; kasja
SJP.pl
Senes – potoczna nazwa surowca leczniczego, którym są liście kilku gatunków krzewów z rodzaju "Senna" Mill. (dawniej zaliczanych do rodzaju "Cassia" L.). Najczęściej w leczniczych celach wykorzystywane są gatunki: "Senna alexandrina", "Senna angustifolia", "Senna obovata". Podobne działanie jak liście mają również owoce tych gatunków. Farmakologiczna nazwa tych surowców to "Folium Sennae" (liście senesu) lub "Fructus Sennae" (owoce senesu). Zawierają senozydy A i B oraz glikozydy.
Wikipedia
1. urzędnik dworski w państwie Franków;
2. dowódca wojsk, sędzia lub premier za czasów Kapetyngów;
3. namiestnik królów francuskich w XII i XIII w.
SJP.pl
Seneszal ( sénéchal, senescalcus, senescallus, seniscalcus lub "siniscalcus") – najwyższy rangą dostojnik świecki w państwie Franków, a później we Francji, od likwidacji urzędu majordoma przez Pepina Krótkiego w 751 roku. Słowo pochodzi z języka pragermańskiego, gdzie oznaczało starszego sługę ("sini-" – „starszy” + "skalk" – „sługa”).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. staroegipska gra planszowa;
Wiktionary
dzieło twórcy powstałe w wieku starczym
SJP.pl
stan wywołany zmianami zanikowymi w podeszłym wieku; zniedołężnienie
SJP.pl
1. najstarszy wiekiem członek rodziny, rodu, zespołu itp.;
2. zawodnik w wieku odpowiednim do uprawiania danej dyscypliny sportowej;
3. dawniej w prawie lennym: feudał sprawujący opiekę nad uzależnionym od niego wasalem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) starsza osoba (wiekiem lub rangą)
(1.2) najstarszy członek rodu, rodziny lub w danej grupie
(1.3) sport. sportowiec, który osiągnął wiek odpowiedni dla uprawiania danej dyscypliny na poziomie zawodowym
(1.4) hist. praw. według prawa lennego: feudał w stosunku do swojego wasala
(1.5) hist. w okresie Polski dzielnicowej: najstarszy Piast, któremu podlegali książęta poszczególnych dzielnic
(1.6) hist. w średniowieczu, wedle zasady senioratu najstarszy przedstawiciel rodu i jednocześnie dziedzic tytułu
(1.7) doświadczony pracownik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wejściówki dla seniorów będą o połowę tańsze.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃ɲɔr, AS: sẽńor
Wiktionary
rzecz. seniorat mrz., senioralność ż.
:: fż. seniorka ż.
przym. senioralny
Wiktionary
1. najstarszy wiekiem członek rodziny, rodu, zespołu itp.;
2. zawodnik w wieku odpowiednim do uprawiania danej dyscypliny sportowej;
3. dawniej w prawie lennym: feudał sprawujący opiekę nad uzależnionym od niego wasalem
SJP.pl
1. posiadający pierwszeństwo, uprzywilejowany, wynikający z senioratu;
2. odnoszący się do starszych ludzi; starczy
SJP.pl
1. posiadający pierwszeństwo, uprzywilejowany, wynikający z senioratu;
2. odnoszący się do starszych ludzi; starczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z seniorem, odnoszący się do seniora
Wiktionary
(1.1) Sprawował władzę nad dzielnicą senioralną aż do śmierci.
Wiktionary
rzecz. senior mos., senioralność ż., seniorat mrz., seniorka ż., seniorstwo n.
przym. senioracki
przysł. seniorsko
Wiktionary
1. zasada dziedziczenia dóbr przez najstarszego członka rodu lub rodziny bez względu na stopień pokrewieństwa ze zmarłym;
2. instytucja, władza, godność seniora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. średniowieczna zasada dziedziczenia polegająca na odziedziczeniu tytułu i władzy przez najstarszego przedstawiciela rodu;
Wiktionary
Seniorat – stosowana w średniowieczu zasada, określająca porządek obejmowania tronu, ustanawiana często po podziale kraju między synów władcy i wskazująca, że po jego śmierci władzę zwierzchnią każdorazowo sprawował najstarszy męski przedstawiciel rodu (senior).
Wikipedia
rzecz. senior m., seniorka ż.
przym. senioralny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. zysk z emisji pieniądza i wpuszczania go do obrotu (np. wynikający z wyższej ceny sprzedaży monet kolekcjonerskich przez bank centralny od ich nominałów)
Wiktionary
IPA: sɛ̃ˈɲɔraʃ, AS: sẽńoraš
Wiktionary
(1.1) renta mennicza
Wiktionary
majętności feudała wraz z osiadłymi w nich ludźmi
SJP.pl
panna, panienka - zwrot grzecznościowy stosowany w Hiszpanii podczas zwracania się do niezamężnych kobiet; señorita
SJP.pl
1. najstarsza wiekiem członkini rodziny, rodu, zespołu itp.;
2. zawodniczka w wieku odpowiednim do uprawiania danej dyscypliny sportowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta starsza wiekiem lub rangą
Wiktionary
(1.1) W tym roku miss seniorek naszego zakładu wybrano panią Marzenkę z oddziału czwartego.
Wiktionary
rzecz. seniorat mrz.
:: fm. senior mos.
przym. senioralny
Wiktionary
1. bycie seniorem;
2. ogół seniorów;
3. dawniej: obowiązki, władza seniora
SJP.pl
Senisławice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Opatowiec. Ma status sołectwa. Leży przy drodze krajowej nr 79.
Wikipedia
zdawkowa moneta tongijska (100 seniti = 1 pa'anga)
SJP.pl
Seniti – drobna jednostka monetarna Tonga wprowadzona 3 kwietnia 1967 r., równa formula_1 paʻanga.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) rzad. senny
Wiktionary
(1.1) […] gdy też późnym wieczorem nad senliwym mężem śpiewała, on, choć senliwy, pieścił się z jej włosami, a potem o wschodzie słonka zdrowy i wesół do roboty wstawał […]
(1.1) W oddali, na tle roziskrzonych szafirów, linie świeżej zieleni obejmowały horyzont, tworząc ramę do spokojnego, słonecznego, senliwego niemal, obrazu.
Wiktionary
rzecz. śnienie n., sennik m., sen, senność
przym. senny
przysł. sennie
Wiktionary
1. chcący spać;
2. nudny, nużący (np. o wykładzie);
3. widziany, przeżywany w czasie snu
SJP.pl
Se
Wikipedia
Sennacheryb, właśc. Sin-ahhe-eriba (akad. "Sîn-aḫḫē-erība"; biblijny "Sennacheryb", "Sancherib", "Sancheryb") – król Asyrii z dynastii Sargonidów, syn i następca Sargona II, ojciec i poprzednik Asarhaddona. Jego rządy datowane są na lata 705–681 p.n.e. (Frahm), ewentualnie 704–681 p.n.e. (Grayson).
Wikipedia
[czytaj: SEnet] nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób senny, świadczący o senności
Wiktionary
(1.1) Nieliczne pojazdy poruszały się raczej sennie i jedynie tiry, przemierzające kraj nocami, były pewnego rodzaju zawalidrogą.
Wiktionary
rzecz. senność ż., sen m., śnienie n., sennik m.
czas. śnić ndk., wyśnić dk.
przym. senny, senliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: senny
SJP.pl
książka zawierająca wyjaśnienia snów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książka będąca zbiorem objaśnień snów
(1.2) środ. dziennik, w którym zapisuje się zapamiętane sny
Wiktionary
Sennik – to książka lub zbiór interpretacji snów, które zawierają wyjaśnienia różnych symboli i obrazów pojawiających się w snach. Senniki są używane do prób zrozumienia znaczenia snów i ich potencjalnego wpływu na życie codzienne.
Senniki starają się tłumaczyć podstawowe symbole występujące w snach, jednak dokonana na ich podstawie interpretacja musi być powiązana z ogólną sytuacją śniącego, oraz każdy sen należy interpretować oddzielnie.
Wikipedia
IPA: ˈsɛ̃ɲːik, AS: sẽ•ńik
Wiktionary
rzecz. sen m., senność ż.
czas. śnić ndk.
przym. senny, senliwy
przysł. sennie
Wiktionary
chęć spania, potrzeba snu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɛ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: sẽ•ność
Wiktionary
rzecz. sen m., sennik m., śnienie n., śnięcie n.
czas. śnić ndk.
przym. senny, senliwy
przysł. sennie
Wiktionary
(1.1) ospałość; przest. śpik, senliwość
Wiktionary
1. chcący spać;
2. nudny, nużący (np. o wykładzie);
3. widziany, przeżywany w czasie snu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
(1.2) taki, który chce spać; jest śpiący
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃nːɨ, AS: sẽ•ny
Wiktionary
rzecz. sen m., senność ż., sennik m.
czas. śnić
przysł. sennie
przym. senliwy
Wiktionary
(1.1) oniryczny
(1.2) ospały, zaspany, śpiący
Wiktionary
młodsza epoka kredy
SJP.pl
Senon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Moza.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 205 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 10 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Senon plasuje się na 840. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 162.).
Wikipedia
związany z senonem
SJP.pl
treść; właściwe znaczenie czegoś; logiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony
(1.2) sposób rozumienia czegoś
(1.3) wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten plan nie ma sensu, jest nierealny.
(1.1) Nie widzę sensu w swoim życiu.
(1.1) Jaki jest sens starać się na siłę przeforsować swój pomysł?
(1.2) W tym sensie masz rację, ale w innym sensie już nie masz.
(1.3) Sens wypowiedzi prezydenta był jasny – przygotowujmy się na wojnę.
Wiktionary
IPA: sɛ̃w̃s, AS: sẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. sensowność ż.
przym. sensowny, sensowy
przysł. sensownie
Wiktionary
(1.3) przesłanie, rola, wydźwięk, wymowa, znaczenie, clou, esencja, istota, kwintesencja, meritum, sedno, treść
Wiktionary
1. zaskakujące wiadomości lub niezwykłe wydarzenie budzące powszechne zainteresowanie;
2. wrażenie wywołane taką wiadomością lub takim wydarzeniem;
3. tylko w liczbie mnogiej - niedomagania organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie
(1.2) silne wrażenie czy znaczne zainteresowanie spowodowane zaskakującym zdarzeniem
(1.3) przest. odbierane odczucie czy doznanie
Wiktionary
(1.1) Dużą sensację wzbudziło przybycie Mariana Krzaklewskiego, który przemaszerował główną ulicą wraz z licznymi zwolennikami do stolika AWS-u , gdzie rozdawał autografy.
(1.3) Po zażyciu metforminy możemy odczuwać lekkie sensacje żołądkowe i zaburzenia smaku.
Wiktionary
rzecz. sensat m., sensacyjność ż.
:: zdrobn. sensacyjka ż.
przym. sensacyjny
przysł. sensacyjnie
Wiktionary
(1.1) afera, bomba,chwyt, hit, rewelacja
(1.3) doznanie, objaw, odczucie
Wiktionary
dolegliwości fizyczne odczuwane przez człowieka
SJP.pl
pogoń za sensacją, przestawianie czegoś w sposób wywołujący silne wrażenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sensacjonować.
Wiktionary
czas. sensacjonować ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: sensacja
SJP.pl
potocznie: film sensacyjny
SJP.pl
wywołujący sensację; obliczony na wywołanie wielkiego wrażenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywołujący sensację
(1.2) szt. pełen napięcia emocjonalnego ze względu na wartką akcję i tematykę
Wiktionary
rzecz. sensacja ż., sensacyjność ż., sensat mos.
przysł. sensacyjnie
Wiktionary
1. człowiek dopatrujący się we wszystkim sensacji;
2. przestarzale: człowiek przesadnie poważny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek sztucznie poważny, silący się na uczoność, mędrkujący
(1.2) pot. człowiek doszukujący się we wszystkim sensacji, chętnie wywołujący w swym otoczeniu sensację
(1.3) daw. człowiek mądry, uczony i trzymający się w życiu stałych zasad
Wiktionary
(1.1) Oba panowie grali wybornie swe role sensatów, ludzi rozmyślających tylko nad wielkimi zadaniami ekonomicznymi obecnego położenia.
(1.2) Jurek to kawał sensata, z byle czego robi bóg wie co, z igły widły, a potem okazuje się, że z dużej chmury mały deszcz.
(1.3) Przy tym był człowiek wykształcony, oczytany, a nie popisujący się niczym. Milczał więcej niż mówił – cierpliwy był niezmiernie i nikt go nigdy w pasji nie widział… Mimo tych przymiotów (…) innym się nie podobał… Sensatem go nazywano i młodzież go nie lubiła, bo od hulanek stronił, a do zabawy stworzony wcale nie był.
Wiktionary
IPA: ˈsɛ̃w̃sat, AS: sẽũ̯sat
Wiktionary
rzecz. sensacja ż., zdrobn. sensacyjka ż., sensacyjność ż.
:: fż. sensatka
przym. sensacyjny, sensacki
przysł. sensacyjnie
Wiktionary
[czytaj: sensej] japoński tytuł honoryfikatywny; sensej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. tytuł grzecznościowy stosowany wobec mistrzów w japońskich sportach walki;
Wiktionary
Sensei (jap. 先生 dosł. „wcześniej urodzony”; „ten, który uczy”; w znaczeniu: „nauczyciel”, „mistrz”) – japoński tytuł honoryfikatywny (występuje jako przyrostek i rzeczownik) stosowany podczas zwracania się do członków parlamentu, nauczycieli, profesorów, prawników, lekarzy, polityków, artystów, pisarzy oraz do ludzi, którzy osiągnęli pewien poziom mistrzostwa we własnej dziedzinie.
Wikipedia
japoński tytuł honoryfikatywny; sensei
SJP.pl
ekspert oceniający zapachy
SJP.pl
ekspertka oceniająca zapachy
SJP.pl
określenie wykonawcze: z uczuciem, tkliwie
SJP.pl
element przyrządu lub układu pomiarowego służący do przetwarzania wielkości mierzonej na inną wielkość; czujnik
SJP.pl
ogół wrażeń zmysłowych
SJP.pl
przymiotnik od: sensor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zawiera sensor
Wiktionary
przym. sensoryczny
Wiktionary
1. zdolność do odbierania bodźców za pomocą zmysłów;
2. działanie na zmysły wywołujące silne emocje bądź skojarzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fizj. odczuwalny zmysłami
Wiktionary
rzecz. sensor mrz.
przym. sensorowy
Wiktionary
(1.1) czuciowy, dotykowy, zmysłowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób sensowny
Wiktionary
(1.1) Mówiła sensownie, chociaż obróciła w metaforę pytanie o maskę, które ja potraktowałem dosłownie.
(1.1) Na pytania hierofanta odpowiadał jednak sensownie, zgodnie z oczekiwaniami.
Wiktionary
IPA: sɛ̃w̃ˈsɔvʲɲɛ, AS: sẽũ̯sovʹńe
Wiktionary
rzecz. sens m., sensowność ż.
przym. sensowny, sensowy
Wiktionary
(1.1) rozsądnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sensownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: sensowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest sensowne
Wiktionary
rzecz. sens m.
przym. sensowny, sensowy
przysł. sensownie, sensowo
Wiktionary
(1.1) dorzeczność, zdroworozsądkowość
Wiktionary
1. mający sens;
2. postępujący rozsądnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny
(1.2) pot. taki, który działa logicznie, rozsądnie
Wiktionary
IPA: sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ, AS: sẽũ̯sovny
Wiktionary
rzecz. sens m., sensowność ż.
przym. sensowy
przysł. sensownie
Wiktionary
przymiotnik od: sens
SJP.pl
treść; właściwe znaczenie czegoś; logiczność
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: sensualista
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃w̃suwaˈlʲistka, AS: sẽũ̯suu̯alʹistka
Wiktionary
rzecz. sensualizm m.
:: fm. sensualista m.
przym. sensualistyczny
przysł. sensualistycznie
Wiktionary
pogląd, według którego jedynym źródłem poznania są wrażenia zmysłowe
SJP.pl
Se
Wikipedia
odbieranie bodźców za pomocą zmysłów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sensualne; cecha tych, którzy są sensualni
Wiktionary
przym. sensualny
przysł. sensualnie
Wiktionary
książkowo: odbierany za pomocą zmysłów; zmysłowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest odbierany za pomocą zmysłów
Wiktionary
(1.1) Uprawiali rytualny seks zbiorowy, który nazywali „orgią sensualną”.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃w̃suˈwalnɨ, AS: sẽũ̯suu̯alny
Wiktionary
rzecz. sensualizm m., sensualista m., sensualność ż.
przym. sensualistyczny
Wiktionary
(1.1) zmysłowy, wrażeniowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie do naświetlania próbek materiałów światłoczułych w celu określenia ich światłoczułości
SJP.pl
Sensytometria – nauka o liczbowym oznaczaniu właściwości materiałów światłoczułych. Jest działem metrologii zajmującym się fotograficznymi właściwościami materiałów światłoczułych, głównie światłoczułością, ale również: kontrastowością, zadymieniem, gęstością optyczną, barwoczułością, ostrością, rozdzielczością, ziarnistością.
Wikipedia
1. zdolność do odczuwania wrażeń;
2. przewrażliwienie
SJP.pl
1. zdolny do odczuwania wrażeń;
2. przewrażliwiony
SJP.pl
dawna drobna waluta Estonii, używana przed euro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobna waluta Lesotho (100 lisente = 1 loti)
SJP.pl
1. krótkie zdanie wyrażające jakąś myśl filozoficzną; maksyma; aforyzm;
2. dawniej: orzeczenie sądu; wyrok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwięzłe sformułowanie pewnej ogólnej myśli, np. filozoficznej;
(1.2) praw. najważniejsza część wyroku lub decyzji administracyjnej, zawierająca rozstrzygnięcie sprawy
Wiktionary
(1.1) Si vis pacem, para bellum – jeśli chcesz pokoju, przygotowuj się do wojny, przypomniał sobie łacińską sentencję, od której pistolet Lugera wziął swoją nazwę.
(1.2) W niniejszej sprawie uznano, że zostały spełnione przesłanki określone w powyższym przepisie, umożliwiające zmianę decyzji, w związku z czym postanowiono orzec, jak w sentencji.
Wiktionary
IPA: sɛ̃nˈtɛ̃nt͡sʲja, AS: sẽntẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. sentencjonalność ż.
przym. sentencjonalny
przysł. sentencjonalnie
Wiktionary
(1.1) maksyma, aforyzm
(1.2) osnowa, rozstrzygnięcie
Wiktionary
określenie wykonawcze: z ekspresją
SJP.pl
zdrobnienie od: sentyment
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sentyment
Wiktionary
(1.1) To nie sentyment, lecz tylko mały sentymencik.
Wiktionary
rzecz. sentyment m.
Wiktionary
uczucie przywiązania i sympatii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poczucie przywiązania i sympatii
(1.2) uczuciowość
(1.3) daw. przekonanie, zasada, pogląd
Wiktionary
(1.1) Na początku tygodnia z sentymentem odnotowałem, że stara animacja poklatkowa ze studia Se-ma-for, będzie kontynuowana w nowoczesnej formie animacji 3D.
Wiktionary
IPA: sɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt, AS: sẽntỹmẽnt
Wiktionary
rzecz. sentymentalizm mrz., sentymentalność ż., sentymentalista mos., sentymentalistka ż., sentymentalizowanie n.
:: zdrobn. sentymencik mrz.
czas. sentymentalizować ndk.
przym. sentymentalny, sentymentowy
przysł. sentymentalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sentymentalistyczne; cecha tych, którzy są sentymentalistyczni
Wiktionary
rzecz. sentymentalizm m., sentymentalista m., sentymentalistka ż.
przym. sentymentalistyczny
przysł. sentymentalistycznie
Wiktionary
Sentymentalizm (fr. "sentimentalisme" - uczuciowość) – kierunek umysłowy i literacki w Europie trwający od lat 70. XVIII wieku do początku XIX wieku, okres pośredni pomiędzy oświeceniem i romantyzmem.
Jego twórcami byli Jean-Jacques Rousseau (we Francji) i Laurence Sterne (w Anglii). Nazwa nurtu pochodzi od „powieści uczuciowej” Laurence'a Sterne'a "Podróż sentymentalna przez Francję i Włochy".
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób sentymentalny
Wiktionary
Sentymentalnie – pierwszy album duetu Kali/Gibbs. Wydawnictwo ukazało się 10 października 2014 roku nakładem wytwórni muzycznej Ganja Mafia Label.
Album dotarł do 2. miejsca zestawienia OLiS. 14 stycznia 2015 roku płyta uzyskała w Polsce status złotej sprzedając się w nakładzie 15 tys. egzemplarzy. 11 marca uzyskała status platynowej płyty.
Wikipedia
(1.1) Dlatego, że mówi o miłości – nieco może naiwnie i sentymentalnie, ale przecież z wdziękiem, abstrahując od narodowych świętości?
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ, AS: sẽntỹmẽntalʹńe
Wiktionary
przym. sentymentalny
rzecz. sentymentalizm m., sentyment m., sentymentalność ż.
Wiktionary
(1.1) ckliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sentymentalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: sentymentalny
SJP.pl
przesadna uczuciowość; skłonność do rozrzewniania się; sentymentalizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sentymentalne; cecha tych, którzy są sentymentalni
Wiktionary
rzecz. sentyment m.
przym. sentymentalny
przysł. sentymentalnie
Wiktionary
1. przesadnie uczuciowy, łatwo wzruszający się, np. sentymentalny człowiek;
2. wywołujący wzruszenie, będący przejawem przesadnej uczuciowości, np. sentymentalny film;
3. charakterystyczny dla sentymentalizmu (kierunku artystycznego i ideowego)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przesadnie uczuciowy; także. świadczący o przesadnej uczuciowości
(1.2) szt. właściwy sentymentalizmowi
Wiktionary
(1.1) Opowieści o wspólnym zakładowym grzybobraniu czy wspólnym ognisku stanowią istotny element sentymentalnych wspomnień o minionej epoce.
Wiktionary
IPA: ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ, AS: sẽntỹmẽntalny
Wiktionary
rzecz. sentyment mrz., sentymentalista mos., sentymentalizm mrz., sentymentalność ż.
czas. sentymentalizować ndk.
przysł. sentymentalnie
Wiktionary
(1.1) ckliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawna danina składana w ziarnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w dawnej Polsce: podatek od zboża
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɛp, AS: sep
Wiktionary
(1.1) osep
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rozłączenie małżonków bez rozwiązania małżeństwa;
2. izolacja, oddzielenie, odosobnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński
(1.2) książk. oddzielenie od czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. separatka ż., separator mrz., separacjonista mos., separacjonizm mrz., separatyzm mrz., separatysta mos., separatystka ż., separowanie n.
czas. separować ndk.
przym. separacyjny, separatystyczny
Wiktionary
(1.1) rozłąka, rozstanie
(1.2) izolacja, izolowanie, oddzielanie, oddzielenie, odłączanie, odłączenie, odosobnienie, separowanie, rozłączenie
Wiktionary
związany z separacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z separacją, dotyczący separacji
Wiktionary
rzecz. separatyzm mrz., separatysta mos., separatka ż., separacja ż.
czas. separować
Wiktionary
izolatka;
1. w szpitalach, internatach, żłobkach itp.: oddzielny pokój, w którym umieszcza się osoby chore lub podejrzane o chorobę zakaźną;
2. w więzieniach: cela jednoosobowa; pojedynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wydzielona jednoosobowa sala dla chorych, zwykle zakaźnie
(1.2) jednoosobowa cela w więzieniu
Wiktionary
IPA: ˌsɛpaˈratka, AS: separatka
Wiktionary
rzecz. separacja ż., separator m., separatyzm m., separatysta m., separatystka ż., separacjonizm m., separacjonista m., separacjonistka ż., separowanie n.
czas. separować
przym. separacyjny, separatystyczny
Wiktionary
(1.1) izolatka
Wiktionary
1. urządzenie do rozdzielania składników;
2. element rozdzielający części większej całości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wydany oddzielne fragment jakiegoś dzieła
SJP.pl
członek grupy etnicznej, religijnej lub politycznej dążącej do wyodrębnienia się z większej całości polityczno-społecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik separatyzmu; osoba dążaca do oddzielenia się, wyodrębnienia się z jakiejś grupy
Wiktionary
IPA: ˌsɛparaˈtɨsta, AS: separatysta
Wiktionary
rzecz. separatyzm m., separatka ż., separator m., separacja ż., separowanie n.
:: fż. separatystka ż.
czas. separować ndk.
przym. separatystyczny, separacyjny
przysł. separatystycznie
Wiktionary
(1.1) separacjonista, secesjonista, izolacjonista
Wiktionary
członkini grupy etnicznej, religijnej lub politycznej dążącej do wyodrębnienia się z większej całości polityczno-społecznej
SJP.pl
1. zmierzający do oddzielenia się; izolujący się;
2. pokój separatystyczny - traktat pokojowy zawarty z jednym lub kilkoma państwami wchodzącymi w skład koalicji wojennej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi
(1.2) oddzielony od innych, dziejący się osobno
Wiktionary
(1.1) Czy media usiłują ukryć prawdę o południowoeuropejskich ruchach separatystycznych?
Wiktionary
IPA: ˌsɛparatɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: separatystyčny
Wiktionary
rzecz. separatyzm m., separatysta m., separatystka ż., separatka ż., separacja ż.
przysł. separatystycznie
Wiktionary
(1.1) rozłamowy, secesjonistyczny; pejor. rozbijacki
(1.2) oddzielny, osobny, odrębny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;
Wiktionary
Separatyzm albo separacjonizm (z separatus – oddzielony) – dążenie do wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości. Najbardziej typowym jest separatyzm narodowościowy, a jednym z jego przejawów secesja narodowa. Dążenie do odrębności pod względem narodowym, politycznym, etnicznym, religijnym; działalność mająca na celu wyodrębnienie terytorialne mniejszości narodowych. Separatyzm jest dążeniem do oderwania się określonego terytorium od jakiegoś państwa i utworzenia odrębnej struktury państwowej.
Wikipedia
IPA: ˌsɛpaˈratɨsm̥, AS: separatysm̦
Wiktionary
rzecz. separatka ż., separator m., separatysta m., separatystka ż., separacja ż., separowanie n.
czas. separować ndk.
przym. separatystyczny, separacyjny
Wiktionary
(1.1) secesjonizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|separować.
Wiktionary
czas. separować ndk.
rzecz. separatyzm mrz., separatysta mos., separacja ż., separatka ż.
Wiktionary
1. książkowo: nie dopuścić, nie dopuszczać do zetknięcia kogoś lub czegoś z kimś lub z czymś;
2. w prawie: przeprowadzić, przeprowadzać separację małżonków;
3. separować się - książkowo: nie dopuścić, nie dopuszczać do zetknięcia się samego siebie z kimś lub z czymś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) oddzielać od czego lub kogo
(1.2) praw. uchylać wspólnotę małżeństwa wraz z zablokowaniem możliwości wstępowania w nowy związek małżeński
czasownik zwrotny niedokonany separować się
(2.1) odsuwać siebie od innych
Wiktionary
rzecz. separatyzm mrz., separatysta mos., separowanie n., separatka ż., separacja
przym. separacyjny
Wiktionary
(1.1) izolować, oddzielać, rozdzielać, rozłączać
(2.1) izolować się, oddzielać się, odłączać się, odosobniać się, rozdzielać się, rozłączać się
Wiktionary
skrót od: System Elektronicznego Przetwarzania Danych
SJP.pl
zdrobnienie od: sepet
SJP.pl
dawna skrzynka do przechowywania klejnotów, dokumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. mebl. szafka z szufladkami do przechowywania biżuterii;
Wiktionary
Sepet – mebel, rodzaj skrzynki z szufladkami i (niekiedy) z pulpitem służący do przechowywania kosztowności bądź dokumentów. Zwykle zdobiony był okuciami, intarsjowany, inkrustowany bądź malowany. W Polsce upowszechnił się w XVII i 1. połowie XVIII wieku.
Wikipedia
(1.1) Dalej wedle wozowni zakładano konie do dwóch jeszcze kolasek, olbrzymi pajukowie znosili do nich łuby i sepety.
Wiktionary
IPA: ˈsɛpɛt, AS: sepet
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. sepecik mrz.
Wiktionary
1. zwierzę z rodziny mięczaków; mątwa;
2. ciemnobrunatny, rudobrązowy barwnik lub kolor;
3. kredka lub rysunek wykonany w takim kolorze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sepienko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Kościan. Na południe od Sepienka przepływa Kanał Prut I oraz przebiega droga wojewódzka nr 308.
Wśród właścicieli ziemi w Sepienku w roku 1580 wymieniono Abrahama Zadorskiego, Jana Sepińskiego, zwanego też Wincentym i innego Jana Sepińskiego. Około 1793 właścicielem Sepienka był Melchior Rożnowski.
Wikipedia
minerał, rodzaj glinki używanej do wyrobu drobnych przedmiotów; pianka morska
SJP.pl
Sepiolit (pianka morska, pierre de savon Maroc) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych. Minerał pospolity, szeroko rozpowszechniony w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "sepia" = mątwa i "lithos" = skała, kamień i nawiązuje do wewnętrznej muszli mątwy, do której minerał jest podobny.
Wikipedia
wytrącać na odbitkach siarczek srebra; siarczkować
SJP.pl
przymiotnik od: sepia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z sepii (wydzieliny)
(1.2) mający kolor sepii
(1.3) zabarwiony lub namalowany kolorem sepii; taki, na którym użyto sepii (techniki)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
jedno z najczęściej spotykanych zaburzeń artykulacyjnych, polegające na nieprawidłowej realizacji głosek: s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, sz, ż, cz, dź; sygmatyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|seplenić.
Wiktionary
Seplenienie, sygmatyzm – wada wymowy zaliczana do dyslalii. Polega na nieprawidłowej wymowie niektórych głosek. Seplenienie często ma podłoże psychiczne, może być wynikiem lęku.
Wikipedia
IPA: ˌsɛplɛ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: seplẽńė̃ńe
Wiktionary
czas. seplenić
Wiktionary
wymawiać wadliwie spółgłoski; szeplenić (dawniej)
SJP.pl
wymawiać wadliwie spółgłoski; szeplenić (dawniej)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe
Wiktionary
IPA: sɛˈplɛ̃ɲit͡ɕ, AS: seplẽńić
Wiktionary
rzecz. seplenienie n.
Wiktionary
japońskie rytualne samobójstwo poprzez rozcięcie brzucha mieczem lub sztyletem; sepuku, harakiri
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. tradycyjny japoński rytuał samobójstwa poprzez rozpłatanie mieczem lub sztyletem wnętrzności
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „harakiri”. Zobacz też: "Harakiri (ujednoznacznienie)".
Seppuku (jap. 切腹) lub też hara-kiri (jap. 腹切り), kappuku (jap. 割腹) i tofuku (jap. 屠腹) – japońskie rytualne samobójstwo polegające na rozcięciu mieczem lub sztyletem brzucha, gdzie – według tradycji japońskiej – mieściła się dusza. Rozcięcie brzucha miało być dowodem niewinności samobójcy i okazania szczerości jego zamiarów. Po śmierci był oczyszczany z wszelkich zarzutów.
Wikipedia
(1.1) Współcześnie seppuku nie jest praktykowane.
Wiktionary
(1.1) harakiri
Wiktionary
ostre zakażenie organizmu wywołane obecnością drobnoustrojów we krwi; sepsis, posocznica, endotoksemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;
(1.2) slang. ubikacja
(1.3) slang. psuja (w grze)
(1.4) slang. przezwisko
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „posocznica”. Zobacz też: posocznica u ryb.
Sepsa, posocznica, endotoksemia ( sepsis) – specyficzna reakcja organizmu na zakażenie. Sepsa nie jest samodzielną jednostką chorobową, a obecnie definiuje się ją jako zagrażającą życiu dysfunkcję narządową spowodowaną zaburzoną regulacją odpowiedzi ustroju na zakażenie. Może prowadzić do amputacji kończyn.
Wikipedia
(1.1) Aktualnie do rozpoznania sepsy nie jest niezbędne stwierdzenie obecności drobnoustrojów we krwi, aczkolwiek w większości przypadków dochodzi do rozsiewu drobnoustrojów drogą układu krwionośnego.
Wiktionary
IPA: ˈsɛpsa, AS: sepsa
Wiktionary
(1.1) posocznica
Wiktionary
[czytaj: seps-is] ostre zakażenie organizmu wywołane obecnością drobnoustrojów we krwi; sepsa, posocznica, endotoksemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. muz. film. cykl składający się z siedmiu utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów
Wiktionary
Septalogia – rzadko używane określenie serii siedmiu dzieł sztuki (np. książek lub filmów) połączonych co najmniej jednym wspólnym wątkiem. Jedną z bardziej znanych septalogii jest seria książek "Harry Potter".
Wikipedia
konkrecja marglista lub ilasto-żelazista występująca w iłach
SJP.pl
Septaria – rodzaj konkrecji marglistej lub ilasto-żelazistej, które cechują się obecnością promienistych lub poligonalnych szczelin, które rozszerzają się w kierunku ich wnętrza i są wypełnione wtórnie kalcytem lub dolomitem, czasem z dodatkową mineralizacją sfalerytem, galeną, pirytem, chalkopirytem, gipsem albo barytem. Szczeliny mogły powstawać wskutek pękania lub kurczenia się materiału konkrecji.
Wikipedia
przymiotnik od: septaria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od septet
Wiktionary
rzecz. septet m.
Wiktionary
dawniej: wrzesień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wrzesień
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɛpˈtɛ̃mbɛr, AS: septẽmber
Wiktionary
przym. septembrowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. wrześniowy
Wiktionary
rzecz. september m.
Wiktionary
przestarzale: północny
SJP.pl
1. zespół muzyczny lub śpiewaczy składający się z siedmiu wykonawców;
2. utwór muzyczny skomponowany na siedem głosów lub instrumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół siedmiu muzyków
Wiktionary
Septet (z łac. "septem" – siedem: ang. "septet", franc. "septuor", niem. "Septett", wł. "settimino") – dwuznaczne pojęcie muzyczne:
Nazwa „septet” – na wzór tria, kwartetu, kwintetu itp. – jest używana od powstania siedmioczęściowego "Septetu Es-dur" op. 20 (1799/1800) Ludwiga van Beethovena. Był to utwór na skrzypce, altówkę, wiolonczelę, kontrabas, klarnet, róg i fagot. Skład tej „zminiaturyzowanej orkiestry” oraz wieloodcinkową formę wielokrotnie naśladowano w XIX wieku, a nawet w XX wieku.
Wikipedia
rzecz. septecik mrz.
Wiktionary
chirurgiczna korekta skrzywionej przegrody nosowej
SJP.pl
Septoplastyka – zabieg laryngologiczny mający na celu korekcję skrzywienia przegrody nosowej. Przegroda powinna przebiegać wzdłuż środka nosa. Kiedy zachodzi na jedną z jam nosowych, wtedy zwęża ją i utrudnia przepływ powietrza. Niedrożność spowodowana przez poważne odkształcenia przegrody prowadzi do przewlekłych schorzeń zatok.
Wikipedia
Se
Wikipedia
najstarszy przekład "Starego Testamentu" z języka hebrajskiego na grecki, dokonany według legendy przez siedemdziesięciu uczonych żydowskich w III i II w. p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. hist. bibl. pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;
Wiktionary
Septuaginta (z siedemdziesiąt; oznaczana rzymską liczbą LXX oznaczającą 70, w wydaniach krytycznych przez symbol 𝔖) – pierwsze tłumaczenie Biblii hebrajskiej i innych religijnych tekstów judaizmu z hebrajskiego i aramejskiego na grekę. Nazwa pochodzi od liczby tłumaczy, którzy mieli brać udział w pracach nad przekładem Tory. Przekład ten powstawał stopniowo pomiędzy 250 a 150 rokiem p.n.e. w Aleksandrii, i jest dziełem wielu tłumaczy.
Wikipedia
(1.1) LXX, 𝔖
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kolczyk zakładany w otworze wykonanym w przegrodzie nosowej
Wiktionary
Septa, l. mn. septy (łac. "septum", l.mn. "septa", "dysepiment", "dissepimentum") – w znaczeniu ogólnym – przegroda.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest septyczne; cecha tych, którzy są septyczni
Wiktionary
przym. septyczny
przysł. septycznie
Wiktionary
1. wywołany przez bakterie ropotwórcze, zarazki chorobotwórcze; zakaźny;
2. określenie oddziału szpitalnego, w którym leczy się zakaźnie chorych
SJP.pl
1. działania mające na celu zapobieganie zakażeniu;
2. wolność od bakterii, wirusów, grzybów; jałowość
SJP.pl
liczba wynosząca 10^45
SJP.pl
Septyliard – liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1045, czyli jedynka i 45 zer w zapisie dziesiętnym. Termin "septyliard" jest stosowany w nazewnictwie liczebników w skali długiej i nie ma swojego odpowiednika w skali krótkiej.
Wikipedia
liczba wyrażona jedynką z 42 zerami; w nielicznych krajach (np. Francji, byłym Związku Radzieckim) równa jedynce z 24 zerami
SJP.pl
Septylion – liczba 1042, czyli jedynka i 42 zera w zapisie dziesiętnym.
W krajach stosujących tzw. krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) septylion oznacza 1024, czyli kwadrylion w pozostałych krajach.
W układzie SI mnożnikowi 1042 nie odpowiada żaden przedrostek jednostki miary.
Wikipedia
1. interwał prosty zawarty między siedmioma kolejnymi stopniami skali muzycznej;
2. siedmiowersowa strofa złożona z jedenastozgłoskowców o układzie rymów aabccab
SJP.pl
Septyma – interwał prosty zawarty między siedmioma kolejnymi stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występują septyma wielka i septyma mała. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.
Wikipedia
kraina historyczna w południowej Francji, część historycznej Oksytanii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowej Francji między Garonną a Rodanem i między Sewennami a Pirenejami;
Wiktionary
Se
Wikipedia
przym. septymański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Septymanią, dotyczący Septymanii
Wiktionary
rzecz. Septymania ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Septymiusz, Septym – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Patronem tego imienia jest św. Septymiusz, mnich (V wiek). Jego żeńskim odpowiednikiem jest imię Septymia.
Septymiusz imieniny obchodzi 17 sierpnia.
Septym imieniny obchodzi 24 października.
Wikipedia
(1.1) Według tradycji uformowanej w VI wieku Ireneusz z Lyonu miał ponieść śmierć męczeńską w czasie prześladowania chrześcijan za panowania Septymiusza Sewera.
Wiktionary
przymiotnik od: septyma
SJP.pl
japońskie rytualne samobójstwo poprzez rozcięcie brzucha mieczem lub sztyletem; seppuku, harakiri
SJP.pl
w sztuce:
1. grobowy, nagrobkowy, cmentarny;
2. związany z wiarą w życie pozagrobowe, szacunkiem dla zmarłych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) grobowy, nagrobkowy, cmentarny
Wiktionary
(1.1) Cmentarz jest miejscem sepulkralnym.
Wiktionary
IPA: ˌsɛpulˈkralnɨ, AS: sepulkralny
Wiktionary
(1.1) grobowy, nagrobny, nagrobkowy, cmentarny, pogrzebowy
Wiktionary
dawniej: akt zgonu jako dowód wdowieństwa
SJP.pl
Sepultura – brazylijska grupa muzyczna wykonująca głównie groove metal i thrash metal, powstała w 1984 z inicjatywy Maxa i Igora Cavalerów.
Styl muzyczny grupy ewoluował na przestrzeni czasu – poczynając od black metalu i death metalu, poprzez thrash, po groove metal, którego Sepultura jest jednym z prekursorów. Niektóre jej dokonania można zakwalifikować jako hardcore punk, folk metal oraz muzyka instrumentalna.
Wikipedia
[czytaj: s-ikłel] kontynuacja jakiegoś utworu, zwykle filmu, książki lub gry komputerowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;
Wiktionary
Sequel (; ang. "kontynuacja", "dalszy ciąg", "następstwo") – kontynuacja jakiegoś dzieła, najczęściej filmu, książki lub gry komputerowej, przedstawiająca dalsze losy poznanych bohaterów lub kontynuująca wątek ukazany w poprzednim dziele.
Sequele przeważnie realizowane są w celach komercyjnych, powstając na fali popularności, albo są z góry zaplanowaną częścią serii.
Wikipedia
(1.1) Po sukcesie pierwszej części filmu, realizatorzy zapowiedzieli nakręcenie sequelu.
Wiktionary
[czytaj: s-ikŁENser] urządzenie elektroniczne lub program komputerowy zapamiętujące sekwencje dźwięków; sekwenser, sekwencer
SJP.pl
produkt spożywczy otrzymywany z mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;
Wiktionary
Ser – produkt spożywczy wytwarzany poprzez wytrącenie z mleka tłuszczu i białka w postaci skrzepu, który zostaje poddany dalszej obróbce. Istnieje wiele gatunków sera i dzieli się je np. ze względu na gatunek mleka, zawartość tłuszczu, konsystencję, proces produkcyjny i czas dojrzewania. Ser zawiera wiele składników odżywczych. Technologią produkcji serów zajmuje się serowarstwo.
Wikipedia
(1.1) W biegu zrobił dwie kanapki z serem.
Wiktionary
IPA: sɛr, AS: ser
Wiktionary
rzecz. sernik m., serniczek m., sernica ż., serowiec m., serowarstwo n., serownik m., serownia ż., serwatka ż., serowatość ż.
:: zdrobn. serek m.
przym. serowy, serny, serowaty, sernikowy, serwatkowy, seropodobny
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kejza
Wiktionary
skrót od: serbsko-chorwacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekol. ciąg charakterystycznych zmian obserwowanych w sukcesji ekologicznej
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: ser
Wiktionary
Sera (seria sukcesyjna, stadium seralne) – ciąg charakterystycznych zmian obserwowanych w sukcesji ekologicznej (model klasyczny, koncepcja Clementsa). Według Clementsa sukcesja jest procesem deterministycznym i kierunkowym, kolejne stadia sukcesyjne biocenozy zastępują się, dzięki zmianie warunków wywołanych przez poprzednie stadia. W zależności od warunków początkowych wyróżnia się:
Wikipedia
IPA: ˈsɛra, AS: sera
Wiktionary
rzecz. hydrosera, kserosera, litosera, mikrosera
Wiktionary
pastewna roślina z rodziny motylkowatych; saradela
SJP.pl
Se
Wikipedia
przymiotnik od: seradela
SJP.pl
w chrześcijaństwie: ognisty anioł z najwyższego chóru anielskiego, stojący przy tronie Boga; serafin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. bibl. anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;
Wiktionary
(1.1) W glorii monstrancji złotnik umieścił dwóch serafów.
Wiktionary
rzecz. serafin mos., Serafin mos., Serafinów mrz., Serafina ż., serafitka ż.
przym. seraficki, seraficzny
Wiktionary
(1.1) serafin
Wiktionary
anielsko piękny; wzniosły; seraficzny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. anielski, piękny, wzniosły
(1.2) przen. franciszkański
Wiktionary
(1.2) 29 listopada przypada Święto Wszystkich Świętych Zakonu Serafickiego.
Wiktionary
rzecz. seraf mos., serafin mos., serafitka ż.
przym. seraficzny
Wiktionary
(1.1) seraficzny
(1.2) franciszkański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poet. cecha tego, co seraficzne
Wiktionary
przym. seraficzny
Wiktionary
anielsko piękny i doskonały; seraficki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. anielski, piękny, wzniosły
Wiktionary
IPA: ˌsɛraˈfʲit͡ʃnɨ, AS: serafʹičny
Wiktionary
rzecz. seraf mos., seraficzność ż., serafin mos., serafitka ż.
przym. seraficki
Wiktionary
(1.1) seraficki
Wiktionary
w chrześcijaństwie: ognisty anioł z najwyższego chóru anielskiego, stojący przy tronie Boga; seraf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. bibl. anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który kleszczami wziął z ołtarza.
(1.1) Każdy z serafinów ma po sześć skrzydeł.
Wiktionary
rzecz. seraf m., Serafin m., Serafinów m., Serafina ż., serafitka ż.
przym. seraficki, seraficzny
Wiktionary
(1.1) seraf
Wiktionary
w chrześcijaństwie: ognisty anioł z najwyższego chóru anielskiego, stojący przy tronie Boga; seraf
SJP.pl
Serafina – żeński odpowiednik hebrajskiego imienia Serafin.
W Polsce pozostaje imieniem wybieranym rzadko, występuje w zgromadzeniach zakonnych. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 260 kobiet o imieniu Serafina nadanym jako imię pierwsze.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Serafiny lub z nią związany
SJP.pl
minerał, glinokrzemian magnezowy; klinochlor
SJP.pl
Serafinit – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, będący odmianą klinochloru.
Wikipedia
Serafin z żoną; Serafinowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w chrześcijaństwie: ognisty anioł z najwyższego chóru anielskiego, stojący przy tronie Boga; seraf
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Serafina lub z nim związany
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Córek Matki Bożej Bolesnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z katolickiego Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej
Wiktionary
(1.1) Matka Boża Bolesna jest dla serafitek przykładem żarliwego umiłowania Boga i zjednoczenia z Chrystusem.
Wiktionary
rzecz. seraf mos., serafin mos., Serafin mos., Serafina ż.
przym. seraficki, seraficzny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
saraj;
1. w krajach muzułmańskich: pałac sułtana;
2. w tradycyjnym domu muzułmańskim: wydzielona część mieszkalna, przeznaczona dla kobiet; harem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana
(1.2) kobieca część tradycyjnego domu muzułmańskiego
Wiktionary
(1.2) harem
Wiktionary
wielka bryła lodu powstała na skutek łamania się lodowca na stromym progu skalnym w dolinie lodowcowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. ogromna bryła lodu powstająca w wyniku pękania lodowca;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
egipski bóg; Sarapis
SJP.pl
Serapis, Sarapis ( Σέραπις, Σάραπις, Serapis) – synkretyczne bóstwo hellenistycznego Egiptu, łączące cechy niektórych bogów egipskich i greckich. Otoczone szczególną opieką przez dynastię Ptolemeuszów, czczone było w Serapejonach, z których najbardziej znany, pełniący centrum kultu znajdował się w Aleksandrii. W okresie dominacji rzymskiej wraz z kultem Izydy rozpowszechnił się na inne części imperium.
Wikipedia
w dawnej Turcji: naczelny dowódca armii
SJP.pl
ssak z rodziny wołowatych, występujący w górach Azji oraz w Japonii i na Tajwanie
SJP.pl
Serau ("Capricornis") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
mieszkaniec Serbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii
Wiktionary
(1.1) Nazwa Serb ma tylko u Polaków wyraz który może przypominać jego dawne znaczenie: pokrewieństwo; jest to wyraz pa-sierb.
Wiktionary
IPA: sɛrp, AS: serp
Wiktionary
rzecz. serbski mrz., Serbia ż., Serbka ż.
przym. serbski
Wiktionary
skrót od: serbski
SJP.pl
skrót
(1.1) = serbski
Wiktionary
skrót od: serbsko-chorwacki
SJP.pl
rodzaj orzeźwiającego deseru, robionego z posłodzonej wody z zamrożonymi owocami (najczęściej sokiem lub purée), ewentualnie winem i likierem; sorbet
SJP.pl
państwo w Europie powstałe w roku 2006 po rozpadzie Serbii i Czarnogóry; Republika Serbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Węgry graniczą z Austrią, Słowacją, Ukrainą, Rumunią, Serbią, Chorwacją i Słowenią.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrbʲja, AS: serbʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. serbski mrz., Serb m., Serbka ż.
przym. serbski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nauka o języku, literaturze i kulturze Serbów
SJP.pl
Serbistyka – dyscyplina zajmująca się badaniem literatury, języka i kultury serbskiej. Stanowi część slawistyki.
Termin "srbistika" pojawił się w początkowym okresie rozwoju filologii słowiańskiej. Posłużył się nim Josef Dobrovský w antologii "Slovanka" (1814).
Wikipedia
mieszkanka Serbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii
Wiktionary
IPA: ˈsɛrpka, AS: serpka
Wiktionary
rzecz. Serbia ż., serbski m.
:: fm. Serb m.
przym. serbski
Wiktionary
język serbochorwacki - do okresu rozpadu Jugosławii: określenie języka z grupy południowosłowiańskich, używanego przez Serbów, Chorwatów, Czarnogórców i bośniackich Muzułmanów; język serbsko-chorwacki (chorwacko-serbski)
SJP.pl
dotyczący Serbołużyczan (Serbów Łużyckich), charakterystyczny dla Serbołużyczan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Serbołużyczanami (Serbami łużyckimi), dotyczący Serbołużyczan
Wiktionary
rzecz. Serbołużyczanin mos., Serb łużycki mos.
Wiktionary
mieszkaniec Łużyc (krainy); Łużyczanin
SJP.pl
Nie mylić z: Serbowie.
Serbołużyczanie, znani także jako Łużyczanie lub Serbowie łużyccy ( Serbja, Serby, niem. "Sorben" lub "Wenden", cz. "Lužičtí Srbové") – słowiańska grupa etniczna. Naród zaliczany do Słowian zachodnich. Zamieszkują Łużyce, krainę leżącą w okolicy trójstyku granic Niemiec, Polski oraz Czech, głównie na terenie Niemiec.
Wikipedia
mieszkaniec Łużyc (krainy); Łużyczanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu zachodniosłowiańskiego zamieszkującego Łużyce
Wiktionary
przym. serbołużycki
Wiktionary
(1.1) Łużyczanin, Serb łużycki
Wiktionary
mieszkanka Łużyc (krainy); Łużyczanka
SJP.pl
przymiotnik od: Serbia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;
Wiktionary
(1.1) Belgrad jest największym serbskim miastem.
(1.1) Językiem serbskim mówi około 11 milionów ludzi na świecie.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrpsʲci, AS: serpsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Serbia ż., Serb m., Serbka ż.
przym. antyserbski, proserbski, nieserbski, serbskojęzyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język południowosłowiański, używany w Serbii, Czarnogórze, Chorwacji i BiH;
Wiktionary
(1.1) Mój znajomy cały swój czas wolny poświęca nauce języka serbsko-chorwackiego.
Wiktionary
rzecz. Serbochorwat m., Serbochorwatka ż., serbochorwacczyzna ż.
Wiktionary
(1.1) serbochorwacki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem serbskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem serbskim
(1.3) spisany, stworzony w języku serbskim
Wiktionary
IPA: ˈsɛrpskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: serpskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
przym. serbski
rzecz. serbski mrz.
Wiktionary
zakonnik ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusa
SJP.pl
Sercanie, Zgromadzenie Księży Najświętszego Serca Jezusowego, tzw. sercanie czarni ("Congregatio Sacerdotum a Sacro Corde Iesu, w skrócie SCI lub SCJ") – katolicki klerycki instytut zakonny na prawie papieskim, założony w 1878 roku w Saint Quentin (Francja) przez Sługę Bożego ks. Leona Jan Dehona.
Wikipedia
zakonnik ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusa
Wiktionary
rzecz. serce n., serduszko n., serducho n., sercówka ż., sercowiec m., serdecznik m., serdeczność ż.
:: fż. sercanka ż.
przym. sercowy, serdeczny, sercowaty
przysł. serdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego
SJP.pl
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. narząd zapewniający krążenie w układzie krwionośnym ssaków i ptaków;
2. przenośnie: siedziba uczuć, szczególnie miłości, źródło cnót i wartości;
3. środek czegoś, najważniejszy punkt;
4. element dzwonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
(1.2) przen. pot. współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
(1.3) przen. zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
(1.4) przen. pot. miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
(1.5) część dzwonu, która uderza w jego ściany i powoduje dźwięk
(1.6) przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
(1.7) przen. centrum, najważniejsza część czegoś
(1.8) karc. jeden z kolorów w kartach
Wiktionary
Serce ( cor, kardia) – centralny narząd układu krwionośnego strunowców, stawonogów, pazurnic, mięczaków i ramienionogów. Zbudowany jest z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej typu sercowego. Zazwyczaj narząd ten otoczony jest osierdziem ("pericardium").
Wikipedia
(1.1) Płazy mają tylko jedną komorę serca.
(1.2) Zmarły ksiądz miał wiele serca dla bezdomnych dzieci.
(1.3) Nasi piłkarze nie mają serca do gry.
(1.4) Informacja o śmierci papieża napełniła bólem serca wielu osób.
(1.5) Stary dzwon przetopiono na armaty, a serce oddano do muzeum.
(1.7) W samym sercu miasta czytam to na twojej twarzy, / W samym sercu miasta coś się nam przydarzy.
(1.8) Grasz w serca czy wino?
Wiktionary
IPA: ˈsɛrt͡sɛ, AS: serce
Wiktionary
rzecz. serdeczność ż., sercowiec m.
:: zdrobn. serduszko n.
:: zgrub. serducho n.
przym. sercowy, wewnątrzsercowy, serdeczny, sercowaty, stpol. sierdeczny
przysł. sercowo, serdecznie, stpol. sirdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) pot. pikawa, stpol. sirce, stpol. sierce
(1.4) wątroba
(1.5) bijak, język
(1.8) kier, czerwień, herc
Wiktionary
1. kulnik sercolistny - gatunek roślin z rodziny babkowatych;
2. hutujnia sercolistna - gatunek rośliny ozdobnej mającej trójkolorowe liście w kształcie serca
SJP.pl
przypominający kształtem serce, podobny do serca
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający kształtem serce
Wiktionary
(1.1) Jak się nazywa ta roślina z sercowatymi liśćmi, którą masz na oknie?
Wiktionary
rzecz. serce n., serducho n., sercanin mos.
przym. sercowy
Wiktionary
potocznie: człowiek chorujący na serce; człowiek z wadą serca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba mająca chore serce
Wiktionary
(1.1) Będą one zawierać komunikaty o wpływie pogody na samopoczucie, wiadomości dla alergików, sercowców, informacje dla żeglarzy czy narciarzy, ciekawostki pogodowe i oczywiście prognozę pogody.
(1.1) Źle wysoką temperaturę znoszą sercowcy, osoby starsze, ale też ludzie ogólnie wyczuleni na zmiany klimatyczne.
Wiktionary
rzecz. serce n., sercanin mos., serduszko n., serduszkowanie n.
przym. sercowy
czas. serduszkować
Wiktionary
1. dotyczący serca - organu układu krążenia (np. mięsień sercowy);
2. odnoszący się do serca jako siedliska uczuć, wrażeń i doznań miłosnych; uczuciowy
SJP.pl
przymiotnik odrzeczownikowy
(1.1) anat. dotyczący serca jako narządu
(1.2) dotyczący uczuć zakochania i miłości
(1.3) herald. umieszczony w środku tarczy herbowej
Wiktionary
rzecz. serduszkowanie n., serce n., serduszko n., sercowiec m., sercanin m., sercanka ż., serdeczność ż.
przym. serdeczny, sercowaty
przysł. serdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) kardialny
(1.2) kochliwy, miłosny, romansowy, uczuciowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. odmiana czereśni
2. łopata o sercowatym ostrzu
3. metalowa ramka w kształcie pierścienia, usztywniająca i chroniąca pętlę na końcu liny przed zgnieceniem; kausza, chomątko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: serdak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od serdak
Wiktionary
rzecz. serdak m.
Wiktionary
ciepła kamizelka, zwłaszcza z kożucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. ciepła kamizelka, zwykle z kożucha
Wiktionary
Serdak – element ubioru, ciepła kamizelka ze skóry (kożucha) lub wełny sięgająca pasa, będąca częścią wielu strojów tradycyjnych.
Wikipedia
(1.1) Nie chce nam powiedzieć, gdzie kupił ten serdak.
Wiktionary
rzecz. serdaczek mrz.
Wiktionary
sardar;
1. arystokrata w Pakistanie, Afganistanie i Indiach
2. naczelny dowódca w Turcji i w Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. serce
Wiktionary
IPA: ˈsɛrtt͡sɛ, AS: sertce
Wiktionary
rzecz. serduszkowanie n., serduszko, serdeńko
przym. serdeczny
przysł. serdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie
(1.2) naprawdę, całkowicie, bardzo
Wiktionary
(1.1) Ile miłości potrafiłeś wbudować w twój dom rodzinny? Jest w nim ciepło, miło, przytulnie, wyrozumiale, serdecznie, wybaczająco, przepraszająco, tkliwie, wrażliwie?
(1.2) Nareszcie, ponieważ oznaczało to koniec wielomiesięcznych przygotowań, których miałem już serdecznie dość i nad którymi od kilku dni już nie panowałem.
Wiktionary
IPA: sɛrˈdɛt͡ʃʲɲɛ, AS: serdečʹńe
Wiktionary
przym. serdeczny, sercowy
rzecz. serduszkowanie n., serdeczność ż., serce n., serdce n., serduszko n., sercanin mos.
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) życzliwie, przyjaźnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: serdecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: serdeczny
SJP.pl
miododajna roślina zielna z rodziny jasnotowatych (wargowych), o różowawych kwiatach zebranych w nibyokółki, w Polsce rosnąca przy drogach, płotach, na śmietnikach i w zaniedbanych parkach
SJP.pl
Serdecznik ("Leonurus" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje ok. 25 gatunków. Rośliny te rosną głównie w Azji, w basenie Morza Śródziemnego, w tym w Europie (także w Polsce) rośnie jeden gatunek – serdecznik pospolity "L. cardiaca". Roślina ta wykorzystywana była w ziołolecznictwie oraz uzyskiwano z niej zielony barwnik. Lokalnie jako roślina lecznicza wykorzystywany był także "L. japonicus" i "L. sibiricus".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) życzliwość, serdeczny stosunek
(1.2) czułość
Wiktionary
(1.1) Zaprosił nas z niezwykłą serdecznością do siebie na weekend.
Wiktionary
IPA: sɛrˈdɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: serdečność
Wiktionary
rzecz. serduszkowanie n., sercanin mos., serduszko n., serce n., serdeczności
przym. serdeczny, sercowy
przysł. serdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) otwartość
Wiktionary
1. przyjazny, życzliwy, bliski uczuciowo;
2. dawniej: miłosny, sercowy;
3. serdeczny palec - czwarty palec u ręki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć
przymiotnik relacyjny
(2.1) o palcu: obok palca małego
Wiktionary
(1.1) Serdeczna Matko, • Opiekunko ludzi • Niech Cię płacz sierot • do litości wzbudzi. sic.
(1.1) Kazik, mój najserdeczniejszy przyjaciel, przysłał mi kartkę z Barcelony.
(2.1) Zamiast kciuka chirurg obciął mu serdeczny.
Wiktionary
IPA: sɛrˈdɛt͡ʃnɨ, AS: serdečny
Wiktionary
rzecz. serduszkowanie n., serdce n., serdeczność ż., serce n., serduszko n., sercanin mos.
przysł. serdecznie
przym. sercowy
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) kordialny, uprzejmy, przyjazny, koleżeński
Wiktionary
pogardliwie: otyła, gruba osoba
SJP.pl
krótka kiełbaska z drobno mielonego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. krótka kiełbasa wieprzowa lub parówka do spożycia na gorąco
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. serdel m.
przym. serdelkowy
Wiktionary
podobny do serdelka
SJP.pl
przymiotnik od: serdelek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z serdelkami, dotyczący serdelków
Wiktionary
rzecz. serdelek m., serdel m.
Wiktionary
gatunek kiełbasy
SJP.pl
kiełbasa serdelowa - rodzaj parzonej kiełbasy wyrabianej z drobno mielonego mięsa, w smaku podobna do serdelka
SJP.pl
regionalne zdrobnienie od: serce; serduszko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. reg. serce, zgrub. od zob. serduszko.
Wiktionary
(1.1) Serdeńko, pomóż mi wnieść sprawunki.
Wiktionary
zob. serce.
Wiktionary
(1.1) serdunio
Wiktionary
zgrubienie od: serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. serce, zgrub. od zob. serduszko.
Wiktionary
(1.1) Od serducha ogień bucha / tak słodko płynie nam czas / ja cię kocham ty mnie kochasz / miłość gotuje się w nas.
Wiktionary
IPA: sɛrˈduxɔ, AS: serduχo
Wiktionary
zob. serce.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. reg. serce, zgrub. od zob. serduszko.
Wiktionary
(1.1) Możesz mi, serduniu, przynieść trochę pieprzu.
Wiktionary
zob. serce.
Wiktionary
(1.1) serdeńko
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny makowatych, pochodząca z Japonii i Chin; ładnotka; ładniczka
SJP.pl
Serduszka, nazywany „świdnickie Serduszka” – reprezentacyjny zespół Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu z/s w Warszawie i Fundacji Serce – Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej z/s w Świdnicy.
Serduszka nie są zespołem profesjonalnym; swoim śpiewem i tańcem się bawią, chcąc nieść przy tym radość innym dzieciom i dorosłym, którzy są ich przyjaciółmi. Nie chcą zatracić normalności.
Wikipedia
zdrobnienie od: serce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: serce
Wiktionary
(1.1) On coś pannie szepce w uszko i ostrogą dzwoni, • Pannie tłucze się serduszko i liczko się płoni.
Wiktionary
IPA: sɛrˈduʃkɔ, AS: serduško
Wiktionary
rzecz. serduszkowanie n., serdce n., serce n., sercowiec m., serdeczność ż., serduszkowce nmos., sercanin mos.
przym. sercowy, serdeczny
przysł. serdecznie
czas. serduszkować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|serduszkować.
(1.2) eufem. seks (stosunek płciowy)
Wiktionary
IPA: sɛrduʃkɔˈvãɲɛ, AS: serduškovãńe
Wiktionary
rzecz. serdce n., serce n., serduszko n., sercowiec m., serdeczność ż., serduszkowce nmos., sercanin mos.
przym. sercowy, serdeczny
przysł. serdecznie
Wiktionary
potocznie: oznaczać coś symbolem serduszka, polubiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) eufem. uprawiać seks
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaserduszkować, oserduszkować)
(2.1) pot. oznaczać lub reagować na komentarz, post, wiadomość, zdjęcie, itd. symbolem serduszka (❤), wyrażając w ten sposób aprobatę
Wiktionary
(2.1) [...] ale potem wystraszony perspektywą podjęcia zobowiązań wróci do kawalerki i będzie dalej serduszkować zdjęcia [...]
Wiktionary
IPA: sɛrduʃˈkɔvat͡ɕ, AS: serduškovać
Wiktionary
rzecz. serdce n., serce n., serduszko n., sercowiec m., serdeczność ż., serduszkowce nmos., sercanin mos.
przym. sercowy, serdeczny
przysł. serdecznie
Wiktionary
(1.1) neutr. przest. chędożyć; wulg. ruchać, pierdolić, jebać, dupczyć, ciupciać, ciumkać, rżnąć, rypać, młócić, bzykać, zapinać, dymać, chrobotać, walić, posuwać, kepcić
Wiktionary
rodzaj szkarłupni z gromady jeżowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) biol. nazwa systematyczna|Spatangoidea|ref=tak., przydenne bezkręgowce stref tropikalnych
Wiktionary
rzecz. serduszko n., serduszkowanie n.
czas. serduszkować
Wiktionary
(1.1) serduszkowate
Wiktionary
rodzaj szkarłupni z gromady jeżowców
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Seretem, dotyczący Seretu (miasta lub rzeki)
Wiktionary
(1.1) Zgodnie z tenorem bulli translacyjnej granice metropolii objęły archidiecezję lwowską oraz diecezje: przemyską, chełmską, kamieniecką, włodzimierską i kijowską, a nadto biskupstwo sereckie w Mołdawii.
Wiktionary
rzecz. Seret mrz.
Wiktionary
wysokie drzewo z rodziny wełniakowatych; wełniak
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu ślazowców; Bombaceae
SJP.pl
o cechach serecznikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Serednica (w latach 1977–1981 Średnia Wieś) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Serednica-Wola Romanowa".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Seredzice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Iłża. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa "Seredzice" wchodzi także wieś Seredzice-Zawodzie oraz część wsi Michałów od nr 15 do 26.
Miejscowość leży na Przegórzu Iłżeckim. Przez wieś przepływają Iłżanka i Małyszyniec.
Wikipedia
1. typ wycięcia w bluzce, swetrze; karo;
2. zdrobnienie od: ser
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zdrobn. od: ser
(1.2) pot. spoż. kulin. uformowany kawałek sera, stanowiący porcję
(1.3) kraw. dekolt w kształcie trójkąta
(1.4) bot. lud. ślaz
Wiktionary
(1.2) Śniadanie w schronisku składało się dwóch pajd chleba i jednego serka.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrɛk, AS: serek
Wiktionary
rzecz. serownik mrz., serownia ż., serowiec mrz., ser m., sernik mrz., serwatka ż.
przym. serwatkowy, sernikowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. smutas
Wiktionary
IPA: sɛˈrɛ̃mak, AS: serẽmak
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: seremno (smutno)
SJP.pl
gwarowo: smutny
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Serena – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od słowa oznaczającego „czysta, spokojna, pogodna”. Patronem tego imienia jest św. Seren, męczennik (III wiek).
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Serena i studiuję fizjoterapię na Wydziale Fizjoterapii Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.
Wiktionary
IPA: sɛˈrɛ̃na, AS: serẽna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Serenka ż., Sera ż., Serusia ż., Serunia ż.
:: fm. Seren mos.
przym.
:: przest. gwara. Serenin, Serenowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Serenka, Sera, Serusia, Serunia
Wiktionary
instrumentalna forma muzyki rozrywkowej z XVIII w.; divertimento
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór muzyczny o charakterze lirycznym;
(1.2) muz. pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
Wiktionary
Serenada – forma muzyczna:
Wikipedia
(1.2) Marta zaśpiewała dwie pieśni góralskie, hiszpańską serenadę, poczem nastąpiła wspaniała pieśń niemiecka.
(1.2) Tajemniczy śpiewak codziennie powtarzał swoje serenady i tak przyzwyczaił nas do swoich pieśni, że dopiero wysłuchawszy go, siadaliśmy do wieczerzy.
Wiktionary
IPA: ˌsɛrɛ̃ˈnada, AS: serẽnada
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) zdolność, dar znajdowania wartościowych i miłych rzeczy, których się nie szukało
(1.2) zdolność, dar dokonywania szczęśliwych przypadkowych odkryć
Wiktionary
Serendipity – złożony termin w języku angielskim o poniższych znaczeniach.
Wikipedia
(1.2) Istnieje w angielszczyźnie słowo serendipity, ukute w 1754 przez Horacego Walpole'a, twórcy angielskiej powieści gotyckiej. Miało ono oznaczać zdolność robienia korzystnych przypadkowych odkryć dzięki bystrości umysłu (…)
(1.2) W dokonaniu odkrycia Sir John duże znaczenie nadaje nieprzewidywalnemu zbiegowi okoliczności, tzw. serendipity.
Wiktionary
równina i park narodowy w Tanzanii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: pogodnie, spokojnie
SJP.pl
1. miasto w Rumunii;
2. nazwa dwóch rzek na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii, na Bukowinie, nad rzeką Seret (1.2);
(1.2) geogr. rzeka na Ukrainie i w Rumunii, lewy dopływ Dunaju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. serecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|serfować.
Wiktionary
IPA: ˌsɛrfɔˈvãɲɛ, AS: serfovãńe
Wiktionary
czas. serfować
Wiktionary
surfować;
1. pływać na desce surfingowej; surfingować;
2. spędzać czas, przeglądając strony internetowe
SJP.pl
czasownik
(1.1) sport. pływać na desce surfingowej
(1.2) inform. przeglądać strony internetowe
(1.3) przen. omijać przeszkody, wychodzić obronną ręką
Wiktionary
IPA: sɛrˈfɔvat͡ɕ, AS: serfovać
Wiktionary
rzecz. serfing m., surfing m., serfowanie n., surfowanie n.
czas. surfować, poserfować
przym. serfingowy, surfingowy
Wiktionary
(1.1) surfować
(1.2) surfować
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Sergiusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotne nomen gentilicium (nazwisko rodowe) "Sergius" (gens Sergia). Ród Sergia był starym rodem patrycjuszowskim. Pochodzenie nazwy rodu nie zostało jednoznacznie wyjaśnione. Nie można wykluczyć źródła etruskiego, jak przy wielu nazwach rodów rzymskich.
Wikipedia
(1.1) Sergiusz mówi, że zaprosił uroczą dziewczynę na kawę.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrʲɟuʃ, AS: serʹǵuš
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Sergia ż.
przym. Sergiuszowy
Wiktionary
Sergiusz z żoną; Sergiuszowie
SJP.pl
Sergiusz z żoną; Sergiuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sergiusza lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Sergiusza
Wiktionary
(1.1) Nikt nie potwierdził, że była to Sergiuszowa wina.
Wiktionary
rzecz. Sergiusz mos.
Wiktionary
kolejno występujące po sobie takie same, lub o podobnych cechach elementy, np. seria (pocisków) z karabinu, seria wydawnicza (książek)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elementy lub wydarzenia następujące po sobie
(1.2) szereg jednakowych elementów
(1.3) geol. szereg warstw skalnych o wspólnych cechach i następujących po sobie
(1.4) wojsk. szereg strzałów lub wybuchów szybko po sobie następujących
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Pierwotnie zróżnicowana litologicznie seria skał osadowych (aleuryty, psamity, skały węglanowe, tufy, kwaśne wulkanoklastyki) uległa przemianom metamorficznym i być może też metasomatycznym.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrʲja, AS: serʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. serial m., seryjność ż.
:: zdrobn. seryjka ż.
przym. seryjny
przysł. seryjnie
Wiktionary
film, zwłaszcza telewizyjny, składający się z co najmniej kilku odcinków; film seryjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film składający się z przynajmniej kilku odcinków
Wiktionary
Serial ( serial – ‘seryjny’) – seryjna publikacja (np. komiks w odcinkach), program telewizyjny, audycja radiowa (np. słuchowisko). Istotą serialu jest udostępnianie go odbiorcom w odcinkach, w regularnych odstępach czasu. Ważna jest również określona struktura narracyjna oraz utrzymanie całości w konkretnym stylu. To określenie najczęściej odnosi się do seriali telewizyjnych.
Wikipedia
(1.1) Nie miał ochoty oglądać pięćsetnego odcinka serialu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrʲjal, AS: serʹi ̯al
Wiktionary
rzecz. seria ż., serialik mrz.
przym. serialowy
Wiktionary
zdrobnienie od: serial
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od serial
Wiktionary
rzecz. serial m.
Wiktionary
w programowaniu: konwertowanie obiektów na strumień bajtów
SJP.pl
Se
Wikipedia
kierunek w muzyce współczesnej polegający na uporządkowaniu wszelkich aspektów tworzywa muzycznego: rytmu, dynamiki, artykulacji itp. za pomocą serii 12 różnych dźwięków; rozwinięcie dodekafonii
SJP.pl
Serializm – technika kompozytorska w muzyce współczesnej zakładająca uporządkowanie elementów dzieła muzycznego za pomocą tzw. serii. Serializm powstał w latach 50. XX wieku i wywodzi się bezpośrednio z techniki dwunastodźwiękowej (tzw. dodekafonia serialna powstała w latach 20.). Krytyka serializmu oraz wyczerpanie się jego możliwości w zakresie organizacji materiału dźwiękowego doprowadziło do powstania aleatoryzmu pod koniec lat 50. oraz rozkładu samej techniki serialnej w latach 1955–1968.
Wikipedia
przymiotnik od: seria (układ 12 dźwięków różnej wysokości, różnym czasie trwania, różnej głośności itp.)
SJP.pl
potocznie: kobieta często oglądająca seriale telewizyjne
SJP.pl
potocznie: osoba często oglądająca seriale telewizyjne; serialożerca
SJP.pl
potocznie: częste oglądanie seriali telewizyjnych
SJP.pl
przymiotnik od: serial
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z serialem, dotyczący serialu
Wiktionary
(1.1) Wil Wheaton zadebiutował jako aktor w reklamach w wieku siedmiu lat, a do dziesiątego roku życia miał już za sobą liczne role filmowe i serialowe.
Wiktionary
rzecz. serial m.
Wiktionary
potocznie: osoba często oglądająca seriale telewizyjne; serialoholik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z serigrafią, dotyczący serigrafii
Wiktionary
rzecz. serigrafia ż.
Wiktionary
na serio;
1. poważnie, bez żartów; rzeczywiście, naprawdę;
2. energicznie, na dobre;
3. mający duże znaczenie; wartościowy;
4. poważny, nieżartobliwy, surowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: seria
Wiktionary
(1.1) Nie bierz tego na serio. To był tylko głupi żart, nie chciałem cię urazić.
(1.1) Mówisz serio? Naprawdę widziałeś jak złodzieje sprzedawali mój rower?!
Wiktionary
IPA: ˈsɛrʲjɔ, AS: serʹi ̯o
Wiktionary
(1.1) pot. żart. serialnie
Wiktionary
aparat do seryjnego wykonywania zdjęć rentgenowskich w kontrastowych badaniach naczyń
SJP.pl
ryba z rzędu okoniokształtnych, występująca w ciepłych i umiarkowanych wodach Atlantyku
SJP.pl
Seriola – rodzaj ryb okoniokształtnych z rodziny ostrobokowatych (Carangidae). W języku polskim określane są nazwą seriole.
Wikipedia
określenie wykonawcze: poważnie
SJP.pl
pustynia żwirowa u podnóża gór lub wyżyn
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w literaturze: określenie rozmowy lub przemówienia występujących w dawnym piśmiennictwie rzymskim, mających charakter dydaktyczny i moralizatorski, posiadających jednak styl swobodny oraz zawierający elementy potoczne
SJP.pl
Sermo – odpowiednik greckiej diatryby w piśmiennictwie rzymskim, dialog, wykład lub przemowa o charakterze filozoficzno-moralnym i swobodnym, anegdotycznym stylu, często przesyconym wątkami autobiograficznymi. Formą tą posługiwali się m.in.: Horacy w "Satyrach", Juwenalis i Seneka.
Wikipedia
w literaturze: zbiór fragmentów tekstów pochodzących z dzieł Ojców Kościoła, występujący w piśmiennictwie średniowiecznym, przeznaczony do odczytywania w trakcie nabożeństw
SJP.pl
uznawanie powszechników za wypowiedzi posiadające znaczenie
SJP.pl
rodzina owadów; owad z rzędu muchówek
SJP.pl
Sernica – dawniej drewniane pomieszczenie do przechowywania i suszenia serów, zazwyczaj występujące w dworach szlacheckich. Było ono zazwyczaj kwadratowe, przykryte słomą lub gontami, wsparte na jednym słupie albo też na czterech słupach, do dyspozycji była również drabina. Jej opis znajduje się w IX księdze Pana Tadeusza, w której odegrała rolę w walce.
Wikipedia
przymiotnik od: Serniki
SJP.pl
mały sernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sernik
Wiktionary
(1.1) Małgosia piecze przepyszny serniczek.
Wiktionary
IPA: sɛrʲˈɲit͡ʃɛk, AS: serʹńiček
Wiktionary
rzecz. serownik mrz., serowiec mrz., serownia ż., sernik, ser
przym. sernikowy, serowy
Wiktionary
1. ciasto lub ciastko, którego głównym składnikiem jest masa serowa;
2. kazeina; główny białkowy składnik mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;
(1.2) biochem. zob. kazeina.
Wiktionary
Sernik – rodzaj ciasta deserowego lub deseru uformowanego na kształt ciasta, którego głównym składnikiem jest biały ser.
Wikipedia
IPA: ˈsɛrʲɲik, AS: serʹńik
Wiktionary
rzecz. ser mrz., serek mrz., serownik mrz., serowiec mrz., sernica ż., serownia ż., serowatość ż.
:: zdrobn. serniczek mrz.
przym. sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
Wiktionary
(1.1) rzad. serownik; daw. serowiec; gw. Śląsk Cieszyński syrzok
Wiktionary
1. ciasto lub ciastko, którego głównym składnikiem jest masa serowa;
2. kazeina; główny białkowy składnik mleka
SJP.pl
Serniki – wieś w Polsce położona na Wysoczyźnie Lubartowskiej, w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Serniki.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
[czytaj: sernikobrałni] ciasto będące połączeniem sernika i brownie
SJP.pl
przymiotnik od: sernik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sernikiem, odnoszący się do sernika
(1.2) zrobiony z sernika, zawierający sernik
Wiktionary
(1.1) Danusia poczęstowała nas sernikową tartą i kawą z ekspresu.
Wiktionary
rzecz. ser mrz., serek mrz., sernik mrz., serniczek mrz., serownik mrz., serowiec mrz., serownia ż., serowatość ż., serwatka ż.
przym. serowy, serowaty, serwatkowy
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, jego występowanie świadczy o związku znaczeniowym wyrazu z surowicą krwi
Wiktionary
przym. serologiczny
rzecz. serodiagnostyka ż., serologia ż., seroterapia ż.
Wiktionary
mieszkaniec Serocka
SJP.pl
mieszkanka Serocka
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim;
Wiktionary
Serock – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, nad Jeziorem Zegrzyńskim. Leży ono na pograniczu Kotliny Warszawskiej i Wysoczyzny Ciechanowskiej. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Serock. Odległość od centrum Warszawy wynosi około 40 km.
Wikipedia
przym. serocki
rzecz. serocczanin, serocczanka
Wiktionary
przymiotnik od: Serock
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Serockiem, dotyczący Serocka
Wiktionary
rzecz. Serock mrz., serocczanin m., serocczanka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
grzyb jadalny, surojadka, gołąbek, serowiatka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kujawy,Poznańskie,Drohiczyn,Tykocin. sroka
Wiktionary
przymiotnik od: Serokomla (wieś)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Serokomla w innych znaczeniach tego słowa.
Serokomla – wieś (daw. miasto) w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Serokomla. Siedziba gminy Serokomla oraz parafii rzymskokatolickiej św. Stanisława, należącej do metropolii lubelskiej, diecezji siedleckiej, dekanatu Adamów. W latach 1537–1870 samodzielne miasto. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
specjalista w zakresie serologii
SJP.pl
dział immunologii, nauka zajmująca się badaniem właściwości surowicy krwi ludzkiej i zwierzęcej, głównie reakcjami przeciwciał na antygeny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;
Wiktionary
Serologia – część immunologii zajmująca się interakcją między antygenami a przeciwciałami, jak również rozwojem metod badania obecności antygenów i przeciwciał w surowicy krwi.
Badania serologiczne umożliwiają diagnostykę niektórych chorób (np. boreliozy, kiły, włośnicy). Ograniczeniem wykrywalności jest konieczność wytworzenia przeciwciał przez zakażony organizm, w wystarczającym stężeniu, przed badaniem.
Wikipedia
IPA: ˌsɛrɔˈlɔɟja, AS: seroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. serolog m.
przym. serologiczny
temsłow. sero-
Wiktionary
1. związany z serologią, wykorzystujący metody serologii (np. badania serologiczne, laboratorium serologiczne);
2. konflikt serologiczny - zaburzenia immunologiczne wynikające z niezgodności w układzie antygenowym Rh krwi matki i płodu, powodujące rozpad krwinek czerwonych płodu
SJP.pl
1. sernik z makiem; seromakowiec;
2. masa serowa z masą makową
SJP.pl
sernik z makiem; seromak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto, w którym głównymi składnikami są masy serowa i makowa
Wiktionary
(1.1) Natomiast na kawę lub deser radzę wybrać się do kawiarni „U Węgliszka” na bydgoskiej starówce. […] Dobra kawa, dobre drinki i seromakowiec, czyli skrzyżowanie sernika z tortem makowym.
(1.1) Do filiżanki naparu można zamówić niezrównany seromakowiec.
Wiktionary
(1.1) seromak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co seronegatywne; cecha tych, którzy są seronegatywni
Wiktionary
przym. seronegatywny
Wiktionary
taki, w którego organizmie nie występują przeciwciała wytwarzane przez organizm w odpowiedzi na zakażenie, zwłaszcza HIV
SJP.pl
przypominający ser, będący substytutem sera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyglądem i smakiem przypominający ser, imitujący ser
Wiktionary
(1.1) Wyrób seropodobny od sera żółtego odróżnia wykorzystanie do produkcji tłuszczy roślinnych, mleka w proszku, skrobi pszennej.
Wiktionary
IPA: ˌsɛrɔpɔˈdɔbnɨ, AS: seropodobny
Wiktionary
rzecz. ser mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co seropozytywne; cecha tych, którzy są seropozytywni
Wiktionary
przym. seropozytywny
Wiktionary
taki, w którego organizmie występują przeciwciała wytwarzane przez organizm w odpowiedzi na zakażenie, zwłaszcza HIV
SJP.pl
Seroprofilaktyka ( seroprophylaxis) – w medycynie, stosowanie surowicy odpornościowej, by zapobiec chorobie.
Wikipedia
hormon tkankowy, neurotransmiter syntetyzowany w ośrodkowym układzie nerwowym, błonie śluzowej jelit, płytkach krwi, odpowiedzialny m.in. za nastrój, sen, apetyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;
Wiktionary
Serotonina (5-hydroksytryptamina, 5-HT) – organiczny związek chemiczny z grupy amin biogennych, będący hydroksylową pochodną tryptaminy. W układzie nerwowym pełni funkcję neuroprzekaźnika i neuromodulatora, a poza nim działa jako cząsteczka sygnałowa w licznych tkankach. Uczestniczy m.in. w regulacji czynności przewodu pokarmowego, hemostazy i układu krążenia, a w ośrodkowym układzie nerwowym moduluje liczne procesy fizjologiczne i behawioralne.
Wikipedia
(1.1) Przeprowadzone badania wykazały, że ludzie, którzy cierpią na depresję, mają obniżony poziom serotoniny.
Wiktionary
przym. serotoninowy
Wiktionary
odmiana w obrębie gatunku drobnoustroju (bakterii, wirusa), wyróżniona za pomocą metod serologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. grupa w obrębie gatunku mikroorganizmu wyróżniająca się antygenami na powierzchni jej przedstawicieli;
Wiktionary
Serotyp – odmiana mikroorganizmu, którą można określić za pomocą reakcji serologicznych, czyli reakcji z użyciem przeciwciał lub dopełniacza.
Różnice między serotypami zależą od antygenów znajdujących się na powierzchni komórek drobnoustroju. Często są to białka o kluczowym znaczeniu dla patogenezy lub substancje odpowiedzialne za mniejszą lub większą wrażliwość mikroorganizmu na czynniki odpornościowe.
Wikipedia
(1.1) Ze względu na różnorodność serotypów przechorowanie salmonellozy jednego typu nie oznacza odporności na pozostałe.
Wiktionary
osoba produkująca sery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik wyrabiający sery
Wiktionary
IPA: sɛˈrɔvar, AS: serovar
Wiktionary
rzecz. serowarstwo n., serowarnia ż.
przym. serowarski
Wiktionary
zakład produkujący sery; serownia, serowarownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. zakład produkcji serów
Wiktionary
(1.1) Sprzedajemy produkty z serowarni w Trzebnicy.
Wiktionary
rzecz. serowar mos., serowarstwo n.
przym. serowarski
Wiktionary
(1.1) przest. serownia
Wiktionary
zakład produkujący sery; serownia, serowarnia
SJP.pl
dotyczący wyrobu serów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z serowarstwem, dotyczący serowarstwa
Wiktionary
rzecz. serowarstwo n., serowar mos., serowarnia ż.
Wiktionary
dział przemysłu mleczarskiego zajmujący się produkcją serów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sztuka lub zajmowanie się wyrabianiem serów;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Myślę, że mój nauczyciel się pomylił: nie zostałam stworzona do serowarstwa.
(1.1) Serowarstwo w Polsce ma wielowiekowe tradycje.
Wiktionary
rzecz. ser mrz., serowar mos., serowarnia ż., serowarskość ż.
przym. serowarski
przysł. serowarsko
Wiktionary
przypominający wyglądem lub konsystencją ser
SJP.pl
grzyb podstawczak z rodziny bedłkowatych, jadalny; surojadka; gołąbek
SJP.pl
1. ciasto z sera; sernik;
2. owad pasożytujący w serze i mące
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. sernik
Wiktionary
(1.1) Dasz mi, proszę, jeszcze jeden kawałek serowca?
Wiktionary
rzecz. ser mrz., serek mrz., serniczek mrz., sernik mrz., serniczek mrz., serownik mrz., serownia ż., serowatość ż.
przym. sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
Wiktionary
(1.1) sernik; rzad. serownik
Wiktionary
zakład produkujący sery; serowarnia, serowarownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zakład produkcji serów
Wiktionary
(1.1) Mleko odwozimy do serowni w mieście.
Wiktionary
rzecz. serowiec mrz., ser mrz., serek mrz., serniczek mrz., sernik mrz., serniczek mrz., serownik mrz., sernica ż., serowatość ż.
przym. sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
Wiktionary
ciasto, najczęściej kruche, z masą serową; sernik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rzad. ciasto deserowe z sera sernik
Wiktionary
(1.1) Ukroję trochę serownika od babci Danusi.
Wiktionary
rzecz. ser mrz., serek mrz., serniczek mrz., sernik mrz., serniczek mrz., serowiec mrz., serownia ż., serowatość ż.
przym. sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
Wiktionary
(1.1) sernik; daw. serowiec
Wiktionary
→ ser
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: ser
(1.2) gw-pl|Kujawy,Kaliskie,Poznańskie,Litwa,Mazury. surowy, niegotowany, niesmażony
Wiktionary
IPA: sɛˈrɔvɨ, AS: serovy
Wiktionary
rzecz. serownik mrz., serownia ż., serowiec mrz., ser m., serwatka ż., sernik m., serniczek m.
przym. serwatkowy, sernikowy
Wiktionary
Serpelice – wieś sołecka w Polsce położona nad Bugiem w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Sarnaki.
Wieś królewska w starostwie mielnickim w ziemi mielnickiej województwa podlaskiego w 1795 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
dawny instrument muzyczny, dęty, w kształcie wygiętej wężowo, długiej, drewnianej lub metalowej rury
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalne pomieszczenie do hodowli węży i innych gadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o wężach
Wiktionary
(1.1) Serpentologia jest działem reptiliologii, reptiliologia - herpetologii, herpetologia zaś - zoologii.
Wiktionary
IPA: ˌsɛrpɛ̃ntɔˈlɔɟja, AS: serpẽntoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. serpentolog m.
przym. serpentologiczny
Wiktionary
minerał, krzemian magnezu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. minerał, uwodniony krzemian magnezu;
Wiktionary
Serpentyn – uwodniony krzemian magnezu, minerał zaliczany do grupy serpentynów.
Nazwa pochodzi od łac. "serpens" = wąż (A. Agricola, 1546 rok). Produkt przeobrażenia głównie oliwinów i piroksenów, minerał o barwie zielonkawej w różnych odcieniach.
Wikipedia
(1.1) W Polsce złoża serpentynu występują w Górach Sowich.
Wiktionary
IPA: sɛrˈpɛ̃ntɨ̃n, AS: serpẽntỹn
Wiktionary
rzecz. serpentynit m., serpentynizacja ż.
przym. serpentynowy, serpentynitowy
Wiktionary
(1.1) antygoryt
Wiktionary
1. droga górska mająca wiele zakrętów
2. barwna taśma papierowa skręcona spiralnie
3. dawna krzywa szabla typu wschodniego
4. rodzaj kolubryny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzucana i rozwijana na imprezach, spiralnie nawinięta wąska taśma papierowa
(1.2) kręta droga, ścieżka;
(1.3) daw. niezdobiona szabla ubogiego szlachcica
(1.4) daw. wojsk. małokalibrowe działo o długiej lufie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To był szampański sylwester – barwne konfetti leciało na głowy, kolorowe serpentyny zwisały gęsto, a tańcom nie było końca.
(1.2) Zjeżdżaliśmy niekończącymi się pirenejskimi serpentynami, mijając rowerzystów mozolnie pedałujących na rowerach górskich.
(1.3) Dobądź, Kozacze, serpentyny!
Wiktionary
IPA: ˌsɛrpɛ̃nˈtɨ̃na, AS: serpẽntỹna
Wiktionary
przym. serpentynowy
Wiktionary
(1.4) kolubryna
Wiktionary
skała metamorficzna, składająca się z minerałów z grupy serpentynów
SJP.pl
Serpentynit – skała metamorficzna utworzona w strefie epi metamorfizmu regionalnego niskiego stopnia, powstała w wyniku metasomatozy hydrotermalnej. Nazwa pochodzi od minerałów serpentynowych, które są głównym składnikiem tej skały. Opisana w 1823 roku przez A. von Humbolta (łac. "serpens" – żmija, wąż – z uwagi na ich częste plamiste zabarwienie, a także żyłkową i falistą budowę).
Wikipedia
zdrobnienie od: serpentyna
SJP.pl
mający wiele zakrętów, zakosów; serpentynowy
SJP.pl
przymiotnik od:
1. serpentyna;
2. serpentyn
SJP.pl
zwierzę z gromady wieloszczetów; rurówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj surowej szynki hiszpańskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kilkuosobowa gra rekreacyjna, w której rzuca się i chwyta wiklinowe kółka za pomocą kijków;
2. kółka wykorzystywane w tej grze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rekreacyjna gra parami polegająca na wzajemnym rzucaniu sobie i chwytaniu kółek na kijek-szpadę;
(1.2) kółko używane do gry w serso (1.1)
Wiktionary
Serso ( "cerceau" – obręcz) – gra rekreacyjna dla dwóch osób polegająca na rzucaniu i chwytaniu niewielkiego wiklinowego kółka na kijek. Została wynaleziona we Francji w pocz. XIX w., popularna w XIX i XX w. Była początkowo uznawana za grę dla młodych dziewcząt.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany jako środek przeciwdepresyjny
SJP.pl
Sertralina ( sertralinum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, oraz zespołu lęku napadowego, zespołu lęku pourazowego i zespołu lęku społecznego.
Należy do najczęściej stosowanych antydepresantów i leków psychiatrycznych w USA.
Wikipedia
1. płynna część krwi, osocze; surowica krwi;
2. antidotum, odtrutka, surowica odpornościowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kosmet. fryz. skoncentrowany preparat kosmetyczny lub leczniczo-kosmetyczny o lekkiej konsystencji
(1.2) rzad. fizj. med. odwirowane osocze krwi; płynna część krwi pozbawiona włóknika, która w przeciwieństwie do osocza, nie krzepnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Mezenchymalne komórki macierzyste hodowane w niewielkiej ilości serum tworzą komórki mięśniowe (…)
Wiktionary
IPA: ˈsɛrũm, AS: serũm
Wiktionary
(1.2) surowica krwi
Wiktionary
serwis; zagrywka, np. w siatkówce; podanie piłki w momencie rozpoczęcia gry
SJP.pl
Serw (serwis, zagrywka) – wprowadzenie piłki bądź lotki do gry występujące w wielu dyscyplinach sportowych (m.in. w piłce siatkowej, tenisie ziemnym, tenisie stołowym, speed-ballu i badmintonie). Wykonywany jest na początku gry i po każdej zmianie punktów (poza ostatnim uzyskanym punktem).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Serwacy z żoną; Serwacowie
SJP.pl
Serwacy z żoną; Serwacostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Serwacego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Serwacy – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „ten, który został zbawiony”.
Wikipedia
drapieżnik z rodziny kotowatych występujący w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Leptailurus serval|Schreber|ref=tak., gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Afryce, na południe od Sahary;
(1.2) zool. kot z gatunku serwal (1.1)
Wiktionary
Serwal ("Leptailurus") – rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae).
Wikipedia
(1.2) Dzięki długim stopom, serwale potrafią doskonale skakać.
Wiktionary
(1.1) serwal sawannowy
(1.2) serwal sawannowy
Wiktionary
niewielka szafka oszklona z trzech stron, służąca do przechowywania porcelany, kryształów, bibelotów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szafka oszklona z trzech stron, zwykle ozdobna, służąca do przechowywania szkieł, porcelany, itp.
Wiktionary
Serwantka – rodzaj wolno stojącej oszklonej z trzech stron szafki z półkami do przechowywania i prezentacji ozdobnej porcelany, szkła, sreber i elementów zastawy stołowej. Tylna ścianka jest najczęściej lustrzana. Serwantka mogła posiadać w dolnej części szufladę lub szafkę.
Wikipedia
(1.1) (…) potrawy podawano mu na kosztownym porcelanowym serwisie, który wyjęto z oszklonej serwantki w saloniku.
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwis mrz.
przym. serwisowy
Wiktionary
klarowna ciecz wydzielająca się ze skrzepu mleka przy jego przeróbce na ser lub kazeinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Ociekająca przy wyrobie grudki sera serwatka nazywana jest żętycą.
Wiktionary
rzecz. ser m., serek m., sernik m.
przym. serwatkowy, serowy, sernikowy
Wiktionary
→ serwatka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) spoż. związany z serwatką; zawierający serwatkę
Wiktionary
rzecz. serownik mrz., serownia ż., serowiec mrz., serwatka ż., ser mrz., serek mrz., sernik mrz.
przym. serowy, sernikowy
Wiktionary
dawniej: serwolatka
SJP.pl
komputer centralny lub program umożliwiający dostęp do jakiejś usługi innym programom lub komputerom połączonym z nim w sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;
(1.2) inform. program umożliwiający działanie określonej usługi w sieci komputerowej, zainstalowany na serwerze (1.1)
Wiktionary
Serwer – program komputerowy świadczący usługi na rzecz odpowiednich programów zazwyczaj uruchomionych na innych komputerach podłączonych do sieci komputerowej. Innymi słowy serwerem nazywa się system oprogramowania biorący udział w udostępnianiu zasobów. Przykładami udostępnianych zasobów są pliki, bazy danych, łącza internetowe, a także urządzeń peryferyjnych jak drukarki i skanery.
Wikipedia
(1.1) Linux to darmowy system operacyjny, używany zarówno w komputerach osobistych, jak i na serwerach.
(1.2) W przypadku nieznalezienia strony serwer HTTP zwraca kod błędu 404.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrvɛr, AS: server
Wiktionary
rzecz. serwerownia ż.
:: zdrobn. serwerek m.
przym. serwerowy
Wiktionary
zdrobnienie od: serwer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: serwer
Wiktionary
rzecz. serwer m., serwerownia ż.
przym. serwerowy
Wiktionary
wydzielone pomieszczenie, w którym znajdują się serwery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. specjalne, wydzielone pomieszczenie, w którym znajdują się serwery;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Optymalna temperatura w serwerowni ma duże znaczenie dla kosztów utrzymania obiektu.
Wiktionary
rzecz. serwer m., serwerek m., serwowanie n.
przym. serwerowy
Wiktionary
→ serwer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z serwerem, dotyczący serwera
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwer m., serwerek m., serwerownia ż.
Wiktionary
kawałek ozdobnej tkaniny do nakrywania stołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobny obrus do nakrywania stołu
(1.2) płat tkaniny do wycierania ust i ochrony ubrania podczas jedzenia
(1.3) łow. płat białej sierści na zadzie sarny
Wiktionary
Serweta – rodzaj ozdobnego nakrycia stołu, od obrusa odróżniające się tym, że nie przeznaczone do spożywania na nim posiłków. Nazywany również bieżnikiem. Często bardzo ozdobne, np. koronkowe. Duża serweta może nakrywać cały stół, mniejsza może także leżeć na jego części, np. pośrodku. W zależności od lokalnych obyczajów, czasem serwetami nakrywane bywają także inne niż stół meble lub przedmioty.
Wikipedia
IPA: sɛrˈvɛta, AS: serveta
Wiktionary
rzecz. serwetnik m.
:: zdrobn. serwetka ż., serweteczka ż.
przym. serwetowy, serwetkowy
Wiktionary
(1.1) obrus
(1.2) serwetka
(1.3) chusteczka, fartuszek; lustro, talerz
Wiktionary
zdrobnienie od: serwetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. serwetka
Wiktionary
rzecz. serweta ż.
Wiktionary
1. kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki służący do wycierania ust lub ochrony ubrania podczas jedzenia;
2. mała serweta, często haftowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia
(1.2) mała serweta do ozdoby mebli
(1.3) łow. u saren jasna plama z tyłu
Wiktionary
(1.1) Wracam z nadzieją na relaks i spokój. A tu talerze w zlewie, okruchy na desce do krojenia, jakaś serwetka pomięta na stole i niepowieszone pranie w pralce.
Wiktionary
rzecz. serwetnik mrz., serweta ż.
Wiktionary
(1.2) lusterko, chusteczka
Wiktionary
przymiotnik od: serwetka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący serwetki związany z serwetką
Wiktionary
rzecz. serweta ż.
Wiktionary
1. kółko na serwetę z tkaniny
2. małe naczynie na papierowe serwetki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojemnik służący do przechowywania papierowych serwetek
Wiktionary
Se
Wikipedia
rzecz. serweta ż., serwetka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. zwiększenie proporcji usług w strukturze badanego zjawiska;
Wiktionary
Serwicyzacja (od ang. "service" – usługa) – termin określający zwiększenie proporcji usług w strukturze badanego zjawiska.
Wikipedia
IPA: ˌsɛrvʲit͡sɨˈzat͡sʲja, AS: servʹicyzacʹi ̯a
Wiktionary
bezgraniczne i bezwarunkowe podporządkowanie się komuś lub czemuś; służalczość, służalstwo, uniżoność, serwilizm, lojalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co serwilistyczne; cecha tych, którzy są serwilistyczni
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwilista m., serwilistka ż.
przym. serwilistyczny
Wiktionary
bezkrytycznie podporządkowujący się komuś, wykonujący wszystkie rozkazy; służalczy, uniżony, uległy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. całkowicie podporządkowany
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwilistyczność ż.
Wiktionary
(1.1) poddańczy, uległy
Wiktionary
bezgraniczne i bezwarunkowe podporządkowanie się komuś lub czemuś; serwilistyczność, służalstwo, uniżoność, służalczość, lojalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pejor. postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności;
Wiktionary
Serwilizm (od łac. "servus" – niewolnik) – bezkrytyczne podporządkowanie, niewolnicza służalczość.
Po raz pierwszy słowo to weszło do terminologii politycznej w Hiszpanii w 1814 r., kiedy pogardliwą nazwą "servile" oznaczono stronników krwawych i niekonstytucyjnych rządów Ferdynanda VII.
Wikipedia
(1.1) Nawyki autorytaryzmu, serwilizmu i posłuszeństwa przygotowały grunt pod załamanie demokracji i nadejście dyktatury.
(1.1) Ale trzecie pokolenie, a może już drugie, postawi swoim heretykom ładny pomnik i zwali śmieszne monumenty, wznoszone dzisiaj przez różne serwilizmy.
Wiktionary
rzecz. serwilistyczność ż., serwilista m., serwilistka ż., serwis m., serwisant m., serwisantka ż., serwowanie n., zaserwowanie n., serwisowanie n., serwitut m., serwisowiec m., serwantka ż., serwer m.
czas. serwisować ndk., serwować ndk., zaserwować dk.
przym. serwilistyczny, serwisowy, serwerowy
przysł. serwilistycznie
Wiktionary
(1.1) służalczość, serwilistyczność, lokajstwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przeznaczony do podawania (do stołu)
SJP.pl
1. komplet naczyń stołowych;
2. zestaw materiałów informacyjnych, prasowych, filowych itp., zebranych w określonym celu lub regularnie dostarczanych;
3. obsługa w zakresie napraw i konserwacji czegoś;
4. zespół osób wykonujący takie usługi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) komplet naczyń stołowych;
(1.2) zestaw materiałów informacyjnych zebranych w określonym celu lub regularnie dostarczanych
(1.3) obsługa w zakresie napraw i konserwacji czegoś
(1.4) warsztat i zespół osób wykonujący takie usługi
(1.5) inform. moduł oprogramowania świadczący usługi dla innych modułów
(1.6) sport. odbicie piłki na pole przeciwnika w momencie rozpoczęcia lub wznowienia gry (w siatkówce, tenisie, badmintonie, ping-pongu itp.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
(1.5) Dostęp do cookies w AngularJS jest możliwy po wstrzyknięciu serwisu $cookies.
(1.6) Ten tenisista słynie z dobrego serwisu.
Wiktionary
IPA: ˈsɛrvʲis, AS: servʹis
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwisant m., serwisantka ż., serwisowanie n., serwisowiec m., serwantka ż.
czas. serwisować ndk.
przym. serwisowy
Wiktionary
(1.1) zastawa
(1.2) wiadomości
(1.3) obsługa
(1.4) obsługa
(1.6) serw, zagrywka
Wiktionary
serwisowiec;
1. osoba trudniąca się naprawą i konserwacją sprzętu;
2. pracownik mediów przygotowujący serwisy informacyjne i odczytujący je na antenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik wykonujący określone zadania w celu sprawnego funkcjonowania jakiejś obszaru lub dziedziny
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwis mrz., serwisowanie n.
przym. serwisowy
Wiktionary
zdrobnienie od: serwis
SJP.pl
[czytaj: serwismen] osoba odpowiedzialna za naprawę i konserwację sprzętu sportowego zawodnika; serwismen
SJP.pl
osoba odpowiedzialna za naprawę i konserwację sprzętu sportowego zawodnika; serwisman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|serwisować.
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwis m., serwisant m., serwisantka ż.
czas. serwisować ndk.
przym. serwisowy
Wiktionary
naprawiać lub konserwować w serwisie pojazd, urządzenie lub sprzęt
SJP.pl
serwisant;
1. osoba trudniąca się naprawą i konserwacją sprzętu;
2. pracownik mediów przygotowujący serwisy informacyjne i odczytujący je na antenie
SJP.pl
warsztat serwisowy
SJP.pl
przymiotnik od: serwis
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z serwisem, dotyczący serwisu
Wiktionary
rzecz. serwilizm mrz., serwis mrz., serwisant mos., serwisantka ż., serwisowanie n., serwisowiec mos., serwantka ż., serwowanie n., zaserwowanie n.
czas. serwisować ndk., serwować ndk., zaserwować dk.
Wiktionary
potocznie: instrukcja serwisowa urządzenia lub pojazdu
SJP.pl
osoba mająca przywilej serwitoriatu
SJP.pl
Serwitoriat lub serwitorat – w Polsce przedrozbiorowej nadawany indywidualnym aktem władcy przywilej wyłączający z jurysdykcji miejskiej mieszczanina pracującego dla dworu monarszego. Mógł on zostać nadany np. kupcom, rzemieślnikom, artystom czy lekarzom. Beneficjent zwany serwitorem był wyłączany spod sądownictwa miejskiego i podlegał odtąd sądowi marszałka dworu, nie musiał płacić podatków miejskich i mógł uwolnić się spod władzy cechu. Serwitoriat został zniesiony w 1764 roku.
Wikipedia
prawo zezwalające chłopom wykonywanie prac na gruntach dworskich
SJP.pl
Se
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie o wspomaganiu układu kierowniczego w samochodzie
SJP.pl
gatunek wędzonej kiełbasy
SJP.pl
Se
Wikipedia
siłownik napędzający urządzenia sterujące
SJP.pl
sterować mechanizmem uruchamiającym ster w samolocie
SJP.pl
sterować mechanizmem uruchamiającym ster w samolocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. serwomechanizm
Wiktionary
(1.1) Następnie połączył nerwy i ścięgna kończyny z serwoukładami, które miały reagować na skurcze mięśni i elektryczne impulsy nerwowe wysyłane przez mózg i ciało pacjenta.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|serwować.
Wiktionary
(1.1) Prócz tego w skład zastawy stołowej wchodzą naczynia używane do serwowania potraw: wazy, różnego rodzaju półmiski i miski (salaterki i kompotiery).
Wiktionary
czas. serwować ndk.
rzecz. serwilizm mrz., serwerownia ż.
przym. serwisowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaserwować)
(1.1) podawać coś (zwykle o jedzeniu)
(1.2) wybijać zza linii boiska lotkę lub piłkę na pole przeciwnika
(1.3) powtarzać coś lub coś komuś przekazywać
Wiktionary
(1.1) Tutaj serwujemy potrawy z ryb.
(1.3) Musisz nauczyć się mocniej serwować.
Wiktionary
IPA: sɛrˈvɔvat͡ɕ, AS: servovać
Wiktionary
rzecz. serwowanie n., zaserwowanie n., serwilizm mrz.
czas. zaserwować dk., poserwować dk.
przym. serwisowy
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siema, siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, hejka, heja
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. zwrot używany jako poufałe powitanie
Wiktionary
(1.1) Serwus, Antoni! Jak miło cię spotkać!
Wiktionary
(1.1) hej, dzień dobry, cześć, czołem, witaj, pot. siema
Wiktionary
białko zaliczane do skleroprotein, zlepiające włókna fibroinowe jedwabiu naturalnego; klej jedwabny
SJP.pl
Serycyna, klej jedwabny – białko z grupy skleroprotein, zlepiające włókna fibroinowe jedwabiu naturalnego. Zawiera do 40% reszt seryny, a także reszty glicyny i kwasu asparaginowego. Wykazuje działanie przeciwbakteryjne, m.in. wobec bakterii "E. coli" i "S. aureus".
Wikipedia
minerał, odmiana muskowitu
SJP.pl
Serycyt – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał należący do grupy mik.
Wikipedia
przymiotnik od: serycyt
SJP.pl
Serycytyzacja – proces przemiany w serycyt polegający na zastępowaniu plagioklazów przez dorobnołuseczkową odmianę jasnej miki typu muskowit[]. Należy do najpowszechniejszych przemian hydrotermalnych zachodzących w skałach kwaśnych.
Wikipedia
zdrobnienie od: seria
SJP.pl
potocznie: seryjny morderca
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób seryjny
Wiktionary
rzecz. seryjność ż., seria ż.
przym. seryjny
Wiktionary
powtarzanie się czegoś seriami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest seryjne
Wiktionary
rzecz. seria ż.
przym. seryjny
przysł. seryjnie
Wiktionary
1. wytwarzany seriami, nie pojedynczo, zwykle według tego samego wzoru;
2. następujący jeden po drugim, np. seryjne niepowodzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru
(1.2) następujący w serii, jeden po drugim
Wiktionary
(1.2) Niestety ponownie uaktywnił się w Polsce seryjny samobójca.
Wiktionary
IPA: sɛˈrɨjnɨ, AS: seryi ̯ny
Wiktionary
rzecz. seria ż., seryjność ż.
przysł. seryjnie, seriami
Wiktionary
aminokwas endogenny
SJP.pl
Seryna ("kwas α-amino-β-hydroksypropionowy", skróty: Ser lub S) – organiczny związek chemiczny, endogenny aminokwas kodowany (białkowy), wchodzi w skład białek, takich, jak np. kazeina w mleku czy fibroina jedwabiu. Jest obojętna elektrycznie. Niezbędna w diecie człowieka, pełni ważną funkcję w trawieniu białek jako składnik proteaz serynowych. Dekarboksylacja seryny prowadzi do powstania kolaminy. Podczas biosyntezy białek jest kodowana przez kodony UCU, UCC, UCA, UCG, AGU oraz AGC.
Wikipedia
1. zgrubienie od: ser;
2. zawartość żołądka młodego ssaka, karmiącego się mlekiem matki;
3. dawniej: podpuszczka
SJP.pl
trwała tkanina obustronnie diagonalna, samodziałowa, używana przede wszystkim do wyrobu garniturów, płaszczów i sukni
SJP.pl
w buddyzmie: okres odosobnienia i medytacji
SJP.pl
1. obrady, posiedzenie, spotkanie;
2. okres pracy odbywający się co jakiś czas;
3. proces nagrywania płyty w nagrywarce;
4. część zawartości płyty CD, DVD nagrana w jednym podejściu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posiedzenie poświęcone określonej sprawie
(1.2) powtarzający się cyklicznie okres, w którym odbywają się posiedzenia, obrady, itp.
(1.3) stud. powtarzający się cyklicznie okres, w którym odbywają się egzaminy
(1.4) fot. spotkanie przeznaczone na robienie serii zdjęć
(1.5) muz. spotkanie przeznaczone na nagrywanie utworu muzycznego
(1.6) ekon. dzień funkcjonowania giełdy od otwarcia do zamknięcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas ostatniej sesji Rady Wydziału została poruszona kwestia otwarcia przewodów doktorskich.
(1.2) Na dzisiejszą sesję sądową wyznaczono dwie rozprawy i trzy posiedzenia.
(1.3) Sesja egzaminacyjna wywołuje napady stresu i paniki u niejednego studenta.
(1.4) Urządziliśmy sobie wiosenną sesję zdjęciową w parku.
Wiktionary
IPA: ˈsɛsʲja, AS: sesʹi ̯a
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. sesyjka ż.
przym. sesyjny
Wiktionary
(1.4) sesja zdjęciowa
Wiktionary
węglowodór z grupy terpenów, do którego należą liczne składniki olejków eterycznych i żywic
SJP.pl
gatunek trawy z rzędu komelinowców
SJP.pl
Sesleria ("Sesleria") – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych ("Poaceae"). Obejmuje 36 gatunków. Rośliny te występują głównie w Europie, poza tym w północno-zachodniej Afryce i południowo-zachodniej Azji. W Polsce występują cztery gatunki.
Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. numizm. ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;
Wiktionary
Sesterc, sestercjusz (łac. "sēstertĭŭs", lm "sēstertii") – w starożytności ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa.
Wikipedia
(1.1) Za prostego niewolnika nabywca dał dwa tysiące sesterców.
(1.1) Handlarz Grek uważnie przyjrzał się wyłożonym sestercom.
Wiktionary
(1.1) sestercjusz, sestercjus, sestercja
Wiktionary
moneta srebrna lub brązowa bita w starożytnym Rzymie; sestercjus
SJP.pl
moneta srebrna lub brązowa bita w starożytnym Rzymie; sestercja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. strofa sześciowersowa;
(1.2) liter. ostatnie sześć wersów sonetu
Wiktionary
Se
Wikipedia
cała znajdująca się w toni wodnej materia w postaci cząsteczkowej, obejmująca żywe organizmy planktonu i drobne cząstki mineralne zwietrzałych skał oraz szczątków zwierząt i roślin
SJP.pl
Seston – zawiesina w wodzie, unoszące się w toni wodnej cząstki stałe. Wyróżnia się:
Seston zmniejsza przezroczystość wody, wpływając na wartości współczynnika dyfuzyjnego osłabienia oświetlenia i zasięgu widzialności.
Wikipedia
zwrotka złożona z sześciu wierszy jedenastozgłoskowych; sekstyna
SJP.pl
zdrobnienie od: sesja
SJP.pl
1. cecha czegoś odbywającego się w formie sesji;
2. cecha czegoś związanego z jedną sesją - spotkaniem; powtarzalność;
3. cecha czegoś związanego z pewną ilością danych na płycie CD
SJP.pl
1. → sesja;
2. uczestniczący w sesji jako osoba wynajęta do danych zadań, np. muzyk, wokalista sesyjny
SJP.pl
obywatel Seszeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Seszeli
Wiktionary
IPA: sɛˈʃɛlt͡ʃɨk, AS: sešelčyk
Wiktionary
rzecz. Seszele nmos.
:: fż. Seszelka ż.
przym. seszelski
Wiktionary
1. archipelag na Oceanie Indyjskim;
2. Republika Seszeli; państwo na archipelagu Seszele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
(1.2) geogr. archipelag na Oceanie Indyjskim;
Wiktionary
Seszele (fr. i Seychelles, sesz. Sesel), oficjalnie: Republika Seszeli – państwo wyspiarskie na Oceanie Indyjskim, ok. 1600 km od wybrzeży Afryki, położone na północny wschód od Madagaskaru. Najbliższe państwa i terytoria zamorskie to Mauritius i Reunion na południu oraz Malediwy na północnym wschodzie.
Wikipedia
(1.1) Józia była z Piotrem na wczasach na Seszelach.
(1.1) Te muszle przywieźliśmy z Seszeli w zeszłym roku.
Wiktionary
IPA: sɛˈʃɛlɛ, AS: sešele
Wiktionary
rzecz. Seszelczyk mos., Seszelka ż.
przym. seszelski
Wiktionary
(1.1) Republika Seszeli
Wiktionary
obywatelka Seszeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Seszeli
Wiktionary
IPA: sɛˈʃɛlka, AS: sešelka
Wiktionary
rzecz. Seszele nmos.
:: fm. Seszelczyk mos.
przym. seszelski
Wiktionary
przymiotnik od: Seszele (archipelag lub państwo)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)
Wiktionary
(1.1) Właścicielem linii zatrudniających 669 pracowników jest w całości rząd seszelski.
Wiktionary
IPA: sɛˈʃɛlsʲci, AS: sešelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Seszelczyk mos., Seszelka ż., Seszele nmos.
Wiktionary
1. część gry w siatkówce, tenisie lub badmintonie;
2. środowiskowo: składane piosenki tworzące jeden utwór;
3. w grach komputerowych: komplet, zestaw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa
(1.2) gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
(1.3) muz. składanka utworów z danego gatunku muzycznego, trwająca kilkanaście minut
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawodniczka przegrała już pierwszy set.
(1.3) Przygotowałem na imprezę fajny set.
Wiktionary
IPA: sɛt, AS: set
Wiktionary
rzecz. setówka ż.
:: zdrobn. secik m.
przym. setowy
Wiktionary
(1.1) partia
Wiktionary
[czytaj: set dżeting] podróżowania do miejsc, które widziało się wcześniej w jakimś filmie; set jetting
SJP.pl
1. zgrubienie od: setka;
2. u mszaków: łodyżka podtrzymująca zarodnię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od setka
(1.2) pot. sto złotych
(1.3) pot. 100 mililitrów wódki
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) D. i B. lp. od set
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) pot. Zapłacisz trzy sety i możesz sobie go wziąć.
(1.3) pot. Golnął dwie sety i poszedł się zdrzemnąć.
Wiktionary
IPA: ˈsɛta, AS: seta
Wiktionary
rzecz. setuchna ż., setka ż., stówa ż., stóweczka ż., stówka ż., setnik m.
licz. sto, setny
Wiktionary
(1.2) pot. setka, stówa, stówka
(1.3) pot. setka, setuchna, jeden, kielich
Wiktionary
piłka decydująca o wygraniu seta; piłka setowa
SJP.pl
zdrobnienie od: setka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: setka
Wiktionary
rzecz. setka ż.
Wiktionary
długowłosy pies myśliwski lub pokojowy
SJP.pl
Seter – typ psa z grupy psów myśliwskich, legawców.
Wikipedia
zdrobniale o seterze
SJP.pl
samica setera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ang. Search for Extraterrestrial Intelligence, projekt poszukiwania pozaziemskich cywilizacji
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) (program) poszukiwania pozaziemskiej inteligencji;
Wiktionary
(1.1) Jego zdaniem naukowcy związani z SETI wystawili ludzkość na łaskę i niełaskę istot pozaziemskich.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z setianami i setianizmem, dotyczący setian i setianizmu
Wiktionary
(1.1) Do setiańskiego systemu należy nauka o czterech periodach historii zbawienia i o potrójnym przyjściu zbawiciela.
Wiktionary
rzecz. Set m., setianin m., setianka ż., setianizm m.
Wiktionary
1. zbiór stu jednostek;
2. liczba sto;
3. to, co jest oznaczone liczbą sto;
4. potocznie:
a) czysta wełna;
b) porcja napoju alkoholowego równa dziesiątej części litra;
c) mapa sporządzona w skali 1:100 000;
5. w sporcie:
a) dystans stu metrów; zawody na tym dystansie;
b) sytuacja z idealnymi warunkami do strzelenia gola
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 100 (sto)
(1.2) pot. banknot o nominale 100 (złotych, euro, dolarów itd.); kwota tej wysokości
(1.3) pot. bieg, wyścig na sto metrów
(1.4) pot. 100 mililitrów wódki
(1.5) pot. prędkość 100 km/h
(1.6) film. dźwięk i obraz nagrywany jednocześnie; dźwięk stuprocentowy
(1.7) coś określone liczbą lub numerem 100
(1.8) całość składająca się ze stu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
Setka – starożytny Egipcjanin żyjący podczas panowania IV dynastii, syn faraona Dżedefre.
Wikipedia
(1.1) Na pochodzie maszerowało parę setek ludzi pracy.
(1.2) Możesz mi pożyczyć setkę?
(1.3) Ona ma najlepszy czas na setkę w całej szkole.
(1.4) No, wypiliśmy po setce i możemy brać się do pracy.
(1.5) Ten samochód osiąga setkę w 5 sekund.
(1.6) Kręcili bez przekonania jakieś setki, których nikt nigdy nie nada.
Wiktionary
IPA: ˈsɛtka, AS: setka
Wiktionary
rzecz. setnik m.
:: zgrub. seta ż.
:: zdrobn. setuchna ż.
przym. setny
licz. sto
Wiktionary
(1.2-5) stówa, stówka
Wiktionary
1. zbiór stu jednostek;
2. liczba sto;
3. to, co jest oznaczone liczbą sto;
4. potocznie:
a) czysta wełna;
b) porcja napoju alkoholowego równa dziesiątej części litra;
c) mapa sporządzona w skali 1:100 000;
5. w sporcie:
a) dystans stu metrów; zawody na tym dystansie;
b) sytuacja z idealnymi warunkami do strzelenia gola
SJP.pl
Setki (374 m) – wzniesienie w obrębie miejscowości Olsztyn w województwie śląskim, powiecie częstochowskim. Jest jednym z ciągu wzniesień Sokolich Gór na Wyżynie Częstochowskiej. Znajduje się pomiędzy wzniesieniami Pustelnica i Donica.
Wzniesienie Setki w całości znajduje się w obrębie rezerwatu przyrody Sokole Góry. Jest porośnięte lasem sosnowym i bukowym, w którym występują liczne skałki wapienne. Wśród skałek znajduje się Schronisko w Górze Setki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą sto, dotyczący liczby sto
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
lista utworów granych na koncercie lub występie muzycznym
SJP.pl
dawny stopień wyższy od przysłówka: setnie
SJP.pl
dowódca stuosobowego oddziału; centurion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. dowódca oddziału liczącego sto osób
(1.2) daw. nadzorca nad setką osób
Wiktionary
Setnik to:
Wikipedia
(1.2) W 1561 r. król Zygmunt August ustanowił w Mohylewie wójta i czterech setników oraz określił powinności, ilość i rodzaj podatków, pozostawiając też niektóre wolności mieszkańców.
Wiktionary
rzecz. setuchna ż., setka ż., seta ż.
przym. setny
liczgł. sto
Wiktionary
przestarzałe:
1. dzielny, dziarski;
2. znakomity, wyborny
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 100
Wiktionary
(1.1) Setnego dnia bieżącego roku w naszym mieście zacznie rządzić nowy burmistrz.
Wiktionary
IPA: ˈsɛtnɨ, AS: setny
Wiktionary
licz. sto
rzecz. stokrotka ż., seta ż., setka ż., setnik m., stówa ż., stówka ż., stóweczka ż., setuchna ż.
Wiktionary
wypełnianie jam ciała lub ran tamponami w celu zatamowania krwawienia; tamponada
SJP.pl
Seton to tasiemka z gazy długości około 1 metra, służąca jako opatrunek do tamowania krwotoków. Stosowana najczęściej przez laryngologów.
Wikipedia
→ set
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z setem, dotyczący seta
Wiktionary
rzecz. set mrz.
Wiktionary
język z grupy bantu będący językiem urzędowym Botswany i RPA; tswana
SJP.pl
[czytaj: seting]
1. realia świata, konwencja w danej grze (zwłaszcza RPG);
2. w psychoterapii: zestaw zasad ustalanych wspólnie przez terapeutę i pacjenta przed rozpoczęciem terapii
SJP.pl
potocznie: setka, 100 ml alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od setka
Wiktionary
IPA: sɛˈtuxna, AS: setuχna
Wiktionary
rzecz. setka ż., seta ż., setnik m.
przym. setny
licz. sto
Wiktionary
[czytaj: setap] plik instalacyjny; proces instalacji programu komputerowego
SJP.pl
[czytaj: se-ul] stolica Korei Południowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Korei Południowej;
Wiktionary
Seul, Miasto specjalne Seul (kor. 서울, 서울특별시 []; "Seoul", Seoul Teukbyeolsi; "Sŏul", Sŏul T'ŭkpyŏlshi) – stolica i największe miasto Korei Południowej położone w centralno-zachodniej części Półwyspu Koreańskiego, niedaleko na południe od strefy zdemilitaryzowanej (DMZ), wraz z Inczonem i innymi satelitami tworzące jedną z największych (połowa z 50 mln mieszkańców kraju) i najbogatszych (prawie bilion dolarów produktu) metropolii na świecie.
Wikipedia
(1.1) Seul posiada bardzo rozbudowany i sprawny system dróg oraz komunikacji masowej.
Wiktionary
IPA: ˈsɛwul, AS: seu̯ul
Wiktionary
rzecz. seulczyk mos., seulka ż.
przym. seulski
Wiktionary
[czytaj: se-ulczyk] mieszkaniec Seulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Seulu
Wiktionary
IPA: sɛˈwult͡ʃɨk, AS: seu̯ulčyk
Wiktionary
rzecz. Seul mrz.
:: fż. seulka ż.
przym. seulski
Wiktionary
[czytaj: se-ulka] mieszkanka Seulu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Seulu
Wiktionary
IPA: sɛˈwulka, AS: seu̯ulka
Wiktionary
rzecz. Seul mrz.
:: fm. seulczyk mos.
przym. seulski
Wiktionary
przymiotnik od: Seul (stolica Korei Południowej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Seul
Wiktionary
(1.1) Północnokoreański lider Kim Dzong Il po przebytym wylewie miał operację mózgu i jest częściowo jednostronnie sparaliżowany - podały media seulskie.
Wiktionary
IPA: sɛˈwulsʲci, AS: seu̯ulsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Seul mrz., seulczyk mos., seulka ż.
Wiktionary
miasto w Hiszpanii, Sewilla
SJP.pl
miasto na Półwyspie Krymskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;
Wiktionary
Sewastopol (ukr. i ros. Севастополь; , Aqyar; gr. Σεβαστούπολη) – miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego, przy Zatoce Sewastopolskiej. "De iure" należy do Ukrainy, zaś "de facto" od 2014 roku stanowi część Rosji jako jedno z jej miast wydzielonych. Według ostatniego ukraińskiego spisu powszechnego (2014) miasto liczyło 385 998 osób. Według rosyjskiego spisu powszechnego miasto liczy obecnie (2021) 513 149 osób.
Wikipedia
(1.1) Do Sewastopola dojechaliśmy w niedzielę.
Wiktionary
rzecz. sewastopolczyk mos., sewastopolka ż.
przym. sewastopolski
Wiktionary
mieszkaniec Sewastopolu (miasta na Ukrainie)
SJP.pl
mieszkanka Sewastopolu (miasta na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik od: Sewastopol (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sewastopolem, dotyczący Sewastopola
Wiktionary
rzecz. Sewastopol mrz., sewastopolczyk mos., sewastopolka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. odmiana ludowej pieśni miłosnej wykształcona w średniowieczu na obszarze Bośni i Hercegowiny
Wiktionary
(1.1) Wieczorami, z niezliczonych „kafan" lub ogródków rozlegały się melodie rzewnych sewdalinek.
Wiktionary
rodzaj ssaków z rodziny sewelowatych
SJP.pl
Sewel ("Aplodontia") – rodzaj ssaków z podrodziny Aplodontiinae w obrębie rodziny sewelowatów (Aplodontiidae).
Wikipedia
o cechach sewelowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
Sewelowate (Aplodontiidae) – rodzina ssaków łożyskowych z podrzędu wiewiórkokształtnych (Sciuromorpha) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia); jedyny żyjący współcześnie przedstawiciel jest uważany za najprymitywniejszego przedstawiciela gryzoni wraz z wieloma taksonami wymarłymi.
Wikipedia
o cechach sewelowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. łańcuch górski we Francji, w południowej części Masywu Centralnego;
Wiktionary
Sewenny (fr. "Cévennes", oksyt.: "Cevenas") – łańcuch górski we Francji, w południowej części Masywu Centralnego. Znajduje się w departamentach Gard, Lozère, Ardèche i Hérault.
Nazwą tą określa się również część sąsiedniej niziny w okolicach miasta Alès.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Sewer – imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od przymiotnika "severus", 'surowy, poważny'. Należało w starożytnym Rzymie do popularniejszych cognominów (przydomków). W latach 193-235 w Rzymie panowała dynastia Sewerów, do której należeli m.in. Septymiusz Sewer, Karakalla, Heliogabal, Aleksander Sewer. Od niego zostało następnie utworzone imię Seweryn.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Sewera – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa "severa" - "surowa, poważna". Patronką tego imienia jest św. Sewera z Trewiru, żyjąca w VII wieku.
Wikipedia
Sewer z żoną; Sewerowie
SJP.pl
Sewer z żoną; Sewerostwo
SJP.pl
Sewerowie – dynastia w cesarstwie rzymskim panująca w latach 193–235.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sewera lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) W młodości Seweryn naprawiał świat wypisując na murach antyfaszystowskie hasła.
Wiktionary
IPA: sɛˈvɛrɨ̃n, AS: severỹn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Seweryna ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Seweryna (imię żeńskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Seweryny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Seweryna (imię żeńskie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Seweryn z żoną; Sewerynowie
SJP.pl
Seweryn z żoną; Sewerynostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Seweryna lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Sewilli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sewilli
Wiktionary
(1.1) Tłumy sewilczyków oglądają korridę.
Wiktionary
rzecz. Sewilla ż.
:: fż. sewilka ż.
przym. sewilski
Wiktionary
mieszkanka Sewilli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sewilli
Wiktionary
(1.1) Młodziutkiej sewilce zabrakło kilku punktów do zwycięstwa.
Wiktionary
rzecz. Sewilla ż.
:: fm. sewilczyk mos.
przym. sewilski
Wiktionary
miasto w Hiszpanii; Sevilla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;
(1.2) geogr. adm. prowincja we wspólnocie autonomicznej Andaluzja, w południowej części Hiszpanii;
Wiktionary
Se
Wikipedia
(1.1) Główną atrakcją Sewilli jest stara arabska wieża.
Wiktionary
IPA: sɛˈvʲilːa, AS: sevʹi•la
Wiktionary
rzecz. sewilczyk mos., sewilka ż., sevilliana ż.
przym. sewilski, podsewilski
Wiktionary
przymiotnik od: Sewilla, miasto w południowo-zachodniej Hiszpanii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Sewillą, odnoszący się do Sewilli
Wiktionary
IPA: sɛˈvʲilsʲci, AS: sevʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sewilla ż., sewilczyk mos., sewilka ż.
Wiktionary
o wyrobach z porcelany: pochodzący z manufaktury w Sevres
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sèvres (miastem we Francji)
Wiktionary
seks;
1. ogół zagadnień związanych z życiem seksualnym;
2. zespół cech biologicznych u kobiet i mężczyzn działających pobudzająco na zmysły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. seks
Wiktionary
[czytaj: seksparty] orgietka, spotkanie towarzyskie, podczas którego główną atrakcją jest uprawianie seksu; seksparty, sex party
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spotkanie towarzyskie, podczas którego ma miejsce aktywność seksualna
Wiktionary
[czytaj: seks szop] sklep z artykułami urozmaicającymi życie seksualne; sex shop, seks-shop, porno shop, porno-shop
SJP.pl
afera o podłożu seksualnym; seksafera, seksskandal
SJP.pl
robot do zaspokajania potrzeb seksualnych; seksrobot
SJP.pl
przesyłanie erotycznych wiadomości, często ze zdjęciami lub nagraniami; seksting
SJP.pl
Sexting (także seksting) – forma komunikacji elektronicznej, w której przekazem jest seksualnie sugestywny obraz lub treść. Termin powstał w pierwszych latach XXI wieku jako zrost angielskich słów "sex" (seks) i "texting" (czynność wysyłania wiadomości SMS). Z czasem jego znaczenie poszerzyło się na wysyłanie podobnych komunikatów także za pomocą innych mediów, na przykład komunikatorów internetowych, wiadomości MMS czy portali społecznościowych.
Wikipedia
[czytaj: seksłorker] osoba zatrudniona w przemyśle erotycznym lub uprawiająca seks za pieniądze; seksworker, pracownik seksualny
SJP.pl
[czytaj: seksłorkerka] kobieta zatrudniona w przemyśle erotycznym lub uprawiająca seks za pieniądze; seksworkerka, pracownica seksualna
SJP.pl
[czytaj: seksłorking] zarobkowe świadczenie usług seksualnych i erotycznych; seksworking
SJP.pl
seks;
1. ogół zagadnień związanych z życiem seksualnym;
2. zespół cech biologicznych u kobiet i mężczyzn działających pobudzająco na zmysły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zob. seksowny.
przysłówek
(2.1) pot. zob. seksownie.
Wiktionary
Sexy – drugi album meksykańskiej aktorki Aracely Arámbula, wydany w 2005.
Wikipedia
rzecz. seks mrz., seksualność ż., seksowność ż.
przysł. seksownie, seksualnie
przym. seksowny, seksualny
Wiktionary
[czytaj: SEJmur] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. sezam indyjski, sezam wschodni - jednoroczna roślina oleista o rozgałęzionej łodydze, uprawiana na obszarach tropikalnych i subtropikalnych dla nasion służących do wyrobu oleju sezamowego, chałwy itp.; kunżut, łogowa wschodnia;
2. nasiona tej rośliny;
3. przenośnie: skarbiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sesamum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny połapkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju sezam (1.1)
(1.3) spoż. nasiona (ziarna) sezamu (1.2)
(1.4) książk. baśniowy skarbiec z nieprzebranymi bogactwami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɛzãm, AS: sezãm
Wiktionary
rzecz. sezamowiec m., sezamowate nmos.
:: zdrobn. sezamek m.
przym. sezamowy
Wiktionary
(1.3) skarbiec
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj ciasteczek robionych z mieszaniny nasion sezamu i karmelu; sezamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. wyrób cukierniczy z nasion sezamu i syropu cukrowego;
Wiktionary
rzecz. sezam mrz.
przym. sezamowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. lignan, organiczny związek chemiczny występujący w ziarnach sezamu i w oleju sezamowym
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj ciasteczek robionych z mieszaniny nasion sezamu i karmelu; sezamek
SJP.pl
zwykle w liczbie mnogiej: rodzaj ciasteczek robionych z mieszaniny nasion sezamu i karmelu; sezamek
SJP.pl
Sezamek – cukierek lub ciastko wykonane z ziaren sezamu. Tradycyjnie jako słodkie spoiwo dla uprażonych nasion wykorzystuje się cukier lub miód. W produkcji masowej stosuje się też syropy: glukozowy, glukozowo-fruktozowy, ryżowy etc.
Wikipedia
o cechach sezamowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
o cechach sezamowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto przekładane z sezamem, chałwą i słodkim kremem, często z dodatkiem kokosu, dżemu i piany z białek
Wiktionary
rzecz. sezam mrz.
przym. sezamowy
Wiktionary
→ sezam
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z sezamu
Wiktionary
(1.1) Tradycyjnie hummus robi się z ciecierzycy z różnymi dodatkami, takimi jak pasta sezamowa (tahini), oliwa z oliwek, sok z cytryny, czosnek i oczywiście sól.
(1.1) Jako ziarno sezamowe dla urobienia oliwy, tak wygniata się wszystko w młyńskiem kole stworzenia, skoro w nie wpadłeś za sprawą oliwiarza (…) sic.
Wiktionary
rzecz. sezam m., sezamek m., sezamowiec m.
Wiktionary
1. okres wzmożonego występowania czegoś, np. sezon ogórkowy;
2. okres dogodny do jakichś działań;
3. cykl odcinków serialu, tworzący z reguły zamkniętą całość; seria;
4. pora roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. pora roku
(1.2) okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
(1.3) roln. okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
(1.4) telew. zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jak przygotować auto na sezon zimowy?
(1.2) W poniedziałek przejdzie badania w zagrzebskiej klinice i lekarze podejmą decyzję o ewentualnej operacji, która miałaby się odbyć po zakończeniu sezonu.
(1.3) Sezon żniwny rozpoczęty.
(1.4) Po czwartym sezonie ten serial zaczął mnie już nudzić.
Wiktionary
IPA: ˈsɛzɔ̃n, AS: sezõn
Wiktionary
rzecz. sezonowanie n., sezonowość ż.
czas. sezonować ndk.
przym. sezonowy
przysł. sezonowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) leśn. suszenie drewna na otwartym powietrzu
(1.2) hutn. wyżarzanie odlewu w temperaturze pokojowej
(1.3) kulin. poddawanie wędlin procesowi dojrzewania
(1.4) kulin. leżakowanie alkoholi
Wiktionary
rzecz. sezon mrz., sezonowość ż.
czas. sezonować ndk.
przym. sezonowy
przysł. sezonowo
Wiktionary
1. suszyć drewno na otwartym powietrzu;
2. usuwać naprężenia odlewnicze, poddając odlew działaniu warunków atmosferycznych przez co najmniej rok
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) leśn. suszyć drewno na otwartym powietrzu
(1.2) hutn. wyżarzać odlew w temperaturze pokojowej
(1.3) kulin. poddawać wędliny procesowi dojrzewania
(1.4) kulin. poddawać alkohole procesowi sezonowania
Wiktionary
(1.4) Na wyspie sezonowano wina od czasów niepamiętnych.
Wiktionary
rzecz. sezon mrz., sezonowanie n., sezonowość ż.
przym. sezonowy
przysł. sezonowo
Wiktionary
(1.4) leżakować
Wiktionary
potocznie: osoba interesująca się czymś przez krótki czas, okazjonalnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zgodnie z sezonem
Wiktionary
(1.1) Jabłka te pojawiaja się na naszych półkach sezonowo.
(1.1) Szacuje się, że ok. 30% katolików praktykuje systematycznie, 30% niesystematycznie, 30% sezonowo, tj. od wielkich świąt i uroczystości i 10% całkowicie nie praktykuje.
Wiktionary
rzecz. sezonowanie n., sezonowość ż., sezon mrz.
czas. sezonować ndk.
przym. sezonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha bycia sezonowym; występowanie w określonej porze
Wiktionary
rzecz. sezon mrz., sezonowanie n.
przym. sezonowy
przysł. sezonowo
czas. sezonować
Wiktionary
(1.1) cykliczność
Wiktionary
właściwy jakiemuś sezonowi, pracujący w jakimś sezonie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy
Wiktionary
(1.1) Jakość wody w Zakopiance, a następnie w Białym Dunajcu ulega sezonowym zmianom w ciągu roku.
Wiktionary
IPA: ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ, AS: sezõnovy
Wiktionary
rzecz. sezonowanie n., sezon m., sezonowość ż.
przysł. sezonowo
czas. sezonować
Wiktionary
(1.1) okresowy
Wiktionary
potocznie:
1. coś sezonowego, np. opona;
2. osoba ciągle zmieniająca zainteresowania, by dostosować się do trendów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grzecz. hiszpański zwrot grzecznościowy, seniorita
Wiktionary
Señorita (hiszp. "Panna", "Panienka") – czwarty singel z pierwszej solowej płyty Justina Timberlake’a, "Justified". Został wydany w 2003 roku przez wytwórnię płytową The Neptunes.
Wikipedia
(1.1) Ale nagle cygaro jego leci w gąszcz oleandrów. — Señorita — powiada Kettelring szybko i niemal szorstko — wstydzę się, okłamałem panią.
Wiktionary
kosmyk włosów na czubku wygolonej głowy, noszony przez Kozaków zaporoskich; osełedec
SJP.pl
skrót od: science fiction; s.f.
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = film. liter. science fiction
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛs‿ˈɛf, AS: es‿ef
Wiktionary
(1.1) skr. s.f.
Wiktionary
wymyślić coś, sfałszować
SJP.pl
o komórkach ciała: wchłonąć drobne cząsteczki organiczne
SJP.pl
potocznie:
1. spalić, przypalić;
2. sfajczyć się - spalić się, przypalić się
SJP.pl
potocznie: taki, który się sfajdał
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: zepsuć dobrą zabawę
SJP.pl
nagiąć prawo do własnych celów, zinterpretować przepisy prawne na własną korzyść
SJP.pl
blenda cynkowa, minerał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;
Wiktionary
Sfaleryt (blenda cynkowa) – minerał z gromady siarczków. Bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od gr. "sphaleros" = zwodniczy, niepewny, podstępny, złudny; nawiązuje do kłopotów jakie sprawia minerał przy identyfikacji (w XVII w. określono, że jest to kruszec cynku).
Wikipedia
przym. sfalerytowy
Wiktionary
(1.1) blenda cynkowa
Wiktionary
wzburzyć, pofalować
SJP.pl
1. sfałszować, podrobić coś;
2. stwierdzić nieprawdziwość twierdzenia lub hipotezy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. falsyfikować)
(1.1) zrobić falsyfikat
czasownik zwrotny dokonany sfalsyfikować się (ndk. falsyfikować się)
(2.1) ulec falsyfikacji
Wiktionary
rzecz. sfalsyfikowanie n., fals mrz., falsyfikat mrz.
czas. zafałszować, falsyfikować ndk.
przym. falsyfikatorski
Wiktionary
(1.1) podrobić, sfałszować
Wiktionary
1. uczynić fanatycznym;
2. sfanatyzować się - ulec fanatyzmowi
SJP.pl
1. uczynić fanatycznym;
2. sfanatyzować się - ulec fanatyzmowi
SJP.pl
potocznie: sfarcić się - poszczęścić się, powieść się; przyfarcić, pofarcić się
SJP.pl
1. zużyć;
2. dawniej: narazić na fatygę
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zniszczony przez długie używanie
Wiktionary
IPA: ˌsfatɨɡɔˈvãnɨ, AS: sfatygovãny
Wiktionary
rzecz. fatyga ż.
czas. fatygować, pofatygować
Wiktionary
(1.1) zużyty, wysłużony
Wiktionary
1. zużyć;
2. dawniej: narazić na fatygę
SJP.pl
ściąć krawędzie przedmiotów ukośnie lub półokrągło
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. fałdować)
(1.1) utworzyć fałdy
czasownik zwrotny dokonany sfałdować się (ndk. fałdować się)
(2.1) ulec sfałdowaniu
Wiktionary
rzecz. fałda ż., sfałdowanie n.
czas. fałdować ndk.
Wiktionary
podrobić, poddać fałszerstwu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. fałszować)
(1.1) sporządzić bezprawną kopię
(1.2) przedstawić niezgodnie z prawdą
(1.3) muz. wziąwszy niewłaściwy ton, zagrać lub zaśpiewać
Wiktionary
rzecz. fałszywka ż., sfałszowanie n., fałsz mrz., fałszerstwo n., fałszerz mos., fałszywość ż.
czas. zafałszować, fałszować ndk.
przysł. fałszywie
przym. fałszywy
Wiktionary
(1.1) podrobić
Wiktionary
połączyć państwa, stany, kantony itp. na zasadach federacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfejkować.
Wiktionary
czas. fejkować, sfejkować
Wiktionary
potocznie:
1. sfałszować, podrobić;
2. zasymulować coś;
3. podszyć się pod kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. fejkować)
(1.1) dokonany od|fejkować.
Wiktionary
rzecz. fejk m., fejkowanie n., sfejkowanie n.
przym. fejkowy
czas. fejkować ndk.
przysł. fejkowo
Wiktionary
(1.1) zob. fejkować.
Wiktionary
dział owadoznawstwa zajmujący się badaniem os
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o osach;
Wiktionary
Sfekologia – dział entomologii, zajmuje się badaniem os – nadrodziną owadów błonkoskrzydłych należących do podrzędu trzonkówek.
Sfekologia zajmuje się badaniem zarówno biologii, jak i ekologii os. Jako że wiele os to owady społeczne, sfekologia w wielu aspektach pokrywa się z socjobiologią.
Wikipedia
IPA: ˌsfɛkɔˈlɔɟja, AS: sfekoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. sfekolog m.
przym. sfekologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfeminizować.
Wiktionary
czas. sfeminizować dk.
rzecz. feminizm mrz., feminatyw mrz.
Wiktionary
1. poddać wpływom lub dominacji kobiet;
2. nadać czemuś cechy żeńskie;
3. sfeminizować się - nabrać cech kobiecych lub zostać zdominowanym przez kobiety; ulec feminizacji
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. feminizować)
(1.1) poddać feminizacji
Wiktionary
(1.1) (…) martwię się o nich, bo sam jestem facetem, można rzec, uświadomionym w zakresie niebezpieczeństw, jakie dla męskiego świata niosą ze sobą damskie i sfeminizowane czasy.
Wiktionary
rzecz. sfeminizowanie n., feminizowanie n., feminizacja ż., feminizm m., feministka ż., feminatyw mrz.
czas. feminizować ndk.
przym. feministyczny, feminizacyjny
Wiktionary
minerał, krzemian wapnia i tytanu; tytanit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. tytanit;
Wiktionary
IPA: sfɛ̃n, AS: sfẽn
Wiktionary
przedstawiciel mezozoicznych gadów ryjogłowych, do których należy hatteria
SJP.pl
przedstawiciel mezozoicznych gadów ryjogłowych, do których należy hatteria
SJP.pl
Sfenodonty, gady ryjogłowe (Sphenodontia) – rząd gadów z nadrzędu lepidozaurów, o prymitywnej budowie, w większości wymarłych (rozkwit przeżyły w erze mezozoicznej). Są grupą siostrzaną łuskonośnych (jaszczurek, amfisben i węży).
Wikipedia
jedna z prostych postaci krystalograficznych; daszek osiowy
SJP.pl
1. zbiór punktów w przestrzeni oddalonych od danego punktu dokładnie o zadaną odległość
2. zbiór o określonym statusie, np. wyższe sfery (status społeczny), sfera uczuć (zakres emocjonalny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strefa, obszar, zwłaszcza działań lub wpływów
(1.2) mat. powierzchnia kuli;
(1.3) przestrzeń okalająca Ziemię
(1.4) warstwa społeczna lub grupa towarzyska
Wiktionary
Sf
Wikipedia
(1.1) Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego zakontraktowało dwa miliardy na inwestycje w sferze kultury.
(1.2) Częścią wspólną dwóch przecinających się sfer może być okrąg, punkt lub sfera.
(1.3) Wyróżnia się 4 główne sfery ziemskie: atmosfera (powietrze), litosfera (skały), hydrosfera (woda) i biosfera (życie).1
(1.4) To nie uchodzi w wyższych sferach.
Wiktionary
IPA: ˈsfɛra, AS: sfera
Wiktionary
rzecz. sferyczność ż., atmosfera ż., biosfera ż., hydrosfera ż., litosfera ż., hipersfera ż.
przym. sferyczny, atmosferyczny
przysł. sferycznie
czas. wysferzać się
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|fermentować.
Wiktionary
rzecz. fermentowanie n., sfermentowanie n., fermentacja ż., ferment mrz., fermentator mrz., fermentownia ż.
czas. przefermentować, fermentować ndk.
Wiktionary
powierzchnia obrotowa zbliżona do elipsoidy, odtwarzająca kształt Ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. bryła lub powierzchnia zbliżona do elipsoidy;
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Geoida"
Sferoida – bryła lub powierzchnia zbliżona do elipsoidy, przedstawiająca kształt Ziemi.
Nazwę sferoida zawdzięczamy Laplace'owi, który, pracując nad tzw. teorią figur równowagi ciał ciekłych niejednorodnych wirujących ze stałą prędkością kątową ω wokół stałej osi, rozważał powierzchnie o stałej gęstości zbliżone do koncentrycznych sfer. Powierzchnie takie nazwał sferoidami ekwipotencjalnymi.
Wikipedia
(1.1) Ziemia ma kształt sferoidy.
Wiktionary
przym. sferoidalny
Wiktionary
(1.1) elipsoida obrotowa
Wiktionary
mający kształt sferoidy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kształcie sferoidy
Wiktionary
rzecz. sferoida ż.
Wiktionary
Sferoidyzacja – zmiana kształtu geometrycznego cząstek węglików.
Sferoidyzację stosuje się dla różnych typów materiałów. Przemysłowo najczęściej dokonuje się sferoidyzacji wydzieleń stali i żeliw szarych. Kulkowa (sferoidalna) postać grafitu w żeliwie szarym jest zwarta, ma mały stosunek powierzchni do objętości, koncentracja naprężeń wokół miejsc występowania grafitu jest mniejsza, niż w porównaniu z grafitem w postaci płatkowej.
Wikipedia
kuliste skupienie minerałów występujące w niektórych skałach wulkanicznych i osadowych
SJP.pl
Sferolit ("sferulit") – kulisty agregat utworzony przez igiełkowate kryształy, które wzrastały promieniście od wspólnego początkowego punktu. Powstaje przy szybkim wzroście lub przy wzroście w środowisku o dużej lepkości, na skutek niejednakowego dostępu substancji krystalizującej do różnych miejsc jednej i tej samej ściany kryształu.
Wikipedia
przyrząd do pomiaru krzywizny powierzchni kulistych najczęściej wyskalowany w dioptriach dla określonego współczynnika załamania materiału
SJP.pl
Sferometr – przyrząd pomiarowy służący pomiarom promieni krzywizn elementów sferycznych, jak na przykład soczewki. W odróżnieniu od wzorców łuków kołowych pomiarów dokonujemy nie wprost.
Wikipedia
Sferoplast ( spheroplast) – komórka, z której usunięto ścianę komórkową, np. za pomocą enzymów. Termin ten odnosi się do bakterii Gram-ujemnych i grzybów drożdżopodobnych. Nazwa sferoplast pochodzi od tego, że po rozpuszczeniu ściany komórkowej mikroorganizmu napięcie błony powoduje, że komórka nabywa charakterystycznego kulistego kształtu. Po usunięciu ściany komórkowej komórki stają się bardzo delikatne i łatwo ulegają lizie po umieszczeniu ich w roztworze hipotonicznym.
Wikipedia
żółta lub brunatna skała osadowa, kulista konkrecja syderytu
SJP.pl
Sferosyderyt (z gr. σφαῖρα "sphaîra" "kula" oraz σίδηρος "sídēros" "żelazo") – skała osadowa, zbudowana głównie z syderytu, z domieszkami kalcytu, manganu, magnezu oraz mieszaniny minerałów ilasto-piaszczystych.
Niskoprocentowa ruda żelaza, występująca w postaci kulistych lub owalnych konkrecji – ich średnica waha się od kilku do kilkunastu cm; czasami spotykane są sferosyderyty o średnicy blisko 1 m. Najczęściej mają zabarwienie brunatne lub żółtawe.
Wikipedia
przymiotnik od: sfera
SJP.pl
drobna kulka szkliwa powstała na skutek stopienia się meteorytu oraz skał, w które ten meteoryt uderzył
SJP.pl
Sferula – drobna kulka szkliwa powstała na skutek stopienia się meteorytu oraz skał, w które ten meteoryt uderzył. Sferule wraz z ziarnami zeszklonego kwarcu zostały odkryte w granicznych pokładach iłów na całym świecie. Część domniemanych sferul z czasem okazała się jednak zmienionymi odchodami termitów, przetrwalnikami grzybów lub komórkami glonów.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób sferyczny
Wiktionary
rzecz. sfera ż.
przym. sferyczny
Wiktionary
mający kształt kuli lub położony na powierzchni kuli
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt odcinka sfery
(1.2) dotyczący sfery
Wiktionary
(1.1) Normalne erytrocyty mają kształt spłaszczonego dwuwklęsłego dysku. Taki kształt, w przeciwieństwie do kształtu sferycznego, może być łatwo rozciągnięty, zgięty lub zwinięty.
Wiktionary
IPA: sfɛˈrɨt͡ʃnɨ, AS: sferyčny
Wiktionary
rzecz. sfera ż.
przysł. sferycznie
przym. asferyczny
Wiktionary
(1.1) kulisty
Wiktionary
odnieść się do czegoś z bezkrytycznym uwielbieniem, respektem
SJP.pl
aparat do badania tętna
SJP.pl
aparat do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego;
Wiktionary
Sfigmomanometr – aparat do pośredniego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi wynaleziony przez Riva-Rocciego, składający się z manometru (rtęciowego, sprężynowego lub elektronicznego), pompki tłoczącej powietrze, mankietu z komorą powietrzną i zaworka do kontrolowanego wypuszczania powietrza z mankietu. Do pomiaru ciśnienia tętniczego metodą Korotkowa niezbędny jest również stetoskop, który umożliwia usłyszenie tętna w naczyniach krwionośnych.
Wikipedia
(1.1) Parlament Europejski zabronił stosowania rtęci w sfigmomanometrach i barometrach.
Wiktionary
rzecz. sfigmograf m., sfigmografia ż.
Wiktionary
zwariować, ześwirować, postradać zmysły.
SJP.pl
zwariować, ześwirować, postradać zmysły.
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. popaść w obsesję
Wiktionary
rzecz. fiks mrz., fiksacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfilcować.
Wiktionary
czas. sfilcować dk.
rzecz. filcarz mos.
przym. filcowy
Wiktionary
stać się małostkowym, obojętnym na dobro ogółu, nabyć cech filistra
SJP.pl
stać się małostkowym, obojętnym na dobro ogółu, nabyć cech filistra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfilmować.
Wiktionary
rzecz. film m., filmik m., filmidło n., filmówka ż., filmowiec m., filmowanie n.
czas. sfilmować dk., filmować ndk.
przym. filmowy
przysł. filmowo
Wiktionary
1. utrwalić coś na filmie; dokonać zapisu video;
2. stworzyć film na podstawie utworu literackiego
SJP.pl
dawniej: odfiltrować, przefiltrować
SJP.pl
doprowadzić coś do końca, znaleźć finał czegoś, skończyć coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. finalizować)
(1.1) doprowadzić do finału; dojść z wykonaniem czegoś do końca
czasownik zwrotny dokonany sfinalizować się (ndk. finalizować się)
(2.1) zostać doprowadzonym do końca
Wiktionary
rzecz. sfinalizowanie n.
czas. finalizować ndk.
przym. finalny
Wiktionary
(1.1) skończyć, zakończyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfinansować.
Wiktionary
czas. sfinansować dk.
Wiktionary
zapewnić środki finansowe, pokryć koszty jakiegoś przedsięwzięcia; opłacić
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|finansować.
Wiktionary
przym. finansowy
rzecz. sfinansowanie n.
Wiktionary
fosfolipid z klasy sfingolipidów, składnik błon komórkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przedstawienie sfabrykowanych zdarzeń lub przedmiotów jako autentyczne w celu oszukania kogoś
Wiktionary
(1.1) ''— Jeden z tych funkcjonariuszy jest podejrzany o sfingowanie kilkunastu kolizji drogowych.''
Wiktionary
rzecz. fingowanie n.
czas. fingować ndk., sfingować dk.
Wiktionary
świadomie sfałszować lub upozorować coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. fingować)
(1.1) przedstawić sfabrykowane zdarzenie lub przedmiot jako autentyczne w celu oszukania kogoś
Wiktionary
rzecz. fingowanie n., sfingowanie n.
czas. fingować ndk.
Wiktionary
związek organiczny, dihydroksylowy aminoalkohol utworzony z kwasu palmitynowego i seryny
SJP.pl
Sfingozyna – organiczny związek chemiczny, nienasycony aminoalkohol z jednym wiązaniem podwójnym. Pochodne sfingozyny – sfingolipidy – są składnikami błon komórkowych. Składnik lipidów złożonych takich jak glikosfingolipidy oraz fosfosfingolipidy.
Wikipedia
1. w sztuce starożytnego Egiptu: typ pomnika wyobrażający leżącego lwa z ludzką głową;
2. zagadkowa istota, zagadkowy człowiek; symbol tajemniczości;
3. gatunek dużego, nocnego motyla; zawisak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) szt. hist. w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
(1.2) przen. książk. osoba, która zachowuje się w tajemniczy sposób
(1.3) zool. bezwłosa rasa kota;
Wiktionary
Sf
Wikipedia
IPA: sfʲĩŋks, AS: sfʹĩŋks
Wiktionary
przym. sfinksowy
rzecz. Sfinks mzw.
Wiktionary
1. tajemniczy, zagadkowy;
2. podobny do sfinksa, mający pewne cechy sfinksa
SJP.pl
przenośnie: zagadkowość, tajemniczość
SJP.pl
przymiotnik od: sfinks
SJP.pl
ograniczyć suwerenność sąsiedniego państwa
SJP.pl
taki, który sfioletowiał (stał się fioletowym)
SJP.pl
stać się fioletowym
SJP.pl
przestawić urządzenie na tryb fiskalny; zafiskalizować
SJP.pl
potocznie: utracić jędrność; sflaczeć
SJP.pl
potocznie: utracić jędrność; sflaczeć
SJP.pl
wprowadzić do materiałów wybuchowych domieszki zmniejszające ich wrażliwość na bodźce mechaniczne
SJP.pl
1. pospolicie: brutalnie kogoś skopać;
2. przenośnie: poniżyć kogoś poprzez moralne znęcanie się
SJP.pl
założyć flizy (płytki) na ścianach lub na podłodze; wyflizować
SJP.pl
potocznie: obrażony, nadąsany
SJP.pl
sfochować się - potocznie: obrazić się; strzelić focha, fochnąć się
SJP.pl
spokojnie, jasno - termin używany na określenie delikatnego, lekkiego wykonania frazy muzycznej
SJP.pl
określenie wykonawcze: dumnie, wyniośle, ostentacyjnie
SJP.pl
potocznie:
1. bardzo skoncentrowany, skupiony na czymś;
2. bardzo zainteresowany czymś
SJP.pl
środowiskowo: sfokusować się - skupić się na czymś
SJP.pl
dawać luz, zmniejszać napięcie lub presję, dać folgę; odpuścić, wyluzować (potocznie)
SJP.pl
1. duże stado agresywnych zwierząt, np. psów, wilków;
2. przenośnie: banda łobuzów, przestępców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże stado psowatych (psów, wilków)
(1.2) łow. para psów gończych prowadzonych razem na polowanie
(1.3) daw. łow. rzemień lub sznur na którym prowadzono psy gończe
(1.4) pogard. pejor. zgraja ludzi
(1.5) stpol. zgoda
Wiktionary
Sfora – polski serial telewizyjny o tematyce kryminalnej, emitowany od 6 października 2002 do 1 grudnia 2002 w TVP1. Na jego podstawie powstał film pt. "", który jest skróconą i nieznacznie różniącą się wersją serialu.
Okres zdjęciowy: październik 2001 – luty 2002. Film był kręcony w Warszawie oraz na przejściach granicznych w Słubicach i Cieszynie.
Wikipedia
(1.4) W tajemnicy, z okolicy, schodzą się sfory zmor.
Wiktionary
IPA: ˈsfɔra, AS: sfora
Wiktionary
rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sforność ż., niesforność ż.
czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.
przym. sforny, niesforny
przysł. sfornie, niesfornie
Wiktionary
(1.3) smycz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sformalizować.
Wiktionary
czas. sformalizować dk.
rzecz. formalizacja ż.
Wiktionary
urzędowy, oficjalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sformować.
Wiktionary
czas. sformować dk.
przym. foremkowy, formatowy, formatywny
rzecz. format mrz., formowanie n., foremka ż., formalizacja ż.
Wiktionary
wypowiedź wyrażającą w pewien sposób jakąś myśl; wypowiedzenie, zdanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) słowa wyrażające w określony sposób jakąś myśl
Wiktionary
czas. sformułować dk.
rzecz. formułowanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) wyrazić coś słowami w odpowiedniej formie
czasownik zwrotny dokonany sformułować się (ndk. brak)
(2.1) zostać sformułowanym (1.1); daw. także. wypowiedzieć się
Wiktionary
rzecz. formułowanie n., sformułowanie n., forma ż.
czas. formułować ndk.
przym. formatywny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) daw. zgodnie, porządnie
Wiktionary
rzecz. wysforowanie n., sforność ż., sfora
przym. sforny, niesforny
przysł. niesfornie
czas. wysforować
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przysłówka: sfornie (posłusznie)
SJP.pl
dawniej: posłuszeństwo, zdyscyplinowanie, subordynacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. subordynacja, dyscyplina, zdyscyplinowanie
Wiktionary
(1.1) (…) i rozkazuje mu zaprowadzić (…) rząd dobry, i sforność uczynić (…).
(1.1) W młodzieży zwłaszcza niknęła powolność, sforność, odznaczająca czasy Księztwa Warszawskiego. Niecierpliwość stolicy w szczególności była widoczną.
Wiktionary
rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sfora ż., niesforność ż.
czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.
przym. sforny, niesforny
przysł. sfornie, niesfornie
Wiktionary
(1.1) posłuszeństwo, karność, uległość, przest. powolność
Wiktionary
dawniej:
1. posłuszny, zdyscyplinowany;
2. zgodny, solidarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. posłuszny, karny, zdyscyplinowany
Wiktionary
rzecz. wysforowanie n., wysforowywanie n., sforowanie n., sfora ż., sforność ż., niesforność ż.
czas. wysforować dk., wysforowywać ndk., sforować ndk.
przym. niesforny
przysł. sfornie, niesfornie
Wiktionary
pokonać z trudem jakąś przeszkodę
SJP.pl
[czytaj: sforca] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: sforcando] określenie wykonawcze: wzmacniając, akcentując; sforzato, forzato, forzando
SJP.pl
[czytaj: sforcato] określenie wykonawcze: wzmacniając, akcentując; sforzando, forzato, forzando
SJP.pl
Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy; stowarzyszenie zajmujące się zbieraniem środków społecznych (dobrowolne świadczenia ludności, wpływy z imprez itp.) w celu przyspieszenia odbudowy i rozbudowy Warszawy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
działacz SFOS-u (Stołecznego Funduszu Odbudowy Stolicy); sfosowiec
SJP.pl
działacz SFOS-u (Stołecznego Funduszu Odbudowy Stolicy); SFOS-owiec
SJP.pl
dotyczący SFOS-u; SFOS-owski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zrobienie zdjęcia
Wiktionary
(1.1) Po sfotografowaniu wszystkich okazów prześlij mi, proszę, ten folder.
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografowanie n., fotograf mos., fotografia ż.
czas. fotografować ndk., sfotografować dk.
przym. fotograficzny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. fotografować)
(1.1) zrobić zdjęcie, zrobić fotografię
czasownik zwrotny dokonany sfotografować się (ndk. fotografować się)
(2.1) zrobić sobie zdjęcie, pozwolić na zrobienie sobie zdjęć
Wiktionary
(1.1) Mogłeś ją sfotografować, gdy jeździła na karuzeli.
(1.1) Badacz sfotografował szakala nocą nad strumieniem.
(2.1) Justyna chciała sfotografować się z panem premierem.
(2.1) Wczoraj sfotografowałam się w lustrze w garderobie.
Wiktionary
rzecz. fota ż., focia ż., fotografowanie n., fotografia ż., fotograf mos., foto n., sfotografowanie n., fotka ż.
czas. fotografować ndk.
przym. fotograficzny
Wiktionary
(1.1) pstryknąć
(2.1) zdjąć się
Wiktionary
wykonać kopię czegoś techniką fotograficzną
SJP.pl
zrobić fotomontaż
SJP.pl
obrobić zdjęcie lub film w programie graficznym; sphotoshopować, wyfotoszopować, wyphotoshopować
SJP.pl
rodzaj podpisu autora umieszczanego w utworze literackim poprzez wprowadzenie wyraźnych informacji o sobie, głównie szczegółów autobiograficznych
SJP.pl
Sf
Wikipedia
nauka zajmująca się badaniem pieczęci jako źródła historycznego
SJP.pl
Sf
Wikipedia
rozbić na fragmenty; rozdzielić, zatomizować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sfrajerować.
Wiktionary
rzecz. niesfrajerowanie n.
czas. sfrajerować dk.
Wiktionary
potocznie: sfrajerować się - postąpić jak frajer, zachować się naiwnie; sfrajerzyć się
SJP.pl
potocznie: sfrajerzyć się - postąpić jak frajer, zachować się naiwnie; sfrajerować się
SJP.pl
1. poddać wpływom francuskim, rozszerzyć wpływy francuskie, nadać czemuś cechy typowo francuskie;
2. sfrancuzić się - nabrać cech francuskich
SJP.pl
wytworzyć bliską więź; zbratać, spoufalić
SJP.pl
w językoznawstwie: połączony w związek frazeologiczny
SJP.pl
połączyć wyrazy w związki frazeologiczne
SJP.pl
obrobić poprzez frezowanie
SJP.pl
[czytaj: sfrend-zonować] utrzymać relację przyjacielską lub koleżeńską z osobą, która chciałaby zostać naszym partnerem życiowym
SJP.pl
wywołać stan frustracji
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: sfrustrować
przymiotnik
(2.1) taki, który przeżywa frustrację
Wiktionary
(2.1) Sfrustrowany poeta cisnął kałamarzem o ścianę.
Wiktionary
IPA: ˌsfrustrɔˈvãnɨ, AS: sfrustrovãny
Wiktionary
rzecz. frustracja ż., frustrat m.
czas. frustrować, sfrustrować
Wiktionary
(2.1) przytłoczony
Wiktionary
wywołać stan frustracji
SJP.pl
regionalnie: zjeść szybko, z apetytem
SJP.pl
stać się frywolnym
SJP.pl
stać się frywolnym
SJP.pl
zespoić fugami; zafugować
SJP.pl
ofukać, ofuknąć; potocznie:
1. skarcić, skrzyczeć;
2. o niektórych zwierzętach: gwałtownie wydmuchując pyskiem powietrze, okazać niechęć innemu zwierzęciu
SJP.pl
styl malarski stosowany między innymi przez Leonarda da Vinci
SJP.pl
Sf
Wikipedia
dawniej: pokryć wydatki z własnych funduszy; ufundować
SJP.pl
symbol seaborgu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = adm. straż graniczna
(1.2) = wojsk. sztab generalny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miał zabijać rannych oraz więźniów jako członek jednej z walczących grup – poinformowała w niedzielę SG.
Wiktionary
[czytaj: zgabello] ciężkie krzesło drewniane, bogato rzeźbione, używane dawniej we Włoszech i w innych krajach europejskich
SJP.pl
Sgabello – rodzaj mebla, odmiana krzesła o twardym siedzisku i twardym oparciu wykonanym z jednej deski. Krzesło to wywodzi się z Włoch, pojawiło się w XIV wieku, a rozpowszechniło w XV i XVI wieku. Znane były również odmiany w formie taboretu, różniące się od wersji podstawowej jedynie brakiem oparcia.
Wikipedia
[czytaj: es-gie-gie-WU] skrót od: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego
SJP.pl
[czytaj: es-gie-gie-wu-a-ER] skrót od: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego-Akademia Rolnicza
SJP.pl
[czytaj: es-gie-HA] skrót od: Szkoła Główna Handlowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Standard Generalized Markup Language - standardowy uogólniony język znaczników
SJP.pl
SGML ( Standard Generalized Markup Language) – standardowy uogólniony język znaczników służący do ujednolicania struktury i formatu różnego typu informacji (danych). Pozwala zapisać je w formie dokumentu tekstowego i dzięki temu łatwo przenosić, wyświetlać i drukować w różnych systemach elektronicznego przekazu danych. SGML jest od roku 1986 standardem ISO 8879:1986.
Wikipedia
[czytaj: es-gie-PIS] skrót od: Szkoła Główna Planowania i Statystyki
SJP.pl
skrótowiec w użyciu rzeczownikowym, rodzaj męskorzeczowy lub żeński, nazwa własna
(1.1) = Szkoła Główna Planowania i Statystyki;
Wiktionary
(1.1) W czasach, gdy na korytarzu w gmachu A (wówczas jeszcze SGPiS-u) stały dziurkarki kart perforowanych, a komputer uczelniany zajmował cały pokój, Pan Profesor opowiadał studentom o systemach informacyjnych, konieczności ich uporządkowania.
(1.1) Studium zaoczne przy SGPiS jest jeszcze jedną formą otwarcia drogi awansu robotnikom i chłopom, niemogącym z różnych względów normalnie się uczyć.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. technika dekoracyjna (najczęściej ścian) polegająca na tworzeniu ozdobnego wzoru poprzez zdrapywanie warstw tynku;
(1.2) szt. ozdobny wzór wykonany techniką sgraffito (1.1)
Wiktionary
Sgraffito (wł. "graffiare" – ryć, drapać) – technika dekoracyjna malarstwa ściennego.
Wikipedia
[czytaj: SZANsi] prowincja w Chinach; Szensi
SJP.pl
Shaanxi (; chiń. upr. 陕西; chiń. trad. 陝西; pinyin "Shǎnxī"; Wade-Giles "Shan-hsi") – prowincja w północno-środkowej części ChRL. Teren prowincji obejmuje część Wyżyny Lessowej. Od południa ograniczone górami Qin Ling.
Jej nazwa pochodzi od historycznego powiatu Shǎn (陕) i znaczy tyle, co "„Na Zachód od Shan”". Zapisuje się ją jednak przez podwójne „a” dla odróżnienia od prowincji Shanxi, której nazwa w transkrypcji pinyin brzmi "Shānxī".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. w grafice komputerowej: program komputerowy, zawierający zbiór instrukcji dla karty graficznej renderujący grafikę,
Wiktionary
Shader – krótki program komputerowy, często napisany w specjalnym języku programowania (shader language), który w grafice trójwymiarowej opisuje właściwości pikseli oraz wierzchołków. Technologia ta zastąpiła stosowaną wcześniej w kartach graficznych jednostkę T&L.
Wikipedia
[czytaj: szejding] w grafice komputerowej: metoda określania stopnia jakości barw poszczególnych wielokątów, służąca nadaniu im realistycznego wyglądu; cieniowanie
SJP.pl
[czytaj: szadołban] ban, o którym użytkownik nie jest powiadamiany, polegający np. na ograniczeniu widoczności jego postów czy filmów
SJP.pl
Sh
Wikipedia
węgierska rasa koni angloarabskich
SJP.pl
[czytaj: szejk] koktajl z mleka zmieszanego z różnymi dodatkami; szejk
SJP.pl
Koktajl mleczny ( milkshake, shake) – mleczny napój serwowany na zimno, często z dodatkiem lodów. Istnieje wiele jego wersji, o różnych smakach, m.in.: waniliowy, czekoladowy, truskawkowy, bananowy, kokosowy, pistacjowy, jagodowy itp. Wersją shake’a bez mleka jest smoothie. Istnieją również tak zwane shake’y proteinowe, używane najczęściej przez osoby ćwiczące w celu zwiększenia masy mięśniowej.
Wikipedia
[czytaj: szejker] naczynie do przyrządzania drinków i koktajli; szejker
SJP.pl
[czytaj: szekspir] nazwisko, m.in. William Shakespeare (1564-1616) - pisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szakira] pseudonim kolumbijskiej piosenkarki Shakiry Isabel Mebarak Ripoll
SJP.pl
Sh
Wikipedia
[czytaj: szakuhaczi] japoński flet prosty wykonany z bambusa
SJP.pl
Shakuhachi (jap. 尺八) – japoński flet prosty, wykonany z bambusa.
Wikipedia
[czytaj: szamisen] trzystrunny japoński instrument muzyczny; samisen, szamisen
SJP.pl
Shamisen (jap. 三味線 shamisen lub samisen) – japoński instrument muzyczny, strunowy, szarpany. Jego nazwa w języku japońskim oznacza dosłownie „struny trzech smaków”.
Wikipedia
[czytaj: szamo] japońska rasa kur
SJP.pl
Sh
Wikipedia
[czytaj: szampun] dawniej, przed spolszczeniem: płyn do mycia lub farbowania włosów; szampon
SJP.pl
[czytaj: szemrok] trójlistna koniczyna będąca godłem narodowym Irlandii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: SZANdong] prowincja w Chinach; Szantung
SJP.pl
[czytaj: szandi] drink powstały z połączenia jasnego piwa i białej lemoniady
SJP.pl
Shandy – napój alkoholowy z połączenia jasnego piwa i białej lemoniady, najczęściej w proporcji 1:1. Możliwe połączenie piwa z innymi napojami bezalkoholowymi, a także inne proporcje.
Wikipedia
[czytaj: szanon] Sionna;
1. rzeka w Irlandii;
2. irlandzkie miasto nad rzeką o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: SZANtoł] miasto w Chinach; Szantou
SJP.pl
Sh
Wikipedia
[czytaj: szantung] tkanina z surowej przędzy jedwabnej; szantung
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) rodzaj ciężkiej tkaniny zawierającej surowy jedwab
Wiktionary
IPA: ˈʃãntũŋk, AS: šãntũŋk
Wiktionary
[czytaj: SZANsi] prowincja w Chinach; Szansi
SJP.pl
Shanxi (; chiń. 山西; pinyin "Shānxī"; Wade-Giles "Shan-hsi") – prowincja w środkowych Chinach. Ludność stanowią w większości Chińczycy Han, ale mieszkają tam również Mongołowie i Dunganie.
Wikipedia
[czytaj: szaolin] chiński klasztor buddyjski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szaorma] potrawa arabska w postaci pieczonych skrawków mięsa; shoarma, shawarma
SJP.pl
[czytaj: szaran] model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
[czytaj: szarenting] nadmierne udostępnianie w internecie informacji na temat swoich dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. regularne, najczęściej nadmierne, udostępnianie zdjęć, filmów czy opisów życia własnego dziecka (zazwyczaj na tyle młodego, by nie było w stanie wyrazić na to zgody) w mediach społecznościowych
Wiktionary
(1.1) A później dzieci będą pozywać rodziców za sharenting, który może być bezlitośnie wykorzystywany przez rówieśników w późniejszych latach, a wiadomo - w sieci nic nie ginie.
Wiktionary
przym. sharentingowy
Wiktionary
[czyt: szerłer] oprogramowanie komercyjne, za które płaci się po określonym czasie jego bezpłatnego użytkowania
SJP.pl
Shareware – rodzaj oprogramowania zamkniętego, które jest bezpłatnie rozpowszechniane i którego kopiami wolno się dzielić, jednak korzystanie z jego pełnej funkcjonalności wymaga wniesienia określonych opłat po pewnym okresie użytkowania lub zakupu licencji.
Wikipedia
[czytaj: SZArif] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szaron] szaron, hurma, persymona, kaki;
1. rodzaj drzew o soczystych, pomarańczowych lub czerwonych owocach, rosnących w strefie międzyzwrotnikowej; heban, hebanowiec;
2. owoc tego drzewa; persymon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szarp] marka sprzętu elektronicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szarpowiec] członek ruchu SHARP (Skinheads Against Racial Prejudice)
SJP.pl
[czytaj: szoł] nazwisko, m.in. Bernard Shaw (1856-1950) - dramatopisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szałarma] potrawa arabska w postaci pieczonych skrawków mięsa; shaorma, shoarma
SJP.pl
[czytaj: szej] masło shea - olej roślinny uzyskiwany z nasion masłosza Parka, wykorzystywany w kosmetyce i gastronomii
SJP.pl
[czytaj: szefild] miasto w Anglii
SJP.pl
Sheffield – miasto w północnej Anglii w hrabstwie metropolitalnym South Yorkshire, w dystrykcie metropolitalnym Sheffield. W 2001 roku miasto liczyło 439 866 mieszkańców, co czyni je piątym co do wielkości miastem w Anglii. Dawniej miasto silnie uprzemysłowione, które dzisiaj bardziej przemienia się w akademickie. Uniwersytet w Sheffield ("University of Sheffield") może się pochwalić 6 noblistami. Sheffield jest wspomniane w Domesday Book (1086) jako "Escafeld/Scafeld".
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sheffieldem, dotyczący Sheffieldu
Wiktionary
(1.1) Omówione wyżej zasady zastosowano przy budowie dwóch wersji programu mieszanego, a mianowicie sheffieldzkiej (nazwa pochodzi od miejscowości, w której tę wersję opracowano) oraz blokowej, która powstała w Polsce i jest dziełem piszącego te słowa.
(1.1) Któż w Polsce nie zna, a w każdym razie któż nie znał przed wojną sheffieldzkiej stali?
(1.1) Na protesty odbiorców pozostał głuchy, część ich więc opuściła go i przerzuciła się na stal sheffieldzką, gwarantującą wysoką jakość.
(1.1) W sheffieldzkim lichtarzu pozostało świecy tylko na cal, ale Oleron nie zapalał drugiej.
Wiktionary
rzecz. Sheffield mrz./n.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szelti] pies z rasy psów pasterskich; owczarek szetlandzki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. owczarek szetlandzki
Wiktionary
[czytaj: szimejl] w pornografii: transkobieta posiadająca męskie genitalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) seks. pejor. transpłciowa kobieta z męskimi narządami płciowymi, występująca w branży pornograficznej;
Wiktionary
Shemale (także she-male) – termin używany najczęściej w branży pornograficznej do opisywania trans kobiet lub innych osób posiadających męskie genitalia i żeńskie drugorzędowe cechy płciowe (w tym piersi) uzyskane za pomocą hormonów lub operacji. Wiele osób w transpłciowej społeczności uważa ten termin za obraźliwy i upokarzający. Stosowanie terminu „shemale” w odniesieniu do trans kobiet może sugerować, że pracują one w branży erotycznej.
Wikipedia
Shenyang (chiń. upr. 沈阳; chiń. trad. 瀋陽; pinyin "Shěnyáng"; mandż. Mukden, ᠮᡠᡴ᠋ᡩᡝᠨ) – największe miasto Mandżurii oraz jej stolica w chińskiej prowincji Liaoning.
Wikipedia
Shenzhen (chiń. 深圳; pinyin: "Shēnzhèn"; []) – miasto w południowo-wschodnich Chinach, w prowincji Guangdong, bezpośrednio graniczące z Hongkongiem, liczące ponad 17 milionów mieszkańców i stanowiące część około 100-milionowej metropolii Delta Rzeki Perłowej, które w 1979 roku było jeszcze miasteczkiem z 30-tysięczną ludnością.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szerlok] potocznie: inteligentny, błyskotliwy detektyw
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szerpa] syntetyczna tkanina, stosowana do wyrobu swetrów i ciepłych okryć; szerpa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szery] białe, mocne wino hiszpańskie; jerez, xeres
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. rodzaj hiszpańskiego wina;
Wiktionary
Sherry, także jerez, xeres – hiszpańskie wino wzmocnione (ok. 16–20% alkoholu) pochodzące z Andaluzji, z rejonu Jerez de la Frontera. Od schyłku XVI wieku zyskało popularność w Anglii, stąd ogólnie przyjęta angielska nazwa tego trunku.
W języku polskim słowo "sherry" jest rodzaju nijakiego ("to sherry", nie: "ta sherry").
Wikipedia
(1.1) jerez
Wiktionary
[czytaj: szerłud] angielskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szeryl] obce imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: szi-atsu lub si-atsu] masaż relaksacyjny polegający na ugniataniu palcami jakiejś części ciała; siatsu
SJP.pl
[czytaj: sziba] jedna z sześciu ras psów japońskich
SJP.pl
Pies shiba (jap. 柴犬 "Shiba inu") – jedna z sześciu ras psów japońskich, należąca do szpiców i psów w typie pierwotnym, zaliczona do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych. Nie podlega próbom pracy. Należy do grupy 5 FCI.
Zgodnie z klasyfikacją amerykańską należy do grupy psów pracujących.
Wikipedia
[czytaj: szido lub sido] kara w judo
SJP.pl
[czytaj: szift] jeden z klawiszy na klawiaturze komputera; Shift
SJP.pl
Shift – klawisz modyfikatora używany do wpisywania wielkich liter i innych alternatywnych „górnych” symboli (znajdujących się na klawiszach nad innymi „podstawowymi” znakami np: „$” nad „4”, „:” nad „;”). Na klawiaturze znajdują się dwa takie klawisze: po lewej i prawej stronie głównego bloku klawiatury.
Wikipedia
jadalny grzyb rosnący na przewróconych drzewach, hodowany w Chinach i Japonii; shitake
SJP.pl
[czytaj: sziDZIAdżłang] miasto w Chinach; Szyciaczuang
SJP.pl
Shijiazhuang (chiń. upr. 石家庄; chiń. trad. 石家莊; pinyin "Shíjiāzhuāng") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Hebei. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 2 415 478. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 8 753 957 mieszkańców. Ośrodek przemysłu farmaceutycznego (North China Pharmaceutical Group Corporation), włókienniczego i spożywczego; ważny węzeł komunikacyjny.
Wikipedia
[czytaj: szikoku albo sikoku] rasa psów powstała w czasach starożytnych w Japonii
SJP.pl
[czytaj: szimedżi lub simedzi] jadalny grzyb azjatycki
SJP.pl
[czytaj: szimi] taniec towarzyski pochodzenia amerykańskiego, popularny w latach dwudziestych XX wieku
SJP.pl
Sh
Wikipedia
[czytaj: szimpa] japoński ruch teatralny z elementami teatru europejskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj broni japońskiej, będącej mieczem o drewnianym, wykonanym z bambusa ostrzu;
Wiktionary
Shinai (jap. 竹刀) - bambusowy miecz używany w kendo do ćwiczeń oraz podczas zawodów. Broń sportowa wykonana z czterech bambusowych listewek, częściowo pokrytych skórą. "Shinai" stworzono, aby zastąpić używany wcześniej bokken, który z kolei (w celach zwiększenia bezpieczeństwa ćwiczeń szermierczych) zastępował katanę.
Wikipedia
(1.1) Palnij go raz a dobrze tym shinai!
Wiktionary
[czytaj: szindo] rzadko: politeistyczny kult religijny w Japonii; sinto (sintoizm), shinto (shintoizm), szynto (szyntoizm), szinto (szintoizm), shintō
SJP.pl
[czytaj: szingeki] japoński ruch teatralny z pierwszej połowy XX wieku, przejmujący wzorce europejskiego teatru realistycznego
SJP.pl
[czytaj: szinkansen] japońska sieć kolejowa
SJP.pl
Shinkansen (jap. 新幹線) – japoński system kolei dużych prędkości, osiągających maksymalną prędkość przewozoą pasażerów (operacyjną) od 285 do 320 km/h (w zależności od modelu i obsługiwanej trasy). Pierwsza linia o nazwie Tōkaidō Shinkansen została otwarta w 1964.
Wikipedia
[czytaj: szinto] politeistyczny kult religijny w Japonii; sinto (sintoizm), shintoizm, szynto (szyntoizm), szinto (szintoizm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. tradycyjna religia Japonii;
Wiktionary
(1.1) W Japonii dominują dwie religie: buddyzm i shinto (…)
Wiktionary
rzecz. shintoizm m., sintoizm m., szintoista m., szintoistka ż.
przym. shintoistyczny
Wiktionary
(1.1) shintoizm, sintoizm, szinto, sinto, shintō
Wiktionary
wyznawca shintoizmu - kultu religijnego w Japonii; szintoista, sintoista
SJP.pl
→ shintoizm; sintoistyczny, szintoistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z shinto / shintoizmem
Wiktionary
rzecz. shintoizm m., shinto n., shintoista m., shintoistka ż.
Wiktionary
[czytaj: szintoizm] politeistyczny kult religijny w Japonii; sinto, sintoizm, shinto, szynto, szyntoizm, szinto, szintoizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zob. shinto.
Wiktionary
(1.1) Chramy shintoistyczne to miejsce oddawania czci w shintoizmie, a świątynia buddyjska to budowla kultowa buddyzmu.
Wiktionary
rzecz. shinto n.
przym. shintoistyczny
Wiktionary
[czytaj: szinto] politeistyczny kult religijny w Japonii; sinto (sintoizm), shintoizm, szynto (szyntoizm), szinto (szintoizm)
SJP.pl
Shintō (jap. 神道 shintō, kami-no-michi) lub kannagara-no-michi (jap. 神ながらの道), pol. także szintoizm, sintoizm – tradycyjna, rodzima religia Japonii oparta na mitologii japońskiej, charakteryzująca się politeizmem oraz różnorodnością przejawów i kultów m.in. animizmu i szamanizmu. Od VI wieku jest związane z buddyzmem (synkretyzm shintō-buddyjski).
Wikipedia
[czytaj: szip] środowiskowo: związek dwóch osób
SJP.pl
[czytaj: szipować] wyobrażać sobie i popierać związek miłosny między jakimiś osobami; shippować
SJP.pl
[czytaj: szipować] wyobrażać sobie i popierać związek miłosny między jakimiś osobami; shipować
SJP.pl
[czytaj: szajer] dawna jednostka terytorialno-administracyjna w Wielkiej Brytanii; hrabstwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
James Shirley (1596-1666), dramatopisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szert] męski podkoszulek z długimi rękawami
SJP.pl
[czytaj: szerting] cienka, gęsta tkanina bawełniana; szerting
SJP.pl
fajka wodna; szisza
SJP.pl
jadalny grzyb rosnący na przewróconych drzewach, hodowany w Chinach i Japonii; shiitake
SJP.pl
[czytaj: szitkojn] pogardliwie: kryptowaluta bez realnej wartości, użyteczności lub przyszłości
SJP.pl
[czytaj: szite] w japońskim teatrze no: aktor grający główną postać
SJP.pl
[czytaj: szitpost] absurdalny, głupi lub prowokacyjny wpis w internecie, publikowany dla żartu lub trollingu
SJP.pl
[czytaj: szitpostować] publikować shitposty (absurdalne, głupie lub trollingowe treści w internecie)
SJP.pl
[czytaj: szitstorm] potocznie:
1. gwałtowna, zażarta dyskusja wywołana kontrowersją; gównoburza;
2. awantura, nieprzyjemna sytuacja; sajgon, meksyk
SJP.pl
marka motocykli
SJP.pl
SHL – marka motocykli produkowanych początkowo w Hucie Ludwików, następnie KZWM Polmo-SHL w Kielcach od roku 1938 do 1970, przejściowo także w WFM w Warszawie.
Wikipedia
[czytaj: eshaelka] potocznie: motocykl marki SHL
SJP.pl
określenie na ludobójstwo dokonane na Żydach w czasie II wojny światowej; szoa (Szoa); szoah (Szoah); holocaust (Holocaust); holokaust (Holokaust)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szoarma] potrawa arabska w postaci pieczonych skrawków mięsa; shaorma, shawarma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. bliskowschodnia potrawa, której podstawą są okrawki pieczonego na pionowych rusztach mięsa, serwowane na talerzu lub zawinięte w pieczywo;
(1.2) spoż. arabska mieszanka przypraw do mięsa, składająca się z kminu rzymskiego, słodkiej papryki, granulowanego czosnku, imbiru, gałki muszkatołowej, cynamonu, kurkumy, cayenne i soli
Wiktionary
(1.1) Dobra shoarma nie powstanie bez idealnie skomponowanej mieszanki przypraw.
Wiktionary
(1.1) szawarma, gyros, kebab
Wiktionary
[czytaj: szoking] potocznie: coś zaskakującego, szokującego; szoking
SJP.pl
[czytaj: szugejz] podgatunek rocka alternatywnego, powstały pod koniec lat 80. w Wielkiej Brytanii
SJP.pl
Shoegaze, shoegazing lub shoegazer – podgatunek rocka alternatywnego, powstały pod koniec lat 80. XX wieku w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
[czytaj: szogi] gra planszowa, japońska odmiana szachów; siogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) tradycyjna japońska gra planszowa, podobna do szachów; japońskie szachy;
Wiktionary
(1.1) shōgi, siogi, japońskie szachy
Wiktionary
[czytaj: szogun] tytuł japońskich namiestników wojskowych; siogun, szogun
SJP.pl
[czytaj: szogunat] szogunat, siogunat, bakufu;
1. japońska wojskowa administracja feudalna w latach 1992-1868, w której rządy sprawował szogun;
2. okres w historii Japonii, w którym rządy sprawował szogun
SJP.pl
[czytaj: szodżi albo siodzi] papierowy parawan w drewnianej ramie służący w Japonii jako ściana; siodzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szona] język z rodziny bantu, język urzędowy Zimbabwe; szona
SJP.pl
[czytaj: szop] potocznie: sklep
SJP.pl
[czytaj: szopoholiczka] kobieta uzależniona od robienia zakupów; szopoholiczka, zakupoholiczka
SJP.pl
[czytaj: szopoholik] osoba uzależniona od robienia zakupów; zakupoholik, szopoholik
SJP.pl
[czytaj: szopoholizm] uzależnienie od kupowania rzeczy; zakupoholizm, szopoholizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. zakupoholizm.
Wiktionary
(1.1) kupnoholizm, oniomania, szopoholizm, zakupoholizm
Wiktionary
[czytaj: szoperka]
1. damska torba na zakupy; szoperka;
2. doradczyni w zakresie zakupów
SJP.pl
[czytaj: szoping] forma spędzania wolnego czasu polegająca na robieniu zakupów, przede wszystkim w dużych centrach handlowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. hand. chodzenie na zakupy w celach rekreacyjnych, robienie zakupów w wielu sklepach, najczęściej w dużych centrach handlowych
Wiktionary
Shopping – brytyjski film z 1994 roku w reżyserii Paula Andersona o grupie brytyjskich nastolatków.
W filmie swoją pierwszą znaczącą rolę zagrał Jude Law. Sadie Frost i Jude Law poznali się na planie tego filmu.
Wikipedia
(1.1) Hanka, czy idziemy dziś na shopping?
Wiktionary
[czytaj: szort] środowiskowo:
1. krótki, pionowy filmik wideo; szort, shorts;
2. krótkie opowiadanie, zwłaszcza z gatunku fantastyki; szort;
3. zakład inwestycyjny na spadek ceny danego instrumentu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szortdrink] napój alkoholowy podawany w kieliszku o objętości poniżej 80 ml
SJP.pl
[czytaj: szorthorn] przedstawiciel angielskiej rasy bydła domowego (wyhodowanej w końcu XVIII w.), hodowany obecnie w wielu krajach w dwóch odmianach: mlecznej i mięsnej; szorthorn
SJP.pl
[czytaj: szortlista] lista finalistów powstała drogą eliminacji z dłuższej listy
SJP.pl
grać na spadek ceny danego aktywa
SJP.pl
[czytaj: szorts] środowiskowo: krótki, pionowy filmik wideo; short, szort
SJP.pl
[czytaj: szot] mocny drink o objętości do 50 ml z małą ilością składników bezalkoholowych, podawany w kieliszku do wódki i pity zwykle na raz
SJP.pl
Shot (pol. „strzał”) – sposób przyrządzania i podawania koktajlu alkoholowego. Ma objętość do 50 ml.
Napoje tego typu są mocniejsze od long drinków, gdyż składnikami są zazwyczaj alkohole o wysokiej procentowej ich zawartości, a sporządza się je bez składników rozcieńczających. Składniki bezalkoholowe dodaje się w małych ilościach. Shot serwuje się w kieliszku do wódki i pije zwykle jednym haustem.
Wikipedia
[czytaj: szotokan] grupa stylów karate wywodząca się ze szkoły karate Gichina Funakoshi
SJP.pl
[czytaj: szałtboks] darmowy czat serwisu internetowego, umożliwiający szybką wymianę wiadomości użytkownikom witryny; saybox, chatterbox
SJP.pl
Shoutbox – element serwisów internetowych umożliwiający użytkownikom bardzo szybką wymianę zdań bez potrzeby wysyłania trwałych wiadomości na standardowym forum dyskusyjnym. Najczęściej stanowi dodatkowy element bardziej rozbudowanych systemów dyskusyjnych, np. pozwala na poruszanie luźniejszych tematów na forach dyskusyjnych, co znacznie zmniejsza ilość spamu czy tematów w działach typu off-topic, czyniąc go dobrym sposobem na odciążenie witryny.
Wikipedia
[czytaj: szoł] szoł;
1. przedstawienie artystyczno-rozrywkowe o charakterze rewiowym; widowisko;
2. wielka uroczystość mająca widowiskowy charakter;
3. efektowny występ artystyczny, popis niezwykłych umiejętności; pokaz;
4. wydarzenie nabierające charakteru chętnie oglądanego przez wszystkich widowiska; przedstawienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) efektowny pokaz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ʃɔw, AS: šou̯
Wiktionary
(1.1) spektakl, widowisko
Wiktionary
[czytaj: szołbiznes] przemysł rozrywkowy, szołbiznes, show business, show-business, show biznes, showbiznes;
1. gałąź gospodarki zajmująca się dostarczaniem rozrywki, obejmująca telewizję, kino, teatr, kabaret, muzykę, modę itp.;
2. ludzie oraz przedsiębiorstwa zajmujące się taką działalnością
SJP.pl
[czytaj: szołbiznes] przemysł rozrywkowy, szołbiznes, show business, show-biznes, show biznes, showbiznes;
1. gałąź gospodarki zajmująca się dostarczaniem rozrywki, obejmująca telewizję, kino, teatr, kabaret, muzykę, modę itp.;
2. ludzie oraz przedsiębiorstwa zajmujące się taką działalnością
SJP.pl
[czytaj: szołbiz] potocznie: show biznes
SJP.pl
Showbiz – debiutancki album angielskiego zespołu rockowego Muse, wydany 4 października 1999 roku przez wytwórnię Mushroom Records, a wyprodukowany przez Johna Leckiego w Sawmill Studios w Kornwalii. Krążek promowały utwory - "Uno", "Cave", "Muscle Museum", "Sunburn" oraz "Unintended". W Wielkiej Brytanii "Showbiz" zyskał status platynowej płyty, natomiast na całym świecie sprzedał się w nakładzie około 900 tys. kopii (z czego 100 tys. w Stanach Zjednoczonych).
Wikipedia
[czytaj: szołbiznes] przemysł rozrywkowy, szołbiznes, show business, show-business, show biznes, show-biznes;
1. gałąź gospodarki zajmująca się dostarczaniem rozrywki, obejmująca telewizję, kino, teatr, kabaret, muzykę, modę itp.;
2. ludzie oraz przedsiębiorstwa zajmujące się taką działalnością
SJP.pl
[czytaj: szołmen]
1. osoba zawodowo związana z przemysłem rozrywkowym;
2. osoba występująca publicznie, umiejąca zwracać na siebie uwagę i rozbawiać;
3. konferansjer przedstawienia rozrywkowego
SJP.pl
[czytaj: szołrum] salon wystawowy;
1. miejsce w sklepie, firmie handlowej, przeznaczone do prezentacji oferty;
2. miejsce odbywania się pokazów kolekcji mody uznanych projektantów;
3. miejsce w sklepie wyposażenia wnętrz, w którym prezentuje się specjalnie zaaranżowane ekspozycje; pokój wystawienniczy
SJP.pl
Showroom (jap. ショールーム Shōrūmu; stylizowany na SHOWROOM) – japońska usługa transmisji strumieniowej (na żywo) wykorzystywana głównie przez japońskich idoli i seiyū (japońskich aktorów głosowych). Usługa została opracowana przez DeNA i zintegrowana z procesem przesłuchań grup idoli, takich jak "22/7", "Nogizaka46" i "Keyakizaka46".
Wikipedia
[czytaj: szołraner] osoba kierująca pracami związanymi z tworzeniem serialu
SJP.pl
Sh
Wikipedia
[czytaj: szołranerka] kobieta kierująca pracami związanymi z tworzeniem serialu
SJP.pl
[czytaj: SZOju] tradycyjny japoński sos sojowy
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik rodzaju nijakiego
(1.1) = kolej. samoczynne hamowanie pociągu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛs‿xa‿ˈpɛ, AS: es‿χa‿pe
Wiktionary
postać z bajki
SJP.pl
Ten artykuł
Wikipedia
[czytaj: szrinkflacja] zmniejszenie gramatury lub ilości produktów w opakowaniu przy jednoczesnym zachowaniu tej samej ceny; downsizing
SJP.pl
Shrinkflacja ( shrinkflation), downsizing, kurczflacja, skurczflacja – zjawisko ekonomiczne polegające na zmniejszaniu rozmiaru, wagi lub liczby sztuk produktu w opakowaniu przy jednoczesnym zachowaniu jego dotychczasowej ceny lub jej niewielkim wzroście. Jest to ukryta forma inflacji, która pozwala producentom zachować zyski mimo rosnących kosztów, nie odstraszając jednocześnie klientów nagłymi podwyżkami cen.
Wikipedia
[czytaj: szuma] model samochodu marki Kia
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) szt. hist. japońska sztuka erotyczna popularna zwłaszcza w XVII-XIX wieku;
(1.2) szt. obraz, ilustracja w stylu shunga (1.1)
Wiktionary
Sh
Wikipedia
[czytaj: szuriken] ostry metalowy pocisk do ręcznego miotania, zwykle w kształcie płaskiej gwiazdy
SJP.pl
Shuriken (jap. 手裏剣 shuri-ken; dosłownie „ostrze ukryte w dłoni”') – rodzaj małej broni o ostrych krawędziach i różnym kształcie, służącej do rzucania we wroga, używanej między innymi przez agentów "ninja".
Wikipedia
[czytaj: szatdałn]
1. wstrzymanie działania (np. rządu w USA);
2. zahamowanie aktywnosci (np. emocjonalnej)
3. wyłączenie urządzenia lub systemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. w Stanach Zjednoczonych: zaprzestanie funkcjonowania przez niektóre agencje rządowe w wyniku nieuchwalenia rocznego budżetu przez parlament
(1.2) psych. występująca przy spektrum autyzmu reakcja na stres lub przeciążenie bodźcami objawiająca się m.in. wycofaniem, wyciszeniem czy spowolnieniem ruchu
Wiktionary
shutdown – polecenie do wyłączania systemu uniksowego.
Wikipedia
(1.1) Przyjęcie ustawy przedstawionej w sobotę rano przez przewodniczącego Izby Reprezentantów Kevina McCarthy'ego oddala widmo shutdownu w kraju.
(1.1) Media informują, że w związku z shutdownem na amerykańskich lotniskach dochodzi do opóźnień w ruchu samolotów.
(1.2) Podczas shutdownu osoba może wydawać się nieobecna, wycofana lub niereagująca na próby nawiązania kontaktu.
Wiktionary
zewnętrzne lub wewnętrzne okiennice z ruchomymi lamelami regulującymi dopływ światła
SJP.pl
Shuttleworth – osada w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Wielki Manchester, w dystrykcie metropolitalnym Bury. Leży 22 km na północ od centrum miasta Manchester.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. typ mangi lub anime przeznaczonych dla chłopców
Wiktionary
(1.1) W shōnenach najbardziej lubię sceny walk.
Wiktionary
(1.1) shōnen manga
Wiktionary
[czytaj: s-i] siódma sylaba solmizacyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
zaimek wskazujący
(2.1) daw. ten, ów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sʲi, AS: sʹi
Wiktionary
(1.1) B, H
Wiktionary
miasto w Chinach; Xi'an
SJP.pl
[czytaj: si ciang] rzeka w Chinach; Xi Jiang
SJP.pl
zaimek wskazujący, rodzaj żeński, obecnie tylko w zwrotach
(1.1) pot. obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)
partykuła
(2.1) gw-pl|Kociewie. się
zaimek zwrotny
(3.1) gw-pl|Mazury, Warmia. się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie słuchaj, co ci mówi ta czy sia, tylko zakładaj ciepłe majty, bo się przeziębisz.
(2.1) A goście mało co by sia udławjili. sic.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stóg
Wiktionary
w gimnastyce: pozycja siedząca, kuczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pozycja siedząca
wykrzyknik
(2.1) polecenie skierowane do psa, aby usiadł
Wiktionary
(1.1) Dobrym sposobem na rozluźnienie karku, mięśni i łagodzenie nacisku na stawy nóg jest siad po turecku (…)
Wiktionary
IPA: ɕat, AS: śat
Wiktionary
rzecz. przysiad mrz., wsiadający mos., wysiadający mos., siadanie n., siedzenie n., dosiadanie n., dosiedzenie n., nasiadanie n., nasiedzenie n., obsiadanie n., odsiadywanie n., odsiedzenie n., osiadanie n., podsiadanie n., poobsiadanie n., poosiadanie n., poprzysiadanie n., porozsiadanie n., posiadanie n., posiedzenie n., powsiadanie n., powysiadanie n., pozasiadanie n., pozsiadanie n., półsiedzenie n., przesiadanie n., przesiadywanie n., przesiedzenie n., przysiadanie n., przysiadywanie n., rozsiadanie n., usiadanie n., usiedzenie n., wsiadanie n., współsiedzenie n., wysiadanie n., wysiadywanie n., wysiedzenie n., zasiadywanie n., zasiadanie n., zsiadanie n., siądnięcie n., odsiadka ż.
czas. przesiadać się, siadać ndk., siąść dk., siedzieć ndk., dosiadać ndk., dosiedzieć dk., nasiadać ndk., nasiedzieć dk., obsiadać ndk., obsiąść dk., odsiadywać ndk., odsiedzieć dk., osiadać ndk., osiąść dk., podsiadać ndk., podsiąść dk., poobsiadać dk., poosiadać dk., poprzysiadać dk., porozsiadać się dk., posiadać ndk., posiąść dk., posiedzieć dk., powsiadać dk., powsiąść dk., powysiadać dk., pozasiadać dk., pozsiadać dk., półsiedzieć ndk., przesiadać ndk., przesiąść dk., przesiadywać ndk., przesiedzieć dk., przysiadać ndk., przysiadywać ndk., przysiąść dk., rozsiadać się ndk., rozsiąść się dk., usiadać ndk., usiedzieć dk., wsiadać ndk., wsiąść dk., współsiedzieć dk., wysiadać ndk., wysiąść dk., wysiadywać ndk., wysiedzieć dk., zasiadywać ndk., zasiadać dk., zsiadać ndk., zsiąść dk.
przym. siedzący, wsiadający, wysiadający, zasiadający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siadać.
Wiktionary
IPA: ɕaˈdãɲɛ, AS: śadãńe
Wiktionary
rzecz. siedziba ż., siedzenie n., siedzonko n., siedzisko n., siądnięcie n., siad mrz.
czas. przesiadać się, obsiadać, wysiadywać, wysiadać, wsiadać, dosiąść, siadać ndk., siąść dk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
Wiktionary
przybierać pozycję siedzącą
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. siąść)
(1.1) zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia
(1.2) o samolocie, uskrzydlonym zwierzęciu: lądować
(1.3) pot. psuć się
Wiktionary
(1.1) Proszę siadać, autobus za chwilę odjeżdża.
(1.1) Jacku, tyle razy prosiłam cię, żebyś nie siadał w przeciągu.
(1.3) Koparka widocznie przecięła kabel, bo w całym bloku natychmiast siadł prąd.
Wiktionary
IPA: ˈɕadat͡ɕ, AS: śadać
Wiktionary
rzecz. przysiad mrz., odsiadka ż., siad mrz., wsiadający mos., wysiadający mos., siadanie n., siedzenie n., dosiadanie n., dosiedzenie n., nasiadanie n., nasiedzenie n., obsiadanie n., odsiadywanie n., odsiedzenie n., osiadanie n., podsiadanie n., poobsiadanie n., poosiadanie n., poprzysiadanie n., porozsiadanie n., posiadanie n., posiedzenie n., powsiadanie n., powysiadanie n., pozasiadanie n., pozsiadanie n., półsiedzenie n., przesiadanie n., przesiadywanie n., przesiedzenie n., przysiadanie n., przysiadywanie n., rozsiadanie n., usiadanie n., usiedzenie n., wsiadanie n., współsiedzenie n., wysiadanie n., wysiadywanie n., wysiedzenie n., zasiadywanie n., zasiadanie n., zsiadanie n., siądnięcie n., zasiadka ż.
czas. przesiadać się, usiąść, siąść dk., siedzieć ndk., dosiadać ndk., dosiedzieć dk., nasiadać ndk., nasiedzieć dk., obsiadać ndk., obsiąść dk., odsiadywać ndk., odsiedzieć dk., osiadać ndk., osiąść dk., podsiadać ndk., podsiąść dk., poobsiadać dk., poosiadać dk., poprzysiadać dk., porozsiadać się dk., posiadać ndk., posiąść dk., posiedzieć dk., powsiadać dk., powsiąść dk., powysiadać dk., pozasiadać dk., pozsiadać dk., półsiedzieć ndk., przesiadać ndk., przesiąść dk., przesiadywać ndk., przesiedzieć dk., przysiadać ndk., przysiadywać ndk., przysiąść dk., rozsiadać się ndk., rozsiąść się dk., usiadać ndk., usiedzieć dk., wsiadać ndk., wsiąść dk., współsiedzieć dk., wysiadać ndk., wysiąść dk., wysiadywać ndk., wysiedzieć dk., zasiadywać ndk., zasiadać dk., zsiadać ndk., zsiąść dk.
przym. siedzący, wsiadający, wysiadający, zasiadający
wykrz. siad
Wiktionary
(1.1) zajmować (swoje) miejsce (dotyczy kina, teatru itp.); gw. Górny Śląsk zicać
(1.3) psuć się, pot. padać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu telszańskim;
Wiktionary
Siady (lit. "Seda") – miasto na Litwie w rejonie możejskim, 24 km na południowy wschód od Możejek. 1260 mieszkańców (2005). Siedziba starostwa. Przez miasto płynie Warduwa, a na południowym obrzeżu miasta znajduje się Jezioro Sedskie. Istnieją też dwa kościoły: pw. Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny i pw. Św. Jana Nepomucena.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Siadów|Ms=Siadach.
Wiktionary
przym. siadzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Warmia. wieś
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. r. nijaki, cz. przeszły od: siąść
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź. coś podłej jakości, marnego
Wiktionary
(1.1) W tym sklepie to sama siaja jest.
Wiktionary
przym. siajowy
Wiktionary
(1.1) badziewie, barachło
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) łódź. podłej jakości, niewiele wart
Wiktionary
(1.1) To siajowy materiał, nie warto z tego szyć.
(1.1) W kazie jest jeden siajowy filmik trwający ok. 40 sek. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. siaja ż.
Wiktionary
1. w wyrażeniu "tak czy siak" - tak czy inaczej, w każdym wypadku; tak czy śmak;
2. w wyrażeniu "ni tak, ni siak" - ani dobrze, ani źle
SJP.pl
Siak – rzeka w Indonezji w środkowej części Sumatry; długość 225 km.
Źródła u podnóży gór Barisan, płynie w kierunku wschodnim do miasta Pekanbaru, następnie na północny wschód przez bagniste niziny; uchodzi estuarium do cieśniny Panjang będącej odnogą cieśniny Malakka.
Wikipedia
w językoznawstwie:
1. spłynięcie się w mowie spółgłosek dziąsłowych z palatalnymi w pośredni szereg, np. śzćzekaćz – szczekać; jabłonkowanie;
2. wymowa "ś" zamiast "sz", głównie w wyrazach obcych
SJP.pl
potocznie: bliżej nieokreślony, jakiś; śmaki
SJP.pl
dawniej: nie tak, inaczej; dziś tylko w związku frazeologicznym: siako tako - w wystarczającym stopniu, nie najgorzej; jako tako
SJP.pl
w śiwaizmie: żeński aspekt i małżonka indyjskiego boga Śiwy; śakti
SJP.pl
jeden z głównych kultów w hinduizmie; śaktyzm
SJP.pl
[czytaj: s-ial] zewnętrzna warstwa skorupy ziemskiej
SJP.pl
Sial (od Si + Al) – dawna nazwa warstwy wyróżnianej w obrębie skorupy ziemskiej. Współcześnie częściej nazywana warstwą granitową. Sial stanowi najbardziej zewnętrzną warstwę skorupy ziemskiej. Główne pierwiastki budujące tę warstwę to krzem (Si), glin (Al) oraz tlen. Jego ciężar właściwy wynosi 2,5 – 2,7 g/cm³. Wraz ze wzrostem głębokości, sial przechodzi stopniowo w gęstszą simę (obecnie nazywaną warstwą bazaltową). Granicę między sialem a simą wyznacza nieciągłość Conrada.
Wikipedia
przymiotnik od: sial
SJP.pl
[czytaj: s-ialma] warstwa litosfery, pośrednia między sialem i simą, składająca się głównie z krzemu, glinu i magnezu
SJP.pl
Sialma – geologiczna strefa litosfery, która znajduje się pomiędzy simą a sialem. Głównymi składnikami tej strefy są tlenki glinu, krzemu oraz magnezu.
Wikipedia
[czytaj: s-ialowy]
1. → sial, np. blacha sialowa;
2. kwas sialowy - związek organiczny z grupy cukrów; kwas sjalowy
SJP.pl
(Symphalangus syndactylus) nadrzewna małpa wąskonosa z podrodziny gibonów (Hylobatidae)
SJP.pl
miasto w Chinach; Xiamen
SJP.pl
Siamoszyce – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.
Wikipedia
potocznie: zaimek sygnalizujący zakończenie wyliczania, np. "On nigdy nie chce przyjść, bo to, bo tamto, bo siamto."; owamto
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: siano
Wiktionary
miasto w Chinach; Xiangtan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siać.
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) Ms. lp. od: siano
Wiktionary
(1.1) Jutro rozpoczniemy sianie pszenicy.
Wiktionary
IPA: ˈɕä̃ɲɛ, AS: śä̃ńe
Wiktionary
rzecz. siemię n., siew mrz., siewca mos., siewnik mrz., posianie n., rozsianie n., rozsiewanie n.
czas. zasiewać, siać ndk., zasiać dk., posiać dk.
Wiktionary
(1.1) siew, rzad. siejbienie
Wiktionary
zdrobnienie od: siano
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od siano
Wiktionary
IPA: ˈɕãnkɔ, AS: śãnko
Wiktionary
rzecz. siano n.
przym. sienny
Wiktionary
Sianno – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Bieliny, Sianno".
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa warszawskiego.
Wikipedia
1. wyschnięta trawa lub wyschnięte kłosy zbóż;
2. potocznie: pieniądze;
3. wykręcić się sianem - uniknąć czegoś kłopotliwego za pomocą łatwego wybiegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;
(1.2) slang. przen. pieniądze
(1.3) uczn. nieładna fryzura
forma czasownika.
(2.1) forma bezosobowa czasu przeszłego od siać
Wiktionary
Siano – pasza otrzymywana przez wysuszenie skoszonej zielonki, przede wszystkim traw, roślin bobowatych (motylkowych) oraz innych roślin łąkowych lub pastewnych. W klasyfikacji pasz należy do pasz objętościowych suchych. Jest stosowane głównie w żywieniu przeżuwaczy i koni.
Wikipedia
(1.1) Zimą zwierzęta gospodarskie karmi się sianem.
(1.3) Czy facetka od bioli nie wstydzi się przyłazić do budy z tym sianem na kaczanie?
Wiktionary
IPA: ˈɕãnɔ, AS: śãno
Wiktionary
rzecz. siennik m., Sianów m., Sianowo n., Sianki nmos.
:: zdrobn. sianko n., sianeczko n.
przym. sienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. roln. zbiór siana
Wiktionary
rodzaj kiszonki, pasza przygotowywana z podsuszonych roślin o zawartości 40-60% suchej masy
SJP.pl
Sianokiszonka – pasza, rodzaj kiszonki przygotowywanej z roślin podsuszonych o zawartości 40–60% suchej masy. Podsuszoną zielonkę można zbierać np. prasami belującymi, które sporządzają bele i owijają zielonkę folią w celu izolacji od powietrza. Sianokiszonkę sporządza się również w silosach lub pryzmach. W trakcie zbioru do zielonki można dodawać dodatki kiszonkarskie (środki chemiczne, biologiczne – m.in. bakterie kwasu mlekowego, kombinowane).
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. koszenie traw na siano;
2. okres koszenia traw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. koszenie trawy na siano
(1.2) roln. okres sianokosu (1.1)
Wiktionary
(1.2) Zapłacimy mu po sianokosie.
Wiktionary
rzecz. sianokosy lm. nmos., sianokośność ż.
przym. sianokośny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) roln. koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;
(1.2) okres, w którym wykonuje się te prace
Wiktionary
Sianokosy – koszenie trawy na siano, jego suszenie na pokosach lub ostwiach i zwiezienie siana do miejsc zabezpieczonych przed opadami. Dawniej trawę koszono za pomocą kos, obecnie w tym celu powszechnie wykorzystuje się różnego typu kosiarki. W Polsce okres sianokosów zaczyna się w maju lub na początku czerwca. Dawne ręczne koszenie łąk, było uważane za jedną z najcięższych prac w rolnictwie.
Wikipedia
(1.1) Nadszedł czerwiec i pora sianokosów.
(1.1) Nad domostwami trzepotały się gołębie, z łąk bliskich biła świeżość i woń sianokosów.
(1.2) Sianokosy skończyły się w tym roku dosyć wcześnie.
Wiktionary
IPA: ˌɕãnɔˈkɔsɨ, AS: śãnokosy
Wiktionary
rzecz. sianokos mrz.
Wiktionary
(1.1) sianokos
(1.2) sianokos
Wiktionary
przypominający wyglądem siano
SJP.pl
mieszkaniec Sianowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sianowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Si
Wikipedia
przymiotnik od: Sianowo, Sianów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Sianowa
Wiktionary
(1.1) O nastolatkach zuchwale okradających sianowskie sklepy i zastraszających ich personel poinformowali nas właściciele wielobranżowego Centrum Handlowego "Ceramix", mieszczącego się w samym sercu miasta.
Wiktionary
rzecz. Sianów m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. sianokosy
Wiktionary
wieś nadmorska niedaleko Kołobrzegu
SJP.pl
Sianożęty (dawniej Ziegenberg) – nadmorska wieś letniskowa w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Ustronie Morskie, ok. 1 km na zachód od Ustronia Morskiego. Miejscowość z letnim kąpieliskiem morskim, położona nad Zatoką Pomorską, na Wybrzeżu Słowińskim.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
}|-
Sianów (niem. "Zanow") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sianów. Położone na Równinie Słupskiej nad strugą Polnicą, ok. 10 km od Koszalina, z którym graniczy administracyjnie.
Wikipedia
(1.1) Sianów jest miastem pomorskim.
(1.1) W Sianowie płynie struga Polnica.
Wiktionary
IPA: ˈɕãnuf, AS: śãnuf
Wiktionary
przym. sianowski
rzecz. sianowianin m., sianowianka ż., siano n.
Wiktionary
1. pierwszy pokarm wydzielany przez gruczoły mleczne u kobiet i samic ssaków; młodziwo;
2. slangowo: wstyd, kompromitacja; obciach, wieś, wiocha, przypał;
3. potocznie: kiepskie, tanie wino; alpaga, mózgotrzep, jabol, pryta, bełt, wińsko;
4. potocznie: coś nieprzyjemnego w zapachu lub smaku, drażniącego zmysły;
5. zgrubienie od: siarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. fizj. wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;
(1.2) slang. coś wstydliwego, godnego pogardy
(1.3) pot. tanie wino owocowe
(1.4) środ. muz. brzmienie gitary elektrycznej ze zbyt wyeksponowanym środkowym i górnym pasmem dźwięku i dużą ilością przesteru
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Pierwszym posiłkiem ssaka powinna być siara.
(1.2) Widziałeś jego zachowanie? Ale siara!
(1.2) Uspokój się, nie rób siary!
(1.3) Pod sklepem kilku żuli piło jakąś najtańszą siarę.
(1.4) To brzmienie to siara.
Wiktionary
IPA: ˈɕara, AS: śara
Wiktionary
rzecz. siarczan mrz.
Wiktionary
(1.1) młodziwo
(1.2) chała, obciach, wiocha, żenada
(1.3) zajzajer, żur
Wiktionary
sól kwasu siarkowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;
Wiktionary
(1.1) Obecność siarczanów w wodzie do spożycia może również powodować wyczuwalną zmianę jej smaku (…).
Wiktionary
IPA: ˈɕart͡ʃãn, AS: śarčãn
Wiktionary
rzecz. siarnik mrz., siarka ż., siara ż., siarczyn m., siarczek m.
przym. siarczany, siarkowy, siarczkowy, siarczysty
przysł. siarczyście
Wiktionary
(1.1) siarczan(VI)
Wiktionary
sól kwasu siarkowego
SJP.pl
Siarczany, nazwa Stocka: siarczany(VI), #PATRZ witriole lub koperwasy – sole lub estry kwasu siarkowego. W ogólności pojęcie "siarczany" może oznaczać sole lub estry innych tlenowych kwasów siarki, w tym szczególnie np. siarczany(IV) (siarczyny) i in.
Wikipedia
sól kwasu siarkowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu siarkowodorowego
Wiktionary
(1.1) Największe rozpowszechnienie mają piryt i markasyt, które są polimorficznymi odmianami siarczku żelaza (różnią się strukturą, a zatem układem krystalograficznym) [...].
Wiktionary
IPA: ˈɕart͡ʃɛk, AS: śarček
Wiktionary
rzecz. siarczan mrz.
przym. siarkowy
Wiktionary
sól kwasu siarkowodorowego
SJP.pl
Siarczki – związki chemiczne zawierające atom lub atomy siarki na stopniu utlenienia –II. Związki zawierające dwa lub więcej (katenacja) atomów siarki połączonych w łańcuch określane są jako wielosiarczki.
* W chemii nieorganicznej są to związki o wzorze ogólnym lub (gdzie M – pierwiastek o wartościowości nieparzystej x lub parzystej y):
Wikipedia
wytrącać na odbitkach siarczek srebra; sepiować
SJP.pl
przymiotnik od: siarczek
SJP.pl
sól kwasu siarkawego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;
Wiktionary
(1.1) W kwaśnym środowisku siarczyny rozkładają się.
Wiktionary
IPA: ˈɕart͡ʃɨ̃n, AS: śarčỹn
Wiktionary
przym. siarczynowy
rzecz. siarczan mrz.
Wiktionary
(1.1) trioksydosiarczan(2−), siarczan(IV)
Wiktionary
przymiotnik od: siarczyn
SJP.pl
sól kwasu siarkawego
SJP.pl
Siarczyny (nazwa systematyczna: trioksydosiarczany(2−); w systemie Stocka: siarczany(IV)) – sole lub estry kwasu siarkawego, w odróżnieniu od siarczanów(VI) (soli lub estrów kwasu siarkowego). Zawierają się w ogólnym pojęciu siarczanów (w ujęciu systemu Stocka).
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: siarczystszy
SJP.pl
1. mocny, zamaszysty;
2. o przekleństwie: dosadny;
3. o mrozie: bardzo silny;
4. pełen temperamentu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o dużym natężeniu
(1.2) dosadny
(1.3) o gwałtownym charakterze
(1.4) daw. pełen siarki
Wiktionary
(1.1) Należy spodziewać się siarczystego mrozu.
(1.3) (…) ojciec Piotrusia za ręce chwycił i siarczystego młynka z nim wywinął.
(1.3) Dał mi kopniaka, a ja mu się odwzajemniłam, wymierzając mu siarczysty policzek.
Wiktionary
rzecz. siarczan mrz., siarka ż.
przysł. siarczyście
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z dużym natężeniem
(1.2) książk. z użyciem wulgaryzmów
(1.3) książk. żywo i energicznie
Wiktionary
rzecz. siarczan mrz., siarka ż.
przym. siarczysty
Wiktionary
(1.3) dziarsko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: siarczyście
SJP.pl
szlaczkoń siarecznik - gatunek motyla dziennego z rodziny bielinków; żółtawiec
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu S
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;
Wiktionary
Zobacz też: Siarka – potok w województwie małopolskim.
Siarka (S, sulphur) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 16, niemetal z bloku p w układzie okresowym.
Wikipedia
(1.1) Jajka, a głównie żółtka, zawierają dużo składników przeciwmiażdżycowych - nienasyconych kwasów tłuszczowych, siarki, choliny, jodu.
(1.1) Siarka wchodzi w skład aminokwasów stanowiących składniki budulcowe, pomaga przy zwalczaniu infekcji, wspomaga prawidłową gospodarkę tlenową, wspomaga wydzielanie żółci.
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma siarka?
Wiktionary
IPA: ˈɕarka, AS: śarka
Wiktionary
rzecz. siarczan mrz., siarnik mrz.
przym. siarkowy, siarczany, siarczysty
przysł. siarczyście
Wiktionary
(1.1) symbol. S
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
obfitujący w siarkę, dostarczający siarki lub zawierający siarkę; siarkonośny
SJP.pl
siarkoorganiczny związek chemiczny, siarkowy analog eteru; tioeter
SJP.pl
obfitujący w siarkę, dostarczający siarki lub zawierający siarkę; siarkodajny
SJP.pl
zawierający wiązanie węgiel-siarka
SJP.pl
polskie przedsiębiorstwo chemiczne
SJP.pl
sól powstała podczas reakcji pierwiastka metalicznego ze sztucznie spreparowanym kwasem uzyskiwanym z kwasu tlenowego, w którym atomy tlenu zostały zastąpione atomami siarki; tiosól
SJP.pl
Siarkosole, rudy płowe – związki chemiczne, w tym i grupa minerałów kruszcowych o ogólnym wzorze:
Wikipedia
sól powstała podczas reakcji pierwiastka metalicznego ze sztucznie spreparowanym kwasem uzyskiwanym z kwasu tlenowego, w którym atomy tlenu zostały zastąpione atomami siarki; tiosól
SJP.pl
1. pierwiastek chemiczny należący do VI grupy głównej układu okresowego; tlenowiec;
2. statek używany do transportu siarki
SJP.pl
1. pierwiastek chemiczny należący do VI grupy głównej układu okresowego; tlenowiec;
2. statek używany do transportu siarki
SJP.pl
Siarkowiec (nazwa oboczna: Siarków) – część wsi Kamionka położony w Polsce w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Wiskitki.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
pomieszczenie w zakładzie produkcyjnym, w którym poddaje się pewne produkty siarkowaniu, tzn. działaniu dwutlenku siarki
SJP.pl
urządzenie, w którym odbywa się siarkowanie
SJP.pl
przymiotnik od: siarkowodór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z siarkowodorem, dotyczący siarkowodoru
Wiktionary
rzecz. siarkowodór mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru
Wiktionary
Siarkowodór, sulfan, – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorków kowalencyjnych, połączenie siarki i wodoru. W warunkach normalnych jest bezbarwnym, palnym gazem, którego silny, charakterystyczny zapach zgniłych jaj jest wyczuwalny w bardzo niewielkich stężeniach. Jest silnie toksyczny, wdychany w stężeniu ok. 750 mg/m³ w ciągu kilku minut prowadzi do zgonu.
Wikipedia
(1.1) Niebezpieczeństwo zatrucia siarkowodorem zachodzi podczas prac związanych z opróżnianiem szamba, wierceniem i kopaniem studni, wchodzeniem do studni, studzienek kanalizacyjnych lub niewentylowanych korytarzy podziemnych.
Wiktionary
IPA: ˌɕarkɔˈvɔdur, AS: śarkovodur
Wiktionary
przym. siarkowodorowy
Wiktionary
(1.1) siarczek wodoru, sulfan, symbol wzór chemiczny|H2S.
Wiktionary
żółty o siarkowym odcieniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: siarka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z siarki
Wiktionary
rzecz. siarnik mrz., siarka ż., siarczan m., siarczek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. także gw-pl|Kresy, Litwa. zapałka
Wiktionary
(1.1) A jak niedźwiedzia dużo bić, tak on koniec końców może się nauczyć i siarniki zapalać.
Wiktionary
rzecz. siarka ż., siarczan m.
przym. siarkawy, siarkowy
Wiktionary
przypominający siarę (wydzielinę gruczołów mlecznych u kobiet i samic ssaków)
SJP.pl
1. związany z wydzieliną gruczołów mlecznych u kobiet i samic ssaków pojawiającą się w czasie okołoporodowym;
2. ciałka siarowe - leukocyty obładowane kuleczkami tłuszczowymi, znajdujące się w siarze
SJP.pl
Siarzewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Raciążek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: siatka (torba, siatkówka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zgrub. od siatka (na zakupy)
(1.2) pot. sport. piłka siatkowa
Wiktionary
(1.1) Babka się tych siat ze dwadzieścia lat nanosiła.
(1.2) Wynajmiemy na lipiec salę i młodzi cały czas będą rżnęli w siatę.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. siatka ż., siateczka ż.
przym. siatkowy
(1.2)
rzecz. siatkówka ż., siatka ż.
przym. siatkarski
Wiktionary
(1.1) siatka
(1.2) siatkówka, piłka siatkowa, pot. siatka
Wiktionary
zdrobnienie od: siatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj ażurowej plecionkaecionki ze sznurka, cienkiego drutu, nici
(1.2) niewielki, delikatny przedmiot wykonany z siatki, np. mała torba na zakupy
(1.3) o drobnych, przecinających się liniach rysujących się na czymś
Wiktionary
(1.1) Na czole śniadawem leżała siateczka cieniutka, jakby z najcieńszych możliwie włosków upleciona.
Wiktionary
IPA: ɕaˈtɛt͡ʃka, AS: śatečka
Wiktionary
przym. siateczkowy, sieciowy, siatkowaty
rzecz. siatka ż., siata ż., sieć ż., siatkówka ż.
Wiktionary
zbudowany w postaci siateczki lub mający na powierzchni żyłki przypominające siateczkę
SJP.pl
rodzaj koralowca
SJP.pl
1. plecionka ze sznurka, nici lub drutu;
2. rozkład, plan;
3. potocznie: siatkówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj ażurowej plecionkaecionki ze sznurka, drutu, nici
(1.2) przedmiot wykonany z siatki (1.1), np. torba na zakupy (), siatka na włosy, siatka na ryby, ogrodzenie
(1.3) układ czegoś, podporządkowany jakiejś zasadzie
(1.4) układ krzyżujących się ze sobą linii, np. ulic lub przewodów
(1.5) o drobnych, przecinających się liniach rysujących się na czymś
(1.6) zorganizowana grupa ludzi prowadzących tajną działalność
(1.7) sport. pot. zob. siatkówka.
(1.8) sport. w siatkówce, tenisie, badmintonie: naciągnięta plecionka sznurowa, rozdzielająca boisko na dwie części
(1.9) sport. w piłce nożnej, ręcznej, wodnej i w hokeju: osłona boków i tyłu bramki
(1.10) mat. figura powstała z rozłożenia ścian bryły na płaszczyźnie
(1.11) odpowiednik siatki (1.2) na zakupy ale wykonany z inny materiałów np. z folii, tkaniny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) I albo płynąc po Nilu chwytał siatką ryby, które tysiącami uwijały się w błogosławionej rzece (…)
(1.11) Przyjechał z plecakiem i siatką foliową z kiełbasą polską i szynką w środku. Kiedy stanął w drzwiach jej mieszkania i powiedział, że przywiózł wałówkę… nie mogła go nie wpuścić.
Wiktionary
IPA: ˈɕatka, AS: śatka
Wiktionary
rzecz. siatkówka ż., siatkarz m., siatkarka ż., sieć ż.
:: zdrobn. siateczka ż.
:: zgrub. siata ż.
przym. siatkowy, siatkarski, siatkówkowy, siateczkowy, siateczkowaty, siatkowaty, sieciowy
Wiktionary
kobieta uprawiająca siatkówkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka grająca w siatkówkę
Wiktionary
IPA: ɕatˈkarka, AS: śatkarka
Wiktionary
rzecz. siatkówka ż., siatka ż.
:: fm. siatkarz m.
przym. siatkarski
Wiktionary
dotyczący gry w siatkówkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany z siatkówką, dotyczący gry w siatkówkę
Wiktionary
(1.1) W ostatni weekend rozegrano w naszej hali dwudniowy turniej siatkarski młodziczek i młodzików.
Wiktionary
rzecz. siatkówka ż., siatka ż., siatkarz m., siatkarka ż.
Wiktionary
1. sportowiec grający w siatkówkę;
2. robotnik wyrabiający metalowe siatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. sportowiec grający w siatkówkę
Wiktionary
(1.1) Polscy siatkarze poznali rywala, z którym zmierzą się w ćwierćfinale igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Wiktionary
IPA: ˈɕatkaʃ, AS: śatkaš
Wiktionary
rzecz. siatkówka ż., siatka ż.
:: fż. siatkarka ż.
przym. siatkarski
Wiktionary
beton o kruszywie drobnoziarnistym, zbrojony siatkami stalowymi
SJP.pl
przymiotnik od: siatkobeton
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny siatkoblaszkowatych
SJP.pl
rodzina grzybów z rzędu siatkoblaszkowców
SJP.pl
Siatkoblaszkowate ("Gomphaceae" Donk) – rodzina grzybów należąca do rzędu siatkoblaszkowców ("Gomphales"). Polską nazwę rodziny podał Władysław Wojewoda w swojej pracy z 2003 r. Dawniej rodzina ta nosiła nazwę siatkolistkowate.
Wikipedia
dyscyplina sportu polegająca na obijaniu piłki ponad siatką każdą częścią ciała oprócz rąk
SJP.pl
Siatkonoga – dyscyplina sportu składająca się z dwóch odmian: futnetu – siatkonogi na niskiej siatce i twardym podłożu i footvolleya – siatkonogi plażowej.
Futnet został zapoczątkowany w Czechach latach 20. XX wieku przez piłkarzy Slavii Praga. Gra ta łączy elementy trzech popularnych gier sportowych – siatkówki, tenisa oraz piłki nożnej.
Wikipedia
rząd owadów drapieżnych, wyposażonych w dwie pary błoniastych skrzydeł, gęsto użyłkowanych oraz narządy gębowe gryzące
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach siatkoskrzydłych (rodzina owadów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty siatką, deseniem w postaci siatki
Wiktionary
czas. siatkować
przym. sieciowy
rzecz. sieć ż.
Wiktionary
1. przypominający wyglądem siatkę, podobny do siatki;
2. czosnek siatkowaty - gatunek rośliny z rodziny czosnkowatych;
3. flaszowiec siatkowaty - gatunek rośliny z rodziny flaszowcowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt lub wygląd siatki, przypominający siatkę
Wiktionary
rzecz. siata, siateczka, siatka
przym. siatkowy
przysł. siatkowato
Wiktionary
wygładzać nawierzchnię kortu do tenisa za pomocą specjalnej siatki
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) rzad. robić co na kształt siatki; czynić co siatkowatym, ażurowym
Wiktionary
ims.
przym. strbr. siatkowany
rzecz. siatkówka ż.
Wiktionary
rzadki nowotwór oka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Siatkowski (forma żeńska: Siatkowska; liczba mnoga: Siatkowscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1412 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 1521 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa "sieć" albo od nazwy miejscowej "Siatki/Siadki" lub od imienia Sieciech i jest najbardziej rozpowszechnione w centralnej Polsce.
Wikipedia
przymiotnik od: siatka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z siatki
Wiktionary
(1.1) Wystawę ogląda opalony mężczyzna w dżinsowych spodenkach i obcisłym siatkowym podkoszulku, z job killerem na szczupłej szyi.
Wiktionary
rzecz. siatka ż., siatkówka ż., sieć ż.
przym. sieciowy, siatkowaty
Wiktionary
siatkoząb darniowy - gatunek mchu z rodziny strzechwowatych
SJP.pl
nowotwór siatkówki oka
SJP.pl
Si
Wikipedia
1. gra sportowa, w której zawodnicy dwóch zespołów rozstawieni po przeciwległych, oddzielonych siatką stronach boiska, starają się umieścić piłkę w polu przeciwnika odbijając ją rękami ponad tą siatką;
2. część gałki ocznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;
(1.2) anat. część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W drużynie siatkówki gra sześciu zawodników.
(1.2) Mój brat ma uszkodzoną siatkówkę i gorzej widzi na prawe oko.
Wiktionary
IPA: ɕatˈkufka, AS: śatkufka
Wiktionary
rzecz. siatka ż., siatkarz m., siatkarka ż., siateczka ż., siata ż., siatkówczak m., siatkowanie n., osiatkowanie n.
czas. siatkować ndk., osiatkować dk.
przym. siatkarski, siatkówkowy, siatkowy
Wiktionary
(1.1) piłka siatkowa, pot. siatka, siata
Wiktionary
przymiotnik od: siatkówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z siatkówką, dotyczący siatkówki
Wiktionary
rzecz. siatka ż., siatkówka ż.
Wiktionary
[czytaj: si-atsu] masaż relaksacyjny polegający na ugniataniu palcami jakiejś części ciała; shiatsu
SJP.pl
1. rzucać ziarno w glebę;
2. rozsypywać coś celowo;
3. gubić, trwonić;
4. rozpowszechniać, szerzyć;
5. przepuszczać przez sito; przesiewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzucać nasiona w glebę
Wiktionary
(1.1) W tej części ogrodu zwykle sieję słoneczniki.
(1.1) Seler należy siać w kwietniu.
Wiktionary
IPA: ɕät͡ɕ, AS: śäć
Wiktionary
rzecz. nasienie n., nasiono n., sianie n., siemię n., siew m., siewnik m., zasiew m., siewca mos.
czas. przesiać, posiać dk., posiewać ndk., rozsiać dk., rozsiewać ndk., zasiać dk., zasiewać ndk., przesiewać ndk.
przym. siejny
Wiktionary
(1.1) uprawiać, hodować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim, uchodzi do jeziora Ładoga;
Wiktionary
Siaś (ros. Сясь) – rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim.
Źródła rzeki znajdują się na zachodnim stoku wyżyny Wałdaj, a uchodzi do jeziora Ładoga (Zatoki Wołchowskiej).
Długość: 261 km, obszar dorzecza – 7330 km², średni przepływ wody – 53 m³/s (mierzone 27 km od ujścia). Zamarza w listopadzie, czasami w grudniu lub styczniu, odmarza w kwietniu.
Wikipedia
[czytaj: s-ibelius] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sibin – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski nad Dziwną.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 142 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
spokojne piękno i harmonia
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, lek anorektyczny używany w leczeniu otyłości
SJP.pl
[czytaj: s-ik] (dosł. łac. tak, dokładnie; pisane z wykrzyknikiem - sic!)
1. uwaga zamieszczana po osobliwym cytacie, wyrazie, potwierdzająca zgodność z oryginalnym tekstem, wypowiedzią;
2. ironiczna uwaga odręczna na marginesie tekstu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) książk. tak, zgodnie z oryginałem;
Wiktionary
sic (także z wykrzyknikiem na końcu lub sam wykrzyknik) – oznaczenie oryginalności zapisu, utworzone z łacińskiego wyrażenia "sīc erat scriptum", oznaczającego „tak było napisane”, „jak stoi”, zazwyczaj umieszczane w nawiasach kwadratowych. W tekście może być używane na kilka sposobów, między innymi do wskazania, że cytowany tekst zawiera błąd i pochodzi on ze źródła, które zostało dosłownie i bez poprawiania zacytowane.
Wikipedia
(1.1) Kilkanaście dni później Jan August relacjonował jednak Janowi Lorentowiczowi: "…premiera, z którą prasa i widze
(1.1) Delegacja z Polski zawiozła do Waszyngtonu adres podpisany przez 5 milionów (sic !) Polaków.
Wiktionary
IPA: sʲik, AS: sʹik
Wiktionary
rodzaj chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
[czytaj: s-iczuan] prowincja w Chinach; Syczuan
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sichówek (niem. "Arnoldshof") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka.
Wikipedia
wytwarzanie sit
SJP.pl
dawniej:
1. rzemieślnik wytwarzający sita;
2. starorzymski gladiator oplątujący rywala siecią; sieciarz
SJP.pl
Siciarz – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Siemiątkowo. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Rocha w Radzanowie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Sicienko; sicieński
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sicienko; sicieniecki
SJP.pl
[czytaj: s-ic-iliana] sycylijski, umiarkowany taniec pasterski
SJP.pl
Siciliana – taniec pasterski z XVII i XVIII wieku, pochodzenia sycylijskiego, w tempie umiarkowanym, metrum 6/8 lub 12/8, spotykany w formie stylizowanej w sonatach XVIII wieku (Wolfgang Amadeus Mozart), a także w muzyce wokalnej.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Siciny
SJP.pl
Siciński – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ok. 1700 osób.
Wikipedia
Sicz;
1. warowny obóz Kozaków zaporoskich (XVI-XVIII wiek);
2. Kozacy zaporoscy
SJP.pl
Sicz ( Січ) – ufortyfikowany obóz Kozaków na jednej z wysp Dniepru, będący głównym ośrodkiem kozaczyzny zaporoskiej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Kozak należący do siczy, pochodzący z siczy
SJP.pl
przymiotnik od: sicz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-iddur] żydowska książka zawierająca modlitwy na dni powszednie i zwykłe soboty, odmawiane w synagodze i w domu; sidur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Turcji, w prowincji Antalya;
(1.2) geogr. wieś w zachodniej Ukrainie
(1.3) geogr. miejscowość w Grecji, na Peloponezie
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(2.1) mit. postać z mitologii greckiej, jedna z Danaid
(2.2) mit. postać z mitologii greckiej, żona Oriona;
Wiktionary
Side – miasto w południowej Turcji, w prowincji Antalya.
W językach anatolijskich nazwa miasta oznacza granat. Antyczna część miasta położona jest na cyplu. W starożytności znane było z handlu niewolnikami i piractwa.
Wikipedia
(2.1) Sida
(2.2) Sida
Wiktionary
[czytaj: sajdmen] muzyk, artysta towarzyszący
SJP.pl
[czytaj: sajdmenka] muzyczka, artystka towarzysząca
SJP.pl
[czytaj: sajdkłel] utwór (zwykle film, książka lub gra komputerowa) ukazujący wydarzenia związane z fabułą wcześniejszego utworu, które dzieją się w tym samym czasie
SJP.pl
wróżenie z opiłków żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z opiłków żelaza
Wiktionary
przymiotnik od: Sidra (wieś)
SJP.pl
tajemna siła duchowa, wywoływana jakoby przez medytację transcendentalną
SJP.pl
[czytaj: sajding] plastikowa okładzina stosowana na zewnętrznych ścianach budynku dla ozdoby i ochrony; oblicówka
SJP.pl
Siding (także oblicówka) – metoda wykończania elewacji budynków, zabezpieczająca ściany z zewnątrz przed przenikaniem wody z opadów oraz wiatru. Zewnętrzną, widoczną warstwę stanowią panele z drewna, metalu lub tworzyw sztucznych (winyl, PVC). Szerokość paneli wynosi kilkanaście centymetrów, a długość do kilku metrów. Panele mocuje się (gwoździami) do rusztu z listew drewnianych lub klamrami do specjalnych listew systemowych.
Wikipedia
sidlisz jaskiniowy, sidlisz piwniczy - gatunki pająka z rodziny sidliszowatych
SJP.pl
o cechach sidliszowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
o cechach sidliszowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
[czytaj: s-idnej] angielskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-idol] płyn do czyszczenia przedmiotów metalowych
SJP.pl
Sidol – wieś w Słowenii, w gminie Kamnik. W 2018 roku liczyła 67 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce
SJP.pl
Sidra – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sidra, nad rzeką Sidrą.
Miejscowość uzyskała lokację miejską w 1566 roku, zdegradowana w 1897 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
[czytaj: s-idur] żydowska książka zawierająca modlitwy na dni powszednie i zwykłe soboty, odmawiane w synagodze i w domu; siddur
SJP.pl
Sidur (hebr. סידור = „porządek modlitw”, często błędnie zapisywany jako siddur pod wpływem angielskiej pisowni dostosowanej do angielskiej wymowy, pl. "sidurim"; jid. "sider") – modlitewnik żydowski, do użytku synagogalnego i domowego, zawierający modlitwy na dni powszednie i zwykłe szabaty.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. narzędzie myśliwskie służące do nienadzorowanego łapania zwierząt; wnyk;
2. przenośnie: pułapka, zasadzka na kogoś
SJP.pl
Sidła (wnyki) – pętle z drutu, linki stalowej, włosia i tym podobnych, zastawiane przez kłusowników na przejściach (przesmykach) zwierzyny. W Polsce używanie sideł jest przestępstwem.
Wikipedia
1. narzędzie myśliwskie służące do nienadzorowanego łapania zwierząt; wnyk;
2. przenośnie: pułapka, zasadzka na kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. wnyk z drutu lub sznura używany do łapania zwierzyny
(1.2) pot. przen. matnia, impas
Wiktionary
(1.1) Pomagał wujkowi w stawianiu sideł.
Wiktionary
IPA: ˈɕidwɔ, AS: śidu̯o
Wiktionary
rzecz. Sidło m. ż.
czas. usidlić, sidłać ndk.
Wiktionary
Sidłowo (niem. "Zietlow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Sławoborze.
W miejscowości działało "Państwowe Gospodarstwo Rolne Sidłowo". 1,5 km. na północny wschód od wsi, nad rzeką Pokrzywnicą głaz narzutowy w kształcie serca, obwód 11 m., wysokość 1,8 m.
Wikipedia
nazwisko polskie, np. Janusz Sidło (1933-93), oszczepnik
SJP.pl
Sidłów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Strzelce Krajeńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
zaimek zwrotny
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. się
Wiktionary
(1.1) Taki móm niezdrowi, fórt mi sie z nosa leje. → Taki mam katar, ciągle mi się z nosa leje.
Wiktionary
zaimek zwrotny; *nieakcentowana forma celownika "se" potoczna, używana głównie w języku mówionym
SJP.pl
zaimek zwrotny
(1.1) …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi biernikiem i dopełniaczem
Wiktionary
(1.1) Patrzył na siebie z podziwem.
(1.1) Ten komputer kupiłem tylko dla siebie.
(1.1) I ten palacz, jak mu powiedziałem, że bym trochę popodróżował, więc on mnie zaprosił do siebie na dwa tygodnie i ja tam osiem miesięcy temu pojechałem.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛbʲjɛ, AS: śebʹi ̯e
Wiktionary
(1.1) się
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siebieżem, dotyczący Siebieża
Wiktionary
rzecz. Siebież mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie pskowskim;
Wiktionary
Siebież ( Себеж) – miasto w Rosji, w obwodzie pskowskim, pomiędzy jeziorami Siebieżskim i Orono, siedziba administracyjna rejonu siebieskiego. W 2021 roku liczyło około 6,2 tys. mieszkańców.
Znajdują się tu stacja kolejowa Siebież oraz siedziba zarządu Siebieskiego Parku Narodowego.
Wikipedia
przym. siebieski
Wiktionary
Si
Wikipedia
Sieburczyn – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Wizna. Leży nad Biebrzą.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Burzynie.
Wikipedia
1. ciąć coś na drobne kawałki;
2. bić, chłostać, smagać;
3. uderzać mocno czymś ostrym, zwłaszcza bronią;
4. o deszczu, wichrze itp.: zacinać, smagać
SJP.pl
czasownik
(1.1) ciąć coś na drobne kawałki
(1.2) bić, chłostać, smagać
(1.3) uderzać mocno czymś ostrym, zwłaszcza bronią
(1.4) o deszczu, wichrze: zacinać, smagać
(1.5) gw-pl|księstwo łowickie. kosić
Wiktionary
(1.3) Ktoś coś mówi do tłumaczki, ale rycerze właśnie wstają i z mieczami na siebie skaczą, sieką, aż zbroi kawałki i tarcz wokół pryskają…
Wiktionary
IPA: ɕɛt͡s, AS: śec
Wiktionary
przym. sieczny
rzecz. sieczna ż., sieczka ż., sieczkarnia ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
Siechnice – miasto leżące na Dolnym Śląsku, w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Siechnice, położone nad rzeką Oławą w aglomeracji wrocławskiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego.
1 stycznia 2010 r. Siechnice stały się siedzibą gminy Siechnice. Poprzednio były one jednym z nielicznych miast w Polsce niebędących siedzibą gminy, w której się znajdują – siedzibą gminy była wieś Święta Katarzyna.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siechnicami, dotyczący Siechnic
Wiktionary
rzecz. Siechnice nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Siechnic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Siechnic (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzadki owad żyjący na bardzo czystych obszarach wodonośnych
SJP.pl
rząd drapieżnych owadów obejmujący około 6000 gatunków
SJP.pl
Sieciarki, sieciarki właściwe – grupa około 6000 gatunków drapieżnych owadów o przeobrażeniu zupełnym, przezroczystych i bogato użyłkowanych skrzydłach, klasyfikowana w randze rzędu Neuroptera ("s. str."), który wraz z wielbłądkami (Raphidioptera) i wielkoskrzydłymi (Megaloptera) jest zaliczany do kladu owadów siatkoskrzydłych Neuropterida.
Wikipedia
zakład produkujący sieci
SJP.pl
dotyczący sieciarza, sieciarstwa
SJP.pl
wyrób sieci
SJP.pl
wojownik używający w walce sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojownik, który w walce używa sieci
(1.2) rzemieślnik wyrabiający sieci
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. zob. sieciarz jaskiniowy.
Wiktionary
rzecz. sieć ż., sieciówka ż.
Wiktionary
(1.1) retarius
Wiktionary
Siecieborowice ( Sitzmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Oława.
Wieś położona jest 10,2 kilometra od Oławy, nad rzeką Oławą.
Wikipedia
Siecieborzyce ( "Rückersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Szprotawa.
Wieś Siecieborzyce położona jest w północnej części gminy Szprotawa. Rozciąga się liniowo z kierunku południowo-zachodniego w kierunku północno-wschodnim.
Wikipedia
sieciech niegłębek - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
Sieciech, Świeciech – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Wsze-" („wszystek, każdy, zawsze”) w wersjach nagłosowych "Sie-" lub "Świe-", oraz członu "-ciech" („cieszyć”). Może ono oznaczać „tego, który wszystkich cieszy” albo „tego, który się ze wszystkiego cieszy”.
Wikipedia
Sieciech z żoną; Sieciechowie
SJP.pl
mieszkaniec Sieciechowa
SJP.pl
mieszkanka Sieciechowa
SJP.pl
Sieciech z żoną; Sieciechostwo
SJP.pl
przymiotnik od: Sieciechowo, Sieciechów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sieciecha lub z nim związany
SJP.pl
sieciech niegłębek - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sieciejów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Lipinki Łużyckie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
Sieciemin (do 1945 niem.: "Zitzmin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów.
Według danych z 30 czerwca 2003 r. wieś miała 337 mieszkańców.
W latach 1945–54 siedziba gminy Sieciemin. W latach 1954–1971 wieś była siedzibą władz gromady Sieciemin, po przeniesieniu siedziby gromady, w gromadzie Pękanino.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Sieciesław, Siecsław, Siecław, Siesław – jest to albo staropolskie imię męskie, złożone z członu "Siecie-" ("rozumieć, przypomnieć sobie, domyślać się, czuć, spostrzegać") i "-sław" ("sława"), które może oznaczać "domyślający się przyszłej sławy", lub też neologizm i jego pochodne, powstały z imienia Sieciech, kiedy świadomość pochodzenia tego imienia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem "-sław" (zamiast "-ciech").
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Sieciesława, Siecsława, Siecława, Siesława – jest to albo staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Siecie-" ("rozumieć, przypomnieć sobie, domyślać się, czuć, spostrzegać") i "-sława" ("sława"), które może oznaczać "domyślająca się przyszłej sławy", lub też neologizm i jego pochodne, powstały z imienia Sieciech, kiedy świadomość pochodzenia tego imienia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem "-sław" (zamiast "-ciech"). W źródłach polskich poświadczone jako Sieciesława (XII wiek), Siecsława (1395), Siesława (1497).
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sieciesławy lub z nią związany
SJP.pl
Sieciesław z żoną; Sieciesławowie
SJP.pl
Sieciesław z żoną; Sieciesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sieciesława lub z nim związany
SJP.pl
Siecień – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Brudzeń Duży. Leży przy DW nr 555.
Wikipedia
jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta poświęcająca zbyt dużo czasu na korzystanie z internetu; internetoholiczka, netoholiczka, cyberholiczka
SJP.pl
osoba uzależniona od internetu; netoholik, internetoholik, cyberholik
SJP.pl
uzależnienie od internetu; internetoholizm, netoholizm, cyberholizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sieciować.
Wiktionary
Sieciowanie – proces prowadzący do powstania trójwymiarowej sieci nadcząsteczkowej, na skutek powstawania mostków między różnymi cząsteczkami chemicznymi.
Najczęściej mówi się o sieciowaniu w kontekście polimerów. Gdy długie, liniowe cząsteczki polimeru zawierają reaktywne grupy boczne, mogą one ze sobą reagować, na skutek czego tworzy się gęstsza lub rzadsza trójwymiarowa sieć, w której wszystkie albo prawie wszystkie pierwotne łańcuchy polimeru są z sobą powiązane chemicznie.
Wikipedia
rzecz. niesieciowanie n., sieciówka ż.
czas. sieciować ndk.
Wiktionary
łączyć łańcuchy polimerów w trójwymiarową sieć
SJP.pl
motyl z rodziny zwójek, którego gąsienice wygryzają pączki i rozwijające się pędy drzew iglastych
SJP.pl
→ sieć
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z siecią, dotyczący sieci
Wiktionary
rzecz. sieć ż., sieciówka ż., supersieć ż.
:: zdrobn. siatka ż., siateczka ż.
przym. wewnątrzsieciowy, siatkowy, siatkowany
Wiktionary
potocznie:
1. sieć sklepów mających tę samą nazwę i jednego właściciela;
2. sklep, lokal itp. należący do sieci danej marki;
3. karta sieciowa;
4. gra sieciowa;
5. bilet sieciowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. inform. karta sieciowa Ethernet lub Wi-Fi
(1.2) pot. hand. sklep, market, zakład usługowy itp., posługujący się daną marką jako nazwą własną; często na warunkach franczyzy
(1.3) pot. reg. bilet miesięczny
(1.4) pot. karnet na jakieś usługi obowiązujący w jednej sieci
Wiktionary
(1.1) Mam pytanko, czy można spalić sieciówkę, podłączając ją do linii telefonicznej?.
(1.2) Biedronki, Tesco i Carrefour – właściciele osiedlowych sklepików czuja się coraz bardziej osaczeni przez sieciówki, które w szybkim tempie pojawiają się na kolejnych osiedlach.
(1.2) Angielska sieciówka Primark, po fali krytyki ze strony polityków i organizacji praw dziecka postanowiła wycofać ze sprzedaży usztywniane góry bikini przeznaczone dla dziewczynek w wieku około 7 lat.
(1.3) Już studentem nie jestem i potrzebna mi sieciówka od marca.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇ˈt͡ɕufka, AS: śėćufka
Wiktionary
rzecz. sieć ż., sieciowanie n., sieciarka ż., sieciarz m., siecioholizm m.
czas. sieciować ndk.
przym. sieciowy, sieciówkowy
przysł. sieciowo
Wiktionary
(1.3) łódź|migawka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. luty
Wiktionary
IPA: ˈɕɛt͡ʃɛ̃ɲ, AS: śečẽń
Wiktionary
(1.1) stpol. styczeń, luty, strąpacz
Wiktionary
1. drobno pocięta słoma służąca jako dodatek do paszy dla zwierząt hodowlanych;
2. przenośnie: błahe lub nieuporządkowane wiadomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. pocięta drobno słoma na paszę;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sieczenie n., siekanie n., posiekanie n., usieczenie n., siekaniec m., sieczkarnia ż., siekacz mrz.
czas. siec ndk., siekać ndk., posiekać dk., usiec dk.
Wiktionary
maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, siana i roślin pastewnych na sieczkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, trawy, siana, roślin pastewnych na sieczkę
Wiktionary
Sieczkarnia – maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, siana lub zielonek na sieczkę.
Wikipedia
rzecz. siekacz mrz., sieczka ż.
czas. siec ndk., siekać ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prosta przecinająca jakąś powierzchnię w dwu lub więcej punktach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, lewy dopływ Wiszni;
Wiktionary
Sieczna – prosta przecinająca daną krzywą w co najmniej dwóch punktach. Odcinek siecznej ograniczony punktami przecięcia z krzywą nazywa się "cięciwą" tej krzywej.
Twierdzenie o siecznej okręgu przechodzącej przez punkt.
"Osobne artykuły: Twierdzenie o stycznej i siecznej i Twierdzenie o siecznych."
Wikipedia
służący do cięcia, rozgniatania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ostry, służący do cięcia, siekania
Wiktionary
IPA: ˈɕɛt͡ʃnɨ, AS: śečny
Wiktionary
czas. siec
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 7
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 7
(1.2) cyfra 7
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) O Boże, po siedmiu latach samotności, okręt tak blisko!
(1.2) Siedemdziesiąt jest zapisywane jako siedem-zero
Wiktionary
IPA: ˈɕɛdɛ̃m, AS: śedẽm
Wiktionary
rzecz. siódma ż., siódemka ż., siódmak m.
przym. siódmy
licz. siedmioro
formsłow. siedmio-
Wiktionary
(1.1) zapis arabski 7, zapis rzymski VII, zapis grecki ζ
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od siedemdziesiątka
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 70
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 70
Wiktionary
(1.1) Jezioro miało siedemdziesiąt kilometrów długości i dwadzieścia kilometrów szerokości.
(1.1) Nasi rozbili w Poznańskiem sto czołgów, siedemdziesiąt samolotów strącono.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt, AS: śedẽmʹʒ́ėśõnt
Wiktionary
rzecz. siedemdziesiątka ż.
przym. siedemdziesiąty
licz. siedemdziesięcioro
Wiktionary
ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 70
SJP.pl
1. grupa siedemdziesięciu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 70;
3. siedemdziesiąt lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 70
(1.2) całość składająca się z siedemdziesięciu części, elementów lub jednostek
(1.3) coś określone liczbą lub numerem 70
(1.4) osiągnięcie wieku 70 lat
Wiktionary
(1.1) Czy w totku może wypaść siedemdziesiątka?
(1.2) Postanowiono, że siedemdziesiątka najlepszych uczennic zostanie nagrodzona.
(1.3) Na odświeżanym na bieżąco podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to siedemdziesiątka szwankuje.
(1.4) W lipcu stuknęła mu siedemdziesiątka.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty
licz. siedemdziesiąt, siedemdziesięcioro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 74
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 74
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu czterech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na siedemdziesiątceczwórce.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to siedemdziesiątkaczwórka szwankuje.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą siedemdziesiątkęczwórkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈt͡ʃfurka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkačfurka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty czwarty
liczgł. siedemdziesiąt cztery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 72
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 72
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu dwóch części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na siedemdziesiątcedwójce.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem siedemdziesiątkędwójkę.
(1.3) W kolekcji średniowiecznych monet do pełnej siedemdziesiątkidwójki brakuje mi jeszcze ośmiu unikatów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈdvujka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkadvui ̯ka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty drugi
liczgł. siedemdziesiąt dwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 79
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 79
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu dziewięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną siedemdziesiątkędziewiątkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) Do centrum miała nas zabrać siedemdziesiątkadziewiątka, a tymczasem okazało się, że po sezonie zmieniono trasy i rozkłady jazdy.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała siedemdziesiątkadziewiątka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkad͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkaʒ́evʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty dziewiąty
liczgł. siedemdziesiąt dziewięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 71
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 71
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu jeden części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest siedemdziesiątkajedynka.
(1.2) Do centrum miała nas zabrać siedemdziesiątkajedynka, a tymczasem okazało się, że po sezonie zmieniono trasy i rozkłady jazdy.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała siedemdziesiątkajedynka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkajɛˈdɨ̃nka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkai ̯edỹnka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty pierwszy
liczgł. siedemdziesiąt jeden
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 75
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 75
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu pięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Na tablicy wyników pojawiła się siedemdziesiątkapiątka.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem siedemdziesiątkępiątkę.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała siedemdziesiątkapiątka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈpʲjɔ̃ntka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkapʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty piąty
liczgł. siedemdziesiąt pięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 77
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 77
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu siedmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest siedemdziesiątkasiódemka.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem siedemdziesiątkęsiódemkę.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą siedemdziesiątkęsiódemkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaɕuˈdɛ̃mka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkaśudẽmka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty siódmy
liczgł. siedemdziesiąt siedem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 76
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 76
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu sześciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną siedemdziesiątkęszóstkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to siedemdziesiątkaszóstka szwankuje.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała siedemdziesiątkaszóstka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈʃustka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkašustka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty szósty
liczgł. siedemdziesiąt sześć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 73
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 73
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu trzech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest siedemdziesiątkatrójka.
(1.2) Muszę nauczyć się na pamięć stu sutr, a ciągle mam problemy z siedemdziesiątkątrójką.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała siedemdziesiątkatrójka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkaˈtrujka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkatrui ̯ka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty trzeci
liczgł. siedemdziesiąt trzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 78
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 78
(1.3) całość składająca się z siedemdziesięciu ośmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na siedemdziesiątceósemce.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym siedemdziesiątkaósemka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała siedemdziesiątkaósemka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntkauˈsɛ̃mka, AS: śedẽmʹʒ́ėśõntkausẽmka
Wiktionary
przym. siedemdziesiąty ósmy
liczgł. siedemdziesiąt osiem
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą siedemdziesiąt, dotyczący liczby siedemdziesiąt
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 70
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od siedemdziesiąt
Wiktionary
(1.1) Jestem dopiero siedemdziesiąta w kolejce, więc wyskoczę na papieroska.
(1.1) Na początku lat siedemdziesiątych zorganizowano kilka wypraw naukowych na dno Atlantyku, ale nie znaleziono nic oprócz mułu i starych wylewów lawy.
(1.1) Zrządzeniem chochlika drukarskiego siedemdziesiąta szósta strona została wydrukowana do góry nogami.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ, AS: śedẽmʹʒ́ėśõnty
Wiktionary
rzecz. siedemdziesiątka ż.
licz. siedemdziesiąt, siedemdziesięcioro
Wiktionary
o długości siedemdziesięciu centymetrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt cztery lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięcioczterolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćočterolatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięcioczteroletni
rzecz. siedemdziesięcioczterolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt cztery lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt cztery lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięcioczterolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćočterolatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięcioczteroletni
rzecz. siedemdziesięcioczterolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt cztery lata
(1.2) trwający siedemdziesiąt cztery lata
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięcioczteroletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćočteroletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięcioczterolatek m., siedemdziesięcioczterolatka ż.
Wiktionary
składający się z siedemdziesięciu dni, trwający siedemdziesiąt dni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt dwa lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciodwulatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćodvulatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciodwuletni
rzecz. siedemdziesięciodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt dwa lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt dwa lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciodwulatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćodvulatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciodwuletni
rzecz. siedemdziesięciodwulatek m.
Wiktionary
mający siedemdziesiąt dwa lata, trwający siedemdziesiąt dwa lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt dwa lata
(1.2) trwający siedemdziesiąt dwa lata
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciodwuletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćodvuletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciodwulatek m., siedemdziesięciodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt dziewięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciodziewięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciodziewięcioletni
rzecz. siedemdziesięciodziewięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt dziewięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mającsiedemdziesiąt dziewięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciodziewięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciodziewięcioletni
rzecz. siedemdziesięciodziewięciolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt dziewięć lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt dziewięć lat
Wiktionary
(1.1) Działa w niej siedemdziesięciodziewięcioletni dziś Bartolo Brogliato, prawnik.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯʒ́evʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciodziewięciolatek m., siedemdziesięciodziewięciolatka ż.
Wiktionary
trwający siedemdziesiąt godzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt jeden lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciojednolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednolatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciojednoletni
rzecz. siedemdziesięciojednolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt jeden lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt jeden lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciojednolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednolatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciojednoletni
rzecz. siedemdziesięciojednolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt jeden lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt jeden lat
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciojednoletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯi ̯ednoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciojednolatek m., siedemdziesięciojednolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający siedemdziesiąt kilka lat
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇cilkuˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯḱilkuletʹńi
Wiktionary
(1.1) siedemdziesięcioparoletni
Wiktionary
1. ważący 70 kilogramów;
2. przeznaczony na 70 kilogramów czegoś
SJP.pl
o długości siedemdziesięciu kilometrów
SJP.pl
powtarzający się siedemdziesiąt razy
SJP.pl
mężczyzna siedemdziesięcioletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba w wieku 70-79 lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 70-79 lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćolatek
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciolecie n.
:: fż. siedemdziesięciolatka ż.
przym. siedemdziesięcioletni
Wiktionary
kobieta albo samica zwierząt mająca siedemdziesiąt lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćolatka
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciolecie n.
:: fm. siedemdziesięciolatek m.
przym. siedemdziesięcioletni
Wiktionary
osoby różnej płci mające od siedemdziesięciu do osiemdziesięciu lat
SJP.pl
1. okres siedemdziesięciu lat;
2. siedemdziesiąta rocznica czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres siedemdziesięciu lat
(1.2) siedemdziesiąta rocznica
Wiktionary
(1.2) Obchodziliśmy wczoraj jubileusz siedemdziesięciolecia urodzin babci.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛt͡ɕɛ, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoleće
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciolatek m., siedemdziesięciolatka ż.
przym. siedemdziesięcioletni
Wiktionary
mający siedemdziesiąt lat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający siedemdziesiąt lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt lat
Wiktionary
(1.1) Czym jest płochliwa duszyczka dziesięcioletnia wobec duszy pięćdziesięcioletniej czy siedemdziesięcioletniej?
(1.1) To był osobliwy widok. Siedemdziesięcioletni, łysy i muskularny Mongoł o ciepłym i mądrym spojrzeniu i blisko pięćdziesięcioletni, podtatusiały inteligent o oczach pełnych ironii i goryczy.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciolatek m., siedemdziesięciolatka ż., siedemdziesięciolecie n.
Wiktionary
składający się z siedemdziesięciu litrów, mogący pomieścić w sobie siedemdziesiąt litrów
SJP.pl
składający się z siedemdziesięciu metrów, mający długość, szerokość itp. siedemdziesięciu metrów
SJP.pl
o długości siedemdziesięciu milimetrów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający siedemdziesiąt minut
Wiktionary
1. składający się z siedemdziesięciu osób;
2. przeznaczony dla siedemdziesięciu osób
SJP.pl
mający siedemdziesiąt osiem lat i pół roku, trwający siedemdziesiąt osiem lat i pół roku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt osiem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięcioośmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięcioośmioletni
rzecz. siedemdziesięcioośmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt osiem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt osiem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięcioośmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięcioośmioletni
rzecz. siedemdziesięcioośmiolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt osiem lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt osiem lat
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięcioośmioletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńć•ośmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięcioośmiolatek m., siedemdziesięcioośmiolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający siedemdziesiąt kilka lat
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔparɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoparoletʹńi
Wiktionary
(1.1) siedemdziesięciokilkuletni
Wiktionary
mający siedemdziesiąt pięć lat i pół roku, trwający siedemdziesiąt pięć lat i pół roku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt pięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciopięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciopięcioletni
rzecz. siedemdziesięciopięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt pięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt pięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciopięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciopięcioletni
rzecz. siedemdziesięciopięciolatek m.
Wiktionary
1. okres siedemdziesięciu pięciu lat;
2. siedemdziesiąta piąta rocznica czegoś
SJP.pl
mający siedemdziesiąt pięć lat, trwający siedemdziesiąt pięć lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt pięć lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt pięć lat
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciopięcioletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćopʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciopięciolatek m., siedemdziesięciopięciolatka ż.
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 70, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 70
Wiktionary
(1.1) W tym roku stypendia otrzymało siedemdziesięcioro uczniów.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔrɔ, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoro
Wiktionary
rzecz. siedemdziesiątka ż.
przym. siedemdziesiąty
licz. siedemdziesiąt
Wiktionary
mający siedemdziesiąt siedem lat i pół roku, trwający siedemdziesiąt siedem lat i pół roku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt siedem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciosiedmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciosiedmioletni
rzecz. siedemdziesięciosiedmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt siedem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt siedem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciosiedmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciosiedmioletni
rzecz. siedemdziesięciosiedmiolatek m.
Wiktionary
mający siedemdziesiąt siedem lat, trwający siedemdziesiąt siedem lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt siedem lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt siedem lat
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciosiedmioletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćȯśedmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciosiedmiolatek m., siedemdziesięciosiedmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt sześć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciosześciolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćošeśćolatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciosześcioletni
rzecz. siedemdziesięciosześciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt sześć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt sześć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciosześciolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćošeśćolatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciosześcioletni
rzecz. siedemdziesięciosześciolatek m.
Wiktionary
mający siedemdziesiąt sześć lat, trwający siedemdziesiąt sześć lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt sześć lat
(1.2) trwający siedemdziesiąt sześć lat
Wiktionary
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciosześcioletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćošeśćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciosześciolatek m., siedemdziesięciosześciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemdziesiąt trzy lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemdziesięciotrzylatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoṭšylatek
Wiktionary
przym. siedemdziesięciotrzyletni
rzecz. siedemdziesięciotrzylatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca siedemdziesiąt trzy lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemdziesiąt trzy lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemdziesięciotrzylatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatka, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoṭšylatka
Wiktionary
przym. siedemdziesięciotrzyletni
rzecz. siedemdziesięciotrzylatek m.
Wiktionary
mający siedemdziesiąt trzy lata, trwający siedemdziesiąt trzy lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemdziesiąt trzy lata
(1.2) trwający siedemdziesiąt trzy lata
Wiktionary
(1.1) Dnia 31 marca 1888 r. zmarł w Turynie we Włoszech siedemdziesięciotrzyletni starzec, ksiądz Jan Bosco, dobroczyńca młodzieży, prawdziwy apostoł i założyciel zakonu św. Franciszka Salezego całkowicie poświęcającego się wychowaniu młodzieży zaniedbanej, osieroconej i opuszczonej.
(1.1) Egzemplarz siedemdziesięciotrzyletni jest najstarszy, a tym samym najdroższy w kolekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmʹʒ́ėśė̃ńćoṭšyletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemdziesięciotrzylatek m., siedemdziesięciotrzylatka ż.
Wiktionary
siedem razy; siedmiokrotnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. dziś książk. siedem razy
liczebnik główny
(2.1) przest. 700 000
Wiktionary
rzecz. siedmiokrotność ż.
przym. siedmiokrotny
przysł. siedmiokroć, siedmiokrotnie
Wiktionary
(1.1) siedmiokroć
Wiktionary
godzina siedemnasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 17, godzina piąta po południu
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: siedemnasty
Wiktionary
licz. siedemnaście
przym. siedemnasty
Wiktionary
ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 17
SJP.pl
1. grupa siedemnastu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 17;
3. siedemnaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 17
(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 17
(1.3) całość składająca się z siedemastu części, elementów lub jednostek
(1.4) pot. dziewczyna w wieku 17 lat
Wiktionary
(1.1) Siedemnastka to moja szczęśliwa liczba.
(1.2) Długo czekałem na tramwaj. W końcu przyjechała siedemnastka.
(1.3) Ekipa liczyła siedemnastu ludzi. Cała siedemnastka wyruszyła w góry na wycieczkę.
(1.4) Marcin zawsze wolał dojrzalsze kobiety, ale wczoraj widziałem go z jakąś siedemnastką.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈnastka, AS: śedẽmnastka
Wiktionary
przym. siedemnasty
licz. siedemnaście, siedemnaścioro, siedemnastu
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą siedemnaście, dotyczący liczby siedemnaście
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający siedemnaście dni
(1.2) będący w wieku siedemnastu dni
Wiktionary
(1.1) - Od kilku lat siedemnastodniowy obóz kończy się uroczystym chrztem - mówi Krzysztof Pestka, kierownik klubu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈdʲɲɔvɨ, AS: śedẽmnastodʹńovy
Wiktionary
trwający siedemnaście godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający siedemnaście godzin
(1.2) będący w wieku siedemnastu godzin
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: śedẽmnastogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) siedemnaście razy
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: śedẽmnastokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. siedemnastokrotność ż.
przym. siedemnastokrotny
Wiktionary
powtarzający się siedemnaście razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się siedemnaście razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś siedemnaście razy
(1.3) siedemnaście razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈkrɔtnɨ, AS: śedẽmnastokrotny
Wiktionary
rzecz. siedemnastokrotność ż.
przysł. siedemnastokrotnie
Wiktionary
figura płaska mająca 17 kątów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt o siedemnastu bokach
Wiktionary
Siedemnastokąt – wielokąt o siedemnastu bokach i przez to siedemnastu kątach.
Wikipedia
przym. siedemnastokątny
rzecz. siedemnastokącik mrz.
Wiktionary
chłopiec mający siedemnaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopak mający siedemnaście lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedemnaście lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedemnastolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk, AS: śedẽmnastolatek
Wiktionary
przym. siedemnastoletni
rzecz. siedemnastolatka
Wiktionary
dziewczynka albo samica zwierząt mająca siedemnaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna mająca siedemnaście lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedemnaście lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedemnastolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatka, AS: śedẽmnastolatka
Wiktionary
przym. siedemnastoletni
rzecz. siedemnastolatek m.
Wiktionary
osoby różnej płci mające po siedemnaście lat
SJP.pl
1. okres siedemnastu lat;
2. siedemnasta rocznica czegoś
SJP.pl
1. trwający siedemnaście lat; przypadający za siedemnaście lat;
2. będący w wieku siedemnastu lat, mający siedemnaście lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedemnaście lat
(1.2) trwający siedemnaście lat
Wiktionary
(1.1) Pierwszą nagrodę za ceramikę artystyczną otrzymał wtedy siedemnastoletni chłopiec z tej wioski Czesław Sikora.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmnastoletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemnastolecie n., siedemnastolatek m., siedemnastolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z siedemnastu liter
Wiktionary
(1.1) Słowo „antropomorfizacja” jest siedemnastoliterowe.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈnastɔˌlʲitɛˈrɔvɨ, AS: śedẽmnastolʹiterovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający siedemnaście minut
Wiktionary
1. składający się z siedemnastu osób;
2. przeznaczony dla siedemnastu osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla siedemnastu osób, mogący pomieścić siedemnaście osób
(1.2) złożony z siedemnastu osób, wykonywany przez siedemnaście osób
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔːsɔˈbɔvɨ, AS: śedẽmnast•osobovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i siedemnastu kondygnacji położonych nad nim
Wiktionary
1. mający siedemnaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający siedemnaście stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z siedemnastu tomów, zawarty w siedemnastu tomach, wydany w siedemnastu tomach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: śedẽmnastotõmovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający siedemnaście tygodni
(1.2) będący w wieku siedemnastu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnastɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: śedẽmnastotygodʹńovy
Wiktionary
dotyczący siedemnastego wieku, pochodzący z siedemnastego wieku, żyjący w siedemnastym wieku, dziejący się w siedemnastym wieku itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wydarzył się lub żył w siedemnastym wieku; taki, który pochodzi z siedemnastego wieku
Wiktionary
(1.1) Podróżnicy i kupcy przywozili do siedemnastowiecznego Paryża opowieści o tajemniczych, niecodziennych zjawiskach.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈnastɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ, AS: śedẽmnastovʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. siedemnastowiecze n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o siedemnastu ścianach
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 17
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 17
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po szesnastym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) szesnasta: godzina szesnasta
Wiktionary
(1.1) Dziś odbyła się siedemnasta kolejka polskiej ligi piłki nożnej.
(1.1) Pod numerem siedemnastym na ulicy, przy której pracuję, budują przychodnię lekarską.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈnastɨ, AS: śedẽmnasty
Wiktionary
rzecz. siedemnasta ż., siedemnastka ż.
licz. siedemnaście, siedemnaścioro
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 17
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) 17
Wiktionary
(1.1) Obecnie w skład Oddziału Tatrzańskiego wchodzi siedemnaście ognisk.
(1.1) Zdążyłem jeszcze spisać siedemnaście stron wierszówki lirycznej, czyli epiki domowej na wieczór.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈnaɕt͡ɕɛ, AS: śedẽmnaśće
Wiktionary
rzecz. siedemnasta ż., siedemnastka ż.
przym. siedemnasty
licz. siedemnaścioro
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 17, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 17
Wiktionary
(1.1) Siedemnaścioro uczniów z naszej klasy (sześciu chłopców i jedenaście dziewczynek) zakwalifikowało się do finału konkursu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mnaɕˈt͡ɕɔrɔ, AS: śedẽmnaśćoro
Wiktionary
rzecz. siedemnastka ż.
przym. siedemnasty
licz. siedemnaście
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 700
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 700
Wiktionary
(1.1) Podejrzewam, że ktoś celowo wprowadził błąd do siedemset osiemdziesiątego dziewiątego wiersza kodu.
(1.1) Jerzy Waszyngton urodził się dwudziestego drugiego lutego tysiąc siedemset trzydziestego drugiego roku.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛdɛ̃msɛt, AS: śedẽmset
Wiktionary
rzecz. siedemsetka ż.
przym. siedemsetny
Wiktionary
1. liczba 700;
2. całość składająca się z siedmiuset części lub jednostek;
3. to, co jest oznaczone liczbą 700
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 700 (siedemset)
(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 700
(1.3) całość składająca się z siedmiuset części, elementów lub jednostek
Wiktionary
liczgł. siedemset
przym. siedemsetny
Wiktionary
700-lecie;
1. okres siedmiuset lat
2. siedemsetna rocznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres siedmiuset lat
(1.2) siedemsetna rocznica
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃msɛtˈlɛt͡ɕɛ, AS: śedẽmsetleće
Wiktionary
przym. siedemsetletni
Wiktionary
mający siedemset lat, trwający siedemset lat itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający siedemset lat
(1.2) trwający siedemset lat
Wiktionary
(1.1) (…) w grobie niemieckiego szlachcica w południowych Niemczech odnaleziono siedemsetletnią lirę.
(1.2) W trakcie siedemsetletniego rozwoju wielickich solin doszło do powstania blisko 7,5 mln m3 pustych wnętrz rozmieszczonych na dziewięciu głównych poziomach (…)
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃msɛtˈlɛtʲɲi, AS: śedẽmsetletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedemsetlecie n.
przym. siedmiusetletni
Wiktionary
(1.1-2) siedmiusetletni
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 700
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od siedemset
Wiktionary
(1.1) W kioskach ukazał się siedemsetny numer naszego miesięcznika.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdɛ̃mˈsɛtnɨ, AS: śedẽmsetny
Wiktionary
rzecz. siedemsetka ż.
licz. siedemset
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drewniana, zaokrąglona łopatka służąca w gospodarstwie do nabierania zboża, mąki; również do wiania (oddzielenia ziarna od plewaew)
Wiktionary
IPA: ɕɛˈdlat͡ʃka, AS: śedlačka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Siedlanów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim, w gminie Radzyń Podlaski.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w na prawach powiatu województwie mazowieckim;
(1.2) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Siedlce są miastem podlaskim.
(1.1) W Siedlcach znajduje się skwer Niepodległości.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛtl̥t͡sɛ, AS: śetl̦ce
Wiktionary
rzecz. siedlczanin mos., siedlczanka ż.
przym. siedlecki, podsiedlecki
Wiktionary
mieszkaniec Siedlec
SJP.pl
mieszkanka Siedlec
SJP.pl
nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region w środkowo-wschodniej Polsce; Siedleckie
SJP.pl
przymiotnik od: Siedlce, Siedlec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siedlcami, dotyczący Siedlec
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powstały gubernie: warszawska, kaliska, piotrkowska, radomska, kielecka, lubelska, siedlecka, płocka, łomżyńska i suwalska, zarządzane przez: gubernatora, wicegubernatora i rząd gubernialny.
Wiktionary
rzecz. Siedlce nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: Siedlce, Siedlec
SJP.pl
Siedlemin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Jarocin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Przez miejscowość przepływa Lubieszka, niewielka rzeka dorzecza Warty, lewy dopływ Lutyni.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Siedlewit – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Siedle-" ("osada, siedziba") i "-wit" ("pan, władca"). Znaczenie imienia: "pan swojej siedziby".
Siedlewit imieniny obchodzi 29 listopada.
Wikipedia
Siedlewit z żoną; Siedlewitowie
SJP.pl
Siedlewit z żoną; Siedlewitostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Siedlewita lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Siedlimowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Żarów.
Wikipedia
Siedlin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk. Leży przy DK7.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Pierwsza wzmianka w 1398. Podczas okupacji niemieckiej w budynku szkoły mieścił się obóz pracy karnej dla mieszkańców Płońska i okolicy, zamordowano tu ok. 100 osób.
Wikipedia
1. miejsce stałego przebywania, zamieszkania; siedziba; sadyba;
2. w biologii: miejsce życia określonych organizmów, wraz z zespołem czynników wpływających na te organizmy; środowisko; biotop;
3. główny punkt czegoś; skupisko; zbiorowisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Siedliszcze; siedliszczański;
2. przymiotnik od: Siedlisko
SJP.pl
1. miejsce stałego przebywania, zamieszkania; siedziba; sadyba;
2. w biologii: miejsce życia określonych organizmów, wraz z zespołem czynników wpływających na te organizmy; środowisko; biotop;
3. główny punkt czegoś; skupisko; zbiorowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) antrop. miejsce bytowania, zamieszkania
(1.2) ekol. całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;
(1.3) miejsce pochodzenia i wylęgania zarazków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szacuje się, że pierwsze siedliska Aborygenów na terenie dzisiejszego Sydney zostały założone około 40 tysięcy lat temu.
Wiktionary
rzecz. wysiedlenie n., siedliskowość ż.
przym. siedliskowy
Wiktionary
(1.1) dom, sadyba, siedziba
(1.2) habitat, matecznik, ostoja
(1.3) ognisko
Wiktionary
przymiotnik od: siedlisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z siedliskiem, dotyczący siedliska
Wiktionary
(1.1) W Europie stwierdzono, że w zależności od dynamicznie zmiennych warunków siedliskowych na terenach zalewowych liczebność tego gatunku w różnych latach jest bardzo różna.
Wiktionary
rzecz. siedlisko n.
Wiktionary
mieszkaniec Siedliszcza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Siedliszcza (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Siedliszcze; siedliski
SJP.pl
rzadko: miejsce, w którym się mieszka
SJP.pl
Zobacz też: Siedliszcze (ujednoznacznienie).
Siedliszcze – miasto w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Siedliszcze. Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. Siedliszcze liczyło 1431 mieszkańców. Miasto położone jest w dawnej ziemi chełmskiej.
Wikipedia
siedliszek dwubarwny - gatunek pluskwiaka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński. gospodarz, rolnik
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bamber, bauer, pampóń
Wiktionary
Si
Wikipedia
Siedlątków (nazwa oboczna: Stawki) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Pęczniew, po wschodniej stronie zbiornika Jeziorsko.
Wikipedia
Siedlęcin (niem. "Boberröhrsdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Jeżów Sudecki.
Wieś leży między Jeziorem Modrym na południowym wschodzie a Jeziorem Wrzeszczyńskim na zachodzie. Miejscowość ma charakter łańcuchówki, rozciągającej się na długości ok. 5 km.
Wikipedia
składający się z siedmiu aktów
SJP.pl
składający się z siedmiu arkuszy
SJP.pl
mający powierzchnię siedmiu arów
SJP.pl
mający siedem barw (kolorów); siedmiokolorowy
SJP.pl
mający siedem biegów, np. siedmiobiegowa skrzynia biegów
SJP.pl
1. zawierający siedem bitów;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości siedmiu bitów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. taki, który zawiera siedem bitów
(1.2) inform. taki, który działa w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości siedmiu bitów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔbʲiˈtɔvɨ, AS: śedmʹi ̯obʹitovy
Wiktionary
dotyczący siedmioboku, mający siedem boków, ograniczony siedmioma płaszczyznami itp.
SJP.pl
zawodnik biorący udział w siedmioboju
SJP.pl
zawodniczka biorąca udział w siedmioboju
SJP.pl
wielobok płaski o siedmiu bokach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeżywający siedem boleści
(1.2) rel. związany z kultem Matki Bożej Bolesnej
Wiktionary
(1.1) Kiedy Matka Boża Siedmiobolesna stała się patronką Słowacji?.
Wiktionary
charakteryzujący się strzeleniem siedmiu bramek
SJP.pl
dyscyplina sportowa złożona z siedmiu konkurencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina lekkoatletyczna, składająca się z siedmiu konkurencji
Wiktionary
IPA: ɕɛdˈmʲjɔbuj, AS: śedmʹi ̯obui ̯
Wiktionary
mający długość siedmiu cali
SJP.pl
złożony z siedmiu cyfr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z siedmiu cyfr, mający siedem cyfr
Wiktionary
(1.1) I nawet stan jej konta - już chyba siedmiocyfrowy - nie dostarcza dodatkowych emocji.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔt͡sɨfˈrɔvɨ, AS: śedmʹi ̯ocyfrovy
Wiktionary
składający się z siedmiu części
SJP.pl
składający się z siedmiu członów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący siedem członów, składający się z siedmiu członów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: śedmʹi ̯oču̯õnovy
Wiktionary
składający się z siedmiu dań
SJP.pl
mający siedem dni (tydzień), trwający siedem dni (tydzień) itp.; tygodniowy; jednotygodniowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający siedem dni
(1.2) będący w wieku siedmiu dni
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈdʲɲɔvɨ, AS: śedmʹi ̯odʹńovy
Wiktionary
(1.1-2) tygodniowy
Wiktionary
trwający siedem dób
SJP.pl
mający wartość siedmiu dolarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedmioro drzwi
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: śedmʹi ̯oḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
dzielący się na siedem części
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w siedmiu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔɛtaˈpɔvɔ, AS: śedmʹi ̯oetapovo
Wiktionary
przym. siedmioetapowy
Wiktionary
(1.1) siedmiofazowo, siedmiostopniowo
Wiktionary
składający się z siedmiu etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z siedmiu etapów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔɛtaˈpɔvɨ, AS: śedmʹi ̯oetapovy
Wiktionary
przysł. siedmioetapowo
Wiktionary
(1.1) siedmiostopniowy, siedmiofazowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w siedmiu fazach, etapach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔfaˈzɔvɔ, AS: śedmʹi ̯ofazovo
Wiktionary
przym. siedmiofazowy
Wiktionary
(1.1) siedmioetapowo, siedmiostopniowo
Wiktionary
1. składający się z siedmiu faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich siedmiu prądów przemiennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z siedmiu faz, etapów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔfaˈzɔvɨ, AS: śedmʹi ̯ofazovy
Wiktionary
przysł. siedmiofazowo
Wiktionary
(1.1) siedmiostopniowy, siedmioetapowy
Wiktionary
mający wartość siedmiu franków
SJP.pl
1. mający wartość siedmiu funtów;
2. ważący siedem funtów
SJP.pl
trwający siedem godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający siedem godzin
(1.2) będący w wieku siedmiu godzin
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: śedmʹi ̯ogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
ważący siedem gramów
SJP.pl
mieszkaniec Siedmiogrodu (krainy historycznej w Rumunii); Transylwańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Siedmiogrodu
Wiktionary
(1.1) Stefan Batory był Siedmiogrodzianinem.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔɡrɔˈd͡ʑä̃ɲĩn, AS: śedmʹi ̯ogroʒ́ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Siedmiogród mrz.
:: fż. Siedmiogrodzianka ż.
przym. siedmiogrodzki
Wiktionary
(1.1) Transylwańczyk
Wiktionary
mieszkanka Siedmiogrodu (krainy historycznej w Rumunii); Transylwanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Siedmiogrodu
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔɡrɔˈd͡ʑãŋka, AS: śedmʹi ̯ogroʒ́ãŋka
Wiktionary
rzecz. Siedmiogród mrz.
:: fm. Siedmiogrodzianin mos.
przym. siedmiogrodzki
Wiktionary
1. przymiotnik od: Siedmiogród;
2. świdrzyk siedmiogrodzki - gatunek ślimaka z rodziny świdrzykowatych, chroniony w Polsce
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siedmiogrodu, dotyczący Siedmiogrodu
Wiktionary
(1.1) Wieczór był cichy, słońce z mogił dackich / Na siedmiogrodzkich gór szczyty się toczy, / Kiedy Iwonia z okopów kozackich / Szedł w tabor pogan, łzami rosząc oczy.
(1.1) Chociaż trzeba przyznać, że w krainie Siedmiogrodzkiej lud wierzy jeszcze w zabobony i w średniowieczne czary. sic.
Wiktionary
rzecz. Siedmiogród mrz., Siedmiogrodzianin mos., Siedmiogrodzianka ż.
Wiktionary
mający wartość siedmiu groszy
SJP.pl
kraina historyczna w środkowej Rumunii; Transylwania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina w środkowej Rumunii;
Wiktionary
Siedmiogród lub Transylwania ( Transilvania lub Ardeal, Erdély, Siebenbürgen) – kraina historyczna położona na Wyżynie Siedmiogrodzkiej w centralnej Rumunii. Głównymi miastami są Braszów, Kluż-Napoka, Sybin i Târgu Mureș. Większość ludności stanowią Rumuni, ale zamieszkują ten teren także bardzo liczne mniejszości narodowe, przede wszystkim węgierska, saska (niemiecka), seklerska i romska.
Wikipedia
(1.1) Okręg Sybin jest częścią Siedmiogrodu.
Wiktionary
IPA: ɕɛdˈmʲjɔɡrut, AS: śedmʹi ̯ogrut
Wiktionary
rzecz. Siedmiogrodzianin mos., Siedmiogrodzianka ż.
przym. siedmiogrodzki
Wiktionary
(1.1) Transylwania
Wiktionary
składający się z siedmiu głosów
SJP.pl
mający siedem głów
SJP.pl
trwający siedem i pół godziny
SJP.pl
mający siedem lat i pół roku
SJP.pl
liczący siedem i pół miliona czegoś
SJP.pl
mający siedem izb
SJP.pl
mający w składzie siedem jajek
SJP.pl
1. posługujący się siedmioma językami;
2. napisany w siedmiu językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się siedmioma językami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się siedmioma językami
(1.2) napisany w siedmiu językach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔ̇jɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: śedmʹi ̯ȯi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
mający siedem kanałów
SJP.pl
ważący siedem karatów
SJP.pl
mający siedem kartek
SJP.pl
1. ważący 7 kilogramów;
2. przeznaczony na 7 kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość siedmiu kilometrów, wynoszący siedem kilometrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wielkość (długość) siedmiu kilometrów
Wiktionary
potocznie: siedmiokilogramowy
SJP.pl
o liściach, owocach, torebkach nasiennych: podzielony na siedem części
SJP.pl
obejmujący siedem klas, mający siedem klas
SJP.pl
mający siedem kolorów (barw); siedmiobarwny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z siedmiu kolumn
Wiktionary
mający siedem komór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma siedem kondygnacji
Wiktionary
1. o pojeździe: zaprzężony w siedem koni;
2. o silniku: mający moc siedmiu koni mechanicznych
SJP.pl
mający siedem kół
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siedem kół
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔkɔˈwɔvɨ, AS: śedmʹi ̯okou̯ovy
Wiktionary
biedronka siedmiokropka - biedronka o czerwonych pokrywach i siedmiu czarnych kropkach, po trzech na każdej z dwóch pokryw i jednej u nasady pokryw, pospolita w Polsce; biedronka siedmiokropkowa; boża krówka
SJP.pl
biedronka siedmiokropkowa - biedronka o czerwonych pokrywach i siedmiu czarnych kropkach, po trzech na każdej z dwóch pokryw i jednej u nasady pokryw, pospolita w Polsce; biedronka siedmiokropka; boża krówka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) siedem razy
Wiktionary
(1.1) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: śedmʹi ̯okrotʹńe
Wiktionary
rzecz. siedmiokrotność ż.
przym. siedmiokrotny
przysł. siedemkroć, siedmiokroć
liczgł. siedemkroć
Wiktionary
(1.1) siedemkroć, siedmiokroć
Wiktionary
powtarzający się siedem razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się siedem razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś siedem razy
(1.3) siedem razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtnɨ, AS: śedmʹi ̯okrotny
Wiktionary
rzecz. siedmiokrotność ż.
przysł. siedmiokrotnie, siedemkroć, siedmiokroć
liczgł. siedemkroć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przest. dziś książk. siedem razy
Wiktionary
rzecz. siedmiokrotność ż.
przym. siedmiokrotny
przysł. siedemkroć, siedmiokrotnie
liczgł. siedemkroć
Wiktionary
(1.1) siedemkroć
Wiktionary
cykl siedmiu utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od siedmiokąt
Wiktionary
(1.1) To nie siedmiokąt, lecz tylko mały siedmiokącik.
Wiktionary
rzecz. siedmiokąt m.
Wiktionary
figura geometryczna wycięta z płaszczyzny przez łamaną zamkniętą złożoną z siedmiu odcinków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt o siedmiu bokach;
(1.2) książk. kształt, forma, postać zbliżone do siedmiokąta (1.1) lub rzecz, przedmiot tego kształtu
Wiktionary
Siedmiokąt (siedmiobok, heptagon) – wielokąt o siedmiu bokach i siedmiu kątach wewnętrznych. Suma miar kątów w dowolnym siedmiokącie wynosi 900°.
Wikipedia
(1.1) Siedmiokąt foremny jest figurą, w której wszystkie boki są równej długości.
Wiktionary
IPA: ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt, AS: śedmʹi ̯okõnt
Wiktionary
rzecz. siedmiokącik mrz.
Wiktionary
(1.1) siedmiobok, heptagon
Wiktionary
mający siedem kątów; heptagonalny
SJP.pl
chłopiec mający siedem lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający siedem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca siedem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od siedmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk, AS: śedmʹi ̯olatek
Wiktionary
rzecz. siedmiolecie n.
:: fż. siedmiolatka ż.
przym. siedmioletni
Wiktionary
1. dziewczynka mająca 7 lat;
2. potocznie o siedmioletniej samicy zwierzęcia, rzadziej o roślinie, przedmiocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca siedem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca siedem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od siedmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈlatka, AS: śedmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. siedmioletni
rzecz. siedmiolatek m.
Wiktionary
dzieci różnej płci mające po siedem lat
SJP.pl
1. siódma rocznica;
2. okres siedmiu lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) siódma rocznica
Wiktionary
rzecz. siedmiolatek mzw./mos.
Wiktionary
1. trwający siedem lat; przypadający za siedem lat;
2. będący w wieku siedmiu lat, mający siedem lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedem lat
(1.2) trwający siedem lat
Wiktionary
(1.1) Do postrzyżyn przystępowali zwykle siedmioletni chłopcy.
(1.1) Była to siedmioletnia dziewczynka, mała i wątła, od której ciemnej sukienki odbijała śnieżnie białość pończoszek, fartuszka i krezy, obejmującej szyję.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: śedmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. siedmiolecie n., siedmiolatek m., siedmiolatka ż.
Wiktionary
mający siedem linii
SJP.pl
mający siedem listków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający siedem listków
Wiktionary
mający siedem liści
SJP.pl
złożony z siedmiu liter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z siedmiu liter
Wiktionary
(1.1) Moje imię jest siedmioliterowe.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: śedmʹi ̯olʹiterovy
Wiktionary
mający objętość siedmiu litrów
SJP.pl
mający siedem luf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek mający siedem masztów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s, AS: śedmʹi ̯õmaštovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. siedmiomasztowy
Wiktionary
mający siedem masztów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o żaglowcu: mający siedem masztów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvɨ, AS: śedmʹi ̯õmaštovy
Wiktionary
rzecz. siedmiomasztowiec
Wiktionary
mierzący siedem metrów
SJP.pl
mający siedem miejsc
SJP.pl
mający siedem miesięcy, trwający siedem miesięcy itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający siedem miesięcy
(1.2) będący w wieku siedmiu miesięcy
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: śedmʹi ̯õmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
mający długość siedmiu mil
SJP.pl
trwający siedem minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający siedem minut
Wiktionary
zbudowany z siedmiu modułów
SJP.pl
mający powierzchnię siedmiu mórg
SJP.pl
mający siedem nitek
SJP.pl
mający siedem nóg
SJP.pl
mający siedem nóg
SJP.pl
składający się z siedmiu odcinków
SJP.pl
mający rozpiętość siedmiu oktaw
SJP.pl
mający siedem osi
SJP.pl
składający się z siedmiu osób, mogący pomieścić siedem osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla siedmiu osób, mogący pomieścić siedem osób
(1.2) złożony z siedmiu osób, wykonywany przez siedem osób
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔːsɔˈbɔvɨ, AS: śedmʹi ̯•osobovy
Wiktionary
mający siedem par ostrzy
SJP.pl
mający siedem otworów
SJP.pl
zgrzewka zawierająca siedem jednostek danego produktu, np. piwa, wody mineralnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. paczka zbiorcza po siedem sztuk towaru
Wiktionary
zwykle o zwierzęciu (jego odnóżach, kończynach) lub przedmiocie: mający siedem palców
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny różowatych; siedmiopałecznik
SJP.pl
Si
Wikipedia
składający się z siedmiu partii
SJP.pl
pancernik siedmiopaskowy - gatunek ssaka z rodziny pancernikowatych
SJP.pl
składający się z siedmiu pasm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma siedem pasm
Wiktionary
rzecz. siedmiopasmówka ż.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny różowatych; siedmiopalecznik
SJP.pl
składający się z siedmiu pięter
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i siedmiu wyższych kondygnacji
Wiktionary
mający siedem pokoi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z siedmioma pokojami
Wiktionary
(1.1) Porucznik dostał tu jednopokojowe mieszkanie z kuchnią i łazienką w starej kamienicy. Przed wojną był to stołowy w siedmiopokojowym mieszkaniu.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔpɔkɔˈjɔvɨ, AS: śedmʹi ̯opokoi ̯ovy
Wiktionary
mający siedem pól
SJP.pl
stanowiący siedem procent jakiejś całości
SJP.pl
1. o kwiecie: mający siedem pręcików;
2. o roślinie: mający kwiaty o siedmiu pręcikach
SJP.pl
1. składający się z siedmiu punktów;
2. mający wymiar siedmiu punktów (np. czcionka)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozmieszczony na siedmiu płaszczyznach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: śedmʹi ̯opu̯aščyznovy
Wiktionary
mający siedem płatków
SJP.pl
składający się z siedmiu płyt
SJP.pl
dziewczynka wśród siedmioraczków
SJP.pl
dziewczynka wśród siedmioraczków
SJP.pl
siedmioro dzieci urodzonych podczas jednego porodu
SJP.pl
występujący w siedmiu rodzajach, gatunkach, odmianach itp.
SJP.pl
liczebnik wieloraki
(1.1) dotyczący siedmiu typów, rodzajów
Wiktionary
(1.1) Przeszedł w korpo siedmiorakie szkolenia: planowanie, informowanie, samodoskonalenie, komunikacja, logistyka, wdrażanie i inwestowanie.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈraci, AS: śedmʹi ̯oraḱi
Wiktionary
rzecz. siedmioraczki
przysł. siedmiorako
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przysł. od przymiotnika → siedmioraki
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔˈrakɔ, AS: śedmʹi ̯orako
Wiktionary
przym. siedmioraki
licz. siedmioraki
Wiktionary
mający siedem ramion, odnóg itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma siedem ramion
Wiktionary
(1.1) Menora jest siedmioramiennym kandelabrem żydowskim.
(1.1) Jacek dostał odznakę w kształcie siedmioramiennej gwiazdy.
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 7, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogie
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 7
Wiktionary
(1.1) Było nas siedmioro: czterech chłopaków i trzy dziewczyny.
Wiktionary
IPA: ɕɛdˈmʲjɔrɔ, AS: śedmʹi ̯oro
Wiktionary
zob. siedem.
Wiktionary
składający się z siedmiu rodzin
SJP.pl
trwający siedem rund
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siedmiorzeczem, dotyczący Siedmiorzecza
Wiktionary
rzecz. Siedmiorzecze n.
przym. siedmiorzeczny
Wiktionary
(1.1) hist. semireczeński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin;
Wiktionary
Siedmiorzecze ( Ceмиpeчьe, Жетісу, Жетисуу) – region historyczny w Azji Środkowej nad granicą chińską, za czasów Imperium Rosyjskiego osobny obwód ze stolicą w Wiernym (Ałmaty), obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu (wschodnia połowa kraju, dolina rzeki Talas, powiat Biszkek) i Chin (ujgurski region autonomiczny Sinciang).
Wikipedia
(1.1) W Turkiestanie wyróżnia się m.in. takie regiony jak Zarzecze i Siedmiorzecze.
Wiktionary
przym. siedmiorzecki, semireczeński
Wiktionary
mający siedem sal
SJP.pl
złożony z siedmiu segmentów
SJP.pl
mający siedem sekcji
SJP.pl
składający się z siedmiu sesji
SJP.pl
o serialu: mający siedem sezonów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wyposażony w siedem silników
Wiktionary
związany z siedmioma skibami, np. pług siedmioskibowy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w siedmiu etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔstɔpʲˈɲɔvɔ, AS: śedmʹi ̯ostopʹńovo
Wiktionary
przym. siedmiostopniowy
Wiktionary
(1.1) siedmioetapowo, siedmiofazowo
Wiktionary
1. mający siedem stopni (w jakiejś skali);
2. mający siedem stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z siedmiu stopni, schodków
(1.2) składający się z siedmiu stopni, etapów
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: śedmʹi ̯ostopʹńovy
Wiktionary
(1.2) przysł. siedmiostopniowo
Wiktionary
(1.2) siedmioetapowy, siedmiofazowy
Wiktionary
wiersz składający się z siedmiu stóp
SJP.pl
mający długość siedmiu stóp
SJP.pl
związany z siedmioma strefami
SJP.pl
składający się z siedmiu strof
SJP.pl
mający siedem stron
SJP.pl
o instrumentach muzycznych: mający siedem strun; siedmiostrunowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający siedem strun
Wiktionary
(1.1) Muzyk grał na siedmiostrunnej cytrze.
Wiktionary
mający siedem strun; siedmiostrunny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rewolwer mieszczący w magazynku siedem nabojów
Wiktionary
(1.1) Z glocka, na razie, we mnie nie celował, ale wiedziałem, że zacznie, jeśli dopuszczę do uwalania zabytkowego siedmiostrzałowca ziemią.
Wiktionary
rzecz. siedmiostrzał m.
przym. siedmiostrzałowy, siedmiostrzelony
Wiktionary
o ręcznej broni palnej: mieszczący w magazynku maksymalnie siedem nabojów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o broni palnej – mieszczący w magazynku siedem nabojów
(1.2) mający siedem strzał
Wiktionary
(1.1) Iwan znał się na broni dostatecznie, by po samym kształcie rozpoznać doskonały, nieduży i lekki, siedmiostrzałowy belgijski model browninga.
Wiktionary
rzecz. siedmiostrzałowiec m., siedmiostrzał m.
przym. siedmiostrzelony
Wiktionary
złożony z siedmiu sylab (zgłosek); siedmiozgłoskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący siedem sylab, składający się z siedmiu sylab
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: śedmʹi ̯osylabovy
Wiktionary
gatunek drapieżnego rekina
SJP.pl
Siedmioszpar, siedmioszpar spiczastogłowy ("Heptranchias perlo") – gatunek drapieżnej, agresywnej morskiej ryby sześcioszparokształtnej. W starszej literaturze był opisywany pod wieloma nazwami synonimicznymi. Biologia tego gatunku jest słabo poznana.
Wikipedia
składający się z siedmiu taktów
SJP.pl
składający się z siedmiu tomów, zawarty w siedmiu tomach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z siedmiu tomów, zawarty w siedmiu tomach, wydany w siedmiu tomach
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: śedmʹi ̯otõmovy
Wiktionary
ważący siedem ton
SJP.pl
mający siedem torów
SJP.pl
mający lub trwający siedem tygodni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający siedem tygodni
(1.2) będący w wieku siedmiu tygodni
Wiktionary
(1.1) Wczoraj grekokatolicy obchodzili Wielki Dzień, który zakończył okres siedmiotygodniowego postu.
(1.2) Jest mężatką i matką ośmioletniej Moniki i siedmiotygodniowego Mateusza.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: śedmʹi ̯otygodʹńovy
Wiktionary
szczyt górski o wysokości powyżej siedmiu tysięcy metrów nad poziomem morza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący siedem warstw, składający się z siedmiu warstw
Wiktionary
IPA: ˌɕɛdmʲjɔvarˈstfɔvɨ, AS: śedmʹi ̯ovarstfovy
Wiktionary
o pierwiastku: zawierający atomy tworzące siedem wiązań chemicznych z innymi atomami
SJP.pl
mający moc siedmiu watów
SJP.pl
sekta muzułmańska utworzona na przełomie VIII i IX wieku, będąca skrajnym odłamem szyitów, uznająca linię siedmiu imamów i wierząca, że ostatni imam nie umarł, lecz pozostaje w ukryciu; ismailici, izmailici, isma'ilici
SJP.pl
składający się z siedmiu wersów; siedmiowierszowy
SJP.pl
członek sekty isma'ilitów - odłamu szyitów uznającego linię siedmiu imamów; ismailita, izmailita, isma'ilita
SJP.pl
trwający siedem wieków, mający siedem wieków
SJP.pl
strofa siedmiowierszowa lub utwór siedmiowierszowy
SJP.pl
składający się z siedmiu wierszy
SJP.pl
w chemii: zawierający 7 cząsteczek wody
SJP.pl
składający się z siedmiu wyrazów
SJP.pl
mający siedem atomów węgla w cząsteczce
SJP.pl
mający siedem zaworów
SJP.pl
składający się z siedmiu zdań
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z siedmiu zgłosek
SJP.pl
Siedmiozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z siedmiu sylab.
Szereg siedmiosylabowy, najczęściej dwu- albo trzyakcentowy, pojawia się na ogół jako samodzielny wers w wierszach izosylabicznych, przeplatanych i różnowersowych lub też jako komponent w dłuższych wersach sylabicznych.
Wikipedia
złożony z siedmiu zgłosek (sylab); siedmiosylabowy
SJP.pl
składający się z siedmiu znaków
SJP.pl
mający siedem zębów
SJP.pl
mający siedem zębów
SJP.pl
mający wartość siedmiu złotych
SJP.pl
mający siedem łóżek
SJP.pl
wielościan o 7 ścianach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o siedmiu ścianach
Wiktionary
przym. siedmiościenny
Wiktionary
mający siedem ścian
SJP.pl
mający siedem świec
SJP.pl
o kablu: mający siedem żył
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Podhale, Górny Śląsk. usiąść
Wiktionary
(1.1) Ano kie tak, to nie ma redy, to me jus jedz, ino zeby mi zaś nie było żol długo umierać, to se na brzyzku siednij, ozewrzyj kute, a jo skocem do tobie.
Wiktionary
(1.1) usiąść
Wiktionary
1. znajdować się w pozycji siedzącej;
2. potocznie: przebywać gdzieś przez jakiś czas (np. w szkole, na strychu);
3. potocznie: zajmować się czymś intensywnie;
4. potocznie: być znawcą w czymś (np. siedzieć w ubezpieczeniach);
5. potocznie: przebywać w więzieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siedzieć.
(1.2) miejsce przeznaczone do siedzenia (1.1)
(1.3) eufem. część ciała poniżej plecyeców
Wiktionary
(1.1) Siedzenie przed telewizorem powoduje uszczerbek na zdrowiu.
(1.2) Zajmij mi siedzenie przy oknie.
(1.3) Strasznie boli mnie siedzenie po tych pięciu godzinach wykładów.
Wiktionary
IPA: ɕɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: śeʒẽńe
Wiktionary
czas. siadać, siedzieć, obsiadać, wysiadywać, wysiadać, siąść, przysiąść, wsiadać, odsiadywać, przesiadać się
rzecz. odsiadka ż., zasiadka ż., siedziba ż., siadanie n., siądnięcie n., siad mrz.
przym. siedzący
wykrz. siad
Wiktionary
(1.1) spoczywanie
(1.2) gw. Górny Śląsk zic
(1.3) pupa, pupcia, tyłek, rzyć; wulg. dupa, dupsko
Wiktionary
przymiotnik od: siedzenie
SJP.pl
1. miejsce, gdzie ktoś mieszka lub stale przebywa;
2. miejsce, gdzie znajduje się jakaś instytucja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. lub podn. miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa
(1.2) miejsce, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja
Wiktionary
Siedziba – według polskiego Kodeksu cywilnego siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę organ zarządzający tą osobą prawną. Ustawa lub oparty na niej statut mogą zawierać odmienne postanowienia.
Pojęcie siedziby osoby prawnej umieszczone zostało w art. 41 kc.
Wikipedia
(1.2) Po raz pierwszy szyfrogramy zakodowane przy pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w grudniu 1932 roku (lub styczniu 1933) w Pałacu Saskim w Warszawie, mieszczącym siedzibę Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇ˈd͡ʑiba, AS: śėʒ́iba
Wiktionary
rzecz. siadanie n., siądnięcie n., siedzenie n.
czas. siąść
Wiktionary
1. znajdować się w pozycji siedzącej;
2. potocznie: przebywać gdzieś przez jakiś czas (np. w szkole, na strychu);
3. potocznie: zajmować się czymś intensywnie;
4. potocznie: być znawcą w czymś (np. siedzieć w ubezpieczeniach);
5. potocznie: przebywać w więzieniu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
(1.2) pot. przebywać w jakimś miejscu
(1.3) pot. być aresztowanym, pozbawionym wolności
(1.4) pot. zajmować się czymś
(1.5) gw-pl|Bukowina. mieszkać
Wiktionary
(1.1) Marek siedzi na fotelu i ogląda film.
(1.2) Mój sąsiad jest na bezrobociu i cały czas siedzi w domu.
(1.3) Siedział trzy lata i wyszedł w zeszłym tygodniu.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: śėʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. siedzenie n., zasiedzenie n., siedzisko m., odsiadka ż., nasiadówka ż., posiedzenie n., wysiadywanie n., przesiadywanie n., przesiadka ż., siądnięcie n., siad mrz.
czas. wsiadać, zasiedzieć się dk., usiąść dk., usiedzieć dk., posiedzieć dk., wysiedzieć dk., wysiadywać ndk., przesiąść się dk., przesiadać się ndk., przesiadywać ndk., usadzać ndk., odsiedzieć dk., odsiadywać ndk., przysiąść dk., podsiąść dk., podsiadywać ndk., dosiąść się dk., siadać ndk.
wykrz. siad
przym. siedzący
Wiktionary
1. siedzenie, to na czym się siedzi;
2. siedziba, miejsce zamieszkania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ta część mebla, na której siedzi się
Wiktionary
Siedzisko – mebel przeznaczony do siedzenia.
Wikipedia
IPA: ɕɛ̇ˈd͡ʑiskɔ, AS: śėʒ́isko
Wiktionary
czas. przesiadać się, siedzieć, siąść
rzecz. siadanie n., siądnięcie n., zasiadka ż.
przym. siedzący
Wiktionary
zdrobnienie od: siedzenie; potocznie: wygodne, przytulne miejsce do siedzenia
SJP.pl
o cechach siedzuniowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Siedzuniowate ("Sparassidaceae" Herter) – rodzina grzybów z rzędu żagwiowców ("Polyporales").
Wikipedia
o cechach siedzuniowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu żagwiowców
SJP.pl
Siedzów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Sobienie-Jeziory.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Matki Bożej Bolesnej w Mariańskim Porzeczu.
Wieś szlachecka Siedzewo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
1. taki, który wymaga siedzenia (np. siedząca praca) lub podczas którego się długo siedzi (np. siedzący tryb życia);
2. taki, który służy do siedzenia (np. miejsce siedzące)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wymaga siedzenia
(1.2) służący do siedzenia
forma czasownika.
(2.1) ims. od siedzieć
Wiktionary
rzecz. siedzenie n., siedzisko n., siadanie n., siad mrz., siądnięcie n.
czas. siedzieć, siąść, siadać
przysł. siedząco
wykrz. siad
Wiktionary
huba siedź - gatunek grzyba z rodziny flagowcowatych lub żagwiowatych, z rzędu żagwiowców, objęty ścisłą ochroną w Polsce; huba gałęzista, żagiew gałęzista, żagiew krzaczysta, żagiew cykoriokształtna, wielogłówka listkowata
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
ryba z podrodziny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Coregonus|ref=tak., srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciała siei są śledziowate i wysmukłe.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̇ja, AS: śėi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
okres siania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozsiewanie ziarna
(1.2) okres siewu
(1.3) ziarno rzucane podczas zasiewu
Wiktionary
Siejba – część wsi Czarnówka w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Wydminy.
W latach 1975–1998 Siejba administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
rzecz. siejbiarz mos., siejbienie n.
czas. siejbić ndk.
Wiktionary
(1.1) siew, sianie, zasiew
(1.3) ziarno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. siewca
Wiktionary
rzecz. siejba ż., siejbienie n.
czas. siejbić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. sianie ziarna
Wiktionary
rzecz. siejba ż., siejbiarz mos.
czas. siejbić ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rzad. rozsiewać ziarno
czasownik zwrotny niedokonany siejbić się (dk. brak)
(2.1) rzad. rozsiewać się
Wiktionary
rzecz. siejba ż., siejbiarz mos., siejbienie n.
Wiktionary
(1.1) siać
Wiktionary
1. rzucać ziarno w glebę;
2. rozsypywać coś celowo;
3. gubić, trwonić;
4. rozpowszechniać, szerzyć;
5. przepuszczać przez sito; przesiewać
SJP.pl
Sieje (nazwa oboczna: Osiedle Sieje) – część Kielc, niegdyś wieś w nieistniejącej już gminie Dąbrowa, obszar poprzemysłowy.
W zabudowie dominują niskie bloki komunalne „Kieleckiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego” (KTBS) oraz budynki jednorodzinne o niskiej intensywności, z usługami podstawowymi. Od strony północnej Sieje sąsiadują z dużym kompleksem leśnym. Sieje liczą ok. 1,5 tys. mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) przest. roln. ogrod. związany z siewem, zasiewami
Wiktionary
(1.1) Komisja Porozumiewawcza uzasadnia swój wniosek tym, że okres siejny już się kończy a zboża siewnego powiat dotychczas nie otrzymał więc rolnictwo nie może dalej czekać bo nie obsiano by pól. sic.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̇jnɨ, AS: śėi ̯ny
Wiktionary
rzecz. siew m., Siejny mos./mrz., Siejnik mrz.
czas. siać
Wiktionary
podrodzina ryb łososiowatych; głąbielowate
SJP.pl
Si
Wikipedia
o cechach siejowatych (podrodzina ryb)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Siek – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Stormarn, siedziba urzędu Siek.
Wikipedia
1. jeden z zębów przednich;
2. nóż przeznaczony do siekania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stomat. anat. przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Siekacze, kły i zęby trzonowe uzębienia mlecznego zastępowane są zębami stałymi: siekaczami, kłami i zębami przedtrzonowymi.
Wiktionary
rzecz. siekanka ż., sieczka ż., siekanina ż., siekanie n., posiekanie n., siekaniec m., sieczkarnia ż.
czas. siekać ndk., posiekać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siekać.
Wiktionary
IPA: ɕɛˈkãɲɛ, AS: śekãńe
Wiktionary
czas. siekać ndk.
rzecz. sieczka ż., siekacz mrz.
Wiktionary
drobno pocięty drut ołowiany używany zamiast śrutu, a także mieszanina kamieni, szkła, gwoździ, grubego śrutu, kawałków metalu stosowana jako pociski artyleryjskie
SJP.pl
1. coś co zostało pocięte na drobne kawałki, posiekane;
2. potrawa z siekanego mięsa;
3. bijatyka z użyciem broni białej
SJP.pl
zdrobnienie od: siekanina
SJP.pl
potrawa przygotowana z bardzo drobno posiekanych lub zmielonych produktów
SJP.pl
siekane kotlety, siekana pieczeń - kotlety, pieczeń zrobione z posiekanego mięsa
SJP.pl
Siekany (lit. "Sekonys") – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Wielka Wieś.
Wikipedia
ciąć coś na drobne kawałki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kulin. drobno kroić
Wiktionary
(1.1) Grzyby po namoczeniu gotujemy do miękkości, drobno siekamy (możemy zmiksować na miazgę) i wraz z wywarem dodajemy do kremu.
(1.1) Przynosiliśmy nasz spirytus, a dziewczęta kroiły kanapki ze śledziem, jajkami, ogórkami, pomidorami, siekaną wątróbką po żydowsku.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛkat͡ɕ, AS: śekać
Wiktionary
rzecz. siekanie n., siekacz m., posiekanie n., siekanka ż., sieczka ż., sieczkarnia ż.
czas. posiekać dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. narzędzie ręczne służące do rąbania;
2. potocznie o bardzo mocnej kawie, herbacie, rzadziej o papierosie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska
(1.2) pot. coś aż odurzającego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wówczas jednemu przy ścinaniu pnia siekiera wpadła do wody i on zawołał: «Ach, panie! – i to jeszcze pożyczona».
(1.2) Babka, niby ze szczodrobliwości, robiła takie siekiery, że tego nie szło pić.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇ˈcɛra, AS: śėḱera
Wiktionary
rzecz. siekierezada ż., siekiernik mos./mrz., siekiernica ż., Siekierki nmos., Siekierczyn mrz., Siekierczyna ż., Siekierno n., Siekiernik mrz., Siekierz mrz., Siekiersk mrz.
:: zdrobn. siekierka ż., siekiereczka ż.
przym. siekierowy, siekierkowy
Wiktionary
(1.1) topór; gwara. rąbanica; gw. Śląsk Cieszyński krzysoczka, cieślica, gw. Górny Śląsk siykiyra
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Siekierczyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: siekierka
(1.2) mała siekierka
Wiktionary
(1.1) Maryś, wziąłbyś siekiereczką drewek nasiekł.
Wiktionary
rzecz. siekiera ż., siekierka ż., siekierezada ż., siekiernik mos./mrz., siekiernica ż., Siekierki nmos., Siekierczyn mrz., Siekierczyna ż., Siekierno n., Siekiernik mrz., Siekierz mrz., Siekiersk mrz.
przym. siekierowy, siekierkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. książk. ciężka praca przy wyrębie
(1.2) neol. książk. praca siekierą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z oddali, od zrębu, słychać było siekierezadę, stukanie, pukanie, piłowanie, zgrzytanie pilników o stal i tak dalej.
(1.1) (1.2) Wieczorem, po siekierezadzie na zrębie i po siekierezadzie w szopie, gdzie porąbałem resztę kloców, stałem przy piecu w izdebce Babci Oleńki i przetapiałem na patelni smalec ten, co go wczoraj zakupiłem w sklepie.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛ̇cɛrɛˈzada, AS: śėḱerezada
Wiktionary
rzecz. siekiereczka ż., siekiera ż., siekierka ż., siekiernik m.
Wiktionary
zdrobnienie od: siekiera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od siekiera
(1.2) mała lub lekka siekiera
(1.3) icht. pot. ryba z gatunku różanka pospolita (nazwa systematyczna|Rhodeus sericeus|ref=tak.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. siekiera ż., siekiereczka ż., siekiernica ż., siekiernik m., siekierezada ż., Siekierki nmos.
przym. siekierowy
Wiktionary
(1.1) siekiereczka
(1.2) toporek
(1.3) różanka, pukas
Wiktionary
zdrobnienie od: siekiera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przypominający kształtem małą siekierę
SJP.pl
przymiotnik od: Siekierki (dzielnica Warszawy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siekierkami, dotyczący Siekierek
Wiktionary
rzecz. Siekierki nmos.
Wiktionary
roślina z rodziny motylkowatych
SJP.pl
Si
Wikipedia
1. osoba walcząca siekierą;
2. dawniej:
a) rzemieślnik wyrabiający siekiery;
b) osoba pracująca siekierą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś, kto pracuje siekierą
(1.2) przest. ktoś, kto wyrabia siekiery
(1.3) hist. żołnierz uzbrojony w siekierę (topór)
(1.4) hist. ukraiński chłop, uczestnik mordów na Polakach na Wołyniu w latach czterdziestych XX w., zabijający siekierą, nożem, widłami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) miejsce lub uchwyt, na którym wiesza się siekierę
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇ˈcɛrʲɲik, AS: śėḱerʹńik
Wiktionary
rzecz. siekiereczka ż., siekiera ż., siekierezada ż., siekierka ż., siekiernica ż., Siekierki nmos., Siekierczyn m., Siekierczyna ż., Siekierno n., Siekiernik m., Siekierz m.
przym. siekierowy, siekierkowy
Wiktionary
(1.1) rębacz
(1.3) topornik
Wiktionary
narzędzie pełniące jednocześnie funkcje siekiery i młota
SJP.pl
Siekieromłot – narzędzie pełniące jednocześnie funkcje siekiery i młota.
Wikipedia
przypominający wyglądem siekierę; siekierkopodobny
SJP.pl
Siekierowice (niem. "Schickerwitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Dobroszyce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Siekierzyce (niem. "Seckerwitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Mściwojów.
Siekierzyce leżą na Równinie Jawora, 4 kilometry na południowy wschód od Jawora, na wysokości 210 m n.p.m.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Siekierzyce.
Wikipedia
1. zgrubienie od: siekiera;
2. trzonek, na którym osadzona jest siekiera
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Si
Wikipedia
potocznie: zadać cios bronią sieczną lub czymś ostrym
SJP.pl
Zobacz też: Siekowo.
Siekówko (pol. hist. "Siekowo Małe") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Przemęt. Na zachód od wsi przepływa Południowy Kanał Obry.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sielanka
Wiktionary
rzecz. sielanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. (dziś gwara.) mieszkaniec sioła, tj. wsi
Wiktionary
IPA: ɕɛˈlãɲĩn, AS: śelãńĩn
Wiktionary
rzecz. sielanka ż., sioło m.
Wiktionary
idylla;
1. spokojne i beztroskie życie;
2. otoczenie umożliwiające takie życie;
3. utwór literacki przedstawiający zbyt idealny obraz życia wiejskiego; bukolika, ekloga, skotopaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan szczęścia, idylla, pogodne, spokojne życie
(1.2) liter. utwór poetycki idealizujący życie wiejskie;
(1.3) stpol. wieśniaczka
(1.4) daw. kulin. potrawa z leguminy i żółtek
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Idylla”. Zobacz też: Idylla (grafika).
Ta strona dotyczy literatury. Zobacz też: inne znaczenia.
Sielanka (bukolika, idylla, ekloga, skotopaska, pasterka) – gatunek literacki, utwór poetycki, przedstawiający w sposób wyidealizowany uroki życia wiejskiego.
Wikipedia
IPA: ɕɛˈlãnka, AS: śelãnka
Wiktionary
rzecz. sioło n., sielankowość ż., sielskość ż., sielanin m., przysiółek m., sielaneczka ż.
przym. sielankowy
przysł. sielankowo, sielsko
Wiktionary
(1.2) ekloga, bukolika, idylla, skotopaska
Wiktionary
1. twórczość sielankopisarza;
2. pisanie sielanek
SJP.pl
pisarz, poeta tworzący sielanki
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób sielankowy, beztrosko
Wiktionary
rzecz. sielankowość ż., sielanka ż., przysiółek m., sioło n.
przym. sielankowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co sielankowe
Wiktionary
przym. sielankowy
przysł. sielankowo
rzecz. sielanka ż., sioło n.
Wiktionary
1. odznaczający się pogodą, spokojem; sielski;
2. dotyczący sielanki literackiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen spokoju, pogody, beztroski
(1.2) liter. dotyczący sielanki literackiej
Wiktionary
rzecz. sielanka ż., sielankowość ż., sioło n.
przysł. sielankowo
Wiktionary
(1.1) idylliczny, bukoliczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ryba z podrodziny siei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa systematyczna|Coregonus albula|ref=tak., gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;
Wiktionary
(1.1) sielawa europejska, sielawa bałtycka
Wiktionary
mała sielawa
SJP.pl
przymiotnik od: sielawka
SJP.pl
przymiotnik od: sielawa
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. część Warszawy;
3. wieś na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Rosji, w obwodzie riazańskim, nad Oką, miejsce w którym w 1943 sformowano 1 Dywizję Piechoty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. sielcecki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sielce
SJP.pl
Sielice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Sochaczew. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka "Silice" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sochaczewskim ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Zobacz też: Sielinko w innych znaczeniach tej nazwy.
Sielinko – osada w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Opalenica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. ogromnie, bardzo
Wiktionary
przym. sielny
rzecz. sieła
Wiktionary
(1.1) bardzo
Wiktionary
→ sioło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. duży, tęgi, dobrze wyglądający
Wiktionary
przysł. sielnie
rzecz. sieła
Wiktionary
(1.1) tyngi
Wiktionary
dotyczący wsi; sielankowy, bukoliczny, idylliczny
SJP.pl
Si
Wikipedia
→ sielski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sielskie
Wiktionary
przym. sielski
przysł. sielsko
rzecz. sielanka ż., sioło n.
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siemka, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. forma powitania
(1.2) slang. forma pożegnania
Wiktionary
(1.1) Siema, Maciek! Kupę lat się nie widzieliśmy, mów, co u ciebie słychać.
(1.2) – Muszę się już zwijać, na razie. – No, siema.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃ma, AS: śẽma
Wiktionary
wykrz. siemasz, siemka, siemano, siemanko
Wiktionary
(1.1) slang. elo, siemanko, siemano, siemasz, siemka; neutr. cześć, hej
(1.2) pot. na razie, nara, narka, narcia, narazicho
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych, kierowana do więcej niż jednej osoby; jak się macie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siemka, siemasz, siemano, siemanko, siema, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. forma powitania
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siemka, siemasz, siemano, siema, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. forma powitania
Wiktionary
(1.1) – Siema, Zbyszek! – Siemanko. Co słychać?
Wiktionary
IPA: ɕɛ̃ˈmãnkɔ, AS: śẽmãnko
Wiktionary
wykrz. siemka, siema, siemasz, siemano
Wiktionary
(1.1) slang. siemka, siema, siemasz, siemano; neutr. cześć, hej
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siemka, siemasz, siema, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. forma powitania
Wiktionary
(1.1) – Elo, ziomuś! – Siemano!
Wiktionary
IPA: ɕɛ̃ˈmãnɔ, AS: śẽmãno
Wiktionary
wykrz. siemka, siema, siemasz, siemanko
Wiktionary
(1.1) slang. siemka, siema, siemasz, siemanko; neutr. cześć, hej
Wiktionary
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siemka, siema, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. forma powitania
Wiktionary
(1.1) – Elo, ziomuś! – Siemasz, brachu!
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃maʃ, AS: śẽmaš
Wiktionary
wykrz. siemka, siema, siemano, siemanko
Wiktionary
(1.1) slang. siemka, siema, siemano, siemanko; neutr. cześć, hej
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żona Siemaszki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Siemczyn – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Kozielice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Siemisław, Siemirad, Siemomysł, Siemowit (rzadkie imiona męskie)
SJP.pl
[czytaj: z-imens] jednostka przewodności elektrycznej, odwrotność oma; simens
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. elektr. zob. simens.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) urządzenie marki Siemens
Wiktionary
Siemens (wymowa:, oficjalnie Siemens AG, zapis stylizowany SIEMENS) – niemiecki koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główne siedziby przedsiębiorstwa znajdują się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG notowana jest na Frankfurckiej Giełdzie Papierów Wartościowych.
Wikipedia
IPA: ˈzʲĩmɛ̃w̃s, AS: zʹĩmẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. simens mrz.
Wiktionary
(1.1) simens, symbol. S
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. icht. łosoś europejski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. do 1923 roku samodzielna wieś na Górnym Śląsku
(1.2) geogr. synonim dla Siemianowic Śląskich;
Wiktionary
(1.2) Czy tym tramwajem dojadę do Siemianowic?
(1.2) Odwiedziłbym moją kuzynkę w Siemianowicach.
Wiktionary
rzecz. siemianowiczanin m., siemianowiczanka ż.
przym. siemianowicki
Wiktionary
(1.2) Siemianowice Śląskie
Wiktionary
przymiotnik od: Siemianowice Śląskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Siemianowic, związany z Siemianowicami
Wiktionary
(1.1) Jest autorem polichromii w jednym z siemianowickich kościołów.
Wiktionary
rzecz. Siemianowice lm nm., siemianowiczanin m., siemianowiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Siemianowic Śląskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Siemianowic Śląskich
Wiktionary
(1.1) Tłumy siemianowiczan wyległy na ulice miasta.
Wiktionary
rzecz. Siemianowice lm nm.
:: fż. siemianowiczanka ż.
przym. siemianowicki
Wiktionary
mieszkanka Siemianowic Śląskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Siemianowic Śląskich
Wiktionary
(1.1) Bożena nie zna żadnej rodowitej siemianowiczanki.
Wiktionary
rzecz. Siemianowice lm nm.
:: fm. siemianowiczanin m.
przym. siemianowicki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. zbiornik wodny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Siemiatycze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siemiatyczami, dotyczący Siemiatycz
Wiktionary
rzecz. Siemiatycze nmos., Siemiatyczanin mos., Siemiatyczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Siemiatycz
SJP.pl
mieszkanka Siemiatycz
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Siemiatycze – miasto w Polsce, położone w województwie podlaskim, siedziba powiatu siemiatyckiego i gminy wiejskiej Siemiatycze. Leży na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, nad rzeką Kamianką.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 roku Siemiatycze liczyły 13 391 mieszkańców.
Wikipedia
Siemidarżno (niem. "Zimdarse") – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Trzebiatów.
Według danych z 28 lutego 2009 wieś miała 106 mieszkańców.
Wieś została włączona do Polski w 1945, jej dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. przysiółek wsi Pasieki w Polsce, w województwie podlaskim, w gminie Narewka;
Wiktionary
Siemieniakowszczyzna – przysiółek wsi Pasieki w Polsce, położony w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Narewka.
W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa białostockiego.
22 września 1941 hitlerowcy wysiedlili mieszkańców do m. Bajory, zrabowali inwentarz żywy i martwy, a wieś zrównali z ziemią.
Wikipedia
Siemienice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krzyżanów.
Prywatna wieś szlachecka "Siemienice Wielki"e położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie orłowskim województwa łęczyckiego. Od początku XVII w. należała do kasztelana gostyńskiego Jana Szamowskiego oraz jego brata rodzonego Bartosza.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
tradycyjna śląska zupa wigilijna przygotowywana na bazie nasion konopi
SJP.pl
Siemieniotka (także: "konopionka", "siemieniec", "siemieniatka", "siemiotka", "siemionka", "siemianka", "siemieniucha", "konopiotka", "konopianka") – zupa z nasion (siemienia) konopi. Na Śląsku, w Małopolsce i Wielkopolsce tradycyjnie spożywana w wigilię Bożego Narodzenia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. staw w Polsce
SJP.pl
Siemień – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Siemień. Leży przy ujściu Piwonii do Tyśmienicy.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego.
Miejscowość jest sołectwem siedzibą gminy Siemień oraz rzymskokatolickiej parafii Przemienienia Pańskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 590 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
związany z Siemieniem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
staropolskie imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Siemirad — staropolskie imię męskie, złożone z członów "Siemo(i)-" (psł. "*sěmьja" ma m.in. znaczenia "rodzina, ród; czeladź, służba, własność") i "-rad" ("cieszyć się"), mówiące o radości skierowanej do obdarzonego imieniem.
Siemirad imieniny obchodzi 1 lutego i 7 grudnia.
Wikipedia
Siemirad z żoną; Siemiradowie
SJP.pl
Siemirad z żoną; Siemiradostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Siemirada lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko, m.in. Henryk Siemiradzki, polski malarz, przedstawiciel akademizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Siemirowice (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Szemrejce) – wieś na północno-zachodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Cewice.
Na terenie wsi utworzono sołectwo "Siemirowice" i wyodrębniono osiedle "Osiedle Na Skarpie".
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Siemisław, Siemosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Siemo(i)-" (psł. "*sěmьja" ma m.in. znaczenia „rodzina, ród; czeladź, służba, własność”) i "-sław" („sława”). Imię to wyraża życzenie sławy w przestrzeni rodzinnej.
Przez pewien okres imię to było błędnie odczytywane jako "Ziemosław" lub "Ziemisław".
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Siemisławy lub z nią związany
SJP.pl
Siemisław z żoną; Siemisławowie
SJP.pl
Siemisław z żoną; Siemisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Siemisława lub z nim związany
SJP.pl
1. wieś w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim;
2. wieś w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Siemiątki, Siemiątkowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nasiono roślin oleistych używane jako pokarm dla zwierząt albo przerabiane na olej o różnym zastosowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nasiona roślin oleistych (lnu, rzepaku, konopi), zwykle używane jako pokarm dla zwierząt, przerabiane na olej lub spożywane w celach leczniczych
(1.2) daw. każde ziarno nasienne, przeznaczone do siewu
Wiktionary
(1.2) Ziarno gorczycy najmniejsze między siemionami.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃mʲjɛ, AS: śẽmʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. siemieniuch m., siemionka ż., siemieniotka ż., siemiątki nmos., siemieniec m., siemianka ż., siemiernik m., siemieszka ż., sianie n., nasianie n., posianie n., zasianie n., wysianie n., siewca m., siewnik m., posiew m.
czas. zasiewać, siać ndk., nasiać dk., wysiać dk., posiać dk., zasiać dk.
przym. siemienny, siemieniasty, siemienisty, siemieniaty
przysł. siemienisto
Wiktionary
(1.2) nasienie, ziarno siewne, materiał siewny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, nazwa własna
(1.1) wieś w Polsce położona w województwie śląskim;
Wiktionary
Siemięrzyce – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.
Wieś królewska "Siemierzyce" położona była w powiecie lelowskim, wchodziła w skład klucza wsi, stanowiącego uposażenie wojewodów krakowskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma powitania lub pożegnania używana w sytuacjach nieoficjalnych; siema, siemasz, siemano, siemanko, siemaneczko, cześć, hej, heja, hejka, serwus
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) slang. powitanie
Wiktionary
(1.1) Siemka, Grzegorz, idziesz na siłkę wieczorem?
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃mka, AS: śẽmka
Wiktionary
wykrz. siemanko, siema, siemano, siemasz
Wiktionary
(1.1) siema, siemasz, siemanko, siemano, cześć, hej
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Siemkowice ("Siemikowice") – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Siemkowice.
W jej pobliżu znajduje się stacja kolejowa Chorzew Siemkowice.
Wikipedia
przymiotnik od: Siemkowice
SJP.pl
Siemnice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rachanie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Rachanie. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 371 mieszkańców.
Wikipedia
staropolskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przypuszcza się również, że córką Siemomysła mogła być żona nieznanego bliżej księcia pomorskiego.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Siemonia – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, w gminie Bobrowniki.
W latach 1954–1961 wieś była siedzibą władz gromady Siemonia, po jej zniesieniu w gromadzie Sączów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię książąt polskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kwestia historyczności Siemowita początkowo nie budziła wątpliwości, została zakwestionowana pod koniec XIX wieku.
Wiktionary
rzecz. Ziemowit mos.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Siemowita lub z nim związany
SJP.pl
Siemowo – wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie miejsko-wiejskiej Gostyń.
Wikipedia
przymiotnik od: Siemyśl
SJP.pl
Siemysłów – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie namysłowskim, w gminie Domaszowice.
W latach 1945–1954 siedziba gminy Siemysłów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Siemyśl (niem. "Simötzel") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Siemyśl. Miejscowość jest siedzibą gminy Siemyśl.
Według danych z 31 grudnia 2024 roku Siemyśl miał 1 006 mieszkańców
Wikipedia
[czytaj: sjena] model samochodu marki Fiat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód marki Fiat;
Wiktionary
Siena – miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, w prowincji Siena. Ważne centrum turystyczne. Według danych na 30 czerwca 2016 gminę zamieszkiwały 53 853 osoby.
Wikipedia
(1.1) Najmniejszy silnik sieny ma pojemność 1,0 dm³ i moc maksymalną 65 KM.
Wiktionary
IPA: ˈsʲjɛ̃na, AS: sʹi ̯ẽna
Wiktionary
rzecz. Siena ż.
Wiktionary
[czytaj: sjenenka] mieszkanka Sieny (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. mieszkanka miasta Sieny
Wiktionary
(1.1) Jurek umówił się na kawę z prześliczną sienenką.
Wiktionary
rzecz. Siena ż., Sieneńczyk m., Sienenka ż.
:: fm. sieneńczyk m.
przym. sieneński
Wiktionary
[czytaj: sjeneńczyk] mieszkaniec Sieny (miasta we Włoszech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) współczesny mieszkaniec miasta Sieny
Wiktionary
(1.1) Laura spotykała się z jednym sieneńczykiem w czasie kursu.
Wiktionary
rzecz. Siena ż., Sieneńczyk mos., Sienenka ż.
:: fż. sienenka ż.
przym. sieneński
Wiktionary
1. [czytaj: sjeneński] przymiotnik od: Siena (miasto we Włoszech);
2. przymiotnik od: Sienno (nazwa kilku polskich wsi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Sieny, związany ze Sieną
Wiktionary
(1.1) Janina podziwia sieneńskie arcydzieła.
Wiktionary
rzecz. Siena ż., sieneńczyk mos., sienenka ż., Sieneńczyk mos., Sienenka ż., sjena ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. wieś na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim;
Wiktionary
Sieniawa – miasto w Polsce w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sieniawa. Położone w Dolinie Dolnego Sanu, w południowej części Kotliny Sandomierskiej, w historycznej ziemi przemyskiej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa przemyskiego.
Wikipedia
przym. sieniawski
Wiktionary
1. mieszkaniec Sieniawy (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Sieniawy Żarskiej (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Sieniawy (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Sieniawy Żarskiej (wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sieniawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sieniawą, dotyczący Sieniawy
Wiktionary
Sieniawski (Syniewski) – polski herb szlachecki, odmiana herbu Leliwa.
Wikipedia
rzecz. Sieniawa ż.
Wiktionary
Sienice (niem. "Senitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Łagiewniki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Osoby o nazwisku "Sienicki":
Wikipedia
Sieniczno – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Olkusz. Leży przy drodze krajowej 94 i drodze wojewódzkiej nr 773.
Wikipedia
Sieniewice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn.
W czasach II Rzeczypospolitej wieś (wówczas także spotykana pod nazwą Sieniewicze) należała (do 1934) do gminy Narojki.
W latach 1954–1957 wieś była siedzibą władz gromady Sieniewice, po jej zniesieniu w gromadzie Drohiczyn.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Sienkiewicz, związany z Sienkiewiczami
Wiktionary
(1.1) Całą noc przesiedział w sienkiewickim posterunku.
Wiktionary
rzecz. sienkiewiczanin mos., sienkiewiczanka ż., Sienkiewicze lm nm.
Wiktionary
nazwisko, m.in.
a) Henryk Sienkiewicz (pseud. Litwos) (1846-1916), prozaik i publicysta;
b) Jerzy Sienkiewicz (1897-1980), historyk sztuki, muzeolog;
c) Karol Sienkiewicz (pseud. Karol z Kalinówki) (1793-1860), publicysta, poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Choroszcz;
(1.2) geogr. wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie iwacewickim;
Wiktionary
Sienkiewicze – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Choroszcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego. Rezydowały w niej zamożne rody szlacheckie, takie jak Markowscy, Zborowscy czy też Dydyńscy.
Wikipedia
(1.2) Po wojnie Sienkiewicze znalazły się na terenie Związku Sowieckiego.
Wiktionary
rzecz. Sienkiewiczówka ż., sienkiewiczolog mos., sienkiewicziana nmos., sienkiewiczanin mos., sienkiewiczanka ż.
przym. sienkiewicki, sienkiewiczowski
Wiktionary
wszystko, co dotyczy twórczości i życia Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Henryka Sienkiewicza
(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Henrykiem Sienkiewiczem i jego twórczością
Wiktionary
(1.1) Hrabiemu udało się zebrać sporą liczbę sienkiewiczianów.
(1.2) W tej księgarni kupisz ostatnie sienkiewicziana.
Wiktionary
rzecz. Sienkiewiczówka ż., Sienkiewicze lm nm., sienkiewiczolog mos., sienkiewiczowskość ż., sienkiewiczyzm mrz.
przym. sienkiewiczowski, Sienkiewiczowski
przysł. sienkiewiczowsko
Wiktionary
badacz, znawca twórczości Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. znawca lub badacz twórczości i życia Henryka Sienkiewicza
Wiktionary
(1.1) Do rodzimych dołączyli sienkiewiczolodzy z Białorusi i Ukrainy.
Wiktionary
rzecz. Sienkiewicze lm nm., sienkiewicziana lm nm.
Wiktionary
dotyczący twórczości Henryka Sienkiewicza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Henryka Sienkiewicza, charakterystyczny, typowy dla Sienkiewicza lub jego twórczości, taki jak u Sienkiewicza
Wiktionary
(1.1) Pierwowzorem sienkiewiczowskiego Kmicica był Samuel Kmicic herbu Radzic, wzmiankowany w pamiętnikach Paska.
(1.1) Profesor zaapelował o ustanowienie roku 2016 rokiem sienkiewiczowskim.
(1.1) Zapraszamy do zwiedzania Turystycznego Szlaku Sienkiewiczowskiego.
Wiktionary
rzecz. sienkiewicziana lm nm., Sienkiewicze lm nm., Sienkiewiczówka ż.
przym. Sienkiewiczowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle na Ukrainie, w rejonie łuckim;
Wiktionary
Sienkiewiczówka (ukr. Сенкевичівка) – osiedle typu miejskiego w rejonie łuckim (do 2020 w rejonie horochowskim) obwodu wołyńskiego na Ukrainie. Osiedle liczy 1,4 tys. mieszkańców (2001).
Znajduje tu się stacja kolejowa Sienkiewiczówka, położona na linii Lwów – Kiwerce.
Wikipedia
(1.1) Przed wieczorem dojechaliśmy do Sienkiewiczówki na nocleg.
Wiktionary
rzecz. sienkiewicziana lm nm., Sienkiewicze lm nm.
przym. sienkiewiczowski, Sienkiewiczowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. → siano;
2. katar sienny - katar występujący na tle uczuleniowym w okresie zbioru siana, kwitnienia traw i drzew;
3. dawniej: sieniowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Sienna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sienna (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. nazwa dwóch rzek w Polsce;
3. miejscowość na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. roln. zadaszenie na słomę lub zboże na czterech słupach
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Gaździe ktoś podpalił siennicę.
Wiktionary
rzecz. siano n., siennik mrz.
przym. sienny
Wiktionary
(1.1) bróg
Wiktionary
przymiotnik od: Siennica Różana
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Siennicy, Siennicy Królewskiej Dużej, Siennicy Królewskiej Małej, Siennicy Nadolnej lub Siennicy Różanej
SJP.pl
mieszkanka Siennicy, Siennicy Królewskiej Dużej, Siennicy Królewskiej Małej, Siennicy Nadolnej lub Siennicy Różanej
SJP.pl
zdrobnienie od: siennik
SJP.pl
płócienny materac wypchany słomą lub sianem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) duży płócienny worek wypełniony słomą (sieczką) lub sianem, służący za materac do spania;
Wiktionary
Siennik – duży płócienny worek wypchany słomą lub sianem służący jako materac.
Polski działacz niepodległościowy Karol Levittoux aresztowany przez władze rosyjskie w 1841 i osadzony w Cytadeli Warszawskiej, popełnił samobójstwo podpalając swój siennik.
Wikipedia
IPA: ˈɕɛ̇̃ɲːik, AS: śė̃•ńik
Wiktionary
rzecz. siano n., siennica ż.
przym. siennikowy, sienny
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński strużok
Wiktionary
przymiotnik od: siennik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z siennikiem, dotyczący siennika
Wiktionary
rzecz. siennik mrz.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. miasto na Białorusi
SJP.pl
Si
Wikipedia
1. → siano;
2. katar sienny - katar występujący na tle uczuleniowym w okresie zbioru siana, kwitnienia traw i drzew;
3. dawniej: sieniowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sianem, dotyczący siana
(1.2) daw. związany z sienią, dotyczący sieni
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. siennica ż., siennik mrz.
(1.2)
:: rzecz. sień ż.
Wiktionary
oprawca, bandyta, pozostający na czyichś usługach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) oprawca, bandyta, pozostający na czyichś usługach
Wiktionary
(1.1) Trzej jego bracia zginęli w mękach, zgładzeni przez siepaczy Amina.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛpat͡ʃ, AS: śepač
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie:
a) szarpać, targać
b) bić, smagać
2. siepać się: potocznie o tkaninie - strzępić się po brzegach
SJP.pl
Siepietnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn. Ma status sołectwa.
W roku 2021 w Siepietnicy mieszkało 454 mieszkańców, z czego 51,8% stanowiły kobiety, a 48,2% mężczyźni
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
szarpnąć; targnąć
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sieprawice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jastków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Obok miejscowości przepływa rzeka Ciemięga, lewy dopływ Bystrzycy.
Wikipedia
przymiotnik od: Siepraw
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Sieradowice Pierwsze – wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim;
2. Sieradowice Drugie – wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie łódzkim;
Wiktionary
Zobacz też: Sieradz w innych znaczeniach tej nazwy.
Sieradz – miasto w środkowej Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, położone na Nizinie Południowowielkopolskiej, nad Wartą, w Kotlinie Sieradzkiej. Przez Sieradz biegną drogi krajowe: nr 12, S8 i nr 83, a także linia kolejowa nr 14. Sieradz jest ważnym węzłem drogowym i ośrodkiem kulturalno-gospodarczym województwa łódzkiego.
Wikipedia
(1.1) Sieradz leży nad Wartą.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛrat͡s, AS: śerac
Wiktionary
rzecz. sieradzanin mos., sieradzanka ż., Sieradzkie n.
przym. sieradzki
Wiktionary
mieszkaniec Sieradza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sieradza
(1.2) osoba pochodząca z Sieradza, urodzona w Sieradzu
Wiktionary
rzecz. Sieradz m., Sieradzkie n., Sieradzanin m., Sieradzanka ż.
:: fż. sieradzanka ż.
przym. sieradzki
Wiktionary
mieszkanka Sieradza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sieradza
(1.2) kobieta pochodząca z Sieradza, urodzona w Sieradzu
Wiktionary
rzecz. Sieradz m., Sieradzkie n., Sieradzanin m., Sieradzanka ż.
:: fm. sieradzanin m.
przym. sieradzki
Wiktionary
przymiotnik od: Sieradz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sieradzem, dotyczący Sieradza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z Bożej łaski król Polski, pan i dziedzic ziem krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, Kujaw, Pomorza i Rusi Kazimierz śle pozdrowienie Panu Papieżowi Innocentemu.
Wiktionary
rzecz. Sieradzkie n., Sieradz mrz., sieradzanin mos., sieradzanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Sieradz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region sieradzki
Wiktionary
(1.1) Susza dotknęła wiele gospodarstw w Sieradzkiem.
Wiktionary
rzecz. Sieradz m., Sieradzanin m., Sieradzanka ż., sieradzanin m., sieradzanka ż.
przym. sieradzki
Wiktionary
(1.1) ziemia sieradzka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. mieszkaniec Sierakowa (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Sierakowa Sławieńskiego, Sierakowa Słupskiego lub Sierakowa Śląskiego (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Sierakowa (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Sierakowa Sławieńskiego, Sierakowa Słupskiego lub Sierakowa Śląskiego (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sierakowice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sieraków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sierakowem, dotyczący Sierakowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Sieraków mrz.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Wielkopolsce;
Wiktionary
Zobacz też: Sieraków w innych znaczeniach tej nazwy.
Sieraków – miasto w zachodniej Polsce, w woj. wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sieraków. Położone nad Wartą, na skraju Puszczy Noteckiej, na pograniczu Kotliny Gorzowskiej i Pojezierza Poznańskiego, pomiędzy dwoma jeziorami: Jaroszewskim i Lutomskim. Miasto posiada rozbudowaną infrastrukturę wypoczynkową (kręgielnia, liczne ośrodki wypoczynkowe) nad Jeziorem Jaroszewskim.
Wikipedia
(1.1) Lokalny koncern energetyczny zorganizował wczoraj w Sierakowie spotkanie z przedstawicielami naszej firmy.
Wiktionary
przym. sierakowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sierbowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Pilica. Wieś przecina droga wojewódzka nr 794.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
1. jeden włosek sierści;
2. coś podobnego do sierści;
3. coś zrobionego z sierści
SJP.pl
Sierczynek ( "Schierzighauland") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Trzciel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
1. przestarzałe: skłonny do gniewu; zapalczywy; srogi;
2. dawniej: gorliwy, żarliwy
SJP.pl
przestarzałe: sierdzić się - wybuchać gniewem, złościć się, gniewać się
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: sierdziście
SJP.pl
1. rosyjskie imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. krótki płócienny płaszcz noszony przez chłopów w dawnej Polsce; sukmana;
2. prostota, brak wyszukania;
3. prostactwo, prymitywność, brak obycia;
4. potocznie: kobieta niezdarna, powolna, niepotrafiąca radzić sobie w życiu; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; ciemięga, niedojda, niedorajda, oferma, ciamajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. wierzchnie ubranie chłopskie z grubego samodziału;
Wiktionary
(1.1) Z siermięgą na plecy narzuconą wyszedł o kiju obejrzeć naprzód, jaki dzień się obiecywał.
Wiktionary
przym. siermiężny
przysł. siermiężnie
Wiktionary
(1.1) sukmana
Wiktionary
przymiotnik od: siermięga
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: siermiężnie
SJP.pl
przaśność, zgrzebność, prostota, głównie stroju; bycie siermiężnym
SJP.pl
1. prosty, zgrzebny i nieefektowny;
2. używany na siermięgi;
3. noszący siermięgę; chłopski;
4. charakteryzujący się brakiem obycia, gburowatością
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący siermięgi, związany z siermięgą
przymiotnik jakościowy
(2.1) cechujący się prostotą, brakiem wyszukania
(2.2) charakteryzujący się prostactwem i brakiem obycia
Wiktionary
(2.1) Dzieło Tarasewicza jest solidne i z chłopska siermiężne, choć pełne kolorystycznej subtelności i przewrotnej ironii.
(2.2) Jego poczucie humoru nie robi na mnie wrażenia. To jest taki typowo polski, przaśny, siermiężny dowcip.
Wiktionary
rzecz. siermięga ż., siermiężka ż., siermiężność ż.
przym. siermięgowy
przysł. siermiężnie
Wiktionary
(1.1) war. siermięgowy
(2.1) zgrzebny, przaśny, prosty, surowy, nieefektowny
(2.2) przaśny, pszenno-buraczany, prostacki, pospolity, plebejski, wulgarny, ordynarny, trywialny, prymitywny, niewybredny, niesmaczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dom dla sierot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. dom dla sierot
Wiktionary
(1.1) Po śmierci rodziców Paulina trafiła do sierocińca.
Wiktionary
IPA: ˌɕɛrɔˈt͡ɕĩɲɛt͡s, AS: śeroćĩńec
Wiktionary
rzecz. sierota, sierotka, sieroctwo
czas. osierocać, osierocić
przym. sierocy
Wiktionary
(1.1) dom dziecka; przest. ochronka, przytułek; pot. bidul
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co sieroce
Wiktionary
przym. sierocy
przysł. sieroco
Wiktionary
bycie sierotą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie sierotą
Wiktionary
Sieroctwo – fakt nieposiadania przez dziecko obojga rodziców (sierota zupełna) lub jednego rodzica ("półsierota"), braku innych opiekunów (odpowiedzialnych za wychowanie) bądź w ogóle jakichkolwiek krewnych. Sierota to dziecko niemające wymienionych członków rodziny. Brak tych osób może być dosłowny (śmierć, porzucenie, trwały pobyt z dala od siebie) bądź dorozumiany (brak zainteresowania, odebranie praw do opieki, wychowywanie przez inne osoby).
Wikipedia
rzecz. sierota m. ż., osierocenie n., sierociniec mrz., sierotka ż.
czas. osierocić dk.
przym. sierocy
Wiktionary
odnoszący się do sieroty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do sieroty, właściwy sierocie
Wiktionary
(1.1) Bo straszna to przecie myśl dla ludzkiego rozumu i nieznośne czucie dla serca matki sierocej, iż jej syn wałęsa się na dnie morza, nie mogąc znaleźć spoczynku, miotany i targany, z miejsca na miejsce przez tajemnicze i straszliwe oceanu potwory, jakoby w duszy szatana wyśnione - przez diabły morskie i rekiny, przez głowonogi ośmiornice, przez gruboskorupe langusty, ohydne kraby, oślizgłe mięczaki, ukwiały i jeżowce.
Wiktionary
IPA: ɕɛˈrɔt͡sɨ, AS: śerocy
Wiktionary
rzecz. sierocość ż., sierota m./ż., sierotka m./ż., sieroctwo n., sierociniec m.
czas. osierocać, osierocić
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Sieroszewice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Sieroszewice, w Kaliskiem, ok. 11 km na wschód od Ostrowa Wielkopolskiego.
Siedziba władz gminy wiejskiej Sieroszewice.
Wikipedia
przymiotnik od: Sieroszewice; sieroszewski
SJP.pl
przymiotnik od: Sieroszewice; sieroszewicki
SJP.pl
Sieroszewski "(Rola odmienna IV, Rolicz)" – polski herb szlachecki, odmiana herbu Rola z nobilitacji.
Wikipedia
Sieroszowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Radwanice. Wieś jest siedzibą sołectwa Sieroszowice w którego skład wchodzi również przysiółek Ułanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.
Wikipedia
Sieroszów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sierosławy lub z nią związany
SJP.pl
Sierosław z żoną; Sierosławowie
SJP.pl
Sierosław z żoną; Sierosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sierosława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. dziecko bez rodziców;
2. dziecko wychowujące się poza swoją prawdziwą rodziną;
3. kobieta samotna, opuszczona, niekochana;
4. potocznie: kobieta niezdarna; fajtłapa, oferma, ciamajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
(1.2) pot. człowiek opuszczony, osamotniony
(1.3) pot. człowiek niezaradny lub budzący współczucie
(1.4) typogr. błąd polegający na pozostawieniu jednoliterowego wyrazu na końcu wiersza składanego tekstu
(1.5) typogr. błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy umarła jego mama, został się sierotą.
(1.1) Małżeństwo zaadoptowało sierotę.
(1.5) Ten tekst jest brzydko złożony. Jest za dużo wdów i sierot.
Wiktionary
IPA: ɕɛˈrɔta, AS: śerota
Wiktionary
rzecz. sieroctwo n., sierociniec m., osierocenie n., osierocanie n., sierotki nmos., Sieroty nmos.
:: zdrobn. sierotka ż.
czas. osierocać ndk., osierocić dk.
przym. sierocy
Wiktionary
(1.5) szewc
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od sierota
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sierotka Marysia pasła gąski na łące.
Wiktionary
IPA: ɕɛˈrɔtka, AS: śerotka
Wiktionary
rzecz. sierota, sieroctwo, sierociniec
czas. osierocać, osierocić
przym. sierocy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. narzędzie służące do żęcia
2. uderzenie w boksie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;
(1.2) sport. w boksie: uderzenie zadane półkolistym ruchem ręki
Wiktionary
Zo
Wikipedia
IPA: ɕɛrp, AS: śerp
Wiktionary
rzecz. sierpik mrz./mzw., sierpień m., sierpniówka ż.
przym. sierpowaty, sierpowy
Wiktionary
(1.2) sierpowy
Wiktionary
ręczny nóż ogrodniczy o sierpowato wygiętym ostrzu
SJP.pl
Sierpak – tradycyjne narzędzie rolnicze, stanowiące połączenie noża i sierpa. Składa się on z drewnianego drzewca oraz wygiętego, szerokiego ostrza, często zakończonego hakiem.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Sierpc – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, nad rzeką Sierpienicą przy jej ujściu do Skrwy, około 40 km na północ od Płocka. Siedziba władz powiatu sierpeckiego.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.
Wikipedia
mieszkaniec Sierpca
SJP.pl
mieszkanka Sierpca
SJP.pl
przymiotnik od: Sierpc
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sierpcem, dotyczący Sierpca
Wiktionary
rzecz. sierpik mzw./mrz., Sierpc mrz., sierpczanin m., sierpczanka ż.
Wiktionary
wycinka sierpianka - gatunek motyla z rodziny wycinkowatych
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych; gągoł północny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny kaczkowatych;
Wiktionary
Sierpiec, gągoł północny ("Bucephala islandica") – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Północną i Islandię. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.1) Brzuch, szyja, boki pierś i ogon sierpca są czarne, z białymi plamami. (Wikipedia)
Wiktionary
IPA: ˈɕɛrpʲjɛt͡s, AS: śerpʹi ̯ec
Wiktionary
ósmy miesiąc roku kalendarzowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Ja to, proszę pana, jadę w sierpniu do Bułgarii. Konkretnie to do Złotych Piasków, wie pan, to taki bardzo ekskluzywny kurort – wyjaśniła z dumą kobieta.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ, AS: śerpʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. sierpik mrz./mzw., sierp m., sierpniówka ż.
przym. sierpniowy, sierpowy
Wiktionary
1. mały sierp;
2. typ kwiatostanu wieloosiowego;
3. gatunek bakterii zaliczany do typu sinic; afanizomenon;
4. sztuczny rodzaj grzybów mitosporowych; fuzarium, nalotek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sierp
(1.2) mały sierp
(1.3) bot. typ kwiatostanu z kwiatami, które wyrastają na szypułkach tylko po jednej stronie głównego pędu;
(1.4) bot. nazwa systematyczna|Serratula|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.5) biol. nazwa systematyczna|Fusarium|ref=tak., rodzaj grzybów z grupy niedoskonałych, o sierpowatych konidiach
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Trachinotus|ref=tak., rodzaj ryb okoniokształtnych z rodziny ostrobokowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɕɛrpʲik, AS: śerpʹik
Wiktionary
rzecz. sierp m., sierpowy m., sierpówka ż., sierpień m., sierpowiec m., Sierpów m., Sierpowo n., Sierpówko n.
przym. sierpowy, sierpecki, sierpniowy, sierpówkowy, sierpowaty
Wiktionary
lucerna sierpikowata - gatunek rośliny z rodziny bobowatych; lucerna sierpowata
SJP.pl
powszelatek sierpikowiec - motyl z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Sierpin (nazwa oboczna: Sierpinek, niem. Serpin) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Elbląg. Leży na Wysoczyźnie Elbląskiej.
Wieś okręgu sędziego ziemskiego Elbląga w XVII i XVIII wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: sierpień
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sierpniem, charakterystyczny dla sierpnia, przypadający w sierpniu; taki, jak w sierpniu
Wiktionary
(1.1) Przypominane są z okazji kolejnych rocznic strajki sierpniowe 1980 roku, powstanie "Solidarności".
(1.1) Według dzisiejszej wiedzy nasz wszechświat, cały ten rozświetlony kosmiczny interes, który widzisz nad głową w sierpniowe noce, istnieje właśnie dzięki załamaniom symetrii.
Wiktionary
IPA: ɕɛrpʲˈɲɔvɨ, AS: śerpʹńovy
Wiktionary
rzecz. sierpień mrz., sierpniówka ż., sierp mrz., sierpik mrz./mzw., sierpak mrz., sierpowy mrz., Sierpień mos./ż.
przym. sierpowy, sierpowaty, sierpikowaty, sierpiasty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. wycieczka za miasto w sierpniu
(1.2) praw. zwyczajowa nazwa dekretu o karze śmierci dla zbrodniarzy faszystowskich;
Wiktionary
Sierpniówka – zwyczajowa nazwa dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN) z dnia 31 sierpnia 1944 roku "o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego", ustalającego kary za współpracę z niemieckim okupantem.
Wikipedia
IPA: ɕɛrpʲˈɲufka, AS: śerpʹńufka
Wiktionary
rzecz. sierp m., sierpień m.
przym. sierpniowy
Wiktionary
rodzaj ptaków z rzędu dzioborożcowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Phoeniculidae|ref=tak.;
Wiktionary
wanga sierpodzioba, hawajka sierpodzioba - gatunki ptaków
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny tymaliowatych; Erythrogenys
SJP.pl
długoskrzydlak sierposz - owad z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
ptak z rzędu wróblowatych; tanager
SJP.pl
ptak z rzędu wróblowatych; tanager
SJP.pl
mający kształt sierpa, np. sierpowaty księżyc
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kształt sierpa; półkoliście zakrzywiony
Wiktionary
rzecz. sierp m., sierpik m., sierpowy mrz., sierpówka ż.
przym. sierpowy, sierpniowy
przysł. sierpowato
Wiktionary
(1.1) sierpowy
Wiktionary
rodzaj mchów z rodziny krzywoszyjowatych
SJP.pl
przymiotnik od: sierp
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sierpa
(1.2) mający kształt sierpa
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sport. w boksie: uderzenie zadane półkolistym ruchem ręki
Wiktionary
IPA: ɕɛrˈpɔvɨ, AS: śerpovy
Wiktionary
rzecz. sierp m., sierpik mrz./mzw., sierpień m.
przym. sierpowaty, sierpniowy
przysł. sierpowato
Wiktionary
(1.2) półkolisty, sierpowaty
Wiktionary
sierpoń żółty - błonkówka z rodziny gąsienicznikowatych
SJP.pl
Sierpoń ("Ophion") – rodzaj błonkówek z rodziny gąsienicznikowatych.
Duże gąsienicznikowate. Polska nazwa zwyczajowa pochodzi od kształtu odwłoka, stromo wzniesionego na styliku a następnie sierpowato opadającego w dół. U samic pokładełko słabo wysunięte. Czułki 16 członowe[].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;
Wiktionary
Si
Wikipedia
przym. sierpuchowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sierpuchowem, dotyczący Sierpuchowa
Wiktionary
rzecz. Sierpuchow mrz.
Wiktionary
ptak z rodzaju gołębiowatych z charakterystyczną, czarną obwódką na szyi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Streptopelia decaocto|Frivaldszky|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku sierpówek (1.1)
Wiktionary
(1.1) Ekspansja sierpówki dokonała się w bardzo krótkim czasie.
(1.2) Z gałęzi starej akacji zerka na mnie sierpówka, czy tam cukrówka, zwał jak chciał.
Wiktionary
rzecz. sierp mrz., sierpowy mrz., sierpik mzw./mrz.
przym. sierpowy, sierpowaty
przysł. sierpowato
Wiktionary
(1.1) synogarlica turecka, gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie cukrówka
Wiktionary
[czytaj: sjerra] w krajach hiszpańskojęzycznych: pasmo górskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obywatelka Sierra Leone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Sierra Leone
Wiktionary
IPA: ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃ŋka, AS: sʹi ̯e•raleõŋka
Wiktionary
rzecz. Sierra Leone n.
:: fm. Sierraleończyk mos.
przym. sierraleoński
Wiktionary
obywatel Sierra Leone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Sierra Leone
Wiktionary
IPA: ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: sʹi ̯e•raleõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Sierra Leone n.
:: fż. Sierraleonka ż.
przym. sierraleoński
Wiktionary
przymiotnik od: Sierra Leone
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Sierra Leone
Wiktionary
(1.1) Miasto połączone jest asfaltową drogą z Freetown – stolicą kraju odległą o około 300 km. Znajduje się tu także krajowy port lotniczy Kenema obsługiwany przez sierraleońskie linie West Coast Airways.
Wiktionary
IPA: ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci, AS: sʹi ̯e•raleõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sierraleończyk mos., Sierraleonka ż., Sierra Leone n.
Wiktionary
osiedle miasta Trzebinia
SJP.pl
Siersza – osiedle miasta Trzebinia, w powiecie chrzanowskim, w województwie małopolskim. Siersza była jedną z najstarszych miejscowości Małopolski o bogatej tradycji górniczej i energetycznej oraz dużych walorach estetycznych: w pobliżu Sierszy powstała Kopalnia Węgla Kamiennego Siersza i Elektrownia Siersza.
Wikipedia
przymiotnik od: Siersza (osiedle w Trzebini lub tamtejsza elektrownia)
SJP.pl
Sierzchowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Waganiec.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bezkręgowiec zaliczany do wszołów, z podgromady owadów uskrzydlonych; pasożyt bytujący w sierści psów i wilków
SJP.pl
przymiotnik od: sierść
SJP.pl
1. potocznie: zwierzę pokryte sierścią; futrzak;
2. pogardliwie: człowiek brudny, niezadbany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) żart. pogard. kot
(1.2) gryzoń z rodziny nazwa systematyczna|Tarsomys|ref=tak.;
Wiktionary
Sierściuch ("Tarsomys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
(1.1) Ten głupi sierściuch znów wlazł do garażu i pobrudził samochód!
Wiktionary
IPA: ˈɕɛrʲɕt͡ɕux, AS: śerʹśćuχ
Wiktionary
rzecz. sierść, sierścień
przym. sierściowy
Wiktionary
(1.1) kot, futrzak, dachołaz
Wiktionary
okrywa włosowa u większości ssaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. owłosienie ssaków;
Wiktionary
(1.1) Zebra ma sierść w czarno-białe paski.
(1.1) Wełna jest materiałem uzyskiwanym z owczej sierści.
(1.1) W pewnej chwili stare babsko z chytrymi oczami wprowadziło między strojny tłum młode koźlątko z sierścią jak śnieg bielutką.
Wiktionary
IPA: ɕɛrʲɕt͡ɕ, AS: śerʹść
Wiktionary
rzecz. sierściuch, sierścień
przym. sierściowy
Wiktionary
(1.1) łow. okrywa
Wiktionary
skrót od: sierżant (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. sierżant
Wiktionary
(1.1) OR-6
Wiktionary
ekspresywnie: sierżant
SJP.pl
dotyczący sierżanta
SJP.pl
1. stopień podoficerski wyższy od plutonowego, niższy od chorążego;
2. podoficer mający ten stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;
Wiktionary
Sierżant (sierż.) – stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji. W polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym. Następny, wyższy stopień nosi nazwę starszy sierżant.
Wikipedia
(1.1) Jakiś sierżant się pytał: nałogi, czy jakieś sznyty na rękach mam, czy ćpam, po czym stwierdził, że będę dobry jako mechanik czołgu T-55.
(1.1) Odznaką sierżanta w Wojsku Polskim i Bundeswehrze, jest tzw. „krokiewka”, czyli rzymska cyfra pięć (= 5), natomiast w innych armiach stopień sierżanta często oznacza się trzema takimi „krokiewkami”, podczas gdy pojedyncza oznacza często żołnierza w stopniu równorzędnym do polskiego starszego szeregowego.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛrʒãnt, AS: śeržãnt
Wiktionary
przym. sierżancki
Wiktionary
(1.1) skr. sierż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) być sierżantem, pełnić funkcję sierżanta
Wiktionary
(1.1) Rozsądna część umysłu Colona zastanawiała się, czy celem istnienia oficerów nie jest to, by stali między sierżantami a całym tym gó... tą górą papierów, by ci mogli sierżantować w spokoju.
Wiktionary
Sierżniki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Chąśno.
Wieś duchowna "Sierniki" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim ziemi gostynińskiej województwa rawskiego. "Sierzniki" były wsią klucza łowickiego arcybiskupów gnieźnieńskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosrąb, sosręb, siostrzan, tragarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. syn siostry
(1.2) etn. bud. przest. element architektoniczny typowego drewnianego domu, gruba belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu i podtrzymująca go, często o walorach ozdobnych; Gloger.;
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Boltonia|ref=tak., roślina z rodziny astrowatych
Wiktionary
(1.1) Syn siostry nazywany był siestrzanem.
(1.2) Siestrzan, szeroki poprzeczny podciąg pod belkami, robiony był z jednej połowy dużej kłody.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛsṭʃãn, AS: śesṭšãn
Wiktionary
rzecz. siostra ż., siostrzyczka ż.
Wiktionary
(1.1) siostrzeniec, daw. siestrzeniec, daw. siostrzan, daw. siostrzanek, daw. siestrzanek, daw. siestrzeniec
(1.2) sosrąb, sosręb, przest. siostrzan, daw. tram, daw. podciąg, daw. reg. siostrzeń, daw. siestrzoń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siostrzeniec, daw. reg. siestrzeniec, daw. reg. siostrzamb, daw. stragarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. kuzyn
(1.2) stpol. mąż siostry
Wiktionary
rzecz. siestrzanka ż., siostra ż., siostrunia ż., siostrzyca ż., siostrzyczka ż., siestrzeniec m.
przym. siostrzany
Wiktionary
(1.1) siestrzeniec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kuzynka
Wiktionary
rzecz. siostra ż., siostrunia ż., siostrzyca ż., siostrzyczka ż., siestrzanek m., siestrzeniec m.
przym. siostrzany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. siostrzenica
Wiktionary
rzecz. siestrzeniec m., siostra ż., siostrunia ż., siostrzenica ż., siostrzeniczka ż., siostrzyca ż., siostrzyczka ż.
przym. siostrzany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. syn siostry lub brata
(1.2) etn. daw. reg. belka stropowa, siestrzan
(1.3) stpol. kuzyn
Wiktionary
(1.1) Prędko mi poszepnął plenipotent do ucha, abym tego młodzieńca jak najgrzeczniej przyjął, bo to siestrzeniec rodzony jaśnie wielmożnego prezydenta […]
Wiktionary
IPA: ɕɛˈsṭʃɛ̃ɲɛt͡s, AS: śesṭšẽńec
Wiktionary
rzecz. siestrzanka ż., siestrzanek mos., siostrzyczka ż., siostra, siestrzenica
Wiktionary
(1.1) siostrzeniec, daw. siestrzan, daw. siostrzan, daw. siostrzanek, daw. siestrzanek
(1.2) sosrąb, sosręb, przest. siestrzan, przest. siostrzan, przest. stragarz, daw. podciąg, daw. siestrzoń, daw. reg. siostrzeń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siostrzeniec, daw. reg. siostrzamb, daw. reg. tram
(1.3) stpol. siestrzanek
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Siestrzewit – staropolskie imię męskie, zawierające nazwę stopnia pokrewieństwa "siostra" (psł. "*sestra"), złożone z członów "Siestrze-" ("siostrze") i "-wit" ("pan, władca"). Znaczenie imienia: "ten, który sprawuje władzę nad swoją siostrą".
Siestrzewit imieniny obchodzi 20 lutego.
Wikipedia
Siestrzeń – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grodziskim, w gminie Żabia Wola.
Wieś szlachecka Siestrzinia położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie błońskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
rozsypywanie nasion w spulchnioną glebę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby
(1.2) roln. nasiona do zasiania lub już kiełkujące
Wiktionary
Siew – umieszczanie materiału siewnego w łożu siewnym na zalecanej głębokości i w odpowiednich odstępach, z jednoczesnym przykrywaniem go warstwą ziemi. Siewowi towarzyszą często dodatkowe czynności uprawowe ułatwiające równomierne i wysokiej jakości wschody, takie jak: wyrównywanie, dociskanie lub spulchnianie roli, wykonywanie bruzdki siewnej, dociskanie nasion lub przykrywanie ich warstwą ziemi, wyrównywanie lub profilowanie gleby.
Wikipedia
(1.1) Siew jesienny daje przeważnie obfite wschody i silniejsze siewki oraz uwalnia od potrzeby przechowywania nasion.
(1.1) Demeter opiekowała się wzrostem zbóż od siewu aż po żniwa.
Wiktionary
rzecz. siewki nmos., sianie n., siewca mos., siewczyni ż., siewka ż., siewnik mrz.
przym. siewny, siejny
czas. zasiać, siać, zasiewać
Wiktionary
(1.1) obsiew, posiew, siejba, wysiew, zasiew
(1.2) zasiew
Wiktionary
rzadko: siać od czasu do czasu
SJP.pl
1. ten, kto sieje zboże, ziarno;
2. ten, kto coś propaguje, szerzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) roln. osoba siejąca ziarno w polu
(1.2) przen. ktoś, kto propaguje, szerzy coś, co ma się rozpowszechnić wśród ludzi
Wiktionary
Siewca – tytuł kilku obrazów olejnych oraz szkiców przedstawiających siewcę na polu, namalowanych przez holenderskiego artystę Vincenta van Gogha w czerwcu, wrześniu, październiku oraz w listopadzie 1888 roku podczas jego pobytu w Arles.
Wikipedia
(1.1) Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa.
Wiktionary
rzecz. sianie n., posianie n., zasiewanie n., zasianie n., siew mrz., siewnik mrz., zasiew m., siewka ż., posiew m., odsiew m., wysiewanie n., wysianie n., odsiewanie n., odsianie n., podsiewanie n., podsianie n., obsiewanie n., obsianie n., wsiewanie n., wsianie n., siewnica ż., siewniczka ż., sieweczka ż., siewniczek m., sieweczkowate nmos., podsiew m., dosiewanie n., dosianie n., osiewek m., przysiewanie n., przysianie n., rozsiewanie n., rozsianie n.
:: fż. siewczyni ż.
czas. siać ndk., posiać dk., zasiewać ndk., zasiać dk., wysiewać ndk., wysiać dk., odsiewać ndk., odsiać dk., podsiewać ndk., podsiać dk., obsiewać ndk., obsiać dk., wsiewać ndk., wsiać dk., dosiewać ndk., dosiać dk., przysiewać ndk., przysiać dk., rozsiewać ndk., rozsiać dk.
przym. siewny, zasiewowy, siewnikowy, posiewowy, siewnicowy, siewniczkowy, siewniczkowaty, siewkowy, rozsiany
Wiktionary
(1.2) propagator, głosiciel
Wiktionary
1. zdrobnienie od: siewka;
2. sieweczka obrożna - gatunek ptaków nadwodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: siewka
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Charadrius|ref=tak., ptak z podrodziny sieweczek rodziny sieweczkowatych;
Wiktionary
rzecz. siewki nmos., sieweczkowate nmos., siewca mos., siewka ż.
Wiktionary
o cechach sieweczkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Charadriidae|Leach|ref=tak., rodzina małych i średnich ptaków zamieszkujących cały świat poza Antarktydą;
Wiktionary
Sieweczkowate (Charadriidae) – rodzina ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).
Wikipedia
(1.1) U sieweczkowatych słabo zaznaczony jest dymorfizm płciowy.
Wiktionary
rzecz. siewca mos., sieweczka ż., siewka ż., siewkowce lm nm., siewkowe lm nm.,
Wiktionary
o cechach sieweczkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
piędzik siewierak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
przymiotnik od: Siewiersk (wieś)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Siewierzem, dotyczący Siewierza (miasta w Polsce)
(1.2) związany z Siewierzanami lub Siewierszczyzną
Wiktionary
rzecz. Siewierz mrz., siewierzanin mos., siewierzanka ż., Siewierszczyzna ż., Siewierzanin mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina obejmująca okolice Nowogrodu Siewierskiego, dawne księstwo siewierskie;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Do tego, że zaledwie w trzy miesiące Rosja opanowała ziemie litewskie na wschód od Dźwiny i Dniepru oraz całą Siewierszczyznę i Czernihowszczyznę, przyczyniły się słabe, w większości drewniane umocnienia miast oraz słabe garnizony.
Wiktionary
przym. siewierski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Siewierz – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie będzińskim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Siewierz, w Zagłębiu Dąbrowskim. Według danych z 31 grudnia 2019 r. miasto miało 5568 mieszkańców.
Miasto biskupstwa krakowskiego w księstwie siewierskim w końcu XVI wieku.
Wikipedia
mieszkaniec Siewierza
SJP.pl
mieszkanka Siewierza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Siewierza
Wiktionary
rzecz. Siewierz m., Siewierzanka ż., Siewierzanin m.
:: fm. siewierzanin m.
przym. siewierski
Wiktionary
1. w hodowli roślin uprawnych rozmnażanych zwykle wegetatywnie (np. ziemniak): roślina wyrosła z nasienia, przeznaczona do dalszej hodowli;
2. przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu mew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. mały lub średniej wielkości ptak wodno-błotny;
(1.2) bot. młoda roślina wyrosła z nasienia;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.2) Siew jesienny daje przeważnie obfite wschody i silniejsze siewki oraz uwalnia od potrzeby przechowywania nasion.
Wiktionary
rzecz. siewkowce nmos., sieweczkowate nmos., siew mrz., siewca mos., sieweczka ż., siewki lm nm., siewkowe nmos.
Wiktionary
jeden z rzędów ptaków grzebieniowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pluvialinae|Brisson|ref=tak., monotypowa podrodzina ptaków z rodziny sieweczkowatych, obejmująca gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej;
forma rzeczownika.
(2.1) plural|siewka.
Wiktionary
Siewki (Pluvialinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae).
Wikipedia
(1.1) Do podrodziny siewek należy m.in. siewnica.
Wiktionary
rzecz. siew mrz., siewka ż., siewkowe nmos., siewca mos., sieweczka ż.
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu siewkowych; sieweczkowate
SJP.pl
o cechach siewkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
przedstawiciel podrzędu ptaków z rzędu siewkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Charadrii|Huxley|ref=tak., podrząd ptaków z rzędu siewkowych zamieszkujących wszystkie kontynenty;
Wiktionary
Siewkowce (Charadrii) – podrząd ptaków z rzędu siewkowych (Charadriiformes).
Wikipedia
(1.1) Ostrygojady i pijawniki zalicza się do siewkowców.
Wiktionary
rzecz. sieweczkowate lm nm., siewka ż., siewkowe lm nm.
Wiktionary
rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Charadriiformes|Huxley|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Siewkowe, siewkowate, mewy-siewki (Charadriiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.
Wikipedia
(1.1) Rząd siewkowych dzieli się na trzy dobrze zdefiniowane podrzędy (…)
Wiktionary
rzecz. siewki nmos., sieweczkowate nmos., siewka ż., siewkowate lm nm., siewkowce lm nm.
Wiktionary
(1.1) siewkowate, mewy-siewki
Wiktionary
przedstawiciel podrzędu ptaków z rzędu siewkowych
SJP.pl
ptak z rodziny siewek, występujący na obszarach arktycznych, pojawiający się w Polsce podczas przelotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Pluvialis squatarola|ref=tak., gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;
Wiktionary
Siewnica ("Pluvialis squatarola") – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkujący tundrę Eurazji, Ameryki Północnej od Półwyspu Melville’a do Ziemi Baffina. Zimuje na wybrzeżach obu Ameryk, zachodniej i południowej Europy, Afryki, południowej części Azji oraz Indonezji i Australii. W Polsce licznie spotykana na wybrzeżu podczas przelotów. W głębi kraju rzadsza, lecz również pojawia się regularnie.
Wikipedia
IPA: ɕɛvʲˈɲit͡sa, AS: śevʹńica
Wiktionary
rzecz. siewca mos.
Wiktionary
maszyna rolnicza używana do wysiewania nasion roślin uprawnych i do rozsypywania nawozów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Rolnik użył siewnika do wysiewu ziarna rzepaku.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛvʲɲik, AS: śevʹńik
Wiktionary
rzecz. siewca m., sianie n., posianie n., zasianie n., obsianie n., posiew m., siemię n., siew mrz.
czas. zasiewać, siać ndk., posiać dk., zasiać dk., obsiać dk.
przym. siewny, siewnikowy
Wiktionary
→ siewnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z siewnikiem, dotyczący siewnika
Wiktionary
rzecz. siewnik m., siewca mos.
Wiktionary
związany z siewem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. związany z siewem
Wiktionary
rzecz. siew mrz., siewca mos., siewnik mrz.
czas. przesiewać, zasiać, zasiewać
Wiktionary
duża, wędrowna ryba z rodziny jesiotrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Acipenser stellatus|Pallas|ref=tak., anadromiczna ryba wód pogranicza Europy i Azji, z rodziny jesiotrowatych;
Wiktionary
Siewruga, jesiotr gwiaździsty ("Acipenser stellatus, Huso stellatus") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny jesiotrowatych (Acipenseridae). Ma duże znaczenie gospodarcze.
Wikipedia
(1.1) Obecnie wędrówki siewrugi w Dunaju uniemożliwia zapora w Żelaznej Bramie.
Wiktionary
(1.1) jesiotr gwiaździsty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wydzielanie i rozprzestrzenianie wirusa przez zakażony organizm do otoczenia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. narzędzie do połowu ryb lub chwytania zwierząt;
2. rozpięta przez pająka pajęczyna;
3. krzyżujące się przewody, drogi, linie komunikacyjne itp.;
4. zasadzka na kogoś;
5. ogół placówek danego typu na jakimś terenie;
6. zorganizowana, tajna grupa ludzi;
7. internet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
(1.2) pajęczyna
(1.3) połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
(1.4) grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
(1.5) przen. pułapka
(1.6) pot. sieć (1.3) elektroenergetyczna
(1.7) pot. sieć (1.3) komputerowa, Internet
(1.8) w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rybacy wcześniej wrócili z morza, bo zerwały im się sieci i nie mogli łowić ryb.
(1.2) Pająk złapał muchę w swoją sieć.
(1.3) Kiedy wreszcie przyłączą nas do sieci energetycznej?
(1.4) W tej sieci sklepów jest bardzo drogo.
(1.5) Kamil wpadł w sieci intryg Katarzyny.
(1.6) Dopiero gdy włączyłem telewizor do sieci, pojawił się obraz.
(1.7) Czy twój komputer ma dostęp do sieci?
(1.8) Trzeba było ten tnący kamień złapać w sieć.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇t͡ɕ, AS: śėć
Wiktionary
rzecz. sieciówka ż., supersieć ż.
:: zdrobn. siatka ż., siateczka ż.
przym. sieciowy, wewnątrzsieciowy, siatkowy, siatkowany
Wiktionary
(1.1) niewód
(1.2) pajęczyna
(1.3) siatka
(1.4) korporacja, związek
(1.5) sidła
(1.6) zasilanie, gniazdko, kontakt
(1.8) geta
Wiktionary
liczebnik wieloraki
(1.1) stpol. siedmioraki
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇t͡ɕˈmʲjɔrɨ, AS: śėćmʹi ̯ory
Wiktionary
pierwsze pomieszczenie od wejścia, prowadzące do innych pomieszczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu
Wiktionary
Sień – przelotowe pomieszczenie przeznaczone do celów komunikacyjnych (niekiedy pełniące funkcje gospodarcze), usytuowane pomiędzy wejściem a dalszymi pomieszczeniami budynku lub budowli.
Wikipedia
(1.1) Czeladź usłyszawszy dzwonek wypadła przed sień, by pana witać, bo wiedziano od kompanionów, że przyjedzie.
(1.1) Srodze obszarpany ganek wiódł do olbrzymiej, mrocznej sieni, zarzuconej najrozmaitszymi rupieciami.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̇̃ɲ, AS: śė̃ń
Wiktionary
rzecz. sioneczka ż., sionka, przedsionek
Wiktionary
(1.1) przedpokój
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. siąść
Wiktionary
ssak z rodziny indrisów występujący w lasach Madagaskaru
SJP.pl
Sifaka ("Propithecus") – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny indrisowatych (Indridae).
Wikipedia
[czytaj: si-fema] pośrednia warstwa skorupy ziemskiej, złożona głównie z krzemu, żelaza i magnezu
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = System Informacji Geograficznej;
Wiktionary
Sig – miasto w Danii, w regionie Dania Południowa, w gminie Varde.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak, słowo lub emblemat, któremu przypisuje się magiczną moc;
(1.2) pieczęć z symbolem demona, anioła lub bóstwa
Wiktionary
Zobacz też: Sigil – program komputerowy.
Sigil – symbol stworzony dla specyficznego celu, magicznego życzenia. Symboliczna reprezentacja rezultatu pożądanego przez maga lub osobę zainteresowaną. Termin ten pochodzi z łacińskiego słowa "sigillum", które oznacza „małą figurę”, „rzeźbę na pieczęci” lub „pieczęć”.
Wikipedia
IPA: ˈɕiɟil, AS: śiǵil
Wiktionary
rzecz. siglum n.
Wiktionary
[czytaj: s-igilaria] karbońskie drzewo zarodnikowe osiągające do 20 metrów wysokości, o liściach o długości ok. 1 metra; sygilaria, pieczątkowiec, pieczęciowiec, drzewo pieczęciowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Nie znam nikogo, kto by się nazywał Sigisbald.
Wiktionary
1. symbol literowy lub literowo-cyfrowy będący oznaczeniem biblioteki;
2. skrótowa lokalizacja fragmentu z Biblii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. skrót
Wiktionary
Siglum, l. mn. sigla (synkopa z łac. singulae litterae – pojedyncze litery lub singula signa) – symbol literowy lub literowo-cyfrowy będący oznaczeniem biblioteki, stosowany w katalogach centralnych przy podawaniu lokalizacji wydawnictw oraz wypożyczaniu międzybibliotecznym i informacji naukowej.
Wikipedia
(1.1) Profesor kazał nam się też nauczyć siglów używanych w literaturze przedmiotowej.
Wiktionary
IPA: ˈsʲiɡlũm, AS: sʹiglũm
Wiktionary
rzecz. sigil mrz.
Wiktionary
[czytaj: s-igma]
1. nazwa jednej z liter alfabetu greckiego;
2. w matematyce: znak sumy w postaci greckiej litery sigma;
3. łoże rzymskie o łukowatym kształcie, dopasowanym do okrągłego stołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(2.1) slang. odnoszący sukcesy inteligentny indywidualista, samowystarczalny i odrzucający hierarchię społeczną
(2.2) slang. osoba, o której mówiący ma dobrą opinię
Wiktionary
Sigma (stgr. σῖγμα, nwgr. σίγμα, pisana Σ, σ lub ς) – osiemnasta litera współczesnego alfabetu greckiego, przy czym „Σ” to majuskuła, „σ” to minuskuła stosowana na początku lub w środku wyrazu, „ς” zaś na jego końcu. W dawnym greckim systemie liczbowym używano jej również do oznaczania liczby 200. Zwłaszcza w starych tekstach występują alternatywne formy „Ϲ, ϲ, Ͻ, ͻ”.
Wikipedia
(1.1) Odchylenie standardowe, oznaczane grecką literą σ (sigma), jest miarą rozproszenia wyników wokół średniej wartości.
(2.2) Beka z kukoldów, co nazywali jakiegoś beciaka z twitcha sigmą.
Wiktionary
IPA: ˈsʲiɡma, AS: sʹigma
Wiktionary
(2.1-2)
:: rzecz.
::: zdrobn. sigiemka
:: czas. przysigmić
:: przym. sigmowy, sigmastyczny
:: przysł. sigmastycznie
Wiktionary
mieszanina antybiotyków oleandomycyny i tetracykliny, o bardzo szerokim zakresie działania
SJP.pl
wziernik wprowadzany do wnętrza jelita grubego, używany w sigmoidoskopii
SJP.pl
metoda badania diagnostycznego polegająca na wziernikowaniu wnętrza jelita grubego, począwszy od odbytu aż do esicy, za pomocą wziernika - sigmoidoskopu
SJP.pl
Sigmoidoskopia – jest to badanie endoskopowe ostatnich 60–80 cm jelita grubego, czyli odbytnicy, esicy i części zstępnicy. Może pełnić zarówno funkcję diagnostyczną (stwierdzenie na powierzchni błony śluzowej owrzodzeń, polipów, guzów, deformacji, zmian naczyniowych, miejsc krwawienia), jak i terapeutyczną (zatamowanie przy użyciu lasera czynnego krwawienia). Sigmoidoskopia umożliwia pobranie wycinków do badania histopatologicznego.
Wikipedia
[czytaj: z-igmund] niemieckie imię męskie
SJP.pl
skrót od: signatum (o dokumencie: podpisany, oznaczony, opieczętowany)
SJP.pl
[czytaj: s-ignatum] o dokumencie: podpisany, oznaczony, opieczętowany
SJP.pl
[czytaj: s-inior] forma grzecznościowa używana we Włoszech; pan
SJP.pl
[czytaj: s-iniora] forma grzecznościowa używana we Włoszech w stosunku do mężatek lub kobiet starszych; pani
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-iniorija]
1. ustrój miast północnowłoskich i środkowowłoskich rządzonych przez signora;
2. wieloosobowy organ rządzący w miastach włoskich
SJP.pl
Signoria (od wł. "signore" – pan) – forma rządów w komunach miast środkowych i północnych Włoch popularna w średniowieczu i w okresie renesansu. Polegała ona na przejmowaniu władzy w miastach przez przedstawicieli bogatych rodów, gdyż często pojawiała się potrzeba silnego rządu, np. w obliczu zagrożenia. Prerogatywy przyznane albo przejęte przez możnowładcę były zazwyczaj dożywotnie, a często przechodziły na jego następców.
Wikipedia
[czytaj: s-iniorina] forma grzecznościowa używana we Włoszech; panna
SJP.pl
1. w matematyce: funkcja zwracająca znak danego argumentu;
2. z łaciny: znak, symptom, oznaka czegoś
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) system zapisu języka migowego;
Wiktionary
Si
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) albańska policja polityczna
Wiktionary
Dyrektoriat Bezpieczeństwa Państwa (alb. Drejtoria e Sigurimit të Shtetit), określany potocznie jako Sigurimi (Bezpieczeństwo) – albańska policja polityczna, działająca w okresie rządów Envera Hodży.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: s-ika] azjatycki gatunek jelenia; jeleń wschodni
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca dźwięk cieczy wypływającej skądś silnym i cienkim strumieniem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɕik, AS: śik
Wiktionary
rzecz. sikalnia ż., sikawka ż., siki lm nm.
czas. sikać ndk., siknąć dk.
Wiktionary
[czytaj: s-ika] azjatycki gatunek jelenia; jeleń wschodni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Cervus nippon|ref=tak., gatunek zwierzęcia kopytnego z rodzaju Cervus
(1.2) zool. osobnik z gatunku sika (1.1)
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: sikać
Wiktionary
(1.1) Jelenie sika są w Polsce rzadkością, jednak nasi południowi sąsiedzi mają bardzo liczną populację i przepiękne gwizdowiska.
Wiktionary
IPA: ˈɕika, AS: śika
Wiktionary
(1.1) jeleń wschodni
Wiktionary
potocznie:
1. lichy, słaby alkohol; lura, szczyny, siuśki, cienkusz, deresz;
2. osoba, która w danym momencie oddaje mocz;
3. penis; flet, fujarka, kuśka, ptaszek, pyta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. słabe wino; czasem też piwo niskiej jakości
Wiktionary
(1.1) Na tej imprezie nie było nic porządnego do picia, same sikacze.
Wiktionary
IPA: ˈɕikat͡ʃ, AS: śikač
Wiktionary
rzecz. siku n., siusiu n., sikalnia ż., siki nmos.
czas. sikać, obsikiwać
Wiktionary
(1.1) jabol, cienkusz, siara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. miejsce, w którym sika się
Wiktionary
IPA: ɕiˈkalʲɲa, AS: śikalʹńa
Wiktionary
rzecz. siur mzw., siusiu n., siku n., siki lm., sik m., siknięcie n., sikacz m., sikaczka ż., sikawka ż., siksa ż., sisi n., siklawa ż., siklawica ż., sikawkowy m., sikanie n.
czas. sikać ndk., obsikiwać ndk., zsikać się dk., zasikać dk., posikać się dk., nasikać dk., wysikać dk., siusiać ndk., obsikać dk., osikać dk., siurać ndk.
wykrz. siur, sik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sikać.
Wiktionary
IPA: ɕiˈkãɲɛ, AS: śikãńe
Wiktionary
rzecz. siki nmos., sikawka, siku, siusiu, sikalnia ż.
czas. sikać, siknąć, obsikiwać
Wiktionary
osiedle w Łodzi
SJP.pl
Sikawa – rejon miasta w północno-wschodniej części Łodzi, na obszarze dzielnicy Widzew, włączony do Łodzi 20 grudnia 1945.
Sikawa wchodzi w skład osiedli administracyjnych: Stoki-Sikawa-Podgórze (wschodnia część) i Dolina Łódki (zachodnia część). Z kolei stworzony w 2005 łódzki System Informacji Miejskiej uznaje Sikawę za samodzielne osiedle.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ulewa, trąba wodna
Wiktionary
rzecz. siki nmos.
Wiktionary
1. urządzenie do gaszenia pożarów, przeważnie z pompą tłoczącą;
2. potocznie: zabawka do polewania wodą; psikawka, psikacz;
3. żartobliwie: penis; banan, interes, ptaszek, wacek, żenidło, kuśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) napędzana ręcznie tłokowa pompa pożarnicza
Wiktionary
Sikawka – potoczna nazwa pompy tłokowej (wyporowej). Urządzenie mechaniczne służące do tłoczenia wody, lub wody ze środkiem pianotwórczym podczas akcji gaszenia pożaru. Dzięki temu możliwe jest prowadzenie akcji gaśniczej. Mogą być dwucylindrowe lub jednocylindrowe (z tłokiem o podwójnym działaniu).
Wikipedia
czas. obsikiwać, sikać
wykrz. sik
rzecz. siusiu n., siku n., siki nmos., sikanie n., sikalnia ż.
Wiktionary
żartobliwie: strażak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) strażak
Wiktionary
rzecz. siki nmos., sikalnia ż.
czas. sikać
Wiktionary
potocznie:
1. oddawać mocz;
2. o jakimś płynie:
a) lecieć wąskim strumieniem;
b) wypuszczać z czegoś, np. z węża, wąskim strumieniem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. siknąć)
(1.1) pot. oddawać mocz
(1.2) pot. o płynie: tryskać cienkim strumieniem
(1.3) pot. wypuścić z czegoś wodę lub inny płyn cienkim, silnym strumieniem
Wiktionary
(1.1) Maciej często sika w krzakach.
(1.2) Z dziurawego węża ogrodowego cały czas sika woda.
(1.3) Przy pomocy plastikowyastikowej butelki z dziurą w nakrętce można sikać wodą na kilka metrów.
Wiktionary
IPA: ˈɕikat͡ɕ, AS: śikać
Wiktionary
rzecz. siur mzw., siusiu n., siku n., siki lm., sik m., siknięcie n., sikacz m., sikaczka ż., sikawka ż., siksa ż., sisi n., siklawa ż., siklawica ż., sikawkowy m., sikanie n., sikalnia ż., posikanie n., podsikanie n., podsikiwanie n., zsikanie n., zasikanie n., osikiwanie n., osikanie n., obsikiwanie n., obsikanie n., nasikanie n., podsikiwanie n., wysikanie n., wysikiwanie n., sikanie n., siuranie n., wysiuranie n., siurak m., sisiak n., sisior m., sisiorek m.
czas. obsikiwać ndk., obsikać dk., zsikać dk., zasikiwać ndk., zasikać dk., posikać dk., podsikiwać ndk., nasikać dk., wysikiwać ndk., wysikać dk., siusiać ndk., wysiusiać dk., obsikiwać ndk., obsikać dk., osikiwać ndk., osikać dk., siurać ndk., wysiurać dk., podsikać dk., podsikiwać ndk., posikiwać ndk.
przym. sikowy, sikawkowy, siksowy, siksowaty
wykrz. siur, sik
Wiktionary
(1.1) oddawać mocz, załatwiać się, siurać; eufem. załatwiać mały interes, odcedzać kartofle; grub. lać, odlewać się; wulg. szczać; infant. siusiać, reg. śl. ciulać
(1.2) tryskać, siurać
(1.3) lać strumieniem
Wiktionary
[czytaj: s-ikh] wyznawca sikhizmu - religii stworzonej przez Guru Nanaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca sikhizmu
Wiktionary
IPA: sʲikx, AS: sʹikχ
Wiktionary
rzecz. sikhizm m.
:: fż. sikhijka ż.
przym. sikhijski
Wiktionary
[czytaj: s-ikhara] śikhara;
1. typ świątyni indyjskiej mającej wieżę nad głównym sanktuarium;
2. wieżowa część świątyni indyjskiej, szczególnie hinduistycznej
SJP.pl
[czytaj: s-ikhijka] wyznawczyni sikhizmu - religii stworzonej przez Guru Nanaka
SJP.pl
[czytaj: s-ikhizm] religia stworzona przez Guru Nanaka, kompilacja hinduizmu i islamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. religia powstała w XV wieku w Indiach;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Obecnie na świecie jest ok. 26 milionów wyznawców sikhizmu.
(1.1) Sikhizm (…), będący interesującą syntezą hinduizmu i islamu, również popiera prawa zwierząt i wegetarianizm. Guru Nanak uważał jedzenie mięsa za coś niewłaściwego, szczególnie dla tych, którzy podejmują medytację.
Wiktionary
IPA: ˈsʲikxʲism̥, AS: sʹikχʹism̦
Wiktionary
rzecz. sikh m., sikhijka ż.
przym. sikhijski
Wiktionary
[czytaj: s-ikh] wyznawca sikhizmu - religii stworzonej przez Guru Nanaka
SJP.pl
1. potocznie: mocz;
2. potocznie o piwie z małą zawartością alkoholu lub ogólniej o kiepskim piwie; siuśki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. mocz
(1.2) pot. słaby napój, o niedostatecznym nasyceniu
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) lm. od: sik
Wiktionary
(1.1) W przejściu podziemnym czuło się odór sików.
(1.2) Zaparz mi herbatę, ale nie takie siki jak wczoraj.
Wiktionary
IPA: ˈɕici, AS: śiḱi
Wiktionary
rzecz. sik m., siku n., sikalnia ż., sikanie n., siknięcie n., sikacz m., sikawka ż., wysikanie n., siklawa ż., siklawica ż., sikawkowy m., sikawica ż., siusiu n.
czas. sikać ndk., siknąć dk., wysikać dk.
przym. sikowy, sikawkowy
wykrz. sik
Wiktionary
(1.1) mocz, uryna
(1.2) lura, berbelucha
Wiktionary
[czytaj: s-ikkim] stan w Indiach
SJP.pl
Si
Wikipedia
[czytaj: s-ikkimczyk] mieszkaniec Sikkimu (stanu w Indiach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sikkimu
Wiktionary
rzecz. Sikkim mrz.
:: fż. Sikkimka ż.
przym. sikkimski
Wiktionary
[czytaj: s-ikkimka] mieszkanka Sikkimu (stanu w Indiach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sikkimu
Wiktionary
rzecz. Sikkim mrz.
:: fm. Sikkimczyk mos.
przym. sikkimski
Wiktionary
przymiotnik od: Sikkim (stan w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sikkimem, dotyczący Sikkimu
Wiktionary
rzecz. Sikkim mrz., Sikkimczyk mos., Sikkimka ż.
Wiktionary
regionalnie: wodospad górski; siklawica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wodospad górski
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Stuletnie druzgoce drzewa, bloki granitów strąca, siklawy z łożysk wyrzuca, łkająca, tryumfująca. (J. Kasprowicz: Księga ubogich/XX)
Wiktionary
IPA: ɕikˈlava, AS: śiklava
Wiktionary
rzecz. Siklawica ż., sikalnia ż., siki nmos.
czas. sikać
Wiktionary
regionalnie: wodospad górski; siklawa
SJP.pl
Si
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siknąć.
Wiktionary
IPA: ɕicˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: śiḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. siknąć, sikać
rzecz. sikalnia ż., siki nmos.
Wiktionary
potocznie:
1. wypuścić ciecz silnym, wąskim strumieniem;
2. nalać małą ilość napoju do naczynia;
3. nie zdać jakiegoś przedmiotu, egzaminu; oblać, olać
SJP.pl
potocznie:
1. oddać mocz;
2. o jakimś płynie:
a) polecieć wąskim strumieniem;
b) wypuścić z czegoś, np. z węża, wąskim strumieniem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. sikać)
(1.1) dokonany od|sikać.
Wiktionary
IPA: ˈɕiknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: śiknõńć
Wiktionary
rzecz. siusiu n., sikanie n., siki nmos., siknięcie n.
wykrz. sik
Wiktionary
[czytaj: śikoku] wyspa Japonii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa nad Oceanem Spokojnym, najmniejsza z wysp japońskich;
Wiktionary
Sikoku (jap. 四国 Shikoku; tłum. „cztery prowincje”) – najmniejsza i najsłabiej zaludniona z czterech głównych wysp Japonii, położona w południowo-zachodniej części Wysp Japońskich, między Morzem Wewnętrznym a Oceanem Spokojnym.
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Sikoku trudnią się rybołówstwem.
Wiktionary
1. ptak śpiewający z wróblowatych; sikorka
2. dawniej: młoda dziewczyna, podlotek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. więz. zegarek, naszyjnik
Wiktionary
(1.1) Ruscy z bazaru mają niezłe sikory.
Wiktionary
rzecz. sikora ż.
Wiktionary
1. ptak śpiewający z wróblowatych; sikorka
2. dawniej: młoda dziewczyna, podlotek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. niewielki ptak z rodziny sikorowatych;
(1.2) gw-pl|Warszawa. zegarek
Wiktionary
Sikora – polskie nazwisko przydomkowe, jedno z najstarszych w Polsce. Dość rozpowszechnione w Polsce (nosi je ok. 40 000 osób), występuje także w Niemczech, Czechach, Austrii oraz USA.
Wikipedia
(1.1) Sikora modra jest mniejsza od wróbla, wierzch głowy ma niebieski, a na karku ma jasną plamkaamkę.
Wiktionary
IPA: ɕiˈkɔra, AS: śikora
Wiktionary
rzecz. sikorowate lm. nmos., sikor m.
:: zdrobn. sikorka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: sikorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: sikorka
Wiktionary
(1.1) A dla naszych ogrodowych sikoreczek wywiesiłam słoninkę.
(1.1) W moich szkolnych czasach, kiedy na Krupówkach pojawiały się atrakcyjne turystki, górale mówili „ale sikoreczki przyjechały”.
Wiktionary
IPA: ˌɕikɔˈrɛt͡ʃka, AS: śikorečka
Wiktionary
rzecz. sikorowate nmos., sikorka ż., sikora ż.
Wiktionary
(1.1) sikorka
Wiktionary
1. drobny ptak śpiewający z rzędu wróblowatych; sikora
2. młoda dziewczyna, podlotek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. zob. sikora.
(1.2) pot. młoda dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wyszedł z drumli głos cudny, aż rozbrzmiały echa, i zaraz w zaroślach odezwały się drozdy, zięby, sikorki, piegże i inne drobne ptactwo, jakby ukryta kapela, co tylko znaku czeka.
Wiktionary
IPA: ɕiˈkɔrka, AS: śikorka
Wiktionary
rzecz. sikora ż., sikoreczka ż., sikorowate nmos.
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu wróblowych; sikory
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ornit. syst. nazwa systematyczna|Paridae|Vigors|ref=tak., rodzina ptaków należąca do rzędu wróblowych;
Wiktionary
(1.1) Czubatka szaropióra należy do sikorowatych.
Wiktionary
rzecz. sikora ż., sikorka ż., sikoreczka ż.
Wiktionary
o cechach sikorowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ptak śpiewający z wróblowatych; sikorka
2. dawniej: młoda dziewczyna, podlotek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim
SJP.pl
Sikory-Bartkowięta – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kobylin-Borzymy.
Zaścianek szlachecki Bartkowięta należący do okolicy zaściankowej Sikory położony był w drugiej połowie XVII wieku w powiecie tykocińskim ziemi bielskiej województwa podlaskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sikorzyno (kaszub. Sëkòrzëno) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Stężyca. Leży na Kaszubach, na południowym obrzeżu Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Sikorzyno", w którego skład wchodzą również Nowa Sikorska Huta i Stara Sikorska Huta.
Wikipedia
pogardliwe określenie młodej dziewczyny; srajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. młoda dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sikalnia ż., sziksa ż.
czas. sikać
Wiktionary
(1.1) smarkula, koza, gówniara
Wiktionary
potocznie, często w rozmowach z małymi dziećmi: siusiu;
1. oddanie, oddawanie moczu (np. Chcę mi się siku.);
2. mocz (np. Zrób siku i chodź.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. czynność sikania, oddawania moczu
Wiktionary
Siku (z języka ajmara; zampoña; keczua: "antara") – tradycyjny andyjski instrument dęty, podobny do europejskiej fletni Pana. Składa się z sześciu lub siedmiu trzcin różnej długości. Pochodzi z czasów przedinkaskich. Znaleziska archeologiczne poświadczają jego istnienie w kulturach Moche i Nazca.
Wikipedia
(1.1) Mamo, a Józek zrobił siku w majtki!
Wiktionary
IPA: ˈɕiku, AS: śiku
Wiktionary
rzecz. sikanie n., siki nmos., sikacz m., sikawka ż., siusiu n., sikalnia ż.
czas. sikać ndk., wysikać dk., odsikać się dk., zsikać się dk.
Wiktionary
(1.1) siusiu
Wiktionary
Sikucin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zduńskowolskim, w gminie Szadek.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 710.
W latach 1954–1958 wieś należała i była siedzibą władz gromady Sikucin, po jej zniesieniu w gromadzie Wielka Wieś. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
potocznie: dorastająca dziewczyna; podlotek, siusiumajtka, siuśmajtka
SJP.pl
przedstawiciel podgromady zwierząt morskich, żyjący na dnie mórz w piasku, w szczelinach skalnych i muszlach mięczaków
SJP.pl
przedstawiciel podgromady zwierząt morskich, żyjący na dnie mórz w piasku, w szczelinach skalnych i muszlach mięczaków
SJP.pl
Sikwiaki (Sipuncula) – niewielka grupa wyłącznie morskich, pierwoustych zwierząt bezkręgowych zaliczanych do lofotrochorowców (Lophotrochozoa), klasyfikowana najczęściej w randze typu, blisko spokrewniona z pierścienicami (Annelida). Obejmuje około 320 naukowo opisanych gatunków charakteryzujących się niesegmentowanym, walcowatym ciałem. W zapisie kopalnym występują rzadko. Trzy gatunki są znane z dolnego kambru.
Wikipedia
[czytaj: s-il] żyła skał magmowych zakrzepłych najczęściej blisko powierzchni Ziemi; sill, żyła pokładowa, żyła zgodna
SJP.pl
Si
Wikipedia
[czytaj: s-ilan] związek chemiczny krzemu z wodorem; krzemowodór
SJP.pl
[czytaj: s-ilan] związek chemiczny krzemu z wodorem; krzemowodór
SJP.pl
Silany – grupa związków chemicznych, których wspólną cechą jest występowanie centralnego atomu krzemu, do którego są przyłączone cztery dowolne podstawniki poprzez wiązania σ.
Silany, ze względu na rodzaj grup, przyłączonych do atomu krzemu dzieli się na:
Silany w przemyśle są otrzymywane w następującym cyklu:
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany jako środek w leczeniu zaburzeń erekcji; syldenafil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek z grupy selektywnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym;
Wiktionary
Sildenafil, syldenafil ( sildenafilum) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji ("Viagra" oraz inne nazwy handlowe) oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym (w tym wskazaniu pod nazwą "Revatio"). Został opatentowany w 1993 roku przez koncern Pfizer i wprowadzony na rynek w 1998 roku.
Wikipedia
(1.1) Jeśli ktoś przyjął nitroglicerynę, zakazane jest wzięcie sildenafilu.
Wiktionary
IPA: ˌɕildɛ̃ˈnafʲil, AS: śildẽnafʹil
Wiktionary
syldenafil
nazwa systematyczna: 1-[4-etoksy-3-(6,7-dihydro-1-metyl-7-okso-3-propyl-1H-pirazolo[4,3-d]pirimidyn-5-yl) fenylsulfonyl]-4-metylpiperazyna
wzór sumaryczny: C22H30N6O4S
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) C., Ms. lp. od: siła
Wiktionary
Silec (niem. "Schülzen") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Srokowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Silec jest sołectwem do którego należą: Podlasie, Silec, Siemkowo i Silecki Folwark. Wieś położona jest przy wschodnim brzegu jeziora Silec.
Wikipedia
[czytaj: s-iLENc-ium] pora przeznaczona na cichy odpoczynek lub cichą pracę, zwłaszcza naukę
SJP.pl
Silentium – fiński zespół gothic metalowy założony w 1995, w mieście Jämsänkoski. W 1999 grupa podpisała kontrakt z fińską wytwórnią płytową Spikefarm, po czym, jeszcze w tym samym roku ukazał się pierwszy album Silentium "Infinita Plango Vulnera". W 2005 zespół zmienił wytwórnię płytową na Dynamic Arts Records. Najnowszy, czwarty już album w dorobku grupy "Seducia" ukazał się w 2006.
Wikipedia
[czytaj: s-ilezja]
1. łacińska (książkowa) nazwa Śląska;
2. nazwa różnych instytucji;
3. krój czcionki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) podn. Śląsk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sʲiˈlɛzʲja, AS: sʹilezʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. silesiana lm nm.
Wiktionary
(1.1) Śląsk; gw. Górny Śląsk Ślónsk, Ślónzek
Wiktionary
[czytaj: s-ilezjaka] starodruki poświęcone Śląskowi; silesiaka
SJP.pl
[czytaj: s-ilezjaka] starodruki poświęcone Śląskowi; silesiaca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. dokumenty, teksty rękopiśmienne i druki dotyczące Śląska
Wiktionary
Silesiana (nazywana również "Pismem Śląskim") – krój pisma powstały na zamówienie władz województwa śląskiego, które są właścicielem wszystkich praw autorskich tego fontu. Silesiana będzie używana w oficjalnych pismach i dokumentach urzędowych.
Czcionka została oficjalnie zaprezentowana 17 października 2006. Powstała w wyniku badań nad krojami pisma z minionych stuleci, prowadzonych na podstawie zbiorów z Biblioteki Śląskiej i Książnicy Cieszyńskiej.
Wikipedia
(1.1) Dokumenty dotyczące powstań śląskich znajdą Państwo w dziale z silesianami.
Wiktionary
IPA: ˌsʲilɛˈzʲjãna, AS: sʹilezʹi ̯ãna
Wiktionary
rzecz. Silesia ż.
Wiktionary
w geologii: druga epoka karbonu, trwająca 27,5 miliona lat
SJP.pl
Silez (ang. "Silesian", fr. "Silésien", pol. dawniej także "sylezjan", "sylezjen", "oddział śląski") – niestandardowe wydzielenie stratygraficzne, obejmujące wyższą (późniejszą) część karbonu. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Śląska – "Silesia"; zaproponował ją w 1958 paleobotanik Stanisław Zbigniew Stopa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. średniej wielkości archozaur żyjący w późnym triasie na terenie współczesnej Europy;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Długość czaszki silezaura szacuje się na około 17 cm.
Wiktionary
roślina przypominająca wielki koper, uznawana kiedyś za środek antykoncepcyjny, antyseptyczny i przeczyszczający; sylfion, żółtwa
SJP.pl
Silice ( Quidlitz) – leżąca nad jeziorem Silickim wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. alotropowa odmiana krzemu mająca postać warstwy o jednoatomowej grubości i sześciokątnych komórkach, przypominająca plaster miodu;
Wiktionary
Silicen – alotropowa odmiana krzemu, nanomateriał o płaskiej strukturze, analogicznej do grafenu i germanenu. Atomy krzemu tworzą jednoatomowej grubości pofałdowaną warstwę, połączone są w sześciokąty na podobieństwo plastra miodu. Ze względu na minimalną grubość, silicen jest uważany za strukturę dwuwymiarową. Niezmiernie małej grubości materiał wykazuje interesujące właściwości i jest przedmiotem zainteresowania nauki, jako mogący znaleźć rozliczne zastosowania w elektronice i przemyśle.
Wikipedia
(1.1) W odróżnieniu od grafenu silicen jest też w normalnych warunkach atmosferycznych bardzo nietrwały i szybko się rozpada.
Wiktionary
przym. silicenowy
Wiktionary
[czytaj: s-ilicjum] z łaciny: krzem (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
sztuczny kamień wyprodukowany z piasku i wapna, najczęściej w postaci cegły; sylikat
SJP.pl
Silikat (od silicium „krzem”) – materiał budowlany wytwarzany z piasku kwarcowego, wapna palonego i wody, produkowany w formie cegieł silikatowych, bloczków i pustaków. Wykorzystywany w budownictwie mieszkaniowym i gospodarczym.
Wikipedia
[czytaj: s-ilikatowy] przymiotnik od: silikat (sylikat), np. tynk silikatowy; sylikatowy
SJP.pl
uwodniony dwutlenek krzemu, o porowatej strukturze i dużej adsorpcji, wykorzystywany do osuszania i oczyszczania gazów; sylikażel
SJP.pl
[czytaj: s-ilikon] związek syntetyczny, niepalny, odporny chemicznie, produkowany w postaci olejów, żywic, kauczuków; sylikon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;
(1.2) techn. masa klejąca lub uszczelniająca zawierająca silikon (1.1)
Wiktionary
rzecz. sylikon m., silikat m., silikonowanie n., siloksan m., silan m., silanol m., silazan m., silanolan m.
czas. silikonować ndk.
przym. sylikonowy, silikonowy, sililowy, silanowy, siloksanowy, silanolowy, silazanowy, silanolanowy
Wiktionary
(1.1) war. sylikon
Wiktionary
przymiotnik od: silikon; sylikonowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z silikonu
(1.2) techn. kosmet. zawierający silikon
(1.3) przen. pejor. obraź. o osobie z implantami silikonowymi (1.1), powiększającymi wybrane partie ciała
Wiktionary
IPA: ˌɕilʲikɔ̃ˈnɔvɨ, AS: śilʹikõnovy
Wiktionary
rzecz. silikon m., sylikon m.
przym. sylikonowy
Wiktionary
[czytaj: s-ilikon] związek syntetyczny, niepalny, odporny chemicznie, produkowany w postaci olejów, żywic, kauczuków; sylikon
SJP.pl
Silikony – syntetyczne polimery krzemoorganiczne o strukturze siloksanów, w których wszystkie atomy krzemu połączone są z grupami alkilowymi (najczęściej metylowymi lub etylowymi) lub arylowymi (najczęściej fenylowymi). W zależności od warunków produkcji otrzymuje się je w postaci olejów lub żywic silikonowych, a także elastomerów. Silikony mają większą odporność chemiczną i termiczną od siloksanów, w których atomy krzemu połączone są z atomami wodoru.
Wikipedia
choroba płuc spowodowana długotrwałym wdychaniem pyłu krzemionkowego; sylikoza, krzemica
SJP.pl
minerał, polimorficzna odmiana krzemianu glinu; sylimanit
SJP.pl
[czytaj: s-ilimanitowy] przymiotnik od: silimanit (sylimanit), np. piasek silimanitowy; sylimanitowy
SJP.pl
materiał ceramiczny stosowany na elementy grzejne pieców elektrycznych; sylit
SJP.pl
silić się:
1. starać się coś zrobić pomimo przeciwności;
2. przestarzałe: wysilać się, robić coś, poświęcając na to dużo energii
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wysilić)
(1.1) zmuszać do wysiłku
czasownik zwrotny niedokonany silić się (dk. wysilić się)
(2.1) podejmować wielkie starania celem osiągnięcia czegoś
Wiktionary
rzecz. wysilanie n., osiłek mos., siła
licz. siła
Wiktionary
(1.1) wysilać
(2.1) wysilać się, pot. wypruwać sobie żyły, wypruwać sobie flaki, wypruwać z siebie żyły, wypruwać z siebie żyły
Wiktionary
silka jedwabista - rasa kur ozdobnych o puszystym upierzeniu
SJP.pl
Silka – marka bloczków i cegieł wapienno-piaskowych (silikatowych) produkowanych przez firmę Xella International GmbH.
Wikipedia
[czytaj: s-il] żyła skał magmowych zakrzepłych najczęściej blisko powierzchni Ziemi; sil, żyła pokładowa, żyła zgodna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sillimanit, sylimanit, silimanit – minerał, odmiana polimorficzna krzemianu glinu.
Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego geologa i chemika Benjamina Sillimana (1779–1864).
Wikipedia
1. określenie filozoficznej satyry lub parodii w starożytnej Grecji;
2. wiersze (poematy) pisane w heksametrze
SJP.pl
iloczyn wszystkich kolejnych liczb naturalnych zaczynając od 1 aż do n
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;
Wiktionary
Silnia liczby naturalnej n – iloczyn wszystkich kolejnych dodatnich liczb naturalnych nie większych niż "n". Często przyjmuje się także dodatkowo, że silnia z 0 wynosi 1, choć nie wynika to bezpośrednio z samej powyższej definicji.
Wikipedia
(1.1) Wartość 3! (= trzy silnia) wynosi 6, podczas gdy 5! (= pięć silnia) równa się 120.
Wiktionary
IPA: ˈɕilʲɲa, AS: śilʹńa
Wiktionary
rzecz. siła ż., wysilanie n., osiłek mos.
przym. silniowy
przysł. silnie
licz. siła
Wiktionary
(1.1) symbol. !
Wiktionary
1. pejoratywnie: bezkrytyczny, fanatyczny zwolennik Platformy (Koalicji) Obywatelskiej;
2. zdrobnienie od: silnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: silnik
(1.2) mały silnik
Wiktionary
(1.2) W lokomotywce jest taki mały silniczek, który się przepalił.
Wiktionary
rzecz. silnik mrz.
przym. silnikowy
Wiktionary
(1.2) silnik
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z dużą siłą, mocno
(1.2) z dużym nasileniem, intensywnie
Wiktionary
(1.1) Samochód wpadł w poślizg i uderzył silnie w drzewo.
(1.2) Morderca dosypał do jedzenia silnie działającej trucizny.
(1.2) Substancja ta działa silnie halucynogennie.
Wiktionary
IPA: ˈɕilʲɲɛ, AS: śilʹńe
Wiktionary
przym. silny
przysł. usilnie, siłą
rzecz. silnia ż., silnik mrz., siłownia ż., siła ż., siłacz m., wysilanie n., osiłek mos., silność ż.
czas. siłować się
licz. siła
Wiktionary
(1.1) mocno
(1.2) intensywnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: silnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: silny
SJP.pl
1. maszyna zamieniająca energię na pracę mechaniczną;
2. w informatyce: silnik gry - główna część kodu danej gry komputerowej, np. Unreal Engine, CryEngine; engine;
3. w informatyce: silnik graficzny, silnik 3D - silnik odpowiadający za przetwarzanie grafiki trójwymiarowej, np. Havok, PhysX; engine;
4. rzadko: żywy silnik - człowiek lub zwierze jako źródło napędu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;
(1.2) inform. zasadniczy element programu komputerowego, odpowiedzialny za to, aby prawidłowo wykonywał on zadanie, do którego został przeznaczony
(1.3) inform. szach. program komputerowy służący do analizy pozycji szachowych i znajdowania optymalnych kontynuacji, także do rozgrywania partii
Wiktionary
Silnik – typ maszyny zapewniającej zamianę pewnej formy energii zasilającej na energię mechaniczną.
Energia zasilająca silnik może mieć formę:
W zdecydowanej większości urządzeń energia mechaniczna wytwarzana przez silnik odbierana jest od obracającego się wału silnika i jest wykorzystywana w postaci pracy mechanicznej lub zamieniana na energię elektryczną. W silnikach takich jak np. silnik rakietowy lub silnik liniowy efektem działania silnika jest energia ruchu postępowego.
Wikipedia
(1.1) W latach 80. i 90. niektórzy producenci próbowali reanimować ideę dwusuwowych silników, promując je jako lekkie, tanie i ekologiczne dzięki mniejszemu zużyciu paliwa.
(1.1) Zdaniem specjalistów w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat silnik zastosowany w sondzie Deep Space 1 będzie ulepszany – zwiększy się jego siła ciągu, a co za tym idzie zdolność szybszego rozpędzania pojazdów kosmicznych.
(1.3) Silników szachowych jest całe mnóstwo, ale tylko niektóre z nich cały czas zajmują najwyższe miejsca w mistrzostwach komputerów.
Wiktionary
IPA: ˈɕilʲɲik, AS: śilʹńik
Wiktionary
rzecz. silnikownia ż., silnikowiec m., siła ż., siłownik mrz., siłacz mos., siłaczka ż.
:: zdrobn. silniczek m.
przym. silnikowy, silny
przysł. silnie
licz. siła
Wiktionary
(1.1) motor
Wiktionary
statek z silnikiem
SJP.pl
dział fabryki, w którym montuje się silniki
SJP.pl
przymiotnik od: silnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący silnika, związany z silnikiem
Wiktionary
IPA: ˌɕilʲɲiˈkɔvɨ, AS: śilʹńikovy
Wiktionary
rzecz. siła ż., silnik mrz., silniczek mrz., siłownia ż., osiłek mos., siłacz mos.
licz. siła
Wiktionary
1. krzepki, mocny;
2. intensywny, mocno działający;
3. wyrazisty
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stpol. bardzo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɕilnɔ, AS: śilno
Wiktionary
o działaniu: zdecydowany, twardy, brutalny
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Silnowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo, nad jeziorem Pile, przy drodze krajowej nr 20 Stargard – Szczecinek – Gdynia.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Silnowo.
Wikipedia
przymiotnik od: Silna (wieś)
SJP.pl
dawniej: siła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest silne; cecha tych, którzy są silni
Wiktionary
przym. silny
przysł. silnie
rzecz. siła ż.
licz. siła
Wiktionary
1. krzepki, mocny;
2. intensywny, mocno działający;
3. wyrazisty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
(1.2) odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
(1.3) intensywnie działający
(1.4) dosadny
Wiktionary
Silny (właśc. Andrzej Robakowski) – postać fikcyjna, główny bohater powieści "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną" Doroty Masłowskiej.
Wikipedia
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
(1.2) Most jest silny.
(1.3) Silny lek.
(1.4) Użył silnych słów.
Wiktionary
IPA: ˈɕilnɨ, AS: śilny
Wiktionary
przysł. silnie, usilnie, siłą
rzecz. siłownia ż., siła ż., silnik m., siłacz m., wysilanie n., osiłek mos., silność ż.
czas. siłować się
licz. siła
przym. bezsilny
Wiktionary
(1.1) dobrze zbudowany, krzepki, mocarny, muskularny, atletyczny, tryskający zdrowiem, pot. o końskim zdrowiu, okaz zdrowia
(1.2) wytrzymały, stabilny, odporny, trwały, mocny, dobrze, solidny, zbudowany
(1.3) gwałtowny, wzmożony, wytężony, intensywny, ostry, przenikliwy
(1.4) ostry, dosadny, mocny
Wiktionary
1. według Biblii: sadzawka w Jerozolimie, przywracająca zdrowie po wykąpaniu się w niej;
2. coś uzdrawiającego, odradzającego
SJP.pl
Siloe (także: "sadzawka Siloam"; בריכת השילוח) – starożytny zbiornik wodny, zlokalizowany w Jerozolimie.
Wikipedia
[czytaj: s-iloksan] związek chemiczny, w którym atomy krzemu połączone są wiązaniami kowalencyjnymi z atomami tlenu
SJP.pl
[czytaj: s-ilos]
1. zbiornik komorowy do przechowywania materiałów sypkich, np. zboża lub koksu;
2. zbiornik w ziemi do kiszenia produktów roślinnych na paszę dla zwierząt;
3. podziemna wyrzutnia rakietowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
(1.2) roln. zbiornik do przygotowywania i przechowywania kiszonki na paszę
(1.3) wojsk. podziemna komora startowa rakiet balistycznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyczyną runięcia silosu była jego wcześniejsza implozja spowodowana gwałtownym spadkiem ciśnienia wewnętrznego.
Wiktionary
IPA: ˈsʲilɔs, AS: sʹilos
Wiktionary
rzecz. silosówka ż.
:: zdrobn. silosik m.
przym. silosowy
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Sieczkarnia"
Silosokombajn (jedna z nazw potocznych: sieczkarnia polowa) – maszyna rolnicza, służąca do ścinania i rozdrabniania roślin. Silosokombajny dzielą się na podczepiane i samobieżne. Ta druga odmiana jest określana jako tzw. sieczkarnia samojezdna.
Wikipedia
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) roln. zakwaszać i przechowywać paszę dla bydła w silosach
Wiktionary
(1.1) Knur ów (Snowball) dokładnie przestudiował kilka starych egzemplarzy „Rolnika i Hodowcy Bydła”, które znalazł w domu Jonesa, i snuł teraz wielkie plany rozmaitych nowości i ulepszeń. Opowiadał uczonym tonem o drenach, silosowaniu i tomasynie, a także opracował skomplikowany system nawożenia pól przez zwierzęta…
Wiktionary
[czytaj: s-ilosowość] sytuacja, gdy poszczególne działy jednej firmy mają inne cele, procesy i działają w zupełnie różny od siebie sposób, a ich współpraca nie jest efektywna
SJP.pl
[czytaj: s-ilosowy] przymiotnik od: silos, np. system silosowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z silosem, dotyczący silosu
(1.2) ekon. podobny, przez analogię, do silosu
Wiktionary
(1.1) Przedplonem były: owies na zielonkę, rzepak ozimy, gorczyca na ziarno, bobik lub mieszanka silosowa.
Wiktionary
IPA: ˌsʲilɔˈsɔvɨ, AS: sʹilosovy
Wiktionary
rzecz. silosik m., silosówka ż., silos mrz.
Wiktionary
tekst indyjski zawierający wskazówki rytualne, teoretyczne i praktyczne dotyczące sztuk plastycznych i architektury; śilpaśastra
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: s-ilumin] odlewniczy stop aluminium z krzemem
SJP.pl
Silumin, alpaks, Al-Si – odlewniczy stop aluminium z krzemem o stężeniu 2–30%, najczęściej 5–13,5% oraz innymi (o mniejszym udziale procentowym) dodatkami, takimi jak miedź, magnez, mangan, nikiel i tytan. Jest odporny na korozję, o dobrej lejności, małym skurczu i małą skłonnością do pękania na gorąco. Stosowany głównie w przemyśle motoryzacyjnym (żarowytrzymałość), lotniczym (stopy lekkie), okrętowym (odporność na wodę morską) i konstrukcyjnym (możliwość wykonania złożonych kształtów).
Wikipedia
[czytaj: s-iluminowy] przymiotnik od: silumin, np. siluminowy odlew
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
występujące w literaturze antycznej dzieła o charakterze okolicznościowym, związane z aktualnymi wydarzeniami i tematami dotyczącymi codziennego życia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-ilwerado] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
Silverado – amerykański film fabularny (western) z 1985 roku.
Wikipedia
[czytaj: silwerstołn] wyścigowy tor samochodowy położony 130 km na zachód od Londynu, miejsce zawodów o Grand Prix Wielkiej Brytanii w Formule 1
SJP.pl
Silverstone – wieś w Anglii, w hrabstwie Northamptonshire, w dystrykcie ("unitary authority") West Northamptonshire. Leży 19 km na południowy zachód od miasta Northampton i 90 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1989 mieszkańców.
W pobliżu leży tor Formuły 1 Silverstone Circuit.
Wikipedia
Silvia – miasto w Kolumbii, w departamencie Cauca.
Wikipedia
laboratoryjne szkło borokrzemianowe
SJP.pl
dawny zaimek przymiotny, dziś w znaczeniu: ów, ten, tamten
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w obwodzie czelabińskim i Baszkortostanie, prawy dopływ Biełej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj s-im lok] blokada w telefonie komórkowym, uniemożliwiająca używanie kart SIM od innego operatora; SIM lock, simlock
SJP.pl
[czytaj: s-ima]
1. warstwa litosfery występująca pod sialem, utworzona ze skał bogatych w krzem; piętro bazaltowe;
2. gatunek łososia pacyficznego, ryba żyjąca na pobrzeżu azjatyckim Oceanu Spokojnego; mazu;
3. w starożytnych budowlach greckich: rynna o esowatym profilu, umieszczona nad gzymsem wieńczącym i zakończona ozdobnym rzygaczem;
4. w architekturze: profil w kształcie litery S; cyma, esownik, esownica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrót francuskiej nazwy Towarzystwa Przemysłowego Mechaniki i Nadwozi Samochodowych; marka samochodu (Simca)
SJP.pl
Simca ("Société Industrielle de Mécanique et Carosserie Automobile") – francuski producent samochodów osobowych istniejący w latach 1934–1980.
Wikipedia
[czytaj: s-imNĄ albo s-imeNON] nazwisko, m.in. Georges Simenon (1903-1989) - pisarz belgijski
SJP.pl
[czytaj: z-imens] jednostka przewodności elektrycznej, odwrotność oma; siemens, mho
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. elektr. jednostka przewodności elektrycznej w układzie SI, odwrotność oma;
Wiktionary
Simens (S) – jednostka przewodności elektrycznej w układzie SI (jednostka pochodna układu SI), odwrotność oma. Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska niemieckiego inżyniera Wernera Siemensa.
Wikipedia
(1.1) Przewodność tego kawałka miedzi wyraża się liczbą 58 simensów, podczas gdy przewodność podobnego kawałka aluminium wynosi 34 simensy.
Wiktionary
rzecz. siemens m.
Wiktionary
(1.1) rzad. siemens, symbol. S
Wiktionary
szwajcarska rasa bydła mięsno-mlecznego, wyhodowana w średniowieczu w dolinach rzek Simme i Saane; simmental, rasa simentalska
SJP.pl
Si
Wikipedia
szwajcarska rasa bydła
SJP.pl
bydło simentalerskie - rasa bydła pochodząca ze Szwajcarii, o sierści płowożółtej lub jasnoczerwonej w białe plamy; bydło simentalskie
SJP.pl
bydło simentalskie - rasa bydła pochodząca ze Szwajcarii, o sierści płowożółtej lub jasnoczerwonej w białe plamy; bydło simentalerskie
SJP.pl
[czytaj: s-imetikon] związek chemiczny używany jako lek przeciw wzdęciom; symetikon
SJP.pl
określenie wykonawcze: podobnie
SJP.pl
afrykański ssak drapieżny z rodziny psowatych; likaon
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: s-imka] samochód marki SIMCA; Simca
SJP.pl
[czytaj s-imlok] blokada w telefonie komórkowym, uniemożliwiająca używanie kart SIM od innego operatora; SIM-lock, SIM lock
SJP.pl
skrót od: Single Inline Memory Module - pojedynczy moduł pamięci RAM komputerów, następna generacja modułów pamięci DRAM
SJP.pl
SIMM (z single in-line memory module) – moduł pamięci RAM komputerów w postaci płytki drukowanej z polami stykowymi znajdującymi się z jednej strony płytki. Jest to następna po SIPP generacja modułów pamięci DRAM. Zostały zastąpione przez moduły z polami stykowymi po obu stronach płytki oznaczanych przez DIMM.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szwajcarska rasa bydła mięsno-mlecznego, wyhodowana w średniowieczu w dolinach rzek Simme i Saane, simental, rasa simentalska
SJP.pl
[czytaj: z-imering] gumowy pierścień uszczelniający, usztywniony metalową wkładką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. elastyczny pierścień ze śrubową sprężyną wewnątrz na całym obwodzie, stosowany jako uszczelka ruchu obrotowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) simmerring, pierścień Simmera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;
Wiktionary
Simno (lit. "Simnas") – miasto na Litwie, położone w okręgu olickim, w rejonie olickim, 23 km od Olity. Według spisu ludności z 2021 roku w mieście mieszkało 1247 osób, a w całej gminie Simno 3148 osób.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Simna|Ms=Simnie.
Wiktionary
przym. simieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. nazwa rzeki obok Troi, dzisiaj nazywanej Dümruk Su (tur. Dümrek Çayı)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) mitgr. bóg rzeki Simoeis (1.1), syn Okeanosa i Tethys
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.
(1.2) forma imienia Szymona
(1.3) forma imienia Ksymena
Wiktionary
IPA: sʲĩˈmɔ̃na, AS: sʹĩmõna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: S-Imonof albo s-iMOnof] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: s-impleks] w telekomunikacji: połączenie, w którym transmisja jest jednokierunkowa; simplex
SJP.pl
[czytaj: s-impleksowy] przymiotnik od: simpleks, np. protokół simpleksowy
SJP.pl
[czytaj: s-impleks] w telekomunikacji: połączenie, w którym transmisja jest jednokierunkowa; simpleks
SJP.pl
[czytaj: sęplą]
1. przełęcz w Szwajcarii;
2. tunel kolejowy na granicy Szwajcarii i Włoch
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Simplon (przełęcz w Szwajcarii)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) bohater gry z serii The Sims
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɕĩms, AS: śĩms
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Simson – były niemiecki producent motocykli i motorowerów.
Działalność firmy rozpoczęli bracia Simson w roku 1856 od produkcji broni. Dziś z ich nazwiskiem głównie są kojarzone motorowery, które zyskały dużą popularność w Niemczech wschodnich (NRD), Polsce oraz innych krajach sąsiednich, zwłaszcza w krajach bloku wschodniego. Najbardziej popularnymi w Polsce są modele Simson S51 oraz skuter Simson SR50.
Wikipedia
Simula – dwa języki programowania, Simula I oraz Simula 67, opracowane w latach 60. XX w. w Norweskim Ośrodku Obliczeniowym w Oslo przez Ole-Johana Dahla, Bjørna Myhrhauga i Kristena Nygaarda. Syntaktycznie jest to rozszerzenie języka ALGOL 60.
Simula 67 wprowadziła obiekty, klasy, dziedziczenie oraz podklasy, metody wirtualne i współprogramy.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny z grupy statyn, normalizujący stężenie lipidów we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek obniżający poziom cholesterolu we krwi;
Wiktionary
Simwastatyna, symwastatyna ( simvastatinum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, pochodna naturalnej lowastatyny, prolek mający w swojej cząsteczce strukturę pierścienia laktonowego, który ulega hydrolizie do wspólnej z innymi statynami w formie aktywnej grupy farmakoforowej – łańcucha β-hydroksykwasu karboksylowego.
Wikipedia
skrót od: sinus (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma przymiotnika.
(1.1) ż. lp. od: siny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɕĩna, AS: śĩna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w zachodniej części Meksyku
(1.2) geogr. kraina geograficzna w Meksyku na terenie stanu Sinaloa (1.1)
(1.3) geogr. rzeka przepływająca przez stan Sinaloa (1.1)
Wiktionary
Sinaloa () – stan w zachodnim Meksyku. Graniczy ze stanami: Sonora (na północy), Chihuahua (na północnym wschodzie), Durango (na wschodzie), Nayarit (na południu). Na zachodzie Sinaloę oblewają wody Oceanu Spokojnego i Zatoki Kalifornijskiej.
Wikipedia
rzecz. Sinaloańczyk m., Sinaloanka ż.
przym. sinaloański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. antrop. nazwa systematyczna|Homo erectus pekinensis|Black|ref=tak., hominid, którego szczątki odkryto w Chinach, obecnie klasyfikowany jako człowiek pekiński
Wiktionary
(1.1) Oryginalne skamieniałości sinantropa zostały skradzione podczas transportu.
Wiktionary
rzecz. sinantropus mzw.
Wiktionary
(1.1) sinantropus, człowiek pekiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. antrop. nazwa systematyczna|Homo erectus pekinensis|Black|ref=tak., hominid, którego szczątki odkryto w Chinach, obecnie klasyfikowany jako człowiek pekiński
Wiktionary
(1.1) Jeden ząb sinantropusa odnaleziono podczas wykopalisk.
Wiktionary
rzecz. sinantrop mzw.
Wiktionary
(1.1) sinantrop, człowiek pekiński
Wiktionary
[czytaj: s-inatra] nazwisko, m.in. Frank Sinatra (1915-1998) - piosenkarz amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czerwony o nieco sinym odcieniu
SJP.pl
niebieski o odcieniu sinawym
SJP.pl
szary o sinawym odcieniu
SJP.pl
zielony o odcieniu sinawym
SJP.pl
zbliżony do sinego, nie do końca siny, prawie siny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niezupełnie siny, nieco siny, mający siny odcień
Wiktionary
(1.1) Na niebie zaczęły zbierać się sinawe chmury.
Wiktionary
IPA: ɕĩˈnavɨ, AS: śĩnavy
Wiktionary
rzecz. siniak m., siność ż., sinienie n.
przym. siny
przysł. sino, sinawo
czas. sinieć ndk.
Wiktionary
region w Chinach; Xinjiang, Sinkiang
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Dobrze po północy wjechaliśmy do Urumczi. Po tygodniach mongolskiej samotności spotkanie ze stolicą Sinciangu mnie przytłoczyło. W Urumczi mieszka więcej ludzi niż w całej Mongolii.
Wiktionary
(1.1) ofic. Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur
Wiktionary
[czytaj: s-inKLER]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. fikcyjna postać literacka i filmowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pewnego dnia ubogi tragarz imieniem Sindbad zatrzymał się przed pałacem bogatego kupca i skarżył się przed Allahem na niesprawiedliwość panującą na świecie (…)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. alladynki.
Wiktionary
[czytaj s-indi] język indoeuropejski, którym posługuje się paręnaście milionów osób, głównie w pakistańskiej prowincji Sindh
SJP.pl
Sinfonia ("wł. symfonia") – termin muzyczny mający różne znaczenia zależnie od epoki.
W okresie wczesnego baroku "sinfonią" określano różnorakie wstępy do oper (lub aktów opery), bądź też kantat. W szkole neapolitańskiej nazywano tak "uwerturę typu włoskiego". Czasem nazwa oznaczała również pierwszą, wstępną część utworu cyklicznego (np. w "Particie c-moll" J.S. Bacha).
Wikipedia
mała symfonia, krótsza, przeznaczona zwykle na orkiestrę symfoniczną o zmniejszonym składzie
SJP.pl
skrót od: singularis (w językoznawstwie: liczba pojedyncza)
SJP.pl
[czytaj: S-ingapur]
1. państwo-miasto w Azji; Republika Singapuru;
2. największa wyspa należącą do państwa Singapur, położona przy południowym krańcu Półwyspu Malajskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. miasto-państwo w Azji;
(1.2) geogr. główna wyspa, na której leży Singapur (1.1)
(1.3) geogr. miasto w Indiach, w dystrykcie Adilabad
(1.4) geogr. osada w Indiach, w dystrykcie Raichur
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Gospodarka Singapuru należy do najbardziej liberalnych na świecie.
Wiktionary
IPA: sʲĩŋˈɡapur, AS: sʹĩŋgapur
Wiktionary
rzecz. Singapurczyk mos., Singapurka ż., singapurczyk mos., singapurka ż.
przym. singapurski
Wiktionary
(1.1) Republika Singapuru
Wiktionary
mieszkaniec Singapuru (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Singapuru
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩŋɡaˈpurt͡ʃɨk, AS: sʹĩŋgapurčyk
Wiktionary
rzecz. Singapur mrz., Singapurczyk mos., Singapurka ż.
:: fż. singapurka ż.
przym. singapurski
Wiktionary
mieszkanka Singapuru (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Singapuru (stolicy państwa Singapur)
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩŋɡaˈpurka, AS: sʹĩŋgapurka
Wiktionary
rzecz. Singapur mrz., Singapurczyk mos., Singapurka ż.
:: fm. singapurczyk mos.
przym. singapurski
Wiktionary
związany z Singapurem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Singapurem, dotyczący Singapuru
Wiktionary
(1.1) Panie Damianie, proszę o zdanie o singapurskich orkiestrach.
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci, AS: sʹĩŋgapursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Singapur mrz., Singapurka ż., Singapurczyk mos., singapurka ż., singapurczyk mos.
Wiktionary
[czytaj: s-ingel] syngiel, singiel;
1. pojedyncza gra między dwoma zawodnikami w tenisie;
2. płyta winylowa z nagraniem jednego tylko utworu; płyta kompaktowa z jakimś przebojem;
3. jedna karta w danym kolorze; singleton, singelton, syngielton, singiel, syngiel;
4. człowiek żyjący w pojedynkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. bezżenny mężczyzna
(1.2) pot. osoba samotna
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. gra pojedyncza w tenisie lub badmintonie
(2.2) karc. jedyna karta w jakimś kolorze
(2.3) muz. krótkie wydawnictwo muzyczne zawierające jeden lub więcej utworów zazwyczaj zapowiadające i promujące album;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Comiesięczne spotkanie dla singli zostało przełożone na przyszłą niedzielę.
(2.1) Tenisista był mistrzem świata w singlu i deblu w 1989 roku.
(2.2) Przy trzech kartach w kolorze uzgadnianym liczy się 1 punkt za dubleton, 2 punkty za singla i 3 punkty za renons w każdym z pozostałych kolorów.
(2.3) Piosenka wydana została na singlu w 2005 roku.
Wiktionary
kobieta żyjąca w pojedynkę; singielka, syngielka
SJP.pl
[czytaj: s-ingelton] jedyna karta w danym kolorze otrzymana przy rozdaniu; singiel, syngiel, singel, singleton, syngielton
SJP.pl
[czytaj: s-inger] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) maszyna do szycia produkcji firmy „Singer”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nauczyłam się szyć w dzieciństwie na starym singerze babci.
Wiktionary
IPA: ˈzʲĩŋɡɛr, AS: zʹĩŋger
Wiktionary
[czytaj: sężRI] humorystyczne scenki z małpami, charakterystyczne dla ornamentyki rokokowej
SJP.pl
Singerie ( singe – małpa) – motyw dekoracyjny przedstawiający sceny z małpami ubranymi w ludzkie stroje, ujęte w sposób humorystyczny i karykaturalny, naśladujące czynności i zachowania ludzi.
Motyw ten pojawiał się już w średniowieczu, powrócił w drugiej połowie XVII wieku, rozwinął się w pełni w wieku XVIII i był kontynuowany w XIX wieku przez niektórych artystów (Zacharie Noterman, Charles Verlat).
Wikipedia
[czytaj: s-ingiel] syngiel, singel;
1. pojedyncza gra między dwoma zawodnikami w tenisie;
2. płyta winylowa z nagraniem jednego tylko utworu; płyta kompaktowa z jakimś przebojem;
3. jedyna karta w danym kolorze otrzymana przy rozdaniu; syngiel, singel, singleton, syngielton, singelton;
4. człowiek żyjący w pojedynkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek stanu wolnego, niebędący w związku
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. zob. singel.
(2.2) rower singlespeed, rower jednobiegowy nie posiadający przerzutek, dodatkowych zębatek i innych form zmiany biegów
Wiktionary
(1.1) W Polsce po roku 1989 dokonała się istotna zmiana w podejściu do osób samotnych. Określenia „stara panna” czy „stary kawaler” coraz częściej są zastępowane terminem „singiel”.
(2.1) Nowy singiel zespołu dotarł na 2. miejsce notowań.
(2.2) (…) trzy lata jeździłem na ostrym kole, dwa lata bez hamulca, od trzech miesięcy jeżdżę na singlu.
Wiktionary
rzecz. singielstwo n.
:: fż. singielka ż.
Wiktionary
(2.2) jednobiegówka, rower jednobiegowy, singlespeed
Wiktionary
[czytaj: s-ingielka] kobieta żyjąca w pojedynkę; singelka, syngielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. kobieta stanu wolnego, kobieta nie będąca w związku
Wiktionary
Główna obsada serialu
Singielka – polska telenowela, emitowana w telewizji TVN od 5 października 2015 do 1 grudnia 2016. Dodatkowe 5 odcinków serialu zostało udostępnionych na platformie VOD Player. Serial wzorowany był na argentyńskiej telenoweli "Ciega a citas".
Wikipedia
(1.1) Singielka, dawniej stara panna, może być młoda, co oznacza w dzisiejszych czasach, że ma około czterdziestki. W zeszłym stuleciu był to już wiek matrony, obecnie to jeszcze młodość.
Wiktionary
rzecz. singiel m., singielstwo n.
Wiktionary
życie w pojedynkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) neol. bycie singlem lub singielką; stan singla
Wiktionary
(1.1) Singielstwo i moje pieprzone wyzwolenie wychodzi mi bokiem. Mam za swoje. Kara za idiotyzm musi być.
(1.1) Singielstwo nie jest wartością samą w sobie. Tutaj z pomocą przychodzi psychologia pozytywna, będąca najmłodszym dzieckiem psychologii.
Wiktionary
rzecz. singiel m., singielka ż.
Wiktionary
[czytaj: s-ingleton] jedyna karta w danym kolorze otrzymana przy rozdaniu; singel, syngiel, singiel, singelton, syngielton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
(1.2) karc. pojedyncza karta w kolorze, singel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n, AS: sʹĩŋgletõn
Wiktionary
tlen singletowy - forma tlenu cząsteczkowego o najniższym stanie wzbudzonym (bez niesparowanych elektronów)
SJP.pl
zawodnik (np. tenisista) grający w singlu; synglista
SJP.pl
zawodniczka grająca w singlu
SJP.pl
potocznie: być singlem
SJP.pl
[czytaj: s-inglowy] przymiotnik od: singel (singiel, syngiel), zwykle w znaczeniu gry (np. para singlowa), płyty (np. wersja singlowa) lub karty (np. figura singlowa); synglowy
SJP.pl
[czytaj: z-ingszpil] forma teatralna, łącząca elementy opery buffo i komedii, w której fragmenty wokalne występują obok mówionych; śpiewogra, komedioopera
SJP.pl
Singspiel ( Singspiel, pol. "komedio-opera" lub "śpiewogra") – utwór sceniczny oparty na tekście mówionym ze wstawkami muzycznymi, głównie pieśniami zwrotkowymi, prostymi ariami i nieskomplikowanymi partiami zespołowymi. Gatunek rozwinął się w Niemczech pod wpływem angielskiej opery balladowej i francuskiego wodewilu.
Wikipedia
[czytaj: s-ingularis] w językoznawstwie: liczba pojedyncza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, boran magnezowo-glinowy;
Wiktionary
Sinhalit – minerał, do 1952 uważany za żółtawobrunatną odmianę perydotu (oliwiny).
Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia – "sinhala" w sanskrycie oznacza Cejlon.
Wikipedia
IPA: sʲĩnˈxalʲit, AS: sʹĩnχalʹit
Wiktionary
chińska agencja prasowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od siniak
Wiktionary
rzecz. siniak m.
przym. siny
Wiktionary
uderzeniem, biciem powodować występowanie na skórze sińców
SJP.pl
1. sinoczerwona plama na skórze powstała na skutek wylewu krwi do tkanki podskórnej w następstwie urazu lub samoistnego pękania naczyń krwionośnych; siniec
2. borowikowaty grzyb jadalny
3. ptak z rodziny gołębi; gołąb siniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. med. miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu
(1.2) pot. mykol. nazwa systematyczna|Gyroporus cyanescens|(Bull.) Quél.|ref=tak., piaskowiec modrzak, żółtawoszary, mięsisty grzyb jadalny siniejący po uszkodzeniu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Columba oenas|ref=tak., gołąb siniak ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mimo paru siniaków bawiliśmy się świetnie.
Wiktionary
IPA: ˈɕĩɲak, AS: śĩńak
Wiktionary
rzecz. siniec m., siność ż., sinienie n., zsinienie n., zasinienie n., sinica ż., posiniaczenie n.
:: zdrobn. siniaczek m.
czas. posiniaczyć, sinieć ndk., zsinieć dk.
przym. siny, sinawy
przysł. sino
Wiktionary
(1.1) krwiak, śliwa, śliwka, stłuczenie, limo, wulg. pizda, reg. pozn. binks, binol, reg. śl. ojla
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Siniarzewo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Zakrzewo, przy drodze wojewódzkiej nr 252.
Wikipedia
1. sinoniebieskie zabarwienie skóry wywołane niedotlenieniem; cyjanoza;
2. bakteria samożywna występująca w wodach, glebie i miejscach wilgotnych; cyjanobakteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. samożywny organizm z typu sinic
(1.2) med. objaw chorobowy sygnalizujący problemy z naczyniami krwionośnymi
(1.3) syst. zool. nazwa systematyczna|Aiolopus|Fieber|ref=tak., rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych;
(1.4) zool. owad z rodzaju sinica (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1)
:: rzecz. sinice lm nm.
Wiktionary
(1.2) cyjanoza
Wiktionary
1. sinoniebieskie zabarwienie skóry wywołane niedotlenieniem; cyjanoza;
2. bakteria samożywna występująca w wodach, glebie i miejscach wilgotnych; cyjanobakteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Cyanobacteria|ref=tak., typ organizmów samożywnych należących do królestwa bakterii;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: sinica
Wiktionary
Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada samożywnych bakterii, dawniej uznawanych za rośliny.
Nazwa tradycyjna Cyanophyta (końcówka "-phyta" – roślina), stosowana w taksonomii dawniejszej, kładzie nacisk na podobieństwa sinic z roślinami – zdolności fotosyntezy tlenowej oraz obecności chlorofilu. Chloroplasty roślinne w istocie powstały z sinic w drodze endosymbiozy.
Wikipedia
(1.1) Systematyka sinic, podobnie jak wszystkich bakterii, podlega przebudowom i dyskusjom.
Wiktionary
rzecz. sinica ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
sinoczerwona plama na skórze powstała na skutek wylewu krwi do tkanki podskórnej w następstwie urazu lub samoistnego pękania naczyń krwionośnych; siniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) med. miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. siniak mrz./mzw., siność ż.
czas. posiniaczyć dk., siniaczyć ndk., sinieć ndk.
przym. siny
przysł. sino
Wiktionary
(1.1) siniak
Wiktionary
Siniechowo (niem. "Schinchow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: sino
SJP.pl
1. przybierać siną barwę;
2. odróżniać się od tła sinym kolorem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. posinieć lub zsinieć)
(1.1) stawać się sinym, przybierać siną barwę
(1.2) odróżniać się od otoczenia siną barwą
Wiktionary
rzecz. siniak mrz./mzw., siniec mrz./mzw., siność ż.
czas. siniaczyć ndk., posinieć dk., posiniaczyć dk., zsinieć dk.
przym. sinawy, siny
przysł. sino
Wiktionary
ryba z rodziny skorpenowatych; sebdak
SJP.pl
Sinik, właściwie Thomas Gerard Idir (ur. 26 czerwca 1980 w Paryżu) – francuskojęzyczny raper. Jego ojciec jest Algierczykiem, ale jego matka jest Francuzką.
W 2001 założył własną wytwórnię płytową "Six o Nine".
Wikipedia
miasto w Chinach; Xining
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Bohu;
Wiktionary
Siniucha ( Синюха "Syniucha", hist. "Sine Wody") – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Bohu.
Powstaje z połączenia rzek Wełyka Wyś i Tykicz. Płynie przez Wyżynę Naddnieprzańską, jej długość wynosi 111 km, a powierzchnia dorzecza – 16 700 km².
Główne dopływy to: Jatrań (prawy), Suchyj Taszłyk, Czornyj Taszłyk (lewe).
Wikipedia
przym. siny
Wiktionary
(1.1) hist. Sine Wody
Wiktionary
zdrobnienie od: siny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: siny
Wiktionary
IPA: ɕĩˈɲutʲci, AS: śĩńutʹḱi
Wiktionary
proces narzucania chińskiej kultury, języka, tożsamości i wpływów politycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury chińskiej i języka chińskiego
(1.2) uleganie wpływom Chin
Wiktionary
Sinizacja – proces przyswajania (lub narzucania) języka lub kultury chińskiej. W językoznawstwie sinizacja to „schińszczanie” obcych wyrazów.
Sinizacja, podobnie jak i inne procesy asymilacyjne zachodzi w sytuacji, gdy element chiński zaczyna wyraźnie dominować w danej społeczności, zaś przyjęcie języka chińskiego wiąże się z podniesieniem własnego prestiżu, statusu społecznego itp.
Wikipedia
czynić sinym, malować na sino
SJP.pl
region w Chinach; Sinciang, Xinjiang
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Tadeusz (1877-1966) polski filolog klasyczny
SJP.pl
hodowlana roślina zwrotnikowa z rodziny ostrojowatych; gloksynia, marcinka
SJP.pl
przysłówek
(1.1) niebieskofioletowo, czasem z szarym odcieniem
Wiktionary
(1.1) W pokoju zrobiło się aż sino od dymu papierosowego.
Wiktionary
IPA: ˈɕĩnɔ, AS: śĩno
Wiktionary
rzecz. siniec mzw./mrz., siność ż., siniak
przym. siny, sinawy
czas. sinieć
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny borowikowatych
SJP.pl
mający siną brodę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siny zarost na brodzie
Wiktionary
Sinobrody (fr. "La Barbe bleue") – baśń wydana pierwotnie w zbiorze "Histoires ou contes du temps passé" z 1697 roku, przypisywana Charles’owi Perraultowi. Bohaterem tytułowym jest zbrodniarz, który w zamkniętej komnacie ukrywa zwłoki zamordowanych żon i ginie z rąk braci ostatniej z nich.
Wikipedia
IPA: ˌɕĩnɔˈbrɔdɨ, AS: śĩnobrody
Wiktionary
Si
Wikipedia
czarny z odcieniem sinym
SJP.pl
czerwony o sinym odcieniu
SJP.pl
bocian sinodzioby - gatunek ptaka z rodziny bocianów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siny dziób
Wiktionary
IPA: ˌɕĩnɔˈd͡ʑɔbɨ, AS: śĩnoʒ́oby
Wiktionary
1. znak pisma chińskiego i innych wschodnich systemów pisma;
2. w medycynie: tablica danych uzyskana podczas tomografii komputerowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siną głowę
Wiktionary
IPA: ˌɕĩnɔˈɡwɔvɨ, AS: śĩnogu̯ovy
Wiktionary
bielmica sinogłówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. będący zapożyczeniem z języka średniochińskiego poprzez adaptowanie wymowy znaku chińskiego, a także reguł słowotwórstwa chińskiego do fonetyki i słowotwórstwa języka japońskiego (kanga)
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔjaˈpɔ̃j̃sʲci, AS: sʹĩnoi ̯apõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. będący zapożyczeniem z języka średniochińskiego poprzez adaptowanie wymowy znaku chińskiego, a także reguł słowotwórstwa chińskiego do fonetyki i słowotwórstwa języka koreańskiego (hanja)
Wiktionary
(1.1) Leksemy sinojapońskie są w większości jednosylabowe, sinokoreańskie natomiast – jednosylabowe w sposób bezwyjątkowy, podczas gdy leksemy rodzime nie mają ograniczeń pod tym względem.
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔkɔrɛˈãj̃sʲci, AS: sʹĩnokoreãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. będący zapożyczeniem z języka średniochińskiego poprzez adaptowanie wymowy znaku chińskiego, a także reguł słowotwórstwa chińskiego do fonetyki i słowotwórstwa języka japońskiego (kanga), koreańskiego (hanja) i wietnamskiego (chữ Nôm)
Wiktionary
(1.1) Języki te bowiem wykazują dość daleko idące podobieństwa w sferze semantyki leksemów warstwy sinoksenicznej, a więc zapożyczonej z klasycznej chińszczyzny.
(1.1) (…) najbardziej godna uwagi jest obecność licznych słów wywodzących się z pisanego języka chińskiego, co wyjaśnia, dlaczego japoński jest określany jako język sinokseniczny; (…)
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔksɛ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: sʹĩnoksẽńičny
Wiktionary
[czytaj: s-inolog] uczony w zakresie języka, kultury i dziejów Chin; chinolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin
Wiktionary
IPA: sʲĩˈnɔlɔk, AS: sʹĩnolok
Wiktionary
rzecz. sinologia ż., sinolożka ż.
przym. sinologiczny
Wiktionary
(1.1) chinoznawca
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od sinolog
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔˈlɔɡa, AS: sʹĩnologa
Wiktionary
[czytaj: s-inologia] nauka o języku, kulturze i dziejach Chin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o Chinach;
(1.2) pot. wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie sinologii (1.1)
Wiktionary
Sinologia (albo chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od Sinae „Chińczycy”) – dziedzina wiedzy, zajmująca się Chinami: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd.
Wikipedia
(1.1) Działem sinologii jest sinolatynistyka.
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔˈlɔɟja, AS: sʹĩnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. sinolog mos., sinolożka ż.
przym. sinologiczny
przysł. sinologicznie
Wiktionary
(1.1) chinoznawstwo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sinologią, dotyczący sinologii
Wiktionary
rzecz. sinologia ż., sinolog mos., sinolożka ż.
Wiktionary
(1.1) chinoznawczy
Wiktionary
→ sinolog [czytaj: s-inolożka]
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. uczona w zakresie języka, kultury i historii Chin
Wiktionary
rzecz. sinolog mos., sinologia ż.
przym. sinologiczny
Wiktionary
modry o sinym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) modry o sinym odcieniu
Wiktionary
niebieski o odcieniu sinym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru niebieskiego o odcieniu sinym, fioletowawym
Wiktionary
(1.1) Świat tonął w sinoniebieskich barwach, upaćkanych rudziejącą żółcią.
Wiktionary
kakadu sinooka - gatunek papugi z Australii i Nowej Gwinei
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma sine pióra, upierzenie
Wiktionary
(1.1) Tylko muzyka, co hen • Wzbija się do góry, • Tylko pieśń i tylko sen – • Gołąb sinopióry
Wiktionary
IPA: ˌɕĩnɔˈpʲjurɨ, AS: śĩnopʹi ̯ury
Wiktionary
popielaty o sinym odcieniu
SJP.pl
rodzaj niewielkiego dinozaura z podrzędu teropodów
SJP.pl
Si
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. będący zapożyczeniem z języka średniochińskiego poprzez adaptowanie wymowy znaku chińskiego, a także reguł słowotwórstwa chińskiego do fonetyki i słowotwórstwa języka wietnamskiego (chữ Nôm)
Wiktionary
(1.1) Występują też odwrotne sytuacje, gdy jedna sylaba może być rozumiana jako słowo sinowietnamskie, lub jako słowo rdzennie wietnamskie, np. słowo bán może być rozumiane w znaczeniu ‘sprzedawać’ (rdzennie wietnamskiem) albo ‘połowa’ (sinowietnamskiem).
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnɔvʲjɛtˈnãmsʲci, AS: sʹĩnovʹi ̯etnãmsʹḱi
Wiktionary
zielony o sinym odcieniu
SJP.pl
1. siny kolor;
2. sina plama na skórze, będąca objawem choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest sine; cecha tych, którzy są sini
Wiktionary
przym. siny
przysł. sino
rzecz. siniak mzw./mrz.
Wiktionary
rodzaj dinozaura gadziomiednicznego z podrzędu teropodów
SJP.pl
Sinraptor ("Sinraptor") – teropod z rodziny sinraptorów (Sinraptoridae).
Żył w okresie późnej jury na terenach Azji. Długość ciała do 8 m, wysokość ok. 3 m. Jego szczątki znaleziono w 1987 r. w Chinach.
Wikipedia
politeistyczny kult religijny w Japonii; sintoizm; shintoizm; szynto; szyntoizm; szinto; szintoizm; shinto
SJP.pl
wyznawca sintoizmu - kultu religijnego w Japonii; shintoista, szintoista
SJP.pl
dotyczący religii sintoizmu
SJP.pl
[czytaj: s-intoizm] politeistyczny kult religijny w Japonii, nie posiadający historycznego założyciela ani zorganizowanej teologii; sinto, szinto, shinto, szintoizm, shintoizm
SJP.pl
[czyta: s-intra] model samochodu marki Opel
SJP.pl
Sintra – miasto gminne w Portugalii, w dystrykcie Lizbony. Leży w Obszarze Metropolitalnym Lizbony. Liczyła (2011 r.) 377 837 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: s-introm] nazwa handlowa leku przeciwzakrzepowego zawierającego acenokumarol
SJP.pl
[czytaj: s-inus] funkcja trygonometryczna wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
Wiktionary
(1.1) Sinus kąta prostego wynosi 1 (jeden).
Wiktionary
IPA: ˈsʲĩnus, AS: sʹĩnus
Wiktionary
rzecz. sinusoida ż., cosinus mrz., kosinus mrz., cosinusoida ż., kosinusoida ż.
przym. sinusowy, sinusoidalny
Wiktionary
(1.1) symbol. sin
Wiktionary
[czytaj: s-inusojda] linia krzywa przedstawiająca zmienność funkcji sinus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. wykres funkcji sinus
(1.2) wykres obrazujący rozwój czegoś na przestrzeni czasu, podobny do sinusoidy (1.1)
(1.3) przen. (najczęściej szybko) zmieniająca się sytuacja, przechodząca przy tym od skrajności w skrajność
Wiktionary
(1.1) Sinusoida jest zapisem drgań oscylatora harmonicznego.
(1.3) Popularność to sinusoida – raz jest się wysoko, a później się bywa zapomnianym.
(1.3) Kiedy 11 września 2001 r. Al-Kaida zaatakowała Stany Zjednoczone, sinusoida historii była już gotowa do zwrotu.
Wiktionary
IPA: ˌsʲĩnuˈsɔjda, AS: sʹĩnusoi ̯da
Wiktionary
rzecz. sinus m., cosinus mrz., kosinus mrz.
przym. sinusoidalny
Wiktionary
w kształcie wykresu funkcji sinus
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kształt sinusoidy (kosinusoidy)
Wiktionary
rzecz. cosinus mrz., kosinus mrz., sinus mrz., sinusoida ż.
Wiktionary
[czytaj: s-inusowy] przymiotnik od: sinus, np. liniał sinusowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. związany z funkcją sinus; taki, dla którego funkcja sinus stanowi ważną część obliczeń albo modelu matematycznego
Wiktionary
rzecz. cosinus mrz., kosinus mrz., sinus mrz.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru kątów
SJP.pl
niebieskofioletowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor niebieskofioletowy, czasem z szarym odcieniem
(1.2) reg. mający kolor ciemnoniebieski
Wiktionary
(1.1) Już sina bladość ustąpiła z jej policzków, na których zarysowywał się chwilami lekki rumieniec.
Wiktionary
IPA: ˈɕĩnɨ, AS: śĩny
Wiktionary
rzecz. siność ż., siniak mrz./mzw., sinizna ż., sinienie n., sinica ż., siniawa ż., siniaczek mrz., siniaczenie n., posiniaczeie n., posinienie n., zsinienie n., zasinienie n., Siniucha ż.
czas. sinieć ndk., zsinieć dk., sinić ndk., siniaczyć ndk., posinieć dk., posiniaczyć dk.
przym. sinawy, sinowaty
przysł. sino
Wiktionary
(1.1) zdrobn. siniutki, siniuchny
Wiktionary
okrzyk przy odpędzaniu jakiejś istoty żywej lub urojonej, często powtarzany kilkukrotnie; kysz, a kysz, a sio
SJP.pl
zaimek wskazujący, rodzaj nijaki, obecnie tylko w zwrotach
(1.1) pot. obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)
wykrzyknik
(2.1) pot. wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ni to ni sio.
(1.1) Nie było tej, siej ani owej, ale zastałem szefową.
(1.1) Fachowcy przyszli, ale nie było tego, siego i owego, więc sobie poszli.
(1.1) Tego, siego i owego, i wszystkiego najlepszego!
(1.1) Do Siego Roku!
(2.1) Sio mi z kuchni, wy diabelskie huncwoty!
Wiktionary
IPA: ɕɔ, AS: śo
Wiktionary
(1.1) tamto
(2.1) won, wynocha, precz
Wiktionary
Przyrząd pożarniczy służący do zabezpieczania węży przed uszkodzeniem przez ostre krawędzie dachów, parapetów okiennych, parkanów itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: siodło
(1.2) siedzenie w jednośladach
(1.3) siedzenie w maszynach rolniczych
(1.4) geogr. niewielka przełęcz górska
(1.5) żegl. listwa wzdłuż burty, do osadzania dulek
(1.6) bud. jeden z elementów tworzących sklepienie krzyżowe
(1.7) roln. część uprzęży końskiej
(1.8) zool. obrączkowate zgrubienie nabłonka u skąposzczetów i pijawek
(1.9) muz. żłobiona listewka dająca podporę strunom na gryfie instrumentu strunowego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɕɔˈdɛwkɔ, AS: śodeu̯ko
Wiktionary
rzecz. siodło n., siodlarnia ż., siodlarstwo n., siodlarz m., siodłanie n., siodełkowiec m.
czas. siodłać, osiodłać, rozsiodłać
przym. siodełkowy, siodełkowaty, siodlarski, siodłaty, siodłowaty, siodłowy
Wiktionary
(1.5) knaga
(1.6) kozub
(1.8) klitellum
Wiktionary
przypominający kształtem siodełko, podobny do siodełka
SJP.pl
gromada pierścienic charakteryzujących się obecnością siodełka
SJP.pl
Si
Wikipedia
siodlarka stepowa - gatunek owada z rodziny pasikonikowatych
SJP.pl
1. miejsce w stajni do przechowywania siodeł;
2. pracownia siodlarza
SJP.pl
dotyczący siodlarza, siodlarstwa
SJP.pl
Si
Wikipedia
człowiek zajmujący się wyrobem siodeł i uprzęży; rymarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik zajmujący się siodlarstwem – wyrobem i naprawą siodeł
Wiktionary
rzecz. siodło n., siodełko n., siodłanie n., osiodłanie n., rozsiodłanie n., siodlarstwo n.
czas. siodłać ndk., osiodłać dk., rozsiodłać dk.
przym. siodłowy, siodlarski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający siodło
(1.2) przypominający siodło
Wiktionary
rzecz. siodło n., Siodłowice nmos.
Wiktionary
papierowy parawan w drewnianej ramie służący w Japonii jako ściana; shoji
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. rolnik
Wiktionary
IPA: ˈɕɔdwak, AS: śodu̯ak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siodłać.
Wiktionary
czas. siodłać ndk.
rzecz. siodełko n., siodło n., siodlarz mos., Siodłowice nmos.
Wiktionary
1. o zwierzętach: mający grzbiet innego koloru niż reszta ciała;
2. o ptakach: mający upierzenie ciemniejsze na skrzydłach albo na grzbiecie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o niektórych ptakach: taki, który ma ciemniejsze upierzenie na grzbiecie lub skrzydłach
Wiktionary
(1.1) W ich sąsiedztwie mają gniazda mewy siodłate, które swą nazwę zawdzięczają czarnemu wierzchowi skrzydeł.
Wiktionary
IPA: ɕɔdˈwatɨ, AS: śodu̯aty
Wiktionary
rzecz. siodło n., siodełko n., siodlarnia ż.
przym. siodłowy
czas. siodłać
Wiktionary
zakładać siodło na wierzchowca
SJP.pl
czasownik
(1.1) nakładać siodło na konia
Wiktionary
IPA: ˈɕɔdwat͡ɕ, AS: śodu̯ać
Wiktionary
rzecz. siodło n., siodłanie n., siodełko n., siodlarz mos., Siodłowice nmos.
przym. siodłowy, siodłaty
czas. osiodłać dk., rozsiodłać dk.
Wiktionary
(1.1) kulbaczyć
Wiktionary
Siodłkowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.
Wikipedia
siedzenie ze skóry i włosia do jazdy wierzchem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jeźdz. część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;
(1.2) mot. techn. siedzisko roweru lub motoru;
(1.3) mot. techn. płaski, poziomy element zaczepu umożliwiający połączenie ciągnika siodłowego z naczepą w samochodach ciężarowych;
(1.4) geol. wypukły fałd warstw skalnych;
(1.5) geogr. szeroka przełęcz
(1.6) anat. środkowy odcinek górnej powierzchni trzonu kości klinowej w dole środkowym czaszki;
(1.7) pot. pejor. stanowisko lub pozycja społeczna
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) Musisz trzymać się mocno w siodle, żebyś nie spadła.
(1.2) W rowerach downhillowych siodła mają trwalszą i szerszą konstrukcję.
(1.3) Naciski wywierane na siodło zawierają się w przedziale od 5 do 36 ton.
(1.4) Zamknięciem siodła jest peryklina.
(1.5) Trasę prowadzącą przez siodło często wybierają przemytnicy.
(1.6) W lekkim wgłębieniu na siodle – dole przysadki – leży przysadka mózgowa.
Wiktionary
IPA: ˈɕɔdwɔ, AS: śodu̯o
Wiktionary
rzecz. osiodłanie n., siodłanie n., siodlarnia ż., siodlarz mos., siodlarstwo n., Siodłowice lm nm.
:: zdrobn. siodełko n.
czas. osiodłać dk., siodłać ndk.
przym. siodłowaty, siodłowy, siodłaty, siodlasty
Wiktionary
(1.2) siodełko
(1.4) antyklina
(1.5) siodełko
(1.6) siodło tureckie
(1.7) stołek
Wiktionary
przypominający kształtem siodło, podobny do siodła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. przysiółek wsi Szklary w Polsce, w województwie dolnośląskie, w powiecie ząbkowicki, w gminie Ząbkowice Śląskie;
Wiktionary
Siodłowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.
Do 2023 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Szklary.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
(1.1) Przejeżdżając przez Siodłowice, nigdy bym nie pomyślała, że to jego rodzinne strony.
Wiktionary
rzecz. osiodłanie n., siodłanie n., siodło n., siodłowiczanin mos., siodłowiczanka ż.
czas. osiodłać dk., siodłać ndk.
przym. siodlasty
Wiktionary
przymiotnik od: siodło
SJP.pl
1. siodłówka czerwonogrzbieta - gatunek muchówki z rodziny lwinkowatych;
2. siodłówka giętka - pospolity grzyb niejadalny
SJP.pl
gra planszowa, japońska odmiana szachów; shogi, szogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) japońska odmiana szachów;
Wiktionary
IPA: ˈɕɔ̇ɟi, AS: śȯǵi
Wiktionary
tytuł japońskich namiestników wojskowych; shogun, szogun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych
Wiktionary
Siogun (jap. 将軍 shōgun), szogun – wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych, generalissimus w Japonii w latach 793–1868. Słowo "shōgun" jest skróconą wersją pierwotnego tytułu oficjalnego sei’i-taishōgun (jap. 征夷大将軍 sei’i-taishōgun). Początkowo był to stopień wojskowy dowodzących cesarską armią japońską, później dziedziczny tytuł wojskowych władców Japonii, sprawujących faktyczną władzę w kraju rządzonym tylko nominalnie przez cesarza.
Wikipedia
rzecz. siogunat mrz., szogun mos.
Wiktionary
(1.1) war. szogun
Wiktionary
shogunat, szogunat, bakufu;
1. japońska wojskowa administracja feudalna w latach 1992-1868, w której rządy sprawował szogun;
2. okres w historii Japonii, w którym rządy sprawował szogun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. forma sprawowania rządów, w której władzę posiada siogun;
Wiktionary
Siogunat (jap. 幕府 bakufu) – nazwa okresu historycznego oraz systemu zarządzania krajem przez dziedzicznych dowódców wojskowych (siogunów) w dawnej Japonii. Słowo to tłumaczone jest również jako „urząd w namiocie” (ang. "tent office") lub „sprawowanie rządów spod namiotu” (ang. "tent government"), odnosiło się bowiem do kwatery głównej dowódcy wojskowego na polu bitwy.
Wikipedia
rzecz. siogun mos., szogun mos.
Wiktionary
(1.1) war. szogunat
Wiktionary
[czytaj: sją] miasto w Szwarcarii
SJP.pl
Si
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. sionka
Wiktionary
IPA: ɕɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: śõnečka
Wiktionary
rzecz. sionka, sień, przedsionek
Wiktionary
mała sień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. mała sień
Wiktionary
Ścionka (sionka) – wąskie przejście między kamienicami, łączące place i ulice, ułatwiające komunikację w mieście, niegdyś zwiększające też bezpieczeństwo przeciwpożarowe. W gwarze skrzyszewskiej oznaczała zakamarek, zakątek i pochodziła od zdrobnienia słowa "ściana".
Wikipedia
(1.1) „A psik!“ — kichnęła Mańcia, wschodząc na ostatni szczebel drabiny, która w chacie starej Tomaszowej z sionki na strych wiodła.
Wiktionary
IPA: ˈɕɔ̃nka, AS: śõnka
Wiktionary
rzecz. sień ż., zdrobn. sioneczka
rzecz. sień, przedsionek
Wiktionary
1. rzeka w Irlandii; Shannon;
2. wieś w województwie mazowieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: siostra; siorka
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca siorbanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siorbać.
Wiktionary
rzecz. siorbnięcie n.
czas. siorbać ndk., siorbnąć dk.
Wiktionary
siorpać (rzadko);
1. pić głośno, wciągając ustami; chlipać, chłeptać;
2. pociągać nosem; siąkać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. siorbnąć)
(1.1) pot. pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia
Wiktionary
(1.1) Niektórzy wyciągnąwszy z kieszeni suchary pojadali maczając je we wrzątku, inni siorbali wrzątek „na prykusku” z nadziewanymi cukierkami, które można było od czasu do czasu kupić (…)
Wiktionary
IPA: ˈɕɔrbat͡ɕ, AS: śorbać
Wiktionary
rzecz. siorbanie n., siorpanie n.
czas. siorpać ndk., siorpnąć dk.
Wiktionary
potocznie: wypić głośno, z mlaskaniem, wydając odgłos podobny do cmokania; siorpnąć, chlipnąć, mlasnąć
SJP.pl
potocznie: wypić głośno, z mlaskaniem, wydając odgłos podobny do cmokania; siorpnąć, chlipnąć, mlasnąć
SJP.pl
potocznie: siostra; siora
SJP.pl
siorbać (częściej);
1. pić głośno wciągając ustami; chlipać, chłeptać;
2. pociągać nosem; siąkać
SJP.pl
rzadko, potocznie: wypić głośno, z mlaskaniem, wydając odgłos podobny do cmokania; siorbnąć, chlipnąć, mlasnąć
SJP.pl
1. córka tych samych rodziców w stosunku do innej córki lub syna;
2. członkini zakonu żeńskiego;
3. pielęgniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
(1.2) zakonnica
(1.3) pielęgniarka
(1.4) jedna z dwóch połów rozłupanej na dwie części kłody
(1.5) podn. kobieta bliska komuś pod względem wiary, poglądów, pochodzenia itp.
Wiktionary
Siostra – nazwa relacji rodzinnej dla innego dziecka wspólnych rodziców (siostra rodzona) lub tylko jednego wspólnego rodzica (siostra przyrodnia). Siostra jest krewną drugiego stopnia w linii bocznej płci żeńskiej i należy do rodzeństwa. "Sensu stricto" tzw. siostra przybrana (córka ojczyma lub macochy z ich poprzednich związków, będąca pasierbicą dla rodzonego ojca lub matki) nie jest krewną ani powinowatą. Syn siostry to siostrzeniec, a córka to siostrzenica.
Wikipedia
(1.1) Eustachy miał trzech braci i jedną siostrę, zaś Tomek tylko dwie siostry.
(1.1) Pomysł na założenie firmy z sukienkami zrodził się na wspólnych zakupach sióstr.
(1.2) Z okna zakrystii wyjrzała zaciekawiona siostra.
(1.3) „Siostro, basen, szybko!”
(1.4) Z siostry, czyli połówki kłody, robiono poprzeczną belkę zwaną siestrzanem lub tragarzem.
(1.5) Walczmy razem, siostry, o nasze wspólne prawa!
Wiktionary
IPA: ˈɕɔstra, AS: śostra
Wiktionary
rzecz. siestrzeniec m., siostrzeniec m., siestrzan m.
:: zdrobn. siostrunia ż., siostrzyczka ż.
:: zgrub. siostrzyca ż.
przym. siostrzany
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szwestera, siora
(1.2) zakonnica, mniszka
Wiktionary
zdrobnienie od: siostra; siostrzyczka
SJP.pl
w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosrąb, sosręb, siestrzan, tragarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. syn siostry
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) etn. bud. przest. belka stropowa, siestrzan
Wiktionary
IPA: ˈɕɔsṭʃãn, AS: śosṭšãn
Wiktionary
przym. siostrzyn, siostrzyny
Wiktionary
(1.1) siostrzeniec, daw. siestrzeniec, daw. siestrzan, daw. siostrzanek, daw. siestrzanek
(2.1) sosrąb, sosręb, przest. stragarz, przest. siestrzan, daw. siestrzoń, daw. tram, daw. podciąg, daw. reg. siostrzeń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siostrzeniec, daw. reg. siestrzeniec, daw. reg. siostrzamb
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. rzad. lub reg. syn siostry
(1.2) daw. rzad. mąż siostry
Wiktionary
IPA: ɕɔˈsṭʃãnɛk, AS: śosṭšãnek
Wiktionary
rzecz. siostrzanka
Wiktionary
(1.1) siostrzeniec, daw. siestrzan, daw. siostrzan, daw. siestrzanek, daw. siestrzeniec
(1.2) szwagier
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. rzad. należący do siostrzana
Wiktionary
IPA: ˌɕɔsṭʃãˈnɔvɨ, AS: śosṭšãnovy
Wiktionary
(1.1) rzad. siestrzanowy, rzad. siostrzański, rzad. siestrzański
Wiktionary
w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosrąb, sosręb, siestrzan, tragarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy siostrze
Wiktionary
rzecz. siostrzyczka ż., siostra ż., siestrzenica ż., siestrzanek mos., siestrzanka ż.
Wiktionary
córka siostry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka siostry
Wiktionary
(1.1) Na progu mieszkania przywitała mnie moja mała siostrzenica.
Wiktionary
IPA: ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲit͡sa, AS: śosṭšẽńica
Wiktionary
rzecz. siostrzeniec m., siostra ż., siostrzyczka ż.
:: zdrobn. siostrzeniczka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: siostrzenica
SJP.pl
syn siostry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn siostry
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) etn. bud. daw. reg. belka stropowa, siestrzan
Wiktionary
(1.1) Mój najstarszy siostrzeniec kończy jutro 18 (= osiemnaście) lat.
Wiktionary
IPA: ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛt͡s, AS: śosṭšẽńec
Wiktionary
rzecz. siostra ż., siostrzyczka ż., siostrzenica ż., siostrzeniczka ż.
:: zdrobn. siostrzeńczyk m.
przym. siostrzyn, siostrzyny
Wiktionary
(1.1) przest. siestrzan, przest. siostrzan, przest. stragarz, daw. siostrzanek, daw. siestrzanek, daw. siestrzeniec
(2.1) sosrąb, sosręb, przest. siestrzan, przest. siostrzan, daw. podciąg, daw. siestrzoń, daw. reg. siostrzeń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siestrzeniec, daw. reg. siostrzamb, daw. reg. tram
Wiktionary
1. więzy pokrewieństwa łączące córki jednych rodziców;
2. stowarzyszenie kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) więzy pokrewieństwa łączące siostry
(1.2) przen. wspólnota, solidarność kobiet
Wiktionary
Si
Wikipedia
rzecz. siostra ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: siostra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: siostra
(1.2) mała, niedorosła siostra
(1.3) pot. poufale o siostrze zakonnej
Wiktionary
Siostrzyczka (ang. "The Little Sister") – powieść amerykańskiego pisarza Raymonda Chandlera, opublikowana w 1949 (pierwsze polskie wydanie w 1983).
Wikipedia
(1.2) Siostrzyczka Witosława ma dwa latka.
(1.3) Siostrzyczko, chciałabym dać na mszę świętą.
Wiktionary
rzecz. siestrzanka ż., siestrzenica ż., siestrzanek mos., siestrzeniec m., siostrzeniec m., siestrzan m., siostrunia ż., siostrzyca ż., siostra ż., siostrzenica ż.
przym. siostrzany
Wiktionary
dawniej: siostrzany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. należący do siostry
Wiktionary
IPA: ˈɕɔsṭʃɨ̃n, AS: śosṭšỹn
Wiktionary
rzecz. siostrzan, siostrzeniec
Wiktionary
(1.1) siostrzany, daw. siostrzyny, daw. rzad. siestrzyny, daw. rzad. siostrzeński, daw. rzad. siestrzeński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. należący do siostry
Wiktionary
IPA: ɕɔˈsṭʃɨ̃nɨ, AS: śosṭšỹny
Wiktionary
rzecz. siostrzan, siostrzeniec
Wiktionary
(1.1) siostrzany, daw. siostrzyn, daw. rzad. siestrzyny, daw. rzad. siostrzeński, daw. rzad. siestrzeński
Wiktionary
zgrubienie od: siostra
SJP.pl
Siostrzytów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie świdnickim, w gminie Trawniki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Trawniki. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 921 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. polka (taniec)
Wiktionary
osada zamieszkana przez ludność rolniczą; wieś; osiedle wiejskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. wieś lub osada wiejska
Wiktionary
(1.1) Jak druciarz zarabiać może włócząc się od sioła do sioła.
Wiktionary
rzecz. sielanin mos., sielanka ż., sielankowość ż., sielskość ż., przysiółek m.
przym. sielski, sielankowy
przysł. sielsko, sielankowo
Wiktionary
skrót od: System Informacji Przestrzennej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Wielkopolska. łopata, szufla
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odgarnij sipą śnieg przed domem.
Wiktionary
IPA: ˈɕipa, AS: śipa
Wiktionary
[czytaj s-ipaj] dawny żołnierz indyjski w służbie armii europejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz indyjski w XVIII-wiecznej armii francuskiej lub brytyjskiej w Indiach;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: se(r)]
1. angielski tytuł szlachecki stosowany przed imieniem lub jego inicjałem, nie przed samym nazwiskiem (np. sir Roger Moore);
2. ang. zwrot grzecznościowy stosowany w listach, wobec przełożonych, osób starszych, szanowanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) anglosaski tytuł grzecznościowy używany przy zwrotach do przełożonych lub arystokratów
Wiktionary
Si
Wikipedia
(1.1) A gdybyśmy wnieśli skargę w sprawie śmierci admirała Ozzela, sir?
Wiktionary
1. w eschatologii islamu - most przerzucony nad otchłanią piekła, łączący doczesny świat z rajem
2. romans rycerski, forma popularnej literatury arabskiej
SJP.pl
Sirat (arab. سيرة) to romans rycerski, forma popularnej literatury arabskiej. Każdy z siratów ma wielu narratorów, a koncentruje się na osobie głównego bohatera, najczęściej jakiejś słynnej postaci z dziejów arabskich, są to np. przedmuzułmański rycerz i poeta Antara Ibn Szaddad, księżniczka Zat al-Himma, sułtan mamelucki Az-Zahir Bajbars i inni. Zwykle są to niezwykle obszerne dzieła przekazywane w formie ustnej (drukiem zaczęły się ukazywać dopiero w XX wieku).
Wikipedia
[czytaj: s-irdab] podziemna komnata, zwykle z basenem, chroniąca przed upałem, charakterystyczna dla wczesnośredniowiecznych pałaców muzułmańskich
SJP.pl
[czytaj: s-ir] w dawnej Francji: forma zwracania się do pana feudalnego, później (od wieku XVI) tylko do panującego
SJP.pl
[czytaj: s-iROkko lub s-iROko] gorący i suchy wiatr wiejący z Afryki ku Europie, niosący tumany piaszczystego pyłu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;
Wiktionary
Sirocco, scirocco (z fr. "sirocco" i wł. "scirocco" z arab. "shoruq" z "sharqi, sharq") – suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego (głównie Półwysep Apeniński, Sycylia, Sardynia, Korsyka i Malta). Wieje z kierunków południowego lub południowo-wschodniego, znad Afryki lub Półwyspu Arabskiego, przynosząc znad Sahary i innych pustyń tumany piaszczystego pyłu. Wieje najczęściej na wiosnę, choć niekiedy występuje zimą, powodując opady czerwonego śniegu.
Wikipedia
IPA: sʲiˈrɔkɔ, AS: sʹiroko
Wiktionary
(1.1) scirocco
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany w transplantologii jako środek immunosupresyjny; rapamycyna
SJP.pl
Si
Wikipedia
[czytaj: s-iromacha] regionalnie: człowiek ubogi, wzbudzający litość
SJP.pl
gwarowo: sierota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) stpol. lub gwara. sierota
Wiktionary
rzecz. sierota m./ż.
:: zdrobn. sirotka ż.
Wiktionary
ryba z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
Sirotka ("Gymnocephalus acerina") - gatunek ryby z rodziny okoniowatych (Percidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. sierpień
Wiktionary
IPA: ˈɕirpʲjɛ̇̃ɲ, AS: śirpʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
skrót od: systemic inflammatory response syndrome; zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-irtaki] grecki taniec ludowy; zorba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. stylizowany na tradycyjny taniec grecki wymyślony na potrzeby filmu Grek Zorba
Wiktionary
Sirtaki (właściwie Sirtáki, lub Syrtáki, grec. συρτάκι) – popularny grecki taniec pseudoludowy, stworzony w 1964 na potrzeby filmu "Grek Zorba". Taniec nazywany jest też "tańcem Zorby" lub po prostu "Zorbą". Klimatem i choreografią zbliżony do autentycznych greckich tańców ludowych.
Wikipedia
pieśń trubadura, wywodząca się z poezji prowansalskiej
SJP.pl
[czytaj: s-isal]
1. gatunek agawy pochodzący z Meksyku oraz Ameryki Środkowej; sizal; agawa sizalska; agawa sizalowa;
2. mocne włókno z liści tej rośliny; sizal
SJP.pl
Sisal – miasto portowe w stanie Jukatan w Meksyku. Początkowo główny port Jukatanu, z czasem stracił znaczenie na rzecz miasta Progreso, wybudowanego na wschodzie. Od nazwy miasta wywodzi się nazwa sizalu – włókna wytwarzanego z agawy sizalowej. Miasto położone jest około 53 km na północny zachód od miasta Mérida, stolicy stanu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sisiać.
Wiktionary
czas. sisiać ndk.
Wiktionary
Sisice (nazwa oboczna: Sicice) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Gzy. Ma status sołectwa.
Wieś duchowna Szyszyce położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku wchodziła w skład klucza przewodowskiego biskupstwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: s-iska] potocznie: siostra; siorka, siora
SJP.pl
[czytaj: s-islej] nazwisko
SJP.pl
Si
Wikipedia
[czytaj: s-istrum] rodzaj metalowej grzechotki, instrument obrzędowy w starożytnym Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. hist. starożytny obrzędowy instrument muzyczny związany z kultem bogini Izydy;
Wiktionary
Sistrum (stgr. σείστρον, łac. "sīstrŭm" – grzechotka) – instrument muzyczny przejęty przez Greków i Rzymian z Egiptu wraz z kultem egipskiej bogini Izydy. W starożytnym Egipcie używany był również w obrzędach kultu identyfikowanej z Izydą Hathor oraz bogini Bastet. W instrumentologii zaliczany do grupy idiofonów uderzanych.
Wikipedia
(1.1) Wróć do ołtarza i potrząsając sistrum, wypowiedz słowa: Wiej wiatrem, Bastet, pani kotów. Wiej wiatrem, bogini ziemskich przyjemności.
Wiktionary
roślina roczna, bylina lub krzew z rodziny sitowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-It in] sit in;
1. demonstracja publiczna bez użycia siły, polegająca na zajmowaniu miejsc w audytoriach lub parlamencie, uniemożliwiająca normalne zajęcia;
2. zajmowanie miejsc na znak protestu w lokalach, gdzie obowiązuje segregacja rasowa
SJP.pl
1. przedmiot do przesiewania, cedzenia lub filtrowania czegoś; sitko;
2. ocena przeprowadzana na podstawie określonych wymogów; selekcja, przesiew
SJP.pl
Sita (hindi: सीता; tamilski: சீதை) – w hinduizmie żona Ramy, bohaterka "Ramajany". Została porwana na wyspę Cejlon przez demona Rawanę, co wywołało wojnę i unicestwienie demona.
Wikipedia
związek frazeologiczny
(1.1) gwara. sposób noszenia kogoś na grzbiecie, na barana
Wiktionary
(1.1) na barana, gwara. siudy-barany
Wiktionary
organiczny związek chemiczny używany jako środek przeciwcukrzycowy
SJP.pl
grzyb z rodziny borowikowatych
SJP.pl
[czytaj: s-itar] instrument muzyczny, znany w Persji i w Indiach
SJP.pl
Si
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: sitarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Si
Wikipedia
1. grzyb jadalny, gatunek maślaka;
2. wytwórca sit
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sitatunga sawannowa - gatunek niali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Tragelaphus spekii|ref=tak., gatunek średniej wielkości antylopy;
Wiktionary
(1.1) Sitatungi stanowią pokarm większych drapieżników – lwów, lampartów i likaonów.
(1.1) Pokrewieństwo sitatungi z buszbokiem jest na tyle bliskie, że gatunki te mogą się krzyżować.
Wiktionary
IPA: ˌsʲitaˈtũŋɡa, AS: sʹitatũŋga
Wiktionary
[czytaj: s-itkom] rodzaj telewizyjnego serialu komediowego, w którym dominuje tzw. humor sytuacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) serial komediowy, w którym dominuje tzw. humor sytuacyjny, z podkładanym śmiechem niewidocznej publiczności;
Wiktionary
Sitcom ( situation comedy) – rodzaj serialu komediowego, w którym dominuje tzw. humor sytuacyjny. Akcja sitcomu rozgrywa się przez większość czasu w jednym pomieszczeniu. Rodzaj tej sztuki filmowej zapoczątkowano w Stanach Zjednoczonych. Nazwa sitcom pochodzi od angielskiego wyrażenia situation comedy („komedia sytuacyjna”).
Wikipedia
(1.1) Od września telewizja nadawać będzie dwa nowe sitcomy.
Wiktionary
zdrobnienie od: sitko
SJP.pl
grzyb jadalny, gatunek maślaka
SJP.pl
Zobacz też: osoby o nazwisku Sitek.
Sitek, właśc. Adrian Sławomir Kryński (ur. 1 kwietnia 1990 we Wrocławiu) – polski raper i autor tekstów. Członek nieaktywnego już zespołu TWL. Muzyk prowadzi także solową działalność artystyczną. Współpracował ponadto m.in. z takimi wykonawcami jak raperzy Tede, Pezet, DonGuralesko, Donatan, Pih, Chada, Ero, Quebonafide, Kajman, Bezczel, VNM, Białas, Paluch grupą hip-hopową Rasmentalism czy piosenkarką Cleo.
Wikipedia
[czytaj: sit] w uniwersum Gwiezdnych wojen:
1. przedstawiciel inteligentnej rasy wywodzącej się z planety Korriban;
2. mieszkaniec Imperium Sithów, posługujący się ciemną stroną mocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. użytkownik mocy służący ciemnej stronie w uniwersum „Gwiezdnych Wojen”
Wiktionary
(1.1) Sithowie z podań toczyli niekończące się walki między mistrzami a uczniami.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) właściwy Sithom
Wiktionary
(1.1) Od swojego odbicia w szkle i wizerunku generała, który tak często pojawiał się w holonetowych wiadomościach jako Bohater Bez Strachu, różnił się jednym szczegółem: przypasaną rękojeścią sithańskiego miecza świetlnego o czerwonym ostrzu.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
małe sito
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: sito
(1.2) małe sito, używane w kuchni
(1.3) element konstrukcyjny z otworami, który pełni rolę filtrującą płyn
(1.4) środ. rad. mikrofon
Wiktionary
IPA: ˈɕitkɔ, AS: śitko
Wiktionary
rzecz. sito n., siteczko n., sitarz m., sitowie n., sitodruk m.
przym. sitkowy, sitowy
Wiktionary
(1.1) siteczko
Wiktionary
Sitkowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Janów. Ma status sołectwa. Wieś wcześniej nazywała się Jaglonka oraz Jedlinka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Rzemieślnika i św. Faustyny Kowalskiej w Łubiance.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: sitko
SJP.pl
mieszkaniec Sitkówki-Nowin
SJP.pl
mieszkanka Sitkówki-Nowin
SJP.pl
przymiotnik od: Sitkówka-Nowiny
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gmina w Polsce;
2. dawna nazwa wsi Sitkówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
afrykańska i australijska trawa z rodziny ciborowatych
SJP.pl
Sitniczka ("Isolepis" R.Br.) – rodzaj roślin z rodziny ciborowatych liczący 69 gatunków. Występują one na wszystkich kontynentach w strefie tropikalnej i umiarkowanej, największe zróżnicowanie osiągając w Afryce i Australii. Do polskiej flory należą: sitniczka szczecinowata ("Isolepis setacea") i pływająca ("I. fluitans"). Zaliczana tu także bywa sitniczka drobna ("I. supina", w nowszych źródłach przenoszona do rodzaju "Schoenoplectiella" jako "Sch. supina").
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. nazwa kilku jezior w Polsce;
3. jezioro na Białorusi;
4. wieś na Ukrainie;
5. szczyt na Słowacji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przedmiot do przesiewania, cedzenia lub filtrowania czegoś; sitko;
2. ocena przeprowadzana na podstawie określonych wymogów; selekcja, przesiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;
(1.2) przen. selekcja
Wiktionary
Sito – proste urządzenie do oddzielania od siebie obiektów o małych i większych wymiarach lub do oddzielania obiektów stałych od płynów. Używane jest bardzo szeroko – od zastosowań w gospodarstwie domowym i rolnictwie poprzez przemysł (górnictwo, budownictwo, przemysł spożywczy i inne) aż po zastosowania naukowe (od archeologii po technologie kosmiczne).
Wikipedia
(1.1) Chłodną zupę miksujemy w robocie kuchennym (…) lub przecieramy przez sito.
(1.2) Nie próbujemy również przesiewać tajemnic wiary przez sito tego, co świat jest gotów przyjąć.
Wiktionary
IPA: ˈɕitɔ, AS: śito
Wiktionary
rzecz. sitowie n., sitarz m.
:: zdrobn. sitko m., siteczko n.
przym. sitowy, sitkowy
temsłow. sito-
Wiktionary
(1.1) przetak
Wiktionary
1. technika drukarska polegająca na przenoszeniu obrazu za pomocą naciągniętej na ramę siatki, na której elementy niedrukujące pokryte są substancją nieprzepuszczającą farby;
2. odbitka wykonana tą techniką
SJP.pl
przymiotnik od: sitodruk
SJP.pl
urządzenie do mechanicznego oczyszczania ścieków
SJP.pl
rodzina roślin jednoliściennych, obejmująca około 300 gatunków
SJP.pl
Si
Wikipedia
o cechach sitowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd z klasy roślin jednoliściennych, liczący około 400 gatunków
SJP.pl
Sitowce ("Juncales" Dumort.) – takson w randze rzędu wyróżniany w niektórych systemach klasyfikacyjnych roślin okrytonasiennych. Zgodnie z aktualną wiedzą w tradycyjnym ujęciu takson parafiletyczny i w najnowszych systemach klasyfikacyjnych (systemy APG) już nie jest wyróżniany.
Wikipedia
roślina z rodziny turzycowatych rosnąca na brzegach wód i na terenach podmokłych, tworząca gęste zarośla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Scirpus|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ciborowatych o płaskich i szorstkich liściach, kwiatostanach typu kłos;
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju sitowie (1.1)
(1.3) med. pot. kość sitowa
Wiktionary
Si
Wikipedia
rzecz. sit m., sitko n., sito n., sitniczka ż., sitowiec m., sitnik m., sitarz m.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny ciborowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
teren porosły sitowiem
SJP.pl
Sitowo (niem. "Birkenfelde") – osada w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Około 1,5 km na zachód od osady znajduje się jezioro o nazwie Sitowo.
Wikipedia
przymiotnik od: sito
SJP.pl
Sittensen – miejscowość i gmina w północnych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, w powiecie Rotenburg (Wümme), siedziba gminy zbiorowej Sittensen.
Wikipedia
bogato zdobione wiadro z brązu
SJP.pl
Si
Wikipedia
potocznie: grupa osób wspierających się wzajemnie, wykorzystujących swoje pozycje dla osiągnięcia własnych korzyści; klika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. grupa osób wzajemnie się wspierających i wykorzystujących swoje pozycje społeczne dla prywatnych interesów, wbrew interesowi ogółu
Wiktionary
IPA: ˈɕitfa, AS: śitfa
Wiktionary
rzecz. sitwes mos., sitwiarz mos.
Wiktionary
(1.1) kasta, klan, klika, koteria, mafia; żart. towarzystwo wzajemnej adoracji, krewni i znajomi królika; przest. kamaryla
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek należący do sitwy
Wiktionary
rzecz. sitwa ż.
Wiktionary
rodzaj cegły o normalnych wymiarach, zawierającej wiele równomiernie rozmieszczonych kanalików, przechodzących przez całą jej grubość, zwiększających izolację cieplną, zmniejszających jej ciężar
SJP.pl
w wyrażeniu: to tu, to siu - to tu, to tam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. siu-bździu.
Wiktionary
IPA: ˈɕu‿bʲʑu, AS: śu‿bʹźu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. czcza gadanina
Wiktionary
(1.1) Życie to nie siu-bździu!
Wiktionary
IPA: ˈɕu ˈbʲʑd͡ʑu, AS: śu bʹźʒ́u
Wiktionary
(1.1) pot. koszałki-opałki, tere-fere, banialuki; posp. pierdoły; przest. kipki-opałki, koszały-opały, koszyczki-opałeczki
Wiktionary
klika, sitwa
SJP.pl
Si
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. najgorsze zboże ze stokłosą i innymi chwastami
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
służący z niższej kasty w Indiach; śudra
SJP.pl
związek frazeologiczny
(1.1) zob. siudro mudro.
Wiktionary
IPA: ˌɕudrɔ‿ˈmudrɔ, AS: śudro‿mudro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. drążek do noszenia wiader na ramionach
Wiktionary
Siudy – przyrząd do noszenia cebrów lub wiader; zakładane na ramiona nosidła do wody.
Najczęściej przybierał postać rozszerzonej w środku, prostej lub lekko wygiętej drewnianej pałki z wyżłobieniem na kark. Na obu końcach pałki znajdowały się łańcuszki lub sznury z haczykami, na których wieszano naczynia z wodą.
Wikipedia
(1.1) nosidła, koromysło, gwara. powerek, gwara. sządy, sądy
Wiktionary
związek frazeologiczny
(1.1) gwara. sposób noszenia kogoś na grzbiecie, na barana
Wiktionary
(1.1) na barana, gwara. sita-barana
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: sjuks] Indianin Ameryki Północnej; Dakota
SJP.pl
[czytaj: sjuksowje] plemię indiańskie; Dakotowie, Dakota
SJP.pl
[czytaj: sjuksyjka] Indianka Ameryki Północnej
SJP.pl
postępek, odezwanie się naruszające przyjęte normy, zaskakujące; wybryk, wyskok
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca czyjś skok
Wiktionary
(1.1) siuup
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Dolny Śląsk. kłopotliwa sytuacja
Wiktionary
dawniej, dziś żartobliwie: niespodzianka; siurpryza
SJP.pl
zgrubienie od: siurek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zgrub. od: siurek
Wiktionary
rzecz. sikalnia ż.
czas. sikać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siurać.
Wiktionary
rzecz. siurczenie n., siurknięcie n., siurek m., siusiu n.
czas. sikać, siurać ndk., siurczeć ndk., siurknąć dk.
Wiktionary
potocznie: oddawać mocz; sikać, siusiać, odlewać się, lać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. oddawać mocz
Wiktionary
(1.1) Zło jes, bo juchty wciónż ji w siyni siurajóm.
Wiktionary
rzecz. siuranie n., siusiu n., siury, sikalnia ż.
czas. sikać
Wiktionary
(1.1) sikać, siusiać, szczać, odlewać się, oddawać mocz
Wiktionary
rzadko: gęstymi kroplami; ciurkiem, strugą, strumieniem
SJP.pl
zdrobniale o penisie; siusiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) infant. siusiak, penis
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. młody chłopiec
Wiktionary
rzecz. siuranie n.
Wiktionary
(1.1) siusiak, ptaszek
Wiktionary
dawniej, dziś żartobliwie: niespodzianka; siupryza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rzecz nieoczekiwana, niespodziewana; efekt zaskoczenia
Wiktionary
(1.1) Nigdy jeszcze nic nie wygrałem, a tu taka siurpryza!
Wiktionary
IPA: ɕurˈprɨza, AS: śurpryza
Wiktionary
przym. siurpryzowy
Wiktionary
(1.1) niespodzianka, nowinka
Wiktionary
dawne zdrobnienie od: siurpryza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niespodziewany
Wiktionary
rzecz. siurpryza ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: siusiak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od siusiak
Wiktionary
rzecz. siusiak m.
Wiktionary
1. pieszczotliwie lub w mowie dziecięcej: penis;
2. lekceważąco o kimś młodym, niedorosłym; smarkacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. infant. członek męski
(1.2) warszawa. pogard. młoda dziewczyna
Wiktionary
(1.1) Ponoć mały ganiał z siusiakiem na wierzchu po przedszkolu.
Wiktionary
IPA: ˈɕüɕak, AS: śüśak
Wiktionary
rzecz. zsiusianie n., siusianie n., siusiu n.
:: zdrobn. siusiaczek mzw.
czas. siusiać ndk., posiusiać dk., wysiusiać się dk.
Wiktionary
(1.1) penis; pot. rub. wacek; wulg. chuj, fiut, kutas; reg. śl. ciulka, ciulok, ciuloczek, pulok
Wiktionary
żartobliwie: toaleta, ubikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siusiać.
Wiktionary
rzecz. zsiusianie n., siusiak m., siusiu n.
czas. zsiusiać dk., siusiać ndk.
Wiktionary
potocznie: oddawać mocz; sikać, siurać, odlewać się, lać
SJP.pl
czasownik
(1.1) eufem. sikać, robić siku, oddawać mocz
Wiktionary
(1.1) Pies, który cierpi na cukrzycę, pije i siusia przesadnie dużo.
Wiktionary
rzecz. siusiu n., siusianie n., siusiak m., sikalnia ż., zsiusianie n.
czas. sikać
Wiktionary
potocznie:
1. piwo z małą zawartością alkoholu, kiepskie piwo;
2. mdły, słaby napój, np. słaba herbata;
3. mocz; siki
SJP.pl
żartobliwie o męskim członku; pisior, kuśka, pitol, ptaszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. członek męski
Wiktionary
(1.1) pisior, kuśka
Wiktionary
potocznie, często w rozmowach z małymi dziećmi: siku;
1. oddanie, oddawanie moczu (np. Chcę mi się siusiu.);
2. mocz (np. Zrób siusiu i chodź.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) infant. sikanie, oddawanie moczu
(1.2) pot. mocz
Wiktionary
(1.1) Mamo, a Jacuś zrobił siusiu w majtki.
(1.2) I przypomniałem sobie, jak Cudo mówiła, że w Muzeum Chleba Krasnoludów pachniało kocim siusiu i siarką – powiedział Reg.
Wiktionary
IPA: ˈɕüɕu, AS: śüśu
Wiktionary
rzecz. siki n., sisi n., siku n., sikanie n., siusianie n., siusiak m., sisia ż., siuśmajtek m., sikacz m., sikawka ż., sikalnia ż., siuśka ż., siuśki lm.
:: zgrub. siuranie n.
czas. siusiać ndk., obsiusiać dk., sikać ndk., siknąć dk., obsikać dk., siurać ndk., siurnąć dk.
Wiktionary
(1.1) sisi, siku, siusianie, psipsi
(1.2) psipsi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. młody chłopak albo nastolatek niedojrzały emocjonalnie
(1.2) wulg. dziecko sikające w pieluchę albo majtki
Wiktionary
(1.2) Ten siusiumajtek zlał się w gacie.
Wiktionary
potocznie: dorastająca dziewczyna, podlotek, siuśmajtka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. młoda dziewczyna
Wiktionary
(1.1) podlotek
Wiktionary
taniec górali żywieckich, tańczony parami, polegający na szybkim wyrzucie na przemian nóg do przodu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. łow. bezroga samica gatunku, którego samiec jest rogaty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. sutasz; wyroby pleśćecione wykonane z krzyżujących się skośnie nitek
Wiktionary
(1.1) Galony na czapce i odznaki (dystynkcje) stopni służbowych wykonane są z siutażu.
(1.1) Górale Sądeccy nosili białe wełniane germany, przyozdobione cynowymi guzikami lub kolorowym siutażem.
(1.1) ''Parzenice orawskie w formie pętlicowych ozdób naszywane były z czarnej wełnianej taśmy lub czarnej taśmy i czarnego siutażu''.
Wiktionary
(1.1) sutasz
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bezrogi
Wiktionary
IPA: ˈɕutɨ, AS: śuty
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca czyjś skok
Wiktionary
czas. siupnąć dk.
Wiktionary
(1.1) siup
Wiktionary
zaimek liczebny
(1.1) gw-pl|Warmia. ile
(1.2) gw-pl|Warmia. za siuła - za dużo
(1.3) gw-pl|Warmia. nie siuła - nie dużo
Wiktionary
(1.1) Siuła masz psieniandzy ze soboł? → Ile masz pieniędzy ze sobą?
(1.2) Dałeś mi za siuła, tyle ja nie wydam. → Dałeś mi za dużo, tyle nie wydam.
(1.3) Taka zabawka nie siuła kosztuje.
Wiktionary
1. lekceważąco: dorastająca dziewczyna; siusiumajtka;
2. potocznie: pochwa, wagina
SJP.pl
potocznie:
1. piwo z małą zawartością alkoholu, kiepskie piwo;
2. mdły, słaby napój, np. słaba herbata;
3. mocz; siki
SJP.pl
potocznie: dorastająca dziewczyna, podlotek, siusiumajtka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zwykle o włosach: białoszary, srebrzystobiały;
2. mający siwe włosy, sierść, upierzenie;
3. białoszary, jasnopopielaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. mit. bogini słowiańska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈɕiva, AS: śiva
Wiktionary
jeden z głównych kultów w hinduizmie; śiwaizm
SJP.pl
garnek gliniany, o kolorze stalowoszarym lub czarnym, wypalany przy zmniejszonym dopływie powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. człowiek, który osiwiał
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. siwizna ż., siwienie n., osiwienie n.
czas. siwieć ndk., osiwieć m.
przym. siwy, siwawy
Wiktionary
(1.1) siwosz
Wiktionary
mieszaniec psa eskimoskiego z wilkiem
SJP.pl
zbliżony do siwego, nie do końca siwy, prawie siwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
koń o maści siwej; siwy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
świergotek nadwodny; ptak z rodziny pliszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anthus spinoletta|ref=tak., gatunek ptaka z rodzaju świergotków;
Wiktionary
Siwerniak, świergotek górski, siwarnik ("Anthus spinoletta") – gatunek małego ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae).
Wikipedia
jednostka równoważnika dawki pochłoniętej promieniowania jonizującego
SJP.pl
| Wielkosc = dawki równoważnej i skutecznej, obciążającej dawki równoważnej i skutecznej
| WielkoscOzn = "H"T, "E", "H"T("τ"), "E"H("τ")
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
widłogonka siwica - gatunek motyla z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny makowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: siwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siwieć.
Wiktionary
IPA: ɕiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: śivʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. siwieć
przym. siwiuteńki, siwy
rzecz. siwak mos., siwizna ż.
Wiktionary
zmieniać kolor na siwy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stawać się siwym
(1.2) o ludziach: stawać się siwowłosym
Wiktionary
(1.1) Niebo na wschodzie zaczyna siwieć, szarzeć, srebrzyć zatokę.
Wiktionary
IPA: ˈɕivʲjɛ̇t͡ɕ, AS: śivʹi ̯ėć
Wiktionary
czas. osiwieć dk.
przym. siwy, siwowłosy, siwiuteńki
rzecz. siwienie n., siwak mos., siwizna ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: siwy; siwiutki, siwiuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: siwy
(1.2) całkowicie siwy
Wiktionary
IPA: ˌɕivʲjuˈtɛ̃ɲci, AS: śivʹi ̯utẽńḱi
Wiktionary
rzecz. siwizna ż., siwek m., siwienie n., osiwienie n., zsiwienie n.
czas. siwieć, osiwieć, zsiwieć
przym. siwy, siwiutki
przysł. siwo
Wiktionary
(1.1) siwiutki
Wiktionary
zdrobnienie od: siwy; siwiuteńki, siwiuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: siwy
Wiktionary
(1.1) Pani Kwiaciarka, siwiutka, szczuplutka, przestraszona, zna cztery języki i ludzką naturę.
Wiktionary
IPA: ɕiˈvʲjutʲci, AS: śivʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
rzecz. siwizna
przym. siwy, siwiuteńki
przysł. siwo
Wiktionary
zdrobnienie od: siwy; siwiuteńki, siwiutki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) srebrzysta lub białoszara barwa włosów, przejaw starzenia lub zaburzeń tworzenia barwnika
(1.2) przen. starość
Wiktionary
(1.1) A dla mnie zadbany trzydziestolatek z siwizną jest bardzo sexy.
Wiktionary
rzecz. siwak mos., osiwienie n., siwek mzw., siwienie n., siwka ż.
czas. siwieć ndk., osiwieć dk., posiewieć dk., zsiwieć dk.
przym. osiwiały, posiwiały, siwiuteńki, siwiutki, siwy, zsiwiały
przysł. siwo
Wiktionary
(1.1) siwość, szron
(1.2) starość
Wiktionary
1. przestarzale: zabarwiać na siwo; robić siwym, powodować siwienie
2. siwić się - być siwego koloru, odcinać się od tła siwą barwą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
klacz o siwym kolorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. zootechn. siwa klacz
(1.2) ornit. nazwa systematyczna|Coracias garrulus|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny krasek;
(1.3) ornit. ptak z gatunku siwka (1.2)
(1.4) kraków. farbka (do płukania bielizny), ultramaryna
Wiktionary
Siwka ( Сівка) – rzeka na Podkarpaciu na Ukrainie, prawy dopływ Dniestru. Długość rzeki wynosi 76 km, powierzchnia zlewni – 595 km².
Wypływa ze źródła na południe od miasta Dolina.
Wikipedia
(1.1) Stajenny prowadzi siwkę na wybieg.
(1.3) Na płocie przysiadła siwka i obserwowała trawnik.
Wiktionary
rzecz. siwość ż., siwizna ż.
:: fm. siwek mzw.
przym. siwy
Wiktionary
Siwkowice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko.
Wikipedia
biały o siwym odcieniu
SJP.pl
mający siwą brodę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siwy zarost na brodzie
Wiktionary
(1.1) Na ich czele stał siwobrody, osiemdziesięcioletni starzec, niewidomy, podpierający się długim posochem.
Wiktionary
IPA: ˌɕivɔˈbrɔdɨ, AS: śivobrody
Wiktionary
krogulec siwobrzuchy - gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
mający siwą grzywę
SJP.pl
mający siwe włosy na głowie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siwą głowę
Wiktionary
IPA: ˌɕivɔɡˈwɔvɨ, AS: śivogu̯ovy
Wiktionary
mający siwe oczy
SJP.pl
1. mający siwe pióra;
2. ibis siwopióry - gatunek pelikana z rodziny ibisowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siwe pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌɕivɔˈpʲjurɨ, AS: śivopʹi ̯ury
Wiktionary
płowy o siwym odcieniu
SJP.pl
gruchacz siwoskrzydły - gatunek ptaka z rodziny gruchaczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma siwe skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌɕivɔˈskʃɨdwɨ, AS: śivoskšydu̯y
Wiktionary
1. koń siwej maści; siwek;
2. gatunek atlantyckiego żarłacza; mustel siwy;
3. dawniej: osoba z siwymi włosami
SJP.pl
szary o siwym odcieniu
SJP.pl
zdrobnienie od: siwosz
SJP.pl
Siwoszek ("Oedipoda") – rodzaj owadów prostoskrzydłych z rodziny szarańczowatych.
Owady o głowie wyposażonej w nitkowate czułki i okrągławe lub lekko wydłużone dołki ciemieniowe. Przedplecze ma środkową listewkę przeciętą pojedynczą, głęboką bruzdą poprzeczną, a po bokach listewki pozbawione jest dołków. Krawędź górna ud tylnej pary odnóży jest za środkiem gwałtownie obniżona. Pokrywy sięgają wierzchołków tylnych ud.
Wikipedia
kulczyk siwoszyi - gatunek ptaka z rodziny łuszczakowatych
SJP.pl
mający siwe wąsy
SJP.pl
mający siwe włosy; białowłosy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający siwe włosy
Wiktionary
(1.1) Przy stoliku siedział siwowłosy mężczyzna.
Wiktionary
czas. siwieć ndk.
Wiktionary
rzadko: siwy kolor, siwizna
SJP.pl
1. gatunek polskiej wódki aromatyzowanej, o słomkowej barwie;
2. regionalnie: wódka kiepskiej jakości, z domieszką fuzli
SJP.pl
1. gatunek polskiej wódki aromatyzowanej, o słomkowej barwie;
2. regionalnie: wódka kiepskiej jakości, z domieszką fuzli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. pot. tania wódka gorszego gatunku
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od siwuch
Wiktionary
Siwucha – aromatyzowana polska wódka, palona, na bazie owoców krajowych, o jasnej, słomianej barwie i charakterystycznym, cierpkim smaku.
W niektórych regionach kraju słowo to oznacza samogon lub jakąkolwiek wódkę bardzo niskiej jakości, siwą w kolorze wskutek niedokładnej destylacji.
Wikipedia
(1.1) Żołnierze mieli ze sobą gąsiorek siwuchy, żeby wypić zdrowie nowożeńców, i bardziej niż pomylony sukcesor ciekawiły ich biegające po korytarzu służebne panny.
Wiktionary
rodzaj ptaków śpiewających
SJP.pl
1. zwykle o włosach: białoszary, srebrzystobiały;
2. mający siwe włosy, sierść, upierzenie;
3. białoszary, jasnopopielaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości
(1.2) mający siwe (1.1) włosy
(1.3) mający białoszary kolor
(1.4) jeźdz. o maści konia: mający białą sierść na ciemnej skórze
(1.5) gw-pl|księstwo łowickie,Bukowina. szary
Wiktionary
(1.1) Nie był jeszcze bardzo stary, ale jego włosy były już całkiem siwe.
(1.2) Siwy staruszek zapytał mnie o drogę na dworzec.
(1.3) Z komina wydobywał się siwy dym.
(1.4) Do najczęstszych umaszczeń perszeronów zalicza się siwe, jabłkowite i kare.
Wiktionary
IPA: ˈɕivɨ, AS: śivy
Wiktionary
rzecz. siwizna ż., siwek m., siwienie n., posiwienie n., zsiwienie n., osiwienie n., siwak mos., siwka ż.
czas. siwieć ndk., posiwieć dk., zsiwieć dk., osiwieć dk.
przym. siwawy
:: zdrobn. siwiutki, siwiuteńki
przysł. siwo, siwawo, siwiutko, siwiuteńko
Wiktionary
(1.3) popielaty
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = adm. praw. specyfikacja istotnych warunków zamówienia
Wiktionary
(1.1) Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia znajduje się w załączniku nr 1 do SIWZ.
Wiktionary
[czytaj: s-iks pak] potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; ośmiopak, sześciopak, kaloryfer, ABS, kratka, dziesięciopak
SJP.pl
[czytaj: s-iks pak] potocznie: wyćwiczone mięśnie brzucha; sześciopak, kaloryfer, ABS, six-pack, six pak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. siekiera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Siemianowice Śląskie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sierotka
(1.2) gwara pałucka stokrotka
Wiktionary
[czytaj: s-izal]
1. gatunek agawy pochodzący z Meksyku oraz Ameryki Środkowej; sisal; agawa sizalska; agawa sizalowa;
2. mocne włókno z liści tej rośliny; sisal
SJP.pl
Sizal (sisal) – twarde i bardzo wytrzymałe włókno otrzymywane ze specjalnego gatunku agawy – agawy sizalowej. Jest to roślina wieloletnia, wymagająca klimatu tropikalnego. Dojrzałe liście agaw dochodzą do 2 metrów długości, 4-6 centymetrów grubości i 15 centymetrów szerokości w części środkowej.
Wikipedia
[czytaj: s-izalowy]
1. wykonany z sizalu (włókna), np. sznurek sizalowy;
2. agawa sizalowa - gatunek agawy pochodzący z Meksyku oraz Ameryki Środkowej; sizal; sisal; agawa sizalska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z sizalem, dotyczący sizalu
(1.2) wykonany z sizalu
Wiktionary
rzecz. sizal m.
przym. sizalski
Wiktionary
[czytaj: s-izalski] agawa sizalska - gatunek agawy pochodzący z Meksyku oraz Ameryki Środkowej; sizal; sisal; agawa sizalowa
SJP.pl
zdrobnienie od: siódemka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: siódemka
Wiktionary
rzecz. siódemka ż.
Wiktionary
1. grupa siedmiu osób lub przedmiotów;
2. potocznie o budynku, pokoju, pojeździe lub czymkolwiek, co oznaczone jest liczbą 7
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa cyfry 7
(1.2) coś, co oznaczone jest cyfrą 7
(1.3) całość składająca się z siedmiu części, elementów lub jednostek
(1.4) środ. kolej. lokomotywa serii EU07 lub EP07
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Jednym uderzeniem kija bilardowego posłałem do łozy czwórkę i siódemkę.
(1.3) Siódemka kolarzy oderwała się od peletonu.
(1.4) Pociąg pospieszny prowadziła wczoraj siódemka.
Wiktionary
IPA: ɕuˈdɛ̃mka, AS: śudẽmka
Wiktionary
rzecz. siódma ż.
:: zdrobn. siódemeczka ż.
przym. siódmy
licz. siedem, siedmioro
Wiktionary
→ siódemka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą siedem, dotyczący liczby siedem
Wiktionary
godzina siódma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 7 rano lub wieczorem
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: siódmy
Wiktionary
licz. siedem
przym. siódmy
rzecz. siódemka ż.
Wiktionary
siódmaczek leśny - bylina z rodziny pierwiosnkowatych, rosnąca w środkowej Europie, na Syberii, w Mandżurii, Japonii oraz w Ameryce
SJP.pl
Siódmaczek ("Trientalis" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny pierwiosnkowatych. W zależności od ujęcia obejmuje 2, 3 lub 4 gatunki, w ujęciach systematycznych z XXI wieku często włączane do rodzaju tojeść "Lysimachia". Wszystkie występują na półkuli północnej, w Ameryce Północnej i Eurazji. W Polsce rośnie jeden przedstawiciel rodzaju – siódmaczek leśny ("Trientalis europaea"). Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od łacińskiego określenia 1/3 długości stopy i odnosi się do wysokości roślin.
Wikipedia
ktoś związany z obiektem (np. drużyną, oddziałem) oznaczonym liczbą 7
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uczeń siódmej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń siódmej klasy
Wiktionary
(1.1) Pamiętam, jak w pierwszej klasie wszystkie podkochiwałyśmy się w siódmoklasistach.
(1.1) Bohater książki Kornela Makuszyńskiego pt. „Szatan z siódmej klasy” jest siódmoklasistą, ale ma siedemnaście lat, gdyż jest uczniem przedwojennego gimnazjum.
Wiktionary
IPA: ˌɕudmɔklaˈɕista, AS: śudmoklaśista
Wiktionary
rzecz.
:: fż. siódmoklasistka ż.
przym. siedmioklasowy
Wiktionary
uczennica siódmej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. uczennica siódmej klasy
Wiktionary
rzecz.
:: fm. siódmoklasista m.
przym. siedmioklasowy
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 7
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 7
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po szóstym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) siódma: godzina siódma
Wiktionary
(1.1) Jerzy był siódmy na mecie.
(1.1) Siódmego dnia, a raczej siódmego wieczoru, kiedy już położyli się obok siebie w milczeniu i zgasili światło - usłyszał obok siebie cichy szloch.
(3.1) List był datowany na godzinę siódmą wieczorem 14 kwietnia, a zawierał informację, że oto po upływie dwunastu godzin od chwili podpisania listu wojska austriackie przekroczą granicę Księstwa Warszawskiego.
Wiktionary
IPA: ˈɕudmɨ, AS: śudmy
Wiktionary
rzecz. siódma ż., siódemka ż.
licz. siedem
przedr. siedmio-
Wiktionary
(1.1) 7.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) o ludziach: położenie na czymś pośladków w celu przybrania pozycji siedzącej
(1.2) o ptakach, owadach: zatrzymanie się na jakimś przedmiocie, np. kwiecie, liściu itp.
Wiktionary
rzecz. siad m., siedziba ż., siedzenie n., siedzonko n., siedzisko n., siadanie n.
czas. siedzieć ndk., siadać ndk., siąść dk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
Wiktionary
dawniej:
1. rozpiętość rozpostartych skrzydeł (ptaka, owada); zasięg;
2. sięgnięcie, zamach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siąkać.
Wiktionary
IPA: ɕɔ̃ŋˈkãɲɛ, AS: śõŋkãńe
Wiktionary
czas. siąkać
Wiktionary
potocznie:
1. pociągać nosem, aby nie dopuścić do wycieku wydzieliny; siorbać, siorpać;
2. oczyszczać nos, wydmuchując powietrze
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wciągać nosem, pociągać nosem
(1.2) wydmuchiwać, wypróżniać nos
(1.3) przest. wsiąkać
Wiktionary
IPA: ˈɕɔ̃ŋkat͡ɕ, AS: śõŋkać
Wiktionary
czas. siąknąć dk.
rzecz. siąkanie, siąknięcie
Wiktionary
potocznie:
1. wciągnąć nosem powietrze, powstrzymując wydzielinę; siorbnąć, siorpnąć;
2. wytrzeć nos, wydmuchując powietrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siąpać.
Wiktionary
rzecz. niesiąpanie n.
czas. siąpać ndk.
Wiktionary
rzadko o deszczu: padać drobnymi kroplami; dżdżyć, mżyć, kropić, rosić, siąpić
SJP.pl
o deszczu: padać drobnymi kroplami; mżyć, kropić, rosić, dżdżyć, siąpać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) meteorol. o deszczu: padać drobnymi kroplami
Wiktionary
(1.1) dżdżyć, mżyć
Wiktionary
Siąszyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Rychwał.
W 1778 w Siąszycach urodził się Alojzy Prosper Biernacki, ziemianin kaliski, pionier nowoczesnego rolnictwa, minister skarbu Rządu Narodowego Królestwa Polskiego w czasie powstania listopadowego.
Wikipedia
1. o człowieku: przybrać postawę siedzącą;
2. o człowieku: stać się zmęczonym, wyczerpanym;
3. zająć jakieś miejsce;
4. o owadach, ptakach: opaść na jakieś podłoże;
5. o maszynach latających: ukończyć lot, wylądować;
6. potocznie: przestać funkcjonować, zepsuć się * forma "siędę" dozwolona wyłącznie w powiedzeniu: "Daj kurze grzędę, ona: wyżej siędę."
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. siadać)
(1.1) zająć miejsce do siedzenia, przyjąć pozycję siedzącą
(1.2) o ptaku, motylu itp. zakończyć lot i zatrzymać się na czymś
(1.3) pot. o samolocie wylądować
(1.4) pot. zepsuć się
Wiktionary
IPA: ɕɔ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: śõũ̯ść
Wiktionary
rzecz. zasiadka ż., siedziba ż., siedzenie n., siedzonko n., siedzisko n., siadanie n., siądnięcie n., siad mrz.
czas. obsiadać, wysiadać, usiąść, wsiadać, siadać ndk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
Wiktionary
zaimek zwrotny; *nieakcentowana forma celownika "se" potoczna, używana głównie w języku mówionym
SJP.pl
zaimek zwrotny
(1.1) …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków
(1.2) …używany jako forma bezosobowa
(1.3) …używany dla oznaczenia zbiorowości wykonującej czynność
Wiktionary
(1.1) Krzysztof poruszył się przez sen.
(1.1) Anna się umyła.
(1.1) Dzioby wielkich ptaków drapieżnych z wiekiem coraz bardziej zakrzywiają się i na koniec wierzchnie ostrze, zagiąwszy się, dziób zamyka, i ptak z głodu umierać musi. To mniemanie gminne przyjęli niektórzy ornitologowie.
(1.2) Robi się późno.
(1.3) Mówi się, że Janek ma się ożenić z Judytą.
Wiktionary
IPA: ɕɛ, AS: śe
Wiktionary
(1.1) siebie
Wiktionary
długi kamień wzmacniający mur kamienny
SJP.pl
Sięgacz – ulica mająca jeden wyjazd, zakończona zwykle placem do zawracania, potocznie zwana "ślepym zaułkiem" lub "ślepą ulicą".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sięgać.
Wiktionary
IPA: ɕɛ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: śẽŋgãńe
Wiktionary
czas. sięgać, zasięgać
Wiktionary
1. próbować dostać się do czegoś, wyciągać rękę, żeby dotknąć czegoś;
2. starać się uzyskać coś, osiągnąć coś;
3. mieć określony zasięg
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sięgnąć)
(1.1) próbować dostać się do czegoś, wyciągać rękę, żeby dotknąć czegoś
(1.2) starać się uzyskać coś, osiągnąć coś
(1.3) mieć określony zasięg
(1.4) o historii, opowieści: datować się, rozpoczynać się
(1.5) o twórcy, pisarzu: zapożyczać
Wiktionary
(1.3) Król dostojnym skinieniem odprawił poprzedniego petenta, a delegacja Ankh-Morpork została zręcznie wysunięta do przodu, przed krasnoluda z sięgającą kolan brodą.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃ŋɡat͡ɕ, AS: śẽŋgać
Wiktionary
rzecz. sięganie n., sięgnięcie n., wysięgnik m., zasięg m., sąg mrz.
czas. sięgnąć, przysięgać, zasięgać
Wiktionary
(1.1) reg. śl. gabać
(1.2) dosięgać, osiągać
(1.4) datować się
(1.5) czerpać, zapożyczać
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. sięgać)
(1.1) dokonany od|sięgać.
Wiktionary
(1.1) Otóż ja uprzedzam lojalnie, że dziś na obiad mamy nieznaczną ilość ryżu – oświadczyła mama Żakowa i sięgnęła po kromkę chleba z masłem dietetycznym. – Cóż chcecie, wczoraj była wolna sobota.
Wiktionary
IPA: ˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: śẽŋgnõńć
Wiktionary
czas. sięgać
rzecz. sąg mrz.
Wiktionary
siężybób ostrolistny - gatunek rośliny z rodziny bobowatych, rosnący na podzwrotnikowych obszarach Afryki i Azji; kasja, ostrolistna, strączyniec ostrolistny, senes ostrolistny, senna alexandrina
SJP.pl
1. energia fizyczna lub duchowa; moc
2. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
3. jakakolwiek przyczyna fizyczna zdolna do zmiany ruchu lub spoczynku ciała materialnego albo do jego odkształcenia
4. dużo, wiele, mnóstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
(1.2) energia, zdolność do wysiłku
(1.3) zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
(1.4) przest. ilość, mnogość czegoś
liczebnik nieokreślony
(2.1) daw. (dziś gwara.) wiele
Wiktionary
|jednostki = dyna kilogram-siła
Wikipedia
(1.1) Siłę oznaczamy literą F i mierzymy w niutonach.
(1.2) Żeby podnieść ten ciężar, trzeba mieć dużo siły.
(1.3) Huragan przybierał na sile.
(2.1) Siła ich z lasu wyszło, a ciągle pokazywali się nowi, tak że patrzącym wydawali się bez liku.
Wiktionary
IPA: ˈɕiwa, AS: śiu̯a
Wiktionary
rzecz. siłacz m., siłaczka ż., siłownia ż., siłownik m., silnik m., siłka ż., osiłek m., wysiłek m., siłowanie n., nasilanie n., nasilenie n., silenie n., wysilanie n., wysilenie n., silnia ż., silność ż., siłowość ż., usilność ż., bezsilność ż., przeciwsiła ż., antysiła ż., arcysiła ż., bezsiła ż., bezsilnienie n., nadsiła ż., siły nmos., siłownica ż.
czas. siłować ndk., nasilać ndk., nasilić dk., silić ndk., wysilać ndk., wysilić dk., bezsilnieć ndk.
przym. silny, siłowy, usilny, bezsilny, bezsiłowy, silnikowy, siłownikowy, siłaczy, wysiłkowy, bezwysiłkowy, ponadsilny, bezsilnikowy
przysł. silnie, siłowo, siłą, usilnie, bezsilnie, na siłę, bezwysiłkowo
Wiktionary
(1.2) impet, werwa, energia, możliwości, potencjał
(1.3) moc, potęga, oddziaływanie
Wiktionary
człowiek o wielkiej sile fizycznej; mocarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś bardzo silny fizycznie
(1.2) przen. ktoś, kto potrafi podołać trudom i przeciwnościom
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jacek to prawdziwy siłacz – nosi swoją żonę na rękach.
Wiktionary
IPA: ˈɕiwat͡ʃ, AS: śiu̯ač
Wiktionary
rzecz. siła ż., siłka ż., silnik m., siłownia ż., siłownik m., siłowanie n.
:: fż. siłaczka ż.
czas. siłować ndk.
przym. silny, siłowy, silnikowy, bezsilny
przysł. silnie, siłowo, siłą
licz. siła
Wiktionary
(1.1) mocarz, atleta
Wiktionary
kobieta o wielkiej sile fizycznej lub moralnej; atletka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta niezwykle silna
(1.2) przen. kobieta etycznie nieskazitelna
Wiktionary
Siłaczka – nowela Stefana Żeromskiego, wydana po raz pierwszy w zbiorze "Opowiadania" w 1895 r., opowiadająca historię lekarza Pawła Obareckiego i nauczycielki Stanisławy Bozowskiej. Akcja dzieje się w Obrzydłówku – małej wsi, do której doktor przyjechał w wieku 37 lat.
Wikipedia
rzecz. wysilanie n., siłownia ż., silnik mrz., osiłek mos., siła ż., siłacz mos.
przysł. siłą
licz. siła
przym. bezsilny
Wiktionary
1. potocznie: siłownia; pakownia, pakernia;
2. dawniej: sidło, sieć, pętla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. siłownia (sala do ćwiczeń mięśni)
Wiktionary
IPA: ˈɕiwka, AS: śiu̯ka
Wiktionary
rzecz. siła ż., siłownia ż., siłacz m., wysilanie n., osiłek mos.
przym. siłowy, bezsilny
licz. siła
Wiktionary
przyrząd do mierzenia siły; dynamometr
SJP.pl
Siłomierz (dynamometr) – przyrząd do pomiaru wartości działającej siły. Zasada jego działania najczęściej opiera się na prawie Hooke’a, które mówi, że odkształcenie elementu sprężystego jest proporcjonalne do wartości działającej siły. Siłomierz o skali zgodnej z układem SI to niutonometr.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|siłować.
Wiktionary
czas. siłować ndk.
rzecz. siła ż., siłacz mos., siłownia ż., wysilanie n., osiłek mos.
licz. siła
przym. bezsilny
Wiktionary
siłować się - starać się pokonać kogoś lub coś
SJP.pl
przedstawiciel struktur siłowych (wojsko, służby specjalne itp.) w rosyjskich władzach
SJP.pl
Siłowik ( Силовик) – rosyjski polityk z najwyższych szczebli władzy, wywodzący się z wojska lub służb specjalnych, reprezentujący konserwatywne poglądy w kwestii bezpieczeństwa narodowego (twarda linia) i przejawiający tendencje imperialistyczne. Wielu spośród najbliższych współpracowników Władimira Putina wywodzi się z tej frakcji.
Wikipedia
1. zakład energetyczny uzyskujący energię użyteczną (np. dla maszyn roboczych) poprzez przetworzenie energii istniejącej w zasobach naturalnych;
2. sport. miejsce ćwiczeń siłowych, sala z odpowiednimi przyrządami dla takich ćwiczeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni
(1.2) żegl. pomieszczenie na statku, w którym znajdują się maszyny wytwarzające energię mechaniczną;
(1.3) elektr. zespół urządzeń służący do przemiany danego rodzaju energii na energię mechaniczną;
Wiktionary
Siłownia, niekiedy również maszynownia – zespół urządzeń należących do większego, przetwarzającego energię układu, w którym odbywa się konwersja pewnego rodzaju energii na energię mechaniczną. W siłowni na statkach używa się najczęściej silnika cieplnego do napędzania śruby okrętowej.
Wikipedia
(1.1) Zosia lubiła patrzyć przez okno siłowni na ćwiczących tam mężczyzn.
(1.2) W siłowni wybuchł pożar i kapitan kazał nadać wezwanie o pomoc.
Wiktionary
IPA: ɕiˈwɔvʲɲa, AS: śiu̯ovʹńa
Wiktionary
rzecz. siła ż., siłka ż., siłacz m., siłaczka ż., siłownik m., silnik m., siłowanie n., wysiłek m., wysilenie n., wysilanie n., osiłek mos.
czas. siłować ndk., wysilić dk., wysilać ndk.
przym. silny, siłowy, silnikowy, wysiłkowy
przysł. siłą, silnie, siłowo, wysiłkowo
licz. siła
Wiktionary
(1.1) pakernia, pot. siłka
(1.2) maszynownia
Wiktionary
urządzenie do uruchamiania maszyny za pomocą ciśnienia hydraulicznego lub napędu elektrycznego, stosowane tam, gdzie siła człowieka nie wystarcza, lub w urządzeniach działających automatycznie; serwomotor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie przetwarzające sygnał na ruch liniowy lub obrotowy;
Wiktionary
Siłownik – urządzenie wykonawcze, w którym energia czynnika roboczego jest zamieniana na energię mechaniczną ruchu postępowego, kątowego lub krzywoliniowego, nazywanego skokiem. Ruch kątowy w siłowniku jest rozumiany jako powtarzalny obrót, nieprzekraczający najczęściej 360°.
Wikipedia
(1.1) Niesprawny siłownik sprzęgła powoduje nietypową pracę pedału sprzęgła, problemy z jego wciśnięciem bądź całkowity brak oporu, trudności z wrzucaniem biegów i wycieki płynu hamulcowego w okolicy skrzyni biegów.
Wiktionary
IPA: ɕiˈwɔvʲɲik, AS: śiu̯ovʹńik
Wiktionary
rzecz. osiłek mos., siłownia ż., siłacz mos., silnik mrz., siła ż.
licz. siła
przysł. siłą
Wiktionary
(1.1) serwomotor
Wiktionary
przymiotnik od: siła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący siły
(1.2) dokonany z użyciem siły
Wiktionary
(1.2) Putin-prezydent w razie wewnętrznych konfliktów będzie prawdopodobnie chętniej sięgać po metody siłowe, niż czynił to Borys Jelcyn.
Wiktionary
rzecz. siła ż., siłacz m., siłownia ż., siłka ż., wysilanie n., osiłek mos.
przysł. siłowo, siłą
czas. siłować się
licz. siła
Wiktionary
1. energia fizyczna lub duchowa; moc
2. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
3. jakakolwiek przyczyna fizyczna zdolna do zmiany ruchu lub spoczynku ciała materialnego albo do jego odkształcenia
4. dużo, wiele, mnóstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zorganizowana grupa ludzi walczących przeciwko czemuś
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M. plural|siła.
Wiktionary
(1.1) Siły partii opozycyjnej stawiały opór.
(1.1) Rosyjskie siły użyły broni chemicznej 626 razy od początku wojny i co najmniej 51 razy w tym roku, jak podaje sztab generalny sił zbrojnych Ukrainy.
Wiktionary
rzecz. siła ż.
licz. siła
Wiktionary
potocznie: trening siłowy
SJP.pl
1. energia fizyczna lub duchowa; moc
2. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
3. jakakolwiek przyczyna fizyczna zdolna do zmiany ruchu lub spoczynku ciała materialnego albo do jego odkształcenia
4. dużo, wiele, mnóstwo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) używając przemocy, na siłę, nie pytając o zdanie
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: siła
Wiktionary
(1.1) (…) słowo “monafeq” znaczy dosłownie „hipokryta; dwulicowiec; ktoś, kto z pozoru wspiera kogoś bądź jakieś stanowisko, podczas gdy w istocie jest mu wrogi” i w kulturze muzułmańskiej ma długą tradycję użycia – pierwotnie tak określani byli Arabowie, którzy za życia Mahometa koniunkturalnie przyjęli islam, ale po śmierci proroka powrócili do dawnych wierzeń i trzeba ich było – siłą – ponownie zislamizować.
Wiktionary
IPA: ˈɕiwɔ̃w̃, AS: śiu̯õũ̯
Wiktionary
rzecz. siła ż., siłacz m., siłaczka ż., siłownia ż., siłownik m.
czas. siłować się ndk., nasilać się ndk., silić się ndk., wysilać się ndk.
przym. silny, siłowy, usilny
przysł. silnie, siłowo
licz. siła
Wiktionary
kwas sjalowy - związek organiczny z grupy cukrów; kwas sialowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. sejm
Wiktionary
IPA: sʲjɛ̃m, AS: sʹi ̯ẽm
Wiktionary
odmiana ochry żelazowej o barwie żółtobrunatnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rodzaj farby malarskiej, umbra w żółtym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Malarka użyła sjeny, co dało zaskakujący efekt.
Wiktionary
IPA: ˈsʲjɛ̃na, AS: sʹi ̯ẽna
Wiktionary
rzecz. Siena ż.
przym. sieneński
Wiktionary
magmowa skała głębinowa należąca do grupy skał obojętnych; syenit
SJP.pl
Sjenit, syenit – obojętna skała głębinowa składająca się z mieszaniny skalenia i kwarcu lub łyszczyku. Zazwyczaj ma ciemnozielony kolor, jest twarda, łatwo poddaje się obróbce i dobrze poleruje. Sjenit zaliczany jest do skał jawnokrystalicznych. Najczęściej barwy ciemnoszarej lub czarnej. W przeciwieństwie do granitu, nie zawiera wcale, albo zawiera bardzo mało kwarcu. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF sjenit zajmuje pole 7.
Wikipedia
przymiotnik od: sjenit
SJP.pl
odpoczynek, drzemka poobiednia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odpoczynek południowy w niektórych krajach o ciepłym lub gorącym klimacie
(1.2) drzemka poobiednia
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „siesta”. Zobacz też: „Siesta” – tytuł audycji radiowej.
Sjesta (od hiszp. "siesta") – pora popołudniowego odpoczynku w niektórych krajach o ciepłym klimacie. Często jako ustawowo wyznaczona, stała pora dnia na czas której przerywa się pracę, zamyka lokale usługowe i urzędy. Ten rodzaj odpoczynku niekiedy wiąże się z drzemką, zwłaszcza poobiednią.
Wikipedia
[czytaj: es-jot-PE] skrót od: słownik języka polskiego
SJP.pl
skrótowiec literowy w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = słownik języka polskiego
Wiktionary
[czytaj: es-jot-pe-DE] skrót od: Słownik języka polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego
SJP.pl
skrót od: Słownik języka polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego; SJPD
SJP.pl