styl w muzyce rozrywkowej wywodzący się z Jamajki
SJP.pl
Ska – styl muzyczny zapoczątkowany w drugiej połowie lat 50. w Kingston na Jamajce, będący prekursorem muzyki rocksteady, a w dalszej kolejności – reggae; charakteryzuje się przede wszystkim szybkim tempem, akcentem perkusyjnym kładzionym na drugą i czwartą miarę taktu oraz wyrazistą linią basu.
Wikipedia
ryba z rzędu okoniokształtnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Astroscopus|Brevoort., ryba morska z rodziny skaberowatych, występująca u wybrzeży obu Ameryk
(1.2) icht. nazwa systematyczna|Uranoscopus scaber|Linnaeus|ref=tak., ryba morska z rodziny skaberowatych, występująca w północnym Atlantyku od Portugalii do Maroka, w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym;
Wiktionary
Skaber ("Uranoscopus scaber") – gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny skaberowatych (Uranoscopidae).
Wikipedia
(1.1) Nie mam pewności, czy mięso skaberów jest jadalne.
Wiktionary
rzecz. skaberowate lm nm.
Wiktionary
driakiew, roślina zielna lub półkrzew z rodziny szczeciowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skat
Wiktionary
rzecz. skat m.
Wiktionary
osoba grająca w skata
SJP.pl
będący na kacu
SJP.pl
pająk z rodziny skakunowatych (Salticidae), żyjący w miejscach nasłonecznionych; skakun
SJP.pl
pająk z rodziny skakunowatych (Salticidae), żyjący w miejscach nasłonecznionych; skakun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ubranie robocze chroniące całe ciało
(1.2) kraw. jesienno-wiosenna kurtka z kapturem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Astronauci w skafandrach wchodzą do rakiety.
(1.2) Oferujemy kolorowe skafandry przeciwdeszczowe w przystępnych cenach.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. skafanderek mrz.
Wiktionary
(1.1) kombinezon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skafander
(1.2) mały skafander
Wiktionary
(1.1) Olafku, zdejmij teraz skafanderek, żeby wysechł.
Wiktionary
rzecz. skafander mrz.
Wiktionary
wymarły głowonóg
SJP.pl
dotyczący cieśniny Skagerrak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skagerrakiem, dotyczący Skagerraku
Wiktionary
(1.1) Centralną częścią obszaru nordyckiego była Jutlandia oraz wyspy duńskie, a najdalszą – południowa Skandynawia: skagerrackie wybrzeża Norwegii, Skania, Gotlandia oraz południowa część Svealandii.
Wiktionary
rzecz. Skagerrak mrz.
Wiktionary
[czytaj: SKAgerak] cieśnina Oceanu Atlantyckiego
SJP.pl
Skagerrak – jedna z cieśnin położonych między Danią (Półwysep Jutlandzki) a Szwecją i Norwegią (Półwysep Skandynawski). Poprzez Cieśniny Bałtyckie – Kattegat, Sund i Wielki Bełt – łączy Morze Północne z Morzem Bałtyckim.
Wikipedia
tworzywo skóropodobne; skay
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) imitacja skóry;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „derma”. Zobacz też: Derma (miasto).
Skaj, skay – materiał będący imitacją skóry naturalnej. Jest to tkanina poliestrowa pokryta warstwą plastyfikowanego polichlorku winylu lub poliuretanu o fakturze przypominającej skórę zwierzęcą.
Materiał ten stosuje się w pokryciach tapicerskich (głównie ze względu na niższą cenę w porównaniu do prawdziwej skóry), jak również do wyrobu galanterii, ubrań, obuwia, okładek książek.
Wikipedia
(1.1) Po prawej stronie był rząd połączonych ze sobą metalowych krzeseł z siedzeniami z czerwonego skaju.
Wiktionary
oszklone okienko w dachu kabiny lub w pokładzie statku dające światło z góry; skylight
SJP.pl
zrobiony ze skaju
SJP.pl
użytkownik Skype'a (komunikatora internetowego); skypowicz
SJP.pl
przymiotnik od: Skaje (wieś w województwie podlaskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: skakanka
Wiktionary
rzecz. skakanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skakać.
Wiktionary
IPA: skaˈkãɲɛ, AS: skakãńe
Wiktionary
rzecz. skakun mzw., skakanka ż., skok mrz., skocznia ż.
czas. wskoczyć, skakać ndk., skoczyć dk.
przym. skoczkowy
Wiktionary
potocznie: urządzenie do skakania wypełniane powietrzem; dmuchaniec
SJP.pl
sznur z uchwytami służący do ćwiczeń sportowych albo jako zabawka dla dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;
(1.2) przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń;
Wiktionary
Skakanka – przyrząd gimnastyczny lub zabawka dziecięca, składająca się ze sznurka (linki) z uchwytami na końcu. Wprawiana w ruch obrotowy i przeskakiwana w momencie najniższego położenia skakanki.
Skakać można indywidualnie lub grupowo (tzw. zabawa w linkę lub sznura). Niektórzy potrafią skakać przez kilka linek jednocześnie. Skakanka wykorzystywana jest także do innych zabaw.
Wikipedia
IPA: skaˈkãnka, AS: skakãnka
Wiktionary
rzecz. skakun mzw., skok m., skakanie n., skoczek m., skoczkini ż., podskok m., skocznia ż., skakaneczka ż.
czas. wskoczyć, skakać ndk., skoczyć dk.
przym. skoczny, skoczkowy
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skoczyć)
(1.1) przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
(1.2) zmieniać się w sposób nieciągły
(1.3) poruszać się chaotycznie
(1.4) uprawiać spadochroniarstwo
Wiktionary
(1.1) Dziecko skakało po podłodze.
(1.2) Na skutek zmiany pogody pacjentowi skoczyło ciśnienie.
(1.2) Strzałka kompasu gwałtownie skakała raz w prawo, raz w lewo.
Wiktionary
IPA: ˈskakat͡ɕ, AS: skakać
Wiktionary
rzecz. skoczek mrz./mos./mzw., wyskok n., podskok mrz., skok, skakanie, skoczenie, skakanka
czas. dk. skoczyć, podskoczyć, uskoczyć, przeskakiwać, wyskakiwać
przym. skoczny
przysł. skocznie
Wiktionary
(1.1) kicać, hycać, gwara. skikać
Wiktionary
pająk z rodziny skakunowatych (Salticidae), żyjący w miejscach nasłonecznionych; skaczel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. pająk z rodziny skakunowatych (nazwa systematyczna|Salticidae|ref=tak.)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. skakunowate nmos. lm., skakanie n., skakanka ż., skoczek m., skaczel m., skocznia ż.
czas. skakać ndk.
przym. skakunowy, skakunowaty, skokowy, skony
przysł. skocznie
Wiktionary
(1.1) skaczel
Wiktionary
1. rodzina owadów z rzędu prostoskrzydłych;
2. rodzina pająków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach skakunowatych (rodzina pająków; rodzina owadów)
SJP.pl
rodzaj gryzoni z podrodziny myszy
SJP.pl
Skakuszka ("Notomys") – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
1. usystematyzowane zestawienie wartości danej wielkości;
2. wielkość, poziom, zakres jakiegoś zjawiska;
3. stosunek zmiany wielkości, np. mapy, w porównaniu z rzeczywistym rozmiarem;
4. podziałka na przyrządach pomiarowych;
5. określony układ i zakres dźwięków, charakterystyczny dla danego instrumentu lub głosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
(1.2) muz. zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
(1.3) zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
(1.4) metrol. stat. system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
(1.5) mat. metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
(1.6) geogr. techn. ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
(1.7) techn. podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru
(1.8) książk. wielkość, zakres czegoś
(1.9) psych. w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. przysz. od: skalać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Skala durowa to siedmiostopniowa skala z charakterystycznym półtonem między stopniami III i IV oraz VII i VIII.
(1.2) Skala trąbki obejmuje dźwięki od fis małego do c³.
(1.3) Skala ocen w polskich szkołach ma 6 stopni: niedostateczny, dopuszczający, dostateczny, dobry, bardzo dobry, celujący.
(1.4) Zmienne są na skali nominalnej, gdy przyjmują wartości (etykiety), dla których nie istnieje naturalne uporządkowanie (np. płeć, powiat).
(1.5) Wykres na skali logarytmicznej może obrazować tylko wielkości dodatnie.
(1.6) model parowozu w skali 1:1000 (jeden do tysiąca)
(1.7) Radio ma podświetlaną skalę.
(1.8) Skala tego zjawiska wskazuje na jego systemowy charakter.
(1.9) Test MMPI-2 ma dziesięć skal klinicznych oceniających poziom hipochondrii, depresji, histerii, psychopatii, męskości/kobiecości, paranoi, psychastenii, schizofrenii, manii, introwersji społecznej.
Wiktionary
IPA: ˈskala, AS: skala
Wiktionary
rzecz. skalowanie
czas. skalować, przeskalować, wyskalować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skalać.
Wiktionary
rzecz. kalanie n., kalenica ż.
czas. skalać dk., kalać ndk.
Wiktionary
mieszkaniec Skały (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skały (miasta w Polsce)
SJP.pl
Sk
Wikipedia
wielkość, której wartość charakteryzuje tylko jedna liczba (np. temperatura, długość, objętość itp.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. słodkowodna ryba południowoamerykańska z rodzaju nazwa systematyczna|Pterophyllum|ref=tak., z rodziny pielęgnicowatych, hodowana również w akwariach;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) mat. w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;
(2.2) fiz. każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈskalar, AS: skalar
Wiktionary
przym. skalarny
Wiktionary
(1.1) żaglowiec, ryba księżycowa
(2.2) wielkość skalarna
Wiktionary
dotyczący skalaru
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. dotyczący skalaru
Wiktionary
rzecz. skalar mzw./mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: skalar
SJP.pl
zbrudzić, zbezcześcić, zhańbić, sprofanować, splugawić
SJP.pl
przymiotnik od: Skalbmierz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skalbmierzem, dotyczący Skalbmierza
Wiktionary
rzecz. Skalbmierz mrz.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Skalbmierz – miasto w południowej Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skalbmierz, położone nad Nidzicą.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. kieleckiego.
Wikipedia
mieszkaniec Skalbmierza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skalbmierza (miasta w Polsce)
SJP.pl
średniowieczny skandynawski poeta i śpiewak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. staroskandynawski poeta i śpiewak, autor i zbieracz wierszy o bohaterach, ich zwycięstwach, miłości;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
IPA: skalt, AS: skalt
Wiktionary
średniowieczny skandynawski poeta i śpiewak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Antwerpia leży na prawym brzegu rzeki Skaldy.
Wiktionary
przym. skaldyjski
Wiktionary
średniowieczny skandynawski poeta i śpiewak
SJP.pl
Skaldowie – polska grupa rockowa, powstała w 1965 roku w Krakowie. W jej utworach pojawiały się takie gatunki muzyczne jak m.in. big-beat, rock, rock progresywny, folklor góralski, jazz, czy muzyka pop.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skaldą, dotyczący Skaldy
Wiktionary
rzecz. Skalda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niewielka, powierzchowna rana
Wiktionary
IPA: ˌskalɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: skalečẽńe
Wiktionary
czas. skaleczyć, kaleczyć
rzecz. kaleka m./ż.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: skaleczyć
przymiotnik odczasownikowy
(2.1) taki, który uległ skaleczeniu
Wiktionary
(2.1) Czy często trafiają do ośrodka skaleczone zwierzęta leśne?
Wiktionary
rzecz. kalecznie n., skaleczenie n.
czas. kaleczyć ndk., kaleczyć się ndk., skaleczyć dk., skaleczyć się dk.
Wiktionary
(2.1) okaleczony, ranny, zraniony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. kaleczyć)
(1.1) dokonany od|kaleczyć.
czasownik zwrotny dokonany skaleczyć się (ndk. kaleczyć się)
(2.1) dokonany od|kaleczyć się.
Wiktionary
(2.1) Skaleczyłaś się? Krwawisz!
Wiktionary
rzecz. kaleka m./ż.
Wiktionary
przymiotnik od: skaleń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od skaleń
Wiktionary
IPA: ˌskalɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: skalẽńovy
Wiktionary
rzecz. skaleń mos.
Wiktionary
jedna z prostych postaci krystalograficznych
SJP.pl
Skalenoedr – wielościan przypominający nieco swym kształtem podwójną piramidę sześcioboczną. Ściany obu "piramid" stykają się ze sobą wzdłuż linii zygzakowatej tworząc na przemian trzy kąty większe z trzema mniejszymi. Oś główna trójkątnej symetrii łączy przeciwległe wierzchołki "piramid".
Wikipedia
narzędzie dentystyczne do skalingu (usuwania kamienia nazębnego za pomocą ultradźwięków)
SJP.pl
minerał skałotwórczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;
Wiktionary
(1.1) Skalenie należą do najpospolitszych minerałów w skorupie ziemskiej.
Wiktionary
IPA: ˈskalɛ̃ɲ, AS: skalẽń
Wiktionary
przym. skaleniowy
Wiktionary
(1.1) szpat polny
Wiktionary
czasownik
(1.1) skorygować wielkość lub wymiar aby uzgodnić je z normą
Wiktionary
(1.1) Harpuny są załadowane, działa – skalibrowane. Brakuje tylko pilota.
Wiktionary
rzecz. kaliber mrz.
czas. kalibrować
Wiktionary
skała z twardego wapienia jurajskiego, zniszczona przez erozję wodną; skałka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Pronolagus|Lyon|ref=tak., ssak z rodziny zającowatych występujący wyłącznie w skalistych siedliskach Afryki;
Wiktionary
Skaliczek ("Pronolagus") – rodzaj ssaków z rodziny zającowatych (Leporidae).
Wikipedia
(1.1) Skaliczki należą do gniazdowników.
Wiktionary
rzecz. skała ż., skałka ż.
przym. skalny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. ryba z rodziny wargaczowatych
Wiktionary
(1.1) W akwariach w Japonii trzymają skaliki.
Wiktionary
rzecz. skalnica ż., skała ż., skałka ż., skalniak m., skalnik m.
przym. skalny, skalisty
Wiktionary
(1.1) skalnik
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny bławatnikowatych
SJP.pl
Skalimowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Boćki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
morski glon z rodzaju krasnorostów; litotamnion
SJP.pl
usuwanie kamienia nazębnego; scaling, scalling
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabieg usunięcia kamienia nazębnego;
Wiktionary
Skaling – usuwanie kamienia nazębnego z powierzchni zębów. Często wykonywany jako element kompleksowej higienizacji, razem z piaskowaniem i fluoryzacją.
Kamień nazębny usuwa się następującymi sposobami:
Wikipedia
(1.1) Skaling można wykonać różnymi narzędziami.
Wiktionary
IPA: ˈskalʲĩŋk, AS: skalʹĩŋk
Wiktionary
o cechach skalinkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Skalinkowate (Petroicidae) – rodzina małych ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około 50 gatunków ptaków, występujących w Australazji i na wyspach Pacyfiku.
Wikipedia
o cechach skalinkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
zgrubienie od: skała
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co skaliste
Wiktionary
rzecz. skała ż., skałka ż.
przym. skalisty
przysł. skalisto, skaliście
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) pokryty skałami
(1.2) utworzony ze skał
Wiktionary
(1.2) Zaparła się nogami w skalisty grunt, zaczęła wołać rozpaczliwie:
Wiktionary
rzecz. skała ż., skałka ż., skalniak m., skalnik mzw./mos.
przym. skalny, skałkowy, naskalny
Wiktionary
(1.1) kamienisty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) będąc tylko ze skał
Wiktionary
(1.1) Na pewnej wysokości zrobiło się skaliście i niedostępnie.
Wiktionary
rzecz. skałkówka ż., skalistość ż., skała ż., skałka ż.
przym. skalisty
Wiktionary
1. przenieść rysunek lub wzór, używając kalki;
2. powtórzyć, zrobić coś w identyczny sposób; powielić, przekalkować, skopiować;
3. utworzyć nowe wyrazy lub zwroty, mając za wzór wyrazy lub zwroty z innego języka
SJP.pl
przeliczyć, oszacować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim
SJP.pl
Skalmierzyce (pot. "Stare Skalmierzyce", niem. "Alt Skalmirschütz") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie ostrowskim, w gminie Nowe Skalmierzyce, nad strugą Ciemna, na Wysoczyźnie Kaliskiej, w Kaliskiem, w aglomeracji kalisko-ostrowskiej, graniczy z miastem Nowe Skalmierzyce, ok. 13 km na wschód od Ostrowa Wielkopolskiego.
Wikipedia
1. klomb o odpowiednio ukształtowanym skalistym gruncie;
2. zdrobnienie od: skalniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skalniak
Wiktionary
rzecz. skalniak m.
Wiktionary
przydomowy ogródek skalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. torbacz z rodziny kangurowatych;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) ogrod. ogród skalny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na całym odcinku ogona skalniaka umiejscowione są brązowe i bladożółte pręgi.
(2.1) Babcia cały ranek plewićewiła skalniak.
Wiktionary
rzecz. skała ż., skałka ż., skalnik m.
:: zdrobn. skalniaczek m.
przym. skalny, skalisty
Wiktionary
roślina zielna z rodziny skalnicowatych, o mięsistych lub skórzastych liściach tworzących gęste różyczki, występująca głównie na obszarach górskich półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Lepidopsetta bilineata|Ayres|ref=tak., ryba przydenna z rodziny flądrowatych
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Saxifraga|L.|ref=tak., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rodzimym środowiskiem skalnic są wody północnego Pacyfiku.
(1.2) Nasiona skalnic są zwykle bardzo drobne.
Wiktionary
rzecz. skalik mzw., skalnicowate lm nm., skalnicowce lm nm., skalnik mzw./mos., skalność ż., skała ż., skałka ż., skałkówka ż., Skałosz mos.
przym. naskalny, skalny, skalisty, skałkowy
Wiktionary
rodzina roślin drzewiastych i bylin z klasy dwuliściennych, o kwiatach promienistych (rzadziej grzbiecistych) i liściach na ogół zebranych w przyziemną rozetę; należą do niej między innymi: skalnica, bergenia, tawułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Saxifragaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu skalnicowców;
Wiktionary
Skalnicowate ("Saxifragaceae") – rodzina roślin należąca do rzędu skalnicowców. Do rodziny tej należy 31–33 rodzajów i około 540 gatunków. Do rodzimej flory Polski należą rośliny z rodzajów skalnica ("Saxifraga") i śledziennica ("Chrysosplenium"), uprawiane są gatunki reprezentujące rodzaje: bergenia ("Bergenia"), tawułka ("Astilbe"), żurawka ("Heuchera").
Wikipedia
(1.1) Rośliny z kilku rodzajów skalnicowatych wytwarzają bulwki.
Wiktionary
rzecz. skalnica ż., skalnicowce lm nm.
Wiktionary
o cechach skalnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Saxifragales|Dumort.|ref=tak., grupa roślin wyróżniana w randze rzędu okrytonasiennych;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Skalnica ziarenkowata zaliczany jest do skalnicowców.
Wiktionary
rzecz. skalnica ż., skalnicowate lm nm.
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
goździcznik skalnicowy - gatunek rośliny z rodziny goździkowatych
SJP.pl
robotnik zatrudniony w kopalni odkrywkowej, głównie przy urabianiu kamieni budowlanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik kopalni odkrywkowej zatrudniony przy wyrobie kamienia budowlanego
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. ptak z rodziny pokrzewkowatych
(2.2) icht. ryba z rodziny wargaczowatych
(2.3) icht. ryba z rodziny moronowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jej wuj miał kopalnię odkrywkową, zatrudniając na stałe do trzydziestu skalników.
(2.1) Wysoko na ścianie gniazdują skalniki.
(2.2) W akwariach w Japonii trzymają skalniki.
Wiktionary
IPA: ˈskalʲɲik, AS: skalʹńik
Wiktionary
rzecz. skalnica ż., skała ż., skałka ż., skalniak m., skalik mzw.
przym. skalny, skalisty
Wiktionary
(2.2) skalik
Wiktionary
1. dotyczący skały, zwłaszcza utworzony ze skały, np. występ skalny;
2. właściwy terenom pokrytym skałami, np. flora skalna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący skały
(1.2) zrobiony ze skały
(1.3) właściwy terenom pokrytym skałami
(1.4) biol. żyjący wśród skał
Wiktionary
IPA: ˈskalnɨ, AS: skalny
Wiktionary
rzecz. skała ż., skałka ż., skalik mzw., skalnik mzw./mos.
przym. naskalny, skalisty
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: skala
Wiktionary
wizualny sposób wyświetlania transformacji falkowej w cyfrowym przetwarzaniu sygnałów
SJP.pl
Skalogram – wizualny sposób wyświetlania transformacji falkowej w cyfrowym przetwarzaniu sygnałów, będący estymatą gęstości energii w przestrzeni czas-skala. Skalogram składa się z trzech osi: oś "x" oznacza czas, oś "y" skalę "a", zaś oś "z" wartość współczynnika falki. Najczęściej wartości osi "z" przedstawiane są poprzez zmianę koloru lub jasności.
Wikipedia
urządzenie służące do kopiowania rysunków z kalki na papier światłoczuły, składające się z ramy kopiowej i lamp do naświetlania
SJP.pl
możliwość skalowania
SJP.pl
Skalowalność ( scalability) – możliwość powiększenia (zwiększenia skali działania) systemu lub przedsięwzięcia. W ekonomii łatwość, z jaką podaż produktu może być zwiększona w odpowiedzi na rosnący popyt.
Wikipedia
dający się skalować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zwiększenia lub zmniejszenia skali działania systemu lub przedsięwzięcia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna leżąca po obu stronach dolnego biegu rzeki Niemen, zamieszkana przez plemię Skalowów;
Wiktionary
Skalowia – kraina pruska, jej nazwa oznaczała prawdopodobnie jakieś określenie lasu. Znajdowała się po obu stronach dolnego biegu Niemna od ujścia Mitawy do Zalewu Kurońskiego.
Najstarsza wzmianka o Skalowii znajduje się w zbiorze dokumentów "Liber Census Daniae" (ok. 1210–1231) duńskiego króla Waldemara II Zwycięskiego, który w 1210 wyprawił się do Prus i je sobie czasowo podporządkował.
Wikipedia
przym. skalowijski
Wiktionary
skóra z włosami ściągnięta z czaszki zabitego wroga, będąca trofeum wojennym Indian, a także niektórych ludów starożytnych, np. Franków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrawek skóry głowy z włosami zdjęty z głowy pokonanego wroga;
Wiktionary
Skalp – trofeum wojenne znane wśród niektórych plemion Indian Ameryki Północnej i (według Herodota) u Scytów. Zwykle skrawek skóry głowy z włosami zerwany – poprzez nacięcie – z głowy pokonanego wroga. Skalp obejmuje skórę, tkankę podskórną i czepiec ścięgnisty. Zdobycie skalpu miało często znaczenie kultowe i magiczne, ale często też (po pojawieniu się w Ameryce białych najeźdźców) czysto praktyczne.
Wikipedia
(1.1) Zdobycie skalpu miało często znaczenie kultowe i magiczne.
Wiktionary
IPA: skalp, AS: skalp
Wiktionary
czas. skalpować ndk., oskalpować dk.
Wiktionary
mały, ostry nożyk używany w chirurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;
Wiktionary
Skalpel – mały, bardzo ostry nożyk, pierwotnie chirurgiczny, o jednostronnym ostrzu precyzyjnie wyszlifowanym, często wykonany z węgliku tytanu (TiC) (ze względu na jego twardość). Jest używany w chirurgii do cięcia tkanek miękkich, ale i wszędzie tam, gdzie jego cechy mogą być szczególnie przydatne, na przykład w modelarstwie czy poligrafii.
Wikipedia
IPA: ˈskalpɛl, AS: skalpel
Wiktionary
osoba kupująca jakiś produkt w celu odsprzedaży z zyskiem; scalper
SJP.pl
kobieta kupująca jakiś produkt w celu odsprzedaży z zyskiem; scalperka
SJP.pl
ściągać skalp (skórę z włosami) z czaszki zabitego wroga
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oskalpować)
(1.1) zdzierać skórę z głowy pokonanego przeciwnika
Wiktionary
(1.1) Przed atakiem na Delhi skalpowano więźniów, kłuto ich bagnetami, zmuszano do jedzenia krowiego mięsa.
Wiktionary
rzecz. skalp m.
czas. oskalpować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: Skała
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skałą, dotyczący Skały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Skała ż.
Wiktionary
1. grupa literacka, do której należał m.in. Julian Tuwim;
2. polskie czasopismo literackie wydawane dawniej w Warszawie;
3. rzeka w Turcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Troadzie wypływająca z góry Idy, opływająca mityczną Troję;
(1.2) liter. polska grupa poetycka działająca w okresie międzywojennym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. skamandryta m.
przym. skamandrycki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z grupą poetycką Skamander
(1.2) związany z miesięcznikiem poetyckim „Skamander”
Wiktionary
przymiotnik od: skamandryta
SJP.pl
członek poetyckiej grupy "Skamander"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. poet. członek grupy poetyckiej „Skamander”
Wiktionary
rzecz. Skamander m.
przym. skamandrycki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skamerować.
Wiktionary
czas. skamerować dk.
Wiktionary
potocznie: sfilmować kamerą wideo
SJP.pl
skamieniałe szczątki zwierzęcia lub rośliny z minionych epok geologicznych, utrwalone ślady obecności lub działalności organizmów; skamieniałość, skamienielina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) paleont. zachowany w skale szczątek lub odcisk organizmu, który istniał w minionej epoce geologicznej
Wiktionary
(1.1) Paleontolodzy znaleźli zupełnie nowy typ dinozaura w skamielinach w południowej Argentynie.
Wiktionary
przym. kamienny
Wiktionary
(1.1) skamieniałość
Wiktionary
skamieniałe szczątki zwierzęcia lub rośliny z minionych epok geologicznych, utrwalone ślady obecności lub działalności organizmów; skamielina, skamienielina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skamieniałe; cecha tych, którzy są skamieniali
(1.2) geol. zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;
Wiktionary
(1.2) Skamieniałości powstają w wyniku procesu fosylizacji.
Wiktionary
IPA: ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕt͡ɕ, AS: skãmʹi ̯ė̃ńau̯ość
Wiktionary
rzecz. kamień m., kamyczek m., skamienielina ż., kamienienie n., skamienienie n., kamienica ż., kamionka ż.
czas. kamienieć ndk., skamienieć dk.
przym. skamieniały, kamienny
Wiktionary
(1.2) fosylia, skamielina
Wiktionary
skamieniałe szczątki zwierzęcia lub rośliny z minionych epok geologicznych, utrwalone ślady obecności lub działalności organizmów; skamieniałość, skamielina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utrwalone w procesie fosylizacji szczątki zwierzęcia lub rośliny z dawnych epok geologicznych lub też ślady ich obecności
Wiktionary
IPA: ˌskãmʲjɛ̇̃ɲɛˈlʲĩna, AS: skãmʹi ̯ė̃ńelʹĩna
Wiktionary
rzecz. skamieniałość ż., kamień m.
Wiktionary
(1.1) skamieniałość, skamielina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skamienieć.
Wiktionary
czas. skamienieć
przym. kamienny
rzecz. skamieniałość ż.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) zamienić się w kamień
(1.2) znieruchomieć
Wiktionary
(1.2) Skamieniała ze strachu.
Wiktionary
IPA: skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇t͡ɕ, AS: skãmʹi ̯ė̃ńėć
Wiktionary
rzecz. kamień mrz., skamieniałość ż., skamienienie n.
przym. kamienny
Wiktionary
skomleć, skomlić, skamłać, skamleć;
1. o niektórych zwierzętach, zwłaszcza psach: wydawać żałosne dźwięki, popiskiwać, skowyczeć;
2. potocznie: prosić się o coś w natrętny, żałosny sposób
SJP.pl
skomleć, skomlić, skamlać, skamłać;
1. o niektórych zwierzętach, zwłaszcza psach: wydawać żałosne dźwięki, popiskiwać, skowyczeć;
2. potocznie: prosić się o coś w natrętny, żałosny sposób
SJP.pl
skomleć, skomlić, skamlać, skamleć;
1. o niektórych zwierzętach, zwłaszcza psach: wydawać żałosne dźwięki, popiskiwać, skowyczeć;
2. potocznie: prosić się o coś w natrętny, żałosny sposób
SJP.pl
1. plik komputerowy z zeskanowanym obrazem;
2. potocznie: produkt, rezultat skanowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zeskanowany obraz
(1.2) czynność wykonywania skanów (1.1)
Wiktionary
rzecz. skaner m., skanerek m., skanowanie n., skaning m., zeskanowanie n., przeskanowanie n.
czas. skanować ndk., zeskanować dk., przeskanować dk.
przym. skanerowy, skaningowy
przysł. skaningowo
Wiktionary
(1.2) skanowanie, skaning
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. zbudowanie sieci kanalizacyjnej, objęcie jakiegoś obszaru siecią kanalizacyjną
(1.2) skierowanie czyjeś działania, zainteresowania na inny w stosunku do pierwotnego teren, inne sprawy
Wiktionary
rzecz. kanalizacja ż., kanaliza ż.
czas. skanalizować dk., kanalizować ndk.
przym. kanalizacyjny
Wiktionary
zainstalować system odprowadzający ścieki lub wodę opadową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skancerować.
Wiktionary
czas. skancerować dk.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Sc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;
Wiktionary
Skand (Sc, scandium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych.
Srebrzystobiały metal o gęstości 2,989 g/cm³.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma skand?
Wiktionary
IPA: skãnt, AS: skãnt
Wiktionary
przym. skandowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Sc
Wiktionary
skrót od: skandynawski
SJP.pl
1. wydarzenie powodujące zgorszenie, oburzenie i zawstydzenie;
2. atmosfera wywołana takim wydarzeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
(1.2) oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Ciąża hrabianki wywołała skandal na salonach.
Wiktionary
IPA: ˈskãndal, AS: skãndal
Wiktionary
rzecz. skandalista m., skandalistka ż., skandalizowanie n.
:: zdrobn. skandalik m.
czas. skandalizować ndk.
przym. skandaliczny
przysł. skandalicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób skandaliczny
Wiktionary
(1.1) Gliceryna jest importowana z Urugwaju i z Argentyny, jest dziś dostarczana w kontenerach i jest skandalicznie droga.
(1.1) Dopiero co miały miejsce skandalicznie nieudane wybory prezydenckie, a władza w Kabulu opiera się na różnych watażkach, którzy nie mają nic wspólnego z demokracją.
Wiktionary
rzecz. skandal m., skandalista m., skandalistka ż., skandalizowanie n., skandaliczność ż.
czas. skandalizować ndk.
przym. skandaliczny
Wiktionary
(1.1) bezczelnie, oburzająco
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skandalicznie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skandaliczne; cecha tych, którzy są skandaliczni
Wiktionary
przym. skandaliczny
przysł. skandalicznie
rzecz. skandalista mos., skandalistka ż.
Wiktionary
1. mający cechy skandalu lub go wywołujący;
2. oceniany jako bardzo negatywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący skandal, mający cechy skandalu
(1.2) taki, który wywołuje oburzenie, zgorszenie i przynosi wstyd
Wiktionary
(1.2) Ujawniły one skandaliczną chciwość i prawdziwy poziom moralny głównego żydożercy Trzeciej Rzeszy.
Wiktionary
IPA: ˌskãndaˈlʲit͡ʃnɨ, AS: skãndalʹičny
Wiktionary
rzecz. skandal m., skandaliczność ż., skandalista m., skandalistka ż.
przysł. skandalicznie
Wiktionary
(1.2) oburzający, gorszący, zawstydzający, karygodny
Wiktionary
zdrobnienie od: skandal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skandal
Wiktionary
rzecz. skandal m.
Wiktionary
osoba wywołująca skandale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba będąca powodem skandali
Wiktionary
(1.1) Niedawni skandaliści popkultury odchodzą w zapomnienie.
Wiktionary
IPA: ˌskãndaˈlʲista, AS: skãndalʹista
Wiktionary
rzecz. skandal m., skandaliczność ż.
:: fż. skandalistka ż.
czas. skandalizować ndk.
przym. skandaliczny
przysł. skandalicznie
Wiktionary
(1.1) aferzysta
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta wywołująca skandale
Wiktionary
rzecz. skandal m., skandaliczność ż.
:: fm. skandalista m.
przym. skandaliczny
przysł. skandalicznie
Wiktionary
(1.1) pot. aferzystka
Wiktionary
wywoływać oburzenie, zgorszenie
SJP.pl
(1405-1468) albański bohater narodowy
SJP.pl
Skanderbeg, właśc. "Gjergj Kastrioti "Skënderbeu"", pol. "Jerzy Kastriota "Aleksander Wielki"" (ur. 1405 w Krui, zm. 17 stycznia 1468 w Lezhy) – albański władca, dowódca wojskowy, kluczowa postać w historii Albanii. Skanderbeg jest uważany za jednego z najwybitniejszych generałów wszech czasów i ikonę obrony chrześcijaństwa i Albanii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skandować.
Wiktionary
Skandowanie (z łac. "scandere" "wstępować, wchodzić na coś") – dobitny i nienaturalny sposób mówienia, polegający na dzieleniu wypowiedzi na niezróżnicowane prozodyjnie sylaby, bez zaznaczania granic wyrazów. W nauce o literaturze skandowaniem nazywa się recytowanie utworu wierszowanego z regularnym podkreślaniem jego rytmu.
Wikipedia
rzecz. nieskandowanie n.
czas. skandować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rytmicznie wypowiadać słowa, dzieląc je na sylaby
Wiktionary
(1.1) Wokół pałacu stał wielotysięczny tłum skandujący antyprezydenckie hasła.
Wiktionary
rzecz. skandowanie n.
czas. poskandować dk., wyskandować dk.
Wiktionary
każdy pierwiastek z trzeciej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
Skandowce
Wikipedia
każdy pierwiastek z trzeciej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do trzeciej grupy układu okresowego;
Wiktionary
→ skand
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący skandu
Wiktionary
rzecz. skand m.
Wiktionary
mieszkaniec Skandynawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mieszkaniec Skandynawii
Wiktionary
(1.1) Czy to prawda, że Skandynawowie są małomówni?
(1.1) 13 grudnia Skandynawowie obchodzą Dzień Świętej Łucji.
Wiktionary
IPA: skãnˈdɨ̃naf, AS: skãndỹnaf
Wiktionary
rzecz. Skandynawia ż., skandynawista m., skandynawistka ż., skandynawistyka ż., skandynawizm m.
:: fż. Skandynawka ż.
przym. skandynawski, skandynawistyczny
Wiktionary
region Europy, w którym leżą: Szwecja, Norwegia i Dania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;
Wiktionary
Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący państwa: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.
Czasem w nieskandynawskich mediach, biorąc pod uwagę wpływy szwedzkie i duńskie, do Skandynawii zalicza się Islandię, a nawet niegermańskie państwa i regiony, takie jak: Finlandia, niewielka część Rosji (Karelia), Estonia, niekiedy też Łotwa, a nawet Litwa. W samych krajach skandynawskich za Skandynawię uważa się jednak tylko trzy państwa (Dania, Norwegia, Szwecja).
Wikipedia
(1.1) Wspólną nazwą walut używanych w Skandynawii jest korona.
(1.1) Göteborg ma największy port w Skandynawii.
(1.1) W tym samym roku duńska firma otrzymała przedstawicielstwo na całą Skandynawię.
Wiktionary
IPA: ˌskãndɨ̃ˈnavʲja, AS: skãndỹnavʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. skandynawistka ż., Skandynaw mos., Skandynawka ż.
przym. skandynawski
Wiktionary
(1.1) kraje nordyckie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. jęz. znawca języka, literatury i kultury skandynawskiej
(1.2) hist. zwolennik skandynawizmu
Wiktionary
rzecz. skandynawistka ż., Skandynaw mos., Skandynawka ż.
:: fż. skandynawistka ż.
przym. skandynawski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: skandynawista
Wiktionary
IPA: ˌskãndɨ̃naˈvʲistka, AS: skãndỹnavʹistka
Wiktionary
rzecz. skandynawistyka ż., Skandynaw mos., Skandynawka ż., Skandynawia ż.
:: fm. skandynawista mos.
przym. skandynawistyczny, skandynawski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Półwysep Skandynawski;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
rzecz. Skandynawka ż., Skandynaw mos., skandynawista m., skandynawistka ż., skandynawizm m.
przym. skandynawski
Wiktionary
Sk
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skandynawizować.
Wiktionary
rzecz. zeskandynawizowanie n., nieskandynawizowanie n.
czas. skandynawizować ndk., zeskandynawizować ndk.
Wiktionary
mieszkanka Skandynawii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Skandynawii
Wiktionary
IPA: ˌskãndɨ̃ˈnafka, AS: skãndỹnafka
Wiktionary
rzecz. Skandynawia ż., skandynawista m., skandynawistka ż., skandynawistyka ż.
:: fm. Skandynaw m.
przym. skandynawski, skandynawistyczny
Wiktionary
badacz, obserwator Skandynawii
SJP.pl
przymiotnik od: Skandynawia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii
Wiktionary
(1.1) Kraje skandynawskie należą do najlepiej rozwiniętych krajów Europy.
Wiktionary
IPA: ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci, AS: skãndỹnafsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Skandynawia ż., Skandynaw mos., Skandynawka ż., skandynawizm mrz., skandynawskość ż., skandynawistyka ż., skandynawista mos., skandynawistka ż.
przym. skandynawistyczny
przysł. skandynawsko
Wiktionary
1. skrystalizować cukier;
2. usmażyć w cukrze, pokryć warstwą cukru
SJP.pl
scanner;
1. urządzenie służące do wytworzenia cyfrowego obrazu obiektu, np. zdjęcia, slajdu, drukowanego tekstu, a następnie wprowadzenia go do komputera;
2. w poligrafii: urządzenie elektroniczne do rejestrowania i korygowania tonalności i barw reprodukowanego oryginału oraz zapisywania obrazu na odpowiednim materiale;
3. urządzenie pozwalające sporządzić obraz (mapę) jakiegoś obszaru lub obiektu przez punktowe sondowanie za pomocą fal świetlnych, radiowych, rentgenowskich itp.;
4. w informatyce: program przeznaczony do skanowania tekstów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;
(1.2) urządzenie przeszukujące
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Moje skanery wreszcie odnajdują Świt, unoszącą się w fotelu katapultowym nieopodal powierzchni skały.
(1.1) Na kursach szybkiego czytania nauczyłam się czytać całymi akapitami. Pochłaniałam książki jak skaner.
(1.2) Obecnie produkowane skanery używają lasera, co umożliwia – zależnie od modelu – odczyt nawet z kilku metrów.
Wiktionary
IPA: ˈskãnɛr, AS: skãner
Wiktionary
rzecz. skanowanie n., skaning m.
:: zdrobn. skanerek m.
czas. skanować ndk., zeskanować dk., przeskanować dk., wyskanować dk.
Wiktionary
operator skanerów formowych
SJP.pl
kraina historyczna w Szwecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;
(1.2) geogr. adm. szwedzki region administracyjny, z siedzibą w Malmö, obejmuje większość historycznej Skanii (1.1);
Wiktionary
Skania, Skonia (w językach duńskim i szwedzkim "Skåne") – historyczna kraina (lub prowincja, "landskap") Szwecji, do traktatu z Roskilde w 1658 należąca do Danii. Położona jest na południu kraju nad Morzem Bałtyckim i cieśniną Sund. Graniczy z krainami Halland, Smalandia i Blekinge. Skania połączona jest z duńską wyspą Zelandią mostem nad cieśniną Sund.
Wikipedia
(1.1) Centralną częścią obszaru nordyckiego była Jutlandia oraz wyspy duńskie, a najdalszą – południowa Skandynawia: skagerrackie wybrzeża Norwegii, Skania, Gotlandia oraz południowa część Svealandii.
Wiktionary
przym. skański
Wiktionary
(1.1) war. Skonia
Wiktionary
1. w technice: wykorzystać części pochodzące z jakiegoś urządzenia (maszyny, samochodu) do naprawy innego egzemplarza;
2. w marketingu: zmniejszyć sprzedaż produktu przez wprowadzenie innego o podobnych cechach
SJP.pl
przymiotnik od: skaning
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. taki, którego zasada działania polega na przemiataniu przestrzeni i czytaniu wartości punkt po punkcie
Wiktionary
IPA: ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ, AS: skãńĩŋgovy
Wiktionary
czas. skanować
rzecz. skan mrz., skaning
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skanować.
Wiktionary
IPA: ˌskãnɔˈvãɲɛ, AS: skãnovãńe
Wiktionary
czas. skanować
rzecz. skaner mrz., skan mrz.
Wiktionary
1. tworzyć za pomocą skanera komputerowy zapis obrazu;
2. odczytywać za pomocą skanera punkt po punkcie informację zawartą w obrazie lub nośniku elektronicznym;
3. przeszukiwać treści w jakimś urządzeniu za pomocą programu komputerowego w celu usunięcia wirusów lub znalezienia jakiejś informacji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera
(1.2) techn. czytać wartości punkt po punkcie
(1.3) biur. wykonywać kopię dokumentu, grafiki itp. przy użyciu skanera
Wiktionary
IPA: skãˈnɔvat͡ɕ, AS: skãnovać
Wiktionary
rzecz. skaner m., skaning m., skanowanie n., skan mrz.
czas. zeskanować dk.
przym. skaningowy
Wiktionary
1. krajoznawcze muzeum etnograficzne pod gołym niebem, gdzie eksponowane są zabytki budownictwa ludowego oraz sprzęty i narzędzia określonego regionu;
2. potocznie: miejsce zacofane pod względem cywilizacyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. muzeum etnograficzne na wolnym powietrzu, którego celem jest prezentowanie kultury ludowej danego regionu;
(1.2) przen. miejsce zacofane cywilizacyjnie
Wiktionary
Skansen ("muzeum skansenowskie", "muzeum na wolnym powietrzu" (ang. "open-air museum")) – potoczne określenie muzeum na wolnym powietrzu, którego celem jest zaprezentowanie kultury ludowej danego regionu lub też ekspozycja obiektów zabytkowych (archeologicznych, budowlanych, etnograficznych). Polskie muzea skansenowskie zrzeszają się w Stowarzyszeniu Muzeów na Wolnym Powietrzu. Najstarszym skansenem w Polsce jest Kaszubski Park Etnograficzny we Wdzydzach.
Wikipedia
(1.1) Na terenie chorzowskiego skansenu znajduje się 78 drewnianych obiektów architektury.
Wiktionary
IPA: ˈskãw̃sɛ̃n, AS: skãũ̯sẽn
Wiktionary
przym. skansenowy, skansenowski
Wiktionary
(1.1) park etnograficzny
Wiktionary
przymiotnik od: skansen; skansenowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skansenem, dotyczący skansenu
Wiktionary
rzecz. skansen m.
Wiktionary
szwedzka firma budowlana
SJP.pl
Skanska – międzynarodowe przedsiębiorstwo budowlane założone w 1887 roku w Malmö jako "Aktiebolaget Skånska Cementgjuteriet". Siedziba przedsiębiorstwa od stycznia 2014 znajduje się w Sztokholmie w Szwecji.
Wikipedia
rodzaj mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
spaść, ściec w postaci kropli; skapnąć, ukapać
SJP.pl
potocznie:
1. utracić energię i chęć do życia;
2. zniedołężnieć, zestarzeć się; zgrzybieć, zramoleć
SJP.pl
potocznie:
1. utracić energię i chęć do życia;
2. zniedołężnieć, zestarzeć się; zgrzybieć, zramoleć
SJP.pl
ceramiczny talerzyk w kształcie czajniczka; skapek
SJP.pl
przekabacić, przekupić, przeciągnąć kogoś na swoją stronę, podkupić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kaperować)
(1.1) dokonany od|kaperować.
Wiktionary
rzecz. kaper mos. mrz., kaperownictwo n., kaperstwo n.
czas. kaperować ndk.
przym. kaperski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skapitalizować.
Wiktionary
czas. skapitalizować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skapitulować.
Wiktionary
czas. skapitulować dk.
rzecz. kapitulowanie n., kapitulant mos.
przym. kapitulacyjny, kapitulancki
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. kapitulować)
(1.1) ulec kapitulacji; podporządkować się wrogowi czy przeciwnościom
Wiktionary
(1.1) Gdyby Grecy wiedzieli przedtem z kim będą mieć do czynienia i lepiej przygotowaliby się do boju z Antami, to nie skapitulowaliby od razu.
Wiktionary
rzecz. skapitulowanie n., kapitulant mos., kapitulowanie n., rekapitulacja ż.
czas. kapitulować ndk.
przym. kapitulacyjny, kapitulancki
Wiktionary
(1.1) poddać się, dać za wygraną
Wiktionary
ceramiczny talerzyk w kształcie czajniczka; skapek
SJP.pl
1. spaść jako kropla; kapnąć, ściec;
2. w przenośni: dostać się jako drobny, okazjonalny zysk;
3. potocznie: skapnąć się - zorientować się; skapować się, kapnąć się
SJP.pl
minerał, glinokrzemian sodu i wapnia zawierający dodatkowe aniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów
Wiktionary
IPA: skaˈpɔlʲit, AS: skapolʹit
Wiktionary
potocznie:
1. zrozumieć coś; sczaić, zajarzyć, skumać, zakapować;
2. skapować się - zorientować się; skapnąć się, kapnąć się
SJP.pl
taki, który skaprawiał
SJP.pl
rzadko: pokryć, napełnić łzami lub ropą
SJP.pl
przeciągnąć kogoś na swoją stronę, pozyskać dla siebie
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) przeciągnąć na swoją stronę, zjednać sobie
Wiktionary
czas. kaptować ndk.
Wiktionary
(1.1) ująć
Wiktionary
wróżenie z łopatek zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wróżenie z łopatek zwierząt
Wiktionary
Skapulimancja – wróżenie w oparciu o pęknięcia na powierzchni świeżo wypalonej owczej łopatki (łac. "scapula").
Do wróżb używano nie tylko łopatek owczych, ale ogólnie – bydlęcych (osteomancja), a w wyjątkowych okolicznościach – ludzkich. W Chinach używano skorup zółwia (plastromancja).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skapywać.
Wiktionary
czas. skapywać ndk.
Wiktionary
1. spadać jako kropla; kapać, ściekać;
2. w przenośni: być uzyskiwanym jako drobny, okazjonalny zysk
SJP.pl
1. duży, czarny chrząszcz z metalicznym połyskiem, żywiący się nawozem; poświętnik;
2. święty żuk egipski, czczony niegdyś jako bóg wschodzącego słońca; wykonany z fajansu, kamienia lub metalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Scarabaeus|ref=tak., rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych;
(1.2) ent. chrząszcz z rodzaju skarabeusz (1.1)
(1.3) archeol. hist. staroegipski owalny amulet
Wiktionary
Zobacz też: skarabeusz w innych znaczeniach.
Skarabeusz, poświętnik ("Scarabaeus") – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych. Jest ich ponad 30 gatunków. Są stosunkowo duże w porównaniu do innych chrząszczy, są czarne i mają metaliczny połysk. Występują w Północnej Afryce, Południowej Europie i Azji Mniejszej.
Wikipedia
rzecz. skaraboid mrz.
Wiktionary
(1.2) poświętnik
Wiktionary
zdrobnienie od: skarabeusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. hist. niewielka, owalna pieczęć wykonana z kamienia, w starożytnym Egipcie w kształcie skarabeusza, później również z wizerunkiem innych zwierząt
Wiktionary
rzecz. skarabeusz m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skazać na karę, wymierzyć, wykonać karę; ukarać
SJP.pl
skazać na karę, wymierzyć, wykonać karę; ukarać
SJP.pl
1. zwykle w liczbie mnogiej: zbiór pieniędzy lub drogocennych rzeczy, często ukryty; kosztowności, bogactwo;
2. rzecz wielkiej wartości materialnej lub artystycznej;
3. w przenośni: osoba lub rzecz bardzo przez kogoś ceniona; ukochany, ukochana;
4. dawniej:
a) skarb państwa, majątek państwa;
b) instytucja nim zarządzająca;
5. skarb państwa:
a) państwo jako podmiot prawny, reprezentujący tę część własności państwowej, która nie jest we władaniu innych osób prawnych;
b) ogół zasobów finansowych państwa, majątek państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór bardzo wartościowych rzeczy
(1.2) coś niezwykle wartościowego, drogocennego
(1.3) osoba kochana, ceniona
(1.4) przest. majątek państwa
(1.5) zob. skarb państwa.
(1.6) archeol. znalezisko gromadne, złożone z celowo ukrytych przedmiotów
Wiktionary
Skarb – jeden z podstawowych typów stanowisk archeologicznych. Termin odnosi się wyłącznie do znalezisk ruchomych (co najmniej dwóch), celowo składowanych przez jakąś osobę lub grupę. Obejmuje zespół cennych w danym okresie przedmiotów (np. monet, ozdób), fragmentów surowca (bryłek minerałów, metali), narzędzi lub broni ukrytych jako forma przechowywania majątku (zwykle w czasach zagrożenia najazdami) lub zdeponowanych w celach kultowych (jako ofiara).
Wikipedia
(1.3) Emilko, mój skarbie, kocham cię.
(1.4) Wszystkie świątynie (…) odmówiły skarbowi kredytu i najpokorniej błagają waszą świątobliwość, aby w ciągu dwu lat rozkazał wypłacić pożyczone od nich sumy…
Wiktionary
IPA: skarp, AS: skarp
Wiktionary
rzecz. skarbnica ż., skarbonka ż., skarbnik mos., skarbniczka ż., skarbiec mrz., skarbczyk mrz., skarbówka ż., skarbowość ż.
czas. zaskarbić dk., zaskarbiać ndk.
przym. skarbowy
Wiktionary
(1.1) majątek
Wiktionary
Skarbanowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Izbica Kujawska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 146 mieszkańców. Jest osiemnastą co do wielkości miejscowością gminy Izbica Kujawska. Ze wsi Skarbanowo pochodzi śląski poeta Józef Krupiński (1930–1998).
Wikipedia
przymiotnik od: skarbiec
SJP.pl
zdrobnienie od: skarbiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skarbiec
(1.2) zbiór czegoś cennego, również niematerialnego
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. książeczka do nabożeństwa
Wiktionary
(1.2) To kwestia godzin. Jeszcze kilka i ten skarbczyk wspomnień i doświadczeń rozpłynie się w nicości.
Wiktionary
IPA: ˈskarpt͡ʃɨk, AS: skarpčyk
Wiktionary
rzecz. skarbówka ż., skarbnik m., skarbniczka ż., skarb m., skarbiec n., zaskarbianie n., zaskarbienie n., podskarbi m., skarbonka ż., skarbnica ż.
czas. zaskarbiać ndk., zaskarbić dk.
przym. skarbcowy, skarbowy
Wiktionary
skarbek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
Skarbek (ang. "The Partisan") – biograficzny dreszczowiec szpiegowski w koprodukcji polsko-francusko-brytyjskiej z 2024 roku, wyreżyserowany przez Jamesa Marquanda do własnego scenariusza. Film przedstawia historię Krystyny Skarbek, polskiej agentki brytyjskiego Zarządu Operacji Specjalnych podczas II wojny światowej.
Wikipedia
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbeczek, skarbik, skarbek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbnica (dawniej);
1. budynek lub wydzielone pomieszczenie przeznaczone do przechowywania pieniędzy, cennych przedmiotów, papierów wartościowych itp., odpowiednio zabezpieczone przed kradzieżą i pożarem; trezor;
2. zbiór kosztowności lub pieniędzy; skarb;
3. w przenośni: instytucja lub miejsce zgromadzenia wartości wyższych, np. sztuki, kultury, historii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;
(1.2) zbiór kosztowności
Wiktionary
Skarbiec – specjalne pomieszczenie lub budynek przeznaczony do gromadzenia i przechowywania cennych dokumentów, kosztowności. Skarbce budowano w pałacach, zamkach – przeznaczone do przechowywania skarbów i dokumentów państwowych lub właściciela zamku; skarbce w klasztorach, kościołach – przeznaczone do przechowywania klejnotów sakralnych, darów wotywnych, pamiątek narodowych. Część zgromadzonych w skarbcach dzieł sztuki często jest eksponowana na wystawach.
Wikipedia
IPA: ˈskarbʲjɛt͡s, AS: skarbʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. skarb m., skarbnica ż., skarbnik m., skarbniczka ż., zaskarbianie n., zaskarbianie n., skarbówka ż., skarbonka ż., skarbona ż., skarbowość ż., skarbny m., Skarbona ż., podskarbi m.
:: zdrobn. skarbczyk m.
czas. zaskarbiać ndk., zaskarbić dk.
przym. skarbowy, skarbnicowy, skarbniczy, skarbny
Wiktionary
(1.2) skarb
Wiktionary
Skarbiewo – (niem. "Scharbendorf") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo.
Wikipedia
skarbeczek, skarbek, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
Skarbikowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Kampinos. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
wieś w województwie opolskim, w powiecie brzeskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Skarbimir, Skardmir, Skamir, Skarbimirz – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Skarbi-" („smucić, martwić, troszczyć się”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Może oznaczać „troszczący się o pokój”. Jako Skarbimir imię występuje od XII wieku.
Zdrobnienia: Skarbek, Skarbko, poświadczone w 1380.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Skarbimira – żeński odpowiednik imienia Skarbimir. Znaczenie imienia: "troszcząca się o pokój".
Wikipedia
Skarbimir z żoną; Skarbimirowie
SJP.pl
Skarbimir z żoną; Skarbimirostwo
SJP.pl
Skarbiszowice (niem. "Seifersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Tułowice.
Wikipedia
zbiór, zasób pewnych cennych rzeczy, także wartości niematerialnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywanie cennych rzeczy, skarbiec
Wiktionary
rzecz. skarb mrz., skarbczyk mrz., skarbiec mrz., skarbnik mos., skarbówka ż.
Wiktionary
1. kobieta odpowiedzialna za powierzone jej pieniądze, zbierająca składki w jakiejś instytucji, organizacji itp.;
2. kasjerka bankowa;
3. zdrobnienie od: skarbnica (skarbiec)
SJP.pl
1. kobieta odpowiedzialna za powierzone jej pieniądze, zbierająca składki w jakiejś instytucji, organizacji itp.;
2. kasjerka bankowa;
3. zdrobnienie od: skarbnica (skarbiec)
SJP.pl
osoba odpowiedzialna za powierzone jej pieniądze, zbierająca składki w jakiejś instytucji, organizacji itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zbierająca pieniądze od członków jakiejś organizacji i przechowująca je
(1.2) adm. wysoki rangą urzędnik samorządowy, który jest odpowiedzialny za finanse jednostki samorządu terytorialnego;
(1.3) w bankach, instytucjach i przedsiębiorstwach urzędnik wydający i przechowujący pieniądze oraz papiery wartościowe
(1.4) hist. w Polsce piastowskiej urzędnik królewski zarządzający skarbem panującego
(1.5) hist. w Polsce w XV–XVIII w. tytularny urzędnik ziemski
(1.6) daw. w legendach górniczych duch podziemi pilnujący ukrytych skarbów i kruszców;
Wiktionary
Skarbnik – osoba powołana do strzeżenia i opiekowania się skarbem.
W dawnej Polsce tytuł skarbnika był tylko honorowym urzędem ziemskim, natomiast ministrami finansów byli podskarbiowie (nadworni, koronni, litewscy, pruscy).
Współcześnie skarbnik to główny księgowy jednostki samorządu terytorialnego.
Wikipedia
(1.2) Skarbnik gminy pełni funkcję głównego księgowego budżetu JST.
Wiktionary
rzecz. skarb m., skarbnica ż., skarbonka ż., skarbiec m., skarbczyk m.
:: fż. skarbniczka ż.
czas. zaskarbić dk., zaskarbiać ndk.
przym. skarbowy
Wiktionary
automat do składania deklaracji podatkowych; pitomat, PIT-omat
SJP.pl
zgrubienie od: skarbonka
SJP.pl
Skarbona ( "Birkendorf") – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Maszewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: skarbonka
SJP.pl
wzbogacić substancje organiczne w węgiel
SJP.pl
niewielki przedmiot różnych kształtów z otworem, przez który wrzuca się pieniądze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;
(1.2) skrzynka na datki, np. kościelne
(1.3) żart. pośladki z przedziałkiem wychylające się ze spodni
Wiktionary
Skarbonka – pojemnik służący do przechowywania pieniędzy. Zwykle używany do oszczędzania, by można było zgromadzić większą kwotę, a później wydać ją na zamierzony cel.
Najpopularniejszą wersją skarbonki jest porcelanowa lub plastikowa świnka. By wydostać pieniądze ze świnki-skarbonki, zwykle trzeba ją rozbić, co ma motywować do dłuższego oszczędzania przez zniechęcanie do nieprzemyślanych wypłat. Muzeum Numizmatyczne Banku Centralnego Urugwaju dysponuje kolekcją 582 skarbonek.
Wikipedia
(1.1) Gdy zapełnię całą skarbonkę, kupię sobie deskorolkę.
(1.2) Na krakowskim rynku stoi skarbonka na datki na rewaloryzację zabytków miasta.
Wiktionary
rzecz. skarbiec mrz., skarbczyk mrz., skarb m., skarbuś m., skarbnik m., skarbniczka ż., zaskarbianie n., zaskarbienie n., skarbówka ż.
czas. zaskarbiać ndk., zaskarbić dk.
przym. skarbonkowy, skarbowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urzędnik pracujący w skarbowości
SJP.pl
Skarbowość – oznacza system i organizację gospodarki finansowej państwa i innych związków przymusowych (związku państw, gminy).
Nauka skarbowości bada różne systemy gospodarki skarbowej i wyprowadza ogólne zasady, jakie się tego zakresu administracji skarbowej dotyczą.
Wikipedia
dotyczący skarbu państwa, związany z państwowymi finansami (np. opłata skarbowa, ustawa skarbowa)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze Skarbem Państwa, zwłaszcza podatkami
Wiktionary
(1.1) Ojciec poszedł do urzędu skarbowego zapłacić podatki.
Wiktionary
IPA: skarˈbɔvɨ, AS: skarbovy
Wiktionary
rzecz. skarbiec mrz., skarbczyk mrz., skarb m., skarbnik mos., skarbonka ż., skarbówka ż.
Wiktionary
(1.1) fiskalny, podatkowy
Wiktionary
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbek, skarbuś, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbuś, skarbuszek, skarbek;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
skarbeczek, skarbik, skarbiczek, skarbeniek, skarbunio, skarbek, skarbuszek, skarbuńcio;
1. pieszczotliwie o skarbie;
2. pieszczotliwie o bliskiej osobie
SJP.pl
1. zwykle w liczbie mnogiej: zbiór pieniędzy lub drogocennych rzeczy, często ukryty; kosztowności, bogactwo;
2. rzecz wielkiej wartości materialnej lub artystycznej;
3. w przenośni: osoba lub rzecz bardzo przez kogoś ceniona; ukochany, ukochana;
4. dawniej:
a) skarb państwa, majątek państwa;
b) instytucja nim zarządzająca;
5. skarb państwa:
a) państwo jako podmiot prawny, reprezentujący tę część własności państwowej, która nie jest we władaniu innych osób prawnych;
b) ogół zasobów finansowych państwa, majątek państwa
SJP.pl
Skarby – powieść kryminalna dla dzieci i młodzieży autorstwa Joanny Chmielewskiej wydana w 1988 roku. Książka jest kolejną częścią przygód rodzeństwa – Janeczki i Pawełka Chabrowiczów.
Wikipedia
potocznie: urząd skarbowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. urząd skarbowy
(1.2) pot. organy administracyjne odpowiadające za ściąganie podatków
(1.3) daw. środ. budka na tratwie
(1.4) daw. miara do oznaczania wysokości wody w rzece
Wiktionary
(1.1) Byłam dziś w skarbówce oddać PIT.
(1.2) Co z tego, że mam tyle na pasku, skoro połowę muszę oddać ZUS-owi i skarbówce.
(1.2) Heniek całe życie oszukiwał skarbówkę.
Wiktionary
IPA: skarˈbufka, AS: skarbufka
Wiktionary
rzecz. skarb m., skarbonka m., zaskarbianie n., zaskarbienie n., skarbiec m., skarbczyk m., skarbnik m., skarbowość ż., skarbnica ż., skarbniczka ż.
czas. zaskarbiać ndk., zaskarbić dk.
przym. skarbowy
Wiktionary
(1.2) fiskus
Wiktionary
Skarchowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Kamień Pomorski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
upomnieć, udzielić nagany
SJP.pl
1. użalanie się, narzekanie z powodu bólu, cierpienia itp.;
2. obwinianie kogoś o coś;
3. pismo skierowane do organu administracyjnego w celu doprowadzenia do zmiany lub uchylenia orzeczenia tego organu;
4. w prawie: akt oskarżenia w procesie karnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś
(1.2) obwinianie kogoś o coś;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Linia telefoniczna stacji została zalana skargami słuchaczy.
(1.3) Dzwony kościelne dzwonią bez przerwy, wkrótce wniosę skargę do urzędu gminy.
(1.4) UE przyjęła skargę Hiszpanii w sprawie reform dotyczących oleju i bawełny.
Wiktionary
IPA: ˈskarɡa, AS: skarga
Wiktionary
rzecz. skargowość ż., skarżenie n.
czas. uskarżać się, zaskarżyć, skarżyć ndk., poskarżyć dk.
przym. skargowy
Wiktionary
(1.1) biadolenie, jeremiada, lament, narzekanie, utyskiwanie
Wiktionary
przymiotnik od: skarga
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skargą, dotyczący skargi
Wiktionary
rzecz. skarga ż.
czas. skarżyć ndk., poskarżyć dk.
Wiktionary
Skarkiszki (dodatkowa nazwa w j. litewskim Skarkiškiai) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Puńsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skarlać.
Wiktionary
czas. skarlać ndk.
Wiktionary
rzadko: sprawiać, że coś maleje lub traci zdolność wzrostu
SJP.pl
rzadko: sprawiać, że coś maleje lub traci zdolność wzrostu
SJP.pl
regionalnie: pelargonia, muszkatel; szkarlet
SJP.pl
rozłożyć cukier przez jego prażenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skarmiać.
Wiktionary
czas. skarmiać ndk.
Wiktionary
1. zużywać coś jako paszę, karmiąc zwierzęta
2. paść czymś zwierzęta
SJP.pl
1. zużyć coś jako paszę, karmiąc zwierzęta
2. upaść czymś zwierzęta
SJP.pl
skała metamorficzna
SJP.pl
Skarn – skała metamorficzna powstała w warunkach metasomatozy kontaktowej zbudowana z Ca-Mg-Fe-Mn krzemianów niezawierających wody lub ubogich w wodę (W. Goldshmit, 1911). Wyróżnia się skarny magnezowe, wapniowe, krzemianowe i autoakrecyjne.
Wikipedia
o maści konia: zbliżony do karej, miejscami brunatny lub żółtawy; karogniady
SJP.pl
o maści konia: zbliżony do karej, miejscami brunatny lub żółtawy; karogniady
SJP.pl
drapieżna ryba z rzędu płastug; turbot
SJP.pl
Skarp, turbot ("Scophthalmus maximus") – gatunek ryby flądrokształtnej z rodziny nagładowatych (Scophthalmidae).
Wikipedia
1. pochyła ściana ziemnego wzniesienia;
2. wąski mur podpierający z zewnątrz ścianę budowli w architekturze gotyckiej; przypora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spadzisty stok, stroma ściana wału, nasypu lub wykopu, np. koryta rzeki;
(1.2) archit. murowana stroma podpora na zewnątrz budowli, wysoka przypora;
(1.3) wojsk. usypana wysoka zapora przeciwczołgowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ogrodnicy obsadzili skarpy niskimi krzewinkami.
(1.2) By kościół nie runął, podparto go skarpami już w XVII wieku.
(1.3) Żołnierze cały ranek poświęcili budowie skarpy nad brzegiem rzeki.
Wiktionary
(1.2) przypora
Wiktionary
trykotowe okrycie stopy do kostki, często również powyżej niej (niekiedy do kolan); skarpetka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okrycie (ubiór) stopy;
(1.2) środ. mot. Syrena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Edward nosi zielone skarpety do brązowych butów.
(1.2) Przestępca odjechał burą skarpetą.
Wiktionary
IPA: skarˈpɛta, AS: skarpeta
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. skarpetka ż.
Wiktionary
(1.1) skarpetka; gw. Górny Śląsk fuzekla, zoka
Wiktionary
zdrobnienie od: skarpetka
SJP.pl
trykotowe okrycie stopy do kostki, często również powyżej niej (niekiedy do kolan); skarpeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od skarpeta
(1.2) pot. biała sierść na końcówkach łap niektórych zwierząt (najczęściej u psów i kotów)
Wiktionary
(1.1) Chłopiec miał śmieszne skarpetki w słoniki.
Wiktionary
IPA: skarˈpɛtka, AS: skarpetka
Wiktionary
(1.1) zob. skarpeta.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk fuzekla
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skarpetką, dotyczący skarpetki
Wiktionary
rzecz. skarpetka ż.
Wiktionary
rodzina morskich ryb z rzędu flądrokształtnych
SJP.pl
Skarpiowate, turbotowate (Bothidae) – rodzina morskich ryb flądrokształtnych. Niektóre gatunki z tej rodziny mają znaczenie gospodarcze.
Wikipedia
o cechach skarpiowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kształtowanie skarpy w celu uzyskania określonego nachylenia
Wiktionary
IPA: ˌskarpɔˈvãɲɛ, AS: skarpovãńe
Wiktionary
(1.1) profilowanie skarp
Wiktionary
podobny do skarpy (przypory)
SJP.pl
mieszkaniec Skarszew (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skarszew (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Skarszewy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skarszewami, dotyczący Skarszew
Wiktionary
rzecz. Skarszewy nmos.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Skarszewy ( Schöneck in Westpreußen) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, nad rzeką Wietcisą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skarszewy. Na południowym obszarze miejskim Skarszew znajduje się jezioro Borówno Wielkie (rozwinięta infrastruktura turystyczno-rekreacyjna). Dawny dworzec kolejowy w mieście jest punktem końcowym zielonego Szlaku Skarszewskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w dawnej Polsce: człowiek, któremu przyznano skartabellat; skartabell
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. osoba posiadająca niepełne szlachectwo
Wiktionary
rzecz. skartabellat mrz.
Wiktionary
(1.1) daw. ścierciałka
Wiktionary
w dawnej Polsce: niepełne szlachectwo, niedające pełni szlacheckich przywilejów; skartabellat
SJP.pl
w dawnej Polsce: człowiek, któremu przyznano skartabellat; skartabel
SJP.pl
w dawnej Polsce: niepełne szlachectwo, niedające pełni szlacheckich przywilejów; skartabelat
SJP.pl
Skartabellat ("scartabellat") – instytucja niepełnego szlachectwa. Jako niższa szlachta skartabellowie funkcjonowali w Polsce średniowiecznej, nazywani wówczas świerczałkami. Później część z nich uzyskuje "paritas" (łac. równość) ze szlachtą właściwą, a część spada do warstwy sołtysiej.
Wikipedia
oznaczyć na mapie, nanieść na mapę szczegóły terenu na podstawie materiałów uzyskanych z pomiarów bądź z materiałów źródłowych, np. skartować dane geodezyjne; zmapować
SJP.pl
rodzaj z rodziny skarusowatych (papugoryb), obejmujący gatunki ryb morskich występujących głównie na rafach koralowych
SJP.pl
rodzina morskich ryb z rzędu okoniokształtnych; papugoryby
SJP.pl
Skarusowate, papugoryby (Scaridae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych (Perciformes). Poławiane lokalnie. W akwarystyce trudne do utrzymania z powodu specyficznych preferencji pokarmowych.
Wikipedia
o cechach skarusowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
1. tatuaż bliznowy popularny u niektórych murzyńskich plemion afrykańskich;
2. powierzchowne zadrapanie skóry, stosowane przy szczepieniach ochronnych lub diagnostycznych;
3. w rolnictwie: sztuczne uszkadzanie okryw nasiennych w celu przyspieszenia kiełkowania nasion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) antrop. etn. kosmet. sztuka zdobienia ciała polegająca na nacinaniu, zadrapywaniu lub wypalaniu skóry tak, by w danym miejscu utworzyła się tkanka bliznowata;
(1.2) ogrod. zabieg polegający na sztucznym uszkadzaniu okryw nasiennych lub owoców, np. orzecha, w celu ułatwienia wnikania wody i gazów do wnętrza i przyśpieszenia kiełkowania;
(1.3) med. zadraśnięcie naskórka skaryfikatorem bez wywołania krwawienia i wprowadzenie szczepionki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W grupach plemiennych zmiana statusu społecznego, wieku czy roli bardzo często była zaznaczana przez okaleczanie ciała, skaryfikację, poddawanie się próbom fizycznej wytrzymałości […]
Wiktionary
rzecz. skaryfikator m.
Wiktionary
związany z skaryfikacją
SJP.pl
narzędzie medyczne służące do zdrapywania naskórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie ogrodowe służące do usuwania starej, suchej trawy
Wiktionary
rzecz. skaryfikacja ż.
Wiktionary
sztucznie uszkadzać okrywy nasienne w celu przyśpieszenia kiełkowania nasion
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. osiedle w Warszawie
SJP.pl
Nie mylić z: Skarszewy.
Skaryszew (daw. "Skaryszów") – miasto w woj. mazowieckim, w powiecie radomskim. Leży nad rzeką Kobylanką.
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej Skaryszew oraz rzymskokatolickiej parafii św. Jakuba Apostoła.
Wikipedia
mieszkaniec Skaryszewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skaryszewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Skaryszew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skaryszewem, dotyczący Skaryszewa
Wiktionary
rzecz. Skaryszew mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. ciemny wosk pszczeli, piegrza
Wiktionary
(1.1) W literaturze staropolskiej piegrzę nazywano też skarzykiem lub… pczelnikiem.
Wiktionary
IPA: ˈskaʒɨk, AS: skažyk
Wiktionary
piegrza, pczelnik (Stanko, rok 1472)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) donoszenie na kogoś
Wiktionary
(1.1) Skarżenie tego skarżypyty było nieznośne.
Wiktionary
rzecz. skarga ż.
czas. skarżyć, zaskarżyć
Wiktionary
rzadko: ten, kto na kogoś skarży, donosi; skarżypyta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński lub męskoosobowy
(1.1) reg. pot. obraź. dziecko, które skarży na kogoś
Wiktionary
(1.1) — "Uuu! skarżypięta! Jak powiesz, to popamiętasz!" — zagroził brat. — "Jeżeli przestaniesz palić, to nie powiem, ale jeżeli nie chcesz przestać, to ja powiem." — "A powiedz: ja się nie boję i będę palił!" Pawełek powiedział. sic.
Wiktionary
(1.1) skarżypyta
Wiktionary
(r. żeński) pot. kobieta, dziewczynka skarżąca na kogoś; także o mężczyźnie, zwierzęciu, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. dziewczynka, dziewczyna lub kobieta, która skarży na kogoś
Wiktionary
(1.1) Kazio nie był lubiany w klasie, bo był skarżypytą.
(2.1) …nie dość, że w sprawie swojego kandydowania na rzecznika praw dziecka (dzięki Bogu nim nie została!) łgała jak z nut, to na dodatek jest przewrażliwioną na swym punkcie skarżypytą!
Wiktionary
IPA: ˌskarʒɨˈpɨta, AS: skaržypyta
Wiktionary
rzecz. skarżypyctwo n.
Wiktionary
(1.1) reg. pot. skarżypięta
(2.1) reg. pot. skarżypięta
Wiktionary
przymiotnik od: Skarżysko Kościelne, Skarżysko Książęce, Skarżysko-Kamienna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. dotyczący Skarżyska-Kamiennej, związany ze Skarżyskiem-Kamienną
(1.2) geogr. dotyczący Skarżyska Kościelnego, związany ze Skarżyskiem Kościelnym
(1.3) geogr. hist. dotyczący Skarżyska Książęcego, związany ze Skarżyskiem Książęcym
Wiktionary
(1.1) Skarżyski dworzec wybudowany został wiele lat temu.
Wiktionary
IPA: skarˈʒɨsʲci, AS: skaržysʹḱi
Wiktionary
rzecz. skarżyszczanin mos., skarżyszczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Skarżysko Kościelne, Skarżysko Książęce, Skarżysko-Kamienna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Skarżysko-Kamienna (do 24 kwietnia 1928 "Kamienna") – miasto w centralnej Polsce, północnej części województwa świętokrzyskiego, siedziba władz powiatu skarżyskiego. Położona na Wyżynie Kieleckiej, u zbiegu Przedgórza Iłżeckiego, Garbu Gielniowskiego i Płaskowyżu Suchedniowskiego, nad rzeką Kamienną.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Piotr i jestem mieszkańcem Skarżyska-Kamiennej.
Wiktionary
IPA: ˌskarʒɨskɔ‿kãˈmʲjɛ̃nːa, AS: skaržysko‿kãmʹi ̯ẽ•na
Wiktionary
mieszkaniec Skarżyska-Kamiennej (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Skarżyska-Kamiennej
(1.2) osoba pochodząca ze Skarżyska-Kamiennej, urodzona w Skarżysku-Kamiennej
Wiktionary
(1.1) Skarżyszczanie postanowili zorganizować strajk.
Wiktionary
IPA: ˌskarʒɨʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: skaržyščãńĩn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. skarżyszczanka ż.
przym. skarżyski
Wiktionary
mieszkanka Skarżyska-Kamiennej (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Skarżyska-Kamiennej
Wiktionary
rzecz.
:: fm. skarżyszczanin mos.
przym. skarżyski
Wiktionary
1. oznajmiać o czyimś przewinieniu; obwiniać, donosić na kogoś
2. wnosić skargę, występować ze skargą do sądu
3. skarżyć się - wyrażać swoje żale, utyskiwać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) występować ze skargą
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. naskarżyć, poskarżyć)
(2.1) powiadamiać kogo o czyimś niewłaściwym postępowaniu
czasownik zwrotny niedokonany skarżyć się (dk. poskarżyć się)
(3.1) wyrażać słownie swoje skargi
Wiktionary
(3.1) – Prawdziwe piekło! O mało nie zostałam stratowana – skarżyła się pani Barbara, emerytka z Mokotowa.
Wiktionary
rzecz. skarga ż., skarżący mos., skarżyciel m., skarżycielstwo n., skarżycielka ż., skarżenie n.
przym. skargowy
czas. zaskarżyć, uskarżać się
Wiktionary
(1.1) oskarżać
(3.1) biadolić, lamentować, narzekać, uskarżać się, utyskiwać, żalić się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. oznajmiać o czyimś przewinieniu; obwiniać, donosić na kogoś
2. wnosić skargę, występować ze skargą do sądu
3. skarżyć się - wyrażać swoje żale, utyskiwać
SJP.pl
uporządkować bieg wody za pomocą kaskad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skasować.
Wiktionary
czas. kasować, skasować dk.
rzecz. kasowanie n., kasa ż., kasacja ż.
przym. kasowalny
Wiktionary
usunąć; unieważnić; zniszczyć
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|kasować.
Wiktionary
(1.1) Skasuj bilet, wchodząc do autobusu.
Wiktionary
IPA: skaˈsɔvat͡ɕ, AS: skasovać
Wiktionary
rzecz. kasownik mrz., kasa ż., kasowanie n., skasowanie n., kasacja ż.
czas. kasować
przym. kasowalny, kasowy
Wiktionary
potocznie: zepsuć coś, wykonać źle lub doprowadzić do niepowodzenia
SJP.pl
Skaszyn – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Lubraniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011) liczyła 155 mieszkańców. Jest 23. co do wielkości miejscowością gminy Lubraniec.
Wikipedia
gra w karty dla 3 osób, pochodząca z Niemiec, popularna zwłaszcza na Śląsku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. gra karciana dla trzech osób, podobna do brydża;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Bukowina. opona
Wiktionary
Skat (śl. "szkat") – gra karciana dla trzech osób polegająca na braniu lew i zbieraniu punktów za karty. Za miejsce powstania gry uchodzi niemieckie miasto Altenburg w Turyngii, gdzie wydarzyło się to w okolicach 1815 r. Największą popularnością cieszy się w kraju pochodzenia oraz Polsce, w szczególności na Górnym Śląsku (stąd zwana jest niekiedy „śląskim brydżem”) oraz miejscami w Wielkopolsce i na Kaszubach. Gra charakteryzuje się nietypowym starszeństwem kart, zależnym od wybranej rozgrywki.
Wikipedia
rzecz. szkaciorz m., skacik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. wywołanie katalizy, poddanie katalizie, ulegnięcie katalizie
(1.2) przen. wywołanie jakichś zmian lub ich przyśpieszenie
Wiktionary
rzecz. kataliza ż., katalizator mrz., katalizowanie n.
czas. katalizować ndk., skatalizować dk.
przym. katalityczny, katalitycznie
przysł. katalitycznie
Wiktionary
1. poddać katalizie, wywołać katalizę;
2. o zjawiskach życia społecznego: wywołać, przyśpieszyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) chem. wywołać katalizę, poddać katalizie, ulec katalizie
(1.2) przen. wywołać jakieś zmiany lub je przyśpieszyć
Wiktionary
rzecz. kataliza ż., katalizator mrz., katalizowanie n., skatalizowanie n.
czas. katalizować ndk.
przym. katalityczny, katalitycznie
przysł. katalitycznie
Wiktionary
[czytaj: skejt] osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skejt, skateowiec, skater, skejter
SJP.pl
[czytaj: skejtbord]
1. wąska deska przytwierdzona do czterech rolek, używana do jazd; deskorolka;
2. jazda na deskorolce; deskorolkarstwo, skateboarding, skating, skate, skejt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sport. deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;
(1.2) pot. sport. jazda na deskorolce;
Wiktionary
(1.1) Złamany skateboard Franka leżał pod poręczą.
(1.2) Do uprawiania skateboardu namówił mnie kolega z klasy.
Wiktionary
IPA: ˈskɛjdbɔrt, AS: skei ̯dbort
Wiktionary
rzecz. skateboarding mrz., skateboardzista mos.
Wiktionary
(1.1) deska, deskorolka
(1.2) deskorolkarstwo, skateboarding, skejt
Wiktionary
[czytaj: skejtborder] osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); skateboardzista, deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter
SJP.pl
[czytaj: skejtborderka] kobieta jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarka, skateboardzistka
SJP.pl
[czytaj: skejtbording] jazda na deskorolce; deskorolkarstwo, skateboard, skating, skate, skejt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. jazda na deskorolce
Wiktionary
Ja
Wikipedia
(1.1) Jurek został mistrzem skateboardingu w swojej szkole.
Wiktionary
rzecz. skateboard mrz., skateboardzista m.
Wiktionary
(1.1) deskorolkarstwo, skateboard, skejt
Wiktionary
[czytaj: skejtbordzista] osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateowiec, skejt, skate, skater, skejter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. sport. osoba jeżdżąca na deskorolce
Wiktionary
(1.1) Pogotowie odwiozło kontuzjowanego skateboardzistę do szpitala.
Wiktionary
rzecz. skateboard mrz., skateboarding mrz.
Wiktionary
(1.1) deskorolkarz, deskorolkowicz, deskorolkowiec, skater, skejt
Wiktionary
[czytaj: skejtbordzistka] kobieta jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarka, skateboarderka
SJP.pl
nauczyć zasad religii chrześcijańskiej
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. katechizować)
(1.1) dokonany od|katechizować.
Wiktionary
rzecz. katecheza ż., katecheta m., katechetka ż., katechizm m., katechumenat m., katechetyka ż., katechizacja ż., katechetyczność ż., katechizowanie n.
czas. katechizować ndk.
przym. katechetyczny, katechizmowy, katechizacyjny
Wiktionary
podzielić na kategorie, przypisać do kategorii
SJP.pl
obiciowy materiał kaletniczy
SJP.pl
[czytaj: skejtowiec] osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skejt, skate, skater, skejter
SJP.pl
Skatepark – specjalny tor przeznaczony do uprawiania sportów ekstremalnych (jazda na deskorolce, BMX-ie czy wyczynowa jazda na rolkach). W skateparku może znajdować się wiele przeszkód przeznaczonych do nauki trików. Do prywatnych skateparków można zwykle wejść za opłatą, podczas gdy publiczne skateparki zwykle są darmowe. Prywatne skateparki są często umieszczone wewnątrz budynków. Publiczne skateparki prawie zawsze dostępne są na świeżym powietrzu.
Wikipedia
[czytaj: skejter] osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skejt, skateowiec, skate, skejter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba jeżdżąca na deskorolce
Wiktionary
(1.1) Strażnik wlepił skaterowi mandat za zniszczenie poręczy.
Wiktionary
rzecz. skejt mos., skating mrz.
Wiktionary
(1.1) deskorolkarz, deskorolkowicz, deskorolkowiec, skateboardzista, skejt
Wiktionary
[czytaj: skejterka] kobieta jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); skejtka, skejterka
SJP.pl
[czytaj: skejting] jazda na łyżwach, łyżworolkach lub deskorolce
SJP.pl
związek chemiczny, pochodna indolu, substancja używana jest w przemyśle perfumeryjnym, silnie cuchnie, ale po rozcieńczeniu ma miły zapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, metylowa pochodna indolu;
Wiktionary
Skatol (od σκῶρ "skôr", dop. σκατός "skatós" „gnój”), 3-metyloindol – heterocykliczny, organiczny związek chemiczny, metylowa pochodna indolu. W czystej formie tworzy białe kryształy. Występuje m.in. w kale ssaków, smole węglowej, burakach i cywecie. Wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym oraz jako dodatek smakowy do papierosów.
Wikipedia
IPA: ˈskatɔl, AS: skatol
Wiktionary
rzecz. skatologia ż., skatolog m.
Wiktionary
poddać wpływom katolickim, nadać cechy katolicyzmu
SJP.pl
rzadko: czynić katolickim, katolikiem; katolicyzować
SJP.pl
rzadko: uczynić katolickim, katolikiem; skatolicyzować
SJP.pl
pisarz używający w swoich utworach wulgarnych wyrazów i zwrotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta używający wulgarnego języka dotyczącego fizjologicznych wydalin ludzkich
Wiktionary
rzecz. skatol mrz., skatologia ż.
Wiktionary
sytuacje, sceny w literaturze dotyczące wydalin ludzkich lub nieprzyzwoite, budzące wstręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. żarty, sceny i aluzje dotyczące fizjologicznych wydalin ludzkich;
Wiktionary
Skatologia (od gr. "skatós" „kał”) – termin literacki określający żarty, sceny i aluzje dotyczące wydalin ludzkich.
W literaturze europejskiej jednym z najstarszych przykładów dzieł zawierających wątki skatologiczne jest literatura sowizdrzalska. W średniowieczu motywy skatologiczne były rozpowszechnione w sztuce ludowej. Z kolei w literaturze sanksryckiej skatologiczne motywy komiczne, pokazujące skutki obżarstwa, służyły pokazaniu słabości duchowych archetypu łakomego bramina.
Wikipedia
(1.1) Seks i skatologia były głównymi tematami rozmów, treścią humorystycznych opowieści, żartów i zachowań na weselach, chrzcinach, podczas kolęd, na zabawach młodzieży.
Wiktionary
IPA: ˌskatɔˈlɔɟja, AS: skatoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. skatolog m., skatol m.
przym. skatologiczny
Wiktionary
odwołujący się do fekalii, kału, biegunki itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odwołujący się do wydalin ludzkich
Wiktionary
rzecz. skatologia ż.
Wiktionary
zbić bez miłosierdzia, bestialsko, storturować
SJP.pl
odnoszący się do skata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu tauroskim;
Wiktionary
Skaudwile (lit. "Skaudvilė") – miasto na Litwie, położone w okręgu tauroskim, 26 km od Taurogów.
W XVIII wieku właścicielami dóbr byli Micewicze. W 1797 r. Ignacy Micewicz ufundował drewniany klasycystyczny kościół katolicki z cennym wyposażeniem z tej epoki. Obok drewniana dzwonnica z 1823 r.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Skaudwili|Ms=Skaudwilach.
Wiktionary
przym. skaudwilski, skaudwileski
Wiktionary
1. członek skautingu; harcerz
2. osoba wyszukująca i oceniająca talenty w sporcie, kulturze, biznesie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) harc. członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój kuzyn, mieszkający we Włoszech, został skautem i często jeździ na wyprawy w Dolomity.
Wiktionary
IPA: skawt, AS: skau̯t
Wiktionary
rzecz. skauting mrz.
:: fż. skautka ż.
przym. skautowy, skautowski
Wiktionary
1. wyszukiwanie i ocenianie talentów, np. sportowych, artystycznych;
2. system wychowania dziewcząt i chłopców, a także ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w Wielkiej Brytanii w latach 1907-1908 przez R. Baden-Powella
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. system wychowania młodzieży oraz ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w latach 1907–1908 przez Roberta Baden-Powella w Wielkiej Brytanii, ujęty w formę organizacji i rozpowszechniony w wielu krajach
Wiktionary
Skauting (od ang. "scouting") – ruch społeczny i pedagogiczny, sformalizowany później w szeregu organizacji młodzieżowych w wielu krajach, który został zapoczątkowany na przełomie XIX i XX w. w Anglii przez Roberta Baden-Powella i Ernesta Thompson Setona w USA. W Polsce jego prekursorem był Andrzej Małkowski, uważany za twórcę harcerstwa – polskiej odmiany skautingu.
Wikipedia
rzecz. skaut m., skautka ż.
przym. skautowski, skautowy
Wiktionary
członkini skautingu; harcerka
SJP.pl
wyszukiwać i oceniać potencjalne talenty, np. sportowe, artystyczne
SJP.pl
dotyczący skautów; skautowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skautingiem, dotyczący skautingu
Wiktionary
rzecz. skaut m., skautka ż., skaucik m., skauting m.
przym. skautowy
przysł. skautowo
Wiktionary
(1.1) skautowy
Wiktionary
dotyczący skautów; skautowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany ze skautingiem
Wiktionary
rzecz. skaut m., skautka ż., skauting m.
przym. skautowski
Wiktionary
(1.1) skautowski
Wiktionary
1. rzeka w południowej Polsce, dopływ Wisły;
2. wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany (ndk. skawalać)
(1.1) spowodować zbicie, zlepienie się czegoś w kawały, bryły
czasownik zwrotny dokonany skawalić się (ndk. skawalać się)
(2.1) ulec skawaleniu; zbić się, zbrylić się; zlepić się w kawały, bryły
Wiktionary
(2.1) skrzepnąć, stężeć, stwardnieć, ściąć się, zakrzepnąć, zastygnąć, zbrylić się, zestalić się, zgalaretowacieć, zgęstnieć, zgęścić się, związać
Wiktionary
→ Skawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skawą, dotyczący Skawy
Wiktionary
rzecz. Skawa ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Skawina w innych znaczeniach tej nazwy.
Skawina – miasto w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, siedziba gminy Skawina. Miasto jest położone nad rzeką Skawinką, kilkanaście kilometrów na południowy zachód od centrum sąsiedniego Krakowa. Jest jednym z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej.
Wikipedia
(1.1) Skawina jest jednym z ośrodków miejskich aglomeracji krakowskiej.
Wiktionary
rzecz. skawinianin m., skawinianka ż.
przym. skawiński
Wiktionary
mieszkaniec Skawiny
SJP.pl
mieszkanka Skawiny
SJP.pl
→ Skawina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Skawiny, związany ze Skawiną, pochodzący ze Skawiny
Wiktionary
(1.1) Skawiński rynek pochodzi z 1364 roku.
Wiktionary
rzecz. Skawina ż., skawinianin m., skawinianka ż.
Wiktionary
[czytaj: skaj] tworzywo skóropodobne; skaj
SJP.pl
typ narracji w formie bezpośredniego, potocznego monologu mówionego
SJP.pl
Skaz (ros. "сказ" od сказа́ть „powiedzieć” od каза́ть „mówić; opowiadać”) – jedna z form narracji ludowej literatury rosyjskiej, naśladująca żywą mowę lub, wedle słów Borisa Eichenbauma, stanowiąca "iluzję narracji mówionej", w której uwidacznia się "nastawienie na słowo narratora", natomiast konstrukcja fabularna schodzi na dalszy plan, ustępując miejsca "konkretności słowa".
Wikipedia
1. widoczny mankament psujący wygląd czegoś, zwykle rysa lub plama
2. czyn lub wada negatywnie wpływająca na ocenę kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) widoczna wada na powierzchni przedmiotu
(1.2) negatywna cecha czyjegoś charakteru
(1.3) nieprzyjemny ślad pozostawiony przez przeszłe doświadczenie lub wydarzenie
(1.4) wada, słaba strona czegoś
(1.5) med. nieprawidłowość w funkcjonowaniu narządu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈskaza, AS: skaza
Wiktionary
rzecz. skażenie n., zakażenie n.
czas. skazić dk., skażać ndk., zakazić dk., zakażać ndk.
przym. zakaźny
Wiktionary
(1.2) wada, przywara
(1.4) wada
Wiktionary
kobieta, na którą wydano wyrok skazujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, na którą wydano wyrok skazujący
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny rodzaju żeńskiego od czasownika: skazać
Wiktionary
Skazana – polski serial obyczajowo-kryminalny w reżyserii Bartosza Konopki, udostępniany na platformie VOD Player od 31 sierpnia 2021 do 22 grudnia 2023 jako produkcja Player Original, a następnie od 11 do 28 czerwca 2024 jako produkcja Max Original na platformie Max. Serial jest także emitowany od 27 kwietnia 2022 na antenie stacji telewizyjnej TVN. Scenariusz powstał na motywach książki Ewy Ornackiej pt. „Skazane na potępienie”.
Wikipedia
(1.1) Nie wszystkie skazane trafiają do więzienia dla kobiet w Oslo. Sylvia przeszła testy psychologiczne, które zadecydowały o przydzieleniu jej właśnie do tego zakładu karnego.
(2.1) Bronisława, kierownik sekcji wywiadu 5 komp. Druskieniki, została skazana na 10 lat i wywieziona w ZSRR. Po powrocie zamieszkała w Grodnie.
Wiktionary
rzecz. skazaniec m., skazanie n., skazywanie n., skazany m.
czas. skazać dk., skazywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skazać.
Wiktionary
rzecz. skazaniec m., skazany m., skazana ż.
czas. skazać dk.
Wiktionary
osoba skazana wyrokiem sądu, zwłaszcza na ciężką karę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed wymierzeniem skazańcowi czterdziestego piątego razu kat zawahał się.
(1.1) Grube, przerażające murzyska mają we framugach zakratowane okna, w poprzek tychże były drzewiej belki, do których przywiązywano skazańca.
Wiktionary
rzecz. skazanie n., skazany mos., skazana ż., skazywanie n.
czas. skazać dk., skazywać ndk.
Wiktionary
(1.1) skazany
Wiktionary
osoba, na którą wydano wyrok skazujący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, na którego wydano wyrok skazujący
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: skazać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Skazanym udzielono ostatniego słowa. Iwanow odpowiedział wyniosłym i pogardliwym milczeniem. Po odpowiedziach innych skazanych przewodniczący oświadczył, iż wyrok zostanie przesłany gubernatorowi Grecji do zatwierdzenia.
(2.1) […] najmniej zadowalająca faza miłości (związek pusty) często trwa dłużej niż wszystkie poprzednie (i bardziej zadowalające) fazy łącznie. Ponieważ trzy pierwsze fazy związku napędzane są namiętnością i jej zmianami (a namiętność słabo poddaje się świadomej i dowolnej kontroli tych, którzy ją przeżywają), zakochanie, romantyczne początki i związek kompletny prawie nieuchronnie skazane są na przeminięcie.
Wiktionary
IPA: skaˈzãnɨ, AS: skazãny
Wiktionary
rzecz. skazana ż., skazaniec m., skazanie n., skazywanie n.
czas. skazać dk., skazywać ndk.
Wiktionary
(1.1) skazaniec
Wiktionary
1. wydać wyrok, podać formę kary za popełnione przestępstwa;
2. zmusić do czegoś, przeznaczyć na coś;
3. skazać się - zmusić się do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. skazywać)
(1.1) dokonany od|skazywać.
Wiktionary
IPA: ˈskazat͡ɕ, AS: skazać
Wiktionary
rzecz. skazany m., skazanie n., skazaniec m., skazana ż.
czas. skazywać, kazać
Wiktionary
dawniej: cecha tego, co ulega skażeniu, zepsuciu; niedoskonałość, nietrwałość
SJP.pl
przestarzałe: ulegający skażeniu, zepsuciu; niedoskonały; nietrwały
SJP.pl
rosyjski bajarz, śpiewak ludowy
SJP.pl
1. zanieczyścić jakąś powierzchnię czymś niebezpiecznym, np. substancjami promieniującymi
2. celowo, poprzez zatrucie, sprawić, by jakiś produkt przestał być zdatny do spożycia
3. książk.
a) zepsuć, zeszpecić
b) skazić się: zostać zbrukanym
SJP.pl
sześciostopowy wiersz (pięć stóp jambicznych + trochej albo spondej); choliamb, cholijamb, jamb kulawy
SJP.pl
o orzeczeniu sądu: taki, który określa karę wymierzoną oskarżonemu za popełnione przestępstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skazywać.
Wiktionary
IPA: ˌskazɨˈvãɲɛ, AS: skazyvãńe
Wiktionary
czas. skazywać
rzecz. skazana ż., skazany m., skazaniec mrz.
Wiktionary
1. wydawać wyrok skazujący
2. określać czyjś los
SJP.pl
czasownik
(1.1) wydawać wyrok skazujący
(1.2) sprawiać, że kogoś doświadczy zły los
Wiktionary
(1.1) To znaczy skazywał ludzi na śmierć (tak, w praktyce prokurator był sędzią) i asystował przy egzekucjach.
(1.2) – Potem zaczął mówić gwałtowniej: – Czy pojmujesz, na co skazujesz tych ludzi?
Wiktionary
IPA: skaˈzɨvat͡ɕ, AS: skazyvać
Wiktionary
rzecz. skazany m., skazywanie n., skazana ż., skazaniec mrz.
czas. kazać, skazać
Wiktionary
dawniej, regionalnie: wskazówka
SJP.pl
1. zespół różnych minerałów, lub jednego, powstały w naturalnych procesach geologicznych lub kosmologicznych;
2. góra kamienna, duży głaz; 3 w przenośni o kimś: twardy jak skała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
(1.2) zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok
Wiktionary
Skała – naturalnie powstały zespół minerałów. W geologii do skał zalicza się także naturalnie powstałe osady nieskonsolidowane, z wyjątkiem gleb. Skały występują w skorupie ziemskiej, a także na innych planetach.
Wikipedia
(1.1) Granit jest skałą pochodzenia magmowego.
(1.2) Nierozważny turysta spadł ze skały i zginął.
Wiktionary
IPA: ˈskawa, AS: skau̯a
Wiktionary
rzecz. skalniak mrz., skalina ż., skalnik mrz., skalica ż., skaliczek mzw., skalistość ż., skałkówka ż., Skałka ż., Skałosz m.
:: zdrobn. skałka ż., skałeczka ż.
:: zgrub. skalisko n.
przym. skalny, skalisty, skałkowy, naskalny, skałeczny, skalicowy
przysł. skaliście
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Skałat (ukr. "Скалат") – miasto w rejonie tarnopolskim na zachodniej Ukrainie w obwodzie tarnopolskim nad rzeką Gniłą, dopływem Zbrucza, w paśmie Miodoborów, lokowane na prawie magdeburskim w roku 1600 (bądź 1634).
W miejscowości jest stacja kolejowa Skałat.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skałą, dotyczący Skałą
Wiktionary
rzecz. Skała ż.
Wiktionary
naturalny (wapień, piaskowiec, granit) teren wspinaczkowy o niewielkiej, do kilkudziesięciu metrów, wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. skała
(1.2) hist. wojsk. krzemień w dawnej broni palnej używany do krzesania ognia
(1.3) daw. gw-pl|Kraków. drzazga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W XII wieku na skałce nad miastem zbudowano niewielki kościół.
(1.1) W sobotę jedziemy na Jurę, pochodzimy trochę po skałkach.
Wiktionary
IPA: ˈskawka, AS: skau̯ka
Wiktionary
rzecz. skała ż., skalnik mzw./mos.
przym. skałkowy, naskalny, skalisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) strzelba skałkowa
Wiktionary
(1.1) Szczep walczył rozpaczliwie, z niepohamowanym męstwem, ale ponownie lepsza broń wzięła górę: artyleria i szybkostrzelne karabiny rozgromiły skałkówki.
Wiktionary
rzecz. skalnica ż., skała ż.
przym. skalisty
przysł. skaliście
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. mięczak żyjący na skałach
Wiktionary
IPA: skaˈwɔt͡ʃɛp, AS: skau̯očep
Wiktionary
tworzywo otrzymywane z mieszaniny tlenku magnezu, chlorku magnezu, trocin, piasku i pigmentów; ksylolit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. zool. nazwa systematyczna|Hyrax., góralek, współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych
Wiktionary
IPA: ˈskawɔʃ, AS: skau̯oš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) organizm roślinny lub zwierzęcy, mający zdolność do mechanicznego lub chemicznego drążenia skał, głównie wapiennych
Wiktionary
Sk
Wikipedia
IPA: skaˈwɔtɔt͡ʃ, AS: skau̯otoč
Wiktionary
przym. skałotoczny
Wiktionary
tworzący skały
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który skutkuje tworzeniem skał
(1.2) taki, który jest budulcem skał
Wiktionary
Skałowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
We wsi działa schronisko dla zwierząt otwarte w 2015 i obsługujące jedenaście gmin powiatu poznańskiego oraz gminę Nekla.
Wikipedia
gatunek ptaka z rodziny skałowronów
SJP.pl
Skałowron ("Corcorax melanorhamphos") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny skałowronów (Corcoracidae). Jest endemitem wschodniej i południowo-wschodniej Australii. Nie jest zagrożony. Jego zasięg występowania jest szacowany na około 2 800 000 km².
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skanią, dotyczący Skanii
Wiktionary
rzecz. Skania ż.
Wiktionary
wprowadzać do czegoś elementy szkodliwe dla istot żywych, zatruwać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skazić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. zakażać
rzecz. skaza ż.
Wiktionary
dowcip sceniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość
Wiktionary
Skecz (ang. "sketch comedy") – kabaretowy lub estradowy krótki utwór sceniczny (literacki), stworzony w celu wywołania śmiechu u widzów. Oparty na żywym dialogu i komicznych sytuacjach. Cechą charakterystyczną skeczu jest zaskakująca puenta, podobnie jak w dowcipie. Niekiedy jednakże puenta staje się zbyteczna, jeżeli treść lub aktorstwo wywołuje zamierzony efekt rozbawienia publiczności.
Wikipedia
(1.1) W jednym ze skeczy syna znanego aktora następuje zamiana miejscami polityków, aktorów i dziennikarzy.
Wiktionary
przymiotnik od: skecz
SJP.pl
zdrobnienie od: skecz
SJP.pl
[czytaj: skit] sportowa konkurencja strzelecka, polegająca na strzelaniu do małych obiektów rzuconych w powietrze; skit
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. skejt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) deskorolciara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. skejt
Wiktionary
rzecz. skejt mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) skejt, deskorolkarz
Wiktionary
osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skejter, skateowiec, skater, skate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. osoba uprawiająca sporty ekstremalne, zwykle członek subkultury osób jeżdżących na deskorolkach, rolkach, hulajnogach lub rowerach BMX, w zimie na snowboardzie, rzadziej B-boy tańczący breakdance
Wiktionary
(1.1) Skejci znów pobili się ze skinami.
Wiktionary
IPA: skɛjt, AS: skei ̯t
Wiktionary
rzecz. skejting m.
:: zdrobn. skejcik m.
przym. skejtowski
Wiktionary
(1.1) skater
Wiktionary
osoba jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); deskorolkarz, deskorolkowiec, deskorolkowicz, deskarz, skateboardzista, skejt, skateowiec, skater, skate
SJP.pl
kobieta jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); skejtka, skaterka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) aktywność związana ze sportem ekstremalnym, jazdą na deskorolkach, rolkach, hulajnogach lub rowerach BMX, w zimie na snowboardzie
Wiktionary
rzecz. skejt mos.
Wiktionary
kobieta jeżdżąca na skateboardzie (deskorolce); skaterka, skejterka
SJP.pl
→ skejt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z subkulturą skejtów
Wiktionary
rzecz. skejt mos.
Wiktionary
jednoosobowe sanki wyścigowe, na których zawodnik leży na brzuchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. jednoosobowe sanki sportowe, na których zawodnik leży na brzuchu;
(1.2) sport. dyscyplina sportu
Wiktionary
Skeleton – sport, w którym do zjazdu po torze lodowym wykorzystuje się jednoosobowe, ciężkie (max. 50 kg) sanki sportowe o nisko położonym środku ciężkości. Umożliwiają osiąganie dużych (do ok. 130 km/h) prędkości.
Wikipedia
(1.1) Szybkość rozwijana na skeletonie dochodzi do 120 km/godz.
Wiktionary
IPA: skɛˈlɛtɔ̃n, AS: skeletõn
Wiktionary
rzecz. skeletonista m., skeletonistka ż.
przym. skeletonowy
Wiktionary
osoba uprawiająca skeleton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik jeżdżący na skeletonie
Wiktionary
IPA: ˌskɛlɛtɔ̃ˈɲista, AS: skeletõńista
Wiktionary
rzecz. skeleton
:: fż. skeletonistka
przym. skeletonowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka jeżdżąca na skeletonie
Wiktionary
(1.1) Swój jedyny złoty medal na igrzyskach w Vancouver Wielka Brytania zawdzięcza nie tylko skeletonistce Amy Williams, ale także McLarenowi. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌskɛlɛtɔ̃ˈɲistka, AS: skeletõńistka
Wiktionary
rzecz. skeletonista mos., skeleton m.
przym. skeletonowy
Wiktionary
w starożytnym teatrze greckim: budynek za orchestrą, służący początkowo jako skład i przebieralnia, potem jako tło akcji scenicznej
SJP.pl
Sk
Wikipedia
metoda badania narządów z użyciem substancji promieniotwórczej; scyntygrafia, scyntylografia, gammografia
SJP.pl
wątpienie o obiektywnym istnieniu zjawisk; sceptycyzm
SJP.pl
dawniej: sceptycyzm;
1. powątpiewanie w coś; nieufność, podejrzliwość, niedowierzanie;
2. stanowisko filozoficzne odrzucające możliwość uzyskania wiedzy wiarygodnej, pewnej
SJP.pl
dawniej: podchodzący z rezerwą do obserwowanych zjawisk, zachowań, wątpiący w powodzenie działań; sceptyczny
SJP.pl
ustawić śluzę powietrzną kesonu w czasie transportu pracowników, materiałów oraz narzędzi
SJP.pl
[czytaj: skecznoułting] metoda notowania łącząca słowa, rysunki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. notowanie wizualne, zapis treści np. słuchanego wykładu w formie haseł, symboli, kształtów, strzałek, ikon itp.
Wiktionary
Sketchnoting (z ang. "sketch" – szkic i "noting" – notować), inaczej notowanie graficzne lub wizualne; mnemotechnika, metoda ułatwiająca zapamiętywanie informacji polegająca na tworzeniu wizualnych notatek; forma wspomagająca proces zapamiętywania dzięki przenoszeniu uzyskanych informacji do postaci graficznej, ręcznie wykonywanych prostych rysunków.
Wikipedia
(1.1) Ja na studiach […] wykonywałam na każdych zajęciach notatki w formie sketchnotingu.
Wiktionary
rzecz. sketchnotka ż.
Wiktionary
(1.1) myślografia
Wiktionary
[czytaj: skecznotka] notatka wizualna łącząca rysunki i tekst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. notatka wizualna
Wiktionary
(1.1) Chociaż teoretycznie sketchnotki mogłyby się obejść bez obrazków, wykorzystując tylko zróżnicowane kształtem, wielkością i kolorami litery, to jednak rysunki ułatwiają wydobywanie esencji z tego, co chcemy sobie wizualną notatką streścić.
Wiktionary
rzecz. sketchnoting m.
Wiktionary
(1.1) grafonotka, rysnotka
Wiktionary
dokładne odtworzenie kształtu, barwy i funkcji oryginalnego przedmiotu w zastępczym materiale
SJP.pl
Skeumorfizm (gr. "skeúos" „naczynie, przedmiot” + "morphé" „postać, kształt”) – odtworzenie właściwości, kształtu, tekstury, barwy lub funkcji przedmiotu oryginalnego w materiale zastępczym. Alternatywnie opisywany jest jako element we wzornictwie lub strukturze nowego obiektu, niemający żadnej funkcji użytkowej, lecz konieczny w oryginalnie użytym materiale lub konstrukcji.
Wikipedia
dawniej: narty
SJP.pl
Ski – miasto w Norwegii w okręgu Akershus w gminie Nordre Follo. Do 2020 stanowiło również osobną gminę.
Ski jest drugim co do wielkości miastem w Akershus po Oslo, zamieszkanym przez 19 357 osób (dane z 2017 roku).
W miejscowości jest stacja kolejowa Ski.
Wikipedia
narciarstwo wysokogórskie; skialpinizm
SJP.pl
1) światłocień wprowadzony po raz pierwszy do malarstwa greckiego w drugiej połowie V wieku p.n.e. przez Apollodorosa z Aten. Technika ta polega na takim zestawieniu barw obok siebie, że z daleka dawały wyobrażenie trójwymiarowości.
2) kierunek w malarstwie greckim (malarstwo światłocieniowe, iluzjonistyczne) rozwijający się od końca V wieku p.n.e.
Wikipedia
[czytaj: ski-alpinista] osoba uprawiająca narciarstwo wysokogórskie
SJP.pl
[czytaj: ski-alpinistka] kobieta uprawiająca narciarstwo wysokogórskie
SJP.pl
[czytaj: ski-alpinizm] narciarstwo wysokogórskie; ski-alpinizm
SJP.pl
Skialpinizm, narciarstwo wysokogórskie – rodzaj sportu narciarskiego, w którym zawodnicy podchodzą i zjeżdżają na nartach oraz nierzadko używają umiejętności i sprzętu alpinistycznego podczas ścigania się w terenie górskim. Wyróżnia się także dyscyplinę sprinterską, w której zawodnicy ścigają się po krótkiej specjalnie przygotowanej sztucznej trasie, zawierającej zazwyczaj kilka podbiegów, odcinków specjalnych w rakach i nartami na plecach oraz zjazdów.
Wikipedia
urządzenie wykorzystujące wiązkę światła odbitą od lusterka, które pozwala zbadać wielkość wady wzroku
SJP.pl
metoda badania wad wzroku, polegająca na obserwacji cienia poruszającego się w obrębie źrenicy przy oświetleniu oka za pomocą wziernika - skiaskopu; retinoskopia
SJP.pl
[czytaj: skjatlon] konkurencja w biegach narciarskich złożona z dwóch części pokonywanych różnymi stylami; bieg łączony
SJP.pl
lampa elektronopromieniowa o ekranie tenebrescencyjnym
SJP.pl
1. wąski, wybrzuszony pas gleby tworzący się podczas orania
2. regionalnie: kromka chleba, pajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grubo ukrojona kromka chleba
(1.2) wąski pas gleby podcięty przez pług, odwrócony i odłożony na bok w czasie orki
(1.3) gw-pl|Poznań. kradzież
Wiktionary
Zobacz też: Skiba w innych znaczeniach tej nazwy.
Skiba – wąski pas roli podcięty lemieszem pracującego pługa, odwrócony i odłożony na bok w czasie orki. Pługi tradycyjne odkładają skiby tylko w jedną stronę – w prawo, natomiast pługi obracalne i wahadłowe – w prawo lub w lewo, dzięki czemu można wykonać orkę jednostronną.
Wikipedia
(1.1) Dobre mięso przyprawione odpowiednio do smaku, a do tego gruba skiba chleba z masłem.
(1.2) Właśnie co dopiero odwalił na cały lemiesz sąsiadowi skibę i stając obejrzał się, czy ta kto nie idzie.
Wiktionary
IPA: ˈsʲciba, AS: sʹḱiba
Wiktionary
rzecz. zdrobn. skibka
czas. skibać
przym. dwuskibowy
Wiktionary
(1.1) pajda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skibać.
Wiktionary
czas. skibać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) reg. pozn. - kraść
Wiktionary
rzecz. skibanie n., skiba
Wiktionary
(1.1) kroić, zob. też kraść
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skibajk] rower przeznaczony do jazdy po terenach wysokogórskich
SJP.pl
Zobacz też: Skibin – część miasta Radków.
Skibin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Radziejów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: skiba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. kromka chleba
Wiktionary
(1.1) Ułatwiało to życie roznoszącym chleb kalifaktorom, bo tak przygotowane porcje nie rozlatywały się na drobne kawałki, a i nikt z więźniów nie mógł mieć pretensji, że dostał mniej skibek od innego.
Wiktionary
rzecz. skiba
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Skibno (do 1945 niem.: "Schübben") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów.
Według danych z 30 czerwca 2003 r. wieś miała 761 mieszkańców.
Skibno położone jest przy linii kolejowej 202 (Gdańsk-Stargard, stacja kolejowa Skibno).
Wikipedia
pojazd przeznaczony do jazdy na śniegu, stanowiący kombinację nart i roweru
SJP.pl
Skiboby – indywidualny sport zimowy, w którym zawodnik siedząc porusza się na pojeździe stanowiącym połączenie nart i roweru. Dodatkowo zawodnicy dysponują dwiema małymi nartami przymocowanymi do butów, które pomagają im utrzymać stabilność podczas jazdy. Zawody skibobowe rozgrywane są w slalomie, gigancie i supergigancie.
Wikipedia
dyscyplina sportowa - jazda na czas na skibobie
SJP.pl
osiewnik skibowiec - gatunek chrząszcza z rodziny sprężykowatych
SJP.pl
przymiotnik od: skiba
SJP.pl
autobus dowożący narciarzy do wyciągów
SJP.pl
taki, który się skichał (mimowolnie oddał kał); zesrany
SJP.pl
potocznie: skichać się - mimowolnie oddać kał; zesrać się
SJP.pl
[czytaj: skikros] wyścigi narciarskie rozgrywane na trasie zjazdowej
SJP.pl
Skicross (także skiercross, skier-X) – jedyna konkurencja narciarska polegająca na bezpośrednich wyścigach narciarzy alpejskich, jadących czwórkami (lub szóstkami) na jednej, specjalnie przygotowanej trasie zjazdowej.
Wikipedia
Skidniów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Kotla.
Wikipedia
[czytaj: skiDU] sanie motorowe na gąsienicach
SJP.pl
Skidoo – opuszczone miasto w stanie Kalifornia na terenie Parku Narodowego Dolina Śmierci. Sławne na początku XX wieku, gdy w okolicach odkryto złoto. Mieszkańcy odeszli po kilku latach. Nie pozostały żadne budynki w stanie używalności. Resztki są czasem odwiedzane przez pasjonatów miast duchów.
Wikipedia
Skieblewo ( Скеблева, Skieblevas) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Lipsk.
W okresie II RP siedziba wiejskiej gminy Kurjanka w powiecie augustowskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
potocznie:
1. czynić coś kiepskim, nieciekawym;
2. skiepszczać się - stawać się kiepskim, pogarszać się
SJP.pl
taki, który skiepściał
SJP.pl
1. potocznie: stać się kiepskim; zmizernieć, zbiednieć;
2. gwarowo: stracić rozum; zgłupieć
SJP.pl
potocznie:
1. zepsuć, zrobić coś źle;
2. skiepścić się - pogorszyć się, zepsuć się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Skierbieszowa
SJP.pl
mieszkanka Skierbieszowa
SJP.pl
przymiotnik od: Skierbieszów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Skierbieszów – wieś w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w dolinie rzeki Wolicy, na terenie Działów Grabowieckich.
Miejscowość jest sołectwem, siedzibą władz gminy Skierbieszów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1408 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. kresowe pastuch
Wiktionary
(1.1) Skierdż (po koroniarsku: pastuch), który już zdążył dobiec, postawił na chwiejne nóżki małe wilgotne cielątko.
Wiktionary
IPA: sʲcɛrt͡ʃ, AS: sʹḱerč
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: skra
SJP.pl
Skierka – rodzaj grzybów z rzędu rdzowców ("Pucciniales").
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) miasto powiatowe w Polsce, we wschodniej części województwa łódzkiego;
Wiktionary
Skierniewice – miasto na prawach powiatu położone w centralnej Polsce, geograficznie i historycznie leżące na Mazowszu, na Równinie Łowicko-Błońskiej, w połowie drogi między Warszawą a Łodzią. Administracyjnie miasto należy do województwa łódzkiego. Miasto było stolicą województwa skierniewickiego w latach 1975–1998.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Sławomir i jestem kolejarzem ze Skierniewic.
Wiktionary
rzecz. skierniewiczanin mos., skierniewiczanka ż., Skierki nmos., Skierniewickie n., Skierniewka ż.
przym. skierniewicki, podskierniewicki
Wiktionary
(1.1) pot. Skierki
Wiktionary
przymiotnik od: Skierniewice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skierniewicami, dotyczący Skierniewic, pochodzący ze Skierniewic
Wiktionary
rzecz. Skierniewice nmos., Skierniewickie n., skierniewiczanin mos., skierniewiczanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Skierniewice
SJP.pl
mieszkaniec Skierniewic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Skierniewic
(1.2) osoba pochodząca ze Skierniewic, urodzona w Skierniewicach
Wiktionary
IPA: ˌsʲcɛrʲɲɛvʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: sʹḱerʹńevʹičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Skierniewice nmos.
:: fż. skierniewiczanka ż.
przym. skierniewicki, podskierniewicki
Wiktionary
mieszkanka Skierniewic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Skierniewic
(1.2) kobieta pochodząca ze Skierniewic, urodzona w Skierniewicach
Wiktionary
IPA: ˌsʲcɛrʲɲɛvʲiˈt͡ʃãnka, AS: sʹḱerʹńevʹičãnka
Wiktionary
rzecz. Skierniewice nmos.
:: fm. skierniewiczanin m.
przym. skierniewicki
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
polecenie na piśmie wydane w celu przyjęcia kogoś przez wymienioną placówkę, instytucję; także pismo zawierające takie polecenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkaacówkę
(1.2) odczasownikowy od|skierować.
Wiktionary
(1.1) Dostałem skierowanie do sanatorium rehabilitacji onkologicznej.
(1.1) Po chwili miałem skierowanie do urologa.
(1.1) Dość częstym błędem (…) jest pomijanie w skierowaniach na badania lekarskie czynności pracy na wysokości powyżej 1 m.
(1.2) Z powodu skierowania do pracy za granicą, pracownik dostał ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop.
(1.2) Sąd zdecydował o skierowaniu go na przymusowe leczenie.
(1.2) Dobra głowica panoramiczna i stabilny statyw umożliwiają precyzyjne skierowanie lunety na wybrany obiekt oraz dokładne ustawienie ostrości.
Wiktionary
IPA: ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ, AS: sʹḱerovãńe
Wiktionary
rzecz. kierunek m., kierowanie n., kierowca mos.
czas. skierować, kierować
Wiktionary
1. nadać czemuś odpowiedni kierunek
2. skierować się - udać się w określonym kierunku
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kierować)
(1.1) nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę
czasownik zwrotny
(2.1) udać się dokądś
Wiktionary
(1.1) Skierowałem chorego do sanatorium.
(1.1) Skierował wzrok na ścianę.
Wiktionary
IPA: sʲcɛˈrɔvat͡ɕ, AS: sʹḱerovać
Wiktionary
rzecz. kierowca mos., kierownica ż., skierowanie, kierunek
czas. kierować
przym. kierowniczy
Wiktionary
(1.1) zwrócić
Wiktionary
1. nadawać czemuś odpowiedni kierunek
2. skierowywać się - udawać się w określonym kierunku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skiełbasić się - potocznie:
1. zmącić się, zagmatwać się, skomplikować się;
2. zepsuć się, pogorszyć się
SJP.pl
potocznie: taki, który się skiełbasił
SJP.pl
1. o nasionach, roślinach: wypuścić pierwsze pędy; wykiełkować, zakiełkować;
2. spowodować szybkie wytworzenie pędów nasion, bulw, kłączy;
3. powstać jako zalążek czegoś w określonym miejscu lub czasie; wykiełkować
SJP.pl
czasownik
(1.1) doprowadzić do wypuszczenia pędów
Wiktionary
rzecz. kiełek mrz.
Wiktionary
1. o nasionach, roślinach: wypuszczać pierwsze pędy; kiełkować;
2. powodować szybkie wytworzenie pędów nasion, bulw, kłączy
SJP.pl
skiff;
1. rodzaj łodzi sportowej przeznaczonej dla jednej osoby, wyposażonej w jedną parę długich wioseł;
2. wyścigi na łodziach o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skif;
1. rodzaj łodzi sportowej przeznaczonej dla jednej osoby, wyposażonej w jedną parę długich wioseł;
2. wyścigi na łodziach o tej samej nazwie
SJP.pl
wioślarka specjalizująca się w pływaniu skiffem; skifistka
SJP.pl
rodzaj muzyki rozrywkowej, szczególnie popularny w Wielkiej Brytanii w latach pięćdziesiątych
SJP.pl
Skiffle – rodzaj muzyki folk, z wpływami jazzu i bluesa, wykonywanej przeważnie na różnego rodzaju zaimprowizowanych instrumentach czy wręcz przedmiotach codziennego użytku, takich jak tara, grzebień czy garnek, a także banjo, harmonijka ustna i kazoo.
Wikipedia
sportowiec biorący udział w wyścigu skifów
SJP.pl
Skifista – osoba uprawiająca wioślarstwo w kategorii jedynek – łodzi jednoosobowych (dwuwiosłowych).
Do polskich skiffistów z największymi osiągnięciami sportowymi należą m.in.: Teodor Kocerka, Kajetan Broniewski, Roger Verey, Natan Węgrzycki-Szymczyk, Zdzisław Bromek.
Wikipedia
wioślarka specjalizująca się w pływaniu skifem; skiffistka
SJP.pl
[czytaj: skijering albo szisjering] sport zimowy, w którym zwierzę lub pojazd ciągnie na lince osobę na nartach; skiring, skikjöring
SJP.pl
Skijöring, rzadziej skikjöring (wym. szisjyrink lub skijerink) – rodzaj sportu zimowego polegającego na wyścigu na śniegu narciarzy (maszerów) ciągniętych przez zwierzęta (zazwyczaj pojedynczego konia, ale także np. przez psi zaprzęg) albo pojazd (motocykl, skuter śnieżny itp.).
Wikipedia
[czytaj: skijering albo szisjering] sport zimowy, w którym zwierzę lub pojazd ciągnie na lince osobę na nartach; skiring, skijöring
SJP.pl
potocznie: podejść dokądś; skoczyć
SJP.pl
potocznie: umiejętność, zdolność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. czyjaś szczególna umiejętność
(1.2) inform. wartość liczbowa opisująca poziom umiejętności postaci, gracza lub przeciwnika w grze fabularnej;
(1.3) inform. samodzielny, ustrukturyzowany pakiet instrukcji i wiedzy, który pozwala agentom AI na wykonywanie konkretnych, powtarzalnych zadań
Wiktionary
rzecz. skillowanie n.
czas. skillować ndk.
przym. skillowy
Wiktionary
[czytaj: skimbord] sport wodny polegający na ślizganiu się na desce po fali lub płytkiej warstwie wody; skimboarding
SJP.pl
[czytaj: skimborder] osoba uprawiająca sport wodny polegający na ślizganiu się na desce po fali lub płytkiej warstwie wody
SJP.pl
[czytaj: skimbording] sport wodny polegający na ślizganiu się na desce po fali lub płytkiej warstwie wody; skimboard
SJP.pl
Skimboarding (skimboard) – sport wodny polegający na jeździe (ślizgu) na desce po fali lub płytkiej warstwie wody.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny rutowatych; skimmia
SJP.pl
[czytaj: skimer] urządzenie w bankomacie umożliwiające kopiowanie danych z paska magnetycznego lub chipa karty płatniczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. techn. urządzenie dokonujące nielegalnego skopiowania paska magnetycznego karty płatniczej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba dokonująca nielegalnego skopiowania paska magnetycznego karty płatniczej
Wiktionary
(1.1) Policjanci zabezpieczyli skimmer znaleziony w bankomacie przy poczcie.
(2.1) Szajkę skimmerów pochwycili katowiccy stróże prawa.
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny rutowatych; skimia
SJP.pl
Skimmia ("Skimmia") – rodzaj roślin z rodziny rutowatych. Obejmuje 7 gatunków. Występują w cieplejszych regionach Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej – od Afganistanu, poprzez Himalaje po Japonię, na południu sięgając po Wietnam i Filipiny. Najbardziej zróżnicowane na obszarze Chin. Rosną w różnych zbiorowiskach leśnych, kwiaty zapylane są przez pszczoły. Rośliny zawierają alkaloidy. Wszystkie części rośliny rozgniecione wydzielają ostry aromat.
Wikipedia
[czytaj: skiming] nielegalne kopiowanie danych z paska magnetycznego lub chipa karty płatniczej w celu dokonywania nielegalnych transakcji
SJP.pl
Sk
Wikipedia
obniżenie jakości oferowanych produktów i usług przy jednoczesnym zachowaniu lub wzroście ceny
SJP.pl
przedstawiciel podkultury młodzieżowej wyrażającej sprzeciw wobec norm społecznych agresywnym zachowaniem, brutalnością i szokującym ubiorem, wyznający albo poglądy rasistowskie, skrajnie prawicowe lub nazistowskie, albo lewicowe i anarchistyczne; skinhead, skinhed
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek subkultury skinhead
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sʲcĩn, AS: sʹḱĩn
Wiktionary
rzecz. skinhead m.
:: zdrobn. skinio m.
przym. skinowski, skinheadzki
Wiktionary
(1.1) oi, skinhead, łysol, skinio
Wiktionary
środowiskowo: młoda dziewczyna należąca do grupy skinów
SJP.pl
[czytaj: skinhed] przedstawiciel podkultury młodzieżowej wyrażającej sprzeciw wobec norm społecznych agresywnym zachowaniem, brutalnością i szokującym ubiorem, wyznający albo poglądy rasistowskie, skrajnie prawicowe lub nazistowskie, albo lewicowe i anarchistyczne; skin, skinhed
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kontrkultura młodzieżowa powstała pod koniec lat 60., charakteryzująca się wygolonymi lub krótko ostrzyżonymi fryzurami jej członków;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) męski członek kontrkultury skinhead (1.1)
Wiktionary
Skinhead – subkultura młodzieżowa powstała w latach 60. XX wieku w Wielkiej Brytanii. Jej nazwa wywodzi się od charakterystycznych dla tej grupy wygolonych głów lub bardzo krótkich włosów (ang. "skinhead", połączenie wyrazów "skin", czyli „skóra”, i "head", czyli „głowa”). O jej reprezentantach, "skinheadach", mówi się też w skrócie: "skini".
Wikipedia
rzecz. skin m., skinio m.
przym. skinheadzki, skinowski
Wiktionary
(1.1) 69
(2.1) skin, skinio, łysol, łysy
Wiktionary
[czytaj: skinhedka] przedstawicielka podkultury młodzieżowej wyrażającej sprzeciw wobec norm społecznych agresywnym zachowaniem, brutalnością i szokującym ubiorem, wyznająca albo poglądy rasistowskie, skrajnie prawicowe lub nazistowskie, albo lewicowe i anarchistyczne; skinka, skinhedka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla subkultury skinheadów
Wiktionary
(1.1) Troszkę mi się kojarzy z balladami skinheadowych zespołów…
Wiktionary
→ skinhead; skinhedzki, skinheadowski, skinhedowski, skinowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze skinheadami, dotyczący skinheadów
Wiktionary
(1.1) Siedem osób z grupy skinheadzkiej zostało wylegitymowanych przez policję.
Wiktionary
rzecz. skinhead n./m., skin m., skinio m.
przym. skinowski
Wiktionary
(1.1) skinowski, skinheadowy
Wiktionary
przedstawiciel podkultury młodzieżowej wyrażającej sprzeciw wobec norm społecznych agresywnym zachowaniem, brutalnością i szokującym ubiorem, wyznający albo poglądy rasistowskie, skrajnie prawicowe lub nazistowskie, albo lewicowe i anarchistyczne; skin, skinhead
SJP.pl
przedstawicielka podkultury młodzieżowej wyrażającej sprzeciw wobec norm społecznych agresywnym zachowaniem, brutalnością i szokującym ubiorem, wyznająca albo poglądy rasistowskie, skrajnie prawicowe lub nazistowskie, albo lewicowe i anarchistyczne; skinka, skinheadka
SJP.pl
poruszyć ręką lub głową, wyrażając coś, np. aprobatę, witając się lub żegnając; kiwnąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nieznaczne kiwnięcie głową, ręką lub palcem na znak czegoś, odczasownikowy od|skinąć.
Wiktionary
Skinienie głową – gest, który w większości kultur oznacza przyzwolenie, zgodę, a także powitanie.
Są jednak kręgi kulturowe, gdzie gest ten ma zgoła odmienne znaczenie, jak to ma miejsce w Bułgarii, Turcji, Albanii, Grecji lub w Indiach, gdzie oznacza zaprzeczenie.
Wikipedia
(1.1) Na jej skinienie podszedłem do stołu.
Wiktionary
IPA: sʲcĩˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: sʹḱĩńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. skinięcie n.
czas. skinąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. żart. o skinheadzie
Wiktionary
rzecz. skinhead n./m., skin m.
przym. skinheadzki, skinowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skini] o kroju: dokładnie dopasowany do sylwetki
SJP.pl
pogardliwie: skinhead
SJP.pl
pogardliwie: skinheadowski
SJP.pl
→ skin; skinheadzki, skinhedzki, skinheadowski, skinhedowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze skinami (skinheadami), dotyczący skinów
Wiktionary
(1.1) (…) trzeba było odbyć kilka rozmów telefonicznych, w tym przejść coś na kształt egzaminu ze znajomości skinowskich zespołów.
Wiktionary
rzecz. skinhead n./m., skin m., skinio m.
przym. skinheadzki
Wiktionary
(1.1) skinheadzki, skinheadowy
Wiktionary
poruszyć ręką lub głową, wyrażając coś, np. aprobatę, witając się lub żegnając; kiwnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) uczynić ruch głową lub ręką na znak czegoś, zwłaszcza na znak zgody, przyzwolenia, powitania lub pożegnania;
Wiktionary
(1.1) Erec skinął głową. Oczy zaszły mu łzami, gdy usłyszał słaby głos swego ojca.
Wiktionary
rzecz. skinienie n., skinięcie n., skiwnięcie n.
czas. skiwnąć dk., skiwać ndk.
Wiktionary
(1.1) kiwnąć, przytaknąć
Wiktionary
organizm roślinny lub organizm zwierzęcy znajdujący optymalne warunki do życia w miejscach zacienionych; organizm cieniolubny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. organizm cieniolubny
Wiktionary
o organizmach roślinnych i zwierzęcych: żyjący w miejscach dużego zacienienia
SJP.pl
roślina przystosowana do życia i najlepiej rozwijająca się w warunkach dużego zacienienia, np. przytulia wonna, przylaszczka pospolita; roślina cieniolubna; skiofil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina preferująca miejsca ocienione
Wiktionary
(1.1) Skiofity mają liście z reguły duże, cienkie, bez nalotu woskowego i włosków.
Wiktionary
przewidywanie przyszłości za pośrednictwem duchów osób zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. wróżenie z pomocą duchów zmarłych
Wiktionary
przyrząd optyczny używany przy odczytach do rzucania na ekran powiększonych obrazów; scjoptykon
SJP.pl
duża skrzynia służąca do wyciągania urobku w kopalniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górn. naczynie wyciągowe w formie skrzyni lub kubła o dużej pojemności, zawieszone na linie w szybie;
(1.2) techn. pionowy lub pochyły przenośnik czerpakowy wykorzystywany w zakładach przemysłowych do ładowania materiałów
(1.3) sport. w curlingu: kapitan drużyny, kierujący strategią gry i decydujący o zagraniach;
(1.4) bud. odkryty kontener metalowy, przeznaczony do gromadzenia i wywozu odpadów, ładowany na pojazd specjalistyczny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najpierw trzeba zdjąć naczynia zawieszone w szybie, a więc albo skip przewożący urobek, albo klatki szybowe, w których jeżdżą ludzie […].
(1.3) – Chyba ciąży nad nami jakieś fatum – stwierdził skip Kevin Martin, wspominając również przegrany finał sprzed czterech lat w Nagano.
(1.4) Jarosław ugniatał właśnie śmieci w skipie. Było to jego rutynowe codzienne zajęcie […].
Wiktionary
[czytaj: skipas] karnet umożliwiający korzystanie z wyciągów w obrębie ośrodka narciarskiego i transportu między stokami, zwykle w postaci breloczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. turyst. karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług
Wiktionary
Skipass (j. ang: "ski" – narty i "pass" – przepustka) – nazwa karty identyfikacyjnej narciarza i jednocześnie karnetu umożliwiającego korzystanie z urządzeń w ośrodku narciarskim lub wielu ośrodkach narciarskich, m.in. z wielu wyciągów narciarskich, busów dowożących do wyciągów i wyposażenia rekreacyjnego (après-ski).
Wikipedia
(1.1) Skipassy sezonowe mogą być wykorzystane w dowolne dni w sezonie narciarskim.
Wiktionary
IPA: ˈsʲcipas, AS: sʹḱipas
Wiktionary
kapitan jachtu; skipper
SJP.pl
przestarzale: wykipieć
SJP.pl
przestarzale: wykipieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) o płynach: wrząc wypłynąć; wypłynąć częściowo z naczynia (zwykle w postaci piany); kipiąc spłynąć
(1.2) przen. rzad. zawrzeć oburzeniem; wzburzyć się
Wiktionary
(1.1) na ogniu się wszystko smaży, / praży, tęsi, mięsi, warzy, / wrze i pryska, skipi, piecze, / aż do gęby ślinka ciecze.
(1.1) I był jako to pełne po brzeg naczynie, co ino kropla, a skipi! Aż i skipiało!
(1.2) Już ja dzisiejszego dnia skipiałam całkiem, jakby się we mnie [...] ogień buzował [...].
(1.2) ''Szlachcic skipiał na to odezwanie się. Targnął garścią wąsy, głośno odchrząknął, splunął [...]''.
Wiktionary
czas. kipieć ndk., wykipieć dk.
Wiktionary
(1.1) wykipieć
Wiktionary
[czytaj: skipjack] rodzaj amerykańskiej żaglówki do dragowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: pominąć, opuścić
SJP.pl
przymiotnik od: skip
SJP.pl
[czytaj: skiper] kapitan jachtu; skiper
SJP.pl
Skipper (skiper) – kapitan jachtu (szczególnie jednostek uczestniczących w regatach).
Wikipedia
ćwiczenie gimnastyczne: bieg w miejscu z wysokim unoszeniem kolan
SJP.pl
dawniej w medycynie: rak
SJP.pl
Skirgiełło Olgierdowicz, lit. "Skirgaila", imię chrzestne Iwan (ur. ok. 1354/1355, zm. przed 24 grudnia 1394 lub 23 grudnia 1396 w Kijowie) – namiestnik w Wielkim Księstwie Litewskim w latach 1386–1392/1394, książę kijowski 1392–1396.
Wikipedia
sport zimowy, w którym zwierzę lub pojazd ciągnie na lince osobę na nartach; skikjöring, skijöring
SJP.pl
rodzaj psychopatii cechujący się teatralnym zachowaniem, lekkomyślnością, samowolą i ryzykanctwem w warunkach normalnych, a wytrwałością i cierpliwością w trudnych sytuacjach życiowych
SJP.pl
osoba o nasilonych cechach skirtotymii
SJP.pl
Skirtotymia, inaczej typ histeroidalny – typ temperamentu opracowany przez polskiego psychiatrę Eugeniusza Brzezickiego jako uzupełnienie teorii konstytucjonalizmu Kretschmera. Jest to typ zbliżony do histeryka. Koncepcja skirtotymika została zawarta w dziele "O potrzebie rozszerzenia typologii Kretschmera".
Wikipedia
potocznie:
1. spowodować zakwaszenie, sfermentowanie czegoś; ukisić, zakwasić;
2. popsuć;
3. skisić się:
a) sfermentować;
b) popsuć się
SJP.pl
potocznie:
1. ulec fermentacji, zepsuć się; skwaśnieć;
2. zgnuśnieć, stracić energię, chęć do życia i pracy
SJP.pl
potocznie: sfermentowany, skwaśniały, zepsuty
SJP.pl
sportowa konkurencja strzelecka, polegająca na strzelaniu do małych obiektów rzuconych w powietrze; skeet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. przerywnik muzyczny, wstawka między utworami, często na płytach z gatunku rap;
(1.2) archit. rel. odosobniona budowla, pustelnia dla mnichów prawosławnych prowadzących życie surowsze niż w monastyrach;
(1.3) sport. konkurencja strzelecka polegająca na strzelaniu (najczęściej śrutem z broni myśliwskiej) do małych obiektów rzucanych w powietrze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sʲcit, AS: sʹḱit
Wiktionary
(1.3) skeet
Wiktionary
Skitno (niem. "Skitten") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
[czytaj: skitur] połączenie turystyki, nart biegowych i nart zjazdowych
SJP.pl
[czytaj: skituring] jazda na nartach zjazdowo-biegowych; skituring
SJP.pl
[czytaj: skituringowy] związany z jazdą na nartach zjazdowo-biegowych; skituringowy, skiturowy, skitourowy
SJP.pl
[czytaj: skiturowiec] sportowiec uprawiający skitour; skiturowiec
SJP.pl
[czytaj: skiturowy] związany z jazdą na nartach zjazdowo-biegowych; skituringowy, skitouringowy, skiturowy
SJP.pl
[czytaj: skitur] połączenie turystyki, nart biegowych i nart zjazdowych
SJP.pl
przymiotnik od: skit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skitrać.
Wiktionary
IPA: sʲciˈtrãɲɛ, AS: sʹḱitrãńe
Wiktionary
czas. skitrać, kitrać
Wiktionary
potocznie: schować, ukryć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gwara. złodziejska: ukryć, schować
Wiktionary
rzecz. skitranie
czas. kitrać
Wiktionary
jazda na nartach zjazdowo-biegowych; skitouring
SJP.pl
związany z jazdą na nartach zjazdowo-biegowych; skitouringowy, skiturowy, skitourowy
SJP.pl
sportowiec uprawiający skitour; skitourowiec
SJP.pl
związany z jazdą na nartach zjazdowo-biegowych; skitouringowy, skituringowy, skitourowy
SJP.pl
narty zjazdowo-biegowe do uprawiania skituringu; skitoury
SJP.pl
najwyższa karta atutowa w grze w taroka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) atutowa karta w grze w taroka, o najwyższej randze, z postacią błazna na awersie
Wiktionary
IPA: sʲcis, AS: sʹḱis
Wiktionary
(1.1) joker, dżoker, dżok
Wiktionary
rzadko: skisnąć; potocznie:
1. ulec fermentacji, zepsuć się; skwaśnieć;
2. zgnuśnieć, stracić energię, chęć do życia i pracy
SJP.pl
rzadko: skisnąć; potocznie:
1. ulec fermentacji, zepsuć się; skwaśnieć;
2. zgnuśnieć, stracić energię, chęć do życia i pracy
SJP.pl
zepsuty pod wpływem fermentacji; skisły, skwaśniały
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) granitowa wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec i fale morskie, występująca u wybrzeży Półwyspu Skandynawskiego; scher, skjor, szer, szkier
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) granitowa wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec i fale morskie, występująca u wybrzeży Półwyspu Skandynawskiego; scher, skjer, szer, szkier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sklarować.
Wiktionary
czas. sklarować dk.
Wiktionary
uczynić klarownym, uściślić
SJP.pl
1. zdefiniować w jakiejś dziedzinie kategorie, systematyczny podział na grupy;
2. przyporządkować elementy do określonych kategorii;
3. dokonać oceny według przyjętych kryteriów
SJP.pl
miejsce połączenia przedmiotów za pomocą kleju; spoina
SJP.pl
przymiotnik od: skleina
SJP.pl
1. spoić, złączyć za pomocą kleju;
2. zebrać w całość, skomponować, ułożyć
SJP.pl
przedmiot sklejony z papieru
SJP.pl
łaczyć kilka przedmiotów za pomocą kleju lub innej substancji wiążącej
SJP.pl
1. spoić, złączyć za pomocą kleju;
2. zebrać w całość, skomponować, ułożyć
SJP.pl
1. płyta sklejona z nieparzystej liczby fornirów; dykta
2. miejsce sklejenia dwu odcinków filmu, błony lub papieru fotograficznego
SJP.pl
Sklejka (potocznie dykta, z niem. "Dickte") – materiał kompozytowy sklejony z krzyżujących się cienkich warstw drewna (obłogów). Zwykle składa się z nieparzystej ich liczby. Sklejki wytwarza się z różnych gatunków drewna, najczęściej z brzozy, olchy, sosny, rzadziej z buku lub z drzew egzotycznych. Wewnętrzne warstwy sklejki często są z innego, tańszego gatunku niż zewnętrzne.
Wikipedia
przymiotnik od: sklejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. szklanica
Wiktionary
(1.1) Libertyn ieden ktory bywał dobrey mysli, / S pięknemi sklenicami darować go przyszli.
Wiktionary
(1.1) współcz. szklanica
Wiktionary
1. pomieszczenie, w którym jest coś sprzedawane;
2. regionalnie: piwnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary
(1.2) daw. gw-pl|Poznań., gw-pl|Górny Śląsk, Mazury. piwnica
(1.3) daw. sufit
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: sklepić
(2.2) 2. os. lp. rozk. od: sklepać
Wiktionary
Sklep – pomieszczenie przeznaczone na cele handlowe, którego wnętrze jest dostępne dla ogółu konsumentów.
Z punktu widzenia marketingu jest to miejsce prowadzenia merchandisingu, czyli wpływania na zachowania klientów poprzez wystrój pomieszczenia i sposób prezentacji towarów.
Wikipedia
(1.1) Nie będę więcej kupował w tym sklepie: znowu mi sprzedali zgniłe pomidory.
(1.2) Idę do sklepu po węgiel.
Wiktionary
IPA: sklɛp, AS: sklep
Wiktionary
rzecz. sklepienie n., sklepowy mos., sklepowa ż., sklepikarz mos., sklepikarka ż., sklepikara ż.
:: zdrobn. sklepik mrz.
przym. sklepowy, przysklepowy, wewnątrzsklepowy, wokółsklepowy, sklepikarski
Wiktionary
(1.1) przest. skład; gw. Zaolzie magacyn
(1.2) daw. sklepisko; zob. piwnica.
(1.3) sklepienie, sufit
Wiktionary
uczynić przedmiot metalowy płaskim lub cienkim przez klepanie
SJP.pl
1. wznosić nad czymś sklepienie; zasklepiać;
2. tworzyć sklepienie nad czymś;
3. sklepiać się - zamykać się nad czymś w formie sklepienia
SJP.pl
sklepikarz
SJP.pl
zdrobnienie od: sklep
SJP.pl
nędzny, lichy sklepik
SJP.pl
1. konstrukcja budowlana w kształcie łuku, zamykająca od góry przestrzeń budynku;
2. pozioma belka ograniczająca od góry otwór okienny lub drzwiowy i podtrzymująca mur ponad nim;
3. sklepienie niebieskie - widoczna nad ziemią pozorna powierzchnia kulista, której krawędzią jest horyzont; firmament, nieboskłon;
4. w anatomii: konstrukcja kostna górnej części czaszki lub stopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. bud. łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;
(1.2) pot. górna część pomieszczenia lub groty widziana od spodu
(1.3) książk. poet. niebo, firmament
(1.4) meteorol. chmury pokrywajace firmament
(1.5) anat. górna część czaszki
(1.6) anat. wierzchnia część stopy
(1.7) czynność sklepiania
Wiktionary
Sklepienie – konstrukcja budowlana o przekroju krzywoliniowym, służąca do przykrycia od góry przestrzeni pomieszczenia w budynku (w konstrukcji inżynierskiej), ograniczona murami, łękami, belkami itp. Oparta na kolumnach, filarach, arkadach. Wykonana z kamienia (klińców), cegieł, betonu lub żelbetu i mająca, ze względu na możliwość tworzenia urozmaiconych form, znaczny wpływ na wygląd i architektoniczny wyraz danego pomieszczenia.
Wikipedia
(1.1) Jako pierwsi, na szeroką skalę, sklepienia w budownictwie zastosowali starożytni Rzymianie.
(1.2) Speleolodzy u sklepienia jaskini zobaczyli wiszące nietoperze.
(1.3) Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!
(1.7) Ile tygodni zajmie wam sklepienie nawy bocznej?
Wiktionary
IPA: sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: sklepʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. sklep mrz., zasklepianie n., zasklepienie n.
czas. sklepić dk., sklepiać ndk., zasklepić dk., zasklepiać ndk.
przym. sklepieniowy, sklepienny
Wiktionary
zdrobnienie od: sklep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sklep
(1.2) hand. mały sklep
Wiktionary
IPA: ˈsklɛpʲik, AS: sklepʹik
Wiktionary
rzecz. sklep m., sklepowy m., sklepowa ż., sklepikarz m., sklepikarka ż.
przym. sklepowy, sklepikarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sklepikarka
Wiktionary
rzecz. sklepikarka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: sklepikarz
Wiktionary
IPA: ˌsklɛpʲiˈkarka, AS: sklepʹikarka
Wiktionary
rzecz. sklepikareczka ż., sklepowy mos., sklepikarz, sklep, sklepik, sklepikarstwo
przym. sklepowy, sklepikarski
Wiktionary
przymiotnik od: sklepikarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hand. właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik
Wiktionary
IPA: sklɛˈpʲikaʃ, AS: sklepʹikaš
Wiktionary
rzecz. sklep m., sklepik m., sklepowy mos., sklepikarstwo n., sklepikarzowanie n.
:: fż. sklepikarka ż.
czas. sklepikarzować
przym. sklepowy, sklepikarski
Wiktionary
(1.1) sprzedawca, ekspedient
Wiktionary
przymiotnik od: sklepik
SJP.pl
zdrobnienie od: sklepienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sklepiona piwnica
Wiktionary
1. wznieść (rzadziej: wznosić) nad czymś sklepienie; zasklepić (rzadziej: zasklepiać);
2. sklepić się - zamknąć się (rzadziej: zamykać się) nad czymś w formie sklepienia
SJP.pl
przymiotnik od: sklep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprzedawczyni w sklepie
Wiktionary
rzecz. sklep mrz., sklepik mrz., sklepowy mos.
przym. sklepowy
Wiktionary
przymiotnik od: sklep
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: sklep
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. mężczyzna pracujący w sklepie
Wiktionary
(1.1) Wystawy sklepowe są dekorowane w okolicy świąt.
Wiktionary
IPA: sklɛˈpɔvɨ, AS: sklepovy
Wiktionary
rzecz. sklepowa ż., sklep m., sklepik m., sklepikarz m., sklepikarka ż.
Wiktionary
czynić przedmiot metalowy płaskim lub cienkim przez klepanie
SJP.pl
1. pogardliwie: sprzedawczyni, ekspedientka;
2. w budownictwie: klinowata cegła do budowy sklepień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. sprzedawczyni w sklepie
(1.2) bud. rodzaj cegły o klinowatym kształcie używanej do budowy sklepień
Wiktionary
(1.1) Ta sklepówka oszukała mnie na pięć złotych.
Wiktionary
IPA: sklɛˈpufka, AS: sklepufka
Wiktionary
(1.1) sklepowa, ekspedientka, sprzedawczyni
Wiktionary
mocno zmineralizowana komórka roślinna o zdrewniałych ścianach tworząca tkankę - sklerenchymę
SJP.pl
tkanka roślinna wzmacniająca, zbudowana zwykle z martwych i podłużnych komórek o ściankach mocno zgrubiałych i zdrewniałych, służąca przede wszystkim do utrzymania sztywności rośliny; twardzica
SJP.pl
Sk
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający twardość lub suchość dotyczącą tego, o czym mówi drugi człon wyrazu
Wiktionary
IPA: ˈsklɛrɔ, AS: sklero
Wiktionary
potocznie: dostawać sklerozy
SJP.pl
kulisty lub wrzecionowaty przetrwalnik niektórych grzybów; sklerota
SJP.pl
Sk
Wikipedia
przewlekła choroba tkanki łącznej, cechująca się postępującym twardnieniem i grubieniem skóry (całej lub jej części) oraz narządów wewnętrznych, np. serca, płuc, nerek, przełyku; twardzina
SJP.pl
organizm przystosowany do życia w środowisku suchym, mający silnie rozbudowany system korzeniowy, a w okresie suszy wykorzystujący mechanizmy pozwalające jemu na ograniczenie transpiracji; sklerofit
SJP.pl
roślina przystosowana do życia w środowisku suchym, mająca silnie rozbudowany system korzeniowy, a w okresie suszy wykorzystująca mechanizmy pozwalające jej na ograniczenie transpiracji; sklerofil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. roślina o ograniczonej transpiracji i silnie rozwiniętych systemach korzeniowych
Wiktionary
(1.1) Sklerofity mają małe i grube liście, które mogą zrzucać, gdy przedłuży się okres suszy.
Wiktionary
(1.1) suchorośle
Wiktionary
przyrząd do oznaczania twardości kryształów
SJP.pl
Sklerometr – przyrząd służący do badania twardości skały na podstawie rysy, jaką robi na wyszlifowanej płytce badanej skały diament obciążony określonym ciężarkiem. Wynaleziony w 1896 roku przez Thomasa Turnera, pierwszego profesora metalurgii w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
rodzaj niewielkiego gada naczelnego żyjącego w późnym triasie
SJP.pl
Sk
Wikipedia
białko o budowie włókienkowej, bardzo odporne na działanie enzymów i czynników chemicznych; skleroproteina, albuminoid
SJP.pl
białko o budowie włókienkowej, bardzo odporne na działanie enzymów i czynników chemicznych; skleroproteid, albuminoid
SJP.pl
przyrząd do oznaczania twardości metalu
SJP.pl
Skleroskop – przyrząd do pomiaru twardości stali dynamiczną metodą Shore’a.
W tym przyrządzie bijak zakończony diamentowym ostrzem spada swobodnie na mierzoną powierzchnię próbki. Część energii bijaka powoduje powstanie niewielkiego odcisku, a pozostała część energii powoduje odskok bijaka. Im twardsza badana powierzchnia tym odcisk jest mniejszy a większa wysokość odskoku bijaka. Wysokość odskoku bijaka jest miarą twardości badanej próbki.
Wikipedia
kulisty lub wrzecionowaty przetrwalnik niektórych grzybów; sklerocjum
SJP.pl
kulisty lub wrzecionowaty przetrwalnik niektórych grzybów; sklerocjum
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta chora na sklerozę
(1.2) pot. pogard. kobieta często o czymś zapominająca
(1.3) pot. żart. karteczka samoprzylepna
Wiktionary
rzecz. skleroza ż.
:: fm. sklerotyk mos.
Wiktionary
(1.2) zapominalska
Wiktionary
1. osoba chora na sklerozę (miażdżycę tętnic)
2. potocznie o człowieku mającym kłopoty z pamięcią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna chory na sklerozę
(1.2) pot. człowiek często o czymś zapominający
Wiktionary
rzecz. skleroza ż.
:: fż. sklerotyczka ż.
przym. sklerotyczny
Wiktionary
(1.2) skleroza, zapominalski
Wiktionary
1. przewlekła choroba atakująca tętnice; miażdżyca tętnic, arterioskleroza;
2. potocznie: kłopoty z pamięcią, ciągłe zapominanie o czymś; zapominalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. miażdżyca.
(1.2) med. zaburzenia pamięci pojawiające się na skutek chorobowych zmian miażdżycowych
(1.3) pot. słaba, krótkotrwała pamięć, też: osoba mająca taką pamięć
Wiktionary
rzecz. sklerotyk m., sklerotyczka ż.
przym. sklerotyczny
przysł. sklerotycznie
Wiktionary
igiełka szkieletowa gąbek i jamochłonów, tworząca ażurowe lub zbite szkielety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ent. stwardniała, zesklerotyzowana część ciała, powstała pierwotnie lub wtórnie przez oddzielenie się od integumentu szwem lub błoną
Wiktionary
Skleryt – stwardniała, zesklerotyzowana lub zwapniała część ciała niektórych zwierząt. Terminu tego w różnych grupach zwierząt używa się do określania różnych struktur, na przykład u stawonogów – ektodermalnych, a u szkarłupni – mezodermalnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sklikać.
Wiktionary
czas. sklikać dk.
Wiktionary
w boksie: doprowadzić do klinczu, przytrzymać przeciwnika w zwarciu, uniemożliwiając zadawanie ciosów
SJP.pl
sporządzić kliszę drukarską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sklnić.
Wiktionary
czas. sklnić
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. lśnić, błyszczeć
czasownik zwrotny niedokonany sklnić się
(2.1) lśnić się, błyszczeć się
Wiktionary
IPA: skl̥ʲɲit͡ɕ, AS: skl̦ʹńić
Wiktionary
rzecz. sklnienie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. klonować)
(1.1) tworzyć klona czyli wierną kopię czegoś
Wiktionary
czas. klonować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzadko: klucząc, zmienić kierunek, nadać czemuś inny, mylący kierunek; zmylić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sklupować.
Wiktionary
czas. sklupować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) leśn. zmierzyć średnicę drzewa za pomocą klupy
Wiktionary
IPA: skluˈpɔvat͡ɕ, AS: sklupovać
Wiktionary
rzecz. sklupowanie, klupa
Wiktionary
zwymyślać kogoś przekleństwami; sprzeklinać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) książk. bardzo dosadnie kogoś przekląć
(1.2) rzad. wypowiedzieć przekleństwo
czasownik zwrotny dokonany skląć się
(2.1) przeklnąć w myślach
Wiktionary
(1.1) Obiecywali sobie, że sklną go, gdy tylko się pojawi.
(2.1) Kacper sklął się w duchu, za idiotyczną odzywkę, ale postanowił spróbować jeszcze raz.
Wiktionary
rzecz. sklęcie n.
czas. kląć ndk., kląć się ndk.
Wiktionary
(1.1) przekląć, zwymyślać
(1.2) zakląć
Wiktionary
przestarzałe:
1. zaklęsnąć;
a) zapaść się, opaść, utracić wypukły kształt; zaklęsnąć;
b) o opuchliźnie, obrzęku: ustąpić, stęchnąć;
2. sklęsnąć się - zaklęsnąć się
SJP.pl
taki, który sklęsł (zapadł się, opadł; o obrzęku: stęchł); sklęśnięty
SJP.pl
taki, który sklęsł (zapadł się, opadł; o obrzęku: stęchł); sklęsły
SJP.pl
Szybka Kolej Miejska
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Szybka Kolej Miejska
(1.2) = Szkolne Koło Muzyczne
(1.3) = Studencka Książeczka Mieszkaniowa
Wiktionary
(1.1) Przez Gdynię prowadzi linia SKM.
Wiktionary
IPA: ɛs‿ka‿ˈɛ̃m, AS: es‿ka‿ẽm
Wiktionary
mężczyzna przesadnie oszczędny; skąpiec, dusigrosz, kutwa, liczykrupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś skąpy, chciwiec
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) skąpa i chciwa kobieta
Wiktionary
rzecz. sknerus mos., sknerstwo n.
czas. sknerzyć ndk.
przym. sknerowaty
przysł. sknerowato
Wiktionary
(1.1) sknerus, skąpiec, kutwa, skąpiradło, dusigrosz, mrzygłód, liczykrupa, wędzigrosz, gównojad, centuś, chytrus, chciwiec, harpagon, żyła; gw. Śląsk Cieszyński dziurdziuch, nienażraniec, sknyra, żyżmóń; przest. żminda, żyd
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób sknerowaty
Wiktionary
rzecz. sknera mos./ż., sknerowatość ż.
przym. sknerowaty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skłonny do sknerstwa
Wiktionary
rzecz. sknera mos., sknerus mos., sknerstwo n.
czas. sknerzyć ndk.
przysł. sknerowato
Wiktionary
(1.1) chciwy, skąpy
Wiktionary
cecha sknery, osoby nadmiernie oszczędnej; skąpstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność
Wiktionary
(1.1) Oskarżono ją o sknerstwo i chciwość, a przecież była tylko oszczędna!
Wiktionary
rzecz. sknera mos., sknerus mos.
czas. sknerzyć ndk.
przym. sknerowaty
Wiktionary
(1.1) chytrość, skąpstwo
Wiktionary
potocznie: skąpiec, chciwiec, sknera; skąpiradło, dusigrosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś chciwy, skąpiec
Wiktionary
Sknerus (ang. "Greedy") – amerykańska komedia z 1994 roku w reżyserii Jonathana Lynna.
Wikipedia
rzecz. sknera mos., sknerstwo n.
czas. sknerzyć ndk.
przym. sknerowaty
Wiktionary
(1.1) sknera, skąpiec, kutwa, skąpiradło, dusigrosz, mrzygłód, liczykrupa, wędzigrosz, gównojad, centuś, chytrus, chciwiec, harpagon, żyła; reg. śl. dziurdziuch; przest. żminda, żyd
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sknocić.
Wiktionary
czas. sknocić
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) pot. zrobić coś źle; zawalić
Wiktionary
(1.1) Dlaczego nasz telewizor znów się sknocił, co?
Wiktionary
IPA: ˈsknɔt͡ɕit͡ɕ, AS: sknoćić
Wiktionary
rzecz. sknocenie n., knot m.
czas. knocić ndk., naknocić dk.
Wiktionary
(1.1) zawalić, spieprzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sknera
Wiktionary
[czytaj: es-ka-O]
1. skrót od: Samorządowe Kolegium Odwoławcze;
2. skrót od: Szkolna Kasa Oszczędności
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = Szkolna Kasa Oszczędności;
(1.2) = samorządowe kolegium odwoławcze;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛs‿ka‿ˈɔ, AS: es‿ka‿o
Wiktionary
zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni itp. w celu zawieszenia kłódki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zgięty pręt tworzący uszko, wbijany w drzwi, wieko skrzyni, w futrynę, na który zakłada się rodzaj listwy z płaskim otworem w celu zawieszenia kłódki lub założenia kołka
(1.2) techn. kołek, który wtyka się w skobel (1.1)
Wiktionary
(1.1) Drzwi zamknij na skobel i zgaś światło.
Wiktionary
IPA: ˈskɔbɛl, AS: skobel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. skobelek mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk haszpa
Wiktionary
zdrobnienie od: skobel
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rodzaj półokrągłego dłuta bednarskiego
SJP.pl
profil architektoniczny wklęsły kreślony najczęściej dwoma łukami o różnych promieniach
SJP.pl
scotch;
1. taśma samoprzylepna;
2. potocznie: porcja, szklanka whisky
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. panna z dzieckiem
Wiktionary
mieszkaniec Skoków (miasta w Polsce); Skokowianin
SJP.pl
mieszkanka Skoków (miasta w Polsce); Skokowianka
SJP.pl
Skoczanka ("Desmodillus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Wikipedia
zawodnik startujący w konkurencji skoków (skoczek w dal, wzwyż, o tyczce, skoczek narciarski)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś specjalizujący się w wykonywaniu skoków
(1.2) sport. wojsk. zob. skoczek spadochronowy.
(1.3) zaw. przen. pracownik, który często zmienia pracę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) szach. figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;
(2.2) ent. pot. skaczący pluskwiak
(2.3) zool. zob. skoczek egipski.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) zdrobn. od: skok
(3.2) mały skok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten chłopiec jest bardzo uzdolnionym skoczkiem narciarskim.
(1.3) Jak ufać takiemu skoczkowi, który przeskakuje z kwiatka na kwiatek, z firmy do firmy?
(2.1) Po ataku białym skoczkiem i gońcem mogliśmy się spodziewać ucieczki czarnych w narożnik szachownicy.
Wiktionary
IPA: ˈskɔt͡ʃɛk, AS: skoček
Wiktionary
rzecz. wyskok n., skok m., skoczność ż., skocznia ż., skakanka ż.
:: fż. skoczkini ż.
czas. wyskoczyć, wskoczyć, skakać ndk., skoczyć dk.
przym. skoczkowy, skokowy, skoczny
przysł. skocznie
Wiktionary
(2.1) pot. koń, konik
Wiktionary
Skoczewo (niem. "Hermannshof") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Barciany.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk błecha
Wiktionary
1. podrząd pluskwiaków (należą tu m.in. latarniki, pieniki, piewiki i rodzina skoczkowatych); drobne i skoczne owady
2. rodzina ssaków z rzędu gryzoni o znacznie dłuższych kończynach tylnych, zamieszkuj. stepy i pustynie pn. Afryki i Azji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zawodniczka startująca w konkurencji skoków (w dal, wzwyż, o tyczce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta specjalizująca się w wykonywaniu skoków
Wiktionary
(1.1) Po raz kolejny skoczkinie walczą o prawo startu podczas igrzysk olimpijskich w 2010 roku w Vancouver.
Wiktionary
IPA: skɔt͡ʃʲˈcĩɲi, AS: skočʹḱĩńi
Wiktionary
rzecz. skoczek m., skok mrz., skoczność ż., skocznia ż., skakanka ż.
czas. skoczyć dk., skakać ndk.
przym. skoczkowy, skokowy, skoczny
przysł. skocznie
Wiktionary
o cechach skoczkowatych (rodzina gryzoni i pluskwiaków)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach skoczkowatych (rodzina gryzoni i pluskwiaków)
SJP.pl
przymiotnik od: skoczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szach. dotyczący skoczka
Wiktionary
(1.1) Z końcówek lekkofigurowych najłatwiejsze do wygrania są skoczkowe, a najtrudniejsze – z różnobarwnymi gońcami.
Wiktionary
rzecz. skok m., skoczek m., skoczkini ż., skocznia ż., skoczność ż., skakanka ż., skakanie n., skoczenie n.
czas. skakać ndk., skoczyć dk.
przym. skokowy, skoczny
przysł. skokowo, skocznie, skoczno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. w lekkoatletyce miejsce przystosowane do oddawania skoku;
(1.2) sport. w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawodnicy lądują na piaszczystej części skoczni.
(1.2) Podczas mistrzostw, skoczni zostało nadane imię Adama Małysza.
Wiktionary
rzecz. skakun mzw., skok m., skoczek m., skoczkini ż., skoczność ż., naskok m., podskok m., przeskok m., wyskok m., skakanka ż., skakanie n., skoczenie n., podskoczenie n., przeskoczenie n., przeskakiwanie n., wyskoczenie n., wyskakiwanie n., odskocznia ż., zeskocznia ż.
czas. skakać ndk., skoczyć dk., podskoczyć dk., podskakiwać ndk., przeskakiwać ndk., przeskoczyć dk., wyskakiwać ndk., wyskoczyć dk., naskoczyć dk., naskakiwać ndk.
przym. skoczny, skokowy, skoczkowy
przysł. skocznie, skokowo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób skoczny
Wiktionary
rzecz. skoczek mzw./mos./mrz., skakun mzw., skoczność ż.
przym. skoczny
czas. skakać
Wiktionary
(1.1) raźnie, żwawo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: skocznie, skoczno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skoczny
SJP.pl
rodzaj ssaków z podrodziny antylop
SJP.pl
Skocznik ("Antidorcas") – rodzaj ssaków z podrodziny antylop (Antilopinae) w obrębie rodziny wołowatych (Bovidae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skoczne; cecha tych, którzy są skoczni
Wiktionary
przym. skoczny
przysł. skocznie
rzecz. skok mrz., skoczek mzw./mos./mrz.
Wiktionary
1. żywy, szybki, rytmiczny;
2. umiejący skakać;
3. służący do skakania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachęcający do skoków, do tańca
(1.2) potrafiący skakać
(1.3) służący do skoków
Wiktionary
(1.1) Taneczny beat, podlany sosem frywolnego i skocznego jazzu powoduje, iż wystukiwanie rytmu stopą staje się nieuniknione.
Wiktionary
rzecz. skoczek mzw./mos./mrz., skakanka ż., skoczność ż.
przysł. skocznie
czas. skakać
Wiktionary
(1.1) szybki, żwawy, żywy
Wiktionary
skaczący owad bezskrzydły; skoczogonka
SJP.pl
skaczący owad bezskrzydły; skoczogonek
SJP.pl
gromada, podgromada lub rząd stawonogów z grupy skrytoszczękich
SJP.pl
Skoczogonki, skoczogony (Collembola) – gromada, podgromada lub rząd stawonogów z grupy sześcionogów. Do 2024 roku opisano około 9500 gatunków, z których w Polsce stwierdzono około 470. Rzeczywista różnorodność tej grupy jest jednak zdecydowanie większa, może nawet przekraczać 50 tysięcy gatunków.
Wikipedia
skoczonos dębowiec - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
mieszkaniec Skoczowa
SJP.pl
mieszkanka Skoczowa
SJP.pl
przymiotnik od: Skoczów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skoczowem, dotyczący Skoczowa
Wiktionary
Skoczowski – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
rzecz. Skoczów mrz.
Wiktionary
Skoczylas – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ponad 11 tys. osób
Wikipedia
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|skakać.
(1.2) pot. pobiec po coś (np. do sklepu)
Wiktionary
(1.1) Tomek skoczył do wody i prawie się utopił.
(1.2) Skocz do sklepu po picie, bo strasznie mi się chce pić.
Wiktionary
IPA: ˈskɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: skočyć
Wiktionary
rzecz. skoczek m., skok m., uskok m., skoczkini ż., skakanka ż., skakanie n., skoczenie n., skocznia ż.
czas. wskoczyć, skakać ndk., przeskakiwać ndk., przeskoczyć dk., wyskakiwać ndk., wyskoczyć dk.
przym. skoczkowy, skoczny, skokowy
przysł. skokowo, skocznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
scotch;
1. taśma samoprzylepna;
2. potocznie: porcja, szklanka whisky
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa miasta, gminy i wsi w Polsce;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Spotkajmy się na rynku w Skoczowie.
Wiktionary
rzecz. skoczowianin mos., skoczowianka ż.
przym. skoczowski
Wiktionary
samochód marki Škoda; Škoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód marki Škoda
Wiktionary
(1.1) Na podjeździe stoi zielona skoda.
Wiktionary
(1.1) war. pot. škoda, szkoda
Wiktionary
zebrać, zgromadzić i spisać jakieś istniejące prawa, czy przepisy, np. skodyfikować przepisy prawne, zasady interpunkcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. rel. czapka duchowieństwa wschodniego, okrywająca wyłącznie czubek głowy
(1.2) hist. odzież. nakrycie głowy w formie czepka lub szlafmycy
(1.3) hist. wojsk. pióropusz z piór lub metalowych blaszek, mocowany jako ozdoba do hełmów, czapek oraz wierzchołków chorągwi;
(1.4) hist. rzem. futerał ze skóry lub tkaniny, dopasowany kształtem do osłanianego przedmiotu
(1.5) hist. przen. wulg. penis; męski narząd kopulacyjny
Wiktionary
(1.1) Wyższe duchowieństwo polskie i ruskie odznaczały dystynktorya kanonicze i łańcuchy, biskupów krzyże, pierścienie, ruskich zaś kryjąca ich głowę skofia, świetne kolory albo purpura, piękne ameflory, sakosy.
(1.3) Rozszarpane zostały namioty baszy, zabrane jego regestry wojskowe, łańcuch i czerwona chorągiew z złotą skofią, odpędzone wielbłądy do 30-tu i koni ze 200.
(1.3) Mam przy tym skofię z chorągwi samego Mahometa i kaletkę pewną ze złota litego…
Wiktionary
(1.1-4) war. hist.: skofija, szkofia, szkofija
(1.1) jarmułka
(1.2) czepek, szlafmyca, kofia
(1.3) pióropusz, kita, kiść, egreta, trzęsidło
(1.4) futerał, pokrowiec
Wiktionary
1. spowodować połączenie, związek kogoś lub czegoś;
2. połączyć wrażenia, wyobrażenia tak, że pojawienie się jednych powoduje uświadomienie sobie innych;
3. zrozumieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) połączenie ze sobą wrażeń, wyobrażeń i innych zjawisk psychicznych w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych z nich powoduje uświadomienie sobie innych
(1.2) odczasownikowy od|skojarzyć.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌskɔjaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: skoi ̯ažẽńe
Wiktionary
rzecz. kojarzenie n.
czas. skojarzyć, kojarzyć
przym. skojarzeniowy
przysł. skojarzeniowo
Wiktionary
przymiotnik od: skojarzenie
SJP.pl
1. spowodować połączenie, związek kogoś lub czegoś;
2. połączyć wrażenia, wyobrażenia tak, że pojawienie się jednych powoduje uświadomienie sobie innych;
3. zrozumieć
SJP.pl
czasownik
(1.1) spowodować połączenie kogoś, czegoś; powiązać, połączyć, zespolić
(1.2) psych. połączyć ze sobą wrażenia, wyobrażenia i inne zjawiska psychiczne w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych powoduje uświadomienie sobie innych
Wiktionary
(1.1) Przystąpiliśmy do skojarzonej produkcji energii elektrycznej i cieplnej.
(1.2) Dziś wyraz „krój” jest dość mocno skojarzony ze znaczeniem krawieckim.
(1.2) Mimo tego jednak policjanci wciąż pokazywali jej nowe fotografie różnych przestępców, bo a nuż któregoś sobie skojarzy.
Wiktionary
IPA: skɔˈjaʒɨt͡ɕ, AS: skoi ̯ažyć
Wiktionary
rzecz. skojarzenie n.
przym. kojarzeniowy
czas. kojarzyć
Wiktionary
euroazjatycki gatunek owada z rzędu wielbłądek; inocellia crassicornis
SJP.pl
szkojec;
1. średniowieczna srebrna moneta;
2. średniowieczna jednostka masy równa szóstej części wiardunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. ekon. średniowieczna niemiecka pieniężna jednostka obrachunkowa i wagowa stosowana na ziemiach polskich i w niektórych krajach Europy; 1/24 część grzywny;
Wiktionary
Skojec, także szkojec (niem. "Scot/Skot, Schot, Schoter") – średniowieczna niemiecka jednostka obrachunkowa i jednostka masy.
Stosowana również na ziemiach polskich, w XIV-XVI w. równa była 1/24 grzywny chełmińskiej (8,23 g) i rozliczana następująco:
W polskim obrocie pieniężnym skojec w XIV stuleciu odpowiadał wartości 2 groszy praskich.
Wikipedia
(1.1) Grzywna polska dzieliła się na 4 wiardunki, wiardunek na 6 skojców, a skojec na 10 denarów. Były to jednostki wagi odpowiadające określonej liczbie monet.
Wiktionary
(1.1) skociec, skojciec, szkojec, szkot
Wiktionary
dawniej: małż, skorupa małża
SJP.pl
1. oderwanie się od podłoża poprzez odbicie się nogami; podskok, zeskok;
2. nagła zmiana; przeskok;
3. akcja rabunkowa;
4. noga zająca;
5. rodzaj konkurencji w wielu dyscyplinach sportowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry
(1.2) czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp.
(1.3) slang. rabunek
(1.4) anat. umięśniony odcinek nogi poniżej stawu skokowego;
(1.5) techn. odległość pomiędzy wierzchołkami gwintu;
(1.6) miar. miara długości;
(1.7) inform. instrukcja bezwarunkowego przekazania sterowania w inne miejsce;
(1.8) sport. dyscyplina lekkoatletyczna (każda z kilku)
(1.9) sport. dyscyplina jeździecka
(1.10) łow. noga zająca
(1.11) daw. gwara. więz. kamasz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: skɔk, AS: skok
Wiktionary
rzecz. skokówka ż., skoczek m., skoczkini ż., skocznia ż., skoczność ż., naskok m., podskok m., przeskok m., wyskok m., skakanka ż., skakanie n., skoczenie n., podskoczenie n., przeskoczenie n., przeskakiwanie n., wyskoczenie n., wyskakiwanie n.
czas. wskoczyć, skakać ndk., skoczyć dk., podskoczyć dk., podskakiwać ndk., przeskakiwać ndk., przeskoczyć dk., wyskakiwać ndk., wyskoczyć dk.
przym. skoczny, skokowy, skoczkowy
przysł. skocznie, skokowo
Wiktionary
(1.1) sus
(1.2) gw. Górny Śląsk ynta, yntka
Wiktionary
1. oderwanie się od podłoża poprzez odbicie się nogami; podskok, zeskok;
2. nagła zmiana; przeskok;
3. akcja rabunkowa;
4. noga zająca;
5. rodzaj konkurencji w wielu dyscyplinach sportowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pożarniczy sprzęt ratunkowy w postaci pasa z brezentu, umożliwiający skoki z wyższych pięter budynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pneumatyczny sprzęt ratowniczy amortyzujący upadek ludzi wyskakujących z pięter zagrożonych budynków;
Wiktionary
Skokochron – sprzęt ratowniczy amortyzujący skok i zabezpieczający przed obrażeniami ludzi wyskakujących z pięter zagrożonych budynków. Zazwyczaj występuje w postaci poduszki napełnianej powietrzem.
Ekipy ratownicze często stosują skokochron jako ostatnią szansę ratunku, szczególnie w sytuacji, gdy jest niewiele czasu na przeprowadzenie ewakuacji lub drabina pożarnicza nie może dotrzeć do miejsca akcji ratowniczej.
Wikipedia
przyrząd do mierzenia skoku śruby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. skoczny
Wiktionary
IPA: ˌskɔkɔˈtlʲivɨ, AS: skokotlʹivy
Wiktionary
mieszkaniec Skoków (miasta w Polsce); Skoczanin
SJP.pl
mieszkanka Skoków (miasta w Polsce); Skoczanka
SJP.pl
1. służący do wykonywania skoków;
2. odbywający się skokami, niemający charakteru ciągłego;
3. nagły, gwałtowny;
4. dotyczący ruchu tłoka w cylindrze silnika spalinowego lub wirnika w silniku elektrycznym;
5. w anatomii: staw skokowy - staw łączący kości stępu z podudziem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się skokami
(1.2) sport. służący do wykonywania skoków
(1.3) gwałtowny, nagły
Wiktionary
IPA: skɔˈkɔvɨ, AS: skokovy
Wiktionary
rzecz. skok mrz., podskok mrz., skakun mzw., skoczek mzw./mos./mrz.
czas. skakać ndk., skoczyć dk.
przysł. skokowo
Wiktionary
(1.3) gwałtowny, nagły
Wiktionary
specjalna narta do wykonywania skoków; narta skokowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. pot. narta do uprawiania skoków narciarskich
Wiktionary
Skokówka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zamość.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Zamość. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 739 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. skok m.
Wiktionary
specjalna narta do wykonywania skoków; narta skokowa
SJP.pl
proces mający na celu zwiększenie roli szkolnictwa w życiu społecznym; scholaryzacja
SJP.pl
poranić albo podziurawić kłując; pokłuć; zabić kłując
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Skole ( Сколе) – miasto na Ukrainie w rejonie stryjskim w obwodzie lwowskim, dawna siedziba władz rejonu skolskiego. W mieście znajduje się muzeum odzieżowe oraz zakład budowlany.
Wikipedia
przym. skolski
Wiktionary
pospolity minerał z grupy krzemianów zaliczany do zeolitów, używany w jubilerstwie
SJP.pl
Skolecyt (ang. scolecite) – pospolity minerał z grupy krzemianów zaliczany do zeolitów, uwodniony glinokrzemian wapnia o wzorze chemicznym Ca[Al2Si3O10] x 3H2O. Nazwa pochodzi od greckiego słowa "skoleks" – "robak", co nawiązuje do zachowania się minerału pod płomieniem, w którym się krzywi, wykręca, co może przypominać robaka.
Wikipedia
przednia część ciała tasiemca; czerwioch, główka
SJP.pl
Skoleks (z łac. " scolex" poprzez gr. "skōlēks" – robak, czerw, inaczej: czerwioch), główka – przednia część ciała tasiemców właściwych (Eucestoda) uzbrojona w narządy czepne charakterystyczne dla poszczególnych rzędów – różnego rodzaju bruzdy (botria i botrydia), przyssawki, kolce i haki, wspomagające przywarcie do ściany jelita żywiciela. Służy do utrzymywania pasożyta w ciele żywiciela.
Wikipedia
zastąpić własność indywidualną (zwłaszcza ziemi i środków produkcji rolnej) różnymi formami własności zbiorowej, np. państwową, spółdzielczą
SJP.pl
1. wejść w sprzeczność z czymś, uniemożliwiającą zaistnienie czegoś;
2. zderzyć się z czymś w czasie ruchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skoligacić.
Wiktionary
czas. skoligacić
rzecz. koligat mos.
Wiktionary
książkowo: połączyć w związki rodzinne (pokrewieństwo lub powinowactwo) poprzez małżeństwo; spowinowacić
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. koligacić)
(1.1) spowinowacić
Wiktionary
(1.1) Drugą żoną cesarza była księżniczka Hermina Reuss, a jej pierwszy mąż był księciem Schönaich-Carloath i był skoligacony z rodziną Hochbergów.
Wiktionary
IPA: ˌskɔlʲiˈɡat͡ɕit͡ɕ, AS: skolʹigaćić
Wiktionary
rzecz. skoligacenie n., koligacja, koligat
ims. skoligacony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ustawić urządzenie (np. teleskop, lornetkę), aby odpowiednio przetwarzało wiązkę światła w wiązkę równoległą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Skolin – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Wielkie Oczy. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
1. pieśń biesiadna w poezji starożytnej Grecji;
2. utwór literacki wzorowany na takiej pieśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki utwór liryczny układany podczas uczt
Wiktionary
IPA: ˈskɔlʲjɔ̃n, AS: skolʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. scholion
Wiktionary
boczne skrzywienie kręgosłupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała;
Wiktionary
Skolioza (łac. "scoliosis", z gr. σκολιός "skoliós" – krzywy) – skrzywienie kręgosłupa, zwane często „bocznym skrzywieniem kręgosłupa”. Wbrew tej nazwie, skolioza nie jest jedynie bocznym skrzywieniem, a trójpłaszczyznowym.
Skoliozą określa się zniekształcenie wynoszące ponad 10° w płaszczyźnie czołowej. Do określania stopnia zniekształcenia wykorzystuje się metodę Cobba.
Wikipedia
IPA: skɔˈlʲjɔza, AS: skolʹi ̯oza
Wiktionary
(1.1) skrzywienie kręgosłupa
Wiktionary
fragment szczątków organizmu zwierzęcego, występujący w skałach okresu kambryjskiego
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny traw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skolonizować.
Wiktionary
czas. skolonizować dk.
rzecz. kolonia ż., Kolonia ż.
przym. kolonialny, kolonizatorski, kolonizacyjny
Wiktionary
drapieżny stawonóg z gromady pareczników
SJP.pl
rodzaj paproci z rodziny zanokcicowatych; języcznik, stonogowiec
SJP.pl
o cechach skolopendrowatych (rodzina stawonogów)
SJP.pl
Skolopendrowate (Scolopendridae) – rodzina dużych pareczników z rzędu skolopendrokształtnych.
Należące tu pareczniki mają po 4 pary oczu prostych na bokach płytki głowowej, rozmieszczone na planie rombów. Są pozbawione bruzd poprzecznych na sternitach tułowia. Ich stopy są dwuczęściowe, a szczękonóża odznaczają się obecności wyrostka na "trochanteroprefemur" i długim, kielichowatym ujściem gruczołów jadowych.
Wikipedia
o cechach skolopendrowatych (rodzina stawonogów)
SJP.pl
drapieżny stawonóg z gromady pareczników
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny ankylozaurów; euoplocefal, stereocefal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skomasować.
Wiktionary
czas. skomasować dk.
Wiktionary
połączyć w jedna całość
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. komasować)
(1.1) książk. połączyć w całość, zgromadzić w jednym miejscu
Wiktionary
rzecz. skomasowanie n., komasacja ż.
Wiktionary
(1.1) połączyć, scalić, zebrać, zespolić, zgromadzić
Wiktionary
załatwić coś, wymyślić
SJP.pl
potocznie: skomentować w internecie
SJP.pl
dawniej: zakomenderować - wydać komendę, rozkaz
SJP.pl
1. objaśnić tekst lub wydarzenia, opatrzyć je komentarzem; wyjaśnić, ocenić, zrecenzować;
2. opatrzyć złośliwymi uwagami, wygłosić krytyczne uwagi; obmówić, skrytykować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|komercjalizować.
Wiktionary
(1.1) (…) czasami słyszy się następujący komentarz pod adresem żydowskiego establishmentu: „zawłaszczyli nasze nieszczęście i skomercjalizowali je". Także nieszczęścia Polaków od dawna są zawłaszczane i wykorzystywane przez polityków i specjalistów od propagandy.
Wiktionary
rzecz. komercjalizowanie n.
Wiktionary
skamłać, skomlić, skamlać, skamleć;
1. o niektórych zwierzętach, zwłaszcza psach: wydawać żałosne dźwięki, popiskiwać, skowyczeć;
2. potocznie: prosić się o coś w natrętny, żałosny sposób
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaskomleć)
(1.1) o zwierzętach (głównie psowatych) wydawać wysokie dźwięki odbierane jako żałosne proszenie, strach stworzenia, poddanie się albo wyrażanie uległości
(1.2) pogard. żałośnie prosić o coś
Wiktionary
(1.1) Wpuść szczeniaka, bo skomle niemiłosiernie.
(1.2) Tak skomlała, że w końcu podpisałem jej zgodę.
Wiktionary
IPA: ˈskɔ̃mlɛt͡ɕ, AS: skõmleć
Wiktionary
rzecz. skomlenie n.
przym. skomlący
Wiktionary
(1.1) skowyczeć, war. skamlać, skamleć, skomlić
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Skomlin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Skomlin. Na terenie wsi jest 21 pomników przyrody, a przy drodze na łąki wielki głaz narzutowy. Miejscowość położona jest przy szosie z Byczyny do Wielunia.
Wieś królewska (tenuta) w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
skomleć, skamłać, skamlać, skamleć;
1. o niektórych zwierzętach, zwłaszcza psach: wydawać żałosne dźwięki, popiskiwać, skowyczeć;
2. potocznie: prosić się o coś w natrętny, żałosny sposób
SJP.pl
przymiotnik od: Skomlin
SJP.pl
1. w średniowiecznej Rosji: wędrowny aktor, kuglarz lub muzykant;
2. dawniej: osoba tresująca i oprowadzająca niedźwiedzie; niedźwiednik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skompensować.
Wiktionary
czas. skompensować dk.
Wiktionary
1. wynagrodzić straty, wyrównać należności; zrekompensować, zrównoważyć;
2. zrównoważyć jedno z drugim;
3. w fizyce: zrównoważyć działanie innym działaniem;
4. o narządach w organizmie: przejąć funkcje uszkodzonego lub utraconego narządu przez zdrową część tego narządu lub przez inny narząd
SJP.pl
1. złożyć kilka tekstów w jedną pozbawioną oryginalności całość;
2. przełożyć program napisany w języku programowania na język wewnętrzny maszyny
SJP.pl
powiedzieć komuś komplement
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skompletować.
Wiktionary
czas. kompletować, skompletować dk.
rzecz. komplet mrz.
przym. kompletny
Wiktionary
uzupełnić do całości
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: skomplikować
przymiotnik
(2.1) składający się z wielu elementów
(2.2) trudny, zawiły
Wiktionary
(2.1) Co prawda ten łuk triumfalny nie jest zbyt skomplikowaną budowlą, ale mimo to zrobił na mnie wrażenie.
(2.2) Czeka pana skomplikowane i długie leczenie, jednak tylko ono może przywrócić panu zdrowie.
(2.2) Ten ornament jest zbyt skomplikowany – wątpię, że uda mi się przerysować go dokładnie.
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ, AS: skõmplʹikovãny
Wiktionary
rzecz. komplikacja ż., komplikacjonizm m., komplikowanie n., skomplikowanie n.
czas. komplikować ndk., skomplikować dk.
Wiktionary
(2.1) złożony, różnorodny
(2.2) niełatwy, powikłany, zagmatwany
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. komplikować)
(1.1) dokonany od|komplikować.
czasownik zwrotny dokonany skomplikować się (ndk. komplikować się)
(2.1) dokonany od|komplikować się.
Wiktionary
rzecz. komplikowanie n.
przym. skomplikowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skomponować.
Wiktionary
rzecz. komponowanie n., kompozycja ż., kompozytor m., kompozytorka ż.
czas. komponować ndk., skomponować dk.
przym. kompozycyjny, kompozytorski
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|komponować.
Wiktionary
rzecz. komponowanie n., skomponowanie n., kompozytor mos., kompozytorka ż.
czas. komponować
przym. kompozycyjny, kompozytorski
Wiktionary
nadać czemuś mniejszą wielkość lub objętość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zaszkodzenie czyjejś opinii, narażenie kogoś na wstyd lub śmieszność
Wiktionary
rzecz. kompromitowanie n., kompromitacja ż., kompromat mrz.
czas. skompromitować dk., kompromitować ndk.
Wiktionary
(1.1) ośmieszenie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. kompromitować)
(1.1) dokonany od|kompromitować.
czasownik zwrotny dokonany skompromitować się (ndk. kompromitować się)
(2.1) dokonany od|kompromitować się.
Wiktionary
(1.1) Kiedy zostaje zamordowany doker, który zamierzał skompromitować zarząd swoimi zeznaniami na temat korupcji, w morderstwo zostaje wplątany Terry.
Wiktionary
rzecz. kompromat mrz., kompromitowanie n., skompromitowanie n.
Wiktionary
dawniej: zmniejszyć rozmiary czegoś, głównie tekstu; streścić, zredukować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. wprowadzenie komputerów i komputerowych metod przetwarzania informacji w określonej dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Instytut poddano pełnemu skomputeryzowaniu w latach dziewięćdziesiątych.
Wiktionary
rzecz. komputer mrz., komputerek mrz., komputerowiec mos., komputeryzacja ż., komputeryzowanie n., komputerówka ż., komputerownia ż., komp mrz.
czas. komputeryzować ndk., skomputeryzować dk.
przym. komputerowy, komputeryzacyjny
przysł. komputerowo
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. komputeryzować)
(1.1) inform. wyposażyć w komputery
czasownik zwrotny dokonany skomputeryzować się (ndk. komputeryzować się)
(2.1) inform. ulec procesowi komputeryzacji
Wiktionary
(1.1) Zainstalowano panel pracujący z wykorzystaniem skomputeryzowanego sterowania numerycznego.
Wiktionary
rzecz. komputer mrz., komputerek mrz., komputerowiec mos., komputeryzacja ż., komputeryzowanie n., komputerówka ż., komputerownia ż., komp mrz., skomputeryzowanie n.
czas. komputeryzować ndk.
przym. komputerowy, komputeryzacyjny
przysł. komputerowo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skomunalizować.
Wiktionary
rzecz. komunalizowanie n., komunalizacja ż., komunalnik m.
czas. komunalizować ndk., skomunalizować dk.
przym. komunalny
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) umożliwić, usprawnić kontakt
(1.2) umożliwić, usprawnić dojazd
czasownik zwrotny skomunikować się
(2.1) nawiązać kontakt
Wiktionary
(1.2) Jest to obszar wiejsko-miejski, w wielu miejscach słabo skomunikowany, a najbliższe większe placówkaacówki medyczne są oddalone o około 70–150 km.
Wiktionary
rzecz. skomunikowanie n., komunikowanie n., komunikacja ż., komunikator m.
przym. komunikacyjny
Wiktionary
taki, który uległ wpływowi komunizmu
SJP.pl
zgon, śmierć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. zgon
Wiktionary
IPA: skɔ̃n, AS: skõn
Wiktionary
czas. skonać
przym. skonany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zakończenie życia przez człowieka
Wiktionary
(1.1) Czy niespodziewane skonanie pacjenta odnotowuje się w specjalny sposób w rejestrach?
Wiktionary
rzecz. konanie n.
czas. skonać dk., konać ndk.
przym. skonany
Wiktionary
(1.1) śmierć, zejście
Wiktionary
potocznie: bardzo zmęczony, pozbawiony sił; zmordowany, wypruty, padnięty, wycięty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. skrajnie zmęczony fizycznie i psychicznie
Wiktionary
(1.1) Żal mi było tylko kolegów z naszego pokoju, którzy wracali po południu utytłani i walili się na łóżka skonani, w mundurach, nie zdejmując nawet butów.
Wiktionary
rzecz. konanie n., skon m., skonanie n.
czas. konać ndk., skonać dk.
Wiktionary
(1.1) wyczerpany
Wiktionary
stracić życie, umrzeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. konać)
(1.1) książk. albo podn. umrzeć po cierpieniach
(1.2) książk. przestać istnieć
(1.3) pot. bardzo silnie coś odczuć
Wiktionary
(1.1) Żołnierz skonał o świtaniu.
(1.1) A to rzekłszy, skonał.
Wiktionary
rzecz. konanie n., skonanie n., skon mrz.
czas. konać ndk.
przym. skonany
Wiktionary
(1.1) umrzeć; reg. śl. skrepnąć; przen. odejść; podn. rozstać się z życiem, przejść na tamten świat, wydać ostatnie tchnienie, wyzionąć ducha, oddać ducha, oddać Bogu ducha / oddać duszę Bogu, zasnąć na wieki, pożegnać się ze światem, o dziecku powiększyć grono aniołków; książk. przenieść się / odejść na łono Abrahama; pot. żart. pójść do Abrahama na piwo; pot. kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć; posp. wyciągnąć nogi / wyciągnąć kopyta; wulg. odwalić kitę, wulg. i o zwierzętach zdechnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skupienie, zebranie czegoś w jedno miejsce, w jeden punkt
(1.2) skierowanie uczucia lub wysiłków ku jednemu celowi
Wiktionary
(1.2) To skoncentrowanie uwagi na państwach narodowych będzie krótkotrwałe.
Wiktionary
rzecz. zdekoncentrowanie n., koncentracja ż., koncentrak m., koncentrat m.
czas. koncentrować ndk., skoncentrować dk.
przym. koncentracyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się skoncentrowaniem
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. koncentrować)
(1.1) dokonany od|koncentrować.
czasownik zwrotny dokonany skoncentrować się (ndk. koncentrować się)
(2.1) dokonany od|koncentrować się.
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃nt͡sɛ̃nˈtrɔvat͡ɕ, AS: skõncẽntrovać
Wiktionary
rzecz. skoncentrowanie n., koncentrowanie n., koncentracja ż.
czas. koncentrować ndk.
Wiktionary
ująć intuicje poznawcze w pojęcia
SJP.pl
silnie działający, intensywny; stężony, znaczny, mocny
SJP.pl
zmyślić lub podkoloryzować na jakiś temat
SJP.pl
1. ukształtować w ustalonej postaci, uformować coś;
2. przystosować urządzenie lub program komputerowy do oczekiwanej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skonfiskować.
Wiktionary
rzecz. konfiskowanie n., konfiskata ż., konfiskacja ż.
czas. skonfiskować dk., konfiskować ndk.
przym. konfiskacyjny
Wiktionary
zakonserwować żywność poprzez długie gotowanie w głębokim tłuszczu lub pieczenie w niskiej temperaturze
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|konfrontować.
Wiktionary
rzecz. konfrontowanie n., skonfrontowanie n., konfrontacja ż.
czas. konfrontować ndk.
Wiktionary
wprawić kogoś w konfuzję, zakłopotanie, zbić z tropu, zawstydzić, speszyć, zszokować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powstały w wyniku procesu koniugacji
Wiktionary
podsumować, przedstawić konkluzję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skonkretyzować.
Wiktionary
czas. skonkretyzować dk.
przym. konkretny
Wiktionary
ujednolicić, zjednoczyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. przekształcenie się w spółgłoskę
Wiktionary
(1.1) Samogłoska uległa w ten sposób skonsonantyzowaniu.
Wiktionary
rzecz. konsonantyzowanie n.
czas. konsonantyzować ndk., skonsonantyzować dk., skonsonantyzować się dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. konsonantyzować)
(1.1) jęz. o samogłosce przejść w spółgłoskę
czasownik zwrotny dokonany skonsonantyzować się (ndk. konsonantyzować się)
(2.1) jęz. o samogłosce stać się spółgłoską
Wiktionary
rzecz. konsonant mrz., konsonantyzm mrz., konsonantyzowanie n., skonsonantyzowanie n., konsonantyzacja ż.
czas. konsonantyzować ndk., konsonantyzować się ndk.
przym. konsonantyczny
Wiktionary
zrobić zarys utworu, wykładu itp. ujęty w punktach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skonstatować.
Wiktionary
czas. konstatować, skonstatować dk.
Wiktionary
sformułować (w postaci wypowiedzi ustnej lub pisemnej) wniosek z wypowiedzi, dyskusji, dialogu itp.
SJP.pl
opracować konstrukcję, model
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. konstruować)
(1.1) zrobić konstrukcję
Wiktionary
rzecz. konstruktor mos./mrz., skonstruowanie n., konstrukcja ż.
przym. konstrukcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skonsumować.
Wiktionary
rzecz. konsumowanie n., konsumpcjonizm mrz., konsumpcja ż., konsumeryzm mrz.
czas. konsumować
przym. konsumpcyjny, konsumencki
Wiktionary
zjeść, spożyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. konsumować)
(1.1) spożyć, zjeść coś
(1.2) nabyć i zrobić z czegoś użytek
(1.3) podjąć życie seksualne w małżeństwie
Wiktionary
rzecz. konsumowanie n., konsumpcja ż., konsumeryzm mrz.
czas. konsumować
przym. konsumpcyjny, konsumencki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skontaktować.
Wiktionary
rzecz. kontakt m.
czas. skontaktować, kontaktować
przym. kontaktowy
Wiktionary
1. spowodować nawiązanie kontaktu kogoś z kimś;
2. skontaktować się - nawiązać z kimś kontakt
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kontaktować)
(1.1) dokonany od|kontaktować.
czasownik zwrotny dokonany skontaktować się
(2.1) nawiązać kontakt
Wiktionary
(1.1) Ten stan rzeczy uległ naprawie dopiero z końcem jesieni 1845 r., kiedy oba ośrodki skontaktował ze sobą J. M. Goslar.
(2.1) Próbowałem się z tobą skontaktować.
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃ntakˈtɔvat͡ɕ, AS: skõntaktovać
Wiktionary
rzecz. skontaktowanie n.
przym. kontaktowy
czas. kontaktować
Wiktionary
1. zanieczyścić trującą lub promieniotwórczą substancją albo drobnoustrojami chorobotwórczymi;
2. powiązać różne czynniki w jedną całość; stworzyć kontaminację
SJP.pl
o emocjach, uczuciach: zgromadzić, przechować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skonteneryzować.
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃ntɛ̃nɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: skõntẽneryzovãńe
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) o ładunku: umieścić w kontenerze
Wiktionary
(1.1) Semikontenerowce […] są w stanie przewozić drobnicę zarówno skonteneryzowaną, jak i konwencjonalną.
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃ntɛ̃nɛrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: skõntẽneryzovać
Wiktionary
zmniejszenie ustalonej ceny usługi lub towaru; bonifikata, bonifikacja
SJP.pl
Skonto – procentowe zmniejszenie sumy należności udzielane nabywcy przez dostawcę towaru, jeżeli odbiorca reguluje zapłatę należności gotówką przed umówionym terminem (tj. w przypadku, gdy nabywca zrezygnuje z zaoferowanego mu przez dostawcę kredytu handlowego).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skontrastować.
Wiktionary
rzecz. kontra ż., kontrast m., kontrastowość ż., kontrastowanie n.
czas. skontrastować dk., kontrastować ndk.
przym. kontrastowy
przyim. kontra
Wiktionary
dokonanie weryfikacji zapisów księgowych przez sprawdzenie stanu zasobów materiałowych lub pieniężnych sklepu, magazynu itp.; skontrum
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kontrolować)
(1.1) przeprowadzić kontrolę
czasownik zwrotny dokonany skontrolować się (ndk. kontrolować się)
(2.1) poddać się kontroli
(2.2) poddać kontroli jeden drugiego
Wiktionary
rzecz. kontroler mos./mrz., skontrolowanie n., kontrola ż.
czas. kontrolować ndk.
Wiktionary
(1.1) sprawdzić, zbadać, zrewidować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skontrować.
Wiktionary
czas. skontrować dk.
rzecz. kontra ż.
przyim. kontra
Wiktionary
1. szybko i zdecydowanie zareagować na coś, zwykle szybko odpowiedzieć na czyjeś pytanie;
2. w brydżu: zobowiązać się do niedopuszczenia licytującego przeciwnika do wzięcia zapowiedzianej w licytacji liczby lew;
3. w boksie: zadać kontrę, odpowiedzieć ciosem na cios przeciwnika
SJP.pl
dokonanie weryfikacji zapisów księgowych przez sprawdzenie stanu zasobów materiałowych lub pieniężnych sklepu, magazynu itp.; skontro
SJP.pl
Skontrum – kontrola zbiorów bibliotecznych lub archiwalnych, przeprowadzana w oparciu o istniejący inwentarz lub inną pomoc ewidencyjną, mająca na celu ustalenie stanu faktycznego zbiorów i ujawnienie braków (porównuje się zapis w inwentarzu z księgozbiorem/zasobem archiwalnym na półkach).
Wikipedia
spowodować czyjąś kontuzję
SJP.pl
konwalidować; w prawie:
1. nadać moc prawną na skutek zaistnienia okoliczności spełniających warunki określone przez ustawę;
2. skonwalidować się - uzyskać moc prawną na skutek zaistnienia okoliczności spełniających warunki określone przez ustawę
SJP.pl
zharmonizować działania prowadzone wspólnie przez wiele osób w celu uzyskania efektu tych działań w jak najkrótszym czasie, przy jak najmniejszym nakładzie, przy optymalnym wykorzystaniu możliwości itp.
SJP.pl
zharmonizować działania prowadzone wspólnie przez wiele osób w celu uzyskania efektu tych działań w jak najkrótszym czasie, przy jak najmniejszym nakładzie, przy optymalnym wykorzystaniu możliwości itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. koordynować)
(1.1) uzgodnić wspólne działanie
Wiktionary
rzecz. skoordynowanie n., koordynowanie n.
czas. koordynować
Wiktionary
(1.1) zharmonizować, zsynchronizować
Wiktionary
kastrowany baran
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. wykastrowany baran
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. danina dla władcy za czasów Piastów
(2.2) przest. lub techn. ilość ziemi przeznaczona do skopania
(2.3) gwara. zob. szkop. (pojemnik, naczynie z jednym uchem, wykonane metodą bednarską)
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp., rozk. od: skopać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A jagniak wełnę ma, jakiej skop nie da!
Wiktionary
IPA: skɔp, AS: skop
Wiktionary
(1.1) rzecz. skopowina ż.; zdrobn. skopek, szkopik; przym. skopowy
(2.3) rzecz. zdrobn. szkopek, szkopka, skopek, gwara. skopecek, gwara. skopecyk
Wiktionary
(1.1) gwara. szkop, stpol. skopiec
(2.3) stpol. szkopiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skopać.
(1.2) zadanie wielu ciosów nogami
Wiktionary
Skopanie – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, w gminie Baranów Sandomierski. Ma status sołectwa.
W 1568 roku Skopanie kupił kasztelan śremski Rafał Leszczyński. W 1629 roku właścicielem wsi położonej w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego był Rafał Leszczyński. W 1887 roku miejscowość uzyskała połączenie kolejowe z Dębicą i Sandomierzem poprzez wybudowaną linię kolejową nr 25, przy której znajduje się osobowy przystanek kolejowy Skopanie.
Wikipedia
(1.2) Gdy Tagge rozkazał szturmowcowi, by ten wyszedł z nią do lasu, zlikwidował ją i wrócił do poszukiwań, Aphra musiała zdusić w sobie ogromną chęć skopania delikwenta i wzięcia nóg za pas.
Wiktionary
rzecz. wykopki nmos., kopacz mos./mzw.
Wiktionary
grecki architekt i rzeźbiarz (IV w. p.n.e.)
SJP.pl
Skopas z Paros - rzeźbiarz i architekt grecki, działający ok. 370 p.n.e. - 330 p.n.e. na Peloponezie, w Karii i Jonii. Rywalizował z Praksytelesem.
Jego sztuka rzeźbiarska nacechowana była patosem, dynamiką układu ciała i ekspresją twarzy. Z łatwością oddawał dramatyczne emocje: ekstazę, tęsknotę, cierpienie.
Wikipedia
1. spulchnić (ziemię), używając odpowiednich narzędzi;
2. zrzucić z siebie przykrycie (np. kołdrę) przez kopanie nogami;
3. zbić kogoś kopaniem
SJP.pl
prawosławna grupa wyznaniowa powstała w 1772 roku w Rosji, uważająca ascezę i kastrację lub surową wstrzemięźliwość płciową za warunek zbawienia
SJP.pl
Skopcy ("rzezańcy", скопцы tzn. kastraci, zwani też „białymi gołębiami”) – ruch religijny (grupa wyznaniowa) w Rosji, powstały w łonie bezpopowców i prawosławia, uważający ascezę i kastrację lub surową wstrzemięźliwość płciową za warunek zbawienia.
Wikipedia
1. drewniane naczynie używane dawniej na wsi, najczęściej na mleko i śmietanę; szkopek; dojnica;
2. mały skop; baranek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. wytrzebione jagnię
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gwara. roln. wiadro używane przy dojeniu krów
Wiktionary
rzecz. skop m.
Wiktionary
mieszkaniec Skopie (Skopje), stolicy Macedonii; Skopijczyk
SJP.pl
mieszkanka Skopie (Skopje), stolicy Macedonii; Skopijka
SJP.pl
przymiotnik od: Skopie (stolica Macedonii); skopijski
SJP.pl
1. spulchnić (ziemię), używając odpowiednich narzędzi;
2. zrzucić z siebie przykrycie (np. kołdrę) przez kopanie nogami;
3. zbić kogoś kopaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. przest. Skopje (stolica Macedonii Północnej)
Wiktionary
członek prawosławnej grupy wyznaniowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek radykalnej sekty prawosławnej powstałej w osiemnastowiecznej Rosji, praktykującej kastrację i mastektomię;
Wiktionary
Skopiec (720,7 m n.p.m.) – szczyt w Górach Kaczawskich, w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w gminie Janowice Wielkie.
Góra znajduje się w południowo-środkowej części Gór Kaczawskich, w środkowej części Grzbietu Południowego, około 400 m na północ od szczytu Baraniec, około 2,8 km na południowy zachód od centrum Wojcieszowa i około 7 km na północny wschód od centrum Janowic Wielkich.
Wikipedia
mieszkaniec Skopie (Skopje), stolicy Macedonii; Skopianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Skopja
Wiktionary
IPA: skɔˈpʲijt͡ʃɨk, AS: skopʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Skopje n.
:: fż. skopijka ż.
przym. skopijski
Wiktionary
(1.1) skopianin
Wiktionary
mieszkanka Skopie (Skopje), stolicy Macedonii; Skopianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Skopja
Wiktionary
IPA: skɔˈpʲijka, AS: skopʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Skopje n.
:: fm. skopijczyk mos.
przym. skopijski
Wiktionary
(1.1) skopianka
Wiktionary
przymiotnik od: Skopie (stolica Macedonii); skopiański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Skopje
Wiktionary
IPA: skɔˈpʲijsʲci, AS: skopʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Skopje n., skopijczyk mos., skopijka ż.
Wiktionary
(1.1) skopiański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skopiować.
Wiktionary
rzecz. kopiowanie n., kopia ż., kopiarka ż., kopista m.
czas. kopiować ndk., skopiować dk.
przym. kopiowy
Wiktionary
1. wykonać kopię czegoś;
2. przepisać coś od kogoś, podając jako swoje; ściągnąć, zerżnąć, zgapić;
3. powtórzyć coś po kimś, zrobić coś w ten sam sposób;
4. wykonać odbitki fotograficzne;
5. w obróbce skrawaniem: wykonać przedmioty w kształcie wzorca;
6. sporządzić negatyw filmu celem wykonania większej liczby egzemplarzy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kopiować)
(1.1) dokonany od|kopiować.
Wiktionary
(1.1) Rosja, skopiowawszy z Zachodu modele samochodów i samolotów, odrzutowiec, radar, penicylinę, telewizję, bombę atomową i niemieckie łodzie podwodne, występuje teraz do wyścigu.
Wiktionary
IPA: skɔˈpʲjɔvat͡ɕ, AS: skopʹi ̯ovać
Wiktionary
rzecz. kopia ż., kopiarka ż., kopista m., kopiowanie n., skopiowanie n.
czas. kopiować ndk.
przym. kopiowy
Wiktionary
ułożyć coś w kopę, np. siano
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stolica Macedonii; Skopie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Macedonii Północnej;
Wiktionary
Skopje ( Скопје, "Skopje"; Shkup; Скопље, "Skoplje"; Скопие, "Skopie"; gr. Σκόπια, "Skopia"; Üsküp) – stolica Macedonii Północnej, położona w kotlinie na wschód od Szar Płaniny nad rzeką Wardar, ludność: 611,107 mieszkańców (2021), główny ośrodek gospodarczy i naukowy kraju, węzeł drogowy oraz kolejowy ze stacją Skopje. Na południowy wschód od miasta położony jest międzynarodowy port lotniczy Skopje.
Wikipedia
(1.1) Uczę się macedońskiego, bo chcę studiować w Skopju.
Wiktionary
IPA: ˈskɔpʲjɛ, AS: skopʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. skopijczyk m., skopijka ż.
przym. skopijski, skopiański
Wiktionary
(1.1) przest. Skopie
Wiktionary
dewiacja seksualna charakteryzująca się skłonnością do oglądania osób uprawiających seks; podglądactwo, oglądactwo, wojeryzm, voyeuryzm, skoptofilia
SJP.pl
związek organiczny działający porażająco na zakończenia nerwów przywspółczulnych oraz narkotycznie na ośrodkowy układ nerwowy; hioscyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. farm. środek antycholinergiczny, alkaloid tropanowy występujący naturalnie w niektórych roślinach z rodziny psiankowatych (np. bieluń, lulek czarny, pokrzyk wilcza jagoda)
Wiktionary
Skopolamina, hioscyna, burundanga – organiczny związek chemiczny, pochodna hioscyjaminy, alkaloid tropanowy, otrzymywany między innymi z liści bielunia dziędzierzawy. W medycynie używana w postaci bromowodorku, choć częściej używa się jej butylobromku (ściślej bromku "N"-butyloskopolaminy – np. preparat "Scopolan") w przypadku zapalenia tęczówki i ciała rzęskowego oraz do rozszerzania źrenicy i paraliżu mięśni oka w celach diagnostycznych. Wykazuje słabsze działanie obwodowe od atropiny[].
Wikipedia
(1.1) Skopolamina bywa stosowana jako lek przeciwwymiotny w podróży morskiej.
Wiktionary
(1.1) hioscyna, burundanga, oddech diabła; wzór sumaryczny: C₁₇H₂₁NO₄
Wiktionary
w literaturze: teoria skoposu - teoria, według której tłumaczenie jest celowym działaniem, gdzie główną rolę odgrywa zamierzony cel, a nie wierność tekstowi źródłowemu
SJP.pl
regionalnie: baranina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Poznań. baranina
Wiktionary
Skopowina – mięso otrzymywane z wykastrowanych samców owcy, czyli "skopów". W niektórych regionach Polski określenie to może dotyczyć wszelkiej baraniny[].
Wikipedia
(1.1) skop
Wiktionary
przymiotnik od: skop
SJP.pl
dewiacja seksualna charakteryzująca się skłonnością do oglądania osób uprawiających seks; podglądactwo, oglądactwo, wojeryzm, voyeuryzm, skopofilia
SJP.pl
1. spulchniać (ziemię), używając odpowiednich narzędzi;
2. zrzucać z siebie przykrycie (np. kołdrę) przez kopanie nogami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nakłonić kogoś do czegoś, namówić kogoś na coś, odpowiednio argumentując skłonić kogoś do jakichś zadań, czynności
SJP.pl
Skorczów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Kaplica pw. Bożego Narodzenia z 1616 r., wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.196 z 30.05.1972).
Wikipedia
w muzyce: zmiana strojenia instrumentu strunowego ułatwiająca wykonanie pewnych pasaży, akordów itp.; scordatura
SJP.pl
Skordatura – metoda stosowana w grze na instrumentach strunowych (np. skrzypcach) polegająca na przestrojeniu strun instrumentu, dzięki czemu można osiągnąć szczególnie wirtuozowskie efekty, zwłaszcza w grze akordowej i polifonicznej. Zamiast zwyczajowego stroju (g d1 a1 e2), kompozytor danego utworu może zalecić inny (np. g c1 g1 e2).
Wikipedia
przedstawiciel rzędu niewielkich owadów z podgromady uskrzydlonych; cęgosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. podłużny owad uzbrojony w charakterystyczne kleszcze;
Wiktionary
Skorek ("Forficula") – rodzaj skorków z rodziny skorkowatych i podrodziny Forficulinae.
Wikipedia
(1.1) Skorek jest naturalnym wrogiem rybika cukrowego.
Wiktionary
IPA: ˈskɔrɛk, AS: skorek
Wiktionary
(1.1) pot. szczypawka, szczypawica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powiązanie ze sobą w jedną funkcjonującą lub pojmowalną całość
Wiktionary
(1.1) Wskazywał, że konieczne było skorelowanie prac nad tą ustawą z pracami nad budżetem, bo w nim mają znaleźć się środki na realizację programu.
Wiktionary
rzecz. korelacja ż.
czas. korelować ndk., korelować się ndk., skorelować dk., skorelować się dk.
Wiktionary
1. związać wzajemnie, zestawić
2. pozostać w powiązaniu, we współzależności z czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. korelować)
(1.1) powiązać ze sobą w jedną funkcjonującą całość
czasownik zwrotny dokonany skorelować się (ndk. korelować się)
(2.1) powiązać się ze sobą w jedną całość
Wiktionary
(1.1) Skorelujemy to z adresami ich zamieszkania i stopniem zanieczyszczeń w tym rejonie.
Wiktionary
rzecz. korelowanie n., korelacja ż., skorelowanie n.
czas. korelować ndk.
Wiktionary
(1.1) połączyć, spiąć, zespolić, zunifikować
Wiktionary
przedstawiciel rzędu niewielkich owadów z podgromady uskrzydlonych; cęgosz
SJP.pl
Sk
Wikipedia
spójnik pełniący wiele funkcji w zdaniu
SJP.pl
spójnik
(1.1) spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego
(1.2) przest. spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś
przysłówek
(2.1) przest. prędko, rychło, szybko
(2.2) przest. w użyciu orzeczeniowym ktoś do czegoś skory, skłonny
Wiktionary
(1.1) Skoro z prawdy wynika tylko prawda, więc zaczynając od prawdziwych przesłanek można w matematyce dojść tylko do prawdziwych wniosków.
(1.1) Pójdziemy sami, skoro ty nie chcesz.
(1.2) Skoro tylko wyjdę za mąż, wyprowadzę się.
Wiktionary
IPA: ˈskɔrɔ, AS: skoro
Wiktionary
(1.1) jeśli, jeżeli
(1.2) kiedy, gdy
Wiktionary
gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
dawniej: człowiek, który prędko chodzi
SJP.pl
Skorocice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Wiślica. Ma status sołectwa.
Po wprowadzeniu gromad w 1954 r. wieś należała do gromady Skotniki, po jej zniesieniu w latach 1960-1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Skorocice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
Skorodnica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Stary Brus.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Stary Brus. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 66 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skorodować.
Wiktionary
rzecz. korodowanie n., korozja ż.
czas. korodować ndk., skorodować dk.
przym. korozyjny
Wiktionary
czasownik
(1.1) dokonany od|korodować.: ulec korozji
(1.2) dokonany od|korodować.: spowodować korozję czegoś
Wiktionary
IPA: ˌskɔrɔˈdɔvat͡ɕ, AS: skorodovać
Wiktionary
rzecz. korozja ż., korodowanie n., skorodowanie n.
czas. korodować ndk.
przym. korozyjny
Wiktionary
minerał, wodny arsenian żelaza; powstaje w wyniku wietrzenia arsenopirytu
SJP.pl
Skorodyt – minerał z gromady arsenianów. Jest uwodnionym arsenianem żelaza. Nazwa pochodzi z języka greckiego i oznacza "podobny do czosnku", gdyż podgrzany wydziela czosnkowy zapach.
Wikipedia
przymiotnik od: Skorogoszcz
SJP.pl
Skorogoszcz (tuż po wojnie "Szurgoszcz", niem. "Schurgast") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Lewin Brzeski. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1271 rokiem, zdegradowany w 1945 roku.
Wikipedia
gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
Skoroszki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Winnica. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Skoroszowice – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Strzelin.
Wikipedia
Skoroszyce (niem. "Friedewalde"; daw. "Kubinów") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Skoroszyce.
Miejscowość administracyjnie należy do województwa opolskiego od jego utworzenia w 1950 r.
Miejscowość jest siedzibą gminy Skoroszyce.
Wikipedia
przymiotnik od: Skoroszyce
SJP.pl
teczka z przymocowanym wewnątrz metalowym urządzeniem do spinania luźnych kartek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) teczka z metalowym mechanizmem służącym do spinania luźnych kartek papieru
(1.2) inform. plik komputerowy zawierający jeden lub więcej arkuszy kalkulacyjnych
Wiktionary
(1.1) Mock schował kopertę do teczki obok materiałów dowodowych obu zbrodni i kartonowego skoroszytu z raportami swoich podwładnych.
(1.2) Jeśli ilość arkuszy w skoroszycie znacząco wzrośnie, wówczas możemy powiększyć obszar przeznaczony na wyświetlanie kart arkuszy kosztem obszaru poziomego paska przewijania.
Wiktionary
rzecz. skoroszytowy
Wiktionary
przymiotnik od: skoroszyt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. alfabetyczny spis tematów, terminów, nazwisk itp. przytoczonych w danym dziele wraz ze stronami, na których figurują; indeks
2. rodzaj notesu z umieszczonymi z boku kolejnymi literami alfabetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) alfabetyczne zestawienie tematyczne (np. nazwisk, pojęć) w książce wraz z odsyłaczami do odpowiednich stron;
(1.2) notes z literami alfabetu umieszczonymi po jego boku tak, aby ułatwić znajdowanie treści podczas kartkowania, też: bok takiego notesu
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Wartość monografii podnosi skorowidz nazwisk oraz polskich i łacińskich nazw roślin i zwierząt.
(1.2) (…) z powodu remontu kaloryferów i wymiany okien zostałem zmuszony do uporządkowania książek, czasopism, zeszytów, skorowidzów, skoroszytów, blok-notesów, albumów i broszur zalegających w moim pokoju (…).
(1.2) W moim domowym archiwum zachował się notes z przełomu XIX i XX wieku - w płóciennej oprawie, ze skorowidzem.
Wiktionary
(1.1) indeks
Wiktionary
drapieżna ryba morska z rodziny skorpenowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Scorpaena|ref=tak., drapieżna ryba morska z krępym ciałem pokrytym kolcami i wyrostkami, występująca w morzach ciepłych
Wiktionary
(1.1) Ciała skorpen są uzbrojone w kolce.
Wiktionary
rzecz. skorpenokształtne lm nm., skorpenowate lm nm.
przym. skorpenowaty
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Skorpenokształtne (Scorpaeniformes) – rząd ryb promieniopłetwych. Blisko spokrewnione z okoniokształtnymi, wraz z którymi należą do nadrzędu kolcopłetwych. Cechą charakterystyczną rzędu jest kostna tarcza pod okiem.
Wikipedia
o cechach skorpenokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
o cechach skorpenowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Scorpaenidae|A. Risso|ref=tak., rodzina drapieżnych ryb skorpenokształtnych;
Wiktionary
Skorpenowate (Scorpaenidae) – rodzina drapieżnych ryb skorpenokształtnych. Niektóre gatunki niebezpieczne dla człowieka (niebezpieczeństwo skaleczenia kolcami jadowymi).
Wikipedia
(1.1) Wszystkie skorpenowate mają krępe ciała i duże otwory gębowe.
Wiktionary
rzecz. skorpena ż.
Wiktionary
o cechach skorpenowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
podrząd ryb promieniopłetwych z rzędu skorpenokształtnych
SJP.pl
bezkręgowiec z gromady pajęczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od tego najścia upłynęło już wiele tygodni, jednakże w chatach czuć było jeszcze zakwas mrówczany i nie można się w nich było dopatrzyć ani czarnych, wielkich karaluchów, które roją się zwykle w lepiankach murzyńskich, ani pająków, ani skorpionów, ani najmniejszego owadu.
Wiktionary
IPA: ˈskɔrpʲjɔ̃n, AS: skorpʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. Skorpion mos./mzw.
Wiktionary
skorpionowiec brunatny - gatunek mchu z rodziny krzywoszyjowatych
SJP.pl
przymiotnik od: skorpion
SJP.pl
bezkręgowiec z gromady pajęczaków
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rodzaj żółwi z rodziny skorpuchowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skory
SJP.pl
uzależnić od siebie kogoś, zwłaszcza urzędników i polityków, przez dawanie łapówek, przykupywanie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. korumpować)
(1.1) uzależnić od siebie decydenta, urzędnika poprzez danie mu łapówki
czasownik zwrotny dokonany skorumpować się (ndk. korumpować się)
(2.1) dać się skorumpować; ulec korupcji
Wiktionary
rzecz. skorumpowanie n., korupcja ż.
przym. skorumpowany, korupcyjny
Wiktionary
(1.1) przekupić
Wiktionary
1. twarda warstwa pokrywająca coś z wierzchu, np. skorupa lodowa;
2. kawałek rozbitego naczynia fajansowego, glinianego, porcelanowego;
3. potocznie: o lichym wyszczerbionym naczyniu;
4. twarda osłona rogowa lub kostna okrywająca ciała stawonogów; 5 skorupa ziemska - zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, zbudowana ze skał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu
(1.2) zool. twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
(1.3) kawałek rozbitego naczynia ceramicznego
(1.4) reg. pozn. naczynie ceramiczne
(1.5) anat. część mózgowia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jak rozbić skorupę kokosa?
(1.2) Skorupa żółwia szylkretowego służyła do wyrobu różnego rodzaju ozdób.
(1.3) Stłukłem wazon, muszę pozbierać skorupy z podłogi.
Wiktionary
IPA: skɔˈrupa, AS: skorupa
Wiktionary
rzecz. skorupiak m.
:: zdrobn. skorupka ż.
przym. skorupkowy, skorupowy, oskorupiony
Wiktionary
(1.1) łupina, łuska, powłoka
(1.2) pancerz, karapaks, muszla
Wiktionary
zwierzę o ciele zbudowanym z segmentów, zwykle okryte pancerzem, mające kilka par nóg, żyjące przeważnie w wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp;
Wiktionary
(1.1) W jaki sposób oddychają skorupiaki?
(1.1) Jak szacują niektórzy badacze, połowy komercyjne mogą się skończyć jeszcze przed rokiem 2050, ponieważ populacje tych gatunków ryb i skorupiaków, które są obecnie poławiane, mogą zostać wyłowione do cna.
Wiktionary
IPA: skɔˈrupʲjak, AS: skorupʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. skorupa ż., skorupka ż., skorupnik m., skorupienie n., skorupniak mrz.
czas. skorupieć ndk.
przym. skorupowy, skorupkowy, skorupiakowy, skorupiasty, skorupowaty, skorupiany
Wiktionary
zwierzę o ciele zbudowanym z segmentów, zwykle okryte pancerzem, mające kilka par nóg, żyjące przeważnie w wodzie
SJP.pl
Sk
Wikipedia
przymiotnik od: skorupiak
SJP.pl
podobny do skorupy, tworzący rodzaj skorupy; skorupowaty
SJP.pl
skorupik jabłoniowy - owad z rodziny tarczników, szkodnik drzew i krzewów owocowych; przecinkowiec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: skorupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: skorupa
(1.2) zool. twarda osłona jaja
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.2) Proszę, obierz jajka ze skorupek i je pokrój.
Wiktionary
rzecz. skorupa ż., skorupiak mzw., skorupniak mrz.
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk szkorupina
Wiktionary
cecha powierzchni szkliwa o wyglądzie zbliżonym do powierzchni skorupek jajka
SJP.pl
przypominający skorupkę, podobny do skorupki
SJP.pl
przymiotnik od: skorupka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skorupniak
Wiktionary
rzecz. skorupniak m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara więzienna jajko
Wiktionary
IPA: skɔˈrupʲɲak, AS: skorupʹńak
Wiktionary
rzecz. skorupa ż., skorupka ż., skorupiak m.
:: zdrobn. skorupniaczek m.
przym. skorupowy, skorupkowy
Wiktionary
podobny do skorupy, tworzący rodzaj skorupy; skorupiasty
SJP.pl
przymiotnik od: skorupa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. twarda warstwa pokrywająca coś z wierzchu, np. skorupa lodowa;
2. kawałek rozbitego naczynia fajansowego, glinianego, porcelanowego;
3. potocznie: o lichym wyszczerbionym naczyniu;
4. twarda osłona rogowa lub kostna okrywająca ciała stawonogów; 5 skorupa ziemska - zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, zbudowana ze skał
SJP.pl
Skorupy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Kołbiel.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dendr. jarzębina
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. owoc jarzębiny
Wiktionary
Skoruszyna (słow. "Skorušina") – najwyższy szczyt Skoruszyńskich Wierchów na Słowacji. Południowe stoki Skoruszyny opadają do Doliny Błotnej, przełęczy Borek i Doliny Mihulczej. Przez przełęcz Borek Skoruszyna łączy się z Tatrami Zachodnimi, doliny Błotna i Mihulcza należą do Rowu Podtatrzańskiego. Z południowych stoków Skoruszyny spływa bardzo gęsta sieć niewielkich potoków uchodzących do Błotnego Potoku i Mihulczego Potoku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. jarzębina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki, który jest gotów do uczynienia, zaakceptowania czegoś; skłonny, chętny, ochoczy, skwapliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. chętny
(1.2) książk. skłaniający się (ku czemuś), skłonny (do czegoś)
(1.3) przest. szybki
Wiktionary
Skory ( Скары; Скоры) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Narocz.
Wikipedia
(1.1) Małe kotki są skore do zabawy.
(1.2) Człowiek skory do gniewu odbiera swoje otoczenie jako wroga.
(1.2) (…) chociaż duch ich może jest dość skory do tego: lecz ciało ich jest mdłe.
Wiktionary
IPA: ˈskɔrɨ, AS: skory
Wiktionary
(1.1) chętny
Wiktionary
przeprowadzić korektę
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|korygować.
Wiktionary
gatunek szpaka; skorzek, skorzeń
SJP.pl
przestarzały stopień wyższy od przysłówka: skoro (prędko, rychło)
SJP.pl
Skorzewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Skòrzewò; niem. "Skorschewo") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Kościerzyna. Leży na Pojezierzu Kaszubskim u południowych krańców Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Ma status sołectwa.
Wikipedia
[czytaj: skor-zonera] roślina warzywna, uprawiana ze względu na jadalne ciemnobrązowe lub czarne korzenie; wężymord
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. wężymord czarny korzeń.
Wiktionary
(1.1) Skorzonerę traktowano ongiś jako roślinę leczniczą (…).
Wiktionary
(1.1) wężymord, wężymord czarny korzeń
Wiktionary
Skorzynice ( Hartliebsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.
Według podziału fizycznogeograficznego miejscowość leży w Rowie Zbylutowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skorzystać.
Wiktionary
czas. skorzystać
Wiktionary
1. użyć czegoś, posłużyć się czymś; wykorzystać;
2. osiągnąć z czegoś zysk, korzyść; zyskać, wyzyskać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. korzystać)
(1.1) dokonany od|korzystać.
Wiktionary
(1.1) Kiedy poczuła pustkę w głowie i za nic nie mogła ustalić, co powinna zrobić i dokąd się udać, niemal odruchowo uruchomiła holorejestrator i podniosła go na wysokość oczu – równie dobrze może skorzystać z okoliczności, by przygotować ujęcia na potrzeby filmów wymagających dynamicznej akcji – i zerwała się biegiem w kierunku hangaru.
Wiktionary
czas. wykorzystywać, korzystać ndk.
rzecz. korzyść ż., korzystanie n., skorzystanie n.
przym. korzystny
przysł. korzystnie, niekorzystnie
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Skorzęcin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ukos;
1. powierzchnia ukośna;
2. kawałek tkaniny odcięty ukośnie
SJP.pl
rodzaj mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
rodzina mszaków z rzędu meszkowców
SJP.pl
pod kątem ostrym; ukośnie; na ukos
SJP.pl
zdrobnienie od: skos
SJP.pl
1. ściąć trawę, zboże itp. przy pomocy odpowiedniego narzędzia, np. sierpa, czy maszyny, np. kombajnu;
2. przenośnie:
a) zagarnąć, zdobyć (np. korzyści, środki);
b) położyć trupem; uśmiercić;
3. w gwarze uczniowskiej: postawić niską ocenę;
4. środowiskowo: sfaulować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kosić)
(1.1) ogrod. roln. ściąć rośliny, zwykle zbiorowo, kosą lub przy użyciu jakiejś maszyny
(1.2) zabić wiele istot, zamordować serią
Wiktionary
rzecz. kośnik mzw./mos., kosiarz mos., kosynier mos., kosiarka ż., skoszenie n., kosa ż.
przym. kosiarski
czas. kosić, wykaszać
Wiktionary
(1.1) ściąć
(1.2) pomordować, pozabijać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. roln. skośne zagony na końcach pola ornego
Wiktionary
stać się kosmatym, obrosnąć włosami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze skosem, dotyczący skosu
Wiktionary
rzecz. skos m., skośka ż., skosik m.
przym. skośny
przysł. skośnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) stwardniały, jak kość
(1.2) przen. utrwalony w niezmiennej, tradycyjnej postaci
(1.3) przen. trwający przy tych samych poglądach
Wiktionary
rzecz. skostnienie n., skostniałość ż., pokostnienie n., kostnienie n.
czas. skostnieć dk., pokostnieć dk., kostnieć ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. kostnieć)
(1.1) nabrać cech kości; stać się sztywnym, twardym jak kość
(1.2) przen. stracić elastyczność, utrwalić się w czymś
(1.3) przen. zesztywnieć z zimna lub pod wpływem silnych wrażeń
Wiktionary
(1.1) Chrząstka może skostnieć z wiekiem.
(1.2) Jego myślenie całkowicie skostniało.
Wiktionary
IPA: ˈskɔstʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: skostʹńėć
Wiktionary
rzecz. kość ż., kostniak mrz., skostnienie n., kostka ż.
czas. kostnieć ndk.
przym. skostniały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skosić.
Wiktionary
(1.1) Pole po skoszeniu rosnących na nim zbóż, nazywamy ścierniskiem albo rżyskiem.
Wiktionary
czas. wykaszać, skosić dk.
rzecz. kosiarz mos., kosa ż., kosiarka ż., kosynier mos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skosztować.
Wiktionary
czas. skosztować dk.
Wiktionary
1. zjeść lub wypić coś w celu zbadania smaku; spróbować;
2. doznać czegoś, poznać coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) zjeść lub wypić trochę, aby poczuć smak
(1.2) przen. doświadczyć czegoś
Wiktionary
rzecz. skosztowanie n.
Wiktionary
(1.1) spróbować
(1.2) doznać, zaznać, zakosztować
Wiktionary
dawniej: bydło rogate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. bydło
Wiktionary
SKOT ( Střední Kolový Obrněný Transportér "– Średni Kołowy Opancerzony Transporter;" znany także pod oznaczeniem OT-64) – kołowy, pływający transporter opancerzony opracowany wspólnie przez CSRS i PRL na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Pojazd posiada cztery osie (układ 8×8), w najpopularniejszych wariantach jest także wyposażony w wieżę strzelecką.
Wikipedia
IPA: skɔt, AS: skot
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej: pasterz bydła rogatego (skotu); skotopas
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skotnikami, dotyczący Skotnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Skotniki nmos., skotnik mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. roln. wypasacz bydła
Wiktionary
Skotnik (pastuch, l.mn. skotnicy, zapożyczenie z niem. "skatts") – w okresie wczesnego średniowiecza grupa ludności służebnej, która zajmowała się wypasem bydła (zob. wygon).
Świadectwem ich istnienia są nazwy wsi (jak np. Skotniki koło Kruszwicy), które nosi kilka osad w Polsce, położonych w sąsiedztwie starych grodów.
Wikipedia
rzecz. Skotniki nmos., Skotnicki m., Skotnicka ż., skotniczka ż., skotniczkowate nmos.
:: zdrobn. skotniczek m.
przym. skotnicki, skotniczkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
substancja zmieniająca swoje własności podczas bombardowania elektronami
SJP.pl
dawniej: pasterz bydła rogatego (skotu); skotarz
SJP.pl
staropolska nazwy sielanki jako gatunku literackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. liter. staropolska nazwa sielanki
(1.2) daw. pasterka
Wiktionary
(1.1) Pisywał skotopaski, innymi słowy klecił bukoliki.
(1.2) W koszyku skotopaski nie brakowało chleba i kiełbaski.
Wiktionary
(1.1) idylla, ekloga, bukolika, sielanka
(1.2) pasterka
Wiktionary
widzenie skotopowe - praca oka przy znikomej ilości światła
SJP.pl
lampa elektronowa z ekranem o długim czasie poświaty, stosowana w radarach
SJP.pl
wyznawca, zwolennik skotyzmu
SJP.pl
zwolenniczka skotyzmu
SJP.pl
scholastyczny kierunek filozoficzno-teologiczny, opozycyjny wobec tomizmu, uznający prymat woli nad rozumem; szkotyzm
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rodzaj klamry używanej do spajania lub przytrzymywania różnego rodzaju elementów drewnianych w budowlanych konstrukcjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś położona w województwie podkarpackim;
Wiktionary
Skowierzyn – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Zaleszany. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
IPA: skɔˈvʲjɛʒɨ̃n, AS: skovʹi ̯ežỹn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Kolno,gubernia augustowska,Grajewo,Łomża,Mońki, Ostrołęka,Tykocin,Ełk,Giżycko,Gołdap,Olecko,Pisz,Sejny,Suwałki,Suwalszczyzna,Polesie. patelnia
(1.2) gw-pl|Zambrów. blacha do pieczenia
(1.3) gw-pl|Augustów,Suwałki. rondel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. średniej wielkości ptak z rodziny skowronków
Wiktionary
Skowron (niem. "Lerchenberg", 472 m n.p.m.) – wzniesienie w północnej części "Grzbietu Małego" Gór Kaczawskich, położone na północny zachód od Płoszczynki, gdzie łączy się z Wapienną. Ku zachodowi odchodzi od niego kilka bocznych ramion z Zadnią i Strzyżowcem.
Wikipedia
(1.1) Zdjęcie skowrona zostało zrobione nad Morzem Czerwonym.
Wiktionary
rzecz. Skowron mrz., skowronek mzw., skowroniak mzw., skowronki lm nm., skowrończyk mzw.
Wiktionary
zdrobnienie od: skowronek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. mały ptak z rodziny nazwa systematyczna|Alaudidae|ref=tak. o perlistym, wysokim śpiewie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rolnik niechętnie z pługiem na pole wychodził, chociaż wiosna przyszła wczesna, cicha, ciepła, a nad stepami dzwoniły od dawna skowronki.
(1.1) Jedna leci, jak skowronek, • Nad zagon miły, • Druga płacze, jak zazula, • Gdzieś u mogiły!
Wiktionary
IPA: skɔvˈrɔ̃nɛk, AS: skovrõnek
Wiktionary
przym. skowronkowy
rzecz. skowron mzw., skowronki nmos.
:: zdrobn. skowroneczek mzw.
Wiktionary
(1.1) rolak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ramphocoris clotbey|Bonaparte|ref=tak., gatunek małego ptaka z rodziny skowronków, występującego w północnej Afryce oraz Bliskim Wschodzie;
(1.2) ornit. ptak z gatunku skowroniak (1.1)
Wiktionary
Skowroniak ("Ramphocoris clotbey") – gatunek małego ptaka z rodziny skowronków (Alaudidae). Występuje w północnej Afryce oraz na Bliskim Wschodzie. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.2) Środowisko życia skowroniaków stanowią m.in. stepy.
Wiktionary
rzecz. skowron mzw.
Wiktionary
pisklę skowronka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) ornit. syst. nazwa systematyczna|Alaudidae|Vigors|ref=tak., rodzina małych ptaków z rzędu wróblowych;
Wiktionary
Skowronki (Alaudidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
rzecz. skowron mzw., Skowron mos./ż., skowronek mzw., Skowroński mos., Skowrońska ż.
Wiktionary
rodzina małych ptaków z rzędu wróblowych; skowronki
SJP.pl
o cechach skowronkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
przymiotnik od: skowronek
SJP.pl
ptak z rodziny skowronków
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o psie lub innym ssaku psowatym: wydawać urywane, żałosne dźwięki
(1.2) o ludziach: jęczeć, skarżyć się żałośnie
Wiktionary
(1.1) Wilki jęły się cisnąć, przy strawie a szarpać, a skowyczeć, a ujadać, w końcu jeden drugiemu do gardzieli się rzucił i tę że kiereszował.
Wiktionary
IPA: skɔˈvɨt͡ʃɛt͡ɕ, AS: skovyčeć
Wiktionary
rzecz. skowyt mrz., skowyk mrz., skowyczenie n., skowytanie n.
czas. skowytać ndk., skowyknąć dk., skowytnąć dk.
przym. skowytliwy
Wiktionary
(1.1-2) skowytać, skomleć, kwilić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Warszawa. pies
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej:
1. pełen energii, zapału, życia; energiczny, żwawy, żywy;
2. zgrabny, szybki w ruchach, w poruszaniu się; ruchliwy, zwinny, prędki
SJP.pl
skowyczenie -
1. urywany, żałosny głos psa;
2. cichy, żałosny jęk wydawany przez człowieka;
3. inny, podobny odgłos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przerywane, żałosne wycie psa lub – rzadziej – innego zwierzęcia
(1.2) cichy, żałosny jęk człowieka
(1.3) inny, podobny odgłos
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. skowytanie n., skowyczenie n., zaskowyczenie n., zaskowytanie n.
czas. skowyczeć ndk., skowytać ndk., zaskowyczeć dk., zaskowytać dk.
Wiktionary
skomleć jak pies; wydać głos żałosny, przeciągły
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zawiadomić
Wiktionary
1. o piłce: odbić się od ziemi;
2. rzadko: spaść z czegoś, stoczyć się; skoziołkować
SJP.pl
zmęczony, wyczerpany, zgnębiony; znękany, skołowany, zdezorientowany
SJP.pl
zgnębić, zmęczyć kogoś, zamącić komuś w głowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. zob. Scyta.
Wiktionary
IPA: skɔˈwɔta, AS: skou̯ota
Wiktionary
(1.1) Scyta
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: skołować
przymiotnik
(2.1) pot. odczuwający zamęt, pozbawiony właściwego rozeznania w danej sytuacji; zdezorientowany
Wiktionary
IPA: ˌskɔwɔˈvãnɨ, AS: skou̯ovãny
Wiktionary
czas. skołować
rzecz. kółko n.
Wiktionary
1. zamącić komuś w głowie; zmylić;
2. w lotnictwie: opuścić miejsce poprzez kołowanie
SJP.pl
potocznie:
1. o włosach, sierści, włóknie: zbić się w kołtun, zmierzwiony kłąb; skudłać;
2. stać się kołtunem, człowiekiem zacofanym, obskurantem
SJP.pl
potocznie:
1. o włosach, sierści, włóknie: zbić się w kołtun, zmierzwiony kłąb; skudłać;
2. stać się kołtunem, człowiekiem zacofanym, obskurantem
SJP.pl
Skołyszyn – wieś gminna w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn.
W roku 2021 w Skołyszynie mieszkało 2046 mieszkańców, z czego 49,4% stanowiły kobiety, a 50,6% mężczyźni.
Wikipedia
przymiotnik od: Skołyszyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skończyć.
Wiktionary
czas. skończyć
przym. skończony
rzecz. końcówka ż.
Wiktionary
1. zakończyć wykonywanie jakiejś czynności;
2. zdać egzaminy, zaliczyć program danej szkoły, uczelni;
3. umrzeć
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: skończyć
przymiotnik
(2.1) całkowity, pełny, kompletny
(2.2) niespodziewający się niczego dobrego, niemogący liczyć na sukces; przegrany
(2.3) mat. o liczbie elementów wyrażonej liczbą naturalną;
(2.4) mat. nieosiągający plus/minus nieskończoności
Wiktionary
(2.1) Jesteś skończonym kretynem!
(2.1) To skończony bubek, myśli, że świat kręci się wyłącznie wokół niego.
(2.2) „Jestem skończony!” – pomyślał polityk, widząc w gazecie opis swojej afery.
(2.3) Atomów we wszechświecie może być bardzo dużo, jednak i tak jest ich skończona liczba.
(2.4) Rozważany ciąg ma skończoną granicę, więc jest ograniczony.
Wiktionary
IPA: skɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ, AS: skõĩ ̯ṇčõny
Wiktionary
rzecz. koniec m., końcówka ż., skończenie n.
czas. kończyć, skończyć, dokańczać, dokończyć, ukańczać, ukończyć, wykańczać, wykończyć, zakańczać, zakończyć
przym. końcowy, kończący, wykończony, ukończony
przysł. skończenie
Wiktionary
(2.2) zrujnowany
Wiktionary
1. zakończyć wykonywanie jakiejś czynności;
2. zdać egzaminy, zaliczyć program danej szkoły, uczelni;
3. umrzeć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. kończyć)
(1.1) zakończyć czynność
(1.2) przerobić program, ukończyć kurs
(1.3) umrzeć
czasownik zwrotny dokonany skończyć się (ndk. kończyć się)
(2.1) zakończyć trwanie
(2.2) urwać się (o drodze, obszarze)
(2.3) zostać zużytym
(2.4) wyczerpać się twórczo
(2.5) dać jako wynik, spowodować, mieć konsekwencję
Wiktionary
(1.1) — Proszę babci — zawołała — ja nigdy nie skończę kaftanika dla mojej lalki…
(1.2) Pochodził spod Tarnowa. Skończył teologię i polonistykę, chciał zostać księdzem.
(2.5) Wygłupy na jezdni skończyły się tragedią.
Wiktionary
IPA: ˈskɔ̃j̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ, AS: skõĩ ̯ṇčyć
Wiktionary
przym. skończony
przysł. skończenie
rzecz. koniec mrz., skończenie n., końcówka ż.
Wiktionary
1. przyrząd pomiarowy do mierzenia i sprawdzania kątów stożków i klinów w świetle przechodzącym
2. dawniej: linia skośna
SJP.pl
Skośnica (także "Przekop Klucz-Ustowo") – struga, kanał wodny o długości 2,7 km, łączy Odrę Zachodnią w km 29,8 z Odrą Wschodnią w 730,5 km. Śródlądowa droga wodna o znaczeniu międzynarodowym, klasa Vb. Jeden z cieków Międzyodrza.
Nazwę Skośnica wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę "Querfahrt".
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówków: skośnie, skośno
SJP.pl
1. nierejowy żagiel skośny;
2. skośnik tuzinek - gatunek motyla z rodziny skośnikowatych
SJP.pl
o cechach skośnikowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
Skośnikowate (Gelechiidae) – rodzina małych motyli z nadrodziny Gelechioidea, zaliczana do kladu Aglossata, obejmuje ponad 4830 opisanych gatunków w 500 rodzajach.
Wikipedia
o cechach skośnikowatych (rodzina motyli)
SJP.pl
mający skośne oczy; kosooki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający skośne oczy, niekoniecznie w typie azjatyckim
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) człowiek o skośnych oczach
(2.2) pot. obraź. każdy człowiek rasy żółtej, bez względu na kształt oczu
Wiktionary
(1.1) W Pekinie poznałem piękną, skośnooką dziewczynę.
(1.1) Nie wszyscy Tatarzy są skośnoocy.
(2.1) Nie wszyscy Tatarzy to skośnoocy.
(2.2) Na targu jakiś skośnooki handluje ciuchami i elektroniką.
Wiktionary
IPA: ˌskɔɕnɔˈːci, AS: skośn•oḱi
Wiktionary
rzecz.
:: fż. skośnooka ż.
Wiktionary
(1.1) przest. kosooki, skośnoślepy
(2.2) Azjata, żółtek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. rzad. mający skośne oczy
Wiktionary
(1.1) Leżeli tedy obadwaj z ojcem, który cherlał i dusił się w niemiłosiernym zaduchu wozu, — wysypiali się i prowadzili rozmowy. Zdarzyło się tak szczęśliwie, że najbliżsi trzej sąsiedzi, leżący obok, były to dzikusy zakaspijskie, Sartowie skośnoślepi, nie rozumiejący rosyjskiego języka.
Wiktionary
(1.1) współcz. skośnooki; przest. kosooki
Wiktionary
1. fakt bycia skośnym;
2. statystyce: miara asymetrii rozkładu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co skośne
Wiktionary
przym. skośny
Wiktionary
tworzący z jakąś płaszczyzną lub linią kąt ostry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który tworzy z jakąś płaszczyzną lub linią kąt ostry
Wiktionary
(1.1) Oczy miała lekko skośne, zielonkawe jak woda w górskim potoku.
Wiktionary
IPA: ˈskɔɕnɨ, AS: skośny
Wiktionary
rzecz. ukośnik mrz., skośność ż., skos
przysł. skośnie, skosem
przym. ukośny, skosowy
Wiktionary
(1.1) książk. diagonalny, pochyły, spadzisty, ukośny, krzyżujący, poprzeczny
Wiktionary
skrót od: Spółdzielnia Kółek Rolniczych; eskaer
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = roln. ekon. spółdzielnia kółek rolniczych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziadek pojechał wozem do SKR-u po azofoskę.
Wiktionary
skrót od: skrót, skrótowiec
SJP.pl
skrót
(1.1) = jęz. skrót (językowy)
(1.2) = skrytka, skrytka pocztowa
Wiktionary
IPA: ˈskrut|ˈskrɨtka, AS: skrut|skrytka
Wiktionary
poetycko o iskrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zob. iskra.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) on sam nie wiedział, że w duszy jego (…) tliła jakaś skra nadziei, że pożądana niewiasta odpowie mu wzajemnością.
Wiktionary
IPA: skra, AS: skra
Wiktionary
rzecz. iskra ż.
Wiktionary
(1.1) zob. iskra.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w grze literaki lub scrabble: ruch polegający na wyłożeniu siedmiu płytek (tj. wszystkich, którymi dysponuje gracz), nagradzany 50-punktową premią
SJP.pl
przyrząd do oczyszczania gazu świetlnego z amoniaku
SJP.pl
potocznie: gra słowna polegająca na układaniu na określonej planszy wyrazów z losowanych liter
SJP.pl
zawodnik grający w scrabble; scrabblista
SJP.pl
zawodniczka grająca w scrabble; scrabblistka
SJP.pl
rzadko: skrablista, scrabblista (osoba grająca w skrable)
SJP.pl
dotyczący gry scrabble; scrabblowy, scrabble'owy
SJP.pl
narzędzie lub serwis do skracania długich adresów internetowych
SJP.pl
1. dający się skrócić;
2. ułamek skracalny - ułamek, którego licznik i mianownik mają wspólny dzielnik większy niż jeden; ułamek przywiedlny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skracać.
Wiktionary
przysł. krótko
rzecz. skrótowiec mrz., ukrócenie n., skrót mrz.
czas. skrócić
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. skrócić)
(1.1) niedokonany od|skrócić. (zmniejszać długość)
(1.2) niedokonany od|skrócić. (zmniejszać czas trwania)
(1.3) niedokonany od|skrócić. (czynić bardziej zwięzłym)
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) przen. czynić oczekiwanie przyjemniejszym, mniej dokuczliwym
czasownik zwrotny niedokonany skracać się (dk. skrócić się)
(3.1) niedokonany od|skrócić się. (stawać się krótszym, tracić długość)
(3.2) niedokonany od|skrócić się. (zajmować mniej czasu)
czasownik zwrotny niedokonany skracać się (dk. brak)
(4.1) pot. mówić zwięźle, lakonicznie
Wiktionary
rzecz. skrót m., skrótowiec mrz., ukrócenie n.
czas. skrócić dk.
przysł. krótko
Wiktionary
(1.3) kondensować, okrajać
(4.1) streszczać się
Wiktionary
taki, który skrachował
SJP.pl
gatunek gier komputerowych, których gameplay polega na skradaniu się, ukrywaniu się i używaniu podstępu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grykomp. gatunek gier cyfrowych, którego rozgrywka opiera się na skradaniu i cichej eliminacji przeciwników;
Wiktionary
Skradanka – gatunek gier komputerowych, w których rozgrywka opiera się skradaniu i ukrywaniu się w celu uniknięcia bądź pokonania przeciwników.
Wikipedia
(1.1) „Dishonored” to pierwszoosobowa skradanka osadzona w steampunkowym świecie.
Wiktionary
rzecz. skradanie n.
czas. skradać ndk.
Wiktionary
skradać się - zbliżać się po cichu, ukradkiem, tak, aby nie zwrócić niczyjej uwagi; podkradać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skraść)
(1.1) książk. zabierać czyjeś
czasownik zwrotny niedokonany skradać się (dk. skraść się)
(2.1) podkradać się niezauważonym
Wiktionary
(1.1) Wiewiórka każdego roku skradała orzechy z naszego strychu.
(2.1) Lwica skrada się niepostrzeżenie w kierunku antylopy.
Wiktionary
rzecz. skradanie n., skradanka ż.
czas. skraść dk.
Wiktionary
koniec czegoś, krańcowa część; krawędź, bok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru
(1.2) przen. granica
Wiktionary
(1.1) Etap stał zwykle na skraju wsi, był otoczony ostrokołem, dookoła którego chodziły warty. Pośrodku podwórza wznosił się duży drewniany budynek piernikowego koloru.
(1.1) Stałam na skraju lasu i patrzyłam w dal.
(1.2) Bardzo szybko znalazł się na skraju bankructwa.
Wiktionary
IPA: skraj, AS: skrai ̯
Wiktionary
rzecz. skrajność ż., skrajnia ż.
czas. krajać, skrajać ndk., skroić dk.
przym. skrajny
przysł. skrajnie
Wiktionary
(1.2) kres
Wiktionary
ciąć jakąś całość na kawałki
SJP.pl
1. materiał służący do pakowania różnego rodzaju delikatnych przedmiotów;
2. pierwsza i ostatnia kromka chleba odcięta z bochenka; przylepka, piętka
SJP.pl
wymiary poprzecznego przekroju obrysu drogi kolejowej (skrajnia budowli) lub kołowej (skrajnia drogowa) bądź taboru (skrajnia taboru) zapewniające bezkolizyjne przemieszczanie się pojazdu po drodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. obrys budynków, maszyn itp. albo linia ograniczająca jakąś budowlę, maszynę, poza którą może się bezpiecznie odbywać ruch pojazdów, można budować inne obiekty itp.
(1.2) kolej. pot. pociąg przekraczający dopuszczalną skrajnię (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈskrajɲa, AS: skrai ̯ńa
Wiktionary
rzecz. skraj m., skrajność ż., skrajnik m.
przym. skrajny
przysł. skrajnie, z kraja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób skrajny, wielce, bardzo
Wiktionary
(1.1) Trudno jednak wskazać urządzenie spełniające skrajnie różne wymagania użytkowników.
(1.1) Protestowała także – z odmiennych pobudek – niewielka grupa skrajnie lewicowa, która nie chciała, by żołnierz polski szedł w służbę kontrrewolucji.
Wiktionary
rzecz. skrajność ż., skraj m., skrajnia ż.
przym. skrajny
Wiktionary
(1.1) całkowicie, pot. zabójczo, ekstremalnie, niezmiernie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skrajnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skrajny
SJP.pl
wodoszczelny przedział na dziobie lub rufie statku, zabezpieczający go przed zatopieniem w razie uszkodzenia; forpik
SJP.pl
Skrajnik – urządzenie znajdujące się na torze ładunkowym służące do sprawdzania wyruszającego na szlak taboru, tak aby jego elementy nie wystawały poza skrajnię kolejową.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co skrajne
Wiktionary
rzecz. skraj m., skrajnia ż., skrajnik m.
przym. skrajny
przysł. skrajnie
Wiktionary
krańcowy;
1. będący radykalnym, występujący w ostrej, ostatecznej postaci (np. skrajne teorie, skrajna nędza)
2. rzadko: będący na skraju czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci
(1.2) rzadko: będący na skraju czegoś
Wiktionary
(1.1) Skrajne poglądy często prowadzą do przemocy.
(1.1) To skrajna głupota jechać po pijanemu!
(1.2) Ten skrajny słupek na parkingu często jest przewracany przez nieostrożnych kierowców.
(1.2) Skrajny obrońca drużyny gości umiejętnie powstrzymał atak lewym skrzydłem.
Wiktionary
IPA: ˈskrajnɨ, AS: skrai ̯ny
Wiktionary
rzecz. skraj m., skrajność ż., skrajnik m., skrajnia ż.
przysł. skrajnie
Wiktionary
(1.1) ekstremalny, radykalny, ekstremistyczny
(1.2) brzegowy, graniczny
Wiktionary
złamać zabezpieczenia oprogramowania komputerowego; scrackować
SJP.pl
polewać coś lub kogoś, rozpryskując ciecz
SJP.pl
w technice: urządzenie ochładzające lub skraplające parę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do skraplania gazu lub par
Wiktionary
Skraplacz, kondensator – urządzenie, którego zadaniem jest zamiana par lub gazów w ciecze, czyli skraplanie (kondensacja). Jest zwykle elementem składowym większych instalacji technologicznych lub energetycznych.
W przypadku, gdy temperatura skraplania gazu jest większa od temperatury otoczenia, funkcję skraplaczy mogą pełnić chłodnice wodne lub powietrzne.
Wikipedia
rzecz. skraplanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skraplać.
(1.2) fiz. zmiana stanu skupienia z gazowego na ciekły;
Wiktionary
Skraplanie – zjawisko zmiany stanu skupienia, przejścia substancji z fazy gazowej w fazę ciekłą; przeciwieństwo parowania.
Skraplanie i resublimacja są określane wspólnym terminem kondensacja.
Skraplanie może zachodzić przy odpowiednim ciśnieniu i w temperaturze niższej od temperatury krytycznej. Zestaw tych parametrów (ciśnienie i temperatura), dla których rozpoczyna się proces skraplania, nazywa się punktem rosy.
Wikipedia
IPA: skraˈplãɲɛ, AS: skraplãńe
Wiktionary
czas. skraplać ndk., skroplić dk.
rzecz. skraplacz m., skraplarka ż.
Wiktionary
(1.2) kondensacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do skraplania par lub gazów
Wiktionary
rzecz. skraplanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odpad z mechanicznego oczyszczania ścieków;
Wiktionary
IPA: ˈskratka, AS: skratka
Wiktionary
usztywnić konstrukcję (ramę) przez dodanie elementów po przekątnej
SJP.pl
część odcięta, oderwana od całości
SJP.pl
Skrawalność – zdolność kształtowania się materiału na drodze obróbki wiórowej przy zastosowaniu odpowiednich narzędzi i procesów technologicznych. Skrawalność zależy od wielu czynników:
Wikipedia
o materiale: nadający się do skrawania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrawać.
Wiktionary
czas. kroić, skrawać ndk.
rzecz. skrawek mrz.
Wiktionary
obrabiarka do drewna
SJP.pl
1. usuwać wierzchnią warstwę poprzez cięcie, krojenie; skrajać
2. w technice: usuwać mechanicznie określoną warstwę z przedmiotu dla nadania odpowiedniej formy, wyglądu
SJP.pl
czasownik
(1.1) zdejmować mechanicznie określoną wierzchnią warstwę obrabianej rzeczy
Wiktionary
(1.1) Parzono ją wrzątkiem, aby szczecina dała się łatwo oskrobać, patroszono, dzielono na połówki, a później skrawano słoninę i dzielono mięso.
Wiktionary
IPA: ˈskravat͡ɕ, AS: skravać
Wiktionary
rzecz. skrawanie n., skrawek m., skraweczek m.
czas. skroić, kroić, wykroić, wykrawać
Wiktionary
zdrobnienie od: skrawek
SJP.pl
1. resztka, pozostałość po krojeniu, cięciu; ścinek, obrzynek, obcinek, okrawek
2. niewielka przestrzeń, najczęściej tworząca brzeg, skraj czegoś; niewielki kawałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mała cząstka odcięta od całości
(1.2) niewielka powierzchnia lub przestrzeń, stanowiąca brzeg, skraj lub krawędź czegoś
(1.3) anat. część małżowiny usznej: mały, pokryty włosami występ chrząstki zlokalizowany tuż przed ujściem przewodu słuchowego zewnętrznego
Wiktionary
IPA: ˈskravɛk, AS: skravek
Wiktionary
rzecz. skrawarka ż., skrawacz mos., skrawarz mos., skrawanie n.
:: zdrobn. skraweczek mrz.
czas. kroić, skrawać ndk.
Wiktionary
(1.1) ścinek, obrzynek, okrawek, zrzynek
Wiktionary
1. resztka, pozostałość po krojeniu, cięciu; ścinek, obrzynek, obcinek, okrawek
2. niewielka przestrzeń, najczęściej tworząca brzeg, skraj czegoś; niewielki kawałek
SJP.pl
Skrawki – część wsi Stoczek Kocki w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Jeziorzany.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Poizdowie.
W latach 1975–1998 Skrawki administracyjnie należały do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
Skrawność – zdolność narzędzia do wykonywania obróbki skrawaniem.
Wikipedia
przywłaszczyć sobie coś, zabrać po kryjomu; ukraść
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. skradać)
(1.1) bezprawnie zabrać ukradkiem
(1.2) przen. zawładnąć czymś
czasownik zwrotny dokonany skraść się (ndk. skradać się)
(2.1) daw. podkraść się niezauważonym
Wiktionary
(1.1) W piątek wieczorem z posesji na ul. Katowickiej skradziono dwa rowery.
(1.1) Złodzieje nie zdołali skradnąć niczego.
(1.2) Już na pierwszej lekcji nowa polonistka skradła Tomka serce.
(2.1) Lisica skradła się do żurawiego gniazda i zjadła wszystkie jaja.
Wiktionary
IPA: skraɕt͡ɕ, AS: skraść
Wiktionary
(1.1)
rzecz. skradzenie n.
czas. kraść ndk., skradać ndk.
(2.1)
czas. zakradać się ndk.
Wiktionary
(1.1) buchnąć, dmuchnąć, gwizdnąć, rąbnąć, świsnąć, ukraść, zakosić, zwinąć
Wiktionary
Skrbeńsko (niem. "Skrbenski")– wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w południowej części gminy Godów. Miejscowość zajmuje powierzchnię 119 ha.
W miejscowości znajdują się m.in. dom kultury, kościół i boisko. Funkcjonują m.in. zespół folklorystyczny „Melodia”, Koło Gospodyń Wiejskich.
Wikipedia
scratch;
1. dźwięk powstający przez drapanie igłą gramofonową płyty winylowej przesuwanej w odpowiedni sposób dłonią;
2. dyscyplina kolarstwa torowego
SJP.pl
tworzenie dźwięków poprzez przesuwanie palcami grającej płyty gramofonowej; scratching
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skreczować.
Wiktionary
czas. skreczować ndk.
Wiktionary
scratchować (rzadziej);
1. zrezygnować z udziału w jakiejś zabawie;
2. w tenisie ziemnym: poddać mecz bez walki
SJP.pl
czasownik
(1.1) muz. obracać płytą winylową w celu uzyskania efektów dźwiękowych
(1.2) sport. w tenisie ziemnym: poddać mecz bez walki
Wiktionary
(1.1) – Młodzi lubią dziś słuchać muzyki klubowej, często skreczują – twierdzi Andrzej Kubiak, właściciel sklepu muzycznego w Gdańsku.
Wiktionary
IPA: skrɛˈt͡ʃɔvat͡ɕ, AS: skrečovać
Wiktionary
rzecz. skrecz m., krecz m., scratch m., scratching m., scratchowanie n., skreczowanie n.
czas. scratchować, kreczować
Wiktionary
(1.1) scratchować
(1.2) scratchować
Wiktionary
1. spalić ciało zmarłego człowieka lub zwierzęcia zgodnie z określonym zwyczajem;
2. przekształcić produkt spożywczy w jednolitą, gęstą, miękką masę poprzez ucieranie lub ubijanie
SJP.pl
1. zmieszać kultury lokalne;
2. zmieszać z innym językiem etnicznym
SJP.pl
w technice: maszyna do odspajania gruntu, przewozu i wyładowania urobku w określonym miejscu; zgarniarka
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. umrzeć, zdechnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrewić.
Wiktionary
czas. skrewić
rzecz. krewa ż.
Wiktionary
potocznie: sprawić zawód
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) pot. zawieść czyjeś oczekiwania
Wiktionary
IPA: ˈskrɛvʲit͡ɕ, AS: skrevʹić
Wiktionary
rzecz. krewa ż., krewienie n., skrewienie n.
czas. krewić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skreślać.
Wiktionary
rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., skreślenie n., kreska ż.
czas. skreślać ndk.
Wiktionary
1. czynić nieważnym przez przeprowadzenie kreski, linii (zwykle w tekście); przekreślać
2. wyrażać coś pisemnie lub przez rysunek
3. przenośnie: spisywać kogoś na straty
SJP.pl
to, co zostało skreślone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) to, co zostało skreślone
(1.2) kreska, którą skreślamy jakieś wyrazy w tekście
(1.3) znak x postawiony na jakiejś karcie w celu wytypowania lub odrzucenia kogoś albo czegoś
Wiktionary
rzecz. kreślarz mos., kreślarnia ż., skreślanie n., kreska ż.
Wiktionary
1. uczynić nieważnym przez przeprowadzenie kreski, linii (zwykle w tekście); przekreślić
2. wyrazić coś pisemnie lub przez rysunek
3. przenośnie: spisać kogoś na straty
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. skreślać)
(1.1) dokonany od|skreślać.
Wiktionary
IPA: ˈskrɛɕlʲit͡ɕ, AS: skreślʹić
Wiktionary
rzecz. kreślarnia ż., kreślarz mos., kreska ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: zrzut ekranu; screen, screenshot
SJP.pl
badanie całej populacji przeprowadzane w celu wyłonienia osób, które mogą mieć jakąś chorobę; badanie przesiewowe; badanie przesiewowe, screening, skryning
SJP.pl
w informatyce, rzadko: ochronny program wygaszający ekran monitora po chwili bezczynności użytkownika komputera; wygaszacz ekranu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w technice: narzędzie do skrobania, oczyszczania lub wygładzania powierzchni przedmiotów; skrobarka, skrobka, skrobak;
2. w medycynie: stalowe narzędzie chirurgiczne, służące do oddzielania okostnej od kości, stosowane najczęściej w chirurgii kostnej;
3. żelazne ostrze umieszczane przed wejściem do domów, służące do zeskrobywania błota lub śniegu z obuwia;
4. potocznie: nożyk do obierania warzyw;
5. potocznie: wycieraczka do usuwania szronu, lodu, śniegu z szyb samochodu
SJP.pl
w technice:
1. narzędzie do skrobania, oczyszczania lub wygładzania powierzchni przedmiotów; skrobaczka, skrobka, skrobarka;
2. przyrząd do usuwania osadów parafiny i zanieczyszczeń z rur wydobywczych lub ropociągów
SJP.pl
Sk
Wikipedia
1. drapać czymś ostrym po powierzchni czegoś, zdrapywać wierzchnią warstwę, oczyszczać z czegoś
2. potocznie: pisać
3. skrobać się - drapać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrobać.
Wiktionary
Sk
Wikipedia
rzecz. skrobaczka ż., skrobak m., skrobacz m., skrobka ż., skrobanka ż., skrobanina ż., skrobnięcie n.
czas. skrobać ndk., skrobnąć dk.
Wiktionary
potocznie: usunięcie z jamy macicy tkanek zmienionych chorobowo, jaja płodowego lub jego resztek; abrazja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. gin. zabieg łyżeczkowania macicy jako metoda aborcji
(1.2) rzad. pot. gin. zabieg łyżeczkowania macicy w celu usunięcia tkanek zmienionych chorobowo
(1.3) gwara. etn. jednobarwne wielkanocne jajo z wzorem wydrapanym ostrym narzędziem
Wiktionary
(1.1) Miała pani skrobankę?
(1.1) Otóż, ciasno pojęty interes stanu lekarskiego leży w tem, aby dzieci lęgło się jak najwięcej. Ten żyje z porodów, ów ze skrobanek, inny z chorób dzieci.
(1.3) W pierwszej kategorii punktowane były tradycyjne podkarpackie potrawy wielkanocne, w drugiej podziwiano kunszt wykonania pisanek, skrobanek i oklejanek.
Wiktionary
IPA: skrɔˈbãnka, AS: skrobãnka
Wiktionary
rzecz. skrobanie n., skrobnięcie n., skrobak m., skrobaczka ż., skrobacz m., skrobka ż., skrobanina ż.
czas. skrobać ndk., wyskrobać dk., zeskrobać dk., naskrobać dk., przeskrobać dk.
Wiktionary
(1.1) abrazja, aborcja, przerwanie ciąży
(1.3) rysowanka, drapanka
Wiktionary
1. w technice: narzędzie do skrobania, oczyszczania lub wygładzania powierzchni przedmiotów; skrobaczka, skrobka, skrobak;
2. w górnictwie: typ czerparki do urabiania skał, np. węgla brunatnego
SJP.pl
1. drapać czymś ostrym po powierzchni czegoś, zdrapywać wierzchnią warstwę, oczyszczać z czegoś
2. potocznie: pisać
3. skrobać się - drapać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) trąc czymś ostrym, zdrapywać wierzchnią warstwę czegoś
(1.2) pot. drapać coś lub po czymś
(1.3) żart. pisać brzydko, niestarannie lub niewyraźnie
Wiktionary
(1.2) Pan od czasu do czasu zatrzymywał się i oglądał jakiś przedmiot, pies przysiadał na podłodze i skrobał tylną nogą gęste kudły, a rzędem ustawione w szafie lalki małe, średnie i duże, brunetki i blondynki przypatrywały się im martwemi oczami.
(1.2) Wycieraczki rozpaczliwie skrobały szybę, niewiele poprawiając widoczność.
(1.3) Co ty tam skrobiesz w tym zeszycie?
Wiktionary
rzecz. skrobanie n., skrobak m., skrobaczka ż., skrobanka ż., skrobia ż.
czas. zeskrobywać, skrobnąć dk.
Wiktionary
(1.3) bazgrać
Wiktionary
w technice: narzędzie do skrobania, oczyszczania i wygładzania powierzchni przedmiotów; skrobaczka, skrobak, skrobarka
SJP.pl
Skrobek – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Szydłowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
wielocukier zbudowany z amylopektyny i amylozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. spoż. główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;
Wiktionary
Skrobia – organiczny związek chemiczny, węglowodan, polisacharyd roślinny, składający się wyłącznie z merów glukozy połączonych wiązaniami α-glikozydowymi, pełniący w roślinach rolę magazynu energii.
Skrobia jest głównym węglowodanem w diecie człowieka.
Wikipedia
(1.1) Skrobia to ważna substancja odżywcza. Jest to składnik mąki, a więc występuje w chlebie i wszystkich wypiekach. Ważną rolę odgrywa również skrobia ziemniaczana występująca w bulwach tej rośliny. Skrobia jest materiałem energetycznym.
Wiktionary
przym. skrobiowy
rzecz. skrobać ndk.
czas. skrobać
Wiktionary
nieodwracalna choroba polegająca na odkładaniu się w tkankach swoistego związku białkowego, zwanego amyloidem; zwyrodnienie skrobiowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. gw-pl|Warszawa. stolarz
Wiktionary
(1.1) Nie tak dawno wołali za nim: skrobidecha, a tu, w szacownym sklepie nazwali go artystą
Wiktionary
tworzący skrobię
SJP.pl
1. ciało skrobiowate - materiał gromadzący się w wypustkach astrocytów w wyniku starzenia się;
2. nerczyca skrobiowata - choroba nerek wywołana nadmiarem skrobi
SJP.pl
przymiotnik od: skrobia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skrobią, dotyczący skrobii; zawierający skrobię
Wiktionary
rzecz. skrobia ż.
Wiktionary
gryzipiórek; lekceważąco:
1. urzędnik niższej rangi, szeregowy pracownik biurowy;
2. autor tekstów o małej wartości literackiej; pisarzyna, pismak
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w technice: narzędzie do skrobania, oczyszczania i wygładzania powierzchni przedmiotów; skrobaczka, skrobak, skrobarka
SJP.pl
1. drapnąć czymś ostrym po powierzchni czegoś, zdrapać wierzchnią warstwę, oczyścić z czegoś
2. potocznie: napisać
3. skrobnąć się - drapnąć się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Skrobotowo – osada w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice.
Według danych pod koniec 2004 roku osada miała 234 mieszkańców.
W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
Skrobów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Lubartów.
Na początku 1939 w Skrobowie otwarto narodowy uniwersytet wiejski, zorganizowany przez Służbę Młodych Obozu Zjednoczenia Narodowego i Związek Młodej Polski.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
chód, bieg niektórych zwierząt czworonożnych polegający na stawianiu jednocześnie raz obu nóg prawych, raz lewych; krocz (r. żeński), krocz (r. męski), inochód
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieloletnia roślina (bylina lub półkrzew) z rodziny trędownikowatych, występująca na półkuli północnej w wielu gatunkach, mająca właściwości lecznicze i zarazem trujące; trędownik
SJP.pl
zołzy;
1. rzadko spotykana odmiana przewlekłej gruźlicy węzłów chłonnych (najczęściej szyi), spowodowana prątkami gruźlicy; skrofuły (dawniej);
2. zaraźliwa choroba źrebiąt i młodych koni
SJP.pl
Sk
Wikipedia
dawniej: przewlekła gruźlica węzłów chłonnych (najczęściej szyi), występująca u dzieci żyjących w złych warunkach; skrofuloza; zołzy
SJP.pl
pociąć jakąś całość na kawałki
SJP.pl
czasownik
(1.1) tnąc przyciąć materiał do czegoś
(1.2) krojąc oddzielić część od całościfakt.
(1.3) slang. ukraść
(1.4) slang. okraść
Wiktionary
(1.1) Te koszule nocne są skrojone idealnie do drobnych ciał Latynosek.
(1.2) Skroiłem cztery kawałki na śniadanie, i piąty na deser.
(1.4) Skroiła nas na grube miliony.
Wiktionary
rzecz. skraj mrz.
czas. skrawać
Wiktionary
(1.2) odkroić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Skrok (forma żeńska: Skrok, Skrokowa, Skrokówna, l. mn. Skrokowie) – polskie nazwisko. W 2022 roku nosiło je 1833 osób.
Wikipedia
środowiskowo: przewijać treści na ekranie; scrollować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) neol. przewijać zawartość ekranu na urządzeniu elektronicznym
Wiktionary
(1.1) Eftepowałem się do serwera, żeby zdałnlołdować kliparty, a tymczasem displej mi się zaczął skrolować, trakbol się zawiesił i trzeba było resetować.
Wiktionary
czas. scrollować ndk.
rzecz. scrollowanie n., skrolowanie n.
Wiktionary
(1.1) przewijać, scrollować
Wiktionary
tłuszcz zajęczy, dawniej używany jako środek leczniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. tłuszcz zwierzęcy, zwłaszcza tłuszcz zajęczaków
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. n. lp., M. n. lm., ż. M. lm. od: skromny
Wiktionary
Skromnica – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków.
Wieś dóbr prestymonialnych kapituły kolegiaty łęczyckiej w powiecie łęczyckim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego. Wcześniej znajdowała się w administracyjnych granicach powiatu łęczyckiego. Do sołectwa Skromnica należy jeszcze Tkaczew.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób skromny
Wiktionary
(1.1) Mieszkała skromnie w "fińskich domkach" na Mokotowie, łazienka i ubikacja wspólne dla trzech rodzin, ale okolica ładna, zielona, w bok od głównej ulicy.
Wiktionary
IPA: ˈskrɔ̃mʲɲɛ, AS: skrõmʹńe
Wiktionary
rzecz. skromność ż., skromniś m., skromnisia ż.
przym. skromny, skromniutki, skromniuteńki
przysł. skromniutko, skromniuteńko
Wiktionary
(1.1) oszczędnie, umiarkowanie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skromnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skromny; bardziej skromny
SJP.pl
kobieta przesadnie skromna lub udająca skromną
SJP.pl
zdrobnienie od: skromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: skromny
Wiktionary
IPA: ˌskrɔ̃mʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: skrõmʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: skromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: skromny
Wiktionary
IPA: ˌskrɔ̃mʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: skrõmʹńutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. skromność
przym. skromny, skromniutki
przysł. skromnie, skromniutko, skromniuteńko
Wiktionary
zdrobnienie od: skromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: skromny
Wiktionary
IPA: skrɔ̃mʲˈɲutʲci, AS: skrõmʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. skromność
przym. skromny, skromniuteńki
przysł. skromnie, skromniutko, skromniuteńko
Wiktionary
(1.1) skromniuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: skromny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: skromny
Wiktionary
IPA: skrɔ̃mʲˈɲüɕci, AS: skrõmʹńüśḱi
Wiktionary
człowiek przesadnie skromny lub udający skromnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych
(1.2) przest. cecha kogoś, kto jest powściągliwy lub wstydliwy w relacjach z osobami przeciwnej płci
(1.3) cecha czegoś, co jest proste i pozbawione ozdób
(1.4) cecha czegoś, co nie jest zbyt efektowne ani głośne
(1.5) cecha czegoś, co ma małą wartość materialną
Wiktionary
(1.1) Cnota skromności polega przede wszystkim na wyrzeczeniu się pychy.
(1.2) Panienka na balu w swoim zachowaniu powinna zachować skromność i obyczajność.
(1.3) Ubiory lub mundury dyktatorów cechuje albo przesadna skromność, albo nadmierna strojność.
(1.4) Uroczystość przebiegła ze skromnością i bez zbędnej celebry.
(1.5) Stowarzyszenie nie wynajęło reprezentacyjnej siedziby, bo na taką decyzję nie pozwoliła skromność budżetu.
Wiktionary
IPA: ˈskrɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: skrõmność
Wiktionary
rzecz. skromniś m., skromnisia ż.
przym. skromny
:: zdrobn. skromniutki, skromniuteńki
przysł. skromnie
:: zdrobn. skromniutko, skromniuteńko
Wiktionary
(1.1) pokora, modestia, umiar, umiarkowanie
(1.2) nieśmiałość, niewinność, obyczajność, pruderyjność, przyzwoitość, powściągliwość, wstydliwość
(1.3) prostota, brak wyszukania, zgrzebność, zwyczajność, zwykłość
(1.4) cichość, prostota
(1.5) ubóstwo, niedostatek, szczupłość
Wiktionary
1. powściągliwy w stosunku do osób odmiennej płci ;
2. niedbający o rozgłos, niemający wygórowanego mniemania o sobie;
3. odznaczający się prostotą, np. skromny posiłek;
4. niemający dużych dochodów, nieprzynoszący dużych zysków, np. skromny urzędnik;
5. niewielki, niepokaźny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemający potrzeby wyróżniania się
(1.2) w prostym stylu, pozbawionym ozdób
(1.3) niewielki
(1.4) o niewielkich dochodach
(1.5) przest. powściągliwy lub wstydliwy w relacjach z osobami przeciwnej płci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie warto być skromnym, gdyż ludzi skromnych docenia się dopiero po śmierci.
(1.3) Jego skromne dochody nie pozwalały na wystawne życie.
(1.4) A on teraz liczy sam, że ma ze sto tysięcy długów, a to skromny człowiek.
(1.5) Moje pensjonarki zachowują się w sposób skromny, przyzwoity i obyczajny.
Wiktionary
IPA: ˈskrɔ̃mnɨ, AS: skrõmny
Wiktionary
rzecz. skromność ż., skromniś m., skromnisia ż.
przym.
:: zdrobn. skromniutki, skromniuteńki
przysł. skromnie, skromno, skromniutko, skromniuteńko
Wiktionary
(1.1) cichy, łagodny, milczący, nieśmiały, prosty, skryty, spokojny, umiarkowany, wyciszony
(1.2) bezpretensjonalny, niewyszukany, pospolity, surowy, zgrzebny, zwyczajny, zwykły
(1.3) mały, malutki, maleńki, nieduży, nieobfity, skąpy, szczupły, tyci, ubogi
(1.4) biedny, ubogi
(1.5) nieśmiały, obyczajny, przyzwoity, pruderyjny, moralny
Wiktionary
przymiotnik od: skroń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący skroni
Wiktionary
IPA: skrɔ̃ˈɲɔvɨ, AS: skrõńovy
Wiktionary
rzecz. skroń ż.
Wiktionary
Skroniów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Jędrzejów. Ma status sołectwa.
Wikipedia
biodegradowalny wypełniacz do paczek
SJP.pl
polać coś lub kogoś, rozpryskując ciecz
SJP.pl
ciecz będąca produktem skraplania się gazu; skropliny, kondensat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciecz powstała w procesie skraplania
Wiktionary
ciecz będąca produktem skraplania się gazu; skropliny, kondensat
SJP.pl
Sk
Wikipedia
w telekomunikacji: przełączyć rozmowy prowadzone na linii abonenckiej do centrali na przełącznicy głównej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. boczna część czaszki ssaków;
2. poetycko: głowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. boczna część głowy za oczami;
Wiktionary
Skroń ( tempus l. mn. "tempi") – boczna część głowy niektórych zwierząt.
Wikipedia
(1.1) Boli mnie głowa w okolicach skroni.
Wiktionary
IPA: skrɔ̃ɲ, AS: skrõń
Wiktionary
przym. skroniowy
Wiktionary
(1.1) war. gw. Górny Śląsk puls, pulst
Wiktionary
przestarzałe: przez całą długość lub szerokość czegoś; wskroś, na wskroś, na wylot, na przestrzał, na skroś, skróś
SJP.pl
skierowany prostopadle do powierzchni czegoś; przenikający na wskroś, w głąb czegoś
SJP.pl
[czytaj: skrub albo skrab] australijska odmiana buszu; scrub
SJP.pl
Skrub, scrub – używany w literaturze polskiej termin, pochodzący od angielskiego słowa "scrub" oznaczającego zarośla, określający typ roślinności z dominacją ciernistych krzewów, charakterystyczny dla obszarów półpustynnych wewnątrz kontynentu australijskiego. Odpowiednik pojęcia busz.
Wikipedia
aparat do usuwania z mieszaniny gazowej zanieczyszczających ją ciał stałych lub cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lab. chem. zob. absorber.
Wiktionary
(1.1) aparat absorpcyjny, absorber, płuczka
Wiktionary
głęboki żal za wyrządzone zło, popełnione błędy itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żal za popełnione błędy, krzywdy
Wiktionary
Skrucha – refleksja nad własnym zachowaniem i poczucie żalu za złe czyny. Zwykle wiąże się z postanowieniem zmiany i prowadzenia bardziej odpowiedzialnego życia. Może stanowić jeden z elementów psychoterapii.
Wikipedia
IPA: ˈskruxa, AS: skruχa
Wiktionary
przym. skruszony, kruchy
rzecz. kruchość ż.
Wiktionary
dawniej: bronować - uprawiać ziemię przy użyciu brony, zwykle w celu jej spulchnienia, oczyszczenia z chwastów i przykrycia nasion
SJP.pl
skrupiać się - skupiać się na kimś, obciążać kogoś
SJP.pl
skrupić się - spaść na kogoś, skupić się na kimś, obciążyć kogoś
SJP.pl
człowiek drobiazgowo dokładny; pedant, skrupulat
SJP.pl
człowiek drobiazgowo dokładny; pedant, skrupulant
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób bardzo dokładny i staranny
Wiktionary
(1.1) Kiedyś zauważył, że jeden gość, który przyjechał z RFN-u, miał taki notatnik i ciągle coś skrupulatnie w nim zapisywał.
Wiktionary
rzecz. skrupulat mos., skrupulatność ż., skrupuł mrz.
przym. skrupulatny
Wiktionary
(1.1) bardzo dokładnie, drobiazgowo, pedantycznie, starannie, sumiennie, szczegółowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skrupulatniej
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skrupulatny
SJP.pl
przesadna dokładność, drobiazgowość, precyzyjność; staranność, pedantyczność, akuratność
SJP.pl
1. drobiazgowo dokładny, przesadnie dbający o szczegóły; precyzyjny, akuratny, pedantyczny;
2. wykonany z pedantyczną dokładnością; dokładny, staranny, szczegółowy;
3. dawniej: mający skrupuły, dręczony skrupułami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) drobiazgowo, pedantycznie dokładny
(1.2) wykonywany z drobiazgową, pedantyczną dokładnością
Wiktionary
(1.1) Trzeba pochwalić pracę inspektora, który był niezwykle skrupulatny i wyłapywał wszystkie nieprawidłowości.
(1.2) Skrupulatna kontrola w urzędzie wykazała wiele nieprawidłowości.
Wiktionary
rzecz. skrupulatność ż., skrupulant m., skrupulantka ż., skrupulat m., skrupulatka ż.
przysł. skrupulatnie
Wiktionary
(1.1-2) drobiazgowy, pedantyczny, dokładny, precyzyjny, sumienny; przest. akuratny
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) wątpliwość natury moralnej w odniesieniu do własnego postępowania, powstrzymująca od nieetycznych zachowań;
2. dawniej: anglosaska jednostka apteczna masy równa 1,290 grama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wątpliwość natury moralnej wobec własnego postępowania
(1.2) daw. metrol. aptekarska jednostka wagowa, równowartość 20 granów (1/3 uncji)
(1.3) hist. miar. najmniejsza praktycznie stosowana rzymska jednostka wagi, 1/24 uncji;
Wiktionary
(1.1) Obawiałem się przez chwilę, aby nie odwołała swoich poleceń i aby ten jej spóźniony skrupuł nie pokrzyżował moich planów.
(1.1) Koniec końców, tknięty jakimś skrupułem, rzekł do leżącej: – Ej – a dychaj se tu...
(1.1) Katarzyna jest złą kobietą, więc tym bardziej dziwi, że ma jakiekolwiek skrupuły.
Wiktionary
IPA: ˈskrupuw, AS: skrupuu̯
Wiktionary
rzecz. skrupuły lm nm.
przysł. skrupulatnie
Wiktionary
(1.3) scripulum, scrupulum
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stan wątpliwości związany ze złamaniem zasady moralnej
Wiktionary
(1.1) Nie miała żadnych skrupułów, by mu oddać z nawiązką.
Wiktionary
rzecz. skrupuł mrz.
Wiktionary
(1.1) wyrzuty sumienia
Wiktionary
urządzenie do wstępnej obróbki mięsa
SJP.pl
Skruszacz – mieszanka soli kwasów organicznych (m.in. węglanu sodu, cytrynianu sodu i octanu sodu) i substancji smakowych skomponowana w celu wystandaryzowania procesu kruszenia mięsa.
Skruszacze ulegają rozkładowi w czasie około 24 godzin. Z tego powodu nie pozostawiają nieprzyjemnego posmaku lub zapachu, a jednocześnie ograniczają rozwój mikroflory bakteryjnej. Kwasy organiczne powodują nadto, że wzrasta soczystość mięsa w drodze pęcznienia białek mięśniowych.
Wikipedia
czasownik
(1.1) stać się łagodniejszym
Wiktionary
czas. skruszyć
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odczuwający skruchę, świadczący o skrusze
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy bierny od: skruszyć
Wiktionary
rzecz. skrucha ż., kruchość ż.
czas. skruszyć dk., kruszyć ndk.
przym. kruchy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. skruszać)
(1.1) zniszczyć, łamiąc na drobne kawałki
(1.2) pokonać jakieś zagrożenie lub ograniczenie
(1.3) książk. sprawić, że ktoś czuje żal za popełnione przez siebie złe uczynki
czasownik zwrotny dokonany skruszyć się (ndk. skruszać się)
(2.1) zostać zniszczonym przez połamanie na drobne kawałki
(2.2) książk. poczuć żal za popełnione przez siebie złe uczynki
Wiktionary
(1.1) Ruchy wody, wywołane sztormem, bez problemu skruszą trzycentymetrową powłokę lodu.
(1.2) Wspaniała Rewolucja 1688 skruszyła szczątki feudalnego jeszcze absolutyzmu, ustanawiając monarchię konstytucyjną.
(1.3) […] powiem wam tak piękne kazanie o miłości między chrześcijańskimi narodami, iż was do cna skruszę.
(2.1) W Minnesocie ludzie jeżdżą po jeziorach samochodami, pierwszym sygnałem wiosny jest to, że pod jakimś autem skruszy się lód.
(2.2) Skruszył się srogi rycerz aż do głębi serca, poznał swą hańbę, zrozumiał okropność występku i zapragnął gorąco odkupić ciężką winę.
Wiktionary
rzecz. kruszon mrz., okruch mrz., skruszenie n., kruchość ż.
czas. kruszyć, skruszać ndk., skruszeć dk.
przym. skruszały, skruszony, kruchy
Wiktionary
1. książkowo: liczenie głosów;
2. metoda czytania Biblii z wykorzystaniem odnośników biblijnych do innych ksiąg
SJP.pl
Sk
Wikipedia
dotyczący procedury liczenia głosów podczas głosowania, np. komisja skrutacyjna
SJP.pl
osoba obliczająca głosy w czasie głosowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba odpowiedzialna za obliczanie głosów podczas wyborów lub głosowania, członek komisji skrutacyjnej
(1.2) przest. wnikliwy badacz, obserwator, indagator
Wiktionary
(1.1) Po zamknięciu lokalu wyborczego skrutatorzy przystąpili do liczenia kart.
(1.1) P. Kluszczyński mianował skrutatorów i czuwał z wysokości swojego podwyższenia nad tym, ażeby nie było nadużyć.
(1.2) Był on niezmordowanym skrutatorem ludzkich sumień.
Wiktionary
IPA: skruˈtatɔr
Wiktionary
rzecz. skrutacja ż., skrutynium n.
czas. skrutować ndk.
przym. skrutacyjny, skrutatorski
Wiktionary
(1.2) badacz, eksplorator, poszukiwacz
Wiktionary
dawniej:
a) tajne głosowanie
b) śledztwo sądowe
SJP.pl
Skrutynium (łac. "scrutinium" 'badanie' od "scruto, scrutare" 'badać, sprawdzać') - od czasów średniowiecznych w Rzeczypospolitej, forma odróżniania winy umyślnej od nieumyślnej, polegająca na przeprowadzeniu śledztwa przez przysięgłych urzędników (najczęściej - kasztelanów z dwoma pomocnikami), którzy przesłuchiwali świadków pod przysięgą (aby mieć pewność, że nie są oni przekupieni).
Wikipedia
rzeka w Polsce
SJP.pl
Skrwa (także Płosznica, Skrwa Prawa, Skrwa Północna) – polska rzeka o długości 114 kilometrów, płynąca na terenie Pojezierza Chełmińsko-Dobrzyńskiego. Jest prawym dopływem Wisły.
Wikipedia
plamić lub zalewać coś krwią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrwawić.
Wiktionary
IPA: skr̥faˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: skr̦favʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. skrwawić
Wiktionary
poplamić lub zalać coś krwią
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) zbroczyć, splamić krwią
Wiktionary
(1.1) Pani zabija pana, (…) potem cała skrwawiona bieży przez łąki.
Wiktionary
IPA: ˈskr̥favʲit͡ɕ, AS: skr̦favʹić
Wiktionary
rzecz. skrwawienie n.
Wiktionary
przymiotnik od: Skrwa
SJP.pl
przymiotnik od: Skrwilno
SJP.pl
mieszkaniec Skrwilna (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skrwilna (wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Skrwilno – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie rypińskim i gminie Skrwilno. Miejscowość jest siedzibą gminy Skrwilno.
Wikipedia
1. lekceważąco: urzędnik niższej rangi, szeregowy pracownik biurowy; gryzipiórek, skrobipiórek;
2. lekceważąco: autor tekstów o małej wartości literackiej; pisarzyna, pismak, skrobipiórek, gryzipiórek;
3. osoba przepisująca księgi, dokumenty; pisarz, kopista;
4. dawniej: pisarz pracujący w urzędzie; sekretarz;
5. dawniej: człowiek objaśniający Biblię, tłumacz praw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. ten, który przepisywał księgi lub dokumenty
(1.2) żart. urzędnik lub literat
Wiktionary
Skryba (łac. "scriba") – osoba zajmująca się zawodowo odręcznym przepisywaniem ksiąg lub dokumentów. Zawód skryby występował w zróżnicowanych formach we wszystkich kulturach posługujących się pismem.
Wikipedia
(1.1) Praca skryby była bardzo żmudna.
(1.2) Pracował nad tym niczym skryba.
Wiktionary
IPA: ˈskrɨba, AS: skryba
Wiktionary
rzecz. skrypt m., skryptorium n.
:: zdrobn. skrybek m.
przym. skryptowy
Wiktionary
(1.1-2) kopista, gryzipiórek, pisarczyk, sekretarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. lekcew. pismo, zwłaszcza mało wyraźne lub niskiej wartości
Wiktionary
(1.1) Drwię ja z wszystkich lekarzy, z ich rad, z ich skrybendy, niechaj chorych pilnują, od zdrowych im wara!
Wiktionary
(1.1) bazgroły, bazgranina, pisanina
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w tajemnicy przed kimś, ukradkiem
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) odczasownikowy od|skryć.
Wiktionary
IPA: ˈskrɨt͡ɕɛ, AS: skryće
Wiktionary
przym. skryty
czas. skryć dk., ukrywać
rzecz. skrytka ż., skrytość ż., skrywanie n.
Wiktionary
(1.1) ukradkiem
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skrycie
SJP.pl
rodzaj z rodziny kornikowatych, obejmujący gatunki pożytecznych chrząszczy niszczących jaja szkodników i maleńkie larwy z tej samej rodziny w chodnikach drzew
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gw-pl|Nowy Sącz. po kryjomu, tajemnie, sekretnie
Wiktionary
1. uczynić coś przestępstwem; spenalizować;
2. uczynić winnym wbrew faktycznemu stanowi rzeczy
SJP.pl
badanie przesiewowe wykonywane w celu wczesnego wykrycia schorzeń u osób bez objawów; screening, skrining
SJP.pl
zdrobnienie od: skrypt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skrypt
Wiktionary
rzecz. skrypt m.
Wiktionary
1. zbiór wykładów, opracowań z jakiejś dziedziny służący studentom za podręcznik;
2. w informatyce: zapis zawierający skompresowane instrukcje dotyczące pewnych działań komputera;
3. dawniej: pismo urzędowe;
4. w prawie: dokument wystawiony przez dłużnika, stwierdzający zaciągnięcie długu i zobowiązanie do jego zwrotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. podręcznik lub zbiór notatek studenckich zawierający najważniejsze informacje z wykładów
(1.2) inform. zestaw poleceń zapisanych w języku programowania, który automatyzuje pewne czynności albo wykonuje określone zadania
(1.3) socjol. przyswojony schemat myślenia i zachowania, który podpowiada osobie, jak powinna postępować w określonych sytuacjach społecznych
(1.4) przest. książk. napisany dokument lub zapis czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdzie mogę nabyć ten skrypt z histologii?
Wiktionary
przym. skryptowy
rzecz. skryba mos., skrypcik mrz.
Wiktionary
w średniowieczu: człowiek przepisujący księgi rękopiśmienne; scriptor
SJP.pl
scriptorium;
1. miejsce, w którym kopiowano księgi rękopiśmienne, najczęściej znajdujące się przy klasztorach lub w katedrach;
2. dawniej: przenośny pulpit z drewna z pochyłym, ruchomym blatem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty
(1.2) hist. pulpit skryby;
Wiktionary
Skryptorium (łac. "scriptorium" od "scribere" „pisać”) – średniowieczna nazwa pulpitu do pisania i czytania oraz całości warsztatu pisarskiego. W klasztorach skryptoriami nazywano pomieszczenia, w których przepisywano ręcznie księgi. Zakonników zajmujących się rękopiśmiennictwem nazywano skryptorami lub skrybami. Z czasem powstały dzięki nim takie specjalizacje jak kaligrafia i iluminacja (miniatura).
Wikipedia
(1.1) Ogrzewane skryptoria stawały się zwyczajowymi.
(1.2) Przy skryptorium kopista spędzał kilka godzin dziennie.
Wiktionary
rzecz. skryba mos.
Wiktionary
przymiotnik od: skrypt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący skryptu
Wiktionary
rzecz. skryba mos., skrypt mrz.
Wiktionary
w informatyce: niewielki skrypt w języku JavaScript, rozszerzający możliwości przeglądarki internetowej
SJP.pl
Skryptozakładka ( bookmarklet, favlet, favelet) – niewielki skrypt napisany w języku JavaScript przechowywany jako adres URL zakładki w przeglądarce internetowej lub jako adres odsyłacza na stronie internetowej. Skrypt ten uruchamiany jest w momencie kliknięcia takiej specjalnej zakładki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pisemna wypowiedź lub oświadczenie; dokument lub list
Wiktionary
(1.1) Owszem, nie trzeba aby się domyślili ludzie, że acan pomagałeś mi w skrypturze.
Wiktionary
(1.1) pismo
Wiktionary
dawniej: przekształcać w kryształ
SJP.pl
drobny owad uskrzydlonych; glebik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od skrytka (miejsce, gdzie można coś ukryć lub przechować)
Wiktionary
(1.1) Skrytek, skryteczek nie naliczysz. To sufit odkręcisz i spiryt powsadzasz, to torbę między kołami przyczepisz.
Wiktionary
rzecz. skrytka ż.
Wiktionary
1. miejsce, gdzie można coś ukryć; schowek;
2. potocznie: członkini bezhabitowego zgromadzenia zakonnego, nieujawniająca swojej przynależności do stanu duchownego;
3. skrytka pocztowa - skrzynka, szufladka na poczcie przeznaczona na korespondencję dla określonej instytucji lub osoby
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miejsce, gdzie można coś ukryć; schowek;
2. potocznie: członkini bezhabitowego zgromadzenia zakonnego, nieujawniająca swojej przynależności do stanu duchownego;
3. skrytka pocztowa - skrzynka, szufladka na poczcie przeznaczona na korespondencję dla określonej instytucji lub osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, gdzie można coś ukryć lub przechować
Wiktionary
(1.1) Zarobione pieniądze chowam w skrytce pod podłogą.
Wiktionary
IPA: ˈskrɨtka, AS: skrytka
Wiktionary
rzecz. skrycie n.
:: zdrobn. skryteczka ż.
czas. skryć dk.
przym. skryty
przysł. skrycie
Wiktionary
ten, kto zabija z ukrycia, podstępnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która popełnia skrytobójstwo; zabija podstępnie, zza węgła, z ukrycia
Wiktionary
(1.1) Szczerość Priyanki może wzruszać, ale niewykluczone, że nie spieszy się jej do polityki także dlatego, iż pamięta, jak skończyły się kariery Indiry i Rajiva Gandhich: przerwały je kule skrytobójców.
Wiktionary
rzecz. skrytobójstwo n.
:: fż. skrytobójczyni ż.
przym. skrytobójczy
przysł. skrytobójczo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób skrytobójczy
Wiktionary
(1.1) Uśmiercono go skrytobójczo w roku 303.
Wiktionary
rzecz. skrytobójca mos.
przym. skrytobójczy
Wiktionary
związany ze skrytobójstwem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zabijający z ukrycia, w tajemnicy
Wiktionary
rzecz. skrytobójca mos., skrytobójstwo n.
przysł. skrytobójczo
Wiktionary
morderstwo dokonane z ukrycia, podstępnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) morderstwo popełnione z ukrycia, tak, by sprawca pozostał nieznany
Wiktionary
(1.1) Policja polityczna uciekała się więc do skrytobójstw, by uciszyć na zawsze przeciwników reżimu.
Wiktionary
rzecz. skrytobójca m., skrytobójczyni ż.
przym. skrytobójczy
Wiktionary
skała skrytokrystaliczna - skała drobnoziarnista, w której nie można wyróżnić poszczególnych składników gołym okiem
SJP.pl
Skrytokwiat ("Cryptanthus" Otto & A.Dietr.) – rodzaj roślin należący do rodziny bromeliowatych. Należy do niego około 55 gatunków endemicznych wschodniej Brazylii. Łacińska nazwa rodzaju pochodzi od greckich słów "kryptos" (ukryty) i "anthos" (kwiat).
Wikipedia
rośliny niewytwarzające kwiatów, np. grzyby, paprocie; rośliny skrytopłciowe
SJP.pl
o cechach skrytokwiatowych (rodzina roślin)
SJP.pl
grupa roślin o odnawiających się pączkach, ukrytych w ziemi lub w wodzie; kryptofity
SJP.pl
rośliny skrytopączkowe - grupa roślin o odnawiających się pączkach, ukrytych w ziemi lub w wodzie; kryptofity
SJP.pl
grupa roślin niewytwarzających kwiatów, rozmnażających się głównie przez zarodniki; kryptogamy, bezzarodkowe
SJP.pl
gromada stawonogów z podtypu sześcionogów
SJP.pl
Sk
Wikipedia
o cechach skrytoszyjnych (podrząd gadów)
SJP.pl
o cechach skrytoszyjnych (podrząd gadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co (kto) jest skryte
Wiktionary
IPA: ˈskrɨtɔɕt͡ɕ, AS: skrytość
Wiktionary
rzecz. skrywanie n., skrycie
czas. skryć dk., skrywać ndk.
przym. skryty
przysł. skrycie
Wiktionary
(1.1) niejawność, poufność, tajność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. neol. ktoś, kto zjadł coś skrycie
Wiktionary
(1.1) Parówkowym skrytożercom mówimy „nie”!
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: skryty
SJP.pl
1. nieujawniający swych uczuć i przeżyć;
2. utrzymywany w tajemnicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niechętnie ujawniający własne przeżycia lub położenie
(1.2) utrzymywany w tajemnicy
Wiktionary
(1.1) Rozumiała konieczność ukrycia się w odległym, nieprzyjemnym miejscu, skrytym za gęstym pasem asteroid, ale wszystko w tej planetaanecie sprawiało, że tęskniła za pofalowanymi zielonymi wzgórzami swojego rodzimego świata, Chandrili.
Wiktionary
rzecz. skrytość ż., skrytka ż., skrywanie n., skrycie n.
czas. skrywać ndk., skryć dk.
przysł. skrycie
Wiktionary
(1.1) borsukowaty, introwersyjny, introwertyczny, introwertywny, zamknięty, zamknięty w sobie
(1.2) sekretny, tajemny, tajny
Wiktionary
wyrazić negatywną opinię; wyrazić opinię na dany temat (pozytywną lub negatywną)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. krytykować)
(1.1) wyrazić krytykę; ocenić negatywnie
Wiktionary
rzecz. skrytykowanie n., krytykant mos., krytykowanie n.
przym. krytyczny, krytykancki
Wiktionary
nieujawniany, utrzymywany w tajemnicy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skryć)
(1.1) trzymać w niewidocznym miejscu
(1.2) czynić niewidocznym
(1.3) utrzymywać w tajemnicy
czasownik zwrotny niedokonany skrywać się (dk. skryć się)
(2.1) znajdować bezpieczne miejsce
(2.2) stawać się zasłoniętym przez coś
Wiktionary
IPA: ˈskrɨvat͡ɕ, AS: skryvać
Wiktionary
rzecz. skrywanie n., skrytość ż.
przym. skryty
czas. skryć
Wiktionary
(1.1) chować, ukrywać
(1.2) zakrywać, zasłaniać
(1.3) taić, zatajać
(2.1) ukrywać się
(2.2) chować się, zasłaniać się
Wiktionary
umieścić coś w ukryciu, schować w tajemnicy przed kimś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. skrywać)
(1.1) dokonany od|skrywać.
czasownik zwrotny dokonany skryć się (ndk. skrywać się)
(2.1) dokonany od|skrywać się.
Wiktionary
IPA: skrɨt͡ɕ, AS: skryć
Wiktionary
rzecz. skrycie n., skrytek mzw., skrytość ż., skrytka ż.
przym. skryty
przysł. skrycie
czas. skrywać ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: skrzat (fikcyjna istota); skrzatek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: skrzat
Wiktionary
1. fikcyjna istota przypominająca krasnoludka, przybierająca różne formy i ingerująca w życie ludzkie;
2. potocznie: małe dziecko; brzdąc, szkrab, bąk, bąbel;
3. żartobliwie: osoba niskiego wzrostu; mikrus, krasnal, krasnalek, krasnoludek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) folk. liter. bajkowy ludek
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pot. o małym dziecku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pod łopianowym liściem ukryły się dwa skrzaty.
(2.1) Nasze skrzaty dostały dziś na podwieczorek ciastka z posypką.
Wiktionary
(1.1) chochlik, gnom, krasnal
(2.1) brzdąc, malec
Wiktionary
zdrobnienie od: skrzat (fikcyjna istota); skrzacik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) folk. liter. zdrobn. od: skrzat
Wiktionary
zdrobnienie od: skrzat (fikcyjna istota); skrzacik
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzat (fikcyjna istota); skrzacik
SJP.pl
Skrzatki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Godziesze Wielkie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
specjalista w zakresie wiedzy o skrzatach
SJP.pl
1. wydawać chrypliwy głos; skrzekać;
2. potocznie: mówić piskliwym, chrypliwym głosem; skrzekać;
3. wydawać trzeszczące dźwięki; skrzekotać;
4. potocznie: wywoływać przykre wrażenie
SJP.pl
1. mała żabka wydająca skrzekliwy głos;
2. gwarowo:
a) skwarka
b) przynęta w sidle;
3. słodkowodny glon z krasnorostów właściwych; żabirośl; trzęsło
SJP.pl
1. wydawać chrypliwy głos; skrzekać;
2. potocznie: mówić piskliwym, chrypliwym głosem; skrzekać;
3. wydawać trzeszczące dźwięki; skrzekotać;
4. potocznie: wywoływać przykre wrażenie
SJP.pl
1. mała żabka wydająca skrzekliwy głos;
2. gwarowo:
a) skwarka
b) przynęta w sidle;
3. słodkowodny glon z krasnorostów właściwych; żabirośl; trzęsło
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. piskliwy, przykro brzmiący; schrypnięty, skrzekliwy;
2. przypominający chrapanie; ochrypły, charczący, chrypiący, chrapliwy
SJP.pl
1. jaja płazów składane w płytkich wodach w skupiskach otoczonych galaretowatą substancją;
2. skrzeczący głos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) herp. skupisko płazich jaj;
(1.2) chrapliwy dźwięk wydawany przez niektóre zwierzęta
(1.3) pejoratywnie o czyimś nieprzyjemnym głosie
Wiktionary
Skrzek – forma składania jaj przez płazy bezogonowe. W skrzeku jaja składane są grupowo, zwykle w formie pakietów, sznurów lub paciorkowców. Otacza je napęczniała, galaretowata substancja, która pełni funkcję ochronną.
Skrzek jest składany w wodzie, najczęściej na dnie zbiornika albo na kamieniach lub fragmentach roślin wodnych.
Wikipedia
rzecz. skrzekot m., skrzeczenie n., poskrzeczenie n., skrzekotanie n., zaskrzeczenie n., skrzekliwość ż.
czas. skrzeczeć ndk., poskrzeczeć dk., skrzekotać ndk., zaskrzeczeć dk.
przym. skrzekliwy, skrzekowy
przysł. skrzecząco, skrzekliwie
Wiktionary
(1.2) skrzekot
Wiktionary
dawniej: odzywać się skrzekliwym głosem
SJP.pl
ostra i chrypliwa barwa głosu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skrzekliwe; cecha tych, którzy są skrzekliwi
Wiktionary
rzecz. skrzek m., skrzekot m., skrzeczenie n., poskrzeczenie n., skrzekotanie n., zaskrzeczenie n.
czas. skrzeczeć ndk., poskrzeczeć dk., skrzekotać ndk., zaskrzeczeć dk.
przym. skrzekliwy, skrzekowy
przysł. skrzecząco, skrzekliwie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) piskliwy i nieco schrypnięty
Wiktionary
(1.1) Skrzekliwy głos rozbrzmiewający w lesie zdradza obecność orzechówki.
(1.1) – O co chodzi? – zabrzmiał z wnętrza skrzekliwy głos kobiecy.
Wiktionary
IPA: skʃɛkˈlʲivɨ, AS: skšeklʹivy
Wiktionary
rzecz. skrzek m., skrzekliwość ż.
przysł. skrzekliwie
czas. skrzeczeć ndk., skrzeknąć dk.
Wiktionary
(1.1) skrzeczący
Wiktionary
dawniej: odezwać się skrzekliwym głosem
SJP.pl
krzyżówka cietrzewia i głuszca
SJP.pl
Skrzekot (dawniej niekiedy uznawany za odrębny gatunek "Tetrao medius") – w gwarze myśliwskiej nazwa hybrydy cietrzewia i głuszca. Występuje najczęściej tam, gdzie przy współwystępowaniu obu gatunków jeden z nich jest znacznie rzadszy (częściej ojcem jest cietrzew). Powstałe hybrydy są zawsze bezpłodne. Wyglądem w zależności od płci przypominają bardziej cietrzewia (samce) lub głuszca (samice).
Wikipedia
wydawać chrypliwy, nieprzyjemny głos; skrzeczeć
SJP.pl
dawniej: skrzele
SJP.pl
narząd umożliwiający wymianę gazową organizmom wodnym dzięki wyłapywaniu cząsteczek tlenu rozpuszczonych w wodzie, występujacy u ryb, stawonogów, mięczaków itd.
SJP.pl
To jest strona ujednoznaczniająca. Poniżej znajdują się różne znaczenia hasła „Skrzela”.
Wikipedia
Skrzelczyce – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Pierzchnica. Ma status sołectwa.
W czasie Królestwa Kongresowego zwane inaczej Krzelczyce, 1540 r. Chrzelczicze, wieś i folwark w powiecie kieleckim, gmina Szczecno, parafia Lisów, młyn wodny, pokłady rudy żelaznej. W 1827 r. 47 domów i 125 mieszkańców. W 1573 r. Krzelczicze mają 4 właścicieli. Dobra te w roku 1879 oddzielono od Maleszowy.
Wikipedia
narząd umożliwiający wymianę gazową organizmom wodnym dzięki wyłapywaniu cząsteczek tlenu rozpuszczonych w wodzie, występujacy u ryb, stawonogów, mięczaków itd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. icht. narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;
(1.2) dodatkowe skrzydełko umiejscowione na krawędzi skrzydła samolotu, zwiększające jego siłę nośną;
Wiktionary
IPA: ˈskʃɛlɛ, AS: skšele
Wiktionary
przym. skrzelowy
Wiktionary
podtyp stawonogów, zawierający skorupiaki i trylobitowce; skrzelodyszne
SJP.pl
przedstawiciel podtypu stawonogów, zawierającego skorupiaki i trylobitowce
SJP.pl
podtyp stawonogów, zawierający skorupiaki i trylobitowce; skrzelodyszce
SJP.pl
o cechach skrzelodysznych (podtyp stawonogów)
SJP.pl
rząd morskich ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Skrzelokształtne, żaglonokształtne (Aulopiformes) – rząd morskich ryb promieniopłetwych (Actinopterygii) o specyficznej budowie łuków skrzelowych. Pojawiły się w górnej kredzie. Łączą w sobie prymitywne cechy budowy z zaawansowanymi ewolucyjnie przystosowaniami.
Wikipedia
gromada słodkowodnych skorupiaków
SJP.pl
Skrzelonogi (Branchiopoda) – skorupiaki słodkowodne. Ciało wyraźnie segmentowane – duża liczba segmentów. Odnóża liczne, dwugałęziste, służą jednocześnie do poruszania się, oddychania i do pobierania pokarmu. Żywią się odfiltrowując drobne cząstki pokarmowe (detrytus, plankton) z wody. Serce ma postać wydłużonego naczynia grzbietowego, kurczliwego, z licznymi ostiami. Układ nerwowy jest bardzo prymitywny – drabinkowy. W rozmnażaniu częste jest zjawisko partenogenezy.
Wikipedia
przedstawiciel gromady słodkowodnych skorupiaków
SJP.pl
występujący u larw niektórych owadów narząd służący do oddychania w wodzie
SJP.pl
gromada zwierząt należących do płazińców
SJP.pl
przedstawiciej jednej z gromad zwierząt należących do płazińców
SJP.pl
przymiotnik od: skrzela
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skrzelami, dotyczący skrzeli
Wiktionary
(1.1) Ostrze tkwiło w otworze skrzelowym krwawiącej mureny.
Wiktionary
rzecz. skrzele n.
Wiktionary
gatunek morskiej ryby okoniokształtnej; lufar, tasergal
SJP.pl
1. struktura wytworzona przez składniki krwi w celu zatamowania krwawienia i reperacji uszkodzonego naczynia krwionośnego;
2. produkt skrzepnięcia, ciało skrzepnięte
SJP.pl
Skrzep – struktura wytworzona przez składniki krwi (głównie z fibryny) w celu zatamowania krwawienia i reperacji uszkodzonego naczynia krwionośnego. Powstaje w procesie krzepnięcia po wylaniu się krwi poza naczynia w ognisku krwotocznym. Pomaga w utrzymaniu hemostazy.
Wikipedia
1. rzadko: dodać komuś sił, otuchy; wzmocnić, pokrzepić;
2. rzadko: skrzepić się - przestarzałe: stać się silniejszym; wzmocnić się
SJP.pl
osad powstający w warunkach patologicznych w sercu, tętnicach, naczyniach włosowatych, zatykający naczynia krwionośne; zakrzep
SJP.pl
przejść ze stanu ciekłego w stan stały
SJP.pl
przejść ze stanu ciekłego w stan stały
SJP.pl
przymiotnik od: skrzep
SJP.pl
przejść ze stanu ciekłego w stan stały
SJP.pl
wywołać iskrę, płomień
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Skrzeszew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca;
Wiktionary
Skrzeszowice – wieś w Polsce położona w północno-wschodniej części województwa małopolskiego, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca, w tzw. Subregionie Wyżyny Miechowskiej.
Wikipedia
(1.1) W poniedziałek odwiedziliśmy Skrzeszowice i spacerowaliśmy po okolicy.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Skrzetuszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo.
Wieś sołecka (parafia Sławno, dekanat Kiszkowo), leżąca około 10 km na południowy wschód od Kiszkowa. Położona między trzema jeziorami: Lednica, Skrzetuszewo Małe i Głębokie. Ma rozproszoną zabudowę, usytuowaną wzdłuż dróg powiatowych.
Wikipedia
gwarowo: odgłos drapania, skrobania po czymś; chrobot, zgrzyt
SJP.pl
gwarowo: wydawać lub wywoływać skrzybot - odgłos drapania, skrobania po czymś; chrobotać, zgrzytać
SJP.pl
skarcić kogoś lub nawymyślać komuś podniesionym głosem
SJP.pl
szczyt w Beskidach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. góra w Beskidzie Śląskim;
Wiktionary
Skrzyczne (1257 m n.p.m.) – najwyższy szczyt w grupie górskiej Beskidu Śląskiego w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich w Polsce. Jako najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego Skrzyczne należy do Korony Gór Polski.
Wikipedia
(1.1) Zimą w masywie Skrzycznego istnieją wspaniałe warunki do uprawiania narciarstwa.
(1.1) Zarówno Skrzyczne jak i Małe Skrzyczne posiadają idealne warunki do uprawiania freeride’u czyli jazdy poza trasami w głębokim puchu.
Wiktionary
(1.1) Skrzecznia
Wiktionary
mięczak zaliczany do rzędu jednoprzedsionkowców, zamieszkujący dna strefy przybrzeżnej mórz tropikalnych
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzydło
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzydło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: skrzydło
(1.2) małe skrzydło
(1.3) spoż. skrzydło drobiowe jako produkt spożywczy
Wiktionary
Skrzydełko ("alula") – grupa 2–6 piór, wyrastających z kości kciuka ptaka. W trakcie lotu wygasza zawirowania powietrza, które opływa skrzydło, co zmniejsza jego opór.
Wikipedia
(1.1) Jacuś namiętnie wyrywa muszkom skrzydełka.
(1.2) Ewa używa podpasek ze skrzydełkami.
(1.3) Nie lubię pieczonych skrzydełek z fast foodów.
Wiktionary
rzecz. skrzydło n., skrzydłowy m., oskrzydlanie n., oskrzydlenie n., skrzydlak m., skrzydlica ż., uskrzydlanie n., uskrzydlenie n.
czas. oskrzydlać ndk., oskrzydlić dk., uskrzydlać ndk., uskrzydlić dk.
przym. skrzydłowy, skrzydlaty, skrzydełkowaty, półskrzydły
Wiktionary
przypominający małe skrzydło, podobny do małego skrzydła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający skrzydełko, w kształcie skrzydełka
(1.2) daw. posiadający skrzydełka
Wiktionary
rzecz. skrzydełko n., skrzydło n., skrzydłowy mos.
przym. skrzydłowy
przysł. skrzydełkowato
Wiktionary
1. owoc niektórych drzew, z błonkowatymi wyrostkami w rodzaju skrzydełek, które ułatwiają przenoszenie owocu przez wiatr
2. ryba z rzędu płaszczek
SJP.pl
Zo
Wikipedia
przypominający skrzydła, podobny do skrzydeł; skrzydlaty
SJP.pl
1. przypominający skrzydła, podobny do skrzydeł; skrzydlasty (dawniej);
2. mający skrzydła;
3. zwiewny, ulotny, nieuchwytny;
4. mający zbroję ze skrzydłami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający skrzydła
Wiktionary
IPA: skʃɨˈdlatɨ, AS: skšydlaty
Wiktionary
rzecz. skrzydłowy mos., skrzydło n., skrzydełko n.
przym. skrzydłowy, półskrzydły
Wiktionary
Skrzydlewo (niem. "Zollerndorf") – wieś sołecka, w zachodniej Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód, zlokalizowana nad bezimiennymi dopływami Kamionki. Wieś położona jest około 5 km na południe od gminnego Międzychodu oraz 1 km na południe od drogi krajowej nr 24. Jeszcze kilka lat temu[] w składzie sołectwa wymieniano przysiółek "Brzezie Łąki" (in. "Brzeźne Łąki").
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: jedna z części składowych większego przedmiotu, sprzętu itp., często ruchoma; skrzydło
2. brunatnica o płaskiej plesze, występująca w morzach północnych
SJP.pl
1. fałd spojówki narastający na rogówkę, zwykle od strony nosa
2. dawniej: plasterek, płatek czegoś
3. owad dwuskrzydły
SJP.pl
Skrzydlik (łac. "pterygium", z gr. "pterygion" = "skrzydło") – zmiana chorobowa oka polegająca na zgrubieniu spojówki gałkowej w obrębie szpary powiekowej, w kształcie trójkąta zwróconego wierzchołkiem do rogówki.
Wikipedia
rodzina mchów z rzędu widłozębowców
SJP.pl
liche, słabe skrzydło
SJP.pl
skrzydliniak rudogłowy - motyl z rodziny skrzydliniakowatych
SJP.pl
rodzina motyli
SJP.pl
Skrzydliniakowate (Micropterigidae) – rodzina małych prymitywnych motyli z nadrodziny Micropterigoidea i podrzędu Zeugloptera.
Wikipedia
rzadziej: liche, słabe skrzydło
SJP.pl
Skrzydlinka ("Aethionema") – rodzaj roślin z rodziny kapustowatych. Obejmuje ponad 50 gatunków (od co najmniej 54, 56 do 70) występujących w obszarze śródziemnomorskim i zachodniej Azji, centrum zróżnicowania rodzaju stanowi Azja Mniejsza, gdzie rośnie połowa gatunków tego rodzaju. 9 gatunków rośnie w Europie. Wiele gatunków jest uprawianych także w Europie środkowej. Od podobnych ubiorków różnią się całobrzegimi płatkami korony.
Wikipedia
zgrubienie od: skrzydło
SJP.pl
Zobacz też: Skrzydlów (osada).
Skrzydlów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kłomnice.
W latach 1954–1961 wieś była siedzibą władz gromady Skrzydlów, po jej zniesieniu w gromadzie Rzerzęczyca.
Wikipedia
1. pomoc świadczona komuś przez osobę lub instytucję;
2. coś umożliwiającego oderwanie się od szarości życia, np. skrzydła nadziei;
3. lotnictwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
workowata sieć z bocznymi ścianami w rodzaju skrzydeł, służących do zagarniania ryb do sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
(1.2) lotn. część samolotu tworząca siłę nośną;
(1.3) wojsk. lotnicza jednostka wojskowa złożona z kilku dywizjonów;
(1.4) wojsk. boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
(1.5) archit. boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
(1.6) polit. część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
(1.7) sport. prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszaanszy
(1.8) reg. pozn. fortepian
(1.9) bud. ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Znaleźliśmy ptaszka ze złamanym skrzydłem.
(1.2) Bombowiec miał po dwa silniki na każdym skrzydle i przeszklony kokpit.
(1.3) To skrzydło zostało wyposażone w najnowsze samoloty.
(1.4) Kawaleria przeprowadziła udaną szarżę na prawe skrzydło nieprzyjaciela.
(1.5) Nie, biuro przepustek mieści się w lewym skrzydle budynku.
(1.6) Prezes postanowił rozprawić się ze zbyt radykalnym skrzydłem w swojej partii.
(1.7) Piłka została przerzucona na prawe skrzydło, skąd następnie poszło dośrodkowanie.
(1.9) Te skrzydła musimy zamontować na futrynach jeszcze dzisiaj.
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨdwɔ, AS: skšydu̯o
Wiktionary
rzecz. skrzydłowy m., skrzydlisko n., skrzydłówka ż., skrzydlak m., oskrzydlanie n., oskrzydlenie n., uskrzydlanie n., uskrzydlenie n., skrzydlik m., skrzydlica ż., Skrzydlewo n.
:: zdrobn. skrzydełko n.
czas. oskrzydlać ndk., oskrzydlić dk., uskrzydlać ndk., uskrzydlić dk.
przym. skrzydlaty, skrzydłowy, skrzydełkowaty, półskrzydły
temsłow. -skrzydły
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk krzidło
(1.2) płat
(1.4) flanka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Spathiphyllum|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych;
Wiktionary
Skrzydłokwiat, skrzydłolist ("Spathiphyllum" Adans.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, obejmujący 49 gatunków pochodzących z Ameryki Środkowej i Południowej (od Meksyku do Peru i Brazylii), Azji Południowo-Wschodniej (od Filipin i Celebesu do Nowej Gwinei) oraz z zachodniej Oceanii (Karoliny).
Wikipedia
przym. skrzydłokwiatowy
Wiktionary
(1.1) skrzydłolist
Wiktionary
o cechach skrzydłonogich (rodzina ślimaków)
SJP.pl
rząd morskich ślimaków tyłoskrzelnych; skrzydłonogi, pteropody
SJP.pl
przedstawiciel rzędu morskich ślimaków tyłoskrzelnych; pteropod
SJP.pl
pochodzące z Azji drzewo z rodziny orzechowatych
SJP.pl
Sk
Wikipedia
ptak z rzędu blaszkodziobych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny nazwa systematyczna|Anhimidae|ref=tak.;
Wiktionary
ptak z rzędu blaszkodziobych
SJP.pl
Skrzydłoszpony (Anhimidae) – rodzina ptaków z rzędu blaszkodziobych (Anseriformes). Obejmuje trzy gatunki występujące jedynie w Ameryce Południowej. Rodzina blisko spokrewniona z bezpłetwcami (Anseranatidae).
Wikipedia
przymiotnik od: skrzydło
SJP.pl
Skrzydłowice (niem. "Skrzidlowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Pawonków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
eksperymentalny statek powietrzny o ruchomych płatach nośnych, napędzany siłą ludzkich mięśni; ornitopter
SJP.pl
Skrzydłowiec (ornitopter) – aerodyna napędzana ruchem powierzchni nośnych pracujących tak, jak skrzydła u ptaków. Poza modelami, jedna z nielicznych praktycznych realizacji została dokonana przez profesora Jamesa DeLauriera z Uniwersytetu Toronto Institute for Aerospace Studies w 2006.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: skrzydło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dotyczy skrzydeł (np. ptaków)
(1.2) piłka nożna: taki, który dzieje się w bocznej części boiska piłkarskiego
(1.3) wojsk. taki, który znajduje się na brzegach bocznego ugrupowania linii bojowej
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) sport. piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: skʃɨdˈwɔvɨ, AS: skšydu̯ovy
Wiktionary
rzecz. skrzydełko n., skrzydło, skrzydłowa, skrzydlisko
przym. skrzydlaty, skrzydełkowaty
Wiktionary
(1.3) boczny
Wiktionary
blaszany instrument dęty, odmiana sakshornu o wysokim dźwięku; flügelhorn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj instrumentu dętego;
Wiktionary
Skrzydłówka, flugelhorn (niem. "Flügelhorn") – rodzaj dętego instrumentu muzycznego z grupy aerofonów ustnikowych.
Skrzydłówka w stroju "B" wchodzi w skład typowej orkiestry dętej. Flugelhorn tradycyjnie jest wyposażony w trzy wentyle. Z tej samej rodziny instrumentów (buglehorny) wywodzą się kornet, helikon, tuba i sakshorn. Bywa przyrównywany do trąbki ze względu na identyczne palcowanie. Produkuje się również skrzydłówki w stroju "C" zamiast "B".
Wikipedia
(1.1) Był jednym z najpopularniejszy muzyków jazzowych grających na skrzydłówce.
Wiktionary
IPA: skʃɨdˈwufka, AS: skšydu̯ufka
Wiktionary
rzecz. skrzydło n.
Wiktionary
(1.1) flugelhorn
Wiktionary
potocznie:
1. krzykiem, wołaniem zebrać grupę ludzi, zgromadzenie; zwołać;
2. skrzyknąć się - zebrać się razem, zorganizować się w grupę, zwłaszcza nawołując się; zwołać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: skrzynia
(1.2) mała skrzynia
Wiktionary
IPA: skʃɨ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: skšỹnečka
Wiktionary
rzecz. skrzynia ż., skrzynka ż.
przym. skrzyniowy, skrzynkowy
Wiktionary
(1.1) skrzynka
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński kisiynka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;
(1.2) zawartość skrzyni (1.1)
(1.3) w przemyśle zapałczanym jednostka miary, oznaczająca 240 000 sztuk standardowych zapałek, zapakowanych w 1000 pakunków po 10 paczek zapałek w każdej paczce;
(1.4) część tapczanu, łóżka, wersalki itp., w której przechowuje się pościel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W porcie piraci załadowali na statek dwie skrzynie z rumem.
(1.2) W czasie rejsu piraci wypili dwie skrzynie rumu.
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨ̃ɲa, AS: skšỹńa
Wiktionary
rzecz. przyskrzynianie n., przyskrzynienie n.
:: zdrobn. skrzynka ż., skrzyneczka ż.
czas. przyskrzyniać ndk., przyskrzynić dk.
przym. skrzyniowy, skrzynkowy
Wiktionary
(1.1) kufer; reg. kista, kasta; przest. arka; gw. Śląsk Cieszyński kiśnia, tróchła, trówła
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Skrzynica ( do 1937 Krinitze, po 1937 Warthetal) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna. Należy do sołectwa Krobielewko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ozdoba sufitu lub sklepienia, czworoboczne wgłębienie wykonane w drewnie albo kamieniu, zwykle sąsiadujące z wieloma innymi takimi elementami; kaseton
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przypominający skrzynię, podobny do skrzyni
SJP.pl
przymiotnik od: skrzynia
SJP.pl
duża skrzynia
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od skrzynia
(1.2) mała skrzynia
(1.3) metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję
(1.4) inform. wirtualne konto na korespondencję elektroniczną;
(1.5) ogrod. podłużny pojemnik do sadzenia w nim kwiatów
(1.6) techn. obudowa urządzenia, przełączników itp. montowana na ścianie
(1.7) pojemnik na butelki z napojami
(1.8) zawartość skrzynki (w znaczeniach 1.1, 1.2 i 1.7)
(1.9) daw. trumna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W tej skrzynce trzymam swoje narzędzia.
(1.3) Widzę że w środku jest list, ale akurat zapomniałem klucza od skrzynki.
(1.4) Czy mógłbyś mi przesłać na skrzynkę parę zdjęć z wyjazdu?
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨ̃nka, AS: skšỹnka
Wiktionary
rzecz. skrzyniowiec m., Skrzynka ż.
:: zgrub. skrzynia ż.
:: zdrobn. skrzyneczka ż.
czas. przyskrzynić, przyskrzyniać
przym. skrzyniowy, skrzynkowy
Wiktionary
(1.2) kuferek, szkatułka; gw. Górny Śląsk krzinka
(1.3) skrzynka pocztowa
(1.4) skrzynka mejlowa, konto mejlowe
Wiktionary
cześć tartaku, w którym wykonuje się skrzynie z odpadów drzewnych
SJP.pl
przymiotnik od: skrzynka
SJP.pl
przymiotnik od: skrzynka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roślina zarodnikowa o długich podziemnych kłączach, z których wyrastają pędy;
2. odgłos powstajacy przy tarciu, uginaniu, ścieraniu się itp., np. skrzyp otwieranych drzwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa systematyczna|Equisetum|L.|ref=tak., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;
(1.2) nazwa dźwięku wydawanego przez skrzypiące przedmioty
wykrzyknik
(2.1) onomatopeja naśladująca skrzypienie
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: skrzypieć
(3.2) 2. os. lp. rozk. od: skrzypać
Wiktionary
Skrzyp ("Equisetum" L.) – jedyny współcześnie występujący rodzaj należący do rodziny skrzypów. Obejmuje w zależności od ujęcia 16–18 gatunków, z których w Polsce występuje 9. Rodzaj znany jest ze wszystkich kontynentów z wyjątkiem Australii oraz Antarktyki. Skrzypy najbardziej zróżnicowane są w strefie umiarkowanej półkuli północnej oraz w Ameryce Południowej.
Wikipedia
IPA: skʃɨp, AS: skšyp
Wiktionary
rzecz. skrzypienie n., skrzypce nmos., skrzypki nmos., skrzypek m., skrzypaczka ż.
czas. skrzypnąć, skrzypieć ndk., zaskrzypieć dk., skrzypać
przym. skrzypowaty, skrzypowy, skrzypcowy
Wiktionary
(1.1) lud. psi ogon, świńskie orzechy, stpol. lud. chwoszczka
Wiktionary
→ skrzypek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na skrzypcach
Wiktionary
(1.1) Skrzypaczka była tak przejęta, że upuściła smyczek.
Wiktionary
IPA: skʃɨˈpat͡ʃka, AS: skšypačka
Wiktionary
rzecz. skrzyp m., skrzypce nmos., skrzypeczki nmos., skrzypki nmos., skrzypanie n., skrzypienie n., zaskrzypienie n.
:: fm. skrzypek m.
czas. skrzypnąć, skrzypieć ndk., skrzypać ndk., zaskrzypieć dk.
przym. skrzypcowy, skrzypowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) podn. wiolinistka
Wiktionary
Skrzypaczowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Łoniów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 79, z Krakowa do Sandomierza.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrzypać.
Wiktionary
czas. skrzypać ndk.
rzecz. skrzypaczka ż.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) przest. grać na skrzypcach
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨpat͡ɕ, AS: skšypać
Wiktionary
rzecz. skrzypce nmos., skrzypki nmos., skrzypeczki nmos., skrzypek m., skrzypaczka ż., skrzyp m., skrzypanie n., skrzypienie n.
czas. skrzypieć ndk., zaskrzypieć dk.
przym. skrzypcowy, skrzypowy
przysł. skrzypcowo
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) pejor. rzępolić
Wiktionary
1. instrument muzyczny o czterech strunach;
2. grać pierwsze skrzypce - mieć decydujący głos, przewodzić jakiejś grupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) muz. czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;
Wiktionary
Skrzypce – instrument muzyczny z grupy chordofonów, z rodziny skrzypiec.
Wikipedia
(1.1) Mój brat umie grać na skrzypcach.
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨpt͡sɛ, AS: skšypce
Wiktionary
rzecz. skrzyp m., skrzypek m., skrzypaczka ż.
:: zdrobn. skrzypeczki nmos., skrzypki nmos., skrzypka ż.
czas. skrzypieć, skrzypać, skrzypnąć
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) reg. śl. chuśle, reg. śl. hóśle, reg. śl. huśle
Wiktionary
przypominający skrzypce, podobny do skrzypiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany ze skrzypcami, dotyczący skrzypiec
(1.2) w kształcie skrzypiec
Wiktionary
(1.1) Profesor wydał monografię o ludowych instrumentach skrzypcowych.
(1.2) Czasami ornaty skrzypcowe kameryzowano (wysadzano) kamieniami szlachetnymi lub ich imitacjami.
Wiktionary
IPA: skʃɨpˈt͡sɔvɨ, AS: skšypcovy
Wiktionary
rzecz. skrzyp mrz., skrzypaczka ż., skrzypce lm nm., skrzypek mos., skrzypki lm nm.
czas. skrzypać ndk., skrzypieć ndk., skrzypnąć dk.
wykrz. skrzyp
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: skrzypce
Wiktionary
(1.1) Najbliżej widza siedzący, ubrany ubogo chłopczyk z prymitywnymi skrzypeczkami na kolanach nosi rysy autora obrazu z lat dziecięcych (byłby to więc pierwszy kryptoautoportret Malczewskiego).
Wiktionary
rzecz. skrzypki nmos., skrzypek mos., skrzypaczka ż., skrzypce
czas. skrzypać
Wiktionary
muzyk grający na skrzypcach; wiolinista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. osoba grająca na skrzypcach
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. lud. lepnica rozdęta
Wiktionary
Zobacz też: Skrzypek (ujednoznacznienie).
Wikipedia
(1.1) Ależ ten skrzypek okropnie fałszuje!
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨpɛk, AS: skšypek
Wiktionary
rzecz. skrzypce nmos., skrzypki nmos., skrzypeczki nmos., skrzyp m., skrzypienie n.
:: fż. skrzypaczka ż.
czas. skrzypieć, skrzypać, skrzypnąć
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) podn. wiolinista
Wiktionary
1. instrument muzyczny o czterech strunach;
2. grać pierwsze skrzypce - mieć decydujący głos, przewodzić jakiejś grupie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grzyb jadalny z rodziny kolczakowatych; kolczak obłączasty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) charakterystyczny odgłos, wydawany zwykle przy tarciu niegładkich powierzchni o siebie
Wiktionary
rzecz. skrzypek mos./mrz., skrzyp mrz., skrzypaczka ż.
wykrz. skrzyp
czas. skrzypać
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. skrzypnąć)
(1.1) wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni
Wiktionary
rzecz. skrzyp mrz., skrzypaczka ż., skrzypce nmos., skrzypek mos., skrzypienie n., skrzypki nmos.
czas. skrzypać, skrzypnąć dk.
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) piszczeć
Wiktionary
chrząszcz z rodziny stonkowatych, szkodnik zbóż i traw
SJP.pl
Skrzypiów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów. Ma status sołectwa.
Po powstaniu listopadowym dobra ziemskie Skrzypiów będące własnością Jana Olrycha Szanieckiego zostały skonfiskowane za jego udział w powstaniu a on sam został skazany na karę śmierci.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Jan Skrzypiński (1891-1939) - polski inżynier, konstruktor broni strzeleckiej
SJP.pl
zdrobnienie od: skrzypce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: skrzypce
(1.2) małe skrzypce
(1.3) skrzypce wykonane amatorsko, niezbyt precyzyjnie i zwykle używane przez wiejskich grajków
Wiktionary
Skrzypki – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Kalinowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.2) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨpʲci, AS: skšypʹḱi
Wiktionary
rzecz. skrzypce nmos., skrzyp m., skrzypek m., skrzypaczka ż., skrzypeczki nmos., skrzypka ż.
czas. skrzypieć ndk., skrzypać ndk., skrzypnąć dk.
przym. skrzypcowy, skrzypkowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
(1.1) skrzypeczki
Wiktionary
Skrzypkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Obrowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. skrzypieć)
(1.1) dokonany od|skrzypieć.
Wiktionary
rzecz. skrzyp mrz., skrzypaczka ż., skrzypce nmos., skrzypek mos., skrzypienie n., skrzypki nmos.
czas. skrzypieć ndk.
przym. skrzypcowy
wykrz. skrzyp
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu skrzypowców
SJP.pl
Skrzypowate ("Equisetaceae") – jedna z rodzin rzędu skrzypowców, jedyna z przedstawicielami występującymi współcześnie. Jedynym jej współczesnym przedstawicielem jest rodzaj skrzyp "Equisetum". Ze śladów kopalnych rodzina znana jest w mniejszym stopniu od spokrewnionych kalamitowatych, ale istnieje hipoteza, że współwystępowała już z nimi w karbonie. Z drugiej strony analizy filogenetyczne wskazują na to, że rodzina rozdzieliła się od siostrzanych "Neocalamitaceae" w permie.
Wikipedia
o cechach skrzypowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający skrzyp, mający cechy skrzypu
Wiktionary
rzecz. skrzyp, skrzypowate
wykrz. skrzyp
Wiktionary
rząd roślin naczyniowych z gromady skrzypów, obejmujący gatunki charakteryzujące się okółkowo ułożonymi cienkimi liśćmi w kształcie igiełek
SJP.pl
Sk
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin naczyniowych z gromady skrzypów
SJP.pl
1. roślina zarodnikowa o długich podziemnych kłączach, z których wyrastają pędy;
2. odgłos powstajacy przy tarciu, uginaniu, ścieraniu się itp., np. skrzyp otwieranych drzwi
SJP.pl
Sk
Wikipedia
duży, opancerzony stawonóg z gromady staroraków; mieczogon
SJP.pl
Skrzypłocz ("Limulus"), nazywany też "mieczogon" – rodzaj obejmujący kilka reliktowych gatunków staroraków. Polską nazwą mieczogony lub skrzypłocze określa się często także cały rząd ostrogonów (Xiphosura), istniejący od środkowej części syluru, tzn. od około 425 mln lat (wenlok). Jednak współczesne rodzaje skrzypłoczy są taksonami młodymi geologicznie.
Wikipedia
mieszkaniec Skrzyszowa
SJP.pl
mieszkanka Skrzyszowa
SJP.pl
przymiotnik od: Skrzyszów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrzywdzić.
Wiktionary
IPA: skʃɨvˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: skšyvʒẽńe
Wiktionary
rzecz. krzywdzenie n., krzywda ż., krzywdziciel m., krzywdzicielka ż.
czas. skrzywdzić dk., krzywdzić ndk.
Wiktionary
wywołać szkodę na kimś; pokrzywdzić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) sprawić komuś przykrość, zrobić krzywdę
Wiktionary
IPA: ˈskʃɨvʲd͡ʑit͡ɕ, AS: skšyvʹʒ́ić
Wiktionary
rzecz. krzywda ż., krzywdzenie n., skrzywdzenie n., krzywdziciel m., krzywdzicielka ż.
czas. krzywdzić ndk.
Wiktionary
(1.1) zranić, urazić, zaszkodzić, obrazić
Wiktionary
wydawać migotliwe blaski
SJP.pl
przymiotnik od: skrzyniec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Skrzyńsko, dawniej też Skrzynno[] – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Przysucha. Leży na ziemi sandomierskiej, która jest częścią Małopolski.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dial. skrzyżowane belki będące podstawą stołu
(1.2) dial. płyta z piaskowca
(1.3) gw-pl|Spisz. kawałek pokrywy lodowej zamarzniętego zbiornika wodnego używany do chłodzenia i przechowywania mięsa
Wiktionary
rzecz. war. skryżal mrz.
Wiktionary
(1.1) krzyżak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce przecięcia się dróg;
(1.2) przen. produkt połączenia dwóch rzeczy, idei lub gatunków
(1.3) ułożenie dwóch rzeczy w kształt krzyża
Wiktionary
Skrzyżowanie – część drogi będąca połączeniem dróg albo jezdni jednej drogi w jednym poziomie, z wyjątkiem połączenia drogi o nawierzchni twardej z drogą o nawierzchni gruntowej lub z drogą wewnętrzną. Przecięcie się dróg gruntowych mających jezdnię jest traktowane jak skrzyżowanie.
Wikipedia
(1.1) Na skrzyżowaniu ruchem kierował policjant.
(1.1) Każda ze ścieżek wygląda inaczej, ale którąkolwiek pójdziesz, dojdziesz do głównego skrzyżowania.
(1.2) Muł to skrzyżowanie klaczy konia domowego z samcem osła.
(1.2) Hokej na trawie można nazwać skrzyżowaniem hokeja na lodzie z piłką nożną i golfem.
(1.3) Pojedynek zaczął się od skrzyżowania szpad przeciwników.
Wiktionary
IPA: ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ, AS: skšyžovãńe
Wiktionary
czas. skrzyżować
rzecz. krzyżowa ż., Krzyżowa ż., ukrzyżowanie n., krzyżowanie n., Krzyżak mos., krzyż, krzyżyk, krzyżówka
przym. krzyżakowy
Wiktionary
taki, który powstał w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) umieścić coś podłużnego w poprzek czegoś innego, na krzyż
(1.2) uzyskać potomstwo z dwóch różnych gatunków roślin lub zwierząt
(1.3) przen. pot. uzyskać coś, co ma cechy kilku innych
czasownik zwrotny dokonany skrzyżować się
(2.1) być umieszczonym w poprzek czegoś innego
(2.2) mieć samemu potomstwo z osobnikem innego gatunku
Wiktionary
(1.1) Kobiety, odchodząc od ołtarza, trzymają ręce skrzyżowane na piersiach.
Wiktionary
IPA: skʃɨˈʒɔvat͡ɕ, AS: skšyžovać
Wiktionary
rzecz. krzyżowa ż., Krzyżowa ż., skrzyżowanie n., krzyżowanie n., krzyż m., krzyżówka ż., krzyżak m., krzyżowiec m., krzyżyk m., Krzyżak mos., ukrzyżowanie n.
czas. krzyżować ndk.
przym. krzyżowy, krzyżakowy
przysł. krzyżowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) nie pomijając szczegółów
Wiktionary
przym. skrzętny
rzecz. skrzętność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skrzętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skrzętny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha osoby, która dokładnie wypełnia swoje obowiązki
Wiktionary
(1.1) Słynął ze skrzętności w całym zakładzie.
Wiktionary
przym. skrzętny
przysł. skrzętnie
Wiktionary
zapobiegliwy; gospodarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dokładny
Wiktionary
przysł. skrzętnie
rzecz. skrzętność ż.
Wiktionary
dawniej: skracać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrócić.
Wiktionary
przysł. krótko
rzecz. skrót m., skrótowiec mrz., ukrócenie n.
czas. skrócić
Wiktionary
gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skrót
Wiktionary
Skrócik ("Hololepta plana") – gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych. Ma równoległoboczny, spłaszczony kształt. Imagines osiągają długość 5,5–7,5 mm (od przedniego brzegu przedplecza do końca propygidium). Barwa czarna, nogi jaśniejsze od pokryw, czułki brunatnoczerwone. Występuje pod korą drzew, najczęściej topól. Gatunek palearktyczny, występuje w niemal całej Polsce, ale jest rzadko znajdowany.
Wikipedia
rzecz. skrót m.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. skracać)
(1.1) uczynić krótkim, zwięzłym
(1.2) zmniejszyć długość
(1.3) ograniczyć czas trwania
(1.4) mat. podzielić wartość licznika i mianownika o tę samą liczbę całkowitą, upraszczając ułamek
czasownik zwrotny dokonany skrócić się (ndk. skracać się)
(2.1) stać się samemu krótszym
Wiktionary
rzecz. skrót m., skrótowiec mrz., skróciciel m., skrócenie n., skracanie n., ukrócenie n.
czas. skracać ndk.
przysł. na skróty, krótko
Wiktionary
(1.1) skondensować, streścić
(1.2) obciąć, przyciąć, ściąć
Wiktionary
podsumowujący, zawierający ogół wiadomości o czymś, wszystkie elementy czegoś; ogólny, sumaryczny
SJP.pl
1. skrócenie czegoś, np. tekstu, utworu lub wypowiedzi;
2. krótsza droga; przejście skracające drogę;
3. cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana lub wymówiona jako symbol całego wyrazu lub wyrażenia, np. mgr (magister)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
(1.2) inform. plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
(1.3) droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej
(1.4) krótkie omówienie szerszej treści
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Skrótem jest „p.o.”, ale „PO” to już skrótowiec.
(1.2) Na pulpicie mam kilkanaście skrótów.
(1.2) Dzięki tym skrótom można podejrzeć, otworzyć lub wstawić plik bez konieczności przechodzenia do lokalizacji, w której się znajduje.
(1.3) Konsekwencją obrania skrótu może być wybór drogi o gorszym komforcie poruszania się, mniej atrakcyjnej widokowo, mniej bezpiecznej, czynnej czasowo itp.
(1.3) Jeszcze tylko trzeba się modlić o to, żeby skrótu do trasy gdańskiej i do tego nowego mostu nam nie puścili przez środek osiedla.
(1.4) Przez meandry naszego skrótu historii usiłuje przeprowadzić czytelnika w swej najnowszej pracy profesor Jerzy Szacki.
Wiktionary
IPA: skrut, AS: skrut
Wiktionary
rzecz. skrótowiec m., skrótowość ż., skracanie n., skrócenie n., ukrócenie n., skrócik mrz.
przym. skrótowy, krótki
przysł. skrótowo
czas. skracać ndk., skrócić dk.
Wiktionary
(1.1) abrewiacja
(1.3) droga na skróty
Wiktionary
wyraz utworzony w wyniku skrócenia grupy wyrazów, będących zwykle jakąś nazwą; akronim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Wyrazy „PZPR”, „ORMO” i „Cepelia” to skrótowce bardzo popularne za czasów PRL.
Wiktionary
IPA: skruˈtɔvʲjɛt͡s, AS: skrutovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. skrót m., skrócenie n., skracanie n., ukrócenie n.
czas. skracać ndk., skrócić dk.
przym. skrótowy
przysł. skrótowo
Wiktionary
(1.1) akronim
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skrótowe
Wiktionary
przym. skrótowy
przysł. skrótowo
rzecz. skrót mrz.
Wiktionary
przedstawiony lub przedstawiający coś krótko, bez szczegółów, np. skrótowy raport
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący skrótu
Wiktionary
rzecz. skrót mrz., skrótowiec mrz., skrótowość ż.
Wiktionary
1. skrócenie czegoś, np. tekstu, utworu lub wypowiedzi;
2. krótsza droga; przejście skracające drogę;
3. cząstka wyrazu lub wyrażenia zapisana lub wymówiona jako symbol całego wyrazu lub wyrażenia, np. mgr (magister)
SJP.pl
przestarzałe: przez całą długość lub szerokość czegoś; wskroś, na wskroś, na wylot, na przestrzał, na skroś, skroś
SJP.pl
1. w rolnictwie: potrząsać ziarno na sicie ruchem obrotowym w celu oddzielenia zbierających się na wierzchu plew;
2. indywidualizm: powodować toczenie się czegoś z góry na dół; staczać
SJP.pl
1. w rolnictwie: potrząsnąć ziarno na sicie ruchem obrotowym w celu oddzielenia zbierających się na wierzchu plew;
2. indywidualizm: spowodować toczenie się czegoś z góry na dół; stoczyć
SJP.pl
1. mięsień skręcający;
2. osoba obsługująca skręcarkę;
3. osoba zajmująca się skręcaniem jakichś elementów;
4. osoba ręcznie wytwarzająca papierosy
SJP.pl
tłocznik do skręcania
SJP.pl
dział przędzalni, w którym skręca się grubsze włókna z wiązek cieńszych włókien
SJP.pl
wykonywanie grubszej przędzy z pojedynczych nitek poprzez skręcanie
SJP.pl
dający się skręcić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skręcać.
Wiktionary
Skręcanie – stan obciążenia pręta, w którym działa na niego moment, nazywany momentem skręcającym, działający w płaszczyźnie przekroju poprzecznego pręta. Powoduje on występowanie naprężeń ścinających w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny działania momentu. Skręcanie występuje w prętach, którymi najczęściej są wały. Wyróżnia się 2 podstawowe przypadki skręcania:
Wikipedia
(1.1) Wspólne oglądanie meczu połączyliśmy z malowaniem motyli oraz skręcaniem szafek.
Wiktionary
IPA: skrɛ̃nˈt͡sãɲɛ, AS: skrẽncãńe
Wiktionary
czas. skręcać
rzecz. skrętka ż., skręt mrz./mzw.
Wiktionary
powstały poprzez skręcanie, łączenie ze sobą kilku elementów, np. stojak skręcany
SJP.pl
maszyna wytwarzająca coś poprzez skręcanie podłużnych elementów
SJP.pl
1. zmieniać kierunek drogi
2. zwijać coś przez kręcenie, plecenie; ukręcać, wić
3. łączyć elementy za pomocą śrub
4. nadawać czemuś spiralny kształt poprzez kręcenie
5. o drodze, rzece itp.: odchylać się pod pewnym kątem
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zmieniać kierunek poruszania się
(1.2) nadawać czemuś kształt spirali
(1.3) łączyć elementy poprzez wkręcanie śrub
(1.4) med. przekraczać fizjologiczny zakres ruchu w danym stawie, czego następstwem jest uszkodzenie głównie miękkich elementów stawu
(1.5) robić ręcznie papierosa z bibułki i tytoniu
czasownik zwrotny niedokonany skręcać się
(2.1) ulegać skręceniu
Wiktionary
(1.1) Skręć w lewo.
(1.2) Skręć drut w spiralę.
(1.3) Skręćmy te regały, bo nie ma gdzie ustawiać rzeczy.
(1.4) W połowie balu Elżbieta skręciła nogę w kostce.
Wiktionary
IPA: ˈskrɛ̃nt͡sat͡ɕ, AS: skrẽncać
Wiktionary
rzecz. skrętka ż., skręt, skręcenie, skręcanie
czas. zakręcać, nakręcać
Wiktionary
miara odchylenia krzywej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skręcić.
Wiktionary
Skręcenie, dystorsja (łac. "distorsio") – uraz polegający na przekroczeniu fizjologicznego zakresu ruchu w stawie. Na skutek skręcenia może dojść do uszkodzenia torebki stawowej, więzadeł, chrząstki stawowej, przyczepów ścięgien, a niekiedy także uszkodzenia fragmentów kostnych.
Wikipedia
czas. skręcić, skręcać
rzecz. skręt mrz./mzw.
Wiktionary
1. zmienić kierunek drogi
2. zwinąć coś przez kręcenie, plecenie; ukręcić, uwić
3. złączyć elementy za pomocą śrub
4. nadać czemuś spiralny kształt poprzez kręcenie
5. o drodze, rzece itp.: odchylić się pod pewnym kątem
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|skręcać.
Wiktionary
IPA: ˈskrɛ̃ɲt͡ɕit͡ɕ, AS: skrẽńćić
Wiktionary
rzecz. skręt mrz./mzw., skrętka
czas. zakręcać
Wiktionary
rodzaj roślinożernego mięczaka z podgromady ślimaków przodoskrzelnych, obejmujący około 1000 gatunków; trochus
SJP.pl
1. ograniczyć ruchy, związać;
2. zawstydzić kogoś, onieśmielić kogoś;
3. ograniczyć swobodę działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skrępować.
Wiktionary
czas. skrępować dk., krępować ndk.
przym. skrępowany
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: skrępować
przymiotnik
(2.1) książk. zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją
Wiktionary
(1.1) W piwnicy zobaczyliśmy jakiegoś skrępowanego i zakneblowanego człowieka.
(2.1) Czułem się skrępowany, kiedy ciocia Jadzia zaczęła przy wszystkich opowiadać o tym jak w dzieciństwie sikałem w łóżko.
Wiktionary
IPA: ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ, AS: skrẽmpovãny
Wiktionary
czas. skrępować dk., krępować ndk.
rzecz. skrępowanie n., krępacja ż.
Wiktionary
(1.1) unieruchomiony, związany
(2.1) zawstydzony, spięty
Wiktionary
1. ograniczyć ruchy, związać;
2. zawstydzić kogoś, onieśmielić kogoś;
3. ograniczyć swobodę działania
SJP.pl
papieros skręcany zwykle z marihuany lub tytoniu; joint, dżoint, blant, blunt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ręcznie skręcony papieros
(1.2) slang. skręt (1.1) zawierający marihuanę
(1.3) slang. zespół nieprzyjemnych objawów występujący po odstawieniu narkotyków opioidowychfakt.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zmiana kierunku ruchu w bok
(2.2) wynik splatania, splot, zwój
(2.3) włók. wielkość określająca stopień skręcenia włókien
(2.4) med. patologiczne obrócenie się narządu wokół własnej osi, prowadzące do niedrożności, zaburzenia ukrwienia i potencjalnej martwicy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziadek wysłał mnie po bibułkę, bo mu się skończyły skręty.
(1.2) Uczeń sprawiał kłopoty wychowawcze: pił piwo i palił skręty.
(1.3) Janek miał strasznego skręta, gdy próbował rzucić heroinę.
(2.4) Skręt żołądka to poważna i bolesna śmiertelna choroba, która wymaga szybkiej operacji, jeśli ma być choćby cień nadziei na przeżycie psa.
Wiktionary
IPA: skrɛ̃nt, AS: skrẽnt
Wiktionary
rzecz. skrętka ż., skrętek m., skrętnik m., skrętność ż., skręcanie n., skręcenie n.
czas. skręcać ndk., skręcić dk.
przym. skrętowy, skrętny
Wiktionary
(1.2) joint, blunt, blant, gibon
Wiktionary
grzyb pasożytujący na drzewach
SJP.pl
drobny mech liściasty
SJP.pl
Skrętek (a. skrętka, ang., łac. "helicoid cyme", "bostryx") – rodzaj kwiatostanu z grupy wierzchotek jednoramiennych. Ma kwiat na szczycie pędu. Od głównej osi z pojedynczym kwiatem odchodzi oś drugiego rzędu z pojedynczym kwiatem, a od tej oś trzeciego rzędu itd., przy czym wszystkie osie rozwijają się po tej samej stronie, skręcając na planie helisy. Widziany z góry jest ułożony spiralnie.
Wikipedia
1. typowy kabel telefoniczny i sieciowy;
2. rodzaj kwiatostanu wierzchołkowego;
3. jedna z części, z których skręcana jest lina;
4. tulejka służąca do łączenia gwintowanych końców rur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. element (włókno lub drut) służący do skręcania liny
(1.2) techn. rodzaj kabla do transmisji danych
(1.3) techn. element wkręcany w gwintowane otwory łączonych rur, mający postać tulejki z kołnierzem na środku i dwoma gwintami na końcach
(1.4) bot. kwiatostan, w którym kolejne boczne pędy wyrastają poprzecznie względem siebie i są ustawione na przemian w prawo i w lewo
Wiktionary
Skrętka – rodzaj przewodu sygnałowego służącego do przesyłania informacji, który zbudowany jest z jednej lub większej liczby par kabli skręconych ze sobą w celu eliminacji wpływu zakłóceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami. Skręcenie żył powoduje jednocześnie zawężenie pasma transmisyjnego. Wynalazcą tego rozwiązania jest Alexander Graham Bell.
Wikipedia
(1.2) Odpowiednim kablem do tworzenia sieci komputerowych jest skrętka.
Wiktionary
IPA: ˈskrɛ̃ntka, AS: skrẽntka
Wiktionary
czas. skręcać ndk., skręcić dk.
rzecz. skręcanie n., skręt m.
Wiktionary
bakteria, której komórka ma kształt pałeczki skręconej w korkociąg; śrubowiec
SJP.pl
nitkowaty glon z klasy sprzężnic
SJP.pl
Skrętnica ("Spirogyra") – rodzaj glonów z grupy zielenic (ramienic). Występuje w niewielkich zbiornikach wodnych.
W serwisie AlgaeBase w połowie 2016 r. zebrano informacje o ponad 500 gatunkach o zweryfikowanym statusie i kilkuset gatunkach, które uznano za synonimiczne.
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: skrętny; bardziej skrętny
SJP.pl
roślina z rodziny toinowatych rosnąca w Afryce Zachodniej, z nasion której otrzymuje się cenny środek nasercowy; strofant
SJP.pl
Sk
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skrętne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. skrętny
przysł. skrętnie
rzecz. skręt mzw./mrz.
Wiktionary
1. mogący wykręcać się w różne strony;
2. opierający się na wykonaniu skrętu; skręcający;
3. dawniej:
a) zwinny, obrotny;
b) przenośnie: chytry, przewrotny; wykrętny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dający się skręcać
(1.2) polegający na skręcaniu
(1.3) stpol. skrzętny
Wiktionary
IPA: ˈskrɛ̃ntnɨ, AS: skrẽntny
Wiktionary
rzecz. skręt mrz./mzw.
Wiktionary
gatunek małego ptaka z rodziny sieweczkowatych
SJP.pl
Skrętodziób ("Anarhynchus frontalis") – gatunek małego ptaka z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae). Jako jedyny ptak na świecie ma dziób zakrzywiony w bok – stąd nazwa ptaka. Występuje endemicznie w środkowej części Wyspy Południowej i północnej części Wyspy Północnej (Nowa Zelandia). Jest narażony na wyginięcie.
Wikipedia
liście skrętoległe - liście osadzone po obu stronach łodygi, po jednym na tej samej wysokości
SJP.pl
1. lotniczy przyrząd żyroskopowy, wykorzystywany w lotach bez widoczności, wskazujący na wykonywanie zakrętu;
2. miernik skrętu przędzy
SJP.pl
najliczniejsza podgromada ślimaków; przodoskrzelne
SJP.pl
o cechach skrętonerwnych (podgromada ślimaków)
SJP.pl
przymiotnik od: skręt
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = sport. eduk. Szkolny Klub Sportowy
(1.2) = pot. eduk. zajęcia Szkolnego Klubu Sportowego
(1.3) = hist. Studencki Komitet Solidarności
(1.4) = wojsk. samopowtarzalny karabinek Simonowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ludmiła chciałby zapisać się na SKS w innej szkole.
(1.2) Dlaczego w piątek Mirka nie było na SKS-ie?
(1.3) Patryk należał do SKS-u od pierwszego roku studiów.
Wiktionary
IPA: ɛs‿ka‿ˈɛs, AS: es‿ka‿es
Wiktionary
wykonać kopię tekstu lub rysunku metodą kserograficzną; skserować
SJP.pl
wykonać kopię tekstu lub rysunku metodą kserograficzną; skserografować
SJP.pl
ptak z rodziny wydrzyków, zamieszkujący Wyspy Owcze
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pomieszczenie przeznaczone do czyszczenia zabitego drobiu z piór; skubarnia
SJP.pl
1. pociągać coś lekko;
2. wyrywać coś po trochu;
3. o zwierzętach: zrywać pyskiem, dziobem odpowiednią część rośliny i zjadać; szczypać;
4. jeść niewiele;
5. skubać się - pociągać lekko, np. własną brodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skubać.
Wiktionary
czas. skubać ndk.
rzecz. skubaniec mrz./mos.
Wiktionary
potocznie: osoba budząca zazdrość, niechęć lub podziw; skurkowany, skurkowaniec, skubany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. spryciarz
(1.2) pot. posp. ktoś, kto budzi podziw, zazdrość czy niechęć
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. rodzaj ciasta z owocami
Wiktionary
(1.1) Mam cię skubańcu!
(1.1) Skąd mogłem wiedzieć, że ten skubaniec mnie okłamywał?
(1.2) Najfajniejszą dziewczynę mi skubaniec sprzed nosa sprzątnął.
Wiktionary
IPA: skuˈbãɲɛt͡s, AS: skubãńec
Wiktionary
rzecz. skubany m., skubana ż., skubanie n., skubnięcie n.
czas. skubać ndk., skubnąć dk.
Wiktionary
(1.1) skurczybyk, skurkowaniec, szczwany lis
(1.2) skubany, skubana
(2.1) pleśniak
Wiktionary
1. dawniej: szarpie;
2. przędziwo produkowane z odpadków różnych włókien
SJP.pl
1. pociągać coś lekko;
2. wyrywać coś po trochu;
3. o zwierzętach: zrywać pyskiem, dziobem odpowiednią część rośliny i zjadać; szczypać;
4. jeść niewiele;
5. skubać się - pociągać lekko, np. własną brodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) skubaniec
Wiktionary
(1.1) Dobry jest, skubany, otworzył se zamek scyzorykiem w pięć sekund. To na pewno jest szkieł, a nie jakiś włamywacz?
Wiktionary
rzecz. skubaniec mos./mrz.
Wiktionary
Skubarczewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Orchowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
W 1935 roku w Skubarczewie urodził się biskup Teofil Wilski.
Wikipedia
pomieszczenie przeznaczone do czyszczenia zabitego drobiu z piór; skubalnia
SJP.pl
1. pociągać coś lekko;
2. wyrywać coś po trochu;
3. o zwierzętach: zrywać pyskiem, dziobem odpowiednią część rośliny i zjadać; szczypać;
4. jeść niewiele;
5. skubać się - pociągać lekko, np. własną brodę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) o zwierzętach: zrywać i zjadać coś pyskiem, dziobem
(1.2) podszczypywać
(1.3) odrywać po kawałeczku
Wiktionary
(1.1) Stojące przy płocie szkapię skubało źdźbła traw.
(1.2) Młode wdrapało się na rysicę i zaczęło skubać jej ucho.
(1.3) W wakacje uwielbialiśmy skubać słoneczniki.
Wiktionary
IPA: ˈskubat͡ɕ, AS: skubać
Wiktionary
rzecz. skubanie n., skubaniec m.
czas. podskubywać, skubnąć
przym. skubany
Wiktionary
1. pociągać coś lekko;
2. wyrywać coś po trochu;
3. o zwierzętach: zrywać pyskiem, dziobem odpowiednią część rośliny i zjadać; szczypać;
4. jeść niewiele;
5. skubać się - pociągać lekko, np. własną brodę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Skubiszewski – polskie nazwisko. Według danych z lat 90 XX wieku Polskę zamieszkiwało 693 osoby o tym nazwisku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
narzędzie drwala do przesuwania kłód; capina
SJP.pl
potocznie: niepowodzenie, pomyłka, błąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. błąd, pudło
Wiktionary
(1.1) – Skucha – rzucił Dreis, gdy zielone kropki skracały do niego dystans. – Torpeda nie wleciała do środka. Wybuchła na powierzchni.
Wiktionary
rzecz. kucha ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skuć.
Wiktionary
IPA: ˈskut͡ɕɛ, AS: skuće
Wiktionary
czas. skuć, skuwać
rzecz. podkucie n.
Wiktionary
sit skucina - wysokogórska roślina z rodziny sitowatych, nadająca czerwoną barwę np. Czerwonym Wierchom
SJP.pl
stara srebrna i złota moneta włoska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) numizm. dawna złota lub srebrna moneta;
Wiktionary
(1.1) Zapłacisz za nią ze dwa skudy.
Wiktionary
poplątać, potargać, pozwijać w kudły; skudłać, skudłaczyć, skudłacić
SJP.pl
poplątać, potargać, pozwijać w kudły; skudłać, skudłaczyć, skudlić
SJP.pl
poplątać, potargać, pozwijać w kudły; skudłać, skudlić, skudłacić
SJP.pl
poplątać, potargać, pozwijać w kudły; skudłać, skudłaczyć, skudlić
SJP.pl
czapka duchownych prawosławnych
SJP.pl
Skufia (zwana też skufiya albo skoufos) – strój liturgiczny noszony przez mnichów ortodoksyjnych (prawosławnych) oraz katolickich mnichów wschodnich (w tym przypadku jest czarny) albo przyznany duchownemu jako znak honoru (w tym przypadku jest zwykle czerwona albo purpurowa).
Wikipedia
jednoosobowa łódź półwyścigowa; scull, skull
SJP.pl
1. kurczyć, pochylać jakąś część, jakieś części ciała;
2. skulać się - garbić się, zginać członki ciała, przybliżając je do tułowia
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. stoczyć
Wiktionary
przyimek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z powodu
forma czasownika.
(2.1) przesz. 3 os. lm. nmos. skuć
(2.2) przysz. 3 os. lp. skulić
Wiktionary
Skuli (gr. "Σκούλλη") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Pafos. W 2011 roku liczyła 65 mieszkańców.
Wikipedia
przedstawiciel rodziny dwuparców, żyjący w ściółce leśnej i żywiący się butwiejącymi roślinami
SJP.pl
Skulica ("Glomeris") – rodzaj dwuparca z rzędu skulic i rodziny skulicowatych. Ma ciało szerokie, z wierzchu wypukłe, o gładkiej powierzchni, pokryte charakterystycznym deseniem. Podobnie jak inne skulicowate zaniepokojona zwija się w kulkę.
Wikipedia
przedstawiciel rodziny dwuparców, żyjący w ściółce leśnej i żywiący się butwiejącymi roślinami
SJP.pl
skulik łąkowiec - gatunek chrząszcza z rodziny biedronek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wyścigi na skulach
SJP.pl
1. skurczyć, pochylić jakąś część, jakieś części ciała;
2. skulić się - przygarbić się, zgiąć członki ciała, przybliżając je do tułowia
SJP.pl
jednoosobowa łódź półwyścigowa; scull, skul
SJP.pl
Skull to czwarty album studyjny brytyjskiej thrash metalowej grupy Evile. Został wydany 27 maja 2013 roku z ramienia wytwórni Earache Records.
Wikipedia
jednoosobowa łódź półwyścigowa; jedynka, skull, scull, skul
SJP.pl
siad skulny - pozycja siedząca, z kolanami podkulonymi pod brodę
SJP.pl
1. skurczyć, pochylić jakąś część, jakieś części ciała;
2. skulić się - przygarbić się, zgiąć członki ciała, przybliżając je do tułowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. szt. rzeźbiarz, snycerz
Wiktionary
rzecz. skulptura ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Sk
Wikipedia
przymiotnik od: Skulsk (wieś)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki, który się skumał (nawiązał z kimś bliższy kontakt); skumplowany
SJP.pl
1. potocznie: ogarnąć coś rozumem; zajarzyć, skapować, załapać;
2. skumać się:
a) potocznie: nawiązać z kimś bliższy kontakt, zaprzyjaźnić się;
b) dawniej: stać się czyimś kumem lub kumą (parą rodziców chrzestnych dziecka)
SJP.pl
1. konserwa rybna z makreli, płoci lub wzdręg, zwykle w sosie pomidorowym;
2. ryba morska; makrela
SJP.pl
przymiotnik od: skumbria
SJP.pl
dawniej:
1. taki, który stał się kumem, kumotrem osoby, z którą wspólnie trzymało się dziecko do chrztu; skumowany;
2. taki, który nawiązał z kimś kumoterskie, poufałe stosunki; zaprzyjaźniony, zbratany, skumplowany, skumany
SJP.pl
skumać się; skumotrzyć się - dawniej:
1. stać się kumem, kumotrem osoby, z którą wspólnie trzymało się dziecko do chrztu; skumować się;
2. nawiązać z kimś kumoterskie, poufałe stosunki; zaprzyjaźnić się, zbratać się, skumplować się
SJP.pl
dawniej: taki, który stał się kumem, kumotrem osoby, z którą wspólnie trzymało się dziecko do chrztu; skumotrzony
SJP.pl
rzadko: skumować się - stać się czyimś kumem przez trzymanie dziecka do chrztu; skumać się
SJP.pl
taki, który się skumplował (zaprzyjaźnił się z kimś); skumany
SJP.pl
potocznie: skumplować się - poznać się z kimś, nawiązać z kimś bliższą znajomość, stać się czyimś kumplem; zaprzyjaźnić się, skumotrzyć się, skumać się, zakumplować się
SJP.pl
potocznie: skumplowywać się - stawać się czyimś kumplem; zaprzyjaźniać się
SJP.pl
1. zgromadzić lub złączyć coś w jednym miejscu lub czasie; skupić, spiętrzyć, skomasować;
2. skoncentrować, zsumować jakieś działania, doświadczenie, wiedzę itp.
SJP.pl
1. genetycznie modyfikowana marihuana;
2. potocznie: marihuana zanieczyszczona innymi substancjami chemicznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) slang. marihuana z domieszką substancji chemicznych
Wiktionary
(1.1) – Coś skręcę. // Farmazon wydobył bibułki, ukruszył tytoń z papierosa i zaczął mieszać ze skunem.
Wiktionary
potocznie: stać się prostakiem; skundlić się, upodlić się, zdemoralizować się
SJP.pl
potocznie: stać się prostakiem; skundlić się, upodlić się, zdemoralizować się
SJP.pl
1. potocznie: upodlić, pogorszyć, zdemoralizować;
2. skundlić się:
a) potocznie: stać się prostakiem; skundleć, upodlić się, zdemoralizować się;
b) rzadko: stać się kundlem, zatracić cechy rasy
SJP.pl
1. potocznie: upodlić, pogorszyć, zdemoralizować;
2. skundlić się:
a) potocznie: stać się prostakiem; skundleć, upodlić się, zdemoralizować się;
b) rzadko: stać się kundlem, zatracić cechy rasy
SJP.pl
statek z gaflowym ożaglowaniem, mający od dwóch do siedmiu masztów; szkuner, szoner
SJP.pl
śmierdziel;
1. ssak drapieżny z rodziny łasicowatych, zwierzę znane ze swojego mechanizmu obronnego, polegającego na wystrzykiwaniu cuchnącej cieczy;
2. potocznie: ktoś nieprzyjemnie pachnący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;
(1.2) pot. futro ze skunksa (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) posp. obraź. osoba o nieprzyjemnym zapachu, także wyzwisko wobec kogoś
Wiktionary
Skunks ("Mephitis") – rodzaj ssaków z podrodziny Mephitinae w obrębie rodziny skunksowatych (Mephitidae).
Wikipedia
IPA: skũŋks, AS: skũŋks
Wiktionary
rzecz. skunksik mzw., skunksowate lm nm., skunksowiec mzw.
przym. skunksowy
Wiktionary
(1.1) śmierdziel
(2.1) śmierdziel
Wiktionary
rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny skunksowatych
SJP.pl
Skunksik ("Spilogale") – rodzaj ssaków z podrodziny Mephitinae w obrębie rodziny skunksowatych (Mephitidae).
Wikipedia
o cechach skunksowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Mephitidae|Bonaparte|ref=tak., rodzina ssaków z podrzędu psokształtnych;
Wiktionary
Skunksowate (Mephitidae) – rodzina ssaków z podrzędu psokształtnych (Caniformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora). Obejmuje skunksy i surillo, ssaki wyróżniające się specyficzną strategią obronną polegającą na wytryskiwaniu w stronę napastnika cuchnącej cieczy wytwarzanej przez gruczoły odbytowe. Skunksy atakują ule pszczele, zwykle gdy są niepłoszone koncentrują się na jednym i szybko osłabiają rodzinę pszczelą aż do zupełnego zaniku. Są odporne na użądlenia pszczół, a nawet jad grzechotnika.
Wikipedia
(1.1) U skunksowatych dominuje w ubarwieniu kolor czarny i biały.
Wiktionary
rzecz. skunks mzw., skunksik mzw., skunksowiec mzw.
przym. skunksowy
Wiktionary
o cechach skunksowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
przymiotnik od: skunks
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do skunksa
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany ze skunksem, dotyczący skunksa
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla skunksa, mający cechy skunksa
Wiktionary
rzecz. skunks mos./mzw.
Wiktionary
śmierdziel;
1. ssak drapieżny z rodziny łasicowatych, zwierzę znane ze swojego mechanizmu obronnego, polegającego na wystrzykiwaniu cuchnącej cieczy;
2. potocznie: ktoś nieprzyjemnie pachnący
SJP.pl
1. nabywanie produktów rolnych, surowców wtórnych itp. w celu dalszej odprzedaży lub przetwarzania; skupowanie;
2. punkt, w którym się skupuje jakieś produkty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) działalność polegająca na kupowaniu z różnych źródeł określonych produktów w celach zarobkowych
(1.2) punkt, w którym prowadzi się skup (1.1)
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: skupić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. skupić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skupiać.
Wiktionary
czas. skupiać ndk.
rzecz. skupienie n., skupisko n.
przym. skupiony
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zbierać w jednym miejscu
(1.2) koncentrować, zwiększać zagęszczenie
(1.3) opt. o soczewce: kierować światło w jeden punkt (tzw. ognisko)
czasownik zwrotny niedokonany skupiać się
(2.1) gromadzić się w grupie
(2.2) koncentrować się
Wiktionary
(2.2) Dak odpycha nagłe poczucie niepokoju – Skywalker pewnie po prostu się spóźnia – i skupia się na procedurze przedstartowej.
Wiktionary
rzecz. skupienie n., skupisko n., skupianie n.
przym. skupiony
Wiktionary
1. zgromadzić coś w jednym miejscu, blisko siebie;
2. skoncentrować, zespolić, np. siły;
3. zgromadzić coś, kupując;
4. skupić się:
a) zostać skupionym, zespolonym;
b) skoncentrować się, myśleć intensywnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stan skoncentrowania myśli i uwagi
(1.2) książk. nagromadzenie się w jednym miejscu
(1.3) fiz. stan nagromadzenia materii
Wiktionary
(1.1) Wszyscy trwali w skupieniu przed wystawionym Najświętszym Sakramentem.
(1.2) Goethyt występuje w skupieniach zbitych.
(1.2) Król obawiał się, że skupienie zbyt wielu ziem w jego rękach mogłoby wywołać protesty zagraniczne, a być może również i wojnę, co było mu nie na rękę – trwała właśnie wojna stuletnia.
(1.3) Słowo „woda” jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
Wiktionary
rzecz. skupianie n., skupisko n.
czas. skupić dk., skupiać ndk.
przym. skupiony
Wiktionary
(1.1) koncentracja
(1.2) skupisko
Wiktionary
skupieniec lipowy - gatunek pluskwiaka, szkodnik drzew
SJP.pl
1. zgromadzić coś w jednym miejscu, blisko siebie;
2. skoncentrować, zespolić, np. siły;
3. zgromadzić coś, kupując;
4. skupić się:
a) zostać skupionym, zespolonym;
b) skoncentrować się, myśleć intensywnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zgromadzić coś w jednym miejscu, blisko siebie;
2. skoncentrować, zespolić, np. siły;
3. zgromadzić coś, kupując;
4. skupić się:
a) zostać skupionym, zespolonym;
b) skoncentrować się, myśleć intensywnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen skupienia, wewnętrznej zadumy
(1.2) będący wyrazem czyjegoś skupienia
(1.3) ścieśniony, zwarty
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od skupić
Wiktionary
IPA: skuˈpʲjɔ̃nɨ, AS: skupʹi ̯õny
Wiktionary
rzecz. skupienie n., skupianie n., skupisko n.
czas. skupiać ndk., skupić dk.
Wiktionary
nagromadzenie czegoś w jednym miejscu; zbiorowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nagromadzenie czegoś w jednym miejscu
(1.2) miejsce nagromadzenia czegoś lub kogoś
Wiktionary
(1.2) W Melbourne – obok Sydney – znajduje się największe skupisko polonijne Australii.
Wiktionary
IPA: skuˈpʲiskɔ, AS: skupʹisko
Wiktionary
rzecz. skupiacz m., skupianie n., skupienie n.
czas. skupiać ndk., skupić dk.
przym. skupiony
Wiktionary
1. zgromadzić coś w jednym miejscu, blisko siebie;
2. skoncentrować, zespolić, np. siły;
3. zgromadzić coś, kupując;
4. skupić się:
a) zostać skupionym, zespolonym;
b) skoncentrować się, myśleć intensywnie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. skupiać)
(1.1) zebrać coś w jednym miejscu, blisko siebie
(1.2) skoncentrować coś
czasownik przechodni dokonany (ndk. skupować)
(2.1) zebrać coś, kupując
czasownik zwrotny dokonany skupić się (ndk. skupiać się)
(3.1) zebrać się, znaleźć się w jednym miejscu
(3.2) skoncentrować się, myśleć intensywnie
Wiktionary
(1.1) Musimy skupić wszystkie pionki przy bazie przeciwnika.
(1.2) Skupiłem mocno swoje myśli, by szybko rozwiązać zadanie.
(1.2) Lupa skupiła światło w jednym punkcie.
(2.1) W czasach kryzysu ich firma skupiła dużo niechcianego sprzętu.
(3.1) Cały oddział skupił się w jednym okopie.
(3.2) Nie mogłam się skupić, bo mój brat cały czas sobie podśpiewywał w pokoju obok.
Wiktionary
rzecz. skup m., skupienie n., skupisko n., kupowanie n.
przym. skupiony
Wiktionary
(1.1) zebrać, skoncentrować
(1.2) zebrać, skoncentrować
(3.1) skoncentrować się, zebrać się
(3.2) skoncentrować się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. rodzaj roślin z rodziny astrowatych, obejmujący około 240 gatunków; stewia, stevia;
2. rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, obejmujący 5 gatunków
SJP.pl
Skupnia ("Symplocarpus" Salisb. ex Nutt.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny obrazkowatych, obejmujący 5 gatunków występujących w rejonach klimatu umiarkowanego półkuli północnej: we wschodniej Azji, wschodniej Kanadzie oraz środkowo-północnych i wschodnich Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
przymiotnik od: skup
SJP.pl
nazwa parlamentu w wielu państwach bałkańskich; Skupsztina, Skupsztyna
SJP.pl
nazwa parlamentu w wielu państwach bałkańskich; Skupsztyna, Skupszczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zgromadzenie, parlament, w niektórych krajach bałkańskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: skuˈpʃtʲĩna, AS: skupštʹĩna
Wiktionary
nazwa parlamentu w wielu państwach bałkańskich; Skupsztina, Skupszczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zob. Skupsztina.
Wiktionary
IPA: skuˈpʃtɨ̃na, AS: skupštỹna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skurczenie się mięśni;
2. skurczenie się tkanki organizmu z powodu zmiany długości lub napięcia mięśnia, co często objawia się bólem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;
(1.2) zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: skurczyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od kilku dni dokuczają mi nocne skurcze w łydce.
(1.1) To nic, to tylko mały skurcz / Nie patrz tak, zaraz przejdzie / Ręce, nogi pozbieram / Odpoczywam po wierszu, co wykrzywił twarz / W dziki grymas i poszedł w cholerę.
Wiktionary
IPA: skurt͡ʃ, AS: skurč
Wiktionary
rzecz. pokurcz mos./mzw.
czas. kurczyć
Wiktionary
skracać przez ściągnięcie
SJP.pl
rzadko: kurczliwy
SJP.pl
dotyczący skurczu, kurczenia się; skurczowy
SJP.pl
1. skulony, zgięty, ściągnięty;
2. taki, który się zmniejszył
SJP.pl
przymiotnik od: skurcz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. dotyczący skurczu, charakteryzujący się skurczami
Wiktionary
(1.1) Wszystkie grupy pacjentów wymagają leczenia objawowego, jednakże przedłużający wpływ testowanego leku na życie potwierdzono jedynie w przypadku przewlekłej skurczowej niewydolności serca.
Wiktionary
rzecz. skurcz m., skurczenie n., kurczenie n.
czas. kurczyć ndk., skurczyć dk.
Wiktionary
potocznie: o mężczyźnie budzącym niechęć, zazdrość lub podziw; skurczysyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gałgan, łotr, nicpoń
(1.2) pot. mężczyzna budzący niechęć, zazdrość lub podziw
Wiktionary
(1.1) Ale się uchlał, skurczybyk, za wszystkie czasy!
(1.2) Patrz, gdzie wlazł, to skurczybyk jeden.
Wiktionary
IPA: skurˈt͡ʃɨbɨk, AS: skurčybyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. posp. pogard. łajdak, łobuz, nikczemnik
Wiktionary
IPA: skurˈt͡ʃɨɡnat, AS: skurčygnat
Wiktionary
(1.1) skurczybyk, skurczysyn
Wiktionary
potocznie: o mężczyźnie budzącym niechęć, zazdrość lub podziw; skurczybyk, skurwysyn (wulgarnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. zob. skurwysyn.
Wiktionary
(1.1) wulg. skurwysyn, sukinsyn, sukinkot
Wiktionary
potocznie: mężczyzna budzący niechęć, zazdrość lub podziw; skórkojad, skurczybyk, skurczysyn, skurkowany, skurkowaniec, skubaniec
SJP.pl
potocznie: osoba budząca zazdrość, niechęć lub podziw; skurkowany, skubaniec, skubany
SJP.pl
potocznie: osoba budząca zazdrość, niechęć lub podziw; skurkowaniec, skubaniec, skubany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. o kimś wzbudzającym niechęć, denerwującym
Wiktionary
(1.1) Rano ja w robocie już z nikim nic i wozów też nie myję, tylko do tego Turka prosto i mówię: many. Bo żem już wiedział, że kasa to many. A on się na mnie patrzy i nic. Graby rozkłada, że niby nie wie, o co chodzi. Żesz ty, skurkowany.
Wiktionary
IPA: ˌskurkɔˈvãnɨ, AS: skurkovãny
Wiktionary
rzecz. skurkowaniec m.
Wiktionary
(1.1) przeklęty, cholerny, pot. zakichany
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. obciąć, przyciąć zwierzęciu ogon lub uszy, zgodnie z wymaganiami czystości rasy; przeprowadzić kurtyzację;
2. ograniczyć pod względem rozmiarów lub liczby
SJP.pl
wulgarnie: zepsuty moralnie, wredny, podły
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wulg. obraź. zepsuty moralnie, wredny, podły
Wiktionary
(1.1) Ty gnoju skurwiały, niech ja cię tylko dorwę!
Wiktionary
IPA: skurˈvʲjawɨ, AS: skurvʹi ̯au̯y
Wiktionary
rzecz. kurwa ż., kurewka ż., kurwiątko n., kurwisko n., kurwiszon mos., kurwiszonek mos., kurwiszcze n., kurewstwo n., kurwik mrz., kurwica ż., kurwiarz mos., kurwiarnia ż., kurwienie n., podkurwienie n., skurwienie n., wkurwienie n., wkurwianie n., wykurwienie n.
czas. kurwić się ndk., podkurwić dk., skurwić się dk., wkurwić dk., wkurwiać ndk., wykurwić dk.
przym. kurewski, podkurwiony, skurwiony, wkurwiający, wkurwiony
przysł. wykurwiście, kurewsko
wykrz. kurwa
partyk. kurwa
Wiktionary
wulgarnie o człowieku nam niemiłym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. pogard. obraź. o mężczyźnie
Wiktionary
(1.1) Powiedz temu skurwielowi, że nie chcę go więcej na oczy widzieć.
(1.1) No i jak zwykle odbieram gówniarza z przedszkola, a ten skurwiel jebany klnie, że by go chuj jasny w dupsko wypierdolił.
Wiktionary
IPA: ˈskurvʲjɛl, AS: skurvʹi ̯el
Wiktionary
(1.1) skurwysyn, sukinsyn, łajdak
Wiktionary
wulgarnie:
1. zepsuć moralnie, uczynić podłym, wrednym;
2. uczynić rozwiązłym seksualnie;
3. skurwić się:
a) zacząć odbywać przygodne stosunki seksualne, stać się prostytutką;
b) stać się człowiekiem o niskiej moralności, postąpić niemoralnie, zwykle dla osiągnięcia korzyści materialnej
SJP.pl
wulgarnie:
1. zepsuć moralnie, uczynić podłym, wrednym;
2. uczynić rozwiązłym seksualnie;
3. skurwić się:
a) zacząć odbywać przygodne stosunki seksualne, stać się prostytutką;
b) stać się człowiekiem o niskiej moralności, postąpić niemoralnie, zwykle dla osiągnięcia korzyści materialnej
SJP.pl
wulgarnie: wyzwisko używane w stosunku do mężczyzn; chuj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie
Wiktionary
Skurwysyn – skała na wzgórzu Winnica w Tyńcu. Pod względem administracyjnym należy do Dzielnicy VIII Dębniki w Krakowie. Pod względem geograficznym należy do Wzgórz Tynieckich na Pomoście Krakowskim w obrębie makroregionu Bramy Krakowskiej. Wzgórza te włączone zostały w obszar Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
(1.1) Edek, ty skurwysynu!
(1.1) Ty skurwysynie! Ty przeklęty skurwysynie! Coś ty jej zrobił?
(1.1) Biedny głupi skurwysyn, któremu się wydawało, że otaczającą go rzeczywistość można wykorzystać, ukształtować wedle jego woli, kontrolować i regulować.
Wiktionary
IPA: skurˈvɨsɨ̃n, AS: skurvysỹn
Wiktionary
rzecz. skurwysynowanie n., skurwysyństwo n.
:: zdrobn. skurwysynek mos.
czas. skurwysynować ndk.
przym. skurwysyński
Wiktionary
(1.1) skurwiel, sukinsyn, sukinkot, matkojebca, matkojeb, skurczybyk, skurczygnat, skurczypała
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. zdrobn. od: skurwysyn
Wiktionary
rzecz. skurwysyn mos., skurwysynowanie n., skurwysyństwo n.
czas. skurwysynować ndk.
przym. skurwysyński
Wiktionary
wulgarnie: wyzwisko używane w stosunku do kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. wulg. klęcie z użyciem wyzwiska „skurwysyn”
Wiktionary
rzecz. skurwysyn mos., skurwysynek mos., skurwysyństwo n.
czas. skurwysynować ndk.
przym. skurwysyński
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rzad. wulg. kląć z użyciem wyzwiska „skurwysyn”
Wiktionary
rzecz. skurwysyn mos., skurwysynek mos., skurwysynowanie n., skurwysyństwo n.
przym. skurwysyński
Wiktionary
wulgarnie: odznaczający się szczególnym chamstwem lub okrucieństwem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wulg. właściwy skurwysynowi
(1.2) wulg. wyjątkowo podły, okrutny
Wiktionary
IPA: ˌskurvɨˈsɨ̃j̃sʲci, AS: skurvysỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. skurwysyn m., skurwysynek m., skurwysyństwo n., skurwysyńskość ż., skurwysynowanie n.
czas. skurwysynować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest skurwysyńskie; cecha tych, którzy są skurwysyńscy
Wiktionary
rzecz. skurwysyn m., skurwysyństwo n.
przym. skurwysyński
przysł. skurwysyńsko
Wiktionary
czyn, postępek podły, nikczemny; również: chuligaństwo, hołota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. postępek wysoce naganny, podły
(1.2) wulg. zbiorowo: dranie, hołota
(1.3) wulg. bycie skurwysynem
Wiktionary
(1.1) Kłamie w żywe oczy – takiego skurwysyństwa ze strony innej osoby jeszcze nie widziałam!
(1.2) Ludzie się jeszcze nie poznali na tym skurwysyństwie, które się dorwało do władzy?
(1.3) Skurwysyństwa i dygnitarstwa czy nie czuło się od nich na milę?
Wiktionary
IPA: ˌskurvɨˈsɨ̃j̃stfɔ, AS: skurvysỹĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. skurwysyn mos., skurwysynek mos., skurwysyńskość ż., skurwysynowanie n.
czas. skurwysynować ndk.
przym. skurwysyński
Wiktionary
(1.1) draństwo, świństwo, łajdactwo, podłość
(1.2) wulg. kurewstwo
(1.3) war. wulg. skurwysyńskość
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
indywidualizm: ściereczka do kurzu
SJP.pl
regionalnie: usuwać z czegoś kurz; odkurzać
SJP.pl
potocznie:
1. zetrzeć z czegoś kurz; odkurzyć;
2. spalić, wypalić coś, np. paczkę papierosów; skopcić
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zachęcić, zwabić, skłonić do czegoś przez kuszenie;
2. skusić się - zdecydować się na coś kuszącego, dać się do czegoś namówić, ulec
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spróbować
Wiktionary
rzecz. kucha ż., kusiciel mos., kuszenie n., pokusiciel mos., pokusicielka ż.
Wiktionary
1. miejscowość w basenie Morza Śródziemnego;
2. średniowieczna nazwa Chryzopolu (starożytnego miasta w Bitynii)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób skuteczny, dający pożądany efekt
Wiktionary
(1.1) Stanęły w półkolu i patrzyły szyderczo. Pod tymi spojrzeniami o mało nie spalił się ze wstydu, ale kapo polewała go wodą tak skutecznie, że cały trząsł się z zimna.
Wiktionary
IPA: skuˈtɛt͡ʃʲɲɛ, AS: skutečʹńe
Wiktionary
rzecz. skutek m., skuteczność ż.
czas. uskutecznić, skutkować ndk.
przym. skuteczny, skutkowy
Wiktionary
(1.1) efektywnie, wydajnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skutecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skuteczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni
Wiktionary
(1.1) Dodam, że planeta Alderaan została wybrana, wzięta na cel i zniszczona bez udziału Mocy, tak cenionej przez lorda Vadera – a wyłącznie dzięki kompetencji, dbałości i skuteczności zespołu operacyjnego Gwiazdy Śmierci.
Wiktionary
IPA: skuˈtɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: skutečność
Wiktionary
rzecz. skutek m., skutkowanie n., uskutecznianie n., uskutecznienie n.
czas. skutkować ndk., uskuteczniać ndk., uskutecznić dk.
przym. skuteczny, skutkowy
przysł. skutecznie
Wiktionary
dający oczekiwane wyniki, wywołujacy pozytywny skutek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt
Wiktionary
(1.1) W stosunku do innych sąsiadów Polski polityka Olbrachta była skuteczniejsza.
(1.1) Chodzenie w kółko z ciężką radiostacją na plecyecach to skuteczny sposób na nauczenie się stopni wojskowych, a bicie po twarzy pomaga utrzymać dyscyplinę na zbiórce - wyjaśnili oskarżeni.
Wiktionary
IPA: skuˈtɛt͡ʃnɨ, AS: skutečny
Wiktionary
rzecz. skutek, skuteczność
czas. skutkować, uskutecznić
przysł. skutecznie
przym. skutkowy
Wiktionary
(1.1) efektywny, wydajny
Wiktionary
konsekwencja, efekt, następstwo, wynik, rezultat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najczęściej wymienianym skutkiem tej decyzji był wzrost przestępczości.
(1.1) Adam nie uważał na lekcjach, czego skutkiem było niezaliczenie sprawdzianu.
Wiktionary
IPA: ˈskutɛk, AS: skutek
Wiktionary
przym. skuteczny, skutkowy
czas. skutkować
przysł. skutecznie
rzecz. skuteczność ż.
Wiktionary
(1.1) konsekwencja, wynik, następstwo, rezultat
Wiktionary
rodzaj niewielkiego dinozaura ptasiomiednicznego z podrzędu tyreoforów
SJP.pl
Skutellozaur ("Scutellosaurus") – niewielki dinozaur ptasiomiedniczny z grupy tyreoforów.
Żył w epoce wczesnej jury na terenach Ameryki Północnej. Długość ciała ok. 1,2 m, wysokość ok. 50 cm masa ok. 10 kg. Jego szczątki znaleziono w USA (stan Arizona).
Mógł poruszać się zarówno na dwu, jak i na czterech nogach. Był prymitywnym, lekko opancerzonym roślinożercą.
Wikipedia
rodzaj pojazdu jednośladowego, przypominającego motor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
IPA: ˈskutɛr, AS: skuter
Wiktionary
rzecz. skuterzysta m., skuterzystka ż., skuterek
przym. skuterowy
Wiktionary
zdrobnienie od: skuter
SJP.pl
człowiek jeżdżący na skuterze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba poruszająca się skuterem
Wiktionary
rzecz. skuter m., skuterek m.
przym. skuterowy
Wiktionary
konsekwencja, efekt, następstwo, wynik, rezultat
SJP.pl
Skutki – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Młodzieszyn.
Sołectwo "Helenów, Skutki" tworzą wsie Helenów i Skutki. W 2023 sołectwo liczyło 114 mieszkańców.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
konsekwencja, efekt, następstwo, wynik, rezultat
SJP.pl
przyimek
(1.1) w wyniku, konsekwencji czegoś, z jakiegoś powodu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) N. lp. → skutek
Wiktionary
(1.1) Rzadko ćwiczył grę na pianinie, skutkiem czego nie był w stanie zagrać na dobrą ocenę na egzaminie.
Wiktionary
IPA: ˈskutʲcɛ̃m, AS: skutʹḱẽm
Wiktionary
(1.1) na skutek, wskutek, w efekcie, w konsekwencji, w wyniku, z powodu, w następstwie, w rezultacie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skutkować.
Wiktionary
czas. skutkować ndk.
rzecz. skuteczność ż.
Wiktionary
dawniej: realizować, spełniać, wykonywać, np. skutkować przesięwzięcie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przynosić określony skutek, prowadzić do jakiegoś efektu
(1.2) praw. wywoływać określone skutki prawne
Wiktionary
(1.1) - Można dyscyplinować urzędników ministerialnych do pracy poprzez system kar pieniężnych. Obcinanie premii zawsze skutkuje - argumentował Ludwik Dorn (ROP), który przedstawiał projekt uchwały.
(1.1) Spadające zyski z eksportu utrudniły Afryce spłatę pożyczek, skutkując większymi zaległościami i wyższymi kosztami obsługi zadłużenia.
Wiktionary
IPA: skutˈkɔvat͡ɕ, AS: skutkovać
Wiktionary
rzecz. skuteczność ż., skutek m., skutkowanie n.
przym. skuteczny, skutkowy
przysł. skutecznie
Wiktionary
przymiotnik od: skutek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze skutkiem, dotyczący skutku
Wiktionary
rzecz. skuteczność ż., skutek mrz.
czas. skutkować ndk.
przym. skuteczny
przysł. skutecznie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wymarły gad z rodziny parejazaurów
SJP.pl
Skutozaur – żyjący w górnym permie, około 260-250 milionów lat temu, roślinożerny anapsyd. Należał do rodziny "Pareiasauridae" i występował na terenie obecnej Rosji, która wchodziła w owym czasie w skład superkontynentu "Laurazja".
Szczątki kilku osobników odkrył w okolicach Archangielska prof. V. P. Amalitzky.
Wikipedia
minerał, arsenek kobaltu
SJP.pl
Skutterudyt – minerał z gromady arsenków. należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od Skutterud w Norwegii, gdzie minerał ten został stwierdzony.
Wikipedia
skutynizować się - rzadko: pokryć się kutyną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skuwać.
Wiktionary
czas. skuć, skuwać ndk.
rzecz. podkucie n.
Wiktionary
1. kując, łączyć coś;
2. zakładać więźniom kajdany
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kując usuwać coś
(1.2) zakładać kajdany, kajdanki, okowy
(1.3) zamykać wodę pod lodem
Wiktionary
(1.1) Tak, tak, nawet tam gzymsy skuwają, no bo z gzymsem też jest kłopot…
Wiktionary
rzecz. skuwanie n., skucie n., skuwka ż., podkucie n.
czas. skuć dk.
Wiktionary
(1.2) zakuwać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: skuwka
Wiktionary
rzecz. skuwka ż.
Wiktionary
blaszka wzmacniająca coś, łącząca jakieś elementy lub zabezpieczająca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) blaszka zawinięta w tuleję, która coś wzmacnia, łączy jakieś części lub zabezpiecza
(1.2) cylindryczna nasadka na wieczne pióro zabezpieczająca je przed wyschnięciem atramentu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odleciały mi skuwki w sznurowadłach i teraz strzępią się.
Wiktionary
IPA: ˈskufka, AS: skufka
Wiktionary
czas. kuć ndk., skuć dk., skuwać ndk.
rzecz. skuweczka ż.
Wiktionary
(1.2) zatyczka, nasadka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. kując, połączyć coś;
2. założyć więźniowi kajdany;
3. potocznie: zbić kogoś
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) połączyć ze sobą elementy metalowe przy pomocy ciężkiego narzędzia
(1.2) usunąć coś uderzeniami młota, kilofa itp.
(2.3) przen. o rzece lub jeziorze: zamarznąć
(2.4) pot. upić się mocno
Wiktionary
(1.2) Trzeba tu skuć dwa metry podłogi, żeby założyć rurę kanalizacyjną.
(1.5) Potężny mróz skuł wszystko na twardy kryształ.
(1.6) Za kradzież roweru mojemu bratu, skuliśmy mordę temu palantowi.
(2.4) Jacek skuł się wczoraj na imprezie w akademiku.
Wiktionary
IPA: skut͡ɕ, AS: skuć
Wiktionary
rzecz. skucie n., skuwanie n., kucie n., skuwka ż., okowy nmos., podkucie n.
czas. okuć, skuwać ndk., kuć ndk.
Wiktionary
1. kując, połączyć coś;
2. założyć więźniowi kajdany;
3. potocznie: zbić kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. anat. kość policzka
(1.2) przest. policzek
(1.3) przest. med. ropień
(1.4) przest. med. ropienie gardła
(1.5) przest. wet. schorzenie racic
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp., ż., przesz. od: skuć
Wiktionary
(1.5) W odwarze liści olszowych i słomy jęczmiennej macza się szmatę i owija nogę bydlęciu choremu na „skułę“ czyli chorobę racic.
Wiktionary
skrót
(1.1) = skwer
Wiktionary
(1.1) Dzień wcześniej, w czwartek o godz. 17:00 zaplanowano spotkanie z Prezydium Konferencji Episkopatu Polski w siedzibie KEP przy skw. kard. Stefana Wyszyńskiego 6.
Wiktionary
narzędzie stolarskie i ciesielskie służące do sprawdzania kątów i wytyczania prostopadłych; węgielnica
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, pochodna skwalenu
SJP.pl
Skwalan – organiczny związek chemiczny, rozgałęziony węglowodór alifatyczny. W warunkach standardowych jest cieczą. Jest pochodną skwalenu, powstałą przez wysycenie wszystkich jego podwójnych wiązań.
Wikipedia
węglowodór nienasycony, składnik płaszcza lipidowego ludzkiej skóry oraz tłuszczu wątroby rekina
SJP.pl
Skwalen – węglowodór wielonienasycony, triterpen (składa się z sześciu jednostek izoprenowych – każda po pięć atomów węgla, wszystkie w konfiguracji E); jest zaliczany do lipidów (nie jest jednak tłuszczem). Jest składnikiem płaszcza lipidowego ludzkiej skóry oraz tłuszczu wątroby rekina. Jest metabolicznym prekursorem cholesterolu i innych steroli. Jest jednym z głównych składników woskowiny usznej i łoju skórnego.
Wikipedia
przetworzyć sygnał analogowy na cyfrowy
SJP.pl
ująć coś ilościowo, przedstawić w postaci liczbowej
SJP.pl
w technice: przyporządkować wartościom poziomy z ograniczonego, dyskretnego zbioru
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ochoczo, chętnie, z ochotą
Wiktionary
(1.1) Przybieżeli do Betlejem skwapliwie.
Wiktionary
rzecz. skwapliwość ż.
przym. skwapliwy
Wiktionary
człowiek skwapliwy, przesadnie gorliwy; gorliwiec
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: skwapliwie
SJP.pl
duża gorliwość, zapał w podejmowaniu decyzji, działania; gorliwość, gotowość, ochoczość
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skwapliwy
SJP.pl
1. bardzo chętny do działania, biorący się za coś z zapałem; ochoczy, skory, chętny, skłonny;
2. taki, który świadczy o czyjejś gotowości do czegoś, np. skwapliwa usłużność
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chętny do działania, gotowy do czegoś
Wiktionary
IPA: skfaˈplʲivɨ, AS: skfaplʹivy
Wiktionary
rzecz. skwapliwość, skwapliwiec
przysł. skwapliwie
czas. skwapić się
Wiktionary
(1.1) chętny, ochoczy, skory, szybki, gorliwy
Wiktionary
wysoka temperatura, upał, żar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrajnie upalna pogoda, której towarzyszy silne promieniowanie słoneczne
Wiktionary
rzecz. skwarka ż., skwarek m., skwarność ż., skwarzenie n.
czas. skwarzyć
przym. skwarny
przysł. skwarnie, skwarno
Wiktionary
(1.1) spiekota, upał
Wiktionary
1. zgrubienie od: skwarka;
2. dawniej: upał
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: skwarek
SJP.pl
zdrobnienie od: skwarka
SJP.pl
wysmażony kawałeczek słoniny, boczku; skwarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. wysmażony drobny kawałek wieprzowej słoniny lub boczku;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: skwarka
Wiktionary
IPA: ˈskfarɛk, AS: skfarek
Wiktionary
rzecz. skwarka ż., skwar mrz., skwarzenie n., zeskwarzenie n.
czas. skwarzyć ndk., zeskwarzać ndk., zeskwarzyć dk., zeskwarzyć się dk.
przym. skwarkowy
przysł. skwarno
Wiktionary
(1.1) skwarka
Wiktionary
wysmażony kawałeczek słoniny, boczku; skwarek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wysmażony drobny kawałek wieprzowej słoniny lub boczku;
Wiktionary
(1.1) Podano nam świeży chleb, smalec ze skwarkami i ogórki kiszone.
Wiktionary
rzecz. skwarek mrz., skwar mrz., skwierczenie n., zaskwierczenie n.
czas. skwierczeć ndk., zaskwierczeć dk.
przym. skwarkowy
przysł. skwarno
Wiktionary
(1.1) skwarek; gw-pl|Poznań. skrzyczka
Wiktionary
wysmażony kawałeczek słoniny, boczku; skwarek
SJP.pl
Sk
Wikipedia
przymiotnik od: skwarek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gorąco, upalnie
Wiktionary
rzecz. skwar mrz.
przysł. skwarno
przym. skwarny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: skwarnie, skwarno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: skwarny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. bardzo gorąco
Wiktionary
rzecz. skwar mrz., skwarek mrz., skwarka ż.
przym. skwarny
przysł. skwarnie
Wiktionary
(1.1) skwarnie, upalnie
Wiktionary
bardzo gorący; upalny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. pełen skwaru, bardzo gorący
Wiktionary
(1.1) Minął jeszcze jeden cichy, skwarny dzień letni.
(1.1) W ten skwarny, upalny dzień nie brakowało amatorów lodów i zimnych napojów, a także kiełbasek z grilla.
(1.1) Była połowa czerwca, trwała sesja egzaminacyjna. Skwarny dzień, w korytarzach uczelni nieco chłodu, zdenerwowane, dyskutujące grupki studentów.
Wiktionary
rzecz. skwar m.
przysł. skwarnie, skwarno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. smażyć, topić tłuszcz na ogniu; wysmażać
2. o słonecznych upałach: dokuczać skwarem, przypiekać mocno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skwaszać.
Wiktionary
czas. skwaszać ndk.
Wiktionary
1. potocznie: psuć dobry humor, miłą atmosferę czegoś;
2. skwaszać się -
a) ulegając fermentacji, stawać się zepsutym;
b) być poddawanym fermentacji i zyskiwać kwaśny smak;
c) potocznie: skrzywiając się, okazywać niezadowolenie;
d) potocznie: przestawać mieć pozytywne cechy
SJP.pl
ryba chrzęstnoszkieletowa; raszpla, ryna, anioł morski
SJP.pl
squatter, squatters;
1.
a) w USA i Australii: osadnik nieposiadający tytułu prawnego;
b) w Australii: hodowca owiec dzierżawiący ziemię od państwa;
2. osoba zamieszkująca nielegalnie opuszczone budynki: domy, fabryki itp.
SJP.pl
mały park, zieleń miejska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) średniej wielkości teren zielony, najczęściej znajdujący się obok ulicy
Wiktionary
Skwer (ang. "square", pol. kwadrat) – niezabudowany obszar na terenie miejscowości spełniający funkcje rekreacyjne.
Najczęściej skwer jest terenem zieleni z trawnikami, klombami, krzewami oraz drzewami, a niekiedy znajdują się tam fontanny, alejki, ławki i inny sprzęt rekreacyjny.
Wikipedia
(1.1) Kiedy jadę do szkoły, podziwiam skwery.
Wiktionary
IPA: skfɛr, AS: skfer
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. skwerek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: skwer
(1.2) mały skwer m.
Wiktionary
rzecz. skwer m.
Wiktionary
dawniej: kłopot, zmartwienie, ambaras
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. kłopot, ambaras, zamęt, zmartwienie, problem
Wiktionary
(1.1) Światło tak dalece się już rozszerzyło, że wybuch, nastąpi przy pierwszem lepszem wydarzeniu, a wówczas będzie to harmider i skweres nielada.
(1.1) Tu pod tą gruszką drzemał Kościuszko, dopieroż robi się skweres, • a pod tą drugą Kołłątaj Hugo załatwiał mały interes.
Wiktionary
IPA: ˈskfɛrɛs, AS: skferes
Wiktionary
(1.1) daw. kweres m., skweret m., skwereta m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. skwierczący głos, skwierczenie;
2. świergot, ćwierkanie;
3. staropolskie: skarga, żal
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
(1.2) geogr. adm. gmina w Polsce;
Wiktionary
Skwierzyna (niem. "Schwerin an der Warthe") – miasto w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skwierzyna. Miasto jest położone na pograniczu Pojezierza Wielkopolskiego i Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, przy ujściu rzeki Obry do Warty.
Wikipedia
przym. skwierzyński
Wiktionary
mieszkaniec Skwierzyny
SJP.pl
mieszkanka Skwierzyny
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Skwierzynka (nazwa oboczna: Zwierzewo, do 1945 niem. "Schwerinsthal") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Sianów.
Według danych z 30 czerwca 2003 r. wieś miała 234 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Skwierzyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skwierzyną, dotyczący Skwierzyny
Wiktionary
rzecz. Skwierzyna ż.
Wiktionary
ostry, przenikliwy odgłos wydawany przez ptaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ornit. piskliwy świergot ptaka
(1.2) przest. skrzeknięcie, zawodzenie
Wiktionary
(1.1) Usłyszeliśmy przenikliwy skwir mewy śmieszki.
Wiktionary
czas. skwirczeć ndk., skwirzyć ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. płaczący żałośnie
Wiktionary
IPA: skfʲirˈlʲivɨ, AS: skfʹirlʹivy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Skwirynowo (dawn. "Kwirynowo") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Czernikowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 166 mieszkańców. Jest piętnastą co do wielkości miejscowością gminy Czernikowo.
Wikipedia
dawniej: pokrywać się kwiatami, zakwitać, wykwitać
SJP.pl
skwitły;
1. taki, który pokrył się kwiatami; zakwitły, zakwitnięty;
2. taki, który zepsuł się pod wpływem wilgoci i pokrył się pleśnią; spleśniały
SJP.pl
1. pokryć się kwiatami; zakwitnąć;
2. zepsuć się pod wpływem wilgoci i pokryć się pleśnią; spleśnieć
SJP.pl
1. zareagować słowem lub gestem;
2. zwolnić kogoś z opłaty, wydając pokwitowanie
SJP.pl
1. pokryć się kwiatami; zakwitnąć;
2. zepsuć się pod wpływem wilgoci i pokryć się pleśnią; spleśnieć
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. szpak
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szkworc, szpok
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny szpakowatych
SJP.pl
[czytaj: skajdajwing] sport polegający na wykonywaniu akrobatycznych skoków ze spadochronem; spadochroniarstwo
SJP.pl
[czytaj: skaj] potocznie: pies rasy skye terrier
SJP.pl
Skye (ang. "Isle of Skye", gael. "An t-Eilean Sgitheanach") – druga co do wielkości (1700 km²) wyspa Szkocji, a czwarta na Wyspach Brytyjskich, największa i położona najbardziej na północ w archipelagu Hebrydów Wewnętrznych. Należy do jednostki administracyjnej Highland, historycznie część hrabstwa Inverness-shire.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) staroż. ceram. w Starożytnej Grecji: niewielkie, głębokie naczynie z uchwytami po bokach, służące do picia;
Wiktionary
Skyfos (skifos) (stgr. σκύφος "skýphos", lm "skyphoi") – w ceramice starogreckiej niewielkie, głębokie naczynie z bocznymi uchwytami, służące do picia.
Wikipedia
(1.1) Na jednym skyfosie dostrzegamy Bachusa przedstawionego jako dziecko jadące na panterze, poza tym licznie przedstawiano motywy zwierzęce i roślinne.
Wiktionary
(1.1) war. skifos
Wiktionary
[czytaj: skajlab] amerykańska stacja kosmiczna
SJP.pl
[czytaj: skajlajt] oszklone okienko w dachu kabiny lub w pokładzie statku dające światło z góry; skajlajt
SJP.pl
[czytaj: skajlajn] panorama miasta, na której widoczne są wysokie budynki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: skajp] komunikator internetowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) inform. komunikator internetowy;
Wiktionary
Sk
Wikipedia
(1.1) Ze Skype’a można też – jak wiadomo – dzwonić na telefony stacjonarne i komórkowe oraz wysyłać SMS-y.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) porozumiewać się za pomocą Skype'a, komunikatora internetowego pozwalającego na prowadzenie rozmów głosowych i wideorozmów
Wiktionary
(1.1) Też korzystam z internetu — mówiła starsza pani, która zdradziła, że z wnukami skype'uje, sprawdza w necie pogodę i czasem sobie wchodzi na YouTube.
Wiktionary
[czytaj: skajpowicz] użytkownik Skype'a (komunikatora internetowego); skajpowicz
SJP.pl
islandzki produkt mleczny wyrabiany ze zsiadłego mleka, rodzaj gęstego jogurtu o delikatnym śmietankowym smaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. islandzki, tradycyjny produkt mleczny, rodzaj kwaszonego mleka;
Wiktionary
Skyr – tradycyjny islandzki wyrób mleczarski podobny do jogurtu, wyrabiany ze zsiadłego mleka. Do produkcji przemysłowej wykorzystuje się mleko odtłuszczone. Występuje w wersji naturalnej i smakowej, a także w formie pitnej. Jest dostępny w punktach handlowych w Skandynawii, Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Stanach Zjednoczonych, Polsce i Austrii.
Wikipedia
(1.1) Na śniadanie zjadłem skyr z syropem truskawkowym i kilka rzodkiewek.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. kwazicząstka, która charakteryzuje się tzw. ładunkiem topologicznym, będącą możliwie najmniejszym stabilnym zakłóceniem jednorodnego namagnesowania
Wiktionary
(1.1) Naukowcy odkryli, że możliwe jest manipulowanie pojedynczymi skyrmionami.
Wiktionary
rzecz. antyskyrmion m., multiskyrmion m., interskyrion m., skyrmioniczność ż., skyrmionika ż., skyrmionium n., nanoskyrmion m.
przym. skyrmioniczny
Wiktionary
przyimek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. z powodu
Wiktionary
[czytaj: skajskrejper]
1. bardzo wysoki budynek, mający kilkadziesiąt pięter; drapacz chmur, wieżowiec;
2. środowiskowo: pionowa forma reklamy internetowej w kształcie wysokiego i wąskiego prostokąta
SJP.pl
starożytna metoda szyfrowania pism, używana przez Spartan
SJP.pl
Sk
Wikipedia
regionalnie: skobel
SJP.pl
słodkowodny małż o jajowatej wydłużonej muszli, częściowo zagrzebywanej w piasku; niektóre gatunki poławiane ze względu na macicę perłową
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina słodkowodnych małży z rzędu Unionoida
SJP.pl
Skójkowate (Unionidae) – rodzina małży słodkowodnych z rzędu Unionoida obejmująca gatunki znacznie zróżnicowane pod względem kształtu i wielkości, mające w rozwoju pasożytnicze glochidia. Małże z tej rodziny cechuje duża zmienność morfologiczna.
Wikipedia
o cechach skójkowatych (rodzina małży)
SJP.pl
zewnętrzna powłoka ciała kręgowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
(1.2) surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
(1.3) zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.
(1.4) pot. kurtka lub inna część garderoby ze skóry (1.2)
(1.5) przen. o własnym życiu, zdrowiu, bezpieczeństwie
(1.6) slang. zwłoki ludzkie
(1.7) daw. gwara. więz. portfel, pugilares
Wiktionary
Skóra (łac. "cutis", gr. "derma") – największy narząd powłoki wspólnej (łac. "integumentum commune") kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa. Ogólna powierzchnia skóry u człowieka wynosi 1,5-2 m², a grubość wynosi 1,5-5 mm. Składa się z trzech warstw: naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej. Naskórek składa się głównie z dojrzewających komórek nabłonkowych, nazywanych keratynocytami i tworzy kilka warstw: podstawną, kolczystą, ziarnistą, jasną i rogową.
Wikipedia
(1.1) Włosy porastają prawie całą powierzchnię skóry człowieka.
(1.2) Powinieneś kupić sobie porządne buty ze skóry.
(1.3) Jabłka obrać ze skóry i usunąć gniazda nasienne.
(1.4) Z samochodu wysiadł facet w skórze.
(1.6) Ciało zmarłego w pogotowiu nazywa się „skórą”. Za jedną skórę płaci się dziś 1200-1800 zł.
Wiktionary
IPA: ˈskura, AS: skura
Wiktionary
rzecz. naskórek m., skórowanie n., oskórowanie n., skórzak m.
:: zdrobn. skórka ż.
czas. skórować ndk., oskórować dk.
przym. skórny, skórzasty, skórzany, skórkowy, podskórny
Wiktionary
(1.3) skórka
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim
Wiktionary
Skórcz ( Skurz) – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, położone na północno-wschodniej granicy Borów Tucholskich, na Kociewiu.
Wieś królewska w starostwie osieckim w powiecie nowskim województwa pomorskiego w II połowie XVI w. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego. Miasto położone na trasie dwóch (obecnie zawieszonych) linii kolejowych: nr 218 (Szlachta - Myślice) i nr 243 (Skórcz - Starogard Gdański).
Wikipedia
(1.1) Historia Skórcza jest ciekawa.
Wiktionary
rzecz. skórczanin mos., skórczanka ż.
przym. skórczański
Wiktionary
mieszkaniec Skórcza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skórcza (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skórczem, dotyczący Skórcza
Wiktionary
rzecz. Skórcz mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: skórka
SJP.pl
1. zdrobnienie od: skóra;
2. niewielka wyprawiona skóra zwierzęcia futerkowego; futerko;
3. tkanka roślinna okrywająca, pełniąca funkcje ochronne; epiderma;
4. zewnętrzna powłoka czegoś;
5. w informatyce: zbiór elementów graficznych interfejsu użytkownika, umożliwiający zmianę wyglądu programu; skin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: skóra
(1.2) mały kawałek skóry
(1.3) wyprawiona skóra zwierzęca o niewielkiej grubości
(1.4) tkanka roślinna okrywająca, pełniąca funkcje ochronne;
(1.5) zewnętrzna powłoka czegoś
(1.6) inform. wygląd strony internetowej, programu, aplikacji itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawie gotów, paniczu — odrzekła ciotka Klotylda, podnosząc pokrywkę z tygielka — a skórka jak się rumieni!.
Wiktionary
IPA: ˈskurka, AS: skurka
Wiktionary
rzecz. skóra ż., skórowaczka ż.
przym. skórzany, skórkowy, skórzasty
Wiktionary
(1.6) karnacja, motyw, kompozycja
Wiktionary
1. zdrobnienie od: skóra;
2. niewielka wyprawiona skóra zwierzęcia futerkowego; futerko;
3. tkanka roślinna okrywająca, pełniąca funkcje ochronne; epiderma;
4. zewnętrzna powłoka czegoś;
5. w informatyce: zbiór elementów graficznych interfejsu użytkownika, umożliwiający zmianę wyglądu programu; skin
SJP.pl
Skórki – wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Rogowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 201 mieszkańców. Jest trzynastą co do wielkości miejscowością gminy Rogowo.
Wikipedia
potocznie: mężczyzna budzący niechęć, zazdrość lub podziw; skurkojad, skurczybyk, skurczysyn, skurkowany, skurkowaniec, skubaniec
SJP.pl
przypominający skórkę, skórę
SJP.pl
pokrywać młoteczki fortepianu filcem lub skórą
SJP.pl
Skórkowice – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Żarnów.
W skład sołectwa "Skórkowice" wchodzą także wsie Poręba i Skumros.
Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Łukasza w Skórkowicach.
Wikipedia
przymiotnik od: skórka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
garbarstwo; wyprawianie skór
SJP.pl
Skórnictwo – dział rzemiosła zajmujący się zarówno wyrobem skór przez garbowanie (garbarstwo), jak i wytwarzaniem wyrobów skórzanych (cholewkarstwo, futrzarstwo, introligatorstwo, kaletnictwo, kuśnierstwo, miechownictwo, rękawicznictwo, rymarstwo, siodlarstwo, szewstwo).
Wikipedia
przysłówek
(1.1) poprzez skórę
Wiktionary
rzecz. skórowaczka ż.
przym. skórzasty
Wiktionary
1. potocznie: lekarz chorób skórnych; dermatolog
2. przestarzale: garbarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mały chrząszcz z rodziny o tej samej nazwie; skórniki - rodzina tych chrząszczy
2. skórnik słoniniec - pospolity gatunek chrząszcza, szkodnika magazynów żywnościowych
SJP.pl
1. rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców;
2. rodzina chrząszczy; Dermestidae
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. o cechach skórnikowatych (rodzina grzybów);
2. o cechach skórnikowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
tworzący się na skórze (np. choroby skórne, nabłonek skórny); odnoszący się do skóry (np. torba skórna kangurzycy, lekarz skórny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący skóry
Wiktionary
IPA: ˈskurnɨ, AS: skurny
Wiktionary
rzecz. skóra ż., skórowaczka ż., zaskórniak mzw.
przym. skórzany, skórzasty, podskórny
Wiktionary
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) W. lp. od: skóra
Wiktionary
IPA: ˈskurɔ, AS: skuro
Wiktionary
mający niektóre właściwości skóry; przypominający skórę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający skórę
Wiktionary
(1.1) Proszę wejść – powiedziała, wskazując drzwi po prawej stronie obite materiałem skóropodobnym.
Wiktionary
rząd nadrzewnych, roślinożernych ssaków łożyskowych; latawce
SJP.pl
o cechach skóroskrzydłych (rząd ssaków)
SJP.pl
maszyna do zdejmowania skór zwierzęcych; kruponiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. spoż. maszyna do zdejmowania skór zwierzęcych
Wiktionary
(1.1) Ciocia Krysia pracuje na skórowaczce w pobliskiej rzeźni.
Wiktionary
rzecz. skóra ż., skórka ż., skórowanie n., oskórowanie n., skórowarka ż., skórnik m., zaskórnik m., zaskórniak m., skórnictwo n.
czas. skórować ndk., oskórować dk.
przym. skórny, skórniczy, skórzany, podskórny, skórzasty
przysł. skórnie, podskórnie
Wiktionary
(1.1) kruponiarka, skórowarka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. spoż. maszyna do zdejmowania skór zwierzęcych
(1.2) pot. techn. urządzenie służące do usuwania izolacji z kabli
Wiktionary
(1.1) Babcia Dorota przepracowała dwie dekady na skórowarce w miejskiej rzeźni.
(1.2) Oferujemy różne modele skórowarek do kabli.
Wiktionary
rzecz. skórowanie n., skórowaczka ż.
czas. skórować ndk.
przym. skórzasty
Wiktionary
(1.1) skórowaczka
(1.2) odizolowywacz
Wiktionary
1. zdejmować skórę z tuszy zwierzęcej;
2. usuwać izolację z kabla
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zrobiony ze skóry zwierzęcej (np. pasek skórzany); odnoszący się do przedmiotów ze skóry (np. przemysł skórzany)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzem. wykonany ze skóry, obity skórą
(1.2) dotyczący wyrobów ze skóry
Wiktionary
(1.1) Kupiłam ojcu na urodziny porządny, skórzany portfel.
Wiktionary
IPA: skuˈʒãnɨ, AS: skužãny
Wiktionary
rzecz. skóra ż., skórka ż., skórowanie n., oskórowanie n., skórowaczka ż., zaskórniak mzw.
czas. skórować ndk., oskórować dk.
przym. skórny, skórkowy, skórzasty
Wiktionary
(1.1) skórkowy
Wiktionary
podobny do skóry; w botanice: skórzaste liście - grube, sztywne liście niektórych roślin
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do skóry, np. twardością, fakturą, zapachem itp.
przymiotnik relacyjny
(2.1) pokryty skórą, w szczególności twardą, grubą skórą
Wiktionary
(1.1) Migdał jest pestkowcem o wydłużonym, jajowatym kształcie z szorstką, szarą, skórzastą skórką.
(1.1) Te gatunki i odmiany, które mają zimozielone, skórzaste liście, nazywane są zwyczajowo rododendronami lub różanecznikami, natomiast te o miękkich, lekko owłosionych i zrzucanych na zimę lub półzimotrwałych liściach nazywa się azaliami.
Wiktionary
rzecz. skóra ż., skórka ż., skóreczka ż., zaskórnik m., zaskórniak m., skórzak m., skórowanie n., oskórowanie n., skórowiec m., skórnik m., skórnikowate nmos., skórzastość ż., skórnictwo n., skórkowatość ż., skórniczka ż., skórniczek m., skórowaczka ż., skórowarka ż., skórnica ż., skórzyca ż.
czas. skórować ndk., oskórować dk.
przym. skórkowy, skórny, skórzany, podskórny, naskórny, skórnikowaty, zaskórnikowy, przyskórny, odskórny, skórniczy, skórkowaty
przysł. skórnie, podskórnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Skórcz, Skórzec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. skórzany pas;
2. dawniej: skórzany but z wysokimi cholewami; skórznia
SJP.pl
1. skórzany pas;
2. dawniej: skórzany but z wysokimi cholewami; skórznia
SJP.pl
Skórznice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Winnica. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
1. skórzany pas;
2. dawniej: skórzany but z wysokimi cholewami; skórznia
SJP.pl
Skórzno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Fabianki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 224 mieszkańców. Jest dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Fabianki.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Skórzyno (kaszb. "Skòrzëno", Schorin) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Ma status sołectwa.
W skład "sołectwa Skórzyno" wchodzi także wieś Rówienko. W 2024 sołectwo liczyło 152 mieszkańców.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zaimek przysłówkowy zastępujący wyrazy lub wyrażenia oznaczające określenia miejsca, przyczynę, źródło czegoś
2. dopowiedzenie o znaczeniu: bynajmniej, wcale nie
SJP.pl
zaimek
(1.1) …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
(1.2) …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
partykuła
(2.1) wzmocnione nie
Wiktionary
(1.1) Skąd przyjechał ten pociąg? Z Gdańska.
(1.2) Tam, skąd pochodzę, nikt tak nie traktuje kobiet!
(2.1) Czy byłeś kiedyś w burdelu? Ależ skąd!
Wiktionary
IPA: skɔ̃nt, AS: skõnt
Wiktionary
(1.1) zaimek skądinąd, skądś
Wiktionary
(1.1) z jakiego miejsca / kierunku
(2.1) w życiu, co ty
Wiktionary
z jakiegoś miejsca, nie wiadomo skąd; skądś, skądsiś
SJP.pl
potocznie: zaimek pytający "skąd" połączony z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Skądeś się tu wziął?")
SJP.pl
z innego źródła; z innego miejsca; z innego względu, poza tym, zresztą
SJP.pl
partykuła
(1.1) …używana w wyrażeniu wtrąconym, nawiązującym do wcześniejszej wypowiedzi i uzupełniającym je nową, zwykle mniej istotną informacją
zaimek
(2.1) z innego miejsca lub źródła niż to, o którym była mowa, i to, które mówiący lub słuchacz miał na myśli
Wiktionary
(1.1) Richter, skądinąd ceniony malarz, pracując nad „Atlasem”, zmienia się w skrzętnego zbieracza, klasyfikatora i archiwistę.
(2.1) Skądinąd wiem o jej wyjeździe.
Wiktionary
(1.1) nawiasem mówiąc, notabene, ponadto, prawdę mówiąc, w dodatku, zresztą
Wiktionary
zaimek nieokreślony
(1.1) obojętnie, z jakiego miejsca
zaimek względny
(2.1) …wskazujący na to, że to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym dzieje się niezależnie od miejsca, z którego kierowana jest czynność opisana w zdaniu podrzędnym
Wiktionary
(1.1) Nadto, zdaniem Biesiadowskiego, należało spróbować wydobycia skądkolwiek kilkudziesięciu tysięcy gotówki.
(2.1) Pomiędzy Władysławowem a Puckiem wiatr, skądkolwiek wieje, nanosi śnieg zalegający na okolicznych łąkach.
Wiktionary
gwarowo: skądś
SJP.pl
z jakiegoś miejsca, nie wiadomo skąd; skądś, skądciś
SJP.pl
z jakiegoś miejsca, nie wiadomo skąd; skądsiś, skądciś
SJP.pl
zaimek
(1.1) z jakiegoś (nieokreślonego lub nieznanego) miejsca
Wiktionary
(1.1) W starożytności Iran zamieszkiwany był przez rozmaite ludy, do czasu aż skądś, ze stepów nadwołżańskich przywędrowali Indoirańczycy i zostali tu do dziś.
Wiktionary
zaim. znikąd
Wiktionary
1. wzmocniony zaimek przysłowny "skąd" (np. "Skądże pani o tym wie?");
2. wzmocniony wykrzyknik "skąd"; cóżże znowu
SJP.pl
partykuła
(1.1) wzmocnione skąd w znaczeniu nie
zaimek
(2.1) rzad. wzmocnione skąd
Wiktionary
partyk. skąd
zaim. skąd
Wiktionary
kobieta skąpa; skąpica
SJP.pl
Skąpa – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Strzelce Wielkie. W latach 1973–74 w gminie Sulmierzyce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skąpać.
Wiktionary
czas. skąpać
rzecz. kąpielisko n., kąpielowy mos., kąpielówki nmos.
przym. kąpielowy
Wiktionary
1. książk. zamoczyć całkowicie, np. w wodzie;
2. skąpać się - zamoczyć się całkowicie, zwłaszcza mimowolnie
SJP.pl
kobieta skąpa; skąpica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
reg.: kobieta skąpa
SJP.pl
reg.: skąpiec
SJP.pl
potocznie, z niechęcią o kobiecie skąpej
SJP.pl
osoba stroniąca od wydawania pieniędzy, nawet na podstawowe potrzeby; dusigrosz, sknera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze
Wiktionary
Skąpiec (fr. "L'Avare") – prozatorska komedia Moliera, wystawiona na deskach teatru po raz pierwszy 9 września 1668 roku. W roli głównego bohatera, Harpagona wystąpił sam autor.
W tym samym czasie Molier wystawił także inną sztukę – "Amfitrion". Oba utwory były swobodnymi nawiązaniami do komedii Plauta: "Amfitrion" i "Aulularia" ("Skarb").
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszych czasach tylko skąpcy cerują skarpetki, zamiast nabyć parę nowych.
Wiktionary
IPA: ˈskɔ̃mpʲjɛt͡s, AS: skõmpʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. skąpstwo n., skąpiradło n.
czas. skąpić ndk., poskąpić dk.
przym. skąpy, skąpiutki
przysł. skąpo
Wiktionary
(1.1) sknera, sknerus, kutwa, skąpiradło, dusigrosz, mrzygłód, liczykrupa, wędzigrosz, gównojad, centuś, chytrus, chciwiec, harpagon, żyła; gw. Śląsk Cieszyński dziurdziuch, nienażraniec; przest. żminda, żyd
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: skąpo
SJP.pl
stawać się skąpym; żydzieć
SJP.pl
potocznie, z niechęcią: osoba stroniąca od wydawania pieniędzy, nawet na podstawowe potrzeby; skąpiec, sknera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pejor. pogard. ktoś, kto stroni od wydawania pieniędzy
Wiktionary
rzecz. skąpiec mos., skąpstwo n.
przym. skąpy, skąpiutki
czas. skąpić ndk.
Wiktionary
(1.1) centuś, chytrus, dusigrosz, harpagon, kutwa, liczykrupa, sknera, sknerus, żminda, żyd, żyła
Wiktionary
zdrobnienie od: skąpy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: skąpy
Wiktionary
IPA: skɔ̃mˈpʲjutʲci, AS: skõmpʹi ̯utʹḱi
Wiktionary
rzecz. skąpstwo n., skąpiec m., skąpiradło n., skąpienie n.
czas. skąpić ndk., poskąpić dk.
przym. skąpy
przysł. skąpo
Wiktionary
wydzielać komuś małe ilości, nie dawać czegoś w wystarczającym stopniu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być skąpym
Wiktionary
rzecz. skąpiec mos., skąpiradło n., skąpstwo n.
przym. skąpiutki, skąpy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma niewiele liści
Wiktionary
IPA: ˌskɔ̃mpɔˈlʲistnɨ, AS: skõmpolʹistny
Wiktionary
zmniejszenie wydzielania moczu, głównie wskutek niewydolności nerek; oliguria
SJP.pl
Skąpomocz ( oliguria) – zmniejszenie ilości moczu dobowego poniżej 400–500 ml u dorosłych (przy wzroście 170 cm i wadze 70 kg). Odpowiednio u niemowląt poniżej 1 ml/kg/h oraz u większych dzieci 0,5 ml/kg/h. Spadek ilości moczu poniżej 100 ml/dobę określa się mianem bezmoczu ("anuria").
Wikipedia
gromada stawonogów zaliczanych do wijów; skąpotchawce
SJP.pl
Skąponogi, skąpotchawce ("Pauropoda") – gromada stawonogów zaliczanych do wijów. Osiągają długość ciała do 2 mm. Dotąd opisano około 780 gatunków skąponogów, z których około 30 znanych jest z Polski.
Wikipedia
osoba, która ma niewielkie objawy jakiejś choroby
SJP.pl
w medycynie: charakteryzujący się występowaniem niewielkich objawów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. o łagodnym przebiegu, z objawami choroby o niewielkim nasileniu
Wiktionary
(1.1) HBV jest wirusem DNA wywołującym zapalenie wątroby typu B. Przebieg zakażenia może być bezobjawowy, skąpoobjawowy lub pełnoobjawowy z żółtaczką.
Wiktionary
przysł. skąpoobjawowo
Wiktionary
1. gęś skąpopłetwa - gatunek dużego ptaka z rzędu blaszkodziobych; bezpłetwiec;
2. sieweczka skąpopłetwa - gatunek ptaka z rodziny sieweczkowatych
SJP.pl
przedstawiciel podgromady zwierząt o tej samej nazwie, należącej do typu pierścienic; zamieszkuje środowisko lądowe i wody słodkie
SJP.pl
przedstawiciel podgromady zwierząt o tej samej nazwie, należącej do typu pierścienic; zamieszkuje środowisko lądowe i wody słodkie
SJP.pl
Sk
Wikipedia
gromada stawonogów zaliczanych do wijów; skąponogi
SJP.pl
przedstawiciel gromady stawonogów zaliczanych do wijów
SJP.pl
→ Skąpe (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bycie skąpym; sknerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność
Wiktionary
(1.1) Oskarżono mnie o skąpstwo i chciwość, a przecież byłam tylko oszczędna!
Wiktionary
IPA: ˈskɔ̃mpstfɔ, AS: skõmpstfo
Wiktionary
rzecz. skąpiec m., skąpiradło n., skąpienie n.
czas. skąpić ndk., poskąpić dk.
przym. skąpy, skąpiutki
przysł. skąpo
Wiktionary
(1.1) chytrość, sknerstwo
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: skąpy
SJP.pl
1. oszczędny do przesady, żałujący komuś czegoś
2. zbyt mały, składający się z niewielu części, niewystarczający
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pejor. niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
(1.2) pot. bardzo mały, o małej objętości
Wiktionary
(1.1) Mój mąż jest taki skąpy, że gdy czyta książkę, to aby zaoszczędzić na rachunkach za prąd, gasi światło na czas przewracania kartek.
(1.2) Na obozie organizatorzy zapewnili tylko bardzo skąpą kolację.
Wiktionary
IPA: ˈskɔ̃mpɨ, AS: skõmpy
Wiktionary
rzecz. skąpiec m., skąpstwo n., skąpiradło, skąpienie n.
czas. skąpić ndk., poskąpić dk.
przysł. skąpo
przym. skąpiutki
Wiktionary
(1.1) chytry, centusiowski
(1.2) mały, niedostateczny, ograniczony
Wiktionary
Skęczno – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Zadzim.
W skład sołectwa Skęczno wchodzi także wieś Piła.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Skępe – miasto w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Skępe.
Skępe uzyskało lokację miejską w 1445 roku. Zostało zdegradowane w 1869 roku. Ponownie uzyskało prawa miejskie w 1997 roku.
Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Skępe liczyło 3379 mieszkańców.
Wikipedia
mieszkaniec Skępego (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Skępego (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Skępe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Skępem, dotyczący Skępego
Wiktionary
rzecz. Skępe n.
Wiktionary
taki, który się skłaczył (zlepił się w kłaki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn
(1.2) sport. zbiór wszystkich zawodników jednej drużyny podczas meczu
(1.3) zbiór elementów stanowiących dany przedmiot lub substancję
(1.4) druk. przygotowywanie tekstu do druku, składanie
(1.5) gw-pl|Poznań., kujawy. sklep
(1.6) kolej. komplet połączonych wagonów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Żołnierze poszli do składu broni.
(1.2) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
(1.3) Proszę mi podać skład chemiczny tej substancji.
(1.4) W składzie najnowszego numeru uczestniczył sam dyrektor wydawnictwa.
(1.5) Byłem w składzie, ale nie miałem bejmów.
Wiktionary
IPA: skwat, AS: sku̯at
Wiktionary
rzecz. składnik m., składowisko n., składarka ż., składanka ż., składak m., składnica ż., składanie n., składowanie n.
:: zdrobn. składzik m.
czas. składać ndk., składować ndk.
przym. składny, składowy, składany
przysł. składnie
Wiktionary
(1.1) magazyn, składowisko
(1.2) zespół, drużyna
(1.5) zob. sklep.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ten kto coś składa
(1.2) druk. pracownik drukarni składający tekst
(1.3) daw. poeta
(1.4) osoba oddająca coś na skład (w depozyt)
Wiktionary
(1.2) zecer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od składak
Wiktionary
rzecz. składak m.
Wiktionary
1. składany kajak turystyczny;
2. składany nóż;
3. popularny rodzaj roweru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rower, który można złożyć, zmniejszając jego gabaryty np. w celu przetransportowania
(1.2) komputer stacjonarny złożony z oddzielnie kupowanych podzespołów różnych producentów
(1.3) kajak, który można złożyć, zmniejszając jego gabaryty np. w celu przetransportowania
Wiktionary
(1.3) W dwóch sytuacjach składak jest bezkonkurencyjny: gdy trzeba go transportować środkami komunikacji publicznej lub trzymać w małym mieszkaniu. We wszystkich pozostałych sytuacjach jedynie bezkrytyczna miłość do tego typu kajaków uzasadnia ich używanie.
Wiktionary
rzecz. skład m., składnik m., składka ż., składanka ż., składanie n., poskładanie n., składowa ż., składnica ż., składzik m., składarka ż.
:: zdrobn. składaczek m.
czas. składać ndk., poskładać dk.
przym. składnikowy, składowy, składkowy, składankowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: składanka
Wiktionary
rzecz. składanka ż.
Wiktionary
wydanie kilku różnych utworów muzycznych jako pewną całość
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|składać.
Wiktionary
IPA: skwaˈdãɲɛ, AS: sku̯adãńe
Wiktionary
czas. układać, składać ndk.
rzecz. składarka ż., skład m., składanka ż., składka ż., składak mrz., składnik mrz., składnica ż.
przym. składowy, składany, układny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pszcz. odkład utworzony z ramek z czerwiem pochodzących od kilku różnych rodzin pszczelich
Wiktionary
wydanie kilku różnych utworów muzycznych jako pewną całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś złożonego z kilku rzeczy, utworów
Wiktionary
(1.1) Kiedy ukazują się nowe, zremasterowane płyty albo składanki Beatelsów, głos w ich sprawie zajmują współcześni muzycy.
(1.1) Na Święta dostałem składankę polskich kolęd.
Wiktionary
IPA: skwaˈdãnka, AS: sku̯adãnka
Wiktionary
rzecz. skład m., składanie n., składowisko n., składnik m., składak m.
:: zdrobn. składaneczka ż.
czas. składać, poskładać
przym. składowy, składankowy
Wiktionary
(1.1) kompilacja, melanż, zbieranina
Wiktionary
przymiotnik od: składanka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dający się składać, taki, który można złożyć;
2. złożony z jakichś elementów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dający się składać
(1.2) złożony z części
(1.3) złożony w fałdy
Wiktionary
(1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.
Wiktionary
rzecz. skład mrz., składanie n., naskładanie n., poskładanie n.
czas. naskładać dk., składać ndk., poskładać dk.
Wiktionary
(1.1) rozkładany, teleskopowy
(1.2) połączony, posklejany, złożony
(1.3) pofałdowany, pogięty, sfałdowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie składające arkusze papieru
Wiktionary
IPA: skwaˈdarka, AS: sku̯adarka
Wiktionary
rzecz. skład m., składanie n., składka ż., składak m., składnica ż.
przym. składowy
czas. składać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. złożyć)
(1.1) gromadzić coś, zbierać
(1.2) budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części
(1.3) zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym
(1.4) przekazywać coś komuś w formie ustnej lub pisemnej
(1.5) druk. przygotowywać tekst do druku, łącząc, zestawiając różne litery i wyrazy
(1.6) umieszczać w określonym miejscu
czasownik zwrotny niedokonany składać się (dk. złożyć się)
(2.1) mieć coś za swoje części
(2.2) ofiarować, kupować, zbierać coś w kilka osób w taki sposób, że każda z tych osób daje tylko część, uczestniczyć w składce
(2.3) być zdolnym do złożenia
(2.4) przybierać pozycję do wykonania czynności
(2.5) stawać się przyczyną czegoś
(2.6) pot. w odniesieniu do jakichś okoliczności: mieć jakiś przebieg
Wiktionary
(1.1) Muszę składać grosz do grosza, aby kupić jej prezent.
(1.2) Od wczoraj uparcie składa model samolotu.
(1.3) Składam teraz namiot do pokrowca.
(1.4) Składałem mu życzenia zaraz po przyjściu na jego imieniny.
(1.4) Składam podanie do urzędu z prośbą o rozpatrzenie skargi.
(1.5) Właśnie składam komputerowo szkolną gazetę.
(1.6) Oficjalna delegacja rządowa składa wieniec przy grobie nieznanego żołnierza.
(2.1) Silnik składa się z gaźnika, tłoków, wału, chłodnicy i wielu innych elementów
(2.2) Pracownicy złożyli się na wspólny prezent dla swojego szefa.
(2.3) Wersalka po awarii już nie chce się składać.
(2.4) Pluton egzekucyjny długo składał się do strzału.
Wiktionary
IPA: ˈskwadat͡ɕ, AS: sku̯adać
Wiktionary
rzecz. składak m., składka ż., skład m., składarka ż., składanie n., składnik m., składowa ż., składanka ż., składnia ż., składnica ż.
czas. kłaść, układać, wykładać
przym. składowy, składany, składkowy, składny, rozkładany, złożony, układny
Wiktionary
(2.1) zawierać, obejmować
(2.2) zrzucać się, zbierać
Wiktionary
zdrobnienie od: składka
SJP.pl
1. zbiórka pieniędzy na jakiś cel;
2. kwota pieniężna wpłacana do wspólnej kasy lub na jakiś wspólny cel;
3. arkusz papieru odpowiednio złożony na przewidziany format
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sposób opłacenia czegoś przez wiele osób, służącego wszystkim tym osobom, gdy każda z nich ponosi część kosztu (zwykle równą)
(1.2) wielkość części każdej osoby uczestniczącej w składce (1.1)
(1.3) urz. adm. obowiązkowa opłata związana z przynależnością do jakiejś organizacji lub instytucji najczęściej opłacana w regularnych odstępach czasu
(1.4) zadrukowany arkusz papieru złożony zazwyczaj wielokrotnie, tworzący część książki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koledzy urządzili składkę na piwo.
(1.1) Dzieci uczestniczyły w składce na wycieczkę.
(1.2) Ile wynosiła składka na tę wycieczkę?
(1.4) W dziale introligatorskim składki są zszywane ze sobą, a w ten sposób uzyskany blok oprawiany.
Wiktionary
rzecz. składkowicz m., oskładkowanie n., składanie n., składarka ż., składnik mrz., składak mrz.
czas. składać, składać się ndk., złożyć się dk.
przym. składkowy, składowy
przysł. składkowo
Wiktionary
(1.1) ściepa, ściepka, zrzuta, zrzutka, zbiórka
(1.2) udział
Wiktionary
1. płacić składki ubezpieczeniowe;
2. wykonywać impozycję;
3. dawniej: brać udział w składce
SJP.pl
potocznie: osoba płacąca składki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: składka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gram. funkcja wyrazu w zdaniu
(1.2) gram. zestaw reguł rządzących budową zdań w danym języku
(1.3) jęz. dział lingwistyki badający reguły konstrukcji zdań;
(1.4) inform. zestaw reguł określających budowę poprawnych wyrażeń w języku programowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Prowadziła wykłady ze składni języka staroirlandzkiego.
(1.4) Zawsze miałem kłopoty ze składnią języka C.
Wiktionary
IPA: ˈskwadʲɲa, AS: sku̯adʹńa
Wiktionary
czas. składać
przym. składniowy, składowy
przysł. składniowo
Wiktionary
(1.1-4) syntaktyka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce, gdzie się coś składa lub coś jest złożone
(1.2) miejsce przeznaczone do czasowego przechowywania materiałów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pierwszych dniach oblężenia zaopatrzenie w środki lekarskie uległo dezorganizacji, gdyż większość właścicieli aptek i składnic opuściła miasto.
Wiktionary
rzecz. skład mrz., składzik mrz., składnik mrz., składowisko n., składarka ż., składanka ż., składak mrz., składanie n., składowanie n.
czas. składać ndk., składować ndk.
przym. składny, składowy
przysł. składnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: składnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: składny
SJP.pl
1. część składowa jakiejś całości;
2. w dodawaniu: każda z liczb dodawanych do siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część składowa czegoś
(1.2) mat. jeden z obiektów dodawanych dający sumę
Wiktionary
(1.1) Składniki pochodzenia odzwierzęcego nie są częścią żadnego etapu tworzenia maltodekstryny, tak więc weganie i wegetarianie mogą odetchnąć z ulgą.
(1.1) Mąka stosowana jest jako główny składnik wielu produktów żywnościowych takich jak chleb, ciasto, makaron.
Wiktionary
IPA: ˈskwadʲɲik, AS: sku̯adʹńik
Wiktionary
rzecz. skład m., składak m., składka ż., składanka ż., składanie n., poskładanie n., składowa ż., składnica ż., składzik m.
czas. składać ndk., poskładać dk.
przym. składnikowy, składowy, składkowy, składankowy
Wiktionary
(1.1) komponent, ingredient
(1.2) dodajnik
Wiktionary
przymiotnik od: składnik
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gram. jęz. w sposób składniowy, pod względem składni
Wiktionary
(1.1) Omówiona właściwość członu określanego zdania jest oczywistą, o ile bierzemy pod uwagę, jak wszyscy badacze, zdanie składniowo niezależne.
Wiktionary
IPA: skwadʲˈɲɔvɔ, AS: sku̯adʹńovo
Wiktionary
rzecz. skład mrz., składnia ż.
przym. składniowy
Wiktionary
przymiotnik od: składnia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od składnia
Wiktionary
IPA: skwadʲˈɲɔvɨ, AS: sku̯adʹńovy
Wiktionary
rzecz. składnia ż.
przysł. składniowo
Wiktionary
(1.1) syntaktyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest składne; cecha tych, którzy są składni
Wiktionary
przym. składny
przysł. składnie
Wiktionary
sprawnie zrobiony, zręcznie sformułowany; harmonijny, spójny, poprawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poukładany, zgrabnie sformułowany
Wiktionary
IPA: ˈskwadnɨ, AS: sku̯adny
Wiktionary
przysł. składnie
rzecz. składność ż., składnica ż., skład
czas. składać
przym. składowy
Wiktionary
elektromechaniczne lub elektroniczne urządzenie do składu tekstów, stosowane przed i w okresie pierwszych lat rozwoju komputerów, było rozwiązaniem pośrednim między maszynami do pisania a komputerami
SJP.pl
Sk
Wikipedia
element maszyny, część składowa urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) część składowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. składak mrz., składnik mrz.
czas. składać
przym. składowy
Wiktionary
(1.1) składnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|składować.
Wiktionary
Składowanie – jeden z głównych procesów magazynowych. Polega na zbiorze czynności związanych z umieszczeniem zapasów na powierzchni lub w przestrzeni składowej budowli magazynowej, w usystematyzowany sposób, odpowiednio do istniejących warunków i właściwości zapasów. Składowanie towarów w magazynie wiąże się z podstawową funkcją magazynu, jaką jest ich czasowe przechowywanie.
Wikipedia
rzecz. składowisko n., skład mrz., składnica ż.
czas. składować
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) umieszczać gdzieś i przechowywać
(1.2) przechowywać substancje szkodliwe w sposób niezagrażający nikomu i niczemu
Wiktionary
(1.1) U wyżej uorganizowanych mrówek jaja i larwy są pieczołowicie składowane, nieruchomo czekając na przeżuty pokarm.
Wiktionary
IPA: skwaˈdɔvat͡ɕ, AS: sku̯adovać
Wiktionary
rzecz. składnica ż., skład mrz., składowisko n., składowanie n., składownik mos.
przym. składowy
Wiktionary
(1.1) magazynować
Wiktionary
opłata za przechowywanie rzeczy oddanych na skład; magazynowe
SJP.pl
Składowice ( Ziebendorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Lubin.
Wikipedia
miejsce składania czegoś; składnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce składowania czegoś
Wiktionary
(1.1) Biorąc pod uwagę fakt, że powierzchnia składowisk popiołów energetycznych pochodzących ze spalania węgla kamiennego i brunatnego wynosi w Polsce ok. 4000 ha, należy w pełni zdawać sobie sprawę, że problematyka związana z zabezpieczeniem środowiska przed ich uciążliwością jest niezmiernie ważna.
Wiktionary
rzecz. składanka ż., składnica ż., skład mrz., składowanie n., składownik mos.
czas. składować ndk.
przym. składowy
Wiktionary
(1.1) zbiornica, składnica
Wiktionary
kobieta zajmująca się składowaniem materiałów we własnych lub wynajętych składach
SJP.pl
osoba lub firma zajmująca się składowaniem materiałów we własnych lub wynajętych składach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący częścią całości
(1.2) dotyczący składowania czegoś
Wiktionary
(1.1) Istotną częścią składową kultury epoki jest rozwój szkolnictwa niższego i średniego.
(1.1) (…) znakomita większość Polaków na emigracji uważa ziemie nad Odrą i Nysą za część składową obszaru Polski.
Wiktionary
IPA: skwaˈdɔvɨ, AS: sku̯adovy
Wiktionary
rzecz. składowisko n., składnica ż., składak mrz., składka ż., skład mrz., składarka ż., składanie n., składnik mrz., składowa ż., składanka ż., składnia ż.
czas. składać, składować
przym. składny, składkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: skład (magazyn)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sklad
Wiktionary
zełgać;
1. świadomie powiedzieć nieprawdę;
2. dawniej: udać coś, stworzyć pozory czegoś, np. skłamać radość
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) dokonany od|kłamać.
Wiktionary
(1.1) W tych okolicznościach byłem zmuszony skłamać.
Wiktionary
czas. kłamać
rzecz. kłamczuszek mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|skłaniać.
Wiktionary
rzecz. nieskłanianie n., skłon mrz.
czas. skłaniać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. skłonić)
(1.1) wpływać na czyjąś decyzję
(1.2) powodować pochylenie
czasownik zwrotny niedokonany skłaniać się (dk. skłonić się)
(2.1) przybierać ukierunkowanie, tendencję, nabierać przekonania
Wiktionary
(1.1) W dzisiejszych czasach odznaka Straży Miejskiej na całych równinach wzbudzała co najmniej szacunek, jeśli już nie skłaniała do pełnej współpracy.
(1.2) Mysz leżała bez drgnienia wśród pięknej porcelany i apetycznych kawałków tortu orzechowego, a żonkile w kobaltowym wazonie skłaniały nad nią żałobnie swe anemiczne główki.
Wiktionary
rzecz. ukłon mrz., skłon mrz., pokłon mrz., skłanianie n.
czas. kłaniać się ndk., skłonić dk.
Wiktionary
(1.1) mobilizować, motywować, nakłaniać, namawiać, pobudzać, prowokować, ukierunkowywać, usposabiać, zachęcać, inspirować, kierować, pchać, podburzać, popędzać, popychać, podjudzać, podżegać, rozbestwiać, zmuszać
(1.2) pochylać
(2.1) nakłaniać się, grawitować, inklinować, nastawiać się, orientować się, przekonywać się, ukierunkowywać się, ciążyć, chylić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od skłot
Wiktionary
(1.1) To nie skłot, lecz tylko mały skłocik.
Wiktionary
rzecz. skłot m.
Wiktionary
[czytaj: skłoDOWska-köRI albo skłoDOWska-kiRI] Maria Skłodowska-Curie (możliwe też: Curie-Skłodowska, 1867-1934) - chemik i fizyk, laureatka Nagrody Nobla w roku 1903 i w roku 1911
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Skłodowski (forma żeńska: Skłodowska; liczba mnoga: Skłodowscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 1497 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 1721 osoby. Nazwisko pochodzi od słów "składać" lub "skład" i jest najbardziej rozpowszechnione w północno-wschodniej Polsce.
Wikipedia
minerał z gromady krzemianów
SJP.pl
Skłodowskit (shinkolobwit, chinkolobwit) – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwany na cześć Marii Skłodowskiej-Curie. Druga jego nazwa jest utworzona od francuskiej nazwy jednego ze złóż, w których został odnaleziony, Shinkolobwe w Kongo.
Wikipedia
pochylenie tułowia w przód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pochylenie tułowia, wykonywane zwykle jako ćwiczenie
(1.2) książk. przest. pochylenie przed kimś głowy na znak szacunku
(1.3) książk. płaszczyzna nachylona pod pewnym kątem do podstawy, bok wzniesienia lub góry
Wiktionary
IPA: skwɔ̃n, AS: sku̯õn
Wiktionary
rzecz. skłanianie n., skłonienie n., skłonność ż., ukłon mrz., pokłon m.
czas. skłaniać, skłonić, kłaniać się
Wiktionary
(1.1) pochylenie się
(1.2) skinienie, ukłon, kłanianie się
(1.3) stok, zbocze
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. skłaniać)
(1.1) dokonany od|skłaniać.
Wiktionary
IPA: ˈskwɔ̃ɲit͡ɕ, AS: sku̯õńić
Wiktionary
rzecz. skłon mrz., skłonienie n., ukłon mrz., pokłon m., skłonność ż.
czas. skłaniać ndk., kłaniać się
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: skłonny; bardziej skłonny
SJP.pl
1. cecha, która może się ujawnić, potencjalna właściwość; podatność, predyspozycja, tendencja;
2. zamiłowanie do czegoś; upodobanie, pociąg;
3. dawniej: przychylność dla kogoś; sympatia, sentyment;
4. w psychologii: spontaniczny odruch, który prowadzi do zrealizowania określonego celu, np. skłonności motoryczne, afektywne i intelektualne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha
(1.2) upodobanie do czegoś
(1.3) przest. sympatia dla kogoś
Wiktionary
(1.1) Masz skłonności do gniewu, które niszczą twoje relacje z innymi.
(1.2) Mam skłonności do edytowania artykułów, nawet gdy wiem, że powinienem się zająć czymś ważniejszym.
(1.3) Ich wzajemne skłonności były tematem wielu plotkaotek w biurze.
Wiktionary
IPA: ˈskwɔ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: sku̯õ•ność
Wiktionary
czas. skłaniać (się), skłonić (się)
przym. skłonny
rzecz. skłon
Wiktionary
(1.1) inklinacja, tendencja, dyspozycja, predyspozycja, zdolność, podatność
(1.2) słabość, upodobanie, feblik, ciągoty, ciągotki
(1.3) sympatia, chęć, ciągoty, pociąg
Wiktionary
1. taki, który jest gotów do uczynienia, zaakceptowania czegoś; skory, chętny, ochoczy, skwapliwy;
2. taki, który jest na coś podatny, łatwo ulega czemuś; nieodporny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest podatny na coś; mający predyspozycję do czegoś
(1.2) taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś
Wiktionary
(1.1) W zimie jestem skłonny do częstych przeziębień.
(1.2) Jestem skłonny przyznać ci rację.
Wiktionary
IPA: ˈskwɔ̃nːɨ, AS: sku̯õ•ny
Wiktionary
czas. skłaniać się
rzecz. skłonność
Wiktionary
(1.1) podatny
(1.2) skory, przychylny, chętny
Wiktionary
pochylenie tułowia w przód
SJP.pl
rzadko: opuszczony budynek, nielegalnie zagospodarowany lub zamieszkany przez nieformalną grupę; squat, squot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. squat.
Wiktionary
IPA: skwɔt, AS: sku̯ot
Wiktionary
rzecz. squat m., squatter m., squatterka ż., squatters m., squatting m., skłotowanie n., zaskłotowanie n., skłocik mrz.
czas. skłotować ndk., zaskłotować dk.
przym. skłotowy, squatowy
Wiktionary
(1.1) squat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. odczasownikowy od|skłotować.
Wiktionary
rzecz. skłot m., squat m., squatter m., squatterka ż., squatters m., squatting m., zaskłotowanie n.
czas. skłotować ndk., zaskłotować dk.
przym. skłotowy, squatowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Skłudzewo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.
Według Narodowego Spisu Powszechnego z 2021 roku liczyła 307 mieszkańców.
Wikipedia
zabijać lub ranić, przebijając czymś ostrym
SJP.pl
poranić albo podziurawić kłując; pokłuć; zabić kłując
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. skłócić)
(1.1) dążyć do skonfliktowania osób lub grup
Wiktionary
(1.1) Algorytmy sprzyjają treściom z konkretnym przekazem, które nie szokują i skłócają ze sobą odbiorców?
Wiktionary
IPA: ˈskwut͡sat͡ɕ, AS: sku̯ucać
Wiktionary
czas. kłócić się
rzecz. wykłócanie n., kłótnia ż.
przym. kłótliwy
Wiktionary
(1.1) konfliktować
Wiktionary
1. wymieszać gwałtownie, zmącić;
2. doprowadzić do niezgody, kłótni
SJP.pl
mający włosy splątane jak w kołtunie; zmierzwiony, kołtuniasty
SJP.pl
wzburzyć, stłoczyć coś, tworząc kłębowisko
SJP.pl
skrót od: Stronnictwo Ludowe
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Stronnictwo Ludowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ɛs‿ˈɛl, AS: es‿el
Wiktionary
członek SL (Stronnictwa Ludowego); eselowiec
SJP.pl
półwyrób stalowy przeznaczony do dalszej obróbki; kęs płaski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hutn. półwyrób przeznaczony do dalszego walcowania
Wiktionary
IPA: slap, AS: slap
Wiktionary
rzecz. slabing m.
Wiktionary
(1.1) kęsisko płaskie
Wiktionary
1. ciężka walcarka do walcowania wlewków na kęsiska; zgniatacz
2. dział huty wyposażony w urządzenia do walcowania metali i otrzymywania z nich pewnych wyrobów; walcownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. hutn. ciężka walcarka do walcowania wlewków na slaby (kęsiska płaskie)
(1.2) techn. hutn. dział huty wyposażony w urządzenia do walcowania metali i otrzymywania z nich slabów
Wiktionary
(1.1) Zasadniczymi urządzeniami produkującymi wsad do walcowni są zgniatacze, slabing i walcownie ciągłe kęsów.
Wiktionary
rzecz. slab m.
Wiktionary
(1.1) zgniatacz
(1.2) walcownia slabing
Wiktionary
[czytaj: slaklajn] dyscyplina sportowa polegająca na chodzeniu po taśmie napiętej pomiędzy dwoma punktami, głównie drzewami, zapoczątkowana na początku lat 80. XX wieku
SJP.pl
Slackline (ang. "slackline" – luźna linia) – dyscyplina sportowa polegająca na chodzeniu i wykonywaniu trików na taśmie, zazwyczaj o szerokości 2,5–5 cm, rozwieszonej i napiętej między dwoma punktami (drzewami, skalnymi turniami) na wysokości od kilkunastu centymetrów do kilkuset metrów.
Wikipedia
[czytaj: slaklajner] osoba uprawiająca sport polegający na chodzeniu po taśmie napiętej pomiędzy dwoma punktami, głównie drzewami
SJP.pl
[czytaj: slaklajnerka] kobieta uprawiająca sport polegający na chodzeniu po taśmie napiętej pomiędzy dwoma punktami, głównie drzewami
SJP.pl
[czytaj: slaktywizm] aktywizm społeczny lub polityczny polegający na wykonywaniu wyłącznie prostych zadań niewymagających zaangażowania, np. pisanie postów w internecie lub podpisywanie internetowych petycji' slaktywizm
SJP.pl
fotografia w formie małoobrazkowych przezroczy, przeznaczona do rzutowania na ekran; slide
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikowyastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;
Wiktionary
Przezrocze, slajd ( slide) – diapozytyw fotograficzny uzyskany jako obraz pozytywowy na materiale przezroczystym (dawniej wyłącznie światłoczułym), przeznaczony do oglądania w prześwicie (pod światło) lub za pomocą diaskopu (rzutnika) na większej powierzchni (np. ekranie).
Wikipedia
(1.1) Na geografii pani pokazywała nam slajdy ze zdjęciami z Himalajów.
Wiktionary
IPA: slajt, AS: slai ̯t
Wiktionary
przym. slajdowy
rzecz. slide mrz.
Wiktionary
(1.1) przezrocze, przeźrocze
Wiktionary
potocznie: prezentacja slajdów
SJP.pl
zdrobnienie od: slajd
SJP.pl
w tenisie: uderzenie piłki z nadaniem jej rotacji wstecznej; uderzenie podcięte
SJP.pl
aktywizm społeczny lub polityczny polegający na wykonywaniu wyłącznie prostych zadań niewymagających zaangażowania, np. pisanie postów w internecie lub podpisywanie internetowych petycji' slacktywizm
SJP.pl
Slaktywizm (również slacktywizm, ang. "slacktivism", od "slack" – leń, wałkoń i "activism" – aktywizm) – odnosi się do aktywizmu politycznego bądź społecznego, który nie powoduje istotnych praktycznych skutków, a jedynie przyczynia się do samozadowolenia osoby biorącej udział. Działania uznawane za slaktywizm zwykle są bardzo proste i nie wymagają zaangażowania od uczestników.
Wikipedia
1. dyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu bramek, rozgrywana np. na nartach, rowerze, snowboardzie;
2. wymijanie wielu rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami
(1.2) książk. przen. o drodze pełnej przeszkód; także: o trudnym zadaniu
Wiktionary
Slalom (dawniej: slalom specjalny) – olimpijska konkurencja narciarska, rozgrywana zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, jedna z podstawowych obok zjazdu i slalomu giganta.
Wikipedia
(1.1) Doznał jednak kontuzji ścięgien przystrzałkowych i w slalomie walczył nie tylko z rywalami, lecz także z bólem przeszywającym nogę (…).
(1.2) Droga po zimie to prawdziwy slalom między dziurami.
Wiktionary
IPA: ˈslalɔ̃m, AS: slalõm
Wiktionary
rzecz. slalomowiec m., slalomista m., slalomistka ż., slalomik mrz.
przym. slalomowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od slalom
Wiktionary
(1.1) To nie slalom, lecz tylko mały slalomik.
Wiktionary
rzecz. slalom m.
Wiktionary
narciarz biorący udział w slalomie; slalomowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik startujący w slalomie
Wiktionary
IPA: ˌslalɔ̃ˈmʲista, AS: slalõmʹista
Wiktionary
rzecz. slalom m., slalomowiec m.
:: fż. slalomistka ż.
przym. slalomowy
Wiktionary
(1.1) slalomowiec
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: slalomista
Wiktionary
IPA: ˌslalɔ̃ˈmʲistka, AS: slalõmʹistka
Wiktionary
rzecz. slalom m., slalomowiec m.
:: fm. slalomista m.
przym. slalomowy
Wiktionary
narciarz biorący udział w slalomie; slalomista
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany ze slalomem, dotyczący slalomu
Wiktionary
rzecz. slalom mrz., slalomista mos., slalomistka ż.
Wiktionary
występ na żywo, podczas którego uczestnik przedstawia własny tekst poetycki lub prozatorski bez użycia jakichkolwiek rekwizytów i instrumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) występ artystyczny będący połączeniem poezji i performance'u i wykluczający użycie jakichkolwiek instrumentów
Wiktionary
(1.1) Slam otwarty dla wszystkich, którzy chcą spróbować swoich sił w pojedynkach na teksty, wiersze, rymy własnego autorstwa (…).
Wiktionary
IPA: slãm, AS: slãm
Wiktionary
osoba występująca na żywo przed publicznością, przedstawiająca własny tekst poetycki lub prozatorski bez użycia jakichkolwiek rekwizytów i instrumentów
SJP.pl
występować na żywo przed publicznością, przedstawiając własny tekst poetycki lub prozatorski bez użycia jakichkolwiek rekwizytów i instrumentów; brać udział w slamie
SJP.pl
zniszczony, nędzny dom zamieszkiwany przez ubogich mieszkańców miast; slums
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. slums.
Wiktionary
IPA: slãms, AS: slãms
Wiktionary
rzecz. slums m.
przym. slamsowy, slumsowy
Wiktionary
(1.1) slums
Wiktionary
dotyczący domów zamieszkałych przez biedotę lub wielkomiejskich dzielnic nędzy; slumsowy
SJP.pl
biedna dzielnica w wielkim mieście; slumsy
SJP.pl
w językoznawstwie: język jakiejś grupy społecznej (środowiskowej, zawodowej, ale nie terytorialnej), różniący się od języka ogólnego (narodowego) zasobem słów, wyrażeń i wymową; żargon, argot, gwara, wiech, język specjalistyczny (środowiskowy, zawodowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. kult. zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;
Wiktionary
Slang – zespół słownictwa i połączeń wyrazowych używanych nieoficjalnie w pewnym kręgu ludzi lub w ograniczonym kontekście społecznym. Slangiem posługują się grupy ludzi, których łączy wspólny typ działalności lub wspólna sfera zainteresowań. Czasem pojęcie slangu jest kojarzone ze środowiskami młodzieżowymi. W szerokim ujęciu slang nie musi być związany z konkretną grupą użytkowników języka; wyróżnia się tzw. slang ogólny, który ma stosunkowo rozległy zasięg społeczny.
Wikipedia
(1.1) Oni mówią swoim własnym, gangsterskim slangiem.
(1.1) W ulotce tej firmy odnaleźć można bardzo dużo slangu informatycznego.
Wiktionary
IPA: slãŋk, AS: slãŋk
Wiktionary
przym. slangowy
przysł. slangowo
Wiktionary
(1.1) żargon, gwara środowiskowa
Wiktionary
przymiotnik od: slang
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. dotyczący slangu, właściwy slangowi
Wiktionary
rzecz. slang m.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy
(1.1) praw. społ. pozew sądowy mający na celu zastraszenie i uciszenie krytyków przez zaangażowanie ich w obronę prawną, której kosztów mogą nie udźwignąć
Wiktionary
SL
Wikipedia
przym. SLAPP-owy
Wiktionary
[czytaj: slaping] klang; w muzyce:
a) technika gry na gitarze basowej i elektrycznej polegająca na silnym uderzeniu lub szarpnięciu struny, która wydaje charakterystyczny dźwięk, uderzając o gryf;
b) część utworu muzycznego wykonana tą techniką
SJP.pl
Slapping (w Polsce nazywany klangiem lub „grą kciukiem”) – technika gry na gitarze basowej i gitarze elektrycznej opierająca się na dwóch sposobach wydobywania dźwięku:
Slap może być łączony z niemal każdą inną techniką gry na gitarze, najczęściej stosowany jest tapping.
Wikipedia
[czytaj: slapstik] komedia o wartkiej akcji, pełna gagów (np. rzucanie tortami), pościgów itp.
SJP.pl
Slapstick (również komedia slapstikowa, slapstick comedy) – rodzaj komedii filmowej, głównie z okresu kina niemego, stworzony przez amerykańskiego reżysera Macka Sennetta.
Charakteryzuje się szybką akcją i rubasznym humorem. Postacie są mocno przerysowane i przeżywają groteskowo niebezpieczne przygody. Sekwencje filmowe często są tworzone spontanicznie. Pierwszą komedią slapstickową był film Macka Sennetta z 1912 roku pt. "Cohen na Coney Island".
Wikipedia
przymiotnik od: slapstick; slapstikowy
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwalniając, rozszerzając; slentando
SJP.pl
[czytaj: slesz lub slasz] znak graficzny (/); ukośnik, prawy ukośnik, kreska ukośna
SJP.pl
Sl
Wikipedia
[czytaj: slaszer] gatunek horroru, w którym ginie wielu bohaterów z rąk seryjnego mordercy
SJP.pl
Slasher (ang. "slash", ciąć) – rodzaj horroru filmowego o fabule, w której liczba bohaterów zmniejsza się w „dziwnych” okolicznościach. Slashery spotykały się z ogromną aprobatą szczególnie w latach 70. i 80. XX wieku. Obecnie, mimo dalszej popularności, powstaje ich coraz mniej.
Wikipedia
druki, rękopisy i inne dokumenty pisane w języku słowiańskim lub dotyczące Słowian; slawika
SJP.pl
Slavica – wieś w Chorwacji, w żupanii primorsko-gorskiej, w gminie Fužine. W 2011 roku liczyła 33 mieszkańców.
Wikipedia
dokumenty, rękopisy, druki pisane w jednym z języków słowiańskich albo dotyczące Słowian; slavica
SJP.pl
znawca języka, kultury i literatury słowiańskiej; słowianoznawca
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze slawistyką
Wiktionary
IPA: ˌslavʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: slavʹistyčny
Wiktionary
rzecz. slawistyka ż., slawizm m., ż., slawista mos., slawistka ż., slawizacja ż., slawika nmos., slavica nmos., slawizowanie n., zeslawizowanie n.
czas. slawizować ndk., zeslawizować dk.
Wiktionary
(1.1) słowianoznawczy
Wiktionary
1. nauka zajmująca się badaniem języków, literatur, kultur i historii narodów słowiańskich; słowianoznawstwo;
2. kierunek na uniwersytecie obejmujący tego typu studia; filologia słowiańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię
(1.2) eduk. studia w dziedzinie slawistyki (1.1)
Wiktionary
Slawistyka – interdyscyplinarna dziedzina nauki, obejmująca badanie i opis najogólniej pojmowanych kultur, krajów, narodów i języków słowiańskich. Najczęściej jest utożsamiana z filologią słowiańską, a więc z dziedziną badającą języki słowiańskie, literatury oraz folklor narodów słowiańskich. W szerszym rozumieniu slawistyka obejmuje także archeologię oraz historię Słowian, począwszy od dziejów najstarszych, zwłaszcza z okresu wspólnoty plemiennej, aż po współczesność.
Wikipedia
(1.2) Umówiłem się do przygotowania naszego reportażu o Łużycach z ludźmi z warszawskiej i budziszyńskiej slawistyki.
Wiktionary
IPA: slaˈvʲistɨka, AS: slavʹistyka
Wiktionary
rzecz. slawizm m., slawista m., slawistka ż., slawizacja ż., slawizowanie n., zeslawizowanie n.
czas. slawizować ndk., zeslawizować dk.
przym. slawistyczny
przysł. slawistycznie
Wiktionary
(1.1-2) słowianoznawstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poddawanie czegoś wpływom słowiańskim, proces przyswajania lub narzucania kultury słowiańskiej
Wiktionary
Sl
Wikipedia
(1.1) […] u źródeł państwowości litewskiej nie leżał konflikt etniczny, ale kontakty plemięemion bałtyckich i słowiańskich, których efektem była slawizacja elit litewskich w epoce średniowiecza.
(1.1) Trudno powiedzieć coś bliższego o pokrewieństwie słowiańskiego z językami zamieszkujących te tereny Wenetów, mimo, że ludność ta, obok Bałtów, weszła w skład biologicznego trzonu późniejszych Słowian. Slawizacja była tak gruntowna, że mowa ich w pierwotnej formie nigdzie się nie zachowała.
Wiktionary
IPA: ˌslavʲiˈzat͡sʲja, AS: slavʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. slawizm mrz., slawistyka ż., slawista m., slawistka ż., slawizowanie n., zeslawizowanie n.
czas. slawizować ndk., zeslawizować dk.
przym. slawistyczny, slawizacyjny
Wiktionary
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na którymś z języków słowiańskich albo z niego przejęte; słowianizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z któregoś języka słowiańskiego;
Wiktionary
Slawizm – jednostka językowa zaczerpnięta z języka słowiańskiego, zadomowiona w języku nienależącym do grupy słowiańskiej lub wpleciona do doraźnej wypowiedzi.
Termin „slawizm” w zbiorczy sposób określa jednostki językowe zaczerpnięte z różnych języków słowiańskich (rusycyzmów, polonizmów, czechizmów, słowacyzmów itd.). Określa się nim również wyrażenia o stwierdzonym pochodzeniu słowiańskim, w przypadkach gdy nie wiadomo dokładnie, z którego języka zostały przejęte.
Wikipedia
IPA: ˈslavʲism̥, AS: slavʹism̦
Wiktionary
rzecz. slawistyka ż., slawista mos., slawistka ż., slawizacja ż., slawika nmos., slavica nmos.
przym. slawistyczny
Wiktionary
(1.1) słowianizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|slawizować.
Wiktionary
rzecz. zeslawizowanie n., slawista m., slawistka ż., slawistyka ż., slawizacja ż.
czas. slawizować ndk., zeslawizować dk.
przym. slawistyczny
Wiktionary
kraina we wschodniej Chorwacji; Sławonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;
Wiktionary
Slawonia (także Sławonia, Slavonija) – kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy. Często zaliczany jest do niej także region Sremu.
Slawonia zajmuje południowy skraj Kotliny Panońskiej. W jej skład wchodzą szerokie doliny Sawy i Drawy – Posawie i Podrawie oraz leżąca między nimi równina, z której wyrastają wzniesienia panońskich gór wyspowych (najwyższe pasmo – góry Papuk, do 953 m n.p.m.).
Wikipedia
przym. slawoński
Wiktionary
przymiotnik od: Slawonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Slawonią, dotyczący Slawonii
Wiktionary
rzecz. Slawonia ż.
Wiktionary
skrót od: Stronnictwo Ludowo-Chrześcijańskie - polska partia polityczna
SJP.pl
[czytaj: es-el-de] skrót od: Sojusz Lewicy Demokratycznej - polska partia polityczna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub męski
(1.1) = polit. Sojusz Lewicy Demokratycznej;
Wiktionary
(1.1) Wczoraj SLD ogłosiło swojego kandydata na prezydenta.
Wiktionary
IPA: ɛs‿ɛl‿ˈdɛ, AS: es‿el‿de
Wiktionary
rzecz. SLD-owiec m.
przym. SLD-owski
Wiktionary
członek SLD (Sojuszu Lewicy Demokratycznej); eseldowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nieużyteczna warstwa
Wiktionary
[czytaj: slip] opcja oszczędnego trybu uruchomienia komputera, polegająca na ograniczeniu wielu jego funkcji i możliwości szybkiego powrotu do pełnego działania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: slipin] demonstracja publiczna bez użycia siły, podczas której uczestnicy, zwykle przykryci transparentami, udają, że śpią
SJP.pl
[czytaj: sliping] kolejowy wagon sypialny; sliping
SJP.pl
w starych konstrukcjach dachowych: belka opierająca się na szczytowych ścianach budynku
SJP.pl
przymiotnik od: slega
SJP.pl
określenie wykonawcze: zwalniając, rozszerzając; slargando
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = chem. lauretosiarczan sodu
Wiktionary
(1.1) SLS i SLES w pełni i szybko ulegają biodegradacji. Przeprowadzane przez nas oceny wpływu na środowisko [...] wykazują, że wykorzystywane aktualnie ilości nie stanowią powodu do obaw.
Wiktionary
[czytaj: slajd] fotografia w formie małoobrazkowych przezroczy, przeznaczona do rzutowania na ekran; slajd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. technika instrumentacji gitarowej polegająca na „ślizganiu” się pomiędzy tonami;
(1.2) muz. metalowa lub szklana tuleja zakładana na palec, która umożliwa technikę (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. slajd m., slajder m., slajdowisko n.
przym. slajdowy
Wiktionary
1. o kroju: dopasowany do sylwetki; slim fit, slim-fit, slimowany;
2. typ wąskiej obudowy komputera
SJP.pl
SLIM – japoński lądownik, zbudowany przez agencję kosmiczną JAXA.
Wikipedia
o kroju: dopasowany do sylwetki; slim fit, slimowany, slim
SJP.pl
o kroju: dopasowany do sylwetki; slim-fit, slim fit, slim
SJP.pl
napój przyrządzany z odpowiedniego trunku (np. whiskey), cukru i skórki cytrynowej (na zimno) lub gałki muszkatołowej (na gorąco)
SJP.pl
Sling – wieś w Anglii, w hrabstwie Gloucestershire. Leży 28 km na południowy zachód od miasta Gloucester i 174 km na zachód od Londynu.
Wikipedia
1. urządzenie służące do wodowania niedużych statków oraz wyciągania ich na brzeg; wyciąg;
2. pochylnia do wciągania wielorybów na statki wielorybnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pochylnia na nabrzeżu do wyciągania lub wodowania mniejszych jednostek pływających;
(1.2) żegl. pochylnia na rufie statku, głównie do wciągania sieci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na włoku wjechał przez slip spory pingwin.
Wiktionary
IPA: slʲip, AS: slʹip
Wiktionary
czas. slipować ndk.
Wiktionary
(1.1) wyciąg stoczniowy
Wiktionary
kolejowy wagon sypialny; sleeping
SJP.pl
związany ze slipingiem, będący slipingiem, np. miejsce slipingowe
SJP.pl
męskie majtki bez nogawek; slipy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: slipy
Wiktionary
IPA: ˈslʲipʲci, AS: slʹipʹḱi
Wiktionary
rzecz. slipy
Wiktionary
w żeglarstwie: wodować lub wyciągać na brzeg niewielką jednostkę pływającą przy pomocy wyciągu stoczniowego
SJP.pl
krótkie, męskie spodenki kąpielowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kraw. męskie, obcisłe majtki;
Wiktionary
Slipy (od slip, wsuwać, wślizgiwać się) – element bielizny męskiej, bielizna męska osobista o wciętym kroju, odsłaniająca całe uda, noszona bezpośrednio przy skórze pod innymi ubraniami, przylegająca do ciała. Slipy sięgają od pasa do uda, nie mają nogawek. Ich zadaniem jest zakrywanie i ochrona intymnych części ciała mężczyzny.
Wikipedia
(1.1) Klimatyzacja była tak ustawiona, że mogliśmy chodzić w samych slipach.
Wiktionary
IPA: ˈslʲipɨ, AS: slʹipy
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. slipki lm nm.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk badki, batki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrót od: Społeczne Liceum Ogólnokształcące
SJP.pl
[czytaj: slo:łn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
słowiańskie imię męskie
SJP.pl
Sl
Wikipedia
1. krótkie, łatwe do zapamiętania hasło propagujące, stosowany głównie w reklamie i polityce;
2. znany i utarty zwrot, który poprzez nadmierne używanie stracił na swoim znaczeniu; frazes, banał, komunał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) oklepany zwrot
(1.2) hasło reklamowe lub propagandowe
Wiktionary
Sl
Wikipedia
IPA: ˈslɔɡãn, AS: slogãn
Wiktionary
rzecz. sloganowość ż.
przym. sloganowy
przysł. sloganowo
Wiktionary
(1.1) banał, frazes, komunał, liczman, oczywistość, ogólnik, stara śpiewka, truizm
Wiktionary
potocznie: człowiek posługujący się sloganami; sloganista
SJP.pl
zdrobnienie od: slogan
SJP.pl
potocznie: człowiek posługujący się sloganami; sloganiarz
SJP.pl
rzadko: przypominający slogan, nasycony w pewnym stopniu ogólnikami
SJP.pl
przymiotnik od: slogan
SJP.pl
szwedzki system wyrabiania zręczności przez rzemieślnicze prace ręczne
SJP.pl
Slojd (szw.: slöjd – zręczność, biegłość) – wywodzący się ze Skandynawii system nauczania prac ręcznych w drewnie, metalu, tekturze, wiklinie.
Wikipedia
[czytaj: slołpstajl] dyscyplina olimpijska w narciarstwie dowolnym
SJP.pl
Slopestyle – szerokie pojęcie określające snowboardowy freestyle (a także narciarski freestyle – freeskiing). "Styl na stoku" nie jest stylem ubioru, lecz stylem jazdy. Polega na wykonywaniu przeróżnych ewolucji na desce lub nartach, tj. skoki, street na stoku (czyli np. rotacje podczas jazdy) czy jazda po przeszkodach (jibbing).
Wikipedia
1. dodatkowe małe skrzydełko zwiększające nośność samolotu; skrzele;
2. gniazdo rozszerzeń w układzie elektronicznym;
3. miejsce w harmonogramie
SJP.pl
Gniazdo krawędziowe lub slot (z ang. "szczelina") – gniazdo służące do podłączania płytek drukowanych posiadających złącze krawędziowe. Spotykane są one na płytach głównych komputerów, gdzie służą do podłączania dodatkowych elementów systemu, zwykle w postaci kart rozszerzeń (takich jak np. karta graficzna, karta sieciowa, muzyczna itp.).
Wikipedia
[czytaj: slafi lub slałi] rasa psa, chart arabski
SJP.pl
Slow-fox to taniec towarzyski, powstały w XX wieku w Anglii z Fokstrota.
Wikipedia
[czytaj: slołfudowy] związany z ruchem lub organizacją slow food
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz
Wiktionary
[czytaj: slamp] gwałtowny spadek produkcji, cen i zysków w gospodarce
SJP.pl
w ekonomii: stan gospodarki, w którym inflacji towarzyszy spadek dochodu narodowego, produkcji i wzrost bezrobocia
SJP.pl
Slumpflacja – zjawisko makroekonomiczne, polegające na jednoczesnym, paradoksalnym występowaniu w gospodarce państwa zarówno znaczącej inflacji, jak i spadku produkcji i dochodu narodowego w ujęciu bezwzględnym.
Wikipedia
[czytaj: slams] zniszczony, nędzny dom zamieszkiwany przez ubogich mieszkańców miast; slams
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urb. dzielnica nędzy w wielkim mieście;
(1.2) nędzny, prowizoryczny dom zamieszkały przez biedotę miejską
Wiktionary
rzecz. slams m.
przym. slumsowy, slamsowy
Wiktionary
(1.1) slams
(1.2) slams, rudera
Wiktionary
potocznie: nędzny, brudny, zaniedbany
SJP.pl
biedna dzielnica w wielkim mieście; slumsy, slums, slamsy, slams
SJP.pl
[czytaj: slamsowy] dotyczący domów zamieszkałych przez biedotę lub wielkomiejskich dzielnic nędzy; slamsowy
SJP.pl
[czytaj: slamsy] biedna dzielnica w wielkim mieście; slamsy
SJP.pl
Slumsy (czyt. [slamsy] od slums) – obszar miasta zamieszkany przez biedną ludność (najczęściej imigrantów lub przybyszy z terenów wiejskich). Obszary takie są najbardziej powszechne w wielkich aglomeracjach państw globalnego południa (kiedyś zwanego Trzecim Światem) (np. w Afryce, Indiach czy Ameryce Południowej), ale także w krajach wysokorozwiniętych jak np. USA.
Wikipedia
rodzaj ożaglowania jednomasztowego żaglowca (z grotem i fokiem); żaglowiec jednomasztowy o takim ożaglowaniu; szlup
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. jednomasztowy żaglowiec z grotem i fokiem;
(1.2) żegl. wojsk. żaglowy okręt wojenny, w użyciu w XVIII i XIX w.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Slupy są najczęściej spotykanymi w Polsce żaglówkami.
(1.2) Oprócz specjalnie budowanych lub przystosowanych trałowców, do trałowania min używano też okrętów innych klas, jak slupy, torpedowce, a nawet, rzadko, niszczyciele.
Wiktionary
IPA: slup, AS: slup
Wiktionary
[czytaj: slari] środek wybuchowy tańszy i bezpieczniejszy od dynamitu
SJP.pl
[czytaj: slatszejming] poniżanie lub ośmieszanie kobiety za jej seksualność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. psych. praktyka zawstydzania i krytykowania ludzi, zwłaszcza kobiet i dziewcząt, postrzeganych jako naruszających czyjeś oczekiwania dotyczące zachowania i wyglądu, poprzez porównanie ich do prostytutek, „dziwek” itp.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. symbol samaru, pierwiastka chemicznego;
2. skrót od: Księga Samuela (1, 2) - jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład Starego Testamentu
SJP.pl
symbol
(1.1) chem. samar (pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 62)
skrót
(2.1) = bibl. Księga Samuela
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samar jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Sm i liczbie atomowej 62.
Wiktionary
IPA: ɛs‿ˈɛ̃m, AS: es‿ẽm
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi. BibliaPL.
tłumaczenia.
* esperanto: (2.1) Sam
* hiszpański: (2.1) Sam
* włoski: (2.1) Sam
źródła.
== Sm (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = bibl. Book of Samuel → Sm, Księga Samuela
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
(1.1) 1Sm, 2Sm
synonimy.
(1.1) Book of Samuel; skr. Samuel, Sa
Wiktionary
skrót od: Societas Missionum ad Afros - Stowarzyszenie Misji Afrykańskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: smak;
2. charakterystyczny szczegół, osobliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od smak
Wiktionary
rzecz. smak m.
przym. smaczny, smakowy
przysł. smakowicie, smakowo
Wiktionary
gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny kluzjowatych; mangostan właściwy, garcynia, żółtopla, żółciecz
SJP.pl
wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane w strefie międzyzwrotnikowej dla smacznych owoców; awokado, avocado
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Persea|ref=tak|Mill.., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny wawrzynowatych;
Wiktionary
Smaczliwka, awokado ("Persea" Mill.) – rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny wawrzynowatych ("Lauraceae"). Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego od ok. 80, poprzez 108 do nawet ok. 200 gatunków. Występują one w Ameryce Północnej i Południowej, nieliczne gatunki także w Azji południowo-wschodniej. Dwa gatunki (smaczliwka indyjska i "Persea barbujana") rosną na wyspach Makaronezji.
Wikipedia
przym. smaczny
Wiktionary
(1.1) awokado
Wiktionary
mający dobry smak
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia
forma przymiotnika.
(2.1) D. lp. m. i n. oraz B. lp. mos. i mzw. od smaczny
Wiktionary
(1.1) Panie i panowie! Kapitan statku oraz szef kuchni życzą smacznego!
Wiktionary
IPA: smat͡ʃˈnɛɡɔ, AS: smačnego
Wiktionary
rzecz. smak mrz.
przym. smaczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób smaczny, apetycznie
Wiktionary
przym. smaczny, smakowity, smakowy
rzecz. przysmak mrz., smak mrz., smaczność ż.
czas. smakować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smacznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smaczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smaczne; cecha tych, którzy są smaczni
Wiktionary
przym. smaczny
przysł. smacznie
rzecz. smak mrz.
Wiktionary
mający dobry smak
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający dobry smak; dobrze smakujący
(1.2) w dobrym smaku, guście
Wiktionary
(1.1) Jego mięso opisywano jako smaczne i prawdopodobnie wyginął z powodu polowań.
(1.1) Żurek i barszcz są bardzo smacznymi zupami.
Wiktionary
IPA: ˈsmat͡ʃnɨ, AS: smačny
Wiktionary
rzecz. przysmak mrz., smak m., smaczek m., smakosz m., smakoszostwo n., smakowitość ż., smaczność ż., smaczliwka ż., smakołyk m., smakowanie n.
czas. smakować ndk.
przym. smakowy, smakowity
przysł. smacznie, smakowicie, smakowo
wykrz. smacznego
Wiktionary
(1.2) smakowity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Litwa,Drohiczyn,Lubelszczyzna wschodnia,Lubelszczyzna zachodnia,Tykocin,Międzyrzec Podlaski,Turów. suchość w ustach spowodowana pragnieniem lub chorobą
(1.2) gw-pl|Janki Młode. niesmak w ustach
forma czasownika.
(2.1) 3 os. lp. od: smagać
Wiktionary
(1.1) Mám taką smage.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. uderzać batem, biczem, rzemieniem itp.;
2. o czymś długim i cienkim: uderzać;
3. o wietrze lub deszczu: uderzać podmuchami, strumieniami;
4. wyrażać dezaprobatę wobec kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. smagnąć, wysmagać)
(1.1) uderzać czymś długim oraz wiotkim
(1.2) meteorol. gwałtownie napierać; ostro uderzać
(1.3) wyrażać pogardę
czasownik zwrotny niedokonany smagać się (dk. smagnąć się, wysmagać się)
(2.1) smagać siebie samego
(2.2) smagać siebie nawzajem
Wiktionary
(1.2) Dla pozostałych rebeliantów Hoth było ponurą, jałową dziurą, skutą bezgranicznym lodem i smaganą zawodzącymi wiatrami.
Wiktionary
rzecz. smaganie n.
Wiktionary
(1.1) biczować, chłostać
(1.2) chłostać, owiewać
(1.3) chłostać, piętnować
Wiktionary
1. uderzać batem, biczem, rzemieniem itp.;
2. o czymś długim i cienkim: uderzać;
3. o wietrze lub deszczu: uderzać podmuchami, strumieniami;
4. wyrażać dezaprobatę wobec kogoś
SJP.pl
gatunek drapieżnej ryby okoniokształtnej; koryfena, złota makrela
SJP.pl
smaglec mniejszy (smaglec ogonokleszcz) - gatunek ważki z rodziny gadziogłówkowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: smagle
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smagły
SJP.pl
drobna roślina zielna z rodziny kapustowatych (krzyżowych), o szaro owłosionych liściach i białych, żółtych lub niebieskich kwiatach, pochodząca z Eurazji i północnej Afryki
SJP.pl
Sm
Wikipedia
1. uderzyć batem, biczem, rzemieniem itp.;
2. o czymś długim i cienkim: uderzyć;
3. o wietrze lub deszczu: uderzyć podmuchem, strumieniem;
4. wyrazić dezaprobatę wobec kogoś
SJP.pl
1. uderzyć batem, biczem, rzemieniem itp.;
2. o czymś długim i cienkim: uderzyć;
3. o wietrze lub deszczu: uderzyć podmuchem, strumieniem;
4. wyrazić dezaprobatę wobec kogoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. smagać)
(1.1) uderzyć czymś długim oraz wiotkim
(1.2) meteorol. gwałtownie naprzeć; ostro uderzyć
(1.3) wyrazić pogardę
czasownik zwrotny dokonany smagnąć się (dk. smagać się)
(2.1) smagnąć siebie samego
(2.2) smagnąć siebie nawzajem
Wiktionary
rzecz. smagnięcie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Smagów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Borkowice. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. województwa radomskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) lekko smagły
Wiktionary
rzecz. smagławość ż.
Wiktionary
przestarzałe: mający smagłą cerę
SJP.pl
mający smagłą skórę
SJP.pl
o cerze, twarzy: ciemny, oliwkowy, śniady
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o oliwkowej cerze, ciemnej karnacji
Wiktionary
(1.1) Na balu sylwestrowym nie mogłam napatrzeć się na tamtego smagłego mężczyznę w białej koszuli, który towarzyszył naszej znajomej ze studiów.
Wiktionary
IPA: ˈsmaɡwɨ, AS: smagu̯y
Wiktionary
rzecz. smagłość ż.
Wiktionary
(1.1) śniady, ciemny
Wiktionary
1. jeden ze zmysłów człowieka;
2. właściwość rzeczy działająca na zmysł smaku;
3. przyjemność odczuwana pod wpływem zewnętrznych czynników lub okoliczności;
4. upodobanie do czegoś;
5. właściwość decydująca o tym, że coś uzyskuje szczególny dla siebie charakter; smaczek;
6. poczucie piękna, elegancji; gust
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
(1.2) kulin. właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
(1.3) przen. gust, poczucie estetyki, piękna;
(1.4) pot. ochota, chęć na jakąś potrawę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Florian pił tak dużo alkoholu, że stracił smak.
(1.2) Ta potrawa ma kwaśny smak.
(1.3) Ten kolekcjoner słynie z dobrego smaku i kupuje tylko najładniejsze obrazy.
Wiktionary
IPA: smak, AS: smak
Wiktionary
rzecz. smakosz m., smakoszka ż., smakowitość ż., smaczność ż., absmak m., posmak m., niesmak m., smakowanie n., zasmakowanie n., posmakowanie n.
:: zdrobn. smaczek m.
czas. smakować ndk., zasmakować dk., posmakować dk.
przym. smakowy, smakowity, smaczny, niesmaczny, wysmakowany
przysł. smakowo, smacznie, niesmacznie, wysmakowanie, smakowicie
wykrz. smacznego
Wiktionary
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński szmak
(1.3) gust, wyszukanie
Wiktionary
1. ten, kto lubi jeść smaczne potrawy, delektuje się wyszukanym jedzeniem, napojami i zna się na nich;
2. wytrawny znawca czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) miłośnik wykwintnych dań, entuzjasta dobrego jedzenia
(1.2) przen. wytrawny znawca czegoś
Wiktionary
Smakosz (tytuł oryg. "Jeepers Creepers") – film fabularny (horror) z 2001 roku, wykreowany przez fana gatunku Victora Salvę, twórcę filmu "Siła spokoju" (2006). Producentem wykonawczym projektu jest Francis Ford Coppola. Film doczekał się trzech sequeli − "Smakosz 2" (2003), "Smakosz 3" (2017) oraz "" (2022).
Wikipedia
(1.1) Do tej tawerny pielgrzymują smakosze ostryg.
(1.2) Beniamin zna kilku smakoszy jazzu.
Wiktionary
rzecz. smakoszostwo n., smakowitość ż., smakołyk m.
:: fż. smakoszka ż.
czas. smakować ndk., posmakować dk.
przym. smakoszowski, smaczny, smakowity, smakowy
przysł. smakowicie, smakowo
Wiktionary
(1.1) koneser, daw. gastrolatra
(1.2) koneser
Wiktionary
→ smakosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która lubi smacznie zjeść
Wiktionary
rzecz. smak mrz., smakosz mos.
przym. smakowity, smakowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smakować.
Wiktionary
IPA: ˌsmakɔˈvãɲɛ, AS: smakovãńe
Wiktionary
czas. smakować
rzecz. smak mrz., zasmakowanie
przym. smaczny, smakowity, smakowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kulin. próbować czegoś w celu określenia smaku
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) kulin. o potrawach, napojach itp.: mieć smak
(2.2) kulin. o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku, być smacznym
Wiktionary
(1.1) Nie muszę być kiperem, by smakować wino.
(2.1) Czekoladowo-orzechowy budyń Heleny smakował okropnie, ale zjadłam jedną porcję z uprzejmości.
(2.2) Tytoń kompletnie mi nie smakuje. Dziwię się ludziom, którzy palą.
Wiktionary
IPA: smaˈkɔvat͡ɕ, AS: smakovać
Wiktionary
czas. gwara. szmakować, gwara. smankować, zasmakować, posmakować
czas. rozsmakować się
rzecz. smakosz mos., przysmak mrz., smakowanie n., smak
przym. smaczny, smakowy, smakowity
przysł. smacznie, smakowicie, smakowo
Wiktionary
(1.1) próbować, kosztować, degustować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wzbudzając apetyt
(1.2) świadcząc o czyimś rozsmakowaniu
Wiktionary
(1.1) Rolady Zosi prezentowały się smakowicie.
(1.2) Najsmakowiciej mlaskał najgrubszy z krasnali.
Wiktionary
rzecz. smakosz mos., smak mrz., smaczek mrz., posmak mrz., smakowitość ż.
czas. smakować ndk., zasmakować dk., posmakować dk., zniesmaczać ndk., zniesmaczyć dk.
przym. smaczny, smakowity, smakowy
przysł. smakowo
Wiktionary
(1.1) smacznie, apetycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smakowicie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smakowite; cecha tych, którzy są smakowici
Wiktionary
przym. smakowity, smaczny
przysł. smakowicie
rzecz. smak mrz., smakosz mos.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: smakowity
SJP.pl
1. bardzo smaczny; znakomity, pyszny;
2. świadczący o dobrym smaku czegoś;
3. w przenośni: szczególnie interesujący; atrakcyjny, wyborny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wzbudzający apetyt, zachęcający do jedzenia, bardzo smaczny
(1.2) przen. atrakcyjny seksualnie
Wiktionary
rzecz. smak m., smakowitość ż., smakowanie n., smakosz m., smakoszka ż.
czas. smakować ndk.
przym. smaczny
przysł. smakowicie, smacznie, smakowo
Wiktionary
(1.1) apetyczny, pyszny, smaczny, kuszący
(1.2) seksowny, apetyczny, kuszący
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wyczuwalnie przez zmysł smaku
Wiktionary
rzecz. smak mrz., smaczek mrz., posmak mrz., smakosz mos.
czas. smakować ndk., zasmakować dk., posmakować dk., zniesmaczać ndk., zniesmaczyć dk.
przym. smaczny, smakowity, smakowy
przysł. smakowicie
Wiktionary
1. → smak;
2. o produkcie spożywczym: mający określony smak
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący smaku, związany ze smakiem
Wiktionary
(1.1) Walory smakowe rzodkwi japońskiej zbliżone są do rzodkiewki, jednak jej wartość odżywcza jest wyższa.
Wiktionary
IPA: smaˈkɔvɨ, AS: smakovy
Wiktionary
rzecz. smak m., smaczek m., smakosz m., smakoszka ż., smakowanie n.
czas. smakować ndk.
przym. smaczny, wysmakowany
przysł. smacznie, smakowo, smakowicie
Wiktionary
książkowo: coś bardzo smacznego; pychota, pyszota, przysmak, rarytas, specjał, delikates
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś smacznego
Wiktionary
(1.1) Babcia Honorata przyniosła ci torbę pełną smakołyków.
Wiktionary
rzecz. smak m., smakosz mos.
przym. smaczny
Wiktionary
(1.1) przysmak, frykas, rarytas
Wiktionary
młodzieżowo: coś bardzo smacznego; smakołyk, frykas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młodz. coś smacznego
Wiktionary
region na południowym wschodzie Szwecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna w południowo-wschodniej Szwecji;
Wiktionary
Sm
Wikipedia
przym. smalandzki
Wiktionary
1. → Smalandia;
2. gończy smalandzki - rasa psa należąca do grupy psów gończych i posokowców
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Smalandią, dotyczący Smalandii
Wiktionary
(1.1) Na prawym skrzydle stał regiment smalandzki pod dowództwem płk. Krusego (800 koni, osiem szwadronów) oraz 60 piechurów pod dowództwem kpt. Kafle.
(1.1) Narzutniaki smalandzkie należą do najmniej licznych. Jedynie czerwony granit smalandzki jest dość pospolity.
(1.1) Jest wysoce prawdopodobne, że żelazo smalandzkie wędrowało za ozdoby na Olandię i Gotlandię, zaś zboże skańskie za bydło do Vastergótland i Halland.
Wiktionary
rzecz. Smalandia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: smalec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: smalec
Wiktionary
(1.1) Tadziu, przy twoim cholesterolu, żebyś nawet nie myślał o smalczyku ze skwarkami.
Wiktionary
rzecz. smalec mrz., smaluszek mrz.
Wiktionary
(1.1) smaluszek
Wiktionary
tłuszcz zwierzęcy otrzymywany najczęściej z sadła lub słoniny wieprzowej; szmalec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;
Wiktionary
Smalec – tłuszcz zwierzęcy wykorzystywany w sztuce kulinarnej do przyrządzania potraw, jak również bezpośredniego spożywania.
Wikipedia
(1.1) Uwielbiam chleb ze smalcem.
Wiktionary
IPA: ˈsmalɛt͡s, AS: smalec
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. smalczyk mrz., smaluszek mrz.
Wiktionary
(1.1) pot. szmalec; gw. Śląsk Cieszyński szmolec, gw. Górny Śląsk tuste
Wiktionary
opalać z wierzchu, powlekać sadzą; o lampie kwarcowej: grzać, palić się
SJP.pl
związek nieorganiczny, sproszkowany krzemian potasu i kobaltu o szafirowej barwie; błękit królewski
SJP.pl
Smalta, błękit królewski – substancja barwiąca koloru szafirowego. Stosowana jako barwnik do barwienia szkła, produkcji emalii oraz farb stosowanych na szkło lub porcelanę. Znana była już w starożytnym Egipcie. Smalta była niegdyś powszechnie stosowana również jako pigment do farb artystycznych, pomimo niezbyt intensywnego koloru i słabego krycia (np. czasy oświecenia). Wyparta została po odkryciu metod produkcji syntetycznej ultramaryny[].
Wikipedia
minerał, arsenek kobaltu i niklu
SJP.pl
Smaltyn (lub smaltyt) – minerał z gromady arsenków; należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od smalty, niebieskiego barwnika otrzymywanego z tego minerału.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: smalec
Wiktionary
(1.1) Babcia ci zrobi chlebka ze smaluszkiem ze skwarkami.
Wiktionary
rzecz. smalec mrz., smalczyk mrz.
Wiktionary
(1.1) smalczyk
Wiktionary
człowiek wolny, bogaty, w średnim wieku i bez dzieci, będący idealnym celem dla akcji reklamowych wielu przedsiębiorstw
SJP.pl
materiał służący do smarowania powierzchni trących, zaliczany do materiałów konstrukcyjnych; środek smarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów;
Wiktionary
Smar – substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów, które stykając się ze sobą tymi powierzchniami, poruszają się względem siebie. Smar działa na zasadzie wniknięcia w szczelinę pomiędzy tymi powierzchniami i utworzenia tam warstwy poślizgowej poprzez całkowite odseparowanie od siebie tych powierzchni.
Wikipedia
(1.1) Posmaruj trochę smarem, to może się nie zatrze.
Wiktionary
IPA: smar, AS: smar
Wiktionary
rzecz. smarowidło n., wysmarowanie n., posmarowanie n., obsmarowanie n., smarowanie n., smarownica ż., smarność ż., smarowacz m., smarownik m., smarowność ż.
czas. smarować, rozsmarowywać
przym. smarowy
Wiktionary
(1.1) tłuszcz; gw. Górny Śląsk mazidło, szmiyra, szmyr, szmyra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. jubil. szmaragd
Wiktionary
Smaragd, Szmaragd – imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "szmaragd". Patronem tego imienia jest św. Smaragd (Szmaragd), wspominany razem ze św. Cyriakiem i Largusem.
Smaragd, Szmaragd imieniny obchodzi 8 sierpnia.
Wikipedia
IPA: ˈsmarakt, AS: smarakt
Wiktionary
rzecz. szmaragd mrz.
Wiktionary
szmaragdowozielona odmiana hornblendy aktynolitowej o właściwościach zbliżonych do aktynolitu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od smart
Wiktionary
rzecz. smart m.
Wiktionary
w Polsce do XII w.: kmieć zależny od księcia i zobowiązany do spełniania różnego rodzaju posług; smurd; smerd; smerda
SJP.pl
jadalny grzyb o białym trzonie i kapeluszu w postaci pomarszczonej czapeczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. rodzaj grzybów
Wiktionary
IPA: smart͡s, AS: smarc
Wiktionary
rzecz. smardzowate nmos.
Wiktionary
(1.1) lud. zemłane serce, gw. Mazowsze babie ucho
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Smardzewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Mazowiecki. 7 km od centrum Tomaszowa Mazowieckiego. We wsi znajduje się największe nad Zalewem Sulejowskim nabrzeże rekreacyjno-turystyczne, służące jako miejsce wypoczynku dla mieszkańców Łodzi i Tomaszowa Mazowieckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Smardzewice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
o cechach smardzowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Morchellaceae|Rchb.|ref=tak., rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców;
Wiktionary
Smardzowate ("Morchellaceae" Rchb.) – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców ("Pezizales").
Wikipedia
(1.1) Owocniki smardzowatych są zwykle kapeluszowate.
Wiktionary
rzecz. smardz mzw., Smardzewice nmos.
przym. smardzewicki
Wiktionary
o cechach smardzowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Zobacz też: Smardzowice w innych znaczeniach tej nazwy.
Smardzowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała.
W latach 1975–1998 w województwie krakowskim.
Wikipedia
Smarglin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Dobre.
Wikipedia
pospolicie: wydzielina z nosa; smarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. (także. żart.) niedobry chłopiec
(1.2) pot. (także. pejor.) człowiek niedojrzały
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. wydzielina z nosa
Wiktionary
(1.1) Wczoraj smark sąsiadów wlazł przez okienko do piwnicy.
(1.2) Brakowało, żebym się jakiemuś smarkowi musiał tłumaczyć!
(2.1) Nie jedz smarków, weź chusteczkę!
Wiktionary
rzecz. smarkacz mos., smarkanie n., smarknięcie n., smarkateria ż.
czas. smarować, smarkać ndk., smarknąć dk.
przym. zasmarkany
Wiktionary
(1.1) gnojek, małolat, smarkacz, smarkul, smyk
(1.2) pętak, smarkacz, smarkul
(2.1) gil, glut, koza, śpik
Wiktionary
sraluch, srajdek, smród, smark; pogardliwie:
1. młoda osoba, zwłaszcza niedojrzała;
2. dziecko, zwłaszcza niegrzeczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. dziecko, mały chłopiec
(1.2) obraź. osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
Wiktionary
IPA: ˈsmarkat͡ʃ, AS: smarkač
Wiktionary
rzecz. posmarkanie n., smark mos./mrz., smarkaczostwo n., smarkaczowskość ż., smarkanie n., smarkata ż., smarkateria ż., smarkatka ż., smarki nmos., smarknięcie n., smarkul mos., smarkula ż., smarkulka ż., usmarkanie n., usmarkaniec mos., wysmarkanie n., wysmarkiwanie n., zasmarkanie n., zasmarkiwanie n.
czas. posmarkać dk., smarkać ndk., smarknąć dk., usmarkać dk., wysmarkać dk., wysmarkiwać ndk., zasmarkać dk., zasmarkiwać ndk.
przym. smarkaczowaty, smarkaczowski, smarkatowaty, smarkaty, usmarkany, zasmarkany
przysł. smarkato
Wiktionary
(1.1-2) szczeniak, gówniarz, reg. śl. gid, reg. śl. gizd
Wiktionary
potocznie: niedorosły, niedojrzały; smarkatowaty, smarkaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smarkać.
Wiktionary
rzecz. smark m., smarkacz m., smarkula ż., smarmateria ż., smarkateria ż.
czas. smarkać ndk.
przym. smarkaty, zasmarkany
Wiktionary
lekceważąco: kobieta niedorosła
SJP.pl
Sm
Wikipedia
lekceważąco o grupie dzieci, młodzieży lub młodych ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekcew. o młodych, niedojrzałych ludziach
Wiktionary
(1.1) A do zrozumienia materii literackiej, do zrozumienia istotnego piękna Fredrowskiego dzieła smarkateria jeszcze nie dojrzała.
Wiktionary
IPA: ˌsmarkaˈtɛrʲja, AS: smarkaterʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. smarkacz mos., smark mos./mrz., smarkula ż., smarkanie n.
przym. smarkaty, zasmarkany, smarkaczowski
Wiktionary
(1.1) posp. grub. pogard. gówniarzeria
Wiktionary
potocznie: niedorosła dziewczyna lub mała dziewczynka, smarkula
SJP.pl
potocznie: niedorosły, niedojrzały; smarkaczowaty, smarkaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smarkate; cecha tych, którzy są smarkaci
Wiktionary
przym. smarkaty
przysł. smarkato
Wiktionary
potocznie: niedorosły, niedojrzały; smarkatowaty, smarkaczowaty
SJP.pl
pospolicie: oczyszczać nos z wydzieliny, wydmuchiwać nos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. smarknąć)
(1.1) pot. fizj. oczyszczać nos z wydzieliny
Wiktionary
rzecz. smarkanie n., smark mos./mrz.
przym. zasmarkany
Wiktionary
integracja działań sprzedażowych i marketingowych w firmie
SJP.pl
pospolicie: wydzielina z nosa; smark
SJP.pl
Smarklice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca we wsi rodzina Żerów udzieliła pomocy Benjaminowi Blusztejnowi (Bashan) i Hindzie Sroszko. W 1988 roku Instytut Jad Waszem podjął decyzję o przyznaniu Janinie, Józefowi, Edwardowi i Franciszce Żero tytułu Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Wikipedia
smarkacz, sraluch, srajdek, smród; pogardliwie:
1. młoda osoba, zwłaszcza niedojrzała;
2. dziecko, zwłaszcza niegrzeczne
SJP.pl
pogardliwie: młoda dziewczyna, zwłaszcza niedojrzała; smarkacz, sraluch, srajdek, smród
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. o młodej dziewczynie
Wiktionary
Smarkula – polski film fabularny zrealizowany w roku 1963 w reżyserii Leonarda Buczkowskiego na podstawie powieści "Znajda" Romana Niewiarowicza.
W głównej roli wystąpiła Anna Prucnal, tu debiutantka a w przyszłości gwiazda francuskiej piosenki i filmu Federica Felliniego "Miasto kobiet" z 1980 roku.
Wikipedia
rzecz. smarkacz mos., smarkanie n., smarkateria ż.
przym. zasmarkany
Wiktionary
zdrobnienie od: smarkula
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: smarnie
SJP.pl
Smarność (inaczej stopień zmielenia) jest to wielkość charakteryzująca zdolność masy papierniczej do odwadniania w warunkach znormalizowanych. Smarność wyraża się w stopniach Schoppera-Rieglera (°SR) w skali od 0 do 100. Pomiaru smarności dokonuje się za pomocą aparatu Schoppera-Rieglera.
Wikipedia
służący do smarowania, dający się łatwo smarować
SJP.pl
robotnik zatrudniony przy smarowaniu, czyszczeniu i konserwacji maszyn i urządzeń; smarownik
SJP.pl
Sm
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smarować.
Wiktionary
Sm
Wikipedia
IPA: ˌsmarɔˈvãɲɛ, AS: smarovãńe
Wiktionary
czas. rozsmarowywać, smarować ndk., posmarować dk., wysmarować dk.
rzecz. smar m., smarowidło n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kulin. cuk. pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
(1.2) mech. dostarczać do ruchomych części smar
(1.3) pot. pejor. dawać łapówkę
(1.4) pot. eduk. gryzmolić, pisać
Wiktionary
(1.1) Kucharka smaruje bułki masłem.
(1.4) Adaś, przestań już smarować po tym blacie!
Wiktionary
IPA: smaˈrɔvat͡ɕ, AS: smarovać
Wiktionary
rzecz. smarowanie n., smar m., smark m., smarowidło n., posmarowanie n., wysmarowanie n.
czas. posmarować dk., podsmarowywać ndk., osmarować dk., osmarowywać ndk., rozsmarować dk., rozsmarowywać ndk., usmarować dk., wysmarować dk., wysmarowywać ndk.
przym. smarowy, smarowny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. substancja do smarowania lub wcierania
Wiktionary
IPA: ˌsmarɔˈvʲidwɔ, AS: smarovʹidu̯o
Wiktionary
czas. smarować ndk., nasmarować, posmarować, wysmarować, obsmarować
rzecz. smar m., smarowanie n., posmarowanie n., wysmarowanie n., obsmarowanie n.
Wiktionary
(1.1) smar, maść, krem, balsam
Wiktionary
urządzenie do smarowania maszyn olejem lub smarem stałym pod ciśnieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie do smarowania maszyn mechanicznych
Wiktionary
Smarownica – urządzenie do smarowania pod ciśnieniem, olejem (np. oliwiarka) lub smarem stałym (np. "towotnica").
Wikipedia
rzecz. smar mrz.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: smarownica;
2. urządzenie dozujące smar lub olej w maszynach
SJP.pl
Smarowniczka (potocznie kalamitka) – urządzenie służące do dozowania smaru w urządzeniach technicznych. Zapewnia przedostanie się do odpowiednich punktów smarowych smaru lub oleju.
Wikipedia
robotnik pracujący przy smarowaniu i konserwacji maszyn; smarowacz
SJP.pl
1. robotnik zatrudniony przy smarowaniu, czyszczeniu i konserwacji maszyn i urządzeń; smarowacz
2. indywidualizm literacki: pogardliwie o malarzu, rysowniku
SJP.pl
przymiotnik od: smar
SJP.pl
rzadziej: smarowacz, smarownik (czyli robotnik konserwujący maszyny)
SJP.pl
marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. pot. samochód marki Smart
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kuba jeździ w Grecji smartem do roboty.
Wiktionary
IPA: smart, AS: smart
Wiktionary
rzecz. smarcik mrz.
Wiktionary
[czytaj: smartbend] elektroniczny gadżet monitorujący aktywność fizyczną użytkownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie w formie opaski na rękę mające funkcje zegarka elektronicznego i ułatwiające kontrolę aktywności;
Wiktionary
Smartband (ang. także activity tracker, fitness tracker lub smart bracelet), również opaska sportowa lub opaska fitness – rodzaj urządzenia elektronicznego, monitorujące aktywność fizyczną użytkownika lub użytkowniczki. Jego główną funkcją jest lifelogging. Pierwsze smartbandy zaczęły powstawać w 2014 roku, jednak nie posiadały one jeszcze wyświetlacza.
Wikipedia
(1.1) Najprościej rzecz ujmując, smartwatch, tak samo jak smartfon, posiada liczne funkcjonalności. Smartband z kolei przeznaczony jest głównie do mierzenia aktywności związanych ze sportem – jak przebyty dystans czy spalone kalorie.
Wiktionary
(1.1) opaska sportowa, opaska fitness
Wiktionary
[czytaj: smartbuk] przenośny komputer łączący funkcje smartfona i netbooka
SJP.pl
telefon komórkowy z większymi możliwościami, zwykle z dużym ekranem dotykowym; smartphone
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) telekom. inform. urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;
Wiktionary
Sm
Wikipedia
(1.1) Od smartfona wolę zwykłą komórkę.
Wiktionary
IPA: ˈsmartfɔ̃n, AS: smartfõn
Wiktionary
rzecz. smartfonik mrz.
przym. smartfonowy
Wiktionary
(1.1) gw. Piwniczna smorc
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pasjonat smartfonów
Wiktionary
rzecz. smartfonizacja ż.
:: fż. smartfoniara
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od smartfon
Wiktionary
rzecz. smartfon m.
Wiktionary
wprowadzanie smartfonów w różnych dziedzinach życia
SJP.pl
użytkownik smartfona (mobilnego urządzenia elektronicznego)
SJP.pl
→ smartfon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) telekom. związany ze smartfonem, mający cechy smartfona
Wiktionary
rzecz. smartfon mzw./mrz.
Wiktionary
zbyt częste korzystanie ze smartfona
SJP.pl
typ wymiennych kart pamięci, używanych np. w niektórych aparatach cyfrowych
SJP.pl
SmartMedia – typ karty pamięci wprowadzony na rynek w 1996 r. Karta ta wygląda jak miniaturowa dyskietka o wymiarach 45x37x0,76 mm. Zasilana jest napięciem 3,3 V lub 5,0 V (starsze modele). Posiada 22 styki do połączenia z urządzeniem obsługiwanym, standardowo jest to cyfrowy aparat fotograficzny. Dostępne są moduły o pojemności do 128 MB. Obecnie wycofana z produkcji z powodu niskich pojemności maksymalnych i zastąpiona innymi kartami, np. xD.
Wikipedia
[czytaj: smartfon] telefon komórkowy z większymi możliwościami, zwykle z dużym ekranem dotykowym; smartfon
SJP.pl
[czytaj: smartłocz] elektroniczny gadżet na rękę łączący funkcje zegarka elektronicznego i niektóre funkcje smartfona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) elektron. urządzenie łączące funkcje zegarka elektronicznego i niektóre funkcje smartfonu;
Wiktionary
Sm
Wikipedia
(1.1) Niektóre smartwatche po powiązaniu ze smartfonem pozwalają na odczytywanie SMS-ów, odrzucanie połączeń lub odtwarzanie muzyki, niektóre nawet na prowadzenie rozmów telefonicznych.
Wiktionary
(1.1) inteligentny zegarek, smartzegarek
Wiktionary
Smarzewo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Smętowo Graniczne.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Smarzykowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. drukarskie druk nie wymagający zbytniego wysiłku; zawierający jedynie tekst i proste elementy graficzne
Wiktionary
IPA: smaˈruva, AS: smaruva
Wiktionary
[czytaj: smasz] smecz;
1. w tenisie i w badmintonie: mocne ścięcie górnej piłki lub lotki na pole przeciwnika;
2. w koszykówce: mocne włożenie piłki do kosza z góry
SJP.pl
Sm
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Sm
Wikipedia
dawniej: bazar, stragan, kram
SJP.pl
Smatruz (z niem. "Schmetterhaus") - w średniowieczu i wczesnej epoce nowożytnej rodzaj hali targowej, zawierającej jednoprzestrzenne wnętrze, w którym rzemieślnicy ustawiali ławy handlowe.
Określenie "Schmetterhaus" używane było szczególnie często w miastach objętych prawem niemieckim. Smatruzy budowano na rynkach lub w ich pobliżu. Stanowiły obiekty podobne do sukiennic lub domów płócienników, jednak różniły się jednoprzestrzennym wnętrzem, niepodzielonym na komory.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który smaży
Wiktionary
rzecz. smażenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. punkt gastronomiczny specjalizujący się w przygotowywaniu i serwowaniu produktów smażonych
Wiktionary
(1.1) Właściwie powinien jej powiedzieć prawdę, że jakby zapłacił za jeszcze jedną godzinę, to nie miałby już pieniędzy na oranżadę i frytki ze smażalni.
Wiktionary
czas. smażyć
rzecz. smażenie n.
przym. smażony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smażyć.
(1.2) kulin. obróbka termiczna żywności w gorącym tłuszczu;
Wiktionary
Smażenie – proces obróbki termicznej stosowany w gastronomii, polegający na ogrzewaniu potrawy w środowisku tłuszczu. Dla bardzo ograniczonej liczby potraw można także zastosować smażenie beztłuszczowe. Mianem smażenia (w cukrze) określa się także kandyzowanie.
Wikipedia
(1.2) Przed smażeniem zawsze marynuję tofu przez co najmniej 45 minut w sosie sojowym, czosnku, imbirze, syropie klonowym i musztardzie.
Wiktionary
IPA: smaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: smažẽńe
Wiktionary
rzecz. zasmażka ż., smażonka ż., smażalnia ż., obsmażanie n., wysmażanie n., wysmażenie n., obsmażanie n., obsmażenie n., zasmażanie n., zasmażenie n., odsmażanie n., odsmażenie n., podsmażanie n., smażylnica ż., usmażenie n., smażacz m., smażnik m.
czas. smażyć ndk., usmażyć dk., podsmażyć dk., podsmażać ndk., wysmażyć dk., wysmażać ndk., obsmażyć dk., obsmażać ndk., zasmażyć dk., zasmażać ndk., odsmażyć dk., odsmażać ndk.
przym. smażony
Wiktionary
potrawa smażona
SJP.pl
żartobliwie: leżenie na plaży i opalanie się w mocnym słońcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. konfitura
Wiktionary
rzecz. smażenie n.
Wiktionary
smażone mięso wieprzowe z cebulką (danie kuchni śląskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. jajecznica
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. grzyby zasmażane z jajkami
Wiktionary
(1.1) Śniodanie: smażonka, żymła abo chlyb, kawa z mlykiem.
Wiktionary
rzecz. smażenie n., smażylnica ż.
czas. smażyć ndk.
przym. smażony
Wiktionary
(1.1) jajecznica
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od smażyć
przymiotnik relacyjny
(2.1) kulin. przyrządzony / przyrządzany w procesie smażenia
Wiktionary
(1.1) Papad ma postać cienkiego, okrągłego naleśnika, podobnego do meksykańskiej tortilli, może być smażony, opiekany nad płomieniem, pieczony w piekarniku lub w mikrofalówce.
(2.1) Ile w Pobierowie kosztuje smażona ryba w restauracji przy plażaaży?
Wiktionary
rzecz. smażalnia ż., smażenie n., smażenina ż., smażonka ż.
czas. nasmażyć dk., smażyć ndk., posmażyć dk., usmażyć dk., wysmażyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. jajecznica
Wiktionary
rzecz. smażenie n., smażonka ż.
czas. smażyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. skąpiec
Wiktionary
1. przygotowywać potrawę do spożycia, poddając ją działaniu wysokiej temperatury, trzymając w gorącym tłuszczu, syropie;
2. smażyć się:
a) być smażonym;
b) pot. wystawiać się na silne działanie promieni słonecznych, temperatury; prażyć się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. usmażyć)
(1.1) kulin. poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia
czasownik zwrotny niedokonany smażyć się (dk. usmażyć się)
(2.1) być poddawanym działaniu wysokiej temperatury
(2.2) przen. pot. opalać się
Wiktionary
(1.1) Wolę steki, które kucharz smażył krótko.
(1.1) Smażysz cukinię na kolację?
Wiktionary
IPA: ˈsmaʒɨt͡ɕ, AS: smažyć
Wiktionary
rzecz. usmażenie n., zasmażka ż., smażonka ż., smażenie n., smażalnia ż., obsmażanie n., wysmażanie n., wysmażenie n., obsmażanie n., obsmażenie n., zasmażanie n., zasmażenie n., odsmażanie n., odsmażenie n., podsmażanie n., smażylnica ż.
czas. podsmażyć dk., podsmażać ndk., wysmażyć dk., wysmażać ndk., obsmażyć dk., obsmażać ndk., zasmażyć dk., zasmażać ndk., odsmażyć dk., odsmażać ndk.
przym. smażony
Wiktionary
[czytaj: smekta] nazwa handlowa leku przeciwbiegunkowego i osłonowego, zawierającego diosmektyt
SJP.pl
sport:
1. w tenisie i w badmintonie: mocne ścięcie górnej piłki lub lotki na pole przeciwnika;
2. w koszykówce: mocne włożenie piłki do kosza z góry
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w tenisie, w badmintonie: odbijać piłkę lub lotkę z góry, zwykle z rozpędu; ścinać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
minerał ilasty, składnik skał osadowych i gleb
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, m.in. Regina Smendzianka - pianistka polska
SJP.pl
w Polsce do XII w.: kmieć zależny od księcia i zobowiązany do spełniania różnego rodzaju posług; smurd; smard; smerda
SJP.pl
Smerd, "smerda", "smard", "smurd" – średniowieczne określenie grupy ludzi o niskim statusie społecznym pojawiające się do XIII wieku na Rusi, w Polsce i u Słowian połabskich.
W literaturze słowa tego, zamiennie z wyrazem czeladź, używał Józef Ignacy Kraszewski w powieści "Stara baśń". U Kraszewskiego Smerda to także nazwisko dowódcy drużyny książęcej.
Wikipedia
w Polsce do XII w.: kmieć zależny od księcia i zobowiązany do spełniania różnego rodzaju posług; smurd; smerd; smard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. kmieć zależny od księcia, zobowiązany do posługi (także zbrojnej) dla niego
(1.2) przest. żart. smarkacz, smarkul, młokos
Wiktionary
(1.1) Minęło dni kilka, a około grodu nic słychać nie było. Rozsyłano stąd na zwiady smerdów i poprzebieraną czeladź do bliższych dworów i chat, nigdzie o żadnym ruchu wojennym nie wiedział nikt.
(1.2) Ledwie od ziemi odrósł, smerda jeden, a już takie figurki z gliny lepił i z drzewa wyrzynał.
Wiktionary
(1.1) smerd, smard
(1.2) dzieciak, malec, szczeniak, żart. brzdąc, smyk, przest. fąfel, pędrak
Wiktionary
Smerekowiec (j. łemkowski Смерековец) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Integralne części miejscowości: Niżny Koniec, Wyżny Koniec.
Wikipedia
postać z kreskówki o niebieskim kolorze ciała; smurf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) film. liter. fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;
(1.2) przen. pot. żart. policjant
(1.3) przen. pot. żart. pieszcz. niemowlę, małe dziecko
Wiktionary
(1.2) Smerfy złapały barona narkotykowego.
Wiktionary
IPA: smɛrf, AS: smerf
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. smerfik m.
:: fż. Smerfetka ż., smerfetka ż.
:: zdrobn. Smerfuś m., smerfuś m.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny, smerfowy
przysł. smerfnie, smerfowo
Wiktionary
imię bohaterki "Smerfów" - popularnego serialu animowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. fikcyjna mała, niebieska istota płci żeńskiej
Wiktionary
(1.1) W którymś odcinku „Smerfów” pojawiły się dwie smerfetki.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., Smerfetka ż., smerfik m., Smerfuś m., smerfuś m.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny, smerfowy
przysł. smerfnie, smerfowo
Wiktionary
zdrobnienie od: smerf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: smerf
(1.2) pot. młody, mały smerf
Wiktionary
(1.1) Spod liścia łopianu wyglądał smerfik.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., Smerfuś mos./mzw.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) żart. dobrze, świetnie (w zależności od użycia)
Wiktionary
(1.1) Tośmy się smerfnie ubawili.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny, smerfowy
przysł. smerfowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smerfnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smerfny
SJP.pl
charakterystyczny dla smerfów (smurfów) oraz krainy, w której żyją; smurfny, smerfowy, smurfowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) żart. dobry, fantastyczny (w zależności od użycia)
Wiktionary
(1.1) Mamo, przygotujesz nam tych smerfnych lodów?
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfowy
przysł. smerfnie, smerfowo
Wiktionary
owoc będący przysmakiem smerfów (smurfów)
SJP.pl
owoc będący przysmakiem smerfów (smurfów)
SJP.pl
żartobliwie, w zależności od kontekstu: uciekać, skakać, bawić się itp.
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) żart. uciekać, cieszyć się, odpoczywać (w zależności od użycia)
Wiktionary
(1.1) Musimy smerfować do domu, bo się późno zrobiło.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób smerfowy, po smerfowemu
Wiktionary
(1.1) Włączyliśmy wieczorynkę i zrobiło się smerfowo w całym pokoju.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny, smerfowy
przysł. smerfnie
Wiktionary
charakterystyczny dla smerfów (smurfów) oraz krainy, w której żyją; smurfowy, smurfny, smerfny
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do smerfów
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany ze smerfami, dotyczący smerfów
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla smerfów, mający cechy smerfa
Wiktionary
(1.1) W smerfowym świecie życie płynie beztrosko.
Wiktionary
IPA: smɛrˈfɔvɨ, AS: smerfovy
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny
przysł. smerfnie, smerfowo
Wiktionary
imię bohatera "Smerfów" - popularnego serialu animowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) film. liter. mały smerf
Wiktionary
(1.1) Niedobry Klakier porwał smerfusia i pobiegł z nim do Gargamela.
Wiktionary
rzecz. smerf mos./mzw., smerfetka ż., Smerfetka ż., smerfik mos./mzw., Smerfuś mos./mzw.
czas. smerfować ndk.
przym. smerfny, smerfowy
przysł. smerfnie, smerfowo
Wiktionary
postać z kreskówki o niebieskim kolorze ciała; smurf
SJP.pl
Smerfy ( Les Schtroumpfs, The Smurfs) – bajkowa rasa niebieskich ludzików, wykreowanych przez belgijskiego rysownika komiksowego Pierre’a Culliforda, tworzącego pod pseudonimem Peyo. Smerfy są bohaterami komiksu, filmów i seriali animowanych. Od śmierci Peyo w 1992 r. komiks tworzą różni scenarzyści i rysownicy we współpracy z synem artysty, Thierrym Cullifordem.
Wikipedia
nazwa komórek organizacyjnych kontrwywiadu wojskowego, używana w ZSRR podczas wojny niemiecko-radzieckiej; Smiersz
SJP.pl
nazwisko, m.in. Bedrzich Smetana (1824-1884) - kompozytor czeski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Smíchova, związany ze Smíchovem
Wiktionary
(1.1) Szwejk pił piwo smichowskie i wielkopopowickie i zagryzał parówkami.
Wiktionary
nazwa komórek organizacyjnych kontrwywiadu wojskowego, używana w ZSRR podczas wojny niemiecko-radzieckiej; Smersz
SJP.pl
SMIERSZ lub Smiersz ( Главное управление контрразведки «СМЕРШ» Народного комиссариата обороны (НКО) СССР, "Spiecjalnyje Mietody Rozobłaczenija Szpionow"[] – Specjalne Metody Wykrywania Szpiegów, "smiert’ szpionam" – śmierć szpiegom) – nazwa (akronim), stosowana w ZSRR podczas wojny niemiecko-radzieckiej w czasie II wojny światowej wobec komórek organizacyjnych kontrwywiadu Armii Czerwonej, działającego w latach 1943–1946.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny kolcoroślowatych, wykorzystywanych w przemyśle farmaceutycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. nimfa zamieniona w kolcorośl, ukochana Krokosa;
Wiktionary
Smilaks ( Σμῖλαξ Smílax, Smilax) – w mitologii greckiej jedna z nimf, ukochana młodzieńca Krokosa. Została zamieniona w kolcorośl.
Wikipedia
IPA: ˈsmʲilaks, AS: smʹilaks
Wiktionary
rzecz. smilaks ż.
Wiktionary
[czytaj: smajli] prosty znak graficzny zbudowany ze znaków dostępnych na klawiaturze, przedstawiający zwykle wyraz twarzy; emotka, emotikona, emoticon, emotikon, emot, emota
SJP.pl
Smiley (wymowa: "smajli"), również "buźka", "smiling face" – prosty piktogram lub ideogram przedstawiający uśmiechniętą ludzką twarz.
Termin najczęściej używany w stosunku do emotikonów zbudowanych ze znaków interpunkcyjnych oraz do emoji. Smiley używany do zapisu w elektroniczne formach komunikacji, takich jak SMS, komunikator internetowy, poczta elektroniczna, czat, do zapisywania uczuć, które w języku mówionym wyrażane są intonacją głosu i mimiką.
Wikipedia
określenie wykonawcze: zmniejszając (tempo lub dynamikę)
SJP.pl
marka wódki
SJP.pl
Smirnoff – wódka powstająca ze spirytusu żytniego i z demineralizowanej wody. Właścicielem i producentem jest brytyjska firma Diageo.
Produkowana w Polsce przez Polmos Józefów k. Ożarowa Mazowieckiego, jak również w Niemczech. Wódka jest dziesięciokrotnie filtrowana i trzykrotnie destylowana, i przechodzi 49 kontroli jakości.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Smirnow, także Smirnoff – według jednego z badań najpopularniejsze rosyjskie nazwisko (według innych źródeł najpopularniejszy jest Iwanow). W wersji żeńskiej Smirnowa.
Wikipedia
[czytaj: smiszing] środowiskowo: wysyłanie SMS-ów w celu wyłudzenia danych osobowych, np. kodu PIN, numeru karty kredytowej itp.
SJP.pl
Smishing, także SMS phishing – wysłanie krótkiej wiadomości tekstowej (SMS), w której nadawca podszywa się pod inny podmiot w celu nakłonienia odbiorcy tej wiadomości do określonego zachowania, w szczególności przekazania danych osobowych, niekorzystnego rozporządzenia mieniem, otwarcia strony internetowej, inicjowania połączenia głosowego lub instalacji oprogramowania.
Wikipedia
[czytaj: smis lub smit] nazwisko
SJP.pl
Smith – nazwisko angielskiego pochodzenia. Pochodzi od staroangielskiego słowa "smið" oznaczającego kowala. Jest to jedno z najbardziej popularnych nazwisk na świecie. W Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych posługuje się nim ponad jeden procent ludności, w tym w samych Stanach Zjednoczonych ponad 2,5 miliona ludzi.
Wikipedia
minerał, węglan cynku, wyodrębniony przez Jamesa Smithsona; smithsonit
SJP.pl
skrót od: Stowarzyszenie Miłośników Języka Polskiego
SJP.pl
skrót od: Congregatio Parvum Sororum Missionariarum a Misericordia - zakon orionistek
SJP.pl
1. gumowa zatyczka na butelkę z małym otworkiem umożliwiającym dziecku picie z butelki;
2. zabawka dla niemowlęcia do ssania;
3. zdrobnienie od: smok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
(1.2) nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zdrobn. od: smok
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jak byłem mały, to nie chciałem smoczka, tylko ssałem kciuk.
(1.2) Nasza matka wykarmiła nas wszystkich smoczkiem.
Wiktionary
IPA: ˈsmɔt͡ʃɛk, AS: smoček
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. smok mrz.
:: przym. smoczkowy
(2.1)
:: rzecz. smoczyca ż., smok mzw., Smok mzw.
:: przym. smoczy
Wiktionary
(1.1) gryzaczek, zgrub. smok; kraków|cumel, cumelek.; lwów|pypka.; reg. pozn. reg. śl. nupel; reg. śl. nuplik, gryzok; reg. pozn. nupelek
Wiktionary
wodne, pasożytnicze lub półpasożytnicze kręgowce obejmujące minogi i śluzice, o robakowatym ciele i charakterystycznym braku szczęk i kończyn parzystych, mające otwór gębowy w kształcie lejka otoczonego przyssawką; kręgouste, krągłouste
SJP.pl
o cechach charakterystycznych dla smoczkoustych (gromady wodnych kręgowców obejmujących minogi i śluzice); kręgousty, krągłousty
SJP.pl
→ smoczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący smoczka
Wiktionary
przysł. smoczo
rzecz. smok mzw./mos./mrz.
Wiktionary
smocznik kolczak - ryba z rodziny żmijkowatych; ostrosz
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na sposób smoczy
Wiktionary
rzecz. smok mzw./mrz., Smok mzw.
przym. smoczy, smoczkowy
Wiktionary
pieszczotliwie: smok; smoczek
SJP.pl
→ smok; smokowy (dawniej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze smokiem, dotyczący smoka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do smoka
Wiktionary
(2.1) Zdjąłem mokrą od deszczu kurtkę i przysiadłem, oparty ramieniem o smoczą łapę.
Wiktionary
IPA: ˈsmɔt͡ʃɨ, AS: smočy
Wiktionary
rzecz. smok m., smoczyca ż., smoczek m.
przysł. smoczo
Wiktionary
samica smoka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mit. samica smoka
Wiktionary
(1.1) Niania opowiedziała dzieciom bajkę o smoczycy zakochanej po uszy w ośle.
Wiktionary
IPA: smɔˈt͡ʃɨt͡sa, AS: smočyca
Wiktionary
rzecz. smok m., smoczysko n., smoczek m.
przym. smoczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: smok
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młode smoka; smoczę
SJP.pl
młode smoka; smoczątko
SJP.pl
1. zanieczyszczenia powietrza atmosfery w postaci gęstej mgły, utrzymującej się nad terenami wielkich miast i okręgów przemysłowych;
2. smog 2.0 - potocznie: zanieczyszczenie powietrza spowodowane promieniowaniem elektromagnetycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekol. zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;
Wiktionary
Sm
Wikipedia
(1.1) Światło gazowych latarń mazało listopadową mgłę w żółte plamaamy. Monachijska noc krztusiła się miejskim smogiem.
(1.1) Tylko kilka z dużych polskich miast nękanych motoryzacyjnymi smogami zdecydowało się obniżyć podatek drogowy na samochody z katalizatorami spalin.
Wiktionary
IPA: smɔk, AS: smok
Wiktionary
przym. smogowy
Wiktionary
autobus wyposażony w specjalistyczny sprzęt do badania czystości powietrza
SJP.pl
Smogolice ( Bruchhausen) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard.
Leży nad rzeką Iną, na skraju Puszczy Goleniowskiej
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przyrząd do badania zawartości smogu lub elektrosmogu w powietrzu
SJP.pl
Smogorzewiec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Obrowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: smog
SJP.pl
środowiskowo: samochód wyposażony w sprzęt do kontroli jakości powietrza
SJP.pl
1. stworzenie z legend, bajek itp. przypominające wyglądem wielką jaszczurkę, ziejące ogniem;
2. techn. sito znajdujące się na wlocie przewodu ssawnego pompy, chroniące ją przed zasysaniem dużych zanieczyszczeń; kosz ssawny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;
(1.2) mit. dobry duch o wężowym ciele, fantastyczny stwór z mitologii dalekowschodniej;
(1.3) zool. jaszczurka ze skórą umożliwiającą szybowanie;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zgrub. od: smoczek
(2.2) techn. pot. kosz ssawny
(2.3) bot. roln. odmiana ogórka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) daw. środ. polit. strażnik więzienny
Wiktionary
Sm
Wikipedia
(1.1) Według legendy w tej jaskini mieszkał smok.
(2.1) Wyjmij mu z buzi tego smoka, to już przecież duży chłopak.
Wiktionary
IPA: smɔk, AS: smok
Wiktionary
rzecz. smoczyca ż., Smok mzw., smoczątko n.
:: zdrobn. smoczek mrz./mzw.
:: zgrub. smoczysko n.
przym. smoczy, smoczkowy
przysł. smoczo
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. ssać głośno mlaskając
Wiktionary
rzecz. smoczek mrz.
Wiktionary
(1.1) cmokać, mlaskać, smoktać
Wiktionary
wieczorowy strój męski składający się z marynarki o jedwabnych klapach, kamizelki i spodni z jedwabnym pasem wzdłuż szwów bocznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;
Wiktionary
Smoking, także dinner jacket, tuxedo, black tie – męski strój półformalny wieczorowy, w niektórych przypadkach można go rozpatrywać także w kategorii stroju nieformalnego wieczorowego. Stoi wyżej w hierarchii formalności niż garnitur oraz niżej niż frak. Jako że smoking jest strojem wieczorowym, nosić się go powinno wyłącznie po zmroku/w godzinach późno popołudniowych, za taką uznaje się w męskiej elegancji godzinę 18:00.
Wikipedia
IPA: ˈsmɔcĩŋk, AS: smoḱĩŋk
Wiktionary
przym. smokingowy
Wiktionary
przymiotnik od: smoking
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mit. książk. zabójca smoka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: smoczy
SJP.pl
przestarzałe: cmoktać;
1. wydawać wargami charakterystyczny odgłos przy jedzeniu, smakowaniu czegoś; cmokać, ciamkać, glamać;
2. wydawać charakterystyczny odgłos ustami w czasie picia, ssania czegoś;
3. ssać;
4. żartobliwie: całować; cmokać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: kawałek drewna nasyconego żywicą, nadający się do rozpalania ognia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba wyrabiająca smołę z drewna
Wiktionary
rzecz. smolarz mos., smoła ż.
przym. smolny
Wiktionary
(1.1) smolarz
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
Smolarek (forma żeńska: Smolarek/Smolarkowa; liczba mnoga: Smolarkowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwało 4799 osób o tym nazwisku.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
Smolarka – część wsi Warząchewka Królewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Włocławek.
W latach 1975–1998 Smolarka administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
dawny prymitywny warsztat, w którym wytwarzało się smołę, dziegieć i maź; smołownia, dziegciarnia, maziarnia
SJP.pl
Smolarnia – rodzaj zakładu produkcyjnego lokalizowanego zwykle w lesie, w którym z nieużytków drzewnych w procesie prażenia pozyskiwano smołę i otrzymywano terpentynę, alkohol metylowy itp.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sm
Wikipedia
1. osoba zajmująca się wypalaniem węgla drzewnego;
2. osoba zajmująca się dawniej wyrobem lub sprzedażą smoły; smolak, smolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik trudniący się wyrabianiem i sprzedażą smoły;
Wiktionary
Smolarz – człowiek trudniący się wyrobem smoły lub handlujący smołą, a także wypalaniem węgla drzewnego. Do czasów współczesnych zachowała się nazwa tego ostatniego zajęcia (alternatywna nazwa: węglarz). Patronem smolarzy i węglarzy jest święty Tybald z Provins.
Wikipedia
rzecz. smolak mos., smoła ż.
przym. smolny
Wiktionary
smołowy, smolny, smolisty;
1. → smoła;
2. intensywnie czarny, w kolorze smoły
SJP.pl
Ni
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Smolec (do 1945 niem. "Schmolz", 1945–1947 "Smolice Śląskie") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kąty Wrocławskie. W latach 1945–1954 siedziba gminy Smolec.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Smolec.
Wikipedia
terpentynowy olej drzewny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smolić.
Wiktionary
czas. smolić
rzecz. smoła ż.
przym. smolisty
Wiktionary
1. potocznie: brudzić, powodować brudzenie się kogoś lub czegoś;
2. smolić się:
a) brudzić się;
b) być smolonym, brudzonym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Smoleńczyk;
1. ofiara katastrofy polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku;
2. zwolennik teorii o zamachu na polski samolot Tu-154 w 2010 roku
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;
Wiktionary
Smoleńsk ( Смоленск, Смаленск) – miasto w Rosji, stolica obwodu smoleńskiego. Położone nad Dnieprem. W 2020 roku liczyło 325 tys. mieszkańców.
Węzeł kolejowy i drogowy. Leży na szlaku kolejowym z Warszawy do Moskwy. Siedziba prawosławnej eparchii smoleńskiej i wiaziemskiej.
Wikipedia
(1.1) Rosyjskie miasto Smoleńsk jest stolicą obwodu i leży nad Dnieprem.
Wiktionary
IPA: ˈsmɔlɛ̃j̃sk, AS: smolẽĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. smoleńszczanin mos., smoleńszczanka ż., Smoleńszczyzna ż.
przym. smoleński
Wiktionary
przymiotnik od: Smoleńsk, miasto w zachodniej części Rosji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Smoleńskiem, dotyczący Smoleńska
(1.2) polit. publ. związany z katastrofą pod Smoleńskiem, dotyczący tej katastrofy
Wiktionary
IPA: smɔˈlɛ̃j̃sʲci, AS: smolẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Smoleńsk mrz., smoleńszczanin mos., smoleńszczanka ż., Smoleńszczyzna ż.
Wiktionary
mieszkaniec Smoleńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Smoleńska
Wiktionary
IPA: ˌsmɔlɛ̃j̃ʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: smolẽĩ ̯ščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Smoleńsk mrz.
:: fż. smoleńszczanka ż.
przym. smoleński
Wiktionary
mieszkanka Smoleńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Smoleńska
Wiktionary
IPA: ˌsmɔlɛ̃j̃ʃˈt͡ʃãnka, AS: smolẽĩ ̯ščãnka
Wiktionary
rzecz. Smoleńsk mrz.
:: fm. smoleńszczanin mos.
przym. smoleński
Wiktionary
dawny region administracyjny, którego głównym miastem był Smoleńsk; województwo smoleńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina obejmująca okolice Smoleńska;
Wiktionary
(1.1) Rzeczpospolita zrzekła się Smoleńszczyzny w 1667 roku.
Wiktionary
rzecz. smoleńszczanin mos., smoleńszczanka ż., Smoleńsk mrz.
przym. smoleński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Smoligów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze.
Wieś jest sołectwem w gminie Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 365 mieszkańców i była szóstą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
chrząszcz z rodziny ryjkowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Smolino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bielsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co smoliste
Wiktionary
przym. smolisty
przysł. smoliście
Wiktionary
smołowy, smolny, smolasty;
1. → smoła;
2. intensywnie czarny, w kolorze smoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający smołę
(1.2) przen. czarny jak smoła
(1.3) zawierający dużo żywicy
Wiktionary
(1.1) I powiódł go za rękę do ogniska, które pachołkowie naniecili wedle smolistych kopców.
(1.2) — A no — dobrze zrobiłam? — zapytała, topiąc w jego oczach swe boskie, smoliste, pełne mroku i arcy-łobuzerskie oczy.
Wiktionary
rzecz. smolenie n., smoła ż., smołowanie n., smoluch mos., smolistość ż.
czas. smolić ndk., smolić się ndk., smołować ndk., usmolić dk.
przym. smolny, smołowaty
przysł. smoliście
Wiktionary
(1.1) smołowaty
(1.2) smołowaty
(1.3) smolny
Wiktionary
1. potocznie: brudzić, powodować brudzenie się kogoś lub czegoś;
2. smolić się:
a) brudzić się;
b) być smolonym, brudzonym
SJP.pl
czasownik
(1.1) brudzić sadzą, smarem itp.
(1.2) pot. olewać coś, kogoś
Wiktionary
(1.1) Nie piekłam jeszcze ciasta na planie, ale tylko dlatego, że piekarnik nam smoli.
(1.2) Smolę go! Nie chciał wczoraj przyjść, bo miał niby skręconą kostkę, a dzisiaj już nagle zdrowy, bo słyszał, że za to można dostać premię? Dwulicowy typ!
Wiktionary
IPA: ˈsmɔlʲit͡ɕ, AS: smolʹić
Wiktionary
czas. smolić się
przym. smolny, smolisty
rzecz. smoła ż., smolenie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób charakterystyczny dla smoły
(1.2) wyróżniając się intensywną czernią
Wiktionary
(1.1) I nie zauważyli, jak wrzucił skrzypki swe malutkie, skrzypki swe wąziutkie do głębokiej studni, a woda zamknęła się nad nimi smoliście i zabrała je w głębinę.
(1.2) Był to wielki, smoliście czarny pies, brytan, noszący na karku najeżoną kolcami obrożę.
Wiktionary
rzecz. smoła ż., smolistość ż.
przym. smolisty, smolny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba zajmująca się dawniej wyrobem lub sprzedażą smoły; smolak, smolarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba zajmująca się dawniej wyrobem lub sprzedażą smoły; smolak, smolarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu tauroskim.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. smolniczanin m., smolniczanka ż.
przym. smolnicki
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
smołowy, smolisty, smolasty;
1. → smoła;
2. intensywnie czarny, w kolorze smoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nasiąknięty smołą, zawierający smołę
Wiktionary
(1.1) (…) dwa smolne łuczywa ogień obejmował boży, zażegniętą żagiew podano dziewczynie, która żywo i zręcznie pod stos ją podłożyła.
Wiktionary
IPA: ˈsmɔlnɨ, AS: smolny
Wiktionary
rzecz. smoła ż., smolarnia ż., smolarz m., smoluch m., smolak m.
przym. smolisty, smołowy, smołowaty
przysł. smoliście
czas. smolić, smołować
Wiktionary
(1.1) smolisty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młody łosoś albo młoda troć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. młody łosoś albo młoda troć w okresie od rozpoczęcia wędrówki ku morzu do pierwszych dni pobytu w przybrzeżnych wodach morskich
Wiktionary
Smolt – stadium rozwojowe łososia szlachetnego ("Salmo salar"), który po przejściu stadium parr rozpoczyna wędrówkę do morza. Smolty zmieniają ubarwienie ciała na srebrzyste, zanikają im charakterystyczne dla stadium "parr" ciemne plamy i zmieniają się preferencje pokarmowe – smolty żywią się rybami. Organizm ryby przystosowuje się do życia w wodzie słonej.
Wikipedia
potocznie:
1. osoba często usmolona, ubrudzona; brudas;
2. pogardliwie: osoba zaniedbana i niedbająca o czystość; kopciuch, flejtuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś ubrudzony sadzą
Wiktionary
przym. smolisty, smolny
rzecz. smoła ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: smombi] żartobliwie: osoba uzależniona od smartfona
SJP.pl
Smoniowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Radziemice.
Wieś dóbr prestymonialnych kapituły katedralnej krakowskiej w powiecie proszowickim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Smoniowice, po jej zniesieniu w gromadzie Przemęczany. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
[czytaj: smufi] orzeźwiający koktajl na bazie owoców lub warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji
Wiktionary
Smoothie (wym.) – zmiksowany i schłodzony napój na bazie owoców i warzyw, o gęstej i kremowej konsystencji.
Najczęściej przygotowuje się je, miksując świeże owoce i warzywa z lodem, wodą lub sokiem owocowym lub warzywnym, aż do uzyskania gładkości. Dopuszcza się także dodawanie innych składników: miodu, przypraw, orzechów, soku z cytryny, nasion chia, siemienia lnianego, oleju kokosowego, oleju lnianego czy też spiruliny.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Smorczewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Ostrożanach.
Wikipedia
miasto na Białorusi
SJP.pl
Smorgonie ( Смарго́нь "Smarhoń", Сморго́нь "Smorgoń", Smurgainys, סמאַרגאָן "Smargon") – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, stolica rejonu smorgońskiego, położone na historycznej Wileńszczyźnie.
Wikipedia
przymiotnik od: Smorgonie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Smorgoni, związany ze Smorgoniami
Wiktionary
czarna porzeczka
SJP.pl
nalewka z czarnych porzeczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. nalewka z czarnej porzeczki
Wiktionary
Smorodinówka (lub "smorodinówka kresowa") – półwytrawna nalewka na owocach czarnej porzeczki, znana ze swoich właściwości leczniczych. Nazwa pochodzi z Kresów Wschodnich, gdzie czarna porzeczka nazywana była „smorodiną” (z ros. "смородина" - porzeczka).
Smorodinówkę wytwarza się zalewając dojrzałe owoce czarnej porzeczki spirytusem o mocy około 70% z dodatkiem cukru. Niektóre przepisy zalecają dodatek cynamonu, wanilii, goździków, lub miodu wielokwiatowego.
Wikipedia
[czytaj: smorcando] określenie wykonawcze: ściszając, zamierająco
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. stopniowo ściszając do zera z jednoczesnym spowalnianiem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Smoszewo – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Zakroczym.
Admionistracyjnie kolonia ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie zakroczymskim ziemi zakroczymskiej województwa mazowieckiego.
Wikipedia
bylina z rodziny złożonych, rosnąca w górach Europy i Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w obwodzie chmielnickim Ukrainy, lewy dopływ Dniestru;
Wiktionary
Smotrycz ( Смотрич) – rzeka w obwodzie chmielnickim Ukrainy, lewy dopływ Dniestru, przepływa przez Kamieniec Podolski. Długość – 169 km, powierzchnia zlewni – 1800 km².
Płynie przez Wyżynę Podolską. W swym dolnym biegu tworzy wąski, głęboki, malowniczy jar. 10 km poniżej Kamieńca Podolskiego znajduje się Kanion Smotrycki, którego wapienne brzegi sięgają 50 m wysokości.
Wikipedia
Smotryszów – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kodrąb.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Za Królestwa Polskiego istniała gmina Smotryszów.
Wikipedia
[czytaj: szmałszhond] pies rasy hollandse smoushond
SJP.pl
mazista substancja do konserwacji pokryć dachowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;
(1.2) gw-pl|Bukowina. żywica
(1.3) środ. przestępcze kawa
Wiktionary
Smoła, smoła surowa – produkty odgazowania węgla, łupków bitumicznych lub drewna, rzadko torfu. Składa się głównie z mieszaniny wielu rodzajów węglowodorów oraz innych związków organicznych, zawierających tlen, azot i siarkę; ponadto niektóre rodzaje smoły mogą zawierać pewną ilość grafitu i fulerenów.
Wikipedia
(1.1) Smoła drzewna służyła kiedyś do uszczelniania beczek, skrzyń, łodzi, kadłubów okrętów.
(1.1) Zaduch smoły, dziegciu, prochu, gałganów palących się od zaprawy otaczał każdy dom płonącą atmosferą.
Wiktionary
IPA: ˈsmɔwa, AS: smou̯a
Wiktionary
rzecz. smolarnia ż., smolarz m., smoluch m., smołowanie n., smolenie n.
:: zdrobn. smółka ż.
czas. smolić ndk., smołować ndk.
przym. smolisty, smolny, smołowy, smołowaty
przysł. smoliście
Wiktionary
mieszkaniec Smołdzina (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Smołdzina (wsi w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Smołdzino
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
masa składająca się z piasku, drobnego żwiru, smoły i asfaltu, używana do budowy nawierzchni drogowych
SJP.pl
przymiotnik od: smołobeton
SJP.pl
przypominający wyglądem lub konsystencją smołę; smolisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający smołę konsystencją lub kolorem
Wiktionary
(1.1) Przykazania wypisano na smołowatej ścianie stodoły wielkimi białymi literami (…).
Wiktionary
rzecz. smoła
przym. smolisty, smolny
Wiktionary
smarować lub nasycać smołą
SJP.pl
przymiotnik od: smołowiec
SJP.pl
rodzaj skały wylewnej, złożonej prawie wyłącznie z ciemnego, najczęściej zielonkawego szkliwa wulkanicznego, powstałej przez gwałtowne zastygnięcie lawy z podwodnego wybuchu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawny, prymitywny warsztat, w którym wytwarzało się smołę, dziegieć i maź; smolarnia, dziegciarnia, maziarnia
SJP.pl
czerwony o odcieniu smołowym (podobnym do koloru smoły)
SJP.pl
zdrobnienie od: smrek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Podhale. gw-pl|Podhale. niewielki smrek
Wiktionary
(1.1) Ktoś wykopał dwa smreczki, posadzone przez nas na wiosnę.
Wiktionary
rzecz. smrek mrz., smreczyna ż.
war. smrecek mrz.
przym. smreczynowy, smrekowy
Wiktionary
(1.1) świerczek
Wiktionary
reg.: świerk; świerkowy las
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Podhale. dendr. świerk
(1.2) gw-pl|Podhale. leśn. las świerkowy
Wiktionary
Smreczyna ( "Schönau bei Mittelwalde") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.
Wikipedia
rzecz. smreczek mrz., smrek mrz.
przym. smrekowy, smreczynowy
Wiktionary
(1.1) świerk; gw. Podhale smrek; gw. Śląsk Cieszyński smyrek
(1.2) świerczyna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) góry. związany ze smreczyną, dotyczący smreczyny
(1.2) góry. składający się ze smreczyny, wykonany z drewna lub innej części smreczyny
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) góry. należący do smreczyny, będący częścią smreczyny
Wiktionary
rzecz. smrek mrz., smreczek mrz., smreczyna ż.
przym. smrekowy
Wiktionary
(1.1) świerkowy; góry|smrekowy.
(1.2) świerkowy; góry|smrekowy.
(2.1) świerkowy; góry|smrekowy.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
góralska nazwa świerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Podhale. świerk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nareszcie siadł pod smrekiem, nad lasem już ciemno było całkiem, a kurzył śnieg z deszczem i mgła góry przykryła.
Wiktionary
rzecz. smreczyna ż.
:: zdrobn. smreczek mrz.
przym. smrekowy, smreczynowy
Wiktionary
(1.1) świerk; gw. Podhale smreczyna; gw. Śląsk Cieszyński smyrek
Wiktionary
przymiotnik od: smrek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) góry. związany ze smrekiem, dotyczący smreka
(1.2) góry. składający się ze smreka, wykonany z drewna lub innej części smreka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) góry. należący do smreka, będący częścią smreka
Wiktionary
(1.1) Kobieta mieszka na ul. Smrekowej od kilku lat.
Wiktionary
rzecz. smrek mrz., smreczek mrz., smreczyna ż.
przym. smreczynowy
Wiktionary
(1.1) świerkowy
(1.2) świerkowy
(2.1) świerkowy
Wiktionary
szkodnik drzew iglastych z rodziny mszycowatych
SJP.pl
1. nieprzyjemny zapach;
2. nieprzyjemna atmosfera wokół czegoś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. nieprzyjemny zapach
(1.2) pot. nieprzyjemna atmosfera
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) lekcew. pejor. o dziecku lub młodym człowieku, szczególnie niegrzecznym
Wiktionary
(1.2) Tu w Argentynie to zupełnie tak, jakby być Włochem: żadnego prestiżu i smrodek emigranckiej nędzy.
Wiktionary
IPA: ˈsm̥rɔdɛk, AS: sm̦rodek
Wiktionary
rzecz. smród m., smrodliwość ż., smrodzenie n.
czas. smrodzić ndk.
przym. smrodliwy
przysł. smrodliwie
Wiktionary
(1.1) smród, fetor, odór, swąd
(2.1) bachor
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: smrodliwy
Wiktionary
(1.1) Zapalili kilka świeczek i lampę naftową, która kopciła smrodliwie, dając jedynie słaby blask.
(1.1) Brr… było zimno i smrodliwie, kanalizacja od dawna wysiadła z uwagi na wielkie przeładowanie obozu i kobiety załatwiały swoje potrzeby właśnie pod blok.
Wiktionary
IPA: sm̥rɔˈdlʲivʲjɛ, AS: sm̦rodlʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. smród m., smrodliwość ż., smrodzenie n.
:: zdrobn. smrodek m.
czas. smrodzić ndk., nasmrodzić dk.
przym. smrodliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smrodliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smrodliwe; cecha tych, którzy są smrodliwi
Wiktionary
przym. smrodliwy
przysł. smrodliwie
rzecz. smrodek mrz., smrodzenie n., smród mzw./mrz.
czas. smrodzić
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: smrodliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o przykrym zapachu, woni
Wiktionary
(1.1) Od kilkunastu minut pod domem sąsiada pracuje potwornie smrodliwa i hałaśliwa szambiarka.
Wiktionary
IPA: sm̥rɔˈdlʲivɨ, AS: sm̦rodlʹivy
Wiktionary
rzecz. smród m.
:: zdrobn. smrodek m.
czas. smrodzić ndk., nasmrodzić dk.
przysł. smrodliwie
Wiktionary
(1.1) niepachnący, śmierdzący, cuchnący, capiący
Wiktionary
sraluch, srajdek, smarkacz; pogardliwie:
1. młoda osoba, zwłaszcza niedojrzała;
2. dziecko, zwłaszcza niegrzeczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. czarna porzeczka
Wiktionary
1. regionalnie: czarna porzeczka;
2. gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych; czeremcha pospolita, trzemcha, śliwa kocierpka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus avium|Mill.|ref=tak., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych
(1.2) bot. drzewo lub krzew z gatunku smrodynia (1.1)
(1.3) reg. bot. nazwa systematyczna|Ribes nigrum|L.|ref=tak., gatunek krzewu z rodziny agrestowatych, w Polsce pospolicie uprawianego
(1.4) reg. bot. krzew z gatunku smrodynia (1.3)
Wiktionary
(1.1) Związki lotne wydzielane przez kwiaty smrodyni zawierają dużo bakteriobójczych fitoncydów.
(1.2) Psa znalazła przywiązanego do smrodyni przy alejce parkowej.
(1.3) Z owoców smrodyni można robić wina.
(1.4) Dziadkowie mają na działce raję smrodyń.
Wiktionary
rzecz. smród m.
Wiktionary
(1.1) czeremcha, czeremcha zwyczajna, czeremcha pospolita, śliwa kocierpka, trzemcha, czeremucha
(1.2) czeremcha
(1.3) porzeczka, porzeczka czarna, smrodina, smrodyńki
(1.4) porzeczka, czarna porzeczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smrodzić.
Wiktionary
rzecz. smród m., smrodek m., smrodliwość ż.
czas. smrodzić ndk.
przym. smrodliwy
przysł. smrodliwie
Wiktionary
gumożywica otrzymywana z korzeni i kłączy zapaliczki lekarskiej; czarcie łajno, asafetyda
SJP.pl
przymiotnik od: smrodzieniec
SJP.pl
wydawać nieprzyjemny zapach
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wypełniać atmosferę smrodem
(1.2) pot. wydalać przez odbyt cuchnące gazy
Wiktionary
(1.1) W piwnicy uruchomił swoją bimbrownię, czym smrodzi nam w całym domu.
Wiktionary
IPA: ˈsm̥rɔd͡ʑit͡ɕ, AS: sm̦roʒ́ić
Wiktionary
rzecz. smród m., smrodek m., smrodzieniec m., smrodliwość ż., smrodzenie n.
przym. smrodliwy
przysł. smrodliwie
Wiktionary
(1.2) posp. wulg. pierdzieć; puścić bąka, puszczać gazy, reg. śl. dżistać, prukać
Wiktionary
Smroków – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Słomniki.
W roku 2021 we wsi mieszkało 245 osób, z czego 51,8% stanowiły kobiety, a 48,2% mężczyźni.
Przez Smroków przechodzi linia kolejowa nr 8 ze stacją Smroków.
Wikipedia
1. nieprzyjemny zapach; odór, fetor;
2. potocznie: nieprzyjemna atmosfera wokół czegoś lub kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przykry zapach
(1.2) pot. nieprzyjemna atmosfera
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. pejor. niegrzeczne dziecko
(2.2) pot. pejor. osoba bardzo młoda
Wiktionary
(1.1) Nie wytrzymałem smrodu i wyszedłem.
(1.1) Czujesz ten smród? Okropność!
(1.2) Za miesiąc odchodzi na emeryturę i jeszcze na koniec musiał narobić smrodu w księgowości.
(2.1) Co wolno wojewodzie, to nie tobie smrodzie.
Wiktionary
IPA: sm̥rut, AS: sm̦rut
Wiktionary
rzecz. nasmrodzenie n., podsmradzanie n., przesmradzanie n., smrodliwość ż., smrodynia ż., smrodzenie n., zasmradzanie n., zasmrodzenie n., zesmradzanie n., zesmrodzenie n.
:: zdrobn. smrodek m.
czas. nasmrodzić dk., podsmradzać ndk., przesmradzać ndk., smrodzić ndk., zasmradzać ndk., zasmrodzić dk., zesmradzać ndk., zesmrodzić dk.
przym. smrodliwy
przysł. smrodliwie
Wiktionary
(1.1) fetor, odór, swąd; gw. Górny Śląsk sztynks
Wiktionary
[czytaj: es-em-ES] krótka wiadomość tekstowa odbierana przez telefon komórkowy; esemes
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) telekom. zob. SMS.
Wiktionary
SM
Wikipedia
IPA: ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs, AS: es‿ẽm‿es
Wiktionary
(1.1) SMS, esemes
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|SMS-ować.
Wiktionary
czas. SMS-ować ndk.
Wiktionary
[czytaj: esemeSOwać] wysyłać krótkie wiadomości tekstowe za pomocą telefonów komórkowych; esemesować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pisać i wysyłać SMS
Wiktionary
(1.1) Dyrektorka powiedziała, że nie wolno nam SMS-ować w trakcie lekcji.
Wiktionary
IPA: ˌɛsɛ̃mɛˈsɔvat͡ɕ, AS: esẽmesovać
Wiktionary
skr. SMS m.
rzecz. SMS-owanie n.
przym. SMS-owy
Wiktionary
(1.1) esemesować
Wiktionary
→ SMS [czytaj: esemesowy] (esemes), np. konkurs SMS-owy; esemesowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z SMS-em
Wiktionary
skr. SMS m.
czas. SMS-ować ndk.
Wiktionary
(1.1) esemesowy
Wiktionary
skrót od: Simple Mail Transfer Protocol, w informatyce: protokół wykorzystywany w Internecie do wymiany poczty elektronicznej pomiędzy serwerami oraz programami pocztowymi
SJP.pl
1. być przyczyną czyjegoś smutku;
2. smucić się - martwić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) być powodem czyjegoś smutku
czasownik zwrotny niedokonany smucić się
(2.1) odczuwać smutek w wyniku czego
Wiktionary
(1.1) Nie smućcie waszych rodziców tym bezeceństwem.
(2.1) A Wanda, jeśli wyjedzie, jej babka będzie smucić się kolejne pół roku.
Wiktionary
rzecz. smutas mos., smuteczek mrz., smutek mrz.
czas. posmutnieć dk., smutnieć ndk., zasmucać ndk., zasmucić dk.
przym. smutnawy, smutny
przysł. smutno
Wiktionary
(1.1) martwić, przygnębiać, zasmucać
(2.1) martwić się, zasmucać się
Wiktionary
regionalnie: wąski pas łąki, często podmokły
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
światło, dym, ogień, itp. w postaci wydłużonej wstęgi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wąski pasek dymu, światła, cienia, piany lub ognia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Płynący statek zostawia za sobą kilwater – smugę zmąconej wody.
Wiktionary
IPA: ˈsmuɡa, AS: smuga
Wiktionary
rzecz. smużenie n.
:: zdrobn. smużka ż.
czas. smużyć
przym. smugowy
Wiktionary
1. dodatkowy ładunek pocisku artyleryjskiego, powodujący powstanie smugi świetlnej za wystrzelonym pociskiem;
2. pocisk wyposażony w taki ładunek
SJP.pl
Smugacz – element pocisku, którego celem jest wytworzenie ciągnącej się za pociskiem smugi ognia (w przypadku pocisków świetlnych) lub dymu (w przypadku pocisków smugowych).
Smugacz może być częścią zapalnika dennego lub odrębnym zespołem. Smugacze pocisków strzeleckich i artyleryjskich są zapalane przez gazy prochowe w przewodzie lufy. Smugacze pocisków rakietowych są najczęściej zapalane elektrycznie podczas startu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dzięcioł smugoszyi - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
1. wiewiórka smugowana - gatunek wiewiórki;
2. przedrzeźniacz smugowany, bączek smugowany - gatunki ptaków
SJP.pl
1. mający kształt smugi;
2. mający wiele smug
SJP.pl
1. rodzaj ssaków z rodziny wiewiórkowatych;
2. kraśnik smugowiec - motyl z rodziny kraśnikowatych
SJP.pl
Smugowiec ("Tamiops") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórczaków (Nannosciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
1. mający kształt smugi; smużysty;
2. pocisk smugowy - pocisk wypełniony ładunkiem wytwarzającym dym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze smugą, dotyczący smugi
Wiktionary
rzecz. smużka ż., smuga ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smukło
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smukły; bardziej smukły
SJP.pl
rodzina słodkowodnych ryb z rzędu kąsaczokształtnych
SJP.pl
Smukleniowate (Lebiasinidae) – rodzina słodkowodnych ryb kąsaczokształtnych (Characiformes), obejmująca ponad 50 gatunków opisanych naukowo oraz wiele nowo odkrytych, oczekujących na opisanie. Wiele intensywnie ubarwionych gatunków, zwłaszcza z rodzaju "Nannostomus" (drobnoustki i ukośniki) oraz smuklacze i smuklenie, to ryby akwariowe.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wysmukleć)
(1.1) książk. stawać się smukłym lub smuklejszym
Wiktionary
(1.1) Z błyszczącego wilgocią i mieniącego się różnobarwnym żwirem spągu wyrastały białe i różowe stalagmity, krępe i przysadziste u podstawy, smuklejące ku górze.
Wiktionary
przym. smukły
Wiktionary
(1.1) szczupleć, chudnąć
Wiktionary
glon morski z typu krasnorostów
SJP.pl
smuklik sześciopasy, smuklik rdzawonogi, smuklik wielki - błonkówki z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
Smuklik ("Halictus") – rodzaj pszczół z rodziny smuklikowatych, podrodziny smuklików właściwych i plemienia Halictini.
Wikipedia
o cechach smuklikowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
Smuklikowate (Halictidae) – rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych i nadrodziny pszczół, obejmująca ponad 4300 opisanych gatunków. Rozsiedlona kosmopolitycznie. Przedstawiciele wykazują szerokie spektrum zachowań: od samotniczych po eusocjalne. Gniazdują w glebie lub martwym drewnie. Wyróżniają się budową narządów gębowych. Liczne gatunki są ważnymi zapylaczami roślin uprawnych. W zapisie kopalnym znane od wczesnego eocenu.
Wikipedia
o cechach smuklikowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
owad z rzędu błonkówek
SJP.pl
o cechach smukwowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
o cechach smukwowatych (rodzina błonkówek)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób smukły
Wiktionary
(1.1) Ich sylwetka nabiera lekkości, wygląda smuklej, koniec z garbieniem się i kompleksami.
(1.1) Kiedy mama je nakładała, jej pulchne nogi wyglądały smuklej.
Wiktionary
IPA: ˈsmukwɔ, AS: smuku̯o
Wiktionary
przym. smukły
rzecz. smukłość ż.
Wiktionary
smukłodziobek cynamonowy - gatunek ptaka z rodziny muchotyranikowatych
SJP.pl
1. oribi smukłonogi - afrykańska antylopa z rodziny wołowatych;
2. zębiełek smukłonogi - gatunek owadożernego ssaka z rodziny ryjówkowatych;
3. biegus smukłonogi - gatunek ptaka z rodziny bekasowatych
SJP.pl
wierzba smukłoszyjkowa - gatunek rozłożystego, rozgałęzionego krzewu, osiągający do 1,5 m wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co smukłe
Wiktionary
przym. smukły
przysł. smukło
czas. wysmuklić
Wiktionary
cienki, wiotki, szczupły
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością
Wiktionary
(1.1) Laura jest smukła i delikatna.
(1.1) Smukła sylwetka i subtelna dekoracja tego neogotyckiego kościoła jest niezwykła.
Wiktionary
IPA: ˈsmukwɨ, AS: smuku̯y
Wiktionary
przym. wysmukły
rzecz. smukłość
przysł. smukło
czas. smukleć, wysmuklić
Wiktionary
(1.1) wiotki, delikatny, zwinny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Smulsko
SJP.pl
Smulsko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Przykona.
Wikipedia
w Polsce do XII w.: kmieć zależny od księcia i zobowiązany do spełniania różnego rodzaju posług; smard; smerd; smerda
SJP.pl
[czytaj: smerf] postać z kreskówki o niebieskim kolorze ciała; smerf
SJP.pl
[czytaj: smerfetka] smerfetka;
1. postać płci żeńskiej z popularnej kreskówki;
2. zabawka będąca wyobrażeniem Smerfetki
SJP.pl
[czytaj: smerfny] charakterystyczny dla smerfów (smurfów) oraz krainy, w której żyją; smerfny, smerfowy, smurfowy
SJP.pl
charakterystyczny dla smerfów (smurfów) oraz krainy, w której żyją; smerfowy, smurfny, smerfny
SJP.pl
[czytaj: smerf] postać z kreskówki o niebieskim kolorze ciała; smerf
SJP.pl
Sm
Wikipedia
okres zamieszek w państwie moskiewskim w latach 1605-13, spowodowanych wojną domową i interwencją polską oraz szwedzką w Rosji; smutnoje wriemia
SJP.pl
potocznie: osoba ciągle smucąca się, niemająca poczucia humoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. smutna osoba
Wiktionary
czas. smucić
rzecz. smuteczek mrz., smutek mrz.
przym. smutny
Wiktionary
zdrobnienie od: smutas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. pot. smutna osoba
Wiktionary
przym. smutny
Wiktionary
zdrobnienie od: smutas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. smutna kobieta
Wiktionary
rzecz. smutek mrz.
Wiktionary
potocznie: smucić się; smutać się
SJP.pl
zdrobnienie od: smutek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od zob. smutek.
Wiktionary
(1.1) Czy podoba ci się wiersz o psich smuteczkach?
(1.1) Mały smuteczek wkradł się przez chwilkę nieuwagi przez małą cieniutką szparkę w moich postanowieniach (…)
Wiktionary
rzecz. smutas mos., smutek mrz., smutność ż.
czas. smucić ndk., posmutnieć dk., smutnieć ndk., zasmucać ndk., zasmucić dk.
przym. smutnawy, smutny
przysł. smutno, smutnie, snutnawo
Wiktionary
zdrobnienie od: smutek
SJP.pl
1. uczucie zmartwienia, nastrój przygnębienia, załamania, melancholii, depresji;
2. przygnębiający smutny nastrój panujący gdzieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan uczuć, gdy ktoś jest smutny
Wiktionary
Smutek – emocjonalny ból powiązany z uczuciem niekorzystnej sytuacji, stratą, rozpaczą, żałobą, żalem, bezradnością oraz rozczarowaniem.
Osoba doświadczająca smutku może stać się cicha lub letargiczna i może wycofywać się od innych. Przykładem poważnego smutku jest depresja. Płacz często wskazuje na smutek.
Wikipedia
(1.1) Odczuwam wielki smutek z powodu śmierci mojego ojca.
Wiktionary
IPA: ˈsmutɛk, AS: smutek
Wiktionary
rzecz. smutas m., smutaska ż., smucenie n., zasmucenie n., zasmucanie n.
:: zdrobn. smuteczek m.
czas. smucić ndk., zasmucić dk., zasmucać ndk., posmutnieć dk.
przym. smutny
przysł. smutnie, smutno
Wiktionary
(1.1) melancholia, przygnębienie; gw. Śląsk Cieszyński lankor
Wiktionary
zmartwienia, żale, kłopoty
SJP.pl
nieco smutny, melancholijny; smętnawy, ponurawy
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) n. lp. D., ż. lm. D. od smutny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara więzienna chleb
Wiktionary
IPA: ˈsmutʲɲak, AS: smutʹńak
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: smutnie, smutno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smutny; bardziej smutny
SJP.pl
stawać się smutnym
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ze smutkiem; nie powodując radości, ale przygnębienie, zadumę, żal
Wiktionary
(1.1) Smutno to brzmi, prawda?
Wiktionary
rzecz. smuteczek mrz., smutek mrz., smutność ż.
przym. smutny
czas. smucić
Wiktionary
(1.1) nieszczęśliwie, niewesoło; reg. śl. otryntno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smutne; cecha tych, którzy są smutni
Wiktionary
przym. smutny
przysł. smutno
rzecz. smuteczek mrz.
Wiktionary
1. ponury, mający zły dzień, nieszczęśliwy, przygnębiony;
2. zasmucający, godny pożałowania
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odczuwający smutek, pogrążony w smutku
(1.3) godny pożałowania, dający powód do smutku
Wiktionary
(1.1) Blady i smutny wszedł do pokoju, gdzie zwykle palił się na kominku ogień, a przy nim siadywała jego chora żona.
(1.2) Ze smutną miną spoglądała przez okno i czekała na męża.
(1.3) Niedostrzeganie tej smutnej prawdy bardzo poważnie zaciążyło na polskiej świadomości.
Wiktionary
IPA: ˈsmutnɨ, AS: smutny
Wiktionary
rzecz. smutek mrz., smuteczek mrz., smutki nmos., smuteczki nmos., smutas mos., smutasek mos., smucenie n., smucenie n., posmucenie n., zasmucenie n., zasmucanie n., smutność ż.
czas. smucić ndk., posmucić dk., zasmucić dk., zasmucać ndk.
przym. smutnawy
przysł. smutnie, smutno
Wiktionary
(1.1-2) bajroniczny, boleściwy, chmurny, elegijny, gorzki, grobowy, hiobowy, karawaniarski, łzawy, markotny, melancholijny, minorowy, nachmurzony, niepogodny, nieszczęśliwy, niewesoły, osowiały, osępiały, pełen smutku, pochmurny, pogrzebowy, pogrążony w smutku, pomarkotniały, ponuracki, ponury, posmutniały, posępny, przybity, przygaszony, przygnębiony, przyklapnięty, skwaszony, skwaśniały, smutnawy, smętnawy, smętny, sposępniały, spsiały, stroskany, sępi, tęskny, werterowski, zachmurzony, zasmucony, zasępiony, zatroskany, załamany, zbolały, zgaszony, zgasły, zgnębiony, zgorzkniały, zgryziony, zmarkotniały, zmartwiony, zniechęcony, złamany, żałobny, żałosny, żałośliwy; chmurny jak noc, kwaśny jak ocet, kwaśny jak ocet siedmiu złodziei, nie w sosie, ponury jak chmura gradowa; daw. frasobliwy
(1.3) beznadziejny, czarny, godny pożałowania, mroczny, niedobry, nieprzyjemny, opłakany, pesymistyczny, przygnębiający, przykry, tragiczny, zasmucający, zły, żałosny
Wiktionary
okres zamieszek w państwie moskiewskim w latach 1605-13, spowodowanych wojną domową i interwencją polską oraz szwedzką w Rosji; smutnoje wriemia
SJP.pl
smużyć się -
1. zostawiać za sobą smugę;
2. o obrazie telewizyjnym: być zakłóconym, zamglonym, niewyraźnym, ze smugami za ruchomymi obrazami
SJP.pl
mała przynęta spinningowa, unosząca się na powierzchni wody
SJP.pl
1. zdrobnienie od: smuga;
2. gryzoń z rodziny skoczków, żyjący w lasach, podobny do myszy, o ciemnej smudze na grzbiecie
SJP.pl
1. zdrobnienie od: smuga;
2. gryzoń z rodziny skoczków, żyjący w lasach, podobny do myszy, o ciemnej smudze na grzbiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: smuga
Wiktionary
Smużka ("Sicista") – rodzaj ssaków z rodziny smużek (Sminthidae).
Wikipedia
IPA: ˈsmuʃka, AS: smuška
Wiktionary
rzecz. smuga ż., smużenie n.
czas. smużyć ndk.
przym. smugowy
Wiktionary
zgłobik smużkowany - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
1. pokryty smużkami;
2. o cechach smużkowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
1. pokryty smużkami;
2. o cechach smużkowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny komelinowatych; kalisja
SJP.pl
Smużyna ("Callisia" L.) – rodzaj roślin z rodziny komelinowatych. Należy do niego ok. 20 gatunków pochodzących z tropikalnych obszarów Ameryki Środkowej, Południowej i południowego końca Ameryki Północnej.
Wikipedia
mający kształt smugi; smugowy
SJP.pl
smużyć się -
1. zostawiać za sobą smugę;
2. o obrazie telewizyjnym: być zakłóconym, zamglonym, niewyraźnym, ze smugami za ruchomymi obrazami
SJP.pl
1. cienki pas skórzany, z tkaniny skóropodobnej, ewentualnie sznurka służący do prowadzenia zwierząt domowych;
2. pasek, taśma służąca do przenoszenia na szyi drobnych przedmiotów, często z możliwością szybkiego odpięcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;
(1.2) mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu
Wiktionary
Smycz – rzemień, linka lub sznur mocowany do obroży lub szelek, najczęściej psa domowego, rzadziej kota domowego lub fretki domowej, w celu prowadzenia.
Wikipedia
(1.1) Czy wyprowadzanie psa bez smyczy jest w Polsce karalne?
(1.2) Zawsze jak idę na rower, to mi się smycz przydaje, ale nie do telefonu, tylko do kluczy.
Wiktionary
IPA: smɨt͡ʃ, AS: smyč
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. smyczka ż.
Wiktionary
przyrząd służący do wydobywania dźwięku z niektórych instrumentów strunowych (np. skrzypiec), zbudowany ze sprężystego pręta z napiętym na nim pasmem włosia; smyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;
(1.2) hist. wojsk. szabla pochodzenia tatarskiego lub kirgiskiego o niewielkiej krzywiźnie ostrza głowni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsmɨt͡ʃɛk, AS: smyček
Wiktionary
rzecz. smyk m., smykanie n., smyknięcie n.
czas. smykać ndk., smyknąć dk.
przym. smyczkowy
Wiktionary
(1.1) smyk
(1.2) szabla ormiańska, karabela ormiańska, ormianka, ordynka, czeczuga
Wiktionary
zdrobnienie od: smycz
SJP.pl
smyki;
1. instrumenty smyczkowe wchodzące w skład orkiestry;
2. dźwięki grane przez smyczki - instrumenty
SJP.pl
1. grać smyczkiem;
2. środowiskowo: dodawać do jakiegoś utworu muzycznego instrumenty smyczkowe
SJP.pl
Smyczkowanie – sposób wydobywania dźwięku (artykulacji) na instrumentach smyczkowych za pomocą smyczka.
Wikipedia
1. grać smyczkiem;
2. środowiskowo: dodawać do jakiegoś utworu muzycznego instrumenty smyczkowe
SJP.pl
przymiotnik od: smyczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od smyczek
Wiktionary
(1.1) Szkolny chór i kwartet smyczkowy, składający się z uczniów wrocławskiej szkoły muzycznej, wystąpią na festiwalu z utworami Haendla, Gorczyckiego i Kodaly'ego.
Wiktionary
IPA: smɨt͡ʃˈkɔvɨ, AS: smyčkovy
Wiktionary
rzecz. smyczek mrz.
Wiktionary
smyczyk mrówkownik - gatunek pluskwiaka z rodziny smyczykowatych
SJP.pl
o cechach smyczykowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
Smyczykowate (Alydidae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych.
Wikipedia
o cechach smyczykowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. żartobliwie: dziecko (głównie chłopiec); malec, brzdąc, smarkacz;
2. przyrząd służący do wydobywania dźwięku z niektórych instrumentów strunowych (np. skrzypiec), zbudowany ze sprężystego pręta z napiętym na nim pasmem włosia; smyczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. dziecko, zwłaszcza o chłopcu: malec, brzdąc, szkrab
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: smɨk, AS: smyk
Wiktionary
rzecz. smyczek m.
Wiktionary
potocznie:
1. biec szybko, uciekać, umykać;
2. zręcznie brać, chwytać coś niepostrzeżenie, szybko kraść;
3. oskubywać, szczypać, rwać coś
SJP.pl
potocznie:
1. biec szybko, uciekać, umykać;
2. zręcznie brać, chwytać coś niepostrzeżenie, szybko kraść;
3. oskubywać, szczypać, rwać coś
SJP.pl
potocznie: zdolność i zamiłowanie do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdolność do czegoś, umiejętność
(1.2) gw-pl|Warszawa. spryt
Wiktionary
(1.1) Stefan nie ma smykałki do robienia interesów.
Wiktionary
IPA: smɨˈkawka, AS: smykau̯ka
Wiktionary
(1.1) umiejętność, biegłość, wprawa, sprawność; gw. Górny Śląsk grajfka
Wiktionary
1. żartobliwie: dziecko (głównie chłopiec); malec, brzdąc, smarkacz;
2. przyrząd służący do wydobywania dźwięku z niektórych instrumentów strunowych (np. skrzypiec), zbudowany ze sprężystego pręta z napiętym na nim pasmem włosia; smyczek
SJP.pl
Smyki ( Tweenies, 1999–2002) – brytyjski serial telewizyjny dla dzieci. Jego premiera odbyła się 6 września 1999 roku na antenie BBC Two.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Smykowo (niem. "Schmückwalde"), w latach 1945–1992 Szmykwałd – wieś/osada w Polsce położona w, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
1. żartobliwie: dziecko (głównie chłopiec); malec, brzdąc, smarkacz;
2. przyrząd służący do wydobywania dźwięku z niektórych instrumentów strunowych (np. skrzypiec), zbudowany ze sprężystego pręta z napiętym na nim pasmem włosia; smyczek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Smykówko (niem. "Klein Schmückwalde") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. Przed 1945 rokiem miejscowość nosiła nazwę Klein Schmückwalde oraz Szmykwałd. Wieś posiadała PGR, który dawał zatrudnienie jej mieszkańcom. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. W osadzie nie ma szkoły. Miejscowość jest położona przy szlaku komunikacyjnym między Ostródą a Nowym Miastem Lubawskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|smyrać.
Wiktionary
czas. smyrać ndk.
Wiktionary
potocznie: delikatnie dotykać wrażliwych miejsc na czyimś ciele; łaskotać, gilgotać, gilgać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. świerk
Wiktionary
dawna nazwa miasta Izmir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Izmir;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pierwszą świątynię Romy wzniesiono w Smyrnie.
Wiktionary
IPA: ˈsmɨrna, AS: smyrna
Wiktionary
przym. smyrneński
Wiktionary
(1.1) współcz. Izmir
Wiktionary
przymiotnik od: Smyrna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany ze Smyrną, dotyczący Smyrny (współcz. Izmir)
Wiktionary
rzecz. Smyrna ż.
Wiktionary
potocznie: delikatnie dotknąć, zwłaszcza wrażliwego miejsca na czyimś ciele
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. rozum, umysł
(1.2) stpol. zmysł
Wiktionary
IPA: smɨsw̥, AS: smysu̯̦
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim
SJP.pl
Smólsk – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Włocławek.
Wieś duchowna, własność kapituły włocławskiej, położona była w II połowie XVI wieku w powiecie brzeskokujawskim województwa brzeskokujawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 304 mieszkańców. Jest siódmą co do wielkości miejscowością gminy Włocławek.
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. treść jelita noworodka człowieka i ssaków wydalana wkrótce po urodzeniu się;
2. młoda żywica drzew iglastych; sok komórkowy niektórych roślin podobny do smoły;
3. roślina o czerwonych kwiatach należąca do rodziny goździkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pierwsze stolce w życiu noworodka;
(1.2) bot. młoda żywica występująca na drzewach iglastych
(1.3) bot. sok komórkowy niektórych roślin mający konsystencję przypominającą smołę
(1.4) bot. roślina o czerwonych kwiatach i łodydze powleczonej lepką wydzieliną, rosnąca na wilgotnych łąkach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsmuwka, AS: smuu̯ka
Wiktionary
rzecz. smoła ż.
Wiktionary
(1.1) meconium
Wiktionary
Smęcino (do 1945 r. niem. "Schmenzin") – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 wieś należała do woj. koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 135 stałych mieszkańców.
Wikipedia
1. wprawiać w melancholijny, smętny nastrój;
2. potocznie: nudzić, marudzić
SJP.pl
narzekanie, marudzenie
SJP.pl
rzadko: smęcić
SJP.pl
1. potocznie: coś wywołującego smutek, melancholię, zadumę;
2. poetycko: smutek
SJP.pl
dawniej: cmentarz
SJP.pl
smutek, zaduma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. imię jednego z diabłów albo złych duchów z ludowych opowieści kaszubskich i mazurskich;
Wiktionary
Smętek ( Smãtk) – demoniczny diabeł złośliwie trapiący ludzi, występujący w ludowych legendach i pieśniach kaszubskich i mazurskich. Najprawdopodobniej pozostałość po kulcie jakiegoś bóstwa lub demona z czasów przedchrześcijańskich.
Wikipedia
(1.1) Z głębokich ostępów Smętek wychodził w puszczę ciepłą, pomiędzy bartniki, i zasiewał wśród nich niezgodę, kłótnię, swar, bitwę na śmierć, ucząc ich swoimi sposoby łamać prawa łączące ich od prawieku w społeczność.
Wiktionary
IPA: ˈsmɛ̃ntɛk, AS: smẽntek
Wiktionary
rzecz. smętek m., smęcenie n., zasmęcenie n.
czas. smęcić ndk., zasmęcić dk.
przym. smętny
przysł. smętnie
Wiktionary
rzadko: nieco smutny, melancholijny; smutnawy, ponurawy
SJP.pl
mrówka smętnica - gatunek owada z rodziny mrówkowatych
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób smętny
Wiktionary
(1.1) Jeszcze jedną ważną cechą Okrętu, myślał smętnie sierżant Colon, kiedy opadali w błękitny półmrok, było to, że nie dało się wybrać wody z zęzy.
Wiktionary
rzecz. Smętek mos./ż., smętność ż.
przym. smętny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: smętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: smętny
SJP.pl
1. książkowo: smutek, nastrój zadumy; melancholia;
2. potocznie: coś nudnego, nieprzyciągającego uwagi; marność, bylejakość, lichość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest smętne; cecha tych, którzy są smętni
Wiktionary
przym. smętny
przysł. smętnie
Wiktionary
1. wywołujący smutek, melancholię, zadumę; smutny, melancholijny;
2. o człowieku: pełen melancholii, smutny; melancholijny;
3. potocznie: zrobiony byle jak, nieprzyciągający uwagi; kiepski, marny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wzbudzający smutek, świadczący o smutku, melancholii
Wiktionary
IPA: ˈsmɛ̃ntnɨ, AS: smẽntny
Wiktionary
rzecz. smętek m., Smętek m., smęcenie n., smętność ż.
czas. smęcić, zasmęcić
przysł. smętnie
Wiktionary
(1.1) ponury, posępny, gorzki, smutny
Wiktionary
stacja kolejowa w północnej części Smętowa Granicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Smętowo Graniczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol cyny, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = praw. Sąd Najwyższy
(1.2) = elektr. średnie napięcie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) SN ustawowo rozstrzyga spory o prawo i dba o zgodność z prawem orzecznictwa sądów.
Wiktionary
[czytaj: snek-ba(r)] bar szybkiej obsługi, w którym podaje się głównie kanapki lub proste dania; snack bar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gastr. rodzaj bufetu z gorącymi daniami i przekąskami
Wiktionary
(1.1) Kupiłam chipsy bekonowe na dworcu w snack-barze.
Wiktionary
[czytaj: snaki] potocznie: chrupki kukurydziane; snaki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. łatwo
Wiktionary
(1.1) A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie, że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie…
Wiktionary
IPA: ˈsnadʲɲɛ, AS: snadʹńe
Wiktionary
przym. snadny
przysł. snadno
rzecz. snadność ż.
Wiktionary
(1.1) daw. snadno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: snadnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: snadny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. łatwo
Wiktionary
IPA: ˈsnadnɔ, AS: snadno
Wiktionary
przym. snadny
przysł. snadnie
Wiktionary
(1.1) daw. snadnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. rzad. mający łatwość mówienia, chętny do mówienia
Wiktionary
IPA: ˌsnadnɔ̃ˈmuvnɨ, AS: snadnõmuvny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest snadne
Wiktionary
przym. snadny
przysł. snadnie
Wiktionary
dawniej: łatwy, nieskomplikowany; prosty, nietrudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. łatwy
Wiktionary
IPA: ˈsnadnɨ, AS: snadny
Wiktionary
przysł. snadno, snadnie
rzecz. snadność ż.
Wiktionary
dawniej: zapewne, prawdopodobnie, widocznie
SJP.pl
partykuła
(1.1) daw. widać, widocznie, być może, zapewne, prawdopodobnie
(1.2) daw. przypadkiem, czasem, broń Boże
(1.3) daw. rzad. właściwie, wprawdzie, co prawda
(1.4) stpol. niby, jakoby
Wiktionary
(1.1) Tymczasem powalony przez Arnaka człowiek odzyskał przytomność i snadź groźne o napaści opowiadał historie towarzyszom, bo w obozie powstało podniecenie.
(1.1) Widocznie również usłyszeli odległe szczekanie, spojrzeli ku północy i pojęli snadź niebezpieczeństwo, bo pozostawiając wszystko, z pośpiechem pobiegli w stronę gaju.
Wiktionary
IPA: snat͡ɕ, AS: snać
Wiktionary
(1.1-4) daw. snać, stpol. snaść, stpol. sna
Wiktionary
1. osoba wyszkolona w precyzyjnym strzelaniu do oddalonych pojedynczych celów; strzelec wyborowy;
2. w sporcie:
a) zawodnik zbodywający wiele bramek dla swojej drużyny;
b) zawodnik skutecznie wrzucający piłki do kosza;
3. środowiskowo: osoba wygrywająca aukcje internetowe za pomocą automatu do licytowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;
Wiktionary
(1.1) Snajper zaczaił się na dachu budynku i zabił generała i jego zastępcę, po czym uciekł niezauważony.
Wiktionary
IPA: ˈsnajpɛr, AS: snai ̯per
Wiktionary
rzecz. snajperka ż.
przym. snajperski
Wiktionary
(1.1) strzelec wyborowy
Wiktionary
1. kobieta wyszkolona w precyzyjnym strzelaniu do oddalonych pojedynczych celów; strzelczyni wyborowa;
2. potocznie: karabin snajperski
SJP.pl
związany ze snajperem lub snajperstwem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze snajperem, dotyczący snajpera
Wiktionary
rzecz. snajper mos.
Wiktionary
zajęcie snajpera
SJP.pl
rzeka w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: chrupki kukurydziane; snacki
SJP.pl
zatrzaskowy element łączeniowy w modelu, umożliwiający montaż bez kleju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) neol. pot. serwis społecznościowy Snapchat; także. aplikacja tego serwisu
(1.2) neol. konto użytkownika w serwisie Snapchat; także. nazwa tego konta
(1.3) neol. zdjęcie, film lub wiadomość wysłany przy użyciu serwisu Snapchat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ściągnąłem sobie wczoraj snapa.
(1.2) Podasz mi swojego snapa?
(1.3) Alka wysłała mi wczoraj bekowego snapa.
Wiktionary
IPA: snap, AS: snap
Wiktionary
rzecz. snapowanie n., posnapowanie n.
czas. snapować ndk., posnapować dk.
Wiktionary
[czytaj: snap-bek] czapka z daszkiem posiadająca możliwość dopasowania do rozmiaru głowy
SJP.pl
[czytaj: snapczat] mobilna aplikacja do wysyłania filmów i zdjęć
SJP.pl
Sn
Wikipedia
[czytaj: snapczater] użytkownik Snapchata - aplikacji mobilnej do wysyłania filmów i zdjęć; snapczater, snapowicz
SJP.pl
[czytaj: snapczaterka] użytkowniczka aplikacji mobilnej Snapchat; snapowiczka, snapczaterka
SJP.pl
środowiskowo: korzystać z aplikacji mobilnej Snapchat
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) neol. pot. wysyłać zdjęcia, filmy i wiadomości, z użyciem aplikacji Snapchat
Wiktionary
(1.1) Snapowałem z Anitą do późnego wieczora.
Wiktionary
IPA: snaˈpɔvat͡ɕ, AS: snapovać
Wiktionary
rzecz. snap mrz., snapowanie n., posnapowanie n.
czas. posnapować dk.
Wiktionary
użytkownik Snapchata - aplikacji mobilnej do wysyłania filmów i zdjęć; snapczater, snapchatter
SJP.pl
użytkowniczka aplikacji mobilnej Snapchat; snapczaterka, snapchatterka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. funkcja w aplikacji Snapchat wskazująca liczbę dni, przez jaką dwaj użytkownicy nieprzerwanie wymieniają ze sobą snapy
Wiktionary
(1.1) Jeśli Ty oraz Twój znajomy nie wyślecie do siebie snapa w ciągu 24 godzin, utracisz snappassę.
(1.1) Symbolem snappassy jest emotikona z płomieniem.
(1.1) Wczoraj dobiłem z Klaudią 100 dni snappassy.
Wiktionary
(1.1) pot. dni
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. młoda mężatka
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) stpol. śrpol. gorliwy
Wiktionary
IPA: ˈsnaʒnɨ, AS: snažny
Wiktionary
[czytaj: snikerhed]
1. kolekcjoner oryginalnych, ekskluzywnych butów sportowych;
2. osoba z obszerną wiedzą na temat butów sportowych
SJP.pl
Sneakerhead (buciarz, kolekcjoner butów) – termin określający osobę, która zbiera, czy też kolekcjonuje buty, ale przy okazji zagłębia się w ich historię, posiada wiedzę na temat materiałów lub systemów amortyzacji zastosowanych w danym bucie. Interesuje go designer tworzący dany model i chce wiedzieć, jaka była inspiracja przy ich projektowaniu.
Wikipedia
[czytaj: snikers] damski lub męski but na miękkiej podeszwie, łączący styl sportowy i casualowy
SJP.pl
[czytaj: snikersy] rodzaj obuwia na miękkiej podeszwie, łączący styl sportowy i casualowy; snikersy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. synowa
Wiktionary
IPA: ˈsnɛxa, AS: sneχa
Wiktionary
rzecz. zdrobn. sneszka
Wiktionary
statek wiosłowo-żaglowy używany przez wikingów, mający na drewnianym kadłubie charakterystyczną ozdobę w postaci rzeźby, np. smoka; langskip, drakkar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. gw-pl|Górny Śląsk. rozdrobnione pieczywo rozmoczone w wodzie lub mleku i podawane jako zupa
Wiktionary
określenie wykonawcze: szybko, zwinnie, żwawo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. synowa; zdrobn. snecha
Wiktionary
IPA: ˈsnɛʃka, AS: sneška
Wiktionary
rzecz. snecha ż.
Wiktionary
[czytaj: snikers] marka batonów
SJP.pl
Snickers – baton z nugatem, orzeszkami ziemnymi w karmelu i czekoladzie produkowany przez Mars. Stworzył go Franklin Clarence Mars w 1930 roku. Został nazwany w ten sposób na cześć ulubionego konia rodziny Mars w tamtym okresie, który zmarł na dwa miesiące przed premierą batonika.
Wikipedia
w środowisku narkomanów: wciągnięcie narkotyku przez nos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inform. program służący do śledzenia ruchu w sieci komputerowej
Wiktionary
Sniffer – program komputerowy lub urządzenie, którego zadaniem jest przechwytywanie i ewentualnie analizowanie danych przepływających w sieci.
Wikipedia
w środowisku narkomanów: wciągać narkotyk przez nos
SJP.pl
smukły i zwrotny żaglowiec jedno- albo dwumasztowy, wchodzący w XV i XVI w. w skład polskiej floty; sznika
SJP.pl
Snigga, sznika lub szika (niem. "Schnigge") – niewielki (do 30 m długości), zwrotny i szybki okręt żaglowy z XV–XVI wieku. Miał jeden lub dwa maszty z ożaglowaniem rejowym; załoga mogła liczyć do 90 ludzi. Sniggi występowały we flocie polskiej, gdańskiej i krzyżackiej, biorąc m.in. udział w bitwie na Zalewie Wiślanym.
Wikipedia
ciasto z karmelem, orzechami i czekoladą; snickers
SJP.pl
książkowo:
1. osoba bezkrytycznie naśladująca sposób bycia przyjęty w grupie społecznej, która jej imponuje;
2. osoba lubiąca popisywać się swoimi wiadomościami (zwykle powierzchownymi) w jakiejś modnej dziedzinie; efekciarz, szpaner;
3. osoba uważająca się za lepszą od innych, popisująca się swoimi wiadomościami i umiejętnościami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy
Wiktionary
(1.1) Nie bądź takim snobem!
Wiktionary
IPA: snɔp, AS: snop
Wiktionary
rzecz. snobizm mrz.
:: fż. snobka ż.
przym. snobistyczny, snobski
przysł. snobistycznie
czas. snobizować się ndk., snobować się ndk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób snobistyczny
Wiktionary
rzecz. snob mos., snobka ż., snobizm mrz.
przym. snobistyczny
czas. snobować się
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: snobistycznie
SJP.pl
właściwy snobom, nacechowany snobizmem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) charakteryzujący się snobizmem
Wiktionary
(1.1) Chyba po raz pierwszy Anglicy wyzbyli się snobistycznej powściągliwości i oto pokazywali Londyn nowoczesny, pogodny, barwny, hej, niemalże parysko roześmiany.
Wiktionary
rzecz. snobizm mrz., snob mos., snobka ż.
przysł. snobistycznie
czas. snobować się
Wiktionary
postawa charakteryzująca się bezkrytycznym naśladowaniem gustów i poglądów, wzorowaniem się na tym, co jest uważane za elitarne i pozowaniem na znawcę jakiejś dziedziny; snobstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naśladownictwo jakichś wzorców, na ogół bezkrytyczne
Wiktionary
Sn
Wikipedia
IPA: ˈsnɔbʲism̥, AS: snobʹism̦
Wiktionary
rzecz. snob mos., snobka ż., snobowanie n., snobizowanie n.
czas. snobizować się, snobować się
przym. snobistyczny
przysł. snobistycznie
Wiktionary
snobizować się - kierować się snobizmem, zachowywać się jak snob; snobować się
SJP.pl
książkowo:
1. kobieta bezkrytycznie naśladująca sposób bycia przyjęty w grupie społecznej, która jej imponuje;
2. kobieta lubiąca popisywać się swoimi wiadomościami (zwykle powierzchownymi) w jakiejś modnej dziedzinie; efekciara, efekciarka, szpanerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy
Wiktionary
(1.1) Nie bądź taką snobką!
Wiktionary
rzecz. snobizm mrz.
:: fm. snob mos.
przym. snobistyczny
przysł. snobistycznie
czas. snobizować się, snobować się
Wiktionary
snobować się - kierować się snobizmem, zachowywać się jak snob; snobizować się
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze snobem, taki jak snob
Wiktionary
rzecz. snob mos., snobstwo n.
czas. snobować się
Wiktionary
1. postawa charakteryzująca się bezkrytycznym naśladowaniem gustów i poglądów, wzorowaniem się na tym, co jest uważane za elitarne i pozowaniem na znawcę jakiejś dziedziny; snobizm;
2. ludzie bezkrytycznie naśladujący gusta i poglądy, wzorujący się na tym, co jest uważane za elitarne i pozujący na znawców jakiejś dziedziny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
partykuła
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ponoć, podobno
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bezma
Wiktionary
[czytaj: snuker] popularna odmiana bilardu
SJP.pl
Snooker – gra bilardowa spopularyzowana pod koniec XIX wieku, rozgrywana na dużym stole do bilardu angielskiego, z sześcioma kieszeniami. W grze uczestniczą dwie strony (dwóch zawodników lub dwie drużyny). Charakterystycznym elementem snookera jest to, że gracze muszą wbijać bile czerwone na zmianę z tzw. bilami kolorowymi. Gracze uderzają kijem białą bilę, która musi uderzyć w bilę odpowiedniego koloru.
Wikipedia
→ snooker [czytaj: snukerowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze snookerem, dotyczący snookera
Wiktionary
rzecz. snooker m.
Wiktionary
[czytaj: snukerzysta] osoba grająca w snookera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. neol. zawodnik grający w snooker
Wiktionary
IPA: ˌsnukɛˈʒɨsta, AS: snukežysta
Wiktionary
rzecz. snooker m.
:: fż. snookerzystka ż.
Wiktionary
[czytaj: snupi] postać fikcyjna z komiksów "Fistaszki", pies rasy beagle
SJP.pl
Zobacz też: Snoopy (zespół muzyczny).
Snoopy – postać fikcyjna z amerykańskich komiksów pt. "Fistaszki" (ang. "Peanuts") stworzona przez Charlesa M. Schulza w 1950 roku. Przedstawiony jest jako sympatyczny pies rasy beagle, którego właścicielem jest Charlie Brown, główny bohater "Fistaszków".
Wikipedia
1. związany pęk zżętego zboża lub słomy;
2. wiązka jakichś roślin, łodyg, traw itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;
(1.2) przen. wiązka, strumień
(1.3) wojsk. w artylerii: zespół płaszczyzn strzałów kilku dział ostrzeliwujących jeden cel
Wiktionary
Sn
Wikipedia
(1.1) Wrota stodoły były otwarte i jakby na przekór, wyglądało z nich parę snopów słomy, wabiących Ślimaka do drzemki.
(1.2) Nagle snop czerwonego bengalskiego światła pada od strony wejścia i oblewa krwawym blaskiem całą arenę.
Wiktionary
IPA: snɔp, AS: snop
Wiktionary
rzecz. Snopków m., Snopki nmos.
:: zdrobn. snopek
przym. snopowy, snopkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: snopek
SJP.pl
wiązka, wiecheć słomy lub siana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały snop; zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw itp.
(1.2) herald. jeden z symboli heraldycznych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Krzyknęliśmy Francuzowi, aby wrzucał z góry do jaskini snopki zapalonej trawy.
Wiktionary
IPA: ˈsnɔpɛk, AS: snopek
Wiktionary
rzecz. snop mrz.
przym. snopowy
Wiktionary
w elektryce: wyładowanie elektryczne zachodzące w powietrzu, powstające na skutek jonizacji udarowej blisko ostrza elektrody; wyładowanie snopiące
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Snopkiewicz – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 282 osoby, według nowszych, internetowych oparty danych liczba jest 356. Nazwisko pochodzi od słowa "snop" i jest najbardziej rozpowszechnione w środkowo-wschodniej Polsce.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
maszyna rolnicza służąca do koszenia i wiązania zboża w snopy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem;
Wiktionary
Snopowiązałka (również wiązałka) – maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem. Jest to żniwiarka wyposażona w urządzenie do wiązania snopów.
Wikipedia
IPA: ˌsnɔpɔvʲjɔ̃w̃ˈzawka, AS: snopovʹi ̯õũ̯zau̯ka
Wiktionary
przymiotnik od: snop
SJP.pl
wyprowadzony ku górze zewnętrzny wlot powietrza do silnika
SJP.pl
pływanie na powierzchni wody z zanurzoną twarzą, z użyciem płetw oraz maski z rurką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. forma obserwacji życia podwodnego, w której nurek unosi się na powierzchni wody z zanurzoną twarzą i wyposażony jest w maskę, fajkę umożliwiającą oddychanie oraz płetwy;
Wiktionary
Sn
Wikipedia
(1.1) Znakomitym miejscem uprawiania snorkelingu jest wybrzeże Chorwacji i Morze Czerwone w Egipcie i Izraelu.
Wiktionary
(1.1) snurkowanie
Wiktionary
cewka snowacka - cewka służąca do nawijania przędzy osnowowej
SJP.pl
robotnik w fabryce tkackiej zajmujący się snuciem osnowy ręcznie lub na snowarce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik w fabryce tkackiej zajmujący się snuciem osnowy ręcznie lub na snowarce
Wiktionary
IPA: ˈsnɔvat͡ʃ, AS: snovač
Wiktionary
rzecz. snowarka ż., snucie n.
czas. snuć ndk.
Wiktionary
kobieta w fabryce tkackiej zajmująca się snuciem osnowy ręcznie lub na snowarce
SJP.pl
wał obrotowy służący do nawijania osnowy
SJP.pl
maszyna włókiennicza do nawijania osnowy tkackiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) maszyna włókiennicza do nawijania osnowy tkackiej
Wiktionary
IPA: snɔˈvarka, AS: snovarka
Wiktionary
rzecz. snowacz m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: snołbord]
1. specjalna, szeroka deska do zjeżdżania po śniegu; deska snowboardowa;
2. jazda na takiej desce; snowboarding
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. szeroka deska mocowana do butów specjalnymi wiązaniami i służąca do zjeżdżania po śniegu;
(1.2) sport. dyscyplina sportu, polegający na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;
Wiktionary
przym. snowboardowy
rzecz. snowboardzista m., snowboardzistka ż., snowboarding mrz.
Wiktionary
(1.1) deska snowboardowa, deska zjazdowa
Wiktionary
[czytaj: snołborder] osoba jeżdżąca po śniegu na szerokiej desce mocowanej do butów specjalnymi wiązaniami; snowboardzista
SJP.pl
[czytaj: snołborderka] kobieta jeżdżąca po śniegu na szerokiej desce mocowanej do butów specjalnymi wiązaniami; snowboardzistka
SJP.pl
[czytaj: snołbording] jazda po śniegu na szerokiej desce mocowanej do butów specjalnymi wiązaniami; snowboard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportu zimowego, polegający na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;
Wiktionary
Snowboarding – sport zimowy polegający na jeździe lub wykonywaniu manewrów na desce snowboardowej. Za początek snowboardingu można uznać rok 1965, kiedy Sherman Poppen wymyślił „snurfera”, choć zjeżdżanie po zaśnieżonym stoku na jednej desce było praktykowane już wcześniej. Dyscyplina wprowadzona została do programu Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1998 roku (konkurencje slalom gigant i half-pipe).
Wikipedia
(1.1) Deskę do snowboardingu pożyczyłem od kolegi.
Wiktionary
rzecz. snowboard mrz.
Wiktionary
(1.1) snowboard
Wiktionary
[czytaj: snołbordowy] związany ze snowboardem, np. sklep snowboardowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze snowboardem, dotyczący snowboardu
Wiktionary
(1.1) Wczoraj widziałem nowe deski w serwisie snowboardowym w internecie.
Wiktionary
rzecz. snowboard m., snowboardzista m., snowboardzistka ż.
Wiktionary
[czytaj: snołbordzista] osoba jeżdżąca po śniegu na szerokiej desce mocowanej do butów specjalnymi wiązaniami; snowboarder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba jeżdżąca na snowboardzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌsnɔwbɔrʲˈd͡ʑista, AS: snou̯borʹʒ́ista
Wiktionary
rzecz. snowboard m.
:: fż. snowboardzistka ż.
przym. snowboardowy
Wiktionary
[czytaj: snołbordzistka] kobieta jeżdżąca po śniegu na szerokiej desce mocowanej do butów specjalnymi wiązaniami; snowboarderka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta jeżdżąca na snowboardzie
Wiktionary
IPA: ˌsnɔwbɔrʲˈd͡ʑistka, AS: snou̯borʹʒ́istka
Wiktionary
rzecz. snowboard mrz.
:: fm. snowboardzista mos.
przym. snowboardowy
Wiktionary
Snowidowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie grodziskim, w gminie Grodzisk Wielkopolski.
Wikipedia
[czytaj: snołkajt] zimowa wersja kitesurfingu; snowkiting
SJP.pl
[czytaj: snołkajting] zimowa wersja kitesurfingu; snowkite
SJP.pl
Snowkiting – zimowa odmiana kitesurfingu. Jest to młody, bardzo szybko rozwijający się sport łączący latawiec pociągowy ze snowboardem lub nartami. Do uprawiania snowkitingu potrzebny jest wiatr oraz duża otwarta przestrzeń pokryta śniegiem lub lodem. Teren może być zarówno płaski, pofałdowany jak i górzysty. Latawiec będący siłą napędową snowkitera jest najczęściej wpięty w uprząż i znajduje się zwykle w odległości dwudziestu kilku metrów. Do sterowania latawcem służy drążek sterowniczy lub manetki.
Wikipedia
[czytaj: snołpark] tor do jazdy na nartach lub na snowboardzie przeznaczony do wykonywania ewolucji
SJP.pl
Snowpark, park śnieżny (od ang. "snow" – śnieg) – miejsce przeznaczone do uprawiania zimowych sportów ekstremalnych dla snowboardzistów oraz narciarzy.
Snowparki występują głównie na terenach górskich blisko ośrodków narciarskich, w których temperatura nie przekracza 0, gdyż przeszkody usypane są ze śniegu bądź lodu.
Wikipedia
[czytaj: snołszu] amerykańska rasa krótkowłosych kotów o śnieżnobiałych łapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. beleczka układana poziomo w gnieździe, od której pszczoły odbudowują plaster
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. skręcać nitkę z przędziwa; prząść;
2. wyciągać nitkę (z kłębka, szpulki itp.);
3. o pająkach lub larwach niektórych owadów: tworzyć pajęczynę, oprzęd;
4. tworzyć osnowę jakieś tkaniny;
5. tworzyć (np. plany), wymyślać (np. bajkę);
6. snuć się - chodzić bez celu;
7. snuć się - przesuwać się wolno w powietrzu (np. o dymie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba uprawiająca snorkeling
Wiktionary
(1.1) Płynęliśmy około 40 minut do pierwszego przystanku, pierwszej wyspy, przy rafach koralowych, czyli raju dla snurków.
Wiktionary
IPA: ˈsnurɛk, AS: snurek
Wiktionary
czas. snurkować
rzecz. snurkowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. odczasownikowy od|snurkować.
Wiktionary
(1.1) Muszę przyznać, że snurkowanie w tym miejscu przyprawiło mnie o szybsze bicie serca i było wydarzeniem, którego z pewnością nie zapomnę do końca życia. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌsnurkɔˈvãɲɛ, AS: snurkovãńe
Wiktionary
czas. snurkować
rzecz. snurek m.
Wiktionary
(1.1) snorkeling
Wiktionary
pływać na powierzchni wody z zanurzoną twarzą, z użyciem płetw oraz maski z rurką
SJP.pl
tytoń w proszku lub saszetkach do umieszczania pod górną wargą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) używka na bazie tytoniu, zażywana doustnie przez umieszczenie jej pod dolną lub górną wargą;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Są tu ludzie, którzy biorą/brali najmocniejsze snusy rzędu 50 mg itd.?.
Wiktionary
IPA: snus, AS: snus
Wiktionary
osoba używająca snusu
SJP.pl
w hafciarstwie ludowym: rodzaj ażurowego haftu przypominającego koronkę
SJP.pl
przymiotnik od: snutka
SJP.pl
1. skręcać nitkę z przędziwa; prząść;
2. wyciągać nitkę (z kłębka, szpulki itp.);
3. o pająkach lub larwach niektórych owadów: tworzyć pajęczynę, oprzęd;
4. tworzyć osnowę jakieś tkaniny;
5. tworzyć (np. plany), wymyślać (np. bajkę);
6. snuć się - chodzić bez celu;
7. snuć się - przesuwać się wolno w powietrzu (np. o dymie)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wysnuć)
(1.1) ciągnąć nić, przędzę
(1.2) (w stosunku do planów) planować, zamierzać
czasownik zwrotny snuć się
(2.1) bezcelowo wałęsać się
Wiktionary
(1.2) Przez cały miesiąc snuł plany dotyczące założenia firmy.
(1.2) Autorzy snują wizję społeczeństwa zdemokratyzowanego, wizję awansu kulturalnego.
(2.1) Opowiadał też o psie, który snuł się wśród turystów na szczycie w poszukiwaniu swojej pani.
Wiktionary
rzecz. snowacz mos., snucie n.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) M., B., W. lm. od: sen
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
artystyczna sztuka rzeźbienia w drewnie, dawniej także w kamieniu; snycerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zob. snycerstwo.
(1.2) pot. rzecz wykonana przez snycerza
Wiktionary
IPA: snɨˈt͡sɛrka, AS: snycerka
Wiktionary
rzecz. snycerstwo n., snycerz m.
przym. snycerski
Wiktionary
(1.1) snycerstwo
Wiktionary
warsztat snycerski
SJP.pl
przymiotnik od: snycerz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. dotyczący snycerstwa lub snycerza
Wiktionary
(1.1) Sztuka snycerska, czyli tworzenie, a szczególnie rzeźbienie mebli drewnianych z zachowaniem tradycyjnych metod, to wciąż cieszący się ogromną popularnością zawód. (Internet)
Wiktionary
IPA: snɨˈt͡sɛrsʲci, AS: snycersʹḱi
Wiktionary
rzecz. snycerstwo n., snycerka ż., snycerz m.
Wiktionary
artystyczna sztuka rzeźbienia w drewnie, dawniej także w kamieniu; snycerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie
Wiktionary
Sn
Wikipedia
IPA: snɨˈt͡sɛrstfɔ, AS: snycerstfo
Wiktionary
rzecz. snycerka ż., snycerz m.
przym. snycerski
Wiktionary
(1.1) snycerka
Wiktionary
rzemieślnik rzeźbiący w drewnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwem
Wiktionary
(1.1) (…) w formach profesjonalnych widać posługiwanie się przez snycerza dłutem z łyżeczkowatym ostrzem.
(1.1) Ipsarskie miasto, jak dłutem snycerza / Ze skał ciemnego łona wydobyte, / Barwy ma szare od tła nie odbite, / I lasem masztów na poły schowane.
Wiktionary
IPA: ˈsnɨt͡sɛʃ, AS: snyceš
Wiktionary
rzecz. snycerstwo n., snycerka ż.
przym. snycerski
Wiktionary
snówek okazały - pająk z rodziny osnuwikowatych
SJP.pl
o rybach: tracić życie, ginąć
SJP.pl
chorobliwie często powtarzające się okresy rui u samic niektórych zwierząt (głównie u krów i klaczy)
SJP.pl
Snębica, nimfomania zwierząt, przedłużona ruja – chorobliwie często powtarzające się okresy rui u zwierząt (głównie krów i klaczy), powodowana zmianami hormonalnymi wywołanymi najczęściej torbielami na jajnikach. U nieleczonych zwierząt zwykle dochodzi do jałowości.
Wikipedia
czasownik
(1.1) stpol. wydawać za mąż
Wiktionary
[czytaj: es-O]
1. skrót od: słownik ortograficzny;
2. skrót od: Sąd Okręgowy
SJP.pl
skrót
(1.1) = Księga Sofoniasza
Wiktionary
So
Wikipedia
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌsɔfɔ̃ˈɲaʃa, AS: ḱśẽŋga sofõńaša
Wiktionary
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = inform. ang. Small Outline Dual In-line Memory Module → małogabarytowy moduł pamięci z obustronnymi złączami; mniejszy rodzaj pamięci DIMM, stosowany głównie w notebookach, netbookach oraz w niektórych drukarkach biurowych;
Wiktionary
SO DIMM ( small outline dual in-line memory module) – mniejszy rodzaj pamięci DIMM, stosowany głównie w notebookach, komputerach małogabarytowych oraz w niektórych drukarkach biurowych wysokiej klasy.
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = inform. żart. standardowa odpowiedź administratora (na zgłoszoną awarię); ma znaczenie pejoratywne i oznacza zazwyczaj niechęć administratora do podjęcia naprawy lub wymijającą odpowiedź; także znaczenie: „U mnie działa”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie mogłem połączyć się z bazą danych, a ten leniwy informatyk wysłał mi tylko SOA w odpowiedzi.
Wiktionary
Soave – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Werona.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 6450 osób, 293,2 os./km².
Wikipedia
skrót od: sobota
SJP.pl
skrót
(1.1) = sobota
Wiktionary
japoński makaron z mąki gryczanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. japoński cienki makaron z mąki gryczanej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɔba, AS: soba
Wiktionary
przestarzale: właściwy psu; psi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. lub reg. psi
Wiktionary
rzecz. sobaka ż.
czas. sobaczyć ndk., obsobaczyć dk.
Wiktionary
(1.1) psi, pieski
Wiktionary
kląć, obrażać kogoś, przeklinać
SJP.pl
potocznie:
1. pies
2. wyzwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. dziś gwara. pies
(1.2) pot. rodzaj wyzwiska
(1.3) reg-pl|Kresy. suka, pies
Wiktionary
przym. sobaczy
czas. obsobaczyć
Wiktionary
Sobaków – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Gorzkowice.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Sobaków, po jej zniesieniu w gromadzie Gorzkowice.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Sobakówek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Gorzkowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
So
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: człowiek, którego cechuje egoizm, samolubny, myślący tylko o swoim szczęściu; samolub, egotysta, egocentryk, egoista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) samolub, egoista
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Nie licz na tego sobka, on się z tobą nie podzieli.
Wiktionary
rzecz. sobkostwo n.
przym. sobkowski
zaim. sobie
partyk. sobie
Wiktionary
(1.1) samolub
Wiktionary
So
Wikipedia
Sobiatyno (nazwa oboczna: Sobiatyn) – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Milejczyce.
W czasach II Rzeczypospolitej wieś nazywała się Sobiatyn.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
→ Sobibór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sobiborem, dotyczący Sobiboru
(1.2) związany z obozem zagłady w Sobiborze, dotyczący obozu zagłady w Sobiborze
Wiktionary
(1.1) Pani Barbara już nie pracuje w Sobiborskim Parku Krajobrazowym.
(1.2) System sobiborski funkcjonował z taką samą bezwzględnością jak w innych obozach.
Wiktionary
rzecz. Sobibór mrz., sobiborzanin mos., sobiborzanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sobiboru
Wiktionary
(1.1) Pan Józef jest rodowitym sobiborzaninem.
Wiktionary
rzecz. Sobibór mrz.
:: fż. sobiborzanka ż.
przym. sobiborski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sobiboru
Wiktionary
(1.1) Pani Dorota jest rodowitą sobiborzanką.
Wiktionary
rzecz. Sobibór mrz.
:: fm. sobiborzanin mos.
przym. sobiborski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim;
(1.2) pot. hist. niemiecki obóz zagłady zlokalizowany w Sobiborze (1.1);
Wiktionary
Zobacz też: Sobibór w innych znaczeniach tego słowa.
Sobibór – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Włodawa. Leży nad Bugiem.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Sobibór-Stacja" i "Sobibór-Wieś". Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 434 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Pani Danuta mieszka w Sobiborze i pracuje w Sobiborskim Parku Krajobrazowym.
(1.2) Spora grupa jeńców uciekła z Sobiboru w październiku 1943 roku.
Wiktionary
rzecz. sobiborzanin mos., sobiborzanka ż.
przym. sobiborski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zaimek zwrotny
(1.1) …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem
(1.2) …z niektórymi czasownikami tworzący stronę zwrotną
partykuła
(2.1) pot. …podkreślająca niezależność działania danego obiektu przy wykonywania opisywanej czynności lub przyjemność z niej płynącą
Wiktionary
(1.1) Podaruj sobie odrobinę luksusu!
(1.1) Proszę trzymać łapy przy sobie! Co pan sobie wyobraża?!
(1.1) Twój narzeczony jest strasznie nudny – ciągle mówi tylko o sobie.
(1.2) Wyobraź sobie, że potrafisz latać.
(2.1) Zawsze sobie gwiżdżę, gdy mam dobry humor.
(2.1) Idę sobie ulicą jak gdyby nigdy nic, a tu nagle rzuca się na mnie ten dziwny gość.
Wiktionary
IPA: ˈsɔbʲjɛ, AS: sobʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. sobek mos.
zaim. sobą
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chcieliśmy ci dać na imię Sobiebor, ale dziadkowie protestowali.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sobiecin – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Jarosław.
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego. W latach 1944–1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 12 Polaków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
osoba postępująca samowolnie, tworząca sama dla siebie reguły postępowania, nielicząca się z przepisami i ogólnie przyjętymi zasadami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: sobiepan
SJP.pl
postępowanie samowolne, nieliczenie się z nikim i niczym; samowola, anarchia, arbitralność
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sobieraj – osada w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie sulęcińskim, w gminie Lubniewice. Należy do sołectwa Jarnatów.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gorzowskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sobiesierzno – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Brodnica.
Wikipedia
nazwisko, np. Jan III Sobieski (1629-1696), król Polski w latach 1674-1696
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Sobieszowa
SJP.pl
mieszkanka Sobieszowa
SJP.pl
przymiotnik od: Sobieszów
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. dzielnica miasta Dzierżoniów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sobieszyn
SJP.pl
część miasta Jelenia Góra
SJP.pl
Sobieszów (niem. "Hermsdorf am Kynast") – część miasta Jelenia Góra, w latach 1962–1976 samodzielne miasto. W latach 1945–1954 siedziba wiejskiej gminy Sobieszów.
Sobieszów położony jest wzdłuż strumienia Wrzosówka u stóp Chojnika. Od XIV w. do 1945 wieś stanowiła własność rodziny Schaffgotschów i nosiła niem. nazwę "Hermsdorf unterm Kynast", w 1946 administracyjnie zatwierdzono obecną nazwę.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Sobiesąd – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Sobie-" i "-sąd" ("sądzić"). Może oznaczać "ten, kto samodzielnie rozsądza", "ten, kto polega na własnym osądzie".
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Sobiesława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Sobie-" i "-sława" ("sława"). Oznacza "zachowująca sławę dla siebie" lub "zapracowująca na sławę dla siebie". Imię w źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).
Wikipedia
zdrobnienie od: Sobiesław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sobiesławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Sobiesław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sobiesławka lub z nim związany
SJP.pl
Sobiesław z żoną: Sobiesławowie
SJP.pl
Sobiesław z żoną: Sobiesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sobiesława lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sobieńczyce (kaszb. "Sëbieńczëce" lub też "Sobieńczëce", niem. "Sobiensitz", dawniej "Sobienczyce", "Sobanczyce", "Szobienica") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. Ma status sołectwa.
Wieś Klasztoru Cysterek w Żarnowcu w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego. Znajduje się tu 74-metrowa wieża radiowa.
Wikipedia
przymiotnik od: Sobienie-Jeziory
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: myślenie tylko o sobie, dbanie wyłącznie o siebie; samolubstwo, samolubność, egoizm, egotyzm, egocentryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) samolubstwo
Wiktionary
(1.1) Sobkostwo Grzegorza nie przysparzało mu przyjaciół.
Wiktionary
rzecz. sobek mos.
przym. sobkowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Sobkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sobkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. przymiotnik od: Sobków;
2. charakterystyczny dla sobka, samoluba, egoistyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Sobkowa, związany z Sobkowem
przymiotnik jakościowy
(2.1) samolubny, egoistyczny
(2.2) charakterystyczny dla Sobkowa lub sobkowian, mający cechy lub właściwości przypisywane Sobkowowi lub sobkowianom
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W wyniku wydobycia na terenie Wzgórza Sobkowskiego powstało wyrobisko odkrywkowe o powierzchni około 28 ha.
(2.1) Sobkowskie zachowanie Piotra nie przysporzyło mu przyjaciół.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Sobków mrz., sobkowianin mos., sobkowianka ż.
(2.1)
:: rzecz. sobek mos., sobkostwo n.
Wiktionary
potocznie: człowiek, którego cechuje egoizm, samolubny, myślący tylko o swoim szczęściu; samolub, egotysta, egocentryk, egoista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, nad rzeką Nidą
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. sobkowianin mos., sobkowianka ż.
przym. sobkowski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Soblówka – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Ujsoły. Graniczy ze Słowacją, w dolinie potoku Cicha. Położona jest u podnóża góry Wielka Rycerzowa i Muńcuł.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
futro z sobolich skór
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sobolew
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: soból (np. futro sobole); sobolowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sobolem, dotyczący sobola
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do sobola
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. soból m., sobole nmos.
przym. sobolowy
Wiktionary
1. podobny do sobola;
2. koń sobolowaty - koń maści ryżawej
SJP.pl
przymiotnik od: soból (np. futro sobolowe); soboli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. idea zjednoczenia Ukrainy
(1.2) rel. zasada kolegialności zarządzania Kościołem
Wiktionary
IPA: sɔˈbɔrnɔɕt͡ɕ, AS: soborność
Wiktionary
rzecz. sobór m., soborowość ż.
przym. soborny, soborowy, posoborowy, przedsoborowy
Wiktionary
przymiotnik od: sobór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z soborem, dotyczący soboru
Wiktionary
rzecz. sobór mrz., soborność ż.
przym. przedsoborowy, posoborowy
Wiktionary
Soborzyce – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Dąbrowa Zielona.
Wieś duchowna Wszemborzyce, własność opactwa cystersów w Jędrzejowie położona była w końcu XVI wieku w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego.
Wikipedia
szósty dzień tygodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szósty dzień tygodnia;
(1.2) zob. soboty.
Wiktionary
Sobota (', skrót sob.) – dzień tygodnia między piątkiem a niedzielą.
Według normy ISO-8601 jest szóstym dniem tygodnia.
W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej i żydowskiej, gdzie za pierwszy dzień tygodnia uznawana jest niedziela, sobota jest siódmym, ostatnim dniem tygodnia.
Wikipedia
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki.
Wiktionary
IPA: sɔˈbɔta, AS: sobota
Wiktionary
rzecz. soboty nmos., szabas m., Sobota ż., Sobótka ż.
:: zdrobn. sobótka ż.
przym. sobotni, sobótkowy, szabasowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sobotka – miasto w Czechach, w kraju hradeckim. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia miasta wynosiła 1931 ha, a liczba jego mieszkańców 2274 osób.
Wikipedia
związany z sobotą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący soboty; dziejący się w sobotę
Wiktionary
(1.1) […] A w sobotnią noc był Luksemburg, chata, szkło […]
Wiktionary
IPA: sɔˈbɔtʲɲi, AS: sobotʹńi
Wiktionary
rzecz. sobótka ż., sobota ż.
Wiktionary
Sobowo – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Brudzeń Duży.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
osoba bardzo podobna z wyglądu do innej osoby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Otóż ja mam sobowtóra i to jego widziałeś, nie mnie!
Wiktionary
IPA: sɔˈbɔftur, AS: soboftur
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Soboń – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Wierzbno. Ma status sołectwa.
Pierwsza wzmianka o miejscowości (w formie "Zabon" W. H.) pochodzi z mapy Zachodniej (Nowej) Galicji A. Mayera von Heldensfelda z lat 1801-1804.
Wikipedia
[czytaj: sobriKE] z francuskiego: przezwisko, przydomek
SJP.pl
zdrobnienie od: Sobiesław (imię męskie)
SJP.pl
drapieżne zwierzę z rodziny łasicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Martes zibellina|ref=tak., azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;
(1.2) wyprawiona skóra sobola (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈsɔbul, AS: sobul
Wiktionary
rzecz. sobole nmos.
przym. sobolowy, soboli
Wiktionary
zaimek zwrotny
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. sobą
Wiktionary
1. prawosławna katedra i bazylika
2. zgromadzenie wszystkich biskupów odbywające się pod przewodnictwem papieża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zgromadzenie biskupów całego Kościoła;
(1.2) rel. stała rada biskupów przy patriarsze w prawosławiu;
(1.3) hist. zgromadzenie przedstawicieli stanów w dawnej Rosji;
(1.4) rel. większa świątynia prawosławna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie istnieje sobór powszechny, który by nie był jako taki zatwierdzony lub przynajmniej uznany przez następcę Piotra.
(1.3) W tym kwartale wyposażenie soboru zostało uzupełnione o nowy ikonostas.
Wiktionary
rzecz. soborowość ż., soborność ż.
przym. soborowy, przedsoborowy, posoborowy
Wiktionary
mieszkaniec Sobótki (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sobótki (miasta w Polsce)
SJP.pl
święto ludowe w czerwcu, podczas którego, w nocy, puszcza się wianki po wodzie; kupała; kupalnocka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od sobota
(1.2) etn. święto z okazji letniego przesilenia Słońca
(1.3) stos rozpalany z okazji sobótki (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sobota ż., Sobótka ż., Sobota m./ż.
przym. sobótkowy, sobotni
Wiktionary
święto ludowe w czerwcu, podczas którego, w nocy, puszcza się wianki po wodzie; kupała; kupalnocka
SJP.pl
→ Sobótka; sobótczański, sobocki, sobócki, sobotecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sobótką, dotyczący Sobótki
Wiktionary
rzecz. Sobótka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: sobótka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sobótki
Wiktionary
rzecz. sobótka ż., sobota ż.
Wiktionary
Sobów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Ożarów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 755.
Wikipedia
zaimek zwrotny
(1.1) …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi narzędnikiem
Wiktionary
(1.1) Drużyny rozegrają ze sobą po jednym spotkaniu w ramach 20 turniejów grupowych organizowanych przez poszczególnych uczestników.
(1.1) Możemy ze sobą rozmawiać godzinami.
Wiktionary
IPA: ˈsɔbɔ̃w̃, AS: sobõũ̯
Wiktionary
zaim. sobie
partyk. sobie
Wiktionary
(1.1) reg. śl. sobóm
Wiktionary
[czytaj: soc] związany ze sprawami społecznymi, socjalnymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: soke(r)] nazwa europejskiej piłki nożnej używana w krajach anglosaskich, głównie USA, dla odróżnienia od futbolu amerykańskiego
SJP.pl
niski trzewik, sandał, używany przez aktorów grających w starożytnych komediach greckich (w przeciwieństwie do koturna w tragedii)
SJP.pl
Soccus – rodzaj pantofla, niski, lekki trzewik, używany w starożytności tylko przez kobiety i mężczyzn zniewieściałych. Ludzie poważni używali zwykle wysokich koturnów.
Soccus był zarazem obuwiem używanym w komedii, gdy koturn należał do kostiumu autora tragicznego.
Wikipedia
dawne prymitywne narzędzie do orki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. prymitywne drewniane narzędzie służące do orki;
(1.2) bud. pionowy słup rozwidlony u góry, element konstrukcji dachu
Wiktionary
Socha – dawne drewniane narzędzie rolnicze stosowane do orki, charakteryzujące się rozdwojonym rylcem. Nazwa (w językach słowiańskich socha = drzewo rosochate, widły) pochodzi właśnie od tego rylca.
W Egipcie znano sochę od VII wieku p.n.e. W Europie Wschodniej pojawiła się prawdopodobnie przed średniowieczem. Przetrwała do początku XX wieku, a w niektórych miejscach nawet dłużej. W Polsce wschodniej zaczęła się rozpowszechniać obok pługa i płużycy (lekkiego pługa bez kół) od XVI wieku.
Wikipedia
IPA: ˈsɔxa, AS: soχa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sochacki (forma żeńska: Sochacka; liczba mnoga: Sochaccy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 7569 osób.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Sochaczew – miasto w centralnej Polsce, w województwie mazowieckim w powiecie sochaczewskim, nad rzekami Bzurą, Utratą i Pisią.
Do 1954 r. siedziba wiejskich gmin Chodaków i Kozłów Biskupi. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa skierniewickiego. Jest stolicą powiatu sochaczewskiego oraz siedzibą władz gminy wiejskiej Sochaczew.
Wikipedia
mieszkaniec Sochaczewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sochaczewa
(1.2) osoba pochodząca z Sochaczewa, urodzona w Sochaczewie
Wiktionary
rzecz. Sochaczew m.
:: fż. sochaczewianka ż.
przym. sochaczewski
Wiktionary
mieszkanka Sochaczewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sochaczewa
(1.2) kobieta pochodząca z Sochaczewa, urodzona w Sochaczewie
Wiktionary
rzecz. Sochaczew m.
:: fm. sochaczewianin m.
przym. sochaczewski
Wiktionary
przymiotnik od: Sochaczew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sochaczewem, dotyczący Sochaczewa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Sochaczew mrz., sochaczewianin m., sochaczewianka ż.
Wiktionary
dawna opłata za sprzedaż swoich towarów na targowisku; targowe
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Sochocin – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w miejsko-wiejskiej gminie Sochocin. Miejscowość jest siedzibą gminy Sochocin.
Administracyjnie Sochocin ma status sołectwa.
Wikipedia
mieszkaniec Sochocina (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sochocina (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Sochocin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: socha
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: socjale] potocznie: media społecznościowe
SJP.pl
[czytaj: socjalmediowy] związany z mediami społecznościowymi; socialowy
SJP.pl
[czytaj: socjalowy] potocznie: związany z mediami społecznościowymi; socialmediowy
SJP.pl
potocznie: świadczenie socjalne; socjał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. pomoc socjalna
Wiktionary
(1.1) Nie przyjeżdżamy, żeby żerować na socjalu.
Wiktionary
rzecz. socjalna ż., socjalność ż., socjalny mos.
przym. socjalny
przysł. socjalnie
Wiktionary
skrót od: socjalny
SJP.pl
1. ruch społeczno-polityczny zmierzający do uspołecznienia gospodarki rynkowej, zmniejszenia nierówności społecznych, realizacji praw pracowniczych i obywatelskich w wielopartyjnym systemie demokratycznym;
2. ogół partii politycznych głoszących te idee
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy;
(1.2) polit. ogół partii socjaldemokratycznych
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) To właśnie ruch robotniczy dał początek socjaldemokracji.
(1.2) W zeszłym tygodniu w Warszawie odbył się zjazd mazowieckiej socjaldemokracji.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjaldɛ̃mɔˈkrat͡sʲja, AS: socʹi ̯aldẽmokracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. socjaldemokratyzm m., socjaldemokrata m., socjaldemokratka ż.
przym. socjaldemokratyczny
Wiktionary
(1.1) socjaldemokratyzm m.
Wiktionary
1. członek partii socjaldemokratycznej;
2. zwolennik socjaldemokracji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. polityk socjaldemokratyczny, zwolennik socjaldemokracji
Wiktionary
(1.1) Jego „prawa ręka”, Wołodymyr Horbulin, ukuł wtedy hasło, że w polityce zagranicznej Kuczma jest nacjonalistą, w wewnętrznej — liberałem, a w społecznej — socjaldemokratą.
Wiktionary
rzecz. socjaldemokracja ż.
:: fż. socjaldemokratka ż.
przym. socjaldemokratyczny
Wiktionary
(1.1) esdek
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. polityczka socjaldemokratyczna, zwolenniczka socjaldemokracji
Wiktionary
rzecz. socjaldemokracja ż.
:: fm. socjaldemokrata mos.
przym. socjaldemokratyczny
Wiktionary
→ socjaldemokracja, → socjaldemokrata, → socjaldemokratyzm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany z socjaldemokracją lub socjaldemokratami
Wiktionary
(1.1) Różnice ideologiczne między partiami chadeckimi i socjaldemokratycznymi są zbyt duże, by te partie weszły do jednej koalicji.
Wiktionary
rzecz. socjaldemokracja ż., socjaldemokrata mos., socjaldemokratka ż.
Wiktionary
(1.1) esdecki
Wiktionary
kierunek ideologiczny, ruch społeczny opierający się na idei wielopartyjnej demokracji i sprawiedliwości społecznej
SJP.pl
zwolennik socjalizmu; socjał (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik socjalizmu
Wiktionary
(1.1) Skończyła prestiżowe warszawskie gimnazjum, do którego chodziła inteligencka młodzież o lewicowych skłonnościach, spotykała się z socjalistami.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjaˈlʲista, AS: socʹi ̯alʹista
Wiktionary
rzecz. socjalizm mrz., socjalizacja ż., socjalizowanie n.
:: fż. socjalistka ż.
czas. socjalizować ndk.
przym. socjalistyczny
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
zwolenniczka socjalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: socjalista
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjaˈlʲistka, AS: socʹi ̯alʹistka
Wiktionary
rzecz. socjalizm mrz., socjalizacja ż., socjalizowanie n.
:: fm. socjalista mos.
czas. socjalizować
przym. socjalistyczny
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób socjalistyczny, zgodnie z duchem socjalizmu
Wiktionary
(1.1) Wśród robotników istniały grupy silnie socjalistycznie zaangażowane.
Wiktionary
rzecz. socjalistyczność ż., socjał mos., socjalista mos., socjalistka ż., socjalizm mrz.
czas. socjalizować ndk.
przym. socjalistyczny, przedsocjalistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest socjalistyczne; cecha tych, którzy są socjalistyczni
Wiktionary
przym. socjalistyczny
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu
(1.2) związany z socjalizmem realnym, dotyczący państwa tzw. demokracji ludowej
Wiktionary
(1.1) Józef Piłsudski miał ważny socjalistyczny epizod w swoim życiorysie.
(1.2) Tylko ustrój socjalistyczny może zapewnić stały rozwój sił wytwórczych kraju, stale rosnący dobrobyt i kulturę społeczeństwa (…) (Statut Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej)
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: socʹi ̯alʹistyčny
Wiktionary
rzecz. socjał mos., socjalizm m., socjalista m., socjalistka ż., socjalistyczność ż.
czas. socjalizować ndk.
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
(1.2) komunistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina badań i nauki o celach społeczeństw i ludzkości
Wiktionary
proces kształtowania człowieka jako elementu społeczeństwa
SJP.pl
So
Wikipedia
związany z socjalizacją
SJP.pl
1. ideologia głosząca dążenie do zniesienia prywatnej własności środków produkcji oraz podziałów klasowych;
2. ustrój społeczny oparty na realizacji założeń takiej ideologii;
3. narodowy socjalizm - nazizm, hitleryzm;
4. realny socjalizm - propagandowa nazwa komunizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Socjalizm zapewnia obywatelom edukację i opiekę medyczną.
Wiktionary
IPA: sɔˈt͡sʲjalʲism̥, AS: socʹi ̯alʹism̦
Wiktionary
rzecz. socjał mos., socjalista m., socjalistka ż.
przym. socjalistyczny, przedsocjalistyczny
przysł. socjalistycznie
czas. socjalizować ndk.
Wiktionary
1. kształtować osobowość, uczyć współdziałać z innymi, akceptować normy społeczne;
2. zmieniać własność środków produkcji z prywatnej na społeczną; uspołeczniać;
3. przestarzale: skłaniać się, przychylać ku socjalizmowi
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) poddawać procesowi socjalizacji
(1.2) ekon. zmieniać własność środków produkcji z prywatnej na społeczną
(1.3) być entuzjastą socjalizmu
czasownik zwrotny niedokonany socjalizować się
(2.1) podlegać procesowi socjalizacji
Wiktionary
rzecz. socjalista mos., socjalizm mrz., socjalistka ż.
przym. socjalistyczny, socjalny
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
(1.1) uspołeczniać
(1.2) uspołeczniać
(2.1) udzielać się towarzysko
Wiktionary
Nie mylić z: Liberalny socjalizm.
Socjalliberalizm ( Social liberalism, Sozialliberalismus,
socioliberalismo) – zdefiniowana przez Leonarda Hobhouse’a doktryna polityczna. Głosi wolność społeczną przy jednoczesnym zachowaniu pewnego stopnia interwencjonizmu państwowego w mechanizmy wolnego rynku, aby dać zabezpieczenie socjalne najbiedniejszym.
Wikipedia
osoba wyznająca poglądy liberalne z naciskiem na sprawy socjalne
SJP.pl
związany z zaspokajaniem potrzeb ekonomicznych członków jakiejś społeczności
SJP.pl
dotyczący życia, istnienia, zaspokojenia potrzeb materialnych ludzi
SJP.pl
dotyczący ubezpieczenia socjalnego
SJP.pl
o pomieszczeniu, budynku itp.: spełniający podstawowe warunki zaspokajające socjalne potrzeby ludzi
SJP.pl
→ socjalny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest socjalne
Wiktionary
przym. socjalny
przysł. socjalnie
rzecz. socjal mrz.
Wiktionary
1. dotyczący społeczeństwa; społeczny;
2. związany z zaspokojeniem potrzeb materialnych i kulturalnych społeczeństwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa
Wiktionary
(1.1) Walka o reformy socjalne prowadzona była przede wszystkim przez ruch związków zawodowych, który stopniowo zaangażował pracowników niewykwalifikowanych i pracujące kobiety.
(1.1) Renciści i inni beneficjenci świadczeń socjalnych mogą oczekiwać jednorazowej wolnej od podatku kwoty w wysokości 2000 euro.
Wiktionary
rzecz. socjal mrz., socjalność ż.
czas. socjalizować, resocjalizować
Wiktionary
Socjalszowinizm – oportunistyczny prąd w międzynarodowym ruchu robotniczym, powstały w latach I wojny światowej jako ekstremistyczna forma rewizjonizmu. Popierał on militarne cele rodzimej burżuazji w wojnie imperialistycznej. W Niemczech socjalszowiniści nawoływali proletariat niemiecki do udziału w wojnie pod pozorem, że jest to walka z klasami panującymi innych krajów. W Rosji głosili oni pokój klasowy wewnątrz kraju pod hasłem "obrony ojczyzny".
Wikipedia
przestarzałe: zwolennik socjalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. środ. polit. socjalista
Wiktionary
rzecz. socjalista, socjalistka, socjalizm
przym. socjalistyczny
przysł. socjalistycznie
Wiktionary
(1.1) socjoł
Wiktionary
grupa ludzi zajmująca uprzywilejowane miejsce w społeczeństwie; śmietanka towarzyska, elita
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. najbardziej uprzywilejowana grupa społeczna
(1.2) przest. zwarta grupa ludzi, towarzystwo
Wiktionary
(1.1) (…) w ówczesnej Warszawie przeciwstawiano je rozbawionej socjecie skupionej wokół pałacu pod Blachą księcia Józefa Poniatowskiego (…).
(1.2) W sali nieliczna, ale wybrana socjeta dam, z szambelanową na czele, obsiadła zwartym kręgiem jakiegoś francuskiego fircyka (…).
Wiktionary
(1.1) elita, śmietanka towarzyska
Wiktionary
specjalista w dziedzinie socjobiologii
SJP.pl
So
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. zespół teorii opisujących ewolucję społeczeństw;
Wiktionary
(1.1) W pewnym sensie socjodarwinizm stanowi teoretyczną podstawę eugeniki czy rasizmu.
Wiktionary
(1.1) darwinizm społeczny
Wiktionary
zaimprowizowane przedstawienie, w którym członkowie pewnej grupy osób odgrywaja wyznaczone role, w celu przeanalizowania albo uzdrowienia stosunków panujących w tym zespole
SJP.pl
Socjografia - nauka pomocnicza socjologii, zajmująca się opisem społeczeństwa i zachodzących w nim zjawisk. Opiera się na zbieraniu dużych ilości materiału empirycznego, wraz z luźnymi notatkami i komentarzami. Opis socjograficzny ma często charakter eksploracyjny (dotyczy słabo poznanych obszarów społeczeństwa) i stanowi podstawę głębszych i bardziej systematycznych badań socjologicznych, badających określone hipotezy.
Wikipedia
Socjogram – graficzna prezentacja stosunków między ludźmi, więzi społecznych lub relacji sympatii-antypatii, uznania itp. w grupie społecznej sporządzana w socjometrii.
Wikipedia
skrót od: socjologia, socjologiczny
SJP.pl
charakterystyczna odmiana języka jakiejś grupy społecznej np. język potoczny, żargon uczniowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. dialekt o zasięgu środowiskowym;
(1.2) jęz. zespół jednostek językowych (zwykle leksykalnych) o podłożu środowiskowym;
Wiktionary
Socjolekt – odmiana językowa właściwa dla danej klasy lub grupy społecznej, grupy zawodowej lub subkultury. Socjolekty, w przeciwieństwie do dialektów regionalnych, mają podłoże nie geograficzne, lecz środowiskowe (społeczne). Socjolekty bywają odrębne wyłącznie na płaszczyźnie leksyki, lecz są wśród również takie, które odróżniają się także gramatyką.
Wikipedia
(1.1) dialekt środowiskowy, gwara środowiskowa, mowa środowiskowa
(1.2) slang, gwara środowiskowa, żargon
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący socjolingwistyki
Wiktionary
(1.1) Jest to zjawisko szczególnie interesujące, zarówno z punktu widzenia socjolingwistycznego, jak i teoretyczno-językowego.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔlʲĩŋɡvʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: socʹi ̯olʹĩŋgvʹistyčny
Wiktionary
rzecz. socjolingwistyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Socjolingwistyka narodziła się z powiązania socjologii będącej nauką o społeczeństwie i lingwistyki – nauki o języku.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka, AS: socʹi ̯olʹĩŋgvʹistyka
Wiktionary
rzecz. socjolingwista m., socjolingwistka ż.
przym. socjolingwistyczny
Wiktionary
specjalista w zakresie socjologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. specjalista w dziedzinie socjologii
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) eduk. specjalistka w dziedzinie socjologii
Wiktionary
(2.1) Córka jest socjologiem prawa.
Wiktionary
IPA: sɔˈt͡sʲjɔlɔk, AS: socʹi ̯olok
Wiktionary
rzecz. socjologia ż., socjologizm m., socjologizowanie n.
:: fż. socjolożka
czas. socjologizować ndk.
przym. socjologiczny
przysł. socjologicznie
Wiktionary
(2.1) pot. socjolożka
Wiktionary
1. nauka o społeczeństwie;
2. wydział lub kierunek w szkole wyższej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Pośród metod badawczych socjologii szczególne znaczenie mają badania statystyczne.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔˈlɔɟja, AS: socʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. socjolog m., socjolożka ż., socjologizm m., socjologizowanie n.
czas. socjologizować ndk.
przym. socjologiczny
przysł. socjologicznie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: socʹi ̯oloǵičny
Wiktionary
rzecz. socjolożka ż., socjologizm m., socjologia ż., socjolog m.
przysł. socjologicznie
Wiktionary
(1.1) społeczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kierunek w socjologii powstały na przełomie XIX i XX w., który głosi, że społeczeństwo stanowi czynnik wyznaczający zarówno życie psychiczne, jak i kulturalne jednostek; uznający zjawiska społeczne za pierwotne, egzystencję psychiczną i kulturową człowieka zaś za ich pochodną dlatego do badania wszelkich przejawów życia psychicznego należy stosować metody socjologiczne
Wiktionary
Socjologizm – kierunek w socjologii, jedno z odgałęzień pozytywizmu.
Ogólnie socjologizm określany jest jako teoria, według której socjologia jest nauką zdolną do samodzielnego wyjaśniania faktów społecznych, a nawet będąca w stanie rozwiązać wszelkie problemy filozoficzne i moralne.
Wikipedia
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔˈlɔɟism̥, AS: socʹi ̯oloǵism̦
Wiktionary
rzecz. socjolożka ż., socjologia ż., socjolog m.
przym. socjologiczny
czas. socjologizować
Wiktionary
→ socjolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. specjalistka w dziedzinie socjologii
Wiktionary
rzecz. socjologia ż., socjologizm mrz., socjologizowanie n.
:: fm. socjolog mos.
czas. socjologizować ndk.
przym. socjologiczny
przysł. socjologicznie
Wiktionary
Socjometria – metoda badawcza w socjologii i psychologii społecznej polegająca na badaniu struktur władzy i komunikacji pomiędzy jednostkami w populacji. Przeważnie badane są relacje komunikacji jednostek w grupie lub relacje władzy i współpracy. Podobną do socjometrii, lecz bardziej rozbudowaną metodą jest analiza sieciowa.
Wikipedia
osoba o zaburzeniach osobowości polegających na nieprzystosowaniu do życia w społeczeństwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. med. mężczyzna przejawiający psychopatię – osobowość dyssocjalną
(1.2) pot. mężczyzna odrzucający normy społeczne i moralności, dążący do gratyfikacji i spełnienia własnych potrzeb
Wiktionary
rzecz. socjopatia ż., socjopatyczność ż.
:: fż. socjopatka ż.
przym. socjopatyczny
przysł. socjopatycznie
Wiktionary
zaburzenia osobowości spowodowane złymi metodami wychowawczymi i warunkami środowiskowymi, polegające na nieprzystosowaniu się jednostki do życia w społeczeństwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie osobowości podobne do psychopatii, przejawiające się nierespektowaniem podstawowych norm moralnych oraz wzorców zachowań w społeczeństwie;
Wiktionary
(1.1) Jedną z charakterystycznych cech socjopatii jest brak głębokiej troski o drugiego człowieka.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔˈpatʲja, AS: socʹi ̯opatʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. socjopatyczność ż., socjopata mos., socjopatka ż.
przym. socjopatyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta odrzucająca normy społeczne i moralności, dążąca do gratyfikacji i spełnienia własnych potrzeb
Wiktionary
rzecz. socjopatyczność ż., socjopata mos., socjopatia ż.
Wiktionary
socjolog zajmujący się zjawiskami patologicznymi w społeczeństwie
SJP.pl
dział socjologii zajmujący się zjawiskami patologicznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest socjopatyczne; cecha tych, którzy są socjopatyczni
Wiktionary
rzecz. socjopatia ż., socjopata m., socjopatka ż.
przym. socjopatyczny
przysł. socjopatycznie
Wiktionary
związany z socjopatią, odnoszący się do socjopatii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. sfera relacji międzyludzkich, środowisko psychospołeczne człowieka
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sʲjɔˈsfɛra, AS: socʹi ̯osfera
Wiktionary
odnoszący się do socjotechniki
SJP.pl
specjalista w dziedzinie socjotechniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba stosująca socjotechnikę
Wiktionary
ogół metod świadomego kształtowania zachowań społecznych przez określony system prawny, wychowanie itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o sposobach i wynikach świadomego wpływania na rzeczywistość społeczną
Wiktionary
specjalista w zakresie socjoterapii
SJP.pl
Socjoterapia lub terapia społeczna – metoda leczenia zaburzeń psychicznych polegająca na wykorzystywaniu oddziaływań natury społecznej.
Socjoterapia jest jedną z form pomocy psychologicznej adresowanej do dzieci i młodzieży, przejawiających różnorodne zaburzenia i trudności w funkcjonowaniu psychospołecznym. Uruchamia ona czynniki pomocowe, które wynikają zarówno z roli samego socjoterapeuty jak również z procesów, zachodzących wewnątrz małej grupy (Jankowiak, Soroko, 2013).
Wikipedia
dawniej:
1. towarzysz, kamrat, kompan; konfrater, komiliton;
2. przyjaciel, dobry kolega; kumoter;
3. członek niektórych organizacji katolickich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. osoba sprzymierzona
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) kompan, sprzymierzeniec, towarzysz
Wiktionary
członkini niektórych organizacji katolickich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. socrealizm;
2. dzieło powstałe w stylu socrealizmu
SJP.pl
zwolennik, przedstawiciel socrealizmu w sztuce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co socrealistyczne
Wiktionary
przym. socrealistyczny
Wiktionary
kierunek w literaturze, filmie i sztukach plastycznych, ściśle związany z doktryną stalinizmu, głoszący zaangażowanie polityczne i ideowe sztuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. szt. film. kierunek w sztuce zapoczątkowany w ZSRR w 1934 r., głoszący zaangażowanie polityczne i ideowe, nawiązujący do filozofii marksistowskiej;
Wiktionary
(1.1) W latach powojennych socrealizm stał się obowiązującym wzorcem w krajach socjalistycznych; najczęściej sprowadzał się do produkcji tendencyjnych, sztampowych wytworów.
Wiktionary
przym. socrealistyczny
Wiktionary
(1.1) realizm socjalistyczny
Wiktionary
wyznawca socynianizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca socynianizmu
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: socỹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. socynjanin mos., socynianizm m., formy żeńskie: socynianka ż., daw. socynjanka ż., daw. socynistka ż.; daw. socynjanizm m., daw. socynista m.
przym. socyniański, daw. socynjański
Wiktionary
dotyczący socynianina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. hist. książk. dotyczący doktryn Fausta Socyna
Wiktionary
(1.1) Krytyka pacyfizmu socyniańskiego pojawiała się też ze strony kościołów protestanckich, m.in. na terenie Niemiec.
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci, AS: socỹńä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. socynianizm m., socynjanin mos., socynista mos., socynianin m., socynianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. socynianin
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sɨ̃ˈɲista, AS: socỹńista
Wiktionary
rzecz. socynianizm m., socynianin m., socynianka ż., daw. socynjanizm m., daw. socynjanin m., daw. socynjanka ż., daw. socynistka ż.
przym. socyniański, daw. socynjański
Wiktionary
(1.1) socynianin, daw. socynjanin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rel. dawna pisownia: socynianin
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡sɨ̃ˈnʲjä̃ɲĩn, AS: socỹnʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. socynianizm m., socynianin m., socynianka ż., daw. socynjanizm m., daw. socynista m., daw. socynjanka ż., daw. socynistka ż.
przym. socyniański, daw. socynjański
Wiktionary
(1.1) socynianin, daw. socynista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka przepływająca przez Włochy i Słowenię, wypływa z Alp Julijskich i uchodzi do Zatoki Weneckiej;
Wiktionary
Socza (słoweń. "Soča", wł. "Isonzo") – rzeka przepływająca przez Włochy i Słowenię, wypływa z Alp Julijskich i uchodzi do Zatoki Weneckiej koło Monfalcone. Długość – około 136 km. Nad Soczą leżą Kobarid i Nova Gorica po stronie słoweńskiej oraz Gorycja i Monfalcone po stronie włoskiej.
Wikipedia
przym. soczański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Soczą, dotyczący Soczy
Wiktionary
rzecz. Socza ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: sok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sok
Wiktionary
(1.1) Masz, napij się soczku!
(1.1) Wziąłeś mu te soczki z piwnicy?
Wiktionary
rzecz. sok mrz., soczystość ż., sokownik mrz.
przym. soczysty, sokowy
przysł. soczyście
Wiktionary
forma skalna przypominająca kształtem soczewkę
SJP.pl
jednoroczna lub dwuletnia roślina z rodziny motylkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lens|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny bobowatych, uprawianych dla jadalnych nasion;
(1.2) bot. roślina z rodzaju soczewica (1.1)
(1.3) spoż. nasiona soczewicy (1.2)
(1.4) kulin. spoż. danie z soczewicy (1.3)
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.3) (…) wstawiam tylko na noc soczewicę do moczenia i następnego dnia rano w 20 minut przygotowuję obiad (…)
Wiktionary
IPA: ˌsɔt͡ʃɛˈvʲit͡sa, AS: sočevʹica
Wiktionary
rzecz. soczewka ż.
przym. soczewicowaty, soczewicowy
Wiktionary
(1.2) reg. śl. czoczka; daw. soczowica, soczewka, szocewica, szoczka, soczka
(1.3) reg. śl. czoczka
(1.4) reg. śl. czoczka
Wiktionary
1. przypominający nasiona soczewicy;
2. plama soczewicowata - rodzaj zmiany skórnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający soczewicę
Wiktionary
rzecz. soczewica
Wiktionary
przymiotnik od: soczewica
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający soczewicę, odnoszący się do soczewicy
Wiktionary
rzecz. soczewka ż., soczewica ż.
Wiktionary
1. część oka;
2. proste urządzenie skupiające lub rozpraszające promienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opt. przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;
(1.2) anat. część oka załamująca promienie świetlne;
Wiktionary
Soczewka – urządzenie optyczne składające się z jednego lub kilku sklejonych razem bloków przezroczystego materiału (zwykle szkła, ale też różnych tworzyw sztucznych, żeli, minerałów, a nawet parafiny). Soczewka jest ograniczona dwiema powierzchniami. Przynajmniej jedna z nich jest zakrzywiona, to znaczy jest wycinkiem sfery, powierzchni walcowej lub powstałej w wyniku obrotu krzywej stożkowej (paraboli, hiperboli lub elipsy).
Wikipedia
(1.1) Przed zakładaniem soczewek dokładnie umyj ręce.
(1.2) Elastyczna soczewka oka może zmieniać swój kształt dzięki mięśniowi rzęskowemu.
Wiktionary
IPA: sɔˈt͡ʃɛfka, AS: sočefka
Wiktionary
rzecz. soczewa ż., soczewica ż.
przym. soczewkowy, soczewicowy, soczewkowaty
Wiktionary
automat do sprzedaży soczewek
SJP.pl
przypominający soczewkę, podobny do soczewki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt soczewki
Wiktionary
rzecz. soczewka ż., soczewkowatość ż., soczewa ż., soczewkowanie n.
czas. soczewkować ndk.
przym. soczewkowy
przysł. soczewkowato
Wiktionary
(1.1) dwuwypukły, rzad. lentikularny
Wiktionary
zakrzywiać promienie świetlne w polu grawitacyjnym masywnego ciała niebieskiego, prowadząc do ich skupienia
SJP.pl
1. przymiotnik od: soczewka;
2. celownik soczewkowy - celownik, którego układ optyczny składa się z jednej lub kilku soczewek
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Soczi ( Сочи, სოჭი, orm. Սոչի) – miasto – największy letni kurort w Rosji – położone w Kraju Krasnodarskim, niedaleko granicy z Gruzją (Abchazja).
Od strony północno-wschodniej miasto otoczone jest przez góry Kaukaz; aglomeracja rozpościera się nad brzegiem Morza Czarnego, wzdłuż drogi biegnącej z Dżubgi do Suchumi, na długości 147 km, co czyni je drugim pod względem długości miastem na świecie[]. Liczba mieszkańców wynosi 443 562 (2020), organizator 22. Zimowych Igrzysk Olimpijskich.
Wikipedia
IPA: ˈsɔt͡ʃʲi, AS: sočʹi
Wiktionary
przym. soczijski, socziński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Soczi, dotyczący Soczi
Wiktionary
(1.1) Trzy ubiegłotygodniowe konferencje: warszawska, soczijska i monachijska, nie stworzyły nowego ładu na świecie, ale potwierdziły olbrzymią dynamikę i kierunek zmian.
(1.1) Na placykach, wśród uschniętych drzewek (przywiezione zza granicy i sadzone w pośpiechu, nie przyjęły się na soczijskiej glebie), tu i ówdzie kolorowe huśtawki i zjeżdżalnie dla dzieci.
(1.1) Sparaliżowane zostało soczijskie lotnisko, nieczynna była kolej, a drogi pozostawały zablokowane.
Wiktionary
rzecz. Soczi n.
przym. socziński
Wiktionary
→ Soczi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Soczi, dotyczący Soczi
Wiktionary
(1.1) Do Gruzińskiej SRS włączono gubernie tifliską (= tyfliską), batumską i kutaiską, okręg suchumski i część okręgu soczińskiego.
Wiktionary
rzecz. Soczi n.
przym. soczijski
Wiktionary
(1.1) soczijski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest soczyste
Wiktionary
IPA: sɔˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ, AS: sočystość
Wiktionary
rzecz. sok m., soczek mrz., sokownik mrz.
przym. soczysty
przysł. soczyście
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: soczysty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zawierający dużo soku, pełen soku, płynu
(1.2) przen. książk. dosadny, rubaszny, nieprzyzwoity
(1.3) przen. intensywny, mocny, wyrazisty, dobitny, głęboki, wyraźny, czysty
Wiktionary
(1.1) Wybieramy dorodne, soczyste owoce, myjemy i układamy w słoikach i pasteryzujemy 20 minut.
Wiktionary
IPA: sɔˈt͡ʃɨstɨ, AS: sočysty
Wiktionary
rzecz. soczystość ż., sok m., soczek mrz., sokownik m.
czas. soczyścieć
przym. sokowy, soczny
przysł. soczyście, soczysto
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. skarżyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przen. w sposób soczysty, intensywnie, wyraziście
Wiktionary
(1.1) Furman, w pełni rozwścieczony, soczyście klął na wszystkie strony.
Wiktionary
rzecz. soczystość ż., soczek mrz., sok mrz., sokownik mrz.
czas. soczyścieć
przym. soczysty, soczny
przysł. soczysto
Wiktionary
(1.1) dobitnie, jędrnie, dosadnie, niewybrednie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: soczyście
SJP.pl
rzadko: stawać się soczystym, nabierać soczystości
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Soczówka – część wsi Gągolin w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Łoniów. Nie ma sołtysa, należy do sołectwa Gągolin.
W latach 1975–1998 Soczówka administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
handlowa i potoczna nazwa węglanu sodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. nazwa zwyczajowa węglanu sodu
(1.2) chem. nazwa zwyczajowa różnych innych soli sodowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy przy wrzodzie żołądka mogę wypić wodę z sodą?
Wiktionary
IPA: ˈsɔda, AS: soda
Wiktionary
rzecz. sód m., sodówka ż., sodownia ż.
:: zdrobn. sodka ż.
przym. sodowy
przysł. sodowo
Wiktionary
(1.1) węglan sodu
Wiktionary
bractwo, stowarzyszenie religijne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. rel. bractwo religijne, pobożne stowarzyszenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed II wojną światową przy parafiach aktywne były różnego rodzaju sodalicje, zrzeszenia i związki.
(1.1) Sztandar sodalicji stał zawsze w nawie głównej kościoła parafialnego.
Wiktionary
rzecz. sodalis mos., sodalistka ż.
przym. sodalicyjny
Wiktionary
(1.1) kongregacja, konfraternia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sodalicją, dotyczący sodalicji
Wiktionary
(1.1) Słowa pieśni zaczerpnięto z przedwojennego śpiewnika sodalicyjnego.
Wiktionary
rzecz. sodalicja ż., sodalis mos., sodalistka ż.
Wiktionary
1. członek sodalicji (katolickiego stowarzyszenia religijnego);
2. dawniej: towarzysz, kolega
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. osoba należąca do sodalicji
(1.2) daw. towarzysz, kompan
Wiktionary
(1.1) Podczas procesji sodalisi nosili zwykle baldachim.
Wiktionary
rzecz. sodalicja ż.
:: fż. sodalistka ż.
przym. sodalicyjny
Wiktionary
1. członkini sodalicji (katolickiego stowarzyszenia religijnego);
2. dawniej: sprzedawczyni wody sodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. daw. członkini sodalicji
Wiktionary
(1.1) W procesji Bożego Ciała nie mogło zabraknąć sodalistek z ich wspaniałym sztandarem.
(1.1) Babcia Józia była sodalistką, a dziadek Franek tercjarzem.
Wiktionary
rzecz. sodalicja ż.
:: fm. sodalis m.
przym. sodalicyjny
Wiktionary
minerał z grupy skaleniowców, glinokrzemian sodu zawierający anion chloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady krzemianów, należący do grupy skaleniowców, pod względem chemicznym będący chlorokrzemianem sodu i glinu
Wiktionary
Sodalit (kamień niebieski) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do skaleniowców. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od „soda”, nawiązuje do sodu, ważnego składnika tego minerału oraz gr. "lithos" = kamień, skała.
Wikipedia
(1.1) Najważniejsze złoża sodalitu znajdują się w Kanadzie, Grenlandii, Brazylii i Namibii.
Wiktionary
(1.1) wzór chemiczny: Na₈Al₆Si₆O₂₄Cl₂, zapis mineralogiczny: Na₈(Al₆Si₆O₂₄)Cl₂
Wiktionary
przyrząd do badania atmosfery (np. prędkości wiatru na różnych poziomach) za pomocą rozpraszania fal dźwiękowych na fluktuacjach powietrza
SJP.pl
So
Wikipedia
[czytaj: soderberg] nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: soda
SJP.pl
odmiana gorączki szczurzej wywołana zakażeniem śrubowcem mniejszym
SJP.pl
Sodoma i Gomora; przenośnie:
1. wielka kłótnia, awantura, zamieszanie;
2. rozpusta, niemoralne zachowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. hist. biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;
Wiktionary
Sodoma – wspomniane w Biblii główne miasto kananejskie, położone na nizinie (por. "szefela"). Według Księgi Rodzaju (Rdz 10,19) zlokalizowane było na południu kraju. Filon z Aleksandrii w swoich dziełach wzmiankuje o Sodomitach z Kanaanu – obszaru, który później Syryjczycy określili Palestyną.
Wikipedia
(1.1) Mieszkańcy Sodomy byli źli, gdyż dopuszczali się ciężkich przewinień wobec Pana.
Wiktionary
IPA: sɔˈdɔ̃ma, AS: sodõma
Wiktionary
rzecz. sodomita m., sodomitka ż., sodomia ż.
przym. sodomski
Wiktionary
1. zaspakajanie potrzeb seksualnych ze zwierzętami; zoofilia;
2. dawniej: homoseksualizm
SJP.pl
So
Wikipedia
człowiek uprawiający sodomię; zoofil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pejor. człowiek oddający się sodomii
Wiktionary
rzecz. Sodoma ż., Sodomita mos., sodomia ż.
przym. sodomski
Wiktionary
(1.1) sodomczyk
Wiktionary
kobieta uprawiająca sodomię
SJP.pl
1. → Sodoma (miasto);
2. grzech sodomski - praktyka seksualna uznawana w tradycyjnej nauce Kościoła katolickiego za "niezgodną z naturą", np. zoofilia, homoseksualizm; sodomia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sodomą, dotyczący Sodomy
Wiktionary
rzecz. Sodoma ż., sodomia ż., sodomita mos., sodomitka ż.
Wiktionary
czyścić powierzchnię metodą natrysku z użyciem ścierniwa, głównie sody oczyszczonej
SJP.pl
czyścić powierzchnię metodą natrysku z użyciem ścierniwa, głównie sody oczyszczonej
SJP.pl
dawniej: sklep z napojami orzeźwiającymi, wodą sodową
SJP.pl
1. przymiotnik od: sód (np. bromek sodowy, saletra sodowa)
2. przymiotnik od: soda (np. woda sodowa)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. dotyczący sodu (pierwiastka)
Wiktionary
rzecz. sód m., soda ż., sodówka ż.
Wiktionary
taki, który zależy od występowania sodu
SJP.pl
potocznie: zarozumiałość po osiągnięciu jakiegoś sukcesu (zwykle w wyrażeniu: sodówa uderzyła komuś do głowy)
SJP.pl
1. potocznie: woda sodowa;
2. dawniej:
a) budka, w której sprzedaje się wodę sodową;
b) kobieta sprzedająca wodę sodową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Suaeda|Forssk. ex J.F. Gmel.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju sodówka (1.1)
(1.3) pot. spoż. woda sodowa
(1.4) pot. elektr. lampa sodowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. sód n., soda ż., sodka ż.
przym. sodowy, sodówkowy
Wiktionary
miękka, niska kanapa zwykle z wałkami zamiast oparcia i poręczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. rodzaj niskiej kanapy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta sofa wspaniale wkomponowała się w nasze mieszkanie.
Wiktionary
IPA: ˈsɔfa, AS: sofa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od soft
Wiktionary
rzecz. soft m.
Wiktionary
dawniej:
1. nauczyciel biblijnego prawa i żydowski interpretator tworzący komentarze do Tory Mojżesza, działający w latach 580-220 p.n.e.;
2. kopista i kaligraf przepisujący Torę i inne dokumenty religijne na pergaminowe zwoje
SJP.pl
w geologii: gorące wyziewy gazów i pary wodnej, wydostające się z ziemi lub ze szczelin skalnych w okolicach wulkanicznych; soffioni, sofioni, solfatara
SJP.pl
w geologii: gorące wyziewy gazów i pary wodnej, wydostające się z ziemi lub ze szczelin skalnych w okolicach wulkanicznych; soffione, sofioni, solfatara
SJP.pl
stolica Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Bułgarii;
(1.2) geogr. rzeka na Madagaskarze;
(1.3) geogr. region na północy Madagaskaru ze stolicą;
(1.4) rzad. imię żeńskie, wariant imienia Zofia
Wiktionary
Sofia ( София; "sofia" z σοφία znaczy również „mądrość”) – stolica i największe miasto Bułgarii. Położona w zachodniej części Bułgarii,
w śródgórskiej kotlinie, u stóp masywu Witoszy. Miasto leży nad rzeką Bojanską, która jest lewym dopływem rzeki Iskyr. Sofia stanowi wydzielony obwód miejski, jest ponadto ośrodkiem administracyjnym obwodu sofijskiego.
Wikipedia
(1.1) Pod koniec tygodnia pojadę do Sofii.
Wiktionary
IPA: ˈsɔfʲja, AS: sofʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. sofijczyk mos., sofijka ż.
przym. sofijski
Wiktionary
(1.1) daw. Serdica
(1.4) Zofia
Wiktionary
odnoszący się do sofisty lub sofizmu, właściwy sofistom
SJP.pl
mieszkaniec Sofii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sofii
Wiktionary
IPA: sɔˈfʲijt͡ʃɨk, AS: sofʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Sofia ż.
:: fż. sofijka ż.
przym. sofijski
Wiktionary
mieszkanka Sofii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sofii
Wiktionary
IPA: sɔˈfʲijka, AS: sofʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Sofia ż.
:: fm. sofijczyk mos.
przym. sofijski
Wiktionary
przymiotnik od: Sofia (stolica Bułgarii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Sofia
Wiktionary
(1.1) Podziękowania chciałbym skierować pod adresem dra Georgi Nikolova z Uniwersytetu Sofijskiego, dzięki któremu dostępna mi była najnowsza literatura bułgarska.
Wiktionary
IPA: sɔˈfʲijsʲci, AS: sofʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sofia ż., sofijczyk mos., sofijka ż.
Wiktionary
w geologii: gorące wyziewy gazów i pary wodnej, wydostające się z ziemi lub ze szczelin skalnych w okolicach wulkanicznych; soffione, soffioni, solfatara
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Sofipol – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Gródek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii św. Anny w Królowym Moście, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gródku.
Wikipedia
1. w starożytnej Grecji: filozof przygotowujący obywateli do życia publicznego przez nauczanie retoryki, polityki, filozofii i etyki;
2. w przenośni: człowiek dowodzący nieprawdziwych tez za pomocą pokrętnych, fałszywych argumentów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. filozof w starożytnej Grecji, głoszący względność wszystkich wartości i prawd;
(1.2) hist. staroż. wędrowny nauczyciel grecki przygotowujący uczniów do życia publicznego
Wiktionary
IPA: sɔˈfʲista, AS: sofʹista
Wiktionary
rzecz. sofizmat mrz.
Wiktionary
1. odnoszący się do sofisty lub sofistyki;
2. pokrętny, naciągany, kłamliwy
SJP.pl
1. koncepcja filozoficzna i dydaktyczna stworzona przez sofistów w starożytnej Grecji;
2. argumentacja polegająca na stosowaniu sofizmatów;
3. posługiwanie się pokrętnymi argumentami w celu udowodnienia fałszywej tezy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) wyrafinowany, zaawansowany
Wiktionary
(1.1) Całe sterowanie wspierane jest przez bardzo sofistykowany software i hardware. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌsɔfʲistɨkɔˈvãnɨ, AS: sofʹistykovãny
Wiktionary
kierunek filozoficzny w starożytnej Grecji, charakteryzujący się twierdzeniem, że wszystko jest względne
SJP.pl
1. rozumowanie pozornie poprawne, ale tak naprawdę zawierające utajone błędy logiczne;
2. świadome dowodzenie nieprawdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) log. jęz. pozornie prawdziwe twierdzenie, które wprowadza w błąd, gdyż opiera się na błędach logicznych, wieloznaczności lub świadomie fałszywym rozumowaniu;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Twoje twierdzenie, że brak tam oskarżenia o homofobię spowodowaną jego zdaniem sprzecznością wizerunku dwóch trzymających się za ręce mężczyzn z doktryną katolicką to zwykły sofizmat przejawiający nie tylko brak logicznego rozumowania ale i w sposób oczywisty stojący w sprzeczności wobec najprostszej wykładni językowej.
(1.1) Jeśli nawet pytanie: miał czy nie miał Lublin wybitniejszych artystów? zamaskujemy jakimś wyjątkowo poręcznym sofizmatem, to i tak nie uda się ukryć faktu, że niemal wszystkie cenne a zachowane dzieła malarstwa, rzeźby i grafiki, powstałe od XV do XVIII wieku, wykonali twórcy z zewnątrz, sprowadzeni do miasta dla realizacji jednego zadania.
Wiktionary
IPA: sɔˈfʲizmat, AS: sofʹizmat
Wiktionary
rzecz. sofizm mrz., sofista mos., sofistyka ż.
przym. sofistyczny
przysł. sofistycznie
Wiktionary
mała kanapa; zdrobnienie od sofa
SJP.pl
Sofokles (ok. 496-406 p.n.e.), tragediopisarz grecki
SJP.pl
Sofokles (starogr. Σοφοκλῆς; ur. ok. 496 p.n.e. w Kolonos, zm. 406 p.n.e. w Atenach) – największy obok Ajschylosa i Eurypidesa tragik starożytnej Grecji.
Sofokles był także politykiem, dowódcą wojskowym i kapłanem. Jego działalność polityczna i praca twórcza przypadają na okres pomiędzy twórczością Ajschylosa a życiem Eurypidesa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) bibl. imię|polski|m.;
Wiktionary
Sofoniasz ( צְפַנְיָה, "Cefanejah") – jeden z 12 proroków mniejszych Starego Testamentu, autor Księgi Sofoniasza.
Żyjący w okresie panowania Jozjasza zgodnie z autobiograficznym wprowadzeniem był potomkiem Ezechiasza, synem Kusziego. Zaliczany do proroków mniejszych ze względu na niewielkie rozmiary zachowanej księgi. Poza wiedzą o tym, że księga została spisana przed reformą z okresu 640–630 p.n.e. bliższe dane o proroku nie zachowały się. Działał w tym samym czasie co Jeremiasz i Nahum.
Wikipedia
(1.1) Księga przypisywana Sofoniaszowi ma tylko jeden rozdział.
Wiktionary
przym. Sofoniaszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Sofoniasza
Wiktionary
(1.1) Niemieccy egzegeci twierdzą, iż może to być styl Sofoniaszowy.
Wiktionary
rzecz. Sofoniasz mos.
Wiktionary
roślina z rodziny bobowatych; szupin
SJP.pl
wyznawca, zwolennik lub nauczyciel sofrologii
SJP.pl
paranauka o odnowie ciała i umysłu poprzez pozytywne myślenie i uzyskanie wewnętrznego spokoju
SJP.pl
Sofrologia – technika relaksacyjna (różna od hipnozy) i wpływania na świadomość, która ma jako cel wprowadzić równowagę między ciałem a umysłem. Została stworzona w latach 60. XX w. przez neuropsychiatrę Alfonso Caycedo Lozano. Założył on szkołę w Madrycie, aby uczyć technik sofrologii
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Sofroniusz – imię męskie pochodzenia greckiego, złożone z elementów "sōs"- („zdrowy”) i -"phron" („duch, umysł”). Oznacza człowieka mądrego, rozumnego. Istnieje kilku świętych o tym imieniu.
Wikipedia
(1.1) Maronicki mnich miał na imię Sofroniusz i pochodził z Damaszku.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Sofronia ż.
przym. Sofroniuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Sofroniusza
Wiktionary
(1.1) List Sofroniuszowy dotarł do Rzymu po jego śmierci.
Wiktionary
rzecz. Sofronia ż., Sofroniusz mos.
Wiktionary
ogół walorów wewnętrznych, do których posiadania dążyli wykształceni Grecy starożytni, np. umiar, opanowanie, rozwaga, rozsądek
SJP.pl
środowiskowo: software, oprogramowanie komputerowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. inform. software, oprogramowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muszę ściągnąć sobie jakiś soft do obróbki zdjęć.
Wiktionary
IPA: sɔft, AS: soft
Wiktionary
rzecz. software m., sofcik mrz.
przym. softwarowy, softowy
Wiktionary
[czytaj: softbol] gra zespołowa podobna do baseballu, rozgrywana na mniejszym boisku, przy użyciu większej piłki oraz lżejszej i grubszej pałki
SJP.pl
Softball – gra podobna do baseballu, lecz rozgrywana na mniejszym boisku, większą piłką oraz lżejszą i cieńszą pałką.
Rywalizują ze sobą dwie drużyny po 9 zawodników. Główna część pola gry jest kwadratem o boku 18,3 m. W narożnikach umieszczone są bazy (jedna z baz to baza domowa). W grze używa się piłki o obwodzie blisko 30 cm (11 lub 12 cali w zależności od rodzaju rozgrywek
Wikipedia
[czytaj: softbolista] osoba grająca w softball
SJP.pl
→ softball [czytaj: softbolowy]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z softballem, dotyczący softballu
Wiktionary
rzecz. softball m.
Wiktionary
[czytaj: softkor] łagodna pornografia przedstawiająca czynności erotyczne w sposób pośredni; soft porno, soft core, miękka pornografia
SJP.pl
Softcore – rodzaj fotografii, filmu lub grafiki, który zawiera elementy pornograficzne, ale jest mniej dosłowny niż klasyczna pornografia, zazwyczaj definiowany przez brak widocznej penetracji seksualnej. Softcore zwykle przedstawia nagich lub półnagich aktorów w symulowanych scenach erotycznych i ma na celu wywołanie podniecenia seksualnego u odbiorcy. Softcore należy odróżnić od erotyki, która ma aspiracje artystyczne.
Wikipedia
[czytaj: soft-szel] materiał do szycia odzieży outdoorowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. termoaktywna, wiatroodporna i w pewnym stopniu wodoodporna tkanina;
(1.2) pot. odzież. kurtka z softshellu (1.1)
Wiktionary
(1.2) Ścieżką biegła dziewczyna w turkusowym softshellu.
Wiktionary
przym. softshellowy
Wiktionary
[czytaj: softłer] oprogramowanie komputerowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. oprogramowanie
(1.2) książk. przen. myśl techniczna i organizacyjna
Wiktionary
przym. software'owy
rzecz. soft mrz.
Wiktionary
(1.1) oprogramowanie
Wiktionary
→ software [czytaj: softłerowy]; softwarowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z softwarem, dotyczący software'u
Wiktionary
rzecz. software m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj wyprawionej skóry bydlęcej wytrzymałej na pranie w wodzie
Wiktionary
(1.1) Cholewki z softy nie wymagają podszewki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. sogdyjski mrz., Sogdyjczyk mos., Sogdyjka ż.
przym. sogdyjski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sogdianą, dotyczący Sogdiany
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język sogdyjski;
Wiktionary
rzecz. Sogdiana ż., Sogdyjczyk mos., Sogdyjka ż.
Wiktionary
Soho – centralna część dzielnicy West End w Londynie, w City of Westminster, zamykająca się między Oxford Street od północy, Charing Cross Road od wschodu, Shaftesbury Avenue od południa i Regent Street od zachodu.
W pobliżu Soho znajdują się cztery stacje metra:
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms. lp. od: soja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: słaRE] przyjęcie lub zabawa towarzyska organizowane wieczorem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. wieczorek towarzyski
Wiktionary
(1.1) Baronowa Gustawowa de Rothschild zwróciła się do mnie, bym zagrał na soirée zamykającym sezon i uważanym za najważniejsze wydarzenie towarzyskie roku.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina uprawna posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Glycine max|ref=tak., roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;
(1.2) spoż. ziarna soi (1.1)
Wiktionary
Soja ("Glycine" Willd.) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Obejmuje 28 gatunków. Występują one dziko w Azji Wschodniej (od Japonii i Rosyjskiego Dalekiego Wschodu po Tajlandię, Wietnam i Filipiny), poza tym na Nowej Gwinei i w Australii. Jako uprawiane i dziczejące rozprzestrzenione zostały w strefie międzyzwrotnikowej oraz w strefie klimatu umiarkowanego na półkuli północnej.
Wikipedia
(1.1) W przeciwieństwie do tofu, które jest również wytwarzane z ziaren soi, tempeh składa się z pełnych ziaren i ma mocniejszy smak z powodu fermentacji.
(1.2) Delikatnie wędzone tofu z europejskiej soi dobrze smakuje w zupach i daniach warzywnych, jako plasterekasterki na chlebie lub z grilla.
Wiktionary
IPA: ˈsɔja, AS: soi ̯a
Wiktionary
przym. sojowy
rzecz. sojowina ż.
Wiktionary
(1.1) soja warzywna, soja owłosiona, soja zwyczajna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Sojczynek (nazwa historyczna: Sojczynek-Nowa Wieś) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ptak z rodziny krukowatych; sójka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ornit. sójka
Wiktionary
Sojka – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ok. 6 tys. osób.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. neol. wegański zamiennik majonezu na bazie napoju sojowego
Wiktionary
(1.1) Sojonez totalnie rozwalił moje kubki smakowe, bo w smaku niczym nie różni się od tradycyjnego majonezu, zaryzykuję, że jest nawet smaczniejszy :)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. wegański zamiennik suszonej wołowiny przygotowany na bazie teksturatu białka sojowego
Wiktionary
rzecz. soja ż.
przym. sojowy
Wiktionary
przymiotnik od: soja (np. mączka sojowa, kotlet sojowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z soi
Wiktionary
(1.1) Kuchnie azjatyckie są bogate w produkty sojowe.
Wiktionary
IPA: sɔˈjɔvɨ, AS: soi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. sojowina ż., soja ż.
Wiktionary
[czytaj: sodziu] koreański słodkawy napój alkoholowy, nazywany też koreańską wódką
SJP.pl
Soju ( 소주, hancha: 燒酒) – grupa koreańskich napojów alkoholowych zaliczanych do napojów destylowanych. Współcześnie wyróżnia się dwa podstawowe typy soju ze względu na sposób produkcji: soju destylowane oraz soju rozcieńczane. Pierwsze powstaje przez destylację przefermentowanego zacieru, natomiast drugie z wysoko oczyszczonego alkoholu rozcieńczanego wodą.
Wikipedia
porozumienie o wspólnym działaniu mającym doprowadzić do osiągnięcia określonego celu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) porozumienie o wzajemnym wsparciu w sytuacji konfliktu (zwłaszcza zbrojnego);
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Jeśli duński król wydawał syna za córkę króla szwedzkiego, to było to w sytuacji, gdy istniała potrzeba pokoju i zawiązywania sojuszy.
(1.1) Po inwazji Rosji na Ukrainę Finlandia wystąpiła o członkostwo w zachodnim sojuszu obronnym NATO. To samo Szwecja.
Wiktionary
rzecz. sojusznik m., sojuszniczka ż.
przym. sojuszniczy
Wiktionary
(1.1) alians, przymierze
Wiktionary
bycie sojusznikiem
SJP.pl
kobieta, która zobowiązała się do współpracy i wzajemnej pomocy zawierając odpowiednią umowę z inną osobą, organizacją lub państwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która wspiera kogoś w walce, działaniu, idei lub jest członkinią sojuszu
Wiktionary
rzecz. sojusz mrz., sojusznik mos.
przym. sojuszniczy
Wiktionary
(1.1) sprzymierzeńczyni, partnerka, wspólniczka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wynikający z zawartego sojuszu, sprzymierzony
Wiktionary
rzecz. sojusz m., sojusznik m., sojuszniczka ż.
Wiktionary
(1.1) przyjazny
Wiktionary
osoba, organizacja lub państwo, które zobowiązały się do współpracy i wzajemnej pomocy zawierając odpowiednią umowę z inną osobą, organizacją lub państwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy
Wiktionary
IPA: sɔˈjuʃʲɲik, AS: soi ̯ušʹńik
Wiktionary
rzecz. sojusz m.
:: fż. sojuszniczka ż.
przym. sojuszniczy
Wiktionary
(1.1) sprzymierzeniec, aliant
Wiktionary
potocznie: Związek Radziecki; Sojuz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. płyn wyciśnięty z rozdrobnionych owoców lub warzyw
2. płyn w organizmach roślinnych, wytwarzany w procesie pobierania dwutlenku węgla z atmosfery
3. wydzielina gruczołów trawiennych w organizmach ludzkich i zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;
(1.2) bot. płyn w organizmach roślin
Wiktionary
na
Wikipedia
(1.1) Nalej mi jeszcze soku.
Wiktionary
IPA: sɔk, AS: sok
Wiktionary
rzecz. sokownik mrz., soczystość ż.
:: zdrobn. soczek mrz.
przym. soczysty, sokowy
przysł. soczyście
Wiktionary
pracownik Straży Ochrony Kolei (SOK); sokista
SJP.pl
pracownica Straży Ochrony Kolei (SOK); sokistka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, w obwodzie lwowskim
Wiktionary
Sokal ( Сокаль) – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie szeptyckim, do 2020 r. siedziba administracyjna rejonu sokalskiego. Sokal leży nad Bugiem, około 20 km na wschód od granicy polsko-ukraińskiej. W mieście rozwinął się przemysł materiałów budowlanych, precyzyjny oraz chemiczny.
Wikipedia
IPA: ˈsɔ.kal
Wiktionary
przym. sokalski
Wiktionary
→ Sokal (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
plemię afrykańskie
SJP.pl
członek plemienia afrykańskiego; Soko
SJP.pl
członkini plemienia afrykańskiego
SJP.pl
dotyczący Soków (Sokijczyków), charakterystyczny dla Soków
SJP.pl
pracownik Straży Ochrony Kolei (SOK); SOK-ista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kolej. członek SOK, straży kolejowej
Wiktionary
(1.1) Sokiści złapali na torach odurzonego mężczyznę.
Wiktionary
IPA: sɔˈcista, AS: soḱista
Wiktionary
rzecz.
:: fż. sokistka ż.
skr. SOK
Wiktionary
pracownica Straży Ochrony Kolei (SOK); SOK-istka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolej. funkcjonariuszka SOK, straży kolejowej
Wiktionary
(1.1) Do przedziału weszła sokistka i dwóch policjantów.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. sokista mos.
skr. SOK
Wiktionary
członek plemienia afrykańskiego; Sokijczyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rasa kotów z Afryki Wschodniej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Neohierax insignis|Walden|ref=tak., gatunek drapieżnych ptaków z rodziny sokołowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku sokolczyków (1.1)
Wiktionary
Sokolczyk, sokolik żółtooki ("Neohierax insignis") – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Zamieszkuje Azję Południowo-Wschodnią.
Jedyny przedstawiciel rodzaju Neohierax. Dawniej umieszczany był w rodzaju "Polihierax".
Wikipedia
(1.1) Naturalnymi siedliskami sokolczyka są m.in. sawanny.
Wiktionary
rzecz. sokoły lm nm., sokół mos./mzw./mrz.
przym. sokoli
Wiktionary
(1.1) sokolik żółtooki
(1.2) sokolik żółtooki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ sokół; sokołowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do sokoła
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z sokołem, dotyczący sokoła
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla sokoła, mający cechy sokoła
forma rzeczownika.
(4.1) M., W. plural|sokół.
Wiktionary
Sokoli – wieś w Chorwacji, w żupanii primorsko-gorskiej, w mieście Čabar. W 2011 roku liczyła 10 mieszkańców.
Wikipedia
(3.1) – To już dawno spostrzegłem gołym okiem – z cieniem zarozumiałości rzekł bosman, dumny ze swego sokolego wzroku, co niejednokrotnie z naciskiem podkreślał.
Wiktionary
IPA: sɔˈkɔlʲi, AS: sokolʹi
Wiktionary
rzecz. sokółeczka ż., sokoły nmos., sokołowe nmos., sokołowate nmos., sokolę n., sokolątko n., sokolczyk mzw., sokolnik mos., sokolniczka ż., sokół mzw., sokolnictwo n.
Wiktionary
samica sokoła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: sokół
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. drapieżny ptak z plemięemienia Falconini w podrodzinie sokołów
(1.2) zdrobn. od: sokół
(1.3) mały sokół
(1.4) przen. o chłopcu, szczególnie ukochanym
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. sokółeczka ż., sokoły nmos., sokolnik mos., sokół mzw., sokolnictwo n., sokolniczka ż.
Wiktionary
Sokoliniec (niem. "Falkenwalde") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Recz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 416 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
polowanie przy użyciu specjalnie układanych ptaków: sokołów, jastrzębi i orłów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy
Wiktionary
Sokolnictwo ("myślistwo ptasze") – jedna z gałęzi łowiectwa; sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy przy użyciu tych ptaków.
Wikipedia
rzecz. sokolę n., sokolątko n., sokolnik m., sokolniczka ż., sokół m., sokolik m., sokolniczy m., Sokółka ż., sokolstwo n., sokolnik mos., sokolnia mrz.
przym. sokolniczy, sokoli, sokolski
Wiktionary
→ sokolnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌsɔkɔlʲˈɲit͡ʃka, AS: sokolʹńička
Wiktionary
rzecz. sokolnik m., sokół m., sokolik m., sokolnictwo n., sokolniczy m., sokolstwo n., sokolątko n., sokolę n.
przym. sokolniczy, sokoli
Wiktionary
dotyczący sokolnictwa, właściwy sokolnikowi
SJP.pl
myśliwy polujący z sokołem; osoba układająca sokoły do polowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sokolnicy polowali dawniej głównie na ptactwo i zające.
Wiktionary
IPA: sɔˈkɔlʲɲik, AS: sokolʹńik
Wiktionary
rzecz. sokół m., sokolik m., sokolnictwo n., sokolniczy m.
:: fż. sokolniczka ż.
przym. sokolniczy, sokoli
Wiktionary
myśliwy polujący z sokołem; osoba układająca sokoły do polowania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sokoły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. stowarzyszenie sokołów-gimnastyków;
(1.2) zbiorowość tworzona przez członków stowarzyszenia Sokół
Wiktionary
rzecz. sokolę n., sokolątko n., sokół mos., sokolnik mos., sokolniczka ż., sokolnia ż., sokolnictwo n.
przym. sokolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: sokół
(1.2) młody sokół
Wiktionary
(1.2) Samica karmiła sokolątka szczurzym ścierwem.
Wiktionary
rzecz. sokolę mzw., sokolnictwo n., sokolniczka ż., sokolnik m., sokolstwo n., sokół mos./mzw., Sokółka ż.
przym. sokoli
Wiktionary
(1.2) sokolę
Wiktionary
pisklę sokoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: sokół
(1.2) młody sokół
Wiktionary
(1.2) Samiec przyniósł sokolętom szczurze ścierwo.
Wiktionary
rzecz. sokolątko mzw., sokolnictwo n., sokolniczka ż., sokolnik m., sokolstwo n., sokół mos./mzw., Sokółka ż.
przym. sokoli
Wiktionary
(1.2) sokolątko
Wiktionary
automat do wyciskania i sprzedaży soku
SJP.pl
pijalnia soków
SJP.pl
drzewo z rodziny wierzbowatych (Populus nigra), gatunek topoli; topola czarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa systematyczna|Populus nigra|L.|ref=tak., topola czarna, sokorzyna, jasiokor, topola nadwiślańska;
Wiktionary
(1.1) Ostatnio posadzono w naszym parku kilka sokor.
Wiktionary
IPA: sɔˈkɔra, AS: sokora
Wiktionary
(1.1) topola czarna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. jemeńska wyspa na Oceanie Indyjskim w pobliżu Półwyspu Somalijskiego;
(1.2) geogr. adm. muhafaza Jemenu obejmująca Sokotrę (1.1) i przyległe wyspy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. sokotrzański
Wiktionary
przymiotnik od: Sokotra (archipelag)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sokotrą, dotyczący Sokotry
Wiktionary
rzecz. Sokotra ż.
Wiktionary
plemię afrykańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urządzenie służące do mechanicznego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw
Wiktionary
IPA: ˌsɔkɔvʲiˈrufka, AS: sokovʹirufka
Wiktionary
rzecz. sokownik mrz.
Wiktionary
urządzenie do produkcji soku z owoców lub warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. urządzenie do domowego uzyskiwania soku z owoców lub warzyw pod wpływem działania pary wodnej;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Sokownik parowy składa się z czterech części: zbiornika na wodę, pojemnika na owoce i warzywa, pojemnika, do którego przez gumowy wężyk z zaciskiem odprowadzany jest sok oraz z pokrywy. Cała konstrukcja wyglądem przypomina trzy ustawione jeden na drugim garnki.
(1.1) Lubię używać sokownika, bo przygotowanych w nim soków nie trzeba pasteryzować.
Wiktionary
rzecz. sok m., soczek mrz., sokowirówka ż., soczystość ż., sokownica ż.
przym. soczysty, sokowy
przysł. soczyście
Wiktionary
przymiotnik od: sok
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sokiem, dotyczący soku
Wiktionary
rzecz. sok m., soczek mrz., sokownik mrz.
przym. soczysty
Wiktionary
o cechach sokołowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Falconidae|Leach|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu sokołowych;
Wiktionary
Sokołowate (Falconidae) – rodzina ptaków z rzędu sokołowych (Falconiformes).
Wikipedia
(1.1) Samice sokołowatych są większe od samców.
Wiktionary
rzecz. sokół mzw., sokołowe lm nm., sokoły lm nm., sokółeczka ż., Sokółka ż., Sokółki lm nm.
przym. sokoli
Wiktionary
o cechach sokołowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rząd ptaków neognatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Falconiformes|Bonaparte|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Sokołowe (Falconiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.
Wikipedia
(1.1) Pustułka australijska jest przedstawicielem sokołowych występującym na Tasmanii.
Wiktionary
rzecz. sokół mzw., sokołowate lm nm., sokoły lm nm., sokółeczka ż., Sokółka ż., Sokółki lm nm.
przym. sokoli
Wiktionary
mieszkaniec Sokołowa (Małopolskiego lub Podlaskiego)
SJP.pl
mieszkanka Sokołowa Małopolskiego, Sokołowa Podlaskiego
SJP.pl
1. nazwa kilkunastu wsi w Polsce;
2. miasto w Bośni i Hercegowinie;
3. wieś na Białorusi;
4. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sokołów Małopolski, Sokołów Podlaski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sokołów Małopolski, Sokołów Podlaski
SJP.pl
Sokołowsko (niem. "Görbersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Mieroszów, w Górach Suchych w Sudetach Środkowych. Według Narodowego Spisu Powszechnego (2011-03) liczyło 944 mieszkańców i jest największą wsią gminy Mieroszów.
Wikipedia
przymiotnik od: Sokołowsko
SJP.pl
1. ptak drapieżny z rodziny sokołowatych, używany dawniej w Polsce na polowaniach jako ptak łowczy;
2. przenośnie: osoba bardzo dzielna, odważna, doskonale radząca sobie w każdej sytuacji; kozak, zuch, śmiałek, chwat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Falconinae|Leach|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny sokołowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: sokół
Wiktionary
Sokoły (Falconinae) – podrodzina ptaków z rodziny sokołowatych (Falconidae).
Wikipedia
(1.1) Z reguły sokoły nie budują gniazd.
Wiktionary
rzecz. sokolik mzw., sokolczyk mzw., sokół mos./mzw./mrz.
przym. sokoli
Wiktionary
1. ptak drapieżny z rodziny sokołowatych, używany dawniej w Polsce na polowaniach jako ptak łowczy;
2. przenośnie: osoba bardzo dzielna, odważna, doskonale radząca sobie w każdej sytuacji; kozak, zuch, śmiałek, chwat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
charakterystyczny dla Sokratesa; sokratyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Sokratesem (filozofem), dotyczący Sokratesa, nawiązujący do Sokratesa
Wiktionary
rzecz. Sokrates m., sokratyzm m.
przym. Sokratesowy
Wiktionary
1. Sokrates (469-399 p.n.e.), filozof grecki;
2. Sokrates Scholastyk (ok. 380-ok. 440), historyk bizantyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) hist. filoz. starożytny, grecki filozof;
Wiktionary
Sokrates, Σωκράτης (ur. 469 p.n.e. w Atenach, zm. 399 p.n.e. tamże) – grecki filozof starożytny, nauczyciel Platona, jedna z najważniejszych postaci filozofii zachodniej. Obok Platona i Arystotelesa zaliczany do najwybitniejszych filozofów starożytności.
Filozofowie przed wystąpieniem Sokratesa to przedstawiciele filozofii przedsokratejskiej.
Wikipedia
(1.2) Sokrates, którego w celi przecież licznie odwiedzano, siedział na pewno w tej z korytarzem. Kiedy spoglądał przez kraty, miał przed sobą akropolskie wzgórze, a na nim Partenon.
Wiktionary
IPA: sɔˈkratɛs, AS: sokrates
Wiktionary
rzecz. sokratyzm m.
przym. sokratejski, Sokratesowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Sokratesa lub z nim związany
SJP.pl
charakterystyczny dla Sokratesa; sokratejski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) właściwy poglądom Sokratesa i jego filozofii
Wiktionary
rzecz. sokratyzm mrz.
przysł. sokratycznie
Wiktionary
doktryna filozoficzna; skrajny moralizm połączony z intelektualizmem
SJP.pl
Sokratyzm – nurt filozoficzny oparty na filozofii Sokratesa (469-399 p.n.e.). Sokratyzm zakładał skrajny moralizm połączony ze skrajnym intelektualizmem. Według sokratyzmu celem człowieka jest cnota, wiedza zaś generalnym środkiem.
Wikipedia
1. nazwa dwóch wsi w województwie lubelskim;
2. wieś w województwie mazowieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sokółka; sokółecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sokółką, dotyczący Sokółki
Wiktionary
rzecz. Sokółka ż., Sokółczanin mos., Sokółczanka ż.
przym. sokółecki
Wiktionary
(1.1) sokółecki
Wiktionary
przymiotnik od: Sokółka; sokółecki
SJP.pl
Sokólsko ( Falkenstein) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Strzelce Krajeńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Sokólsko.
Wikipedia
1. ptak drapieżny z rodziny sokołowatych, używany dawniej w Polsce na polowaniach jako ptak łowczy;
2. przenośnie: osoba bardzo dzielna, odważna, doskonale radząca sobie w każdej sytuacji; kozak, zuch, śmiałek, chwat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;
(1.2) hist. wojsk. małokalibrowe działo z XVII-XVIII wieku
(1.3) lotn. śmigłowiec typu „Sokół”;
(1.4) mot. polski motocykl marki „Sokół”;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. członek Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”
(2.2) przen. dzielny, odważny człowiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sokół jest ptakiem drapieżnym.
(1.1) Blanka poluje z sokołem jak jej matka i babka.
(1.3) Czechy zakupiły dziesięć sokołów ze Świdnika.
(1.4) Silniki do sokołów produkowano w Ustroniu.
(2.1) Po południu na salę przychodzą sokoli z Wadowic.
Wiktionary
IPA: ˈsɔkuw, AS: sokuu̯
Wiktionary
rzecz. sokolik mzw., sokolę n., sokolątko n., sokolczyk mzw., sokolnictwo n., sokolnik mos., sokolniczka ż., sokolstwo n., sokołowate lm nm., sokołowe lm nm., sokoły lm nm., sokółeczka ż., Sokółka ż., Sokółki lm nm.
przym. sokoli
Wiktionary
(1.1) daw. raróg
(2.2) junak, mołojec, chwat, kozak
Wiktionary
mieszkaniec Sokółki
SJP.pl
mieszkanka Sokółki
SJP.pl
→ Sokółka; sokólski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sokółką, dotyczący Sokółki
Wiktionary
rzecz. Sokółka ż., Sokółczanin m., Sokółczanka ż.
przym. sokólski
Wiktionary
(1.1) sokólski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Spiziapteryx circumcincta|Kaup|ref=tak., gatunek drapieżnych ptaków z rodziny sokołowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku sokółeczek (1.1)
Wiktionary
Sokółeczka, sokolik plamisty ("Spiziapteryx circumcincta") – gatunek drapieżnego ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae), zamieszkującego Amerykę Południową.
Gniazduje w opuszczonych lub zajętych zbiorowych gniazdach mnich lub w starych gniazdach kamionków brązowych. Samica składa 2–4 jaja w kolorze ochry z ciemnym plamkowaniem. Karmieniem piskląt zajmują się oboje rodzice. Pisklęta są opierzone po około miesiącu od wyklucia.
Wikipedia
(1.1) Siedliskiem sokółeczek są suche lasy subtropikalne.
Wiktionary
rzecz. sokolik mzw., sokolczyk mzw., sokoły lm nm., sokół mos./mzw./mrz.
przym. sokoli
Wiktionary
(1.1) sokolik plamisty
(1.2) sokolik plamisty
Wiktionary
miasto w województwie podlaskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej Polsce;
Wiktionary
Sokółka – miasto w Polsce, w województwie podlaskim, siedziba powiatu sokólskiego i gminy miejsko-wiejskiej Sokółka.
Prawa miejskie nadane zostały Sokółce w roku 1609. Miasto królewskie ekonomii grodzieńskiej położone było w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego I Rzeczypospolitej. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa białostockiego.
Wikipedia
(1.1) Sokółka była wsią koronną, której mieszkańcy zobowiązani byli do hodowli sokołów.
Wiktionary
rzecz. sokołowe nmos., sokołowate nmos., sokolę n., sokolątko n., Sokółczanin mos., Sokółczanka ż., sokół mzw., sokolnictwo n.
przym. sokólski, sokółecki
Wiktionary
jednostka monetarna Peru (1 sol = 100 centavos)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
(1.2) astr. doba marsjańska;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) monet. Peru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɔl, AS: sol
Wiktionary
(1.1) G
Wiktionary
ryba atlantycka z rzędu płastug; podeszwica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. płaska ryba z oczami po prawej stronie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɔla, AS: sola
Wiktionary
(1.1) podeszwica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Solak – wieś w Armenii, w prowincji Kotajk. W 2011 roku liczyła 2240 mieszkańców.
Wikipedia
bardzo ciepły wilgotny wiatr wiejący na hiszpańskim wybrzeżu
SJP.pl
Solana – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Charlotte.
Wikipedia
1. gatunek ryby z rodziny makrelowatych;
2. rodzaj roślin z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
silnie trujący glikozyd, występujący w pędach roślin psiankowatych
SJP.pl
So
Wikipedia
1. wodny roztwór soli; źródło słonej wody
2. bułka posypana z wierzchu solą
3. roślina z rodziny komosowatych rosnąca w pobliżu słonych wód
4. woda o mineralizacji ogólnej powyżej 15 g/l
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. woda naturalnych zbiorników o dużym stężeniu soli
(1.2) chem. naturalny roztwór soli, z którego pozyskuje się sól kuchenną
(1.3) chem. woda mineralna z dużą zawartością chlorku sodu;
(1.4) spoż. roztwór soli używany do konserwacji żywności
(1.5) bot. roślina z gatunku nazwa systematyczna|Salsola kali|L.|ref=tak., z rodziny szarłatowatych
(1.6) przest. spoż. rodzaj bułki posypanej z wierzchu solą
(1.7) kulin. tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Groźne dla środowiska mogą być wypływy solanek ze złóż cechsztyńskich, położonych stosunkowo płytko pod dnem.
(1.1) W salinie produkują sól poprzez odparowanie wody z solanki morskiej.
(1.4) Sam przygotowujesz solankę peklowniczą dla swojej rzeźni?
(1.7) W jednej z katowickich restauracji podali nam prawdziwą ukraińską solankę.
Wiktionary
rzecz. solnictwo n., soliwka ż., sól ż., solniczka ż., solarka ż., solenie n., zasolenie n., posolenie n., przesolenie n., przesalanie n., dosolenie n., dosalanie n.
czas. solankować ndk., solić ndk., posolić dk., przesolić dk., przesalać ndk., dosolić dk., dosalać n.
przym. solankowy, solny, słony, solarski
przysł. słono
Wiktionary
(1.5) solanka kolczysta
Wiktionary
przyrząd do pomiaru stężenia soli w solance
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do pomiaru stężenia soli kuchennej w solance
Wiktionary
jajożyworodny skorupiak słonowodny, używany w akwarystyce jako pokarm; solowiec, słonaczek
SJP.pl
przymiotnik od: solanka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z solanką
Wiktionary
rzecz. solanka ż., soliwka ż., sól ż., solniczka ż., solarka ż., solenie n., zasolenie n., posolenie n., przesolenie n., przesalanie n., dosolenie n., dosalanie n.
czas. solankować ndk., solić ndk., posolić dk., przesolić dk., przesalać ndk., dosolić dk., dosalać n.
przym. solny, słony, solarski
przysł. słono
Wiktionary
bardzo ciepły wilgotny wiatr wiejący na hiszpańskim wybrzeżu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. urządzenie wykorzystujące energię słoneczną;
2. urządzenie do opalania się, emitujące promienie podobne do słonecznych; solara;
3. opalanie się w solarium; solara;
4. solarium; solara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. pot. kolektor słoneczny
Wiktionary
Solar, właściwie Karol Poziemski (ur. 29 października 1989 w Warszawie), znany również jako Słoneczny Solar i Bogaty Ziomek Tomba – polski raper, freestyle’owiec. Dwukrotny finalista Wielkiej Bitwy Warszawskiej (2008, 2009), inicjator akcji Hot16Challenge i Hot16Challenge2. Karol Poziemski znany jest przede wszystkim z występów w duecie z Mateuszem „Białasem” Karasiem. Prowadzi także solową działalność artystyczną.
Wikipedia
(1.1) Razem z sąsiadem założyliśmy sobie solary na dachu.
Wiktionary
IPA: ˈsɔlar, AS: solar
Wiktionary
rzecz. solara ż.
przym. solarny
Wiktionary
potocznie:
1. urządzenie wykorzystujące energię słoneczną;
2. urządzenie do opalania się, emitujące promienie podobne do słonecznych; solara;
3. opalanie się w solarium; solara;
4. solarium; solara
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. pojazd posypujący nawierzchnię solą;
2. potocznie o solarium
SJP.pl
marka autobusów, autokarów i trolejbusów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. autobus, trolejbus lub tramwaj marki Solaris
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wczesnym rankiem pętlę autobusową przy ul. Woronicza opuściło kilkanaście żółto-czerwonych solarisów.
Wiktionary
IPA: sɔˈlarʲis, AS: solarʹis
Wiktionary
1. miejsce przeznaczone do kąpieli słonecznych;
2. miejsce przeznaczone do opalania się promieniami ultrafioletowymi;
3. dawniej: najprostszy zegar słoneczny; gnomon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kosmet. stanowisko, kabina do opalania się światłem innym niż słoneczne
(1.2) kosmet. gabinet kosmetyczny świadczący usługi z użyciem solarium (1.1)
(1.3) książk. wydzielone, ustronne miejsce nasłonecznione, z możliwością opalania się nago
(1.4) daw. wszelkie miejsce przydomowe przeznaczone do korzystania z kąpieli słonecznych: kryty ganek, altana, taras
(1.5) daw. zegar słoneczny
(1.7) daw. czynsz gruntowy
Wiktionary
So
Wikipedia
IPA: sɔˈlarʲjũm, AS: solarʹi ̯ũm
Wiktionary
rzecz. solarka
przym. solarny
Wiktionary
(1.1) pot. solarka
Wiktionary
1. pojazd posypujący nawierzchnię solą;
2. potocznie o solarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna rozprowadzająca w zimie sól na ulicach
(1.2) daw. kobieta, która sprzedaje sól
(1.3) pot. solarium
(1.4) pot. slang. młoda dziewczyna o skórze nadmiernie opalonej na solarium
Wiktionary
IPA: sɔˈlarka, AS: solarka
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. sól ż., solenie n.
(1.3-4)
:: rzecz. solarium n.
:: przym. solarny
Wiktionary
miejsce, w którym soli się mięso
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. słoneczny;
2. związany z kultem słońca w pierwotnych religiach Ameryki Południowej i starożytnego Wschodu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze słońcem, dotyczący słońca (jako zjawiska lub obiektu astronomicznego)
(1.2) dotyczący kultu słońca
Wiktionary
IPA: sɔˈlarnɨ, AS: solarny
Wiktionary
rzecz. solar m., solarium n., solarka ż., solaryzacja ż.
czas. solaryzować ndk.
przym. solaryzacyjny
Wiktionary
[czytaj: solarpank] nurt estetyczny i ideowy łączący zaawansowaną technologię, energię odnawialną i życie w zgodzie z naturą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. sf. rodzaj fantastyki naukowej, który przedstawia optymistyczną wizję przyszłości świata, który rozwija się w sposób zrównoważony w oparciu o energię słoneczną, z poszanowaniem przyrody, bez nierówności społecznych
Wiktionary
Solarpunk – ruch literacki i artystyczny, który działa na rzecz urzeczywistnienia zrównoważonej przyszłości, w trakcie której ludzka społeczność będzie żyła w harmonii z naturą. Słowo „solar” reprezentuje energię słoneczną jako odnawialne źródło energii i optymistyczną wizję przyszłości, natomiast „punk” nawiązuje do kontrkulturowego, postkapitalistycznego i dekolonialnego entuzjazmu dla tworzenia takiej przyszłości.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący solarstwa lub solarza
Wiktionary
rzecz. solanka ż., sól ż., solarstwo n., solarz m., solarka ż., solenie n., solniczka ż.
czas. solić, przesalać
przym. solankowy
Wiktionary
urządzenie zapisujące zmiany natężenia całkowitego promieniowania słonecznego
SJP.pl
przyrząd do pomiaru natężenia promieniowania słonecznego
SJP.pl
Solarymetr – rodzaj przyrządu pomiarowego, który służy do pomiaru natężenia całkowitego promieniowania słonecznego. Ten przyrząd pomiarowy działa w oparciu o zjawiska termoelektryczne.
Wikipedia
1. zamienianie się silnie naświetlonego negatywu w pozytyw podczas robienia zdjęcia;
2. wystawianie na chwilę negatywu w czasie wywoływania na jasne światło w celu uzyskania ekspresyjnych obrazów
SJP.pl
Solaryzacją nazywamy zjawisko częściowego lub całkowitego odwrócenia obrazu negatywowego na pozytywowy, występujące w zakresie znacznie zwiększonego naświetlenia niektórych materiałów halogenosrebrowych.
Przyczyną solaryzacji są zarodki o bardzo dużej liczbie atomów srebra, które powstały wskutek bardzo intensywnego naświetlenia. Zarodki te uniemożliwiają wywołanie kryształów.
Wikipedia
w fotografii: poddawać negatyw fotograficzny krótkotrwałemu oświetleniu w trakcie wywoływania w celu uzyskania ekspresyjnych obrazów; stosować solaryzację
SJP.pl
1. robotnik trudniący się soleniem ryb, mięsa lub skór;
2. dawniej: kupiec handlujący solą; solnik, prasoł
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uczucie smutku, tęsknoty lub niepokoju wywołane zmianami środowiska naturalnego w miejscu, które uważa się za dom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. smutek i niepokój odczuwany w związku z drastycznymi zmianami zachodzącymi w środowisku naturalnym
Wiktionary
Solastalgia (lub smutek klimatyczny) – neologizm określający cierpienie psychiczne wywołane doświadczanymi zmianami klimatycznymi w miejscu życia osoby dotkniętej tym uczuciem. Odczuwanie solastalgii związane jest z poczuciem straty i tęsknoty z powodu negatywnej zmiany.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mieszkaniec Solca nad Wisłą;
2. mieszkaniec Solca Kujawskiego
SJP.pl
1. mieszkanka Solca nad Wisłą;
2. mieszkanka Solca Kujawskiego
SJP.pl
dawna moneta włoska, dwudziesta część lira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) monet. hist. dawna drobna moneta włoska;
Wiktionary
IPA: sɔlt, AS: solt
Wiktionary
(1.1) soldo
Wiktionary
1. grupa militarystów będąca przy władzy;
2. rządy militarystów;
3. pogardliwie: żołnierze postępujący niezgodnie z zasadami honoru żołnierskiego; żołdactwo, żołdacy, żołnierstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. hist. dawna drobna moneta włoska;
Wiktionary
Soldo (także soldino) – srebrna moneta włoska odpowiadająca szelągowi, wprowadzona jako półgrosz w Mediolanie przez cesarza Henryka VI Hohenstaufa pod koniec XII w. W 1332 r. została wprowadzona w Wenecji przez Francesca Dandola i emitowana do roku 1797, czyli do końca istnienia Republiki Weneckiej.
Wikipedia
IPA: ˈsɔldɔ, AS: soldo
Wiktionary
(1.1) sold
Wiktionary
dawna moneta włoska, dwudziesta część lira
SJP.pl
1. związek chemiczny złożony z kationu metalu (ewentualnie amonowego) i anionu reszty kwasowej
2. zwyczajowa nazwa chlorku sodu, popularnej przyprawy do potraw
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: sól
Wiktionary
Sole – związki chemiczne będące produktami reakcji kwasu z zasadą, w wyniku której labilne atomy wodoru kwasu (wszystkie lub ich część) zostają zastąpione innymi atomami lub grupami o ładunku dodatnim.
Sole składają się z ujemnego anionu (tak zwanej reszty kwasowej) i dodatniego kationu. Ich ogólny wzór to #PATRZ, gdzie:
Wikipedia
IPA: ˈsɔlɛ, AS: sole
Wiktionary
domowe sandały noszone w starożytnym Rzymie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Solec-Zdrój (do 1974 "Solec") – wieś uzdrowiskowa w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą gminy Solec-Zdrój. Leży na łagodnym wzniesieniu na skraju Wyżyny Małopolskiej i Kotliny Sandomierskiej nad rzeką Rzoską, 17 km na południowy wschód od Buska-Zdroju.
Wikipedia
przymiotnik od: Solec, Solec Kujawski, Solec nad Wisłą, Solec-Zdrój
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Solcem, dotyczący Solca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Solec m.
Wiktionary
przestarzale: błąd składniowy
SJP.pl
Solecyzm ( soloecismus z gr. "soloikismós") – błąd językowy, który polega na połączeniu poprawnych formalnie wyrazów w niepoprawną konstrukcję składniową (np. "Używam długopis. Jan jest bardzo żonaty.").
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Solecznik na Wileńszczyźnie
Wiktionary
(1.1) Na ziemi solecznickiej Polacy stanowią 80 procent mieszkańców.
Wiktionary
rzecz. Solcza ż., Soleczniki nmos.
Wiktionary
1. miasto na Litwie;
2. Soleczniki Małe − wieś na Litwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim.
Wiktionary
Soleczniki, Wielkie Soleczniki ( Šalčininkai) – miasto na Litwie, w Dzukii, 45 km na południe od Wilna, nad Solczą. Leży przy granicy z Białorusią. Ludność: 6,8 tys. mieszkańców (2023). Siedziba rejonu solecznickiego.
Znane jest już od XIII wieku. Prawa miejskie otrzymało w 1956 r. Soleczniki to jedno z większych skupisk Polaków na Litwie.
Wikipedia
rzecz. soleczniczanin m., soleczniczanka ż.
przym. solecznicki
Wiktionary
drobno plisowana spódnica kloszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|solić.
Wiktionary
IPA: sɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: solẽńe
Wiktionary
czas. solić, przesalać
rzecz. solanka ż., solniczka ż., sól ż.
przym. solny, solarski, solankowy
Wiktionary
osoba świętująca swoje imieniny lub urodziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która obchodzi swoje imieniny lub urodziny
Wiktionary
(1.1) Wszyscy złożyli życzenia solenizantowi i wypili jego zdrowie.
Wiktionary
IPA: ˌsɔlɛ̃ˈɲizãnt, AS: solẽńizãnt
Wiktionary
rzecz.
:: fż. solenizantka
przym. solenny
czas. solenizować
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która obchodzi swoje urodziny lub imieniny
Wiktionary
(1.1) Dzisiejszymi solenizantkami są Lucyna i Władysława.
Wiktionary
IPA: ˌsɔlɛ̃ɲiˈzãntka, AS: solẽńizãntka
Wiktionary
rzecz.
:: fm. solenizant m.
czas. solenizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|solenizować.
Wiktionary
czas. solenizować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. świętować, obchodzić uroczyście
Wiktionary
(1.1) Po obiedzie zasiadał z ojcem na ganku i strzelali do jaskółek z guldynek, każdy celny strzał solenizując pucharem węgrzyna.
Wiktionary
rzecz. solenizowanie n., solenizacja, solenizant, solenizantka, solenność
przym. solenny
przysł. solennie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: solennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: solenny
SJP.pl
dokładność, staranność
SJP.pl
1. poważny, podniosły, uroczysty, np. solenne przyrzeczenie;
2. obowiązkowy i rzetelny;
3. żartobliwie: znaczny, wielki, np. solenne głupstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. traktowany poważnie, wypowiadany oficjalnie, uroczysty
(1.2) książk. taki, na którym można polegać, rzetelny
(1.3) daw. podniosły, patetyczny
(1.4) daw. żart. wielki, znacznych rozmiarów
Wiktionary
(1.1) Ta solenna przysięga miała, rzecz jasna, zostać nagrana i stać się częścią kolejnego programu Sibrela obnażającego kulisy księżycowej mistyfikacji.
(1.2) Zachodziłem wczesnymi popołudniami i robiłem solenny przegląd kandydatek.
(1.3) Często bywa w muzeum "laurowo i ciemno", dominuje smutek i solenna powaga.
(1.4) O godzinie szóstej rano ludzie […] udali się do Bażantarni, gdzie zjedli solenny obiad, a później pół nocy spędzili na tańcach i zabawie […]
Wiktionary
rzecz. solenizant mos., solenność
przysł. solennie
czas. solenizować
Wiktionary
(1.1) uroczysty, oficjalny
(1.2) pilny, sumienny, rzetelny, przykładny
(1.3) podniosły, patetyczny
Wiktionary
cewka utworzona przez przewód elektryczny zwinięty w linię śrubową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. każda cewka indukcyjna bez rdzenia;
(1.2) biol. jedna z części składowych chromosomów;
Wiktionary
Solenoid – cewka powietrzna (bez rdzenia magnetycznego) o jednej warstwie uzwojenia, służąca do wytwarzania jednorodnego pola magnetycznego.
Stosowany jest tam, gdzie wymagane są niewielkie indukcyjności lub wysokie napięcia.
Wikipedia
IPA: ˌsɔlɛ̃ˈnɔjit, AS: solẽnoi ̯it
Wiktionary
miejsce na powierzchni ziemi, z którego wydobywają się gazy zawierające związki siarki
SJP.pl
Zobacz też: Solfatara (powieść).
Solfatara – rodzaj ekshalacji wulkanicznych umiarkowanie gorących (o temperaturze 100–300 °C). Składają się głównie z przegrzanej pary wodnej, dwutlenku węgla i siarkowodoru, z którego wytrąca się nieraz duża ilość siarki. Zazwyczaj towarzyszą wulkanom drzemiącym i wygasającym. Często traktowane jako odmiana fumaroli.
Wikipedia
ekshalacje wulkaniczne
SJP.pl
nauka czytania nut głosem, głównie z zastosowaniem solmizacji; solfeggio; solfeż
SJP.pl
nauka czytania nut głosem, głównie z zastosowaniem solmizacji; solfeż; solfedżio
SJP.pl
miejscowość i gmina we Włoszech
SJP.pl
Solferino – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua.
W 1859 rozegrała się tu wielka bitwa. Jej tragiczny bilans doprowadził do powstania Czerwonego Krzyża.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 2308 osób, 177,5 os./km².
Wikipedia
nauka czytania nut głosem, głównie z zastosowaniem solmizacji; solfeggio; solfedżio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. nauka muzykalności przez głośne czytanie nut;
Wiktionary
Solfeż (wł. "solfeggio") – nauka i metoda czytania nut głosem, przedmiot nauczania praktycznego w szkolnictwie muzycznym.
Nazwa pochodzi od ćwiczeń wokalnych opartych na solmizacji. W XVIII w. solfeżem nazywano również ćwiczenia instrumentalne doskonalące umiejętność czytania nut, później nazwa obejmowała wszystkie metody nauczania śpiewu z nut, w celu wyczulenia słuchu, wyrobienia pewności i czystości intonacji i trafiania dźwięków głosem oraz pogłębiania ogólnej muzykalności.
Wikipedia
IPA: ˈsɔlfɛʃ, AS: solfeš
Wiktionary
przymiotnik od: solfeż
SJP.pl
drapieżny pajęczak, zamieszkujący obszary suche i ciepłe
SJP.pl
rząd pajęczaków obejmujący ponad 1000 gatunków drapieżnych zwierząt lądowych
SJP.pl
So
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms., W. lp. oraz D. lm. od: sól
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: solić
Wiktionary
rosyjska lub ukraińska zupa ugotowana na mięsnym, rybnym bądź grzybowym rosole z dodatkiem aromatycznych przypraw ziołowych; solanka
SJP.pl
dawniej: petent; solicytator, solicytor
SJP.pl
dawniej: petent; solicytor, solicytant
SJP.pl
dawniej: petent; solicytator, solicytant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|solicytować.
Wiktionary
czas. solicytować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. domagać się
(1.2) stpol. niepokoić
Wiktionary
IPA: ˌsɔlʲit͡sɨˈtɔvat͡ɕ, AS: solʹicytovać
Wiktionary
rzecz. solicytowanie n.
Wiktionary
1. złota moneta rzymska i bizantyjska;
2. średniowieczna moneta polska równa 12 denarom
SJP.pl
So
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób solidarny, bratersko
Wiktionary
(1.1) W rezultacie uzyskano w Bukareszcie obietnicę, że Rumunia będzie występować w porozumieniu i solidarnie z Polską, podobnie jak z Czechosłowacją i Jugosławią, dla obrony wspólnych interesów.
Wiktionary
rzecz. solidarność ż., solidaruch m., solidaryca ż.
czas. solidaryzować się
przym. solidarny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: solidarnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: solidarny
SJP.pl
członek Solidarności (związek zawodowy)
SJP.pl
przymiotnik od: Solidarność (ruch społeczno polityczny i związek zawodowy)
SJP.pl
potocznie: demonstracja solidarnościowa, wyraz solidarności z kimś
SJP.pl
wspólnota działania podyktowana wspólnymi interesami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń
(1.2) praw. współodpowiedzialność za działania lub ich zaniechanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Solidarność klasy robotniczej drogą w świetlaną przyszłość!
Wiktionary
IPA: ˌsɔlʲiˈdarnɔɕt͡ɕ, AS: solʹidarność
Wiktionary
rzecz. solidarnościowiec m., solidaruch m., solidaryca ż., Solidarność ż.
czas. solidaryzować się ndk.
przym. solidarny, solidarnościowy
przysł. solidarnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wykazujący się solidarnością
Wiktionary
(1.1) Wynik wyborów budzi nadzieje i oczekiwania na nową, bardziej solidarną politykę.
(1.1) Bardzo pragnę społeczeństwa wolnego i solidarnego.
Wiktionary
rzecz. solidarność ż., solidaruch mos., solidaryca ż.
przysł. solidarnie
czas. solidaryzować się
Wiktionary
lekceważąco o członku NSZZ Solidarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. polit. człowiek wywodzący się z Solidarności, solidarnościowiec
Wiktionary
(1.1) Dzięki solidaruchom rozpieprzono to państwo tak, że nie produkuje niczego i żyje na pożyczkach. (z Internetu)
(1.1) Powstały podział na solidaruchów i komuchów jest zbyt naturalnym i głębokim, by móc zasypać i zlikwidować na dzień dzisiejszy występujące podziały. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌsɔlʲiˈdarux, AS: solʹidaruχ
Wiktionary
rzecz. solidarnościowiec m., solidarność ż., solidaryca ż.
czas. solidaryzować się
przym. solidarny, solidarnościowy
przysł. solidarnie
Wiktionary
lekceważąco o członku NSZZ Solidarność
SJP.pl
charakterystyczna czcionka występująca w logo NSZZ Solidarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krój liter podobny do kształtu logo NSZZ "Solidarność";
Wiktionary
Solidaryca – charakterystyczne liternictwo występujące w logo NSZZ „Solidarność”, autorstwa Krystyny Janiszewskiej oraz Jerzego Janiszewskiego, studentów gdańskiej PWSSP. Kształt liter miał symbolizować tłum ludzi wspierających się nawzajem.
Wikipedia
(1.1) Największe dzienniki ogólnopolskie oraz gazety regionalne 4 czerwca ukazały się z tytułami napisanymi solidarycą.
Wiktionary
IPA: ˌsɔlʲidaˈrɨt͡sa, AS: solʹidaryca
Wiktionary
rzecz. solidarność ż., solidarnościowiec m., solidaruch m.
czas. solidaryzować się
przym. solidarny, solidarnościowy
przysł. solidarnie
Wiktionary
zwolennik solidaryzmu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z solidaryzmem
Wiktionary
kierunek społeczno-polityczny powstały w drugiej połowie XIX wieku, głoszący ideę wspólnoty interesów wszystkich ludzi niezależnie od ich pozycji społecznej
SJP.pl
So
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób solidny
Wiktionary
IPA: sɔˈlʲidʲɲɛ, AS: solʹidʹńe
Wiktionary
rzecz. solidność ż.
przym. solidny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: solidnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: solidny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest solidne; cecha tych, którzy są solidni
Wiktionary
przym. solidny
przysł. solidnie
Wiktionary
1. trwały, mocny, masywny;
2. taki, któremu można zaufać; uczciwy, rzetelny;
3. wnikliwy, dogłębny, gruntowny;
4. mający wielkie rozmiary; pokaźny, znaczący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o silnej budowie, strukturze
(1.2) o osobie, pracowniku, instytucji: sumienny, dokładny, godny zaufania, dobrze wypełniający swoje obowiązki
Wiktionary
IPA: sɔˈlʲidnɨ, AS: solʹidny
Wiktionary
rzecz. solidność ż.
przysł. solidnie
Wiktionary
(1.2) rzetelny
Wiktionary
związek chemiczny otrzymany w wyniku kondensacji formaldehydu z toluidyną, podnoszący trwałość barwienia tkanin
SJP.pl
linia na wykresach układów równowagi przedstawiająca:
a) przy chłodzeniu stopu - temperatury końca przemiany w stanie stałym;
b) przy nagrzewaniu - temperatury początku tej przemiany
SJP.pl
morfologiczny proces kształtujący stoki na obszarach polarnych i wysokogórskich w strefie ciepłej, polegający na wolnych ruchach masowych wierzchniej warstwy gruntu
SJP.pl
Soliflukcja (spływ powierzchniowy) – jeden z procesów morfologicznych modelujących stoki w obszarach o klimacie zimnym, w warunkach peryglacjalnych (obszary polarne, wysokie góry). Zjawisko to polega na powolnym (do kilku cm na rok) pełzaniu wierzchniej warstwy gruntu.
Wikipedia
miasto na Białorusi
SJP.pl
Soligorsk ( Салігорск, "Salihorsk", Солигорск) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, na południe od Słucka, nad Zbiornikiem Soligorskim na Słuczy (lewy dopływ Prypeci). Jest centrum administracyjnym rejonu soligorskiego. W 2019 liczba mieszkańców wynosiła 106 289.
Wikipedia
monolog sceniczny zawierający refleksje i rozmyślania postaci dramatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) teatr. monolog sceniczny, stosowany w dramacie;
Wiktionary
Solilokwium albo soliloquium (etym. łac. "solus loqui", mówić samemu) – sceniczna rozmowa z samym sobą, monolog niewypowiedzianych rozmyślań i refleksji, których celem jest określenie własnej postawy. Stosowany najczęściej w dramacie.
Za wzór tej formy uznawane są "Soliloquia" św. Augustyna.
Wikipedia
IPA: ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm, AS: solʹilokfʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. solilokwialny
przysł. solilokwialnie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie podkarpackim, ośrodek turystyczno-wypoczynkowy
SJP.pl
Solina – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego. Do 30 grudnia 1999 Solina była siedzibą gminy Solina (siedziba przeniesiona do Polańczyka). Według danych z 2011 roku miejscowość zamieszkiwało 426 osób.
Wikipedia
[czytaj: ZOlinien] miasto w Niemczech
SJP.pl
Solingen (lim. "Solich") – miasto na prawach powiatu w zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Düsseldorf, na południe od Zagłębia Ruhry. Leży na obrzeżu górzystego regionu Bergisches Land, w którym jest drugim co do wielkości miastem (za graniczącym z nim Wuppertalem).
Wikipedia
przyrząd elektrochemiczny wykorzystujący zjawiska elektryczne zachodzące w elektrolitach
SJP.pl
przymiotnik od: solion
SJP.pl
wyznawca, zwolennik solipsyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik solipsyzmu
Wiktionary
rzecz. solipsyzm mrz.
przym. solipsystyczny
Wiktionary
dotyczący solipsyzmu, związany z solipsyzmem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z solipsyzmem
Wiktionary
(1.1) Ci ludzie są znani nie ze swych poglądów, dokonań, a choćby błędów i porażek, ale z tego, że są znani – z codziennych występów na temat dowolny, a najchętniej solipsystyczny (kiedy tematem są oni sami).
Wiktionary
rzecz. solipsyzm m., solipsysta m.
Wiktionary
pogląd filozoficzny, skrajna postać idealizmu subiektywnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;
Wiktionary
Solipsyzm (od solus – jedyny, "ipse" – sam) – pogląd subiektywno-idealistyczny głoszący, że istnieje tylko jednostkowy podmiot poznający, cała zaś rzeczywistość jest jedynie zbiorem jego subiektywnych wrażeń – wszystkie obiekty, ludzie, etc., których doświadcza jednostka, są tylko częściami jej umysłu.
Wikipedia
(1.1) Jeśli solipsysta nie wierzy w istnienie innych ludzi, po co głosi solipsyzm?
Wiktionary
rzecz. solipsysta mos.
przym. solipsystyczny
Wiktionary
solirodek zielny - gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych; soliród zielny
SJP.pl
roślina z rodziny komosowatych
SJP.pl
Soliród ("Salicornia") – rodzaj roślin zaliczany w zależności od ujęcia systematycznego do rodziny komosowatych lub szarłatowatych. Wyróżnianych jest w jego obrębie ok. 50 gatunków. Występują one na wszystkich kontynentach (z wyjątkiem Antarktydy), głównie wzdłuż wybrzeży oraz na śródlądowych solniskach. W Polsce rośnie na pojedynczych stanowiskach jeden gatunek – soliród zielny "S. europaea".
Wikipedia
1. osoba śpiewająca samodzielnie, solo;
2. śpiewak; wokalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo
(1.2) muz. muzyk wykonujący wirtuozerskie partie utworu w towarzystwie orkiestry lub chóru
(1.3) choreogr. najwyższej klasy tancerz wykonujący główne role w spektaklu baletowym
(1.4) sport. w łyżwiarstwie i wrotkarstwie figurowym, zawodnik, który startuje w konkurencji jazdy indywidualnej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɔˈlʲista, AS: solʹista
Wiktionary
rzecz. solówka ż., solo n.
:: fż. solistka ż.
przym. solowo
przysł. solo
Wiktionary
→ solista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. artystka, która występuje bądź sama, bądź z orkiestrą, ale w partiach solowych
Wiktionary
IPA: sɔˈlʲistka, AS: solʹistka
Wiktionary
rzecz. solówka ż.
:: fm. solista mos.
przym. solowy
przysł. solo, solowo
Wiktionary
wykonywany przez jednego artystę; solowy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Solistówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Bargłów Kościelny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
1. tasiemiec mający na główce dwa wieńce haczyków, osiągający do 8 metrów długości, pasożytujący w jelicie cienkim człowieka; tasiemiec uzbrojony;
2. drzewo lub krzew rosnące pojedynczo, w oddaleniu od innych, różniące się od nich np. kształtem lub kolorem, szczególnie popularne w ogrodach barokowych;
3. przestarzałe: kamień szlachetny oprawiony pojedynczo lub w otoczeniu mniejszych kamieni tego samego gatunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. zool. tasiemiec, pasożyt w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt;
(1.2) jubil. duży kamień szlachetny (najczęściej brylant, diament) w oprawie, niekiedy otoczony drobnymi tego samego rodzaju
(1.3) ogrod. bot. samotne drzewo (krzew) w otwartym terenie, pełniące funkcję dekoracyjną;
(1.4) urb. archit. wolno stojący budynek, zwykle planowo wkomponowany w otoczenie;
(1.5) samotnik, jednoosobowa gra logiczna, rodzaj łamigłówki
(1.6) gastr. jednoosobowa zastawa w serwisie śniadaniowym
(1.7) przest. karc. pasjans
(1.8) daw. odludek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Nie uszło jej uwagi, że miał na palcu solitera ogromnego, który świecił jak gwiazda.
(1.7) Wieczorami, przesiadując w bawialni, za jedyną swą rozrywkę miała kładzenie solitera.
(1.8) Z nikim się nigdy bliżej nie zadając, w pełni zasłużył na miano solitera.
Wiktionary
(1.3) samotnik, syngielton
Wiktionary
impuls optyczny wytwarzany przez modulator laserowy i transmitowany przez medium światłowodowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością
Wiktionary
Zobacz też: Soliton (wytwórnia muzyczna).
W matematyce i fizyce soliton to samopodtrzymująca się odosobniona fala wywołana przez efekty nieliniowe występujące w materiale, w którym fala ta się rozchodzi. Solitony towarzyszą wielu zjawiskom fizycznym; pojawiają się też jako rozwiązania nieliniowych cząstkowych równań różniczkowych.
Wikipedia
IPA: sɔˈlʲitɔ̃n, AS: solʹitõn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. mała beczka zwężająca się ku górze i ku dołowi służąca do przewozu owoców
Wiktionary
rzecz. solanka, sól
czas. solić, przesalać
przym. solankowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dodawać soli do potraw, posypywać solą w celu uzyskania pożądanego smaku;
2. nacierać, posypywać solą lub zalewać jej roztworem celem zakonserwowania produktów spożywczych
SJP.pl
czasownik
(1.1) przyprawiać potrawy solą
Wiktionary
(1.1) Tłuszcz się soliło, połykało i zastępował całodzienne wyżywienie.
(1.1) Warzywa solimy, dodajemy 1/2 szklanki wody i gotujemy 15 do 20 minut.
Wiktionary
IPA: ˈsɔlʲit͡ɕ, AS: solʹić
Wiktionary
rzecz. solnictwo n., soliwka ż., sól ż., solanka ż., solniczka ż., solarka ż., solenie n., zasolenie n., posolenie n., przesolenie n., przesalanie n., dosolenie n., dosalanie n.
czas. zasolić, posolić dk., przesolić dk., przesalać ndk., dosolić dk., dosalać n.
przym. solny, słony, solarski, solankowy
przysł. słono
Wiktionary
przymiotnik od: Solina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Soliną, dotyczący Soliny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Solina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie;
Wiktionary
Solka (rum. "Solca") – miasto w okręgu suczawskim na rumuńskiej Bukowinie. Według danych szacunkowych na rok 2011 liczy 2188 mieszkańców.
W mieście stoi cerkiew Świętych Piotra i Pawła. Na południowy wschód od miasta położona jest miejscowość Kaczyka, o 5 km na południe zaś Nowy Soloniec. Na północy leży Lichtenberg (graniczący z Glitem, rum. Clit) – miejsce osiedlenia się i śmierci Jakuba Szeli, 6 km na zachód leży Arbore.
Wikipedia
określenie wykonawcze: przynaglając, przyspieszając
SJP.pl
lampa lecznicza emitująca promienie podczerwone; soluks, solluks
SJP.pl
lampa lecznicza emitująca promienie podczerwone; soluks, solluks
SJP.pl
w muzyce: system sylabowego oznaczenia stopni gamy wprowadzony w IX wieku przez Guida z Arezzo; nazwy sylab: do, re, mi, fa, sol, la, si odpowiadają siedmiu dźwiękom szeregu literowego: c, d, e, f, g, a, h
SJP.pl
związany z solmizacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z solmizacją, dotyczący solmizacji
Wiktionary
rzecz. solmizacja ż., solmizowanie n.
czas. solmizować ndk.
Wiktionary
dawniej: czytać nuty, śpiewając
SJP.pl
dawniej: naczynie do przechowywania soli; solniczka
SJP.pl
Solnica – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański. Leży na obszarze Żuław Wiślanych przy drodze krajowej nr 7. Ma status sołectwa.
Wieś została założona ok. XVII-XVIII wieku przez osadników olęderskich na obszarze Wielkich Żuław Malborskich. Wieś komornictwa zewnętrznego Elbląga w XVII i XVIII wieku.
Wikipedia
dział przemysłu zajmujący się badaniem występowania oraz eksploatacją i przeróbką soli; halurgia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nauk. górn. dział nauki obejmujący wydobycie i wykorzystanie soli kopalnianej
Wiktionary
Solnictwo (halurgia) – dział górnictwa związany z występowaniem, eksploatacją i przeróbką soli, głównie kamiennej.
Wikipedia
(1.1) Gdy okazało się, że to zajęcie przynosi zyski, solnictwo stało się ich głównym źródłem utrzymania. Od neolitu aż do nowożytności ten, kto miał dostęp do soli, był bogaty.
Wiktionary
rzecz. solniczka ż., sól ż., solanka ż., słoność ż.
czas. przesalać, solić ndk., dosolić dk.
przym. solny
przysł. słono
Wiktionary
(1.1) halurgia
Wiktionary
naczynie do przechowywania soli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;
(1.2) niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
(1.3) przest. anat. dołek stawowy, fovea articularis, w którym tkwi główka kości udowej
(1.4) pot. środ. akwarium słonowodne
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1-2) Na stole nakrytym do obiadu, obok zastawy postawiono kryształową solniczkę i serwetnik.
(1.1-2) Kto poprzestaje na małym, solniczką / ojców świeci między stołu darami, / ma sen spokojny, dobrej myśli brudna / chciwość nie plamićami.
(1.4) Kupiłem nowy baniak 500 l na solniczkę z taką obsadą ryb: zebrasoma flavescens, hepatus, pokolec białobrody, trzy błazny, dziesięć chromisów, salarias oraz jakieś małe babki.
Wiktionary
IPA: sɔlʲˈɲit͡ʃka, AS: solʹńička
Wiktionary
rzecz. sól ż., solanka ż., solenie n., solnictwo n., zasolenie n., salserka ż.
:: zgrub. solnica ż.
czas. solić, dosolić, posolić, przesolić, przysolić, przesalać
przym. solny, solankowy, słony, posolony, przesolony, słonawy, zasolony, solarski
przysł. słono
Wiktionary
(1.1-2) solnica, salserka
(1.3) panewka
(1.4) akwarium morskie
Wiktionary
mieszanka soli i innych składników, służąca jako dodatek do pasz dla bydła i zwierzyny leśnej; lizawka
SJP.pl
Solnik (259 m) – wzgórze w Krakowie, w Dzielnicy VIII Dębniki. Czasami nazywane jest Górką Kostrzewską. Ciągnie się od osiedla Kostrze w kierunku północno-wschodnim do Wisły. U jego południowo-wschodnich podnóży znajduje się osiedle Pychowice i ulica Tyniecka, u północno-zachodnich osiedle Bodzów. W podziale fizycznogeograficznym Polski znajduje się w mezoregionie Pomost Krakowski.
Wikipedia
przesycony solą grunt
SJP.pl
przymiotnik od: solnisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zawierający sól i jod
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Salzburg, miasto w Austrii;
Wiktionary
(1.1) Zanim zdecydował się na wybór kariery wojskowej przez dwa semestry studiował "geodezję i wyższą matematykę" w filii Uniwersytetu Wiedeńskiego w Solnogrodzie.
(1.1) Biskupi niemieccy zniszczyli słowiańską liturgię, a na miejsce Metodego został arcybiskupem jego zacięty wróg, który Pannonię (=Panonię) i Morawy powtórnie poddał zwierzchnictwu kościelnemu Solnogrodu.
Wiktionary
przym. solnogrodzki
Wiktionary
(1.1) Salzburg
Wiktionary
z soli, słony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z solą, dotyczący soli
Wiktionary
(1.1) Żupą solną, tak jak kopalniami kruszców, zarządzał żupnik.
(1.1) Stanisław Barabasz pochodził z rodziny związanej z bocheńskim przemysłem solnym, o wielkich tradycjach patriotycznych.
Wiktionary
rzecz. solnictwo n., sól ż., solanka ż., solniczka ż., solarka ż., solenie n., zasolenie n., posolenie n.
czas. dosolić, przesalać, solić ndk., posolić dk., zasolić dk.
przym. słony, solankowy, słonawy
przysł. słono, słonawo
Wiktionary
1. utwór albo jego część, przeznaczone do wykonywania przez jednego artystę;
2. występ jednego artysty
SJP.pl
przysłówek
(1.1) sam, sama
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) muz. utwór lub jego fragment wykonywany przez tylko jednego artystę
(2.2) pot. bójka
forma rzeczownika.
(3.1) W. lp. od: sola
Wiktionary
Solo (z wł. "solo", ‘sam’):
Wikipedia
(1.1) Śpiewałem solo na koncercie.
(2.2) Marek ma dzisiaj solo z Piotrkiem.
Wiktionary
IPA: ˈsɔlɔ, AS: solo
Wiktionary
rzecz. solistka ż., solista mos.
przym. solistyczny, solowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dostarczający soli; obfitujący w sól
SJP.pl
przyrząd do pomiaru stężenia roztworów wodnych soli kuchennej; halimetr
SJP.pl
handlowa nazwa płyt izolacyjnych wyrabianych ze słomy; Słomit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;
(1.2) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i gmin w Stanach Zjednoczonych
Wiktionary
Solon (gr.kl. Σόλων "Sólōn"; ok. 635 – ok. 560 p.n.e.) – ateński mąż stanu, poeta i prawodawca, który przyczynił się w znaczący sposób do rozwoju ustroju demokratycznego.
Wikipedia
IPA: ˈsɔlɔ̃n, AS: solõn
Wiktionary
rzecz. Soloi n., Soleiczyk m., solecyzm m., Solonka ż.
czas. solecyzować
przym. soloński
Wiktionary
półprzetwór (otrzymywany np. ze świeżych jarzyn lub grzybów) utrwalony za pomocą soli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka ewenkijskiej grupy etnicznej zamieszkującej w Chinach na obszarze m.in. Mongolii Wewnętrznej
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Solon mos.
Wiktionary
zawierający sól
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: ZOloturn] Solura;
1. miasto w Szwajcarii;
2. kanton w Szwajcarii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dział przemysłu zajmujący się warzeniem soli; warzelnictwo
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu flądrokształtnych
SJP.pl
Solowate (Soleidae) – rodzina ryb flądrokształtnych (Pleuronectiformes). Niektóre gatunki mają duże znaczenie gospodarcze.
Wikipedia
o cechach solowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
jajożyworodny skorupiak słonowodny, używany w akwarystyce jako pokarm; słonaczek, solankowiec
SJP.pl
1. w muzyce, choreografii: wykonywany przez jednego artystę lub przeznaczony do takiego wykonania; solo (np. występ solowy);
2. w sporcie:
a) przeznaczony do wykonania dla zawodnika startującego w konkurencji indywidualnej, wykonywany przez takiego zawodnika (np. konkurencja solowa);
b) rozegrany przez jednego z zawodników danej drużyny, niezależnie od niej, indywidualnie (np. solowy popis)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonywany lub przeznaczony do wykonania przez jedną osobę
Wiktionary
rzecz. solo n., solistka ż.
przym. solo
przysł. solo
Wiktionary
(1.1) war. solo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z postacią ateńskiego polityka i prawodawcy Solona albo dotyczący rozwiązań ustrojowych jakie wprowadził
Wiktionary
rzecz. Solon mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Soła (rzeka)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. letnie lub zimowe przesilenie dnia z nocą
Wiktionary
IPA: sɔlˈstɨt͡sʲja, AS: solstycʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. solstycjum
Wiktionary
(1.1) solstycjum
Wiktionary
letnie lub zimowe przesilenie dnia z nocą
SJP.pl
określenie muzyczne: jedynie, tylko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdolność rozpuszczania organicznych substancji nierozpuszczalnych w wodzie przez rozcieńczone wodne roztwory substancji powierzchniowo czynnych
SJP.pl
Solubilizacja – proces zwiększania rozpuszczalności substancji za pomocą tzw. pośredników rozpuszczania czyli "solubilizatorów". Ze względu na rodzaj solubilizatorów i mechanizm ich działania można wyróżnić dwa typy solubilizacji: hydrotropową i micelarną.
Wikipedia
zwiększać rozpuszczalność substancji za pomocą pośredników rozpuszczania
SJP.pl
1. środowiskowo: instrukcja przejścia gry komputerowej;
2. dawniej: rozwiązanie, rozwikłanie czegoś
SJP.pl
Solucja (z ang. "solution" – rozwiązanie) – tekst zawierający opis, jak ukończyć grę komputerową. Tekst solucji składa się najczęściej ze zdań rozkazujących opisujących kolejne czynności. W tekście są zawarte najczęściej sposoby rozwiązania zagadek w grze lub wymienione są odpowiednie czynności doprowadzające do posunięcia fabuły naprzód.
Wikipedia
lampa lecznicza emitująca promienie podczerwone; sollux, solluks
SJP.pl
model samochodu marki Toyota
SJP.pl
Solothurn;
1. miasto w Szwajcarii;
2. kanton w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Szwajcarii, w kantonie Solura (1.2), nad rzeką Aare;
(1.2) geogr. adm. niemieckojęzyczny kanton w północno-zachodniej Szwajcarii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podobnie w Solurze czy Bazylei – język francuski stał się powszechnie znany (w Solurze rezydował ambasador francuski, zajmujący się m.in. werbunkiem żołnierzy, Bazylea zaś leżała blisko granicy i była silnie powiązana z Francją więzami gospodarczymi).
(1.1) 15 października - W Solurze w Szwajcarii zmarł Tadeusz Kościuszko (ur. 1746).
Wiktionary
przym. solurski
Wiktionary
przymiotnik od: Solura (1. miasto w Szwajcarii;
2. kanton w Szwajcarii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Solurą, dotyczący Solury
Wiktionary
(1.1) Wspomnienia przekazały nam solurski wizerunek Kościuszki - jak z sentymentalnego albumu.
Wiktionary
rzecz. Solura ż.
Wiktionary
1. w poligrafii: zwykły skład tekstowy w wierszach, druk o wierszach pełnych, bez przerw
2. w chemii: substancja rozpuszczona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. inform. funkcja w kalkulatorach naukowych i programach komputerowych umożliwiająca rozwiązywanie równań;
Wiktionary
Solver – funkcja w kalkulatorach naukowych lub programach komputerowych umożliwiająca rozwiązywanie równań.
Wikipedia
połączenie jonów lub cząsteczek substancji rozpuszczonej z cząsteczkami rozpuszczalnika, powstałe w wyniku solwatacji
SJP.pl
oddziaływanie jonów substancji rozpuszczonych z cząsteczkami rozpuszczalnika
SJP.pl
So
Wikipedia
przesunięcie pasm absorpcji w widmie elektronowym pod wpływem rozpuszczalnika
SJP.pl
środowiskowo: rozpuszczalnik
SJP.pl
produkt destylacji smoły węglowej, złożony głównie z ksylenów i wyższych homologów
SJP.pl
druk solwentowy - jedna z technik drukarskich
SJP.pl
reakcja podwójnej wymiany zachodząca pomiędzy substancją rozpuszczoną a rozpuszczalnikiem, który pełni funkcję drugiego reagenta; lioliza
SJP.pl
Solwoliza – reakcja chemiczna, w wyniku której dany związek chemiczny znajdujący się w roztworze reaguje z rozpuszczalnikiem (np. typu ROH), jonem lioniowym (odpowiednio #PATRZ) lub jonem liatowym (odpowiednio #PATRZ). Zazwyczaj termin ten odnosi się do reakcji, w których cząsteczka rozpuszczalnika działa jako czynnik nukleofilowy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|solwować.
Wiktionary
czas. solwować ndk.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) daw. rozwiązać, zawiesić, odroczyć
Wiktionary
IPA: sɔlˈvɔvat͡ɕ, AS: solvovać
Wiktionary
rzecz. solwowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. soliwka.
Wiktionary
zgrubienie od: solówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: solówka
Wiktionary
(1.1) Piosenkę kończy imponująca solóweczka na hammondzie.
Wiktionary
rzecz. solista mos., solistka ż., solówka ż.
Wiktionary
1. utwór wykonywany solo;
2. partia solowa, występ solowy;
3. samochód ciężarowy lub motocykl bez przyczepy;
4. młodzieżowo: bójka jeden na jednego; solo, randka;
5. dawniej: beczka do soli;
6. dawniej: sos powstały po zasoleniu mięsa, śledzi itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. muz. choreogr. występ solowy, utwór lub jego fragment wykonywany solo
(1.2) środ. mot. motocykl bez kosza
(1.3) środ. mot. samochód ciężarowy bez przyczepy lub naczepy; także. tramwaj jednowagonowy
(1.4) daw. gw-pl|Kraków. beczka do rozwożenia owoców
(1.5) młodz. bójka jeden na jednego
Wiktionary
IPA: sɔˈlufka, AS: solufka
Wiktionary
rzecz. solista mos., solistka ż.
:: zdrobn. solóweczka ż.
Wiktionary
(1.1) pot. zdrobn. solóweczka
(1.2) pot. zdrobn. solóweczka
(1.3) pot. zdrobn. solóweczka; neutr. ciągnik, ciągnik siodłowy
(1.5) solo
Wiktionary
waluta Kirgistanu (1 som = 100 tyiyn)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta Kirgistanu;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: soma
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
(1.1) som kirgiski
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
przym. somowy
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* baskijski: (1.1) som
* kirgiski: (1.1) сом
* litewski: (1.1) somas m.
* rosyjski: (1.1) сом m.
* ukraiński: (1.1) сом m.
źródła.
== som (język baskijski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) monet. som
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: sɔ̃m, AS: sõm
Wiktionary
przym. somowy
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
przym. somowy
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* baskijski: (1.1) som
* kirgiski: (1.1) сом
* litewski: (1.1) somas m.
* rosyjski: (1.1) сом m.
* ukraiński: (1.1) сом m.
źródła.
== som (język baskijski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) monet. som
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
1. ofiara bóstwom w hinduizmie;
2. ciało organizmów z wyjątkiem komórek rozrodczych;
3. halucynogenny sok wytłaczany z nieznanej rośliny w starożytnych Indiach, mający zapewniać siłę i nieśmiertelność
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
język Somalijczyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. język somalijski
Wiktionary
Somali (somalijski: Dawlada Deegaanka Soomaalida Itoobiya, arabski: الدولة الاثيوبية المنطقة الصومالية) – region administracyjny we wschodniej Etiopii, obejmujący terytorium zamieszkane przez Somalijczyków (tzw. Ogaden). Region graniczy z Dżibuti na północy, Kenią na południu, Somalią na wschodzie i południu oraz z regionem Oromia na zachodzie. Stolicą regionu jest Dżidżiga.
Wikipedia
rzecz. Somalia ż., Somalijczyk mos., Somalijka ż., somalijski mrz.
przym. somalijski
Wiktionary
(1.1) (język) somalijski, somalijszczyzna
Wiktionary
Somalijska Republika Demokratyczna; państwo w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;
Wiktionary
Somalia (som. Soomaaliya; arab. الصومال, As-Sumal, Aş-Şūmāl), Federalna Republika Somalii (som. Jamhuuriyadda Federaalka Soomaaliya; arab. جمهورية الصومال الفدرالية, trb. Jumhūrīyat aṣ-Ṣūmāl al-Fidirālīyah) – państwo w północno-wschodniej części Afryki położone na Półwyspie Somalijskim (zwanym „Rogiem Afryki”). Przylega do Oceanu Indyjskiego i Zatoki Adeńskiej. Na północnym zachodzie graniczy z Dżibuti, na zachodzie z Etiopią, zaś na południowym zachodzie z Kenią.
Wikipedia
(1.1) Wyposażyliśmy w krany z bieżącą wodą salę zabiegową w placówkaacówce dla przyszłych matek w Puntlandzie w Somalii.
Wiktionary
IPA: sɔ̃ˈmalʲja, AS: sõmalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. somalijski m., Somalijczyk m., Somalijka ż., Somali, somali
przym. somalijski
Wiktionary
(1.1) Republika Somalijska, ofic. Federalna Republika Somalii
Wiktionary
obywatel Somalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Somalii
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃maˈlʲijt͡ʃɨk, AS: sõmalʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Somalia ż., somalijski mrz.
:: fż. Somalijka ż.
przym. somalijski
Wiktionary
obywatelka Somalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Somalii
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃maˈlʲijka, AS: sõmalʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. somali n., somalijski mrz., Somalia ż.
:: fm. Somalijczyk mos.
przym. somalijski
Wiktionary
związany z Somalią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Somalia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Somalii;
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci, AS: sõmalʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. somali n., Somalia ż., Somalijczyk mos., Somalijka ż.
Wiktionary
islamska republika we wschodniej Afryce nad Zatoką Adeńską, nieuznawana przez większość społeczności międzynarodowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. nieuznawana republika we wschodniej Afryce;
Wiktionary
Somaliland (Republika Somalilandu, Soomaaliland, Ard as-Sūmāl, Somaliland) – islamska republika, nieuznawana przez większość społeczności międzynarodowej (jedynym krajem, który uznał Somaliland jest Izrael), leżąca we wschodniej Afryce nad Zatoką Adeńską. Somaliland ogłosił secesję od Somalii w 1991 roku i od tamtej pory zdołał zbudować funkcjonujący organizm państwowy z demokratycznie wybieranym prezydentem i parlamentem. Graniczy z Dżibuti, Etiopią i Puntlandem – inną częścią Somalii.
Wikipedia
(1.1) Somaliland jest de facto niepodległym państwem w Afryce Wschodniej.
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃maˈlʲilãnt, AS: sõmalʹilãnt
Wiktionary
rzecz. Somalilandczyk mos., Somalilandka ż.
przym. somalilandzki
Wiktionary
(1.1) Republika Somalilandu
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Somalilandem, dotyczący Somalilandu
Wiktionary
rzecz. Somaliland mrz., Somalilandczyk mos., Somalilandka ż.
Wiktionary
bojowy środek trujący
SJP.pl
Soman ("fluorometylofosfonian O-pinakolu", symbol NATO: GD) – fosforoorganiczny związek chemiczny, silnie toksyczny bojowy środek trujący, z grupy paralityczno-drgawkowych.
Soman jest bezbarwną cieczą o słabym zapachu kamfory, szybko parującą w temperaturze pokojowej. Soman nie rozpuszcza się w wodzie i jest silnie trujący. Do zatrucia somanem dochodzi w wyniku wdychania jego par oraz wnikania par i kropel przez skórę. Dawka śmiertelna dla człowieka wynosi kilka miligramów.
Wikipedia
1. kryształ o zaokrąglonych ścianach i zakrzywionych krawędziach;
2. bryła przypominająca taki kryształ
SJP.pl
taki, który ma kształt somatoidu, kryształu o zaokrąglonych ścianach i zakrzywionych krawędziach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. antrop. nauka o budowie ciała człowieka
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃matɔˈlɔɟja, AS: sõmatoloǵi ̯a
Wiktionary
hormon wzrostowy wytwarzany w przednim płacie przysadki mózgowej; chondrotropina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. fizj. hormon peptydowy produkowany przez przedni płat przysadki mózgowej, który odgrywa kluczową rolę w regulacji wzrostu, metabolizmu i regeneracji tkanek
Wiktionary
(1.1) U dzieci i młodzieży somatotropina stymuluje wzrost kości długich, prowadząc do zwiększenia wzrostu.
Wiktionary
(1.1) hormon wzrostu, hormon somatotropowy
Wiktionary
dotyczący ciała, odnoszący się do cielesności, fizyczności; cielesny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący somy – ciała
Wiktionary
(1.1) Przy silnym wietrze fenowym [...] wielu ludzi wykazuje wyraźne reakcje zarówno psychiczne, jak i somatyczne (fizyczne).
Wiktionary
rzecz. soma ż., somatyka ż.
przysł. somatycznie
Wiktionary
(1.1) fizyczny, cielesny
Wiktionary
praca z ciałem w kontekście zdrowia psychicznego i emocjonalnego
SJP.pl
wyrażanie i sygnalizowanie za pomocą ciała problemów psychicznych, moralnych czy społecznych
SJP.pl
Somatyzacja – objaw lub zaburzenie z grupy nerwic. Charakteryzuje się obecnością dolegliwości sugerujących obecność choroby somatycznej (pozapsychiatrycznej) przy równoczesnym braku innych przesłanek chorobowych w badaniach laboratoryjnych, obrazowych i badaniu fizykalnym. W rzeczywistości są one wyrazem zaburzeń autonomicznego układu nerwowego, związanych z nieuświadomionym lękiem i napięciem.
Wikipedia
pogląd filozoficzny uznający istnienie jedynie ciała
SJP.pl
wyrażać za pomocą ciała problemy psychiczne, moralne lub społeczne
SJP.pl
delikatne rozjaśnienie włosów dające efekt naturalnych refleksów
SJP.pl
rodzaj kapelusza z szerokim rondem, przepasany wstążką lub sznurem; noszony w Hiszpanii i krajach Ameryki Łacińskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odzież. etn. miękki kapelusz z szerokim rondem pochodzenia hiszpańskiego, noszony w krajach Ameryki Łacińskiej i Hiszpanii;
Wiktionary
Sombrero (hisz. "sombrero" kapelusz) to wysoki kapelusz słomiany lub filcowy z miękkim, szerokim rondem. Był używany w Hiszpanii w XV i XVI wieku. Stamtąd trafił do hiszpańskich kolonii w Ameryce Środkowej i Południowej. Stanowi narodowe nakrycie głowy Meksykanów i Chilijczyków.
Wikipedia
IPA: sɔ̃mˈbrɛrɔ, AS: sõmbrero
Wiktionary
przymiotnik od: Somianka
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Somianka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Somianka. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą gminy Somianka.
Wikipedia
wieś kaszubska
SJP.pl
Sominy (kaszub. "Sominë", niem. "Sommin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Studzienice. Leży na Pojezierzu Bytowskim, na północnym brzegu jeziora Somińskiego na obrzeżach Zaborskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
część zarodka kręgowców; miomer; pęcherzyk mezodermalny
SJP.pl
Somity (z gr. σομα = ciało; także miomery, praczłony) – segmentalne jednostki przyosiowej mezodermy grzbietowej zarodków kręgowców, rozwijające się w procesie somitogenezy symetrycznie po obu stronach cewy nerwowej i struny grzbietowej. Somity przekształcają się w dermatomy, miotomy i sklerotomy.
Wikipedia
1. rzeka we Francji;
2. departament we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Pikardii, w północnej Francji;
(1.2) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Hauts-de-France;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pracownik restauracji będący doradcą w zakresie win
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) enol. specjalista w dziedzinie enologii i degustacji wina
(1.2) enol. doradca w zakresie win
(1.3) enol. wykwalifikowany kelner, który specjalizuje się w podawaniu wina
Wiktionary
Sommelier – wyspecjalizowany kelner zajmujący się doborem oraz serwowaniem win w restauracji. Zwykle do jego zadań należy także komunikacja z gośćmi restauracji, doradztwo w zakresie walorów sensorycznych wina czy dobór do danej potrawy. Może być odpowiedzialny za zamawianie tego trunku i układanie karty win.
Wikipedia
IPA: sɔ̃ˈmɛlʲjɛr, AS: sõmelʹi ̯er
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) enol. doradczyni w zakresie win
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: zomersztajn] nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: ulegle, miękko
SJP.pl
kobieta wykonująca we śnie różne czynności; lunatyczka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący somnambulizmu
Wiktionary
rzecz. somnambulizm m., somnambulik m., somnambuliczka ż.
Wiktionary
(1.1) lunatyczny
Wiktionary
wykonujący we śnie różne czynności; lunatyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba wykonująca czynności (np. chodzenie, mówienie) nieświadomie podczas snu; lunatyk
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃mnãmˈbulʲik, AS: sõmnãmbulʹik
Wiktionary
rzecz. somnambulizm m.
:: fż. somnambuliczka ż.
przym. somnambuliczny
przysł. somnambulicznie
Wiktionary
(1.1) lunatyk
Wiktionary
wykonywanie we śnie różnych czynności; lunatyzm, sennowłóctwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. chodzenie lub wykonywanie innych czynności w trakcie głębokiego snu, najczęściej nieświadome;
Wiktionary
Somnambulizm, sennowłóctwo (potocznie lunatyzm) – zaburzenie snu.
Wikipedia
(1.1) Somnambulizm zalicza się do zaburzeń snu, czyli parasomnii. Wciąż nie są znane jego przyczyny – mogą być to zmiany organiczne w mózgu, urazy i stresy, lekarstwa, a nawet alkohol.
Wiktionary
rzecz. somnambulik mos., somnambuliczka ż.
przym. somnambuliczny
przysł. somnambulicznie
Wiktionary
(1.1) lunatyzm, noktambulizm, sennowłóctwo
Wiktionary
dziedziczna dolegliwość związana z przejściem między snem a czuwaniem, polegająca na mówieniu przez sen
SJP.pl
zaburzenie przytomności najlżejszego stopnia, senność patologiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. senność będąca pierwszym stadium zaburzeń świadomości m.in. w zatruciach oraz urazach mózgu;
Wiktionary
Somnolencja – patologiczna senność, postać łagodnych ilościowych zaburzeń świadomości.
Wikipedia
IPA: ˌsɔ̃mnɔˈlɛ̃nt͡sʲja, AS: sõmnolẽncʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. fizj. dziedzina nauki zajmująca się snem – jego fizjologią, zaburzeniami, przebiegiem;
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. somnolog m., somnolożka ż.
przym. somnologiczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z somnologią, dotyczący somnologii
Wiktionary
rzecz. somnologia ż.
Wiktionary
waluta Tadżykistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. waluta Tadżykistanu;
Wiktionary
Somoni (tadż. сомонӣ) – podstawowa jednostka monetarna w Tadżykistanie, dzieli się na 100 diramów. Nazwana na cześć tadżyckiego bohatera narodowego Ismaila I Samanidy.
30 października 2000 roku somoni zastąpiło dotychczasową jednostkę rozliczeniową, stosowaną w Tadżykistanie – rubla tadżyckiego, według przelicznika 1 somoni za 1000 rubli tadżyckich. Wymiana trwała do 1 kwietnia 2001 roku.
Wikipedia
Zobacz też: Somonino w innych znaczeniach tej nazwy.
Somonino, dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Somònino, (niem. "Semlin") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino. Leży nad Radunią i przy drodze wojewódzkiej nr 224. Siedziba gminy Somonino i placówki ochotniczej straży pożarnej. Ma status sołectwa.
Wikipedia
przymiotnik od: Somonino
SJP.pl
przełęcz w Hiszpanii; Samosierra
SJP.pl
So
Wikipedia
przymiotnik od: Sompolno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Sompolna, związany z Sompolnem
Wiktionary
rzecz. Sompolno n., sompolnianin m., sompolnianka ż.
Wiktionary
Sompolinek – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Sompolno.
Wikipedia
mieszkaniec Sompolna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sompolna (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Sąpolno.
Sompolno – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie konińskim, na lewym brzegu Noteci, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sompolno.
Według danych z 31 grudnia 2010 miasto liczyło 3624 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. młodz. sąsiad
Wiktionary
jednostka głośności odpowiadająca 40 decybelom przy częstotliwości dźwięku 1 kHz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka głośności odpowiadająca 40 decybelom przy częstotliwości dźwięku 1 kHz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: sɔ̃n, AS: sõn
Wiktionary
fonem będący na pograniczu spółgłoski i samogłoski: r, l, ł, m, n, j; spółgłoska półotwarta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. spółgłoska mogąca tworzyć sylabę;
Wiktionary
Sonant, inaczej spółgłoska sylabiczna – spółgłoska zgłoskotwórcza, tworząca sylabę. Sonantami są zwykle spółgłoski nosowe i płynne. Współcześnie nie występują w języku polskim, ale są dosyć częste w innych językach.
W szerszym ujęciu sonantami (sonorantami, rezonantami) są nazywane głoski wymawiane bez turbulentnego przepływu powietrza przez narządy głosowe – spółgłoski sonorne ([], [], [], [], [], [], []), półsamogłoski ([], []) i samogłoski. Przeciwstawiane są im obstruenty.
Wikipedia
IPA: ˈsɔ̃nãnt, AS: sõnãnt
Wiktionary
przym. sonantyczny
Wiktionary
określenie wykonawcze: dźwięcznie, brzmiąco
SJP.pl
przymiotnik od: sonant
SJP.pl
urządzenie służące do wykrywania obiektów znajdujących się pod wodą
SJP.pl
So
Wikipedia
→ sonar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hydrol. związany z sonarem, dotyczący sonaru; wytworzony przez sonar
Wiktionary
rzecz. sonar mrz.
Wiktionary
członek załogi statku obsługujący sonar
SJP.pl
cykliczny utwór składający się najczęściej z czterech odrębnych części, przeznaczony na instrument solo lub z towarzyszeniem fortepianu, również na zespół kameralny, orkiestrę albo instrument solo z towarzyszeniem orkiestry; cykl sonatowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Sonaty Haydna to mistrzostwo klasycyzmu.
Wiktionary
IPA: sɔ̃ˈnata, AS: sõnata
Wiktionary
rzecz. sonatina ż.
przym. sonatowy
Wiktionary
prosta w budowie sonata, najczęściej w pogodnej tonacji, tworzona w celach dydaktycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. krótka, prosta sonata;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Ta sonatina to arcydzieło klasycyzmu.
Wiktionary
IPA: ˌsɔ̃naˈtʲĩna, AS: sõnatʹĩna
Wiktionary
rzecz. sonata
Wiktionary
(1.1) sonata
Wiktionary
zdrobnienie od: sonata
SJP.pl
przymiotnik od: sonata
SJP.pl
1. urządzenie do badania jakiegoś środowiska przez zagłębianie się w nim;
2. badanie opinii publicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. badanie opinii publicznej
(1.2) astr. bezzałogowy statek kosmiczny wykorzystywany do eksplorowania miejsc w kosmosie, gdzie bezpośredni dostęp człowieka jest niemożliwy;
(1.3) mar. rodzaj jednostki pływającej wykorzystywanej do eksplorowania miejsc głęboko pod poziomem morza, gdzie bezpośredni dostęp człowieka jest niemożliwy
(1.4) med. przyrząd w postaci rurki wykorzystywany do badania przewodu pokarmowego lub układu oddechowego
(1.5) przyrząd w postaci liny z ciężarkiem wykorzystywany do pomiaru głębokości akwenu
(1.6) daw. pręt z trzonkiem wykorzystywany przez strażników do szukania kontrabandy
(1.7) zob. echosonda.
(1.8) środ. więz. przesłuchanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z sondą Banku Rezerw Federalnych wynika, że 46 proc. Amerykanów nie ma 400 dol. gotówki na pokrycie nagłych wydatków.
(1.2) Zdaniem specjalistów w ciągu najbliższych kilkudziesięciu lat silnik zastosowany w sondzie Deep Space 1 będzie ulepszany – zwiększy się jego siła ciągu, a co za tym idzie zdolność szybszego rozpędzania pojazdów kosmicznych.
(1.3) Silny prąd przydenny utrudniał poważnie sterowanie sondą, którą wciąż znosiło na wielkie skupiska podwodnych głazów.
Wiktionary
IPA: ˈsɔ̃nda, AS: sõnda
Wiktionary
rzecz. sondaż m., sondażownia ż.
:: zdrobn. sondka ż.
przym. sondażowy
czas. sondować ndk.
Wiktionary
(1.4) zgłębnik
(1.5) ołowianka
Wiktionary
metoda badań stosowana w naukach społecznych, gdzie uczestnicy wypowiadają się na określony w badaniu temat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) badanie opinii publicznej
(1.2) badanie i pomiar wykonywane za pomocą sondy
Wiktionary
Sondaż – rodzaj statystycznych badań opinii publicznej, mających na celu estymację zmiennych ilościowych, oraz zbiór danych jakościowych, w próbie statystycznej z danej populacji. Jest stosowany do badania postaw i preferencji w wielu dziedzinach, m.in. w handlu, czy w politologii w okresie poprzedzającym wybory (sondaż wyborczy).
Wikipedia
przym. sondażowy
rzecz. sonda ż.
czas. sondować
Wiktionary
ośrodek przeprowadzający badania sondażowe; pracownia sondażowa
SJP.pl
zdrobnienie od: sondaż
SJP.pl
osoba przeprowadzająca sondaże
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
lina służąca do opuszczania sondy na dno morskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sondować.
Wiktionary
czas. sondować
Wiktionary
1. badać lub mierzyć za pomocą sondy;
2. dyskretnie próbować zdobyć informacje na dany temat;
3. badać zawartość żołądka przy użyciu specjalnej sondy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wysondować)
(1.1) zgłębiać informacje, przeprowadzać sondaż
(1.2) techn. dokonywać pomiarów / określać głębokość przy pomocy sondy
(1.3) med. wprowadzać sondę w celu diagnostycznym; diagnostycznie penetrować jamy ciała
Wiktionary
(1.1) Radar jest skomplikowanym urządzeniem elektronicznym, w którym można wyróżnić oddzielne bloki funkcjonalne, realizujące poszczególne funkcje związane z wysłaniem sygnału sondującego oraz odbiorem i przetwarzaniem sygnału echa.
Wiktionary
rzecz. sonda ż., sondaż mrz., sondowanie n.
Wiktionary
(1.1) badać
Wiktionary
1. badać lub mierzyć za pomocą sondy;
2. dyskretnie próbować zdobyć informacje na dany temat;
3. badać zawartość żołądka przy użyciu specjalnej sondy
SJP.pl
zdrobnienie od: sonet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sonet
Wiktionary
(1.1) To nie sonet, lecz tylko mały sonecik.
Wiktionary
rzecz. sonet m.
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny zaczerniowatych
SJP.pl
Sonerila ("Sonerila" Roxb.) – rodzaj roślin z rodziny zaczerniowatych. Rodzaj liczy ok. 150 gatunków, z czego trzy to endemity Chin. Przedstawiciele pochodzą ze wschodniej Azji. Gatunek typowy: "Sonerila maculata" Roxb.
Wikipedia
kunsztowna kompozycja stroficzna, złożona z czternastu wersów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;
Wiktionary
Sonet – kunsztowna kompozycja poetyckiego utworu literackiego, złożona z 14 wersów zgrupowanych w dwóch czterowierszach (tetrastychach), rymowanych zwykle "abba abba" i dwóch trójwierszach (tercynach). Pierwsza zwrotka zwykle opisuje temat, druga odnosi go do podmiotu wiersza, a tercyny zawierają refleksję na jego temat.
Wikipedia
(1.1) Potem pokochał swą kuzynkę, pannę z zadartym noskiem i na jej cześć napisał sonet.
Wiktionary
IPA: ˈsɔ̃nɛt, AS: sõnet
Wiktionary
przym. sonetowy
rzecz. sonecik mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: sonet
SJP.pl
1. komiczna piosenka kabaretowa;
2. pieśń śpiewana przez postać dramatu, komentująca wydarzenia;
3. temat zapożyczony przez jazz z muzyki rozrywkowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: song
SJP.pl
[czytaj: songrajter] autor piosenek, który komponuje muzykę i pisze teksty
SJP.pl
rosyjskie i polskie imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
(1.1) Jako prezent urodzinowy nasza Sonia dostała zgodę na tatuaż.
Wiktionary
IPA: ˈsɔ̃ɲja, AS: sõńi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. dźwiękowy, akustyczny;
2. szczoteczka soniczna - rodzaj elektrycznej szczoteczki do zębów opartej na technologii dźwiękowej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: osoby o nazwisku Sonik.
Sonik ("Metatropis") – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny smukleńcowatych.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Sonina – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut. Ma status sołectwa.
W miejscowości znajduje się rzymskokatolicka parafia św. Jana Chrzciciela należąca do dekanatu Łańcut I.
Wikipedia
język urzędowy Mali
SJP.pl
So
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dźwiękiem
Wiktionary
IPA: ˈsɔ̃nɔ, AS: sõno
Wiktionary
zastosowanie ultradźwięków w celu pobudzenia skóry do szybszego i efektywniejszego przyjmowania substancji odżywczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. masaż ultradźwiękowy
Wiktionary
urządzenie służące do rejestrowania sygnałów fonicznych
SJP.pl
obraz utworzony przez odbite fale dźwiękowe w diagnostycznym badaniu ultrasonograficznym
SJP.pl
Sonoluminescencja – emisja krótkich impulsów świetlnych w chwili zapadania się pod wpływem ciśnienia akustycznego bąbelków gazu zawieszonych w cieczy (kawitacja akustyczna).
Wikipedia
urządzenie służące do pomiaru głośności dźwięku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do mierzenia intensywności dźwięków
Wiktionary
1. stan w Meksyku;
2. nazwa kilku miast w USA;
3. pustynia w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: dźwięcznie, brzmiąco; również w znaczeniu: pełnym dźwiękiem, pełnym głosem; sonore
SJP.pl
określenie wykonawcze: dźwięcznie, brzmiąco; również w znaczeniu: pełnym dźwiękiem, pełnym głosem; sonoramente
SJP.pl
spółgłoski sonorne - spółgłoski dźwięczne (m, m', n, n', ł, l, r) niemające odpowiedników bezdźwięcznych; spółgłoski półotwarte nosowe lub płynne
SJP.pl
technika kompozytorska XX w., podkreślająca gł. brzmieniowe walory utworu
SJP.pl
kierunek w muzyce współczesnej, typowy dla muzyki polskiej w latach sześćdziesiątych
SJP.pl
Sonoryzm (z łac. "sonorus" „dźwięczny” od "sonus" „dźwięk”) – kierunek w muzyce współczesnej, zaliczany do nurtów drugiej awangardy, typowy przede wszystkim dla muzyki polskiej w latach 60. XX wieku, często utożsamiany z pojęciem polskiej szkoły kompozytorskiej.
Wikipedia
metoda lecznicza wykorzystująca ultradźwięki do miejscowego oddziaływania na głębsze warstwy skóry; fonoterapia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka głośności odpowiadająca 40 decybelom przy częstotliwości dźwięku 1 kHz
SJP.pl
Sony Corporation (jap. ソニー株式会社 Sonī Kabushiki-gaisha) – japoński producent elektroniki użytkowej i zarazem jeden z największych światowych producentów w tej branży, założony 7 maja 1946 roku przez Masaru Ibukę i Akio Moritę w Tokio jako "Tokyo Communication Industry" (jap. 東京通信工業 "Tōkyō Tsūshin Kōgyō"). Sony jest notowane na giełdach tokijskiej (TSE) i nowojorskiej (NYSE). Wartość rynkowa szacowana jest na 132 mld dolarów.
Wikipedia
[czytaj: sop] skrót od:
1. Służba Ochrony Państwa;
2. Straż Ochrony Przyrody;
3. strefa ograniczonego postoju;
4. spółdzielnia oszczędnościowo-pożyczkowa;
5. Strana občianskeho porozumenia - Partia Porozumienia Obywatelskiego, słowacka partia polityczna
SJP.pl
Zobacz też: SOP.
Sop – wieś w Chorwacji, w żupanii zagrzebskiej, w gminie Rugvica. W 2011 roku liczyła 404 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zamarznięty naciek wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;
(1.2) bot. spoż. handlowa nazwa rzodkwi japońskiej (nazwa systematyczna|Raphanus sativus|var=longipinnatus|ref=Raphanus sativus var. longipinnatus.), przypominającej sopel (1.1)
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Cała wieś była zasypana śniegiem, a z dachów zwisały ogromne sople lodu.
Wiktionary
IPA: ˈsɔpɛl, AS: sopel
Wiktionary
rzecz. sopleniec m.
:: zdrobn. sopelek m.
przym. soplowy, sopelkowy
Wiktionary
(1.2) rzodkiew japońska, daikon
Wiktionary
zdrobnienie od: sopel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sopel
(1.2) mały sopel
Wiktionary
(1.1) Na mrozie świętemu mikołajowi robią się sopelki na brodzie.
Wiktionary
IPA: sɔˈpɛlɛk, AS: sopelek
Wiktionary
rzecz. sopel m., sopleniec m.
przym. soplowy, sopelkowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sofrosyne] ogół walorów wewnętrznych, do których posiadania dążyli wykształceni Grecy starożytni, np. umiar, opanowanie, rozwaga, rozsądek; sofrozyne
SJP.pl
Sophrosyne ( σωφροσύνη) – cnota moralna w etyce starożytnej, oznaczająca umiarkowanie, samokontrolę, samoograniczenie, samowiedzę, panowanie nad sobą, rozwagę. Często przeciwstawiano ją hybris, polegającej na nadmiernej dumie, arogancji, przekraczaniu właściwej miary.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Sopieszyno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Sopieszëno) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Wejherowo. Leży na północno-wschodnim obrzeżu Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego i Obszaru Chronionego Natura 2000 przy trasie drogi wojewódzkiej nr 224.
Wikipedia
ukraiński ludowy instrument dęty drewniany, rodzaj fletu prostego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
samotnie położone wysokie wzniesienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wzgórze, pagórek
Wiktionary
IPA: ˈsɔpka, AS: sopka
Wiktionary
strzępotek soplaczek - gatunek motyla z rodziny południc
SJP.pl
naciek krystaliczny w postaci sopla zwisającego ze stropu jaskini; stalaktyt
SJP.pl
rodzaj z rodziny araukariowatych, obejmujący około 20 gatunków wiecznie zielonych, długowiecznych drzew iglastych, rosnących w lasach tropikalnych i subtropikalnych od Indochin po Fidżi; agatis
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Zobacz też: Soplicowo.
Soplicowo ( Сапліцы, "Saplicy", Сапліцы, "Saplicy") – dawna wieś. Tereny, na których leżała, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie korelickim, w sielsowiecie Rajca.
Wikipedia
przypominający sopel, podobny do sopla
SJP.pl
przymiotnik od: sopel
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny soplówkowatych
SJP.pl
o cechach soplówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Soplówkowate ("Hericiaceae" Donk) – rodzina grzybów z rzędu gołąbkowców ("Russulales").
Wikipedia
o cechach soplówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
mieszkaniec Sopotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sopotu
Wiktionary
IPA: ˌsɔpɔˈt͡ɕä̃ɲĩn, AS: sopoćä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Sopot mrz.
:: fż. sopocianka ż.
przym. sopocki
Wiktionary
mieszkanka Sopotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sopotu
(1.2) kobieta pochodząca z Sopotu, urodzona w Sopocie
Wiktionary
(1.1) Czy siatkarki z Atomu Trefl Sopot są sopociankami?
Wiktionary
IPA: ˌsɔpɔˈt͡ɕãnka, AS: sopoćãnka
Wiktionary
rzecz. Sopot mrz.
:: fż. sopocianin mos.
przym. sopocki
Wiktionary
przymiotnik od: Sopot
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Sopotu, związany z Sopotem
Wiktionary
IPA: sɔˈpɔt͡sʲci, AS: sopocʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sopot mrz., sopocianin mos., sopocianka ż.
Wiktionary
stan znacznego ograniczenia aktywności psychoruchowej; odrętwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. chorobliwe odrętwienie, niekiedy poprzedzające śpiączkę;
Wiktionary
Sopor, stan półśpiączki ("przedśpiączka", "odrętwienie") – stan ilościowego zaburzenia świadomości.
Chory w soporze pozostaje w patologicznie głębokim śnie, reaguje jedynie na ból oraz bodźce słuchowe (potrafi niekiedy powiedzieć np. swoje nazwisko), jest niezdolny do wykonania czynności bardziej złożonych. Sopor pojawia się w przypadkach zatruć, urazów głowy, ciężkich chorób ogólnoustrojowych.
Wikipedia
IPA: ˈsɔpɔr, AS: sopor
Wiktionary
miasto w północnej Polsce nad Zatoką Gdańską, pomiędzy Gdańskiem i Gdynią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. zdrój, źródło; miejsce, z którego wypływa woda
Wiktionary
Sopot ( Sopòt lub też Sopòtë, Copòtë, Copòt; Zoppot) – miasto na prawach powiatu w północnej Polsce nad Zatoką Gdańską (Morze Bałtyckie), położone na Pobrzeżu Gdańskim, między Gdańskiem a Gdynią, z którymi tworzy Trójmiasto, w obrębie aglomeracji trójmiejskiej. Jest najmniejszym pod względem liczby ludności miastem na prawach powiatu w Polsce oraz najmniejszym pod tym samym względem miastem, którego organem władzy wykonawczej jest prezydent (a nie burmistrz).
Wikipedia
Sopoćko – polskie nazwisko, w Polsce nosi je mniej niż 200 osób.
Wikipedia
wysoki głos żeński (lub męski - występujący bardzo rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
(1.2) pot. instrument z taką barwą dźwięku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. osoba z takim głosem
Wiktionary
Sopran (od sopra z supra „ponad”) – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę – w muzyce chóralnej – od c1 do a2. Od solistek wymaga się zazwyczaj c3, rzadziej cis3, d3 czy es3, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e3 czy f3. Również o solistkach dysponującym tym typem głosu czasami mówi się po prostu "sopran".
Wikipedia
(1.1) Ewa gra na pianinie i śpiewa pięknym sopranem.
(2.1) Hrabia podziwiał przebojową arię soprana.
Wiktionary
IPA: ˈsɔprãn, AS: soprãn
Wiktionary
rzecz. sopranistka ż., sopranista m.
:: zdrobn. sopranik m.
przym. sopranowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. cichy i delikatny sopran
Wiktionary
rzecz. sopran mzw./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. chłopiec lub kastrat, który śpiewa sopranem
(1.2) muz. muzyk, który gra na instrumencie wydającym dźwięki zbliżone do sopranu
Wiktionary
(1.1) Trudno znaleźć sopranistę, bo tak wysokim głosem śpiewają głównie kobiety.
Wiktionary
IPA: ˌsɔprãˈɲista, AS: soprãńista
Wiktionary
rzecz. sopran m.
:: fż. sopranistka
Wiktionary
(1.1) sopran
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która śpiewa sopranem
Wiktionary
(1.1) Głos tej sopranistki obejmuje cztery oktawy!
Wiktionary
IPA: ˌsɔprãˈɲistka, AS: soprãńistka
Wiktionary
rzecz. sopran, sopranista
przym. sopranowy
Wiktionary
przymiotnik od: sopran
SJP.pl
Sopron ( Ödenburg, Šoproň) – miasto i region na Węgrzech. Liczba ludności Sopronu w 2011 roku wyniosła ponad 60,7 tys.
Miasto położone jest blisko granicy z Austrią, na północ od Alp Węgierskich i południe od Jeziora Nezyderskiego. Połączone jest liniami kolejowymi z Wiedniem, Budapesztem i Bratysławą. Znane jest z dobrych win. Lokalnym specjałem są wina "tramini" i "Soproni Kékfrankos".
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sopronem, dotyczący Sopronu
Wiktionary
rzecz. Sopron mrz.
Wiktionary
(1.1) rzad. szoproński
Wiktionary
szpitalny oddział ratunkowy, w którym udzielana jest pomoc osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = med. szpitalny oddział ratunkowy;
(1.2) = eduk. wojsk. Szkoła Oficerów Rezerwy;
(1.3) = roln. spółdzielczy ośrodek rolny
(1.4) = roln. stacja ochrony roślin
(1.5) = rad. stacja obsługi radiotechnicznej
Wiktionary
Sor – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Ariège.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 28 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 26 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pyrénées Sor plasuje się na 1035. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1751.).
Wikipedia
IPA: sɔr, AS: sor
Wiktionary
specjalista w zakresie sorabistyki
SJP.pl
nauka zajmująca się badaniem języka, literatury, kultury i historii Łużyczan (Serbów łużyckich)
SJP.pl
Sorabistyka – dyscyplina zajmująca się badaniem języka, literatury, kultury i dziejów Serbów Łużyckich. Stanowi część slawistyki.
Sorabistyka wykładana jest na Uniwersytecie Warszawskim, Lwowskim, Lipskim a najdłużej na Uniwersytecie Karola w Pradze. Za sprawą Adolfa Černego studia sorabistyczne rozpoczęto w 1901 r. na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola. Jego prace kontynuował Josef Páta. W 1933 r. powołano do życia Katedrę Sorabistyki.
Wikipedia
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku łużyckim albo z niego przejęte
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka dolnołużyckiego lub górnołużyckiego;
Wiktionary
So
Wikipedia
IPA: sɔˈrabʲism̥, AS: sorabʹism̦
Wiktionary
rzecz. sorabistyka ż., sorabista mos., sorabistka ż.
przym. sorabistyczny
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) organ rozmnażania się wegetatywnego u porostów, wytwarzający soredia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) jęz. język z grupy irańskiej, tworzący wraz z kurmandżi oraz kilkoma innymi pokrewnymi językami i dialektami tzw. makrojęzyk kurdyjski;
Wiktionary
(1.1) środkowokurdyjski
Wiktionary
krzew z rodziny różowatych
SJP.pl
substancja pochłaniana w procesie sorpcji
SJP.pl
substancja pochłaniająca w procesie sorpcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja pochłaniająca w procesie sorpcji
Wiktionary
IPA: ˈsɔrbɛ̃nt, AS: sorbẽnt
Wiktionary
rzecz. sorpcja ż., sorbowanie n., adsorbent m., absorbent m., sorbat m., adsorbat m., absorbat m., adsorber mrz., adsorpcja ż.
czas. sorbować ndk., adsorbować ndk., absorbować ndk.
przym. sorpcyjny, adsorpcyjny, absorpcyjny
Wiktionary
rodzaj orzeźwiającego deseru, robionego z posłodzonej wody z zamrożonymi owocami (najczęściej sokiem lub purée), ewentualnie winem i likierem
SJP.pl
Sorbet – rodzaj orzeźwiającego mrożonego deseru, robionego z posłodzonej wody z przewagą zamrożonych owoców (najczęściej sokiem lub purée), ewentualnie winem lub likierem. Pochodzenie sorbetu przypisuje się napojowi z Azji (Iran) o nazwie szerbet, robionemu z posłodzonego soku owocowego i wody. Termin „sorbet” pochodzi od tureckiego şerbat lub şerbet, szarbat.
Wikipedia
1. sól kwasu sorbinowego;
2. sorbinian potasu - środek konserwujący dodawany głównie do wypieków i napojów gazowanych
SJP.pl
kwas sorbinowy - organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów karboksylowych; kwas sorbowy
SJP.pl
mieszanina ferrytu i cementytu powstająca w stalach stopowych, charakteryzująca się wysoką wytrzymałością i plastycznością
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
biały, bezwonny, krystaliczny proszek o słodkim smaku, szeroko rozpowszechniony w świecie roślinnym, występujący m.in. w owocach jarzębiny i krasnorostach; sorbit (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. spoż. biały, krystaliczny proszek naturalnie występujący w jarzębinach, używany jako słodzik;
Wiktionary
Sorbitol (sorbit), C6H8(OH)6 – organiczny związek chemiczny z grupy cukroli, alkohol heksahydroksylowy. Bezbarwna substancja krystaliczna o słodkim smaku, dobrze rozpuszczalna w wodzie. Otrzymywany jest poprzez redukcję glukozy.
Wikipedia
(1.1) Żując za dużo, narażasz swój żołądek na spore nieprzyjemności. Guma do żucia rozluźnia nerwy i mięśnie, pomaga również w walce z próchnicą. Jednak, według stomatologów, takie działanie ma tylko guma bez cukru - jej żucie między posiłkami wydatnie zmniejsza ryzyko próchnicy. Jedynym problemem jest zawarty w niej słodzik - sorbitol.
Wiktionary
(1.1) war. sorbit, E420, C6H8(OH)6
Wiktionary
uniwersytet paryski zawdzięczający swą nazwę dawnemu mianu wydziału teologicznego tego uniwersytetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej Paryża, dawniej siedziba Uniwersytetu Paryskiego;
(1.2) pot. Uniwersytet Paryski;
Wiktionary
Sorbona ( "La Sorbonne") − zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej (V) Paryża, powstały jako kolegium na dawnym Uniwersytecie Paryskim, obecnie mieszczący szereg instytucji badawczych i edukacyjnych.
Wikipedia
(1.1) Sorbona położona jest w Dzielnicy Łacińskiej.
Wiktionary
przym. sorboński
Wiktionary
pochłaniać, absorbować (związki chemiczne)
SJP.pl
kwas sorbowy - organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów karboksylowych; kwas sorbinowy
SJP.pl
monosacharyd, substancja krystaliczna o słodkim smaku, rozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji witaminy C
SJP.pl
Sorboza – cukier prosty, należącym do ketoz, ketoheksoza. Związek występuje w znacznych ilościach w owocach "Sorbus aucuparia" oraz w łupinach owoców "Passiflora edulis". W owocach tych roślin pełni rolę materiału zapasowego. Sorbozę znaleziono także u niektórych porostów
Wikipedia
przymiotnik od: Sorbona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sorboną, dotyczący Sorbony
Wiktionary
rzecz. Sorbona ż.
Wiktionary
rodzaj pterozaura z rodziny ramforynchów
SJP.pl
Sordes ("Sordes pilosus") – pterozaur z rodziny ramforynchów (Rhamphorhynchidae); jego nazwa znaczy "diabeł". Nazwę zawdzięcza swojemu wyglądowi.
Żył w okresie późnej jury (ok. 162–148 mln lat temu) na terenach Azji. Długość ciała ok. 60 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 40–50 cm, ciężar ok. 200 g. Jego szczątki znaleziono w Kazachstanie (w okolicach miasta Szymkent).
Wikipedia
przyrząd do ściszania i zmiany barwy dźwięków w instrumentach muzycznych; tłumik, sordyna, surdyna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przyrząd do ściszania i zmiany barwy dźwięków w instrumentach muzycznych; tłumik, sordino, surdyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) miejscowość występująca w Piśmie Świętym Starego Testamentu;
Wiktionary
So
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) pojedyncza komórka glonu opleciona strzępkami grzybów, rozsypywana przez porosty w procesie rozmnażania bezpłciowego; urwistek
SJP.pl
ssak z rzędu owadożernych; ryjówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Notiosorex|Coues|ref=tak., ssak z podrodziny ryjówek;
Wiktionary
Sorek ("Notiosorex") – rodzaj ssaków z podrodziny ryjówek (Soricinae) w obrębie rodziny ryjówkowatych (Soricidae).
Wikipedia
(1.1) Współcześnie maleńki żarłoczny sorek występuje tylko w Ameryce.
Wiktionary
rzecz. sorki nmos.
Wiktionary
model samochodu marki Kia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina trawiasta pochodząca z Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Sorghum|ref=tak., roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;
Wiktionary
So
Wikipedia
IPA: ˈsɔrɡɔ, AS: sorgo
Wiktionary
przym. sorgowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sorgiem, dotyczący sorga; zrobiony z sorga; zawierający sorgo
Wiktionary
rzecz. sorgo n.
Wiktionary
wysokogatunkowa wełna merynosów
SJP.pl
Soria – miasto w północno-środkowej Hiszpanii w regionie Kastylia i León na wysokości ok. 1100 m n.p.m. Jest stolicą prowincji o tej samej nazwie. Około 39 tys. mieszkańców. Soria jest najmniejszą stolicą prowincji w Hiszpanii, rozciąga się wzdłuż brzegów rzeki Duero. W mieście znajduje się wiele kościołów, wszystkie z brązowego kamienia i większości pochodzących z XII wieku.
Wikipedia
soryt;
1. w filozofii greckiej: dowód niemożności ustalenia, ile ziaren można odjąć od stosu, by pozostała reszta nadal była stosem ziaren;
2. w logice:
a) sylogizm o liczbie przesłanek większej niż dwie; łańcusznik;
b) łańcuch sylogizmów, w którym opuszcza się wnioski pośrednie i przechodzi do wniosku końcowego; łańcusznik
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: nauczycielka, profesorka
SJP.pl
w gwarze uczniowskiej: nauczycielka, profesorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Notiosoricini|Reumer|ref=tak., plemię ssaków z podrodziny ryjówek;
wykrzyknik
(2.1) pot. forma wyrażenia żalu, także. z konotacją sarkazmu
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: sorek
Wiktionary
Sorki (Notiosoricini) – plemię ssaków z podrodziny ryjówek (Soricinae) w obrębie rodziny ryjówkowatych (Soricidae).
Wikipedia
(1.1) Wielkosorek zaliczany jest do sorków.
(2.1) Sorki, że się spóźniłam.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. sorek mzw.
(2.1)
:: wykrz. sorry
Wiktionary
(2.1) war. sorry
Wiktionary
rodzaj ssaków z rodziny ryjkonosowatych
SJP.pl
So
Wikipedia
mieszkaniec Sorkwit (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sorkwit
(1.2) osoba pochodząca z Sorkwit, urodzona w Sorkwitach
Wiktionary
(1.2) Chociaż nie jestem sorkwicianinem od urodzenia, to jednak bardzo dobrze znam problemy Sorkwit i dlatego kandyduję na wójta naszej gminy.
Wiktionary
rzecz. Sorkwity nmos.
:: fż. sorkwicianka ż.
przym. sorkwicki
Wiktionary
mieszkanka Sorkwit (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sorkwit
(1.2) kobieta pochodząca z Sorkwit, urodzona w Sorkwitach
Wiktionary
rzecz. Sorkwity nmos.
:: fm. sorkwicianin mos.
przym. sorkwicki
Wiktionary
→ Sorkwity
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sorkwitami, dotyczący Sorkwit
Wiktionary
rzecz. Sorkwity nmos., sorkwicianin m., sorkwicianka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Sorkwity (niem. "Sorquitten") – wieś mazurska w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie mrągowskim, w gminie Sorkwity.
Wieś leży przy drodze ekspresowej S16 i linii kolejowej Olsztyn–Czerwonka–Mrągowo–Ełk, na której jest przystanek kolejowy Sorkwity.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
japońskie liczydło
SJP.pl
So
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sorokami, dotyczący Sorok
Wiktionary
rzecz. Soroki nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. czterdzieści (40) sztuk skór; wiązka tyluż
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej części Mołdawii, przystań nad Dniestrem;
Wiktionary
Soroki ( Soroca) – miasto w północno-wschodniej części Mołdawii, przystań nad Dniestrem, 28 362 mieszkańców (2006); przemysł elektrotechniczny, spożywczy oraz odzieżowy. Stolica rejonu Soroca. Jedno z najstarszych miast Mołdawii. Miasto powszechnie uważane za stolicę mołdawskich Romów.
Wikipedia
(1.1) Kamień z Coşauţi jest szeroko znany i ceniony w Mołdawii – posłużył do wzniesienia fortecy w pobliskich Sorokach, cerkwi Trzech Hierarchów w Jassach czy kiszyniowskiego Łuku Triumfalnego.
Wiktionary
przym. sorocki
Wiktionary
dawna moneta austriacka
SJP.pl
małżeństwo zawarte z siostrą zmarłej żony
SJP.pl
Sororat (z łac. "soror" – siostra) – zwyczaj nakazujący poślubienie przez mężczyznę siostry lub sióstr (zazwyczaj kolejno) swojej żony (lub narzeczonej), jeśli jest ona bezpłodna, albo po jej śmierci. Praktykowane m.in. przez Buszmenów, Hotentotów, Hererów i Fonów. Sororatem nazywane czasami jest małżeństwo poligyniczne z dwiema lub więcej siostrami.
Wikipedia
[czytaj: SZOrosz albo SOros] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
proces adsorpcji lub absorpcji, albo oba te procesy zachodzące jednocześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. ogólne pojęcie obejmujące procesy: adsorpcji i absorpcji
Wiktionary
Sorpcja – pochłanianie jednej substancji (gazów, par cieczy, par substancji stałych i ciał rozpuszczonych w cieczach), zwanej sorbatem, przez inną substancję (ciało porowate), zwaną sorbentem.
Procesom sorpcyjnym często towarzyszą inne, jak powierzchniowe wytrącanie się trudno rozpuszczalnych soli (właściwości roztworu przy granicy faz są często inne niż w głębi roztworu, na przykład może być zmieniona przenikalność dielektryczna).
Wikipedia
IPA: ˈsɔrpt͡sʲja, AS: sorpcʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. adsorber mrz., adsorbent mrz., adsorbat mrz., sorbowanie n., sorbent mrz., adsorpcja, absorpcja, persorpcja, desorpcja, absorber, absorpcyjność, absorbat, absorbent m.
czas. absorbować, adsorbować
przym. sorpcyjny, adsorpcyjny
Wiktionary
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najczęściej zamawialiśmy sobie „Wróć do Sorrento". Włosi grali tę piosenkę pięknie i bardzo nastrojowo, powtarzali ją wielokrotnie, a mimo to nikomu się nie znudziła, tym bardziej że Sorrento leżało w pobliżu i rzeczywiście było malownicze oraz romantyczne.
Wiktionary
przym. sorrentyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sorrento, dotyczący Sorrento
Wiktionary
(1.1) Brzeg sorrentyński od Mety aż do Capo di Monte szarzał urwistą, pogiętą i poszarpaną ścianą skalną, na której zielenił się pas ogrodów pomarańczowych i bielały grupy domów.
(1.1) Przed nim leży przylądek Mizene, wybrzeże sorrentyńskie i cała parthenopejska (=partenopejska) zatoka — owe brzegi odległe, w których widoku daremnie przed wiekami szukał ukojenia Tyberiusz.
(1.1) Wylądowaliśmy nad ranem i dość fantastycznym wehikułem udaliśmy się do «albergo» „Paradiso", położonego na samym cyplu sorrentyńskiego półwyspu.
(1.1) Korespondencja i przyjaźń między Gorkim a Chodasjewiczem urywają się gwałtownie w lipcu-sierpniu 1925 roku z tak błahego powodu, że dziś można go śmiało uznać za zwykły pretekst ze strony sorrentyńskiego współredaktora Biesjedy.
Wiktionary
rzecz. Sorrento n.
Wiktionary
[czytaj: sory] potocznie: przepraszam; sorki, sorka
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. forma wyrażenia żalu, często z konotacją sarkazmu
Wiktionary
Sorry – drugi singel promujący album Madonny "Confessions on a Dance Floor".
Wikipedia
(1.1) Sorry, ale tak nie będziemy się bawić!
Wiktionary
(1.1) war. sorki
Wiktionary
potocznie: gatunek, rodzaj, jakość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. gatunek lub rodzaj, odmiana czegoś, jakość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kup truskawki na tort, ale takie najlepszego sortu.
Wiktionary
IPA: sɔrt, AS: sort
Wiktionary
rzecz. sortownia ż., sortowanie n., sortownik m., sortownica ż.
czas. sortować ndk., posortować dk.
przym. sortowalny, niesortowalny
Wiktionary
przestarzale: sort, gatunek, jakość
SJP.pl
urządzenie do dzielenia, segregowania, sortowania czegoś
SJP.pl
Sorter (kolator) – maszyna licząco-analityczna dzieląca pakiet kart dziurkowanych na grupy, na podstawie zapisanych na kartach danych (najczęściej na 12 grup, zgodnie z liczbą wierszy na standardowej karcie Holleritha).
Wikipedia
[czytaj: sorTI] futrzane okrycie kobiece wkładane na strój wieczorowy
SJP.pl
przyrząd używany do mierzenia długości włókien
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) porządkowanie, układanie w określonej kolejności
(1.2) dzielenie na grupy według przyjętych kryteriów
Wiktionary
Sortowanie – jeden z podstawowych problemów informatyki, polegający na uporządkowaniu zbioru danych względem pewnych cech charakterystycznych każdego elementu tego zbioru. Szczególnym przypadkiem jest sortowanie względem wartości każdego elementu, np. sortowanie liczb, słów itp.
Wikipedia
(1.1) Mój ulubiony edytor tekstu ma funkcję alfabetycznego sortowania wierszy.
(1.2) Pan Sonky wyraźnie stosował metodę sortowania dokumentów zwaną „połóż to gdzieś”.
Wiktionary
czas. sortować
rzecz. sortownia ż., sort mrz.
Wiktionary
(1.2) segregowanie
Wiktionary
układać coś w określonym porządku; porządkować
SJP.pl
czasownik
(1.1) dzielić na grupy według przyjętych kryteriów
(1.2) układać w kolejności według pewnej rosnącej lub malejącej wartości
Wiktionary
IPA: sɔrˈtɔvat͡ɕ, AS: sortovać
Wiktionary
rzecz. sortowanie n., sortownia ż., sortownik m., sortownica ż., sort m.
czas. posortować, wysortować, przesortować
przym. sortowniczy
Wiktionary
pomieszczenie, w którym sortuje się coś, np. surowce, wyroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie w fabryce, zakładzie, kopalni itp., w którym sortuje się wyroby lub towary
Wiktionary
Sortownia – dział przedsiębiorstwa (kopalni, zakładu wytwórczego, zakładu utylizacji odpadów, poczty, firmy kurierskiej itp), w którym rozdzielone (sortowane) są wyroby, materiały, odpady, przesyłki itp według ustalonych kryteriów.
Wikipedia
IPA: sɔrˈtɔvʲɲa, AS: sortovʹńa
Wiktionary
czas. sortować
rzecz. sortowanie n., sort m.
Wiktionary
urządzenie do sortowania; sortownik
SJP.pl
urządzenie do sortowania; sortownica
SJP.pl
potocznie: gatunek, rodzaj, jakość
SJP.pl
Sorty ( Сорты) – wieś (dieriewnia) w Rosji, w obwodzie irkuckim, w rejonie załarińskim. W 2021 liczyła 574 mieszkańców.
Wikipedia
klasa, kategoria, rodzaj
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: sortyment
SJP.pl
księgarz sprzedający książki o różnorodnej tematyce, różnych autorów i wydawnictw
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) skupienie zarodni na liściu paproci; kupka
SJP.pl
sorites;
1. w filozofii greckiej: dowód niemożności ustalenia, ile ziaren można odjąć od stosu, by pozostała reszta nadal była stosem ziaren;
2. w logice:
a) sylogizm o liczbie przesłanek większej niż dwie; łańcusznik;
b) łańcuch sylogizmów, w którym opuszcza się wnioski pośrednie i przechodzi do wniosku końcowego; łańcusznik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
sorzycha ziemna - jadalna roślina strączkowa, uprawiana w tropikach
SJP.pl
zawiesisty płyn sporządzany jako dodatek do różnych potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. kulin. gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;
Wiktionary
Sos (fr. "sauce") – gęsty płyn, tworzony na bazie różnych składników, nadających mu odmienne smaki (ostry, łagodny, kwaśny, słodki, umami), stosowany jako dodatek do: mięs, ryb, makaronów, wędlin, sałatek, deserów, kanapek itd. W konsystencji luźniejszy od kremu. Sosy dzielą się na: gorące, zimne i majonezowe. Istnieje też inny podział, wywodzący się z kuchni francuskiej, klasyfikujący sosy jako pochodne jednego z pięciu sosów bazowych.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj na obiad mieliśmy kotlet schabowy oraz ziemniaki z sosem grzybowym.
Wiktionary
IPA: sɔs, AS: sos
Wiktionary
rzecz. sosjerka ż.
:: zdrobn. sosik m.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. zółza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała sosna
Wiktionary
rzecz. sosna ż., sosenka ż., sosnowe n., sosnówka ż., sośnina ż., sosnóweczka ż., sosnowiak mzw., sosnowate nmos., Sosnowica ż., Sosnowiec mrz.
przym. sosnowy
przysł. sosnowo
Wiktionary
(1.1) sosenka
Wiktionary
1. mała sosna;
2. wzór, np. na tkaninie, przypominający układ igieł sosny; jodełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sosna
(1.2) mała sosna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Cały dzień sadziliśmy małe sosenki.
Wiktionary
rzecz. sosnówka ż., soseneczka ż., sośnina ż., sosnowate nmos., sosna ż.
przym. sosnowy
Wiktionary
Sosenkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Naruszewo.
W skład sołectwa "Sosenkowo" wschodzi także osada Sosenkowo-Osiedle.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Sośno
SJP.pl
zdrobnienie od: sos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: sos
(1.2) pot. pieszcz. lub żart. sos
Wiktionary
(1.2) Słoneczko, weźmiesz sobie jeszcze sosiku?
(1.2) Na obiad przygotujemy udko z kurczaka, ziemniaki z sosikiem i suróweczkę.
Wiktionary
rzecz. sos mrz., sosjerka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: sosjerka
Wiktionary
rzecz. sosjerka ż.
Wiktionary
naczynie, w którym podaje się sos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gastr. naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;
Wiktionary
Sosjerka – rodzaj naczynia, element zastawy stołowej, przeznaczona do podawania sosów.
Wikipedia
(1.1) Czy mógłbyś podać mi sosjerkę?
Wiktionary
IPA: sɔˈsʲjɛrka, AS: sosʹi ̯erka
Wiktionary
rzecz. sos m.
:: zdrobn. sosjereczka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. światłolubne drzewo lub krzew z rodziny sosnowatych (Pinus), obejmujące około 80 gatunków
2. drewno tego drzewa; sośnina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Pinus|L.|ref=tak., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;
(1.2) drewno sosnowe
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Ponad 43 hektary niemal 50-letnich brzóz, topoli, olch i sosen może pójść pod topór.
(1.2) To są meble z sosny.
Wiktionary
IPA: ˈsɔsna, AS: sosna
Wiktionary
rzecz. sośnina ż., sosnówka ż., sosnóweczka ż., sosnowiak m., sosnowate nmos., Sosnowiec m.
:: zdrobn. sosenka ż., soseneczka ż.
przym. sosnowy
przysł. sosnowo
Wiktionary
(1.1) bajraczek, bajrak, bożeszka, choinka, choja, chojak, chojar, chojka, chojna, chwoja, jagła, kwik, majak, majok, smrek, sośnia, soś
(1.2) sośnina
Wiktionary
wilczomlecz sosnka - gatunek rośliny z rodziny wilczomleczowatych
SJP.pl
Sosnka ( Kieferhäuser) – część wsi Mała Kamienica w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Stara Kamienica.
W latach 1975–1998 Sosnka administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo z rodziny cyprysowatych, jedno z największych drzew iglastych; sekwoja
SJP.pl
rodzina drzew i krzewów z rzędu sosnowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Pinaceae|Lindl.|ref=tak., rodzina drzew i krzewów należąca do rzędu sosnowców;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Jodła koreańska należy do sosnowatych.
Wiktionary
rzecz. sosnówka ż., soseneczka ż., sosna ż., sosenka ż.
Wiktionary
o cechach sosnowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
1. gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowców, szkodnik sosen i świerków;
2. przedstawiciel rzędu roślin nagonasiennych; szpilkowiec
SJP.pl
So
Wikipedia
1. mieszkaniec Sosnowca; Sosnowiczanin;
2. mieszkaniec Sosnówka (wsi w Polsce);
3. mieszkaniec Sosnówki (wielu wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Sosnowca; Sosnowiczanka;
2. mieszkanka Sosnówka (wsi w Polsce);
3. mieszkanka Sosnówki (wielu wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Sosnowica
SJP.pl
mieszkaniec Sosnowca (miasta w Polsce); Sosnowczanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sosnowca
(1.2) osoba pochodząca z Sosnowca, urodzona w Sosnowcu
Wiktionary
IPA: ˌsɔsnɔvʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: sosnovʹičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Sosnowiec mrz.
:: fż. sosnowiczanka ż.
przym. sosnowiecki
Wiktionary
(1.1-2) sosnowczanin
Wiktionary
mieszkanka Sosnowca (miasta w Polsce); Sosnowczanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sosnowca
(1.2) kobieta pochodząca z Sosnowca, urodzona w Sosnowcu
Wiktionary
IPA: ˌsɔsnɔvʲiˈt͡ʃãnka, AS: sosnovʹičãnka
Wiktionary
rzecz. Sosnowiec mrz., sosnowczanin mos., sosnowczanka ż.
:: fm. sosnowiczanin mos.
przym. sosnowiecki
Wiktionary
(1.1-2) sosnowczanka
Wiktionary
1. gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowców, szkodnik sosen i świerków;
2. przedstawiciel rzędu roślin nagonasiennych; szpilkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce, w województwie śląskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce
(1.3) geogr. szczyt w Polsce, w Karkonoszach;
(1.4) geogr. specjalny obszar chroniony siedlisk Doliny Środkowego Wieprza w Polsce, w gminie Milejów, między Lublinem a Chełmem
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Sosnowiec jest miejscowością wartą wizyty.
Wiktionary
IPA: sɔsˈnɔvʲjɛt͡s, AS: sosnovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. sosnówka ż., soseneczka ż., sosnowiczanin mos., sosnowiczanka ż., sosna ż., sośnina ż.
przym. sosnowiecki, podsosnowiecki, sosnowy
Wiktionary
przymiotnik od: Sosnowiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Sosnowca, związany z Sosnowcem
Wiktionary
IPA: ˌsɔsnɔˈvʲjɛt͡sʲci, AS: sosnovʹi ̯ecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sosnowiec mrz., sosnowiczanin mos., sosnowiczanka ż., sosnowczanin mos., sosnowczanka ż.
Wiktionary
rodzaj ssaka z podrodziny wiewiórek
SJP.pl
Sosnowiórka ("Tamiasciurus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórek (Sciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
przymiotnik od: sosna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: sosna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z sosny
(1.2) wykonany z drewna lub innej części sosny
(1.3) będący częścią sosny
(1.4) odnoszący się do sosny, mający związek z sosną
Wiktionary
Sosnowy – kolonia w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Zbójna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Odpoczywali na skraju sosnowego lasu, rozciągnięci na wznak.
Wiktionary
IPA: sɔsˈnɔvɨ, AS: sosnovy
Wiktionary
rzecz. soseneczka ż., sosna ż., sosenka ż., sosnówka ż., sośniak mrz., sośnina ż., Sosnowiec mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Sosnówka
SJP.pl
zwójka sosnóweczka - motyl, szkodnik lasów sosnowych
SJP.pl
ptak z rodziny sikor, zamieszkujący głównie lasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Parus ater|Linnaeus|ref=tak., ptak z rodziny sikor; zob. sikora sosnówka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nogi sosnówek są ołowianoszare.
Wiktionary
IPA: sɔsˈnufka, AS: sosnufka
Wiktionary
rzecz. sosna ż., sosenka ż., soseneczka ż., sosnowe n., sośnina ż., sosnóweczka ż., sosnowiak mzw., sosnowate nmos., Sosnowica ż., Sosnowiec mrz.
przym. sosnowy
przysł. sosnowo
Wiktionary
(1.1) sikora sosnówka
Wiktionary
określenie wykonawcze: wzdychając, żałośnie, płaczliwie
SJP.pl
w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosręb, siestrzan, siostrzan, tragarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) etn. bud. w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu i podtrzymująca go, często o walorach ozdobnych;
Wiktionary
IPA: ˈsɔsrɔ̃mp, AS: sosrõmp
Wiktionary
rzecz. sosrąbik
Wiktionary
(1.1) sosręb, przest. stragarz, przest. siostrzan, przest. siestrzan, daw. tram, daw. podciąg, daw. siestrzoń, daw. reg. siostrzeń, daw. reg. sostroń, daw. reg. sostruń, daw. reg. siostrzeniec, daw. reg. siestrzeniec, daw. reg. siostrzamb
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) etn. bud. mała boczna belka stropowa oparta na sosrębie
Wiktionary
IPA: sɔsˈrɔ̃mbʲik, AS: sosrõmbʹik
Wiktionary
rzecz. sosrąb
Wiktionary
w budownictwie drewnianym, zwłaszcza na Podhalu: gruba, zwykle zdobiona belka stropowa biegnąca wzdłuż całego pułapu dla podtrzymania go; sosrąb, siestrzan, siostrzan, tragarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. bud. zob. sosrąb.
Wiktionary
So
Wikipedia
IPA: ˈsɔsrɛ̃mp, AS: sosrẽmp
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) etn. bud. zob. sosrąbik.
Wiktionary
IPA: sɔsˈrɛ̃mbʲik, AS: sosrẽmbʹik
Wiktionary
miękki dojrzewający ser z mleka owczego, wyrabiany na Węgrzech
SJP.pl
określenie wykonawcze: powściągliwie, powtrzymując
SJP.pl
Sostenuto (wł. „spokojnie”, „powstrzymując (tempo)”) – określenie ekspresji i tempa wykonania utworu muzycznego sugerujące spowolnienie nastroju – niekoniecznie tempa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. pozn. - mała parówka
Wiktionary
1. narzędzie rolnicze; radełko;
2. gwarowo: mała gałąź rozwidlona na końcu
SJP.pl
część sochy do spulchniania roli; sośnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Sot (cyr. Сот) – wieś w Serbii, w Wojwodinie, w okręgu sremskim, w gminie Šid. W 2011 roku liczyła 679 mieszkańców.
Wikipedia
dawniej: palindrom
SJP.pl
[czytaj: sotadikum] utwór wierszowany czytany na dwa sposoby: wprost lub każdy wers od prawej strony do lewej
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) hist. przydomek władców hellenistycznych
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Spór załagodzono za pontyfikatu Sotera.
(1.2) Antiochowi I Soterowi udało się ostatecznie rozprawić z rebeliantami.
Wiktionary
[czytaj: soterikum] gratulacyjny utwór skierowany do osoby, której udało się uniknąć jakiegoś nieszczęścia
SJP.pl
specjalista w dziedzinie soteriologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. teol. specjalista w dziedzinie soteriologii
Wiktionary
(1.1) Posiadamy kilka książek tego włoskiego soteriologa.
Wiktionary
rzecz. soteriologia ż.
przym. soteriologiczny, soteryczny
Wiktionary
1. występująca w wielu religiach i mitologiach wiara w zbawczą ofiarę bóstwa dla odkupienia człowieka;
2. doktryna teologiczna o odkupieniu świata przez Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. religijne przeświadczenie o zbawczej roli bóstwa
(1.2) teol. nauka o zbawieniu;
Wiktionary
Soteriologia (z σωτήρ "soter" – zbawca, λόγος "logos" – słowo) – dział teologii chrześcijańskiej (w katolicyzmie dział teologii dogmatycznej), którego przedmiotem jest zbawienie oraz Jezus Chrystus jako Zbawca. W buddyzmie występuje w mahajanie tłumaczącej proces realizacji stanu Buddy dostępny „czującym istotom”, np. według doktryny jogaczara.
Wikipedia
(1.2) Jako metodę naukową w soteriologii, stosuje się metody właściwe dla nauk teologicznych.
Wiktionary
IPA: ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja, AS: soterʹi ̯oloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. soteriolog m.
przym. soteriologiczny, soteryczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. teol. związany z soteriologią, dotyczący soteriologii
Wiktionary
(1.1) Ksiądz profesor pojechał na kongres soteriologiczny do Rzymu.
Wiktionary
rzecz. soteriologia ż., soteriolog m.
przym. soteryczny
Wiktionary
(1.1) rzad. soteryczny
Wiktionary
gatunek francuskiego białego wina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. teol. związany z soteriologią, dotyczący soteriologii
przymiotnik jakościowy
(2.1) teol. chroniący przed potępieniem, zbawiający
Wiktionary
(2.1) Jezus wybiera śmierć, ponieważ w Jego świadomości śmierć sama w sobie ma sens soteryczny, zbawczy. Polega on na tym, że śmierć jest pomostem przysposabiającym w sposób naturalny człowieka idącego po nim do nowego życia, że śmierć jest tamą kierującą spieniony nurt wody w określonym, z góry wybranym kierunku.
Wiktionary
rzecz. soteriolog mos., soteriologia ż.
przym. soteriologiczny
Wiktionary
(1.1) soteriologiczny
(2.1) zbawczy
Wiktionary
[czytaj: soto]
1. grupa języków z rodziny bantu, używanych w Zimbabwe, Botswanie i Lesotho;
2. język urzędowy Lesotho i RPA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. grecki perypatetyk, doksograf, historyk z Aleksandrii w Egipcie;
(1.2) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
Sotion ( Σωτίων) z Aleksandrii – grecki perypatetyk, doksograf i historyk, którego działalność przypadała na pierwszą połowę II wieku p.n.e. (ok. 200–170 p.n.e.).
Jego prace, w tym najważniejsza "Sukcesje filozofów" ( ∆ιαδοχαΐ των φιλοσόφων Philosophon diadochai), stanowiły ważne źródło informacji dla Diogenesa Laertiosa i Atenajosa z Naukratis. Plutarch opisując śmierć Bucefała i Peritasa w "Żywocie Aleksandra" również powołuje się na Sotiona.
Wikipedia
1. konny pododdział Kozaków liczący około 100 osób;
2. Czarna sotnia - antyrewolucyjna, monarchistyczna bojówka rosyjska
SJP.pl
Sotnia (ros. "сотня" – setka, secina) – pododdział wojska; nazwa pochodząca od liczebności (100 żołnierzy).
Wikipedia
dawniej: dowódca sotni w armii kozackiej
SJP.pl
dawniej: córka sotnika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sotnią, dotyczący sotni
Wiktionary
rzecz. sotnia ż.
Wiktionary
1. grupa ludów afrykańskich mieszkających w górach Lesotho i w RPA;
2. miasto na wyspie Curaçao
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jedna z dwóch głównych szkół japońskiego buddyzmu zen;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɔtɔ, AS: soto
Wiktionary
(1.1) inna pisownia: sōtō
Wiktionary
rodzaj francuskiej farsy satyrycznej
SJP.pl
obywatel Lesoto; Lesotyjczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Lesotho
Wiktionary
IPA: sɔˈtɨjt͡ʃɨk, AS: sotyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Lesotho n., Lesotyjczyk m., Lesotyjka ż.
:: fż. Sotyjka ż.
przym. lesotyjski, sotyjski
Wiktionary
(1.1) Lesotyjczyk
Wiktionary
obywatelka Lesoto; Lesotyjka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Lesotho
Wiktionary
IPA: sɔˈtɨjka, AS: sotyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Lesotho, Lesotyjczyk, Lesotyjka, Sotyjczyk
przym. lesotyjski, sotyjski
Wiktionary
(1.1) Lesotyjka
Wiktionary
przymiotnik od: Lesoto; lesotyjski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Lesotho
Wiktionary
IPA: sɔˈtɨjsʲci, AS: sotyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sotyjka, Sotyjczyk, Lesotyjka, Lesotyjczyk, Lesotho
Wiktionary
(1.1) lesotyjski
Wiktionary
[czytaj: su] dawna drobna moneta francuska mająca wartość 1/20 franka; su
SJP.pl
[czytaj: suBIZ] sos cebulowy, najczęściej o kolorze białym lub brązowym
SJP.pl
Soubise – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente-Maritime.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 1220 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 112 osób/km² (wśród 1467 gmin regionu Poitou-Charentes Soubise plasuje się na 238. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 787.).
Wikipedia
czarna, mocno fermentowana kawa chińska
SJP.pl
[czytaj: sołl] styl w muzyce rozrywkowej wywodzący się ze śpiewów religijnych czarnej ludności Ameryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. gatunek muzyki rozrywkowej wywodzący się z afroamerykańskiej tradycji gospel i rhythm and blues, ukształtowany w Stanach Zjednoczonych w latach 50. XX wieku, charakteryzujący się emocjonalnym, ekspresyjnym śpiewem oraz wyraźnym rytmem;
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. soulowość ż.
przym. soulowy
przysł. soulowo
Wiktionary
[czytaj: sula] w literaturze: gatunek poezji prowansalskiej, wesoła, radosna pieśń liryczna, śpiewana przez trubadurów
SJP.pl
w muzyce jazzowej i rockowej: sposób kształtowania dźwięku, charakterystyczny dla danego solisty albo zespołu
SJP.pl
Sound – osada w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Cheshire, w dystrykcie (unitary authority) Cheshire East. Leży 29 km na południowy wschód od miasta Chester i 238 km na północny zachód od Londynu. Miejscowość liczy 233 mieszkańców i 88 domostw (2004).
Wikipedia
[czytaj: sałndbar] kompaktowy zestaw do odtwarzania dźwięku; belka dźwiękowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. rodzaj głośnika o bardzo szerokiej i wąskiej obudowie;
Wiktionary
Soundbar – przystawka umieszczana najczęściej nad lub pod ekranem telewizora. Dokładniej jest to zintegrowany system audio, niewymagający od użytkownika żadnej wiedzy na temat planowania rozmieszczenia elementów nagłośnienia. Zajmuje on zdecydowanie mniej miejsca niż pełny zestaw kina domowego. Soundbary możemy podzielić na dwa rodzaje. Pierwszy z nich to soundbary proste, zaś drugie to soundbary zagięte dedykowane do telewizorów z wygiętym ekranem.
Wikipedia
(1.1) Jeśli mielibyśmy gdzieś umiejscowić soundbary, znalazłyby się one pomiędzy zwykłymi, wbudowanymi w telewizory głośnikami a zestawami kina domowego.
Wiktionary
[czytaj: sałndtrak] muzyka ze ścieżki dźwiękowej jakiegoś filmu
SJP.pl
[czytaj: SUples] chwyt zapaśniczy mający na celu przerzucenie przeciwnika za siebie; suples
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sałfhampten]
1. miasto portowe i dystrykt na południu Anglii;
2. kanadyjska wyspa na północnym skraju Zatoki Hudsona;
3. dzielnica Bermudów;
4. miasto w USA
SJP.pl
Southampton – miasto portowe i dystrykt ("unitary authority") w południowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie ceremonialnym Hampshire, położone nad ujściem rzek Test i Itchen do estuarium Southampton Water (odnoga cieśniny Solent, kanał La Manche). W 2001 roku miasto liczyło 234 224 mieszkańców, a w 2021 – 246 620 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: suwenir]
1. podarunek, upominek pamiątkowy; suwenir;
2. wspomnienie, pamięć o kimś lub o czymś
SJP.pl
Souvenir – pierwszy singel angielskiego zespołu OMD, pochodzący z trzeciego albumu studyjnego "Architecture & Morality". Singel wydano 4 sierpnia 1981 za pośrednictwem wytwórni DinDisc.
Wikipedia
[czytaj: suwLAki] popularna potrawa grecka w postaci szaszłyka wieprzowego, drobiowego lub baraniego; suvlaki, suflaki
SJP.pl
ptak z rzędu o tej samej nazwie, charakteryzujący się dużą głową, oczami osadzonymi frontalnie, otoczonymi promieniście ułożonymi piórami, silnie zakrzywionym dziobem i obfitym upierzeniem; w Polsce występujący w wielu gatunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. drapieżny ptak z rzędu nazwa systematyczna|Strigiformes|ref=tak., o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;
(1.2) reg. mykol. czubajka kania
(1.3) pot. osoba chodząca bardzo późno spać
(1.4) środ. uczn. osoba w okularach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na gałęzi dębu pohukują dwie sowy.
(1.1) Ponieważ sowy są dalekowzroczne, to nie widzą niczego wyraźnie w odległości kilku centymetrów od swoich oczu.
Wiktionary
IPA: ˈsɔva, AS: sova
Wiktionary
rzecz. Sowa ż., sowy nmos., Sowiniec mrz., sówkowate nmos., Sówka ż., osowienie n.
:: zdrobn. sówka ż.
czas. osowieć dk.
przym. sowi, sówkowy, sówkowaty
przysł. sowio
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk ojla
(1.3) nocny marek
Wiktionary
[czytaj: seuA:r] w Indiach - kawalerzysta albo policjant konny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
państwowe gospodarstwo rolne w Związku Radzieckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR
Wiktionary
So
Wikipedia
przymiotnik od: sowchoz
SJP.pl
osoba pracująca w sowchozie - państwowym gospodarstwie rolnym w Związku Radzieckim
SJP.pl
Sowczyce (niem. "Schoffschütz") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Olesno.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego.
W miejscowości jest stacja kolejowa Sowczyce.
Wikipedia
Soweto – zespół gmin miejskich w Południowej Afryce, w prowincji Gauteng, w południowo-zachodniej części Johannesburga. Około 1,7 mln mieszkańców. (2008). Obecnie pełni głównie funkcje mieszkaniowe dla ludności czarnej. Czwarte co do wielkości miasto kraju.
Wikipedia
związany z sową; charakterystyczny dla sowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sową, dotyczący sowy
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do sowy
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla sowy, podobny do sowy
Wiktionary
IPA: ˈsɔvʲi, AS: sovʹi
Wiktionary
rzecz. sówki nmos., sownik mzw., sowa ż., sówka ż., osowienie n.
czas. osowieć dk.
przysł. sowio
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny puszczykowatych
SJP.pl
Sowica – jezioro wytopiskowe na Pojezierzu Dzierzgońsko-Morąskim, położone w gminie Prabuty, w powiecie kwidzyńskim, w woj. pomorskim.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: sowicie
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) C., Ms. lp. od: sowa
Wiktionary
IPA: ˈsɔvʲjɛ, AS: sovʹi ̯e
Wiktionary
potocznie: zwolennik ideologii Związku Radzieckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto położone w obwodzie królewieckim, u ujścia Tylży do Niemna;
Wiktionary
Sowieck, Tylża ( Советск, "Sowietsk"; Tilsit; lit. "Tilžė;" ros. hist. Тылжа, "Tilża") – miasto w Rosji, w obwodzie królewieckim, w miejskim okręgu Sowieck, położone u ujścia rzeki Tylży do Niemna, przy granicy z Litwą. W 2020 roku liczyło ok. 39 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. sowiecki
Wiktionary
(1.1) Tylża
Wiktionary
radziecki;
1. związany z organizacją władzy państwowej w Związku Radzieckim, np. ustrój sowiecki;
2. należący do Związku Radzieckiego, dotyczący tego państwa, np. przemysł sowiecki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)
(1.2) dotyczący miasta Sowieck
Wiktionary
(1.1) Pozostali dwaj mieli nazywali się Wolfgang (na cześć pewnego kompozytora) i Hans (na cześć pewnego oficera Abwehry, który okazał się być polskim szpiegiem na usługach sowieckiego wywiadu).
Wiktionary
IPA: sɔˈvʲjɛt͡sʲci, AS: sovʹi ̯ecʹḱi
Wiktionary
rzecz. sowietyzm m., Sowiet m., Sowietka ż., Sowiety nmos., sowietyzacja ż., Sowieta mos., Sowieck mrz.
czas. sowietyzować ndk.
Wiktionary
(1.1) radziecki; pogard. kacapski, bolszewicki
(1.2) hist. tylżycki
Wiktionary
zespół cech typowych dla Związku Radzieckiego; radzieckość
SJP.pl
rada delegatów robotniczych, chłopskich lub żołnierskich w okresie rewolucji październikowej w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obywatel Związku Radzieckiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsɔvʲjɛt, AS: sovʹi ̯et
Wiktionary
przym. sowiecki
rzecz. Sowietka ż., Sowiety nmos., sowietyzacja ż., Sowieta mos.
czas. sowietyzować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Związku Radzieckiego
Wiktionary
(1.1) Trzej amerykańscy temponauci zostali wysłani o setki lat w przyszłość – prawie dwa razy dalej niż Sowieci w zeszłorocznej misji.
Wiktionary
IPA: sɔˈvʲjɛta, AS: sovʹi ̯eta
Wiktionary
rzecz. Sowiet m., sowieckość ż., sowieta m., sowiet m.
:: fż. Sowietka ż.
przym. sowiecki
Wiktionary
(1.1) Sowiet, obywatel radziecki
Wiktionary
lekceważąco o Rosjance; Sowietka, ruska (Ruska), kacapka
SJP.pl
specjalista w zakresie sowietologii (kremlinologii); kremlinolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. polit. specjalista w dziedzinie sowietologii
Wiktionary
(1.1) Naturalnie, w każdym kraju komunistycznym istnieją różne czynniki wpływające na rozwój wydarzeń, które sowietolog musi brać pod uwagę.
(1.1) Polski sowietolog przebywał na Ukrainie, na Kaukazie i w Moskwie. W czasie pobytu „ciągle nie był pewny osobistego bezpieczeństwa" — pisała później H. Sukiennicka.
Wiktionary
rzecz. sowietologia ż.
przym. sowietologiczny
Wiktionary
dziedzina nauk politycznych zajmująca się zagadnieniami związanymi z ustrojem komunistycznym, w szczególności problemami polityczno-ustrojowymi Związku Radzieckiego; kremlinologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. wiedza o ZSRR;
Wiktionary
So
Wikipedia
rzecz. sowietolog mos.
przym. sowietologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z sowietologią
Wiktionary
rzecz. sowietologia ż., sowietolog mos.
Wiktionary
(1.1) kremlinologiczny
Wiktionary
zacięty, nieprzejednany wróg sowietów i ZSRR
SJP.pl
organizacja polityczna w czasie rewolucji październikowej w Rosji, złożona z delegatów robotniczych, chłopskich i żołnierskich
SJP.pl
1. narzucanie przez ZSRR państwom od niego zależnym własnych form ustrojowych i doktryn ideologicznych;
2. określenie przemian zachodzących w mentalności zbiorowej i jednostkowej w społeczeństwach krajów komunistycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. polit. narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym
Wiktionary
Sowietyzacja (z od: "cовет" ("sowiet")) – rada; "Sowietskaja Rossija" – Rosja Sowiecka, "Sowietskij Sojuz" – ZSRR, Związek Sowiecki) – narzucenie siłą militarną ustroju sowieckiego: Ukrainie (1919–20), Azerbejdżanowi (1920), Armenii (1920), Gruzji (1921), Mongolii (1924), następnie okupowanym i anektowanym wschodnim terenom Polski (1939), Litwie, Łotwie i Estonii (1940), wreszcie po II wojnie światowej krajom bloku wschodniego uzależnionym przez ZSRR.
Wikipedia
IPA: ˌsɔvʲjɛtɨˈzat͡sʲja, AS: sovʹi ̯etyzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. sowietyzm m., Sowiet m., Sowietka ż.
przym. sowiecki
Wiktionary
1. zespół cech i zachowań właściwych sowietom;
2. ideologia komunistyczna w wersji istniejącej w ZSRR;
3. przejęty wyraz lub fraza typowa dla języka rosyjskiego epoki ZSRR bądź na nim wzorowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) polit. określenie systemu politycznego i ekonomicznego stworzonego w Związku Sowieckim
Wiktionary
(1.1) Patrzymy dzisiaj wszyscy na to, jak się rozkłada i chyli do upadku sowietyzm. System polityczny i ekonomiczny stworzony w Związku Sowieckim i narzucony, przeważnie siłą, wielu krajom świata.
Wiktionary
rzecz. sowietyzacja ż.
przym. sowiecki
Wiktionary
poddawać wpływom sowieckim, rozszerzać wpływy sowieckie, nadawać czemuś cechy typowo sowieckie
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Sowinko (niem. "Neu Zowen") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Polanów. Wieś jest siedzibą sołectwa "Sowinka" w którego skład wchodzi również miejscowość Kościerniczka.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 129 mieszkańców.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) na sposób sowi
Wiktionary
rzecz. sownik mzw., sowa ż., sówka ż.
przym. sowi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od Góry Sowie
(1.2) przym. od Sowia Góra
Wiktionary
IPA: ˌsɔvʲjɔˈɡursʲci, AS: sovʹi ̯ogursʹḱi
Wiktionary
poetycko: mający mądre, duże oczy, podobne do oczu sowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma oczy podobne do oczu sowy
Wiktionary
IPA: ˌsɔvʲjɔˈːci, AS: sovʹi ̯•oḱi
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: sowity
SJP.pl
książkowo: bardzo obfity, szczodry, bogaty; suty, znaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. bardzo znaczny, obfity, bogaty
Wiktionary
(1.1) Tysiące górników zostało z pracy zwolnionych, za co zresztą otrzymali sowite rekompensaty.
(1.1) Błysk chciwości w oczach Tyburcjusza zdradzał obietnicę sowitej nagrody.
Wiktionary
IPA: sɔˈvʲitɨ, AS: sovʹity
Wiktionary
przysł. sowicie
Wiktionary
właściwy sowizdrzałowi, taki jak w literaturze, której bohaterem był sowizdrzał - uosobienie ludowej mądrości i humoru; humorystyczny, żartobliwy, błazeński
SJP.pl
rzadko: ogół cech właściwych sowizdrzałowi - żartownisiowi uosabiającemu ludową mądrość i humor
SJP.pl
1. żartowniś występujący w literaturze ludowej od XVI wieku, popularnej w całej Europie;
2. osoba trzpiotowata, niepoważna; trzpiot, żartowniś, wesołek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. żartowniś charakteryzujący się prześmiewczą i niepokorną postawą wobec wysoko postawionych osób oraz wobec oficjalnych norm społeczno-kulturowych
Wiktionary
(1.1) Na ulicy Foksal, która ściągała trunkowych z całego miasta, można było spotkać Lolka Antoniewicza, gigantycznego pijaka i sowizdrzała.
Wiktionary
IPA: sɔˈvʲizḍʒaw, AS: sovʹizḍžau̯
Wiktionary
rzecz. sowizdrzalstwo n.
przym. sowizdrzalski
Wiktionary
(1.1) dowcipniś, figlarz, filut, wesołek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj nowogwinejskich ptaków z rodziny sowników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. owadożerny ptak z rodziny zmierzchników prowadzący nocny tryb życia
Wiktionary
(1.1) Długość ciała sownika wynosi 18–30 cm.
Wiktionary
rzecz. sowa ż., sowniki lm nm., sownikowe lm nm., sowy lm nm., sówka ż., sówkowate lm nm.
przym. sowi, sówkowy, sówkowaty
przysł. sowio
Wiktionary
rząd ptaków neognatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Aegotheliformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Sownikowe (Aegotheliformes) – monotypowy rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych (Neognathae).
Wikipedia
(1.1) Do rzędu sownikowych należy jedna rodzina.
Wiktionary
rzecz. sownik mzw., sowniki lm nm.
Wiktionary
o cechach sownikowych (rząd ptaków)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ptak z rzędu o tej samej nazwie, charakteryzujący się dużą głową, oczami osadzonymi frontalnie, otoczonymi promieniście ułożonymi piórami, silnie zakrzywionym dziobem i obfitym upierzeniem; w Polsce występujący w wielu gatunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Strigiformes|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Upierzenie sów ma zwykle maskujący wzór, w kolorystyce szarej lub brązowej.
Wiktionary
rzecz. sownik mzw., sowa ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
specjalista w zakresie sozologii
SJP.pl
nauka zajmująca się problemami ochrony przyrody i jej zasobów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka i dyscyplina studiów o ochronie środowiska przyrodniczego przed destrukcyjnym wpływem cywilizacji;
Wiktionary
So
Wikipedia
(1.1) Coraz więcej do powiedzenia ma współcześnie sozologia.
Wiktionary
IPA: ˌsɔzɔˈlɔɟja, AS: sozoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. sozolog m., sozolożka ż.
przym. sozologiczny
przysł. sozologicznie
Wiktionary
(1.1) ochrona środowiska
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób sozologiczny
Wiktionary
rzecz. sozologia ż.
Wiktionary
związany z sozologią - nauką zajmującą się problemami ochrony przyrody i jej zasobów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący sozologii
Wiktionary
rzecz. sozologia ż.
Wiktionary
miasto w Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. bułgarski kurort nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Sozopol ( Созопол, "Sozopoł", Σωζόπολις, Süzebolu) – bułgarskie miasto położone 30 kilometrów na południe od Burgasu na południowym wybrzeżu bułgarskiego Morza Czarnego; w obwodzie Burgas. Siedziba administracyjna gminy Sozopol. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego w Bułgarii z 31 grudnia 2011 miasto liczyło 4285 mieszkańców. Miasto historycznie było ważnym ośrodkiem handlowym; współcześnie jest znanym kurortem.
Wikipedia
przym. sozopolski
Wiktionary
przymiotnik od: Sozopol (miasto w Bułgarii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Sozopolem, dotyczący Sozopola
Wiktionary
rzecz. Sozopol mrz.
Wiktionary
środki i działania techniczne, które mają na celu ochronę przyrody przed niszczycielskim działaniem przemysłu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeka, prawy dopływ Wisły
SJP.pl
Soła – rzeka w południowej Polsce. Przepływa kolejno przez: Kotlinę Żywiecką, Beskid Mały, Pogórze Śląskie oraz Kotlinę Oświęcimską i jest pierwszym dużym prawobrzeżnym dopływem Wisły. Długość 88,9 km, powierzchnia dorzecza blisko 1,4 tys. km². Średni przepływ 18,8 m³ na sekundę, przepływ minimalny 1 m³/s, przepływ maksymalny zarejestrowany w 1958 roku w Tresnej 1382 m³/s. Potencjał powodziowy Soły jest bardzo poważny i zajmuje ona drugie miejsce po Dunajcu wśród karpackich dopływów Wisły.
Wikipedia
rzeka w Niemczech; Sala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby;
Wiktionary
Soława ( Saale) – rzeka w Niemczech (Turyngia). Lewy dopływ Łaby (ujście powyżej Magdeburga).
Wikipedia
(1.1) Na terenie Saksonii między rzekami Werrą a Soławą występują z kolei szkieletowe pochówki o stosunkowo skromnym, typowo słowiańskim wyposażeniu w kabłączki, paciorki szklane, noże oraz ceramikę słowiańską (…).
Wiktionary
przym. soławski, nadsoławski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Soławą, dotyczący Soławy
Wiktionary
rzecz. Soława ż.
przym. nadsoławski
Wiktionary
przymiotnik od: sołdat
SJP.pl
1. pogardliwie: żołnierze, zwłaszcza rosyjscy; sołdaci;
2. dawniej: sposób bycia właściwy żołdakom; żołdactwo, soldateska
SJP.pl
pogardliwie: żołnierz, szczególnie rosyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. żołnierz, zwłaszcza rosyjski
(1.2) żołdak
Wiktionary
(1.1) Bo ten sołdat, co przyjechał do Magdaleny, to miał wędzony boczek… Potem się oni zamknęli z tem boczkiem, z Magdaleną i z sołdatem, i też nie odnawiali mieszkania, bo zrobiło się cóś za ciemno.
Wiktionary
IPA: ˈsɔwdat, AS: sou̯dat
Wiktionary
rzecz. sołdacisko n., sołdactwo n.
przym. sołdacki
Wiktionary
pogardliwie: żołnierka, szczególnie rosyjska
SJP.pl
→ sołtys; sołtysi, sołtysowy, sołtysowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z sołectwem, dotyczący sołectwa
Wiktionary
rzecz. sołectwo n., sołtys m., sołtyska ż., sołtysowa ż., sołtysówna ż., sołtysik m., Sołtysowice nmos., sołtysówka ż., Sołtysówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. jednostka pomocnicza gminy obejmująca jedną lub kilka wsi;
Wiktionary
Sołectwo – jednostka pomocnicza gminy we współczesnej Polsce, charakterystyczna głównie dla obszarów wiejskich. Obszar, zakres działania sołectwa i jego organów określa rada gminy w statucie sołectwa.
Według stanu z dnia 31 grudnia 2024 roku w Polsce było 40 824 sołectw.
Wikipedia
rzecz. sołtys m., sołtyska ż., sołtysowa ż., sołtysówna ż., sołtysostwo n., sołtysówka ż., sołtysowanie n., Sołtysiak m.
czas. sołtysować ndk., sołtysić ndk.
przym. sołtysowski, sołtysowy, sołtysi, sołecki
Wiktionary
Sołeczno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Września.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego
W pobliżu miejscowości znajduje się Miejsce Obsługi Podróżnych (MOP Sołeczno) dla jadących Autostradą A2 w kierunku Poznania.
Wikipedia
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Sołedar ( Соледар) – miasto na Ukrainie, w obwodzie donieckim, w rejonie bachmuckim, siedziba hromady.
Stacja kolejowa. Miasto górnictwa soli kamiennej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka wschodniej Polsce i na zachodzie Ukrainy, dopływ Bugu;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
gleba terenów suchych, zawierająca w górnych warstwach dużo łatwo rozpuszczalnych soli, głównie soli kamiennej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Sołowiej – dawny zaścianek na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Cejkinie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przewodniczący sołectwa; w Średniowieczu osoba dokonująca lokacji osad na prawie niemieckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. organ wykonawczy w sołectwie, przedstawiciel lokalnej społeczności
(1.2) hist. przedstawiciel feudała stojący na czele wsi lokowanej na prawie niemieckim
Wiktionary
Sołtys (pierwotnie od łac. scholasticus, z niem. "Schuldheiss", "Schultheiss", "Schultheiß", "Scholtis", "Schulte(s)" i "Schulz(e)", "sędzia", "ten, który wskazuje winnego"; forma łacińska "scultetus", "solthetus") – przedstawiciel lokalnej społeczności, przeważnie wiejskiej. Jego rola począwszy od średniowiecza ulegała poważnym zmianom. Od 1990 roku w Polsce jest organem wykonawczym sołectwa, a organem nadrzędnym wobec sołtysa jest wójt, którego kompetencje obejmują całą gminę.
Wikipedia
(1.1) W Ligocie wczoraj wybrano nowego sołtysa.
Wiktionary
rzecz. sołtyska ż., sołtysowa ż., sołtysówna ż., sołtysostwo n., sołtysówka ż., sołtysowanie n., sołectwo n.
czas. sołtysować ndk., sołtysić ndk.
przym. sołtysowski, sołtysi, sołtysowy, sołecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
→ sołtys; sołtysowski, sołtysowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona sołtysa
Wiktionary
przym. sołecki, sołtysowy
rzecz. sołectwo n., sołtys mos.
Wiktionary
urząd sprawowany przez sołtysa; sołtystwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. grunt, ziemia, do której był przywiązany urząd sołtysa
Wiktionary
rzecz. sołectwo n., sołtys mos.
przym. sołtysowy
Wiktionary
małżonka sołtysa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona sołtysa
Wiktionary
przym. sołecki, sołtysowy
rzecz. sołectwo n., sołtys mos.
Wiktionary
sprawować urząd sołtysa
SJP.pl
→ sołtys; sołtysi, sołtysowski
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do sołtysa
Wiktionary
(1.1) Moja miedza zaczyna się tuż za sołtysową.
Wiktionary
rzecz. sołtys m., sołtyska ż., sołtysowa ż., sołtysówna ż., sołtysostwo n., sołtysówka ż., sołtysowanie n., Sołtysiak m., sołectwo n.
czas. sołtysować ndk., sołtysić ndk.
przym. sołtysowski, sołtysi
Wiktionary
przestarzałe: urząd sprawowany przez sołtysa; sołtysostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dom sołtysa
Wiktionary
Sotysówka – potok, prawy dopływ Filipczańskiego Potoku.
Zlewnia potoku obejmuje dolinkę na zachodnich stokach Zgorzeliskowego Działu na Pogórzu Bukowińskim w miejscowości Małe Ciche w gminie Poronin. Dolinka ta opada na zachód spod zakola Drogi Oswalda Balzera, w miejscu, gdzie odgałęzia się od niej na południe droga na polanę Zgorzelisko.
Wikipedia
przym. sołecki, sołtysowy
rzecz. sołectwo n., sołtys mos.
Wiktionary
dawniej: córka sołtysa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka sołtysa
Wiktionary
przym. sołecki, sołtysowy
rzecz. sołectwo n., sołtys mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. mieszkaniec Sołunia (Salonik)
Wiktionary
dawniej: Saloniki (miasto w Grecji)
SJP.pl
→ Sołuń (dawniej: Saloniki)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Sołuniem, dotyczący Sołunia (współcz. Saloniki)
Wiktionary
rzecz. Sołuń mrz.
Wiktionary
(1.1) współcz. salonicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Sonia
SJP.pl
Sońka – powieść Ignacego Karpowicza opublikowana w 2014 roku. Jej akcja rozgrywa się na Podlasiu. Jej bohaterką jest niepiśmienna chłopka, Sonia, która w młodości miała romans z żołnierzem SS. Po latach spotyka ją modny reżyser teatralny z Warszawy i postanawia przerobić jej historię na spektakl.
Wikipedia
Sońsk – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, siedziba władz gminy Sońsk.
W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Sońsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Sońsk
SJP.pl
Zobacz też: Sośnia w innych znaczeniach tej nazwy.
Sośnia – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Radziłów.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
lasek sosnowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. zagajnik sosnowy, młode sosny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za pagórkiem porośniętym sośniakiem zaczynały się grunty hrabiego.
Wiktionary
rzecz. sosna ż.
przym. sosnowy
Wiktionary
mieszkaniec Sośna (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sośna (wsi w Polsce)
SJP.pl
drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Sciadopitys verticillata), pochodzące z Japonii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim;
Wiktionary
}|-
Sośnicowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Kieferstädtel, Borovice) – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Sośnicowice.
Według danych z 31 grudnia 2023 r. miasto miało 1958 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W połowie XIX wieku w Sośnicowicach dominowała ludność polska.
Wiktionary
rzecz. sośnicowiczanin m., sośnicowiczanka ż.
przym. sośnicowicki, podsośnicowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Sośnicowice
SJP.pl
mieszkaniec Sośnicowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Sośnicowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część sochy do spulchniania roli; sosznik
SJP.pl
Zobacz też: Sośnik – inne wzniesienia.
Sośnik (dawniej niem. "Kieferbusch'l") – niewielkie wzniesienie na wysokości 580–690 m n.p.m. znajdująca się w Masywie Śnieżnika w Sudetach, na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego, którego granica biegnie u jego podnóża.
Wikipedia
1. las sosnowy; choina
2. gałęzie sosny
3. drewno sosny; sosna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) las lub zagajnik sosnowy
(1.2) drewno z sosny
(1.3) świeżo ścięte gałęzie sosny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A w tych borach olsztyńskich • dobrze z psami wędrować. • A w tych jarach olsztyńskich • sośnina i dąbrowa.
(1.2) Po co mam dawać na kościół do nowych drzwi deski dębowe, kiedy i sośnina wystarczy?
Wiktionary
rzecz. soseneczka ż., sosna ż., sosenka ż., sosnówka ż., sosnowiak m., Sośnina ż., Sosnowiec m.
przym. sosnowy
Wiktionary
(1.2) sosna
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
So
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Sośno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sośno na trasie zawieszonej linii kolejowej nr 240 Więcbork – Pruszcz-Bagienica.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie swierdłowskim Rosji, prawy dopływ Tawdy
(1.2) geogr. hydron. zob. Sośwa Północna.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Białorusi i w Rosji, lewy dopływ Dniepru;
Wiktionary
Soż (biał., ros., ukr. Сож, "Sož") – rzeka na Białorusi i w Rosji, lewy dopływ Dniepru. Długość 648 km.
Soż przepływa przez Homel, drugie pod względem wielkości miasto Białorusi, gdzie średnie natężenie przepływu rzeki wynosi 207 m³/s. Powierzchnia dorzecza wynosi 42 100 km². Niektóre dopływy:
Wikipedia
skrót od:
1. szkoła podstawowa;
2. Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum - zakon pijarów; SchP;
3. Służba Polsce - dawna organizacja paramilitarna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński
(1.1) = hist. Powszechna Organizacja „Służba Polsce”
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) = eduk. szkoła podstawowa
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński (rzad. nijaki)
(3.1) = eduk. wojsk. szkoła podchorążych
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(4.1) = hist. polit. Stronnictwo Pracy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Junacy SP – w większości młodzież z ubogich wsi, pozbawiona perspektyw życiowych – stanowili tanią siłę roboczą, wykorzystywaną przy budowie dróg, linii kolejowych czy kopaniu rowów melioracyjnych.
(2.1) Sytuacja w SP nr 35 jest specyficzna. Są tam uczniowie z rodzin niebogatych, wielodzietnych, często dotkniętych bezrobociem. Pomiędzy nimi a dziećmi z „dziewiątki”, gdzie ma być gimnazjum, od dawna istnieją antagonizmy.
(2.1) Już w roku szkolnym 1997/98 w SP w Górznie, w ramach przedmiotu technika, prowadzone były zajęcia komputerowe w celu wprowadzenia elementów informatyki. W tym roku szkolnym zamiast techniki w klasie VIII jest informatyka.
Wiktionary
IPA: ɛs‿ˈpɛ, AS: es‿pe
Wiktionary
skrót od: spółka (odczytywany jako cały wyraz); ska; s-ka
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. spółka
Wiktionary
(1.1) Nadawcą programu Twoje Radio jest spółka Twoje Radio sp. z o.o. z siedzibą w Stargardzie.
Wiktionary
(1.1) s-ka
Wiktionary
skrót od: spółka jawna
SJP.pl
skrót
(1.1) = spółka komandytowa
Wiktionary
(1.1) Jakie składniki powinna zawierać umowa sp.k.?
Wiktionary
(1.1) sp.kom.
Wiktionary
skrót
(1.1) praw. = spółka partnerska
Wiktionary
1. zabiegi pielęgnacyjne mające na celu odświeżenie i nawilżenie skóry
2. wanna z hydromasażem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kosmet. zabiegi pielęgnacyjne nawilżające i odżywiające skórę
(1.2) kosmet. kosmetyki pielęgnujące skórę, używane podczas specjalnych zabiegów
(1.3) książk. ośrodek z zabiegami pielęgnującymi skórę
(1.4) centrum odnowy biologicznej
(1.5) techn. wanna z hydromasażem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Mariolka zgubiła w spa bransoletkę z masy perłowej.
(1.5) Siedziałam w spa całą godzinę.
Wiktionary
IPA: spa, AS: spa
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
skr. etym|łac|sanus per aquam., kojarzone z nazwą belgijskiego uzdrowiska Spa
uwagi.
(1.4) inna pisownia SPA
tłumaczenia.
* fiński: (1.3) kylpylä; (1.4) kylpylä
źródła.
== spa (język angielski.) ==
wymowa.
RP. IPA|spɑː.
GA. IPA|spɑ.
audioUS|En-us-spa.oga.
audioAU|En-au-spa.ogg.
znaczenia.
rzeczownik policzalny
(1.1) uzdrowisko
odmiana.
(1.1) lp. spa; lm. spas
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
(1.1) terapia
(1.5) wanna
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
skr. etym|łac|sanus per aquam., kojarzone z nazwą belgijskiego uzdrowiska Spa
uwagi.
(1.4) inna pisownia SPA
tłumaczenia.
* fiński: (1.3) kylpylä; (1.4) kylpylä
źródła.
== spa (język angielski.) ==
wymowa.
RP. IPA|spɑː.
GA. IPA|spɑ.
audioUS|En-us-spa.oga.
audioAU|En-au-spa.ogg.
znaczenia.
rzeczownik policzalny
(1.1) uzdrowisko
odmiana.
(1.1) lp. spa; lm. spas
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
[czytaj: spejslab] załogowe laboratorium kosmiczne, umieszczane na wahadłowcu Columbia
SJP.pl
Spacelab było to laboratorium wielokrotnego użytku wysyłane w przestrzeń kosmiczną na pokładzie wahadłowca. Pozwalało naukowcom wykonywać eksperymenty związane z mikrograwitacją na orbicie okołoziemskiej. Składało się z kilku połączonych komponentów, między innymi modułu ciśnieniowego i palet zewnętrznych.
Wikipedia
przechadzka, chodzenie bez konkretnego celu lub dla przyjemności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wczoraj byłem z babcią na spacerze po okolicy.
Wiktionary
IPA: ˈspat͡sɛr, AS: spacer
Wiktionary
rzecz. spacerówka ż., spacerniak m., spacerowicz m., spacerowiczka ż., spacerowanie n., pospacerowanie n.
:: zdrobn. spacerek m.
czas. spacerować, pospacerować, przespacerować się
przym. spacerowy
przysł. spacerowo, spacerkiem
Wiktionary
(1.1) przechadzka
Wiktionary
zdrobnienie od: spacer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: spacer
Wiktionary
(1.1) Jacusiu, pamiętaj, że po powrocie ze spacerku trzeba zawsze umyć rączki.
Wiktionary
rzecz. spacer m., spacerniak m., spacerówka ż., spacerowanie n., pospacerowanie n., przespacerowanie n., spacerowicz m., spacerowiczka ż.
czas. spacerować ndk., pospacerować dk., przespacerować się dk.
przym. spacerowy
przysł. spacerkiem, spacerowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) idąc powoli
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: spacerek
Wiktionary
(1.1) My z babcią pójdziemy spacerkiem przez park.
Wiktionary
rzecz. spacer mrz., spacerek mrz.
czas. pospacerować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od spacerniak
Wiktionary
rzecz. spacerniak m.
Wiktionary
dziedziniec więzienny, przeznaczony do spacerów więźniów; spacernik, spacerownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. więz. wybieg dla więźniów przeznaczony do spacerów
Wiktionary
(1.1) Myślał, że będzie miał tam chociaż spacerniak, a puszczali go tylko na balkon.
Wiktionary
rzecz. spacer m., spacerek m., spacernik m., spacerowicz m., spacerowiczka ż., spacerówka ż., spacerowanie n.
:: rzecz. spacerniaczek m.
czas. pospacerować, spacerować ndk.
przym. spacerowy
przysł. spacerowo
Wiktionary
(1.1) spacernik
Wiktionary
dziedziniec w więzieniu, przeznaczony dla spacerów dla więźniów; spacerniak, spacerownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spacerować.
Wiktionary
rzecz. spacer mrz., spacerowiczka ż., spacerówka ż., spacerniak mrz., spacerowicz mos., spacerek mrz.
czas. pospacerować
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pospacerować)
(1.1) chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca
Wiktionary
(1.1) Proboszcz często spaceruje z psem wzdłuż Wisły.
(1.1) Kilku spacerujących uciekło pospiesznie z parku.
Wiktionary
IPA: ˌspat͡sɛˈrɔvat͡ɕ, AS: spacerovać
Wiktionary
rzecz. spacer mrz., spacerek mrz., spacerniak mrz., spacerówka ż., spacerowicz mos., spacerowiczka ż.
czas. pospacerować dk.
przym. spacerowy
Wiktionary
(1.1) przechadzać się
Wiktionary
osoba lubiąca spacerować, spacerująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która spaceruje
Wiktionary
(1.1) Wzdłuż całego wału spacerowicze mogą podziwiać różnorodność krajobrazów.
Wiktionary
IPA: ˌspat͡sɛˈrɔvʲit͡ʃ, AS: spacerovʹič
Wiktionary
rzecz. spacer m., spacerek m., spacerniak m., spacerówka ż., spacerowanie n., pospacerowanie n.
:: fż. spacerowiczka ż.
czas. spacerować ndk., pospacerować dk.
przym. spacerowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która przechadza się dla przyjemności
Wiktionary
IPA: ˌspat͡sɛrɔˈvʲit͡ʃka, AS: spacerovʹička
Wiktionary
rzecz. spacer m., spacerówka ż., spacerniak m., spacerowanie n., pospacerowanie n., zdrobn. spacerek m.
:: fm. spacerowicz m.
czas. spacerować, pospacerować
przym. spacerowy
przysł. spacerowo
Wiktionary
1. dziedziniec więzienny przeznaczony do spacerów więźniów; spacernik, spacerniak;
2. przewodnik po mieście z opisami tras spacerowych
SJP.pl
przymiotnik od: spacer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od spacer
Wiktionary
(1.1) Ta popularna trasa spacerowa, niegdyś nazywana po prostu Drogą do Skoczni, jeszcze przed paroma laty w dni zawodów uczęszczana bardzo tłumnie, dziś rzadziej już gromadzi kibiców narciarstwa.
Wiktionary
IPA: ˌspat͡sɛˈrɔvɨ, AS: spacerovy
Wiktionary
rzecz. spacerniak mrz., spacer mrz., spacerówka ż., spacerek, spacerowicz, spacerowiczka
czas. spacerować, pospacerować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wózek do spacerów z małym dzieckiem, które potrafi już siedzieć
Wiktionary
IPA: ˌspat͡sɛˈrufka, AS: spacerufka
Wiktionary
rzecz. spacer m., spacerniak m., spacerowicz m., spacerowiczka ż., spacerowanie n., spacerek mrz.
czas. spacerować, pospacerować
przym. spacerowy
przysł. spacerowo
Wiktionary
spachacz zielonawy - gatunek średniej wielkości pająka z rodziny spachaczowatych
SJP.pl
o cechach spachaczowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Sp
Wikipedia
o cechach spachaczowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
żartobliwie: spać; spaćkać, lulać, kimać, śpiochać
SJP.pl
1. klawisz na klawiaturze komputera służący do wpisywania odstępów między wyrazami;
2. odstęp między wyrazami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami
(1.2) inform. klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)
(1.3) druk. justunek drobny służący do rozdzielania wyrazów lub spacjowania liter
(1.4) poligr. dodatkowy odstęp między literami
Wiktionary
Spacja – odstęp pomiędzy dwoma wyrazami lub literami (spacjowanie) w tekście; w fontach znak o określonej szerokości, nieposiadający jednak reprezentacji graficznej.
W zecerstwie spacja należy do drobnego materiału justunkowego, jest to materiał zecerski bez oczka, nazywany również ślepym – nie tworzy on odbitki w druku. Spacje służyły do rozdzielania wyrazów lub do ich spacjowania. [].
Wikipedia
IPA: ˈspat͡sʲja, AS: spacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. spacjowanie
czas. spacjować
Wiktionary
(1.2) odstępnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spacyfikować.
Wiktionary
rzecz. pacyfka ż., pacyfa ż., pacyfikowanie n., pacyfista mos., pacyfistka ż., pacyfizm m.
czas. pacyfikować, spacyfikować dk.
Wiktionary
stłumić wystąpienia przeciwko władzy przy użyciu siły, dokonać pacyfikacji
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) dokonać pacyfikacji
Wiktionary
rzecz. spacyfikowanie n., pacyfka ż., pacyfizm mrz., pacyfistka ż., pacyfista mos., pacyfa ż., pacyfikacja ż., pacyfikowanie n.
czas. pacyfikować ndk.
Wiktionary
tranzystor o specjalnej konstrukcji, w której elektrody emitera i modulatora znajdują się w obszarze złącza p-n kolektora, co powoduje znaczne przyśpieszenie przepływu nośników prądu z emitera do kolektora
SJP.pl
wypaczyć;
1. spowodować wykrzywienie, wygięcie czegoś; wykrzywić, zdeformować, odkształcić;
2. przenośnie: spowodować, że coś stało się nieprawidłowe, odbiega od normy; zdeprawować, zdemoralizować, znieprawić;
3. przenośnie: przedstawić coś niezgodnie z rzeczywistością
SJP.pl
wypaczyć;
1. spowodować wykrzywienie, wygięcie czegoś; wykrzywić, zdeformować, odkształcić;
2. przenośnie: spowodować, że coś stało się nieprawidłowe, odbiega od normy; zdeprawować, zdemoralizować, znieprawić;
3. przenośnie: przedstawić coś niezgodnie z rzeczywistością
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. nachylenie jakieś płaszczyzny;
2. owoc, który spadł z drzewa; padałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. poligr. obszar druku, który wychodzi poza krawędź ostatecznej publikacji;
(1.2) ogrod. owoc, który spadł z drzewa
(1.3) książk. płaszczyzna ułożona ukośnie w stosunku do poziomu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za reklamę na spad uznajemy taką, której przynajmniej jedna krawędź jest tożsama z krawędzią czasopisma.
(1.3) Po wycięciu otworu w dachu trzeba było zamontować tzw. wieniec czyli wyrównanie spadu dachu do poziomu.
Wiktionary
IPA: spat, AS: spat
Wiktionary
rzecz. opad mrz.
czas. spadać
przym. spadzisty
Wiktionary
(1.3) nachylenie, pochyłość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spadać.
Wiktionary
(1.1) W VI wieku Jan Filopon zakwestionował fizykę Arystotelesa, pisząc m.in. o spadaniu ciał – przewidział tak słabą zasadę równoważności.
Wiktionary
IPA: spaˈdãɲɛ, AS: spadãńe
Wiktionary
rzecz. spadek m.
czas. spadać ndk.
Wiktionary
(1.1) spadek
Wiktionary
1. opuszczać się szybko z góry na dół; opadać; zlatywać;
2. stawać się czyimś udziałem;
3. tworzyć pochyłość;
4. potocznie: uciekać skądś; wychodzić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spaść)
(1.1) lecieć bezwładnie w dół
(1.2) uderzać, trafiać
(1.3) dotykać, obciążać, ogarniać kogoś
(1.4) zmniejszać się
(1.5) tworzyć pochyłość
(1.6) pot. odchodzić, odczepiać się, zostawić kogoś w spokoju
Wiktionary
(1.1) Jesienią liście spadają z drzew.
(1.2) – Co się stało? – Zegar na nią spadł!
(1.3) Od wczoraj spadają na mnie same nieszczęścia.
(1.4) Od dłuższego czasu spada bezrobocie.
(1.5) Droga do szczytu góry stopniowo spada w kierunku jeziora.
(1.6) Spadaj! Wkurzasz mnie!
Wiktionary
IPA: ˈspadat͡ɕ, AS: spadać
Wiktionary
rzecz. spad m., spadek mrz., pad m., opad mrz., spadanie n., spadnięcie n., spadkowicz mos.
przym. spadkowy, spadzisty
Wiktionary
1. przemieszczenie się z góry na dół, ruch ciała pod wpływem grawitacji;
2. zmniejszenie wartości;
3. nachylenie terenu;
4. sukcesja, dziedziczony majątek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;
(1.2) obniżenie poziomu ziemi (gruntu, drogi itp.)
(1.3) obniżanie się poziomu, wartości itp.; upadek, regres
Wiktionary
Spadek (łac. "hereditas") – ogół praw i obowiązków należących do spadkodawcy w chwili jego śmierci i przechodzących na jego następców prawnych (spadkobierców) w drodze dziedziczenia. Za elementy spadku są uznawane także stany faktyczne wpływające na sytuację prawną osoby, czyli np. posiadanie rzeczy, zwierząt, ekspektatywy nabycia praw.
Wikipedia
(1.1) W spadku dostał mieszkanie po ciotce.
(1.2) Do wypadku doszło na lekkim spadku drogi.
(1.3) Przyczyną runięcia silosu była jego wcześniejsza implozja spowodowana gwałtownym spadkiem ciśnienia wewnętrznego.
Wiktionary
IPA: ˈspadɛk, AS: spadek
Wiktionary
rzecz. spadanie n., opad mrz., upadek mrz., spadkowicz mos.
przym. spadkowy, spadzisty
czas. spadać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś
(1.2) przen. osoba, która kontynuuje jakieś dzieło, sprawę lub tradycję
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Spadkobierca – podmiot, na który przechodzi ogół praw i obowiązków osoby zmarłej.
Wikipedia
(1.1) Spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy.
(1.2) Totonakowie należą do bezpośrednich spadkobierców kultury olmeckiej.
Wiktionary
IPA: ˌspatkɔˈbʲjɛrt͡sa, AS: spatkobʹi ̯erca
Wiktionary
rzecz. spadkobranie n.
:: fż. spadkobierczyni ż.
Wiktionary
(1.1) sukcesor, dziedzic
(1.2) sukcesor
Wiktionary
kobieta, która odziedziczyła spadek; sukcesorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, na którą przechodzi spadek po kimś
Wiktionary
IPA: ˌspatkɔbʲjɛrˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: spatkobʹi ̯erčỹńi
Wiktionary
zob. spadkobierca.
Wiktionary
(1.1) dziedziczka, sukcesorka
Wiktionary
dawniej: spadkobierca, sukcesor
SJP.pl
osoba pozostawiająca spadek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba pozostawiająca spadek
Wiktionary
Spadkodawca (łac. "testator", "de cuius") jest osobą fizyczną, której prawa i obowiązki majątkowe o charakterze cywilnoprawnym stają się z chwilą śmierci tej osoby spadkiem, a więc wyodrębnioną masą majątkową, poddaną przepisom prawa spadkowego, która przechodzi z tą chwilą na jedną lub kilka osób, zwanych spadkobiercami. Ustanie osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych określają właściwe przepisy.
Wikipedia
(1.1) Z chwilą śmierci spadkodawcy następuje otwarcie spadku.
Wiktionary
IPA: ˌspatkɔˈdaft͡sa, AS: spatkodafca
Wiktionary
rzecz.
:: fż. spadkodawczyni ż.
Wiktionary
(1.1) testator
Wiktionary
kobieta pozostawiająca spadek
SJP.pl
przyrząd do pomiaru kąta nachylenia powierzchni w terenie względem poziomu; pochyłomierz, eklimetr, klinometr, pochylnik
SJP.pl
1. drużyna sportowa lub osoba, która spadła do niższej ligi po zakończeniu sezonu;
2. firma notująca spadek wartości swoich akcji na giełdzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. drużyna sportowa lub zawodnik, który na skutek złych wyników w sezonie został przeniesiony do niższej klasy rozgrywek lub któremu grozi takie przeniesienie
(1.2) pot. finans. firma, która w danym momencie notuje spadek wartości swoich akcji
Wiktionary
(1.1) Z drugim spadkowiczem, z Radzionkowa, myszkowianie grać będą, również na własnym boisku, w połowie września.
(1.2) Wśród spadkowiczów znalazł się także Elektrim, który obniżył swój kurs o 1,9 proc.
Wiktionary
rzecz. spadek m.
czas. spadać
przym. spadkowy
Wiktionary
zawodniczka, która spadła do niższej ligi po zakończeniu sezonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. urządzenie używane do demonstracji ruchu jednostajnie przyspieszonego, zbudowane z bloczka, na którym zawieszone na nici są dwa obciążniki o znanych masach;
Wiktionary
przymiotnik od: spadek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spadkiem, dotyczący spadku
(1.2) zmniejszający swoją liczebność, wartość
Wiktionary
(1.1) Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza wiąże się również z koniecznością sporządzenia inwentarza spadkowego, w którym zawarte zostaną informacje na temat przedmiotów należących do spadku.
(1.2) Chociaż gatunek ten ma duże zdolności adaptacyjne do zmiany habitatu, jednak uważa się, że trend liczebności populacji jest spadkowy.
Wiktionary
rzecz. spadek mrz., spadkowicz mos.
przysł. spadkowo
czas. spadać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spaść.
Wiktionary
IPA: spadʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: spadʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. spaść, spadać
Wiktionary
urządzenie rozwijające się w czaszę, zmniejszające prędkość ruchu ciała w powietrzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał
(1.2) środ. uczn. plecak z książkami
(1.3) środ. więz. rozbój polegający na nakryciu głowy ofierze i pobiciu jej
Wiktionary
Zobacz też: "Spadochron" – album muzyczny Meli Koteluk.
Spadochron – statek powietrzny, który wykorzystując opór powietrza do zmniejszenia prędkości opadania w atmosferze, pozwala na bezpieczne wylądowanie podwieszonego skoczka, sprzętu lub ładunku.
Spadochrony ze względu na przeznaczenie dzieli się na: ratownicze, desantowe, treningowe, wyczynowe, zapasowe, towarowe oraz specjalne (np. spadochrony hamujące).
Wikipedia
(1.1) Znów śniło mu się, że czasza spadochronu się nie otworzyła.
Wiktionary
IPA: spaˈdɔxrɔ̃n, AS: spadoχrõn
Wiktionary
rzecz. spadochroniarstwo n., spadochroniarz m., spadochroniarka ż.
:: zdrobn. spadochronik m.
przym. spadochronowy, spadochroniarski
Wiktionary
pomieszczenie przeznaczone do przechowywania sprzętu spadochroniarskiego
SJP.pl
Spadochroniarnia – pomieszczenie, w którym przechowuje się, konserwuje i przygotowuje do skoku sprzęt spadochronowy.
Wikipedia
dotyczący spadochroniarza, spadochroniarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący spadochroniarstwa, spadochroniarzy
Wiktionary
rzecz. spadochroniarstwo n., spadochron m., spadochroniarz m.
Wiktionary
Spadochroniarstwo – sport polegający na wykonywaniu skoków spadochronowych, w których ocenie podlega element składowy skoku, zależnie od dyscypliny, na przykład wykonywanie akrobacji w swobodnym spadaniu, wykonanie akrobacji na otwartej czaszy lub precyzja lądowania.
Wikipedia
1. skoczek spadochronowy, sportowo lub zawodowo uprawiający skoki ze spadochronem;
2. w gwarze uczniowskiej, przenośnie: uczeń powtarzający klasę; repetent, drugoroczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lotn. skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem
(1.2) przen. środ. uczn. uczeń powtarzający klasę
(1.3) przen. polit. polityk, który startuje w wyborach w innym, niż macierzysty, okręgu wyborczym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spadochroniarz opada ruchem prostoliniowym jednostajnym.
(1.2) W naszej klasie jest czterech spadochroniarzy.
(1.3) Polityczny spadochroniarz nie ma łatwego życia w nowym okręgu wyborczym.
Wiktionary
IPA: ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ, AS: spadoχrõńaš
Wiktionary
rzecz. spadochron m., spadochroniarstwo n.
:: fż. spadochroniarka ż.
przym. spadochroniarski, spadochronowy
Wiktionary
(1.1) skoczek spadochronowy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: spadochron;
2. część spadochronu służąca do wyciągania całej czaszy z pokrowca
SJP.pl
przymiotnik od: spadochron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący spadochronu, wykonywany za pomocą spadochronu, posługujący się spadochronem
Wiktionary
(1.1) Gabrysia jest entuzjastką skoków spadochronowych.
Wiktionary
IPA: ˌspadɔxrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: spadoχrõnovy
Wiktionary
rzecz. spadochron m., spadochronik m., spadochroniarstwo n., spadochroniarz m., spadochroniarka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: spad
SJP.pl
zawierający spadź, dostarczający spadzi
SJP.pl
zawierający spadź, dostarczający spadzi
SJP.pl
przymiotnik od: spadź
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pszcz. kulin. pochodzący ze spadzi
(1.2) pszcz. dotyczący spadzi, związany ze spadzią
Wiktionary
(1.1) Miód spadziowy posiada przeważnie zabarwienie ciemnobrunatne, aromat słaby lekko korzenny lub żywiczny. Ma zastosowanie w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych.
Wiktionary
rzecz. spadź
przym. spadziodajny
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) nachylony pod dużym kątem do poziomej płaszczyzny
(1.2) daw. chylący się, pochylony
(1.3) daw. opadający, spadający, wiszący
Wiktionary
(1.1) Wreszcie znaleźli się przed kuźnią. Drzemała w ciemności, czarna i zamknięta na głucho, pod szerokim okapem spadzistego dachu.
Wiktionary
rzecz. spad mrz., spadek mrz., spadzistość ż.
czas. spadać ndk., spaść dk.
przysł. spadzisto, spadziście
Wiktionary
(1.1) stromy
Wiktionary
młodzieżowo: wykrzyknik nakazujący komuś bezzwłoczne oddalenie się skądś; spadówka, wynocha, precz, won, paszoł won
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. posp. grub. gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie
Wiktionary
(1.1) Spadówa! I więcej się tu nie pokazujcie, durnie!
Wiktionary
(1.1) precz, sio, pot. spadaj / spadajcie, won, wynocha, wypad
Wiktionary
młodzieżowo: wykrzyknik nakazujący komuś bezzwłoczne oddalenie się skądś; spadówa, wynocha, precz, won, paszoł won
SJP.pl
w odniesieniu do zwierzyny łownej: chudy
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy przeszły od: spaść
przymiotnik
(2.1) łow. o zwierzynie łownej: chudy
Wiktionary
gęsta, słodka ciecz występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew, stanowiąca składnik miodów spadziowych; rosa miodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gęsta, słodka ciecz składająca się z wydzieliny mszyc i czerwców oraz soków roślinnych, występująca na liściach i gałązkach niektórych drzew;
Wiktionary
Spadź – słodka ciecz występująca w postaci kropel na igłach i gałęziach świerka, modrzewia i jodły oraz na liściach niektórych drzew liściastych, m.in. dębu i lipy. Składa się z soków roślinnych, wypływających z komórek uszkodzonych przez mszyce, czerwce lub miodówki (i inne owady ssące żywiące się sokami roślinnymi) oraz z płynnych odchodów tych owadów.
Wikipedia
(1.1) Spadź zbierana jest przez pszczoły.
Wiktionary
IPA: spat͡ɕ, AS: spać
Wiktionary
przym. spadziowy, spadziodajny
Wiktionary
(1.1) rosa miodowa
Wiktionary
[czytaj: spageteria] punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się spaghetti oraz inne potrawy mączne
SJP.pl
[czytaj: spagetti] cienki, włoski makaron w kształcie nitek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. włoski, długi, cienki makaron;
(1.2) kulin. potrawa ze spaghetti (1.1)
Wiktionary
Spaghetti – rodzaj długiego, cienkiego makaronu, podstawa dań tradycyjnej kuchni włoskiej. W języku polskim słowo to bywa również używane w odniesieniu do potraw z tego makaronu.
Typowe danie składa się z porcji świeżo ugotowanego makaronu wymieszanego z odpowiednim sosem i opcjonalnie posypanego serem (we Włoszech najczęściej parmezanem lub pecorino).
Wikipedia
(1.2) Zrób wreszcie coś innego na obiad, niż ciągle tylko to spaghetti.
Wiktionary
IPA: spaˈɡɛttʲi, AS: spagettʹi
Wiktionary
żołnierz ciężkiej jazdy tureckiej; spahis
SJP.pl
żołnierz ciężkiej jazdy tureckiej; spah
SJP.pl
długi strug ciesielski do obróbki długich elementów drewnianych
SJP.pl
podatność materiału na spajanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spajać.
Wiktionary
rzecz. spoiwo n., niespajanie n., spojenie n., spójnik mrz., spoistość ż., spójność ż.
czas. spajać ndk.
Wiktionary
1. łączyć przedmioty przy użyciu odpowiednich substancji; sczepiać;
2. tworzyć całość z wielu elementów; łączyć;
3. czynić pijanym; upijać, spijać;
4. spajać się (rzadkie) - łączyć się, być spajanym; upijać się, spijać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) trwale łączyć ze sobą różne elementy
(1.2) jednoczyć kogoś
Wiktionary
(1.1) Czytelnik jest potężnym, choć bezimiennym czynnikiem rozwoju literatury, spaja elementy nowatorskie z tradycją, zaniedbany i niekulturalny opóźnia rozwój sztuki, ciekawy, chłonny i inteligentny sprzyja rozwojowi talentów.
(1.2) Miłość więcej serc rozdziela, niż spaja.
(1.2) Myśl dawnej Polski wiązała i spajała, bratała.
Wiktionary
rzecz. spoiwo n., spojenie n., spajanie n., spoidło n., spojówka ż., spójnik mrz., spoistość ż., spójność ż.
czas. spoić dk.
przym. spójny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
połączyć w pakiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spakować.
Wiktionary
rzecz. pakowacz mos., paczka ż., pakowanie n., wpakowanie n., paka ż.
przym. opakowaniowy
czas. spakować
Wiktionary
włożyć jakieś przedmioty do walizki, teczki itp.; też: zrobić z czegoś paczkę
SJP.pl
włożyć jakieś przedmioty do walizki, teczki itp.; też: zrobić z czegoś paczkę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. pakować)
(1.1) zrobić z czegoś paczkę; ułożyć coś w czymś ułatwiającym przetransportowanie
czasownik zwrotny przechodni dokonany (ndk. pakować się)
(2.1) spakować (1.1) swoje rzeczy
Wiktionary
(1.1) Spakowałem swoje rzeczy do kartonów i zniosłem do samochodu.
(2.1) Spakowała się błyskawicznie. Tak naprawdę niewiele miała do pakowania. Nie zżyła się z tym Aschaffenburgiem.
Wiktionary
rzecz. paker mos./mrz., pakowacz mos., spakowanie n., paka ż.
przym. opakowaniowy, napakowany
czas. pakować, rozpakowywać, wypakowywać
Wiktionary
w fizyce jądrowej: rozbicie jądra atomowego na fragmenty w wyniku bombardowania protonami o bardzo dużej energii; kruszenie jądra atomowego
SJP.pl
Sp
Wikipedia
spalacz tłuszczu - preparat na odchudzanie
SJP.pl
1. gwałtowne utlenianie przebiegające z wydzieleniem światła i ciepła;
2. niszczenie czegoś ogniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spalać.
Wiktionary
Spalanie – egzotermiczna reakcja chemiczna przebiegająca między materiałem palnym lub paliwem a utleniaczem, z wydzieleniem ciepła i światła. Paliwa i utleniacze mogą występować w trzech stanach skupienia: gazowym, ciekłym i stałym. Powszechnie dostępnym utleniaczem gazowym jest tlen zawarty w powietrzu. Utleniacze ciekłe i stałe są stosowane w silnikach rakietowych.
Wikipedia
(1.1) Mezytylen jest również głównym miejskim lotnym związkiem organicznym (LZO), który powstaje w wyniku spalania.
Wiktionary
IPA: spaˈlãɲɛ, AS: spalãńe
Wiktionary
czas. palić, spalać ndk., spalić dk.
rzecz. spalina ż., spalenie n., palenie n., palnik mrz., spaliny
Wiktionary
urządzenie do spalania czegoś, np. nieczystości, liści
SJP.pl
nadać miękkość głosce
SJP.pl
1. niszczyć, paląc;
2. mocno opalać;
3. niszczyć środkami chemicznymi;
4. zużywać jako paliwo;
5. utleniać substancje pokarmowe;
6. dawniej o broni: wypalać;
7. spalać się:
a) płonąć;
b) opalać się mocno;
c) utleniać się;
d) dekonspirować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spalić)
(1.1) niedokonany od|spalić.
Wiktionary
IPA: ˈspalat͡ɕ, AS: spalać
Wiktionary
czas. wypalać, rozpalać, spalić, palić
rzecz. spalinówka ż., spalinowiec mrz., spalina ż., spalanie n., palnik mrz., spaliny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spalić.
Wiktionary
IPA: spaˈlɛ̃ɲɛ, AS: spalẽńe
Wiktionary
czas. spalić, palić
rzecz. palenie n., spalanie n., palnik mrz., spaliny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lud. istota półdemoniczna; pokutująca dusza sprawcy podpalenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) podżegnik, podpalacz, pożognik
Wiktionary
miejsce po ognisku lub pożarze; pogorzelisko, pożarzysko, popielisko, zgliszcze
SJP.pl
Spalice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Oleśnica.
Wikipedia
potocznie: silnik spalinowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. silnik spalinowy
Wiktionary
rzecz. spalanie n., spaliny nmos., spalinowiec mrz., spalinówka ż.
czas. spalać ndk., spalić dk.
przym. spalinowy
Wiktionary
potocznie: pojazd napędzany silnikiem spalinowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mot. pojazd spalinowy
Wiktionary
(1.1) Miasto zdecydowało, że do centrum będzie można wjechać klasycznym śmierdzącym spalinowcem, jednak trzeba będzie za to zapłacić.
Wiktionary
rzecz. spalinówka ż., spalina ż., spaliny nmos.
czas. spalać ndk., spalić dk.
przym. spalinowy
Wiktionary
→ spaliny, np. silnik spalinowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) działający w oparciu o spalanie paliwa
(1.2) przym. od spaliny
Wiktionary
IPA: ˌspalʲĩˈnɔvɨ, AS: spalʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. spalinówka ż., spalinowiec mrz., spalina ż., spaliny
czas. palić
Wiktionary
pojazd z napędem spalinowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lokomotywa z napędem spalinowym;
Wiktionary
IPA: ˌspalʲĩˈnɔvus, AS: spalʹĩnovus
Wiktionary
(1.1) lokomotywa spalinowa
Wiktionary
potocznie: silnik spalinowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) mieszanina gazów powstała w efekcie spalania paliwa;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|spalina.
Wiktionary
Spaliny, gazy spalinowe – mieszanina gazów powstających w procesie spalania paliwa (stałego, ciekłego lub gazowego), np. węgla kamiennego, węgla brunatnego, ropy naftowej, benzyny, gazu ziemnego, biopaliw.
Wikipedia
(1.1) Pojazdy te nie spełniały obowiązujących wówczas norm czystości spalin, jednak ich rejestracja była możliwa dzięki specjalnej decyzji ministra transportu, który zwolnił tę serię pojazdów z obowiązku uzyskania homologacji.
Wiktionary
IPA: spaˈlʲĩnɨ, AS: spalʹĩny
Wiktionary
rzecz. spalinowiec mrz., spalina ż., spalinówka ż., spalanie n., spalenie n.
czas. spalić dk., spalać ndk., palić ndk.
przym. spalinowy, palny
Wiktionary
urządzenie o napędzie spalinowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie z napędem spalinowym
(1.2) kolej. lokomotywa z silnikiem spalinowym
Wiktionary
(1.1) Sąsiad spalinówką kosi trawnik.
(1.2) Pociąg ciągnęły dwie spalinówki aż do Mrągowa.
Wiktionary
rzecz. spalina ż., spaliny nmos., spalinowiec mrz.
czas. spalać ndk., spalić dk.
przym. spalinowy
Wiktionary
(1.2) war. lokomotywa spalinowa, spalinowóz
Wiktionary
1. zniszczyć, paląc;
2. mocno opalić;
3. zniszczyć środkami chemicznymi;
4. zużyć jako paliwo;
5. utlenić substancje pokarmowe;
6. w sporcie: znaleźć się na spalonym;
7. dawniej o broni: wypalić;
8. spalić się:
a) spłonąć;
b) opalić się mocno;
c) utlenić się;
d) zdekonspirować się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spalać)
(1.1) poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
(1.2) kulin. zbyt mocno przypiec
(1.3) zniszczyć coś żrącą substancją, zbyt intensywną eksploatacją (o urządzeniach elektrycznych)
(1.4) mot. techn. zużyć jako paliwo
(1.5) sport. (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej
(1.6) zepsuć najczęściej dowcipną opowieść poprzez pomylenie treści, przedwczesne zdradzenie zakończenia, lub niewłaściwie ukazanie puenty
(1.7) środ. zdekonspirować, zdradzić miejsce czyjegoś pobytu
Wiktionary
(1.1) Przed wypowiedzeniem wojny ambasador spalił wszystkie ważne dokumenty.
Wiktionary
IPA: ˈspalʲit͡ɕ, AS: spalʹić
Wiktionary
aspekt niedokonany spalać
czas. palić, rozpalać, wypalić dk., wypalać ndk.
rzecz. spalinówka ż., spalinowiec mrz., spalina ż., palenie n., spalanie n., palnik mrz., spalenie n., spalony, spalenizna, spalarnia, spaliny
przym. spalony
Wiktionary
(1.1-3) pot. zjarać
(1.1) puścić z dymem
(1.2) przypalić
Wiktionary
1. taki, który został zniszczony ogniem; spieczony, wysuszony; uszkodzony;
2. w warunkach konspiracji: odkryty, rozpoznany, zdemaskowany przez władze;
3. potocznie o człowieku przegranym, który nie ma już żadnych szans, możliwości polepszenia swojej sytuacji;
4. pozycja spalona - pozycja powodująca unieważnienie zagrania zawodnika i przyznanie rzutu wolnego stronie przeciwnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej
przymiotnik
(2.1) zniszczony poprzez ogień
(2.2) slang. odurzony marihuaną
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sędzia nie uznał gola, gdyż strzelec w momencie podania był na spalonym.
Wiktionary
czas. spalić, palić
Wiktionary
(1.1) ofsajd
(2.2) zjarany
Wiktionary
przymiotnik od: Spała, osada w województwie łódzkim
SJP.pl
niepożądana informacja przesyłana za pośrednictwem poczty elektronicznej lub publikowana na grupach dyskusyjnych, forach itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;
Wiktionary
Spam ( spam „mielonka”) – niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne. Najbardziej rozpowszechniony jest spam za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz w Usenecie. Część użytkowników doświadcza spamu w komunikatorach (np. ICQ czy Gadu-Gadu lub Messengerze), a także w SMS-ach. Zwykle (choć nie zawsze) jest wysyłany masowo.
Wikipedia
IPA: spãm, AS: spãm
Wiktionary
rzecz. spamer m., spamowanie n.
czas. spamować ndk., zaspamować dk.
Wiktionary
program komputerowy do automatycznego rozsyłania niechcianych wiadomości
SJP.pl
Spambot – określenie zautomatyzowanych programów komputerowych (botów) zaprojektowanych do rozsyłania spamu. Programy te mogą działać na różnych platformach i atakować m.in. fora dyskusyjne, komunikatory i skrzynki pocztowe. Zależnie od złożoności są w stanie rejestrować fikcyjne konta służące do rozsyłania spamu, czy też łamać zabezpieczenia, z którymi się zetkną (np. CAPTCHA).
Wikipedia
osoba wysyłająca niechciane wiadomości w internecie; spammer, spamowicz
SJP.pl
kobieta wysyłająca niechciane wiadomości w internecie; spamowiczka
SJP.pl
1. zawierający spam;
2. zajmujący się rozsyłaniem spamu, pomocny przy rozsyłaniu spamu
SJP.pl
rozsyłanie niepożądanych informacji do wielu użytkowników Internetu; spamming, spamowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spamiętać.
Wiktionary
czas. spamiętać dk.
rzecz. pamięciówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spamiętywać.
Wiktionary
czas. spamiętywać ndk.
Wiktionary
zachowywać w pamięci; zapamiętywać
SJP.pl
[czytaj: spamer] osoba wysyłająca niechciane wiadomości w internecie; spamer, spamowicz
SJP.pl
[czytaj: spaming] rozsyłanie niepożądanych informacji do wielu użytkowników internetu; spamerstwo, spamowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spamować.
Wiktionary
rzecz. spam m., spamer m., spamerka ż., zaspamowanie n.
czas. spamować ndk., zaspamować dk.
przym. spamowy
Wiktionary
osoba wysyłająca niechciane wiadomości w internecie; spammer, spamer
SJP.pl
kobieta wysyłająca niechciane wiadomości w internecie; spamerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. placek szpinakowy – tradycyjny grecki, z ciasta filo, przekładany szpinakiem, czasem również serem feta
Wiktionary
(1.1) Najlepszą spanakopitę jadłem w Salonikach.
Wiktionary
IPA: ˌspãnakɔˈpʲita, AS: spãnakopʹita
Wiktionary
Spandau, Berlin-Spandau (dolnołuż. "Spandawa") – dzielnica ("Ortsteil") Berlina w okręgu administracyjnym Spandau, dawne miasto. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Liczy ok. 36 tys. mieszkańców.
Wikipedia
określenie wykonawcze: powiększając, rozwijając (dynamikę lub tempo)
SJP.pl
elastyczne włókno syntetyczne; elastan, lycra
SJP.pl
Spandex (lycra, elastan i in.) – elastyczne włókno syntetyczne (elastomer poliuretanowy), wynalezione w 1958 r. przez Josepha Shiversa w laboratoriach DuPont i przez długi czas produkowane i rozprowadzane przez tego producenta.
"Lycra" jest zastrzeżonym znakiem towarowym przedsiębiorstwa Invista (dawniej część DuPont).
Wikipedia
minerał krystalizujący w układzie trygonalnym, którego nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy (Norman Spang)
SJP.pl
Spangolit – rzadki minerał z klasy siarczanów.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) daw. wyróżniający się ponadprzeciętnymi cechami lub wyższej jakości, piękny, okazały
Wiktionary
(1.1) Jest to widok spaniały od Miodziusia strony.
Wiktionary
(1.1) wspaniały, cudowny, rewelacyjny, niezwykły
Wiktionary
miejsce, gdzie można spać; posłanie; legowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spać.
(1.2) posłanie; miejsce, w którym można spać
Wiktionary
IPA: ˈspãɲɛ, AS: spãńe
Wiktionary
czas. spać ndk., zaspać dk.
rzecz. śpiący mos., sypialnia ż.
ims. śpiący
przym. śpiący
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. nyny
Wiktionary
rasa psów aportujących; cocker spaniel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach
Wiktionary
(1.1) Żyła długo opowiadał mi o swoim spanielu.
Wiktionary
IPA: ˈspãɲɛl, AS: spãńel
Wiktionary
rzecz.
:: fż. spanielka ż.
:: zdrobn. spanielek m.
Wiktionary
zdrobnienie od: spaniel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: spaniel
Wiktionary
Spanielek – jednomasztowy, polski jacht pełnomorski (slup).
Wikipedia
(1.1) Syn gospodarzy chciał sprzedać małego spanielka.
Wiktionary
rzecz. spaniel mzw., spanielka ż.
Wiktionary
samica psa myśliwskiego lub pokojowego o falistej sierści i zwisających uszach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kynol. suka rasy spaniel
Wiktionary
(1.1) U Honoraty w kojcu widziałam dwie spanielki.
Wiktionary
rzecz. spanielek m.
:: fm. spaniel m.
Wiktionary
wpaść w panikę, przestraszyć się
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) ogarnięty nagłym, niepohamowanym strachem utrudniającym racjonalne działanie
Wiktionary
(1.1) Spanikowana dziewczyna wybiegła z wrzaskiem na ulicę.
Wiktionary
rzecz. panika ż.
czas. panikować ndk., spanikować ndk.
Wiktionary
wpaść w panikę, przestraszyć się
SJP.pl
ludność żydowska wypędzona z Hiszpanii i Portugalii w latach 1492-97; Sefardyjczycy
SJP.pl
żagiel sztormowy stawiany na bezanmaszcie, ustawiający dwumasztowy jacht dziobem do wiatru
SJP.pl
aktywność seksualna polegająca na dawaniu klapsów
SJP.pl
Spanking – zachowanie polegające na zadawaniu uderzeń bądź klapsów, najczęściej w pośladki, mające na celu podniecenie seksualne obojga partnerów. Klapsy mogą być zadawane zarówno dłonią, jak i specjalnymi paletkami lub dowolnymi przedmiotami, takimi jak pasek czy szczotka do włosów. Spanking wiązany jest z grupą zachowań typu BDSM, może mieć również formę poniżenia seksualnego.
Wikipedia
potocznie:
1. krótki okres spania; drzemka;
2. miejsce przeznaczone do spania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spaprać.
Wiktionary
rzecz. niespapranie n., paprok mos.
czas. spaprać dk.
Wiktionary
zrobić coś źle, nieporządnie, niedbale
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|paprać.
Wiktionary
(1.1) To wygląda tak, jakbyśmy mieli już sprawę na zakończeniu, proszę ja ciebie, Fred, a oni wleźli i wszystko spaprali? – zapytał ostrożnie pułkownik, który wreszcie dojrzał cały sens wypowiedzi swojego podwładnego.
Wiktionary
rzecz. paprok mos., spapranie n.
Wiktionary
potocznie: powtórzyć coś po kimś bezmyślnie; zmałpować
SJP.pl
nadać utworowi literackiemu cechy paraboli - opowieści moralno-dydaktycznej; zalegoryzować, zmetaforyzować
SJP.pl
wyrazić lub opowiedzieć innymi słowami
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. paraliżować)
(1.1) med. wywołać paraliż
(1.2) pozbawić możliwości działania
(1.3) psych. odebrać zdolność jasnego działania umysłu
Wiktionary
rzecz. paraliż mrz., sparaliżowanie n., paralityk mos., paralizator mrz.
czas. paraliżować ndk.
Wiktionary
(1.3) obezwładnić, porazić
Wiktionary
w modelach komputerowych: zastąpić wartości uproszczonymi parametrami
SJP.pl
dokonać podziału gruntu na mniejsze działki, parcele
SJP.pl
roślina z rodziny bobowatych; esparceta
SJP.pl
Sp
Wikipedia
o tkaninie, skórze, gumie: taki, który stracił elastyczność
SJP.pl
pokład środkowej nadbudowy statku
SJP.pl
Spardek ( quarterdeck) – powierzchnia pokładu statku znajdująca się na nadbudówce lub pomoście wystających ponad pokład główny jednostki.
Na XVIII wiecznych żaglowcach była to niższa część achterdeku, gdzie zwykle przebywali oficerowie i sternicy, lub – w jednostkach o konstrukcji bezkasztelowej – pokład górny rozciągający się od stewy dziobowej do rufowej. Później zaczęto nazywać tak pokład nadbudowy środkowej.
Wikipedia
choroba pasożytnicza człowieka, wywoływana przez larwy pewnego gatunku tasiemca
SJP.pl
Sp
Wikipedia
rozgrywka sportowa o charakterze treningowym; sparring
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rozgrywka lub walka o charakterze treningowym;
Wiktionary
Sparing (ang. "sparring") – walka treningowa lub kontrolna w celu sprawdzenia formy zawodnika. Można również użyć tego określenia do nazwania spotkania towarzyskiego dwóch drużyn, mającego charakter szkoleniowy.
Wikipedia
(1.1) Polska i Meksyk są w grupie 11 uczestników mundialu, którzy oba sparingi rozegrają z innymi zakwalifikowanymi już reprezentacjami.
Wiktionary
czas. sparingować ndk.
przym. sparingowy
Wiktionary
(1.1) war. sparring
Wiktionary
w sporcie: brać udział w sparingu; sparować
SJP.pl
przymiotnik od: sparing (sparring); sparringowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. partner do sparingu
Wiktionary
zawodniczka tocząca z inną zawodniczką walkę treningową; sparringpartnerka
SJP.pl
model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
ozdobna roślina doniczkowa; jeżatka; lipka pokojowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. lipka pokojowa.
Wiktionary
IPA: sparˈmãɲja, AS: sparmãńi ̯a
Wiktionary
(1.1) lipka pokojowa, jeżatka
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. parodiować)
(1.1) dokonany od|parodiować.
Wiktionary
rzecz. parodia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sparować.
Wiktionary
rzecz. para ż., wparowanie n.
Wiktionary
1. odeprzeć, odparować uderzenie przeciwnika;
2. połączyć, skojarzyć zwierzęta w pary w celach rozrodczych;
3. poddać coś działaniu pary
SJP.pl
[czytaj: sparing] rozgrywka sportowa o charakterze treningowym; sparing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. rozgrywka lub walka o charakterze treningowym
Wiktionary
przym. sparringowy
Wiktionary
(1.1) war. sparing
Wiktionary
przymiotnik od: sparring (sparing); sparingowy
SJP.pl
zawodniczka tocząca z inną zawodniczką walkę treningową; sparingpartnerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. dokonanie analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jej struktury
Wiktionary
rzecz. parser mrz., parsowanie n.
czas. parsować ndk., sparsować dk.
Wiktionary
w informatyce: zanalizować ciąg znaków w celu ustalenia jego struktury
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. parsować)
(1.1) inform. dokonać analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jego struktury i dalszego przetwarzania
Wiktionary
IPA: sparˈsɔvat͡ɕ, AS: sparsovać
Wiktionary
rzecz. parser mrz., parsowanie n., sparsowanie n.
czas. parsować ndk.
Wiktionary
1. miasto w Grecji;
2. starożytne państwo-miasto; Lacedemon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
(1.2) geogr. miasto w południowej Grecji, na Peloponezie
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości i gmin w USA
(1.4) mitgr. mitologiczna najada i królowa, córka Eurotasa i Klety;
Wiktionary
Nie mylić z: Sparta (miasto współczesne).
Ta strona dotyczy starożytnego polis. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Sparta ( Σπάρτα) – polis starożytnej Grecji położone nad rzeką Eurotas w Lakonii, na południowo-wschodnim Peloponezie. Stolica Lacedemonu ( Λακεδαίμων).
Wikipedia
(1.1) Za twórcę Sparty, jako bytu politycznego, uważa się prawodawcę Likurga.
(1.2) Dzisiejszą Spartę zamieszkuje ponad 18 tys. mieszkańców.
(1.3) Z tego powodu filmowcy wybrali miejscowość Sparta w stanie Illinois, jednak brak plantacjaantacji bawełny sprawił, że zarówno filmowcy jak i aktorzy musieli przenieść się na krótko do Tennessee.
Wiktionary
IPA: ˈsparta, AS: sparta
Wiktionary
rzecz. Spartanin mos., Spartanka ż., spartanin mos., spartanka ż., spartiata mos.
przym. spartański, spartiacki
przysł. spartańsko
Wiktionary
(1.1) Lacedemon
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. partaczyć)
(1.1) zrobić coś byle jak, nieudolnie, źle
Wiktionary
czas. partaczyć ndk.
rzecz. spartaczenie n., partaczenie n., partaczka ż., partacz mos., partanina ż., partactwo n.
przym. partacki
przysł. partacko
Wiktionary
(1.1) sfuszerować, sknocić, spartolić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zawody rozgrywane w różnych dyscyplinach sportowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. hist. zawody sportowe organizowane w krajach socjalistycznych na szeroką skalę, promujące sport i jego masowy charakter;
Wiktionary
Spartakiada (ros., od łac. imienia "Spartacus", które nosił gladiator-powstaniec Spartakus) – forma masowych zawodów sportowych, której głównym celem było rozpowszechnianie sportu. Początkowo spartakiady odbywały się w Związku Radzieckim, a po II wojnie światowej organizowano je również w innych krajach bloku wschodniego. Utożsamiano je tam z robotniczymi zawodami sportowymi.
Wikipedia
przym. spartakiadowy
Wiktionary
przymiotnik od: spartakiada
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany ze spartakiadą, dotyczący spartakiady
Wiktionary
rzecz. spartakiada ż.
Wiktionary
rzymski niewolnik; przywódca największego powstania niewolników w 73-71 p.n.e
SJP.pl
Spartakus (gr. Σπάρτακος "Spártakos", łac. "Spartacus"; zm. 71 p.n.e.) – niewolnik, gladiator rzymski, z pochodzenia prawdopodobnie Trak. Przywódca największego i najgroźniejszego w historii Rzymu powstania niewolników, od jego imienia nazywanego powstaniem Spartakusa.
Wikipedia
potocznie:
1. robić coś nieudolnie, psuć; knocić, fuszerować, partaczyć, partolić;
2. marnować, nie wykorzystywać czegoś należycie
SJP.pl
1. wczesnozimowa odmiana jabłoni;
2. owoc tej odmiany jabłoni
SJP.pl
Ja
Wikipedia
przenośnie: mężczyzna żyjący według surowych reguł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Sparty; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Sparta ż., Spartanin mos., Spartanka ż., spartiata mos.
:: fż. spartanka ż.
przym. spartański, spartiacki
Wiktionary
przenośnie: kobieta żyjąca według surowych reguł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Sparty; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Sparta ż., Spartanin mos., Spartanka ż., spartiata mos.
:: fm. spartanin mos.
przym. spartański, spartiacki
Wiktionary
1. przymiotnik od:
a) Sparta (starożytne państwo-miasto; Lacedemon); lacedemoński;
b) Sparta (miasto w Grecji);
2. zahartowany, surowy, charakterystyczny dla spartanina - osoby prowadzącej surowy tryb życia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Sparty, związany ze Spartą
(1.2) charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością
Wiktionary
(1.2) Po przeprowadzce na wieś zacząłem prowadzić spartański tryb życia.
Wiktionary
IPA: sparˈtãj̃sʲci, AS: spartãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Sparta ż., Spartanin mos., spartanin mos., spartiata mos., Spartanka ż., spartanka ż.
przysł. spartańsko, po spartańsku
Wiktionary
(1.2) ascetyczny, prosty, prymitywny, surowy, twardy, zahartowany
Wiktionary
Sp
Wikipedia
wyroby plecione; plecionka
SJP.pl
przymiotnik od: sparteria
SJP.pl
w starożytnej Sparcie: pełnoprawny obywatel, użytkownik działki ziemi państwowej uprawianej na jego rzecz przez helotów; spartiata od urodzenia podlegał stałej kontroli państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. pełnoprawny obywatel spartański
Wiktionary
rzecz. Sparta ż., spartanin mos., spartanka ż.
przym. spartański
Wiktionary
potocznie: zepsuć, zawalić jakąś sprawę lub pracę; spartaczyć
SJP.pl
w informatyce: podzielić (dysk twardy) na partycje
SJP.pl
rodzaj traw z rodziny wiechlinowatych
SJP.pl
Spartyna ("Spartina" Schreb.) – rodzaj roślin wieloletnich z rodziny wiechlinowatych ("Poaceae") wyodrębniany w niektórych ujęciach systematycznych, zwłaszcza historycznych. We współczesnych bazach taksonomicznych niewyróżniany – zaliczane tu gatunki włączane są do rodzaju poronica "Sporobolus".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Sparisoma|Swainson|ref=tak., morska ryba okoniokształtna z rodziny skarusowatych;
Wiktionary
(1.1) Biologia rozrodu sparysom jest słabo poznana.
Wiktionary
dezynfekować lub zmieniać właściwości danej rzeczy, poddając działaniu bardzo gorącej wody albo pary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sparzyć.
Wiktionary
czas. sparzyć, parzyć
przym. parzelniczy, parzydełkowy
Wiktionary
uszkodzić ciało, dotykając go czymś gorącym
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. parzyć)
(1.1) uszkodzić ciało, dotykając je czymś gorącym
(1.2) kulin. zalać lub opłukać coś wrzątkiem
czasownik zwrotny dokonany sparzyć się (ndk. parzyć się)
(2.1) doznać poparzenia, podrażnić skórę i mieć objawy poparzenia lub takie, jak po dotknięciu gorącej rzeczy
czasownik zwrotny dokonany sparzyć się (ndk. brak)
(3.1) przen. doznać zawodu, zawieść się na czymś lub na kimś
Wiktionary
(1.2) Należy sparzyć pomidory i następnie pokroić je w kostkę.
(1.2) Jajka przed użyciem należy sparzyć, opłukując wrzątkiem.
(3.1) Nie tylko ty sparzyłeś się na swoim przyjacielu.
Wiktionary
IPA: ˈspaʒɨt͡ɕ, AS: spažyć
Wiktionary
rzecz. sparzenie n.
czas. parzyć
przym. parzelniczy, parzydełkowy
Wiktionary
(1.1) oparzyć, poparzyć
(3.1) rozczarować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekol. bezpośrednie zjadanie organizmów żywych
(1.2) roln. karmienie / tuczenie zwierząt
(1.3) roln. część produkcji rolniczej zużyta w gospodarstwie rolnym jako pasza dla zwierząt w danym okresie
Wiktionary
rzecz. spaślak m., spasienie n., wypasacz mos.
czas. spasać ndk., spaść dk.
przym. spasiony, wypasiony
Wiktionary
1. użytkować jako paszę; skarmiać;
2. tuczyć karmiąc obficie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spaść)
(1.1) zużytkować jako paszę
Wiktionary
rzecz. spasanie n., spaślak mzw./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spaść.
Wiktionary
IPA: spaˈɕɛ̇̃ɲɛ, AS: spaśė̃ńe
Wiktionary
czas. spaść
rzecz. spasanie n.
Wiktionary
spaśny;
1. o zwierzęciu: dobrze utuczony, wypasiony;
2. potocznie o człowieku: gruby, otyły, tłusty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rusycyzm używany w pojęciach odnoszących się Zbawiciela (Chrystusa)
Wiktionary
(1.1) Cerkiew zwana Spaską jest budowlą trójnawową, wzniesioną na planie zbliżonym do kwadratu, z trzema wielobocznie zamkniętymi apsydami.
Wiktionary
rzecz. Spas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spasować.
Wiktionary
czas. spasować dk.
rzecz. pas n.
Wiktionary
1. dopasować do siebie części czegoś obrabiając je;
2. ominąć swoją kolejkę w grze, licytacji;
3. zrezygnować, poddać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: dokładnie dopasowywać do siebie
SJP.pl
zniszczyć bakterie i inne drobnoustroje w produktach spożywczych i farmaceutycznych, podgrzewając taki produkt do określonej temperatury; zapasteryzować
SJP.pl
[czytaj: spastikol] nazwa handlowa leku o działaniu rozkurczowym, zawierającego wyciąg z liścia pokrzyku i papawerynę
SJP.pl
spastwić się - rzadko: okrutnie się z kimś obejść; napastwić się
SJP.pl
okresowe sztywnienie mięśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest spastyczne
Wiktionary
Spastyczność ( spasticity, z gr. "spasticos" „pociąganie, wciąganie”) – nieprawidłowe, nadmierne napięcie mięśni (hipertonia), przejawiające się oporem przy biernym rozciąganiu mięśni, o nasileniu zmiennym w zależności od kierunku i szybkości biernego ruchu. Powstaje na skutek uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego – np. w przebiegu udaru, mózgowego porażenia dziecięcego lub urazu.
Wikipedia
przym. spastyczny
przysł. spastycznie
rzecz. spastyka ż.
Wiktionary
wywołany przez kurcz, mający kurcze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. kurczowy, wywołany przez spazm
Wiktionary
(1.1) Dolegliwością, która pojawia się coraz częściej i której towarzyszą spastyczne, czyli napadowe bóle brzucha, jest tzw. zespół jelita nadwrażliwego.
Wiktionary
rzecz. spastyczność ż., spastyka ż.
Wiktionary
(1.1) skurczowy
Wiktionary
zaburzenie ruchowe objawiające się nadmiernym napięciem i sztywnością mięśni; spastyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. utrzymujący się stan zwiększonego napięcia mięśni
Wiktionary
rzecz. spastyczność
przym. spastyczny
Wiktionary
(1.1) spastyczność, stan spastyczny
Wiktionary
prostopadła ściana skały
SJP.pl
utuczony, gruby
SJP.pl
minerał używany do wyrobu przyrządów optycznych; szpat islandzki
SJP.pl
[czytaj: spaczować] w informatyce: uaktualnić program komputerowy, stosując patch (łatkę, poprawkę)
SJP.pl
[czytaj: spatif] skrót od: Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru i Filmu
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (rzad. nijaki)
(1.1) = teatr. film. Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru i Filmu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈspatʲif, AS: spatʹif
Wiktionary
uczynić patologicznym
SJP.pl
potocznie: odpisywać od kogoś rozwiązane zadanie szkolne; ściągać, odpatrywać, odgapiać, zgapiać
SJP.pl
1. patrząc, odnaleźć; wypatrzyć;
2. potocznie: odpisać od kogoś rozwiązane zadanie szkolne; ściągnąć, odpatrzyć, odgapić, zgapić
SJP.pl
pokryć przedmiot patyną w celu postarzenia go
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spauperyzować.
Wiktionary
rzecz. pauperyzowanie n., pauperyzm m., pauper m.
czas. spauperyzować (się) dk., pauperyzować (się) ndk.
Wiktionary
(1.1) zubożenie
Wiktionary
uczynić coś lub kogoś zbiedniałym, zubożałym
SJP.pl
zrobić pauzę, przerwę; zapauzować
SJP.pl
1. miejsce zespawane; spoina;
2. jednorazowa czynność spawania; spawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. miejsce wykonania połączenia przez spawanie
Wiktionary
IPA: spaf, AS: spaf
Wiktionary
rzecz. spawanie n., zespawanie n., spawacz m., spawaczka ż., spawarka ż., spawalnictwo n., spawalność ż.
czas. spawać ndk., zespawać dk.
przym. spawalniczy
Wiktionary
osoba wyspecjalizowana w spawaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) robotnik zajmujący się spawaniem
Wiktionary
Spawacz, spawaczka – robotnik zajmujący się spawaniem. Łączy części i elementy konstrukcyjne wykonane ze stali, żeliwa, metali nieżelaznych i ich stopów poprzez spawanie elektrodą topliwą w osłonie gazów chemicznie obojętnych (argon, hel) lub mieszanek gazowych (dwutlenek węgla lub jego mieszaniny z argonem) przez spawanie automatyczne lub spawanie gazowe ręczne oraz spawanie łukiem elektrycznym.
Wikipedia
IPA: ˈspavat͡ʃ, AS: spavač
Wiktionary
rzecz. spaw m., spawarka ż., spawareczka ż., spawanie n., zespawanie n., pospawanie n., wspawanie n., odspawanie n., spawalność ż., spawalnictwo n.
:: fż. spawaczka ż.
czas. spawać ndk., zespawać dk., pospawać dk., wspawać dk., odspawać dk.
przym. spawalniczy, spawalny
Wiktionary
→ spawacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się spawaniem
Wiktionary
rzecz. spaw mrz., spawacz mos., spawalność ż.
Wiktionary
urządzenie do spawania drobnych części
SJP.pl
dział technologii zajmujący się łączeniem metali przez zgrzewanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina techniki związana z trwałym łączeniem metali
Wiktionary
Spawalnictwo – dział technologii obejmujący procesy łączenia metali i stopów oraz tworzyw sztucznych w wyniku skoncentrowanego doprowadzenia ciepła do miejsca, gdzie ma powstać złącze, i wytworzenie spoiny, zgrzeiny lub lutowiny.
Do zasadniczych procesów spawalniczych należą: spawanie, zgrzewanie i lutowanie. Spawalnictwo obejmuje również tzw. procesy pokrewne spawaniu: napawanie, lutospawanie, natryskiwanie cieplne, hartowanie (powierzchniowe) oraz klejenie i cięcie termiczne.
Wikipedia
rzecz. spaw mrz., spawacz mos., spawalność ż.
przym. spawalniczy
Wiktionary
dotyczący spawalnictwa, spawania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. związany ze spawalnictwem
Wiktionary
rzecz. spawalnictwo n., spawanie n., spaw mrz., spawacz mos., spawalność ż.
czas. spawać ndk.
Wiktionary
spawacz
SJP.pl
przydatność materiału do tworzenia złącz metodą spawania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest spawalne
Wiktionary
Spawalność – podatność materiału lub grupy materiałów do tworzenia złącz spawalniczych spełniających wymogi konstrukcyjne i technologiczne.
Termin ten definiuje się też jako zespół właściwości fizyko-chemicznych i metalurgicznych wpływających na podatność do tworzenia się złącz (napoin). Spawalność jest to zdolność materiału do uzyskania określonych własności mechanicznych po spawaniu (bez skłonności do kruchego pękania).
Wikipedia
rzecz. spaw m., spawarka ż., spawareczka ż., spawanie n., zespawanie n., pospawanie n., wspawanie n., odspawanie n., spawacz m., spawalnictwo n., spawaczka ż.
czas. spawać ndk., zespawać dk., pospawać dk., wspawać dk., odspawać dk.
przym. spawalniczy, spawalny
Wiktionary
dający się spawać, nadający się do spawania
SJP.pl
łączyć przedmioty, zwłaszcza metalowe, przez stopienie przylegających do siebie powierzchni lub za pomocą dodatkowego spoiwa, krzepnącego po wystygnięciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spawać.
Wiktionary
Sp
Wikipedia
IPA: spaˈvãɲɛ, AS: spavãńe
Wiktionary
czas. spawać
rzecz. spaw mrz., spawacz mos., spawalność ż.
przym. spawalniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie do spawania
Wiktionary
Spawarka – urządzenie służące do spawania ręcznego lub automatycznego.
Wikipedia
rzecz. spaw mrz., spawacz mos., spawalność ż.
czas. spawać
Wiktionary
łączyć przedmioty, zwłaszcza metalowe, przez stopienie przylegających do siebie powierzchni lub za pomocą dodatkowego spoiwa, krzepnącego po wystygnięciu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) techn. łączyć coś techniką spawania
Wiktionary
IPA: ˈspavat͡ɕ, AS: spavać
Wiktionary
rzecz. spaw mrz., spawanie n., spawacz mos., spawarka ż., spawalność ż.
czas. zespawać dk., odspawać dk.
przym. spawalniczy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szwajsować
Wiktionary
jednorazowa czynność spawania; spaw
SJP.pl
postać z komiksów Todda McFarlane'a
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; nogogłaszczkowiec
SJP.pl
pajęczak charakteryzujący się wydłużonymi, cieniutkimi odnóżami; nogogłaszczkowiec
SJP.pl
Spawęki, nogogłaszczkowce (Pedipalpi) – wyróżniany przez część autorów takson pajęczaków o niepewnym monofiletyzmie. Należy tu około 500 opisanych gatunków zasiedlających głównie strefę tropikalną i subtropikalną.
Wikipedia
bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich; kurcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni
Wiktionary
rzecz. spazmy nmos.
czas. spazmować ndk.
przym. spazmatyczny
przysł. spazmatycznie
Wiktionary
(1.1) kurcz, skurcz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gwałtownie, w połączeniu z łkaniem
Wiktionary
rzecz. spazm mrz., spazmatyczność ż., spazmy lm. nmos.
przym. spazmatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: spazmatycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest spazmatyczne; cecha tych, którzy są spazmatyczni
Wiktionary
przym. spazmatyczny
przysł. spazmatycznie
Wiktionary
1. mający charakter ataku nerwowego; drgawkowy, konwulsyjny, spazmodyczny;
2. o płaczu: głośny, połączony z łkaniem
SJP.pl
przestarzale: osoba cierpiąca na spazmy, drgawki, konwulsje
SJP.pl
mający charakter ataku nerwowego; drgawkowy, konwulsyjny, spazmatyczny
SJP.pl
napady drgawek, skurcze mięśni występujące wskutek wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej; tężyczka; tetania
SJP.pl
lek działający zwiotczająco na mięśnie gładkie; lek spazmolityczny, lek rozkurczowy
SJP.pl
gwałtownie płakać, łkając
SJP.pl
dawniej: spazmatyczny - kurczowy, drgawkowy, konwulsyjny
SJP.pl
gwałtowny płacz
SJP.pl
1. być pogrążonym we śnie;
2. trwać w bezruchu, w ciszy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) fizj. być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
(1.2) zatrzymać się na noc
(1.3) eufem. nie żyć
(1.4) eufem. mieć stosunek płciowy
Wiktionary
(1.1) On spał dzisiaj bardzo długo.
(1.1) Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem.
(1.2) Mamo, czy mogę dzisiaj spać u Żanety?
(1.4) Ta dziewczyna to chyba spała już ze wszystkimi chłopcami w klasie.
Wiktionary
IPA: spat͡ɕ, AS: spać
Wiktionary
rzecz. śpiący mos., spanie n., spanko n., sypialnia ż., usypiacz m., śpioch m., śpioszki n.
czas. zaspać dk., sypiać ndk., usypiać ndk., uśpić dk., pospać ndk., wyspać się dk., wysypiać się ndk., odespać dk., zasnąć dk., zasypiać ndk.
przym. śpiący
Wiktionary
(1.1) pot. kimać, lulać, pot. chrapać
(1.2) nocować
(1.3) spoczywać
Wiktionary
potocznie:
1. źle coś pomalować;
2. spaćkać się -
a) stać się paćką; rozpaćkać się;
b) zepsuć się; schrzanić się, skopać się, zsyfić się
SJP.pl
część pnia rosnącego drzewa, okorowana na czerwono
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. okorowana na czerwono część pnia drzewa
(1.2) leśn. część pnia drzewa poddawana żywicowaniu
(1.3) leśn. nacięcie na pniu drzewa wykonane w celu pozyskania żywicy
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ż. przesz. czasownika spać
Wiktionary
}|-
Spała – osada letniskowa w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Inowłódz.
Wikipedia
(1.2) Dobrym miejscem na pozyskanie smolaka są też stare spały żywiczarskie, których drewno jest bardzo przeżywiczone.
Wiktionary
potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wsunąć, wtranżolić, wszamać, wpałaszować, opędzlować
SJP.pl
kawałek drewna służący do rozpalania ogniska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pobicie kogoś pałką
Wiktionary
Spałowanie – obdzieranie zębami kory z drzew przez niektóre zwierzęta – parzystokopytne ssaki przeżuwające.
Powodem spałowania jest zapotrzebowanie zwierząt na składniki pokarmowe zawarte w korze drzew. W lasach europejskich najczęściej spałują: jeleń i łoś, rzadziej daniel i muflon. Spośród zwierząt niełownych spałuje żubr. Najczęściej spałowanymi rodzajami drzew są: sosna, dąb, jesion, świerk i jodła. Spały mogą występować na drzewach stojących lub ściętych.
Wikipedia
rzecz. pałowanie n., pałka ż., wypałowanie n.
czas. spałować dk., wypałować dk., pałować ndk.
przym. pałeczkowaty
Wiktionary
(1.1) wypałowanie
Wiktionary
potocznie: zbić pałką; wypałować
SJP.pl
przymiotnik od: spała
SJP.pl
potocznie: kobieta otyła; tłuściocha, tłuścioszka, grubcia, grubaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od spaślak
Wiktionary
rzecz. spaślak m.
Wiktionary
potocznie: kobieta otyła; tłuściocha, tłuścioszka, grubcia, grubaska
SJP.pl
potocznie: osoba otyła; grubas, tłuścioch, grubcio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek otyły
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. spasione zwierzę
Wiktionary
(1.1) Patrz jak leziesz, spaślaku!
(2.1) Myśliwi upolowali sporego spaślaka.
Wiktionary
IPA: ˈspaɕlak, AS: spaślak
Wiktionary
rzecz. spasanie n.
:: zdrobn. spaślaczek m.
czas. spasać ndk.
Wiktionary
(1.1) zob. grubas.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) grubas
Wiktionary
spasiony;
1. o zwierzęciu: dobrze utuczony, wypasiony;
2. potocznie o człowieku: gruby, otyły, tłusty
SJP.pl
spasiony;
1. o zwierzęciu: dobrze utuczony, wypasiony;
2. potocznie o człowieku: gruby, otyły, tłusty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. pot. (także. pejor.) o człowieku: otyły
(1.2) przest. o zwierzęciu hodowlanym: mający dużo tłuszczu podskórnego
Wiktionary
(1.2) Kapela nadworna, pod przewodem wybladłego Włocha, brzmiała z chóru wielkiego salonu i co dzień wesoło pan Wojewoda, z dworem swoim, zjadał całego wołu tucznego, spaśnego wieprza, trzy korce żyta chlebem — drugie tyle pszenicy w kołaczach, kluskach i marcepanach, wypijał beczkę wina, baryłkę wódki (…)
Wiktionary
czas. pasać ndk.
rzecz. wypas mrz., pasterka ż., wypasacz mos., pasanie n., spaśne n.
przym. wypasiony
Wiktionary
(1.1) otyły, gruby
(1.2) tuczny, wypasiony, tłusty
Wiktionary
1. zużytkować coś, np. siano, jako paszę; skarmić;
2. spaść się - pot. utyć, przybrać na wadze
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. spadać)
(1.1) dokonany od|spadać.
czasownik przechodni dokonany (ndk. spasać)
(2.1) środ. roln. dokonany od|spasać.
Wiktionary
(1.1) Sam Witołd, chociaż go piszą wielkim kniaziem, rządzi przecie Litwą z ramienia Jagiełły i jest tylko wielkorządcą, zasługa więc spadnie na króla.
Wiktionary
IPA: spaɕt͡ɕ, AS: spaść
Wiktionary
(1.1) rzecz. spad m., spadek m., spadanie n., spadnięcie n.
(2.1) rzecz. spaślak m., spasanie n., spasienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spaźniać.
Wiktionary
rzecz. niespaźnianie n.
czas. spaźniać ndk.
Wiktionary
spaźniać się - regionalnie: spóźniać się
SJP.pl
[czytaj: es-pe-DE] skrót od:
1. Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (niemieckie: Sozialdemokratische Partei Deutschlands) - najstarsza niemiecka partia polityczna (założona w 1875 roku);
2. Stronnictwo Polskich Demokratów (1943-1944)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = kolar. system pedałów zatrzaskowych opracowany przez firmę Shimano, składający się z pedałów z mechanizmem zatrzaskowym i metalowych bloków przykręcanych do podeszew butów kolarskich, umożliwiający wpinanie i wypinanie buta z pedału
(1.2) = polit. Socjaldemokratyczna Partia Niemiec;
Wiktionary
(1.1) Pedały SPD wymagają butów ze specjalnymi otworami w podeszwach, w których montuje się zatrzaski.
Wiktionary
[czytaj: spikiz-i] koktajl bar dla wybranych klientów, cechujący się oryginalnością, kameralnością i wyjątkową atmosferą; bar speakeasy
SJP.pl
[czytaj: spiker] spiker;
1. osoba zapowiadająca poszczególne pozycje programu w radiu lub telewizji, odczytująca przygotowane teksty lub w inny podobny sposób pracująca głosem;
2. przewodniczący izby niższej parlamentu w krajach anglosaskich
SJP.pl
spikerka;
1. pracowniczka radia lub TV odczytująca teksty, zapowiadająca program; osoba wygłaszająca komentarz w filmie, podająca informację przez megafon itp.
2. pot. zajęcie spikera
3. środ. pomieszczenie, w którym pracuje spiker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych w stanie Teksas, w hrabstwie Hansford
Wiktionary
Spearman – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Hansford. W 2000 roku liczyło 3 021 mieszkańców. Miejsce narodzin Rexa Linna.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: fachowiec, znawca; szpec, fachman, fachura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. fachowiec, specjalista
Wiktionary
Spec (ang. "The Ref") – amerykańska komedia kryminalna z 1994 roku w reżyserii Teda Demme'a.
Wikipedia
(1.1) Nazywał się specem od komputerów, ale tego wirusa nie umiał usunąć.
Wiktionary
IPA: spɛt͡s, AS: spec
Wiktionary
(1.1) fachowiec, specjalista
Wiktionary
specj.; skrót od:
1. specjalista;
2. specjalizacja;
3. specjalność;
4. specjalistyczny; specjalist.;
5. specjalny
SJP.pl
skrót
(1.1) = specjalista
Wiktionary
(1.1) Jak poinformował mł. spec. Kamil Sułkowski ze Straży Miejskiej w Olsztynie, w 2021 roku strażnicy interweniowali w sprawie zanieczyszczonych ulic 24 razy [...]
Wiktionary
potocznie o grupie specjalistów w danej dziedzinie
SJP.pl
spec.; skrót od:
1. specjalista;
2. specjalizacja;
3. specjalność;
4. specjalistyczny; specjalist.;
5. specjalny
SJP.pl
1. proces powstawania gatunków; proces gatunkotwórczy;
2. występowanie różnych fizycznych i chemicznych form pierwiastka w tym samym środowisku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
akta dotyczące szczegółowych spraw związanych z jakimś procesem lub osobą; generalia
SJP.pl
zdrobnienie od: specjał
SJP.pl
skrót od: specjalistyczny; spec., specj.
SJP.pl
osoba posiadająca szczególną wiedzę lub doświadczenie w danej dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
(1.2) med. lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mecenas Kowalski to znakomity specjalista od prawa karnego.
(1.2) AWF ma za zadanie kształcić nauczycieli wychowania fizycznego, trenerów, specjalistów w zakresie rehabilitacji ruchowej, rekreacji i turystyki.
Wiktionary
IPA: ˌspɛt͡sʲjaˈlʲista, AS: specʹi ̯alʹista
Wiktionary
rzecz. specjalizacja ż., specjalistyka ż.
:: fż. specjalistka ż.
czas. wyspecjalizować, specjalizować się, specjalizować ndk.
przym. specjalistyczny
Wiktionary
(1.1) ekspert, fachowiec, profesjonalista, zawodowiec, znawca; pot. fachura, fachman, macher, rzemiecha, spec, szpenio; przest. profesjonał
Wiktionary
kobieta posiadająca szczególną wiedzę lub doświadczenie w danej dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która specjalizuje się w czymś, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Była wówczas specjalistką krajową w zakresie położnictwa i ginekologii.
Wiktionary
IPA: ˌspɛt͡sʲjaˈlʲistka, AS: specʹi ̯alʹistka
Wiktionary
rzecz. specjalność ż., specjalizacja ż.
:: fż. specjalista mos.
przym. specjalistyczny
czas. specjalizować się, wyspecjalizować, specjalizować
Wiktionary
dotyczący specjalizacji lub specjalisty; specjalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący specjalisty, fachowy
Wiktionary
(1.1) Ta metoda wymaga specjalistycznego, bardzo drogiego sprzętu i dużego doświadczenia chirurga.
Wiktionary
rzecz. specjalista m., specjalistka ż., specjalizacja ż., specjalność ż.
czas. specjalizować się, specjalizować ndk., wyspecjalizować dk.
przysł. specjalistycznie, specjalnie
przym. specjalny
Wiktionary
potocznie:
1. dział lub przychodnia świadcząca usługi specjalistyczne;
2. wąska dziedzina specjalizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces wyodrębniania się funkcji, kompetencji, zadań
(1.2) zdobywanie biegłości w danej dziedzinie, dodatkowej wiedzy i umiejętności
(1.3) eduk. wąska dziedzina wiedzy i umiejętności
Wiktionary
(1.3) Specjalizacją naszego dermatologa jest wysypka połogowa.
Wiktionary
rzecz. specjalista m., specjalistka ż., specjalność ż., specjał m.
czas. specjalizować, wyspecjalizować, specjalizować się ndk., wyspecjalizować się
przym. specjalistyczny, specjalizacyjny, specjalny
przysł. specjalistycznie, specjalnie
Wiktionary
przymiotnik od: specjalizacja
SJP.pl
lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wyspecjalizować)
(1.1) ukierunkowywać na wybrany obszar
czasownik zwrotny niedokonany specjalizować się (dk. wyspecjalizować się)
(2.1) nabywać szczególnych umiejętności lub wiedzy w określonej dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Często odnosił wrażenie, że Leonard, który pchnął intelekt na nieodkryte dotąd wyżyny, znalazł tam duże i specjalizowane złoża głupoty.
Wiktionary
rzecz. specjalizacja ż., specjalista m., specjalistka ż., specjalność ż.
czas. wyspecjalizować dk.
przym. specjalistyczny, specjalizacyjny
przysł. specjalistycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny
(1.2) umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie
Wiktionary
(1.2) Słowo „załatwione” zaakcentował specjalnie mocno, żeby Szwarc nie pomyślał sobie, że w ręku ma byle co.
Wiktionary
IPA: spɛˈt͡sʲjalʲɲɛ, AS: specʹi ̯alʹńe
Wiktionary
rzecz. specjalność ż., specjalizacja ż.
przym. specjalny, specjalistyczny
przysł. niespecjalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: specjalny; bardziej specjalny
SJP.pl
dotyczący specjalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej
(1.2) czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
(1.3) odprzym. cecha tego, co jest specjalne; cecha tych, którzy są specjalni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odpowiedzialny za ochronę danych to nowa specjalność w informatyce
(1.2) Dzisiaj spróbujemy specjalności szefa kuchni.
(1.3) Specjalność i wyjątkowość żentycy została doceniona również obecnie.
Wiktionary
IPA: spɛˈt͡sʲjalnɔɕt͡ɕ, AS: specʹi ̯alność
Wiktionary
rzecz. specjał m., specjalista m., specjalistka ż., specjalizacja ż., specjalizowanie n., wyspecjalizowanie n.
czas. specjalizować się, specjalizować ndk., wyspecjalizować dk.
przym. specjalny, specjalistyczny
przysł. specjalnie
Wiktionary
(1.1) specjalizacja
Wiktionary
1. dotyczący, należący do jednego wybranego przedmiotu, typu, jednej osoby;
2. szczególny, odrębny;
3. pedagogika specjalna - nauka o wychowaniu i nauczaniu dzieci upośledzonych umysłowo lub fizycznie oraz sprawiających szczególne problemy wychowawcze
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający szczególne, wyjątkowe właściwości
Wiktionary
(1.1) Pierwszy skrutator wyjmuje po jednej kartce z urny i wpisuje nazwisko kandydata, na którego oddano głos, na specjalnej karcie.
(2.1) Alkohol wprowadza mnie zawsze w specjalny nastrój.
Wiktionary
IPA: spɛˈt͡sʲjalnɨ, AS: specʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. specjalizacja ż., specjalność ż., specjał m.
przym. specjalistyczny
przysł. specjalnie
Wiktionary
(2.1) szczególny, wyjątkowy
Wiktionary
środowiskowo: żołnierz sił specjalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. pot. żołnierz sił specjalnych
Wiktionary
książkowo: coś bardzo smacznego; pychota, pyszota, przysmak, smakołyk, rarytas, delikates
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bardzo smaczna lub wyszukana potrawa
Wiktionary
PP
Wikipedia
(1.1) Mariola przygotowała dla nas liczne specjały à la kuchnia kresowa.
Wiktionary
IPA: ˈspɛt͡sʲjaw, AS: specʹi ̯au̯
Wiktionary
rzecz. specjalność ż., specjalizacja n.
przym. specjalny
Wiktionary
(1.1) delikates, pychota, pyszota, przysmak, rarytas, smakołyk, ambrozja, cymes, delicja, frykas, mecyja
Wiktionary
książkowo: coś bardzo smacznego; pychota, pyszota, przysmak, smakołyk, rarytas, delikates
SJP.pl
potocznie: specjalistka; fachmanka, fachura
SJP.pl
komisja powołana specjalnie do zbadania jakiejś sprawy
SJP.pl
potoczne określenie wojskowych sił specjalnych byłego ZSRR oraz Rosji
SJP.pl
Wojska / Siły Specjalnego Przeznaczenia ( Войска / Силы специа́льного назначе́ния, "Wojska / Siły spiecyalnogo naznaczenija"), potocznie Specnaz ( Спецназ, "Spiecnaz") – ogólne i popularne określenie sił specjalnych Związku Radzieckiego oraz Rosji i innych państw WNP. Organizacyjną zwierzchność nad wojskami tego typu w Siłach Zbrojnych ZSRR pełnił VIII Zarząd Głównego Zarządu Wywiadowczego Szt. Gen. Sił Zbr. ZSRR.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Specnazem, dotyczący Specnazu
Wiktionary
rzecz. Specnaz mrz.. specnaz mrz.
Wiktionary
środowiskowo: oddział do zadań specjalnych
SJP.pl
potocznie: specjalna operacja (wojskowa)
SJP.pl
pluton wojska lub policji do zadań specjalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. specjalny przydział
Wiktionary
(1.1) Opór przeczył też naszej osobistej korzyści: prowincjonalny uniwersytet w tym okresie niczego nie mógł nam obiecać prócz wiejskiej szkoły w głuchej okolicy i skąpej pensji; uczelnie NKWD dawały perspektywę specprzydziałów i podwójnych, potrójnych zarobków.
Wiktionary
IPA: spɛt͡sˈpʃɨd͡ʑaw, AS: specpšyʒ́au̯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. specjalne sanatorium
Wiktionary
(1.1) Czy od tego przedrostka „spec” nie zaczynają się nasze najulubieńsze, najintymniejsze wyrazy (specwydział, speczadanie, specłączność, specprzydział, specsanatorium)?
Wiktionary
IPA: ˌspɛt͡ssãnaˈtɔrʲjũm, AS: specsãnatorʹi ̯ũm
Wiktionary
jednostka policji lub wojska prowadząca działania wywiadowcze i kontrwywiadowcze
SJP.pl
jednostki policji i wojska prowadzące działania wywiadowcze i kontrwywiadowcze; służby specjalne
SJP.pl
[czytaj: spektrum] spektrum
1. uporządkowany zbiór jakichś zjawisk, pojęć itp. rozpatrywany w całości;
2. zakres lub zasięg jakiegoś zjawiska;
3. widmo optyczne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
specjalna ustawa uchwalona w celu rozwiązania doraźnego problemu, zagadnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. ustawa doraźnie regulująca określoną kwestię ze względu na nieefektywność lub niewystarczalność ogólnego prawodawstwa w pewnej dziedzinie;
Wiktionary
Specustawa – potoczne określenie ustaw regulujących w sposób szczególny konkretną dziedzinę, zwykle ze względu na nieefektywność regulacji ogólnych lub procesów administracyjnych w danym obszarze. Akt normatywny, który na pewien czas wyłącza obowiązywanie (stosowanie) obowiązujących przepisów. Uchwalana w takim samym trybie jak inne ustawy, lecz ma pierwszeństwo przed innymi ustawami. Np. na czas Euro 2012 w celu zwiększenia bezpieczeństwa.
Wikipedia
(1.1) Przygotowano też i wdrożono specustawę o organizacji Euro 2012, która ułatwia inwestowanie i zarządzanie tym przedsięwzięciem.
Wiktionary
wydział do zadań specjalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. specjalny wydział
Wiktionary
(1.1) III. Rozpatrzenie spraw i podjęcie decyzji powierzyć trojce w składzie: towarzysze Mierkułow, Kobułow, Basztakow (naczelnik 1. Specwydziału Specjalnego NKWD ZSRR).
Wiktionary
IPA: spɛt͡sˈfɨd͡ʑaw, AS: specfyʒ́au̯
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób specyficzny
Wiktionary
(1.1) Kuśtykał, specyficznie stawiając prawą stopę.
Wiktionary
rzecz. specyfikacja ż., specyficzność ż., specyfika ż.
przym. specyficzny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: specyficznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: specyficzny; bardziej specyficzny
SJP.pl
szczególny i niepowtarzalny charakter czegoś; swoistość, specyfika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. specyfika.
Wiktionary
(1.1) Na czym polegała specyficzność tej postaci?
Wiktionary
rzecz. specyfika ż.
przym. specyficzny
przysł. specyficznie
Wiktionary
(1.1) odrębność, specyfika, swoistość, szczególność
Wiktionary
1. właściwy wyłącznie danej osobie, rzeczy lub zjawisku; charakterystyczny, swoisty;
2. o osobie, przedmiocie lub zjawisku: mający cechy niepowtarzalne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie)
(1.2) wyróżniający się na tle innych
Wiktionary
(1.1) Ta wymowa jest specyficzna dla języków z północy.
(1.2) Na studiach zaczęła się stykać z ludźmi o specyficznych poglądach.
Wiktionary
IPA: ˌspɛt͡sɨˈfʲit͡ʃnɨ, AS: specyfʹičny
Wiktionary
przysł. specyficznie
rzecz. specyfikacja ż., specyfika, specyficzność
Wiktionary
(1.1) właściwy, charakterystyczny
(1.2) nietypowy, dziwny
Wiktionary
lek w stanie gotowym, sprzedawany w aptece
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. substancja działająca leczniczo na organizm
(1.2) pot. spreparowana substancja
(1.3) przen. żart. sposób na coś
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od specyfika
Wiktionary
(1.1) Leczyła się jakimś specyfikiem zrobionym z głogu.
(1.2) Proszę mi zaproponować dobry polski specyfik na komary.
Wiktionary
rzecz. specyfikacja ż.
Wiktionary
(1.1) lek, lekarstwo
(1.2) preparat, środek
(1.3) remedium
Wiktionary
szczególny i niepowtarzalny charakter czegoś; swoistość, specyficzność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zespół cech wyróżniających
Wiktionary
(1.1) Do takich miejsc należy Nadmorski Park Krajobrazowy, który ze względu na specyfikę geograficzną (tzw. wąskie gardło wędrówkowe oraz północnobałtycki korytarz migracyjny) jest jednym z ważniejszych miejsc wędrówek, odpoczynku i zimowania licznych gatunków ptaków.
Wiktionary
rzecz. specyfikacja ż., specyficzność ż.
przym. specyficzny
przysł. specyficznie
Wiktionary
(1.1) odrębność, specyficzność, swoistość, szczególność
Wiktionary
1. dokument wystawiony przez dostawcę towarów, dołączony do przesyłki i określający jego wartość;
2. dokładny wykaz zakupionych towarów;
3. ujęcie wszelkich kosztów związanych z obrotem przedsiębiorstwa;
4. dawniej: wyliczenie, wyszczególnienie jakichś elementów całości;
5. w informatyce: szczegółowe określenie zadania do wykonania w formie oprogramowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru
(1.2) hand. dokładny wykaz zakupionych towarów
(1.3) hand. wyszczególnienie kosztów produkcji i handlu dotyczących obrotu danego przedsiębiorstwa
(1.4) przest. wymienienie elementów pewnej całości
(1.5) przest. specjalizacja
Wiktionary
rzecz. specyfik mrz., specyfika ż.
czas. specyfikować ndk.
przym. specyficzny
przysł. specyficznie
Wiktionary
(1.4) wyliczenie, wyszczególnienie
(1.5) specjalność
Wiktionary
konkretyzować ogólną informację, zwykle w punktach; wyszczególniać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. dyskryminacja, wyzysk lub nierówne traktowanie ze względu na przynależność gatunkową;
Wiktionary
(1.1) Różne rodzaje dyskryminacji (seksizm, hetero-seksizm, rasizm, klasizm, ageizm, ableizm oraz specyzm) wywodzą się z tych samych, fałszywych założeń stojących u podstaw kultury patriarchalnej.
(1.1) Drugi nurt w postaci specyzmu zakłada z kolei, że źródłem moralnego antropocentryzmu jest poczucie wspólnoty wynikające z przynależności do gatunku homo sapiens.
(1.1) Jednym z kluczowych czynników zrozumienia akceptacji klientów względem automatyzacji jest poziom ich specyzmu, czyli przekonania o wyższości ludzi nad innymi gatunkami i technologią – dowiedli naukowcy z polsko-amerykańskiego zespołu.
Wiktionary
IPA: ˈspɛt͡sɨsm̥, AS: specysm̦
Wiktionary
(1.1) antyspecyzm
Wiktionary
(1.1) szowinizm gatunkowy, dyskryminacja gatunkowa, gatunkizm, gatunkowizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. specjalne zadanie
Wiktionary
(1.1) Czy od tego przedrostka „spec” nie zaczynają się nasze najulubieńsze, najintymniejsze wyrazy (specwydział, speczadanie, specłączność, specprzydział, specsanatorium)?
Wiktionary
IPA: ˌspɛd͡zzaˈdãɲɛ, AS: speʒzadãńe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. specjalny zespół
Wiktionary
(1.1) W PKA powołano speczespół roboczy rozpatrujący odwołania, wspomagający pracę prezydium i zespołu branżowego […].
Wiktionary
IPA: spɛd͡zˈzɛspuw, AS: speʒzespuu̯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalna łączność
Wiktionary
(1.1) Czy od tego przedrostka „spec” nie zaczynają się nasze najulubieńsze, najintymniejsze wyrazy (specwydział, speczadanie, specłączność, specprzydział, specsanatorium)?
Wiktionary
IPA: spɛt͡sˈwɔ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: specu̯õṇčność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spedalać.
Wiktionary
rzecz. niespedalanie n.
czas. spedalać ndk.
Wiktionary
wulgarnie:
1. uczynić gejowskim;
2. spedalić się - zachować się jak gej, stać się gejem
SJP.pl
wulgarnie: taki, który stał się pedałem, właściwy pedałowi
SJP.pl
wszelkie czynności wykonywane podczas przesyłania i odbierania towarów
SJP.pl
Sp
Wikipedia
przymiotnik od: spedycja
SJP.pl
1. przedsiębiorstwo zajmujące się przewozem i dostawą towarów;
2. pośrednik handlowy trudniący się zawodowo przewozem lub pośrednictwem w przewozie i w wysyłaniu towarów; dostarczyciel; przewoźnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) transp. osoba lub firma organizująca i nadzorująca transport towarów, pośrednicząca między nadawcą a przewoźnikiem;
Wiktionary
rzecz. spedycja ż.
:: fż. spedytorka ż.
przym. spedycyjny
Wiktionary
pośredniczka handlowa trudniąca się zawodowo przewozem lub pośrednictwem w przewozie i w wysyłaniu towarów
SJP.pl
potocznie: przemówienie; spicz
SJP.pl
[czytaj: spid] slangowa nazwa amfetaminy; spid
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: spidbol]
1. mieszanka lub zestaw dwóch substancji narkotycznych, z których jedna pobudza centralny układ nerwowy, a druga (opioid) działa depresyjnie;
2. odmiana paintballa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: spidkjuber] osoba układająca kostki przestrzenne (np. kostkę Rubika) na czas
SJP.pl
[czytaj: spidkjuberka] kobieta układająca kostki przestrzenne (np. kostkę Rubika) na czas
SJP.pl
[czytaj: spidkjubing] układanie kostek przestrzennych (np. kostki Rubika) na czas
SJP.pl
Speedcubing (znane również jako speedsolving) – dyscyplina polegająca na jak najszybszym ułożeniu kostki Rubika i innych łamigłówek logicznych z jej rodziny.
Wikipedia
[czytaj: spidrower] rodzaj dyscypliny kolarskiej wzorowanej na sporcie żużlowym; żużel na rowerach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolar. sport. sport kolarski wzorowany na sporcie żużlowym;
Wiktionary
Speedrower (ang. "cycle speedway"), w Polsce potocznie "żużel na rowerach" – sport kolarski wzorowany na sporcie żużlowym, w którym zawodnicy ścigają się ze startu wspólnego po owalnym torze z sypką nawierzchnią. Czynnie uprawiany jest w Wielkiej Brytanii, Polsce i Australii. Zawody speedrowerowe rozgrywano także w Stanach Zjednoczonych i Holandii, a pierwsze kroki w speedrowerze stawiano też w Szwecji oraz Japonii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. grykomp. próba ukończenia gry lub jej części w jak najkrótszym czasie;
Wiktionary
Speedrun – rozgrywanie w całości albo we fragmentach (tzw. segmentach) danej gry komputerowej z zamiarem jak najszybszego jej ukończenia. Stosowany najczęściej w celach rozrywkowych lub rywalizacyjnych. Do tego terminu zwykle nie zalicza się gier pierwotnie zaprojektowanych do bicia rekordów (np. gry wyścigowe). Speedrun jest też prezentacją umiejętności danego gracza – w Internecie publikowane są ich wyniki.
Wikipedia
(1.1) Czeka nas 5 dni wypełnionych emocjonującymi speedrunami, a wszystko to w szlachetnym celu!
Wiktionary
czas. speedrunować ndk.
Wiktionary
(1.1) przebieg
Wiktionary
[czytaj: spidłej] wyścigi motocyklowe na torze żużlowym; żużel
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: spidłejowiec] zawodnik biorący udział w wyścigach motocyklowych na żużlu; żużlowiec
SJP.pl
nazwisko niemieckie
SJP.pl
przedstawienie teatralne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przedstawienie teatralne, baletowe, operowe itp.
(1.2) przen. popis, efektowne przedstawienie
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny.
Wiktionary
IPA: ˈspɛktakl̥, AS: spektakl̦
Wiktionary
rzecz. spektakularność ż.
:: zdrobn. spektaklik m.
przym. spektakularny, spektaklowy
przysł. spektakularnie
Wiktionary
(1.1) inscenizacja, widowisko
(1.2) show
Wiktionary
przymiotnik od: spektakl
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób spektakularny
Wiktionary
rzecz. spektakl mrz., spektakularność ż.
przym. spektakularny
Wiktionary
widowiskowy, robiący wrażenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę
Wiktionary
(1.1) Przełom wojny i pokoju przyniósł Polsce niezwykle dramatyczną i spektakularną lekcję historii.
Wiktionary
IPA: ˌspɛktakuˈlarnɨ, AS: spektakularny
Wiktionary
rzecz. spektakularność ż., spektakl mrz.
przysł. spektakularnie
Wiktionary
(1.1) widowiskowy, pokazowy, efektowny, fenomenalny, niezwykły, olśniewający, oszałamiający, niespodziewany, wyjątkowy
Wiktionary
widz;
1. osoba oglądająca przedstawienie, spektakl;
2. osoba przyglądająca się czemuś; widz, obserwant, obserwator
SJP.pl
tyle co: spektrum; zakres (np. usług)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób spektralny
Wiktionary
rzecz. spektrum n.
Wiktionary
odnoszący się do widma, znajdujący się w widmie; widmowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z widmem
Wiktionary
rzecz. spektrum n.
Wiktionary
przyrząd używany do pomiaru rozkładu natężeń w widmie promieniowania elektromagnetycznego
SJP.pl
Spektrofotometria – technika pomiarowa polegająca na ilościowym pomiarze transmisji lub odbicia światła przez próbkę. Od połowy XX wieku stanowi główne narzędzie spektroskopii absorpcyjnej i odbiciowej w bliskim nadfiolecie i świetle widzialnym, a dawniej również w podczerwieni, znajdując szerokie zastosowanie w chemii analitycznej, biologii, medycynie i badaniach materiałowych.
Wikipedia
urządzenie do otrzymywania i fotografowania widm optycznych
SJP.pl
Spektrograf – przyrząd do otrzymywania i trwałej rejestracji widma przykładowo promieniowania elektromagnetycznego. Jest odmianą spektrometru, który rejestruje analizowane widmo. Ze względu na to że wszystkie (poza szkolnymi) spektrometry rejestrują widma, podział na spektrometry, spektroskopy, spektrografy zanika i używa się określenia spektrometr.
Wikipedia
Spektrogram – wykres widma amplitudowego sygnału dla każdej chwili formula_1 dla której sygnał jest określony.
Konstruuje się go dzieląc cały sygnał na części, dla których obliczone amplitudy składowych harmonicznych są wartościami spektrogramu. Argumentami są więc częstotliwość i czas.
Wikipedia
urządzenie uzywane do fotografowania Słońca w promieniowaniu o wybranej długości fali
SJP.pl
Sp
Wikipedia
Spektroheliogram – zarejestrowany obraz wycinka tarczy słonecznej w wąskim przedziale widma elektromagnetycznego otrzymany przez spektroheliograf. Przykładami monochromatycznych obrazów Słońca są: spektroheliogram wapniowy lub spektroheliogram wodorowy.
Wikipedia
Sp
Wikipedia
przyrząd używany do pomiaru współczynnika załamania światła w różnych materiałach optycznych oraz do pomiaru długości fali w widmie optycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. przyrząd do pomiaru widma elektromagnetycznego, w szczególności optycznego;
Wiktionary
(1.1) J. Fraunhofer, kierując swój spektrometr w stronę Słońca (r. 1814), stwierdził, że na tle całego widma ciągłego rozszczepionego światła, od fioletu do czerwieni, występuje kilkaset ciemnych prążków.
Wiktionary
(1.1) spektroskop
Wiktionary
dział spektroskopii zajmujący się badaniem pomiarów długości fali elektromagnetycznej w widmach optycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział spektroskopii zajmujący się pomiarami długości fali promieniowania elektromagnetycznego w widmach optycznych oraz natężenia promieniowania o różnych długościach fali;
Wiktionary
IPA: ˌspɛktrɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: spektrõmetrʹi ̯a
Wiktionary
przym. spektrometryczny
Wiktionary
przyrząd rozszczepiający promieniowanie i umożliwiający obserwację otrzymanego widma
SJP.pl
Sp
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. chem. analiza emitowanego bądź absorbowanego promieniowania elektromagnetycznego;
Wiktionary
Spektroskopia, spektrometria – nauka o powstawaniu i interpretacji widm, uzyskanych w wyniku oddziaływań wszelkich rodzajów promieniowania na materię rozumianą jako zbiorowisko atomów i cząsteczek. Spektroskopia jest też często rozumiana jako ogólna nazwa wszelkich technik analitycznych polegających na generowaniu i interpretacji widm (popularnych w analizie chemicznej, np. kolorymetria, spektrofotometria).
Wikipedia
rzecz. spektroskop mrz.
przym. spektroskopowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z użyciem spektroskopu
Wiktionary
przymiotnik od: spektroskop
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. chem. dotyczący spektroskopii
Wiktionary
rzecz. spektroskopia ż.
Wiktionary
spectrum [czytaj: spektrum]
1. uporządkowany zbiór jakichś zjawisk, pojęć itp. rozpatrywany w całości;
2. zakres lub zasięg jakiegoś zjawiska;
3. widmo optyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
(1.2) mat. zbiór wszystkich wartości własnych danej macierzy kwadratowej lub, ogólniej, operatora liniowego; ;
(1.3) zbiór wielu zjawisk czy pojęć, które rozciągają się od jednej wartości skrajnej do drugiej
(1.4) psych. jednostka (lub zbiór pojęć) pojmowana lub dostrzegana jako całość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ostatnio zmierzone spektrum było bardzo zaszumione i nie użyliśmy go do analizy.
(1.2) Znaleźć spektrum macierzy diagonalnej jest trywialnie – to elementy stojące na przekątnej.
(1.3) Przed nami pojawiło się całe spektrum możliwości.
Wiktionary
IPA: ˈspɛktrũm, AS: spektrũm
Wiktionary
przym. spektralny
przysł. spektralnie
Wiktionary
(1.1-2) widmo
Wiktionary
1. przeprowadzanie ryzykownych transakcji obliczonych na szybki, duży zysk; spekulanctwo;
2. teoretyczne dociekanie nieopierające się na doświadczeniu, niedające się sprawdzić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić
(1.2) ekon. nieuczciwe przedsięwzięcie, wykupywanie i odsprzedaż z dużym zyskiem towarów, na które popyt przewyższa podaż
Wiktionary
Spekulacja – jeden z motywów transakcji kupna-sprzedaży. Celem spekulacji jest osiągnięcie określonego dochodu (zysku) poprzez wykorzystanie przewidywanych zmian cenowych. Przedmiotami transakcji tych są najczęściej instrumenty finansowe, dobra materialne lub nieruchomości.
Wikipedia
rzecz. spekulant m., spekulantka ż., spekulowanie n.
czas. spekulować
przym. spekulacyjny, spekulancki, spekulatywny
Wiktionary
(1.1) domysł, domniemanie, dedukcja, dociekanie, dywagacja, roztrząsanie
Wiktionary
1. przeprowadzanie ryzykownych transakcji obliczonych na szybki, duży zysk; spekulanctwo;
2. teoretyczne dociekanie nieopierające się na doświadczeniu, niedające się sprawdzić
SJP.pl
Spekulacje – wydana w roku 1985 antologia amerykańskich opowiadań science fiction, pod redakcją Isaaca Asimova i Alice Laurance, w przekładzie Bogdana Barana.
Antologia zawiera opowiadania napisane specjalnie na zamówienie redaktorów. Książkę wydało Wydawnictwo Literackie w ramach serii wydawniczej "Fantastyka i Groza".
Wikipedia
przymiotnik od: spekulacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. związany ze spekulacją, dotyczący spekulacji
Wiktionary
rzecz. spekulant mos., spekulantka ż., spekulacja ż., spekulanctwo n., spekulowanie n.
czas. spekulować ndk.
przym. spekulancki, spekulatywny
przysł. spekulacyjnie
Wiktionary
dotyczący spekulanta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spekulantem, dotyczący spekulanta
Wiktionary
rzecz. spekulant mos., spekulantka ż., spekulacja ż., spekulanctwo n., spekulowanie n.
czas. spekulować
przym. spekulacyjny
przysł. spekulacyjnie
Wiktionary
przeprowadzanie ryzykownych transakcji obliczonych na szybki, duży zysk; spekulacja
SJP.pl
człowiek poszukujący okazji do szybkich, intratnych transakcji, trudniący się operacjami handlowymi (nie zawsze uczciwymi)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej;
Wiktionary
Zobacz też: Spekulant (powieść).
Spekulant – osoba zarabiająca na wahaniach cen. Skupuje ona dany produkt, licząc, że jego cena wzrośnie w danym okresie, co z kolei daje możliwość jego odsprzedaży i zarobienia na różnicy cen.
Stanowi zapożyczony w XIX w. germanizm przetrwały do dzisiaj w polszczyźnie, jako negatywnie wartościujące określenie zjawiska ze sfery aktywności gospodarczej.
Wikipedia
(1.1) — Cóż to — zaperzył się — moich krewnych uważasz pani za spekulantów?
Wiktionary
IPA: spɛˈkulãnt, AS: spekulãnt
Wiktionary
rzecz. spekulacja ż., spekulanctwo n., spekulowanie n.
:: fż. spekulantka ż.
czas. spekulować
przym. spekulancki, spekulacyjny
przysł. spekulacyjnie
Wiktionary
(1.1) paskarz, kombinator
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta kupująca coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej
Wiktionary
rzecz. spekulowanie n., spekulant mos., spekulacja ż.
przym. spekulacyjny, spekulancki
czas. spekulować
Wiktionary
1. nieliczący się z doświadczeniem i praktyką, oparty na myśleniu abstrakcyjnym i spekulacji;
2. oderwany od rzeczywistości, abstrakcyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący przypuszczeń, domysłów lub rozważań bez oparcia w pewnych faktach
(1.2) ekon. związany z ryzykownym inwestowaniem w celu osiągnięcia szybkiego zysku
(1.3) filoz. oparty na czysto intelektualnych rozważaniach, bez poparcia w praktyce; oderwany od rzeczywistości
Wiktionary
rzecz. spekulacja ż.
przym. spekulacyjny
Wiktionary
(1.1-2) war. spekulacyjny
(1.1) domyślny
(1.2) ryzykowny
(1.3) abstrakcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hand. wykupywanie towarów a następnie ich odprzedaż z nadmiernym zyskiem
(1.2) myślenie w sposób spekulatywny
Wiktionary
rzecz. spekulacja ż., spekulant m., spekulantka ż., przespekulowanie n.
czas. spekulować ndk., przespekulować dk.
przym. spekulacyjny, spekulancki
przysł. spekulacyjnie
Wiktionary
1. prowadzić działalność, polegającą na tanim skupie i drogiej sprzedaży towarów lub usług;
2. snuć przypuszczenia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) hand. bank. kupować coś i sprzedawać drożej w celu zarobkowym
(1.2) książk. przen. rozgrywać coś, kombinować by uzyskać korzyści
(1.3) książk. filoz. myśleć bez opierania się na doświadczeniu lub w oderwaniu od życia
(1.4) przest. roztrząsać w myślach
Wiktionary
(1.1) Banki spekulują obligacjami i papierami wartościowymi.
(1.1) Wuj Henryk przed laty spekulował na kursie dolara, ale mówi, że się nie opłacało.
(1.2) Byli i tacy mojżeszowi, którzy spekulowali na nieszczęściu swych ziomków.
(1.3) Dziennikarze spekulują i teoretyzują nad wyborem następcy świętego Piotra.
Wiktionary
rzecz. spekulowanie n., spekulacja ż., spekulanctwo n., spekulant mos., spekulantka ż.
przym. spekulancki, spekulacyjny
przysł. spekulatywnie
Wiktionary
(1.1) kombinować
(1.4) zachodzić w głowę, snuć domysły
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z jaskiniami
Wiktionary
IPA: spɛˈlɛɔ, AS: speleo
Wiktionary
ogół zwierząt zamieszkujących jaskinie
SJP.pl
Speleofauna – fauna jaskiń, element fauny wód podziemnych (stygal) – stygonu oraz fauna lądowa zamieszkująca jaskinie, groty i twory antropogeniczne takie jak sztolnie, kopalnie. Speleofauna przystosowana jest do życia w środowisku całkowitego lub częściowego braku światła i dużą wilgotnością (pomijając hydrobionty żyjące w wodach jaskiń). Gatunki zamieszkujące jaskinie orientację przestrzenną zawdzięczają wyspecjalizowanym narządom zmysłu, innym niż wzrok, np. dotyk, echolokacja.
Wikipedia
ogół roślin występujących głównie w jaskiniach
SJP.pl
specjalista zajmujący się budową i pochodzeniem jaskiń; jaskinioznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. naukowiec zajmujący się speleologią
(1.2) osoba eksplorująca jaskinie
Wiktionary
(1.1) Wraz z innymi speleologami odkrył kilka jaskiń w Andach.
(1.2) W jej sklepie, oprócz alpinistów, zaopatrują się też speleolodzy amatorzy i w ogóle ambitniejsi turyści górscy.
Wiktionary
rzecz. speleologia ż.
przym. speleologiczny
Wiktionary
(1.2) grotołaz
Wiktionary
1. dział geologii zajmujący się budową i pochodzeniem jaskiń; jaskinioznawstwo;
2. odkrywanie i penetracja jaskiń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. nauka o jaskiniach;
Wiktionary
Speleologia ( spelaeum z σπήλαιον „jaskinia” i -λογία od λόγος „mowa, nauka”) – nauka o jaskiniach. Przedmiotami zainteresowania speleologii są m.in.: geneza i rozwój jaskiń, cechy środowiska przyrodniczego jaskiń (mikroklimat, stosunki wodne, przyroda ożywiona – flora i fauna itp.), problemy ochrony i in. Jaskinie są również obiektem zainteresowania innych nauk, m.in.: geologii, hydrogeologii, paleontologii, archeologii, turyzmu.
Wikipedia
IPA: ˌspɛlɛɔˈlɔɟja, AS: speleoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. speleolog mos.
przym. speleologiczny
Wiktionary
(1.1) jaskinioznawstwo
Wiktionary
przymiotnik od: speleologia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geol. związany ze speleologią, dotyczący speleologii
Wiktionary
rzecz. speleologia ż., speleolog mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna groty, jaskini, kopalni lub innego podziemnych obiektów tego typu
Wiktionary
[czytaj: spelczeker] program komputerowy do wyszukiwania i poprawiania błędów zapisu; korektor
SJP.pl
miejsce schadzek ludzi z tak zwanego marginesu społecznego; melina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od spelunka
(1.2) matecznik marginesu społecznego
(1.3) licha knajpa
Wiktionary
(1.2) Wieczorami, po okradzeniu podróżnych, wracali do speluny w przydworcowej kamienicy.
(1.3) Natychmiast otoczyły go opary wylanych trunków i martwych marzeń, typowe dla takich spelun. Ruszył w stronę baru.
Wiktionary
rzecz. spelunka ż.
Wiktionary
(1.2) melina
Wiktionary
lokal, w którym się zwykle spotykają elementy przestępcze; obskurna knajpa, speluna, melina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przestępczy matecznik
(1.2) licha knajpa
(1.3) daw. jaskinia
(1.4) daw. nora
Wiktionary
(1.2) Grog kupił w jednej z nadbrzeżnych spelunek.
(1.2) W spelunkach, tam, gdzie granda wódkę piła, i Stasiek pił, choć serce z bólu łka.
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. speluna ż.
Wiktionary
(1.2) pot. posp. mordownia
Wiktionary
przymiotnik od: spelunka
SJP.pl
uczynić karalnym, wpisać do systemu kar przewidzianych w kodeksie karnym
SJP.pl
1. krótka dwurzędowa kurtka;
2. dawniej: ubiór męski przypominający frak z obciętymi połami,
3. dawniej: damski kaftanik noszony na sukni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: spencer
SJP.pl
[czytaj: spenserowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Spencera lub z nim związany
SJP.pl
dawniej: łożyć na coś pieniądze; wydatkować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
młodzieżowo: wystraszyć się, stchórzyć; wydygać, zestrachać się, zastrachać się, wystrachać się
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
określenie wykonawcze: zanikając, przyciszając
SJP.pl
dawniej: słonina; szperka, spyrka, szpyrka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. wędzona słonina
Wiktionary
(1.1) Do kawałka wiszącej sperki przylatywały sikory.
(1.1) Włosy mu porosły «w orle pióra», paznogcie «w dzikie szpony», chodził teraz w przepoconej sukmanie, żarł chciwie razowiec ze sperką i żłopał gorzałę z taką naiwnością, jakby to była woda sodowa z sokiem porzeczkowym.
Wiktionary
(1.1) szperka, szpyrka; reg. śl. szpyrka
Wiktionary
pokrywać, obsypywać kroplami; zraszać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w południowym Lacjum, w prowincji Latina;
Wiktionary
Sperlonga – miejscowość i gmina we Włoszech, w południowym Lacjum, w prowincji Latina. Miasto położone na wybrzeżu Morza Tyrreńskiego na trasie Terracina – Gaeta. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 3091 osób, gęstość zaludnienia wynosi 171,7 os./km².
Wikipedia
(1.1) Nocą 28 grudnia przeprawił się przez rzeczkę S. Anastasia kpt. Sznayder z dwiema kompaniami i rankiem ruszył na Sperlongę. Miasteczko to leżało nad morzem, na wysokim skalistym wzniesieniu i otoczone było bagnami, kanałami i zaroślami. Tylko niewielkie tereny koło miasta były uprawne. Toteż 1257 mieszkańców Sperlongi żyło głównie z rybołówstwa, polowania i kontrabandy. Nie trudnili się oni jednak rozbojem i uchodzili za ludzi spokojnych. Stojący tu garnizon neapolitański na wiadomość o zbliżaniu się Polaków cofnął się (…)
Wiktionary
płyn zawierający plemniki, wytwarzany przez narządy rozrodcze mężczyzn i samców zwierząt; nasienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Przed bankiem spermy ustawiła się kolejka młodych mężczyzn chcących zarobić na oddaniu nasienia.
(1.1) Sperma szczupłych mężczyzn jest nie tylko wyższej jakości, ale także jest jej więcej niż u otyłych. U panów z nadwagą wzrasta ryzyko uszkodzeń DNA plemników.
(1.1) Panu się sperma rzuciła na mózg, to jasne.
Wiktionary
IPA: ˈspɛrma, AS: sperma
Wiktionary
rzecz. spermatozoid mrz., aspermia ż.
przym. spermowy
Wiktionary
(1.1) nasienie, ejakulat
Wiktionary
półpłynna substancja wypełniająca przestrzenie jamiste w przedniej części głowy kaszalota; olbrot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. zool. półpłynna substancja występująca w głowie kaszalota;
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Podobnie jak ambrę czy spermacet, wielorybnicy pozyskiwali tran z ciał wielorybów.
Wiktionary
przym. spermacetowy
Wiktionary
(1.1) olbrot
Wiktionary
1. → spermacet;
2. kaszalot spermacetowy - gatunek ssaka morskiego; potwal
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sporządzony ze spermacetu
(1.2) związany ze spermacetem, dotyczący spermacetu
Wiktionary
rzecz. spermacet mrz.
Wiktionary
w zootechnice: wytwarzanie spermy przez samce zwierząt
SJP.pl
nieposiadający wici plemnik niektórych roślin, gameta męska bez możliwości czynnego ruchu
SJP.pl
Spermacjum – nieuwiciona gameta męska. W odróżnieniu od typowych plemników, nie mając wici, spermacja nie są zdolne do aktywnego ruchu lub mogą w niewielkim zakresie wykonywać ruchy pełzakowate lub ślizgowe. U krasnorostów spermacja wytwarzane są w plemniach (zwykle na końcu nici). Po uwolnieniu do wody wydzielają poza komórkę polisacharydy, tworząc wypustki ułatwiające dryfowanie i przyleganie do włostka gamety żeńskiej (karpogonium).
Wikipedia
w biologii: niedojrzała komórka rozrodcza męska stanowiąca formę przejściową w procesie tworzenia plemników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odżywianie się nasionami innego gatunku
Wiktionary
pakiet plemników, który samiec przekazuje samicy podczas godów; wytwarzany m.in. przez skorpiony, ślimaki, niektóre ryby
SJP.pl
Spermatofor, plemniomieszek – wytwarzany przez samca u niektórych gatunków zwierząt pakiet plemników otoczonych osłonką, który przekazywany jest samicy podczas godów. Spermatofory wytwarzane są przez pierścienice (pijawki) mięczaki, stawonogi (owady, skorupiaki, pareczniki), płazy, niektóre ryby.
Wikipedia
w biologii: proces tworzenia się i dojrzewania plemników w męskim gruczole rozrodczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. proces tworzenia plemników w jądrach
Wiktionary
Spermatogeneza (spermogeneza) – proces powstawania i dojrzewania plemników – gamet męskich, który odbywa się w jądrach – gonadach męskich.
Dzięki niemu komórki macierzyste (spermatogonia) rozwijają się w dojrzałe plemniki. Proces ten rozpoczyna się w okresie pokwitania i ma trzy fazy: spermatogoniogenezę (podziały mitotyczne), spermatocytogenezę (podziały mejotyczne) oraz spermiogenezę (przeobrażenie spermatyd w plemniki). Zachodzi on w kanalikach nasiennych jądra.
Wikipedia
rzecz. spermatozoid mrz.
Wiktionary
(1.1) spermogeneza
Wiktionary
w biologii: pierwotna komórka rozrodcza męska u zwierząt i człowieka, z której powstają plemniki; spermatogonia
SJP.pl
w biologii: pierwotna komórka rozrodcza męska u zwierząt i człowieka, z której powstają plemniki; spermatogonia
SJP.pl
Spermatogonium (l.mn. spermatogonia), męska komórka prapłciowa – diploidalna komórka macierzysta plemników, która powstaje w czasie embriogenezy z gonocytów (pierwotnych komórek płciowych) i wyściela kanaliki nasienne jąder. Podlega spermatogenezie podczas dojrzewania płciowego, w wyniku której z niektórych z nich powstaną, na drodze mitozy, spermatocyty.
Wikipedia
plemniki
SJP.pl
plemnik zwierząt, człowieka i niektórych roślin; spermatozoon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. med. plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin
Wiktionary
(1.1) Mitochondrialny DNA jest dziedziczone tylko po matce, ponieważ główka spermatozoidu nie zawiera mitochondriów.
Wiktionary
IPA: ˌspɛrmatɔˈzɔjit, AS: spermatozoi ̯it
Wiktionary
rzecz. sperma ż., spermatogeneza ż.
Wiktionary
(1.1) plemnik
Wiktionary
plemnik zwierząt, człowieka i niektórych roślin; spermatozoid
SJP.pl
męska haploidalna komórka płciowa, z której powstaje plemnik; niedojrzały plemnik
SJP.pl
Spermatyzacja – jeden ze sposobów rozmnażania płciowego. Polega na połączeniu się haploidalnego zarodnika typu spermacjum ze strzępką haploidalnej grzybni. Może nastąpić tylko wtedy, gdy zarodnik i grzybnia należą do różnych typów płciowych oznaczanych jako (+) i (–). W wyniku kontaktu spermacjum z grzybnią następuje plazmogamia, kariogamia dopiero po dłuższej przerwie. Tego typu rozmnażanie występuje u podstawczaków z rzędu rdzowców ("Pucciniales") oraz u wielu workowców.
Wikipedia
pejoratywnie: brak obycia w kontaktach z kobietami, połączony z uzależnieniem od pornografii i masturbacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) slang. obraź. ogół spermiarzy
Wiktionary
rzecz. spermiarz m.
czas. spermić ndk.
Wiktionary
pejoratywnie: mężczyzna nieobyty w kontaktach z kobietami, zwykle uzależniony od pornografii i masturbacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. obraź. mężczyzna ciągle myślący o seksie, który przez jednoczesny brak intymnych relacji z kobietami wykazuje poddańczą postawę wobec nich
Wiktionary
(1.1) (…) przegryw może być spermiarzem, ale nie zawsze nim jest. Są przegrywy z honorem, które nie spermią do l0ch sic. tak jak robią to spermiarze.
Wiktionary
rzecz. spermiarstwo mrz.
przym. spermiarski
czas. spermić
przysł. spermiarsko
Wiktionary
(1.1) kukold, białorycerz, pantoflarz
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy poliamin, chroniący DNA plemników przed kwasowym środowiskiem pochwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy poliamin, ochrania DNA plemników przed kwasowym środowiskiem pochwy, reguluje laktację ssaków;
Wiktionary
Spermidyna – organiczny związek chemiczny należący do poliamin.
Biologiczną rolą spermidyny jest ochrona DNA plemników przed kwasowym środowiskiem pochwy, które mogłoby spowodować jego denaturację, gdyż same są zasadowe. Ponadto spermidyna wraz z putrescyną i sperminą, reguluje laktację ssaków.
Wikipedia
(1.1) Do tej pory wykazano, że podawanie spermidyny wydłuża życie myszy o trzydzieści procent.
Wiktionary
IPA: ˌspɛrmʲiˈdɨ̃na, AS: spermʹidỹna
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy poliamin, powstający ze spermidyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy poliamin, bierze udział w metabolizmie wszystkich komórek organizmów eukariotycznych, wchodzi w skład spermy;
Wiktionary
Spermina – organiczny związek chemiczny z grupy poliamin. Związek ten bierze udział w metabolizmie wszystkich komórek organizmów eukariotycznych.
Powstaje ze spermidyny. Można ją odnaleźć w szerokiej gamie tkanek i organizmów, jest także niezbędnym czynnikiem wzrostowym dla niektórych bakterii. Występuje w formie polikationowej we wszystkich wartościach pH.
Wikipedia
(1.1) Kryształy fosforanu sperminy zostały po raz pierwszy opisane przez Antona van Leeuvenhoeka w 1678 roku.
Wiktionary
IPA: spɛrˈmʲĩna, AS: spermʹĩna
Wiktionary
(1.1) gerontyna, muskulamina, neurydyna
Wiktionary
etap spermatogenezy, w którym spermatydy przekształcają się w dojrzałe plemniki
SJP.pl
badanie jakości i ilości nasienia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spermą, dotyczący spermy
Wiktionary
rzecz. sperma ż.
Wiktionary
ustawić elementy danego zbioru skończonego w określony sposób
SJP.pl
1. dostosować coś (np. urządzenia, usługi, oferty) do potrzeb indywidualnego użytkownika, np. spersonalizować informacje;
2. trwale nanieść dane osobowe na dokument, np. spersonalizować paszport;
3. nadać czemuś charakter osobisty, nastawiony na poszanowanie drugiej osoby, np. spersonalizować życie w rodzinie;
4. powiązać pewne fakty i problemy z daną osobą zamiast ująć je ogólnie, np. spersonalizować obietnicę
SJP.pl
1. nadać cechy ludzkie zwierzętom, przedmiotom lub zjawiskom; upersonifikować;
2. uczynić umownym znakiem idei, rzeczy, osoby itp.; upersonifikować, uosobić;
3. zostać najlepszym lub typowym reprezentantem jakichś cech, poglądów lub wartości; upersonifikować, uosobić;
4. dostosować do potrzeb lub oczekiwań odbiorcy; spersonalizować
SJP.pl
zastosować peryfrazę (omówienie, zabieg stylistyczny polegający na zastąpieniu konkretnej nazwy czegoś przez charakterystykę, opis lub metaforę)
SJP.pl
minerał, arsenek platyny
SJP.pl
minerał z grupy granatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy granatów;
Wiktionary
Spessartyn – minerał z gromady krzemianów, jest odmianą manganowo-glinową granatu. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od miasta Spessart w Bawarii w Niemczech, gdzie minerał ten odkryto po raz pierwszy.
Wikipedia
IPA: spɛsˈːartɨ̃n, AS: spe•sartỹn
Wiktionary
magmowa skała żyłowa z grupy lamprofirów
SJP.pl
wprowadzić w zakłopotanie, pozbawić pewności siebie
SJP.pl
wprowadzić w zakłopotanie, pozbawić pewności siebie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. peszyć)
(1.1) dokonany od|peszyć.
czasownik zwrotny dokonany speszyć się (ndk. peszyć się)
(2.1) dokonany od|peszyć się.
Wiktionary
czasownik dokonany
(1.1) pot. zgasić papierosa
Wiktionary
utrwalony w pewnej formie; zakonserwowany
SJP.pl
w matematyce: cecha elementów spełnialnych
SJP.pl
zdolny do bycia spełnionym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spełniać.
Wiktionary
czas. spełniać ndk.
Wiktionary
1. wywiązywać się z obietnicy lub przyrzeczenia;
2. mieć wymagane cechy, własności, kompetencje itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spełnić)
(1.1) robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia
(1.2) być zgodnym z wymaganiami
(1.3) mat. po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę
czasownik zwrotny niedokonany spełniać się (dk. spełnić się)
(2.1) urzeczywistniać się
(2.2) realizować się, czuć satysfakcję ze swojej pracy, roli, stanowiska
Wiktionary
(1.1) Dobrze spełnia swoje obowiązki.
(1.2) Ta część nie spełnia wymogów specyfikacji technicznej.
(1.2) Twoja karta graficzna nie spełnia minimalnych wymagań „Wieśka”.
(1.3) Równanie kwadratowe jest spełniane przez co najwyżej dwa pierwiastki.
(2.1) Oby zawsze spełniały się wszystkie twoje życzenia.
(2.2) Świetnie się spełnia w roli ojca.
Wiktionary
IPA: ˈspɛwʲɲät͡ɕ, AS: speu̯ʹńäć
Wiktionary
dk. spełnić
rzecz. spełnianie n., spełnienie n.
przym. spełniony
Wiktionary
(1.1) czynić zadość, zadośćuczynić, ziszczać, urzeczywistniać, wykonywać, wywiązywać się z czegoś, wypełniać, realizować, ziszczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spełnić.
Wiktionary
IPA: spɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: speu̯ʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. spełnić dk., spełniać ndk.
Wiktionary
taki, który się spełnił, urzeczywistnił
SJP.pl
1. wywiązać się z obietnicy lub przyrzeczenia;
2. nabyć wymagane cechy, własności, kompetencje itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spełniać)
(1.1) dokonany od|spełniać.
Wiktionary
(1.1) Gdyby nie ta książka, nigdy nie opuściłby Takodany i nie znalazłby się na Yavinie 4, by spełnić swój sen o bohaterskich czynach na rzecz Sojuszu Rebeliantów.
Wiktionary
IPA: ˈspɛwʲɲit͡ɕ, AS: speu̯ʹńić
Wiktionary
czas. pełnić, spełniać
rzecz. spełnienie n.
Wiktionary
(1.1) zrealizować
Wiktionary
taki, który spełznął (został odbarwiony przez słońce); spełźnięty, spełzły; spłowiały
SJP.pl
1. pełznąc zejść z czegoś, zsunąć się;
2. dawniej: minąć, upłynąć bez pożądanych rezultatów
SJP.pl
taki, który spełzł (został odbarwiony przez słońce); spełźnięty, spełznięty; spłowiały
SJP.pl
taki, który spełznął (został odbarwiony przez słońce); spełznięty, spełzły; spłowiały
SJP.pl
skrót od: sun protection factor - wskaźnik ochrony przeciwsłonecznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sfotoszopować] obrobić zdjęcie lub film w programie graficznym; sfotoszopować, wyfotoszopować, wyphotoshopować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = praw. sąd pierwszej instancji
Wiktionary
spi (z samples per inch – próbek na cal) – jednostka rozdzielczości skanerów określająca częstość wykonywanych próbkowań obrazu, która jest wykonywana przez przetworniki urządzenia rejestrującego.
Do określenia rozdzielczości drukarek, ploterów, naświetlarek wykorzystuje się parametr dpi.
Wikipedia
określenie wykonawcze: z prostotą, czysto, równo, spokojnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) muz. równo, bez patosu
Wiktionary
[czytaj: spikkato] technika gry na instrumentach strunowych, polegająca na wydobywaniu dźwięków przy pomocy lekkich odbić smyczka od struny; saltato
SJP.pl
Sp
Wikipedia
potocznie: członkini zespołu Spice Girls
SJP.pl
budynek przeznaczony do przechowywania zapasów żywnościowych; spichrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. budynek służący za magazyn zbóż
Wiktionary
Spichlerz ("spichrz", "śpichlerz", "elewator zbożowy") – jedno- lub kilkukondygnacyjna budowla przeznaczona do przechowywania materiałów sypkich, głównie ziaren zbóż – luzem lub w workach, charakteryzująca się zwartą bryłą, stromymi dachami, trójkątnymi szczytami i niewielkimi oknami.
Wikipedia
IPA: ˈspʲixlɛʃ, AS: spʹiχleš
Wiktionary
rzecz. spichrz m.
:: zdrobn. spichlerzyk m.
przym. spichlerzowy
Wiktionary
(1.1) spichrz, daw. swironek, gwara. świren, świernia
Wiktionary
przymiotnik od: spichlerz
SJP.pl
zdrobnienie od: spichlerz
SJP.pl
budynek przeznaczony do przechowywania zapasów żywnościowych; spichlerz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż;
Wiktionary
IPA: spʲixʃ, AS: spʹiχš
Wiktionary
rzecz. spichlerz m.
przym. spichrzowy
Wiktionary
(1.1) war. spichlerz
Wiktionary
omacnica spichrzanka - ćma z rodziny omacnicowatych, szkodnik domowy; mól spożywczy, mól kuchenny
SJP.pl
spichrzel surynamski - gatunek chrząszcza z rodziny spichrzelowatych
SJP.pl
o cechach spichrzelowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
Spichrzelowate ("Silvanidae") – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych.
Wikipedia
o cechach spichrzelowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
polegający na odkładaniu się substancji w żywym organizmie
SJP.pl
przymiotnik od: spichrz
SJP.pl
potocznie: przemówienie; speech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. krótkie przemówienie lub mowa
Wiktionary
(1.1) Przyniesiono wino, i kapitan wypił naprzód za moje zdrowie stojąc, wyjąknąwszy rodzaj spiczu przed wychyleniem kieliszka.
(1.1) W krótką przerwę wdarłem się ze spiczem o Kirku Douglasie, który nie dość, że aktor, to jeszcze znawca sztuki.
Wiktionary
rzecz. spiker mos., spikerka ż.
przym. spikerski
Wiktionary
dawniej:
1. jednoroczny jeleń, którego pierwsze poroże nie ma odnóg; szpiczak;
2. narzędzie o spiczastym zakończeniu
SJP.pl
Spiczak ("Brzeziński I, Spiczak-Brzeziński I, Spiczek, Zabawa odmienny") – kaszubski herb szlachecki, odmiana herbu Zabawa.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) ostro, z ostrym, wąskim zakończeniem, w kształcie szpica
Wiktionary
IPA: spʲiˈt͡ʃastɔ, AS: spʹičasto
Wiktionary
rzecz. szpic m.
przym. szpiczasty, spiczasty
przysł. szpiczasto
Wiktionary
(1.1) szpiczasto
Wiktionary
mający spiczastą głowę
SJP.pl
mający spiczasty nos
SJP.pl
zwężający się na końcu w szpic; szpiczasty; śpiczasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ostre, wąskie zakończenie
Wiktionary
(1.1) Przy fortepianie siedział wysoki pan o szlachetnej twarzy okolonej spiczastą, siwiejącą bródką.
Wiktionary
IPA: spʲiˈt͡ʃastɨ, AS: spʹičasty
Wiktionary
rzecz. szpic m., szpica ż., szpikulec m., szpilka ż.
przysł. szpiczasto, spiczasto
Wiktionary
(1.1) szpiczasty, ostry
Wiktionary
Spiczyn – wieś w Polsce położona na Wysoczyźnie Lubartowskiej, w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Spiczyn. Leży nad rzeką Bystrzycą (dopływ Wieprza), przy drodze wojewódzkiej nr 829
Miejscowość jest sołectwem, siedzibą gminy Spiczyn. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z roku 2011 wieś miała 688 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Spiczyn
SJP.pl
slangowa nazwa amfetaminy; speed
SJP.pl
[czytaj: spajder] środowiskowo: otwarte nadwozie dwuosobowego samochodu sportowego; roadster, spyder
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: SPAJdermen] superbohater obdarzony wskutek ugryzienia przez radioaktywnego pająka takimi mocami jak wielka siła, zwinność, szybkość, umiejętność chodzenia po ścianach oraz pajęczy zmysł ostrzegający przed niebezpieczeństwem; posiada też na przegubach rąk urządzenia do wystrzeliwania substancji przypominającej pajęczą sieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. fikcyjna postać komiksowa i filmowa;
Wiktionary
(z
Wikipedia
(1.1) Dorywczo zarabia w redakcji jako dochodzący fotoreporter, który ma wyłączność na zdjęcia Spider-Mana, czyli samego siebie.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. fikcyjna postać komiksowa i filmowa;
Wiktionary
(1.1) W kinach można zobaczyć kolejną część przygód Spidermana – Człowieka Pająka.
Wiktionary
potocznie: spidować się - brać narkotyki
SJP.pl
1. piekąc zbyt długo, wysuszyć lub zarumienić coś za bardzo;
2. zbyt mocno opalić na słońcu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spiec.
Wiktionary
czas. spiec dk., spiekać ndk., piec ndk.
rzecz. spiekanie n., piec m., pieczenie n.
przym. piekarski
Wiktionary
1. piekąc zbyt długo, wysuszyć lub zarumienić coś za bardzo;
2. zbyt mocno opalić na słońcu
SJP.pl
określenie wykonawcze: rozwijając, coraz głośniej
SJP.pl
produkt spiekania
SJP.pl
potocznie: spiekota
SJP.pl
pracownica spiekalni
SJP.pl
związany z procesem spiekania
SJP.pl
robotnik w spiekalni
SJP.pl
o kawałkach węgla, rudy itp.: dający się zlepić w większe bryły pod wpływem wysokiej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spiekać.
Wiktionary
Sp
Wikipedia
rzecz. piec mrz., spieczenie n., spiekota ż.
czas. piec
przym. piekarski
Wiktionary
1. zbyt mocno opalać się na słońcu;
2. zlepiać się pod wpływem wysokiej temperatury
SJP.pl
1. zbyt mocno opalać się na słońcu;
2. zlepiać się pod wpływem wysokiej temperatury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. dotkliwy upał przy dużym nasłonecznieniu
Wiktionary
Spiekota – album zespołu De Mono z 2012 roku zawierający covery polskich przebojów z lat 60. i 70. utrzymane w stylu reggae. W nagraniach gościnnie udział wzięli Marika, Junior Stress, Dawid Portasz oraz Cheeba.
Wikipedia
(1.1) Pamiętasz te długie marsze na spiekocie, kiedy nieraz piliśmy wodę z kałuży; albo ten pochód przez bagno, w którym zamoczyliśmy ładunki; albo te noclegi w lasach i na polach, kiedy jeden drugiemu spychał głowę z tornistra i ukradkiem ściągał płaszcz służący za wspólną kołdrę?
(1.1) Mam już dość tej spiekoty!
Wiktionary
IPA: spʲjɛˈkɔta, AS: spʹi ̯ekota
Wiktionary
rzecz. spiekanie n., spiekłość ż.
czas. spiec dk., spiekać ndk.
przym. spiekany, spiekły
Wiktionary
(1.1) gorąc, gorąco, patelnia, skwar, ukrop, upał, war, żar; reg. hyca; reg. śl. hica
Wiktionary
przymiotnik do: spiek
SJP.pl
wysuszony i popękany od gorąca
SJP.pl
[czytaj: spilberg] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: spilbergowski] taki jak u Spielberga, charakterystyczny dla filmów Spielberga
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) film. związany z twórczością reżysera Stevena Spielberga
Wiktionary
przyrząd do tworzenia piany z mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. kulin. urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy
(1.2) chem. substancja, która dodana do płynu wytwarza pianę
Wiktionary
IPA: ˈspʲjɛ̇̃ɲat͡ʃ, AS: spʹi ̯ė̃ńač
Wiktionary
rzecz. spienianie n., piana ż., pianka, spienienie n., spieniarka ż.
czas. spieniać ndk., spienić dk.
przym. pianowy, pienisty, piankowy
Wiktionary
(1.1) spieniarka
(1.2) środek pianotwórczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spieniać.
Wiktionary
rzecz. niespienianie n., pianka ż., spieniacz mrz.
czas. spieniać ndk.
Wiktionary
zapieniać;
1. czynić coś pieniącym się;
2. pokrywać po wierzchu pianą;
3. potocznie: złościć; wkurzać, wnerwiać, wpieniać;
4. spieniać się -
a) pokrywać się pianą;
b) potocznie: złościć się; pienić się, wpieniać się
SJP.pl
wytworzyć pianę z czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spieprzać.
Wiktionary
IPA: spʲjɛˈpʃãɲɛ, AS: spʹi ̯epšãńe
Wiktionary
czas. spieprzać
Wiktionary
wulgarnie: uciekać, czmychać, zmykać
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. uciekać
Wiktionary
(1.1) Spieprzaj pan!
(1.1) Ktoś nas zobaczył, spieprzamy stąd!
Wiktionary
IPA: ˈspʲjɛpʃat͡ɕ, AS: spʹi ̯epšać
Wiktionary
rzecz. spieprzanie n.
czas. pieprzyć, spieprzyć dk.
przym. pieprznięty
Wiktionary
(1.1) uciekać, pot. spływać, pot. spylać, pot. zmywać się, wulg. spierdalać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spieprzyć.
Wiktionary
czas. spieprzyć
rzecz. pieprz mrz.
Wiktionary
1. potocznie: zepsuć coś lub zrobić coś byle jak;
2. potocznie: uciec skądś;
3. spieprzyć się - spaść z wysokości
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) pot. źle coś wykonać
czasownik nieprzechodni
(2.1) dokonany od|spieprzać. (uciekać)
Wiktionary
(1.1) Nie rozumiem, jak mogłeś to spieprzyć!
(1.1) - Czemu nie ma muzyki? - Pewnie radio się spieprzyło.
Wiktionary
IPA: ˈspʲjɛpʃɨt͡ɕ, AS: spʹi ̯epšyć
Wiktionary
czas. spieprzać, pieprzyć
przym. pieprznięty
rzecz. pieprz mrz., spieprzenie n.
Wiktionary
(1.1) zepsuć, zawalić, pot. sknocić, wulg. spierdolić
Wiktionary
dający się usunąć przez pranie
SJP.pl
piorąc usuwać brud lub plamy z materiału, piorąc odbarwiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sprać)
(1.1) usuwać nieczystości, farbę, kolor z tkaniny poprzez pranie
(1.2) bić dotkliwie
czasownik zwrotny niedokonany spierać się (dk. sprać się)
(2.1) poddawać się usuwaniu brudu, plamaam, farby, koloru
czasownik zwrotny niedokonany spierać się (dk. brak)
(3.1) prowadzić spór
Wiktionary
(1-2)
:: rzecz. spieranie n., spranie n.
:: przym. spieralny
(3.1)
:: rzecz. spieranie się n., spór mrz.
:: przym. sporny
Wiktionary
(1.1) odpierać
(1.2) bić, tłuc, walić
(2.1) schodzić
(3.1) dyskutować, kłócić się, kruszyć kopie, sprzeczać się, prowadzić / toczyć / wieść spór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spierdalać.
Wiktionary
IPA: ˌspʲjɛrdaˈlãɲɛ, AS: spʹi ̯erdalãńe
Wiktionary
rzecz. spierdolenie n.
czas. zapierdalać, pierdolić, spierdalać ndk., spierdolić dk.
Wiktionary
wulgarnie: uciekać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spierdolić)
(1.1) wulg. pospiesznie oddalać się z jakiegoś miejsca
Wiktionary
(1.1) Mam ci tylko do powiedzenia dwa słowa: spierdalaj, skurwysynie!
(1.1) Jak im świsnąłem tą łopatą przed nosem, to spierdalali, aż się kurzyło.
Wiktionary
IPA: spʲjɛrˈdalat͡ɕ, AS: spʹi ̯erdalać
Wiktionary
rzecz. spierdalanie n., spierdolenie n.
czas. spierdolić dk.
Wiktionary
(1.1) posp. spieprzać, spierdzielać; neutr. uciekać
Wiktionary
potocznie: zrobić coś źle lub nieudolnie; spieprzyć, spierdzielić, spierdolić
SJP.pl
potocznie: robić coś źle lub nieudolnie; spieprzać, spierdzielać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spierdolić.
Wiktionary
IPA: ˌspʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ, AS: spʹi ̯erdolẽńe
Wiktionary
rzecz. spierdalanie n.
czas. zapierdalać, pierdolić, spierdalać ndk., spierdolić dk.
Wiktionary
wulgarnie:
1. coś nieudanego; knot, niewypał;
2. osoba nieradząca sobie z czymś
SJP.pl
zjebać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. zniszczyć, zepsuć, spartaczyć;
2. uciec;
3. zrzucić (kogoś skądś);
4. spierdolić się:
a) spaść;
b) pierdnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) wulg. dokonany od|spierdalać.
czasownik przechodni
(2.1) wulg. zepsuć
(2.2) wulg. zrobić źle
(2.3) wulg. zrzucić, zepchnąć; przewrócić
(2.4) wulg. uciec
Wiktionary
(2.1) Te kurwy spierdoliły mi kompa!
(2.2) Ten pojebaniec znów totalnie spierdolił sprawę.
(2.3) Widziałeś, jak ten koleś spierdolił staruchę z ławki?
(2.4) Na szczęście udało się nam spierdolić przed policją.
Wiktionary
IPA: spʲjɛrˈdɔlʲit͡ɕ, AS: spʹi ̯erdolʹić
Wiktionary
czas. pierdolić, wpierdolić, wypierdolić, podpierdolić, zapierdolić, dopierdolić, spierdalać, zapierdalać
rzecz. spierdalanie n., spierdolenie
Wiktionary
(2.1) zepsuć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. odczasownikowy od|spierdzielać.
Wiktionary
rzecz. niespierdzielanie n., spierdzielenie n.
czas. spierdzielać ndk., spierdzielić dk.
Wiktionary
potocznie: spierdzieć się - zanieczyścić powietrze gazami trawiennymi
SJP.pl
obliczyć pierwiastek danej liczby
SJP.pl
o skórze, wargach itp.: stawać się szorstkim
SJP.pl
o skórze: szorstki, chropowaty; spierzchły
SJP.pl
o skórze: szorstki, chropowaty; spierzchnięty
SJP.pl
dawniej: skręcać, zwijać
SJP.pl
dawniej: skręcić, zwinąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spieszczać.
Wiktionary
1. nadawać głosowi pieszczotliwe brzmienie;
2. używać słów w formie zdrobniałej, pieszczotliwej;
3. dawniej: rozpieszczać
SJP.pl
1. nadać głosowi pieszczotliwe brzmienie;
2. użyć słowa w formie zdrobniałej, pieszczotliwej;
3. dawniej: rozpieścić
SJP.pl
Spieszczenie – wyraz nadający pieszczotliwą formę wypowiedzi oraz określający stosunek osoby mówiącej do przedmiotu/osoby nazywanej. W funkcji spieszczeń bywają używane często zdrobnienia. Istnieją jednak także osobne formacje hipokrystyczne tworzone za pomocą specjalnych sufiksów przy znacznych zwykle modyfikacjach podstawy słowotwórczej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spieszyć.
Wiktionary
IPA: spʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: spʹi ̯ešẽńe
Wiktionary
czas. spieszyć, śpieszyć
rzecz. spieszność ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zob. śpiesznie.
Wiktionary
(1.1) Rozmówczyni dreptała więc spiesznie długim korytarzem w kierunku kuchni, która mieściła się przy końcu służbowego skrzydła domu.
Wiktionary
przysł. śpiesznie, śpieszno, spieszno
czas. śpieszyć
rzecz. spieszność ż.
Wiktionary
(1.1) śpieszno, spieszno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: spiesznie, spieszno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: spieszny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z wielką chęcią, z pośpiechem
Wiktionary
(1.1) W pierwszą niedzielę po Wniebowzięciu Górnoślązaczkom spieszno do Piekar.
Wiktionary
rzecz. spieszność ż.
przym. spieszny
przysł. spiesznie, śpiesznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest spieszne; cecha tych, którzy są spieszni
Wiktionary
rzecz. pośpiech m., spieszenie n., pospieszenie n., przyspieszenie n., przyspieszanie n., pospieszny mrz.
czas. śpieszyć, spieszyć ndk., pospieszyć dk., przyspieszyć dk., przyspieszać ndk.
przym. spieszny, pospieszny
przysł. spiesznie, pospiesznie, śpiesznie, spieszno
Wiktionary
szybki, prędki, pospieszny; śpieszny
SJP.pl
Spieszyn – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Brańsk.
W 1921 roku wieś liczyła 38 domów i 227 mieszkańców, w tym 172 katolików i 51 prawosławnych oraz 4 wyznania mojżeszowego. wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową.
Wikipedia
uczynić kogoś pieszym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) inna forma czasownika → śpieszyć
czasownik przechodni dokonany
(2.1) wojsk. uczynić kogoś pieszym, najczęściej o konnych lub mechanicznych oddziałach wojska
czasownik zwrotny spieszyć się
(3.1) inna forma czasownika → śpieszyć się
(3.2) wojsk. o żołnierzu: stać się pieszym, zsiadając z konia lub wysiadając z pojazdu mechanicznego
Wiktionary
(2.1) Wszystkie pułki rozpoznawcze zostały spieszone i działały jak piechota.
Wiktionary
IPA: ˈspʲjɛʃɨt͡ɕ, AS: spʹi ̯ešyć
Wiktionary
rzecz. spieszność ż., pieszy m., spieszenie
przym. pieszy
czas. pospieszać, pospieszyć, śpieszyć
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Kresy. postąpić źle, przeskrobać coś
Wiktionary
przestraszyć się
SJP.pl
1. nadać głosowi pieszczotliwe brzmienie;
2. użyć słowa w formie zdrobniałej, pieszczotliwej;
3. dawniej: rozpieścić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. dwustronna śruba, niekiedy o różnych gwintach i pełniąca rolę adaptera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spijać.
Wiktionary
rzecz. picie n., pijus mos.
Wiktionary
1. upijać wierzchnią część płynu;
2. upajać kogoś alkoholem
SJP.pl
komunikator internetowy
SJP.pl
Sp
Wikipedia
potocznie: mówić po angielsku
SJP.pl
speaker;
1. osoba zapowiadająca poszczególne pozycje programu w radiu lub telewizji, odczytująca przygotowane teksty lub w inny podobny sposób pracująca głosem;
2. przewodniczący izby niższej parlamentu w krajach anglosaskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zapowiadająca programy w radio lub telewizji lub czytająca przygotowane teksty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈspʲikɛr, AS: spʹiker
Wiktionary
rzecz. spicz m.
:: fż. spikerka ż.
przym. spikerski
Wiktionary
(1.1) prezenter
Wiktionary
speakerka;
1. pracowniczka radia lub TV odczytująca teksty, zapowiadająca program; osoba wygłaszająca komentarz w filmie, podająca informację przez megafon itp.
2. pot. zajęcie spikera
3. środ. pomieszczenie, w którym pracuje spiker
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zapowiadająca programy w radio lub telewizji albo czytająca przygotowane teksty
Wiktionary
IPA: spʲiˈkɛrka, AS: spʹikerka
Wiktionary
rzecz. spicz m.
:: fm. spiker m.
przym. spikerski
Wiktionary
wykonywać zawód spikera
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spikerem, dotyczący spikera
Wiktionary
rzecz. spiker mos., spikerka ż., spicz mrz.
Wiktionary
1. zajęcie spikera;
2. stanowisko spikera - przewodniczącego izby niższej parlamentu w krajach anglosaskich
SJP.pl
1. doprowadzić do spotkania kogoś z kimś;
2. spiknąć się - sprzymierzyć się z kimś przeciwko komuś; spąchnąć się
SJP.pl
skierować samolot pionowo w dół
SJP.pl
zniekształcić obraz cyfrowy lub obraz wideo, ukazując poszczególne piksele, zwykle w celu uniemożliwienia rozpoznania określonych szczegółów; spikselować, zapikselować, zapikselizować, wypikselować, wypikselizować
SJP.pl
zniekształcić obraz cyfrowy lub obraz wideo, ukazując poszczególne piksele, zwykle w celu uniemożliwienia rozpoznania określonych szczegółów; spikselizować, zapikselować, zapikselizować, wypikselować, wypikselizować
SJP.pl
magmowa skała
SJP.pl
Sp
Wikipedia
1. wiązać włókna wełniane lub sierść w zwartą masę przez działanie wody i temperatury; folować, foluszować;
2. zgęścić włókna masy papierniczej na drgającym sicie papiernicy;
3. spilśniać się:
a) o włóknach i tkaninach wełnianych: stawać się zbitym; folować się;
b) o masie papierniczej: gęstnieć na sicie papiernicy
SJP.pl
1. właściwy dla danej cząstki (np. elektronu, atomu) moment pędu, związany z jej obrotem wokół własnej osi;
2. sposób przedstawiania informacji mający nadać im korzystną dla nadawcy interpretację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. własny moment pędu cząstki;
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|spina.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bozony mają spin całkowity.
Wiktionary
IPA: spʲĩn, AS: spʹĩn
Wiktionary
przym. spinowy
Wiktionary
łączyć ze sobą (klamrą, spinaczem, mostem itp.)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. młodz. nagłe zdenerwowanie
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ter. od: spinać
Wiktionary
Sp
Wikipedia
IPA: ˈspʲĩna, AS: spʹĩna
Wiktionary
rzecz. spinka ż., spinanie n., spięcie n.
czas. spinać ndk., spiąć dk.
Wiktionary
(1.1) spinka
Wiktionary
pracownik kolei zajmujący się spinaniem wagonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biur. wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;
(1.2) gw-pl|Łódź. wsuwana spinka do włosów
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) kolej. pracownik kolei zajmujący się spinaniem wagonów
Wiktionary
Zobacz też: żabka (spinka).
Spinacz, spinacz biurowy – kawałek odpowiednio wygiętego drutu, służący zwykle do utrzymywania razem pliku kartek papieru. Spinacze mogą być również plastikowe, jednak podatne są na złamania i nie mają takiej elastyczności, jak druciane.
Wikipedia
(1.1) Odczekałam na lotnisku swoje i dostałam prawdziwą wizę za jedyne 60 dolarów, przyczepioną do paszportu spinaczami biurowymi.
(1.2) Aby fryzura trzymała się, fryzjerka musiała użyć aż czterdziestu spinaczy.
Wiktionary
IPA: ˈspʲĩnat͡ʃ, AS: spʹĩnač
Wiktionary
rzecz. spineczka ż., spinka ż., spinanie n.
czas. spinać ndk., spiąć dk., upiąć ndk., upinać ndk.
przym. spięty
Wiktionary
(1.1) spinacz biurowy
(1.2) neutr. wsuwka; gw. Poznań szpanga
Wiktionary
trójkątny żagiel na jachtach sportowych
SJP.pl
Spinaker (ang. "spinnaker", czasami mylony z lataczem) – duży wypukły żagiel stosowany na statkach (głównie sportowych) o ożaglowaniu skośnym.
Nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwy jachtu "Sphinx", na którym zastosowano ten żagiel po raz pierwszy.
Wikipedia
drążek do ustawiania spinakera przy wietrze z tyłu
SJP.pl
Spinakerbom (spi-bom) – ruchome drzewce służące do mocowania nawietrznego rogu halsowego spinakera. Podczas żeglugi bez spinakera demontowany i przechowywany na pokładzie. Spinakerbom jest utrzymywany w płaszczyźnie pionowej przez topenantę, która służy do jego unoszenia, oraz przez obciągacz spinakerbomu, który służy do jego opuszczania.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spinać.
Wiktionary
czas. spinać ndk.
rzecz. spinka ż., spinacz mos./mrz.
Wiktionary
łączyć ze sobą (klamrą, spinaczem, mostem itp.)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spiąć)
(1.1) łączyć za pomocą spinacza, klamerki
(1.2) związywać coś, zaciskać, obkręcając sznurem, rzemieniem
(1.3) łączyć dwa miejsca ze sobą
Wiktionary
rzecz. spinanie n., spinacz mrz., spięcie n., spinka ż., spineczka ż., upinanie n., upięcie n., spina ż.
czas. zapinać, spiąć ndk., upinać ndk., upiąć dk., piąć ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: spinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: spinka
Wiktionary
rzecz. spinka ż., spinanie n., spięcie n., spinacz m.
czas. spinać ndk., spiąć dk.
Wiktionary
minerał, podwójny, izomorficzny tlenek metali dwuwartościowych i trójwartościowych; również grupa tych minerałów o zbliżonym składzie chemicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. miner. minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach;
(1.2) jubil. kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1)
Wiktionary
Spinel (spinel właściwy) – minerał z gromady tlenków, zaliczany do grupy spineli. Należy do grupy minerałów rzadkich. Pod względem chemicznym jest to podwójny tlenek magnezu i glinu.
Nazwany w 1779 roku przez Jeana Demeste od łacińskiego "spinella" = „mały cierń”, nawiązując do jego ostrych ośmiościennych kryształów.
Wikipedia
(1.2) Spinel może mieć wiele różnych barw, lecz najbardziej popularny jest spinel czerwony, przez wiele lat uznawany za rubin.
Wiktionary
IPA: ˈspʲĩnɛl, AS: spʹĩnel
Wiktionary
przym. spinelowy
Wiktionary
przymiotnik od: spinel
SJP.pl
środowiskowo: sprawdzić jakość połączenia do urządzenia w sieci; zapingować
SJP.pl
spinning; w rybactwie:
1. rodzaj wędki ze średniej długości wędziskiem i długą żyłką nawijaną na kołowrotek; spinner, spinningówka;
2. metoda połowu ryb za pomocą wędki ze sztuczną przynętą na końcu żyłki, polegająca na energicznym wyrzucaniu żyłki na dużą odległość i powolnym zwijaniu jej na kołowrotek
SJP.pl
łowić ryby poprzez energiczne wyrzucanie żyłki na dużą odległość i powolne zwijanie jej na kołowrotek; spinningować
SJP.pl
związany ze spiningiem; spinningowy
SJP.pl
drobny przedmiot do spinania czegoś, np. bielizny, włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) często zdobiony przedmiot do spinania czegoś, np. włosów, krawata, kołnierzyka lub mankietu
(1.2) posp. slang. spinanie się, napięcie, nerwowość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Panowie, po co ta spinka? Za dużo kasy zainwestowaliście, czy jak?
Wiktionary
IPA: ˈspʲĩnka, AS: spʹĩnka
Wiktionary
rzecz. spinacz mrz., spinanie n., spięcie n., spineczka ż., upinanie n., upięcie n., spina ż.
czas. spinać ndk., spiąć ndk., upinać ndk., upiąć dk., piąć ndk.
Wiktionary
(1.2) napięcie, nerwowość, stres
Wiktionary
w dawnej Polsce: rzemieślnik wyrabiający spinki, broszki, sprzączki z metalu
SJP.pl
w rybactwie: rodzaj wędki ze średniej długości wędziskiem i długą żyłką nawijaną na kołowrotek; spining, spinning, spinningówka
SJP.pl
[czytaj: spining]
1. rodzaj wędki ze średniej długości wędziskiem i długą żyłką nawijaną na kołowrotek; spining, spinner, spinningówka;
2. metoda połowu ryb za pomocą wędki ze sztuczną przynętą na końcu żyłki; spining;
3. grupowa jazda na rowerach stacjonarnych w rytm głośnej muzyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ryb. metoda wędkowania polegająca na ustawicznym rzucaniu i wybieraniu sztucznej przynęty;
(1.2) ryb. wędka do spinningu (1.1)
(1.3) sport. trening na stacjonarnym rowerze
Wiktionary
Sp
Wikipedia
wędkarz łowiący ryby na spinning; spinningowiec
SJP.pl
[czytaj: spiningować] łowić ryby poprzez energiczne wyrzucanie żyłki na dużą odległość i powolne zwijanie jej na kołowrotek; spiningować
SJP.pl
wędkarz łowiący ryby na spinning; spinningista
SJP.pl
przymiotnik od: spinning; spiningowy
SJP.pl
w rybactwie: rodzaj wędki ze średniej długości wędziskiem i długą żyłką nawijaną na kołowrotek; spining, spinning, spinner
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: spina
Wiktionary
IPA: ˈspʲĩnɔ, AS: spʹĩno
Wiktionary
obiekt geometryczny w przestrzeni liniowej będący uogólnieniem tensora
SJP.pl
Spinor – obiekt geometryczny o specyficznych własnościach transformacyjnych. Spinory transformują się względem reprezentacji spinorowej (ułamkowej) grupy przekształceń.
Wikipedia
przymiotnik od: spinor
SJP.pl
dotyczący momentu pędu
SJP.pl
rodzaj dużego dinozaura gadziomiednicznego z podrzędu teropodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Spinosaurus|ref=tak., rodzaj dinozaura gadziomiedniczego z rodziny Spinosauridae;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju spinozaur (1.1)
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.2) Charakterystyczną cechą spinozaura są wysokie wyrostki kolczyste kręgosłupa.
Wiktionary
rodzaj dużego dinozaura gadziomiednicznego z podrzędu teropodów
SJP.pl
Sp
Wikipedia
taki jak u Spinozy, charakterystyczny dla Spinozy; spinozowski
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Spinozy lub z nim związany; Spinozjański
SJP.pl
przyrząd do obserwacji i liczenia cząstek alfa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. techn. przyrząd używany dawniej do obserwacji pojedynczych emisji cząstek alfa przez materiał radioaktywny, składający się z ekranu pokrytego fluorescencyjną substancją oraz soczewki powiększającej;
Wiktionary
Spintaryskop – przyrząd składający się z ekranu fluorescencyjnego i soczewek, służący do obserwacji i liczenia promieni alfa. Najprostsza postać licznika scyntylacyjnego.
Na ekranie pokrytym siarczkiem cynku obserwuje się pod mikroskopem i liczy błyski wywołane przez poszczególne cząstki alfa, które wysyłane są przez badany preparat alfa-promieniotwórczy.
Wikipedia
(1.1) Przeminiemy wszyscy, którzy dostrzegamy dziś scyntylacje, znikną nasi następcy i następcy naszych następców, przejdą stulecia, zanim wyczerpie się odrobina radu umieszczona na końcu igły spintaryskopu, zanim z łona swego przestanie wyrzucać helowe pociski.
Wiktionary
dziedzina wykorzystująca własności spinu elektronów w elektronice
SJP.pl
Sp
Wikipedia
w medycynie: spowodować przybranie pozycji pionowej
SJP.pl
uczynić pionowym, doprowadzić do pozycji pionowej; wypionować
SJP.pl
1. bardzo zaskoczyć;
2. gniewnie skrytykować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. piorunować)
(1.1) wprawić kogoś w stan nagłego osłupienia, szoku lub paraliżu emocjonalnego; wywrzeć na kimś wstrząsające wrażenie (często przy użyciu zaskakującej informacji)
(1.2) rzad. skierować pod czyimś adresem gwałtowną, gniewną krytykę; lżyć kogoś, głośno wyrażać pretensje
(1.3) daw. w odniesieniu do pioruna: uderzyć w kogoś lub coś, razić wyładowaniem atmosferycznym
Wiktionary
(1.1) P. Jakubowska przynosi wieści o Stasi, które mnie spiorunowały. Do samego wieczora wciąż ktoś przychodził, aż w głowie się kręci…
(1.2) Przyjaciele chcieli mi zaoszczędzić wiosłowania […], aleć ja, żartobliwie zaperzony, szpetnie ich spiorunowałem i pozostałem przy wiośle jak oni.
(1.3) Spiorunowane Trzy Korony. Siedem osób porażonych.
Wiktionary
(1.1) obezwładnić, porazić, sparaliżować, zszokować, zmrozić
(1.2) zwymyślać, zrugać, zgromić, zbesztać; pot. opieprzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;
Wiktionary
Spira ( Speyer) – miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat. Jedno z najstarszych miast Niemiec, na początku swojego istnienia nosiło nazwę "Civitas Nemetum".
Wikipedia
(1.1) Katedra w Spirze jest kościołem grobowym dynastii salickiej i dlatego jest znana jako katedra cesarska.
Wiktionary
przym. spirski
Wiktionary
potocznie: nielegalnie skopiować lub ściągnąć z internetu np. film, grę, utwór muzyczny
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. plural|spirala.
Wiktionary
Spiral – pięcioosobowa grupa muzyczna grająca muzykę z pogranicza post-rocka, dream popu oraz cięższych odmian muzyki. Zespół powstał w 2004 roku w Rzeszowie. W ich muzyce słychać fascynację takimi nurtami jak: post-rock, metal progresywny, trip hop, czy muzyka elektroniczna. Zespół znany jest z tego, że w poszukiwaniu nowych sposobów przekazu chętnie eksperymentuje.
Wikipedia
IPA: ˈspʲiral, AS: spʹiral
Wiktionary
1. krzywa okrążająca rozbieżnie (lub zbieżnie) jakiś punkt;
2. przedmiot w kształcie takiej krzywej;
3. figura w akrobacji lotniczej;
4. środek antykoncepcyjny dla kobiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego
(1.2) coś podobnego do spirali (1.1)
(1.3) hydraul. urządzenie do udrażniania kanalizacji w formie długiej, stalowej sprężyny z korbą
(1.4) elektr. opornik zwinięty w helisę w którym zachodzi przemiana energii elektrycznej w ciepło
(1.5) sytuacja ciągłego, niebezpiecznego wzrost np. przemocy, zbrojeń
(1.6) lotn. figura wyższego pilotażu, która polega na ruchu samolotu po linii śrubowej ze stopniowym zmniejszaniem wysokości;
(1.7) pot. domaciczna wkładka antykoncepcyjna
(1.8) sport. element łyżwiarstwa figurowego, w którym zawodnik jedzie na jednej nodze, z drugą wysoko uniesioną;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poczwórne działo frachtowca wypaliło i zdjęło przeciwników – dwóch obróciło w pył, a trzeciego, tego zmodyfikowanego, posłało po spirali w otwartą przestrzeń.
(1.2) Skręć drut w spiralę.
(1.5) Studentka nie potrafiła wydostać się ze spirali długów.
Wiktionary
IPA: spʲiˈrala, AS: spʹirala
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. spiralka ż.
przym. spiralny
przysł. spiralnie
Wiktionary
(1.3) żmijka
(1.5) eskalacja
Wiktionary
urządzenie albo jego element, które pozwala na krojenie w spiralę
SJP.pl
zmieniać w spiralę, kroić warzywa w kształt spiralny
SJP.pl
zdrobnienie od: spirala
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tworząc kształt spirali
(1.2) odbywając się po spirali
(1.3) charakteryzując się ciągłym wzrostem
Wiktionary
(1.1) Wejście zdobiły spiralnie skręcone kolumienki.
(1.2) Iskry z ogniska spiralnie wirowały ku gwiaździstemu niebu.
(1.3) Koszty przygotowania zawodów spiralnie rosną od około 50 lat.
Wiktionary
rzecz. spirala ż.
przym. spiralny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma kształt spirali
(1.2) pot. taki, który ma kształt korkociągu
Wiktionary
IPA: spʲiˈralnɨ, AS: spʹiralny
Wiktionary
rzecz. spirala ż., spiralka ż., spirulina ż.
przysł. spiralnie
Wiktionary
łączyć strony kalendarza spiralą
SJP.pl
antybiotyk o działaniu bakteriostatycznym i bakteriobójczym, stosowany w bakteryjnych i wirusowych zakażeniach dróg oddechowych
SJP.pl
Spiramycyna, rowamycyna – antybiotyk z grupy makrolidów stosowany m.in. w leczeniu toksoplazmozy i listeriozy, działający bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Wszystkie antybiotyki należące do tej grupy blokują syntezę białka. Spiramycyna może wykazywać oporność krzyżową z erytromycyną.
Wikipedia
związek organiczny o budowie dwupierścieniowej, którego pierścienie połączone są za pomocą jednego atomu węgla
SJP.pl
spółgłoska szczelinowa, np. polskie: F, S, Z, Ż, H
SJP.pl
W językoznawstwie: przechodzenie spółgłosek zwartych w szczelinowe, np. [t] do [s]
SJP.pl
Spirantyzacja – proces fonetyczny zmieniający spółgłoski zwarte w szczelinowe.
Wikipedia
potocznie: podrobić produkty objęte prawem autorskim
SJP.pl
mikrofalowa lampa wzmacniająca, w której zachodzi oddziaływanie między falą elektromagnetyczną rozchodzącą się wzdłuż linii opóźniającej a wiązką elektronową o kształcie cylindra
SJP.pl
tawuła; krzew z rodziny różowatych
SJP.pl
określenie wykonawcze: z werwą, z ożywieniem
SJP.pl
[czytaj: spiRIczuel] gatunek muzyczny bliski gospelowi, obejmujący pieśni religijne wywodzące się ze śpiewów Murzynów z południa USA
SJP.pl
[czytaj: spiriczuelz] pieśni religijne Murzynów amerykańskich, będące inspiracją dla twórców jazzu; negro spirituals
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rura zwijana spiralnie z blachy, używana w instalacjach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych
SJP.pl
Spiro – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Le Flore.
Wikipedia
typ bakterii o podłużnych, silnie skręconych kształtach; krętek
SJP.pl
1. przyrząd do kreślenia spiral i skomplikowanych krzywych matematycznych;
2. przyrząd do mierzenia objętości oddechowej płuc
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
badanie objętości oddechowej płuc
SJP.pl
graficzna prezentacja wyniku pomiaru objętości oddechowej płuc (spirografii)
SJP.pl
Spirogram – graficzna prezentacja wyniku pomiaru spirometrycznego (spirometria). Wyniki badania urządzeniem, zwanym spirografem (w uproszczeniu, potocznie mówi się o spirometrze), zapisywane są zazwyczaj na papierze, często w postaci odpowiedniego wykresu i wartości liczbowych odpowiadających najważniejszym parametrom oddechowym badanej osoby.
Wikipedia
potocznie: spirytus; spiryt
SJP.pl
urządzenie używane do pomiaru objętości płuc
SJP.pl
Spirometr (dawniej także "oddechomierz") – urządzenie pomiarowe służące do badania pojemności płuc. Rejestruje objętość i prędkość powietrza wdychanego i wydychanego.
Wikipedia
badanie określające wydolność oddechową
SJP.pl
Spirometria – badanie czynnościowe układu oddechowego, podczas którego mierzy się objętości i pojemności płuc oraz przepływy powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach w różnych fazach cyklu oddechowego. Badanie wykonuje się przy pomocy urządzenia zwanego spirometrem. Spirometria jest wykonywana w celu rozpoznawania oraz kontroli przebiegu i efektów leczenia chorób układu oddechowego, między innymi astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;
Wiktionary
Spironolakton ( spironolactonum) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny steroid, konkurencyjny antagonista aldosteronu w kanaliku dalszym nefronu. Należy do diuretyków oszczędzających potas. Blokery receptora aldosteronowego, takie jak spironolakton i eplerenon, pozwalają zmniejszyć stężenie aldosteronu we krwi i ograniczyć niekorzystne działania aldosteronu u chorych z nadciśnieniem i nadmiernie aktywowanym układem RAA.
Wikipedia
(1.1) Moja ciocia, która przebyła w tamtym roku zawał serca, przyjmuje spironolakton z powodu niewydolności serca.
Wiktionary
IPA: ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n, AS: spʹirõnolaktõn
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Spironol, Verospiron
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Spirą, dotyczący Spiry
Wiktionary
rzecz. Spira ż.
Wiktionary
potocznie: spirytus; spiryt
SJP.pl
nieduży mięczak z mórz strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej
SJP.pl
Spirula ("Spirula spirula") – szeroko rozprzestrzeniony gatunek dziesięciornicy, jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel rzędu Spirulida i rodziny spirulowatych (Spirulidae).
Wikipedia
zwyczajowa nazwa sinic, stosowanych jako suplement diety, składnik żywności, kosmetyków i pokarmów dla ryb akwariowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. spoż. preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌspʲiruˈlʲĩna, AS: spʹirulʹĩna
Wiktionary
rzecz. spirala ż., spiralka ż.
przym. spiralny, spirulinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Podczas igrzysk Spirydionowi udało się zagrać w meczu z Norwegią.
Wiktionary
(1.1) war. Spirydon
Wiktionary
drobnoustrój mający kształt luźno skręconej spirali; spiryllum, śrubowiec
SJP.pl
drobnoustrój mający kształt luźno skręconej spirali; spirylla, śrubowiec
SJP.pl
potocznie: spirytus; spirt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. spirytus
Wiktionary
napoje alkoholowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) spoż. napoje alkoholowe
Wiktionary
(1.1) Napoje, w tym spirytualia, nabędziesz w sąsiedniej, czynnej całą dobę, budce.
(1.1) Zresztą od pewnego czasu w tym chłodniejącym powietrzu snuł się delikatny zapaszek spirytualiów.
Wiktionary
rzecz. spirytus m.
Wiktionary
zwolennik spirytualizmu - kierunku filozoficznego
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany ze spirytualizmem, dotyczący spirytualizmu
Wiktionary
IPA: ˌspʲirɨtuwalʲiˈstɨt͡ʃnɨ, AS: spʹirytuu̯alʹistyčny
Wiktionary
rzecz. spirytualizm m., spirytualista m., spirytualistka ż.
przysł. spirytualistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. napój alkoholowy
Wiktionary
pogląd filozoficzny, metafizyczny; postulowanie istnienia jedynie substancji duchowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. duchowy, niematerialny;
2. dawniej: odnoszący się do alkoholu; spirytusowy
SJP.pl
członek odłamu zakonu franciszkanów
SJP.pl
członek odłamu zakonu franciszkanów
SJP.pl
popularna nazwa wysokoprocentowego (głównie 95-procentowego) wodnego roztworu alkoholu etylowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. chem. wysokoprocentowy roztwór wodny alkoholu etylowego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: spʲiˈrɨtus, AS: spʹirytus
Wiktionary
rzecz. spirytualia nmos.
:: zdrobn. spirytusik mrz.
przym. spirytusowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od spirytus
Wiktionary
(1.1) Pięćdziesiątka to nie spirytus, lecz tylko mały spirytusik.
Wiktionary
rzecz. spirytus m.
Wiktionary
1. o smaku spirytusu i wiśni;
2. zrobiony na podstawie spirytusu i wiśni
SJP.pl
przymiotnik od: spirytus
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spirytusem, dotyczący spirytusu
Wiktionary
rzecz. spirytus mrz.
Wiktionary
zwolennik, wyznawca spirytyzmu
SJP.pl
kobieta zajmująca się spirytyzmem
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spirytyzmem, dotyczący spirytyzmu
Wiktionary
rzecz. spirytyzm mrz., spirytysta mos., spirytystka ż.
Wiktionary
1. kult duchów będący etapem w rozwoju religii;
2. pogląd uznający istnienie duchów i dusz zmarłych oraz możliwość obcowania z nimi, najczęściej przy pomocy mediów
SJP.pl
Te
Wikipedia
1. rejestr, lista, wykaz;
2. sporządzanie rejestru; spisywanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś
(1.2) sporządzanie wykazu, listy, rejestru; spisywanie
Wiktionary
IPA: spʲis, AS: spʹis
Wiktionary
rzecz. spisywanie n., spisanie n., pisanina ż.
czas. spisywać ndk., spisać dk.
przym. spisowy
Wiktionary
(1.1) lista, wykaz, rejestr, zestawienie, katalog, ewidencja, indeks, katalog
Wiktionary
broń drzewcowa piechoty, używana przeciwko kawalerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wojsk. długa kłująca broń drzewcowa o małym grocie, używana przez pieszych i konnych Kozaków w XVI–XIX wieku, odmiana europejskiej piki;
Wiktionary
(1.1) Pułki płynęły za pułkami, konni Zaporożcy zbrojni w długie spisy, pieszy lud z samopałami i fale chłopstwa zbrojnego w kosy, cepy i widły.
(1.1) Do miasta […] wjeżdżali kozacy na koniach. Ogromni, ciency w pasie, w czapach o czerwonych denkach, ze spisami w kulbace.
Wiktionary
IPA: ˈspʲisa, AS: spʹisa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spisać.
Wiktionary
czas. spisać dk.
rzecz. spis m., spisywanie n., pisanie n., pisanina ż.
Wiktionary
1. sporządzić listę
2. przepisać, ściągnąć od kogoś
3. ułożyć tekst pisany ze wspomnień, materiałów
4. spisać się - sprawdzić się, odznaczyć się, zachować się w sposób zasługujący na pochwałę (w użyciu ironicznym - na naganę)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spisywać)
(1.1) dokonany od|spisywać.
Wiktionary
(1.1) Dokument został spisany w średniowieczu, ok. 1250 roku.
Wiktionary
IPA: ˈspʲisat͡ɕ, AS: spʹisać
Wiktionary
rzecz. spis m., spisanie n., spisywanie n., pisanie n., pisanina ż.
Wiktionary
tajne i nielegalne porozumienie między spiskowcami; sprzysiężenie; zmowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wykryto spisek służący obaleniu władzy.
Wiktionary
IPA: ˈspʲisɛk, AS: spʹisek
Wiktionary
rzecz. spiskowiec m., spiskowanie n., pisanina ż.
czas. spiskować
przym. spiskowy
Wiktionary
(1.1) knowanie, sprzysiężenie, zmowa; daw. komplot
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. notatnik, zeszyt
Wiktionary
przymiotnik od: Spisz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Spiszem, dotyczący Spisza, pochodzący ze Spisza
forma rzeczownika.
(2.1) M. B. W. lm. od spisek
Wiktionary
rzecz. Spisz m., Spiszak m., Spiszanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się rozpatrywaniem wydarzeń pod względem ich rzekomej zależności od spisków wpływowych grup, zwłaszcza w ujęciu pseudohistorycznym lub pseudonaukowym
Wiktionary
(1.1) No cóż — dla spiskologa każde wydarzenie w dziejach jest przez kogoś zaplanowane i opłacone.
Wiktionary
rzecz. spiskologia ż.
przym. spiskologiczny
przysł. spiskologicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność do rozpatrywania wydarzeń pod względem ich rzekomej zależności od spisków wpływowych grup, zwłaszcza w ujęciu pseudohistorycznym lub pseudonaukowym
Wiktionary
(1.1) Obecnie w spiskologii panuje tendencja unifikacyjna — traktowanie wszystkich tych grup łącznie, jako jedno gigantyczne konsorcjum zła.
Wiktionary
rzecz. spiskolog m.
przym. spiskologiczny
przysł. spiskologicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spiskować.
Wiktionary
czas. spiskować
rzecz. spisek m., spiskowiec m., pisanina ż.
przym. spiskowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) knuć, planować spisek
Wiktionary
(1.1) Ciągle ktoś spiskuje, a rząd sparaliżowany jest stałą groźbą przewrotu.
Wiktionary
rzecz. spisek m., spiskowiec m., spiskowanie n., pisanina ż.
przym. spiskowy
Wiktionary
(1.1) knować
Wiktionary
1. osoba zamieszana w spisek - tajne porozumienie w celu osiągnięcia jakiegoś celu;
2. członek tajnej organizacji działającej przeciwko istniejącej władzy; działacz konspiracyjny, konspirant, konspirator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik spisku
Wiktionary
(1.1) Car nakaże wyrżnąć wszystkich wileńskich spiskowców.
Wiktionary
rzecz. spisek m., spiskowanie n., pisanina ż.
czas. spiskować ndk.
przym. spiskowy
Wiktionary
(1.1) konspirator
Wiktionary
przymiotnik od: spisek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy spiskowi
Wiktionary
(1.1) Stąd funkcjonować tu mogły jedynie tajne organizacje spiskowe, najczęściej o krótkotrwałym żywocie, tropione przez policję.
Wiktionary
rzecz. spisek m., spiskowiec m., spiskowanie n., pisanina ż.
czas. spiskować
Wiktionary
przymiotnik od: spis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spisywać.
Wiktionary
rzecz. niespisywanie n., spisanie n., spis m., spisywacz m., pisanie n., pisanina ż.
czas. spisywać ndk., spisać dk.
Wiktionary
1. sporządzać listę
2. przepisywać, ściągać od kogoś
3. układać tekst pisany ze wspomnień, materiałów
4. spisywać się - sprawdzać się, odznaczać się, zachowywać się w sposób zasługujący na pochwałę (w użyciu ironicznym - na naganę)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. spisać)
(1.1) sporządzać zapiski lub listę
(1.2) odpisywać od innej osoby w czasie testu
(1.3) odtwarzać w formie pisanej jakąś historię ze wspomnień i źródeł materialnych
(1.4) wprowadzać kogoś do policyjnego rejestru
czasownik zwrotny spisywać się
(2.1) zachowywać się w sposób godny pochwały
(2.2) iron. zachowywać się w sposób godny nagany
Wiktionary
(1.1) Zaczęto spisywać postulaty i jednocześnie podjęto decyzję pozostania na górze.
Wiktionary
IPA: spʲiˈsɨvat͡ɕ, AS: spʹisyvać
Wiktionary
rzecz. spis m., spisywanie n., pisanie n., pisanina ż.
Wiktionary
(1.1) notować, rejestrować, robić notatki
(1.2) przepisywać, ściągać
(1.3) dokumentować, opisywać
Wiktionary
1. sporządzić listę
2. przepisać, ściągnąć od kogoś
3. ułożyć tekst pisany ze wspomnień, materiałów
4. spisać się - sprawdzić się, odznaczyć się, zachować się w sposób zasługujący na pochwałę (w użyciu ironicznym - na naganę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) etn. geogr. region etnograficzny na południu Polski i w środkowej Słowacji;
Wiktionary
Spisz ( Scepusium, Spiš, Zips, Szepes) – region historyczny, położony w Centralnych i Wewnętrznych Karpatach Zachodnich, w dorzeczu górnego Popradu, górnego Hornadu oraz w części dorzecza Dunajca (na wschód od Białki). Na północnym zachodzie Spisz sąsiaduje z Podhalem, na północy z ziemią sądecką, na wschodzie z Szaryszem, na południu z Abovem i Gemerem, na południowym zachodzie z Liptowem (zobacz: Regiony Słowacji).
Wikipedia
(1.1) Najstarsze ślady człowieka na Spiszu pochodzą z paleolitu.
Wiktionary
przym. spiski
Wiktionary
mieszkaniec Spiszu (krainy historycznej w Polsce i Słowacji)
SJP.pl
mieszkanka Spiszu (krainy historycznej w Polsce i Słowacji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spitalać.
Wiktionary
rzecz. niespitalanie n.
czas. spitalać ndk.
Wiktionary
młodzieżowo: uciekać; zmykać, zwiewać, wiać, spieprzać
SJP.pl
[czytaj: SPITfajer] typ brytyjskiego samolotu myśliwskiego używanego podczas II wojny światowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w gwarze uczniowskiej:
1. zepsuć, uszkodzić, pogorszyć; spartaczyć, spartolić;
2. uciec, umknąć
SJP.pl
[czytaj: Szpicbergen, Spicbergen albo Szpidzbergen] największa wyspa norweska w archipelagu Svalbard; Szpicberg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;
(1.2) geogr. przest. archipelag na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Wydawcy mapy oznaczyli Górę Kopernika na Spitsbergenie.
Wiktionary
IPA: ʃpʲid͡zˈbɛrɡɛ̃n, AS: špʹiʒbergẽn
Wiktionary
przym. spitsbergeński, szpicbergeński
Wiktionary
pijany
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny pasówek
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wulg. slang. odurzony narkotykami
Wiktionary
rzecz. pizganie n., spizganie n.
czas. pizgać ndk., spizgać się dk.
Wiktionary
młodzieżowo: spizgać się - spić się, upić się; nachlać się, narąbać się, nawalić się, zapruć się
SJP.pl
połączyć jakieś rzeczy, dwie części czegoś za pomocą klamerki, szpilki, itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spinać)
(1.1) dokonany od|spinać.
Wiktionary
IPA: spʲjɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: spʹi ̯o̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. spinka ż., spięcie n., spinacz mos./mrz.
czas. spinać ndk.
Wiktionary
1. wypić górną warstwę jakiegoś płynu (np. spić śmietanę z mleka);
2. potocznie: doprowadzić kogoś do stanu zamroczenia alkoholowego; spoić
SJP.pl
połączyć jakieś rzeczy, dwie części czegoś za pomocą klamerki, szpilki, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) elektr. pot. zwarcie
(1.2) pot. krótka scysja
(1.3) techn. łączenie
Wiktionary
(1.1) Przyczyną pożaru było spięcie w czterdziestym drugim obwodzie.
(1.2) Kolejne już publiczne spięcie prezydenta z premierem musi budzić zażenowanie wyborców.
Wiktionary
IPA: ˈspʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: spʹi ̯ė̃ńće
Wiktionary
czas. spiąć, zapinać, spinać
rzecz. spinka ż., spineczka ż., spina ż.
Wiktionary
1. ustawić jedno na drugim;
2. dawniej: spiętrzyć
SJP.pl
1. ułożyć coś jedno na drugim, coraz wyżej;
2. spowodować podniesienie się poziomu płynu w jakimś zbiorniku
SJP.pl
dotyczący spiętrzenia
SJP.pl
1. ułożyć coś jedno na drugim, coraz wyżej;
2. spowodować podniesienie się poziomu płynu w jakimś zbiorniku
SJP.pl
połączyć jakieś rzeczy, dwie części czegoś za pomocą klamerki, szpilki, itp.
SJP.pl
Spięty – projekt muzyczny Huberta Dobaczewskiego, wokalisty, gitarzysty i lidera zespołu Lao Che. Solowa działalność artystyczna prowadzona równolegle z pracą w macierzystym zespole, a następnie w pełnym wymiarze po zawieszeniu działalności Lao Che w 2019 roku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spiłować.
Wiktionary
IPA: ˌspʲiwɔˈvãɲɛ, AS: spʹiu̯ovãńe
Wiktionary
czas. spiłować
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) przytępić ostre krawędzie za pomocą pilnika
(1.2) ściąć lub obrobić za pomocą piły
(1.3) reg. pozn. wytrzymać
Wiktionary
(1.1) Nadmiar ściąć metalową cykliną lub spiłować raszplą (oczywiście zabezpieczając krawędzie – ja naklejam taśmę klejącą na raszplę tak, aby taśma była nad krawędziami, a pilnik nad ślizgiem).
Wiktionary
IPA: spʲiˈwɔvat͡ɕ, AS: spʹiu̯ovać
Wiktionary
rzecz. piła ż., piłka ż., spiłowanie n., spiłowywanie n.
czas. piłować ndk., spiłowywać ndk.
Wiktionary
1. stop miedzi, cyny i cynku, często z dodatkiem np. ołowiu, używany do wyrobu części maszyn, odlewania dzwonów oraz w rzemiośle artystycznym;
2. przedmiot z takiego stopu, np. dzwon, armata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem;
(1.2) wyrób ze spiżu (1.1)
Wiktionary
Sp
Wikipedia
IPA: spʲiʃ, AS: spʹiš
Wiktionary
przym. spiżowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka spiżarka
Wiktionary
rzecz. spiżarnia ż., spiżarka ż.
Wiktionary
śpiżarnia, spiżarnia;
1. pomieszczenie domowe na produkty spożywcze;
2. przenośnie: zapasy żywności zgromadzone w domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie przykuchenne do przechowywania żywności
(1.2) szafka na żywność
Wiktionary
(1.1) Tylko wezmę mleko ze spiżarki.
(1.2) Drzwiczki od spiżarki zastałam otwarte.
Wiktionary
rzecz. spiżarnia ż., spiżarenka ż.
Wiktionary
(1.1) spiżarnia
Wiktionary
śpiżarnia, spiżarka;
1. pomieszczenie domowe na produkty spożywcze;
2. przenośnie: zapasy żywności zgromadzone w domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe
(1.2) przen. zapasy domowe
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Spiżarnia zapełniona jest jedzeniem po brzegi.
Wiktionary
IPA: spʲiˈʒarʲɲa, AS: spʹižarʹńa
Wiktionary
przym. spiżarniany
rzecz. spiżarka ż., spiżarenka ż.
Wiktionary
(1.1) piwnica, komórka, magazyn; gw. Śląsk Cieszyński szpajska
Wiktionary
zadarlica spiżarnianka - mały motyl z rodziny omacnic, którego gąsienice żerują w magazynach spożywczych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze spiżarnią, dotyczący spiżarni
Wiktionary
rzecz. spiżarnia ż.
Wiktionary
przymiotnik od: spiż
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony ze spiżu, zawierający spiż
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany ze spiżem, odnoszący się do spiżu
Wiktionary
(1.1) Miasto wystawiło mu spiżowy monument.
(2.1) Spotkali się na rogu Sienkiewicza i Spiżowej.
Wiktionary
rzecz. spiż mrz.
Wiktionary
błyszczka spiżówka - gatunek motyla z rodziny sówkowatych
SJP.pl
skrót
(1.1) = spoko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przywłaszczyć sobie cudzy utwór lub jego część; splagiować
SJP.pl
przestarzale: przywłaszczyć sobie cudzy utwór lub jego część; splagiatować
SJP.pl
w matematyce: funkcja sklejana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|splajtować.
Wiktionary
IPA: ˌsplajtɔˈvãɲɛ, AS: splai ̯tovãńe
Wiktionary
czas. splajtować
Wiktionary
potocznie: stać się niewypłacalnym; zbankrutować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. plajtować)
(1.1) pot. o firmie, przedsiębiorstwie, zakładzie: upaść, zbankrutować
Wiktionary
(1.1) Pracowałem w kilku miejscach, w każdym kolejnym było bardziej żałośnie niż w poprzednim. Zarobki rzędu 700 zł., banda buraków, którzy na każdym kroku patrzyli jakby tu pokazać swoją wyższość nad innymi. Gdy się już do tego dziadostwa przyzwyczaiłem, firma splajtowała i to był koniec.
Wiktionary
IPA: splajˈtɔvat͡ɕ, AS: splai ̯tovać
Wiktionary
czas. plajtować ndk.
rzecz. splajtowanie n., plajta
Wiktionary
1. zabrudzić
2. zhańbić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. plamić)
(1.1) dokonany odamić.
czasownik zwrotny dokonany splamić się (ndk. plamić się)
(2.1) dokonany odamić się.
Wiktionary
rzecz. plama ż.
Wiktionary
nauka o narządach jamy brzusznej i klatki piersiowej
SJP.pl
Splanchnologia (gr. "splanchnon" – wnętrzności, "logos" – słowo, nauka) – nauka o trzewiach, dział anatomii zajmujący się opisem i budową organów wewnętrznych układu pokarmowego, oddechowego i moczowo-płciowego.
Wikipedia
w siatkówce: skierować piłkę w locie opadającym w kierunku zamierzonego miejsca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|splatać.
Wiktionary
rzecz. niesplatanie n., splot mrz.
czas. splatać ndk.
Wiktionary
plecionka
SJP.pl
czasownik
(1.1) łączyć ze sobą nitki, włókna albo sznurki, przekładając według pewnego wzoru
Wiktionary
IPA: ˈsplatat͡ɕ, AS: splatać
Wiktionary
rzecz. splot m., splatanie n., splecenie n.
czas. spleść, pleść, zaplatać, zapleść, wyplatać, wypleść, upleść
przym. splotowy
Wiktionary
potocznie: zdobyć wszystkie osiągnięcia w grze, uzyskując platynowe trofeum
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) środ. grykomp. zdobyć platynowyatynowe trofeum – nagrodę za wykonanie wszystkich zadań w grze
Wiktionary
(1.1) Aby splatynować Ragnarok wymagane jest odczytanie inskrypcji wyrytych w kamieniu, odnalezienie zwojów oraz skradzionych skarbów.
Wiktionary
[czytaj: splin] uczucie przygnębienia, zniechęcenia, apatii; splin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan poczucia beznadziejności i apatii
Wiktionary
Spleen, splin – stan przygnębienia, apatii i nudy wywołany poczuciem beznadziejności życia, chandra.
Nazwa pochodzi od angielskiego "spleen" dosłownie oznaczającego 'śledzionę', ponieważ schorzenia śledziony łączono z takimi uczuciami.
Wikipedia
(1.1) Wiadomość ta odrazu napełniła mię spleenem, trzeba było bowiem zrezygnować ze snu, a kto wie, może nawet i z drzemki.
(1.1) Kazik chodził smutny, mówiąc, że spleen go zżera.
Wiktionary
(1.1) przygnębienie
Wiktionary
regionalnie: pło - kożuch roślin torfowiskowych unoszący się na jeziorze, które ulega przekształcaniu w torfowisko lub trzęsawisko
SJP.pl
w medycynie: ból śledziony
SJP.pl
1. świetność, wspaniałość, przepych;
2. zaszczyt, honor;
3. blask, jasność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) oznaki świetności lub bogactwa
(1.2) doznawany przez kogoś zaszczyt lub honor
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈsplɛ̃ndɔr, AS: splẽndor
Wiktionary
przym. splendorowy
Wiktionary
operacyjne usunięcie śledziony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;
Wiktionary
Splenektomia – częściowe lub całkowite usunięcie śledziony. Wskazaniami bezwzględnymi do jej wykonania może być uraz lub pęknięcie śledziony, torbiel, ropień, nowotwór, a względnymi między innymi choroby hematologiczne (jak białaczka czy czerwienica prawdziwa) czy niektóre choroby zakaźne.
Wikipedia
powiększenie śledziony występujące m.in. w chorobach krwi, układu chłonnego i w zaburzeniach krążenia krwi
SJP.pl
Splenomegalia – powiększenie śledziony, zwykle w przebiegu różnych chorób układowych. Splenomegalia określa powiększenie masy narządu ponad 350 g. Często prowadzi do hipersplenizmu. Część przypadków powiększenia śledziony przebiega z równoczesnym powiększeniem wątroby (hepatomegalią); sytuację taką określa się jako hepatosplenomegalię.
Wikipedia
rodzaj pasożytniczego skorupiaka
SJP.pl
Sp
Wikipedia
rodzaj pasożytniczego skorupiaka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który spleśniał
Wiktionary
połączyć (nici, sznury, pasma włosów, witki) krzyżując wielokrotnie, zwykle tworząc podłużny kształt o regularnym wzorze
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. splatać)
(1.1) połączyć elementy przekładając jeden przez drugi; wykonać coś, pleśćotąc
czasownik zwrotny dokonany spleść się (ndk. splatać się)
(2.1) ulec złączeniu jeden z drugim poprzez wzajemne przełożenie swoich części
Wiktionary
rzecz. splecenie n., plecień mrz.
czas. splatać
Wiktionary
przymiotnik od: Split
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Splitem, dotyczący Splitu, pochodzący ze Splitu
Wiktionary
rzecz. Split mrz.
Wiktionary
uczucie apatii, przygnębienia; spleen; chandra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. uczucie beznadziejności, przygnębienie, apatia
Wiktionary
(1.1) Wzniosę toast, by twój splin zniknął wcześniej niż mój zapas win. (W. Waglewski: [http://vimeo.com/groups/koncerty/videos/3554714 Dziób pingwina])
Wiktionary
IPA: splʲĩn, AS: splʹĩn
Wiktionary
rzecz. splennik m.
Wiktionary
(1.1) przygnębienie, chandra, dół
Wiktionary
inaczej splot żeglarski
SJP.pl
1. ułożyć w plisy, fałdy np. na sukience;
2. złączyć dwie liny splotem (splisem)
SJP.pl
operacja wymiany akcji spółki, polegająca na zmniejszeniu ich wartości nominalnej i jednocześnie zwiększeniu ich liczby bez zmiany kapitału akcyjnego; podział akcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe w Chorwacji;
Wiktionary
Split ( Spalato) – miasto w południowo-zachodniej części Chorwacji, stolica żupanii splicko-dalmatyńskiej, siedziba miasta Split. Jest położony w Dalmacji, nad Morzem Adriatyckim, na niewielkim półwyspie. W 2011 roku liczyło 167 121 mieszkańców.
Jest drugim co do wielkości miastem kraju pod względem liczby mieszkańców.
Wikipedia
IPA: splʲit, AS: splʹit
Wiktionary
rzecz. splicianin mos., splicianka ż.
przym. splicki
Wiktionary
filtr elektroniczny do rozdzielania sygnałów; zwrotnica elektryczna, splitter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|splitować.
Wiktionary
rzecz. niesplitowanie n.
czas. splitować ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rozdzielać coś na fragmenty
Wiktionary
rzecz. splitowanie n.
Wiktionary
(1.1) rozszczepiać, dzielić, fragmentować
Wiktionary
[czytaj: spliter] filtr elektroniczny do rozdzielania sygnałów; zwrotnica elektryczna, spliter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od splot
Wiktionary
rzecz. splot m.
Wiktionary
1. wynik splatania;
2. sposób przeplatania nici osnowy i wątku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. połączenie nerwów
(1.2) zespół połączonych ze sobą elementów; to co zostało splecione
(1.3) mat. rodzaj działania określonego dla dwóch funkcji, konwolucja;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: splɔt, AS: splot
Wiktionary
rzecz. plecionka ż., plecenie n., splatanie n., zaplatanie n., splecenie n., pleciuga ż., plecień mrz., splocik mrz.
czas. pleść dk., splatać ndk., zaplatać ndk., zapleść dk.
przym. splotowy, plecionkowy
Wiktionary
(1.3) konwolucja, mnożenie splotowe
Wiktionary
1. gwarowo: tasiemka albo wstążka do wplatania w warkocz; uplotka
2. dawniej: warkocz, plecionka
3. lina jednozwita będąca częścią składową liny dwuzwitej
SJP.pl
przymiotnik od: splot
SJP.pl
plugawić;
1. okrywać hańbą, znieważać, pozbawiać godności nieprzyzwoitymi, niemoralnymi i budzącymi wstręt działaniami;
2. bezcześcić, profanować;
3. zanieczyszczać coś, powodując, że wywołuje to obrzydzenie; czynić plugawym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. spluwać)
(1.1) wyrzucić z ust ślinę bądź coś, co się tam znajduje
Wiktionary
(1.1) Poruszył wargami, jakby zamierzał splunąć na podłogę.
Wiktionary
rzecz. spluwa ż., spluwaczka ż., splunięcie n., spluwanie n.
czas. pluć, spluwać ndk.
Wiktionary
wyrażający wiele postaw, poglądów, zróżnicowany pod jakimś względem
SJP.pl
1. wprowadzić pluralizm w życiu społecznym;
2. spluralizować się - stać się pluralistycznym
SJP.pl
pot. pistolet, rewolwer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. broń krótka palna (np. pistolet, rewolwer)
Wiktionary
czas. pluć, splunąć
rzecz. spluwaczka ż.
Wiktionary
niewielkie naczynie, do którego można spluwać, najczęściej wypełnione odkażającym roztworem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie przeznaczone do spluwania do niego;
Wiktionary
Spluwaczka (daw. "kraszuarka", "kaszelniczka") – naczynie, do którego można wypluć nadmiar śliny z ust.
Spluwaczki używano od drugiej połowy XVIII wieku do pierwszej wojny światowej w miejscach publicznych oraz w domach prywatnych. Stawiano je zwykle przy drzwiach, kanapach i fotelach.
Wikipedia
(1.1) (…) flegma, rzygi, smarki, pety i inne resztki organiczne były wszędzie, tylko nie tam, gdzie być powinny, czyli w miejscach dla nich przeznaczonych — w toalecie, śmietniczce, spluwaczce czy popielniczce.
Wiktionary
rzecz. spluwa ż., spluwanie n., splunięcie n.
czas. spluwać ndk., splunąć dk.
Wiktionary
(1.1) daw. kraszuarka, kaszelniczka
Wiktionary
wyrzucać z ust ślinę lub flegmę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. splunąć)
(1.1) niedokonany od|splunąć.
Wiktionary
(1.1) Donia spluwała raz po raz charkając z głębi gardła gęstą flegmą.
Wiktionary
czas. pluć, splunąć
rzecz. spluwaczka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|splątać.
Wiktionary
Splątanie, stan splątania, zespół splątaniowy, dezorientacja, amencja ( amentia), zespół amentywny – zaburzenia świadomości o etiologii egzogennej przejawiające się głębokimi zmianami świadomości. Zwykle jest to przejaw ciężkiej dysfunkcji mózgu. Występuje w przebiegu niewydolności krążenia mózgowego, infekcjach, zatruciach, zaburzeniach metabolicznych (cukrzyca, uszkodzenie wątroby, nerek), czasem jako powikłanie przebiegu psychoz endogennych (mania, katatonia).
Wikipedia
rzecz. niesplątanie n., plątanina ż.
czas. splątać ndk.
Wiktionary
stadium pokolenia płciowego mszaków, rozwijające się zwykle z zarodnika; protonema
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. wczesna, samożywna postać pokolenia rozrodczego mszaków (gametofitu), wyrastająca z zarodników lub rozmnóżek pod postacią plechaechy i dająca bezpośredni początek dorosłej roślinie;
(1.2) daw. bot. nazwa systematyczna|Symploca|ref=tak.
Wiktionary
Splątek, protonema – twór charakterystyczny dla mszaków stanowiący młodocianą fazę rozwoju gametofitu. Wyrasta z haploidalnego (mającego pojedynczy zespół chromosomów) zarodnika, ewentualnie w wyniku apogamii z części gametofitu oddzielonej od rośliny macierzystej.
Wikipedia
(1.1) Z zarodnika mchu rozwija się silnie rozgałęziony splątek, z którego wyrastają następnie liczne gametofity.
Wiktionary
(1.1) protonema
Wiktionary
zacząć wierzyć w Boga i żyć zgodnie z zasadami wiary
SJP.pl
zacząć wierzyć w Boga i żyć zgodnie z zasadami wiary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spocić.
Wiktionary
rzecz. niespocenie n., pot mrz.
czas. spocić ndk.
przym. napotny
Wiktionary
lekceważąco: osoba zbytnio zaangażowana w jakąś czynność, np. grę lub rywalizację, często kosztem zabawy; spocuch, tryhard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spochmurnieć.
Wiktionary
przysł. pochmurno, chmurnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od spot
Wiktionary
(1.1) To nie spot, lecz tylko mały spocik.
Wiktionary
rzecz. spot m.
Wiktionary
1. spowodować wydzielenie przez kogoś, coś (zwierzę) potu, pokrycie się potem, zwłaszcza przez zmuszenie do wysiłku; zgrzać;
2. spocić się - okryć się potem, zgrzać się
SJP.pl
[czytaj: spok] nazwisko
SJP.pl
Spock – fikcyjna postać, bohater serialu, (sezon 2), Star Trek: Strange New Worlds oraz dziewięciu filmów pełnometrażowych Star Trek: pierwszych sześciu, opartych na oryginalnej serii, jak również trzech filmów najnowszej serii, zapoczątkowanej przez Star Trek (XI).
Wikipedia
1. spowodować wydzielenie przez kogoś, coś (zwierzę) potu, pokrycie się potem, zwłaszcza przez zmuszenie do wysiłku; zgrzać;
2. spocić się - okryć się potem, zgrzać się
SJP.pl
lekceważąco:
1. ktoś spocony, przepocony;
2. osoba, która przesadnie się stara, angażuje; spoceniec, tryhard
SJP.pl
potocznie: partykuła wyrażająca pozwolenie na coś lub aprobatę; nie ma sprawy, w porządku, okej, spoko, spox
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się (derywat od „spoko”)
partykuła
(2.1) pot. w porządku, dobrze, zgoda (derywat od „spoko”)
Wiktionary
(1.1) – Kochanie, jak było w pracy? – A, spoczko nuda, rozwaliłem dziś Boeinga, poza tym luzik.
Wiktionary
rzecz. spokojny, pokój mrz., spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko
partyk. spoko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
(2.1) OK, kk
Wiktionary
1. siąść lub położyć się, aby nabrać sił, odetchnąć, odpocząć
2. zostać gdzieś umieszczonym, położonym
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wojsk. komenda zwalniająca ze stania na baczność
Wiktionary
rzecz. spoczynek m.
czas. spocząć dk., spoczywać dk.
Wiktionary
płaszczyzna przedzielająca biegi schodowe w poziomie kondygnacji; podest
SJP.pl
przymiotnik od: spocznik
SJP.pl
czas odpoczynku, wytchnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan bezczynności celem nabrania sił po pracy
(1.2) stan snu, którego celem jest regeneracja
(1.3) okres emerytury
(1.4) pot. stan po śmierci
(1.5) biol. stan mniejszej aktywności ustroju lub jego części
(1.6) fiz. stan, w którym ciało nie zmienia położenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. spoczywać, spocząć
wykrz. spocznij
Wiktionary
(1.1) bezczynność, odpoczynek, relaks, wypoczynek, wytchnienie
(1.2) sen, spanie
(1.3) emerytura
Wiktionary
przymiotnik od: spoczynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spoczywać.
Wiktionary
czas. począć
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) być czyimś obowiązkiem
(1.2) podn. być pochowanym, mieć miejsce swojego pochówku
(1.3) fiz. o przedmiocie: leżeć nieruchomo
Wiktionary
(1.1) Na niej spoczywa cała odpowiedzialność.
(1.2) Podobnie jak w przypadku pozostałych monarchów (z wyjątkiem grobu Kazimierza Wielkiego), nagrobek stanowi swojego rodzaju kenotafium – ciało Kazimierza Jagiellończyka, nie spoczywa we wnętrzu tumby, ale pochowane jest pod posadzką kaplicy.
(1.2) Tu spoczywa nasz pierwszy władca.
Wiktionary
rzecz. spoczynek m.
czas. począć, spocząć dk.
wykrz. spocznij
Wiktionary
1. siąść lub położyć się, aby nabrać sił, odetchnąć, odpocząć
2. zostać gdzieś umieszczonym, położonym
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) książk. usiąść gdzieś aby odpocząć
(1.2) książk. znaleźć się w jakimś określonym miejscu
(1.3) zostać pochowanym w jakimś miejscu po śmierci
(1.4) książk. o stanie, właściwości lub odpowiedzialności która zaczęła kogoś dotyczyć albo została mu powierzona
Wiktionary
(1.1) Po powrocie do domu spoczął na krześle i jął rozmyślać.
(1.2) Wtem jakaś dłoń spoczęła na moim ramieniu i podniósłszy głowę ujrzałem księcia Konstantyna.
(1.3) Właśnie tam na tym cmentarzu chciał spocząć.
(1.4) Cała odpowiedzialność za ten projekt spoczęła na nim.
Wiktionary
rzecz. spoczynek
wykrz. spocznij
czas. spoczywać
Wiktionary
(1.1) usiąść
(1.2) znaleźć się
(1.3) zostać pogrzebanym, zostać pochowanym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spocząć.
Wiktionary
czas. począć
Wiktionary
przyimek łączący się z rzeczownikami (lub wyrazami o ich funkcji) w dopełniaczu; * forma "spode" możliwa tylko w tradycyjnych połączeniach: spode mnie, spode łba
SJP.pl
przyimek
(1.1) z miejsca poniżej czegoś
(1.2) z miejsca w pobliżu np. miasta
Wiktionary
(1.1) Jacuś wyszedł spod stołu i się zaśmiał.
(1.2) Józef pochodzi spod Warszawy.
Wiktionary
IPA: spɔt, AS: spot
Wiktionary
Sp
Wikipedia
przyimek
(1.1) forma oboczna przyimka spod
Wiktionary
IPA: ˈspɔdɛ, AS: spode
Wiktionary
zdrobnienie od: spodek
SJP.pl
talerz niewielkiej średnicy, przeznaczony zazwyczaj jako podstawka pod filiżankę lub szklankę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę
(1.2) gw-pl|Poznań. długi materac z pierza, piernat
(1.3) pot. latający talerz, UFO
Wiktionary
Spodek – talerz o niewielkiej średnicy, służący zazwyczaj jako podstawka pod filiżankę lub szklankę.
Najczęściej jest dobierany w ramach tego samego kompletu zastawy stołowej, wówczas spodek wykonany jest z tego samego materiału, co naczynie, do którego jest przeznaczony: do szklanki – ze szkła, do porcelanowej filiżanki – z porcelany. Jeśli jest zdobiony (malowany, czasem nacinany), to najczęściej w ten sam sposób, co szklanka lub filiżanka.
Wikipedia
(1.1) Kotek łapczywie pił mleko ze spodka.
Wiktionary
IPA: ˈspɔdɛk, AS: spodek
Wiktionary
rzecz. spód mrz.
:: zdrobn. spodeczek mrz.
Wiktionary
(1.1) podstawka
(1.3) latający spodek
Wiktionary
zdrobnienie od: spodnie; spodeńki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od: spodnie
(1.2) zdrobn. małe spodnie, małego rozmiaru
(1.3) krótkie spodnie – sięgające do kolan lub ud
Wiktionary
Spodenki – element garderoby noszony na wysokości miednicy, oplatający talię i zakrywający górną część nóg, czasami sięgający do kolan, ale nie zakrywający całej długości nogi. Z angielskiego nazywa się je "shorts", ponieważ są skróconą wersją spodni, jednakże w języku polskim podobne słowo szorty stosuje się raczej na określenie bardzo krótkich spodenek.
Wikipedia
(1.2) Wystawę ogląda opalony mężczyzna w dżinsowych spodenkach i obcisłym siatkowym podkoszulku, z job killerem na szczupłej szyi.
Wiktionary
IPA: spɔˈdɛ̃nʲci, AS: spodẽnʹḱi
Wiktionary
rzecz. spodniska nmos., spód mrz., spodnie lm nm.
przym. spodni
Wiktionary
(1.3) szorty; gw. Górny Śląsk badki, batki, gaćki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) = spod niego
forma rzeczownika.
(2.1) daw. D. lm. od: spodnie
Wiktionary
(2.1) Sukno na frak, majtki (bo tu spodeń nie noszą) […].
Wiktionary
IPA: ˈspɔdɛ̃ɲ, AS: spodẽń
Wiktionary
zdrobnienie od: spodnie; spodenki
SJP.pl
węgiel kostny
SJP.pl
znajdujący się na spodzie czegoś, pod spodem czegoś; dolny, niższy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący na spodzie, będący pod spodem czegoś, będący pod czymś
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: spodnie
Wiktionary
IPA: ˈspɔdʲɲi, AS: spodʹńi
Wiktionary
rzecz. spodniska nmos., spódniczka ż., spód mrz., spodnie lm nm., spodziectwo n., spodenki lm nm., spódnica ż.
Wiktionary
(1.1) niższy
Wiktionary
środowiskowo: spodnia deska skrzyni wozu; poddennica, dennica
SJP.pl
krawiec szyjący spodnie
SJP.pl
znajdujący się na spodzie czegoś, pod spodem czegoś; dolny, niższy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) odzież. kraw. dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;
forma przymiotnika.
(2.1) nmos. lm. od: spodni
Wiktionary
Spodnie – wierzchnia część ubrania osłaniająca ciało od pasa w dół, z nogawkami. Noszone są zarówno jako element dwu- lub trzyczęściowego garnituru, jak i samodzielnie. Dawniej były wyłącznie elementem ubrań męskich aż do lat 20. XX w., kiedy emancypacja kobiet pociągnęła za sobą szereg przemian obyczajowych i rewolucję obyczajową. Współcześnie są elementem ubrań zarówno kobiecych, jak i męskich.
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszych czasach również kobiety noszą spodnie i nie budzi to wcale sensacji.
(1.1) Od pięciu dni jestem słomianym wdowcem i chwilowo mieszkam sam, więc jak to się stało, że idąc spać położyłem wieczorem okulary koło łóżka, a rano znalazłem je w nogawce nienoszonych spodni piętro niżej?
(2.1) Na spodnie warstwy bitumicznych pokryć dachowych stosuje się często papę.
Wiktionary
IPA: ˈspɔdʲɲɛ, AS: spodʹńe
Wiktionary
rzecz. spód mrz., spódnica ż., spódniczka ż.
:: zdrobn. spodenki nmos. lm.
przym. spodni
Wiktionary
1. dolna część ciernego stojaka metalowego;
2. dawniej: szata spodnia noszona pod spódnicą lub suknią
SJP.pl
spodnie połączone z butami, używane przez wędkarzy i myśliwych; wodery, wadery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) połączenie kaloszy i wodoodpornych spodni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zgrubienie od|spodnie.
Wiktionary
(1.1) Za otworzeniem drzwi od sieni wszedł szafarz, człek już osędziwiały, zieloną miał kurtkę na sobie, i szare obwisłe spodniska, które w cholewy wchodziły.
(1.1) On
Wiktionary
rzecz. spodnik mrz., spodniarz mos., spodnica ż., spodniak mrz., spodniarstwo n., spodniara ż., spodnium n./mrz., spódnica ż., spódniczyna ż., spódniczkarz mos., spodenki nmos. lm., spodeńki nmos. lm.
:: fż. spodniarka ż., spódniczarka ż.
:: zdrobn. spodniczka ż., spódniczka ż., spódniczynka ż., spodenki nmos. lm., spodeńki nmos. lm.
:: zgrub. spodniczysko n., spódniczysko n., spódnik mrz.
przym. spodni, spodniowy, spodniczny, spodniarski, spódnicowy, spódnicowaty, spódniczasty, spódniczny
przysł. spodniowo, spódnicowato, spódnicowo
Wiktionary
strój damski, połączenie żakietu oraz długich spodni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) strój kobiecy składający się z żakietu i spodni
Wiktionary
Spodnium – rodzaj damskiego stroju, pierwotnie składającego się z żakietu i długich spodni, obecnie często rozumiany jako elegancki kombinezon. W modzie damskiej spodnium pojawiło się w XX wieku jako dwuczęściowy garnitur, symbolizujący m.in. emancypację i równouprawnienie kobiet. Z biegiem lat termin „spodnium” uległ rozszerzeniu i obecnie odnosi się także do jednoczęściowych kombinezonów, które łączą spodnie z górą w formie bluzki.
Wikipedia
rzecz. spodniska nmos.
Wiktionary
podgromada ryb należąca do chrzęstnoszkieletowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Elasmobranchii|Bonaparte|ref=tak., podgromada drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych, głównie morskich;
Wiktionary
Spodouste, blaszkoskrzelne (Elasmobranchii, z gr. "elasma" – blaszka, "branchia" – skrzela) – podgromada drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych (Chondrichthyes), obejmująca około 950 gatunków, w większości morskich.
Wikipedia
(1.1) W tkankach spodoustych utrzymywane jest wysokie stężenie mocznika, który także jest wydalanym metabolitem białek.
Wiktionary
o cechach spodoustych (rodzina ryb morskich)
SJP.pl
minerał z grupy piroksenów, krzemian litu i glinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Spodumen – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy piroksenów. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od "gr. spodos = popiół (spodios = szary"), nawiązując do szarej, przypominającej popiół barwy tego minerału; "gr. spodumentos = spopielony (spodoustha = obrócić się w popiół)", nawiązuje z kolei do wyglądu produktu prażenia spodumenu w płomieniu dmuchawki.
Wikipedia
IPA: spɔˈdũmɛ̃n, AS: spodũmẽn
Wiktionary
dawniej, dziś regionalnie: przewidzieć, przypuścić, spostrzec się
SJP.pl
rodzaj wrodzonej wady prącia i cewki moczowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wada wrodzona polegająca na lokalizacji ujścia cewki moczowej na brzusznej stronie prącia;
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Spodziectwu często towarzyszy wnętrostwo i przepuklina pachwinowa skośna.
Wiktionary
IPA: spɔˈd͡ʑɛt͡stfɔ, AS: spoʒ́ectfo
Wiktionary
rzecz. spód mrz.
przym. spodni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spodziewać.
Wiktionary
czas. spodziewać ndk.
Wiktionary
taki, którego ktoś się spodziewa, oczekiwany
SJP.pl
żartobliwie, ironicznie: spodnie
SJP.pl
zdrobnienie od: spód
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. poganieć)
(1.1) rzad. rel. wrócić do pogaństwa, stać się poganinem
(1.2) rzad. rel. zatracić religijny charakter
Wiktionary
(1.1) W nim to widzieliśmy wzór i model urobienia wewnętrznego, jak i apostolstwa w spoganiałym ówczesnym świecie, tak nam żywo przypominającym czasy obecne i stosunki współczesne.
(1.2) Stolica już prawie całkiem zdążyła spoganieć.
Wiktionary
rzecz. poganin mos., poganka ż., pogaństwo n.
czas. poganieć ndk.
przym. pogański
przysł. pogańsko
Wiktionary
(1.1) daw. spogańszczeć
(1.2) daw. spogańszczeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczynienie pogańskim
(1.2) rel. zatracenie chrześcijańskiego charakteru
Wiktionary
rzecz. poganizm mrz., poganizowanie n.
czas. poganizować ndk., poganizować się ndk., spoganizować dk., spoganizować się dk.
przym. pogański
przysł. pogańsko
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. poganizować)
(1.1) rzad. uczynić pogańskim
(1.2) rel. pozbawić chrześcijańskiego charakter
czasownik zwrotny dokonany spoganizować się (ndk. poganizować się)
(2.1) rzad. stać się pogańskim
(2.2) rel. wyzbyć się chrześcijańskiego charakteru
Wiktionary
(2.2) Ludność wyspy spoganizowała się dosyć szybko, nie mając łączności z Kościołem.
Wiktionary
rzecz. poganizowanie n., spoganizowanie n.
czas. poganizować ndk., poganizować się ndk.
Wiktionary
(1.2) zdechrystianizować
(2.2) zdechrystianizować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spoglądać.
Wiktionary
IPA: ˌspɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ, AS: spoglõndãńe
Wiktionary
czas. spoglądać, spojrzeć
rzecz. spojrzenie n., spoglądnięcie n.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. spoglądnąć, spojrzeć)
(1.1) zob. spojrzeć.
czasownik zwrotny niedokonany spoglądać się (dk. spojrzeć się)
(2.1) zob. spojrzeć się.
Wiktionary
(1.1) Król spoglądał na wojska z wysokiego pagórka.
Wiktionary
IPA: spɔɡˈlɔ̃ndat͡ɕ, AS: spoglõndać
Wiktionary
rzecz. spojrzenie n., spoglądanie n., spoglądnięcie n.
czas. oglądać ndk., spoglądnąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skierowanie wzroku
Wiktionary
(1.1) Mateuszowe spoglądnięcia znad książki zostały zauważone przez Karolinę.
Wiktionary
rzecz. spoglądanie n.
czas. spoglądać ndk., spoglądnąć dk.
Wiktionary
(1.1) spojrzenie
Wiktionary
coś, co spaja, łączy; złącze, lepiszcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś co spaja
Wiktionary
czas. spajać, spoić
Wiktionary
spojler;
1. klapa na skrzydle samolotu, zmniejszająca siłę nośną i powiększająca opór czołowy;
2. osłona przy nadwoziu samochodu zmniejszająca opór powietrza;
3. niepożądana informacja dotycząca szczegółów fabuły filmu, utworu literackiego itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdradzać element fabuły książki, filmu, serialu itp.; spojlerować, spoilować, spojlować
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. zaspoilerować)
(1.1) slang. zdradzać treść filmu lub książki
Wiktionary
(1.1) Nie chcę spoilerować, ale w następnym odcinku oni znowu będą razem.
Wiktionary
IPA: ˌspɔjlɛˈrɔvat͡ɕ, AS: spoi ̯lerovać
Wiktionary
rzecz. spoiler mrz.
czas. zaspoilerować dk., spojlerować ndk., zaspojlerować dk., spoilować ndk., zaspoilować dk., spojlować ndk., zaspojlować dk.
Wiktionary
(1.1) spojlerować, spoilować, spojlować
Wiktionary
zdradzać element fabuły książki, filmu, serialu itp.; spojlerować, spoilerować, spojlować
SJP.pl
1. miejsce zetknięcia się w murach poszczególnych cegieł, kamieni itp. wraz z materiałem łączącym te elementy
2. miejsce zespawane; spaw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. wypełniona zaprawą szczelina między płytkami ceramicznymi, cegłami lub innymi materiałami budowlanymi
(1.2) techn. miejsce połączenia dwóch zespawanych metalowych fragmentów konstrukcji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na koniec spoinę wyrównujemy czystą i gładką szpatułką mocząc ją w detergencie.
Wiktionary
rzecz. spoiwo n., spójnik mrz.
przym. spójny
Wiktionary
(1.1) fuga
(1.2) spaw
Wiktionary
nadawać elementom zewnętrznym, spoinom żądany kształt; fugować
SJP.pl
Spoinowanie (fugowanie) – stanowi proces wypełniania przestrzeni pomiędzy płytkami ceramicznymi, kamiennymi, bądź szklanymi.
Do wypełniania tych szczelin służą masy do spoinowania.
Wikipedia
nadawać elementom zewnętrznym, spoinom żądany kształt; fugować
SJP.pl
przymiotnik od: spoina
SJP.pl
[czytaj: spuentować] zakończyć wypowiedź lub utwór literackich pointą; spuentować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co spoiste; cecha harmonijnej całości
Wiktionary
(1.1) (…) sięgnął do myśli francuskiego klasyka (…), który twierdził, że spoistość społeczna opiera się na naśladownictwie. Istnieją dwie podstawowe formy naśladownictwa: obyczaj i moda.
Wiktionary
rzecz. spajanie n., spojenie n., spoiwo n.
czas. spoić dk., spajać ndk.
przym. spoisty
Wiktionary
1. składający się z cząstek ściśle złączonych ze sobą;
2. tworzący jednolitą, harmonijną całość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zbity w całość; nie dający się łatwo rozdzielić
(1.2) przen. dobrze zorganizowany w kontekście myśli i treści
Wiktionary
(1.1) Gleba spoista dobrze trzyma wodę.
Wiktionary
rzecz. spoiwo n., spoistość ż.
Wiktionary
(1.1) jednolity, spójny, ścisły, zbity, zwarty
(1.2) zwarty, zwięzły
Wiktionary
1. używany w spawalnictwie materiał przeznaczony do utworzenia spoiny;
2. materiał spajający składniki pewnej całości;
3. czynnik scalający jakąś grupę, społeczność;
4. składnik mas formierskich i rdzeniowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) materiał łączący składniki całości
(1.2) podn. czynnik łączący daną grupę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. spoistość ż., spajanie n., spoina ż., spojenie n., spojówka ż.
czas. spajać ndk., spoić dk.
przym. spoisty
Wiktionary
(1.1) lepiszcze
Wiktionary
1. złączyć przedmioty przy użyciu odpowiednich substancji; sczepić;
2. stworzyć całość z wielu elementów; połączyć;
3. uczynić pijanym; upić, spić;
4. spoić się (rzadkie) - złączyć się, zostać spojonym; upić się, spić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spajać)
(1.1) połączyć elementy w pewną całość
czasownik przechodni dokonany (ndk. spajać, poić)
(2.1) pot. doprowadzić kogoś do upicia się
czasownik zwrotny dokonany spoić się (ndk. spajać się)
(3.1) ulec połączeniu w jedno
czasownik zwrotny dokonany spoić się (ndk. spajać się, poić się)
(4.1) pot. doprowadzić siebie do stanu upojenia alkoholowego
Wiktionary
rzecz. spójność ż., spójnik mrz., spoidło n., spoiwo n., spojenie n., spoistość ż.
czas. spajać
przym. spójny
Wiktionary
(1.1) połączyć, scalić
(2.1) upić
(3.1) połączyć się, scalić się
(4.1) nachlać się, narąbać się, spić się, uchlać się, upić się
Wiktionary
1. złączyć przedmioty przy użyciu odpowiednich substancji; sczepić;
2. stworzyć całość z wielu elementów; połączyć;
3. uczynić pijanym; upić, spić;
4. spoić się (rzadkie) - złączyć się, zostać spojonym; upić się, spić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spoić.
Wiktionary
(1.1) I właśnie cechą istotną dramatów poetyckich takich jak: „Samuel Zborowski", „Dziady", „Nie-Boska" wydaje się strukturalne spojenie elementów realnych z fantastycznymi — czy inaczej mówiąc: ziemskich z nadprzyrodzonymi […]
Wiktionary
rzecz. niespajanie n., spajanie n., spoiwo n., spójnik mrz., spoistość ż., spójność ż.
czas. spajać ndk., spoić dk.
przym. spójny
Wiktionary
spoiler;
1. klapa na skrzydle samolotu, zmniejszająca siłę nośną i powiększająca opór czołowy;
2. osłona przy nadwoziu samochodu zmniejszająca opór powietrza;
3. niepożądana informacja dotycząca szczegółów fabuły filmu, utworu literackiego itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. liter. uwaga ujawniająca komuś istotne fragmenty fabuły książki lub filmu, psująca w ten sposób przyjemność ich czytania lub oglądania;
(1.2) mot. element nadwozia pojazdu, który polepsza własności aerodynamiczne;
Wiktionary
(1.2) Dodanie spojlera wydłużyło samochód o 10 cm (=dziesięć centymetrów).
Wiktionary
rzecz. spojlerowanie n.
czas. spojlerować ndk.
Wiktionary
zdradzać element fabuły książki, filmu, serialu itp.; spoilerować, spoilować, spojlować
SJP.pl
zdradzać element fabuły książki, filmu, serialu itp.; spojlerować, spoilerować, spoilować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś
(1.2) punkt widzenia, pogląd
Wiktionary
(1.1) Lubię jej głębokie spojrzenie.
(1.2) Jego spojrzenie na politykę wydaje się radykalne.
Wiktionary
IPA: spɔjˈʒɛ̃ɲɛ, AS: spoi ̯žẽńe
Wiktionary
rzecz. spoglądanie n.
czas. spojrzeć dk., spoglądać ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. rzut okiem
(1.2) pogląd, stanowisko, przekonanie, punkt widzenia
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. spoglądać)
(1.1) książk. zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem
czasownik zwrotny dokonany spojrzeć się (ndk. spoglądać się)
(2.1) pot. spojrzeć (1.1)
Wiktionary
(1.1) Ależ on spojrzał na Justynę!
(1.1) […] z góry, po przez szczyty drzew, zaglądały błękitne i białe kawałki obłoków, jakby ciekawe spojrzeć w tę głąb cienistą, […] w której spomiędzy trawy wykwitał blady nieśmiertelnik żółty, podnosiły się dzwonki liliowe albo śród mchu pąsowiały lśniące grona żurawin.
(1.1) Ktoś zapukał do drzwi, więc spojrzałem w wizjer i zobaczyłem policjanta.
(1.1) Nam strzelać nie kazano. – Wstąpiłem na działo • I spójrzałem na pole; dwieście armat grzmiało.
(1.1) Kiedy spojrzałem do karty, zorientowałem się, że trafiłem do restauracji wegetariańskiej.
(1.1) Przy muzyce łatwiej było wywołać w sobie to morze rzeczy, spojrzeć w słodką otchłań spraw nieznanych.
(1.1) Ledwie tych słów domówiła, kiedy jakiś szelest ją przestraszył; z lękiem spojrzała ku oknu i cofnęła się do drzwi nasłuchując.
(1.1) Spójrz, ta blizna to pamiątka po operacji.
Wiktionary
IPA: ˈspɔjʒɛt͡ɕ, AS: spoi ̯žeć
Wiktionary
rzecz. spojrzenie n., spoglądanie n.
Wiktionary
(1.1) popatrzeć, wejrzeć, zajrzeć, zerknąć
Wiktionary
zdrobnienie od: spojrzenie
SJP.pl
błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną powierzchnię powiek i częściowo przednią część gałki ocznej; łącznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;
Wiktionary
Spojówka ( tunica conjunctiva) – narząd dodatkowy oka.
Wikipedia
IPA: spɔˈjufka, AS: spoi ̯ufka
Wiktionary
czas. spajać ndk.
przym. spojówkowy, spójny
rzecz. spójnik mrz., spoiwo n.
Wiktionary
przymiotnik od: spojówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany ze spojówką, dotyczący spojówki
Wiktionary
rzecz. spójnik mrz., spojówka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. partykuła wyrażająca pozwolenie na coś lub aprobatę; nie ma sprawy, w porządku, okej, spoczko, spox;
2. oceniany pozytywnie; fajny, dobry
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się
partykuła
(2.1) pot. przyzwolenie lub aprobata; tak (potwierdzenie), w porządku, dobrze, zgoda
Wiktionary
(1.1) Drodzy Konsumenci, obiecujemy, że na życzenie społeczeństwa, zmienimy Europę w zieloną krainę z czystym powietrzem. A żywność? Spoko, gdzieś się kupi.
(2.1) Jak ci minął dzień? Spoko!
Wiktionary
IPA: ˈspɔkɔ, AS: spoko
Wiktionary
rzecz. spokojny, pokój mrz., spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoczko
partyk. spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
(1.1) spokojna twoja rozczochrana
(2.1) OK, kk
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) daw. uspokajać, uśmierzać, uciszać
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta spokojna, łagodna
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji
(1.2) bez wydarzeń, które mogłyby zakłócić spokój
(1.3) monotonnie, jednostajnie
(1.4) bez problemu, z łatwością, na pewno
wykrzyknik
(2.1) nawoływanie do spokoju
Wiktionary
Spokojnie – trzeci album Kultu, wydany w 1988. Na płycie znalazły się przeboje radiowe „Do Ani” i „Arahja”. Na reedycji CD dodano utwór „Czarne słońca” – nagraną przez zespół piosenkę do filmu o tym samym tytule, do której powstał również teledysk z fragmentami filmu. Album jest uznawany za jedno z największych dokonań zespołu. Okładkę zaprojektował Jacek Pałucha[]. "Spokojnie" jest pierwszą polską płytą kompaktową z muzyką, wydaną w Polsce (Polton, CDPL-001).
Wikipedia
(1.1) Spokojnie wyjął rewolwer, przyłożył sobie do skroni i nacisnął spust.
(1.2) W naturze spokojnie było, cicho, niekiedy tylko listek zwiędły, oderwany od drzewa pierwszym podmuchem jesieni, unosił się w powietrzu sam jeden i smętnie opadał na ziemię.
(1.2) Czas upływał nam spokojnie i leniwie.
(1.3) Drzewa szumiały spokojnie.
(1.4) Spokojnie zdążysz, masz jeszcze godzinę czasu.
(2.1) Spokojnie! Nic się nie stało!
Wiktionary
IPA: spɔˈkɔjɲɛ, AS: spokoi ̯ńe
Wiktionary
rzecz. pokój mrz., spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
(1.1) bez pośpiechu, bez nerwów, na zimno, na spokojnie, ostrożnie, pomału, powoli, przezornie, roztropnie, rozważnie, z wolna, z namysłem, z zimną krwią
(1.4) bez problemu, bezproblemowo, gładko, pomyślnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: spokojnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: spokojny
SJP.pl
dawniej: osoba lubiąca spokój, żyjąca w spokoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek żyjący w spokoju, lubiący spokój
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo spokojnie
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spox, spoko, spoczko, spokojnie
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokajający, uspokojony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bardzo spokojny
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bardzo spokojny
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo spokojnie
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuchno, spokojniuteńko, uspokajająco
wykrz. spox, spoko, spoczko, spokojnie
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
zdrobnienie od: spokojny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo spokojny
Wiktionary
(1.1) Na pozór był spokojniuteńki, ale w nim wrzało. Zapukał raz — nic. Drugi — cicho, za trzecim panna Filipina — Kto tam?
Wiktionary
IPA: ˌspɔkɔjɲuˈtɛ̃ɲci, AS: spokoi ̯ńutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo spokojnie
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spox, spoko, spoczko, spokojnie
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokajający, uspokojony
Wiktionary
zdrobnienie od: spokojny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: spokojny
Wiktionary
(1.1) Mam indyki, mam perliczki. Ale perliczki jak perliczki. Spokojniutkie, struchlałe, jakby zagubione między innym ptactwem.
Wiktionary
IPA: ˌspɔkɔjˈɲutʲci, AS: spokoi ̯ńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. spokojny, pokój mrz., spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bardzo spokojnie
Wiktionary
rzecz. spokojny, pokój mrz., spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przysłówek
(1.1) daw. spokojnie
(1.2) daw. praw. nie doznając przerwy lub innych przeszkód w posiadaniu nieruchomości
przymiotnik
(2.1) gwara. kielecka spokojny
Wiktionary
(2.1) Jak się kupowało krowę, to było ważne, żeby była spokojno, łaskómno, żeby za dójki się dała złapać, niełechcywo.
Wiktionary
rzecz. spokojny, spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny
przysł. spokojnie, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spox, spoko, spoczko, spokojnie
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
gwara. kaszubska spœkojno
Wiktionary
→ spokojny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. daw. poczucie bezpieczeństwa, brak obaw, lęków
(1.2) przest. opanowanie, równowaga wewnętrzna
(1.3) przest. życie bez wojny, pokojowe warunki życia
(1.4) przest. zacisze, ustronność, cisza, milczenie
Wiktionary
Spokojność – dawny zaścianek. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Bildziugi.
Wikipedia
rzecz. spokojny, spokój m., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
(1.2) pełen ciszy, spokoju, nieburzliwy
(1.3) o morzu, wodzie: niezmącony
(1.4) umiarkowany, nierzucający się w oczy
(1.5) upływający w zgodzie, bez kłopotów
(1.6) przebiegający bez większych emocji
rzeczownik
(2.1) pot. człowiek niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
Wiktionary
(1.1) Adam jest bardzo spokojny – nigdy się z nikim nie kłóci.
(1.2) Obaj bardzo lubili te spokojne godziny, pełne rozmów i lektury, kiedy nie trzeba było złościć się, słuchać krzyżujących się okrzyków i podporządkowywać się sprzecznym decyzjom.
(1.3) Kapitan powiedział, że morze jest dzisiaj wyjątkowo spokojne.
(1.4) Lubię ubierać się w spokojnych kolorach. Nie przepadam za jaskrawościami.
Wiktionary
IPA: spɔˈkɔjnɨ, AS: spokoi ̯ny
Wiktionary
rzecz. pokój mrz., spokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokajający, uspokojony
Wiktionary
(1.1) opanowany, bezkonfliktowy, łagodny, pokojowy, stoicki, zrównoważony
(1.2) opanowany, cichy, niegłośny
(1.3) cichy, stonowany
(1.4) stonowany, zrównoważony, jednostajny, matowy
(1.5) niekłopotliwy
(1.5) niekłopotliwy, opanowany
Wiktionary
zacząć przyjmować coś z pokorą; znaczeniowy odpowiednik idiomu "położyć uszy po sobie"
SJP.pl
zacząć przyjmować coś z pokorą; znaczeniowy odpowiednik idiomu "położyć uszy po sobie"
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. pokornieć)
(1.1) dokonany od|pokornieć.
Wiktionary
rzecz. pokora ż.
czas. pokornieć ndk.
przym. pokorny
przysł. pokornie
Wiktionary
stosunek zachodzący między członkami jednej rodziny; posiadanie wspólnego przodka; koligacja, agnacja, pokrewieństwo, powinowactwo, pobratymstwo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wspólne pochodzenie
Wiktionary
(1.1) Na balu nie zabraknie spokrewnionych z nami młodzieńców z wyższych sfer.
Wiktionary
rzecz. pokrewieństwo n.
Wiktionary
(1.1) pokrewny
Wiktionary
1. stan równowagi psychicznej; zimna krew, opanowanie;
2. cisza, brak hałasów;
3. stan, w którym nie ma wojny; pokój, zgoda;
4. wewnętrzny błogostan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
(1.2) stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek
(1.3) cisza, brak hałasu, rumorów
Wiktionary
Spokój – polski telewizyjny film obyczajowy z 1976 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, nakręcony według własnego scenariusza. Bohaterem filmu jest robotnik (Jerzy Stuhr), który po wyjściu z więzienia próbuje ustabilizować swoje życie. Za ukazanie strajku robotniczego, wobec którego główny bohater zachowuje obojętność, film otrzymał zakaz rozpowszechniania do 1980 roku.
Wikipedia
(1.2) W naszym domu panuje spokój i harmonia.
(1.3) Spokój tego małego miasteczka jest zachwycający.
Wiktionary
IPA: ˈspɔkuj, AS: spokui ̯
Wiktionary
rzecz. spokojny, pokój m., spokojność ż., spokojnik m., spokojnica ż., uspokojenie n., uspokajanie n., uspokajacz m., uspokoiciel m., uspokoicielka ż., zaspokojenie n., zaspokajanie n., zaspokajacz m.
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
ims. uspokojony, uspokajający
Wiktionary
(1.1) harmonia, zimna krew, równowaga, opanowanie, równowaga, zrównoważenie
(1.2) pokój
(1.3) łagodność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wzbudzający zaufanie
(1.2) pot. z uległością, ze skłonnością do kompromisu
Wiktionary
(1.1) Do tej pory leutnant postępował spolegliwie i nawet wytypowano go do awansu.
(1.2) Kapelmistrz spolegliwie wykonywał polecenia dyrektora opery.
Wiktionary
rzecz. spolegliwość ż.
przym. spolegliwy
Wiktionary
(1.1) przyzwoicie, wiarygodnie, rzetelnie
(1.2) potulnie, ulegle, zgodnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: spolegliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest spolegliwe; cecha tego, kto jest spolegliwy i na kim można polegać;
(1.2) pot. cecha kogoś, kto łatwo ustępuje i podporządkowuje się innym
Wiktionary
Spolegliwość – pewność, możliwość polegania na kimś. Ktoś spolegliwy jest osobą, na której można polegać, na kim można się oprzeć. To ktoś troskliwy, opiekuńczy, godny zaufania. Potocznie słowo to jest używane przede wszystkim w sensie "uległości" lub "podporządkowywania się innym", i to drugie znaczenie również ma aprobatę normatywną (na poziomie normy użytkowej).
Wikipedia
IPA: ˌspɔlɛɡˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: spoleglʹivość
Wiktionary
czas. polegać ndk.
przym. spolegliwy
przysł. spolegliwie
Wiktionary
(1.1) niezawodność, przyzwoitość, rzetelność, słowność
(1.2) kompromisowość, ustępliwość, uległość, ugodowość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: spolegliwy
SJP.pl
1. taki, na którym można polegać; pewny;
2. potocznie: taki, który łatwo ustępuje i podporządkowuje się innym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) godny zaufania; taki, na którym można polegać
(1.2) pot. skłonny do kompromisu, uległy
Wiktionary
(1.1) Pan Tomasz zawsze był spolegliwym i miłym nauczycielem.
(1.2) Kryśka jest zbyt spolegliwa wobec koleżanek z pracy, daje sobie wciskać ich robotę.
Wiktionary
IPA: ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ, AS: spoleglʹivy
Wiktionary
rzecz. spolegliwość ż.
przysł. spolegliwie
Wiktionary
(1.1) pewny, zaufany, niezawodny, przyzwoity, rzetelny, słowny
(1.2) zgodny, kompromisowy, uległy, ustępliwy, ugodowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze Spoleto, dotyczący Spoleto
Wiktionary
(1.1) Przy tym dolina spoletańska – przynajmniej widziana z Asyżu jakby wyłysiała – przynajmniej zatraciła swój wiejski charakter.
(1.1) Kiedy indziej pędzi Franciszek na koniu przez dolinę spoletańską, marząc o rycerskiej sławie. Lecz oto wyłania się zza zakrętu opuchła sylwetka trędowatego. Naturalny wstręt wstrząsnął młodym Franciszkiem.
(1.1) Zaprzeczenie wiarogodności transumptów krzyżackich przez Włodkowica wprawiło w niemały kłopot pełnomocnika Zakonu w Rzymie. Poprosił on więc biskupa spoletańskiego, który w 1419 r. wraz z drugim delegatem papieskim wydał wyrok korzystny dla Zakonu, o zaświadczenie wobec kardynałów, że widział na własne oczy oryginały dokumentów przedstawionych w transumptach.
Wiktionary
rzecz. Spoleto n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia;
Wiktionary
Spoleto (łac. "Spoletium") – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia.
Wikipedia
(1.1) Króluje na wzgórzu ponad nieobjętą okiem doliną Spoleta, owłosioną winem, cyprysem i oliwką. Olbrzymia ta dolina była za rzymskich czasów jeziorem którego brzegi sięgały od Spoleta do Perugii.
Wiktionary
przym. spoletański
Wiktionary
1. w starożytnym Rzymie: zdobycze wojenne, łupy
2. w średniowieczu - spadek po duchownym
3. dawniej: nazwa zdobyczy wojennych, zawieszanych w kościele
SJP.pl
uderzyć w twarz
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. policzkować)
(1.1) uderzyć w policzek, w twarz otwartą dłonią
Wiktionary
IPA: ˌspɔlʲit͡ʃˈkɔvat͡ɕ, AS: spolʹičkovać
Wiktionary
rzecz. spoliczkowanie n., policzek mrz.
Wiktionary
stechnicyzować; rzadko:
1. poszerzyć w społeczeństwie znajomość zagadnień, osiągnięć i zastosowań współczesnej techniki;
2. uwzględnić w programach szkolnych przedmioty techniczne
SJP.pl
nadać czemuś charakter polityczny
SJP.pl
element architektoniczny użyty wtórnie z innej budowli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. starszy element architektoniczny, np. kolumna, kamienny detal, wykorzystany w nowym budynku;
(1.2) bibliot. fragment starszej księgi wykorzystanej na nowo jako materiał
Wiktionary
Spolium (łac., l.mn. spolia; łupiestwo, obdzieranie, łup, zdobycz) – ponowne wykorzystanie starszego, zabytkowego elementu w nowym, np. architektonicznego (kolumny, kamiennego detalu itp.) w nowym budynku. Bardzo powszechne było stosowanie antycznych kolumn we wczesnochrześcijańskich bazylikach[].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczynienie polskim
Wiktionary
(1.1) Plemiona te uległy spolonizowaniu w XI wieku.
Wiktionary
rzecz. repolonizacja ż., Polonia ż., polonizacja ż., polonizowanie n., polonica nmos., polonistka ż.
czas. polonizować ndk., spolonizować dk.
przym. polonizacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. polonizować)
(1.1) kult. narzucić polskość, przymusić kogoś do zostania Polakiem, zmienić coś na polskie
czasownik zwrotny dokonany spolonizować się (ndk. polonizować się)
(2.1) stać się Polakiem, nabrać cech polskich
Wiktionary
(1.1) W ciągu wieków szlachta spolonizowała ludność wiejską swoich folwarków.
(2.1) Członkowie rodziny spolonizowali się, mieszkając od dwóch wieków w Krakowie.
Wiktionary
rzecz. repolonizacja ż., polonizowanie n., polonistka ż., spolonizowanie n., Polonia ż., polonica lm nm., polonika lm nm., polonizacja ż., polonizator mos.
czas. polonizować ndk.
przym. polonizacyjny, polonistyczny, polonijny, polonizatorski
przysł. polonizatorsko
Wiktionary
(1.1) spolszczyć
(2.1) spolszczyć się
Wiktionary
1. nadawać czemuś cechy polskie;
2. narzucać komuś kulturę polską;
3. przekładać na język polski
SJP.pl
1. nadawać czemuś cechy polskie;
2. narzucać komuś kulturę polską;
3. przekładać na język polski
SJP.pl
przekład na język polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spolszczeć.
(1.2) odczasownikowy od|spolszczyć.
(1.3) to, co zostało spolszczone, przekład na język polski
Wiktionary
IPA: spɔlʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: spolščẽńe
Wiktionary
czas. polszczyć, spolszczać ndk., spolszczeć dk., spolszczyć dk.
rzecz. polszczenie n., Polaczek mos., polskość ż., Polak mos., Polska ż., polski mrz.
przym. polski
Wiktionary
1. nadać czemuś cechy polskie;
2. narzucić komuś kulturę polską;
3. przełożyć na język polski
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) nadać czemuś cechy polskie
(1.2) narzucić komuś polską kulturę
(1.3) przełożyć tekst na język polski
(1.4) nadać wyrazowi polskie brzmienie
czasownik zwrotny dokonany spolszczyć się
(2.1) nabrać polskich cech
Wiktionary
IPA: ˈspɔlʃt͡ʃɨt͡ɕ, AS: spolščyć
Wiktionary
rzecz. polszczenie n., spolszczenie n., Polaczek mos., polskość ż., Polak mos., Polska ż., polski mrz.
przym. polskawy, polski
Wiktionary
(1.1) spolonizować
(1.2) spolonizować
(2.1) spolonizować się
Wiktionary
przyimek
(1.1) …który informuje, że z miejsca położonego między jakimiś obiektami wysunęła się, wyjrzała lub wyszła rzecz lub osoba, o której mowa
(1.2) …który informuje, że to, o czym mowa w zdaniu, dotyczy pewnej wyróżnionej części zbioru
Wiktionary
(1.1) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
(1.1) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
Wiktionary
czasownik
(1.1) daw. wspomóc
Wiktionary
IPA: ˈspɔ̃mɔt͡s, AS: spõmoc
Wiktionary
potocznie:
1. napompować, powiększyć, np. mięśnie;
2. spompować się - oddać mocz w sposób niekontrolowany; posiusiać się, zmoczyć się, zsikać się
SJP.pl
potocznie: pompować, powiększać (np. mięśnie)
SJP.pl
dawniej:
1. klamra, spinka, zapięcie;
2. ostry pazur drapieżnego ptaka; szpon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. szpon
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈspɔ̃na, AS: spõna
Wiktionary
przyimek określający miejsca znajdujące się nad czymś albo nad kimś; znad
SJP.pl
Sp
Wikipedia
stopa wierszowa o dwóch sylabach długich
SJP.pl
Spondej ( spondeus, σπονδεῖος) – stopa metryczna złożona z dwóch sylab długich (w wierszach iloczasowych) lub akcentowanych (w wierszach akcentuacyjnych). Nazwa pochodzi od wyrazu σπονδή (oznaczającego libację), mającego ten właśnie układ sylab; ponadto śpiewane podczas libacji pieśni składały się właśnie ze spondejów, przez co miały powolny i uroczysty charakter.
Wikipedia
specjalista od chorób kręgosłupa
SJP.pl
zmiany zwyrodnieniowe w kręgosłupie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa
Wiktionary
substancja organiczna tworząca razem z krzemionką szkielet gąbki zwyczajnej
SJP.pl
Spongina – białko budujące szkielet niektórych gąbek. Szkielety tych organizmów po oczyszczeniu były stosowane jako gąbki do kąpieli.
Wikipedia
przymiotnik od: spongina
SJP.pl
komórka, z której tworzą się komórki glejowe układu nerwowego w trakcie rozwoju płodowego
SJP.pl
osadowa skała pochodzenia organicznego
SJP.pl
Sp
Wikipedia
1. szczególny rodzaj korozji żeliwa szarego występujący w urządzeniach chłodzonych wodą, najczęściej przy braku tlenu i przy dużych stężeniach wodoru;
2. gąbczastość istoty szarej, zmiana morfologiczna występująca w chorobach zwyrodnieniowych mózgu
SJP.pl
Spongocel, jama paragastralna – wewnętrzna jama gąbek, zwana paragastralną dla odróżnienia od jamy prajelita tkankowców.
Spongocel łączy się ze środowiskiem zewnętrznym licznymi porami, którymi woda napływa do wewnątrz, oraz przez oskulum, którędy woda wypływa. W typie askon spongocel wysłany jest choanocytami. W typie sykon ograniczony jest do kanałów promienistych, a w typie leukon występuje tylko w komorach.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sponiewierać.
Wiktionary
czas. poniewierać, sponiewierać dk.
Wiktionary
1. potraktować kogoś lub coś pogardliwie, źle się z kimś lub czymś obejść; zgnębić, upokorzyć, znieważyć;
2. potocznie: spowodować zmęczenie; zmęczyć;
3. sponiewierać się -
a) naruszyć własną godność; poniżyć się;
b) potocznie: zmęczyć się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) książk. bardzo kogoś upokorzyć, znieważyć
(1.2) książk. sprawić, że ktoś lub coś jest w bardzo złym stanie, kondycji; zmaltretować, zniszczyć
czasownik zwrotny dokonany sponiewierać się
(2.1) pot. upić się do nieprzytomności, doprowadzić się pijaństwem do złego stanu
Wiktionary
(2.1) Ale Maniek się wczoraj sponiewierał, ciekawe, jak trafił do domu.
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃ɲɛˈvʲjɛrat͡ɕ, AS: spõńevʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. sponiewieranie n., poniewierka ż.
czas. poniewierać ndk.
Wiktionary
1. niewielki wykusz obronny wysunięty poza ścianę budowli, wyposażony w strzelnice i służący do obrony bocznej obiektu;
2. boczny występ lub poszerzenie konstrukcji pojazdu, przeznaczone do montażu uzbrojenia albo zwiększenia stabilności
SJP.pl
Sponson – element konstrukcyjny w postaci występu, wybrzuszenia, ryzalitu, służący do umieszczania uzbrojenia lub poprawiania stabilności konstrukcji pojazdu.
Wikipedia
1. osoba lub instytucja finansująca w całości lub w części jakieś przedsięwzięcie, często w zamian za reklamowanie własnej działalności;
2. osoba utrzymująca kochankę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.
(1.2) pot. ktoś, kto funduje, stawia coś, najczęściej alkohol
(1.3) pot. o mężczyźnie, który ma utrzymankę
Wiktionary
(1.1) Nasza mistrzyni igrzysk paraolimpijskich ma sponsora. Koreańska firma wesprze finansowo treningi 19-letniej reprezentantki Polski. (z Internetu)
(1.1) Po wyjściu na jaw niewygodnych faktów sponsorzy zakręcili kurek z dotacjami.
(1.2) – Ryśkowi urodził się syn. – No to mamy na dzisiejszy wieczór sponsora.
(1.3) Kaśka ma jakiegoś bogatego sponsora, stąd te jej wszystkie nowe ciuchy.
Wiktionary
IPA: ˈspɔ̃w̃sɔr, AS: spõũ̯sor
Wiktionary
czas. sponsorować ndk.
rzecz. sponsoring m., sponsorówka ż.
:: fż. sponsorka ż.
przym. sponsorski, sponsoringowy
Wiktionary
(1.1) mecenas
Wiktionary
finansowanie przez postronną osobę lub instytucję jakiegoś przedsięwzięcia, zwykle kulturalnego lub sportowego; sponsoring
SJP.pl
finansowanie przez postronną osobę lub instytucję jakiegoś przedsięwzięcia, zwykle kulturalnego lub sportowego; sponsorat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bycie sponsorem
(1.2) finansowanie wydatków w zamian za usługi seksualne
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.2) Sponsor w sponsoringu różni się od alfonsa w sutenerstwie tylko monopolem na usługi.
Wiktionary
rzecz. sponsor m., sponsorka ż., sponsorówka ż.
czas. sponsorować
Wiktionary
(1.1) sponsorowanie, mecenat
Wiktionary
przymiotnik od: sponsoring
SJP.pl
kobieta wręczająca pieniądze na cel charytatywny lub kobieta płacąca utrzymankowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.
(1.2) pot. kobieta, która funduje, stawia coś
(1.3) slang. kobieta, na ogół starsza i zamożna, która wydaje pieniądze na znacznie młodszą osobę w celach romantycznych lub seksualnych
Wiktionary
(1.1) Sponsorka postanowiła pozostać anonimowa.
Wiktionary
IPA: spɔ̃w̃ˈsɔrka, AS: spõũ̯sorka
Wiktionary
rzecz. sponsoring mrz., sponsorówka ż.
:: fm. sponsor mos.
czas. sponsorować ndk.
przym. sponsorski, sponsoringowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sponsorować.
Wiktionary
czas. sponsorować ndk.
przym. sponsorski
Wiktionary
1. finansować coś z własnych środków, często w zamian za reklamowanie własnej działalności;
2. potocznie:
a) pomagać komuś finansowo;
b) mieć utrzymankę lub utrzymanka
SJP.pl
1. finansować coś z własnych środków, często w zamian za reklamowanie własnej działalności;
2. potocznie:
a) pomagać komuś finansowo;
b) mieć utrzymankę lub utrzymanka
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) książk. finansować jakieś przedsięwzięcie
Wiktionary
(1.1) Coraz więcej firm chce sponsorować sport.
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvat͡ɕ, AS: spõũ̯sorovać
Wiktionary
rzecz. sponsor m., sponsorka ż., sponsoring m., sponsorowanie n., sponsorówka ż.
przym. sponsorski, sponsoringowy
Wiktionary
(1.1) fundować, finansować
Wiktionary
→ sponsor
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze sponsorem, dotyczący sponsora, sponsorowania
Wiktionary
rzecz. sponsorówka ż., sponsor mos., sponsorowanie n., sponsorka ż.
czas. sponsorować ndk., zasponsorować dk.
Wiktionary
zajęcie sponsora; sponsoring
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. posp. kobieta, która żyje ze sponsoringu, jest na utrzymaniu bogatego mężczyzny lub kilku mężczyzn w zamian za świadczone usługi seksualne, czasem też towarzyskie
Wiktionary
(1.1) Sponsor stanu wolnego po to ma sponsorówkę, żeby mu nie zatruwała przyjemności jęczeniem o ślubach. (z Internetu)
(1.1) Niektóre sponsorówki, żeby nie czuć się jak prostytutki, nie biorą pieniędzy, a tylko prezenty.
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃w̃sɔˈrufka, AS: spõũ̯sorufka
Wiktionary
rzecz. sponsor, sponsorka, sponsoring
czas. sponsorować
przym. sponsoringowy, sponsorski
Wiktionary
(1.1) utrzymanka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dawna pisownia słowa: spąsowiały
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃w̃sɔˈvʲjawɨ, AS: spõũ̯sovʹi ̯au̯y
Wiktionary
rzecz. pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć, daw. sponsowieć
Wiktionary
(1.1) spąsowiały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sponsowieć.
Wiktionary
czas. sponsowieć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) dawna pisownia słowa: spąsowieć
Wiktionary
IPA: spɔ̃w̃ˈsɔvʲjɛ̇t͡ɕ, AS: spõũ̯sovʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. sponsowienie n., pąs, pąsowienie, daw. pons, daw. ponsowienie, gwara. ponsówka
przym. spąsowiały, pąsowy, daw. ponsowy, daw. sponsowiały, daw. ponso, gwara. pąksowy, gwara. pęksowy
przysł. pąsowo, daw. ponsowo
czas. pąsowieć, spąsowieć, daw. ponsowieć
Wiktionary
(1.1) spąsowieć
Wiktionary
młodzieżowo:
1. impulsywna, natychmiastowa, niezaplanowana decyzja lub działanie;
2. stan beztroski, w którym podejmuje się odruchowe, niezaplanowane decyzje i działania; luz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. coś bez przygotowania (np. spotkanie)
Wiktionary
Spontan – czwarty singel polskiego piosenkarza Michała Szczygła z jego debiutanckiego albumu studyjnego, zatytułowanego "Tak jak chcę". Singel został wydany 28 sierpnia 2020.
Kompozycja znalazła się na 7. miejscu listy AirPlay – Top, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych. Nagranie otrzymało w Polsce status podwójnie platynowego singla, przekraczając liczbę 40 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
(1.1) Ostatnia impreza to był czysty spontan.
Wiktionary
IPA: ˈspɔ̃ntãn, AS: spõntãn
Wiktionary
rzecz. spontaniczność ż.
przym. spontaniczny
przysł. spontanicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie
Wiktionary
(1.1) Blisko 10 tysięcy osób udaremniło przemarsz neonazistów ulicami Berlina, blokując spontanicznie trasę demonstracji skrajnej prawicy.
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃ntãˈɲit͡ʃʲɲɛ, AS: spõntãńičʹńe
Wiktionary
rzecz. spontaniczność ż., spontan mrz.
przym. spontaniczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: spontanicznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: spontaniczny; bardziej spontaniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu
Wiktionary
IPA: ˌspɔ̃ntãˈɲit͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: spõntãńičność
Wiktionary
rzecz. spontan m.
przym. spontaniczny
przysł. spontanicznie
Wiktionary
(1.1) żywiołowość, odruchowość, autentyczność; młodz. spontan
Wiktionary
żywiołowy, samorzutny, odruchowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) działający odruchowo, bez innych wpływów
Wiktionary
rzecz. spontaniczność ż., spontan mrz.
przysł. spontanicznie
Wiktionary
(1.1) automatyczny, naturalny, nieprzymuszony, odruchowy, samoistny, samorzutny, żywiołowy
Wiktionary
[czytaj: spufer] osoba podszywająca się pod kogoś w celu oszukania lub wyłudzenia informacji
SJP.pl
[czytaj: spufing] podszywanie się pod kogoś lub coś w celu oszukania lub wyłudzenia informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) telekom. inform. technika hakerska polegająca na podszywaniu się pod inny element systemu, innego użytkownika;
Wiktionary
Spoofing (ang. "spoof" – naciąganie, podszywanie) – grupa ataków na systemy teleinformatyczne polegająca na podszywaniu się pod inny element tego samego systemu. Efekt ten osiągany jest poprzez umieszczanie w sieci preparowanych pakietów danych lub niepoprawne używanie protokołów.
Wikipedia
[czytaj: spufingowy] polegający na podszywaniu się pod inne urządzenie lub innego użytkownika sieci teleinformatycznej w celu uzyskania korzyści majątkowych
SJP.pl
[czytaj: spuling] w informatyce: przekładanie do bufora informacji o wykonywanych przez aplikację zadaniach; buforowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. zapis na dysku danych odebranych z urządzenia wejściowego i przechowywanie ich do czasu przyjęcia przez urządzenie wyjściowe;
Wiktionary
Sp
Wikipedia
(1.1) Technika spoolingu jest wykorzystywana nie tylko w przypadku drukarek. Wykorzystuje się ją również do innych operacji wejścia-wyjścia.
Wiktionary
IPA: ˈspulʲĩŋk, AS: spulʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. spooler m.
przym. spoolingowy
Wiktionary
[czytaj: spuneryzm] spuneryzm, metagram;
1. mimowolne przestawienie głoski lub głosek w wyrazie, dające często efekt komiczny;
2. przestawienie takie dokonane świadomie i w ten sposób, aby wynikłe z niego formy były istniejącymi wyrazami
SJP.pl
stać się popielatym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spopielać.
Wiktionary
rzecz. niespopielanie n., spopielenie n.
czas. spopielać ndk.
Wiktionary
(1.1) kremowanie
Wiktionary
budynek przeznaczony do palenia ludzkich zwłok; krematorium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) forma pochówku, polegająca na spaleniu ciała do formy popiołu
Wiktionary
rzecz. popielisko n., popiołek mrz., popiół mrz., spopielanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. spopielać)
(1.1) książk. obrócić w popiół poprzez spalenie
(1.2) książk. uczynić (najczęściej barwą) podobnym do popiołu
czasownik zwrotny dokonany spopielić się (ndk. spopielać się)
(2.1) książk. obrócić się w popiół
(2.2) książk. stać się podobnym do popiołu
Wiktionary
(1.1) Minęło zaledwie kilka tygodni, odkąd Imperium spopieliło Koshagę, kładąc kres wojnie, którą toczono na rodzimym świecie mężczyzny tak długo, jak sięgnąć pamięcią.
(1.2) (…) żar letniego dnia spopielił wszystkie kolory.
(2.1) Płatki popiołu były błękitnobiałe, podobne do kwiatowych, i za najmniejszym dotknięciem ulatywały w powietrze. W innych miejscach drewno spopieliło się w proszek.
Wiktionary
rzecz. popiół mrz., popioły nmos., popiołek mrz., popielniczka ż., popielisko n., popielnica ż.
Wiktionary
przyimek o znaczeniu podobnym do przyimka "spod", uwydatnia rozległość przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spopularyzować.
Wiktionary
IPA: ˌspɔpularɨzɔˈvãɲɛ, AS: spopularyzovãńe
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk., spopularyzować (się) dk.
rzecz. popularyzowanie ndk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. popularyzować)
(1.1) dokonany od|popularyzować.
Wiktionary
IPA: ˌspɔpularɨˈzɔvat͡ɕ, AS: spopularyzovać
Wiktionary
przym. popularny, popularyzatorski, popularyzacyjny
czas. popularyzować (się) ndk.
rzecz. popularyzowanie ndk., spopularyzowanie dk., popularyzatorstwo, popularyzator, popularyzatorka, popularność, popularyzacja
przysł. popularnie
Wiktionary
1. komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin niższych
2. stadium cyklu rozwojowego sporowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zarodnik
(1.2) biol. przetrwalnik
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. lp. ż. od: spory
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈspɔra, AS: spora
Wiktionary
rzecz. sporysz m.
Wiktionary
archipelag na Morzu Egejskim
SJP.pl
Sporady – nazwa odnosząca się do dwóch archipelagów wysp greckich na Morzu Egejskim, znanych pod nazwą Sporady Południowe i Sporady Północne.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób sporadyczny, bardzo rzadko
Wiktionary
(1.1) Nasz szef chwali pracowników tylko sporadycznie.
Wiktionary
IPA: ˌspɔraˈdɨt͡ʃʲɲɛ, AS: sporadyčʹńe
Wiktionary
rzecz. sporadyczność
przym. sporadyczny
Wiktionary
(1.1) czasami, prawie nigdy, niekiedy, incydentalnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sporadycznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) występowanie czegoś rzadko, nieregularnie lub w niewielkich ilościach
Wiktionary
przym. sporadyczny
przysł. sporadycznie
Wiktionary
występujący rzadko, nieregularnie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu
Wiktionary
IPA: ˌspɔraˈdɨt͡ʃnɨ, AS: sporadyčny
Wiktionary
rzecz. sporadyczność
przysł. sporadycznie
Wiktionary
(1.1) rzadki
Wiktionary
organ niektórych roślin i grzybów, w którym wytwarzane są zarodniki służące do rozmnażania bezpłciowego; zarodnia
SJP.pl
dosyć duży; spory
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) dość spory; wystarczająco duży
Wiktionary
(1.1) Zebrano sporawą ilość kruszcu.
Wiktionary
przym. spory
przysł. sporo
zaim. sporo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od sport
Wiktionary
rzecz. sport m.
Wiktionary
jednoroczna roślina z rodziny goździkowatych
SJP.pl
Sp
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. przeciwnik
Wiktionary
IPA: ˈspɔrɛ̃ɲ, AS: sporẽń
Wiktionary
element podpierający dach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: sporny; bardziej sporny
SJP.pl
element nośny w formie belki, stosowany w konstrukcji balkonów, gzymsów itp.; wspornik
SJP.pl
będący przedmiotem sporu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący przedmiotem sporu
Wiktionary
IPA: ˈspɔrnɨ, AS: sporny
Wiktionary
rzecz. spór m., spieranie n.
czas. spierać się
przysł. spornie, bezspornie
Wiktionary
(1.1) konfliktowy, dyskusyjny, kontrowersyjny
Wiktionary
zaimek liczebny nieokreślony
(1.1) jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało
(1.2) jako określenie czasownika: dość dużo, niemało
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: spora
Wiktionary
(1.1) Mamy sporo czasu.
(1.2) Sporo zarobiłem.
Wiktionary
IPA: ˈspɔrɔ, AS: sporo
Wiktionary
przym. spory, sporawy
Wiktionary
(1.1) dużo, niemało, wiele, mnóstwo, pełno, bez liku, pod dostatkiem, ile dusza zapragnie, w bród, książk. multum
(1.2) dużo, niemało, mnóstwo
Wiktionary
niszczący spory (zarodniki)
SJP.pl
jedna z faz rozwojowych pasożytniczej przywry wnętrzniaka, wywołująca chorobę zwaną bilharcjozą lub schistosomatozą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
liść paprotników, na którym tworzą się organy rozmnażania, w których powstają haploidalne zarodniki; liść zarodnionośny, liść zarodniowy
SJP.pl
Sporofil (gr. "spóros" = nasienie + "phýllon" = liść), liść zarodnionośny – liść, na którym tworzą zarodnie z haploidalnymi zarodnikami u widłaków, skrzypów i niektórych paproci. Sporofile mogą występować pojedynczo lub zebrane w kłosy zarodnionośne.
U przedstawicieli rodzaju poryblin (z rzędu poryblinowców) wydłużone zarodnie osadzone są pojedynczo u nasady sporofilu, w zagłębieniu, osłonięte przez velum, czyli fałd z rozrośniętej tkanki liścia. U nasady sporofilu znajduje się języczek.
Wikipedia
u roślin z przemianą pokoleń pokolenie rozmnażające się przez zarodniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;
Wiktionary
Sporofit – diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów. W stadium sporofitu zachodzi proces mejozy, w wyniku której powstają zarodniki.
U roślin naczyniowych sporofit jest znacznie większy niż gametofit, jest też stadium zdolnym do samodzielnego istnienia.
Wikipedia
(1.1) U roślin naczyniowych sporofit jest znacznie większy niż gametofit, jest też stadium zdolnym do samodzielnego istnienia.
Wiktionary
twór złożony z kilku zarodni otoczonych osłonką, występujący u paproci wodnych; sporokarpium, nibyowoc
SJP.pl
Sporokarp, sporokarpium – wyspecjalizowana struktura występująca u niektórych paproci, związana z wytwarzaniem i uwalnianiem zarodników. Sporokarpia są wytwarzane przez trzy rodziny wodnych paproci różnozarodnikowych z rzędu "Salviniales".
W przypadku rodziny "Azollaceae" i "Salviniaceae" sporokarp jest rodzajem zmodyfikowanej zarodni. Bardziej złożoną formę struktura ta przybiera u przedstawicieli "Marsileaceae".
Wikipedia
twór złożony z kilku zarodni otoczonych osłonką, występujący u paproci wodnych; sporokarp, nibyowoc
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej) w botanice: zarodnik lub pyłek odłączony od rośliny
SJP.pl
grzybica podskórna lub głęboka wywołana przez grzyb Sporotrix schenckii
SJP.pl
Sporotrychoza – choroba wywołana przez grzyba "Sporothrix schenckii". Najczęściej zajmuje skórę, choć może również zajmować stawy, kości, płuca i mózg. Sporotrychoza jest chorobą przewlekłą. Postępuje wolno, pierwsze objawy mogą wystąpić od 1 do 12 tygodni po zarażeniu. Chorobą tą można zarazić się przez ukłucie kolcem róży.
Wikipedia
stać się porowatym
SJP.pl
typ pasożytniczych pierwotniaków; zarodnikowce
SJP.pl
przedstawiciel typu pasożytniczych pierwotniaków; zarodnikowiec
SJP.pl
stadium rozwojowe pierwotniaków pasożytniczych z grupy sporowców właściwych
SJP.pl
Sporozoit (z gr. "sporo"- + "zóon" „zwierzę” + "eídos" „postać”) – zarodnik formujący się poprzez zapłodnienie. Może nim być każdy sierpokształtny jądrowy zarodek, uformowany przez podział protoplazmy zarodnika organizmu apikompleksowego. W malarii sporozoity są formami zarodźców, które są wyzwolone od oocytów komarów. Sporozoity gromadzą się w śliniankach komarów – zostają przeniesione do organizmu człowieka, kiedy te żywią się krwią.
Wikipedia
zorganizowana aktywność fizyczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla zdrowia, współzawodnictwa lub przyjemności;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) papieros marki „Sport”, później „Popularne”
Wiktionary
Sport – wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.
Wikipedia
(2.1) Ojciec jeszcze dziś prosi w kiosku o sporty i kioskarka wie, o które papierosy mu chodzi.
Wiktionary
IPA: spɔrt, AS: sport
Wiktionary
rzecz. sportowiec mos., sporcik mrz.
przym. sportowy, wysportowany
przysł. sportowo
Wiktionary
(2.1) sporciak, szport, popularny
Wiktionary
skrót od: sportowy, sportowo (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = (termin) sportowy
Wiktionary
[czytaj: sportydż] model samochodu marki Kia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. wózek spacerowy
Wiktionary
(1.1) spacerówka
Wiktionary
kobieta uprawiająca sport; sportsmenka, sportsmanka, sportswoman
SJP.pl
osoba uprawiająca jakiś sport; sportsmen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport
Wiktionary
Sportowiec – osoba uprawiająca pewną dziedzinę sportową. Sportowcem jest zarówno osoba uprawiająca sport zawodowo, jak i amatorsko, a jej trening opiera się zazwyczaj na odpowiednio przygotowanym planie treningowym. Sport ten może wymagać wysiłku fizycznego i zręczności (np. piłka nożna), ale również może ograniczać się do zaangażowania umysłu (szachy).
Wikipedia
(1.1) W zawodach wystartowało pięćdziesięciu sportowców z całej Europy.
Wiktionary
IPA: spɔrˈtɔvʲjɛt͡s, AS: sportovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. sport mrz./mzw., sportsmenka ż., sportsmen mos.
przym. sportowy
przysł. sportowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w stylu sportowym
(1.2) sport. fair play
Wiktionary
rzecz. sport mrz., sportowiec mos.
przym. sportowy
przysł. na sportowo
Wiktionary
dotyczący sportu lub sportowców
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący sportu, związany ze sportem
przymiotnik jakościowy
(2.1) przestrzegający fair play
Wiktionary
(1.1) W regionach ekoturystycznych są niezbędne wypożyczalnie oraz serwisy sprzętu turystycznego i sportowego (rowerów, nart biegowych i turystycznych, kajaków i innego sprzętu wodnego).
(1.1) Przedsiębiorstwo zajmuje się dystrybucją odzieży, obuwia, sprzętu i akcesoriów sportowych oraz wyposażenia trekkingowego na terenie Europy Środkowej, Południowej i Wschodniej głównie przez własną sieć salonów sportowych.
Wiktionary
IPA: spɔrˈtɔvɨ, AS: sportovy
Wiktionary
rzecz. sportowiec mos., sport mrz.
przysł. sportowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sportretować.
Wiktionary
IPA: ˌspɔrtrɛtɔˈvãɲɛ, AS: sportretovãńe
Wiktionary
rzecz. portrecista, portret, portretowanie
czas. sportretować
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|portretować.
Wiktionary
(1.1) Byli zresztą kompletnie zalani. Mirek pracował w gabinecie. Z początku bawili mnie, myślałam, że mogłabym ich sportretować, ale trwało to krótko.
Wiktionary
IPA: ˌspɔrtrɛˈtɔvat͡ɕ, AS: sportretovać
Wiktionary
rzecz. sportretowanie n., portrecista m., portret m., portretowanie n.
czas. portretować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. mężczyzna uprawiający sport
Wiktionary
(1.1) W tej chwili sportsmani przybiegli a widzowie opuścili salony i pokoiki.
Wiktionary
IPA: ˈspɔrtsmãn, AS: sportsmãn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. sportsmanka ż.
Wiktionary
(1.1) sportowiec, zawodnik
Wiktionary
[czytaj: sportsmenka] kobieta uprawiająca sport; sportowczyni, sportsmenka, sportswoman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta trenująca sport
Wiktionary
(1.1) W hotelu przy stadionie nocują sportsmanki z Polski i Włoch.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. sportsman mos.
Wiktionary
osoba uprawiająca jakiś sport; sportowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik sportowy, sportowiec
Wiktionary
(1.1) Jak się tych dwoje sportsmenów spotka, już o niczem innem nie mówią i zawsze się kłócą, tak jak pani ze mną.
Wiktionary
IPA: ˈspɔrtsmɛ̃n, AS: sportsmẽn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. sportsmenka ż.
przym. sportsmeński
przysł. sportsmeńsko
Wiktionary
(1.1) sportowiec, zawodnik
Wiktionary
kobieta uprawiająca sport; sportowczyni, sportsmanka, sportswoman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka sportowa
Wiktionary
(1.1) Najlepiej zarabiającą sportsmenką na świecie jest japońska tenisistka Naomi Osaka.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. sportsmen mos.
przym. sportsmeński
przysł. sportsmeńsko
Wiktionary
(1.1) zawodniczka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany ze sportsmenem, dotyczący sportsmena
Wiktionary
rzecz. sportsmen mos., sportsmenka ż.
przysł. sportsmeńsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) po sportsmeńsku, jak sportsmen lub sportsmenka
Wiktionary
rzecz. sportsmen mos., sportsmenka ż.
przym. sportsmeński
Wiktionary
[czytaj: sportsłoszing] wykorzystanie sportu do poprawy wizerunku, np. przez kraje łamiące prawa człowieka
SJP.pl
[czytaj: sportsłomen] kobieta uprawiająca sport; sportsmenka, sportowczyni, sportsmanka
SJP.pl
[czytaj: sportłoszing] wykorzystywanie sportu do poprawy wizerunku
SJP.pl
zorganizowana aktywność fizyczna
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., W. plural|sport.
Wiktionary
IPA: ˈspɔrtɨ, AS: sporty
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta uprawiająca sport; sportowczyni, sportsmenka, sportswoman;
2. samochód sportowy;
3. szkoła sportowa;
4. szkolna klasa sportowa;
5. ubranie sportowe;
6. rodzaj wózka dziecięcego;
7. sportowy zegarek na rękę; smartwatch;
8. sportowa gra wideo;
9. anime o sporcie
SJP.pl
proces wytwarzania zarodników u grzybów; zarodnikowanie
SJP.pl
Sporulacja ( sporulation) – proces wytwarzania spor, czyli przetrwalników. Zachodzi u bakterii, pierwotniaków, glonów, grzybów i roślin, gdy znajdują się w niekorzystnych dla ich życia warunkach środowiskowych (promieniowanie, ekstremalne ciepło lub zimno, brak odżywiania itp.). Często sporulacja utożsamiana jest z zarodnikowaniem (sporogenezą), czyli wytwarzaniem zarodników, część mykologów jednak odróżnia te dwa pojęcia, ograniczając pojęcie sporulacji tylko do wytwarzania przetrwalników.
Wikipedia
czasownik
(1.1) środ. przestęp., wtórnie gw-pl|Warszawa. zorientować się, domyślić się, zdać sobie sprawę, spostrzec
(1.2) środ. przestęp., wtórnie gw-pl|Warszawa. wykryć, rozpoznać, wytropić (kogoś albo coś ukrytego)
(1.3) środ. przestęp. wydać, wsypać
czasownik zwrotny dokonany sporutować się
(2.1) środ. przestęp., wtórnie gw-pl|Warszawa. sporutować (1.1)
(2.2) skrót|ochweśn.|kmina ochweśnicka, gwara ochweśnicka|w:Gwara ochweśnicka. kłócić się
(2.3) gw-pl|Gniezno. skompromitować się
Wiktionary
(1.1) Pewnego wieczora „sporutowaliśmy”, że w baraku nad nami jest magazyn z prowiantami, nie namyślając się długo, zrobiliśmy otwór w suficie i nie myśląc wcale o karze, wszyscy postanowiliśmy się raz najeść, potem możemy „zakitować”.
(1.1) Spróbuj pan
(1.1) Dopiero teraz sporutowałem, że to Wy kochane Czytelniki martwiliście się, gdzie tam Wasz Walerek się obraca!
(1.1) O godzinie 1-ej w nocy, w ogrodzie Krasińskich, odbył się wiec
(1.2) Piłaci wymierzyli im 4 łokcie, ale sztamaki wyrwali z kwaczu przez lipko, bo bina Józka sporutowała, gdzie szwicują i dziakowała im w bartku igłę i krople na ząb, którą przemajchrowali siatkę w lipku i bryknęli do Warszawy.
(1.3) — Janek, tylko pamiętaj, żebyś mnie przed sądem nie „sporutował”! — bo przecież wiesz, że my nic nie jesteśmy winni… tylko ten „szczun” co odwoził rolwagą!
(2.1) Ileż wydarzeń ciemnych, niezjaśnionych […], ile niepojętych słuczai, kiedy najoblatańszy nie umiał się sporutować dlaczego? jak? skąd? stało się teraz jasne, jak to słońce w lipcowe południe!…
(2.3) Zaprzestaję tej kośby. Jeszcze tam sobie z nozdrza zbytni włosek wystrzygę. Brew brzytewką głasnę. Ale to już tak tylko. Żeby się przed kobietą nie sporutować.
Wiktionary
dosyć duży, pokaźny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) całkiem duży, pokaźny; dość istotny
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: spór
(2.2) D. lp.; M., B. i W. lm. od: spora
Wiktionary
(1.1) W małance uczestniczyła też spora grupa przemyślan narodowości polskiej.
Wiktionary
IPA: ˈspɔrɨ, AS: spory
Wiktionary
przysł. sporo
przym. sporawy
zaim. sporo
Wiktionary
(1.1) znaczny
Wiktionary
organ przetrwalnikowy buławinki czerwonej, grzyba z klasy workowców pasożytującego na życie i niektórych dziko rosnących trawach
SJP.pl
Sporysz – przetrwalnik pasożytniczego grzyba buławinki czerwonej ("Claviceps purpurea") z rodziny buławinkowatych ("Clavicipitaceae"). Grzyb ten atakuje około 400 gatunków roślin z rodziny wiechlinowatych ("Poaceae") wywołując chorobę zwaną sporyszem zbóż i traw.
Wikipedia
wyciąg ze sporyszu stosowany w lecznictwie; ergotyna
SJP.pl
przymiotnik od: sporysz
SJP.pl
stopień wyższy od dawnego przysłówka: sporo (ochoczo, szybko, bez ociągania)
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. naprawić
Wiktionary
rzecz. sporzunda
czas. narzundzać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. sporządziciel.
Wiktionary
IPA: spɔˈʒɔ̃ntt͡sa, AS: spožõntca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sporządzać.
Wiktionary
IPA: ˌspɔʒɔ̃nˈd͡zãɲɛ, AS: spožõnʒãńe
Wiktionary
rzecz. sporządzenie n.
czas. sporządzać ndk., sporządzić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. sporządzić)
(1.1) zob. sporządzić.
Wiktionary
(1.1) Wstaję i ruszam w drogę zgodnie z adresem, który na szczęście zanotowałam, sporządzając dokładny szkic ze strzałkami.
Wiktionary
IPA: spɔˈʒɔ̃nd͡zat͡ɕ, AS: spožõnʒać
Wiktionary
rzecz. sporządzenie n., sporządzanie n.
czas. sporządzić dk.
Wiktionary
(1.1) przygotowywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sporządzić.
Wiktionary
IPA: ˌspɔʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: spožõnʒẽńe
Wiktionary
rzecz. sporządzanie n.
czas. sporządzać, sporządzić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ten, co sporządza
Wiktionary
IPA: ˌspɔʒɔ̃ɲˈd͡ʑit͡ɕɛl, AS: spožõńʒ́ićel
Wiktionary
(1.1) sporządca
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. sporządzać)
(1.1) książk. wykonać, przygotować coś
Wiktionary
(1.1) Używając mąki razowej z pszenicy, gryki czy jagieł, możemy sporządzić makarony o różnych smakach.
Wiktionary
IPA: spɔˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: spožõńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. sporządzenie n., sporządzanie n.
czas. sporządzać ndk.
Wiktionary
(1.1) przygotować
Wiktionary
1. metoda postępowania lub osiągnięcia celu;
2. trik, zręczne posunięcie pozwalające osiągnąć coś mimo niesprzyjających okoliczności lub czyjegoś oporu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sposobić.
Wiktionary
IPA: ˌspɔsɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: sposobʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. sposobić, przysposabiać
Wiktionary
zdrobnienie od: sposób
SJP.pl
1. urządzać, przygotowywać;
2. uczyć, przysposabiać kogoś do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. urządzać, przygotowywać coś
(1.2) przest. uczyć, kształcić kogoś do czegoś
czasownik zwrotny niedokonany sposobić się (dk. brak)
(2.1) przest. czynić samego siebie czymś lub jakimś
Wiktionary
(1.1) Lokal obszerny na gospodę przy sklepie sposobi.
(1.2) Sposobiłam ją do zdania egzaminu na dyplom nauczycielski.
(2.1) Dobry chłopak, mógł los w świecie zrobić, bo miał zdatność i mógł się sposobić.
Wiktionary
IPA: spɔˈsɔbʲit͡ɕ, AS: sposobʹić
Wiktionary
rzecz. sposób m., sposobność ż., sposobienie n.
czas. usposabiać ndk., usposobić dk., przysposabiać ndk., przysposobić dk.
przym. sposobny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: sposobnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: sposobny
SJP.pl
1. możliwość zrobienia czegoś, sprzyjająca okoliczność; okazja;
2. przestarzałe: talent do czegoś; umiejętność, skłonność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprzyjające warunki ku czemuś
Wiktionary
(1.1) Latem 1975 nadarzyła się ku temu znakomita sposobność.
Wiktionary
rzecz. sposób mrz., sposobik m.
czas. przysposabiać ndk., przysposobić dk., sposobić ndk.
przym. sposobny, sposobowy
przysł. sposobnie, sposobniej
Wiktionary
(1.1) możliwość, okazja
Wiktionary
odpowiedni, stosowny, dostosowany
SJP.pl
przymiotnik od: sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|sposoczać.
Wiktionary
czas. sposoczać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) daw. ndk. od: sposoczyć
Wiktionary
IPA: spɔˈsɔt͡ʃat͡ɕ, AS: sposočać
Wiktionary
rzecz. sposoczanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spostponować.
Wiktionary
czas. spostponować dk.
Wiktionary
zlekceważyć kogoś, potraktować z pogardą, z wyższością
SJP.pl
1. patrząc, uświadomić sobie coś;
2. zdać sobie z czegoś sprawę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spostrzegać)
(1.1) dokonany od|spostrzegać. (zauważać)
(1.2) dokonany od|spostrzegać. (uświadamiać sobie)
czasownik zwrotny dokonany spostrzec się (ndk. spostrzegać się)
(2.1) dokonany od|spostrzegać się.
Wiktionary
(1.1) Opalony i przystojny, już w "cywilnym" stroju, z długą kopertówką pod pachą, lekko, prawie tańcząc, zmierzał do windy. Spostrzegłszy Irka, zatrzymał się i cofnął dwa kroki.
Wiktionary
IPA: ˈspɔsṭʃɛt͡s, AS: sposṭšec
Wiktionary
rzecz. spostrzeżenie n., spostrzeganie n.
czas. postrzegać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) szybko i łatwo zauważający szczegóły
Wiktionary
(1.1) Najmniej spostrzegawczy mężczyzna zauważy kobietę wbitą na obcasy, pozostając ślepy na wady jej urody.
Wiktionary
IPA: ˌspɔsṭʃɛˈɡaft͡ʃɨ, AS: sposṭšegafčy
Wiktionary
rzecz. spostrzegawczość ż.
czas. spostrzegać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. spostrzec)
(1.1) patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś
(1.2) zdawać sobie sprawę
czasownik zwrotny niedokonany spostrzegać się (dk. spostrzec się)
(2.1) zdawać sobie sprawę
Wiktionary
rzecz. spostrzeganie n., spostrzeżenie n.
przym. spostrzegawczy
Wiktionary
(1.1) dostrzegać, zauważać
(1.2) orientować się, spostrzegać się, uświadamiać sobie
(2.1) spostrzegać, orientować się, uświadamiać sobie
Wiktionary
wynik rozumowania, obserwacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obserwacja, uwaga na dany temat
(1.2) zauważenie, zaobserwowanie, uświadomienie sobie przedmiotu
Wiktionary
IPA: ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: sposṭšežẽńe
Wiktionary
przym. spostrzeżeniowy, postrzeżeniowy
rzecz. postrzeganie n., spostrzeganie n., postrzeżenie n.
czas. spostrzec, spostrzegać, postrzegać
Wiktionary
(1.1) uwaga, komentarz, obserwacja
Wiktionary
1. metoda postępowania lub osiągnięcia celu;
2. trik, zręczne posunięcie pozwalające osiągnąć coś mimo niesprzyjających okoliczności lub czyjegoś oporu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
(1.2) styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
Wiktionary
(1.1) Naukowiec wynalazł sposób na poprawę bezpieczeństwa w samolotach.
(1.2) Nie podoba mi się jego sposób zwracania się do kobiet.
Wiktionary
IPA: ˈspɔsup, AS: sposup
Wiktionary
rzecz. sposobność ż.
:: zdrobn. sposobik mrz.
czas. sposobić ndk., przysposobić dk.
przym. sposobny
Wiktionary
(1.1) metoda, rozwiązanie, środek
(1.2) maniera, styl
Wiktionary
krótka reklama nadawana w telewizji lub radiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krótki film reklamowy lub reklama w radiu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: spɔt, AS: spot
Wiktionary
rzecz. spocik mrz.
Wiktionary
(1.1) reklamówka
Wiktionary
związany z hobby polegającym na obserwowaniu i fotografowaniu obiektów związanych z komunikacją; spotterski
SJP.pl
[czytaj: spotifaj] serwis i aplikacja do muzyki
SJP.pl
Sp
Wikipedia
spotting;
1. hobby polegające na obserwowaniu i fotografowaniu pojazdów komunikacyjnych, np. autobusów, pociągów;
2. koncentrowanie wzroku w jednym punkcie w czasie wykonywania obrotu w tańcu w celu utrzymania równowagi
SJP.pl
1. natknąć się na kogoś lub coś, zobaczyć się z kimś;
2. poznać kogoś;
3. znaleźć coś gdzieś;
4. zdarzyć się, stać się czyimś udziałem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
(1.2) rozgrywka sportowa
(1.3) natknięcie się na kogoś, zobaczenie go
(1.4) poznanie kogoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Plener jest spotkaniem organizowanym przez origamistów dla origamistów, imprezą non-profit.
Wiktionary
IPA: spɔtˈkãɲɛ, AS: spotkãńe
Wiktionary
rzecz. spotykanie n., spotykanka ż.
czas. spotkać dk., spotykać ndk.
Wiktionary
(1.2) mecz
Wiktionary
potocznie: zbyt częste i uciążliwe organizowanie spotkań
SJP.pl
zdrobniale: spotkanie
SJP.pl
1. natknąć się na kogoś lub coś, zobaczyć się z kimś;
2. poznać kogoś;
3. znaleźć coś gdzieś;
4. zdarzyć się, stać się czyimś udziałem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. spotykać)
(1.1) natknąć się na kogoś
(1.2) poznać kogoś
czasownik zwrotny dokonany spotkać się (ndk. spotykać się)
(2.1) pójść gdzieś, gdzie ktoś też będzie
Wiktionary
(1.1) W swoim życiu spotkałem tylko kilku prawdziwych przyjaciół.
Wiktionary
IPA: ˈspɔtkat͡ɕ, AS: spotkać
Wiktionary
rzecz. spotkanie n.
Wiktionary
[czytaj: spotlajt]
1. bardzo wąski strumień światła kierowany na kogoś lub na coś, często stosowany w teatrach;
2. reflektor rzucający taki strumień światła
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: spoter] hobbysta zajmujący się obserwowaniem i fotografowaniem pojazdów komunikacyjnych, np. autobusów, pociągów
SJP.pl
[czytaj: spoters] specjalnie wyszkolony funkcjonariusz będący mediatorem i łącznikiem pomiędzy klubami, kibicami, ochroną i policją, rozwiązujący stadionowe problemy
SJP.pl
[czytaj: spoterski] związany z hobby polegającym na obserwowaniu i fotografowaniu obiektów związanych z komunikacją; spoterski
SJP.pl
[czytaj: spoting] spoting;
1. hobby polegające na obserwowaniu i fotografowaniu pojazdów komunikacyjnych, np. autobusów, pociągów;
2. koncentrowanie wzroku w jednym punkcie w czasie wykonywania obrotu w tańcu w celu utrzymania równowagi
SJP.pl
Spotting – hobby polegające na fotografowaniu lub obserwowaniu obiektów związanych z komunikacją. Osoba uprawiające to hobby nazywana jest "spotterem" (ang. spotter).
Ze względu na obiekt zainteresowania wyróżnia się:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|spotwarzać.
Wiktionary
czas. spotwarzać ndk.
Wiktionary
rzucać na kogoś fałszywe oskarżenia
SJP.pl