system organizacyjny w partiach USA, oddający w ręce przywódców partyjnych sprawy wysuwania kandydatów w wyborach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. francuski słodki wypiek z plasterastrów czerstwego drożdżowego pszennego pieczywa (brioszka, chałka), nasączonego syropem pomarańczowym z dodatkiem migdałowego kremu i niekiedy owoców
Wiktionary
Bostock – wieś w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Cheshire, w dystrykcie (unitary authority) Cheshire West and Chester.
Wikipedia
tkanina ubraniowa z wełny czesankowej o splocie skośnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. muz. taniec towarzyski pochodzący ze Stanów Zjednoczonych, rodzaj powolnego walca; także muzyka do tego tańca;
(1.2) karc. gra karciana popularna w XVIII wieku
(1.3) pot. kynol. terier bostoński;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) włók. tkanina z wełny czesankowej o skośnym splocie
Wiktionary
Bo
Wikipedia
(1.1) Nasze babki tańczyły bostona na początku XX wieku.
(1.2) Karciana gra w bostona została uwieczniona w powieści „Wojna i pokój”.
(1.3) Później do hodowli bostonów dodano jeszcze domieszkę krwi buldogów francuskich.
(2.1) Popołudniami panicz grywa w bostona z przyjaciółmi.
Wiktionary
rzecz. Boston mrz., bostończyk mos., bostonka ż.
przym. bostonowy, bostoński
Wiktionary
(1.3) war. terier bostoński, pot. boston terier
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. jednostka osadnicza w USA, w stanie Kalifornia, w hrabstwie San Diego;
Wiktionary
Bostonia – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie San Diego.
Wikipedia
rzecz. bostonka ż.
Wiktionary
1. mała dociskowa maszyna drukarska;
2. choroba wirusowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bostonu
(1.2) poligr. rodzaj ręcznej maszyny drukarskiej do drukowania małych nakładów
(1.3) odzież. rodzaj damskiej torebki w formie pękatego kuferla
(1.4) pot. med. choroba zakaźna wywoływana przez enterowirusy, objawiająca się wysypką
Wiktionary
(1.1) Ani na jotę nie zmienił się jej wygląd rodowitej bostonki: rumiana twarz, gęste brwi, prosty nos i ciemne oczy.
(1.2) Pod koniec lat dwudziestych wyposażenie drukarni stanowiły cztery maszyny pośpieszne, trzy pedałówki, bostonka, maszyna do perforowania, dwie maszyny do krajania papieru, kompletna maszyna do stereotypii.
Wiktionary
rzecz. Boston m., boston m., Bostonia ż.
:: fm. bostończyk m.
przym. bostoński, bostonowy, podbostoński
przysł. po bostońsku
Wiktionary
(1.3) torebka bostońska
(1.4) choroba bostońska, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej
Wiktionary
przymiotnik od: boston (walc lub tkanina)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) choreogr. muz. związany z bostonem, dotyczący bostonu
(1.2) włók. wykonany z bostonu; dotyczący bostonu
Wiktionary
rzecz. boston mrz., Boston mrz., bostończyk mos., bostonka ż.
przym. bostoński
Wiktionary
mieszkaniec Bostonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bostonu
Wiktionary
(1.1) To otworzyło mi oczy - zwykli bostończycy nie żyli wtedy wyborami. Oni żyli zakończonymi właśnie rozgrywkami pierwszej ligi baseballowej, w której ich drużyna, Red Sox, pierwszy raz od kilkudziesięciu lat zwyciężyła!
Wiktionary
rzecz. Boston mrz., bostonka ż.
:: fż. bostonka ż.
przym. bostoński, bostonowy
Wiktionary
przymiotnik od: Boston
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bostonem, dotyczący Bostonu
Wiktionary
rzecz. Boston mrz., bostończyk mos., bostonka ż., boston mrz.
przym. bostonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. boskość
Wiktionary
(1.1) I tedy Bog bostwo swe s nią raczył złączyć.
Wiktionary
IPA: ˈbɔstfɔ, AS: bostfo
Wiktionary
półkolisty przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń równowagi i mięśni
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bosutowem, dotyczący Bosutowa
Wiktionary
rzecz. Bosutów m.
Wiktionary
roślina lecznicza; kadzidłowiec
SJP.pl
bez obuwia; z nagimi stopami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch
(1.2) o człowieku: taki, który ma nagie stopy
Wiktionary
(1.1) Lepiej odpoczywam po pracy, gdy mam bose stopy.
(1.2) Mama zawsze mi przypomina, żebym nie wychodził bosy na taras.
Wiktionary
IPA: ˈbɔsɨ, AS: bosy
Wiktionary
rzecz. bosość ż.
przysł. boso
Wiktionary
(1.1) goły, nieobuty
(1.2) bosonogi, nieobuty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Boszczynek – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Skalbmierz. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.
Do 1954 roku siedziba gminy Boszczynek. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Boszczynek.
Wikipedia
Boszkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Włoszakowice.
Wieś przy trasie linii kolejowej Leszno-Wolsztyn z przystankiem kolejowym Boszkowo.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący Boszniaków – muzułmanów mieszkających w Bośni i Hercegowinie
Wiktionary
(1.1) Ten najwyższy zwierzchnik wszystkich Boszniaków, a więc wyłącznie wiernych religii islamskiej, którzy mieszkają w Bośni i Hercegowinie, a także i tych poza jej granicami, żąda, aby się zjednoczyli wokół swojej boszniackiej narodowości, religii i języka.
Wiktionary
IPA: bɔʃʲˈɲat͡sʲci, AS: bošʹńacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Boszniak m., Boszniaczka ż.
Wiktionary
(1.1) muzułmański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka narodu południowosłowiańskiego, zamieszkującego Bośnię i Hercegowinę, wyznania muzułmańskiego
Wiktionary
rzecz. Bośnia ż.
:: fm. Boszniak mos.
przym. boszniacki
Wiktionary
(1.1) Muzułmanka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przedstawiciel narodu południowosłowiańskiego, zamieszkującego Bośnię i Hercegowinę, utożsamiany z wyznaniem muzułmańskim;
Wiktionary
(1.1) Klub Boszniaków w Radzie Miasta Mostar, wraz z mostarskim muftim oraz ponad 40 organizacjami pozarządowymi, rozpoczął podpisywanie petycji, w której domaga się nowego podziału Mostaru na sześć gmin.
Wiktionary
IPA: ˈbɔʃʲɲak, AS: bošʹńak
Wiktionary
rzecz. Bośnia ż., Bośniak m., Bośniaczka ż., bośniacki mrz.
:: rzecz. fż. Boszniaczka
przym. boszniacki, bośniacki
Wiktionary
(1.1) Muzułmanin
Wiktionary
łódź morska lub rzeczna; bat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) inform. program wykonujący jakieś czynności za człowieka;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) obuw. damski lub dziecięcy but z wysoką cholewą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bɔt, AS: bot
Wiktionary
(1.1)
rzecz. robot m., robocik m.
(2.1)
rzecz. botek mrz.
Wiktionary
(2.1) botek
Wiktionary
skrót od: botanika, botaniczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = botaniczny
Wiktionary
specjalistka w zakresie nauki, wiedzy o roślinach; roślinoznawczyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalistka w zakresie botaniki
Wiktionary
(1.1) Zofia Paryska w ciągu swojego długiego i niezwykle pracowitego życia, jako botaniczka z wykształcenia, publikowała wiele prac z tej dziedziny.
Wiktionary
IPA: ˌbɔtãˈɲit͡ʃka, AS: botãńička
Wiktionary
rzecz. botanika ż., botaniczność ż., botanizowanie n.
:: fm. botanik mos., botanista mos.
czas. botanizować ndk.
przym. botaniczny
przysł. botanicznie
Wiktionary
(1.1) botanik
Wiktionary
1. dotyczący botaniki (np. nomenklatura botaniczna, prace botaniczne);
2. ogród botaniczny - ogród stworzony dla celów naukowo-dydaktycznych, w którym kolekcjonuje się przedstawicieli flor z różnych obszarów geograficznych i środowisk, zwykle udostępniany do zwiedzania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z botaniką, dotyczący botaniki
(1.2) ogrod. o roślinach: występujący dziko, nie modyfikowany
Wiktionary
(1.1) Orzechy są z botanicznego punktu widzenia owocami z suchą skorupą.
Wiktionary
IPA: ˌbɔtãˈɲit͡ʃnɨ, AS: botãńičny
Wiktionary
rzecz. botanika ż., botanik m., botaniczka ż.
przysł. botanicznie
Wiktionary
specjalista zajmujący się badaniem roślin; roślinoznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie botaniki
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. ogród botanicznyfakt.
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) kobieta botanik (1.1), botaniczka
Wiktionary
(2.1) Dawno nie byliśmy w botaniku, ale czas nadrobić zaległości.
Wiktionary
IPA: bɔˈtãɲik, AS: botãńik
Wiktionary
rzecz. botanika ż., botaniczność ż., botanizowanie n.
:: fm. przest. botanista mos.
:: fż. botaniczka ż.
czas. botanizować ndk.
przym. botaniczny
przysł. botanicznie
Wiktionary
(1.1) przest. botanista
(3.1) pot. botaniczka
Wiktionary
gałąź biologii badająca rośliny; roślinoznawstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. biol. dział biologii, nauka o roślinach;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: botanik
Wiktionary
Botanika (gr. "botanē" = zieleń, owoc, roślina), roślinoznawstwo – dział biologii zajmujący się roślinami. Obejmuje całokształt wiedzy o świecie roślin i związanych z nimi zjawiskach. Szeroki zakres problematyki jest przyczyną wyodrębniania licznych, w różnym stopniu samodzielnych działów, wymagających stosowania swoistych metod i technik badawczych.
Wikipedia
(1.1) Botanika to interesująca dziedzina.
Wiktionary
IPA: bɔˈtãɲika, AS: botãńika
Wiktionary
rzecz. botanik m., botaniczka ż., botanista m., botaniczność ż., botanizowanie n.
czas. botanizować ndk.
przym. botaniczny
przysł. botanicznie
Wiktionary
(1.1) roślinoznawstwo; skr. bot.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: botanika
Wiktionary
IPA: bɔˈtãɲikɔ, AS: botãńiko
Wiktionary
ciepły but damski z wysoką cholewką; bot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. zwykle wysoki but dziecka lub kobiety
Wiktionary
(1.1) Botki są częścią ukraińskiego stroju narodowego.
Wiktionary
IPA: ˈbɔtɛk, AS: botek
Wiktionary
rzecz. bot m.
Wiktionary
(1.1) bot, kozak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Botew ( връх Ботев) – szczyt w Bułgarii o wysokości 2376 metrów n.p.m., najwyższy szczyt Starej Płaniny, dawniej znany pod turecką nazwą "Jumrukczał" (bułg. Юмрукчал, Yumrukçal – „podobny do pięści”). Obecną nazwę nadano w 1950 ku czci narodowego poety Christo Botewa. Szczyt leży kilka kilometrów na północny wschód od Karłowa i bezpośrednio na północ od Doliny Róż (słynnej z produkcji olejku różanego).
Wikipedia
dawniej: but przeznaczony do konnej jazdy
SJP.pl
dawniej: but przeznaczony do konnej jazdy
SJP.pl
Botforty (z francuskiego "bottes fortes" – dosłownie mocne buty) – sięgające poza kolana skórzane buty używane na zachodzie Europy w XVI-XVIII wieku zarówno w wojsku (zwłaszcza przez rajtarów, dragonów, arkebuzerów i kirasjerów), jak i do ubioru cywilnego. Cechą typową była podwyższona z przodu cholewa, zapewniająca ochronę kolana jeźdźca. W Polsce, gdzie określano je jako „buty rajtarskie”, nosili je żołnierze autoramentu cudzoziemskiego oraz bogaci mieszczanie jako część stroju obcego pochodzenia.
Wikipedia
ciepły but damski z wysoką cholewką; bot
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Botlichami, dotyczący Botlichów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język botlichyjski;
Wiktionary
rzecz. Botlichowie lm m.
Wiktionary
sieć zainfekowanych urządzeń podłączonych do internetu, kontrolowanych zdalnie i używanych do przeprowadzania ataków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. daw. kraina historyczna położona nad Zatoką Botnicką, niegdyś w całości pod panowaniem szwedzkim, obecnie podzielona między Szwecję i Finlandię
Wiktionary
(1.1) Botnia wielki kraj w prowincji szwedzkiej Nordlandii, leży po obu brzegach cieśnicy botnijskiej, i dzieli się na wschodnią i zachodnią.
Wiktionary
przym. botnicki, botnijski
Wiktionary
związany z Zatoką Botnicką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. związany z Zatoką Botnicką
(1.2) geogr. hist. związany z Botnią (krainą historyczną, obecnie podzieloną między Szwecję i Finlandię)
Wiktionary
rzecz. Botnia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. zob. Zatoka Botnicka.
Wiktionary
potocznie:
1. silnie trująca substancja, używana jako środek przeciwzmarszczkowy; jad kiełbasiany, toksyna botulinowa, botulinotoksyna, botulina;
2. zabieg kosmetyczny z użyciem jadu kiełbasianego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pogardliwie: kobieta stosująca botoks
SJP.pl
1. wstrzykiwać botoks w jakąś część ciała w celu poprawy wyglądu;
2. botoksować się - wstrzykiwać sobie botoks w celu poprawy wyglądu; ostrzykiwać się
SJP.pl
Indianie Ameryki Południowej; Aymoré
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii, w północnej części historycznej Mołdawii;
(1.2) geogr. okręg w północno-wschodniej Rumunii;
Wiktionary
Botoszany ( "Botoșani", rumuńska wymowa //) – miasto w północnej części historycznej Mołdawii w Rumunii, siedziba władz okręgu Botoszany.
Wikipedia
rzecz. botoszanin mos., botoszanka ż.
przym. botoszański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Botoszanami, dotyczący Botoszan
Wiktionary
rzecz. Botoszany nmos.
Wiktionary
Botowo ( Bottowen, 1938–1945 "Bottau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Biskupiec. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.
W Botowie znajduje się obelisk poświęcony poległym w czasie I wojny światowej mieszkańcom wsi.
Wikipedia
marka toksyny botulinowej (jadu kiełbasianego)
SJP.pl
choroba bakteryjna koni i wielbłądów, rzadziej bydła i świń; botriomykoza, piasecznica
SJP.pl
choroba bakteryjna koni i wielbłądów, rzadziej bydła i świń; piasecznica, botriokokoza
SJP.pl
państwo w Afryce ze stolicą w Gaborone; Republika Botswany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
Wiktionary
Bo
Wikipedia
(1.1) W Botswanie mieszka i pracuje znaczna liczba cudzoziemców.
Wiktionary
IPA: bɔtsˈfãna, AS: botsfãna
Wiktionary
rzecz. Botswańczyk mos., Botswanka ż.
przym. botswański
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Republika Botswany; hist. Beczuana
Wiktionary
obywatelka Botswany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Botswany
Wiktionary
IPA: bɔtsˈfãŋka, AS: botsfãŋka
Wiktionary
rzecz. Botswana ż.
:: fm. Botswańczyk mos.
przym. botswański
Wiktionary
obywatel Botswany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Botswany
Wiktionary
IPA: bɔtsˈfãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: botsfãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Botswana ż.
:: fż. Botswanka ż.
przym. botswański
Wiktionary
związany z Botswaną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Botswana
Wiktionary
(1.1) Botswańska flaga jest niebieska, biała i czarna.
Wiktionary
IPA: bɔtsˈfãj̃sʲci, AS: botsfãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Botswana ż., Botswańczyk mos., Botswanka ż.
Wiktionary
[czytaj: boticzelowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Botticellego lub z nim związany
SJP.pl
bakteryjna egzotoksyna, wytwarzana przez niektóre laseczki z rodzaju Clostridium; jad kiełbasiany, toksyna botulinowa, botulinotoksyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) laseczka jadu kiełbasianego
Wiktionary
(1.1) W dermatologii kosmetycznej stosuje się botulinę do wygładzania zmarszczek mimicznych.
(1.1) Iniekcje domięśniowe botuliną A lub B są jedną z metod farmakologicznego leczenia miejscowego i pozwalają na zmniejszenie spastyczności w wybranych grupach mięśniowych.
Wiktionary
rzecz. botulizm m.
przym. botulinowy
Wiktionary
bakteryjna egzotoksyna, wytwarzana przez niektóre laseczki z rodzaju Clostridium; jad kiełbasiany, toksyna botulinowa, botulina
SJP.pl
toksyna botulinowa - bakteryjna egzotoksyna, wytwarzana przez niektóre laseczki z rodzaju Clostridium; jad kiełbasiany, botulinotoksyna, botulina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący botuliny
Wiktionary
rzecz. botulizm m., botulina ż.
Wiktionary
zatrucie jadem kiełbasianym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;
Wiktionary
(1.1) Jak się objawia botulizm?
Wiktionary
IPA: bɔˈtulʲism̥, AS: botulʹism̦
Wiktionary
rzecz. botulina ż.
przym. botulinowy
Wiktionary
(1.1) choroba kiełbasiana, zatrucie jadem kiełbasianym
Wiktionary
zupa z młodych liści i naci buraków ćwikłowych; boćwina; botwinka; boćwinka
SJP.pl
Botwin (staroang. "Botwine" lub "Bothwin"; zm. 785 lub 786) – nortumbryjski opat klasztorów w Peterborough i Ripon oraz święty Kościoła katolickiego.
Wikipedia
zupa z młodych liści i naci buraków ćwikłowych; boćwina; botwinka; boćwinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) młode liście i korzenie buraka ćwikłowego
Wiktionary
Botwina, botwinka – młode liście i korzenie buraka ćwikłowego. W kuchni stosowane przede wszystkim do zup, a także sałatek i potraw duszonych.
Nazwą „botwinka” określa się również zupę, której jest głównym składnikiem. Botwina jest też dodawana do chłodników oraz barszczy. Jest także wykorzystywana do sałatek oraz potraw duszonych.
Wikipedia
rzecz. boćwina ż.
Wiktionary
zupa z młodych liści i naci buraków ćwikłowych; botwina; boćwina; boćwinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa na bazie bulionu oraz młodych listków, łodyg i korzeni buraka ćwikłowego
Wiktionary
rzecz. boćwina ż.
Wiktionary
[czytaj: buSZE] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: buSZE] pasztecik ze słodkim lub pikantnym nadzieniem
SJP.pl
[czytaj: buKLE]
1. rodzaj tkaniny z przędzy pętelkowej; bukla;
2. o przędzy: mający węzełki, pętelki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
(1.2) włók. teksturowana tkanina lub dzianina z bouclé (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami
przymiotnik relacyjny
(2.1) wykonany z bouclé (1.1)
Wiktionary
Bouclé (fr. "kręcony, kędzierzawy; pętelka")
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bujaBES] prowansalska potrawa z ryb, homarów, krabów, gotowanych w wodzie z cebulą i korzeniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński
(1.1) kulin. prowansalska zupa rybna (lub gulasz);
Wiktionary
Bo
Wikipedia
(1.1) prowansalska zupa rybna
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) kulin. zupa żółwiowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady siarkosoli;
Wiktionary
Bo
Wikipedia
rzecz. bulanżeryt m.
Wiktionary
(1.1) bulanżeryt
Wiktionary
[czytaj: bulder]
1. kilkumetrowy głaz do wspinania bez użycia asekuracji;
2. sztucznie wzniesiona ścianka do wspinania bez użycia asekuracji;
3. droga wspinaczkowa na głazie lub sztucznej ściance, którą pokonuje się bez asekuracji
SJP.pl
Boulder – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kolorado, położone u podnóża Gór Skalistych, około 50 km na północny zachód od Denver. Według spisu w 2020 roku liczyło 108,3 tys. mieszkańców i należy do rozszerzonego obszaru metropolitalnego Denver.
Boulder zostało uznane przez U.S. News & World Report za najlepsze miejsce do życia w Stanach Zjednoczonych, w latach 2021–2022.
Wikipedia
[czytaj: boldering] wspinaczka bez liny po wolno stojących, kilkumetrowych blokach skalnych; buldering
SJP.pl
Bo
Wikipedia
[czytaj: bolderować] wspinać się bez liny po wolno stojących, kilkumetrowych blokach skalnych
SJP.pl
[czytaj: bolderowiec] osoba wspinająca się bez liny po wolno stojących, kilkumetrowych blokach skalnych; bulderowiec
SJP.pl
[czytaj: bul] gra popularna we Włoszech i Francji, polegająca na umieszczeniu własnych kul jak najbliżej małej kulki; bocce
SJP.pl
[czytaj: buLE] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bul] styl w meblarstwie francuskim w XVII i XVIII w., charakteryzujący się masywnymi, prostymi kształtami i bogactwem dekoracji
SJP.pl
[czytaj: bauns] bauns;
1. imprezowa muzyka taneczna o żywym brzmieniu;
2. potocznie: impreza, zwłaszcza alkoholowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bałnti] marka batonów kokosowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BURbon] amerykańska whiskey wyrabiana z kukurydzy z dodatkiem słodu żytniego i jęczmienia; burbon; burbone
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: burdel] nazwisko francuskie
SJP.pl
[czytaj: burŻŁA] burżua; burżuj:
1. przedstawiciel burżuazji; kapitalista;
2. potocznie: z niechęcią lub podziwem o bogatym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. członek burżuazji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. burżua mos.
Wiktionary
(1.1) burżuj
Wiktionary
[czytaj: burginion] francuski sos na bazie czerwonego wina, z dodatkiem cebuli lub szalotki, pietruszki, tymianku i liścia laurowego; sos burgundzki
SJP.pl
[czytaj: bornmyf] miasto w Anglii nad kanałem La Manche
SJP.pl
Zobacz też: Bournemouth – dawny dystrykt hrabstwa Dorset (Anglia).
Bournemouth (wym.) – miasto i civil parish w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Dorset, w dystrykcie (unitary authority) Bournemouth, Christchurch and Poole, położone nad kanałem La Manche. W 2021 roku miasto liczyło 196 455 mieszkańców.
Wikipedia
stalowoszary minerał, siarczek ołowiu, miedzi i antymonu; burnonit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady siarkosoli;
Wiktionary
Bournonit – minerał z gromady siarkosoli, rzadki, rozpowszechniony tylko w niektórych regionach ziemi.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego mineraloga J. L. de Bournona (1751-1825), który jako pierwszy zidentyfikował ten minerał.
Wikipedia
(1.1) burnonit
Wiktionary
[czytaj: buRE] starofrancuski taniec ludowy w szybkim tempie; muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) choreogr. starofrancuski taniec ludowy;
(1.2) muz. forma muzyczna oparta na tańcu bourrée (1.1);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Utwór ten jest muzyczną formą taneczną opartą na tańcu bourrée.
Wiktionary
[czytaj: burWIL] francuski aktor filmowy
SJP.pl
Bourvil, właśc. André Robert Raimbourg (ur. 27 lipca 1917 w Prétot-Vicquemare, zm. 23 września 1970 w Paryżu) – francuski aktor i piosenkarz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie halickim;
Wiktionary
Bouszów ( Бовшів) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (d0 2020 roku w rejonie halickim), nad Gniłą Lipą.
W II Rzeczypospolitej w powiecie rohatyńskim województwa stanisławowskiego. W lutym 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 14 Polaków.
Wikipedia
przym. bouszowski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Bohuszów
Wiktionary
[czytaj: buTAD] z francuskiego: wybryk, kaprys, dowcip
SJP.pl
[czytaj: buTIK] mały sklep detaliczny, przeważnie z odzieżą oraz galanterią; butik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. niewielki sklep z galanterią, odzieżą i kosmetykami
Wiktionary
(1.1) Kupiłam tę bluzkę w boutique’u na Francuskiej.
(1.1) Kosmetyków tej klasy nie kupisz w boutique’ach, nawet tych najlepszych.
Wiktionary
IPA: buˈtʲik, AS: butʹik
Wiktionary
(1.1) sklepik
Wiktionary
[czytaj: bołdn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, odmiana serpentynitu, stosowany jako kamień dekoracyjny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik przyłączający zdania, w których wyrażamy przyczynę czegoś lub w których wyjaśniamy, uzasadniamy coś
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. spójnik przyłączający zdanie zawierające przyczynę, wyjaśnienie, uzasadnienie, do zdania poprzedniego
Wiktionary
(1.1) Był to najdłuższy etap, jechali bowiem z małą tylko przerwą przez godzin osiemnaście.
(1.1) Nic nie odpowiedziałem marynarzowi, jeno spojrzałem na kapitana, czekając, co powie. Czułem bowiem, że marynarz spogląda na mnie podejrzliwie.
(1.1) Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, bowiem ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym
Wiktionary
IPA: ˈbɔvʲjɛ̃m, AS: bovʹi ̯ẽm
Wiktionary
(1.1) bo, dlatego że, gdyż, ponieważ, przest. albowiem, przest. jako że
Wiktionary
spójnik "bowiem" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
danie w misce ze składnikami ułożonymi estetycznie obok siebie
SJP.pl
[czytaj: bołling] gra w kręgle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. rodzaj kręgli
Wiktionary
Bowling (ang. "ten-pin bowling") – rodzaj gry w kręgle. Jest to najpopularniejsza odmiana gry w kręgle. Została stworzona w oparciu o kręgle klasyczne.
W odmianie tej występuje dziesięć pinów ustawionych w trójkąt. Gracz ma za zadanie strącić je w jak najmniejszej liczbie rzutów. Aby strącić je wszystkie w pierwszym rzucie należy uderzyć kulą między pierwszy a trzeci pin (kręgiel) – w przypadku graczy praworęcznych. Między pierwszy a drugi pin dla osób leworęcznych.
Wikipedia
(1.1) W naszym klubie istnieje sekcja bowlingu sportowego.
Wiktionary
IPA: ˈbɔwlʲĩŋk, AS: bou̯lʹĩŋk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. rodzaj sztuki walki
Wiktionary
IPA: ˈbɔksʲĩŋk, AS: boksʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. boks mrz.
Wiktionary
model samochodu marki Porsche
SJP.pl
[czytaj: boj] chłopiec hotelowy; boj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. mężczyzna, chłopiec na posyłki, do drobnych posług, pracujący w hotelu lub na statku pasażerskim
Wiktionary
Boy – debiutancki album rockowej grupy U2. Wydany został 20 października 1980, przez wytwórnię Island Records. Producentem wydawnictwa był Steve Lillywhite. Płyta była nagrywana w Windmill Lane Studios w Dublinie.
W 2003 album został sklasyfikowany na 417. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.
Wikipedia
przym. Boyowski, boyowski
przysł. boyowsko
rzecz. boyowskość ż.
Wiktionary
(1.1) garson, boj, chłopak
Wiktionary
[czytaj: boj-żeleński] Tadeusz Boy-Żeleński (1874-1941) - pisarz, poeta, tłumacz, krytyk literacki i teatralny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bojfrend] z ang.: chłopak, partner dziewczyny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bojfrend] z ang.: chłopak, partner dziewczyny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) luźne, opuszczone na biodra spodnie damskie z obniżonym krokiem, często z podwiniętymi nogawkami oraz przetarciami lub dziurami
Wiktionary
(1.1) Nie ma co ukrywać: boyfriendy skracają optycznie sylwetkę, dlatego najlepiej nosić je z modnymi w tym sezonie sandałkami na szpilce.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. znawca twórczości i zwolennik postawy społecznej Tadeusza Boya-Żeleńskiego
Wiktionary
rzecz. boyizm mrz., boyowskość ż.
:: fż. boyistka ż.
przym. Boyowski, boyowski
przysł. boyowsko
Wiktionary
ogół cech charakterystycznych dla pisarstwa Tadeusza Boya-Żeleńskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. liter. doktryna zawarta w literaturze Tadeusza Boya-Żeleńskiego
Wiktionary
rzecz. boyista mos., boyistka ż., boyowskość ż.
przym. Boyowski, boyowski
przysł. boyowsko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Boya-Żeleńskiego lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Tadeusza Boya-Żeleńskiego, charakterystyczny, typowy dla Boya-Żeleńskiego lub jego twórczości, taki jak u Boya-Żeleńskiego
Wiktionary
rzecz. boy mos., boyista mos., boyizm mrz., boyowskość ż.
przym. Boyowski
przysł. boyowsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) liter. właściwie dla Boya-Żeleńskiego
Wiktionary
rzecz. boy mos., boyista mos., boyizm mrz., boyowskość ż.
przym. boyowski, Boyowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co boyowskie; boyowski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. boy mos., boyista mos., boyistka ż., boyizm mrz.
przym. boyowski, Boyowski
przysł. boyowsko
Wiktionary
[czytaj: bojsbend] grupa muzyczna, wokalna składająca się z kilku młodych, przystojnych mężczyzn, zwykle wyłonionych w drodze kastingu; boys band
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;
Wiktionary
(1.1) Kilka czeskich boysbandów zyskało popularność na Słowacji.
Wiktionary
IPA: ˈbɔjzbɛ̃nt, AS: boi ̯zbẽnt
Wiktionary
rzecz. boysbandowiec mos.
przym. boysbandowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. członek boysbandu
Wiktionary
rzecz. boysband m.
przym. boysbandowy
Wiktionary
[czytaj: bojz-ilian] depilowanie męskich miejsc intymnych; boyzylian, brozilian
SJP.pl
[czytaj: bojzylian] depilowanie męskich miejsc intymnych; boyzilian, brozilian
SJP.pl
[czytaj: boj] chłopiec hotelowy; boj
SJP.pl
krzyżyk, medalik lub obrazek z wizerunkiem Chrystusa lub Matki Boskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) infant. pot. Bóg
(1.2) infant. pot. święty obrazek lub krzyżyk
Wiktionary
Bozia – wieś w Rumunii, w okręgu Vaslui, w gminie Fălciu. W 2011 roku liczyła 389 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. bożek mos., bóg mos., Bóg mos., bogini ż., bożnica ż.
przym. boży, boski
przysł. bosko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
cząstka elementarna posiadająca spin całkowity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. cząstka elementarna o całkowitym spinie;
Wiktionary
(1.1) Naukowcy w CERN usilnie szukają dowodów na istnienie bozonu Higgsa.
Wiktionary
IPA: ˈbɔzɔ̃n, AS: bozõn
Wiktionary
przym. bozonowy
Wiktionary
→ bozon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z bozonem, dotyczący bozonu
Wiktionary
rzecz. bozon mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bocceto] określenie szkicu stosowane w rzeźbie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. projekt, szkic rzeźbiarski, zwykle w małej skali lub z tanich materiałów;
Wiktionary
Bozzetto (również maquette) – trójwymiarowy szkic rzeźbiarski, powstający zazwyczaj na bazie projektu rysunkowego.
Bozzetto jest wykonywane w małej skali z wykorzystaniem miękkich i nietrwałych materiałów, takich jak glina, wosk czy gips. Często wiąże się z rozdzieleniem pracy samego artysty od pracy wykonawcy właściwej rzeźby, stąd nierzadko posiada większą wartość artystyczną od wynikowego dzieła. Jego rozwój przypadał na okres baroku.
Wikipedia
(1.1) Nierzadko bozzetta mają wielką wartość artystyczną.
Wiktionary
(1.1) maquette
Wiktionary
wzmocniony spójnik: bo
SJP.pl
spójnik
(1.1) przest. emfatyczne „bo”
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) Nie baw się zapałkami, boć się poparzysz.
Wiktionary
(2.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
potocznie: bocian
SJP.pl
Boćki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Boćki. Wieś położona jest nad rzeką Nurzec, 16 km od Bielska Podlaskiego.
Miasto prywatne posiadało prawo magdeburskie w 1509 roku, położone było w ziemi bielskiej województwa podlaskiego. Zdegradowane w 1934 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Boćki. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie białostockim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
przymiotnik od: Boćki
SJP.pl
zupa z młodych liści i naci buraków ćwikłowych; botwina; botwinka; boćwinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Beta vulgaris|ref=tak., roślina warzywna
(1.2) młode liście boćwiny (1.1)
(1.3) zupa z boćwiny (1.2)
(1.4) pogard. Litwin
Wiktionary
(1.3) Boćwina na wędzonce łaskotała nozdrza; zaległo pochlipujące milczenie.
Wiktionary
IPA: bɔt͡ɕˈfʲĩna, AS: boćfʹĩna
Wiktionary
rzecz. botwina ż., botwinka ż.
:: zdrobn. boćwinka ż.
Wiktionary
(1.1) burak liściowy, botwina
Wiktionary
zupa z młodych liści i naci buraków ćwikłowych; boćwina; botwina; botwinka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie odeskim, siedziba administracyjna rejonu bołgradzkiego, położone na północno-wschodnim brzegu jeziora Jałpuh;
Wiktionary
Bołgrad (ukr. Болград, "Bołhrad") – miasto na Ukrainie, w obwodzie odeskim, siedziba administracyjna rejonu bołgradzkiego.
Bołgrad leży na północno-wschodnim brzegu jeziora Jałpuh.
Wikipedia
przym. bołgradzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim;
Wiktionary
Bołszowce, do 2012 Bolszowce ( Більшівці, "Bilsziwci") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie halickim), siedziba hromady Bołszowce.
Obok wsi przebiega ukraińska droga krajowa N09. 1926 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 2254.
Wikipedia
przym. bołszowiecki
Wiktionary
(1.1) hist. Bułszowce, Bohuszowce
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzadko: mieszkaniec Bonn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. mieszkaniec Bonn, osoba z Bonn
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) 11 września. Jakże na czasie bicie w wielkie dzwony z powodu wizyty de Gaulle'a! Choćby na złość bończykom [= rządowi z Bonn – przyp. Wikisłow.].
(1.1) Nagle nikt nie chce być bończykiem à la Kohl, lecz berlińczykiem à la Schröder, który dzięki kilku rozwodom postrzegany jest jako godny «bon vivant».
Wiktionary
rzecz. Bonn n.
:: fż. bonka ż.
przym. boński
Wiktionary
przymiotnik od: Bonn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od Bonn
Wiktionary
(1.1) To utwór napisany przez bońskiego, zupełnie już głuchego, geniusza w Linzu, jesienią 1812 roku.
Wiktionary
IPA: ˈbɔ̃j̃sʲci, AS: bõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. bończyk mos., Bonn n., bonka ż.
Wiktionary
potocznie: spójnik "bo" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Cieszę się, boś zrozumiał ZDS.", "Cieszę się, boś nie jest głupi.")
SJP.pl
skrót
(1.1) = bośniacki
Wiktionary
(1.1) „Posterunek graniczny” (serb. / boś. / słow. / mac. / chorw., 15 l.)
Wiktionary
IPA: bɔɕˈɲat͡sʲci, AS: bośńacʹḱi
Wiktionary
1. region historyczno-geograficzny w południowej Europie;
2. rzeka w Bośni i Hercegowinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region w południowej Europie;
(1.2) geogr. rzeka w środkowej Bośni i Hercegowinie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jugosławia się rozpadła, wojna w Bośni się skończyła, a problemu Kosowa jeszcze nie rozwiązano.
Wiktionary
IPA: ˈbɔɕɲa, AS: bośńa
Wiktionary
rzecz. Boszniaczka ż., Bośniak mos., Bośniaczka ż., bośniacki mrz., Boszniak mos.
przym. bośniacki
Wiktionary
przymiotnik od: Bośnia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Bośnią lub Bośniakami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;
Wiktionary
IPA: bɔɕˈɲat͡sʲci, AS: bośńacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bośnia ż., Bośniaczka ż., Bośniak m., Boszniak mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Bośnia i Hercegowina
Wiktionary
IPA: bɔɕˈɲat͡skɔ ˌxɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩj̃sʲci, AS: bośńacko χercegovʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) bośniacki i hercegowiński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem bośniackim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bośniackim
(1.3) spisany, stworzony w języku bośniackim
Wiktionary
IPA: bɔɕˈɲat͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bośńackoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
bułka z białej mąki z dużą zawartością kminku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bośni
Wiktionary
IPA: bɔɕˈɲat͡ʃka, AS: bośńačka
Wiktionary
rzecz. bośniacki m., Bośnia ż.
:: fm. Bośniak m.
przym. bośniacki
Wiktionary
1. mieszkaniec Bośni i Hercegowiny;
2. członek narodu mieszkającego w Bośni i Hercegowinie; muzułmanin bośniacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny
(1.2) pot. bośniacki muzułmanin mieszkający w Bośni i Hercegowinie
Wiktionary
IPA: ˈbɔɕɲak, AS: bośńak
Wiktionary
rzecz. bośniacki m., Bośnia ż.
:: fż. Bośniaczka ż.
przym. bośniacki
Wiktionary
(1.2) Boszniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg. pozn. młody chłopak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Bożanka w innych znaczeniach tej nazwy.
Bożanka (kaszb. "Bòżanka", dawniej: niem. "Friedrichshuld") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Trzebielino.
Miejscowość jest siedzibą sołectwa "Bożanka", w którego skład wchodzą również Broczyna, Czarnkowo, Dretyniec, Grądki Dolne i Popielewo.
Wikipedia
Bożanów (niem. "Eckersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Żarów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) pot. wyraża zdenerwowanie, zdziwienie lub przerażenie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Bóg
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Boże! Ależ on schudł!
Wiktionary
rzecz. Bóg mos., bóg mos.
przym. boży
Wiktionary
(1.1) Boże święty, Jezu, Jezus Maria, Matko Boska, Matko święta, mój Boże, o Boże, wielki Boże
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Bożebor – staropolskie imię męskie złożone z członów "Boże-" ("Boga", ale pierwotnie "losu, doli, szczęścia") i "-bor" ("walka", "walczyć, zmagać się"). Być może oznaczało "tego, kto walczy pod opieką losu".
Wikipedia
dawniej: bożek, bóg
SJP.pl
dawne imię żeńskie
SJP.pl
Bożeciech, Bożciech – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Boż(e)-" („Bóg”, ale też „bogactwo, szczęście”) oraz "-ciech" („uciecha, pociecha”). Może ono oznaczać „tego, który cieszy się Bogiem”, ale też „bogactwem, szczęściem”.
Bożeciech imieniny obchodzi 21 września.
Wikipedia
dawne imię żeńskie
SJP.pl
Bożeciecha – żeńska forma imienia Bożeciech. Znaczenie imienia: "ta, która jest pociechą boga".
Wikipedia
dawne zdrobnienie od: bożec (bożek, bóg)
SJP.pl
bóg, bóstwo, bożyszcze;
1. w religiach politeistycznych: istota lub jej wyobrażenie otaczane kultem;
2. osoba lub rzecz uwielbiana w sposób przesadny i bezkrytyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) w wierzeniach politeistycznych: istota lub jej wyobrażenie będące obiektem kultu
(1.2) bezkrytycznie uwielbiany człowiek lub przedmiot
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W wierzeniach słowiańskich Pokuć to bożek domu, obejścia i własności rolniczej.
Wiktionary
IPA: ˈbɔʒɛk, AS: božek
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bożość ż., bozia ż., bóg m., Bóg m., bóstwo n., bogini ż., boskość ż., bożyszcze n., Bozia ż.
przym. boski, boży, pobożny, niezbożny
przysł. bosko, pobożnie
wykrz. przebóg
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Bożena – żeńskie imię pochodzenia słowiańskiego, utworzone poprzez dodanie do rdzenia "boż-" (od „Bóg”) przyrostka zdrabniającego "-ana" lub "-ena". Imię to zanotowano w dawnych dokumentach w formach Bożana i Bożechna, natomiast forma Bożena była znana w języku czeskim, a w Polsce zaczęła się pojawiać regularnie dopiero w XIX wieku.
Wikipedia
(1.1) Nie znam żadnej Bożeny z IV c.
Wiktionary
IPA: bɔˈʒɛ̃na, AS: božẽna
Wiktionary
rzecz. Bożenna ż.
:: zdrobn. Bożenka ż.
przym. bożenkowski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Bożenka
Wiktionary
dawniej: bożonarodzeniowy - związany ze świętami Bożego Narodzenia
SJP.pl
Bożenice (niem.: "Bosens") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Polanów.
W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie koszalińskim. W latach 1973–76 w gminie Lejkowo.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bożeny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Bożena (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Bożena
Wiktionary
(1.1) Pani Bożenko, jaki jest program zajęć na dzisiaj?
Wiktionary
IPA: bɔˈʒɛ̃ŋka, AS: božẽŋka
Wiktionary
rzecz. Bożenkowo n., Bożena ż.
przym. bożenkowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Osielsko;
Wiktionary
Bożenkowo (za czasów II RP: "Borzenkowo") – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Osielsko.
Wikipedia
(1.1) W elektrowni wodnej w Bożenkowie mają wolny etat.
Wiktionary
rzecz. Bożena ż., Bożenka ż., bożenkowianin mos., bożenkowianka ż.
przym. bożenkowski
Wiktionary
(1.1) hist. Borzenkowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bożenkowem, dotyczący Bożenkowa
Wiktionary
(1.1) W bożenkowskiej elektrowni są dwa wolne etaty.
Wiktionary
rzecz. Bożena ż., Bożenka ż., bożenkowianin mos., bożenkowianka ż., Bożenkowo n.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Dziewczyna z drugiego piętra ma na imię Bożenna.
Wiktionary
rzecz. Bożena ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bożkowice ( Eckersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Olszyna. Bożkowice to niewielka wieś leżąca na północnym brzegu Kwisy, tworzącej w tym miejscu Jezioro Leśniańskie. Miejscowość znajduje się w zachodniej części Wzniesień Radoniowskich, na wysokości około 280–310 m n.p.m.
Wikipedia
świątynia żydowska, miejsce skupiające społeczno-religijną aktywność Żydów, od średniowiecza także siedziba kahału; synagoga; bóżnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. synagoga
(1.2) daw. świątynia (pogańska)
Wiktionary
IPA: bɔʒʲˈɲit͡sa, AS: božʹńica
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bożość ż., bozia ż., bóg mos., Bóg mos., bogini ż.
przym. boży, boski, bożnicowy, niezbożny
przysł. bosko
Wiktionary
(1.1) bóźnica, bóżnica
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bożnicą, dotyczący bożnicy
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bogini ż., bożnica ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: bożnica (synagoga); bóżniczka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. osoba wierząca w Boga;
2. dawniej: deista
SJP.pl
Bożnowice ( "Berzdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) stpol. związany z uroczystością Bożego Ciała, dotyczący uroczystości Bożego Ciała
Wiktionary
półkrzew z rodziny bobowatych (motylkowatych)
SJP.pl
Bożodajnia ("Alhagi" Gagnebin) – rodzaj roślin z rodziny bobowatych ("Fabaceae" Giseke). Obejmuje co najmniej 8 gatunków występujących naturalnie na obszarze od basenu Morza Śródziemnego aż po Nepal.
Wikipedia
ozdobne drzewo parkowe z rodziny biegunecznikowatych; ailant; ajlant; chiwian; przetrwał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny biegunecznikowatych;
Wiktionary
Bożodrzew, ajlant ("Ailanthus" Desf.) – rodzaj roślin z rodziny biegunecznikowatych ("Simarubaceae"). Obejmuje 7 gatunków występujących w tropikalnej Azji i Australii. Bożodrzew gruczołowaty jest szeroko rozpowszechniony jako gatunek sadzony na terenach zieleni i wzdłuż dróg. W wielu obszarach gatunek inwazyjny, także w Polsce.
Wikipedia
zakon założony w średniowieczu w celu strzeżenia grobu Chrystusa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego w Jerozolimie przez Gotfryda z Bouillon
(1.2) rel. mnich z prawosławnego Zakonu Obrońców Bożego Grobu
Wiktionary
(1.1) Przy dawnym klasztorze bożogrobców otwarto jadłodajnię dla ubogich.
(1.1) Mieszkałam przy ul. Bożogrobców przez dziesięć lat.
Wiktionary
rzecz. Boży Grób mrz.
przym. bożogrobski
przysł. bożogrobsko
Wiktionary
(1.1) miechowita
Wiktionary
dotyczący zakonu założonego w średniowieczu w celu strzeżenia grobu Chrystusa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bożogrobcami, dotyczący bożogrobców
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do bożogrobców, będący ich własnością
Wiktionary
rzecz. bożogrobiec mos., Boży Grób mrz.
przysł. bożogrobsko
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób właściwy dla bożogrobców
Wiktionary
rzecz. bożogrobiec mos., Boży Grób mrz.
przym. bożogrobski
Wiktionary
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób związany z Bożym Narodzeniem
Wiktionary
(1.1) Wszystko po to, aby zebrać pieniądze na przygotowanie paczek dla dzieci najuboższych oraz nastroić bożonarodzeniowo ludzi robiących przedświąteczne zakupy.
Wiktionary
IPA: ˌbɔʒɔ̃narɔd͡zɛ̃ˈɲɔvɔ, AS: božõnaroʒẽńovo
Wiktionary
przym. bożonarodzeniowy
Wiktionary
związany ze świętami Bożego Narodzenia, odbywający się w czasie świąt Bożego Narodzenia; gwiazdkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Bożym Narodzeniem
Wiktionary
(1.1) W radio puszczają już kawałki bożonarodzeniowe.
Wiktionary
IPA: ˌbɔʒɔ̃narɔd͡zɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: božõnaroʒẽńovy
Wiktionary
rzecz. Boże Narodzenie n.
przysł. bożonarodzeniowo
Wiktionary
(1.1) gwiazdkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest boże; cecha tych, którzy są boży
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bóg m., bożek m., bogini m., bożnica ż.
przym. boży, boski
przysł. bożo, bosko
Wiktionary
przymiotnik od: bóg
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bogiem/Bogiem
Wiktionary
(1.1) Nie bluźnijże, hetmanie zaporoski, na Boga i Jego najwyższą opiekę się powołując, bo zaiste gniew tylko boży i prędsze karanie na siebie ściągniesz.
Wiktionary
IPA: ˈbɔʒɨ, AS: božy
Wiktionary
rzecz. przebóstwienie n., bozia ż., bożość ż., bóżnica ż., bóźnica ż., bożnica ż., bożyc m., Bóg m., bóg m., bogini ż., bóstwo n., bożek m.
przym. boski, pobożny, zbożny, niezbożny
przysł. bosko
wykrz. przebóg, Boże
Wiktionary
(1.1) boski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. Syn Boga
Wiktionary
(1.1) Twego dziela Krzciciela, Bożycze, // Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze!
Wiktionary
IPA: ˈbɔʒɨt͡s, AS: božyc
Wiktionary
rzecz. bogini ż., bóg mos., Bóg
przym. boży, boski, pobożny, niezbożny
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po nocach grał z Bożydarem w szachy.
Wiktionary
IPA: bɔˈʒɨdar, AS: božydar
Wiktionary
rzecz. Bogdar mos.
Wiktionary
Bożydar z małżonką; Bożydarowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bożydara lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bożykwiat Meada - roślina ozdobna z rodziny pierwiosnkowatych
SJP.pl
Bożykwiat ("Primula" subgen. "Auriculastrum", sect. "Dodecatheon") – sekcja w obrębie rodzaju pierwiosnek "Primula", dawniej rodzaj "Dodecatheon" w obrębie rodziny pierwiosnkowatych. Grupa obejmuje 17 gatunków występujących w Ameryce Północnej (na północ od północnego Meksyku) oraz na Dalekim Wschodzie w Rosji. Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne, także w Polsce, głównie bożykwiat Meada.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Bożymir z małżonką; Bożymirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bożymira lub z nim związany
SJP.pl
idol; osoba bezgranicznie podziwiana i naśladowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. bożek pogański i/lub jego bałwan, idol
(1.2) hist. świątynia pogańska, chram
(1.3) przen. idol, osoba uwielbiana
Wiktionary
(1.3) W tamtej odległej epoce nasz rodak stał się bożyszczem paryżan.
Wiktionary
rzecz. bóg mos., bożek mos./mzw., Bóg mos.
wykrz. przebóg
Wiktionary
(1.3) bóstwo, duchowy ojciec, guru, idol, mistrz
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzadko: bożyć się - przysięgać na Boga, że coś jest prawdą; zarzekać się, zaklinać się
SJP.pl
w mitologii słowiańskiej: dobrotliwy duszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mitsłow. demon opiekuńczy, służący ludziom u których mieszka;
Wiktionary
rzecz. bóg mos., Bóg mos., przebóstwienie n.
przym. niezbożny
Wiktionary
(1.1) bożę, ubożę, uboże
Wiktionary
baśniowa, fantastyczna istota; duszek; bożątko; bożek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: biskup [czytany jako cały wyraz]
SJP.pl
skrót
(1.1) = rel. biskup
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ks. bp Edmund Nowicki wyznaczył do tej pracy ks. Andrzeja Rurarza.
(1.1) Eparchię łucką przekazano pod zarząd tymczasowy bpa brzeskiego Jozafata Bułhaka.
Wiktionary
IPA: ˈbʲiskup, AS: bʹiskup
Wiktionary
rzecz. biskup mos., biskupa ż.
Wiktionary
skrót od: błogosławionej pamięci
SJP.pl
skrót
(1.1) = błogosławionej pamięci
Wiktionary
skrót od: Biuro Projektów Budownictwa Miejskiego
SJP.pl
skrót od: Bank Przemysłowo-Handlowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: bardzo przepraszam, nie mogłem się powstrzymać; PNMSP
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) = wojsk. eufem. biedna pierdolona (pieprzona) piechota; pejoratywne określenie na marne piesze wojsko o słabym morale
Wiktionary
(1.1) Na szczęście widok 30 ton pancerza to było zbyt wiele dla BPP, która szybko odsunęła się, dając wolny przejazd mojemu czołgowi i reszcie kompanii (…)
(1.1) Poza oryginalnym korpusem z Sachalina, do którego trafia się zapewne w drodze najwyższego wyróżnienia, na Izium popchnięto też Czernihowską Dywizję Powietrzno-Desantową. Raczej nie po to, by się gdzieś desantowała; ma uchodzić za zwykłą piechotę. BPP, jak pisał Andrzej Sapkowski (…)
Wiktionary
skrót od: bit per second - bit na sekundę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
biskupstwo
SJP.pl
skrót
(1.1) = biskupstwo
Wiktionary
symbol bekerela, jednostki aktywności światła w układzie SI
SJP.pl
symbol bromu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: bieżącego roku
SJP.pl
skrót
(1.1) = bieżącego roku
(1.2) = brat (zakonny)
Wiktionary
(1.1) Pierwszego lutego br. nastąpiła zmiana warunków ubiegania się o stypendium.
(1.2) Do udziału zgłoszono br. Ludwika z prowincji katowickiej.
Wiktionary
IPA: ˌbʲjɛʒɔ̃nˈt͡sɛɡɔ ˈrɔku, AS: bʹi ̯ežõncego roku
Wiktionary
(1.2) brat mos.
Wiktionary
(1.1) rb., r.b.
Wiktionary
kraina historyczna w zachodniej Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koronki z Brabancji wymienione zostały w „Panu Tadeuszu”.
Wiktionary
rzecz. brabant mzw./mrz., Brabantczyk mos., Brabantka ż.
przym. brabancki
Wiktionary
przymiotnik od: Brabancja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brabancją, dotyczący Brabancji
Wiktionary
rzecz. brabant mzw./mrz., Brabancja ż., Brabantczyk mos., Brabantka ż.
Wiktionary
koń używany do prac w rolnictwie i do ciężkiego transportu; belg
SJP.pl
koń używany do prac w rolnictwie i do ciężkiego transportu; belg
SJP.pl
1. belgijska rasa kur;
2. tuja brabant - gatunek drzewa z rodziny cyprysowatych; żywotnik zachodni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) hipol. jeźdz. koń rasy belgijskiej;
(1.2) zootechn. rasa kur;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) ogrod. bot. odmiana tui
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaprzągł dereszowatego brabanta i zaczął orać.
(1.2) Chłopka sypnęła ziarek swoim brabantom i znowu schowała się w chałupie.
(2.1) Ogrodnik wiedział, że walcowate brabanty nie brązowieją na zimę.
Wiktionary
rzecz. Brabancja ż., Brabantczyk mos., Brabantka ż.
przym. brabancki
Wiktionary
(1.1) belg
(1.2) brabant zagrodowy
Wiktionary
rasa małych psów belgijskich; gryfonik brabancki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brabancji
Wiktionary
Brabantczyk – rasa psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów belgijskich. Znajduje się w podsekcji brabantczyków. Typ dogowaty. Według FCI nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
rzecz. Brabancja ż.
:: fż. Brabantka ż.
przym. brabancki
Wiktionary
mieszkanka Brabancji (krainy historycznej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brabancji
Wiktionary
rzecz. Brabancja ż.
:: fm. Brabantczyk mos.
przym. brabancki
Wiktionary
[czytaj: braSEro] kontraktowy robotnik meksykański, pracujący zwykle w USA
SJP.pl
poufale: brat, kamrat (najczęściej w wołaczu: brachu!)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. poufale o koledze
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. lm. od: ber
Wiktionary
Brach – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Żyronda.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 188 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 7 osób/km² (wśród 2290 gmin Akwitanii Brach plasuje się na 989. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 331.).
Wikipedia
(1.1) – Elo, ziomuś! – Siemasz, brachu!
(1.1) Mój brach to równy gość.
Wiktionary
IPA: brax, AS: braχ
Wiktionary
rzecz. brachol mos., bracholek mos.
wykrz. brachu
Wiktionary
(1.1) przyjaciel, kumpel, kompan, towarzysz, kolega; przest. kamrat; daw. kumoter
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nadrzewny sposób poruszania się niektórych gatunków małp
SJP.pl
Brachiacja ( brachíōn ‘ramię’, ‘bark’) – sposób poruszania się w koronach drzew charakterystyczny dla niektórych gatunków małp. Polega na przemieszczaniu się z gałęzi na gałąź przy pomocy rąk i nóg w pozycji zwisu. Czynność tę ułatwia wahadłowe kołysanie ciałem. Do poruszania się tym sposobem przystosowane są jedynie te małpy, które mają silnie wykształcone kończyny górne i obręcz barkową, tj.: gibbony, orangutany, a także czepiaki i bonobo.
Wikipedia
u większości ssaków: zęby o stosunkowo niskiej koronie
SJP.pl
Brachiodontyzm – w klasyfikacji uzębienia ssaków oznacza zęby o stosunkowo ograniczonym procesie wzrostu, niskiej i szerokiej koronie. Występuje u większości ssaków. Przeciwieństwem jest uzębienie hypsodontyczne.
Wikipedia
drobny morski bezkręgowiec; ramieniopław, ramienionóg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. morski bezkręgowiec, podobny z wyglądu do małży
Wiktionary
(1.1) Odkrycie nowych skamieniałości brachiopodów wzbogaciło naszą wiedzę o prehistorii.
(1.1) W muzeum jest unikatowy okaz brachiopoda.
(1.1) Współczesne brachiopody żyją głównie na dużych głębokościach.
Wiktionary
IPA: braˈxʲjɔpɔt, AS: braχʹi ̯opot
Wiktionary
(1.1) ramienionóg
Wiktionary
drobny morski bezkręgowiec; ramieniopław, ramienionóg
SJP.pl
dinozaur z grupy zauropodów, największe zwierzę żyjące kiedykolwiek na Ziemi (niemal 13 metrów wysokości i 80 ton wagi), roślinożerny gigant o ostrych zębach, długiej szyi, czworonożnym chodzie, potrzebujący ciągle jeść, aby zaopatrzyć ciało w energię (pochłaniał 300-400 kg roślin dziennie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. paleont. nazwa systematyczna|Brachiosaurus|Riggs|ref=tak., rodzaj zauropoda z rodziny brachiozaurów;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju brachiozaurów (1.1)
Wiktionary
Brachiozaur ("Brachiosaurus") – rodzaj zauropoda z rodziny brachiozaurów (Brachiosauridae), o „żyrafiej” szyi i sylwetce. Jeden z największych i najbardziej znanych roślinożernych dinozaurów.
Wikipedia
(1.2) Jak inne zauropody brachiozaury żywiły się roślinami.
Wiktionary
rzecz. brachiosaurus mzw.
Wiktionary
(1.1) brachiosaurus
Wiktionary
krzywa, po której czas staczania się masy punktowej od punktu A do punktu B pod wpływem stałej siły ciężkości jest najkrótszy
SJP.pl
Brachistochrona, krzywa najkrótszego spadku (gr. βραχιστoς "brachistos" – „najkrótszy” + χρovoς "chronos" – „czas”) – krzywa, po której masa punktowa pod wpływem stałej siły (siły ciężkości) stacza się w możliwie najkrótszym czasie. Brachistochrona jest fragmentem cykloidy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bramin
Wiktionary
IPA: ˈbraxmãn, AS: braχmãn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: brat; braciak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. brat
Wiktionary
(1.1) Mieszkam z bracholem i siorą.
(1.1) Każdej zimy ligaliśmy się z bracholem na ligawie za domem.
Wiktionary
IPA: ˈbraxɔl, AS: braχol
Wiktionary
rzecz. brat m., bratek mos./mrz., braciszek mos., bratowa ż.
:: zdrobn. bracholek m.
Wiktionary
poufale: brat, kamrat (najczęściej w wołaczu: brachu!)
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. forma bardzo bezpośredniego zwrócenia się do kompana, towarzysza
forma rzeczownika.
(2.1) lp. W. od brach
Wiktionary
(1.1) Nie będziemy sobie żałować, brachu!
Wiktionary
rzecz. brach mos., brachol mos., bracholek mos.
Wiktionary
(1.1) bracie
Wiktionary
człowiek odznaczający się krótkogłowością; krótkogłowiec
SJP.pl
kształt głowy ludzkiej, widzianej z góry, zbliżony do okrągłego; typowy dla ludności środkowo-wschodniej części Europy; krótkogłowość, krótkogłowie, brachykefalia
SJP.pl
Brachycefalia (pochodzi od starogreckiego "βραχύς", „krótki” i "κεφαλή", „głowa”) – kształt czaszki krótszej niż przeciętna u danego gatunku. Jest postrzegana jako cecha pożądana pod względem estetycznym u niektórych udomowionych ras psów i kotów, zwłaszcza u mopsów i persów.
Wikipedia
proces skracania się długości głowy ludzkiej i zmiany jej kształtu na zaokrąglony, ujawniająca się u schyłku paleolitu
SJP.pl
książkowo: sztuka stosowania skrótów w piśmie i ich odczytywania
SJP.pl
Brachygrafia (gr. brachýs „krótki”, grapho „pisać”) – jedna z nauk pomocniczych historii, będąca działem paleografii. Zajmuje się badaniem i rozszyfrowywaniem skrótów. Szczególnie istotna dla historyków mediewistów (w średniowiecznej łacinie i grece bardzo często używano skrótów w piśmie). W szerszym znaczeniu brachygrafię można rozumieć jako naukę o skrótach, bądź zdolność do posługiwania się skrótami w piśmie.
Wikipedia
kształt głowy ludzkiej, widzianej z góry, zbliżony do okrągłego; typowy dla ludności środkowo-wschodniej części Europy; krótkogłowość, krótkogłowie, brachycefalia
SJP.pl
wiersz składający się wyłącznie z wyrazów jednosylabowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań;
Wiktionary
Brachylogia (gr. βραχυλογία "brakhylogía"), brewilokwencja ( breviloquentia) – figura retoryczna polegająca na zwięzłości wypowiedzi, krótkości, treściwości, lapidarności, zwartości wyrażenia.
Przykład brachylogii we fragmencie wiersza Jerzego Jurandota:
Wikipedia
(1.1) Nadmierne stosowanie brachylogii doprowadzało do zaciemnienia sensu wypowiedzi.
Wiktionary
IPA: ˌbraxɨˈlɔɟja, AS: braχyloǵi ̯a
Wiktionary
(1.1) brewilokwencja, brevitas
Wiktionary
rodzaj roślinożernego dinozaura ptasiomiednicznego z grupy iguanodonów; kamptozaur, kumnoria
SJP.pl
Brachysynklina (Brachyfałd) ("geol.") – synklina, której szerokość w przybliżeniu odpowiada długości.
Krótki fałd wygięty w dwie strony w kierunkach prostopadłych do siebie, którego szerokość jest nieco mniejsza od długości. Warstwy skalne fałdu (brachysynkliny) nachylone są w kierunku środka niecki.
Wikipedia
metoda leczenia nowotworów złośliwych, polegająca na umieszczeniu źródła promieniotwórczego (lub układu źródeł) bezpośrednio w guzie lub w jamie ciała w jego okolicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. technika leczenia w radioterapii;
Wiktionary
Brachyterapia, terapia kontaktowa, curieterapia – radioterapeutyczna technika leczenia polegająca na bezpośrednim napromienianiu zmian chorobowych, przez umieszczenie źródła promieniowania w guzie lub jego sąsiedztwie. Podstawowym zastosowaniem brachyterapii jest leczenie zmian nowotworowych, ale jest ona wykorzystywana także w terapii innych schorzeń (tocznia, bliznowca).
Wikipedia
IPA: ˌbraxɨtɛˈrapʲja, AS: braχyterapʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) terapia kontaktowa
Wiktionary
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(1.1) M. i W. lm. od: brat
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(2.1) stpol. bracia (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: brat; brachol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. brat stryjeczny
Wiktionary
IPA: braˈt͡ɕãnɛk, AS: braćãnek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. bratanica
Wiktionary
rzecz. bracieniec m., braciszek m., brat m., braterstwo n., bratowa ż.
przym. braterski
czas. bratać się, zbratać się
Wiktionary
(1.1) bratanica, stpol. nieściora
Wiktionary
1. męski potomek w stosunku do innych dzieci tych samych rodziców;
2. przyjaciel, ktoś bliski ze względu na wspólne przeżycia, zainteresowania;
3. zakonnik;
4. członek bractwa, ugrupowania
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) forma bardzo bezpośredniego zwrócenia się do kompana, towarzysza
forma rzeczownika.
(2.1) lp. Ms. i W. od brat
Wiktionary
(1.1) Bracie, wyduś to z siebie! Tak trzeba!
Wiktionary
rzecz. brat mos., bractwo n., bratanek mos., bratanica ż., bratanka ż., bratowa ż., braterstwo n., brać ż., bratniak mrz., bratek mrz., rozbrat mrz., pobratymstwo n., pobratymiec mos., pobratymca mos., bratczyk mos., brataniec mos., bratrzyk mos., współbrat mos., braciszek mos., bratul mos., brateńko mos., braciś mos., bratuszek mos., braciszeńko mos., bratunio mos., brachol mos., braciak mos., bracki mos.
czas. bratać ndk., zbratać dk.
przym. braterski, bratni, pobratymczy, bracki
przysł. bratersko
Wiktionary
(1.1) pot. brachu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. brat
(1.2) stpol. bratanek
Wiktionary
IPA: braˈt͡ɕɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: braćė̃ńec
Wiktionary
rzecz. bracianka m./ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: brat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: brat
(1.2) mały, niedorosły brat
(1.3) pot. poufale o bracie zakonnym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Mikołaj z niecierpliwością czekał na swojego braciszka.
(1.3) Ubodzy podziękowali braciszkowi, który ich obdarował talerzem zupy i pajdą chleba.
Wiktionary
IPA: braˈt͡ɕiʃɛk, AS: braćišek
Wiktionary
rzecz. bracianka m./ż., brat m., braciak m., bracki m., bratowa ż., bratek m., brachol m., bractwo n., bratanek m., bratanica ż., bratanka ż., braterstwo n., brać ż., bratniak m., rozbrat m., pobratymstwo n., pobratymiec m., pobratymca m., bratczyk m., brataniec m., bratrzyk m., braciak m., bratanie n., zbratanie n.
czas. bratać ndk., zbratać dk.
przym. bracki, bratni, braterski, pobratymczy
przysł. bratnio
Wiktionary
(1.1) braciak, bracki, bratul, brateńko, braciś, bratuszek, braciszeńko, bratunio, bratek
Wiktionary
Zobacz też: Braciszewo (osada).
Braciszewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Gniezno. We wsi dwór z przełomu XIX/XX w.
Wieś duchowna, własność kapituły katedralnej gnieźnieńskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: brat
SJP.pl
Braciszów ( Vratišovy, Bratsch) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce.
Miejscowość położona jest w Górach Opawskich na pograniczu z Płaskowyżem Prudnicko-Głubczyckim.
Miejscowość znajduje się w Obszarze Chronionego Krajobrazu Rejon Mokre – Lewice. Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).
Wikipedia
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, nad rzeką Angarą;
Wiktionary
Brack ( Братск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie irkuckim, nad rzeką Angarą.
Wikipedia
rzecz. bracczanin mos., bracczanka ż.
przym. bracki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. uchwyt do mocowania lampy błyskowej pozwalający na ustawienie lampy w innym położeniu i większej odległości w stosunku do osi obiektywu
Wiktionary
(1.1) Brackety pomagają uniknąć problemu brzydkiego cienia przy zdjęciach pionowych robionych z lampą błyskową.
Wiktionary
rzecz. bracketing m.
Wiktionary
[czytaj: braketing] metoda fotograficzna polegająca na kilkukrotnym naświetlaniu tego samego obrazu ze zmianą parametrów ekspozycji, stosowana w celu uzyskania optymalnego naświetlenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. technika polegająca na fotografowaniu tego samego kadru z lekko zmienionymi parametrami ekspozycji – od niedoświetlenia do prześwietlenia, czasem także z różną ostrością lub balansem bieli
Wiktionary
(1.1) Współczesne lustrzanki dysponują automatycznymi funkcjami bracketingu i potrafią wykonywać całe serie ekspozycji o czasach naświetlania dłuższych i krótszych od tego wyznaczonego automatycznie. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. bracket mrz.
Wiktionary
przestarzałe: dotyczący bractwa, związany z bractwem
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy i relacyjny
(1.1) przest. związany z bractwem, dotyczący bractwa, należący do bractwa
(1.2) daw. związany z bratem, dotyczący brata, należący do brata
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z Brackiem, dotyczący Bracka
Wiktionary
IPA: ˈbrat͡sʲci, AS: bracʹḱi
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. brat m., braciszek mos., bratek mos./mrz.
(2.1)
:: rzecz. Brack mrz.
Wiktionary
1. krąg współtowarzyszy; kompania, towarzystwo, brać;
2. świecki związek wiernych, mający konkretne cele, np. bractwo pokutne;
3. dawniej: związek, organizacja, stowarzyszenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. grono znających się osób
(1.2) rel. świeckie stowarzyszenie wiernych o konkretnych celach
(1.3) daw. związek osób konkretnego zawodu lub zainteresowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Bractwo rycerskie z Niemiec przybyło na turniej.
Wiktionary
rzecz. brat mos., braciszek mos., bratanek mos., braterstwo n., bratowa ż., bratanie n.
czas. zbratać, bratać
przym. braterski, bratni
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) towarzystwo
(1.2-3) konfraternia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. wymieniający pieniądze
Wiktionary
IPA: ˈbrat͡ʃaʃ, AS: bračaš
Wiktionary
(1.1) brakarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brak
Wiktionary
rzecz. brak m.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie niemirowskim, na prawym brzegu rzeki Boh;
Wiktionary
Bracław (ukr. Брацлав, jid. בראָסלעוו, "broslew") – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie niemirowskim, na prawym brzegu rzeki Boh. Liczy ok. 5400 mieszkańców. Ośrodek przemysłu lniarskiego, spożywczego i materiałów budowlanych.
Wikipedia
rzecz. Bracławszczyzna ż.
przym. bracławski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
faktyczna stolica Montserratu (siedziba rządu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, faktyczna stolica Montserratu, brytyjskiego terytorium zależnego położonego w archipelagu Małych Antyli;
Wiktionary
Brades również Brades Estate – faktyczna stolica Montserratu (oficjalnie stolicą jest zniszczone przez wybuch wulkanu Soufrière Hills miasto Plymouth).
Położone jest w północno-zachodniej części wyspy.
Wikipedia
[czytaj: bredford] miasto w Anglii
SJP.pl
Bradford – miasto ("city") w Wielkiej Brytanii, w Anglii, położone w hrabstwie ceremonialnym i metropolitalnym West Yorkshire, w dystrykcie metropolitalnym City of Bradford, około 26 km na zachód od Leeds. W 2021 roku miasto liczyło 546 976 mieszkańców.
W pobliżu funkcjonuje międzynarodowy port lotniczy Leeds/Bradford.
Wikipedia
→ Bradford
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bradfordem, dotyczący Bradfordu (miasta w Wielkiej Brytanii)
Wiktionary
rzecz. Bradford mrz.
Wiktionary
(r. żeński) dawniej: kobieta lubiąca łazić, włóczyć się, wałęsać się; brodiaga, bradziaga; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
dawniej: wieść hulaszczy tryb życia; bradziażyć (się)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spowolnienie skurczów serca poniżej 60 na minutę; rzadkoskurcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej pięćdziesięciu razy na minutę;
Wiktionary
Bradykardia ( bradycardia) – stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej 60 razy na minutę (według Konturka). Leczenia wymaga tylko bradykardia objawowa, tzn. powodująca np. omdlenia, utraty przytomności itp. Bradykardia może prowadzić do asystolii.
Wytrenowani sportowcy lub młode, zdrowe osoby mogą również mieć wolny spoczynkowy rytm serca, np. zawodowy kolarz Miguel Indurain, którego spoczynkowe tętno wynosiło 29 uderzeń na minutę.
Wikipedia
IPA: ˌbradɨˈkardʲja, AS: bradykardʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) rzadkoskurcz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. spowolnienie ruchowe często towarzyszące chorobom układu nerwowego, objawiające się niezdolnością do wykonywania szybkich ruchów oraz opóźnioną inicjacją ruchu;
Wiktionary
Bradykinezja (gr. βραδυκινησία; z gr.: βραδυ = powolny + κίνηση = ruchy) to inaczej spowolnienie ruchowe, objawiające się ubóstwem ruchów oraz opóźnioną inicjacją ruchu.
Bradykinezja oznacza spowolnienie ruchów, akinezja – ich brak, zaś hipokinezja – zmniejszoną liczbę lub amplitudę ruchów. Często jednak w literaturze pojęcie bradykinezji obejmuje wszystkie wyżej wymienione sytuacje.
Wikipedia
hormon tkankowy wydzielany przy dużym wysiłku oraz przy nadmiernym wydzielaniu innych substancji organicznych zawierających proteazę - receptor bólowy uszkodzonych tkanek, powodujący także miejscowe podwyższenie ciśnienia krwi przez rozszerzenie naczyń krwionośnych
SJP.pl
Br
Wikipedia
powolne tempo ewolucji szczepów, np. małżów, ryb trzonopłetwych
SJP.pl
(r. żeński) dawniej: kobieta lubiąca łazić, włóczyć się, wałęsać się; bradiaga, brodiaga; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bradziażyć.
Wiktionary
czas. bradziażyć
Wiktionary
dawniej: włóczyć się po lokalach, spelunkach, prowadzić hulaszcze życie; łajdaczyć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. wiecznie włóczyć się po knajpach, spelunach, żyć hulaszczo
czasownik zwrotny niedokonany bradziażyć się
(2.1) bradziażyć (1.1)
Wiktionary
(2.1) Facet pół życia stał pod budką z piwem, rozrabiał, bradziażył się. I nie wiadomo, czy w więzieniu by skończył, czy w rynsztoku […].
Wiktionary
IPA: braˈd͡ʑaʒɨt͡ɕ, AS: braʒ́ažyć
Wiktionary
rzecz. bradziażenie n.
Wiktionary
(1.1) hulać
Wiktionary
związany z profesjonalnym dobieraniem biustonoszy; brafitterski
SJP.pl
specjalista w zakresie doboru biustonoszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie doboru właściwego biustonosza
Wiktionary
rzecz. brafitting mrz.
:: fż. brafitterka ż.
Wiktionary
[czytaj: brafiterka] specjalistka w zakresie doboru biustonoszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka w zakresie doboru właściwego biustonosza
Wiktionary
(1.1) Nie wyobrażam sobie w roli brafitterki kobiety, która ma trudności z nawiązywaniem kontaktów, jest introwertyczna, bardzo nieśmiała – lub przeciwnie – agresywna i zawsze przekonana o swojej racji
Wiktionary
rzecz. brafitter mos., brafitting mrz.
przym. brafitterski, brafittingowy
Wiktionary
[czytaj: brafiting] profesjonalne dobieranie biustonoszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sztuka indywidualnego dobierania biustonosza
Wiktionary
Brafitting – metodologia i technika dobierania biustonoszy oraz artykułów bieliźnianych mających konstrukcję podobną do biustonosza, np. basque, uwzględniając warunki anatomiczne oraz osobiste preferencje i aktywność klientki lub klienta.
Historia i zapotrzebowanie na profesjonalny dobór.
Wikipedia
(1.1) Na adeptkę brafittingu czeka wiele „pułapek”, a więc idealnie by było, gdyby na początku mogła pracować pod okiem doświadczonej brafitterki – to jednak na razie pozostaje w sferze marzeń.
Wiktionary
rzecz. brafitterka ż., brafitter m.
przym. brafittingowy, brafitterski
Wiktionary
rasa bydła pochodząca z krzyżowania ras brahman i hereford
SJP.pl
miasto w Portugalii
SJP.pl
Braga – miasto i gmina, stolica północno-zachodniego dystryktu Braga i historycznej krainy Minho. Dystrykt Braga liczyła 193 324 mieszkańców (w 2021 r.), stanowi siódmą co do wielkości gminę w Portugalii pod względem liczby ludności.
Braga jest miastem centralnym Wielkiej Aglomeracji Minho (port. "Grande Área Metropolitana do Minho"), która liczy ponad 800 tys. mieszkańców. W mieście znajduje się stacja kolejowa Braga[].
Wikipedia
ciekły produkt uboczny powstający przy produkcji spirytusu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wywar pozostały po pędzeniu wódki, służący za pokarm dla trzody i bydła
Wiktionary
Braha ( Брага) – wieś na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, w rejonie kamienieckim. W 2001 roku liczyła 175 mieszkańców.
Miejscowość leży na prawym brzegu Dniestru, naprzeciw twierdzy chocimskiej.
Wikipedia
[czytaj: BRA-e] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rasa dużych kur pochodzących z Indii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. mit. w hinduizmie najwyżej wyniesiona pobożna żywa istota, która wraz z Wisznu i Śiwą tworzy Trójcę;
Wiktionary
Nie mylić z: Brahmanem ani Braminem.
Brahma (dewanagari ब्रह्मा, பிரம்மா) – w hinduizmie wraz z Wisznu i Śiwą tworzy Trimurti. W każdym z niezliczonej ilości wszechświatów, stwarzanych przez Mahawisznu Brahma jest pierwszą, śmiertelną, żywą istotą, zrodzoną z formy "virat" – kwiatu lotosu wyrastającego z jeziora umiejscowionego w pępku Garbhodakaśaji Wisznu, stąd bierze się jego inne imię "Aja".
Wikipedia
(1.1) Brahma jest najczęściej przedstawiany z czterema głowami.
Wiktionary
IPA: ˈbrama, AS: brama
Wiktionary
przestarzale: członek najwyższej kasty kapłańskiej w tradycyjnym społeczeństwie hinduskim; braman, bramin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. filoz. (w filozofii indyjskiej i hinduizmie) transcendentny, wieczny aspekt Absolutu, bezosobowa najwyższa niedwoista istność, pierwotne źródło i ostateczny cel wszystkich istnień, nie będący obiektem kultu religijnego, lecz medytacji i wiedzy
Wiktionary
Brahman (sanskryt: ब्रह्मन्) – w hinduizmie fundamentalne, metafizyczne pojęcie oznaczające absolutną, ostateczną rzeczywistość. Jest to bezosobowa, wieczna i nieskończona zasada bytu, która stanowi źródło, podłoże i istotę wszystkiego, co istnieje. W systemie filozoficznym wedanty oraz w "Upaniszadach" Brahman stanowi centralny element, utożsamiany z jednią przekraczającą czas, przestrzeń i całą zjawiskowość świata.
Wikipedia
święte pismo indyjskie z IX-VI wieku p.n.e., poświęcone nauczaniu braminów wykonywania rytuałów wedyjskich
SJP.pl
przejściowy okres w Indiach pomiędzy wedyzmem a hinduizmem (ok. X-V wiek p.n.e.), charakteryzujący się politeizmem, wzmocnieniem obrzędowości religijnej, zwłaszcza rytuałów (ofiar) sprawowanych przez kapłanów (braminów) na podstawie ksiąg zwanych brahmanami, kastowością społeczeństwa i rozwojem nauki o wędrówce dusz; bramanizm, braminizm
SJP.pl
teksty napisane prozą, pierwsza warstwa Wed z komentarzami do mantr i opisami ceremonii ofiarnych
SJP.pl
Brahmany (dewanagari ब्राह्मण, trl. brāhmana) – obszerne komentarze prozą do Wed, przynależące do literatury śruti. Zawierają egzegezę rytuałów śrauta (ofiary wedyjskiej) oraz tekstów sanhit niezbędnych do wykonania tego rytuału.
Każda brahmana odnosi się do określonej sanhity (wedy) w konkretnej redakcji.
Wikipedia
rzeka w Chinach, Indiach i Bangladeszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Chinach, Indiach i Bangladeszu;
Wiktionary
Brahmaputra – rzeka w Chinach, Indiach i Bangladeszu. Jej długość wynosi 2840 km, a powierzchnia dorzecza 935 tys. km². Źródłowe potoki w lodowcach masywów górskich Himalajów i Transhimalajów.
Wikipedia
IPA: ˌbraxmaˈputra, AS: braχmaputra
Wiktionary
[czytaj: bramsowski] taki jak u Brahmsa, charakterystyczny dla utworów Brahmsa
SJP.pl
[czytaj: bramsowy] przymiotnik dzierżawczy - należący do Brahmsa lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: brejl, brajl] nazwisko, np. Louis Braille (1809-1852); Francuz, twórca alfabetu dla niewidomych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Braiłą, dotyczący Braiły
Wiktionary
rzecz. Braiła ż.
Wiktionary
absurdalne treści lub zjawiska internetowe uznawane za ogłupiające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. pejor. niskiej jakości, często absurdalne czy bezsensowne treści, popularne w mediach społecznościowych głównie pośród pokolenia Alfa
(1.2) slang. pejor. ogół kultury internetowej pokolenia Alfa
(1.3) slang. pejor. szkodliwe efekty, takie jak krótki zakres uwagi, wywołane przez nadmierne konsumowanie brainrotu (1.1)
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Brainrot ewoluuje, a jego ostatnim przejawem jest italian brainrot.
(1.2) Przechodziłam obok boiska, gdzie bawiły się dzieci. Cały czas mówiły brainrotem, dodając co jakiś czas „ja pididi”, określenie, które też jest teraz bardzo popularne.
Wiktionary
przym. brainrotowy
czas. brainrotować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej części Rumunii, w okręgu Braiła (1.2), nad brzegiem Dunaju;
(1.2) geogr. okręg we wschodniej Rumunii (Wołoszczyzna);
Wiktionary
Braiła ( "Brăila") – miasto we wschodniej części Rumunii, w okręgu Braiła, nad brzegiem Dunaju. Według danych z 2002 r. liczy 216 292 mieszkańców.
Wikipedia
przym. brailski
Wiktionary
pogardliwie: chłopiec, którego zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, gdyż uważa się je za przejaw błędów wychowawczych rodziców; Brajan, Brajanek, brajanek, Pioter, pioter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Brajan ( Brian, "Bryan") – imię męskie pochodzenia celtyckiego, wywodzące się najprawdopodobniej od słów "bruaich" „wzgórze”, "brigh" „wysoki”; „szlachetnie urodzony” lub "bri" „silny”. Do Polski trafiło z języka angielskiego i zaczęło być nadawane częściej dopiero w latach 90. XX wieku. Popularne jest w krajach anglosaskich, gdzie funkcjonuje zarówno jako samodzielne imię, jak i jako forma zdrobniała od Bernarda i Barnaby.
Wikipedia
(1.1) Przypomniałeś Brajanowi o dentyście?
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Brajanek mos.
Wiktionary
pogardliwie: chłopiec, którego zachowanie i wygląd wzbudza niechęć, gdyż uważa się je za przejaw błędów wychowawczych rodziców; Brajan, brajan, Brajanek, Pioter, pioter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Brajan
Wiktionary
(1.1) Przyjechała ciocia z Gdańska razem ze swoim pięcioletnim Brajankiem.
Wiktionary
rzecz. Brajan mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. brat
Wiktionary
(1.1) brat, braciak, bratniak, braciszek, brachol
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. dawna potrawa na bazie rozgotowanych ziaren, pierwotnie prosa, później pszenicy, jęczmienia, orkiszu lub żyta z różnymi dodatkami
Wiktionary
alfabet dla niewidomych, odczytywany za pomocą dotyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posługiwanie się alfabetem Braille’a
Wiktionary
czas. brajlować
Wiktionary
potocznie: używać alfabetu Braille'a
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
skórka futerkowa z niedonoszonych lub przedwcześnie urodzonych jagniąt karakułów lub innych owiec tłustoogoniastych, używana do wyrobu cennych futer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) skóra na futro z jagnięcia karakuła urodzonego przedwcześnie lub niedonoszonego
(1.2) brajtszwance → futro z brajtszwanców (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈbrajṭʃfãnt͡s, AS: brai ̯ṭšfãnc
Wiktionary
cenne futro ze skór niedonoszonych lub przedwcześnie urodzonych jagniąt karakułów lub innych owiec tłustoogoniastych
SJP.pl
dotyczący brajtszwanca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, położone przy ujściu rzeki Rów do Bohu;
Wiktionary
Brajłów (hist. "Brahiłów"; Браїлів, "Brajiliw") – osiedle na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie żmeryńskim, w hromadzie Żmerynka, przy ujściu rzeki Riw do Bohu. W 2019 roku liczyło ok. 4,6 tys. mieszkańców.
Znajduje tu się stacja kolejowa Brajłów, położona na linii Odessa – Kijów.
Wikipedia
przym. brajłowski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Brahiłów, Braiłów
Wiktionary
produkt z usterkami, nieodpowiadający normie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fakt nieistnienia czegoś
(1.2) defekt, wada, usterka
wyraz predykatywny
(2.1) gw-pl|okolice Krasnojarska. trzeba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brak bezpośrednich dowodów na potwierdzenie tej tezy.
Wiktionary
IPA: brak, AS: brak
Wiktionary
rzecz. brakowanie n., braknięcie n., wybrakowanie n., wybrakowywanie n., wybrakówka ż., niebraknięcie n., niebrakowanie n.
:: zdrobn. braczek m.
czas. braknąć, brakować ndk., wybrakować dk., wybrakowywać ndk.
ims. wybrakowany
przym. wybrakowany
Wiktionary
(1.1) niedostatek, posucha
Wiktionary
specjalistka zajmująca się oceną surowca lub wyrobów
SJP.pl
pomieszczenie w fabryce, gdzie dokonuje się przeglądu surowca lub towaru; sortownia
SJP.pl
przymiotnik od: brakarz
SJP.pl
1. profesja brakarza
2. ocena stanu jakości surowców, towarów przed produkcją czy wysyłką, w celu wyeliminowania braków
SJP.pl
pracownik kontroli technicznej w fabryce oceniający jakość gotowych wyrobów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) techn. pracownik oceniający jakość wyrobu lub surowca
(1.2) stpol. wymieniający pieniądze
Wiktionary
Br
Wikipedia
IPA: ˈbrakaʃ, AS: brakaš
Wiktionary
rzecz. brakowanie n.
:: fż. brakarka ż.
Wiktionary
(1.2) braczarz
Wiktionary
produkt z usterkami, nieodpowiadający normie
SJP.pl
Braki – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Nowa Sucha.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą gromady Braki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|braknąć.
Wiktionary
czas. braknąć
rzecz. brak mrz.
Wiktionary
być w zbyt małej ilości lub liczbie; brakować
SJP.pl
czasownik niewłaściwy nieprzechodni niedokonany lub dokonany
(1.1) niedokonany od|zabraknąć.
Wiktionary
IPA: ˈbraknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: braknõńć
Wiktionary
czas. brakować ndk., wybrakować dk., zabraknąć dk.
rzecz. braknięcie n., brak
przym. wybrakowany
ims. wybrakowany
Wiktionary
(1.1) zabraknąć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: człowiek wykonujący niedbale swoją pracę; knociarz, patałach, fuszer, partacz
SJP.pl
dotyczący brakoróbstwa, powodujący braki
SJP.pl
produkowanie braków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brakować.
Wiktionary
Brakowanie – w chowie zwierząt: planowe usuwanie ze stada osobników niepożądanych z punktu widzenia celów hodowlanych człowieka.
Wikipedia
(1.1) Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i jej zniszczeniu w sposób właściwy dla danej technologii zapisu.
Wiktionary
IPA: ˌbrakɔˈvãɲɛ, AS: brakovãńe
Wiktionary
rzecz. brak m., brakarz mos., brakarka ż.
czas. brakować ndk., wybrakować dk.
Wiktionary
kontrolować jakość towarów lub wyrobów, odrzucając braki
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabraknąć, przest. zabrakować)
(1.1) być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać
czasownik przechodni niedokonany (dk. zabrakować)
(2.1) urz. kontrolować jakość towarów, wyrobów poprzez odrzucanie braków
(2.2) stpol. wybierać, przebierać w czymś
(2.3) stpol. pogardzać, odrzucać
Wiktionary
(1.1) Brakuje mi moich ulubionych butów, które zostawiłem w domu.
Wiktionary
IPA: braˈkɔvat͡ɕ, AS: brakovać
Wiktionary
(1-2) rzecz. brak
(1.1) czas. braknąć dk.; zabraknąć dk.
(2.1) rzecz. brakowanie; czas. wybrakować dk.
Wiktionary
pomieszczenie, w którym ocenia się jakość surowca lub towarów; sortownia; brakarnia
SJP.pl
dawniej: mający braki, niewiele wart; brakowy, lichy, wybrakowany
SJP.pl
dawniej:
1. mający braki, niewiele wart; brakowny, lichy, wybrakowany;
2. doskonały, wyśmienity
SJP.pl
średniowieczna moneta wybita jednostronnie z cienkiej blaszki na miękkiej podkładce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) hist. numizm. cienka, jednostronnie bita w średniowieczu srebrna moneta denarowa w Europie XII-XV wieku ;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Muzeum posiada dwa brakteaty bite w czasach Mieszka III Starego.
(1.1) Inni zbieracze potwierdzili fakt posiadania brakteatu przez pana Pietrzaka od niepamiętnych wieków.
Wiktionary
kontrolować jakość towarów lub wyrobów, odrzucając braki
SJP.pl
gwarowo: owca przeznaczona na chów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miękki biustonosz bez fiszbin w postaci trójkątnego topu, wykonany zwykle z cienkich koronek
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bralin, wieś gminna w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Bralęcin ( Brallentin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Dolice, położona 6 km na północny wschód od Dolic (siedziby gminy) i 16 km na południowy wschód od Stargardu (siedziby powiatu).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
część omasztowania, ożaglenia albo olinowania, znajdująca się bezpośrednio nad stengą masztu
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: brama
Wiktionary
Bram – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude. Przez miejscowość przepływa rzeka Fresquel.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2899 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 164 osoby/km² (wśród 1545 gmin Langwedocji-Roussillon Bram plasuje się na 136. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 442.).
Wikipedia
IPA: brãm, AS: brãm
Wiktionary
1. zamknięcie otworu wejściowego lub wjazdowego do budynku, posesji itp.; sam ten otwór
2. przejście prowadzące w obręb twierdzy wraz z murowanym obudowaniem obronnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
(1.2) hist. wojsk. ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta
(1.3) archit. budowla wznoszona na cześć zwycięskiego wodza dla triumfalnego wjazdu wojsk
(1.4) symboliczna budowla zaznaczająca wjazd do czegoś
(1.5) archit. rel. charakterystyczna japońska budowla o symbolicznym, mistycznym znaczeniu;
(1.6) geogr. kraina stanowiąca przejście między pasmami górskimi
(1.7) książk. coś, co daje w przyszłości możliwość osiągnięcia tego, co lepsze i bardziej pożądane
(1.8) stpol. ozdoba noszona przez kobiety na ręce lub nodze
(1.9) icht. nazwa systematyczna|Brama brama|ref=tak., gatunek ryby z rodziny bramowatych;
(1.10) rzem. ozdobna futrzana obramówka sukna
Wiktionary
Brama ("wrota") – główne wejście lub wjazd na teren zamknięty, otwór, najczęściej zamykany, umieszczony w określonej budowli (ogrodzeniu, murze, budynku) ujęty w obudowę konstrukcyjno-architektoniczną.
Ze względu na funkcję można rozróżnić następujące bramy:
Wikipedia
(1.1) Samochód-pułapka z półtonowym materiałem wybuchowym eksplodował przed bramą głównej siedziby władz koalicji.
Wiktionary
IPA: ˈbrãma, AS: brãma
Wiktionary
(1.1-7)
rzecz. bramkarz m., bramkarka ż.
:: zdrobn. bramka ż.
przym. bramowy, bramny
(1.9)
rzecz. bramowate nmos.
Wiktionary
(1.3) łuk triumfalny
(1.5) torii
(1.10) bram, bramowanie
Wiktionary
członek najwyższej kasty kapłańskiej w tradycyjnym społeczeństwie hinduskim; brahman, bramin
SJP.pl
Braman – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Kay.
Wikipedia
przejściowy okres w Indiach pomiędzy wedyzmem a hinduizmem (ok. X-V wiek p.n.e.), charakteryzujący się politeizmem, wzmocnieniem obrzędowości religijnej, zwłaszcza rytuałów (ofiar) sprawowanych przez kapłanów (braminów) na podstawie ksiąg zwanych brahmanami, kastowością społeczeństwa i rozwojem nauki o wędrówce dusz; brahmanizm, braminizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. grub. grudka kału przylepiona do włosów przy odbycie
Wiktionary
zdrobnienie od: bramka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. bramka
Wiktionary
rzecz. bramkarz mos., bramka ż.
Wiktionary
o przejściu, otworze: szeroki
SJP.pl
członek najwyższej kasty kapłańskiej w tradycyjnym społeczeństwie hinduskim; braman, brahman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. kapłan hinduski, który posiada świętą wiedzę; najwyższy stan społeczny dawnych Indii
Wiktionary
Bramin (Dewanagari: ब्राह्मण trl. "brāhmaṇa") – w hinduizmie członek najwyższej warny: klasy kapłańskiej. Przynależność do warny bramińskiej, jak i pozostałych jest dziedziczna.
Według mitologii indyjskiej bramini powstali przy stworzeniu świata z ust "Puruszy".
Wikipedia
(1.1) Wyróżniane są cztery warny: kapłanów (bramini), wojowników (kszatrija), chłopów (wajśja), sług (śudra).
Wiktionary
IPA: ˈbrãmʲĩn, AS: brãmʹĩn
Wiktionary
przym. bramiński
Wiktionary
przejściowy okres w Indiach pomiędzy wedyzmem a hinduizmem (ok. X-V wiek p.n.e.), charakteryzujący się politeizmem, wzmocnieniem obrzędowości religijnej, zwłaszcza rytuałów (ofiar) sprawowanych przez kapłanów (braminów) na podstawie ksiąg zwanych brahmanami, kastowością społeczeństwa i rozwojem nauki o wędrówce dusz; brahmanizm, bramanizm
SJP.pl
Br
Wikipedia
odnoszący się do bramina lub braminizmu
SJP.pl
1. przejście w ogrodzeniu; furtka;
2. urządzenie składające się z dwóch pionowych słupków połączonych poprzeczką, od tyłu zwykle ograniczone siatką, używane w sportowych grach zespołowych;
3. punkt zdobyty w grach zespołowych, które polegają na wbiciu piłki do bramki;
4. dawna ozdoba kobiecej głowy; czółko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: brama
(1.2) sport. dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
(1.3) sport. punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
(1.4) techn. element realizujący funkcję logiczną;
(1.5) sport. w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
(1.6) pot. przejście strzeżone przed osobami niepożądanymi
(1.7) sport. w krykiecie trzy słupki wraz z leżącymi na nich poprzeczkami;
(1.8) daw. kobiece przybranie głowy w kształcie opaski diademowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zeszły z ganeczku i prędko przeszedłszy ogród wyszły przez bramkę w parkanie na ulicę.
(1.2) Kilka minut później akcja przeniosła się pod bramkę biało-czerwonych.
(1.6) Dwóch jego ludzi stało na bramce i uważnie obserwowało wchodzących.
(1.8) (…) kolce, pierścienie, kanaki, bramki, manele, alszbanty i wszystko co do stroju, białogłowskiego zwłaszcza, należało, wychodziło spod jego rąk piękne, pieściwe i tchnieniem artyzmu uduchowione.
Wiktionary
IPA: ˈbrãmka, AS: brãmka
Wiktionary
rzecz. brama ż., bramkarz m., bramkarka ż., bramkowanie n.
:: zdrobn. brameczka ż.
przym. bramkowy, podbramkowy
Wiktionary
(1.1) furtka
(1.3) gol
(1.4) bramka logiczna
(1.8) czółko
Wiktionary
1. zawodniczka broniąca bramki w wielu sportach drużynowych, czasem posiadająca pewne przywileje w stosunku do pozostałych zawodników; golkiperka;
2. potocznie: kobieta pełniąca funkcję ochroniarza przy wejściu do lokalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: bramkarz
Wiktionary
(1.1) Bramkarka wpuściła tylko dwa gole.
Wiktionary
IPA: brãmˈkarka, AS: brãmkarka
Wiktionary
rzecz. brama ż., bramka ż.
:: fm. bramkarz m.
przym. bramkarski
Wiktionary
przymiotnik od: bramkarz
SJP.pl
1. zawodnik broniący bramki w wielu sportach drużynowych, czasem posiadający pewne przywileje w stosunku do pozostałych zawodników; golkiper;
2. potocznie: ochroniarz w klubie, dyskotece, stojący przy wejściu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;
(1.2) pot. ochroniarz stojący „na bramce” przy wejściu do lokalu
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) W drużynie piłkarskiej jeden z jedenastu graczy jest bramkarzem.
(1.2) Nie weszliśmy do klubu, bo bramkarz był bucem i nas nie wpuścił.
Wiktionary
IPA: ˈbrãmkaʃ, AS: brãmkaš
Wiktionary
rzecz. brama ż., bramka ż., brameczka ż.
:: fż. bramkarka ż.
przym. bramkarski, bramny, bramowy
Wiktionary
(1.1) golkiper
(1.2) selekcjoner, wykidajło
Wiktionary
1. przejście w ogrodzeniu; furtka;
2. urządzenie składające się z dwóch pionowych słupków połączonych poprzeczką, od tyłu zwykle ograniczone siatką, używane w sportowych grach zespołowych;
3. punkt zdobyty w grach zespołowych, które polegają na wbiciu piłki do bramki;
4. dawna ozdoba kobiecej głowy; czółko
SJP.pl
Bramki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim, w gminie Błonie. Ma status sołectwa. Leży ok. 35 km na zachód od centrum Warszawy, nad rzeką Korytnicą.
Wikipedia
(w sporcie, m.in. w piłce nożnej, w hokeju) zdobywający wiele bramek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bramkować.
Wiktionary
rzecz. bramka ż.
czas. bramkować
Wiktionary
→ bramka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bramki
(1.2) sport. zakończony zdobyciem bramki (gola), związany ze zdobywaniem bramek
Wiktionary
rzecz. bramka ż.
przym. podbramkowy
Wiktionary
1. związany z bramą; bramowy;
2. dom bramny - typ budowli w niektórych zamkach
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: brama
Wiktionary
1. ozdoba w kształcie pasa czegoś, przymocowanego na brzegach części ubrania;
2. dawniej: lamówka, obszywka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bramować.
Wiktionary
czas. bramować ndk.
Wiktionary
obszywać, lamować, stroić, ozdabiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kraw. otaczać brzegi lamówką
(1.2) śrpol. fałszywie oskarżać, szkalować datadef|1570|1610.
(1.3) gw-pl|Biedrzychów. dokuczać, plotkować o kimś
czasownik zwrotny niedokonany bramować się
(2.1) śrpol. przystrajać się datadef|1568.
Wiktionary
IPA: brãˈmɔvat͡ɕ, AS: brãmovać
Wiktionary
rzecz. bramowanie n.
Wiktionary
urządzenie dźwigowe używane zwykle poza zabudowaniami; suwnica bramowa
SJP.pl
1. związany z bramą; bramny;
2. suwnica bramowa - urządzenie dźwigowe używane zwykle poza zabudowaniami; bramownica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bramą, dotyczący bramy
Wiktionary
rzecz. bramkarz mos., brama ż.
Wiktionary
czwarta, licząc od pokładu, reja przymocowana do masztu, służąca do mocowania górnej części żagla rejowego
SJP.pl
Bramreja - "żegl." czwarta, licząc od pokładu, reja przymocowana do bramstengi masztu, służąca do mocowania górnej części żagla rejowego. W zależności od masztu bramreja otrzymuje dodatkową nazwę, np. fokbramreja, grotbramreja itd.
Wikipedia
w żeglarstwie: prostokątny lub trapezowy żagiel podnoszony na bramrei; bramżagiel
SJP.pl
Bramsel lub bramżagiel – prostokątny żagiel rejowy podnoszony na bramrei. W zależności od tego, na którym maszcie jest podnoszony, otrzymuje dodatkową nazwę, np. fokbramsel, grotbramsel itd.
Wikipedia
trzecia od pokładu część masztu żaglowca, umocowana do stengi, stanowiąca jej przedłużenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. drugie od pokładu przedłużenie masztu żaglowca;
Wiktionary
Bramstenga – druga, licząc od pokładu, część masztu żaglowca, umocowana do stengi i stanowiąca jej przedłużenie. Bramstengę łączy ze stengą specjalne mocowanie zwane salingiem. W zależności od masztu otrzymuje dodatkową nazwę, np. fokbramstenga, grotbramstenga itd.
Wikipedia
IPA: brãmˈstɛ̃ŋɡa, AS: brãmstẽŋga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: brãˈmufka, AS: brãmufka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
w żeglarstwie: prostokątny lub trapezowy żagiel podnoszony na bramrei; bramsel
SJP.pl
związany z bramżaglem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. brama
(1.2) fiz. (w teorii strun) punkty zamocowania strun;
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. bierny ż. od: brać
Wiktionary
Br
Wikipedia
IPA: ˈbrãna, AS: brãna
Wiktionary
(1.1) brona
Wiktionary
czworonożne zwierzę kopalne z wymarłej grupy płazów pancernych
SJP.pl
Branchiosaurus (z gr. "skrzelowata jaszczurka") jest nazwą problematycznych skamieniałości płaza żyjącego w okresie od końca karbonu po początek permu (około 300 milionów lat temu). Najprawdopodobniej jest to nazwa rodzajowa zwierzęcia, które w rzeczywistości nigdy nie istniało.
Wikipedia
[czytaj: brend] produkt wyróżniający się wśród podobnych, łatwo rozpoznawany przez konsumentów dzięki zastosowaniu odpowiedniej reklamy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Brandenburga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brandenburgii
Wiktionary
(1.1) W ramach niemieckiej świadomości narodowej mieszkańcy NRD byli zorientowani na swój region ojczysty; tzn. identyfikowali się jako Saksończycy, Brandenburczycy, Pomorzanie, Turyńczycy, Ślązacy itd.
Wiktionary
rzecz. Brandenburgia ż., Brandenburg mrz., brandenburka ż., brandenburczyk mos.
:: fż. Brandenburka ż.
przym. brandenburski
Wiktionary
1. miasto w Niemczech; Brandenburg an der Havel;
2. miasto w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. skr. Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrãndɛ̃nburk, AS: brãndẽnburk
Wiktionary
rzecz. Brandenburgia ż., Brandenburczyk mos., Brandenburka ż., brandenburczyk mos., brandenburka ż.
przym. brandenburski
Wiktionary
kraj związkowy Niemiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;
Wiktionary
Brandenburgia ( Brandenburg, Bramborska) – jeden z 16 krajów związkowych Niemiec. Stolicą oraz największym miastem jest Poczdam. Obecny premier Brandenburgii to Dietmar Woidke (SPD).
Obszar Brandenburgii w latach 1949–1990 wchodził w skład Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Została odtworzona jako kraj związkowy po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku.
Wikipedia
(1.1) Brandenburgia graniczy z Polską.
Wiktionary
rzecz. Brandenburczyk mos., Brandenburka ż., Brandenburg mrz., brandenburczyk mos., brandenburka ż.
przym. brandenburski
Wiktionary
mieszkanka Brandenburga (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brandenburga (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Brandenburgia ż., Brandenburg mrz., Brandenburka ż., Brandenburczyk mos.
:: fm. brandenburczyk mos.
przym. brandenburski
Wiktionary
przymiotnik od: Brandenburg, Brandenburgia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Brandenburg
(1.2) od Brandenburgia
Wiktionary
(1.1) Margrabiowie brandenburscy dla poskromienia buty polskiej zamordowali w niem skrytobójczo króla polskiego Przemysława, który od nich odzyskał Pomorze dla Polski.
Wiktionary
IPA: ˌbrãndɛ̃nˈbursʲci, AS: brãndẽnbursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brandenburg, Brandenburgia, Brandenburczyk, Brandenburka, brandenburczyk, brandenburka
Wiktionary
(1.2) hist. braniborski
Wiktionary
jednostka pływająca, załadowana materiałami wybuchowymi lub łatwopalnymi, używana do podpalania mostów i nieprzyjacielskich okrętów w czasie działań wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. wojsk. jednostka pływająca wypełniona materiałami łatwopalnymi, którą po opuszczeniu przez załogę i podpaleniu puszczano w stronę okrętów nieprzyjaciela, aby wzniecić na nich pożar;
Wiktionary
Brander (z niem. "brand" – pożar) – jednostka pływająca wypełniona materiałami łatwopalnymi (np. drewno, smoła, żywica, oliwa itp.), którą po opuszczeniu przez załogę i podpaleniu puszczano z wiatrem lub prądem w stronę okrętów nieprzyjaciela, aby wzniecić na nich pożar.
Wikipedia
(1.1) Brandery były skuteczne przeciw zakotwiczonym okrętom.
Wiktionary
IPA: ˈbrãndɛr, AS: brãnder
Wiktionary
1. w marketingu: technika kreowania marki i utrwalania u konsumentów jej pozytywnego odbioru;
2. środowiskowo: technika zdobienia ciała przez wypalanie wzorów na skórze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: ściana budynku wystająca ponad dach, ograniczająca rozprzestrzenianie się pożaru; ogniomur, ściana ogniowa
SJP.pl
1. miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka;
2. nazwisko, np. Marlon Brando (1924-2004), sławny amerykański aktor
SJP.pl
Brando (kors. "Brandu") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Górna Korsyka.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 1334 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 60 osób/km².
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
oznaczać określoną marką
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Brandwica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie stalowowolskim, w gminie Pysznica. Położona na prawym brzegu Sanu.
Na terenie wsi utworzonodwa sołectwa: "Brandwica" i "Bąków".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
[czytaj: brendy] napój alkoholowy otrzymywany przez destylację wina, zafermentowanej miazgi winogronowej lub przefermentowanego soku owocowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. napój alkoholowy powstały poprzez destylację wina;
Wiktionary
Brandy (pol. "wypalanka", "winiak") – napój alkoholowy (wytrawna wódka) destylowany z wina, głównie gronowego. Brandy może być destylowana również z wina owocowego, wówczas jednak powinna być odpowiednio oznaczona, np. "Cherry Brandy" – brandy wiśniowa itp.
Wikipedia
(1.1) (…) służba poustawiała składane krzesła płócienne, a dla starszych panów przygotowała syfony z wodą sodową i brandy.
Wiktionary
(1.1) winiak, wypalanka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
cienka, elastyczna skóra do okładania podeszwy wewnątrz obuwia i łącząca spód obuwia z jego wierzchem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obuw. skórzane, wewnętrzne połączenie wierzchu buta z jego spodem
Wiktionary
IPA: ˈbrãnd͡zɛl, AS: brãnʒel
Wiktionary
przym. brandzlowy
czas. branzlować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. onanizowanie
Wiktionary
rzecz. branzlowanie n.
czas. branzlować, brandzlować się, brandzlować ndk., zbrandzlować ndk.
Wiktionary
(1.1) neutr. onanizowanie, masturbowanie
Wiktionary
brandzlować się:
1. masturbować się, onanizować się;
2. zbyt długo wykonywać jakąś czynność; cackać się
SJP.pl
przymiotnik od: brandzel
SJP.pl
wyrób ze skóry brandzlowej
SJP.pl
[czytaj: brandżelina] potocznie: małżeństwo Brada Pitta i Angeliny Jolie, amerykańskich aktorów i celebrytów; Bradgelina
SJP.pl
amerykańska rasa bydła mięsnego pochodząca z krzyżowania ras angus i brahman
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. brandenburski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. część Krakowa
SJP.pl
Branice ( Bránice, Branitz) – miasto w Polsce, położone w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim. Siedziba gminy Branice.
W Branicach znajduje się m.in. szpital psychiatryczny założony przez biskupa Józefa Natana.
Wikipedia
→ Branice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Branicami, dotyczący Branic
Wiktionary
rzecz. Branice nmos.
Wiktionary
jedzenie przynęty znajdującej się na haczyku przy wędce przez rybę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brać.
(1.2) wędk. chwytanie przynęty przez rybę
(1.3) żart. powodzenie w miłości
Wiktionary
Branie – w wędkarstwie: atak ryby na przynętę, dla wędkarza sygnał do zacięcia.
Ryba po wzięciu przynęty do paszczy albo akceptuje ją jako pokarm i usiłuje połknąć, albo usiłuje wypluć. Branie sygnalizowane jest wędkarzowi wzrokowo (drganie spławika) lub dotykowo (szarpnięcie). W przypadku spinningowania branie sygnalizuje zatrzymanie ruchu przynęty. Braniem pustym określa się atak ryby na przynętę nie zakończony zacięciem lub po nieudanej próbie zacięcia.
Wikipedia
(1.1) Dawanie łapówek jest tak samo złe jak ich branie.
(1.2) Tej nocy miałem pięć brań, więc do domu wróciłem z czterema leszczami i okoniem.
(1.3) Małgośka ma już dość tego brania u facetów, nie dają jej spokoju.
Wiktionary
IPA: ˈbrãɲɛ, AS: brãńe
Wiktionary
rzecz. braniec mos., pobór mrz., pobory nmos., poborowy mos., zebranie n., pobieranie n., branka ż., pobranie n., zbieranie, zbieractwo n., biorca m.
czas. brać ndk., pobierać ndk., pobrać dk., zbierać ndk., zebrać dk.
przym. biorczy, zebraniowy, poborowy, zbieracki
przysł. biernie
Wiktionary
(1.1) zabieranie
Wiktionary
mężczyzna wzięty do niewoli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. osoba wzięta do niewoli w trakcie działań wojennych; jeniec
(1.2) hist. osoba wzięta przymusowo do wojska
Wiktionary
IPA: ˈbrãɲɛt͡s, AS: brãńec
Wiktionary
rzecz. branka ż., branie n., pobór m.
:: fż. branka
Wiktionary
(1.1) jeniec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Braniewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Braniewa
(1.2) osoba pochodząca z Braniewa, urodzona w Braniewie
Wiktionary
rzecz. Braniewo n.
:: fż. braniewianka ż.
przym. braniewski
Wiktionary
mieszkanka Braniewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Braniewa
(1.2) kobieta pochodząca z Braniewa, urodzona w Braniewie
Wiktionary
(1.1) Braniewianki najlepsze w województwie. Pieniężnianki trzecie!
Wiktionary
rzecz. Braniewo n.
:: fm. braniewianin mos.
przym. braniewski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) W poniedziałek o godzinie 16, na placu przykoszarowym 9 Brygady Kawalerii Pancernej w Braniewie odbędzie się konkurs sprawnościowy dla młodych rowerzystów.
Wiktionary
IPA: brãˈɲɛvɔ, AS: brãńevo
Wiktionary
rzecz. braniewianin mos., braniewianka ż.
przym. braniewski
Wiktionary
→ Braniewo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Braniewa, związany z Braniewem
Wiktionary
IPA: brãˈɲɛfsʲci, AS: brãńefsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Braniewo n., braniewianin mos., braniewianka ż.
Wiktionary
dawniej:
1. kobieta wzięta do niewoli;
2. przymusowy pobór do wojska;
3. w czasie okupacji hitlerowskiej: zmuszanie do wyjazdu na roboty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. wywożenie na przymusowe roboty
(1.2) hist. w okresie powstania styczniowego: przymusowy pobór do wojska rosyjskiego
(1.3) hist. przymusowy pobór do wojska
(1.4) kobieta wzięta do niewoli
Wiktionary
Branka – potoczna nazwa poboru do Carskiej Armii Rosyjskiej, zarządzonego w Królestwie Polskim 6 października 1862 z inicjatywy naczelnika rządu cywilnego Aleksandra Wielopolskiego, który nie chciał dopuścić do wybuchu powstania. Pobór miał objąć około 8 tysięcy rekrutów spośród osób podejrzewanych o działalność konspiracyjną, zamieszkałych w miastach, a zwłaszcza w Warszawie.
Wikipedia
IPA: ˈbrãnka, AS: brãnka
Wiktionary
rzecz. branie n., pobór m.
:: fm. braniec (1.4)
czas. brać ndk.
Wiktionary
(1.3) gw. Śląsk Cieszyński asynt, asyntyrunek
Wiktionary
kryty wagon pociągu towarowego, przeznaczony dla kierownika i obsługi pociągu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. kryty wagon przeznaczony dla obsługi pociągu;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Pożegnałem MacCormicka i umieściłem się w brankardzie razem z obsługą pociągu.
(1.1) Nie zwróciłbym na to uwagi, gdyby nie niemieccy kolejarze, którzy nic nie mówiąc zaczęli zeskakiwać z brankardu.
Wiktionary
rzecz. brankardier m.
przym. brankardowy
Wiktionary
sanitariusz w wojsku Księstwa Warszawskiego
SJP.pl
przymiotnik od: brankard
SJP.pl
[czytaj: brąl]
1. starofrancuski taniec ludowy w tempie umiarkowanym;
2. utwór muzyczny stylizowany na ten taniec
SJP.pl
Branle (fr. "branler", "kołysać się") – grupa dworskich tańców z XV i XVI w.
Wywodziły się z francuskiego "branlera", chociaż mogły być znane od XIV w. i pochodzić od jeszcze starszej carole. Miały wiele lokalnych odmian, z których liczne należały do typu tańców „za przodkującymi”. Charakterystyczną cechą branle były ruchy kołyszące oraz towarzyszenie śpiewu.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. brunatny (o maści konia)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. koń maści brunatnej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duża, masywna bransoletka, ozdoba w kształcie małej obręczy noszona zwykle na nadgarstku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdoba, biżuteria noszona na nadgarstku lub ramieniu
(1.2) metalowy pasek od zegarka
Wiktionary
(1.1) (…) jak one starannie czesały się, jakie nosiły szpilki, zausznice, pierścienie i bransolety (…)
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bransoletka ż.
przym. bransoletowy, bransoletkowy
Wiktionary
(1.1) manela
Wiktionary
1. ozdoba w kształcie małej obręczy;
2. potocznie: kajdanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;
Wiktionary
Bransoletka (fr. "bracelet"), staropol. manela – kolista ozdoba noszona na nadgarstku, będąca jednym z elementów biżuterii osobistej.
Bransoletki robione są ze skóry, tkanin, metalu, silikonu, a nawet szkła. Bransoletki mogą być ozdabiane elementami z drewna, kamienia lub muszlami. Bransoletki są również używane w celach terapeutycznych, czy też dla identyfikacji, np. "bransoletki antyalergiczne", "bransoletki identyfikacyjne" w szpitalach.
Wikipedia
(1.1) Ona ma bransoletkę ze srebra.
(1.1) Nie mogę nosić bransoletek, ponieważ moje nadgarstki są zbyt chude.
Wiktionary
IPA: ˌbrãw̃zɔˈlɛtka, AS: brãũ̯zoletka
Wiktionary
rzecz. bransoleta ż.
Wiktionary
1. ozdoba w kształcie małej obręczy;
2. potocznie: kajdanki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: wytop złota lub srebra
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|branzlować.
Wiktionary
rzecz. brandzlowanie n.
czas. branzlować ndk., brandzlować ndk.
Wiktionary
(1.1) brandzlować
Wiktionary
slangowo: branzlować się - onanizować się; brandzlować się
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zob. brandzlować.
Wiktionary
rzecz. brandzel m., brandzlowanie n., branzlowanie n., wybrandzlowanie n.
czas. brandzlować ndk., wybrandzlować dk., wybranzlować dk.
Wiktionary
(1.1) brandzlować
Wiktionary
gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności
Wiktionary
Branża (z branche – gałąź, dziedzina) – najmniejsza jednostka klasyfikacji gospodarczej.
Według "Słownika języka polskiego" PWN jest to gałąź gospodarki (handlu lub produkcji), która obejmuje usługi lub produkowane towary jednego rodzaju.
Wikipedia
(1.1) Firma ugruntowała swoją pozycję lidera w branży.
Wiktionary
IPA: ˈbrãw̃ʒa, AS: brãũ̯ža
Wiktionary
rzecz. branżysta m., branżystka ż., branżowość ż.
czas. przebranżowić
przym. branżowy, wewnątrzbranżowy
przysł. branżowo
Wiktionary
(1.1) gałąź, sektor, specjalizacja, specjalność
Wiktionary
osoba pracująca w danej branży; specjalista w danej dziedzinie
SJP.pl
→ branżowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest branżowe; cecha tych, którzy są branżowi
Wiktionary
rzecz. branża ż., branżowiec m.
przym. branżowy
przysł. branżowo
Wiktionary
przymiotnik od: branża
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący (danej) branży
Wiktionary
rzecz. branża ż., branżowiec m., branżowość ż.
Wiktionary
specjalista z danej branży; branżowiec
SJP.pl
potocznie: szkoła branżowa
SJP.pl
[czytaj: brak] nazwisko francuskie, m.in. Georges Braque (1882-1963) - malarz, grafik i rzeźbiarz
SJP.pl
w żeglarstwie: lina umocowana przy końcach rei, służąca do manewrowania żaglami w płaszczyźnie poziomej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. lina do obracania rei w płaszczyźnie poziomej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bras, AS: bras
Wiktionary
czas. brasować
rzecz. brasowanie n.
Wiktionary
[czytaj: brazyliana] brazyliana;
1. system gry w piłce nożnej polegający na tym, że w linii obrony i w ataku gra po czterech zawodników, a w pomocy dwóch;
2. potocznie: popis szczególnych umiejętności podczas gry w piłkę nożną
SJP.pl
Brasiliana – system gry w piłkę nożną, w którym w linii obrony gra czterech zawodników, pomocy – dwóch, a ataku – czterech, czyli 4-2-4. Mimo iż narodził się na początku lat 50. w Paragwaju, najpełniejsze zastosowanie znalazł w wykonaniu reprezentacji Brazylii podczas mundialu 1958, na którym „Canarinhos” zdobyli tytuł mistrza świata.
Wikipedia
[czytaj: braz-ilianin] mieszkaniec Brasilii (stolicy Brazylii); Brasilijczyk
SJP.pl
[czytaj: braz-ilianka] mieszkanka Brasilii (stolicy Brazylii); Brasilijka
SJP.pl
przymiotnik od: Brasilia, stolica Brazylii
SJP.pl
[czytaj: braz-ilijczyk] mieszkaniec Brasilii (stolicy Brazylii); Brasilianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brasílii
Wiktionary
(1.1) Wielu brasilijczyków lubi spędzać w tym parku niedzielne popołudnia.
Wiktionary
IPA: ˌbrasʲiˈlʲijt͡ʃɨk, AS: brasʹilʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Brazylijczyk mos., Brazylijka ż., Brasília ż., Brazylia ż.
:: fż. brasilijka ż.
przym. brasilijski
Wiktionary
[czytaj: braz-ilijka] mieszkanka Brasilii (stolicy Brazylii); Brasilianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brasílii
Wiktionary
IPA: ˌbrasʲiˈlʲijka, AS: brasʹilʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Brazylia ż., Brasília ż., Brazylijczyk mos., Brazylijka ż.
:: fm. brasilijczyk mos.
przym. brasilijski
Wiktionary
→ Brasília [czytaj: braz-ilijski]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Brasília
Wiktionary
IPA: ˌbrasʲiˈlʲijsʲci, AS: brasʹilʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. brasilijka ż., Brazylijczyk mos., brasilijczyk mos., Brazylia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. obracanie rej w płaszczyźnie poziomej za pomocą brasów
Wiktionary
rzecz. bras m.
czas. brasować ndk.
Wiktionary
w żeglarstwie obracać reje za pomocą brasów
SJP.pl
[czytaj: bras] sposób pływania na piersiach lub grzbiecie, bez wyrzucania rąk ponad powierzchnię wody
SJP.pl
[czytaj: braseRI]
1. browar; piwiarnia;
2. połączenie dużej restauracji z kawiarnią
SJP.pl
mieszkaniec Braszowa (miasta w Rumunii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Braszowa
Wiktionary
rzecz. Braszów mrz.
:: fż. braszowianka ż.
przym. braszowski
Wiktionary
mieszkanka Braszowa (miasta w Rumunii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Braszowa
Wiktionary
rzecz. Braszów mrz.
:: fm. braszowianin mos.
przym. braszowski
Wiktionary
Braszowice ( Baumgarten) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie, nad rzeką Braszówką.
Wikipedia
przymiotnik od: Braszów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Braszowem, dotyczący Braszowa
Wiktionary
rzecz. Braszów mrz., braszowianin mos., braszowianka ż.
Wiktionary
wciągarka do podnoszenia kotwic; bratszpil, winda kotwiczna
SJP.pl
miasto w Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Rumunii, w okręgu Braszów;
(1.2) geogr. adm. okręg w środkowej Rumunii;
Wiktionary
Braszów ( Brașov IPA: [braˈʃov], 1951–1961: "(Orașul) Stalin", Brassó, Kronstadt, saski dialekt siedmiogrodzki "Krunen") – miasto w środkowej Rumunii, na Wyżynie Transylwańskiej, w okręgu Braszów (Siedmiogród), ok. 166 km od Bukaresztu.
Wikipedia
rzecz. braszowianin mos., braszowianka ż.
przym. braszowski
Wiktionary
[czytaj: braZ-ILja] stolica Brazylii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Brazylii;
Wiktionary
Brasília (wym. []) – stolica Brazylii i siedziba rządu Dystryktu Federalnego. Miasto jest położone na Wyżynie Brazylijskiej, w środkowo-zachodniej części kraju. Szacuje się, że Brasilia jest trzecim najbardziej zaludnionym miastem w Brazylii.
Brasilia została zaprojektowana i wybudowana przez Lucio Costę, Oscara Niemeyera i Joaquima Cardozo w 1956 roku, w ramach planu przeniesienia stolicy Brazylii do bardziej centralnej lokalizacji.
Wikipedia
(1.1) W Brasílii trwa karnawał.
Wiktionary
rzecz. brasilijka ż., Brazylijczyk, brasilijczyk m.
Wiktionary
miasto na Białorusi
SJP.pl
Brasław ( Браслаў, "Brasłau"; Браслав, "Brasław") – miasto na Białorusi, w obwodzie witebskim, siedziba rejonu brasławskiego. W 2010 roku liczyło ok. 9,5 tys. mieszkańców.
Brasław leży na Pojezierzu Brasławskim, nad jeziorem Drywiaty. Brasławska Grupa Jezior leży na obszarze Parku Narodowego „Jeziora Brasławskie”.
Wikipedia
→ Brasław
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brasławia, związany z Brasławiem
Wiktionary
(1.1) Rejon brasławski położony jest w białoruskiej części Pojezierza Brasławskiego (rozciągającego się na Litwę i Łotwę).
Wiktionary
rzecz. Brasław m., Brasławszczyzna ż., brasławianin m., brasławianka ż.
Wiktionary
1. męski potomek w stosunku do innych dzieci tych samych rodziców;
2. przyjaciel, ktoś bliski ze względu na wspólne przeżycia, zainteresowania;
3. zakonnik;
4. członek bractwa, ugrupowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
(1.2) rel. zakonnik, mnich
(1.3) towarzysz broni, przyjaciel, brat ślubny
(1.4) członek braci szlacheckiej
Wiktionary
Brat – nazwa relacji rodzinnej dla krewnego drugiego stopnia w linii bocznej o płci męskiej, należącego do rodzeństwa. Brat może mieć z probantem tych samych oboje rodziców (brat rodzony) bądź tylko jednego wspólnego (brat przyrodni). "Sensu stricto" tzw. brat przybrany (syn ojczyma lub macochy z ich poprzednich związków, będący pasierbem dla rodzonego ojca lub matki) nie jest krewnym ani powinowatym. Syn brata to bratanek, a córka brata to bratanica.
Wikipedia
(1.1) Miał dwoje rodzeństwa: brata i siostrę.
(1.2) Nie wiedział, kim jest tajemniczy mnich, ten dziwny brat Jan.
(1.3) Bądź mi od dziś bratem!
(1.4) Braćmi zwano krewnych i wszelkich powinowatych, a że szlachta polska cała wywodziła swój ród z jednego pnia, bratem lub panem bratem nazywano każdego szlachcica.
Wiktionary
IPA: brat, AS: brat
Wiktionary
rzecz. bractwo n., bratanek mos., bratanica ż., bratanka ż., bratowa ż., braterstwo n., brać ż., bratniak mrz., bratek mrz., rozbrat mrz., pobratymstwo n., pobratymiec mos., pobratymca mos., bratczyk mos., brataniec mos., bratrzyk mos., współbrat mos.
:: zdrobn. braciszek mos., bratul mos., brateńko mos., braciś mos., bratuszek mos., braciszeńko mos., bratunio mos.
:: zgrub. brachol mos., braciak mos., bracki mos.
czas. bratać ndk., zbratać dk.
przym. braterski, bratni, pobratymczy, bracki
przysł. bratersko
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) brachol, braciak, braciszek
(1.2) frater
(1.4) pan brat
Wiktionary
syn brata; synowiec (dawniej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn brata
Wiktionary
(1.1) Mój najstarszy bratanek kończy jutro 18 lat.
Wiktionary
IPA: braˈtãnɛk, AS: bratãnek
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek m., braterstwo n., bractwo n.
:: fż. bratanica ż., przest. bratanka ż.
przym. braterski, bratni
czas. zbratać, bratać
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) daw. synowiec
Wiktionary
córka brata; bratanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka brata
Wiktionary
Bratanica ( Братаница) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Pazardżik, w gminie Pazardżik. W 2024 roku liczyła 1562 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Za stołem ujrzałam moją bratanicę.
Wiktionary
IPA: ˌbratãˈɲit͡sa, AS: bratãńica
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek mos., braterstwo n., bratanek m.
:: zdrobn. brataniczka
przym. bratni, braterski
czas. zbratać, bratać
wykrz. bracie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bratać.
Wiktionary
czas. bratać ndk.
rzecz. brat m., braciszek mos., bratek mos./mrz., bractwo n., braterstwo n.
przym. bratni, braterski
Wiktionary
przestarzałe: bratanek
SJP.pl
córka brata; bratanica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. bratanica.
Wiktionary
Grusza 'Bratanka' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Odmiana powstała w Sadowniczo-Szkółkarskim Zakładzie Doświadczalnym w Albigowej, w Polsce, w roku 1987 jako siewka z wolnego zapylenia.
Wikipedia
wykrz. bracie
rzecz. braciszek mos., brat mos., bratanek mos., bratek mos./mrz.
czas. bratać
Wiktionary
1. łączyć, jednoczyć, zespalać;
2. bratać się - zawierać przyjaźń z kimś, nawiązywać zażyłe stosunki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) łączyć, jednoczyć, zespalać
czasownik zwrotny niedokonany bratać się (dk. brak)
(2.1) nawiązywać z kimś zażyłe, przyjacielskie stosunki
Wiktionary
rzecz. brat mos., braciszek mos., bratul mos., brateńko mos., braciś mos., bratuszek mos., braciszeńko mos., bratunio mos., brachol mos., braciak mos., bracki mos., bractwo n., bratanek mos., bratanica ż., bratanka ż., bratowa ż., braterstwo n., brać ż., bratniak mos., bratek mrz., rozbrat mrz., pobratymstwo n., pobratymiec m., pobratymca m., bratczyk m., brataniec m., bratrzyk m., bratanie n., pobratanie n., rozbratanie n., zbratanie n.
czas. pobratać dk., rozbratać dk., zbratać dk.
przym. braterski, bratni, pobratymczy, bracki
przysł. bratersko
wykrz. bracie
Wiktionary
(2.1) przyjaźnić się, kolegować się; pot. kumplować się, kumać się; przest. fraternizować się; podn. spoufalać się, poufalić się; być za pan brat, trzymać sztamę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: brat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. ogrod. nazwa systematyczna|Viola wittrockiana|ref=tak., dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Viola tricolor|ref=tak., jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach
(1.3) więz. krata w więziennym oknie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. zdrobn. od: brat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do nóg ściele nam bratków aksamit, / cudownymi upaja woniami, / eksploduje pąkowia salwami, / póki wargi tulimy do warg.
Wiktionary
IPA: ˈbratɛk, AS: bratek
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek m., braciak m., brachol m., bratul m., brateńko m., bracki m., braciś m., bratuszek m., braciszeńko m., bratunio m., bratowa ż., bratanica ż., bratanek m., bratanka ż., pobratymstwo n., pobratymiec m., pobratymca m., bratczyk m., brataniec m., bratrzyk m., braterstwo n., bratanie n., zbratanie n., brać ż., rozbrat m., pobratanie n.
czas. bratać ndk., zbratać dk., pobratać dk.
przym. bracki, bratni, braterski, pobratymczy
przysł. bratnio, bratersko
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) bratek ogrodowy, fiołek ogrodowy
(1.2) bratek polny, fiołek trójbarwny, macoszka
(2.1) braciszek, braciak, bratul, brateńko, braciś, bratuszek, braciszeńko, bratunio
(1.3) firanki
Wiktionary
1. przyjacielski, serdeczny;
2. właściwy bratu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do brata, braci
(1.2) przyjacielski, przyjazny
Wiktionary
IPA: braˈtɛrsʲci, AS: bratersʹḱi
Wiktionary
rzecz. braterstwo n., brat m., braciszek m., bratowa ż., bratanek m., bratanica ż., bratek mos./mrz.
czas. bratać się
przym. bratni
przysł. bratersko
Wiktionary
(1.2) bratni
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób braterski, solidarnie
Wiktionary
(1.1) Dlatego w roku Gierek powitał w Polsce radzieckiego geneseka niezwykle "bratersko", a jak niektórzy wówczas twierdzili - wręcz czołobitnie.
Wiktionary
IPA: braˈtɛrskɔ, AS: bratersko
Wiktionary
przym. braterski, bratni
rzecz. brat m., braterstwo n., bratek mos./mrz.
czas. zbratać, bratać
Wiktionary
(1.1) po bratersku, przyjacielsko, przyjaźnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest braterskie; cecha tych, którzy są braterscy
Wiktionary
przym. braterski
przysł. bratersko
Wiktionary
1. więzy pokrewieństwa łączące synów jednych rodziców
2. uczucia braterskie, oparte na zaufaniu, szczerości; przyjaźń, solidarność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pokrewieństwo między synami jednych rodziców
(1.2) braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
rzeczownik, liczba mnoga
(2.1) brat ze swoją żoną
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) „Wolność, równość, braterstwo” to motto rewolucji francuskiej.
Wiktionary
IPA: braˈtɛrstfɔ, AS: braterstfo
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek mos., bractwo n., bratanek m., bratanica ż., bratanka ż., bratowa ż., bratek mos./mrz.
przym. braterski, bratni
przysł. bratersko
Wiktionary
1. gmina w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Bratian – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Bratian, przy ujściu rzeki Wel do Drwęcy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Pozostały tu ruiny średniowiecznego zamku krzyżackiego w Bratianie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. smażone ziemniaki
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. piekarnik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: brat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. przest. zob. bretnal.
Wiktionary
(1.1) […] W każde z makowych ziarneczek / Wbij mi takie trzy bratnale.
Wiktionary
IPA: ˈbratnal, AS: bratnal
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bratnalik m.
Wiktionary
1. związany pokrewieństwem rodzinnym lub narodowym, np. bratnia dusza;
2. przyjacielski, serdeczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) braterski
(1.2) związany pokrewieństwem, np. rodzinnym, narodowym, ideologicznym , duchowym
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek mos., braterstwo n., bratowa ż., bratanek m., bratanica ż., bratek mos./mrz.
przym. braterski
przysł. bratersko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zabójca własnego brata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. zabójca brata
Wiktionary
(1.1) Bóg jednak nie ukarał zbrodniarza. Dlaczego ulitował się nad bratobójcą?
Wiktionary
rzecz. bratobójstwo n.
:: fż. bratobójczyni ż.
przym. bratobójczy
przysł. bratobójczo
Wiktionary
zabijający brata lub kogoś związanego pokrewieństwem, przyjaźnią, związkami plemiennymi lub przekonaniami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bratobójcy lub bratobójstwa
Wiktionary
(1.1) Z tego samego archaicznego zasobu pojęciowego wywodzi się wciąż funkcjonujące w polszczyźnie określenie wojny domowej: "walka bratobójcza".
Wiktionary
IPA: ˌbratɔˈbujt͡ʃɨ, AS: bratobui ̯čy
Wiktionary
rzecz. bratobójca m., bratobójczyni ż., bratobójstwo n.
przysł. bratobójczo
Wiktionary
zabójczyni własnego brata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabójczyni brata
Wiktionary
rzecz. bratobójstwo n.
:: fm. bratobójca mos.
przym. bratobójczy
przysł. bratobójczo
Wiktionary
zabójstwo brata albo osoby związanej pokrewieństwem, przyjaźnią itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.
Wiktionary
(1.1) Z powodu twardego postępowania wobec pozostałych czeskich książąt, a może też w związku z bratobójstwem, otrzymał przydomek Okrutny.
Wiktionary
IPA: ˌbratɔˈbujstfɔ, AS: bratobui ̯stfo
Wiktionary
rzecz. bratobójca m., bratobójczyni ż.
przym. bratobójczy
przysł. bratobójczo
Wiktionary
brat z żoną
SJP.pl
Bratoszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.
Bratoszewice uzyskały lokację miejską przed 1458 rokiem, zdegradowane w 1661 roku. Do 1954 roku istniała gmina Bratoszewice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą gminy Bratoszewice. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w ówczesnym województwie łódzkim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
żona brata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona brata
Wiktionary
(1.1) Byłam z bratową na zakupach, szukałyśmy prezentu dla mojego brata na czterdzieste urodziny.
Wiktionary
IPA: braˈtɔva, AS: bratova
Wiktionary
rzecz. brat m., braciszek m., bratostwo n., braterstwo n., bractwo n., bratek mos./mrz.
przym. braterski, bratni
Wiktionary
(1.1) pieszcz. bratówka; daw. gw. Kraków bratowicha
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gw-pl|Kraków. bratowa
Wiktionary
rzecz. brat mos., braterstwo n., bratowa ż.
:: zdrobn. braciszek
przym. braterski
Wiktionary
w gwarze lwowskiej: piekarnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. piekarnik
Wiktionary
(1.1) Hyjdla wciepła kołocz do bratruły.
Wiktionary
(1.1) bratrura, blatrura, bratrula, bradruła, bradrura, rura, ruła
Wiktionary
wciągarka do podnoszenia kotwic; braszpil, winda kotwiczna
SJP.pl
Bratucice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Rzezawa.
Wieś królewska w tenucie niepołomickiej w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą gromady Bratucice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Integralne części miejscowości: Bródek, Łazek, Mole, Podlesie, Radziejów.
Wikipedia
poufały zwrot kierowany zwykle do bliskiego kolegi; brat; bratek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bratumiły lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Bratumił, Bratomił, Bratmił, (zniem.) Bretomił, Bretmił – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Bratu-" ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i "-mił" ("miły"). Znaczenie imienia: "miły swoim bliskim".
Żeńskie formy: Bratumiła, Bratomiła, Bratmiła.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Bratumiła, Bratomiła, Bratmiła – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Bratu-" ("bratu", "członkowi wspólnoty rodowej", "człowiekowi bliskiemu") i "-miła" ("miła"). Znaczenie imienia: "miła swoim bliskim". W źródłach polskich poświadczone w XIII wieku (1265 rok).
Wikipedia
Bratumił z małżonką; Bratumiłowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bratumiła lub z nim związany
SJP.pl
pieszczotliwie: brat
SJP.pl
bratwa barwierska: roślina użytkowa z rodziny motylkowatych, dostarczająca cennego barwnika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina z gatunku bratwa barwierska, nazwa systematyczna|Baptisia tinctoria|L.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) baptysja
Wiktionary
stolica Słowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica i największe miasto Słowacji;
Wiktionary
Bratysława ( i Bratislava, wym. ; Pressburg; Pozsony; pol. dawniej "Pożoń", także "Preszburg") – stolica oraz największe miasto Słowacji pod względem liczby ludności (478 040 mieszkańców) i powierzchni (367,5 km²). Jest jedyną stolicą na świecie, która graniczy z dwoma państwami, tj. na południu z Węgrami, a na zachodzie z Austrią.
Wikipedia
(1.1) Bratysława jest jedyną stolicą na świecie, która graniczy z dwoma państwami, tj. na południu z Węgrami, a na zachodzie z Austrią.
(1.1) Dzisiejsze terytorium Bratysławy powstało pierwotnie w wyniku łączenia osad, a następnie przyłączania miejscowości z pobliskiej okolicy.
(1.1) Zwiedziłem Bratysławę podczas wycieczki po Słowacji.
Wiktionary
IPA: ˌbratɨˈswava, AS: bratysu̯ava
Wiktionary
rzecz. bratysławianin mos., bratysławianka ż.
przym. bratysławski
Wiktionary
(1.1) hist. Pożoń, Preszburg
Wiktionary
mieszkaniec Bratysławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bratysławy
Wiktionary
IPA: ˌbratɨswaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: bratysu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Bratysława ż.
:: fż. bratysławianka ż.
przym. bratysławski
Wiktionary
mieszkanka Bratysławy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bratysławy
Wiktionary
IPA: ˌbratɨswaˈvʲjãnka, AS: bratysu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Bratysława ż.
:: fm. bratysławianin mos.
przym. bratysławski
Wiktionary
przymiotnik od: Bratysława (stolica Słowacji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bratysławy, związany z Bratysławą
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Bratysławy lub bratysławian, mający cechy lub właściwości przypisywane Bratysławie lub bratysławianom
Wiktionary
IPA: ˌbratɨˈswafsʲci, AS: bratysu̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bratysława ż., bratysławianin mos., bratysławianka ż.
Wiktionary
marka AGD i elektroniki osobistej oraz firma
SJP.pl
marka ręcznego pistoletu automatycznego i firma; Browning
SJP.pl
osoba identyfikująca się z działalnością lub ideologią Grzegorza Brauna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. neol. zwolennik Grzegorza Brauna
Wiktionary
(1.1) Symbolem braunistów stała się gaśnica.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. braunistka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. neol. zwolenniczka Grzegorza Brauna
Wiktionary
rzecz.
:: fm. braunista mos.
Wiktionary
krzemian magnezu, czarny minerał o metalicznym połysku, stosowany jako najważniejsza ruda manganu, głównie do produkcji żelazomanganu; pirofanit
SJP.pl
Braunit – rzadki minerał z gromady krzemianów, tlenokrzemian manganu o wzorze #PATRZ (tlenek manganu(III)). Jego nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego badacza K. Brauna.
Wikipedia
minerał odkryty przez Lorrina Thomasa Brownmillera (stąd nazwa), występujący głównie w Niemczech i w Izraelu
SJP.pl
[czytaj: brałnszwajg] miasto w Niemczech; Brunszwik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, dwutlenek manganu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. dwutlenek manganu występujący w przyrodzie w postaci piroluzytu
Wiktionary
Braunsztyn – najważniejsza ruda manganu zawierająca głównie tlenek manganu(IV) (#PATRZ). Występuje razem z rudami żelaza (wytapia się je razem, otrzymując żelazomangan). Minerały: piroluzyt, polionit, psylomelan.
Główne złoża braunsztynu występują na Uralu, w Indiach i w południowej Afryce.
Wikipedia
IPA: ˈbrawn͇ʃtɨ̃n, AS: brau̯ṇštỹn
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Moszna,Chrząstowice (powiat opolski),Sowin (powiat nyski). brunatny
(1.2) o umaszczeniu konia:
:: (1.2.1) gw-pl|Zarzecze (powiat cieszyński),Sowin (powiat nyski). kasztanowate
:: (1.2.2) gw-pl|Milice,Prężyna,Sowin (powiat nyski). gniade
:: (1.2.3) gw-pl|Rybnik. o ciężkim do określenia kolorze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk,Marklowice,Odra,Żory,Jankowice Rybnickie,Ruda Śląska,Zabrze. prysznic, natrysk
(1.2) gw-pl|Żory,Rybnik,Ruda Śląska,Paniówki,Lasowice Wielkie. oranżada
Wiktionary
model samochodu marki Fiat
SJP.pl
Brava – wyspa należąca do Wysp Zielonego Przylądka. Jest najmniejszą zamieszkaną wyspą w archipelagu Wysp Podwietrznych. Pierwsze siedliska powstały w latach 40. XVI wieku, a liczba ludności wzrosła po erupcji Mount Fogo w 1680 na sąsiedniej wyspie Fogo. Długo głównym przemysłem pozostawało wielorybnictwo, a obecnie jest nim rolnictwo.
Wikipedia
okrzyk będący wyrazem zachwytu, największego uznania; nadzwyczajnie! genialnie! wybornie! wspaniale! doskonale! bajecznie! świetnie! pięknie! cudownie! kapitalnie! bosko!
SJP.pl
czasopismo zajmujące się popkulturą
SJP.pl
Bravo – dwutygodnik dla młodzieży, pochodzący z Niemiec, ukazujący się też w wielu innych krajach Europy. W Polsce pojawił się po raz pierwszy w 1991 roku i wydawany był przez Wydawnictwo Bauer. Redaktorem naczelnym polskiej wersji czasopisma był Michał Wiśnicki. Ostatni numer polskiego wydania "Bravo" ukazał się w grudniu 2017.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: brawo
Wiktionary
(1.1) Brawa były w tym przypadku w pełni uzasadnione.
Wiktionary
dawniej:
1. brawura na pokaz;
2. zuchwałość, przechwałki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. brawura na pokaz, zadzierzyste przechwałki, efekciarskie zuchwalstwo
Wiktionary
rzecz. brawo n.
wykrz. brawo
Wiktionary
(1.1) efekciarstwo, szpan, szpanowanie, pokazówa, zuchowatość
Wiktionary
zdrobnienie od: brawo (oklaski)
SJP.pl
oklaski i okrzyki, wyrażające uznanie, podziw, zachwyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zwykle w lm. wyraz uznania; oklaski
wykrzyknik
(2.1) … pokazujący entuzjastyczną aprobatę
Wiktionary
(1.1) Publiczność głośnymi brawami nagrodziła przebojową arię tenora.
(2.1) — Ojechaliśmy ich 3:0! — Brawo, piona!
Wiktionary
IPA: ˈbravɔ, AS: bravo
Wiktionary
rzecz. brawura ż., brawada ż.
przym. brawurowy
wykrz. bravissimo
Wiktionary
(1.1) oklaski, aplauz, owacje
(2.1) wiwat, wspaniale, pięknie, świetnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brawować.
Wiktionary
czas. brawować ndk.
Wiktionary
popisywać się odwagą, wystawiać się niepotrzebnie na niebezpieczeństwo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) śrpol. hałasować datadef|od XVII w..
(1.2) przest. narażać się na niebezpieczeństwo, chełpić się odwagą, hasać, junakować
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) daw. lekceważyć
Wiktionary
(1.2) Kwiryn brawował, widocznie dla świadków, chcąc się okazać odważnym i pewnym siebie.
(2.1) Zakochany (…) wziął sobie za punkt honoru, okazać, że kochał pannę tak mocno, iż dla niej nawet ospę gotów był brawować.
Wiktionary
IPA: braˈvɔvat͡ɕ, AS: bravovać
Wiktionary
rzecz. brawowanie n., brawura ż.
Wiktionary
postawa lekceważąca niebezpieczeństwo, odwaga na pokaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) popisywanie się odwagą
Wiktionary
Brawura (ang. "Test Pilot") – amerykański film z 1938 roku w reżyserii Victora Fleminga.
Wikipedia
(1.1) Niemniej jednak wykazał się niezwykłą brawurą podczas odwrotu Brytyjczyków.
Wiktionary
rzecz. brawurowość n., brawurowanie n., brawo n.
czas. brawować, brawurować ndk.
przym. brawurowy
przysł. brawurowo
wykrz. brawo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) popisywanie się brawurą
Wiktionary
rzecz. brawura ż., brawurowość ż.
czas. brawurować ndk.
przym. brawurowy
przysł. brawurowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób brawurowy
Wiktionary
(1.1) Damian Winiarczyk początkowo jechał brawurowo, jednak gdy mało co nie wyleciał z trasy na wirażu, kończył wyścig ostrożniej i był szósty.
Wiktionary
IPA: ˌbravuˈrɔvɔ, AS: bravurovo
Wiktionary
rzecz. brawura ż., brawurowanie n., brawurowość ż.
przym. brawurowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest brawurowe; cecha tych, którzy są brawurowi
Wiktionary
rzecz. brawura ż., brawurowanie n.
czas. brawurować ndk.
przym. brawurowy
przysł. brawurowo
Wiktionary
związany z brawurą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) popisujący się odwagą
Wiktionary
rzecz. brawurowanie n., brawo n., brawura ż., brawurowość ż.
przysł. brawurowo
wykrz. brawo
Wiktionary
(1.1) ryzykancki, zuchwały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brawędzić.
Wiktionary
czas. brawędzić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. żart. lekcew. marudzić, gadać
Wiktionary
czas. pobrawędzić
rzecz. brawędzenie n.
Wiktionary
skrót od: brazylijski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeka w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Br
Wikipedia
państwo w Ameryce Południowej; Federacyjna Republika Brazylii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej;
(1.2) rzad. geogr. Brasília, stolica Brazylii (1.1)
Wiktionary
Brazylia ( Brasil,), oficjalnie Federacyjna Republika Brazylii ( República Federativa do Brasil,) – państwo w Ameryce Południowej, położone we wschodniej części kontynentu, nad Oceanem Atlantyckim. Największe i najludniejsze państwo tego kontynentu, a jednocześnie jedno z największych i najludniejszych państw świata. Zajmuje obszar 8 515 767 km² (5. pod względem powierzchni na świecie), a zamieszkane jest przez 213 562 666 ludzi (szac. 2026, 7. na świecie). Stolicą kraju jest Brasília.
Wikipedia
(1.1) Brazylia jest krajem południowoamerykańskim.
Wiktionary
IPA: braˈzɨlʲja, AS: brazylʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Brazylijczyk mos., Brazylijka ż., brazyliana ż., brazylianit mrz., brasilijczyk mos., brasilijka ż.
przym. brazylijski, brasilijski, daw. brazylski
Wiktionary
nazwa oficjalna: Federacyjna Republika Brazylii
Wiktionary
1. system gry w piłce nożnej polegający na tym, że w linii obrony i w ataku gra po czterech zawodników, a w pomocy dwóch; brasiliana;
2. potocznie: popis szczególnych umiejętności podczas gry w piłkę nożną; brasiliana;
3. potocznie: depilacja okolic łonowych u kobiet;
4. potocznie: telenowela, której akcja koncentruje się wokół skomplikowanych wątków miłosnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warszawa. czarna kawa
(1.2) kosmet. eufem. stan okolic łonowych po ich całkowitej depilacji
(1.3) gra bazująca na piłce nożnej polegająca na tym, że paru graczy stoi w kółeczku, w którym to podają sobie piłkę tak, by ta nie dotknęła ziemifakt.
Wiktionary
przym. brazylijski
rzecz. Brazylia, Brazylijka, Brazylijczyk
Wiktionary
(1.1) fusy
Wiktionary
mieszkaniec Brazylii - miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Porto Alegre. Brazylijczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał pegmatytowy;
Wiktionary
Brazylianit – przezroczysty minerał pegmatytowy. Nazwa pochodzi od miejsca gdzie go odkryto w 1945 roku - w pobliżu miejscowości Conselheria Peua w Minas Gerais (Brazylia). Wyglądem przypomina chryzoberyl i żółte odmiany berylu.
Wikipedia
IPA: ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit, AS: brazylʹi ̯ä̃ńit
Wiktionary
rzecz. Brazylia ż.
Wiktionary
mieszkanka Brazylii (stolicy Brazylii)
SJP.pl
1. system gry w piłce nożnej polegający na tym, że w linii obrony i w ataku gra po czterech zawodników, a w pomocy dwóch; brasiliana;
2. potocznie: popis szczególnych umiejętności podczas gry w piłkę nożną; brasiliana;
3. potocznie: depilacja okolic łonowych u kobiet;
4. potocznie: telenowela, której akcja koncentruje się wokół skomplikowanych wątków miłosnych
SJP.pl
obywatel Brazylii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Brazylii
Wiktionary
(1.1) Polacy nie byli faworytami starcia z Brazylijczykami.
Wiktionary
IPA: ˌbrazɨˈlʲijt͡ʃɨk, AS: brazylʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Brazylia ż., Brasília ż., brasilijczyk mos., brasilijka ż., brazyliana ż.
:: fż. Brazylijka ż.
przym. brazylijski, brasilijski
Wiktionary
obywatelka Brazylii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Brazylii
Wiktionary
(1.1) Rumunkom nie udało się pokonać Brazylijek.
Wiktionary
IPA: ˌbrazɨˈlʲijka, AS: brazylʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Brazylia ż., brazyliana ż., brasilijczyk mos.
:: fm. Brazylijczyk mos.
przym. brazylijski
Wiktionary
związany z państwem Brazylia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Brazylii i Brazylijczyków, mający cechy lub właściwości przypisywane Brazylii
Wiktionary
(1.1) Brazylijska flaga jest zielona, żółta i niebieska.
Wiktionary
IPA: ˌbrazɨˈlʲijsʲci, AS: brazylʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brazylia ż., Brazylijczyk mos., Brazylijka ż., brazyliana ż., brazylijskość ż.
przysł. brazylijsko
Wiktionary
minerał, dwutlenek cyrkonu, odkryty przez Josepha Baddeleya; badeleit, baddeleit
SJP.pl
[czytaj: brazaWIL] stolica Konga
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Konga;
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. brazzawilczyk mos., brazzawilka ż.
przym. brazzawilski
Wiktionary
[czytaj: brazawilczyk] mieszkaniec Brazzaville
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brazzaville
Wiktionary
IPA: ˌbrazːaˈvʲilt͡ʃɨk, AS: bra•zavʹilčyk
Wiktionary
rzecz. Brazzaville n.
:: fż. brazzawilka ż.
przym. brazzawilski
Wiktionary
[czytaj: brazawilka] mieszkanka Brazzaville (stolicy Konga)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brazzaville
Wiktionary
IPA: ˌbrazːaˈvʲilka, AS: bra•zavʹilka
Wiktionary
rzecz. Brazzaville n.
:: fm. brazzawilczyk mos.
przym. brazzawilski
Wiktionary
[czytaj: brazawilski] przymiotnik od: Brazzaville
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Brazzaville
Wiktionary
IPA: ˌbrazːaˈvʲilsʲci, AS: bra•zavʹilsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brazzaville n., brazzawilczyk mos., brazzawilka ż.
Wiktionary
1. ujmować, chwytać;
2. obejmować w posiadanie;
3. zabierać coś siłą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wziąć)
(1.1) chwytać coś ręką, unosić coś
(1.2) pot. przekraczać, mijać coś
(1.3) korzystać z czegoś
(1.4) wykorzystywać kogoś do czegoś; zobowiązywać kogoś
(1.5) zobowiązywać się do czegoś
(1.6) chwytać, łapać, zniewalać
(1.7) rozumieć, przyjmować coś
(1.8) weź, weźmy, weźcie używane jako zachęta do wykonania czynności
(1.9) pot. wziąć jako czasownik posiłkowy w trybie rozkazującym
(1.10) kierować czymś/kimś, prowadzić coś, ustawiać coś
(1.11) zażywać coś
(1.12) kupić lub wynająć coś
(1.13) posiąść kogoś w sensie seksualnym
(1.14) uważać, postrzegać
(1.15) pot. przyjmować korzyści majątkowe
(1.16) daw. środ. polit. aresztować
czasownik zwrotny niedokonany brać się (dk. wziąć się)
(2.1) rozpoczynać jakąś czynność
(2.2) chwytać siebie wzajemnie
(2.3) zmagać się z czymś
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) bractwo, grupa ludzi dobrze się znających
Wiktionary
(1.1) Wziąłem sobie z wystawy ulotki reklamowe, długopisy i foldery.
(1.2) Kierowca wziął zakręt na pełnej szybkości.
(1.3) Literat z upodobaniem brał do swoich dzieł cytaty z Sokratesa.
(1.4) Biorę wszystkich na świadków, że jestem niewinny!
(1.5) Przekupstwo celników biorę na siebie.
(1.6) Nie brać jeńców!
(1.7) Przy niej nie można zażartować, wszystko bierze dosłownie.
(1.8) Weź, skończmy już z tym!
(1.9) Weźcie zamknijcie drzwi!
(1.10) Weźmy kurs z wiatrem.
(1.11) Panie doktorze, jestem już zdrowy i nie biorę już leków.
(1.12) Mimo niskiego standardu, zdecydowałem się brać to mieszkanie.
(1.13) Chłopaki, mówię wam, brałem tę laskę dziś dwa razy.
(1.14) Bierzesz mnie za kogoś, kim nie jestem.
(2.1) Niechętnie brał się do roboty.
(3.1) Rycerz został przyjęty do braci joannitów.
Wiktionary
IPA: brat͡ɕ, AS: brać
Wiktionary
(1) czas. brać się, dobierać / dobrać, nabierać / nabrać, pobierać / pobrać, wybierać / wybrać, zabierać / zabrać
(3.1) rzecz. brat
Wiktionary
(1.5) podejmować się
(3.1) bractwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. osoba zażywająca heroinę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. brauza.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Brańsk – miasto i gmina we wschodniej Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie bielskim.
Brańsk jest siedziba władz wiejskiej gminy Brańsk, a także rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
Wikipedia
IPA: brãj̃sk, AS: brãĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. brańszczanin m., brańszczanka ż.
przym. brański
Wiktionary
przymiotnik od: Brańsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brańska, związany z Brańskiem
Wiktionary
IPA: ˈbrãj̃sʲci, AS: brãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brańsk m., brańszczanin m., brańszczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Brańska (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brańska
Wiktionary
IPA: brãj̃ʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: brãĩ ̯ščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Brańsk m.
:: fż. brańszczanka
przym. brański
Wiktionary
mieszkanka Brańska (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brańska
Wiktionary
IPA: brãj̃ʃˈt͡ʃãnka, AS: brãĩ ̯ščãnka
Wiktionary
rzecz. Brańsk m.
:: fm. brańszczanin m.
przym. brański
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Brańszczyk – wieś w Polsce położona nad rzeką Bug w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Brańszczyk. Ma status sołectwa.
Miejscowość jest siedzibą gminy Brańszczyk.
Wikipedia
skrót od: Be Right Back - zaraz wracam; ZW (zw)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północnej Bośni i Hercegowinie;
Wiktionary
Brczko (bośn., chor. "Brčko", serb. "Брчко") – miasto w północnej Bośni i Hercegowinie, siedziba Dystryktu Brczko. Leży przy ujściu rzeki Brki do Sawy. W 2013 roku liczyło 39 893 mieszkańców, z czego większość stanowili Serbowie.
Stanowi ośrodek przemysłu (gorzelnie) i handlu w regionie sadowniczym (śliwy).
Wikipedia
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły;
Wiktionary
Brda (niem. "Brahe") – rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły, największy w jej dolnym biegu. Dolny fragment Brdy jest fragmentem drogi wodnej Wisła-Odra, międzynarodowej drogi wodnej E70 oraz Bydgoskiego Węzła Wodnego.
Wikipedia
(1.1) Kupiliśmy działkę rekreacyjną położoną na skarpie nad pięknym rozlewiskiem Brdy.
Wiktionary
IPA: brda, AS: brda
Wiktionary
przym. brdziański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg. brykanie
Wiktionary
czas. brdysać
Wiktionary
(1.1) brykanie, skakanie, podskakiwanie
Wiktionary
rzadko: skakać, brykać, dokazywać, zachowywać się niesfornie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. podskakiwać, zachowywać się niesfornie
Wiktionary
rzecz. brdysanie n.
Wiktionary
(1.1) skakać, brykać, dokazywać
Wiktionary
dzielnica Bydgoszczy, w której Brda wpada do Wisły
SJP.pl
Brdyujście – osiedle w Bydgoszczy w rejonie ujścia rzeki Brdy do Wisły. Znajduje się tam tor regatowy oraz śluzy, jaz i elektrownia wodna, będące elementem Bydgoskiego Węzła Wodnego. W 1939 w Brdyujściu znajdował się port Oddziału Wydzielonego Rzeki Wisły (tzw. flotylli wiślanej).
Wikipedia
przymiotnik od: Brda
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Br
Wikipedia
skrót od: Bank Rozwoju Eksportu SA
SJP.pl
[czytaj: brejk] w boksie: komenda wypowiadana przez sędziego ringowego w sytuacji zbyt długiego przetrzymywania się przez zawodników w zwarciu, nakazująca im chwilowe zaprzestanie walki i odstąpienie o krok w tył
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) sport. komenda w boksie nakazująca przerwanie walki
rzeczownik
(2.1) sport. w snookerze: liczba punktów zdobyta przy jednym podejściu do stołu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: brɛjk, AS: brei ̯k
Wiktionary
gatunek elektronicznej muzyki tanecznej, o tempie pośrednim między hip-hopem a house'em
SJP.pl
Breakbeat – gatunek elektronicznej muzyki tanecznej, w której mocno akcentowane są instrumenty perkusyjne, często przez sample, jak również bębny i wszelkiego rodzaju instrumenty tworzące rytmiczne uderzenia (tzw. beaty).
Wikipedia
[czytaj: brejkdens, brejkdans] niezwykle dynamiczny taniec wykorzystujący wiele elementów z gimnastyki sportowej, akrobatyki itp., popularny głównie wśród młodzieży; break dance
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. jeden ze stylów ulicznego tańca z elementami akrobacji na rękach i ewolucji w parterze; część subkultury hip hopu;
Wiktionary
Breakdance, breakdancing (inne nazwy: break, breaking, bboying) – rodzaj specyficznego i unikatowego tańca z dużą liczbą elementów siłowo-sprawnościowych, oraz kroków wykonywanych „w parterze”, czyli rękami i nogami (a często całym ciałem) na ziemi. Osoba tańcząca breakdance to b-boy/"biboj" (mężczyzna) lub b-girl/"bigerl" (kobieta). Jest to skrót od słowa break-boy/breakdance-boy. Po raz pierwszy słowa "b-boy" użył DJ Kool Herc na jednej z międzyblokowych imprez (block party/street jam).
Wikipedia
przym. breakdansowy, breakdance'owy
Wiktionary
(1.1) połamaniec
Wiktionary
[czytaj: brejkdenser lub brejkdanser] osoba tańcząca breakdance; b-boy
SJP.pl
[czytaj: brejking] niezwykle dynamiczny taniec wykorzystujący wiele elementów z gimnastyki sportowej, akrobatyki itp., popularny głównie wśród młodzieży; break dance, breakdance
SJP.pl
[czytaj: brejkpojnt] break point; w tenisie: sytuacja, gdy stronie broniącej brakuje jednej piłki do wygrania gema; też ta piłka
SJP.pl
[czytaj: bretarianizm] rzekoma zdolność człowieka do życia bez pożywienia dzięki energii pobieranej z powietrza; bretarianizm, inedia
SJP.pl
potocznie:
1. ubaw, coś śmiesznego; heca, beka, polewka, zlewa, zlew, zwała;
2. łom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Poznań. łom
Wiktionary
rzecz. brechta ż., breszka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk, Poznań brechsztanga
Wiktionary
kłamca, oszczerca; człowiek mówiący brednie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. posp. mówienie dużo i bez sensu
Wiktionary
czas. brechać ndk.
Wiktionary
(1.1) pot. bajtlowanie, gdakanie, klekotanie, nadawanie, nawijanie, paplanie, pytlowanie, terkotanie, trajkotanie, trajlowanie, trzepanie; kłapanie dziobem
Wiktionary
mówić dużo, a bez sensu; pleść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Bukowina, Krakowskie. kłamstwo, brednia
Wiktionary
(1.1) gw. Bukowina bagatela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. reg-pl|Poznań. łom
Wiktionary
(1.1) skr. brecha
Wiktionary
potocznie: śmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. przest. śmiech
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. brechtać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pot. głupstwo, niedorzeczność, brednia
Wiktionary
rzecz. brecha ż., brechacz mos., brechtanie n.
czas. brechtać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brechtać.
Wiktionary
IPA: brɛxˈtãɲɛ, AS: breχtãńe
Wiktionary
czas. brechtać
rzecz. brechta ż.
Wiktionary
potocznie:
1. mówić dużo, a bez sensu; pleść, brechać;
2. brechtać się - śmiać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) slang. śmiać się
czasownik zwrotny niedokonany brechtać się (dk. brak)
(2.1) slang. śmiać się
(2.2) gw-pl|Poznań. taplać się
Wiktionary
(1.1) Nie mogę jakoś brechtać na „Martwicy mózgu”… zbyt jest obleśna jak dla mnie…
Wiktionary
IPA: ˈbrɛxtat͡ɕ, AS: breχtać
Wiktionary
rzecz. brecht mrz., brechtanie n., brechta ż.
Wiktionary
(1.1) rechotać
Wiktionary
taki jak u Brechta, mający styl Brechta
SJP.pl
miasto w Holandii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Holandii;
Wiktionary
Breda – miasto w południowo-zachodniej Holandii, w prowincji Brabancja Północna, ok. 40 km na pd.-wsch. od Rotterdamu, w pobliżu granicy z Belgią.
Wikipedia
(1.1) Wybraliśmy się z ciotką Luizą do Bredy.
Wiktionary
przym. bredzki
Wiktionary
coś, co nie ma sensu lub odzwierciedlenia w rzeczywistości; niedorzeczność, bzdura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezsens, bzdura
Wiktionary
(1.1) Nie mam ochoty słuchać tych bredni!
Wiktionary
IPA: ˈbrɛdʲɲa, AS: bredʹńa
Wiktionary
czas. bredzić
Wiktionary
(1.1) bzdura, absurd, niedorzeczność, nonsens, farmazon, tere-fere, w lm. androny, banialuki, dyrdymały, koszałki opałki, trele-morele
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bredzić.
Wiktionary
czas. bredzić
Wiktionary
1. mówić o rzeczach nie mających sensu lub odzwierciedlenia w rzeczywistości;
2. wypowiadać podczas snu lub wysokiej gorączki słowa, które najczęściej nie mają ze sobą żadnego związku; majaczyć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) mówić bez sensu we śnie lub w chorobie
(1.2) mówić głupstwa
Wiktionary
(1.2) Dziewczyna duby smalone bredzi.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛd͡ʑit͡ɕ, AS: breʒ́ić
Wiktionary
rzecz. bredzenie n., brednia ż.
przym. bredny
Wiktionary
(1.1) majaczyć; gw. Górny Śląsk bamoncić
Wiktionary
przymiotnik od: Breda (miasto w Holandii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bredą, dotyczący Bredy, pochodzący z Bredy
Wiktionary
rzecz. Breda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina i królestwo w średniowiecznej Irlandii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Austrii, nad Jeziorem Bodeńskim, stolica kraju związkowego Przedarulania, siedziba powiatu;
Wiktionary
Zobacz też: Bregenz.
Bregencja (niem. "Bregenz") – miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Vorarlberg oraz siedziba powiatu Bregencja. Leży nad Jeziorem Bodeńskim, u ujścia Bregenzer Ach, u stóp góry Pfänder należącej do masywu Lasu Bregenckiego w Północnych Alpach Wapiennych.
Wikipedia
(1.1) Nadzór nad analizowanym obszarem sprawował ród hrabiów bregenckich (z siedzibą w Bregencji) spokrewniony z Karolem Wielkim.
Wiktionary
przym. bregencki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bregencją, dotyczący Bregencji, pochodzący z Bregencji
Wiktionary
(1.1) Nadzór nad analizowanym obszarem sprawował ród hrabiów bregenckich (z siedzibą w Bregencji) spokrewniony z Karolem Wielkim.
Wiktionary
rzecz. Bregencja ż.
Wiktionary
minerał promieniotwórczy, tlenek uranu lub toru
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Breguła – przysiółek wsi Grodzisko w Polsce położony w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie.
Wikipedia
[czytaj: brem] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gęsta, półpłynna masa, często o nieprzyjemnym wyglądzie; bryja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. brudna, nieprzyjemnie wyglądająca ciecz
(1.2) pot. nieapetyczne jedzenie w postaci papki
(1.3) pot. błoto zmieszane z topiącym się śniegiem
Wiktionary
(1.1) Z kranu, zamiast wody, wyleciała jakaś ohydna breja.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛja, AS: brei ̯a
Wiktionary
rzecz. bryja ż., bryjka ż.
:: zdrobn. brejka ż.
przym. brejowaty, bryjowaty
Wiktionary
(1.1) war. bryja, żybura
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Lublin. brat
Wiktionary
(1.1) To jest mój brejdak Krzysiek.
Wiktionary
w snookerze: liczba punktów zdobytych przez zawodnika w danym podejściu; break
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
węglanowy minerał złożony z izomorficznych domieszek metali (manganu, żelaza lub magnezu)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: zob. breja.
Wiktionary
przypominający z wyglądu breję, nieprzyjemny, maziowaty; bryjowaty
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. odkryty, czterokołowy pojazd konny na resorach
2. budka przy wagonie towarowym przeznaczona dla hamującego pociąg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odkryty czterokołowy pojazd wielokonny z resorami i bocznymi ławkami;
(1.2) kolej. budka umiejscowiona na krótszej ścianie wagonu towarowego przeznaczona dla człowieka hamującego pociąg
Wiktionary
Brek (również brake oraz break) – wóz popularny na przełomie XIX i XX wieku. Nie posiadał osłon z boku, miał za to stały, miękki dach, utrzymujący się na prętach jak baldachim.
Rozwiązanie konstrukcyjne naśladowało konny brek myśliwski (tzn. powóz, do którego pasażerowie wsiadali od tyłu).
Wikipedia
(1.1) Zza węgła wyjeżdża rzeczywiście czterokonny brek i powozy.
Wiktionary
zlityfikowana skała złożona z ostrokrawędzistych ziaren, podobna do zlepieńca; druzgot; okruchowiec
SJP.pl
Brekcja ( breccia ‘przełom, wyłom’), in. druzgot, okruchowiec – zlityfikowana skała okruchowa składająca się z ostrokrawędzistych fragmentów innych skał i minerałów (bloków i gruzu) scementowanych ze sobą przy pomocy spoiwa krzemionkowego, wapiennego, żelazistego, ilastego lub innego.
Wikipedia
gatunek jarzębu, drzewo z rodziny różowatych; brzęk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. brzęk, jarząb
Wiktionary
(1.1) Posadzimy brekinie wzdłuż szosy do Kalisza.
Wiktionary
(1.1) bereka, brzęk, jarząb brekinia
Wiktionary
związany z brekiem
SJP.pl
nazwisko, m.in. Jaques Brel (1929-1978) - belgijski piosenkarz, kompozytor i poeta, aktor i reżyser filmowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. okulary
Wiktionary
(1.1) bryle
Wiktionary
mały brelok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: brelok
(1.2) mały wisiorek do spinania kluczy
Wiktionary
(1.2) Wyprodukowano kilkadziesiąt breloczków do kluczy z podobizną prezydenta.
Wiktionary
rzecz. brelok m.
Wiktionary
ozdobny wisiorek z metalu lub na metalowym zaczepie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wisiorek, ozdoba na łańcuszku lub bransolecie
(1.2) ozdoba spinająca klucze w jeden pęk
Wiktionary
Brelok – często używana ozdoba doczepiana spinaczem lub łańcuszkiem do kluczy spiętych kółkiem lub karabińczykiem. Najczęściej wykonana z metalu, tworzywa sztucznego lub skóry.
Funkcja estetyczna wykorzystywana jest m.in. przez firmy, które często używają breloków jako gadżetów reklamowych. W takim przypadku brelok ozdobiony jest nazwą firmy, jej logo lub nawiązuje kształtem i kolorem do łatwo rozpoznawalnego produktu (np. felgi markowego samochodu czy butelki napoju) albo maskotki.
Wikipedia
(1.1) Nosił na łańcuszku brelok w kształcie owocu granatu wykonany z masy perłowej.
(1.2) Z Meksyku przywiozłam ci brelok do kluczy w kształcie sombrera.
Wiktionary
rzecz. breloczek m.
Wiktionary
(1.2) breloczek
Wiktionary
1. kraj związkowy w Niemczech; Bremen;
2. miasto nad Wezerą, stolica kraju związkowego o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;
(1.2) geogr. adm. kraj związkowy Niemiec, złożony z dwóch miast: Bremy (1.1) i Bremerhaven;
Wiktionary
Brema, Wolne Hanzeatyckie Miasto Brema (niem. "Bremen", "Freie Hansestadt Bremen") – miasto (niem. "Stadtgemeinde") w północnych Niemczech, stolica najmniejszego kraju związkowego Brema, do którego należy również Bremerhaven. Leży nad rzeką Wezerą w odległości ok. 60 km od jej ujścia do Morza Północnego.
Wikipedia
(1.1) Wybraliśmy się z ciotką Helgą do Bremy.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛ̃ma, AS: brẽma
Wiktionary
rzecz. bremeńczyk mos., bremenka ż., Bremeńczyk mos., Bremenka ż.
przym. bremeński
Wiktionary
(1.2) ofic. Wolne Hanzeatyckie Miasto Brema
Wiktionary
kraj związkowy w Niemczech; Brema
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkanka Bremy (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bremy
Wiktionary
IPA: brɛ̃ˈmɛ̃nka, AS: brẽmẽnka
Wiktionary
rzecz. Brema ż.
:: fm. bremeńczyk m.
przym. bremeński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Dar Młodzieży właśnie wpłynął do portu w Bremerhaven.
Wiktionary
mieszkaniec Bremy (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bremy
Wiktionary
IPA: brɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: brẽmẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Brema ż.
:: fż. bremenka ż.
przym. bremeński
Wiktionary
przymiotnik od: Brema
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bremy, związany z Bremą
Wiktionary
rzecz. Bremeńczyk mos., Bremenka ż., Brema ż., bremenka ż., bremeńczyk mos.
Wiktionary
dawniej: hamulec w wagonie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Brenda – żeńskie imię, które jest odpowiednikiem męskiego imienia Brendan. Imię popularne w kulturze amerykańskiej i angielskiej.
Wikipedia
Zobacz też: Brendan (łódź).
Brendan, Brandon – imię męskie pochodzenia celtyckiego wywodzące się z walijskiego "breenhin", 'książę'.
Patronem tego imienia jest św. Brendan Żeglarz, VI-wieczny mnich i eremita irlandzki, który według legendy w poszukiwaniu odosobnienia wyruszył łodzią na ocean Atlantycki.
Wikipedia
amunicja myśliwska
SJP.pl
Breneka (Brenneke) – popularna nazwa ciężkich pocisków monolitycznych przystosowanych do wystrzeliwania z broni gładkolufowej zaprojektowanych w 1898. Nazwa wywodzi się od twórcy, niemieckiego konstruktora broni i amunicji Wilhelma Brenneke (1865–1951). Firma "Brenneke", zarządzana przez rodzinę wynalazcy, istnieje do dziś.
Wikipedia
przymiotnik od: Brenna (wieś w Polsce, miejscowość we Włoszech lub gród słowacki nad Hawelą); brenniański, brenneński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brennej, związany z Brenną
Wiktionary
rzecz. Brenna ż., brennianin mos., brennianka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, powiecie cieszyńskim;
(1.2) geogr. miejscowość we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Como;
(1.3) geogr. hist. prasłowiańska twierdza nad Hawelą w Brandenburgii;
Wiktionary
Brenna (dawniej "Brina, Brena") – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Brenna. Siedziba gminy Brenna, obejmującej również Górki Wielkie i Górki Małe.
W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie bielskim.
Wikipedia
(1.1) Na zawodach w Brennej zdobyła drugie miejsce.
(1.3) W 991 w wyprawie i oblężeniu Brenny przez cesarza Ottona brał udział Mieszko I, a w 992 cesarza wsparł swoimi wojami Bolesław Chrobry.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛ̃nːa, AS: brẽ•na
Wiktionary
rzecz. brennianin mos., brennianka ż.
przym. brenieński
Wiktionary
(1.3) hist. Branibór, Brennabor
Wiktionary
przełęcz na granicy Austrii i Włoch
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch;
Wiktionary
Brenner (wł. "Passo del Brennero", niem. "Brennerpass") – jedna z najważniejszych alpejskich przełęczy na granicy Austrii i Włoch, położona na wysokości 1374 m n.p.m. Oddziela Alpy Zillertalskie od Alp Sztubajskich w Alpach Centralnych.
Ze względu na stosunkowo małą wysokość n.p.m. przez Brenner prowadzi najdogodniejsza linia tranzytowa stanowiąca połączenie Niemiec przez Austrię z Włochami – austriacka autostrada A13 i włoska autostrada A22, obie będące częścią trasy europejskiej E45.
Wikipedia
(1.1) Włoscy policjanci i karabinierzy starli się na przełęczy Brenner z 500 anarchistami manifestującymi przeciwko zamknięciu granicy przez Austrię.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛ̃nɛr, AS: brẽner
Wiktionary
przym. brennerski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brennerem, dotyczący Brenneru
Wiktionary
rzecz. Brenner mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: Brenna (wieś w Polsce, miejscowość we Włoszech lub gród słowacki nad Hawelą); breneński, brenniański
SJP.pl
mieszkaniec Brennej (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brennej
Wiktionary
(1.1) Brennianom udało się pokonać wiślan 3 do 0.
Wiktionary
rzecz. Brenna ż.
:: fż. brennianka ż.
przym. brenieński
Wiktionary
mieszkanka Brennej (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brennej
Wiktionary
rzecz. Brenna ż.
:: fm. brennianin mos.
przym. brenieński
Wiktionary
przymiotnik od: Brenna (wieś w Polsce, miejscowość we Włoszech lub gród słowacki nad Hawelą); breneński, brenneński
SJP.pl
Brenno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Wijewo.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. tradycyjna włoska solona wołowina, która dojrzewa przez dwa, trzy miesiące suszona na powietrzu, aż stwardnieje i zmieni kolor na ciemnoczerwony, prawie fioletowy
Wiktionary
[czytaj: BRESZja] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północnych Włoszech, drugie pod względem wielkości miasto Lombardii; siedziba władz prowincji Brescia (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w północnej części kraju, w Lombardii;
Wiktionary
Brescia [] – miasto i gmina miejska ("comune") w północnych Włoszech. Jest stolicą prowincji Brescia; drugie po Mediolanie pod względem populacji miasto Lombardii.
Zachowany tu monumentalny teren "Forum Romanum" oraz kompleks klasztorny "San Salvatore-Santa Giulia" zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO i są częścią zespołu zabytków o nazwie „Longobardowie we Włoszech. Ośrodki władzy, 568–774 n.e.”.
Wikipedia
(1.1) Znakomitym poziomem rzemiosła, oryginalnością i ozdobnością form wyróżniał się ośrodek rusznikarski w Brescii. Świetne lufy do tej broni wytwarzano w warsztatach w miejscowości Gardone, w dolinie Trompia, opodal Brescii, prowadzonych przez rodzinę Cominazzo. Pistolety i strzelby pochodzące z Brescii odznaczały się niezwykłą delikatnością form, lufy o nadzwyczaj cienkich ściankach oprawiano w łoża z drewna orzechowego, rytowane w subtelne ornamenty o motywach wici, ptaków i zwierząt (…)
Wiktionary
rzecz. brescianin mos., brescianka ż.
przym. bresciański
Wiktionary
(1.1) staroż. Bryksja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brescii, osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Niemcy stowarzyszeni z jedną z fakcji studentów włoskich, tak zwanymi brescianami, przygotowali kandydata i 140 zbrojnych, mających niby to zapewnić porządek, w istocie jednak odpowiedni przebieg wyborów. Polacy i druga włoska fakcja, wincentyńska, musieli działać szczególnie przezornie i ostrożnie, by przeprzeć kandydata swojego i zjednać dlań głosy innych nacji.
(1.1) Gdy tylko brescianin puszczał mnie do domu, wyruszałem w miasto w poszukiwaniu koniecznych składników.
Wiktionary
rzecz. Brescia ż.
:: fż. brescianka ż.
przym. bresciański
Wiktionary
→ Brescia [czytaj: breszJAŃski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brescią, dotyczący Brescii
Wiktionary
(1.1) Budował instrumenty wzorując się na modelach bresciańskich i kremońskich.
(1.1) W pierwotnym Towarzystwie spotykamy dziewczęta pragnące poświęcić się Bogu pod opieką swych wychowawczyń, bogatych wdów z arystokracji bresciańskiej.
Wiktionary
rzecz. Brescia ż., brescianin mos., brescianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: breSĄ] nazwisko, m.in. Robert Bresson (1907-1999) - francuski reżyser i scenarzysta filmowy
SJP.pl
Bresson – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Isère.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 753 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 271 osób/km² (wśród 2880 gmin regionu Rodan-Alpy Bresson plasuje się na 940. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1659.).
Wikipedia
miasto we Francji, port wojenny z bazą okrętów atomowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we Francji, w regionie Bretania;
Wiktionary
Br
Wikipedia
IPA: brɛst, AS: brest
Wiktionary
przym. bresteński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brestem, dotyczący Brestu
Wiktionary
rzecz. Brest mrz.
Wiktionary
wyłom w murze twierdzy wykonany przez oblegających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. łom
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. brecha
Wiktionary
regionalnie: mówić głupoty, pleść bzdury; bredzić
SJP.pl
region we Francji nad Oceanem Atlantyckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;
Wiktionary
Bretania ( Bretagne, Breizh, gal. "Bertaèyn") – kraina historyczna w północno-zachodniej Francji, położona na Półwyspie Bretońskim, nad Oceanem Atlantyckim. Obejmuje faliste i pagórkowate tereny Półwyspu Bretońskiego, z kulminacjami na wznoszących się w centrum wzgórzach d’Arrée (Toussaines, 384 m n.p.m.) i Noires (326 m n.p.m.). Wśród regionów francuskich wyróżnia się dużą odrębnością kulturową.
Wikipedia
(1.1) Bretania to francuski region, złożony z czterech departamentów.
Wiktionary
IPA: brɛˈtãɲja, AS: bretãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Bretończyk mos., Bretonka ż., breton mrz., bretoński mrz.
przym. bretoński
Wiktionary
w indyjskiej sekcie tantrycznej: osoba nieprzyjmująca pokarmów, żyjąca dzięki energii pobieranej z powietrza
SJP.pl
rzekoma zdolność człowieka do życia bez pożywienia dzięki energii pobieranej z powietrza; inedia, breatharianizm
SJP.pl
długi gwóźdź żelazny z dużym łebkiem; gontal (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. gwóźdź o płaskim i dużym łebku do przybijania papy
Wiktionary
IPA: ˈbrɛtnal, AS: bretnal
Wiktionary
rzecz. bretnalówka ż.
Wiktionary
(1.1) bratnal
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. mocna wódka, do której wrzucano kawałek żelaza, często gwóźdź, rzekomo dla nadania większej mocy
Wiktionary
IPA: ˌbrɛtnaˈlufka, AS: bretnalufka
Wiktionary
rzecz. bretnal
Wiktionary
zwierzę należące do rasy koni zaprzęgowych, powstałej ze skrzyżowania kuców z Półwyspu Bretońskiego z końmi ras ciężkich i z norfolskimi kłusakami
SJP.pl
mieszkanka Bretanii (regionu we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bretanii
Wiktionary
Bretonka – obraz polskiej malarki Olgi Boznańskiej.
Wikipedia
rzecz. Bretania ż., breton mzw.
:: fm. Bretończyk mos.
przym. bretoński
Wiktionary
mieszkaniec Bretanii (regionu we Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bretanii
Wiktionary
rzecz. Bretania ż., breton mzw., bretoński mrz.
:: fż. Bretonka ż.
przym. bretoński
Wiktionary
przymiotnik od: Bretania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język celtycki, którym posługują się Bretończycy;
Wiktionary
IPA: brɛˈtɔ̃j̃sʲci, AS: bretõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bretania ż., Bretończyk mos., Bretonka ż., bretońskość ż.
przym. antybretoński, probretoński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem bretońskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bretońskim
(1.3) spisany, stworzony w języku bretońskim
Wiktionary
IPA: brɛˈtɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: bretõĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
[czytaj: bröchel, brechel albo brojgel] nazwisko, np. Piotr (albo Peter) Breughel (ok. 1528-69), malarz niderlandzki; Bruegel
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Breughla (Bruegla) lub z nim związany; Brueglowski
SJP.pl
1. dekret papieski odnośnie mniej istotnych spraw; brewe;
2. w muzyce: utwór krótszy od standardu danej formy, np. symfonia breve, sonata breve
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający jedenastu punktom (4,1349 mm)
Wiktionary
IPA: ˈbrɛvʲjɛr, AS: brevʹi ̯er
Wiktionary
z łaciny: krótko, w skrócie
SJP.pl
pasmo włosków nad oczodołem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. pasmo krótkich włosów nad oczodołem
Wiktionary
Brew ( supercilium) – łukowata wypukłość na kości czołowej nad oczodołem porastająca krótkimi włosami. Podstawową jej funkcją jest ochrona oka przed dostaniem się do niego potu i wody deszczowej (również krwi przy urazach głowy).
Włosy brwi różnią się budową histologiczną od tych porastających większą część ludzkiego ciała. Cecha wyróżniająca to część rdzenna. Upodabnia ona włosy ludzkich brwi i rzęs do sierści innych zwierząt.
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel podniósł brwi ze zdziwienia.
Wiktionary
IPA: brɛf, AS: bref
Wiktionary
przym. brwiowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dekret papieski odnośnie mniej istotnych spraw
SJP.pl
Brewe (także breve, z breve – krótkie pismo) – urzędowe pismo papieskie dotyczące spraw mniejszej wagi. W odróżnieniu od bulli ma mniej uroczysty charakter, jest pisane zwykłą łaciną na cienkim pergaminie i opatrzone czerwoną woskową pieczęcią papieską, którą jest odciśnięty Pierścień Rybaka.
Wikipedia
1. kłótnia, awantura, burda; brewerie;
2. dawniej: zawadiactwo, junactwo, zadzierzystość; junakieria
SJP.pl
osoba wyprawiająca brewerie; awanturnik
SJP.pl
zachowanie zakłócające porządek, wywołujące zamieszanie; burda, kłótnia, awantura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga
(1.1) awantury
Wiktionary
zbiór modlitw ułożony na różne części dnia, roku lub święta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. codzienna liturgiczna modlitwa Kościoła, modlitwa Liturgią godzin;
(1.2) liter. rel. księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Wiedział, że gwardian wrócił, bo widział go rano na brewiarzu.
(1.2) Zakonnica trzymała w brewiarzu obrazek prymicyjny swojego proboszcza.
Wiktionary
przym. brewiarzowy
Wiktionary
(1.1) Liturgia godzin
(1.2) Liturgia godzin
Wiktionary
→ brewiarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brewiarzem, odnoszący się do brewiarza
Wiktionary
(1.1) Na początku odmówimy hymn brewiarzowy ze strony 408.
Wiktionary
rzecz. brewiarz m.
Wiktionary
czcionka o wysokości 11 punktów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótkość i zwięzłość wypowiedzi przy zachowaniu treściwości
Wiktionary
IPA: ˌbrɛvʲilɔˈkfɛ̃nt͡sʲja, AS: brevʹilokfẽncʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) brachylogia, lakonizm
Wiktionary
znak diakrytyczny w kształcie łuku, umieszczany nad literą
SJP.pl
Brewis (znak krótkości; od łac. brevis: „krótki”) – znak diakrytyczny stosowany w alfabecie rumuńskim, tureckim, wietnamskim i innych. W cyrylicy występuje w rosyjskim Й, й oraz białoruskim Ў. W transkrypcji fonetycznej służy zwykle do oznaczania samogłosek słabych, tzw. krótkich (np. w łacinie).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: brew;
2. jedno z dwu ciemnych, ukośnych pasm zmarszczonej kory, kryjących pod sobą zrośnięty sęk
SJP.pl
Brewka, brewki – wada drewna z grupy sęków zarośniętych. Są to symetryczne pasma ukośnych zmarszczeń kory, biegnące stycznie do okrągłej, owalnej lub trójkątnej blizny, zakrywającej zrośnięty sęk. Od kory pnia różnią się (najczęściej) ciemniejszym zabarwieniem.
Wikipedia
potocznie: wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej; brixit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. ekon. polit. wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej
Wiktionary
Brexit ( Brexit, od British – brytyjskie i exit – wyjście) – proces opuszczania przez Wielką Brytanię struktur Unii Europejskiej. Wielka Brytania opuściła Unię Europejską 31 stycznia 2020 o godz. 24:00 CET (o godzinie 23:00 czasu lokalnego – GMT). Do 21 marca 2019 zgodnie z traktatem lizbońskim terminem tym był 29 marca 2019, po czym, zgodnie z przyjętymi porozumieniami, do 10 kwietnia 2019 terminem był 12 kwietnia 2019, a do 28 października 2019 terminem był 31 października.
Wikipedia
(1.1) Brexit jest realny, choć oznaczałby ogromne koszty dla UE oraz dla samych Brytyjczyków.
Wiktionary
rzecz. brexitowiec mos.
przym. brexitowy
Wiktionary
potocznie: zwolennik brexitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
Wiktionary
(1.1) Parlamentarzysta, chcąc dotrzeć do zaniepokojonych rozmiarem imigracji rodaków, paradoksalnie przysłużył się tylko brexitowcom.
Wiktionary
rzecz. brexit m.
przym. brexitowy
Wiktionary
→ brexit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. związany z opuszczeniem Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię
Wiktionary
(1.1) Na razie do poniedziałku May ma czas, żeby przedstawić parlamentowi poprawioną wersję umowy brexitowej.
Wiktionary
rzecz. brexit m., brexitowiec m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brezent
Wiktionary
rzecz. brezent m.
przym. brezentowy
Wiktionary
gruba tkanina nieprzemakalna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandekaandek, plecaków itp.;
Wiktionary
Brezent – gruba, mocna, wykonana z włókien naturalnych (np. bawełnianych, lnianych) tkanina impregnowana, używana do wyrobu nieprzemakalnej odzieży, namiotów, plandek, pokrowców i plecaków. Charakteryzuje się nieprzemakalnością i dużą wytrzymałością. W celu polepszenia właściwości, przy jej produkcji stosuje się impregnacje wodoodporną, ognioodporną i przeciwgnilną oraz dodatki włókien syntetycznych.
Wikipedia
(1.1) Na parking wjechała wojskowa ciężarówka kryta brezentem.
Wiktionary
IPA: ˈbrɛzɛ̃nt, AS: brezẽnt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. brezencik mrz.
przym. brezentowy
Wiktionary
przymiotnik od: brezent
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany, zrobiony z brezentu
Wiktionary
(1.1) Urządzenia do akrobacji zostaną przykryte folią lub plandekami brezentowymi, tak, jak nakazuje instrukcja producenta.
Wiktionary
rzecz. brezent m., brezencik m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowej Słowacji
Wiktionary
Brezno (1927–1948 "Brezno nad Hronom"), niem. "Briesen", węg. "Breznóbánya") – miasto powiatowe w środkowej Słowacji, w kraju bańskobystrzyckim, w historycznym regionie Horehronie.
Wikipedia
rzecz. breźnianin, breźnianka
przym. breźniański
Wiktionary
przestarzale:
1. drzewo lub pnący krzew z rodziny bobowatych; cezalpinia, brezylka;
2. drewno lub kora brezylki - drzewa
SJP.pl
podrodzina roślin obejmująca drzewa i pnące krzewy strefy tropikalnej i subtropikalnej; brezylkowate
SJP.pl
o cechach brezyliowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
drzewo lub pnący krzew z rodziny bobowatych; cezalpinia, brezylia
SJP.pl
Br
Wikipedia
podrodzina roślin obejmująca drzewa i pnące krzewy strefy tropikalnej i subtropikalnej; brezyliowate
SJP.pl
o cechach brezylkowatych (podrodzina roślin)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Leonid Breżniew (1906-1982), działacz komunistyczny, sekretarz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. hist. system polityczny panujący w ZSRR gdy u władzy był Leonid Breżniew
Wiktionary
rzecz. breżniewizacja ż.
Wiktionary
taki jak u Breżniewa, charakterystyczny dla Breżniewa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z postacią radzieckiego przywódcy Leonida Breżniewa
Wiktionary
rzecz. Breżniew mos.
przym. Breżniewowski
Wiktionary
[czytaj: brajan] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Stopniowo władzę Briana uznały niemal wszystkie plemięemiona iryjskie, a nawet szereg osiedli skandynawskich.
Wiktionary
[czytaj: briJĄ lub brian] nazwisko
SJP.pl
owczarek francuski briard – rasa psów pasterskich i zaganiających
SJP.pl
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego;
Wiktionary
Briańsk (ros. Брянск) – miasto obwodowe w zachodniej części Rosji, nad Desną, w pobliżu granicy z Białorusią i Ukrainą. Leży na obszarze historycznej Siewierszczyzny.
Ważny węzeł kolejowy, ośrodek przemysłowy, naukowy (4 szkoły wyższe) i kulturalny (2 muzea). Według spisu powszechnego z 2010 roku miasto liczyło 415 721, a okręg miejski 435 245 mieszkańców. W 2015 roku było to odpowiednio 407 256 i 426 255 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W czasie wojny Zygmunta III z Moskwą płk Aleksander Lisowski na czele ok. tysiąca żołnierzy wkroczył na Siewierszczyznę i obległ Briańsk.
Wiktionary
rzecz. briańszczanin m., briańszczanka ż., Briańszczyzna ż.
przym. briański
Wiktionary
→ Briańsk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Briańskiem, dotyczący Briańska
Wiktionary
rzecz. Briańsk m., briańszczanin mos., briańszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Briańska; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Briańsk mrz.
:: fż. briańszczanka ż.
przym. briański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Briańska; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Briańsk ż.
:: fm. briańszczanin mos.
przym. briański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zbiór przedmiotów o charakterze antykwarycznym
Wiktionary
(1.1) Doroczny i tradycyjny jarmark na szynki rozpoczął się wczoraj na bulwarze Richard-Lenoir, trwa z wielkiem ożywieniem i zakończy się pojutrze wieczór; obok niego odbywa się też jarmark tzw. bric-à-brac'ów (…).
Wiktionary
[czytaj: brikoLAŻ] majsterkowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. ekon. grupa współpracujących krajów rozwijających się: Brazylia, Rosja, Indie, Chiny i RPA;
Wiktionary
BRICS (ang. "Brazil, Russia, India, China, South Africa") – organizacja międzyrządowa składająca się z dziesięciu państw członkowskich: Brazylii, Rosji, Indii, Chin, Republiki Południowej Afryki, Egiptu, Etiopii, Indonezji, Iranu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, a od szczytu w Kazaniu w 2024 r. także z trzynastu państw partnerskich. Państwa BRICS zamieszkuje ok. 45% ludności świata, a ich łączny PKB według parytetu siły nabywczej stanowi ok. 40% światowego PKB, przewyższając udział G7.
Wikipedia
[czytaj: brajdoreksja] obsesyjne odchudzanie się panny młodej przed ślubem
SJP.pl
[czytaj: bridż] muzyka: drugi temat chorusu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. środkowa część utworu jazzowego łącząca dwie skrajne części o podobnym charakterze
(1.2) karc. brydż
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: brʲit͡ʃ, AS: brʹič
Wiktionary
rzecz. brydżysta mos.
Wiktionary
(1.1) łącznik, middle part
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bridżstołn] marka opon i firma
SJP.pl
Br
Wikipedia
[czytaj: bridżtałn] stolica Barbadosu
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Barbadosu;
Wiktionary
Bridgetown – stolica, główne miasto i największy port Barbadosu, nad Atlantykiem. Jedyny port wywozowy Barbadosu; leży na południowo-zachodnim krańcu wyspy, na wybrzeżu zatoki Charlisle.
Miasto zostało założone w 1628 r. przez Anglików i nosiło niegdyś nazwę "Miasto Świętego Michała" (Town of Saint Michael). W 1854 r. epidemia cholery pochłonęła około 20 tys. ofiar.
Wikipedia
(1.1) Podczas rejsu po Karaibach zwiedziłem Bridgetown.
Wiktionary
czteroosobowa gra w karty 52-kartową talią, gdzie gracze parami rozgrywają partie złożone z licytacji i rozgrywki; brydż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) karc. gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary
Wiktionary
(1.1) Kiedyś grywaliśmy w bridża w zimowe wieczory.
Wiktionary
rzecz. bridżowiec mos., bridżysta mos., bridżystka ż.
przym. bridżowy
Wiktionary
osoba grająca w brydża; bridżysta, brydżysta
SJP.pl
urządzenie pokazujące kibicom mistrzostw brydżowych układ kart zawodników; brydżorama
SJP.pl
rzadko: amator brydża; brydżowiec, brydżysta, bridżysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) karc. osoba grająca w bridża
Wiktionary
(1.1) Twój dziadek, zapalony bridżowiec, jeździł nawet na turnieje bridżowe.
Wiktionary
rzecz. bridż mrz., bridżysta mos., bridżystka ż.
przym. bridżowy
Wiktionary
(1.1) bridżysta
Wiktionary
związany z bridżem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) karc. dotyczący bridża, związany z bridżem
Wiktionary
(1.1) Zawodnicy z turnieju bridżowego zjedzą u nas obiad.
Wiktionary
rzecz. bridż mrz., bridżowiec mos., bridżysta mos., bridżystka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: bridż
SJP.pl
osoba grająca w brydża; brydżysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) karc. osoba grająca w brydża
Wiktionary
(1.1) Kilku bridżystów już usiadło przy stolikach.
Wiktionary
rzecz. bridż mrz., bridżowiec mos.
:: fż. bridżystka ż.
przym. bridżowy
Wiktionary
(1.1) bridżowiec
Wiktionary
kobieta grająca w brydża; brydżystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karc. kobieta grająca w bridża
Wiktionary
(1.1) Kolejny raz polskie bridżystki zdobyły medale na mistrzostwach świata.
Wiktionary
rzecz. bridż mrz., bridżowiec mos.
:: fm. bridżysta mos.
przym. bridżowy
Wiktionary
[czytaj: bri] miękki ser otrzymywany z mleka krowiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśńeśni oraz dymu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wolę brie od camemberta.
Wiktionary
[czytaj: brif] dokument zawierający założenia twórcze oraz najważniejsze dane dotyczące kampanii reklamowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) market. dokument zawierający zestaw założeń i istotnych informacji od klienta, stanowiący podstawę do tworzenia kampanii lub kreacji reklamowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. zbriefować dk.
rzecz. briefing mrz.
Wiktionary
[czytaj: brifing] krótka konferencja prasowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat
(1.2) lotn. odprawa dla pilotów przed odlotem
Wiktionary
Briefing (wym. "brifing", również "briefing prasowy") – krótka konferencja prasowa, zwykle poświęcona jednemu problemowi lub sytuacji. Jest to narzędzie wykorzystywane w public relations. W szczególności korzystają z niej politycy. Może ono przybierać formę szybkiej prezentacji.
Wikipedia
(1.1) Zaraz po briefingu poczęstowano dziennikarzy kanapkami.
Wiktionary
IPA: ˈbrʲifʲĩŋk, AS: brʹifʹĩŋk
Wiktionary
rzecz. brief mrz.
czas. zbriefować
Wiktionary
[czytaj: brifować] przekazywać najistotniejsze informacje na dany temat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. skrzynka pocztowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. portfel
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. teczka na akta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. listonosz
Wiktionary
(1.1) briftryger, briftriger
Wiktionary
[czytaj: brigz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: brajton] miasto w Anglii
SJP.pl
Brighton – miasto w południowej Anglii, w hrabstwie ceremonialnym East Sussex, w dystrykcie (unitary authority) Brighton and Hove, położone nad kanałem La Manche. Tworzy zwarty organizm miejski z sąsiednim Hove; łączna liczba mieszkańców obu miast wynosi 229 700 (2011). Zespół miejski, obejmujący także sąsiednie miasta Shoreham-by-Sea, Worthing i Littlehampton, liczy 474 485 mieszkańców (2011).
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: briżit] obce imię żeńskie
SJP.pl
typ gaźnika w silniku spalinowym
SJP.pl
[czytaj: briJĄT] określenie wykonawcze: błyskotliwie
SJP.pl
[czytaj: brindiz-i] toast, pieśń biesiadna śpiewana w operach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe i gmina we Włoszech, w Apulii, położone na Półwyspie Salentyńskim;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w Apulii;
Wiktionary
([], Brundisium, Βρεντέσιον, mesapijskie "Brention") – miasto portowe i gmina we Włoszech, w regionie Apulia, w prowincji Brindisi.
Nazwa miasta prawdopodobnie pochodzi od mesapijskiego słowa "brention", co znaczy „głowa jelenia” i zdaje się odnosić do naturalnego kształtu portu miasta, przypominającego głowę tego zwierzęcia. Od starożytnej nazwy miasta pochodzi określenie brązu.
Wikipedia
(1.1) Rozwój takich ośrodków handlowych, jak Neapol, Gaeta, Amalfi, czy nawet Bari lub Brindisi, wiązał się z ich położeniem w miejscu przecinania się trzech wielkich kręgów ekonomicznych obszaru śródziemnomorskiego: bizantyjskiego, arabskiego i zachodnioeuropejskiego.
Wiktionary
(1.1) staroż. Brundyzjum
Wiktionary
[czytaj: BRInkmanszyp] z angielskiego: balansowanie na krawędzi (wojny); w okresie zimnej wojny: stan, w którym niewielki incydent mógł doprowadzić do wybuchu konfliktu zbrojnego
SJP.pl
określenie wykonawcze: żwawo, błyskotliwie, z werwą; brioso
SJP.pl
BRIO – słoweński kanał telewizyjny należący do przedsiębiorstwa Pro Plus. Został uruchomiony w 2013 roku.
Wikipedia
[czytaj: brjosz] francuskie ciastko drożdżowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zob. brioszka.
Wiktionary
Brioche, brioszka – francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce. Maślany "brioche" ma cechy charakterystyczne dla ciast. Istnieją liczne odmiany "brioche" ze względu na formę czy dodane składniki.
Wikipedia
(1.1) Pierwsze wzmianki o brioche pojawiły się już w XV wieku, a na przestrzeni stuleci stawała się ona coraz bardziej bogata w masło i jajka, coraz bardziej popularna
Wiktionary
rzecz. brioszka ż.
Wiktionary
(1.1) brioszka
Wiktionary
zwierzę żywiące się mchem
SJP.pl
organizm żyjący w środowisku tworzonym przez skupiska mchów; organizm mcholubny
SJP.pl
roślina z rodziny gruboszowatych o kwiatach zebranych w baldachogrona; żyworódka; płodnolist
SJP.pl
botanik zajmujący się mszakami
SJP.pl
dział botaniki zajmujący się mszakami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. dział botaniki, nauka o mszakach
Wiktionary
Briologia (gr. "bryon" – mech, "logos" – nauka) – nauka o mszakach (czyli o glewikach, wątrobowcach i mchach), jeden z działów botaniki.
Wikipedia
rzecz. briolog
Wiktionary
(1.1) skrót briol.
Wiktionary
[czytaj: briozo] określenie wykonawcze: z werwą, z życiem; brio
SJP.pl
śniadaniowe ciasto drożdżowe z charakterystycznym czopem na wierzchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;
Wiktionary
rzecz. war. brioche ż.
Wiktionary
(1.1) brioche
Wiktionary
Br
Wikipedia
brystol;
1. biały wielowarstwowy karton wysokiej jakości, odporny na ścieranie;
2. potocznie: każdy karton do rysowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodniej Anglii;
Wiktionary
Br
Wikipedia
IPA: ˈbrʲistɔl, AS: brʹistol
Wiktionary
rzecz. bristol mrz., brystol mrz.
przym. bristolski
Wiktionary
mieszkaniec Bristolu (miasta w Anglii)
SJP.pl
mieszkanka Bristolu (miasta w Anglii)
SJP.pl
przymiotnik od: Bristol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bristolem, dotyczący Bristolu (miasta w Anglii)
Wiktionary
rzecz. Bristol mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) srebrzysty stop metali zawierający 92% cyny, 6% antymonu i 2% miedzi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj Brytnej] obce imię żeńskie
SJP.pl
nurt muzyczny z Wielkiej Brytanii z lat 90.; brit pop
SJP.pl
[czytaj: britn] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej; brexit
SJP.pl
smażona polędwica wołowa lub końska; bryzol
SJP.pl
mieszkanka Brna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brna
Wiktionary
rzecz. Brno n.
:: fm. brneńczyk mos.
przym. brneński
Wiktionary
mieszkaniec Brna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brna
Wiktionary
rzecz. Brno n.
:: fż. brnenka ż.
przym. brneński
Wiktionary
przymiotnik od: Brno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brna, związany z Brnem
Wiktionary
(1.1) Na cześć skutecznej obrony w 1653 roku w każdym brneńskim kościele wisi obraz Matki Bożej […]
(1.1) Brno jest pełne lokalnych patriotów, którzy dumni są z tego, że potrafią mówić brneńską hantyrką (dialektem).
Wiktionary
IPA: ˈbrnɛ̃j̃sʲci, AS: brnẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brno n., brneńczyk mos., brnenka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brnąć.
Wiktionary
czas. brnąć
Wiktionary
miasto w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Czechach;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 2889;
Wiktionary
Brno (, Brünn, Bruna, dawna nazwa polska "Berno") – miasto statutarne na Morawach w Czechach, położone w południowo-wschodniej części kraju u zbiegu rzek Svratki i Svitavy. Największe miasto Moraw, stolica kraju południowomorawskiego. Z populacją wynoszącą ponad 400 tys., Brno zajmowało w 2024 roku drugie miejsce pod względem liczby ludności wśród czeskich miast, ustępując jedynie stołecznej Pradze.
Wikipedia
(1.1) Brno jest pełne lokalnych patriotów, którzy dumni są z tego, że potrafią mówić brneńską hantyrką (dialektem).
Wiktionary
IPA: brnɔ, AS: brno
Wiktionary
rzecz. brneńczyk mos., brnenka ż.
przym. brneński
Wiktionary
posuwać się z trudem, często po grząskim, błotnistym terenie; wchodzić w coś coraz głębiej
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabrnąć)
(1.1) z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)
(1.2) być w niekorzystnej sytuacji, z której ciężko znaleźć wyjście
Wiktionary
(1.1) Ciężarówka mozolnie brnęła przez zaspy śnieżne.
(1.1) A my brniemy i brniemy.
Wiktionary
IPA: brnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: brnõńć
Wiktionary
rzecz. brnięcie n., wybrnięcie n., przebrnięcie n., zabrnięcie n.
czas. wybrnąć dk., przebrnąć dk., zabrnąć dk.
Wiktionary
(1.1) brodzić
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) slang. piwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Idziesz z nami na bro?
Wiktionary
IPA: brɔ, AS: bro
Wiktionary
(1.1) bronek, bronks
Wiktionary
[czytaj: brodłej] ulica w Nowym Jorku, na której znajduje się wiele prestiżowych teatrów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: brodłejowski] dotyczący Broadwayu, ulicy w Nowym Jorku, przy której mieszczą się główne teatry komercyjne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Broadwayu
Wiktionary
(1.1) Teatr broadwayowski musi mieć minimum 500 miejsc siedzących na widowni.
Wiktionary
rzecz. Broadway m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) liter. fantastyczna kraina olbrzymów, gdzie wszystko jest ogromne z Podróży Guliwera Jonathana Swifta
Wiktionary
[czytaj: broKA] nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. żeński organ płciowy; pipa, picza, kuciapa;
2. w wyrażeniu: nie twoja brocha - to cię nie dotyczy, nie twój interes
SJP.pl
Broch ( broch) – typ kamiennych budowli o kształcie masywnej wieży, wznoszonych w epoce żelaza i datowanych na pierwsze wieki n.e. Wszystkie budowle tego typu znajdują się na terenie Szkocji, w większości na Wyspach Szetlandzkich.
Brochy usytuowane są zwykle na płaskim terenie w pobliżu wybrzeża morskiego, budowane były z lokalnego kamienia bez użycia zaprawy. Były budynkami obronnymi, nie jest jednak jasne, czy były zamieszkiwane, czy też używane były tylko w momentach zagrożenia.
Wikipedia
potocznie:
1. żeński organ płciowy; pipa, picza, kuciapa;
2. w wyrażeniu: nie twoja brocha - to cię nie dotyczy, nie twój interes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sprawa, interes
(1.2) pot. żeński narząd płciowy, pochwa
Wiktionary
rzecz. broszka ż.
Wiktionary
(1.1) broszka
(1.2) cipa, broszka, picza, piczka
Wiktionary
minerał, zasadowy siarczan miedzi
SJP.pl
Brochantyt – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego geologa i mineraloga André Brochanta de Villiers (1772-1840).
Wikipedia
niemieckie wydawnictwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Brochów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj obronnej wieży kamiennej, występującej na wybrzeżach zachodniej i północnej Szkocji, wznoszonej w epoce żelaza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: brokhałs] nazwisko
SJP.pl
Bibliographisches Institut & F.A. Brockhaus AG – grupa wydawnicza, która w niemieckim obszarze językowym jest powszechnie znana szczególnie z wydawnictw słowników i encyklopedii oraz leksykonów.
Wikipedia
mieszkaniec Broku (miasta w Polsce); Brokowianin
SJP.pl
mieszkanka Broku (miasta w Polsce); Brokowianka
SJP.pl
Broczyno ( Brotzen) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Czaplinek.
Wikipedia
1. o krwi: ciec, wypływać (np. krew broczy z rany);
2. wydzielać krew (np. rana broczy krwią); krwawić
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) tracić krew, krwawić
(1.2) (o krwi) ciec
Wiktionary
(1.1) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.
Wiktionary
rzecz. wybroczyna ż., broczenie n.
Wiktionary
(1.1) krwawić
Wiktionary
1. wystająca część twarzy poniżej ust;
2. zarost poniżej ust, na podbródku i na szczękach;
3. u zwierząt:
a) pęk długiej sierści pod pyskiem;
b) pęk wystających piór na podgardlu lub na piersi (u ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. przednia część żuchwy człowieka
(1.2) zarost na brodzie (1.1);
(1.3) pszcz. grono pszczół skupionych przed wlotem do ula, wyglądem przypominające brodę (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Andrzej przyszedł dziś do pracy z plasterastrem na brodzie.
(1.2) W starożytnym Egipcie brody noszone były tylko przez najwyższych rangą mieszkańców. Faraonowie nosili fałszywe brody z drewna lub metalu, doczepiane do podbródka, co było symbolem władzy najwyższej.
(1.3) W gorące wieczory pszczoły wylegają z gniazda tworząc na mostku charakterystyczne brody.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔda, AS: broda
Wiktionary
rzecz. brodacz m.
:: zdrobn. bródka ż.
przym. brodaty
czas. brodacieć
Wiktionary
(1.1) podbródek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brodacieć.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔdaˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: brodacẽńe
Wiktionary
czas. brodacieć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. porastać brodą, zarostem na twarzy
Wiktionary
IPA: brɔˈdat͡ɕɛ̇t͡ɕ, AS: brodaćėć
Wiktionary
rzecz. broda ż., bródka ż., podbródek m., brodacenie n., zbrodacenie n., brodacz m., brodawka ż.
czas. zbrodacieć dk.
przym. brodaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
człowiek mający brodę, brodaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, który nosi brodę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. pies rasy sznaucer miniaturowy, dawniej nazywany brodaczem monachijskim
(2.2) ornit. nazwa systematyczna|Capitonidae|ref=tak., ptak z rodziny brodaczy;
Wiktionary
(1.1) Cesia przymknęła powieki i wywołała przed oczami duszy wizję brodacza, który trzyma ją w ramionach, pytając aksamitnie: „Dlaczego? Dlaczego?!”
Wiktionary
IPA: ˈbrɔdat͡ʃ, AS: brodač
Wiktionary
rzecz. broda ż., bródka ż.
:: fż. brodaczka ż.
przym. brodaty
czas. brodacieć
Wiktionary
krzaczkowaty porost występujący głównie na drzewach
SJP.pl
oplątwa brodaczkowata - roślina bezkorzeniowa, o zwisających łodygach i drobnych niepozornych kwiatach, używana w tapicerstwie lub hodowana jako roślina ozdobna
SJP.pl
przylepek brodacznik - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
ryba z rodziny wielocierniowatych, hodowana w akwariach
SJP.pl
Brodaczyk ("Monocirrhus polyacanthus") – gatunek tropikalnej, słodkowodnej ryby z rodziny Polycentridae. Jedyny przedstawiciel rodzaju "Monocirrhus". Bywa hodowany w akwariach.
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny tukanowatych
SJP.pl
cecha osoby lub zwierzęcia mającego brodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brodate; cecha tych, którzy są brodaci
Wiktionary
przym. brodaty
przysł. brodato
Wiktionary
mający zarost na dolnej części twarzy, u zwierząt: posiadający pęk sierści lub piór pod pyskiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający zarost na dolnej części twarzy
(1.2) u zwierząt: mający pęk sierści lub piór pod pyskiem
Wiktionary
(1.2) Nie wierzę w zaprzaństwo templariuszy, oddawanie przez nich czci diabłu pod postacią brodatego kozła, Bafometa, i rytualne plucie na krzyż.
Wiktionary
IPA: brɔˈdatɨ, AS: brodaty
Wiktionary
rzecz. broda ż., bródka ż., brodacz m., brodatość ż.
czas. brodacieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brodawczak
Wiktionary
rzecz. brodawczak m.
Wiktionary
1. niezłośliwy nowotwór nabłonkowy;
2. rasa gołębia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) med. nowotwór łagodny wywodzący się z nabłonka, tworzący brodawkowate i bulwiaste struktury
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powszechnie wiadomo, że brodawczaki mają zwykle etiologię wirusową.
Wiktionary
IPA: brɔˈdaft͡ʃak, AS: brodafčak
Wiktionary
rzecz. brodawka ż., brodaweczka ż., brodawkowatość ż.
:: zdrobn. brodawczaczek m.
przym. brodawkowy, brodawkowaty
Wiktionary
1. narośl na skórze;
2. zgrubienie na roślinach lub owocach;
3. sutek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze
(1.2) med. większa, chorobowa wypukłość na skórze
Wiktionary
Brodawka (łac. "verruca") – grudkowa zmiana skórna, potocznie nazywana także kurzajką, znajdująca się na szerokiej podstawie, często o nierównej, hiperkeratotycznej powierzchni wywołana zakażeniem wirusem HPV (ang. "human papilloma virus"). Są zwykle niebolesne, a otaczająca brodawki skóra nie ulega stanowi zapalnemu.
Wikipedia
rzecz. brodawczak m., brodawnik m., brodawczyca ż.
przym. brodawkowy, brodawkowaty
czas. brodacieć
Wiktionary
rodzaj nietoperzy z rodziny brodawkonosowatych
SJP.pl
Brodawkonos ("Rhinopoma") – rodzaj ssaków z rodziny brodawkonosowatych (Rhinopomatidae).
Wikipedia
brodawnica brodawkowana - gatunek owada z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
1. wyglądający jak brodawka; pokryty brodawkami;
2. brzoza brodawkowata - gatunek brzozy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyglądający jak brodawka, przypominający brodawkę, mający kształt brodawki
(1.2) pokryty brodawkami
Wiktionary
rzecz. brodawka ż., brodawczak mzw./mrz.
przym. brodawkowy
Wiktionary
o roślinach: pokrywać się brodawkami na skutek infekcji
SJP.pl
1. brodawkowiec czysty - gatunek mchu;
2. rodzaj węży z rzędu łuskonośnych
SJP.pl
przymiotnik od: brodawka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brodawką, dotyczący brodawki
Wiktionary
rzecz. brodawka ż., brodawczak mzw./mrz.
przym. brodawkowaty
Wiktionary
brodawnica brodawkowana - gatunek owada z rodziny szarańczowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina zielna z rodziny astrowatych (złożonych), o liściach zebranych w przyziemną rozetę, żółtych kwiatach i owocach zaopatrzonych w puch, występująca w Eurazji; dmuchawiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Leontodon|L.|ref=tak., roślina z rodziny astrowatych;
Wiktionary
Brodawnik ("Leontodon" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Do rodzaju należy 41 gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na pozostałym obszarze Europy. Na początku XXI wieku dowiedziono braku bliskiego pokrewieństwa między dwoma podrodzajami tu zaliczanymi i wyodrębniono jeden z nich jako rodzaj "Scorzoneroides". W Polsce rośnie pięć gatunków z tego rodzaju w tradycyjnym, szerokim ujęciu lub trzy w wąskim ujęciu.
Wikipedia
(1.1) Z obu stron każdéj drogi, szérokim pasem bielały bujne rumianki i wyższe od nich kwiaty marchewnika, słały się po drzewach fioletowe rohule, żółtymi gwiazdkami świéciły brodawniki i kurza ślepota, liliowe skabiozy polne wyléwały ze swoich stulistnych koron miodowe wonie, chwiały się całe lasy delikatnéj mietlicy, kosmate kwiaty babki stały na swoich wysokich łodygach, rumianością zawadiacką postawą stwierdzając, nadaną im nazwę kozaków.
Wiktionary
rzecz. brodawka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mech z rodziny płoniwowatych, którego dwa gatunki objęte są w Polsce ochroną
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczy zdobione haftami
SJP.pl
rzeczy zdobione haftami
SJP.pl
(r. żeński) dawniej: kobieta lubiąca łazić, włóczyć się, wałęsać się; bradiaga, bradziaga; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Brodka, właśc. Monika Maria Brodka (ur. 7 lutego 1988 w Żywcu) – polska piosenkarka alternatywna, kompozytorka, autorka tekstów i gitarzystka. Członkini Akademii Fonograficznej ZPAV.
W 2004 zwyciężyła w finale trzeciej edycji programu telewizyjnego "Idol", po czym wydała debiutancki album studyjny pt. "Album", który uzyskał status złotej płyty w Polsce, sprzedając się w nakładzie 35 tys. egzemplarzy. Na koncie ma pięć albumów studyjnych oraz dziewięć Fryderyków.
Wikipedia
narzędzie do połowu ryb; brodnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ryb. brodnik
Wiktionary
Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Brodnia – wieś sołecka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Pęczniew. Leży na wschodnim brzegu zbiornika Jeziorsko.
Wieś królewska w starostwie sieradzkim w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
(1.1) (…) na widłach i szczeblastych żerdziach kołysały się za wiatrem wystawione na sprzedaż przez gdańskich Niemców sieci rybackie na rybę morską, jeziorną i rzeczną, więcierze i włoki, podrywki i saki, drygawice, skrzydlaki, wiraszki, suwaty, kłomie, żaki, brodnie, sieci z matnią, kątówki, i bez matni, wierzchówki, wszelkiego rodzaju wędy i osęki.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔdʲɲa, AS: brodʹńa
Wiktionary
(1.1) brodnik
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim;
Wiktionary
Brodnica (; Strasburg in Westpreußen, "Strasburg an der Drewenz") – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu brodnickiego i gminy wiejskiej Brodnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
IPA: brɔdʲˈɲit͡sa, AS: brodʹńica
Wiktionary
rzecz. brodniczanin m., brodniczanka ż.
przym. brodnicki, podbrodnicki
Wiktionary
przymiotnik od: Brodnica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brodnicy, związany z Brodnicą
(1.2) dotyczący Brodna, związany z Brodnem
Wiktionary
IPA: brɔdʲˈɲit͡sʲci, AS: brodʹńicʹḱi
Wiktionary
rzecz. brodniczanka ż., brodniczanin mos., Brodnica ż., Brodno n.
Wiktionary
mieszkaniec Brodnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brodnicy
(1.2) osoba pochodząca z Brodnicy, urodzona w Brodnicy
Wiktionary
rzecz. Brodnica ż.
:: fż. brodniczanka ż.
przym. brodnicki
Wiktionary
mieszkanka Brodnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brodnicy
(1.2) kobieta pochodząca z Brodnicy, urodzona w Brodnicy
Wiktionary
(1.1) W najbliższy wtorek wszystkie brodniczanki zapraszamy na bezpłatną mammografię.
(1.2) Ciotka Emilia z urodzenia jest brodniczanką, ale od lat mieszka w Toruniu.
Wiktionary
rzecz. Brodnica ż.
:: fm. brodniczanin mos.
przym. brodnicki
Wiktionary
narzędzie do połowu ryb; brodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ryb. narzędzie połowowe do połowów w płytkiej wodzie
Wiktionary
(1.1) Mieli mocne brodniki, a tymi znowu wygarniali piskorze (…)
Wiktionary
IPA: ˈbrɔdʲɲik, AS: brodʹńik
Wiktionary
(1.1) brodnia
Wiktionary
Brodno (niem. "Breitenau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Środa Śląska.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żart. brodacz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Brodowicz - polskie nazwisko. Na początku lat 90. nosiło je ponad 900 osób.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dzielnica mieszkaniowa Sopotu
SJP.pl
Brodwino (kaszb. "Brodwino") – północno-zachodnie osiedle Sopotu, otoczone z trzech stron Trójmiejskim Parkiem Krajobrazowym, od wschodu graniczy z Kamiennym Potokiem. Nazwa pochodzi od słowa „brodzić”, czyli przechodzić przez rzekę brodem w miejscu płycizny, i odwołuje się do płynącego tu Kamiennego Potoku.
Wikipedia
1. wystająca część twarzy poniżej ust;
2. zarost poniżej ust, na podbródku i na szczękach;
3. u zwierząt:
a) pęk długiej sierści pod pyskiem;
b) pęk wystających piór na podgardlu lub na piersi (u ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości w Polsce
(1.2) geogr. toponim, nazwa dwóch miejscowości na Ukrainie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrɔdɨ, AS: brody
Wiktionary
rzecz. bród m., brodowianin m., brodowianka ż.
przym. brodowy, brodowski, brodzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brodzić.
Wiktionary
IPA: brɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: broʒẽńe
Wiktionary
rzecz. bród m., brodzik m., brodzące nmos.
czas. brodzić ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Brodów (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brodów (miasta w Polsce)
SJP.pl
ptak wędrowny z rodziny bekasowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny bekasowatych rodzaju nazwa systematyczna|Tringa|ref=tak.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrɔd͡ʑɛt͡s, AS: broʒ́ec
Wiktionary
1. płytki basen dla dzieci;
2. płytki basenik pod prysznicem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naczynie pod prysznicem (płytka wanna) zbierające wodę z natrysku
(1.2) sport. płytki basen, przeznaczony dla dzieci
Wiktionary
Brodzik – płytki basen dla dzieci. Termin ten określa również niewielki zbiornik z wodą stanowiący element kabiny prysznicowej, służący do zbierania wody z natrysku, a także zagłębienie do obmycia nóg przed wejściem na basen.
Wikipedia
(1.1) On jest zajęty zakładaniem brodzika.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔd͡ʑik, AS: broʒ́ik
Wiktionary
rzecz. bród m., brodzenie n., brodzące nmos.
czas. brodzić ndk.
Wiktionary
Brodziszów ( Dittmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.
W latach 1945–1946 wieś należała i była siedzibą gminy Brodziszów, po jej likwidacji w gminie Zwrócona, po reformie administracyjnej w latach 1954-1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brodziszów, po jej zniesieniu w gromadzie Zwrócona. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Brodzisław, Brocsław, Barcsław, Barcław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Brodzi-" ("brodzić") i "-sław" ("sława, chwała"). Być może znaczyło "ten, kto pławi się w chwale".
Brodzisław imieniny obchodzi: 25 stycznia, 30 maja i 1 sierpnia.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Brodzisławy lub z nią związany
SJP.pl
Brodzisław z małżonką; Brodzisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Brodzisława lub z nim związany
SJP.pl
brodziuszka wiechowata - gatunek rośliny z rodziny akantowatych
SJP.pl
chodzić po czymś podmokłym, rzadziej sypkim
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) chodzić po czymś grząskim
(1.2) chodzić w płytkiej wodzie
(1.3) przen. książk. chodzić nurzając nogi w czymś
Wiktionary
(1.1) Myśliwi brodzili po bagnach.
(1.2) Mały Jacuś zdjął buty i brodził po kałużach.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔd͡ʑit͡ɕ, AS: broʒ́ić
Wiktionary
rzecz. bród m., brodzik m., brodzenie n., brodzące nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Brody (jedna z wielu wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brodów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Brody lm.
Wiktionary
rząd obejmujący ponad sto gatunków przeważnie dużych ptaków wodno-błotnych, o wysokich nogach, dostosowanych do swobodnego brodzenia po bagnach i płytkich wodach, oraz o długim dziobie ułatwiającym wyszukiwanie pożywienia (wyłącznie zwierzęcego) z podłoża; należą do niego między innymi: bociany, czaple, ibisy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Ciconiiformes|Bonaparte|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych, obejmuje gatunki wodno-błotne, w większości wędrowne;
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy czynny od brodzić
Wiktionary
(1.1) Część gatunków brodzących gnieździ się w koloniach.
Wiktionary
rzecz. brodzenie n., brodzik mrz., bród mrz.
czas. brodzić ndk.
Wiktionary
(1.1) bocianowce, bocianowe
Wiktionary
o cechach brodzących (rząd ptaków)
SJP.pl
biegus brodźcowaty - gatunek ptaka z rodziny bekasowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny bekasowatych
SJP.pl
przymiotnik od: bróg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) buty z charakterystycznymi ażurowymi perforacjami i zwykle także rozetowym zdobieniem na nosku
Wiktionary
(1.1) Brogsy pełne mają ząbkowania wzdłuż tych krawędzi, które ozdobione są dziurkowaniem, wybity na nosku wzór, zwany medalionem, a nosek jest nakładany i ma kształt skrzydełek.
(1.1) Brogsy w wersji spectator wykonane są ze skóry w dwóch kolorach, zwykle białym i czarnym lub brązowym.
Wiktionary
rzecz. ćwierćbrogsy nmos., półbrogsy nmos.
Wiktionary
(1.1) golfy, szkoty
Wiktionary
rasa psów z grupy molosów; mastif duński
SJP.pl
Broholmer – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa, wyhodowana w średniowiecznej Danii. Psy tej rasy wykorzystywano do polowań i stróżowania. Wymarła w pierwszej połowie XX wieku, następnie została zrekonstruowana przez hodowców. Obecnie jej przedstawiciele pełnią funkcję psów do towarzystwa, stróżujących i obronnych.
Wikipedia
psocić, płatać figle, bawić się, przeszkadzając; dawniej: czynić coś złego
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbroić)
(1.1) niedokonany od|zbroić.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔjit͡ɕ, AS: broi ̯ić
Wiktionary
rzecz. brojenie n.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Brojce ( Broitz) – wieś gminna w Polsce położona w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w powiecie gryfickim, w gminie Brojce.
Miejscowość jest siedzibą gminy Brojce. 2 września 2013 r. wieś miała 1287 mieszkańców.
Brojce leżą na Równinie Gryfickiej, we wschodniej części Pobrzeża Szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|broić.
Wiktionary
czas. broić
Wiktionary
intensywnie tuczona kura, kaczka, gęś (także indyk lub królik), przeznaczona na ubój
SJP.pl
Brojlery – młody, bardzo intensywnie tuczony (w zamknięciu) drób, przeznaczony na ubój.
Określenie to stosuje się dla drobiu (kurczęta, kaczki, indyki, gęsi) oraz królików. Brojlery osiągają szybki przyrost masy w krótkim czasie, dzięki czemu są stosunkowo tanie w produkcji i hodowane na skalę przemysłową.
Wikipedia
zakład zajmujący się hodowlą brojlerów
SJP.pl
Br
Wikipedia
drobny śrut myśliwski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Brok – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie ostrowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brok.
Uzyskał lokację miejską w 1501 roku, zdegradowany w 1870 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1922 roku. Miasto rządowe Królestwa Kongresowego, położone było w 1827 roku w powiecie ostrołęckim, obwodzie ostrołęckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
IPA: brɔk, AS: brok
Wiktionary
rzecz. broczanin m., broczanka ż.
przym. brocki, broczański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brokat
Wiktionary
(1.1) To nie brokat, lecz tylko mały brokacik.
Wiktionary
rzecz. brokat m.
Wiktionary
1. świecące, drobne płatki służące do ozdoby;
2. jedwabna tkanina przetykana złotą nitką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;
(1.2) włók. kraw. jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrɔkat, AS: brokat
Wiktionary
przym. brokatowy
rzecz. brokacik mrz.
Wiktionary
gruba tkanina jedwabna lub przetykana jedwabiem, z wypukłym wzorem z nici srebrnych lub złotych; brokat
SJP.pl
Brokatela, brukatela (fr. "brocatelle", wł. "brocatello") – gruba, półjedwabna, wzorzysta tkanina dekoracyjna, wielowątkowa i dwuosnowowa.
Tło brokatelli tkano zazwyczaj splotem rządkowym, a wzór atłasowym. Wzór posiadał charakterystyczny lekki relief, który otrzymywano przez zastosowanie grubego lnianego wątku podstawowego oraz przez odpowiednie naciągnięcie osnów i wątków.
Wikipedia
związany z brokatem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) włók. kraw. zrobiony z brokatu (tkaniny)
(1.2) zawierający brokat, pokryty brokatem
Wiktionary
rzecz. brokat mrz.
Wiktionary
osoba zajmująca się pośrednictwem w transakcjach handlowych lub finansowych; pośrednik, agent, makler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) finans. osoba zajmująca się pośrednictwem w transakcjach towarowych, pieniężnych, frachtowych lub ubezpieczeniowych
Wiktionary
Broker – wieloznaczne pojęcie używane na rynku finansowym i kapitałowym w kilku kontekstach znaczeniowych. W najbardziej generalnym ujęciu brokerem jest podmiot (osoba prawna, osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) świadczący określone usługi (z reguły pośrednictwa) działający na cudzy rachunek (w przeciwieństwie do np. dealera, czyli podmiotu działającego na własny rachunek).
Wikipedia
IPA: ˈbrɔkɛr, AS: broker
Wiktionary
rzecz. fż. brokerka ż.
przym. brokerski
Wiktionary
1. kobieta zajmująca się pośrednictwem w transakcjach handlowych lub finansowych; pośredniczka, agentka;
2. pośrednictwo handlowe lub finansowe, zajęcie brokera
SJP.pl
zajęcie brokera
SJP.pl
mieszkaniec Broku (miasta w Polsce); Broczanin
SJP.pl
mieszkanka Broku (miasta w Polsce); Broczanka
SJP.pl
jednoroczna roślina warzywna z rodziny krzyżowych (kapustowatych), mająca liczne zielone kwiatostany (tzw. róże), spożywane wraz z pędem i liśćmi; brokuł włoski, kapusta szparagowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub pot. męskozwierzęcy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Brassica oleracea|var=italica|L.|ref=tak., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
(1.2) spoż. kulin. jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)
Wiktionary
Brokuł, kapusta szparagowa ("Brassica oleracea" var. "italica" Plenck) – odmiana kapusty warzywnej. Jest rośliną jednoroczną należącą do rodziny kapustowatych, []. Był powszechnie uprawiany w starożytnej Grecji i Rzymie, pod nazwą cyma. Znany jest wyłącznie z uprawy, nie występuje na stanowiskach naturalnych. Nazwa wywodzi się z włoskiego broccolo, zaś łaciński odpowiednik brachium oznacza gałąź, ramię.
Wikipedia
(1.2) Na obiad zjemy brokuły.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔkuw, AS: brokuu̯
Wiktionary
przym. brokułowy
Wiktionary
(1.2) kapusta szparagowa
Wiktionary
zdrobnienie od: brokuł
SJP.pl
→ brokuł
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do brokułu
(1.2) kulin. zrobiony z brokułu, zawierający brokuły
Wiktionary
(1.2) Zjesz trochę zupy brokułowej?
(1.2) Tortellini w sosie brokułowym jest bardzo smaczne.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔkuˈwɔvɨ, AS: brokuu̯ovy
Wiktionary
rzecz. brokuł m., brokułek m.
Wiktionary
potrawa z jadalnych kwiatostanów i łodyg brokułu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) turyst. namiot lub osłona przeciwdeszczowa o konstrukcji parasola
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Br
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;
(1.2) farm. pot. bromek potasu, środek uspokajający hamujący libido
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma brom?
(1.2) Mówi się o tym, że brom pod postacią bromku potasu wykorzystywany był w wojsku. Miał on za zadanie stłumić napięcie seksualne u żołnierzy.
Wiktionary
IPA: brɔ̃m, AS: brõm
Wiktionary
rzecz. bromek m., bromian m., bromowanie n.
czas. bromować ndk.
przym. bromowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Br
Wiktionary
oleista, bezbarwna ciecz; związek organiczny uzyskiwany w reakcji bromu z alkoholem
SJP.pl
[czytaj: bromans] bardzo bliska, nieseksualna relacja między mężczyznami; bromans
SJP.pl
Bromance – bliska, emocjonalna, nieseksualna relacja pomiędzy dwoma lub więcej mężczyznami, głębsza i bardziej intymna niż "friendship" (przyjaźń). Rosnąca popularność tego konceptu na początku XXI wieku postrzegana jest jako odzwierciedlenie zachodzących w społeczeństwie zmian, przede wszystkim zwiększonej otwartości na kwestie tożsamości płciowej i seksualności.
Wikipedia
bardzo bliska, nieseksualna relacja między mężczyznami; bromance
SJP.pl
minerał, bromek srebra
SJP.pl
specjalista zajmujący się żywnością (jej produkcją, przechowywaniem, przetwórstwem i obrotem)
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się żywnością: produkcją, przechowywaniem, przetwórstwem i obrotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem żywności;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Dostępnych jest także kilka czasopism zajmujących się bromatologią, chociaż czasami nazywają siebie pismami o "żywieniu", "dietetyce" i nie zawsze używają słowa "bromatologia" w swoich artykułach.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃matɔˈlɔɟja, AS: brõmatoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. bromatolog m.
przym. bromatologiczny
Wiktionary
kwas bromawy - jeden z tlenowych kwasów bromu; kwas bromowy(III), hydroksydooksydobrom
SJP.pl
regionalnie: jeżyna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: odbywać stosunek płciowy; bzykać, dmuchać, rżnąć, ciupciać
SJP.pl
sól kwasu bromowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;
Wiktionary
(1.1) Problem szkodliwości dla zdrowia resztkowych pozostałości bromku metylu w produktach dezynsekowanych musi być rozpatrywany w dwu aspektach.
Wiktionary
rzecz. brom m., bromian m., bromin m., bromowanie n., debromowanie n.
czas. bromować ndk., debromować ndk.
przym. bromowy, bromianowy, bromkowy
temsłow. bromo-
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny ananasowatych, do którego zalicza się około pięćdziesięciu gatunków, występuje w Ameryce Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) Bromelia - rodzaj roślin z bromeliowatych o długich sztywnych liściach ustawionych w rozety
Wiktionary
Bromelia ("Bromelia" L.) – rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny bromeliowatych ("Bromeliaceae"), występujących w Ameryce Południowej i Ameryce Środkowej. Do tego rodzaju zaliczanych jest około 60 gatunków roślin.
Wikipedia
IPA: brɔ̃ˈmɛlʲja, AS: brõmelʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. kombinacja różnych enzymów z grupy proteaz wspomagających trawienie białek;
Wiktionary
Bromelina, bromelaina – mieszanina enzymów proteolitycznych wytwarzana przez rośliny naz rodzaju bromeliowatych. Ananasy zawierają co najmniej pięć enzymów znanych pod wspólną nazwą bromeliny, dwa główne enzymy określane są jako bromeliny A i B. Wytwarzanie przez rośliny enzymów proteolitycznych jest strategią obronną przed larwami owadów, dla których są one toksyczne.
Wikipedia
rodzina roślin jednoliściennych licząca około 2000 gatunków, głównie z wilgotnych lasów Ameryki Południowej i Północnej; ananasowate, zapylcowate
SJP.pl
Bromeliowate, ananasowate, zapylcowate ("Bromeliaceae" Juss.) – rodzina roślin jednoliściennych. Należy tu około 1,7 tys. gatunków skupionych w 55–57 rodzajów. Niemal wszystkie, z jednym tylko wyjątkiem ("Pitcairnia feliciana" – endemit wyżyny Futa Dżalon w Gwinei w zachodniej Afryce), występują w Ameryce Południowej i Północnej, głównie w strefie tropikalnej. Najdalej na północy bromeliowate sięgają do Wirginii i Teksasu, najdalej na południu rosną w środkowej Argentynie i Chile.
Wikipedia
o cechach bromeliowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
ciało kopalne, w skład którego wchodzi brom
SJP.pl
sól kwasu bromowego
SJP.pl
sól kwasu bromowego
SJP.pl
sól kwasu bromowego, w której brom ma wartościowość III
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sól kwasu bromowodorowego
SJP.pl
Bromki – grupa nieorganicznych związków chemicznych, soli kwasu bromowodorowego (HBr). Brom w bromkach jest zawsze jednowartościowy (występuje w postaci anionu bromkowego), np. bromek sodu, bromek potasu, bromek magnezu, bromek żelaza(III) czy bromek srebra.
Wikipedia
minerał będący izomorficzną mieszaniną węglanu baru i węglanu wapnia, krystalizujący w układzie trójskośnym; alstonit
SJP.pl
ciekły związek organiczny, stosowany jako bojowy środek trujący podczas I wojny światowej; martonit
SJP.pl
Bromoaceton – organiczny związek chemiczny, stosowany jako drażniący bojowy środek trujący z grupy lakrymatorów.
Jest cieczą o temperaturze wrzenia (z rozkładem) 409 K (136 °C). Jest mało trwały chemicznie. Polimeryzuje podczas przechowywania. Otrzymywany jest przez bromowanie acetonu.
Wikipedia
bromek fenylu, bezbarwna ciecz o charakterystycznym zapachu
SJP.pl
Bromobenzen (bromek fenylu) – organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna benzenu. Ciecz o dużej gęstości, prawie nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w etanolu, eterze i większości rozpuszczalników organicznych. Bromobenzen stosowany jest jako rozpuszczalnik oraz w syntezach organicznych. Otrzymywany przez bromowanie benzenu w obecności żelaza. Posiada przyjemny charakterystyczny zapach.
Wikipedia
Bromocyjan – nieorganiczny związek chemiczny z grupy pseudohalogenów. Stosowany w czasie I wojny światowej jako bojowy środek trujący. Współcześnie używa się go jako odczynnik do sekwencjonowania peptydów poprzez selektywne zrywanie wiązań peptydowych powstałych z udziałem grup karboksylowych (koniec C) metioniny.
Wikipedia
związek chemiczny, pochodna etanu zawierająca w cząsteczce atom bromu
SJP.pl
bezbarwna ciecz o zapachu podobnym do chloroformu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczny związek chemiczny, bromowa pochodna metanu, bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym zapachu;
Wiktionary
Bromoform ("tribromometan"), CHBr3 – organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, bromowa pochodna metanu.
Wikipedia
przym. bromoformowy
Wiktionary
technika fotograficzna
SJP.pl
Bromolej, metoda bromolejowa – jedna ze szlachetnych technik fotograficznych, pozwalająca na uzyskanie obrazów o charakterze malarskim poprzez zastąpienie obrazu srebrowego w wywołanej odbitce fotograficznej farbą olejną lub specjalnym tuszem. Należy do grupy procesów pigmentowych i wykorzystuje zjawisko garbowania koloidów (w tym przypadku żelatyny) pod wpływem związków chromu.
Wikipedia
papier bromosrebrowy - papier fotograficzny o dużej czułości, pokryty emulsją zawierającą bromek srebra, przeznaczony do wykonywania odbitek powiększonych; papier bromowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. reakcja chemiczna, w której brom przyłącza się do cząsteczki związku chemicznego;
Wiktionary
(1.1) Reakcje bromowania benzenu i cykloheksadienu wymagają różnych warunków, aby mogły zajść.
Wiktionary
rzecz. brom mrz., bromek mrz.
czas. bromować ndk.
Wiktionary
związek bromu i wodoru, np. bromowodorek dekstrometorfanu - związek chemiczny używany jako środek hamujący kaszel
SJP.pl
związany z bromowodorem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bromowodorem, dotyczący bromowodoru
Wiktionary
rzecz. bromowodór mrz.
Wiktionary
1. nieorganiczny związek chemiczny, toksyczny gaz dobrze rozpuszczalny w wodzie;
2. zwyczajowa nazwa kwasu bromowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. bezbarwny gaz, silnie dymiący na powietrzu,
Wiktionary
Bromowodór – nieorganiczny związek chemiczny, połączenie bromu i wodoru, bezbarwny gaz, mocno dymiący w powietrzu. Jest analogiem chlorowodoru. Ma właściwości redukujące.
Wikipedia
(1.1) W temperaturze 530°C bromowodór rozkłada się na pierwiastki składowe.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃mɔˈvɔdur, AS: brõmovodur
Wiktionary
przym. bromowodorowy
Wiktionary
przymiotnik od: brom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący bromu, zawierający brom
Wiktionary
rzecz. brom m., bromek mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa handlowa leku uspokajającego i nasennego, zawierającego bromizowal
SJP.pl
1. narzędzie do spulchniania gleby;
2. drewniana krata zamykająca wejście przez bramę w murze obronnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;
(1.2) hist. archit. żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;
(1.3) stpol. brama
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Był w szopie, gdzie z Wężem opatrywał pług, sochę i brony, motyki a inne proste ówczesne gospodarskie narzędzia…
(1.2) Podniosły się żelazne brony we wrotach, opadł most zwodzony i garść zakonników stanowiąca załogę, wystąpiła na spotkanie.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔ̃na, AS: brõna
Wiktionary
(1.1) czas. bronować, pobronować
Wiktionary
[czytaj: bronchikum] nazwa handlowa leku ziołowego stosowanego przy kaszlu i chorobach dróg oddechowych, zawierającego wyciąg z ziela tymianku
SJP.pl
zapalenie błony śluzowej oskrzeli; nieżyt oskrzeli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zapalenie błony śluzowej oskrzeli
Wiktionary
(1.1) Donald nigdy już się z bronchitu nie wyleczył.
Wiktionary
przym. bronchitowy
Wiktionary
(1.1) zapalenie oskrzeli
Wiktionary
dotyczący bronchitu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. odnoszący się do bronchitu, związany z bronchitem
Wiktionary
(1.1) Donald dostał ataku kaszlu bronchitowego i musiał przerwać konferencję.
Wiktionary
rzecz. bronchit mrz.
Wiktionary
rentgenologiczna metoda badania oskrzeli po wprowadzeniu środka kontrastującego
SJP.pl
odoskrzelowe zapalenie płuc
SJP.pl
wziernik służący do wewnętrznego badania ścian tchawicy i oskrzeli
SJP.pl
metoda badania wewnętrznych ścian tchawicy i oskrzeli za pomocą bronchoskopu
SJP.pl
Br
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃nxɔˈtɔ̃mʲja, AS: brõnχotõmʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) tracheotomia
Wiktionary
[czytaj: bronko] w zachodnich stanach USA: nie całkiem lub w ogóle nieujeżdżony koń
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Bronisław (imię męskie); Bronek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Bronisława
Wiktionary
(1.1) Miała na imię Broneczka i zaczęła u nas pracować pod koniec marca ubiegłego roku.
Wiktionary
rzecz. Bronisława ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Bronisław (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. środ. polit. broń palna
Wiktionary
zdrobnienie od: Bronisława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Bronisława
Wiktionary
(1.1) Miała na imię Bronia i śpiewała jak słowik.
(1.1) Na grobie ciotki Broni świeciły się już trzy znicze.
Wiktionary
rzecz. Bronisława ż.
Wiktionary
(1.1) Bronka, Broneczka, Bronisława
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: brona
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Bronisław, Bronisz (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prowadzenie obrony, odpieranie ataku
(1.2) osłanianie lub chronienie kogoś lub czegoś
(1.3) wypełnianie roli obrońcy przed sądem lub innym podobnym organem
(1.4) niepozwalanie na coś
(1.5) zdawanie egzaminu lub występowanie przed komisją w celu uzyskania jakiegoś tytułu np. magistra, doktora
Wiktionary
(1.1) Gmina tutaj tworzy państwo w państwie, rozstrzyga prawie wszystkie interesy samodzielnie, bez udziału państwa, któremu pozostawione jest, i to nie zawsze, wymierzanie sprawiedliwości oraz bronienie granic.
Wiktionary
IPA: brɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: brõńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. obrońca mos., obrończyni ż., obrona ż.
czas. bronić ndk., obronić dk.
przym. obrończy
Wiktionary
(1.2) osłanianie, chronienie
(1.3) adwokatowanie
(1.4) zabranianie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Bronimir – imię męskie, złożone z członów "Broni-" ("bronić, strzec") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Zapisy takiego imienia nie przechowały się w dokumentach staropolskich, jednak o jego istnieniu może świadczyć przechowanie się w nazwach miejscowych – takich jak Bromierz, Bromierzyk – formy Bromir, która mogła stanowić jego formę skróconą.
Wikipedia
specjalista w zakresie nauki o broni
SJP.pl
związany ze znajomością broni
SJP.pl
specjalistka w zakresie nauki o broni
SJP.pl
nauka, wiedza o broni
SJP.pl
Br
Wikipedia
1. odpierać napaść;
2. osłaniać, chronić coś;
3. wstawiać się za kimś, być czyimś obrońcą;
4. zabraniać, nie pozwalać;
5. bronić się:
a) odpierać atak na własną osobę;
b) być własnym obrońcą;
c) chronić się, zapobiegać czemuś
SJP.pl
Broniszewice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Czermin, nad Prosną.
Wieś składa się z trzech odrębnych założeń urbanistycznych: zespołu folwarcznego Marianin na południu, założenia pałacowego w centralnej części oraz zespołu folwarcznego w przysiółku Polskie na północnym wschodzie.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Bronisz z małżonką; Broniszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bronisza lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Bronisława
Wiktionary
, Bronsław, Barnisław, (zniem.) Brunisław, Brosław – męskie imię pochodzenia słowiańskiego.
Wikipedia
(1.1) Mój wujek nosił imię Bronisław i sumiaste wąsy.
Wiktionary
IPA: brɔ̃ˈɲiswaf, AS: brõńisu̯af
Wiktionary
rzecz. Bronisławów m.
:: zdrobn. Bronek m., Bronuś m.
:: fż. Bronisława ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Bronisław
Wiktionary
– staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Broni-" („bronić, strzec”) i "-sława" („sława”). Być może znaczyło „ta, która broni sławy”. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku.
Bronisława imieniny obchodzi 1 września, na pamiątkę bł. Bronisławy.
Męskie odpowiedniki: Bronisław, Bronsław, Barnisław, Brunisław
Wikipedia
(1.1) Zatrzymaliśmy się u ciotki Bronisławy w Pleszewie.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃ɲiˈswava, AS: brõńisu̯ava
Wiktionary
rzecz. Bronisław mos.
:: zdrobn. Bronia ż., Bronka ż., Broneczka ż.
Wiktionary
(1.1) Bronia, Bronka, Broneczka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bronisławy lub z nią związany
SJP.pl
Bronisław z małżonką; Bronisławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bronisława lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Broniwoj – męskie imię słowiańskie, nienotowane we wczesnych źródłach polskich, złożone jednak z członów występujących w autentycznych staropolskich imionach, tj.: Broni- ("bronić, strzec") oraz -woj ("wojownik, wojna"). Imieniny: 22 czerwca.
W 1994 roku imię Broniwoj nosiła 1 osoba w Polsce.
Wikipedia
1. odpierać napaść;
2. osłaniać, chronić coś;
3. wstawiać się za kimś, być czyimś obrońcą;
4. zabraniać, nie pozwalać;
5. bronić się:
a) odpierać atak na własną osobę;
b) być własnym obrońcą;
c) chronić się, zapobiegać czemuś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) odpierać atak
(1.2) stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą
czasownik zwrotny niedokonany bronić się
(2.1) chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie
Wiktionary
(1.1) Zginął jak przystało na żołnierza, broniąc z orężem w dłoni stolicy Niemiec – Berlina.
(1.2) Górski replikował, bronił swej słuszności sprawnie i mądrze, ale zarazem atakował, obrażał i poniżał osobę przeciwnika.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔ̃ɲit͡ɕ, AS: brõńić
Wiktionary
rzecz. obrona ż., obrońca m., obrończyni ż., bronienie n.
przym. obronny, obrończy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bronk ("Broncke, Broncki, Bronnecke, Bruniken, Brunnecke") – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
zdrobnienie od: Bronisława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Bronisława
Wiktionary
Bronka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Brańsk. Leży na lewym brzegu Bronki.
Wieś duchowna, własność probostwa brańskiego, położona była w 1575 roku w powiecie brańskim w ziemi bielskiej województwa podlaskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Bronka i przyjechałam z Cieszyna.
(1.1) Szkoda, że ciotki Bronki nie ma już między nami.
Wiktionary
rzecz. Bronisława ż., Bronek mos.
Wiktionary
(1.1) Bronia, Broneczka, Bronisława
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. autobus wyborczy wykorzystywany w kampaniach polskiego polityka Bronisława Komorowskiego
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Bronka lub z nim związany
SJP.pl
potocznie: kufel piwa; browar
SJP.pl
dawniej: zabroniony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bronować.
Wiktionary
Bronowanie – zabieg uprawowy (uprawka) wykonywany broną w celu płytkiego spulchnienia roli, pokruszenia brył i skorupy glebowej, zniszczenia chwastów, przerwania parowania wody, wyrównania powierzchni pola oraz przykrycia materiału siewnego roślin.
Wikipedia
rzecz. niebronowanie n., brona ż.
czas. bronować ndk.
Wiktionary
płytko spulchniać glebę, kruszyć bryły i wyrównywać powierzchnię na polu uprawnym za pomocą brony
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) roln. spulchniać ziemię za pomocą brony
Wiktionary
(1.1) Rolnik bronował ziemię.
(1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.
Wiktionary
IPA: brɔ̃ˈnɔvat͡ɕ, AS: brõnovać
Wiktionary
rzecz. brona ż., bronka ż., bronowanie n., bronowisko n.
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Lublina;
3. dzielnica Krakowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. północno-zachodnia dzielnica Krakowa, dawniej podkrakowska wieś;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bronowiczanin m., bronowiczanka ż.
przym. bronowicki
Wiktionary
(1.1) żart. Bronx
Wiktionary
przymiotnik od: Bronowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bronowicami, dotyczący Bronowic
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Bronowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
teren bronowany
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → Bronowice; bronowicki;
2. → Bronów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wymarły ssak z rzędu nieparzystokopytnych
SJP.pl
Brontoterium ("Brontotherium") – wymarły ssak z rzędu nieparzystokopytnych, żyjący w późnym eocenie.
Brontoteria występował w Ameryce Północnej.
Skamieniałości "Embolotherium" wskazują, że miały kostne wyrostki na nosie. Nie były to jednak prawdziwe rogi, ponieważ te są utworzone z keratyny. Róg brontoteriów był kostny, pokryty skórą.
Wikipedia
rodzaj dużego zauropoda z podrodziny apatozaurów
SJP.pl
Brontozaur ("Brontosaurus") – duży zauropod żyjący około 150 mln lat temu w późnej jurze na terenach Ameryki Północnej. Został odkryty i opisany w 1879 przez Othniela C. Marsha. Niegdyś uważano „brontozaura” za synonim „apatozaura”, w 2015 wykazano jednak istotne różnice między tymi rodzajami. Było to jedno z największych zwierząt lądowych, jakie kiedykolwiek żyło na ziemi. Osiągał średnio około 20 m długości i mniej więcej 23 t wagi. Nazwa brontozaur oznacza z gr. „grzmiący jaszczur”.
Wikipedia
[czytaj: BRONti] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Bronisław (imię męskie)
SJP.pl
jeden z pięciu okręgów Nowego Jorku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. okręg (potocznie określany „dzielnicą”) Nowego Jorku w USA, obejmujący północną część aglomeracji;
(1.2) geogr. adm. hrabstwo w stanie Nowy Jork w USA
(1.3) geogr. hydron. rzeka w USA przepływająca przez południowo-wschodni Nowy Jork
(1.4) geogr. gmina w USA, w hrabstwie Sublette County, w stanie Wyoming
(1.5) geogr. żart. krakowska dzielnica Bronowice
Wiktionary
Bronx – jeden z pięciu okręgów ("boroughs") Nowego Jorku oraz hrabstwo ("county") w stanie Nowy Jork. Bronx położony jest w północnej części miasta, głównie na stałym lądzie, choć obejmuje swoim zasięgiem także parę mniejszych wysp.
Wikipedia
1. narzędzie do spulchniania gleby;
2. drewniana krata zamykająca wejście przez bramę w murze obronnym
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: brona
Wiktionary
Brony – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krzyżanów. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Siemieniczki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
IPA: ˈbrɔ̃nɨ, AS: brõny
Wiktionary
kosmetyk do ściemniania skóry; brązer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. kosmetyk nadający cerze efekt delikatnej opalenizny, zwykle zastępujący róż
Wiktionary
Bronzer (również brązer) – kosmetyk nadający cerze efekt delikatnej opalenizny. Można nim modelować kształt twarzy. Bronzer najczęściej jest nakładany na czoło, brodę i policzki. Może zastępować róż. Jego odcień powinien być dopasowany do karnacji. W zależności od karnacji, bronzery można podzielić na te do cery: ciepłej, chłodnej, neutralnej. Odpowiedni odcień bronzera można dobrać na podstawie analizy kolorystycznej.
Wikipedia
(1.1) Bronzer stosowany na całą twarz powinien być matowy lub ewentualnie satynowy (dla cery bez niedoskonałości).
Wiktionary
IPA: ˈbrɔ̃w̃zɛr, AS: brõũ̯zer
Wiktionary
(1.1) kosmetyk brązujący
Wiktionary
minerał z grupy piroksenów
SJP.pl
Bronzyt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy piroksenów. Należy do grupy minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Nazwa pochodzi od charakterystycznej barwy tego minerału.
Wikipedia
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zob. brukit.
Wiktionary
Brookit (Brukit) – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków, będący dwutlenkiem tytanu.
Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego mineraloga i krystalografa Henry’ego Jamesa Brooke’a (1771-1857).
Wikipedia
IPA: ˈbrucit, AS: bruḱit
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brooklynu
(1.2) osoba pochodząca z Brooklynu, urodzona na Brooklynie
Wiktionary
(1.1) Ubrania brooklińczyka przywodzą na myśl kostiumy bohaterek kreskówek albo ubranka dla lalek.
Wiktionary
rzecz. Brooklyn mrz.
przym. brookliński
Wiktionary
→ Brooklyn [czytaj: brukliński]; brooklyński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brooklynu, związany z Brooklynem
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Brooklynu, mający cechy lub właściwości przypisywane Brooklynowi
Wiktionary
(1.1) Myślisz, że jesteś bezpieczny w swoim nowym, tajnym domu, w cieniu ukochanego mostu brooklińskiego?
Wiktionary
rzecz. Brooklyn mrz., brooklińczyk mos.
Wiktionary
[czytaj: bruklyn] dzielnica Nowego Jorku położona w zachodniej części Long Island, dawniej oddzielne miasto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. dzielnica Nowego Jorku;
Wiktionary
Brooklyn – jeden z pięciu okręgów ("boroughs") Nowego Jorku oraz jednocześnie hrabstwo w stanie Nowy Jork, o nazwie "Kings County". W 2019 roku liczył ok. 2 559 903 mieszkańców, co daje największą populację ze wszystkich okręgów Nowego Jorku.
Wcześniej Brooklyn był oddzielnym miastem (do 1898 r.), rozwinął się z małej osady położonej nad East River, którą założyli Holendrzy, nazywając ją „Breuckelen” (od miasta w Holandii o nazwie Breukelen).
Wikipedia
(1.1) Nowojorski Brooklyn stanowi duże skupisko Polonii.
(1.1) Na fladze Brooklynu widnieje bogini sprawiedliwości.
Wiktionary
IPA: ˈbruklʲĩn, AS: bruklʹĩn
Wiktionary
rzecz. brooklińczyk mos.
przym. brookliński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj drzewa z rodziny morwowatych
SJP.pl
Brosimum, mlekowiec ("Brosimum" Swartz) – rodzaj roślin z rodziny morwowatych ("Moraceae"). Obejmuje 15 gatunków. Są to zimozielone drzewa z sokiem mlecznym rosnące w tropikach obu kontynentów amerykańskich – od Meksyku i Kuby na północy po Boliwię, Paragwaj i południową Brazylię. Jako rośliny introdukowane przedstawiciele tego gatunku rosną także na Florydzie i w Wietnamie. Występują one głównie w wilgotnych lasach równikowych.
Wikipedia
ryba z rodziny dorszowatych
SJP.pl
Brosma ("Brosme brosme") – gatunek morskiej ryby z rodziny dorszowatych (Gadidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Brosme.
Wikipedia
1. duża, ciężka broszka;
2. element rzeźbiony na przecięciu żeber sklepień gotyckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spora, okazała broszka
(1.2) archit. rzeźbiony element znajdujący się na przecięciu żeber sklepienia gotyckiego
Wiktionary
Brosza, broszka – rodzaj biżuterii, ozdoba, współcześnie noszona niemal wyłącznie przez kobiety. Umocowana od dołu szpilka służy przyczepianiu broszki do ubrań oraz sczepianiu poszczególnych części ubrania. Broszki mają różne kształty: od prostych, owalnych do fantastycznie powyginanych. Także wielkości tych ozdób są zróżnicowane.
Wikipedia
(1.1) Obraziła się, gdy jej mąż powiedział, że jej brosza jest tylko agrafką z kamykiem.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔʃa, AS: broša
Wiktionary
rzecz. broszka ż.
Wiktionary
mała broszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: broszka
Wiktionary
IPA: brɔˈʃɛt͡ʃka, AS: brošečka
Wiktionary
ozdoba stroju kobiecego z umocowaną od spodu spinką, przypinana do sukni, szala itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki;
(1.2) pot. sprawa, interes
(1.3) pot. żeński narząd płciowy, pochwa
Wiktionary
IPA: ˈbrɔʃka, AS: broška
Wiktionary
rzecz. brosza ż.
:: zgrub. brocha ż.
przym. broszkowy
Wiktionary
(1.2) brocha
(1.3) brocha, pochwa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Broszkowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Oświęcim.
Wikipedia
Broszków – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Kotuń. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Antoniego w Kotuniu.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie rożniatowskim obwodu iwanofrankowskiego;
Wiktionary
Broszniów (ukr. Брошнів) – wieś na Ukrainie, do lipca 2020 r. w rejonie rożniatowskim, obecnie w rejonie kałuskim obwodu iwanofrankiwskiego.
Wikipedia
przym. broszniowski
Wiktionary
(1.1) Brożniów, Proszniów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. technika wykonywania ornamentu na tkaninach polegająca na wprowadzeniu dodatkowego wątku deseniowego (zwykle z drogich nici) przebiegającego częściowo ponad zasadniczą tkaniną i tworzącego na niej jakby haft
Wiktionary
czas. broszować ndk.
Wiktionary
1. niewielka publikacja o treści informacyjnej, adresowana do szerokiej publiczności,
2. książka w miękkiej nietrwałej oprawie lub nieoprawiona,
3. artykuł lub rozprawka propagandowa wydana jako samodzielny druk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;
(1.2) artykuł lub niewielka rozprawa wydana jako samodzielny druk
(1.3) niewielka publikacja o treści informacyjnej
Wiktionary
Broszura (franc. "brochure" od "broche" – brosza, z wł. "brocca" dzban) – wydawnictwo zwarte, wyrób poligraficzny o małej objętości, maksymalnie 3 arkusze drukarskie (do 48 stron, dawniej od 4 do 64 stron) o treści informacyjnej, biznesowej lub propagandowej, adresowany do szerokiej publiczności. Jest to rodzaj druku łączonego.
Wikipedia
(1.1) (…) na półkach umieszczonych we wnęce muru leżały stosy książek. Wybrał kilkanaście broszur i podał Murkowi.
(1.2) Na dowód tego przytaczam niektóre ustępy z moich broszur i artykułów.
(1.3) Podatnicy mieli do dyspozycji również broszury informacyjne i prezentacje multimedialne.
Wiktionary
IPA: brɔˈʃura, AS: brošura
Wiktionary
rzecz. broszurowanie n., zbroszurowanie n.
:: zdrobn. broszurka ż.
czas. broszurować ndk., zbroszurować dk.
przym. broszurowy, broszurkowy
Wiktionary
(1.3) folder, ulotka
Wiktionary
zdrobnienie od: broszura
SJP.pl
związany z broszurką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zszywanie, bindowanie lub łączenie w inny sposób kartek w celu wykonania broszury
Wiktionary
rzecz. zbroszurowanie n., broszura ż., broszurka ż.
czas. broszurować ndk., zbroszurować dk.
przym. broszurowy, broszurkowy
Wiktionary
związany z broszurą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z broszurą
Wiktionary
rzecz. broszura ż., broszurka ż., broszurowanie n.
czas. broszurować ndk., zbroszurować dk.
przym. broszurkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pojemnik na chleb
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. naczynie na chleb
Wiktionary
IPA: ˈbrɔtfas, AS: brotfas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. wodzionka
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny psiankowatych
SJP.pl
Browalia ("Browallia" L.) – rodzaj z roślin z rodziny psiankowatych. Obejmuje 24 gatunki. Występują one naturalnie od Arizony w Stanach Zjednoczonych na południe, poprzez Amerykę Środkową i Antyle po środkową część Ameryki Południowej. Rozprzestrzenione obecne są poza tym na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej. Nazwa pochodzi od nazwiska szwedzkiego botanika Johannesa Browalliusa (1707–1755). Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
zakład przetwórstwa spożywczego zajmujący się produkcją piwa; piwowarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(2.1) pot. piwo (butelka, puszka itp.)
Wiktionary
Browar – zakład produkcyjny, w którym wytwarzane jest piwo, czyli napój powstały ze słodu, wody i chmielu poddany fermentacji alkoholowej przy użyciu drożdży.
Pierwsze browary organizowano ok. 1000 roku w klasztorach. Najstarszym działającym browarem jest Weihenstephan w bawarskim Freising, funkcjonujący od 1040. W miarę sekularyzacji od XIX wieku powstawały browary o charakterze przemysłowym, z samodzielnymi zabudowaniami fabrycznymi.
Wikipedia
(1.1) Uważam, że najlepsze piwo powstaje w browarach na Śląsku.
(2.1) Wypiłem trzy browary i zrobiło mi się niedobrze.
Wiktionary
IPA: ˈbrɔvar, AS: brovar
Wiktionary
rzecz. browarnictwo n., browarnik m.
przym. browarniczy, browarny
Wiktionary
(2.1) browiec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: browar (zakład przetwórstwa spożywczego zajmujący się produkcją piwa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. piwo
Wiktionary
Browarek – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Kroczyce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka dorzecza Pilicy, Białka.
Wikipedia
przym. browarniczy
Wiktionary
żartobliwie: spędzanie czasu na piciu piwa
SJP.pl
potocznie:
1. zakład produkujący piwo;
2. lokal serwujący produkowane na miejscu piwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozlewnia piwa
Wiktionary
wykorzystywany w procesie warzenia piwa (np. drożdże browarniane), związany w jakiś sposób z browarnictwem lub browarnikiem (np. cech browarniany); browarniczy, browarny, piwowarski
SJP.pl
dział przemysłu zajmujący się produkcją piwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) produkcja piwa na skalę przemysłową
Wiktionary
rzecz. browar mzw./mrz.
Wiktionary
wykorzystywany w procesie warzenia piwa (np. drożdże browarnicze), związany w jakiś sposób z browarnictwem lub browarnikiem (np. cech browarniczy); browarniany, browarny, piwowarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący browarnictwa
Wiktionary
IPA: ˌbrɔvarʲˈɲit͡ʃɨ, AS: brovarʹńičy
Wiktionary
rzecz. browar m., browarek m., browarnictwo n., browarnik m.
przym. browarniany, browarny, browarowy
Wiktionary
osoba pracująca w browarnictwie (piwowarstwie, przemyśle spożywczym zajmującym się warzeniem piwa i jego dystrybucją na rynek); piwowar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) właściciel lub zarządca browaru
Wiktionary
Browarnik – właściciel lub osoba zarządzająca browarem. Słowo to zostało utworzone od rzeczownika browar z dodatkiem formantu -nik. Powstały wyraz może oznaczać również osobę działającą w przemyśle browarniczym, pracującą w browarze. W odróżnieniu od piwowara, który bezpośrednio zajmuje się warzeniem piwa, browarnik nie jest określeniem zawodu lub funkcji, lecz osoby związanej z przemysłem browarniczym.
Wikipedia
rzecz. browar mzw./mrz.
Wiktionary
wykorzystywany w procesie warzenia piwa (np. drożdże browarne), związany w jakiś sposób z browarnictwem lub browarnikiem (np. cech browarny); browarniany, browarniczy, piwowarski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Browarami, dotyczący Browarów
Wiktionary
rzecz. Browary mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Ukrainie, siedziba rejonu browarskiego, w obwodzie kijowskim
Wiktionary
Browary ( Бровари; wcześniej także Броварі "Browari") – miasto na północnej Ukrainie; stolica rejonu browarskiego w obwodzie kijowskim.
Jest drugim pod względem powierzchni miastem w aglomeracji kijowskiej.
W mieście rozwinął się przemysł metalurgii nieżelaznej, drzewny oraz dziewiarski.
Wikipedia
IPA: brɔˈva.rɘ
Wiktionary
przym. browarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. piwowar
Wiktionary
IPA: ˈbrɔvaʃ, AS: brovaš
Wiktionary
potocznie: piwo; browar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. piwo
Wiktionary
(1.1) Idziesz na browca?
Wiktionary
IPA: ˈbrɔvʲjɛt͡s, AS: brovʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) piwo, pot. browar, slang. bro
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: brałni] ciemnobrązowe ciasto z gorzkiej czekolady, mąki, jajek i cukru, często także z bakaliami i orzechami
SJP.pl
Brownie ("wym." brauni) – ciasto czekoladowe typowe dla kuchni amerykańskiej. Nazwa pochodzi od charakterystycznego, ciemnobrązowego koloru wypieku (z brown = brązowy).
Ciasto przygotowuje się z gorzkiej czekolady, jajek, cukru, masła i niewielkiej ilości mąki. []
Wikipedia
[czytaj: brauning] marka ręcznego pistoletu automatycznego i firma; Brauning
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki, płaski, poręczny pistolet szybkostrzelny, w okresie międzywojennym popularny jako broń „kieszonkowa”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siedział ukosem, by nie naciskać tylnej kieszeni, którą rozpychał browning.
(1.1) Na biurku, prawie niewidoczny poza żółtym kręgiem lampy, leżał mały, czarny browning.
Wiktionary
(1.1) brauning; gw. Warszawa bronek
Wiktionary
[czytaj: brałzer] program komputerowy służący do przeglądania stron internetowych; przeglądarka internetowa
SJP.pl
Josip Broz-Tito (1892-1980) - polityk jugosłowiański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. bruzda
Wiktionary
IPA: ˈbrɔzda, AS: brozda
Wiktionary
[czytaj: broz-ilian] depilowanie męskich miejsc intymnych; boyzylian, boyzilian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. wodzionka; zupa z chleba zalanego wrzącą wodą z dodatkiem czosnku i tłuszczu, np. smalcu
Wiktionary
1. narzędzie walki; oręż;
2. formacja wojskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;
(1.2) środek lub sposób walki
(1.3) formacja wojskowa
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp., rozk. od bronić
Wiktionary
Broń – ogół środków technicznych przeznaczonych do zamierzonego rażenia celu, tj. obezwładniania lub zabijania ludzi i zwierząt, niszczenia obiektów materialnych itp.
W szerszym znaczeniu do broni zalicza się także jej nierażące odpowiedniki – broń ćwiczebną (do nauki obsługi) i sportową (do rywalizacji sportowej) oraz ogół środków służących do obrony przed rażeniem – broń ochronną.
Wikipedia
(1.1) Ta broń ma dużą siłę rażenia.
(1.2) Najlepsza broń to nagłe natarcie.
(1.3) Dywizja czołgów to najskuteczniejsza broń.
(2.1) Piesku, broń pana.
Wiktionary
IPA: brɔ̃ɲ, AS: brõń
Wiktionary
(1.1) uzbrojenie, oręż, rynsztunek
Wiktionary
Brończyn – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki.
W latach 1954–1958 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brończyn, po jej zniesieniu w gromadzie Borysławice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego; wcześniej, od 1938 r. do 31 maja 1975, z przerwą na okupację niemiecką, do województwa poznańskiego i powiatu kaliskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niewielka sieć używana do łowienia ptaków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
drąg zatknięty w brogu, stanowiący jego ośrodek
SJP.pl
Brożyna (niem. "Karlsberg", 570 m n.p.m.) – góra w środkowej części Gór Ołowianych, kończąca niewielki grzbiecik odchodzący na południe od Ołowianej, w paśmie Gór Kaczawskich.
Zbudowana jest z zieleńców i łupków zieleńcowych oraz łupków kwarcowo-skaleniowych, amfibolitów, fyllitów i fyllitów grafitowych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Brożówka ( Gansenstein) – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Kruklanki. Leży nad jeziorem Brożówka,
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
brrr;
1. wykrzyknik wyrażający uczucie wstrętu lub obrzydzenia;
2. wykrzyknik wyrażający uczucie zimna; drr, drrr
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. dźwięk wydawany, podczas trzęsienia się (np. z zimna lub ze strachu)
(1.2) dźwięk. odgłos wyrażający odrazę, wstręt względem czegoś
Wiktionary
(1.1) Jest zimno. Pucio się trzęsie: brr!
Wiktionary
brr;
1. wykrzyknik wyrażający uczucie wstrętu lub obrzydzenia;
2. wykrzyknik wyrażający uczucie zimna; drr, drrr
SJP.pl
[czytaj: be-er-TE] (skrót od: Brutto Register Tonage) tona rejestrowa brutto - oznaczenie pojemności statku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bru:s]
1. obce imię męskie;
2. obce nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bakteria wywołująca brucelozę
SJP.pl
przewlekła, zakaźna, bakteryjna choroba zwierząt głównie hodowlanych mogąca przenosić się na ludzi (zoonoza); gorączka maltańska; choroba Banga; gorączka falująca; gorączka kozia; gorączka skalna; gorączka gibraltarska; gorączka Rio-grande
SJP.pl
Bruceloza (łac. "Brucellosis" lub "Abortus epizooticus") – przewlekła i zakaźna bakteryjna choroba różnych gatunków zwierząt domowych i dzikich, jak również człowieka. Choroba ta u człowieka znana jest również pod nazwami: gorączka maltańska, choroba Banga, gorączka falująca, gorączka kozia, gorączka skalna, gorączka gibraltarska, gorączka Rio Grande.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z brucelozą, dotyczący brucelozy
Wiktionary
rzecz. bruceloza ż., brucela ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejon jaworowski;
Wiktionary
przym. bruchnalski
Wiktionary
(1.1) Ternowycia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: brükner] nazwisko, np. Aleksander Brückner (1856 - 1939), polski filolog i historyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. męska kamizelka w stroju góralskim
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) U górali śląskich zwyczajowo pan młody zdejmował swój czerwony kawalerski bruclik i zakładał czarny, jaki nosili starsi gospodarze.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. brukselski, z Brukseli
Wiktionary
alkaloid z grupy strychniny, zawierający w cząsteczce ugrupowanie benzopirolu; substancja krystaliczna, rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych
SJP.pl
Brucyna – alkaloid indolowy występujący w nasionach kulczyby, pochodna strychniny. Substancja krystaliczna, o temperaturze topnienia 178 °C. Jest rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych.
Wykazuje silnie toksyczne działanie na organizm. Działa 50-krotnie słabiej niż strychnina. Ze względu na bardzo gorzki smak stosowana jest jako wskaźnik goryczy.
Wikipedia
minerał, wodorotlenek magnezu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. rzadki minerał z gromady wodorotlenków magnezu, wykorzystywany m.in. do otrzymywania magnezu i produkcji materiałów ogniotrwałych;
Wiktionary
Brucyt – rzadki minerał z gromady wodorotlenków Mg(OH)2.
Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego mineraloga Archibalda Bruce’a, który po raz pierwszy opisał ten minerał (1777–1818).
Wikipedia
(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
Wiktionary
przym. brucytowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zanieczyszczenie, brak czystości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś
(1.2) przen. wina, grzech lub wyrządzone zło
Wiktionary
Zobacz też: "Brud" – brytyjski film fabularny z 2013 roku.
Brud – ogólne określenie wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń osiadłych na jakiejkolwiek powierzchni.
Brud gromadzący się na ciele człowieka zwykle jest mieszaniną sadzy, krzemionki (SiO2), soli mineralnych oraz substancji pylistych. Cząstki te zlepione są pozostałościami potu (głównie tłuszczami i białkami).
Wikipedia
(1.1) W tych szafkach jest tyle brudu, że aż mnie mdli.
(1.2) Nie ma co wyciągać starych brudów na wierzch.
Wiktionary
IPA: brut, AS: brut
Wiktionary
rzecz. brudas m., brudzenie n., zabrudzenie n., brudownik m.
przym. brudny
przysł. brudno
czas. brudzić ndk., pobrudzić dk., zabrudzać ndk., zabrudzić dk.
Wiktionary
(1.1) nieczystość, zanieczyszczenie, pot. wulg. gnój, syf
Wiktionary
potocznie: człowiek brudny, zaniedbany, nieporządny; flejtuch, fleja, niechluj, niechluja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie
(1.2) pogard. osoba o ciemnej karnacji
(1.3) pogard. slang. osoba należąca do subkultury metalowej lub punkowej
Wiktionary
(1.1) Umyj się w końcu, brudasie.
(1.2) Ostatnio na straganach jest coraz więcej brudasów z podrabianymi towarami.
(1.3) Co weekend w parku spotykają się jakieś brudasy i chleją jabole.
Wiktionary
IPA: ˈbrudas, AS: brudas
Wiktionary
rzecz. brud m., brudownik m., brudzenie n., zabrudzenie n.
:: zdrobn. brudasek m.
:: fż. brudaska ż.
czas. ubrudzić dk., brudzić ndk.
przym. brudny, brudnawy
przysł. brudno
Wiktionary
(1.1) flejtuch, fleja, niechluj, kocmołuch, abnegat, syfiarz; reg. pozn. szuszwol
(1.2) czarnuch
Wiktionary
ekspresywnie: brudas - człowiek brudny, zaniedbany, nieporządny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pieszcz. o brudnym dziecku
Wiktionary
IPA: bruˈdasɛk, AS: brudasek
Wiktionary
rzecz. brudas m., brudaska ż., brud m., brudzenie n., zabrudzenie n.
przym. brudny
przysł. brudno
czas. ubrudzić
Wiktionary
potocznie: kobieta brudna, zaniedbana, nieporządna; flejtucha, fleja, niechluja, syfiara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. kobieta o ciemnej karnacji
Wiktionary
zdrobnienie od: brud
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: brud
Wiktionary
[czytaj: BRUderszaft] ceremoniał ustanawiający wzajemne mówienie sobie po imieniu i przejście "na ty"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwyczaj poprzedzający zwracanie się do kogoś po imieniu, polegający na wspólnym wypiciu przez dwie osoby kieliszka alkoholu i pocałunku w policzek;
Wiktionary
Bruderszaft, inaczej brudzio (z niem. "Bruderschaft" – braterstwo) – ceremoniał poprzedzający przejście jego uczestników "na ty" (po imieniu), rezygnując ze zwrotów grzecznościowych "Pan", "Pani". Odbywa się on często przy wspólnym wypiciu kieliszka alkoholu. Czasem dodawany jest do tego pocałunek.
Wikipedia
IPA: bruˈdɛrʃaft, AS: bruderšaft
Wiktionary
(1.1) brudzio
Wiktionary
lekko brudny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieco brudny
Wiktionary
przym. brudny
przysł. brudnawo, brudno
rzecz. brudas mos./mzw.
Wiktionary
motyl nocny średniej wielkości, białawy lub brunatny, którego gąsienice żywią się liśćmi drzew i krzewów, wyrządzając znaczne szkody
SJP.pl
motyl nocny średniej wielkości, białawy lub brunatny, którego gąsienice żywią się liśćmi drzew i krzewów, wyrządzając znaczne szkody
SJP.pl
Brudnice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Żuromin. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego. Istnieje tu stara elektrownia wodna oraz tama.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
podrodzina motyli z rodziny mrocznicowatych; brudnice
SJP.pl
Brudnicowate, brudnice (Lymantriinae) – podrodzina motyli z rodziny mrocznicowatych. Obejmuje około 2500 gatunków. Kosmopolityczna. Samice miewają zredukowane skrzydła, a niekiedy także odnóża. Samce dobrze latają, często także w dzień. Na ciałach gąsienic występują brodawki i różnej budowy szczecinki. Liczne gatunki notowane jako szkodniki drzew i krzewów.
Wikipedia
o cechach brudnicowatych (podrodzina motyli)
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: brudno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: brudny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) będąc pozbawionym czystości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy byłeś kiedyś w Kutnie na dworcu w nocy? Jest tak brudno i brzydko, że pękają oczy.
Wiktionary
rzecz. zabrudzenie n., brudzenie n., brudasek mzw., brud mrz., brudas mos., brudaska ż.
czas. brudzić, ubrudzić
przym. brudny, brudnawy
temsłow. brudno-
Wiktionary
(1.1) nieczysto
Wiktionary
biały o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru białego z odcieniem szarym
Wiktionary
(1.1) Płatki wewnątrz są przeważnie żółtawe lub brudnobiałe, a z wierzchu szarofioletowe.
Wiktionary
czerwony o brunatnym odcieniu; brunatnoczerwony
SJP.pl
fioletowy o brudnym odcieniu
SJP.pl
niebieski o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tekst roboczy
(1.2) zeszyt do zapisywania notatek, tekstów roboczych;
Wiktionary
Brudnopis, brulion – rodzaj notesu służący do zapisywania notatek „na brudno”, czyli w sposób nieoficjalny; również tekst napisany „na brudno”.
Notatki takie są przeznaczone tylko dla piszącego, więc nie są one zbyt rozbudowane. Często charakteryzują się prostym stylem. Niekiedy brudnopis jest stosowany do zapisywania tekstów przed ich przepisaniem „na czysto”. Bywa czasem zbiorem prostych rysunków i szkiców.
Wikipedia
(1.1) Piszę tak nieczytelnie w swoim brudnopisie, że jedynie ja jestem w stanie siebie odczytać.
(1.2) Nauczyciel dyktował notatkę, a uczniowie pilnie przepisywali jego słowa do swoich brudnopisów.
Wiktionary
IPA: brudˈnɔpʲis, AS: brudnopʹis
Wiktionary
przym. brudnopisowy
Wiktionary
(1.1) szkic, konspekt, brulion
(1.2) notatnik, brulion
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brudnopisem, dotyczący brudnopisu
Wiktionary
rzecz. brudnopis m.
Wiktionary
popielaty o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
różowoczerwony o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
różowy o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) różowy o brunatnym odcieniu
Wiktionary
szary o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu; buroszary
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru szarego z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Angina Plauta-Vincenta to choroba bakteryjna dotykająca głównie mężczyzn. Charakteryzuje ją brudnoszary nalot na migdałku (zwykle zaatakowany jest tylko jeden).
Wiktionary
bylina z rodziny toinowatych, o pięcioramiennych kwiatach wydzielających zapach padliny; zamszyca, stapelia
SJP.pl
zielony o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru zielonego z brunatnym lub szarym odcieniem
Wiktionary
żółty o brudnym (szarawym lub brunatnym) odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru żółtego o odcieniu „przybrudzonym” kolorem szarym lub brunatnym
Wiktionary
(1.1) Retz patrzył z szalupy na nadbudówkę śródokręcia, z której zaczęły wydobywać się chmury brudnożółtego dymu.
Wiktionary
1. pełen brudu, pokryty brudem, nieczysty;
2. odznaczający się bledszym odcieniem jakiejś barwy;
3. taki, który działa nieetycznie, nieuczciwie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
(1.2) pot. naganny, niezgodny z normami etycznymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po pracy na polu jego buty były tak brudne, że postanowił je zdjąć przed wejściem do domu.
(1.2) Marek zawsze miał tendencję do angażowania się w brudne interesy.
Wiktionary
IPA: ˈbrudnɨ, AS: brudny
Wiktionary
rzecz. brud m., brudas m., brudasek m., brudownik m., brudzenie n., zabrudzenie n.
czas. brudzić ndk., ubrudzić dk., zabrudzić dk., wybrudzić dk., nabrudzić dk.
przysł. brudno
przym. brudnawy
Wiktionary
(1.1) zabrudzony, zanieczyszczony; gw. Górny Śląsk zmazany; pot. uświniony, pot. zasyfiony; wulg. upierdolony, wulg. ujebany
(1.2) grzeszny, nieuczciwy, niemoralny, nieprzyzwoity
Wiktionary
pomieszczenie na składanie brudnej bielizny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) magazyn na brudną pościel, bieliznę itp., zwykle w szpitalu
(1.2) pomieszczenie, w którym odbywa się mycie i przechowywanie kaczek i basenów szpitalnych
Wiktionary
IPA: bruˈdɔvʲɲik, AS: brudovʹńik
Wiktionary
czas. zabrudzić, ubrudzić
rzecz. brud mrz., brudas mos., brudzenie n.
przym. brudny
Wiktionary
1. śmiecie, nieczystości;
2. zabrudzona bielizna, ubranie;
3. nieuczciwe postępowanie; nieuczciwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. brudne ubrania, brudna bielizna
(1.2) śmiecie, odpadki, nieczystości, odchody
(1.3) przen. niemoralność, nieuczciwe postępowanie, zło
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: brud
Wiktionary
(1.1) Odłóż te spodnie do brudów.
Wiktionary
IPA: ˈbrudɨ, AS: brudy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brudzić.
Wiktionary
rzecz. zabrudzenie n., brud mrz., brudasek mzw., brudownik mrz., brudas mos.
czas. ubrudzić, brudzić ndk., zabrudzić dk., nabrudzić dk., pobrudzić dk., przybrudzić dk., wybrudzić dk.
przym. brudny
przysł. brudno
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brudzewka
Wiktionary
(1.1) Kilku brudzewczan poparło pomysł sołtysa.
Wiktionary
rzecz. Brudzewek mrz.
:: fż. brudzewczanka ż.
przym. brudzewecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brudzewka
Wiktionary
(1.1) Na dyskotece Oskar poznał jedną miłą brudzewczankę o niebieskich oczach.
Wiktionary
rzecz. Brudzewek mrz.
:: fm. brudzewczanin mos.
przym. brudzewecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brudzewka, związany z Brudzewkiem
Wiktionary
(1.1) Na brudzeweckim przystanku rozegrał się dramat.
Wiktionary
rzecz. Brudzewek mrz., brudzewczanin mos., brudzewczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz;
Wiktionary
Brudzewek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Chocz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
(1.1) W piątek 13 maja w Brudzewku będzie bezpłatne badanie wzroku.
Wiktionary
rzecz. brudzewczanin mos., brudzewczanka ż.
przym. brudzewecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brudzewa
(1.2) osoba pochodząca z Brudzewa, urodzona w Brudzewie
Wiktionary
(1.1) Bez wątpienia najsłynniejszym brudzewianinem jest Wojciech z Brudzewa.
(1.2) Zygmunt, rodowity brudzewianin, mieszka teraz gdzieś pod Kętrzynem.
Wiktionary
rzecz. Brudzew m.
:: fż. brudzewianka ż.
przym. brudzewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brudzewa
(1.2) kobieta pochodząca ze Brudzewa, urodzona w Brudzewie
Wiktionary
(1.2) Dorota, rodowita brudzewianka, mieszka teraz gdzieś pod Bartoszycach.
Wiktionary
rzecz. Brudzew m.
:: fm. brudzewianin m.
przym. brudzewski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Brudzew
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brudzewa, związany z Brudzewem
Wiktionary
rzecz. Brudzew m., brudzewianin m., brudzewianka ż.
Wiktionary
brudziec sosnowy, brudziec zwyczajny - gatunki pluskwiaków z rodziny brudźcowatych
SJP.pl
potoczne, żartobliwe zdrobnienie od: bruderszaft
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. bruderszaft
Wiktionary
(1.1) Na wieczorku zapoznawczym było tak miło, że wypiłam brudzia z połową turnusu.
Wiktionary
IPA: ˈbrud͡ʑɔ, AS: bruʒ́o
Wiktionary
zanieczyszczać, śmiecić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pobrudzić, ubrudzić)
(1.1) czynić brudnym, pokrywać brudem
czasownik zwrotny niedokonany brudzić się (dk. pobrudzić się, ubrudzić się)
(2.1) pokrywać samego siebie brudem
Wiktionary
rzecz. brud m., brudas mos., brudaska ż., zabrudzenie n., brudzenie n.
czas. pobrudzić dk., ubrudzić dk., wybrudzić dk., nabrudzić dk.
przym. brudny
przysł. brudno
Wiktionary
(1.1) plamić, zanieczyszczać, walać, paskudzić, daw. brukać, daw. kalać, pot. tytłać, pot. babrać, ślabrać, ciorać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Brudzowice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim w powiecie będzińskim, w gminie Siewierz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
o cechach brudźcowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
Brudźcowate (Rhyparochromidae) – rodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i nadrodziny Lygaeoidea. Obejmuje około 1850 opisanych gatunków. Rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Większość to fitofagi wysysające nasiona roślin, ale spotyka się też w tej rodzinie hematofagię kręgowców oraz okazjonalne drapieżnictwo na stawonogach.
Wikipedia
o cechach brudźcowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
[czytaj: bröchel, brechel albo brojgel] nazwisko, np. Piotr (albo Peter) Bruegel (ok. 1528-69), malarz niderlandzki; Breughel
SJP.pl
Bruegel – Bruegel – to niezależny, europejski, ekonomiczny "think tank" z siedzibą w Brukseli, którego działalność skupia się głównie na badaniach z zakresu polityki gospodarczej i ekonomii. Bruegel funkcjonuje w oparciu o zarządzanie i finansowanie z państw członkowskich Unii Europejskiej, międzynarodowych korporacji oraz innych instytucji.
Wikipedia
[czytaj: brechlowski, brochlowski, brojglowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Bruegla (Breughla) lub z nim związany; Breughlowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;
Wiktionary
Brugia (nld. "Brugge", wym. []; fr. "Bruges" []; niem. "Brügge") – miasto w północno-zachodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia oraz okręgu Brugia. Powierzchnia miasta wynosi 140,99 km², a liczba mieszkańców 1 stycznia 2024 r. wynosiła 119 869. Pod względem liczby mieszkańców jest największym miastem w prowincji.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam w Brugii srebrny naszyjnik dla Latiki.
(1.1) Zwiedzimy Brugię z miejscowym przewodnikiem, który mówi po polsku.
Wiktionary
rzecz. brugijczyk mos., brugijka ż.
przym. brugijski
Wiktionary
mieszkaniec Brugii (miasta w Belgii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brugii; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) R. Mols uważa, że J. Toussaert był zbyt oszczędny, gdy chodzi o wyliczenie łyków wina, które przeciętny brugijczyk XV wieku mógł skonsumować.
Wiktionary
rzecz. Brugia ż.
:: fż. brugijka ż.
przym. brugijski
Wiktionary
mieszkanka Brugii (miasta w Belgii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brugii; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Brugia ż.
:: fm. brugijczyk mos.
przym. brugijski
Wiktionary
przymiotnik od: Brugia (miasto w Belgii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brugią, dotyczący Brugii, pochodzący z Brugii
Wiktionary
rzecz. brugijka ż., brugijczyk mos., Brugia ż.
Wiktionary
jeden z największych dinozaurów
SJP.pl
Bruhatkajozaur ("Bruhathkayosaurus") – wątpliwy rodzaj dinozaura żyjącego w późnej kredzie na terenach subkontynentu indyjskiego. Zawiera jeden gatunek - "B. matleyi". Najpewniej był to teropod, przy czym do tego rodzaju przypisywane były również kości zauropoda, uznawane za należące do jednego z największych znanych dinozaurów. Wszystkie znane skamieniałości uległy zniszczeniu.
Wikipedia
kierunek w muzyce XX wieku, charakteryzujący się dużą dynamiką i wykorzystaniem dźwięków o charakterystyce hałasu, zwłaszcza o nieokreślonej wysokości
SJP.pl
Br
Wikipedia
nawierzchnia drogowa z kamienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;
(1.2) geol. kamienista pokrywa skorupy ziemskiej wytworzona w warstwach o składzie mieszanym na skutek wypłukania drobniejszych składników osadu
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Latarnia przewróciła się i rozbiła się o bruk.
Wiktionary
IPA: bruk, AS: bruk
Wiktionary
rzecz. brukowiec mrz., brukarz mos., brukarstwo n., brukowanie n., wybrukowanie n., zabrukowanie n.
czas. brukować ndk., wybrukować dk., zabrukować dk.
przym. brukowy, brukarski
Wiktionary
(1.1) kocie łby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przynoszenie ujmy komuś lub czemuś
(1.2) przest. czynienie brudnym
Wiktionary
rzecz. zbrukanie n.
czas. brukać ndk., zbrukać dk.
Wiktionary
(1.1) hańbienie, kalanie, plamienie
(1.2) brudzenie, plamienie
Wiktionary
przymiotnik od: brukarz
SJP.pl
zawód brukarza (pokrywanie, wykładanie brukiem)
SJP.pl
robotnik wykładający brukiem nawierzchnię drogi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik, robotnik, który zajmuje się układaniem bruku
Wiktionary
rzecz. bruk m., brukarstwo n., brukowanie n., wybrukowanie n., brukarka ż.
czas. brukować ndk., wybrukować dk.
przym. brukarski, brukowy
Wiktionary
1. nieetycznym postepowaniem przynosić ujmę czemuś nieskazitelnemu; plamić, kalać, zniesławiać;
2. czynić brudnym, brudzić, plamić
SJP.pl
1. dwuletnia roślina pastewna z rodziny krzyżowych; karpiel;
2. korzeń rośliny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. roślina jadalna lub pastewna z gatunku nazwa systematyczna|Brassica napus|var=rapifera|L.|ref=tak.;
(1.2) kulin. jadalny korzeń brukwi (1.1)
Wiktionary
Brukiew, karpiel, kwaki (nazwa regionalna na Podbeskidziu) ("Brassica napus" L. var. "napobrassica") – odmiana kapusty rzepak, roślina należąca do rodziny kapustowatych (krzyżowych). Nie rośnie dziko, występuje tylko w uprawie.
Wikipedia
(1.1) Moja babcia uprawiała brukiew.
(1.2) Wrzuć te brukwie do garnka.
Wiktionary
IPA: ˈbrucɛf, AS: bruḱef
Wiktionary
przym. brukwiowy
Wiktionary
(1.1) kwaki, kraków|karpiel.
Wiktionary
minerał, odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bardzo rzadki minerał z gromady tlenków;
Wiktionary
IPA: ˈbrucit, AS: bruḱit
Wiktionary
(1.1) brookit
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) układanie bruku
Wiktionary
IPA: ˌbrukɔˈvãɲɛ, AS: brukovãńe
Wiktionary
rzecz. bruk m., brukarstwo n., brukarz mos.
czas. brukować ndk.
przym. brukowy, brukarski
Wiktionary
czasownik
(1.1) układać bruk
(1.2) gw-pl|Warmia, Mazury. potrzebować
Wiktionary
(1.1) Wzniesiono także drugi szpital i teatr miejski, założono oświetlenie elektryczne ulic, brukowano jezdnie i chodniki.
Wiktionary
IPA: bruˈkɔvat͡ɕ, AS: brukovać
Wiktionary
rzecz. bruk m., brukarz m., brukowanie n.
czas. wybrukować
przym. brukarski, brukowy
Wiktionary
bulwarówka, szmatławiec, tabloid, piśmidło; pogardliwie:
1. gazeta podająca głównie wiadomości mało ważne, sensacyjne i nie zawsze prawdziwe; gazecidło;
2. czasopismo bezwartościowe, na niskim poziomie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pejor. publ. gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze
(1.2) kamień przeznaczony na bruk
Wiktionary
(1.1) W brukowcu ukazały się zdjęcia premiera podejrzanego na urlopie przez paparazzich.
Wiktionary
rzecz. bruk mrz.
przym. brukowy
Wiktionary
(1.1) tabloid, piśmidło, szmatławiec, bulwarówka, popołudniówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brukowe
Wiktionary
przym. brukowy
przysł. brukowo
Wiktionary
przymiotnik od: bruk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z brukiem, dotyczący bruku
(1.2) pot. mający charakter pospolity
(1.3) pot. odznaczający się wulgarnością
Wiktionary
(1.1) Marjusz wszedł do sali dolnej, zabrał beczułkę z prochem i korzystając z dymu i ciemnej mgły, zapełniającej wnętrze barykady, dotarł do brukowej nory, w którą zatkniętą była pochodnia.
(1.2) Szczegół z życia rudego Miguela wskazał prasie brukowej drogę do wyjaśnienia drażniącej zagadki.
(1.3) Nie przystoi na trybunie parlamentarnej używanie brukowego słownictwa.
Wiktionary
rzecz. bruk mrz., brukowiec mrz., brukarz mos., brukarstwo n., brukowanie n., wybrukowanie n., zabrukowanie n., brukowość ż.
czas. brukować ndk., wybrukować dk., zabrukować dk.
przym. brukarski
Wiktionary
(1.2) tandetny
(1.3) nieparlamentarny, podwórkowy, uliczny
Wiktionary
zbyt wiele miejsc pokrytych kostką brukową w przestrzeni publicznej; kostkoza
SJP.pl
stolica Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Belgii;
(1.2) przen. polit. władze Unii Europejskiej
Wiktionary
Bruksela ( Bruxelles, Ville de Bruxelles; Brussel, Stad Brussel; Brüssel, Stadt Brüssel) – stolica Belgii, miasto i gmina położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne. Aglomeracja brukselska (w sensie geograficznym) prócz obszaru dwujęzycznego Regionu Stołecznego Brukseli, w skład którego wchodzi Okręg Stołeczny Brukseli, obejmuje także pewną liczbę gmin flamandzkich. Siedziba administracyjna Regionu Flamandzkiego. Pod względem liczby mieszkańców jest największym miastem regionu stołecznego.
Wikipedia
(1.1) Bruksela jest siedzibą wielu instytucji europejskich.
(1.1) Niech Bruksela nie robi tego, co lepiej może zrobić Rzym.
Wiktionary
IPA: bruˈksɛla, AS: bruksela
Wiktionary
rzecz. brukselczyk mos., brukselka ż., brukselizm mrz.
przym. brukselski, podbrukselski
Wiktionary
mieszkaniec Brukseli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brukseli
Wiktionary
IPA: bruˈksɛlt͡ʃɨk, AS: brukselčyk
Wiktionary
rzecz. Bruksela ż., brukselka ż., brukselizm mrz.
:: fż. brukselka ż.
przym. brukselski
Wiktionary
pejoratywnie: wyraz lub zwrot zaczerpnięty z dokumentów Unii Europejskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. naleciałość językowa rodem z dokumentów biurokracji brukselskiej; napuszony styl wypowiedzi, pełen zagmatwanych zwrotów
Wiktionary
(1.1) Jej wypowiedzi upstrzone są brukselizmami.
Wiktionary
rzecz. Bruksela ż., brukselka ż., brukselczyk m.
przym. brukselski
Wiktionary
dwuletnia roślina warzywna z rodziny krzyżowych; kapusta brukselska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kulin. odmiana kapusty warzywnej;
(1.2) mieszkanka Brukseli
Wiktionary
(1.1) Brukselka z punktu widzenia historycznego jest względnie młoda, roślinę zaczęto hodować w pobliżu Brukseli „dopiero” w 1821 (tysiąc osiemset dwudziestym pierwszym) roku.
(1.2) Przebywając w Belgii poznał pewną sympatyczną brukselkę, która zaprosiła go i oprowadziła po stolicy.
Wiktionary
IPA: bruˈksɛlka, AS: brukselka
Wiktionary
rzecz. Bruksela ż.
:: fm. brukselczyk mos.
przym. brukselski, brukselkowy
Wiktionary
(1.1) kapusta brukselska
Wiktionary
przymiotnik od: Bruksela (stolica Belgii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brukseli, dotyczący Brukseli, pochodzący z Brukseli
(1.2) przen. związany z ośrodkiem decyzyjnym Unii Europejskiej
Wiktionary
(1.1) W założonym tu piśmie "Równość" ogłoszono w 1879 r. pierwszy program socjalistów polskich, opracowywany jeszcze w Warszawie, a z konspiracyjnych względów nazwany "brukselskim".
Wiktionary
IPA: bruˈksɛlsʲci, AS: brukselsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bruksela ż., brukselczyk mos., brukselka ż., brukselizm mrz.
Wiktionary
mimowolne zgrzytanie zębami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. stomat. mimowolne zaciskanie zębów,
Wiktionary
Bruksizm (z gr. βρυγμός, zgrzytać zębami) – jest to powtarzalne zaciskanie lub zgrzytanie zębami oraz napinanie lub wysuwanie żuchwy.
Wikipedia
IPA: ˈbrucɕism̥, AS: bruḱśism̦
Wiktionary
chowacz brukwiaczek - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
gęsta, pożywna zupa z brukwi
SJP.pl
związany z brukwią
SJP.pl
1. tekst pisany na brudno; brudnopis;
2. gruby zeszyt, zazwyczaj z twardą okładką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zeszyt do robienia notatek, zwykle gruby, w sztywnej okładce
(1.2) pierwotny szkic, tekst napisany na brudno, często z poprawkami i skreśleniami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrulʲjɔ̃n, AS: brulʹi ̯õn
Wiktionary
przym. brulionowy
rzecz. brulionik mrz.
Wiktionary
(1.1) zeszyt
(1.2) brudnopis, daw. raptularz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brulion
Wiktionary
rzecz. brulion m.
Wiktionary
związany z brulionem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zakłócenie telekomunikacyjne przejawiające się jako charakterystyczne buczenie w radioodbiornikach i telewizorach podłączonych do sieci elektrycznej; przydźwięk
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. …naśladujący odgłos pracy silnika samochodu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) telekom. zakłócenie objawiające się charakterystycznym buczeniem odbiorników podłączonych do sieci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Motorówka zrobiła "brum, brum".
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. strategia przetrwania zimna u niektórych gadów polegająca na dużym obniżeniu tempa metabolizmu bez zapadania w sen
Wiktionary
rzecz. brumowanie n.
czas. brumować ndk.
przym. brumacyjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brumacją, dotyczący brumacji
Wiktionary
rzecz. brumacja ż., brumowanie n.
czas. brumować ndk.
Wiktionary
[czytaj: brüMER] drugi miesiąc francuskiego kalendarza republikańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Brumaire (z fr. "brume" = 'gęsta mgła') – drugi miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, drugi miesiąc jesienny. Zaczynał się 22, 23 lub 24 października i trwał do 20, 21 lub 22 listopada.
Po brumaire następował miesiąc frimaire.
Wikipedia
[czytaj: brambi] koń gorącokrwisty wolno żyjący w australijskich rezerwatach
SJP.pl
Zobacz też: Brumby (Anglia) – miejscowość w Lincolnshire (Anglia).
Brumby lub Brumbee – zdziczałe konie australijskie, które pochodzą od wielu ras i typów koni oraz kuców, sprowadzonych na ten kontynent z wielu stron świata. Zwierzęta te człowiek uwalniał lub same uciekały do buszu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. kolor lub barwnik o barwie brunatnej;
2. dawniej: materiał w brunatnym kolorze
SJP.pl
powszelatek brunatek - gatunek motyla z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem barwy zbliżonej do brunatnej
Wiktionary
(1.1) Sąsiedzi pomalowali płot na brunatnawo.
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n., zbrunatnienie n.
czas. brunatnieć ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatnawy, brunatny
Wiktionary
zbliżony do brunatnego, nie do końca brunatny, prawie brunatny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) w kolorze podobnym do brunatnego
Wiktionary
(1.1) Miał na sobie za duży brunatnawy sweter.
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n., zbrunatnienie n.
czas. brunatnieć ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny
przysł. brunatnawo
Wiktionary
(1.1) brązowawy
Wiktionary
przedstawiciel jednego z typów glonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. wielokomórkowy glon morski o brunatnej plechaesze, tworzący gromadę protistów roślinopodobnych
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Pheosia|Hübner|ref=tak., rodzaj motyli z rodziny garbatkowatych
(1.3) wada drewna jako niejednolite zabarwienie bielastej części drewna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. brunatny
Wiktionary
przedstawiciel jednego z typów glonów
SJP.pl
Brunatnice ("Phaeophyta") – gromada protistów roślinopodobnych, zaliczanych do glonów.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) rzad. z użyciem barwy brunatnej
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n.
czas. brunatnieć ndk., brunatnić ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny
przysł. brunatno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: brunatnie, brunatno
SJP.pl
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: brunatny
SJP.pl
1. zabarwiać na kolor brunatny;
2. brunatnić się - odcinać się brunatną plamą od tła; być brunatnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geol. proces tworzenia się gleb brunatnych
(1.2) przybieranie barwy brunatnej
(1.3) zabarwianie czegoś na brunatno
(1.4) odróżnianie się brunatną barwą od tła
(1.5) polit. hist. przyjmowanie elementów ideologii faszystowskiej
Wiktionary
Br
Wikipedia
czas. brunatnić ndk., brunatnić się ndk., brunatnieć ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny, brunatnawy
przysł. brunatnawo, brunatnie, brunatno
Wiktionary
1. nabierać koloru brunatnego;
2. odróżniać się od tła brunatnym kolorem; brunatnić się;
3. przenośnie: nabierać cech powiązanych z neonazizmem, skrajną prawicą itp.
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbrunatnieć)
(1.1) przybierać barwę brunatną
(1.2) odróżniać się brunatną barwą od tła
(1.3) polit. hist. przyjmować elementy ideologii faszystowskiej
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n.
czas. brunatnić, zbrunatnieć dk.
przym. brunatny, brunatnawy
przysł. brunatnawo, brunatnie, brunatno
Wiktionary
(1.2) brunatnić się
Wiktionary
1. zabarwiać na kolor brunatny;
2. brunatnić się - odcinać się brunatną plamą od tła; być brunatnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zabarwiać na brunatno
czasownik zwrotny niedokonany brunatnić się (dk. brak)
(2.1) odróżniać się brunatną barwą od tła
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n.
czas. brunatnieć ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny
przysł. brunatnie, brunatno
Wiktionary
(2.1) brunatnieć
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem barwy brunatnej
Wiktionary
(1.1) W lesie zrobiło się brunatno i ponuro.
Wiktionary
rzecz. brunatnienie n.
czas. brunatnieć ndk., brunatnić ndk., zbrunatnieć dk.
przym. brunatny
przysł. brunatnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: brunatny i biały
Wiktionary
(1.1) Czy brunatno-biała para niedzwiedzi jest w ogóle możliwa?
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: brũnatno‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
w części czarny, w części brunatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brunatny i czarny
Wiktionary
(1.1) Brunatno-czarne kompozycje kwiatowe są rzadko spotykane.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔ‿ˈt͡ʃarnɨ, AS: brũnatno‿čarny
Wiktionary
złożony z dwóch kolorów: brunatnego i oliwkowego
SJP.pl
złożony z trzech kolorów: brunatnego, żółtego i rdzawego
SJP.pl
biały o brunatnym odcieniu
SJP.pl
brązowy o brunatnym odcieniu
SJP.pl
ceglasty o brunatnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ceglasty z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Budowlańcy zostawili mnóstwo brunatnoceglastych smug na elewacji.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔt͡sɛɡˈlastɨ, AS: brũnatnoceglasty
Wiktionary
czarny o odcieniu brunatnym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. mający kolor czarny o odcieniu brunatnym
Wiktionary
(1.1) Brunatnoczarne opary eliksiru wydobywały się z flakonu.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈt͡ʃarnɨ, AS: brũnatnočarny
Wiktionary
czerwony o brunatnym odcieniu; brudnoczerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Była łatwo rozpoznawalna po tej brunatnoczerwonej spince, z którą się nie rozstawała.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: brũnatnočervõny
Wiktionary
przym. czerwonobrunatny
Wiktionary
fioletowy o odcieniu brunatnym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru fioletowego o odcieniu brunatnym
Wiktionary
starzyk brunatnogłowy - amerykański ptak z rzędu wróblowych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brunatną głowę
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈɡwɔvɨ, AS: brũnatnogu̯ovy
Wiktionary
kasztanowy o brunatnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brunatne pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈpʲjurɨ, AS: brũnatnopʹi ̯ury
Wiktionary
brunatny o szarym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) popielaty z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Nie mogę zdrapać tego brunatnopopielatego osadu ze szklanki.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔpɔpʲjɛˈlatɨ, AS: brũnatnopopʹi ̯elaty
Wiktionary
rdzawy o odcieniu brunatnym
SJP.pl
rudy o odcieniu brunatnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) U starszych osobników można spotkać brunatnorude plamaamy na podgardlu.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈrudɨ, AS: brũnatnorudy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brunatne skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈskʃɨdwɨ, AS: brũnatnoskšydu̯y
Wiktionary
nieco szary o brunatnym odcieniu
SJP.pl
szary o odcieniu brunatnym; brązowoszary, bury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szary z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Po deszczu jego brunatnoszare futerko trzeba było zawsze dobrze wyczesać.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈʃarɨ, AS: brũnatnošary
Wiktionary
wiśniowy o brunatnym odcieniu
SJP.pl
zielony o odcieniu brunatnym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony z brunatnym odcieniem
Wiktionary
żółtozielony o brunatnym odcieniu
SJP.pl
żółty o odcieniu brunatnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty z brunatnym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Brzydzą ich brunatnożółte, wysokobiałkowe robaki, a ze smakiem zjadają spleśniałe sery.
Wiktionary
IPA: ˌbrũnatnɔˈʒuwtɨ, AS: brũnatnožuu̯ty
Wiktionary
(1.1) izabelowy
Wiktionary
mający rdzawy, rudawy kolor
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor ciemnobrązowy
(1.2) przen. nazistowski, narodowosocjalistyczny, hitlerowski, faszystowski
Wiktionary
(1.1) Wtem, gdy już był na pierwszym piętrze, otoczyło go kilku ludzi w brunatnych opończach, któremi zasłaniali kaftany w czarne i białe pasy.
(1.2) Po opanowaniu Czechosłowacji dyplomacja brunatna rozwinęła ożywioną działalność na szerokim froncie.
Wiktionary
IPA: brũˈnatnɨ, AS: brũnatny
Wiktionary
rzecz. brunatność ż., brunatnienie n., brunatnica ż.
czas. brunatnić ndk., brunatnieć ndk.
przym. brunatnawy
przysł. brunatno, brunatnawo, brunatnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Gostomia (powiat prudnicki). brązowy
Wiktionary
[czytaj: brancz] posiłek spożywany między śniadaniem a obiadem, zwykle o posiłku podawanym gościom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;
Wiktionary
Brunch ( breakfast + lunch) – posiłek jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem (w godzinach od 10 do 11:30), w czasie którego spożywa się produkty zarówno typowo śniadaniowe, jak i właściwe obiadom. Wywodzi się z tradycji anglosaskiej, ma wiele cech wspólnych z drugim śniadaniem, znanym w kuchni polskiej.
Wikipedia
(1.1) Goszcząc u Jadzi w Stanach, czasem zamawialiśmy typowy brunch w pobliskiej restauracji nad zatoką.
(1.1) Czym różni się drugie śniadanie od brunchu?
Wiktionary
zdrobnienie od: brunet; szczupły brunet
SJP.pl
państwo w Azji ze stolicą w Bandar Seri Begawan; Państwo Brunei Darussalam
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Brunei ( Brunei, Brunei Darussalam), oficjalnie Państwo Brunei Darussalam (malajski Negara Brunei Darussalam) – państwo położone w Azji Południowo-Wschodniej, na północnym wybrzeżu wyspy Borneo. Brunei graniczy z Malezją. Ma dostęp do Morza Południowochińskiego.
Wikipedia
(1.1) Brunei jest niewielkim państwem w północnej części wyspy Borneo.
Wiktionary
IPA: brũˈnɛji, AS: brũnei ̯i
Wiktionary
rzecz. Brunejczyk mos., Brunejka ż.
przym. brunejski
Wiktionary
(1.1) ofic. Państwo Brunei Darussalam, Sułtanat Brunei
Wiktionary
obywatel Brunei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Brunei
Wiktionary
IPA: brũˈnɛjt͡ʃɨk, AS: brũnei ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Brunei n.
:: fż. Brunejka ż.
przym. brunejski
Wiktionary
obywatelka Brunei
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Brunei
Wiktionary
IPA: brũˈnɛjka, AS: brũnei ̯ka
Wiktionary
rzecz. Brunei n.
:: fm. Brunejczyk mos.
przym. brunejski
Wiktionary
związany z Brunei
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Brunei
Wiktionary
IPA: brũˈnɛjsʲci, AS: brũnei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Brunejka ż., Brunejczyk mos., Brunei n.
Wiktionary
nazwisko, m.in.: Filippo Brunelleschi (1377-1446), architekt renesansu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czerwone wino toskańskie
SJP.pl
Brunello – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Varese.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 953 osoby, 953 os./km².
Wikipedia
brunera wielkolistna - ozdobna roślina pochodząca z Syberii; brunnera
SJP.pl
Br
Wikipedia
mężczyzna o czarnych włosach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek o włosach czarnego koloru
Wiktionary
Brunet – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Górnej Prowansji.
Wikipedia
(1.1) Jeden z tych ludzi był Anglikiem, drugi Francuzem; obydwaj szczupli, wysokiego wzrostu, jeden brunet, jako południowiec z Prowansji, drugi rudy jak prawdziwy gentleman z Lancashire.
Wiktionary
IPA: ˈbrũnɛt, AS: brũnet
Wiktionary
rzecz. bruneteczka ż.
:: zdrobn. brunecik m.
:: fż. brunetka ż., bruneta ż.
Wiktionary
żart. brunetka (kobieta)
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od: brunet
Wiktionary
rzecz. brunet mos., brunetka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: brunetka
SJP.pl
1. kobieta o czarnych włosach; czarnowłosa;
2. żartobliwie: pchła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta o włosach czarnego koloru
(1.2) daw. środ. polit. walizka w ciemnym kolorze służąca do transportu materiałów agitacyjnych (bibuły)
Wiktionary
(1.1) Spotkałem się wczoraj ze śliczną brunetką.
(1.1) Jednego dnia Kunegunda, przechadzając się wpodle zamku po małym lasku, który nazywano parkiem, ujrzała w gęstwinie doktora (…), jak dawał lekcję eksperymentalnej fizyki pokojówce jej matki, fertycznej brunetce, bardzo ładnej i niesrogiej.
Wiktionary
IPA: brũˈnɛtka, AS: brũnetka
Wiktionary
rzecz. bruneta ż., brunecik m.
:: fm. brunet m.
:: zdrobn. bruneteczka ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ducha Brunhildy widuje się w zamkowej wieży.
Wiktionary
brunnera wielkolistna - ozdobna roślina pochodząca z Syberii; brunera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
brunnera wielkolistna - ozdobna roślina pochodząca z Syberii; brunera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Kozakowice Górne,Poborszów,Wronin (powiat kędzierzyńsko-kozielski),Smolarnia (powiat krapkowicki),Opole,Chrząstowice (powiat opolski),Nakło (powiat opolski),Dzierżysławice. brunatny
(1.2) hipol. gw-pl|Chrząstowice (powiat opolski),Stare Budkowice,Dzierżysławice. gniady
(1.3) hipol. gw-pl|Łomna Górna,Pszczyna,Bytom,Żędowice. o ciężkim do określenia kolorze
(1.4) gw-pl|Mechnica,Dzierżysławice. o człowieku: opalony na śniado
Wiktionary
Giordano Bruno (1548-1600), włoski filozof, dominikanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bruno pojechał z Jasiem na narty.
Wiktionary
IPA: ˈbrũnɔ, AS: brũno
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Brunonik mos., Brunio mos., Brunik mos., Brunonek mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
(1.1) Witek z Brunonem uzbierali 3087 złotych.
(1.1) W parafii św. Brunona z Kwerfurtu rozpoczynają się rekolekcje wielkopostne.
Wiktionary
IPA: ˈbrũnɔ̃n, AS: brũnõn
Wiktionary
rzecz. Bruno m.
:: zdrobn. Brunonek mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Brunonek
Wiktionary
zdrobnienie od: Brunon (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Brunon
Wiktionary
(1.1) Brunonku, pomóż dziadziowi wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Brunon mos., Bruno mos.
Wiktionary
Brunon z małżonką; Brunonowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Brunona lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mlecz. spoż. rodzaj norweskiego sera produkowanego z serwatki mleka krowiego i koziego, o słodkim smaku z nutą karmelu;
Wiktionary
Brunost, brązowy ser norweski – rodzaj norweskiego sera, który jest produkowany z serwatki mleka krowiego i koziego.
Brunost powstaje z serwatki, do której dodaje się mleko i następnie śmietanę, po czym mieszaninę gotuje się przez kilka godzin do odparowania wody, dzięki czemu laktoza krystalizuje się, a mieszanka gęstnieje i zamienia się w karmel, który nadaje charakterystyczny kolor, zapach i smak. Tak przygotowany produkt wlewa się do form i chłodzi. Sprzedawany jest w kostkach.
Wikipedia
przymiotnik od: Brunszwik, miasto w Niemczech
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brunszwikiem, dotyczący Brunszwiku
Wiktionary
Brunszwicki ("Brunświcki", "Braunschweigk") – polski herb szlachecki z indygenatu.
Wikipedia
rzecz. Brunszwik m., brunszwiczanin mos., brunszwiczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Brunszwika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brunszwiku
Wiktionary
rzecz. Brunszwik mrz.
:: fż. brunszwiczanka ż.
przym. brunszwicki
Wiktionary
mieszkanka Brunszwika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brunszwiku
Wiktionary
rzecz. Brunszwik mrz.
:: fm. brunszwiczanin mos.
przym. brunszwicki
Wiktionary
1. miasto w Niemczech; Braunschweig;
2. niemiecka kraina historyczna;
3. Nowy Brunszwik - prowincja w Kanadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. brunszwiczanin mos., brunszwiczanka ż.
przym. brunszwicki
Wiktionary
(1.1) daw. Brunświk
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Bruntal
Wiktionary
rzecz. Bruntal m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Rybnik,Opole,Bogacica,Przechód,Sowin (powiat nyski),Stara Jamka. brunatny
(1.2) gw-pl|Wronin (powiat kędzierzyńsko-kozielski),Januszkowice (powiat krapkowicki),Narok,Stare Siołkowice,Przechód,Stara Jamka. o umaszczeniu konia: gniade
(1.3) gw-pl|Przechód,Dzierżysławice. o człowieku: opalony na śniado
(1.4) gw-pl|Stara Jamka. o potrawie: przypieczony
Wiktionary
Bruny (niem. "Brune")– wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Wołczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Wikipedia
1. kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi metalowych; toczydło, osełka
2. grube drewno budulcowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. toczydło, kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: brus, AS: brus
Wiktionary
rzecz. bruśnik m., obrus m., brusiarz mos.
czas. bruszyć, pobruszyć
Wiktionary
(1.1) toczak
Wiktionary
[czytaj: bruskamente] określenie wykonawcze: szorstko
SJP.pl
[czytaj: brusketta] włoska grzanka posmarowana oliwą i roztartym czosnkiem, podawana z kozim serem lub sałatką pomidorową i świeżymi ziołami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoska przekąska w postaci grzanki posmarowanej oliwą i roztartym czosnkiem; często podawana z kozim serem lub sałatką pomidorową i świeżymi ziołami;
Wiktionary
Bruschetta [bruskétta] – rodzaj przekąski (wł. "antipasto") typowej dla Włoch.
Jest to grzanka z pieczywa posmarowanego oliwą i roztartym czosnkiem. Istnieje wiele jej odmian; najczęściej podawana jest z mieszaniną świeżo pokrojonych pomidorów i bazylii, również jako dodatek do niektórych zup.
Wikipedia
(1.1) Smak bruschetty możesz dowolnie modyfikować dodatkami.
Wiktionary
IPA: brusˈkɛtːa, AS: bruske•ta
Wiktionary
mały brus
SJP.pl
Brusek (zwany również Brunek, czes. "Brousek") – szczyt o wysokości 1115,9 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich.
Wikipedia
[czytaj: braszing] zabieg kosmetyczny polegający na powierzchniowym oczyszczaniu skóry twarzy
SJP.pl
mieszkaniec Brus (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brus (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. techn., także. gw-pl|Wojnowice, Rybnik, Strzebiń, Roszków (powiat raciborski). osoba zajmująca ostrzeniem narzędzi przy użyciu brusa; szlifierz
Wiktionary
rzecz. brus mrz., brusełka ż., bruśnik mos., bruszenie n.
:: zdrobn. brusek mrz., brusik mrz.
czas. brusić ndk., brusiować ndk.
Wiktionary
(1.1) bruśnik, szlifierz, ostrzyciel, wecownik, toczownik, gładzielniczy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ostrzyć brusem
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ostrzyć
(1.3) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokuczać, drażnić
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. brus mrz.
:: czas. nabrusić dk.
Wiktionary
→ Brusy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Broussonetia|L’Hér. ex Vent.|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych z rodziny morwowatych rosnących w Azji; jeden z gatunków tych roślin (brusonecja chińska, nazwa systematyczna|Broussonetia papyrifera|ref=tak.) stanowi surowiec do wyrobu papieru;
(1.2) bot. roślina z rodzaju brusonecja (1.1)
Wiktionary
Brusonecja, papierówka ("Broussonetia" L'Hér. ex Vent.) – rodzaj krzewów i drzew liściastych z rodziny morwowatych ("Moraceae"). Obejmuje 4 gatunki (w szerszym ujęciu dominującym w końcu XX wieku i na początku XXI – 7–8 gatunków). Rośliny te występują we wschodniej i południowo-wschodniej Azji – od północno-wschodnich Indii poprzez Półwysep Indochiński, Chiny kontynentalne i Tajwan po Japonię.
Wikipedia
(1.1) Jadalne owoce ma również (…) dwupienna brusonecja chińska (…).
Wiktionary
(1.1-2) papierówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. napierśnik
Wiktionary
IPA: ˈbruspwat, AS: bruspu̯at
Wiktionary
(1.1) bruzblach
Wiktionary
mała, górna kieszonka w marynarce na ozdobną chusteczkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zewnętrzna kieszonka w górnej części marynarki;
Wiktionary
Brustasza ( Brusttasche, od "Brust" „pierś” i "Tasche" „kieszonka”) – mała kieszonka zewnętrzna w marynarce.
Używana do noszenia poszetki. Często mylnie wkładany jest do niej bukiecik kwiatów, który powinien znajdować się w butonierce.
Wikipedia
(1.1) Jan poprawił tylko jedwabną poszetkę w brustaszy, lekko wygładził marynarkę i był gotów do wyjścia.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. świder
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk borek, borer, brustlajsta, świyder
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. świder
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk borek, borer, brustlaja, świyder
Wiktionary
1. kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi metalowych; toczydło, osełka
2. grube drewno budulcowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Brusy (dodatkowa nazwa w języku Brusë, Bruß, dawniej "Bruski") – miasto w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brusy. Brusy są położone w Borach Tucholskich na południowych Kaszubach.
W latach 1975–1998 miejscowość należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
(1.1) W zeszłym roku byłem na festiwalu kaszubskim w Brusach.
Wiktionary
IPA: ˈbrusɨ, AS: brusy
Wiktionary
mieszkaniec Brus (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brus (miasta w Polsce)
SJP.pl
Bruszczewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.
Wikipedia
Bruszewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Sokoły. Leży nad rzeczką Śliną.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia NMP w Sokołach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny wrzosowatych; jagoda tej rośliny; borówka brusznica, borówka wiecznozielona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zob. borówka brusznica.
Wiktionary
(1.1) A tam się czerwieniły wrzosiste pagórki, strojne w brusznice jakby w koralów paciorki.
Wiktionary
IPA: bruʃʲˈɲit͡sa, AS: brušʹńica
Wiktionary
(1.1) borówka czerwona, borówka brusznica, borówka, bruśnica, borówka jesienna, barszczownik
Wiktionary
przymiotnik od: brusznica
SJP.pl
minerał, uwodniony wodorofosforan wapnia
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. mielić, trzeć obracając brusem (w żarnach lub kole do ostrzenia)
Wiktionary
IPA: ˈbruʃɨt͡ɕ, AS: brušyć
Wiktionary
rzecz. brus m., bruśnik m., obrus m.
czas. pobruszyć
Wiktionary
[czytaj: brit] o szampanie: bardzo wytrawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o szampanie lub winie musującym: bardzo wytrawny
Wiktionary
Br
Wikipedia
człowiek brutalny, nadużywający swojej siły lub przewagi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek brutalny, agresywny, grubiański, nadużywający swojej przewagi nad słabszymi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To delikatna dziewczyna, a wyszła za mąż za takiego brutala.
Wiktionary
IPA: ˈbrutal, AS: brutal
Wiktionary
rzecz. brutalizacja ż., brutalność ż., brutalizm m., brutalizowanie n., zbrutalizowanie n.
:: fż. brutalka ż.
czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.
przym. brutalny
przysł. brutalnie
Wiktionary
(1.1) grubianin
Wiktionary
osoba postępująca jak brutal, traktująca kogoś brutalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brutalistyczne
Wiktionary
rzecz. brutalizm m., brutalność ż.
przym. brutalistyczny, brutalny
przysł. brutalistycznie, brutalnie
Wiktionary
nadawanie lub nabieranie cech brutalności
SJP.pl
1. skłonność do brutalizowania; brutalność;
2. oznaka brutalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. jeden z nurtów architektury późnego modernizmu;
(1.2) książk. brutalność
(1.3) książk. przejaw brutalności
Wiktionary
Brutalizm – nurt architektury późnego modernizmu powstały w końcu lat 40. XX wieku.
Przełomowym obiektem była szkoła w Hunstanton w Anglii zbudowana przez Petera i Alison Smithson w 1949. Miała ona wyeksponowaną stalową konstrukcję, nieotynkowane ceglane mury, odsłonięte belki stropowe i przewody instalacyjne.
Wikipedia
rzecz. brutalizacja ż., brutalność ż., brutal mos., brutalka ż., brutalizowanie n., zbrutalizowanie n., brutalistyczność ż., neobrutalizm m., brutalista m., brutalistka ż.
czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.
przym. brutalny, brutalski, brutalistyczny
przysł. brutalnie, brutalsko, brutalistycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie czegoś brutalnym
(1.2) przest. postępowanie w brutalny sposób
Wiktionary
rzecz. brutalizacja ż., brutalizm m., brutalność ż., brutal mos., brutalka ż.
czas. brutalizować ndk.
przym. brutalny, brutalski
przysł. brutalnie, brutalsko
Wiktionary
(1.1) brutalizacja, barbaryzowanie
Wiktionary
czynić coś brutalnym
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób brutalny, pełen przemocy
Wiktionary
(1.1) Zwyrodnialec brutalnie pobił bezbronnego człowieka, który w wyniku odniesionych obrażeń spędził w szpitalu kilka miesięcy.
Wiktionary
IPA: bruˈtalʲɲɛ, AS: brutalʹńe
Wiktionary
rzecz. brutal mos., brutalka ż., brutalność ż., brutalizm m., brutalizacja ż., brutalizowanie n., brutalistyczność ż.
czas. brutalizować ndk.
przym. brutalny, brutalski
przysł. brutalsko
Wiktionary
(1.1) przest. brutalsko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: brutalnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: brutalny
SJP.pl
brutalne postępowanie; skłonność do brutalnego zachowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy
Wiktionary
(1.1) Brutalność policji i jej przemoc, która w nieproporcjonalnie dużym stopniu jest wymierzona w osoby czarne i inne mniejszości, ma swoje korzenie w amerykańskim kapitalizmie.
Wiktionary
IPA: bruˈtalnɔɕt͡ɕ, AS: brutalność
Wiktionary
rzecz. brutal mos., brutalka ż., brutalizm mrz., brutalskość ż., brutalizacja ż., brutalizowanie n., brutalistyczność ż.
czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.
przym. brutalny, brutalski
przysł. brutalnie, brutalsko
Wiktionary
(1.1) brutalizm
Wiktionary
bezwzględny, grubiański;
1. zachowujący się bezwzględnie, grubiańsko;
2. będący oznaką bezwzględności, grubiaństwa
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) działający za pomocą siły, agresywny
(1.2) bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
(1.3) pokazujący brutalność
Wiktionary
(1.1) Brutalny faul został przeoczony przez sędziego.
(1.2) Taka jest brutalna prawda.
(1.3) To był brutalny film.
Wiktionary
IPA: bruˈtalnɨ, AS: brutalny
Wiktionary
rzecz. brutalność ż., brutalizacja ż., brutal mos., brutalka ż., brutalizm mrz., brutalizowanie n., brutalistyczność ż.
czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.
przym. brutalski
przysł. brutalnie, brutalsko
Wiktionary
(1.1-3) brutalski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia. narzeczona, panna młoda
Wiktionary
rzecz. fm. brutkan
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Warmia,Mazury,Ostródzkie. narzeczony, pan młody
Wiktionary
rzecz. brutkaństwo n.
:: fż. brutka ż.
czas. brutkanić się
przym. brutny
Wiktionary
ciężar danego towaru łącznie z opakowaniem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bez potrąceń
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) środ. kolej. pociąg towarowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cena liczona brutto.
(2.1) Spalinówka z ciężkim bruttem przejechała właśnie przez Bydgoszcz Główną.
Wiktionary
IPA: ˈbrutːɔ, AS: bru•to
Wiktionary
1. Marcus Iunius Brutus; (ok. 85-42 p.n.e.), polityk rzymski;
2. Lucius Iunius Brutus; (VI/V w. p.n.e.), wg tradycji rzymskiej przywódca powstania przeciw Tarkwiniuszowi Pysznemu;
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. toponim, nazwa wsi w województwie łódzkim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) I ty, Brutusie, przeciw mnie?
(2.1) Ilu mieszkańców ma Brutus?
Wiktionary
przym. Brutusowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. napierśnik
Wiktionary
IPA: ˈbruzblax, AS: bruzblaχ
Wiktionary
(1.1) bruspłat
Wiktionary
1. rowek wykonany w ziemi narzędziem rolniczym;
2. podłużne zagłębienie na jakiejś powierzchni;
3. głęboka zmarszczka na twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;
(1.2) anat. podłużne zagłębienie na powierzchni organu
(1.3) kosmet. głęboka zmarszczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Bruzda środkowa (…) oddziela płat czołowy półkul mózgowych od płata ciemieniowego.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bruzdka ż.
przym. bruzdowy
czas. bruzdować
Wiktionary
zdrobnienie od: bruzda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. zdrobn. od bruzda (rów wykonany pługiem)
(1.2) kosmet. zdrobn. od bruzda (zagłębienie na powierzchni)
(1.3) anat. zdrobn. od bruzda (zmarszczka na twarzy)
Wiktionary
(1.1) Przy należytym przygotowaniu roli pod buraki dobre wyniki daje siew redlicami o płaskim spodzie (…) w tym wypadku ciężka redlica ugniata dno bruzdki, a wysypujące się nasienie zostaje wgniecione w dno bruzdki.
(1.2) Rządca czerwieniał powoli, aż gdy nasiąknął krwią do bruzdek koło nosa, zakwitł prawie fioletowo
Wiktionary
rzecz. bruzdowanie n., bruzdkowanie n., bruzda ż.
czas. bruzdować
Wiktionary
pierwszy etap rozwoju zarodkowego; podział komórki jajowej na coraz mniejsze komórki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ciąg bruzdek na powierzchni czegoś
(1.2) biol. proces polegający na podziale zapłodnionej komórki jajowej człowieka lub zwierząt na szereg komórek potomnych
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. bruzda ż., bruzdka ż., bruzdownica ż.
czas. bruzdkować ndk.
przym. bruzdowaty
Wiktionary
(1.1) żłobkowanie
Wiktionary
bruzdkowiec zachodni - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
przymiotnik od: bruzdka
SJP.pl
glon, najczęściej jednokomórkowy, zaliczany do królestwa protistów; dinofit
SJP.pl
glon, najczęściej jednokomórkowy, zaliczany do królestwa protistów; dinofit
SJP.pl
Br
Wikipedia
1. rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych;
2. rodzaj grzybów z rodziny dzwonkówkowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
morski mięczak denny
SJP.pl
podgromada mięczaków z gromady bezpłytkowców; bruzdonogi
SJP.pl
Br
Wikipedia
kormoran bruzdodzioby - gatunek ptaka z rodziny kormoranów
SJP.pl
tasiemiec pasożytujący w jelicie cienkim ssaków rybożernych
SJP.pl
podgromada mięczaków z gromady bezpłytkowców; bruzdobrzuchy
SJP.pl
układ bruzd na powierzchni czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) układ bruzd na powierzchni czegoś
Wiktionary
rzecz. bruzda ż., bruzdka ż., bruzdownica ż.
czas. bruzdować ndk., bruzdkować ndk.
przym. bruzdowaty
Wiktionary
w kształcie bruzdy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zbruzdować)
(1.1) bud. wykonywać bruzdę
Wiktionary
rzecz. bruzda ż., bruzdka ż., bruzdowanie n.
Wiktionary
bruzdownica pędówka - niewielka błonkówka z rodziny pilarzowatych, szkodnik róż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Bruzdownica jest przydatna przy wykonywaniu instalacji elektrycznych.
Wiktionary
IPA: ˌbruzdɔvʲˈɲit͡sa, AS: bruzdovʹńica
Wiktionary
rzecz. bruzda ż., bruzdkowanie n., bruzdowanie n.
Wiktionary
narzędzie do tworzenia bruzd
SJP.pl
związany z bruzdą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) roln. związany z rowem podłużnym wykonanym w ziemi pługiem lub innym rolniczym narzędziem (zagłębienie między skibami, rów między zagonami)
Wiktionary
(1.1) Spotyka się u nas możliwości rozprowadzenia wody po polu systemem bruzdowym z potoków lub zbiorników wody wyżej położonych.
Wiktionary
rzecz. bruzda ż.
Wiktionary
młot jednostronny o długim i wąskim ostrzu do wycinania (wykuwania) bruzd
SJP.pl
1. robić bruzdy;
2. przeszkadzać komuś, psuć szyki, wchodzić w drogę
SJP.pl
czasownik
(1.1) przeszkadzać
Wiktionary
(1.1) Wszystko byłoby dobrze, ale szef zaczął nam bruździć.
Wiktionary
rzecz. brużdżenie
czas. nabruździć
Wiktionary
(1.1) przeszkadzać, robić przeszkody, rzucać kłody pod nogi, zakłócać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeszkadzanie
Wiktionary
czas. bruździć, nabruździć
Wiktionary
(1.1) przeszkadzanie, zakłócanie, szkodzenie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ochronny element owłosienia u ssaków, przeważnie człowieka
SJP.pl
Brwice (niem. "Blankenfelde") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna. Zamieszkuje ją 210 osób.
We wsi znajduje się XIII-wieczny, zabytkowy kościół parafialny pod wezwaniem św. Antoniego (Kl.V.-0/101/56 z dnia 27 lipca 1956). Budowla prostego kształtu otoczona zabytkowym, kamiennym murem.
Wikipedia
mieszkaniec Brwinowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brwinowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Brwinów
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Brwinów () – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brwinów, 25 km od centrum Warszawy. Miasto wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej.
Według danych zebranych przez przedstawicieli Głównego Urzędu Statystycznego z 31 grudnia 2019 r. miasto liczyło 13 698 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wojciech i Józefa zawarli małżeństwo dnia 3. czerwca 1838 r. w parafii Brwinów pod Warszawą, gdzie mieszkali rodzice panny młodej.
Wiktionary
IPA: ˈbrvʲĩnuf, AS: brvʹĩnuf
Wiktionary
przym. brwinowski
Wiktionary
związany z brwią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący brwi
Wiktionary
rzecz. brew ż.
Wiktionary
[czytaj: brajan] obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
(1.2) geogr. toponim, nazwa szeregu miejscowości w krajach anglojęzycznych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do mojej szkoły chodzi: dwóch Brajanów, Bryan i Brian.
Wiktionary
[czytaj: brajant] nazwisko, m.in. William Cullen Bryant (1794-1878) - amerykański pisarz; Kobe Bryant (1978-2020) - amerykański koszykarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Mołdawii;
Wiktionary
Bryczany ( Briceni) – miasto w północnej Mołdawii; stolica rejonu Bryczany; liczy 9 tysięcy mieszkańców. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Wikipedia
przym. bryczański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bryczanami, dotyczący Bryczan
Wiktionary
rzecz. Bryczany nmos.
Wiktionary
lekki, odkryty powóz konny
SJP.pl
spodnie do konnej jazdy, do kolan bufiaste, poniżej obcisłe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) jeźdz. wygodne, nie krępujące ruchów spodnie służące do jazdy konnej;
Wiktionary
Bryczesy – specjalne spodnie do jazdy konnej zapewniające swobodę ruchów, nieposiadające ciasnych szwów po wewnętrznej stronie nogawek (tam, gdzie nogi przylegają do siodła lub konia). Chronią przed obtarciami, pozwalają na wygodny i prawidłowy dosiad. Mogą być obcisłe i dokładnie opinać nogi jeźdźca (zwane wtedy rajtuzami, z niem. „Reithose”), lub bufiaste w części udowej, jak na przykład bryczesy kawaleryjskie.
Wikipedia
(1.1) Chodzę w bryczesach i długich butach, bo na razie innych nie mamy.
Wiktionary
IPA: brɨˈt͡ʃɛsɨ, AS: bryčesy
Wiktionary
lekki, odkryty powóz konny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lekki powóz konny bez zadaszenia, z miękkim siedzeniem z tyłu i miejscem dla woźnicy z przodu;
(1.2) pot. mot. pieszcz. samochód, najczęściej nowoczesny, godny podziwu
Wiktionary
Bryczka – czterokołowy pojazd zaprzęgowy, lekki, odkryty, resorowany, od XVIII wieku często używany w Polsce, na wsi, w celach gospodarczych i komunikacyjnych. W Europie Zachodniej bryczka była pojazdem podróżnym.
Aktualnie bryczki używa się głównie w celach turystycznych.
Wikipedia
(1.1) Magda i Rafał zajechali do ślubu bryczką.
(1.2) Marcin kupił niezłą bryczkę.
Wiktionary
IPA: ˈbrɨt͡ʃka, AS: bryčka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bryczuszka ż.
:: zgrub. bryka ż.
przym. bryczkowy
czas. brykać
Wiktionary
przymiotnik od: bryczka
SJP.pl
zdrobnienie od: bryczka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
współczesna gra karciana rozgrywana 52 kartami pomiędzy dwiema parami graczy, polegająca na zdobyciu maksymalnej ilości punktów, dzieląca się na dwie odmiany: brydż towarzyski i sportowy; bridż (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Znam zasady gry w brydża, ale jeszcze nie umiem licytować.
(1.1) Wypalimy po cygarze przy brydżu?
Wiktionary
IPA: brɨt͡ʃ, AS: bryč
Wiktionary
rzecz. brydżowiec mos., brydżysta mos., brydżystka ż.
:: zdrobn. brydżyk mrz.
przym. brydżowy
Wiktionary
nadmierne zainteresowanie brydżem
SJP.pl
urządzenie pokazujące kibicom mistrzostw brydżowych układ kart zawodników; bridżorama
SJP.pl
rzadko: amator brydża; bridżowiec, brydżysta, bridżysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) karc. osoba grająca w brydża
Wiktionary
rzecz. brydż mzw., brydżyk mzw., brydżysta mos., brydżystka ż.
przym. brydżowy
Wiktionary
(1.1) brydżysta
Wiktionary
przymiotnik od: brydż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) karc. dotyczący brydża, związany z brydżem
Wiktionary
(1.1) Władze zatwierdziły nowy statut organizacji brydżowej istniejącej od 1919 roku.
Wiktionary
rzecz. brydż mzw., brydżyk mzw., brydżowiec mos., brydżysta mos., brydżystka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: brydż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. pieszcz. o brydżu
Wiktionary
(1.1) A może strzelimy partyjkę brydżyka?
Wiktionary
rzecz. brydż mzw., brydżowiec mos., brydżysta mos., brydżystka ż.
przym. brydżowy
Wiktionary
osoba grająca w brydża; bridżysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) karc. mężczyzna grający w brydża
Wiktionary
(1.1) Polscy brydżyści zdobywają medale na mistrzostwach Europy.
Wiktionary
rzecz. brydż mzw., brydżyk mrz., bridge m.
:: fż. brydżystka ż.
przym. brydżowy
przysł. brydżowo
Wiktionary
kobieta grająca w brydża; bridżystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karc. kobieta grająca w brydża
Wiktionary
(1.1) Kolejny raz polskie brydżystki zdobywają medal na mistrzostwach Europy.
Wiktionary
rzecz. brydż mzw., brydżyk mzw.
:: fm. brydżysta mos.
przym. brydżowy
Wiktionary
prostokątny żagiel podnoszony na przednim maszcie przy silnych wiatrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. czworokątny żagiel przedniego masztu
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Na fokmaszcie brakowało bryfoka.
Wiktionary
dawniej: listonosz; bryftrygier, pocztylion, listowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. listonosz
Wiktionary
(1.1) listonosz
Wiktionary
dawniej: listonosz; bryftreger, pocztylion, listowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. listonosz
Wiktionary
(1.1) listonosz
Wiktionary
w żeglarstwie: żaglowiec dwumasztowy z ożaglowaniem rejowym i dodatkowym żaglem gaflowym na tylnym maszcie, używany dawniej jako statek handlowy i pomocniczy okręt wojenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mors. żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Do pachołka cumował bryg.
Wiktionary
IPA: brɨk, AS: bryk
Wiktionary
skrót od:
1. brygada;
2. brygadier
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wojsk. brygada, brygady
(1.2) = brygadier
Wiktionary
(1.1) Rektorem akademii został gen. bryg. Juliusz Abrahamowicz.
(1.2) Bryg. Marcin Dulas po ponad 20 latach służby w komendzie Państwowej Straży Pożarnej w Tomaszowie Mazowieckim rozstał się z jednostką i awansował na stanowisko zastępcy komendanta.
Wiktionary
rzecz. brygada ż.
skr. nadbryg.
Wiktionary
1. związek taktyczny kilku pułków lub batalionów
2. zorganizowana grupa ludzi wykonująca jakąś pracę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji
(1.2) wojsk. samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
(1.3) zorganizowany zespół ludzi wykonujący określoną pracę albo zadanie
Wiktionary
Brygada – pojęcie używane w siłach zbrojnych państw odnoszące się do:
Wikipedia
(1.1) Na początku wojny każdej brygadzie podlegała bateria artyleryjska.
(1.3) W lesie brygada pracowników leśnych zajmowała się wyrębem drzew.
Wiktionary
rzecz. brygadier m., brygadzista m., brygadzistka ż.
przym. brygadowy, brygadierski
skr. bryg.
Wiktionary
brygadzista, kierownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dawny stopień wojskowy; także. oficer mający ten stopień
(1.2) piąty stopień oficerski w Państwowej Straży Pożarnej
Wiktionary
Brygadier
Wikipedia
(1.1) W czasie I wojny światowej Józef Piłsudski miał stopień brygadiera.
Wiktionary
IPA: brɨˈɡadʲjɛr, AS: brygadʹi ̯er
Wiktionary
rzecz. brygada ż., brygadzista mos., brygadzistka ż.
przym. brygadierski
Wiktionary
kobieta kierująca brygadą; brygadzistka
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brygadierem, dotyczący brygadiera
Wiktionary
rzecz. brygadier mos., brygada ż., brygadzista mos., brygadzistka ż.
Wiktionary
związany z brygadą
SJP.pl
kierownik brygady, grupy ludzi wykonującej jakąś pracę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kierownik brygady robotników
Wiktionary
Brygadzista – kierownik brygady roboczej, osoba odpowiedzialna za nadzorowanie pracy wykonywanej przez brygadę robotników. Brygadziści są zatrudniani m.in. w firmach produkcyjnych i budowlanych. Pracę wykonują na obszarze zakładu pracy oraz w terenie.
W zakresie obowiązków brygadzisty leżą następujące zadania:
Wikipedia
rzecz. brygada ż.
:: fż. brygadzistka ż.
przym. brygadierski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kierowniczka brygady robotników
Wiktionary
rzecz. brygada ż.
:: fm. brygadzista m.
przym. brygadierski
Wiktionary
w wielkiej rewolucji francuskiej: członek oddziałów ochotniczych, niszczących posiadłości magnackie; rozbójnik
SJP.pl
1. żaglowiec dwumasztowy, z mieszanym ożaglowaniem;
2. rodzaj zbroi w postaci skórzanej lub jedwabnej kurtki z naszytymi płytkami metalowymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj pancerza używanego w okresie od XII do XV wieku; (czasem brygandyna)
(1.2) wojsk. klasa okrętów żaglowych, używanych w służbie czynnej od XVI do XIX wieku;
(1.3) żegl. typ ożaglowania, posiadający dwa maszty, niosący na przednim maszcie ożaglowanie rejowe, a na tylnym ożaglowanie skośne
(1.4) żegl. statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;
Wiktionary
Brygantyna inaczej szkunerbryg – historyczna klasa okrętów żaglowych, używanych w służbie czynnej od XVI do XIX w. Początkowo brygantyna posiadała zarówno żagle, jak i wiosła. Ze względu na szybkość i zwrotność była ulubionym okrętem piratów śródziemnomorskich, a nazwę swą zawdzięczała włoskiemu słowu „brigantino” (zbójecki).
Wikipedia
(1.1) Brygantyny były używane w Europie i Azji.
(1.2) Po brygu brygantyna była najbardziej popularnym okrętem używanym przez korsarzy na Karaibach.
(1.3) Można powiedzieć, że brygantyna jest połączeniem brygu (tylko ożaglowanie rejowe) ze szkunerem (tylko ożaglowanie skośne).
Wiktionary
IPA: ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na, AS: brygãntỹna
Wiktionary
(1.4) szkunerbryg
Wiktionary
dawniej: rozbójnictwo, zbójectwo
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Dzisiaj imieniny obchodzą: Apolinary, Archelaus, Benicjusz, Brygida, Sydonia i Teonilla.
Wiktionary
IPA: brɨˈɟida, AS: bryǵida
Wiktionary
1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego "Zakon Najświętszego Zbawiciela św. Brygidy";
2. środowiskowo: postać literacka charakteryzująca się przesadną nijakością i szarością na wzór bohaterki powieści "Dzienniki Bridget Jones"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica ze zgromadzenia św. Brygidy
Wiktionary
1. członkini katolickiego zakonu żeńskiego "Zakon Najświętszego Zbawiciela św. Brygidy";
2. środowiskowo: postać literacka charakteryzująca się przesadną nijakością i szarością na wzór bohaterki powieści "Dzienniki Bridget Jones"
SJP.pl
Brygidki, Zakon Świętej Brygidy, Zakon Najświętszego Zbawiciela (łac. "Ordo Sanctissimi Salvatoris Sanctae Brigittae", skrót O.SS.S), zakon początkowo kontemplacyjny, następnie apostolsko-kontemplacyjny, założony w Vadstenie w Szwecji przez św. Brygidę w 1350 r.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Brygidy lub z nią związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. gęsta, półpłynna masa, często o nieprzyjemnym wyglądzie; breja;
2. dawniej: zupa z rozgotowanej mąki, kaszy czy roślin strączkowych, z dodatkiem słoniny, jarzyn lub mięsa;
3. zupa obozowa, więzienna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. breja.
(1.2) środ. więzienna lub obozowa zupa
Wiktionary
Bryja – rzadka kasza lub zacierka, potrawa charakterystyczna dla starożytnych Germanów, Celtów i Słowian sporządzana na bazie rozgotowanego ziarna lub kaszy, która stanowiła ich podstawowy rodzaj pożywienia, a także nazwa tradycyjnej śląskiej potrawy przyrządzanej na Boże Narodzenie.
Wikipedia
IPA: ˈbrɨja, AS: bryi ̯a
Wiktionary
rzecz. breja ż.
Wiktionary
przypominający z wyglądu bryję, nieprzyjemny, maziowaty; brejowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Nowy Sącz. Stary Sączfakt.
Wiktionary
(1.1) Lezę do Bryjowa na baciarkę.
Wiktionary
pomoc naukowa, zawierająca streszczenia lektur, gotowe wypracowania, materiał z lekcji z różnych przedmiotów itp., używana przez uczniów nielegalnie
SJP.pl
wykrzyknik w użyciu rzeczownikowym
(1.1) pot. skok, wyskok, zmiana miejsca
wykrzyknik w użyciu czasownikowym
(2.1) pot. zwinnie, szybko zmienić miejsce
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) pot. streszczenie treści, lista rozwiązań, słowniczek wydrukowany jako broszura, zazwyczaj o obniżonej jakości druku lub oprawy
(3.2) lekcew. powierzchowny skrót utworu
forma rzeczownika.
(4.1) D. lm. od: bryka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: brɨk, AS: bryk
Wiktionary
czas. brykać ndk.
Wiktionary
(3.1) daw. ezelbryk
Wiktionary
1. dawny powóz konny, najczęściej kryty, bez resorów;
2. potocznie o samochodzie dobrej marki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża bryczka
(1.2) pot. mot. samochód
(1.3) przest. resorowany wóz konny;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: bryk
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: brykać
Wiktionary
(1.2) Mój stary jest bardzo wyluzowany i zawsze zostawia mi swą brykę.
Wiktionary
IPA: ˈbrɨka, AS: bryka
Wiktionary
rzecz. bryczka ż.
czas. brykać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) o zwierzętach: podskakiwanie w czasie biegu
(1.2) o dzieciach: dokazywanie
(1.3) pot. uciekanie
Wiktionary
rzecz. bryknięcie n.
czas. brykać ndk., bryknąć dk.
Wiktionary
potocznie:
1. podskakiwać w biegu;
2. uciekać; pryskać, wiać, spadać;
3. o dziecku: bawić się, biegając i skacząc; hasać;
4. udawać się gdzieś;
5. przeciwstawiać się komuś; podskakiwać, buntować się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. bryknąć)
(1.1) pot. biegać żwawo, podskakując
(1.2) pot. uciekać skądś
Wiktionary
rzecz. bryk mrz., bryczka ż., bryczuszka ż., bryka ż., brykanie n.
czas. bryknąć dk.
wykrz. bryk
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Brykcjusz – imię męskie. Zlatynizowana forma "Bricius" jednego z celtyckich imion.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie do wyrobu brykietów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prasa do wyrobu brykietów
Wiktionary
Brykieciarka (prasa brykietowa) – maszyna technologiczna, służąca do produkcji brykietów (tzw. brykietowania).
Wikipedia
IPA: ˌbrɨcɛ̇ˈt͡ɕarka, AS: bryḱėćarka
Wiktionary
rzecz. brykiet mrz., brykietownia ż., brykieciarnia ż., brykietowanie n., zbrykietowanie n.
czas. brykietować ndk., zbrykietować dk.
przym. brykietowy
Wiktionary
wytwórnia brykietów; brykietownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. brykietownia.
Wiktionary
IPA: ˌbrɨcɛ̇ˈt͡ɕarʲɲa, AS: bryḱėćarʹńa
Wiktionary
rzecz. brykiet m., brykieciarka ż., brykietownia ż., brykietowanie n., zbrykietowanie n.
czas. brykietować ndk., zbrykietować dk.
przym. brykietowy
Wiktionary
(1.1) brykietownia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brykiet
Wiktionary
rzecz. brykiet m.
Wiktionary
stalowa lub fiszbinowa listewka w gorsecie; brykla
SJP.pl
materiał opałowy wykonany jako mieszanka różnych palnych składników (np.: trocin, torfu, miału, węgla drzewnego, słomy, itp.), czasami z dodatkiem lepiszcza, sprasowanych pod bardzo dużym ciśnieniem, w kształcie odłamków o przekroju kołowym lub prostokątnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bryła sprasowanego materiału sypkiego z dodatkiem lepiszcza palnego;
(1.2) dowolna substancja lub materiał sprasowane w kostkę
Wiktionary
Brykiet, brykiety – materiał opałowy w postaci brył sprasowanego drobnoziarnistego paliwa stałego i opcjonalnie lepiszcza. Do produkcji brykietów wykorzystuje się trociny, torf, miał węgla kamiennego lub drzewnego, słomę, odpady produkcji rolnej itp. Rodzajem brykietów są też pellety.
Wikipedia
IPA: ˈbrɨcɛt, AS: bryḱet
Wiktionary
rzecz. brykietownia ż., brykieciarnia ż., brykieciarka ż., brykietowanie n., zbrykietowanie n.
:: zdrobn. brykiecik mrz.
czas. brykietować ndk., zbrykietować dk.
przym. brykietowy, brykietujący
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) formowanie brykietów
Wiktionary
Brykietowanie − formowanie sypkich, luźnych, drobnoziarnistych substancji, jak np. rud czy miału węglowego, w zwięzłe bryły o kształcie najczęściej prostopadłościanu lub kuli, nazywanych brykietami.
W czasie ich formowania, które odbywa się w wysokiej temperaturze i ciśnieniu w prasach nazywanych brykieciarkami, dodaje się zazwyczaj palnego lepiszcza, którym przeważnie jest smoła. W przypadku brykietowania drewna (trocin) dodawanie substancji spajających najczęściej nie jest konieczne.
Wikipedia
rzecz. brykiet m., brykietownia ż., brykieciarnia ż., brykieciarka ż., zbrykietowanie n.
czas. brykietować ndk., zbrykietować dk.
przym. brykietowy
Wiktionary
wytwórnia brykietów; brykieciarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwórnia brykietów
Wiktionary
IPA: ˌbrɨcɛˈtɔvʲɲa, AS: bryḱetovʹńa
Wiktionary
rzecz. brykiet mrz., brykieciarka ż., brykieciarnia ż., brykietowanie n., zbrykietowanie n.
czas. brykietować ndk., zbrykietować dk.
przym. brykietowy
Wiktionary
(1.1) brykieciarnia
Wiktionary
związany z brykietem
SJP.pl
stalowa lub fiszbinowa listewka w gorsecie; brykiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) (w gorsetach) fiszbinowa lub stalowa listewka
Wiktionary
IPA: ˈbrɨkla, AS: brykla
Wiktionary
potocznie:
1. podskoczyć w biegu;
2. uciec;
3. udać się gdzieś; bryknąć się;
4. bryknąć się - spędzić jakiś czas, jadąc lub idąc
SJP.pl
potocznie:
1. podskoczyć w biegu;
2. uciec;
3. udać się gdzieś; bryknąć się;
4. bryknąć się - spędzić jakiś czas, jadąc lub idąc
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brykać)
(1.1) pot. pobiec żwawo, podskakując
(1.2) pot. uciec skądś
Wiktionary
czas. brykać
rzecz. brykanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: brylant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brylant
(1.2) mały brylant
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Heliodoxa|Gould|ref=tak., niewielki ptak z podrodziny paziaków, występujący w Ameryce Centralnej i Południowej;
Wiktionary
(1.1) To nie jest brylant, tylko mały brylancik.
(2.1) Spotykane w Kostaryce brylanciki budują gniazda z włókien roślinnych.
Wiktionary
rzecz. brylant mrz., brylantyna ż.
czas. brylantować ndk., wybrylantować dk.
przym. brylantowy
przysł. brylantowo
Wiktionary
1. oszlifowany diament;
2. rodzaj szlifu kamieni szlachetnych;
3. stopień czcionki równy trzem punktom typograficznym (1,128 mm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. oszlifowany diament;
(1.2) przen. ktoś lub coś bardzo wartościowego, cennego
(1.3) druk. typogr. w systemie miar typograficznych Didota stopień pisma odpowiadający trzem punktom (1,1277 mm)
Wiktionary
Brylant – fachowa nazwa diamentu o szlifie brylantowym.
W terminologii jubilerskiej brylant to diament formy okrągłej z pełnym szlifem brylantowym. Wszystkie pozostałe rodzaje szlifu należy określać, używając ich dokładnych nazw (CIBJO, 1991 r.).
W handlu, w języku potocznym jednak mianem brylantów określa się zwykle wszystkie oszlifowane diamenty, a nie tylko diamenty o szlifie brylantowym.
Wikipedia
(1.1) Kupiłem narzeczonej pierścionek z brylantem.
(1.2) W znanym klubie sportowym grają tylko prawdziwe brylanty.
(1.3) Brylant jest za mały, lepiej napiszmy to petitem, albo nawet większym pismem.
Wiktionary
IPA: ˈbrɨlãnt, AS: brylãnt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. brylancik m.
czas. brylantować ndk., wybrylantować dk.
przym. brylantowy
przysł. brylantowo
Wiktionary
(1.2) klejnot, as, śmietanka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brylantowe
Wiktionary
przym. brylantowy
przysł. brylantowo
Wiktionary
przymiotnik od: brylant
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z brylantem, zawierający brylant, taki jak brylant
Wiktionary
(1.1) Trzymał ją pod szyją sznur zaczepiony o agrafy brylantowe, którymi cała delia była naszyta […]
Wiktionary
rzecz. brylancik mzw./mrz., brylant mrz., brylantowość ż., brylantyna ż.
Wiktionary
kosmetyk nabłyszczający i usztywniający włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów
Wiktionary
rzecz. brylant m., brylancik m., brylantynowanie n.
czas. brylantynować ndk.
przym. brylantynowy, brylantowy
Wiktionary
(1.1) pomada
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kosmet. nabłyszczanie włosów brylantyną
Wiktionary
rzecz. brylantyna ż.
czas. brylantynować
Wiktionary
(1.1) pomadowanie
Wiktionary
smarować (włosy) brylantyną
SJP.pl
zbity w bryłę, składający się z brył; bryłowaty
SJP.pl
1. przestrzenna figura geometryczna;
2. nieforemny kawał czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Poznań., łódź., gw-pl|Górny Śląsk. okulary
(1.2) pot. żart. okulary z grubymi szkłami
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) C. i Ms. lp. od: bryła
Wiktionary
Zobacz też: Bryle (rejon miadzielski).
Bryle (kaszb. "Brëłë") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Koczała. Osadę stanowi pojedyncza zagroda położona pośród lasu, na południowy wschód od Bielska.
Osada wchodzi w skład solectwa "Bielsko"
Wikipedia
(2.1) Zastosowane detale wykończeń oraz użyte naturalne materiały, jak cegła czy drewno, dodają uroku prostej bryle domu.
Wiktionary
(1.1) okulary, patrzałki, brele, pingle
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|brylować.
Wiktionary
czas. brylować ndk.
Wiktionary
wyróżniać się czymś w otoczeniu, być w jakiejś dziedzinie szczególnie dobrym; błyszczeć, popisywać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu
Wiktionary
(1.1) Tyrmand potrzebował kibiców, potrzebował tłumu, w którym mógłby brylować, uważa Sierpiński.
(1.1) Przystupa przełożyła go na talerz i podała, potem polecono jej bawić dzieci w kącie salonu, by Hyra, umościwszy się na kanapie, mogła brylować, a mąż uwijać przy wódce i kieliszkach.
Wiktionary
rzecz. brylowanie n.
Wiktionary
(1.1) błyszczeć, popisywać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bimber, samogon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. denaturat
Wiktionary
rzecz. bryniol mos.
Wiktionary
(1.1) bryndka, brynol, denaturka, dykta, dynks, jagodzianka, jagodzianka na kościach, likier na kościach, błękit Paryża
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. bręczeć.
Wiktionary
rzecz. brynkot
czas. brynkot
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. ser z mleka owczego (czasem z domieszką mleka krowiego) o ostrym smaku;
2. potocznie: bieda, nędza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. miękki, podpuszczkowy ser wyrabiany z owczego mleka;
(1.2) pot. przen. bieda, nędza
(1.3) reg. kulin. twarożek przyprawiony cebulą
Wiktionary
Bryndza – miękki podpuszczkowy ser produkowany z owczego mleka w Polsce,
Słowacji, Rumunii, Austrii, Czechach, Rosji i Ukrainie.
Otrzymany z owczego mleka bundz kruszy się i pozostawia w cieple przez około 2 tygodnie (do dojrzenia pod wpływem enzymów wydzielanych przez pleśń "Oidium lactis"). Jest to tradycyjny sposób otrzymywania bryndzy. Obecnie w zakładach mleczarskich produkowane są także odmiany bryndzy z mieszanek mleka krowiego i owczego, z dodatkami smakowymi itp.
Wikipedia
(1.1) Mam dziś na drugie śniadanie bułkę z bryndzą i rzodkiewkami.
Wiktionary
IPA: ˈbrɨ̃nd͡za, AS: brỹnʒa
Wiktionary
przym. bryndzowy
Wiktionary
(1.2) bieda
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący bryndzarstwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyrabiająca bryndzę
Wiktionary
Br
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. nazwa wielu miejscowości w Polsce;
2. nazwa kilku rzek w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) gw-pl|Poznań. maruda, zrzęda
Wiktionary
czas. brynczeć
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brynowa, związany z Brynowem
Wiktionary
(1.1) We wrześniu zakończono prace na brynowskiej pętli tramwajowej.
Wiktionary
rzecz. Brynów mrz., brynowianin mos., brynowianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Katowic;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Czy tym tramwajem dojadę do Brynowa?
(1.1) Kościół św. Michała Archanioła na Brynowie przeniesiono z Syryni w roku 1938.
(1.1) W wyborach komunalnych 1919 roku listy polskie zdobyły w Brynowie 7 z 9 mandatów.
Wiktionary
rzecz. brynowianin mos., brynowianka ż.
przym. brynowski
Wiktionary
roślina zielna z dyniowatych, częsta w parkach, stosowana w ziołolecznictwie; przestęp
SJP.pl
bristol;
1. biały wielowarstwowy karton wysokiej jakości, odporny na ścieranie;
2. potocznie: każdy karton do rysowania
SJP.pl
Brystol (lub bristol) – rodzaj papieru. Gruby (ponad 0,006 cala, tj. 0,15 mm), sztywny (o gramaturze 150-300 g/m²) karton kreślarski lub rysunkowy, sprzedawany w arkuszach (klasyczny format 22,5"×28,5", tj. 571,5×723,9 mm, bliski tradycyjnemu anglosaskiemu formatowi "elephant" – 23"×28"). Najczęściej biały, wytwarzany także w wersjach kolorowych.
Wikipedia
pas tkaniny lub płótna żeglarskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. pas płótna wykorzystywany przy szyciu żagli;
(1.2) pas lub klin materiału na spódnicę
Wiktionary
Bryt – pas płótna, z którego po zespoleniu powstają żagle. Mogą one, czyli bryty, przebiegać równolegle względem dolnego liku żagla albo układać się prostopadle w stosunku do jego tylnego liku.
Wikipedia
IPA: brɨt, AS: bryt
Wiktionary
(1.2) daw. poła
Wiktionary
skrót od: brytyjski
SJP.pl
skrót
(1.1) = brytyjski
Wiktionary
silny, duży pies
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. wielki i silny pies podwórzowy
(1.2) daw. łow. pies myśliwski używany przy polowaniu na dziki, wilki
(1.3) daw. kynol. rasa psa wyhodowanego w Wielkiej Brytanii jako krzyżówka innych ras, wykorzystywana do walki z dzikimi zwierzętami (prawdop. mastiff)
(1.4) daw. kynol. osobnik rasy brytan (1.3)
Wiktionary
(1.1) Był to wielki, smoliście czarny pies, brytan, noszący na karku najeżoną kolcami obrożę.
Wiktionary
rzecz. zdrobn. bryś mzw., zgrub. brytanisko n.
Wiktionary
nazwa jednej z prowincji rzymskich istniejącej I-V w. n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. srebrnobiały stop cyny, antymonu i miedzi, a także często cynku i bizmutu, używany do wyrobu naczyń kuchennych
Wiktionary
Nie mylić z: regionem Bretania we Francji.
Brytania ( Britannia) – nazwa stosowana przez Rzymian w odniesieniu do Wysp Brytyjskich; także nazwa prowincji rzymskiej istniejącej w latach 43–410, obejmującej w szczytowym okresie dzisiejszą Anglię, Walię i południową część Szkocji.
Wikipedia
rzecz. Brytania ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. brytyjski
Wiktionary
IPA: brɨˈtãj̃sʲci, AS: brytãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
płaskie naczynie do pieczenia; mała brytfanna
SJP.pl
płaskie naczynie do pieczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. płaskie naczynie do wypieków i pieczeni, czasem o owalnym kształcie, zwykle z przykrywką
Wiktionary
(1.1) Na patelni smażyła się młoda papuga, a na brytfannie piekł się zajączek, naszpikowany słoniną.
(1.1) Pan kucharz kaczkę starannie / Piekł, jak należy, w brytfannie (…)
Wiktionary
IPA: brɨtˈfãnːa, AS: brytfã•na
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. brytfanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. przedstawicielka ludu celtyckiego zamieszkującego Brytanię przed najazdem Anglów i Sasów;
Wiktionary
rzecz. Brytania ż.
:: fm. Bryt mos.
przym. brytyjski
Wiktionary
pogardliwie: Brytyjczyk; Brytol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pogard. Brytyjczyk
Wiktionary
rzecz. Brytania ż., Brytyjczyk m., Brytyjka ż., brytyjskość ż.
:: fż. brytolka ż.
przym. brytyjski, brytolski, probrytyjski, antybrytyjski
Wiktionary
pogardliwie: Brytyjka; Brytolka
SJP.pl
lud celtycki zamieszkujący w starożytności Brytanię
SJP.pl
Brytowie (łac. "Brittones", bryt. "Pritani" lub "Priteni") – lud celtycki zamieszkujący Brytanię przed najazdem Anglów i Sasów.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brytami, dotyczący Brytów
Wiktionary
rzecz. Bryt mos., Brytania ż., Brytyjczyk mos., Brytyjka ż.
przym. brytyjski
Wiktionary
kot brytyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Wielkiej Brytanii
Wiktionary
(1.1) Unia Europejska w końcu zaakceptowała fakt, że Brytyjczycy nie zrezygnują ze swoich tradycyjnych jednostek miar.
Wiktionary
IPA: brɨˈtɨjt͡ʃɨk, AS: brytyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Brytania ż.
:: fż. Brytyjka ż.
przym. brytyjski, brytoński
Wiktionary
(1.1) lekcew. brytol
Wiktionary
1. chustka koloru czarnego i khaki;
2. potocznie: dwudziestowieczne protestanckie tłumaczenie Biblii na język polski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Wielkiej Brytanii
Wiktionary
(1.1) 67-letnia Brytyjka miała szczęście w nieszczęściu. Lecąc do USA dostała zawału serca – to przykre. Na pokładzie samolotu było jednak… 15 kardiochirurgów – to szczęśliwy traf. Oczywiście, uratowali jej życie.
Wiktionary
IPA: brɨˈtɨjka, AS: brytyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. brytol mzw./mos., Brytania ż., Brytyjczyk m.
przym. brytyjski, brytoński
Wiktionary
przymiotnik od: Wielka Brytania, Brytania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
(1.2) odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy
Wiktionary
(1.1) Brytyjski poseł przekazał szachowi życzenia od królowej.
Wiktionary
IPA: brɨˈtɨjsʲci, AS: brytyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. brytol mzw./mos., Brytka ż., Brytyjczyk m., Brytyjka ż., Brytania ż., Bryt mos.
przym. brytoński
Wiktionary
(1.2) stpol. brytański
Wiktionary
okresowy wiatr lokalny zmieniający kierunek dwa razy na dobę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. lekki wiatr wiejący między lądem a morzem;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Korzystając z leciutkiej bryzy żaglówka sunęła dalej na zachód unoszona prądem.
Wiktionary
IPA: ˈbrɨza, AS: bryza
Wiktionary
przym. bryzowy
Wiktionary
(1.1) wiatr
Wiktionary
mit. gr. wg "Illiady" branka Achillesa, córka kapłana zabitego przez herosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. ukochana branka Achillesa, córka Bryzesa
Wiktionary
Bryzejda (także Hippodameja, Hippodamia, Βρισηίς "Brisēís", Ἱπποδάμεια "Ippodámeia", łac. "Briseis", "Hippodameia", "Hippodamia") – córka kapłana Bryzesa i branka Achillesa w mitologii greckiej, postać w "Iliadzie" Homera.
Wikipedia
(1.1) Hippodameja, Hippodamia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie: rozpryskujące się krople wody lub cząstki błota; rozprysk, rozbryzg;
2. bryzg chromosferyczny - cienki, jasny strumień materii wyrzucany z dolnych warstw chromosfery słonecznej na wysokość do 10 tysięcy kilometrów; flokuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rozchlapujący się strumień cieczy, błota
Wiktionary
rzecz. rozbryzg m., bryzganie n., rozbryzganie n., rozbryzgiwanie n.
czas. bryzgać ndk., rozbryzgać dk., rozbryzgiwać ndk.
przym. rozbryzgowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwałtowne wylatywanie kropel lub strumieni płynu
Wiktionary
rzecz. bryznięcie n., bryzg m.
czas. bryzgać ndk., bryznąć dk.
Wiktionary
(1.1) tryskanie, pryskanie
Wiktionary
1. rozpryskiwać się w postaci kropel, bryzgów;
2. rozpraszać, rozrzucać coś, zwłaszcza wodę lub błoto, w postaci kropel, bryzgów
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. bryznąć, bryzgnąć)
(1.1) tryskać w postaci kropli lub strumieni cieczy
Wiktionary
rzecz. bryzganie n., bryzg mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;
Wiktionary
Br
Wikipedia
przym. bryzgowijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bryzgowią, dotyczący Bryzgowii
Wiktionary
rzecz. Bryzgowia ż.
Wiktionary
błonkówka z rodziny bryzgunowatych, szkodnik brzóz
SJP.pl
rodzina owadów z rzędu błonkoskrzydłych, szkodniki drzew i krzewów
SJP.pl
Br
Wikipedia
o cechach bryzgunowatych
SJP.pl
bryzgnąć;
1. rozprysnąć się w postaci kropel, bryzgów;
2. rozproszyć, rozrzucić coś, zwłaszcza wodę lub błoto, w postaci kropel, bryzgów
SJP.pl
smażona polędwica wołowa lub końska; brizol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. spoż. rodzaj smażonej bitki, najczęściej z polędwicy wołowej lub wieprzowej, lekko oprószonej mąką;
Wiktionary
Bryzol (fr. "brésolles" zraziki) – polędwica wołowa, wieprzowa lub końska, pokrojona w poprzek, ubita, specjalnie przyprawiona i usmażona.
Wikipedia
(1.1) – Wyobraźcie sobie, że ambasador był zachwycony – perorował Roszko. – Zjedliśmy wyborną zupę ziemniaczaną, potem był bryzol z pieczarkami, kompot, kilka butelek wina, szarlotka.
Wiktionary
rzecz. bryzolik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bryzol
Wiktionary
rzecz. bryzol m.
Wiktionary
przymiotnik od: bryza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bryzą, dotyczący bryzy
Wiktionary
rzecz. bryza ż.
Wiktionary
1. przestrzenna figura geometryczna;
2. nieforemny kawał czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;
(1.2) większa zwarta masa jakiejś substancji
(1.3) trójwymiarowy kształt jako cecha pewnego obiektu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bryła to trójwymiarowy odpowiednik figury geometrycznej.
(1.2) Na równinach abisalnych znajdują się złoża konkrecji polimetalicznych – brył zbudowanych ze związków manganu, niklu, żelaza, kobaltu, miedzi z domieszkami innych metali, będące obiektem zainteresowania ze strony ludzi pod kątem ich gospodarczego wykorzystania.
(1.2) Od zbocza oderwała się wielka kamienna bryła i pomknęła w dół.
(1.3) Jaką nowatorską bryłę ma ten budynek!
Wiktionary
IPA: ˈbrɨwa, AS: bryu̯a
Wiktionary
rzecz. zbrylacz m., zbrylanie n., zbrylenie n.
:: zdrobn. bryłka ż., bryłeczka ż.
czas. zbrylać ndk., zbrylić dk.
przym. bryłowy, bryłowaty
Wiktionary
(1.1) bryła geometryczna
Wiktionary
mała bryła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: bryła
(1.2) mała bryła
Wiktionary
Bryłka – polskie nazwisko. Na początku 2023 roku w Polsce nosiły je 1 378 osoby.
Wikipedia
IPA: ˈbrɨwka, AS: bryu̯ka
Wiktionary
rzecz. bryła ż., bryłeczka ż., zbrylenie n., zbrylanie n., bryłowatość ż.
czas. zbrylać ndk., zbrylić dk.
przym. bryłowy, bryłowaty
Wiktionary
(1.1) bryłeczka ż.
(1.2) grudka
Wiktionary
w kształcie bryłki; składający się z bryłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Corynorhinus|H. Allen|ref=tak., rodzaj nietoperzy z podrodziny mroczków;
(1.2) zool. nietoperz z rodzaju bryłonosków (1.1)
Wiktionary
Bryłonosek ("Corynorhinus") – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
(1.1) Żadne bryłonoski nie występują w Europie.
Wiktionary
przypominający z wyglądu bryłę; zbity w bryłę, składający się z brył
SJP.pl
związany z bryłą, dotyczący bryły
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: różnokolorowa, haftowana ozdoba stroju; garnirowanie; szamerunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. śrpol. kryza
(1.2) śrpol. haft, kolorowe obszycie ubrania
(1.3) śrpol. wypustka drzewa
Wiktionary
IPA: brɨʃ, AS: bryš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bryżować.
Wiktionary
czas. bryżować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. ozdabiać
Wiktionary
IPA: brɨˈʒɔvat͡ɕ, AS: bryžovać
Wiktionary
rzecz. bryżowanie n.
Wiktionary
ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, występująca w rzekach europejskich, azjatyckich i afrykańskich; barbatka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;
(1.2) gw-pl|Warszawa. dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brzana bywa hodowana w akwariach.
Wiktionary
IPA: ˈbʒãna, AS: bžãna
Wiktionary
rzecz. brzanka ż.
Wiktionary
(1.1) brzana pospolita
Wiktionary
1. roślina z rodziny traw; tymotka
2. niewielka ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa zwyczajowa wielu słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), charakteryzujących się dużą ruchliwością, stadnym trybem życia oraz obecnością wąsików u większości przedstawicieli;
(1.2) icht. nazwa systematyczna|Barbus|Cuvier & Cloquet|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych;
(1.3) icht. nazwa systematyczna|Desmopuntius|Kottelat|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych
(1.4) icht. nazwa systematyczna|Pethia|Pethiyagoda, Meegaskumbura & Maduwage|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych;
(1.5) icht. nazwa systematyczna|Puntigrus|Kottelat|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych;
(1.6) icht. nazwa systematyczna|Puntius|Hamilton|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych;
(1.7) icht. nazwa systematyczna|Sahyadria|Raghavan, Philip, Ali & Dahanukar|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych
(1.8) bot. nazwa systematyczna|Phleum|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych
Wiktionary
Brzanka – nazwa zwyczajowa ryby karpiokształtnej z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), występującej w górnych odcinkach karpackich dopływów Wisły oraz w Wiśle. Ze względu na brak znaczenia gospodarczego, niewielką liczebność oraz zajmowane siedliska, jest jednym z najsłabiej poznanych gatunków polskiej ichtiofauny.
Wikipedia
rzecz. brzana ż.
Wiktionary
(1.2) war. brzana
(1.8) tymotka
Wiktionary
wytworzony z beru (rośliny zbożowej uprawianej głównie na Dalekim Wschodzie)
SJP.pl
światło na niebie przed wschodem słońca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pora dnia, kiedy kończy się noc i niebo stopniowo się rozjaśnia
(1.2) światło widoczne na niebie przed wschodem słońca
(1.3) książk. blask rzucany przez określone źródło światła
(1.4) książk. przen. początek jakiegoś zjawiska lub procesu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni.
(1.1) Ale z nastaniem brzasku dnia następnego Bóg zesłał robaczka, aby uszkodził krzew, tak iż usechł.
(1.1) Wyciągnął Mojżesz rękę nad morze, które o brzasku dnia wróciło na swoje miejsce.
(1.3) Złotawe przesłony okien i obicia ścian rozsiewały wdzięczne brzaski, w których podkomorzyna jawiła się piękną jak nigdy.
Wiktionary
IPA: bʒask, AS: bžask
Wiktionary
(1.1) przedświt, zaranie
(1.2) poet. jutrzenka, zorza
(1.3) odblask, odbłysk
(1.4) początek, zaranie, świt
Wiktionary
potocznie: małe dziecko; berbeć, bobas, maluch, bąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pieszcz. pot. małe dziecko
Wiktionary
Brzdąc ( The Kid) – pełnometrażowy, czarno-biały, niemy komediodramat z 1921 wyreżyserowany przez Charliego Chaplina. Film opowiada o przyjaźni trampa z pozostającym pod jego opieką młodym sierotą.
Chaplin w 1971 poprawił montaż filmu i dodał do niego muzykę.
Wikipedia
(1.1) W piaskownicy siedział mały brzdąc.
Wiktionary
(1.1) berbeć, dzieciak, malec, maluch, skrzat; gw. Śląsk Cieszyński pyrtek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie dźwięków za pomocą strunowych instrumentów muzycznych
Wiktionary
rzecz. brzdąknięcie n.
czas. brzdąkać ndk., brzdąknąć dk.
Wiktionary
(1.1) brząkanie, brzękanie
Wiktionary
brzdękać, brzękać, brząkać;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydawać krótkie dźwięki na skutek szarpania, uderzania;
2. powodować powstawanie krótkich dźwięków poprzez szarpanie, uderzanie itp.;
3. potocznie: grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brzdęknąć, brzęknąć, brząknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie:
a) zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale;
b) upaść z hałasem
SJP.pl
brzdęknąć, brzęknąć, brząknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie:
a) zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale;
b) upaść z hałasem
SJP.pl
dźwięk wywołany brzdąkaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie krótkich dźwięków przy użyciu instrumentów muzycznych, najczęściej strunowych
Wiktionary
rzecz. brzdęknięcie n., brzdęk m.
czas. brzdękać ndk., brzdęknąć dk.
Wiktionary
brzdąkać, brzękać, brząkać;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydawać krótkie dźwięki na skutek szarpania, uderzania;
2. powodować powstawanie krótkich dźwięków poprzez szarpanie, uderzanie itp.;
3. potocznie: grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brzdąknąć, brząknąć, brzęknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie:
a) zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale;
b) upaść z hałasem
SJP.pl
brzdąknąć, brząknąć, brzęknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie:
a) zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale;
b) upaść z hałasem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Drohiczyn,Tykocin,Ciechanowiec. szczekać
(1.2) gw-pl|Ciechanowiec. kłamać
(1.3) gw-pl|Mościska. krzyczeć
(1.4) gw-pl|Mościska. kaszleć
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛxat͡ɕ, AS: bžeχać
Wiktionary
rzecz. brzechanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. szczekacz; kundel
Wiktionary
tylna część pocisku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lotn. tylna część bomby lotniczej lub samolotu, stabilizująca lot;
(1.2) książk. środkowa, drewniana część strzały; promień; Gloger.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Obaczcie, już nie tylko żeleźce, ale i brzechwa całkiem mu się schowała pod łopatką.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛxfa, AS: bžeχfa
Wiktionary
(1.1) statecznik
Wiktionary
wodny roztwór składników wyekstrahowanych ze słodu piwowarskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roztwór wodny składników wyodrębnionych z roślin, poddawany dalszej przeróbce technicznej
Wiktionary
Brzeczka (w miodosytnictwie zwana też syta) – półprodukt stosowany przy produkcji piwa lub miodu pitnego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto nad rzeką Dyją w kraju południowomorawskim w Czechach;
Wiktionary
Brzecław (czes. "Břeclav", niem. "Lundenburg") – miasto w Czechach, w kraju południowomorawskim, siedziba powiatu Brzecław. Leży 50 km na południowy wschód od Brna, w pobliżu granicy z Austrią i Słowacją, nad rzeką Dyją. Jego powierzchnia wynosi 77,19 km² i liczy około 25000 mieszkańców.
Wikipedia
przym. brzecławski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brzecławiem, dotyczący Brzecławia
Wiktionary
rzecz. Brzecław mrz.
Wiktionary
1. granica między lądem a wodą;
2. wszelki pas nadgraniczny, krańcowy;
3. krawędź ścian przedmiotów; * forma dopełniacza l.poj. "brzega" możliwa tylko w wyrażeniach:
a) pierwszy z brzega - jakikolwiek, pierwszy z kolei;
b) nie wiadomo, kto z brzega - nie wiadomo, kto pierwszy umrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pas lądu ograniczający zbiornik wodny;
(1.2) krańcowa linia czegoś
(1.3) mat. zbiór punktów figury geometrycznej, takich, że w każdym otoczeniu każdego z nich znajdują się zarówno punkty tej figury, jak i punkty nie należące do niej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
(1.1) Łódź dobiła do brzegu jeziora.
(1.2) Siedział na brzegu fotela.
(1.3) Brzegiem koła jest okrąg.
Wiktionary
IPA: bʒɛk, AS: bžek
Wiktionary
rzecz. wybrzeże n., obrzeże n., nabrzeże n., brzegówka ż., brzegowiec mrz., brzeżyca ż., brzegowanie n., brzegownica ż., Brzeg mrz., Brzesko n., Brzegi mrz.
:: zdrobn. brzeżek mrz.
czas. brzegować ndk., obrzeżyć dk.
przym. brzegowy, brzeżny, przybrzeżny, nabrzeżny, nadbrzeżny
przysł. brzegowo, brzeżnie
Wiktionary
(1.1) wybrzeże, linia brzegowa
(1.2) krawędź, kant, rant, koniuszek, brzeżek, obrzeże, skraj, kraniec
Wiktionary
frezarka stolarska służąca do wygładzania brzegów ściśniętych w pakiety arkuszy forniru przed ich spojeniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku polskich wsi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lidzia odwiedziła swoją babcię w Brzegach.
Wiktionary
rzecz. brzeg m., Brzeg m., brzegowe n.
przym. brzegowy, przybrzeżny
Wiktionary
brzegoskłon faszynowy - umocnienie z faszyny, stosowane przy budowlach ziemnych narażonych na zalanie wodą
SJP.pl
Br
Wikipedia
duży ssak z rzędu syren, roślinożerny, o wrzecionowatym ciele, kończynach przednich przekształconych w płetwy i zaokrąglonej płetwie ogonowej służącej jako środek lokomocji, żyjący stadnie w wodach przybrzeżnych Afryki i Ameryki; manat, lamantyna
SJP.pl
Brzegowce, syreny, nozdrzaki (Sirenia) – rząd dużych ssaków łożyskowych z nadrzędu afroterów (Afrotheria) prowadzących wyłącznie wodny tryb życia. Brzegowce zajmują szczególne miejsce w ekosystemie, ponieważ są jedynymi roślinożernymi ssakami wodnymi. Podobnie jak słoniowate, góralkowce i rurkozębne wywodzą się od ssaków prakopytnych. Nie jest znana przyczyna zajęcia przez nie środowiska odmiennego niż u większości innych ssaków.
Wikipedia
→ brzeg; brzeżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. opłata za składowanie drzewa na brzegu rzek
Wiktionary
(1.1) Flisacy zapłacili już brzegowe.
Wiktionary
rzecz. brzeg m., Brzeg m., Brzegi nmos.
przym. brzegowy
Wiktionary
Brzeżanin;
1. mieszkaniec Brzegu;
2. mieszkaniec Brzegu Dolnego
SJP.pl
Brzeżanka;
1. mieszkanka Brzegu;
2. mieszkanka Brzegu Dolnego
SJP.pl
duży ssak z rzędu syren, roślinożerny, o wrzecionowatym ciele, kończynach przednich przekształconych w płetwy i zaokrąglonej płetwie ogonowej służącej jako środek lokomocji, żyjący stadnie w wodach przybrzeżnych Afryki i Ameryki; manat, lamantyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Calidris virgata|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny bekasowatych występujący na kontynencie amerykańskim;
Wiktionary
Brzegowiec ("Calidris virgata") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie wyróżnia się podgatunków.
Wikipedia
IPA: bʒɛˈɡɔvʲjɛt͡s, AS: bžegovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. brzeg m.
przym. przybrzeżny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) narzędzie do ucinania lub wyrównywania brzegów
Wiktionary
przym. przybrzeżny
rzecz. brzeg mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brzegowe
Wiktionary
przym. brzegowy
przysł. brzegowo
Wiktionary
→ brzeg; brzeżny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od brzeg
Wiktionary
(1.1) Ewolucja oceanu zachodzi powoli. Towarzyszą jej stopniowe zmiany zarysów linii brzegowej, objętości basenów oceanicznych, składu wody morskiej.
Wiktionary
rzecz. brzeg m., brzegowe n., Brzegi nmos., brzegowość ż.
przym. nadbrzeżny, przybrzeżny
Wiktionary
gatunek jaskółki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Riparia riparia|ref=tak., jaskółka brzegówka, gatunek jaskółki pospolicie występujący w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bʒɛˈɡufka, AS: bžegufka
Wiktionary
rzecz. brzeg mrz.
przym. przybrzeżny
Wiktionary
(1.1) jaskółka brzegówka
Wiktionary
kobieta w ciąży; ciężarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kobieta w ciąży
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. brzemię n.
przym. brzemienny
Wiktionary
(1.1) ciężarna
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: brzemiennie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: brzemienny; zwykle w wyrażeniu: coś jest brzemienniejsze w skutki (w skutkach) - coś jest bardziej znamienne, obfite w konsekwencje
SJP.pl
okres noszenia płodu w łonie matki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ciąża
(1.2) przen. znaczenie, waga, ważność
Wiktionary
IPA: bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: bžẽmʹi ̯ẽ•ność
Wiktionary
przym. brzemienny
rzecz. brzemię n.
Wiktionary
1. o kobiecie: będąca w ciąży; ciężarny;
2. taki, jaki ma ciężarna kobieta, np. brzemienny brzuch;
3. ważący na czymś, co nastąpi w przyszłości;
4. obciążony, naładowany czymś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) (tylko ż.) książk. o kobiecie: ciężarna
(1.2) książk. obfitujący w skutki lub możliwości, ważący na przyszłych wydarzeniach
(1.3) poet. obciążony
Wiktionary
(1.1) Nikogo nie nęciła perspektywa ożenku z brzemienną panną.
(1.2) Była to decyzja brzemienna w konsekwencje.
(1.3) Bo każda chmura inna: na przykład jesienna / Pełźnie jak żółw leniwa, ulewą brzemienna.
Wiktionary
IPA: bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: bžẽmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. brzemienna ż., brzemię n., brzemienność ż.
Wiktionary
(1.1) ciężarny
Wiktionary
zdrobnienie od: brzemię
SJP.pl
ciężar, kłopot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) coś, co jest trudne do zniesienia
(1.2) daw. ciężar dźwigany na plecyecach lub oburącz przed sobą
(1.3) stpol. zob. wrzemię.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛ̃mʲjɛ, AS: bžẽmʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. brzemienna ż., brzemienność ż.
przym. brzemienny
przysł. brzemiennie
Wiktionary
(1.1) balast, ciężar, garb, jarzmo, kamień u szyi, kula u nogi, krzyż
(1.2) ciężar
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. (o krowie) z białym grzbietem i brzuchem
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Brzeg, Brzesko, Brześć, Brześć nad Bugiem;
2. Brzeg Dolny; dolnobrzeski;
3. Brzeszcze; brzeszczański;
4. Brześć Kujawski; brzeskokujawski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Brzegu, związany z Brzegiem
(1.2) odnoszący się do Brzeska, związany z Brzeskiem
(1.3) odnoszący się do Brześcia, związany z Brześciem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powiat brzeski obejmuje historyczne części zarówno Dolnego jak i Górnego Śląska.
(1.2) W brzeskim herbie widnieje biały gryf na czerwonym tle.
(1.3) W lutym 1918 r., na wiadomość o pokoju brzeskim, w którym Austria odstępowała Ukrainie ziemię chełmską, w Krakowie odbyły się kilkudniowe spontaniczne demonstracje antyniemieckie i antyaustriackie.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. brzeg m., brzeżanin m., brzeżanka ż., brzegowianin m., brzegowianka ż.
przym. przybrzeżny
(1.2)
rzecz. brzeg m., brzeszczanin m., brzeszczanka ż.
przym. przybrzeżny
(1.3)
rzecz. Brześć m., brześcianin m., brześcianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Brzeg, Brzesko, Brześć, Brześć nad Bugiem;
2. Brzeg Dolny; dolnobrzeski;
3. Brzeszcze; brzeszczański;
4. Brześć Kujawski; brzeskokujawski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Brzesko – miasto w Polsce, w województwie małopolskim, siedziba powiatu brzeskiego i gminy miejsko-wiejskiej Brzesko. Jest położone na Podgórzu Wiśnickim, nad rzeką Uszwicą.
Brzesko uzyskało lokację miejską w 1289 roku, zdegradowane w 1317 roku, ponowne nadanie praw miejskich około 1385 roku.
Wikipedia
(1.1) Chochlik drukarski wkradł się do wczorajszej informacji dotyczącej wizyty w Brzesku eurodeputowanego.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛskɔ, AS: bžesko
Wiktionary
rzecz. brzeg m., brzeszczanin m., brzeszczanka ż.
przym. brzeski, przybrzeżny
Wiktionary
1. mieszkaniec Brzeszcz;
2. mieszkaniec Brzeska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brzeska
Wiktionary
1. mieszkanka Brzeszcz;
2. mieszkanka Brzeska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Brzeska
Wiktionary
przymiotnik od: Brzeszcze; brzeski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Brzeszcz, związany z Brzeszczami
Wiktionary
rzecz. Brzeszcze nmos., brzeszczanin m., brzeszczanka ż.
Wiktionary
ostrze kosy i innych narzędzi tnących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) miasto w Polsce w województwie małopolskim;
Wiktionary
Brzeszcze – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, nad rzeką Wisłą. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brzeszcze.
Brzeszcze zostały założone prawdopodobnie przez osadników flamandzkich w XV wieku. Rozwój Brzeszcz jest w dużej mierze związany z kopalnią, która odgrywa kluczową rolę w lokalnej gospodarce i miała wpływ na rozwój demograficzny w I połowie XX wieku.
Wikipedia
(1.1) Od Brzeszcz prowadzi serpentynowa droga (liczne stawy) przez Rajsko do Oświęcimia.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛʃt͡ʃɛ, AS: bžešče
Wiktionary
rzecz. brzeszczanin m., brzeszczanka ż.
przym. brzeszczański
Wiktionary
1. ostrze broni białej typu siecznego; głownia, klinga;
2. część tnąca piły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. ostrze narzędzia tnącego
Wiktionary
(1.1) Wymieniłem brzeszczot w pilarkach, bo był stępiony.
Wiktionary
rodzaj ryb z rodziny brzeszczotkowatych
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu kostnojęzykokształtnych; nożowce, śledziówki
SJP.pl
Brzeszczotkowate, brzeszczotowate, nożowce, śledziówki (Notopteridae) – rodzina ryb z rzędu kostnojęzykokształtnych. Większość gatunków jest poławiana jako ryby konsumpcyjne, niektóre są hodowane w akwariach. W zapisie kopalnym znane są co najmniej z późnej kredy (cenoman).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. Brzetysław I (ok. 1012-1055), z dynastii Przemyślidów, książę czeski od 1035;
2. Brzetysław II (?-1100), z dynastii Przemyślidów, książę czeski od 1092
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Brzezie (nazwa wielu wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. marzec
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛʑɛ̇̃ɲ, AS: bžeźė̃ń
Wiktionary
przymiotnik od: Brzeźno; brzeziński
SJP.pl
1. las brzozowy;
2. drewno, cięte gałęzie brzozowe;
3. rzadko o brzozie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lasek brzozowy
(1.2) gałęzie brzozowe o zielonych listkach, często używane jako dekoracja
(1.3) drewno brzozy
(1.4) zob. brzoza.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Koźlarz rośnie przeważnie w brzezinach.
Wiktionary
IPA: bʒɛˈʑĩna, AS: bžeźĩna
Wiktionary
rzecz. brzoza ż., brzózka ż., Brzezinka ż., brzeziniak m., brzeźniak m., brzozowiec m., brzozowik m., brzozowate nmos.
:: zdrobn. brzezinka ż.
przym. brzozowy, brzezinowy
Wiktionary
przymiotnik od: Brzezinka; brzeziński (lokalnie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brzeziniak
Wiktionary
rzecz. brzeziniak m.
Wiktionary
lasek brzozowy; brzeźniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. las lub zagajnik brzozowy
Wiktionary
Brzeziniak – część wsi Bajdy w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Zalewo.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.
W roku 1973 jako kolonia Brzeziniak należał do powiatu morąskiego, gmina i poczta Zalewo.
Wikipedia
rzecz. brzoza ż., brzózka ż., brzezina ż., brzezinka ż., Brzezinka ż., brzeźniak m., brzozowiec m., brzozowik m., brzozowate nmos., Brzozów m.
:: zdrobn. brzeziniaczek m.
przym. brzozowy, brzezinowy
Wiktionary
(1.1) brzeźniak, brzezina, brzezinka
Wiktionary
mieszkaniec Brzezin
SJP.pl
mieszkanka Brzezin
SJP.pl
mały lasek brzozowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z brzeziną
SJP.pl
1. las brzozowy;
2. drewno, cięte gałęzie brzozowe;
3. rzadko o brzozie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Brzeziny – miasto w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim. Położone jest 20 km na wschód od Łodzi, w pobliżu Parku Krajobrazowego Wzniesień Łódzkich, w dolinie rzeki Mrożycy. Były miastem szlacheckim. Obecnie są siedzibą gminy Brzeziny oraz powiatu brzezińskiego. Według danych GUS z 31 grudnia 2023 r. miasto zamieszkiwało 11 949 osób.
Wikipedia
(1.1) Według legendy na terenie obecnych Brzezin w czasach wczesnopiastowskich istniał gród o nazwie Krakówek. (z Wikipedii)
Wiktionary
IPA: bʒɛˈʑĩnɨ, AS: bžeźĩny
Wiktionary
przym. brzeziński
rzecz. brzezinianin, brzezinianka
Wiktionary
1. przymiotnik od: Brzeziny;
2. przymiotnik od: Brzeźno; brzezieński;
3. lokalnie: przymiotnik od: Brzezinka; brzezinecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Brzezno (pol. hist. "Brzeźno") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Kaźmierz.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Brześcia, Brześcia Kujawskiego, Brześcia nad Bugiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Brześcia
(1.2) mieszkaniec Brześcia Kujawskiego
Wiktionary
(1.1-2) Władze odmówiły brześcianom zmiany nazwy ulicy.
Wiktionary
rzecz. Brześć m.
:: fż. brześcianka ż.
przym. brzeski
Wiktionary
1. mieszkanka Brześcia;
2. mieszkanka Brześcia Kujawskiego;
3. mieszkanka Brześcia nad Bugiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka lub zawodniczka Brześcia
(1.2) mieszkanka Brześcia Kujawskiego
Wiktionary
Brześcianka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Bielsk Podlaski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Prawosławni mieszkańcy wsi należą do św. Jana Teologa w Augustowie, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubinie Kościelnym.
Wikipedia
(1.1) O ostatecznym zwycięstwie koszykarek z Mińska zadecydowała zła kondycja brześcianek.
Wiktionary
rzecz. Brześć m.
:: fm. brześcianin m.
przym. brzeski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
brześć zaczyna - archaiczne określenie pory przed wschodem słońca, rozwidnienie, świtanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Kruszwica;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) W Brześciu urodziła się polska aktorka Nina Andrycz.
(1.1-2) Wyprowadziła się z Brześcia i nie zostawiła numeru telefonu.
Wiktionary
rzecz. brześcianin m., brześcianka ż., Brzeszczyzna ż.
przym. brzeski
Wiktionary
(1.1) hist. Brześć Litewski, Brześć nad Bugiem
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zagajnik z młodych brzóz; brzezina;
2. dłuto kamieniarskie do obróbki miękkich gatunków kamienia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Brzeźnicy znajdują się ruiny pałacu z 1645 roku.
Wiktionary
IPA: bʒɛʑˈɲit͡sa, AS: bžeźńica
Wiktionary
rzecz. brzeźniczanin m.
przym. brzeźnicki
Wiktionary
→ Brzeźnica, → Nowa Brzeźnica
SJP.pl
Brzeźnicki ("Brzeznicki") – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
mieszkaniec Brzeźnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brzeźnicy
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Brzeźnio – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brzeźnio. Położona w środkowym obniżeniu Wysoczyzny Złoczewskiej. Liczba ludności wynosi 742 (2011 r.)
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brzeźnio. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
1. dzielnica Gdańska;
2. nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Brzegowianin;
1. mieszkaniec Brzegu;
2. mieszkaniec Brzegu Dolnego
SJP.pl
Brzegowianka;
1. mieszkanka Brzegu;
2. mieszkanka Brzegu Dolnego
SJP.pl
Brzeżanka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Brzeżany ( Бережани, "Bereżany") – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, nad Złotą Lipą, siedziba administracyjna hromady Brzeżany. W 2020 roku liczyło ok. 17,4 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Brzeżany
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Brzeżanami, dotyczący Brzeżan
Wiktionary
Brzeżański – polski herb szlachecki.
Wikipedia
rzecz. Brzeżany nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. brzask
Wiktionary
zdrobnienie od: brzeg
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Brzeżno (niem. "Briesen"; do 26 września 1993 "Brzeźno") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Brzeżno. Jest siedzibą tejże gminy (do końca 1993 "gmina Brzeźno").
Wikipedia
bardzo rzadka roślina z rodziny babkowatych, rosnąca w jeziorach i stawach
SJP.pl
Brzeżyca ("Littorella") – rodzaj roślin z rodziny babkowatych. Obejmuje trzy gatunki. Brzeżyca jednokwiatowa ("L. uniflora") występuje w Europie, w tym także w Polsce, "L. americana" rośnie w strefie umiarkowanej Ameryki Północnej, a "L. australis" w takiej samej strefie Ameryki Południowej. Wszystkie gatunki są roślinami wodnymi, rosnącymi w jeziorach zwykle o wodzie kwaśnej. Rosną na dnie piaszczystym lub żwirowym, sięgając 4 m głębokości, ale kwitną tylko wówczas, gdy są wynurzone.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. brzydal
Wiktionary
charakterystyka dźwiękowa stylu muzycznego, głosu lub instrumentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu
(1.2) określona postać słowna, określona treść lub myśl zawarta w tekście
Wiktionary
(1.1) Twoja gitara ma rzeczywiście fajne brzmienie.
Wiktionary
IPA: ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: bžmʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. brzmiącość ż., brzmieniowość ż., współbrzmienie n.
czas. rozbrzmieć, brzmieć ndk.
przym. brzmieniowy
przysł. brzmieniowo
Wiktionary
(1.1) dźwięk, odgłos, ton
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób brzmieniowy
Wiktionary
rzecz. brzmienie n.
przym. brzmieniowy
Wiktionary
przymiotnik od: brzmienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący brzmieniem, polegający na brzmieniu
Wiktionary
(1.1) Muzyka europejska posługuje się w oktawie 12 samoistnymi jakościami brzmieniowymi, które stanowią jej materiał dźwiękowy, czyli strój muzyczny.
(1.1) Dźwięki różniące się od siebie o oktawę mają pomimo różnicy wysokości te samą jakość brzmieniową.
Wiktionary
czas. brzmieć ndk.
rzecz. brzmienie n.
przysł. brzmieniowo
Wiktionary
1. być słyszanym; rozlegać się;
2. wydawać dźwięk (zwykle o instrumentach muzycznych);
3. zawierać określoną treść;
4. mieć określoną wymowę, wydźwięk
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
(1.2) książk. zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk
(1.3) książk. zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
(1.4) daw. puchnąć, pęcznieć, nabrzmiewać
Wiktionary
(1.1) Gdzieś w oddali brzmi strumień. Słyszę jego szum!
(1.2) Ten Steinway brzmi niesamowicie! Nie dziwię się, dlaczego wszyscy lubią na nich grać.
(1.3) Dziwnie brzmiały w jego ustach słowa przeprosin. Ta jego korna, pełna uniżoności postawa nie pasowała do jego osobowości.
(1.3) Przepraszam, jak brzmiało pytanie?
Wiktionary
IPA: bʒmʲjɛ̇t͡ɕ, AS: bžmʹi ̯ėć
Wiktionary
czas. zabrzmieć, rozbrzmieć, wybrzmieć, przebrzmieć, nabrzmieć, współbrzmieć
rzecz. brzmienie n.
przym. brzmieniowy
Wiktionary
(1.1) dźwięczeć
Wiktionary
podrodzaj dużych, krępych pszczół
SJP.pl
zwykle o głosie: dźwięczny
SJP.pl
→ Brzozie (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odmiana kapusty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. Brassica rapa L. subsp. campestris (L.) A. R. Clapham, podgatunek kapusty właściwej
Wiktionary
(1.1) kapusta polna, kapusta właściwa polna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. drzewo owocowe z rodziny różowatych, o liściach lancetowatych, kwiatach różowych rozwijających się przed ulistnieniem i o omszonych, żółtych z czerwonym rumieńcem owocach, pochodzące z Chin; brzoskwinia zwyczajna;
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Persica|Mill.|ref=tak., drzewo z rodziny różowatych;
(1.2) spoż. owoc brzoskwini (1.1)
Wiktionary
Brzoskwinia ("Persica") – takson w zależności od ujęcia systematycznego definiowany jako rodzaj, podrodzaj lub sekcja, przy czym we współczesnych klasyfikacjach z reguły w tej ostatniej randze w ramach podrodzaju migdałowiec "Amygdalus" i rodzaju śliwa "Prunus". Obejmuje 6–7 gatunków, z tym brzoskwinię zwyczajną ("Prunus persica") – drzewo owocowe o istotnym znaczeniu ekonomicznym, szeroko rozprzestrzenione w uprawie (uprawiane także w Polsce).
Wikipedia
(1.1) Owoce brzoskwini zawierają wiele mikroelementów.
(1.2) Dzień zaczęłam od jogurtu z brzoskwinią, gruszką i ziarnami dyni.
Wiktionary
IPA: bʒɔsˈkfʲĩɲa, AS: bžoskfʹĩńa
Wiktionary
rzecz. Brzoskwinia ż., brzoskwiniarnia ż., Brzoskwinka ż.
:: zdrobn. brzoskwinka ż.
przym. brzoskwiniowy
przysł. brzoskwiniowo
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk aprikółza, gw. Poznań aprykoza
Wiktionary
skośnik brzoskwiniaczek - motyl z rodziny skośnikowatych
SJP.pl
szklarnia, w której uprawia się brzoskwinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. szklarnia z uprawą brzoskwiń
Wiktionary
(1.1) Przed wejściem do brzoskwiniarni stoją beczki z nawozem.
Wiktionary
rzecz. brzoskwinia ż., Brzoskwinia ż., brzoskwinka ż., Brzoskwinka ż., brzoskwiniowiec mrz.
przym. brzoskwiniowy
przysł. brzoskwiniowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający liście przypominające liście brzoskwini
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w kolorze brzoskwiniowym, w odcieniu pomarańczowego z dodatkiem kremu
(1.2) pachnąc jak brzoskwinie
Wiktionary
(1.1) Pokój pomalowałam na brzoskwiniowo.
(1.2) Babka pachniała jakoś tak brzoskwiniowo.
Wiktionary
rzecz. brzoskwinia ż., Brzoskwinia ż., brzoskwinianin mos., brzoskwinianka ż., Brzoskwinka ż., brzoskwiniarnia ż., brzoskwinka ż.
przym. brzoskwiniowy, brzoskwiniański
Wiktionary
związany z brzoskwinią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. dotyczący brzoskwiń (drzew i owoców)
(1.2) kulin. przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń
przymiotnik jakościowy
(2.1) przypominający owoc brzoskwini mający powierzchnię lub kolor owocu brzoskwini, delikatny jak brzoskwinia
Wiktionary
IPA: ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ, AS: bžoskfʹĩńovy
Wiktionary
rzecz. brzoskwiniarnia ż., Brzoskwinka ż., Brzoskwinia ż., brzoskwinia ż., brzoskwinka ż.
przysł. brzoskwiniowo
Wiktionary
1. nalewka na brzoskwiniach;
2. destylat z wina brzoskwiniowego
SJP.pl
zdrobnienie od: brzoskwinia; brzoskwińka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od brzoskwinia
(1.2) eufem. żeński organ płciowy
Wiktionary
Brzoskwinka ("Sanka") – potok, lewobrzeżny dopływ Sanki o długości 8,29 km i powierzchni zlewni 19,88 km².
Potok wypływa ze źródła Brzoskwinki w centrum wsi Brzoskwinia w Dolinie Brzoskwinki w powiecie krakowskim. Przepływa przez miejscowości: Brzoskwinia, Morawica i Cholerzyn. Jego dopływem jest Aleksandrówka.
Wikipedia
(1.1) Krzysiu, Tomku, weźcie sobie po brzoskwince!
Wiktionary
rzecz. brzoskwinia ż., Brzoskwinia ż., brzoskwiniarnia ż., Brzoskwinka ż.
przym. brzoskwiniowy
przysł. brzoskwiniowo
Wiktionary
zdrobnienie od: brzoskwinia (lepiej: brzoskwinka)
SJP.pl
drzewo liściaste, gatunek wiązu; wiąz górski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Ulmus glabra|ref=tak., gatunek drzewa należący do rodziny wiązowatych;
Wiktionary
(1.1) wiąz górski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce;
Wiktionary
Brzostek – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie dębickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Brzostek.
Miejscowość leży nad rzeką Wisłoką. W mieście znajduje się przedszkole, szkoła podstawowa, jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, a także kilka niewielkich zakładów przemysłowych – stanowi ono centrum usługowo-handlowe dla okolicznych wsi.
Wikipedia
IPA: ˈbʒɔstɛk, AS: bžostek
Wiktionary
mieszkaniec Brzostku (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brzostku (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z brzostem
SJP.pl
Brzostowy – nieoficjalna część wsi Byczki w Polsce w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Godzianów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Nazwa z nadanym identyfikatorem SIMC występuje w zestawieniach archiwalnych TERYT z 1999 roku.
Wikipedia
krzew lub drzewo z rodziny brzozowatych, o charakterystycznej białej lub szarej korze, występujące w wielu gatunkach głównie w strefie klimatu umiarkowanego i zimnego półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Betula|L.|ref=tak., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;
(1.2) techn. drewno brzozowe
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Ponad 43 hektary niemal 50-letnich brzóz, topoli, olch i sosen może pójść pod topór.
(1.2) Konstanty, dotrzymując słowa, przywiózł furę drewna. I to jakiego, brzoza, sosna, świerk.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɔza, AS: bžoza
Wiktionary
rzecz. brzezina ż., brzezinka ż., brzeziniak m., brzeźniak m., brzozowiec m., brzozowik m., brzozowate nmos., Brzozów mrz.
:: zdrobn. brzózka ż.
przym. brzozowy, brzezinowy, brzózkowy
Wiktionary
(1.1) lud. brzezia
Wiktionary
krzew lub drzewo z rodziny brzozowatych, o charakterystycznej białej lub szarej korze, występujące w wielu gatunkach głównie w strefie klimatu umiarkowanego i zimnego półkuli północnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: brzoza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina drzew i krzewów dwuliściennych o kwiatostanach w postaci kotek
SJP.pl
Br
Wikipedia
o cechach brzozowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: brzozowy
Wiktionary
mieszkaniec Brzozowa
SJP.pl
mieszkanka Brzozowej lub Brzozowa
SJP.pl
Br
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. krępak brzozowiec - motyl z rodziny miernikowcowatych;
2. ogłodek brzozowiec - chrząszcz z rodziny kornikowatych;
3. pazik brzozowiec - motyl z rodziny modraszkowatych;
4. płast brzozowiec - błonkówka z rodziny pilarzowatych;
5. przeziernik brzozowiec - motyl z rodziny przeziernikowatych;
6. tutkarz brzozowiec - wielożerny chrząszcz z rodziny tutkarzowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Brzozów, Brzozowa
SJP.pl
Brzozowski (forma żeńska: Brzozowska; liczba mnoga: Brzozowscy) – nazwisko polskie.
Wikipedia
przymiotnik od: brzoza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z brzóz
(1.2) wykonany z drewna lub innej części brzozy
(1.3) będący częścią brzozy
Wiktionary
(1.3) Palce powykręcane przez reumatyzm przypominały sękate brzozowe patyki.
Wiktionary
IPA: bʒɔˈzɔvɨ, AS: bžozovy
Wiktionary
rzecz. brzoza ż., brzózka ż., brzezina ż., brzezinka ż., brzeziniak m., brzeźniak m., brzozowiec m., brzozowik m., brzozowate nmos., Brzozów mrz.
przym. brzezinowy
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce w województwie podkarpackim;
(1.2) geogr. nazwa kilku wsi w Polsce
Wiktionary
Zobacz też: Brzozów w innych znaczeniach tej nazwy.
Brzozów – miasto w południowo-wschodniej Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, siedziba gminy Brzozów. Miasto jest położone centralnie na Pogórzu Dynowskim, nad rzeką Stobnicą. Przez Brzozów przebiega droga wojewódzka nr 886 z Domaradza w kierunku Sanoka.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Gracjan i pochodzę z Brzozowa.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɔzuf, AS: bžozuf
Wiktionary
rzecz. brzozowianin m., brzozowianka ż., brzoza ż., brzózka ż., brzezina ż., brzeziniak mrz.
przym. brzozowski, brzozowy
Wiktionary
motyl z rodziny sówek; sówka brzozówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część tułowia człowieka i wyższych zwierząt, ograniczona kośćmi miednicy i przeponą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. dolna część tułowia;
(1.2) pot. brzuch (1.1), ale przy otyłości
(1.3) pot. brzuch (1.1), ale podczas ciąży
Wiktionary
Brzuch
Brzuch ( abdomen) – w anatomii człowieka dolna część tułowia pomiędzy klatką piersiową a miednicą. W osłoniętym mięśniami brzuchu znajduje się jama brzuszna (cavitas abdominalis).
Wikipedia
(1.1) Nieodpowiednie odżywianie wywołuje bóle brzucha.
(1.2) Dzięki odpowiednim ćwiczeniom pozbyłem się brzucha w cztery tygodnie.
(1.3) Podobno żona Adama chodzi z brzuchem już od trzech miesięcy.
Wiktionary
IPA: bʒux, AS: bžuχ
Wiktionary
rzecz. brzuchacz mos., brzuchal mos., brzusiec mrz., wybrzuszanie n., wybrzuszenie n.
:: zdrobn. brzuszek mrz., brzusio mrz.
:: zgrub. brzucho n., brzuszysko n.
czas. wybrzuszyć dk., wybrzuszać ndk.
przym. brzuszny, brzuchaty, brzuszasty
przysł. brzusznie
Wiktionary
(1.1) zdrobn. brzuszek, brzusio; zgrub. brzuszysko; daw. żywot; pot. bęben; posp. bebech, brzucho, kałdun; kraków|bandzioch.; warszawa|maciek.; gw. Górny Śląsk kalfas; gw. Mazowsze bełk
(1.2) żart. mięsień piwny; żart. gw. Górny Śląsk bas, kastel
Wiktionary
człowiek o dużym brzuchu; brzuchal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna z dużym brzuchem
Wiktionary
rzecz. brzuch mrz., brzusio mrz.
przym. brzuchaty
Wiktionary
potocznie:
1. duży brzuch; brzuszysko, brzuszydło, kałdun, bęben;
2. mężczyzna z dużym brzuchem; brzuchacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna z dużym brzuchem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. wielki brzuch
Wiktionary
(1.1) W pobliżu skał leżało dwóch brzuchali, opalając olbrzymie swe powierzchnie.
(2.1) Jej brzuchal zwisał znad dżinsów.
Wiktionary
rzecz. brzuch mrz., brzusiec mrz., brzusio mrz., brzuszek mrz., brzuszysko n., brzucho n.
Wiktionary
(2.1) brzuszysko
Wiktionary
1. gięta, zdobiona komoda barokowa;
2. potocznie: ciężarna kobieta
SJP.pl
1. mający duży brzuch
2. przenośnie: pękaty, baniasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. mający duży brzuch
(1.2) przen. mający wyraźnie wypukły kształt
Wiktionary
(1.1) Płomyk lizał szczapki, strzelał przez krążki fajerek, osmalał brzuchaty czajnik.
Wiktionary
rzecz. brzuch m., brzuszek m., brzusio m., brzucho n., brzuszysko n., brzuchacz m., wybrzuszenie n., wybrzuszanie n.
czas. wybrzuszyć dk., wybrzuszać ndk.
przym. brzuszny
Wiktionary
(1.2) baniasty, baryłkowaty, beczkowaty, beczułkowaty, bombiasty, pękaty
Wiktionary
potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, bebech, wancioch, wancioł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. brzuch
Wiktionary
(1.1) Ale masz brzucho!
Wiktionary
IPA: ˈbʒuxɔ, AS: bžuχo
Wiktionary
rzecz. brzuch m., brzusio mrz., brzuchal m.
przym. brzuszny, brzuchaty
Wiktionary
(1.1) brzuchal
Wiktionary
zgrubienie od: brzuch; bebzon, kałdun, bęben, bojler
SJP.pl
dawniej: brzuchomówca
SJP.pl
dawniej: umiejętność mówienia bez otwierania ust; brzuchomówstwo
SJP.pl
człowiek, który opanował brzuchomówstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Brzuchomówcy bardzo często używają rekwizytów, takich jak lalki, z którymi udają rozmowę.
(1.1) Z zapisów historycznych wynika, że pierwsi brzuchomówcy pojawili się około 2000 lat p.n.e. w Egipcie. Byli kapłanami, którzy strzegli sekretów tej sztuki przed plebsem.
Wiktionary
IPA: ˌbʒuxɔ̃ˈmuft͡sa, AS: bžuχõmufca
Wiktionary
rzecz. brzuchomówstwo n.
:: fż. brzuchomówczyni ż.
przym. brzuchomówczy
Wiktionary
kobieta, która opanowała brzuchomówstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. fż. od: brzuchomówca
Wiktionary
IPA: ˌbʒuxɔ̃mufˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: bžuχõmufčỹńi
Wiktionary
rzecz. brzuchomówstwo n.
:: fm. brzuchomówca m.
przym. brzuchomówczy
Wiktionary
umiejętność mówienia bez otwierania ust
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) W starożytności tą sztuką parali się (…) kapłani greccy, którzy głosili boskie wyroki. Stali oni nieruchomo podczas wieszczenia, a słuchającym zdawało się, iż słyszą głos wydobywający się z głębi trzewi. Ponieważ ich usta pozostawały nieruchome, a wierni ulegali złudzeniu, że słyszą głos z ich brzucha, oglądane zjawisko przyjęli nazywać brzuchomówstwem, który to termin przetrwał do naszych czasów.
Wiktionary
IPA: ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ, AS: bžuχõmufstfo
Wiktionary
rzecz. brzuchomówca m., brzuchomówczyni ż.
przym. brzuchomówczy
Wiktionary
wolno pełzający mięczak o ciele pokrytym śluzem; ślimak
SJP.pl
wolno pełzający mięczak o ciele pokrytym śluzem; ślimak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przedstawiciel gromady mięczaków, poruszający się za pomocą dużej, umięśnionej stopy znajdującej się na brzusznej stronie ciała
Wiktionary
(1.1) ślimak
Wiktionary
mający płetwy usadowione na brzuchu, z tyłu za piersiowymi
SJP.pl
mikroskopijne wodne zwierzę bezkręgowe o cechach budowy zbliżonych do wirków i obleńców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. mikroskopijne zwierzę bezkręgowe, wolno żyjące w środowisku wodnym, posiadające rzęski jedynie w części brzusznej tułowia
Wiktionary
typ mikroskopijnych wodnych zwierząt bezkręgowych, obejmująca około 700 gatunków
SJP.pl
Brzuchorzęski (Gastrotricha) – typ mikroskopijnych wodnych zwierząt bezkręgowych, dawniej klasyfikowanych jako gromada obleńców. Obejmuje około 800 gatunków trójwarstwowych, acelomatycznych zwierząt o długości od 80 μm do 3 mm.
Wikipedia
wybrzuszenie jakiegoś przedmiotu, narzędzia, naczynia itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. skupienie włókien mięśniowych, część kurczliwa mięśnia;
(1.2) szt. wypukła część naczynia
Wiktionary
Brzusiec, głowa ( venter, caput) – skupienie włókien mięśniowych, stanowiące część kurczliwą mięśnia szkieletowego. Brzusiec zwykle połączony jest z kośćcem za pomocą jednego lub kilku ścięgien. Mięsień może mieć jeden brzusiec (głowę) lub więcej, np. mięsień dwugłowy ramienia ("biceps") składa się z dwóch, mięsień trójgłowy ramienia ("triceps") z trzech, a mięsień czworogłowy uda ("quadriceps") z czterech brzuśców.
Wikipedia
(1.1) Ile brzuśców ma mięsień zginacz długi palców stóp?
(1.2) Znaleziona waza zawierała wyryte na brzuścu sceny kamasutry.
Wiktionary
IPA: ˈbʒuɕɛt͡s, AS: bžuśec
Wiktionary
rzecz. brzuch mrz., brzusio n., brzuszek mrz., brzuchal mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) głowa mięśnia
Wiktionary
zdrobniale, pieszczotliwie o brzuchu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: brzuch
Wiktionary
(1.1) Tymonku, nie jedz już śliwek, bo cię będzie brzusio bolał.
Wiktionary
rzecz. brzuch mrz., brzusiec mrz., brzuszek mrz., wybrzuszenie n., brzuchacz mos., wybrzuszanie n.
:: zgrub. brzucho n., brzuszysko n.
czas. wybrzuszyć dk., wybrzuszać ndk.
przym. brzuszny, brzuchaty, brzuszasty
przysł. brzusznie
Wiktionary
(1.1) brzuszek
Wiktionary
przymiotnik od: Brzuze, miasto gminne w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
wieś w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim
SJP.pl
Brzuskowola – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Borowie.
Wieś szlachecka Wola Brzeska położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: brzuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: brzuch
(1.2) łódź. surowy boczek (element mięsny)
(1.3) niewielkie uwypuklenie czegoś
(1.4) sport. zob. brzuszki.
Wiktionary
(1.1) Pod jego koszulą wyraźnie rysował się brzuszek piwny.
(1.2) Taki chudziutki brzuszek kupiłam, będzie dużo skwarków.
Wiktionary
IPA: ˈbʒuʃɛk, AS: bžušek
Wiktionary
zob. brzuch.
Wiktionary
(1.1) brzusio
Wiktionary
zdrobnienie od: brzuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) sport. ćwiczenie fizyczne mięśni brzucha polegające na podnoszeniu tułowia, leżąc na wznak
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) M., B., i W. plural|brzuszek.
Wiktionary
Br
Wikipedia
(1.1) Po rozciąganiu, pompkach i brzuszkach uzupełniam swoją codzienną gimnastykę pedałowaniem przez pół godziny na rowerze stacjonarnym.
Wiktionary
leżenie niemowlaka na brzuszku
SJP.pl
1. → brzuszek;
2. sesja brzuszkowa - sesja fotograficzna z udziałem kobiety w zaawansowanej ciąży
SJP.pl
1. → brzuszek;
2. sesja brzuszkowa - sesja fotograficzna z udziałem kobiety w zaawansowanej ciąży
SJP.pl
przysłówek
(1.1) po stronie brzusznej
Wiktionary
(1.1) Błona bębenkowa u garbatkowatych zwrócona jest brzusznie.
Wiktionary
rzecz. brzuch mrz., brzusiec mrz., brzusio n., brzuszek mrz., brzuszenie n., brzuszność ż., brzuszyna ż., brzuszynka ż., brzuszysko n.
czas. brzuszyć się ndk.
przym. brzuszny
Wiktionary
związany z brzuchem, dotyczący brzucha
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z brzuchem, dotyczący brzucha
Wiktionary
IPA: ˈbʒuʃnɨ, AS: bžušny
Wiktionary
rzecz. brzuch m.
:: zdrobn. brzuszek m.
:: zgrub. brzucho n., brzuszysko n.
przym. brzuchaty
przysł. brzusznie
Wiktionary
(1.1) książk. abdominalny
Wiktionary
zgrubienie od: brzuch; brzuszysko
SJP.pl
zdrobniale lub lekceważąco o brzuchu
SJP.pl
zgrubienie od: brzuch; brzuszydło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. brzuch, zwłaszcza pokaźny i wystający
Wiktionary
(1.1) Jacek ma brzuszysko jak u faceta po pięćdziesiątce.
Wiktionary
IPA: bʒuˈʃɨskɔ, AS: bžušysko
Wiktionary
rzecz. brzuch m., brzusio mrz., brzuchal mos./mrz.
przym. brzuszny, brzuchaty
Wiktionary
(1.1) bebech, bęben, brzuszydło, kałdun, maciek, reg. pozn. korbol
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Brzuze – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Brzuze.
Wikipedia
zdrobnienie od: brzuch; brzuszek, brzusio
SJP.pl
będący wypukłą częścią czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brzydka osoba lub rzecz
Wiktionary
(1.1) Nieciekawe, kościste brzydactwo przemieniło się w całkiem atrakcyjne i ponętne dziewczę.
Wiktionary
przym. brzydki
rzecz. brzydula ż., brzydal mos., brzydota ż.
przysł. brzydko
Wiktionary
potocznie: człowiek nieładny, nieurodziwy; brzydul, paskuda, pokraka, szkarada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek brzydki
(1.2) osoba robiąca brzydkie rzeczy
Wiktionary
(1.1) Patrz na tego brzydala pod płotem! Ależ mu uszy sterczą.
(1.2) Ty brzydalu! Przestań grzebać w nosie!
Wiktionary
rzecz. brzydota ż., brzydactwo n.
:: fż. brzydula ż.
czas. brzydnąć ndk.
przym. brzydki
przysł. brzydko
Wiktionary
(1.1) reg. śl. brzidok
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) raczej niezbyt ładny
Wiktionary
rzecz. brzydkość ż., brzydota ż.
przym. brzydki
przysł. brzydkawo, brzydko
Wiktionary
1. taki, który się nie podoba; nieładny;
2. niezgodny z normami, zasadami; nieprzyzwoity;
3. naganny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych
(1.2) moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami
(1.3) meteorol. o pogodzie: wywołujący nieprzyjemne samopoczucie
Wiktionary
(1.1) Wtedy dopiero zauważył, że nie była taka brzydka, jakby się zdawało na pierwszy rzut oka.
(1.2) W szkolnej toalecie pojawił się wczoraj brzydki napis na „H”.
(1.3) Dziś pogoda była bardzo brzydka – cały dzień padało.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɨtʲci, AS: bžytʹḱi
Wiktionary
rzecz. brzydota ż., brzydal mos., brzydula ż., brzydactwo n., brzydnięcie n., brzydzenie n., obrzydzenie n., obrzydzanie n., obrzydlistwo n., zbrzydnięcie n., wybrzydzanie n., brzydkość ż.
czas. brzydnąć ndk., brzydzić ndk., zbrzydnąć dk., obrzydzić dk., obrzydzać ndk., wybrzydzać ndk.
przym. obrzydliwy, brzydkawy
przysł. brzydko, obrzydliwie
Wiktionary
(1.1) nieładny, nieestetyczny; gw. Górny Śląsk rzadny
(1.2) nieładny, niegodziwy, nieprzyzwoity, nieetyczny
(1.3) niepogodny, nieładny, pochmurny, deszczowy, ponury, dżdżysty
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w brzydki sposób
(1.2) niegrzecznie, niekulturalnie
(1.3) w sposób wulgaryzujący sferę ludzkiej płciowości
(1.4) pochmurnie, deszczowo
Wiktionary
(1.1) Elżbieta zawsze przychodzi tak brzydko ubrana.
(1.2) Musisz przyznać, że Rafał brzydko się zachował, nie puszczając ich przodem.
(1.3) Proszę pani, Janek znowu brzydko pokazuje.
(1.3) Jakiś szczeniak wciąż brzydko bazgrze na murze od strony parkingu.
(1.4) Było brzydko i siedzieliśmy cały czas w domu wczasowym.
Wiktionary
rzecz. brzydota ż., brzydal mos., brzydula ż., brzydactwo n., brzydnięcie n., brzydzenie n., obrzydzenie n., obrzydzanie n., obrzydlistwo n., zbrzydnięcie n., wybrzydzanie n., brzydkość ż.
czas. brzydnąć ndk., brzydzić ndk., zbrzydnąć dk., obrzydzić dk., obrzydzać ndk., wybrzydzać ndk.
przym. brzydki, obrzydliwy, brzydkawy
przysł. obrzydliwie
Wiktionary
(1.1) strasznie
(1.2) nieładnie, niegrzecznie, nieparlamentarnie
(1.3) nieprzyzwoicie, sprośnie
(1.4) pochmurnie, dżdżysto
Wiktionary
mający brzydkie oczy
SJP.pl
dawniej: brzydota;
1. cecha kogoś lub czegoś wywołującego negatywne wrażenia estetyczne;
2. potocznie: osoba lub rzecz brzydka; brzydactwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest brzydke; cecha tych, którzy są brzydcy
Wiktionary
przym. brzydki, brzydkawy
przysł. brzydko
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) śrpol. obrzydliwy
Wiktionary
IPA: bʒɨˈdlʲivɨ, AS: bžydlʹivy
Wiktionary
1. cecha kogoś lub czegoś wywołującego negatywne wrażenia estetyczne;
2. potocznie: osoba lub rzecz brzydka; brzydactwo;
3. cecha czegoś wywołującego nieprzyjemne uczucia; szpetota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna
(1.2) pot. osoba lub rzecz brzydka, brzydactwo
Wiktionary
Br
Wikipedia
IPA: bʒɨˈdɔta, AS: bžydota
Wiktionary
rzecz. brzydactwo n., brzydal m., brzydula ż.
przym. brzydki, brzydkawy
przysł. brzydko
Wiktionary
(1.1) szpetność, szpetota, niezgrabność, nieurodziwość, szkarada, szkaradność
(1.2) reg. śl. gid, reg. śl. gizd
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: brzydki
SJP.pl
rzadko, potocznie: człowiek nieładny, nieurodziwy; brzydal, paskuda, pokraka, szkarada
SJP.pl
potocznie: kobieta brzydka, nieatrakcyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obraź. brzydka kobieta
Wiktionary
Brzydula (hiszp. "Yo soy Betty, la fea") – kolumbijska telenowela o charakterze tragikomicznym wyreżyserowana przez Mario Ribero na podstawie scenariusza autorstwa Fernando Gaitána. Tytułową rolę zagrała Ana Maria Orozco.
Wikipedia
(1.1) Daremne są próby tej niespełna wówczas dziesięcioletniej brzyduli, zwanej Lizią, zwrócenia na siebie uwagi matki.
Wiktionary
rzecz. brzydota ż., brzydactwo n.
:: fm. brzydal
przym. brzydki
przysł. brzydko
Wiktionary
zdrobnienie od: brzydula
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: brzydko
SJP.pl
1. budzić w kimś wstręt, niechęć do czegoś
2. brzydzić się - odczuwać wstręt do kogoś lub do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) powodować obrzydzenie
czasownik zwrotny niedokonany brzydzić się (dk. brak)
(2.1) odczuwać wstręt do czegoś
Wiktionary
(1.1) Polityka zawsze brzydziła prostych ludzi.
(2.1) Dobry człowiek brzydzi się wszelkim występkiem.
Wiktionary
rzecz. brzydzenie n.
czas. obrzydzać ndk., obrzydzić dk.
przym. brzydki
przysł. brzydko
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Brzyska
SJP.pl
Zobacz też: Brzyska w innych znaczeniach tej nazwy.
Brzyska (dawn. "Brzyski") – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Brzyska; siedziba gminy Brzyska. Ma status sołectwa.
Wieś opactwa benedyktynów tynieckich w powiecie bieckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
→ Brzyska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osada w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim
SJP.pl
Brzyskorzystewko – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Żnin. Leży w odległości 5,5 km na północ od Żnina, po zachodniej stronie drogi krajowej nr 5, na krawędzi rynny jezior żnińskich. Jest to duże osiedle mieszkaniowe pracowników Pałuckiej Hodowli Roślin.
Wikipedia
Brzyszów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mstów.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Brzyszów, po jej zniesieniu w gromadzie Mstów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: brzytwa
SJP.pl
1. ostre narzędzie, zwykle składane, służące do golenia;
2. przenośnie: człowiek surowy, stanowczy, wymagający;
3. przenośnie: człowiek o ogromnej wiedzy, znający odpowiedź na każde pytanie; chodząca encyklopedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ostry nóż do usuwania zarostu;
(1.2) pot. przen. człowiek bardzo wymagający wobec innych, surowy
(1.3) pot. przen. człowiek posiadający ogromną wiedzę z jakiejś dziedziny
(1.4) daw. gwara. więz. karta do gry
Wiktionary
Brzytwa – narzędzie używane kiedyś powszechnie (obecnie sporadycznie) do golenia. W kształcie przypomina ostrze noża, osadzone przegubowo w drewnianej lub plastikowej rączce. Ostrze wykonane było najczęściej ze stali wysokowęglowej, rzadziej ze stali nierdzewnej. Rączki mogą być ozdobne, wykonywane z rzadkich i drogich materiałów.
Wikipedia
(1.1) Adam goli się brzytwą.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɨtfa, AS: bžytfa
Wiktionary
(1.2) piła
Wiktionary
przedstawiciel podrodziny ptaków z rodziny mewowatych, blisko spokrewniony z mewami i rybitwami
SJP.pl
Brzytwodzioby (Rynchopinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny mewowatych (Laridae).
Wikipedia
przedstawiciel podrodziny ptaków z rodziny mewowatych, blisko spokrewniony z mewami i rybitwami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Rynchops|ref=tak.;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Podhale, Górny Śląsk. niski brzeg
(1.2) gw-pl|Podhale. pagórek, wszelka wyniosłość gruntu
Wiktionary
(1.1) Ano kie tak, to nie ma redy, to me jus jedz, ino zeby mi zaś nie było żol długo umierać, to se na brzyzku siednij, ozewrzyj kute, a jo skocem do tobie.
Wiktionary
(1.1) gwara. brzeżek
(1.2) pagórek, górka, gwara. brzeżek
Wiktionary
w łowiectwie: wabić ptaki sypanym ziarnem
SJP.pl
od: Brzóski Brzezińskie (wieś)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mała brzoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: brzoza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbʒuska, AS: bžuska
Wiktionary
rzecz. brzoza ż., brzezina ż., brzezinka ż., Brzezinka ż., brzeziniak m., brzeźniak m., brzozowiec m., brzozowik m., brzozowate nmos., Brzozów m.
przym. brzozowy, brzezinowy
Wiktionary
Brzączowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie myślenickim, w gminie Dobczyce, nad Zbiornikiem Dobczyckim.
W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
potocznie: przedmiot metalowy wydający przerywany dźwięk przy potrącaniu; brzękadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie dźwięków podczas potrącania szkła albo metalu
Wiktionary
czas. brząkać
Wiktionary
(1.1) brzękanie
Wiktionary
brzękać, brzdękać, brzdąkać;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydawać krótkie dźwięki na skutek szarpania, uderzania;
2. powodować powstawanie krótkich dźwięków poprzez szarpanie, uderzanie itp.;
3. potocznie: grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brzękać, brzdękać, brzdąkać;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydawać krótkie dźwięki na skutek szarpania, uderzania;
2. powodować powstawanie krótkich dźwięków poprzez szarpanie, uderzanie itp.;
3. potocznie: grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brzęknąć, brzdąknąć, brzdęknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie: zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brzęczak porzeczkowy - pospolity w Polsce niewielki owad z rzędu błonkówek, którego larwy żerują na liściach porzeczki i agrestu
SJP.pl
urządzenie sygnalizacyjne wytwarzające dźwięk; brzęczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. brzęczyk (urządzenie)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. dowolny ptak z jednego z rodzajów: nazwa systematyczna|Chaetocercus|G.R. Gray|ref=tak. (1855), nazwa systematyczna|Eulidia|Mulsant|ref=tak. (1877), nazwa systematyczna|Microstilbon|Todd|ref=tak. (1913);
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: brzęczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃɛk, AS: bžẽṇček
Wiktionary
czas. brzęczeć
rzecz. brzęczyk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powtarzające się brzęki; chaotyczny zbiór różnych dźwięków
Wiktionary
(1.1) Słychać było jedynie brzęczenie much.
Wiktionary
IPA: bʒɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: bžẽṇčẽńe
Wiktionary
czas. brzęczeć, zabrzęczeć, pobrzękiwać, brzdąkać
rzecz. brzęczyk m., brzęk
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk
(1.2) o owadach: wydawać brzęk
Wiktionary
(1.1) Talary brzęczały w sakiewce.
(1.2) Wśród kwiatów wesoło brzęczą pszczoły.
(1.2) Grały jej tedy do snu derkacze i przepiórki, migotały gwiazdy, gdy powiew poruszył gałęzie, brzęczały chrząszcze na dębowych liściach – i usnęła wreszcie.
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃɛt͡ɕ, AS: bžẽṇčeć
Wiktionary
rzecz. brzęczek, brzęczenie, brzęczyk, brzęk, brzękadełko, brzękadło, brzękanie, brzękliwość, pobrzęk, pobrzękiwanie, zabrzęknięcie
czas. brzękać, brzęknąć, pobrzękać, pobrzękiwać, rozbrzęczeć się, wybrzękiwać, zabrzęczeć, zabrzękać
przym. brzęczykowy, brzękliwy
przysł. brzękliwie
Wiktionary
ptak z rodziny pokrzewkowatych, zamieszkuje nad brzegami wód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Locustella luscinioides|Savi|ref=tak. (1824), drobny ptak z rzędu wróblowatych o niepozornym upierzeniu;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: brzęczek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃka, AS: bžẽṇčka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. dźwięczny
Wiktionary
IPA: ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: bžẽṇčny
Wiktionary
urządzenie wytwarzające dźwięk ciągły dla celów sygnalizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)
Wiktionary
Brzęczyk (lub z ang. "buzzer", ew. "buzer", "beeper", buczek) – sterowany elektrycznie sygnalizator akustyczny.
Wikipedia
IPA: ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃɨk, AS: bžẽṇčyk
Wiktionary
rzecz. brzęczek m., brzęczenie n.
czas. brzęczeć ndk.
przym. brzęczykowy
Wiktionary
(1.1) brzęczek
Wiktionary
przypominający dźwiękiem brzęczyk
SJP.pl
przymiotnik od: brzęczyk
SJP.pl
→ brzęczeć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wydający charakterystyczny dźwięk
Wiktionary
1. dźwięk wywołany przez uderzenie lub potrącenie przedmiotu
2. gatunek jarzębu, drzewo z rodziny różowatych; brekinia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przytłumiony, wibrujący dźwięk
(1.2) syst. dendr. nazwa systematyczna|Sorbus torminalis|L.|ref=tak., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej;
(1.3) dendr. drzewo z gatunku brzęków (1.2)
Wiktionary
(1.1) Wyrafinowani bibliofile wsłuchują się w szelest kartek, skrzypienie oprawy, brzęk okuć.
(1.3) Zaparkował obok uschniętego brzęku na skraju lasu.
Wiktionary
IPA: bʒɛ̃ŋk, AS: bžẽŋk
Wiktionary
rzecz. brzękadło n., brzękanie n., brzękliwość ż., brzęknięcie n.
:: zdrobn. brzękadełko n.
czas. brzęczeć ndk., brzękać ndk., brzęknąć dk.
przym. brzękliwy
przysł. brzękliwie
Wiktionary
(1.1) brzękanie, brzęknięcie, pobrzęk
(1.2) bereka, brekinia, jarząb brekinia
Wiktionary
zdrobnienie od: brzękadło; brząkadełko
SJP.pl
potocznie: przedmiot metalowy wydający przerywany dźwięk przy potrącaniu; brząkadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wytwarzanie przez kogoś dźwięków przez potrącanie przedmiotów szklanych lub metalowych
(1.2) wydawanie charakterystycznych dźwięków przez przedmioty szklane lub metalowe
(1.3) nieudolne albo niedbałe granie na instrumencie strunowym
Wiktionary
rzecz. brzęk m., brzęknięcie n., brzękadło n., brzękadełko n., brzękawka ż., brzękliwość ż., brzękacz m.
czas. brzęczeć, brzękać ndk., brzęknąć dk.
przym. brzękliwy
przysł. brzękliwie
Wiktionary
(1.1-3) brzdąkanie
Wiktionary
brząkać, brzdąkać, brzdękać;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydawać krótkie dźwięki na skutek szarpania, uderzania;
2. powodować powstawanie krótkich dźwięków poprzez szarpanie, uderzanie itp.;
3. potocznie: grać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
brząknąć, brzdąknąć, brzdęknąć;
1. zwykle o instrumentach strunowych lub metalowych przedmiotach: wydać krótki dźwięk na skutek szarpnięcia, uderzenia;
2. spowodować powstanie krótkiego dźwięku poprzez szarpnięcie, uderzenie itp.;
3. potocznie: zagrać na jakimś instrumencie strunowym niedbale
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brzękać)
(1.1) wydać krótki, metaliczny dźwięk
(1.2) pot. zagrać niedbale na instrumencie strunowym
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. obrzęknąć, zbrzęknąć)
(2.1) powiększać swoją objętość wskutek gromadzenia płynu
Wiktionary
(1.1) Na podłogę spadł talerz i brzęknął.
Wiktionary
rzecz. brzęknięcie n., obrzęk mrz., brzęk mrz., brzękanie n.
czas. brzęczeć
Wiktionary
(1.1) war. brząknąć, zabrzęczeć
(1.2) zarzępolić
(2.1) nabrzmiewać, obrzmiewać, puchnąć
Wiktionary
[czytaj: breTIAnu] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: breAL] nazwisko
SJP.pl
płytkie miejsce rzeki, jeziora lub stawu możliwe do przejścia lub przejechania na drugi brzeg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: broda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie było mostu przez rzekę, więc musieli poszukać brodu.
(1.1) Tak we trzech idąc, o słońca zachodzie / Nad brzegiem rzeki u brodu stanęli.
Wiktionary
IPA: brut, AS: brut
Wiktionary
rzecz. Brody nmos., brodzenie n.
:: zdrobn. brodzik m.
czas. brodzić ndk.
Wiktionary
1. mała broda
2. rodzaj zarostu pokrywającego małą część podbródka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: broda
(1.2) mizerna lub krótka broda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbrutka, AS: brutka
Wiktionary
rzecz. broda ż., brodacz m.
czas. brodacieć
przym. brodaty
Wiktionary
1. → bródka;
2. kosaciec bródkowy - gatunek byliny z rodziny kosaćcowatych; kosaciec niemiecki;
3. guzowatość bródkowa - struktura kostna człowieka w miejscu połączenia trzonów żuchwy
SJP.pl
dzielnica Warszawy
SJP.pl
Br
Wikipedia
przymiotnik od: Bródno; bródzieński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bródna, związany z Bródnem
Wiktionary
rzecz. Bródno n.
przym. bródzieński
Wiktionary
(1.1) rzad. bródzieński
Wiktionary
przymiotnik od: Bródno; bródnowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. dotyczący Bródna, związany z Bródnem
Wiktionary
rzecz. Bródno n.
przym. bródnowski
Wiktionary
(1.1) bródnowski
Wiktionary
ruchomy daszek na czterech słupach wbitych w ziemię, służący jako osłona dla przechowywanego siana, zboża; stóg siana, zboża ochraniany przez taki daszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. roln. zootechn. zadaszenie na słomę lub zboże na czterech słupach;
(1.2) roln. stóg nakryty dachem
(1.3) daw. bezładne nagromadzenie czegoś
Wiktionary
Bróg – ruchomy dach przesuwany na (najczęściej) czterech wkopanych w ziemię słupkach (zwanych brożynami), osłaniający składowane pod nim siano, słomę lub zboże przed opadami atmosferycznymi.
Wikipedia
rzecz. Brożyna mos., geogr. Brożyna
:: zdrobn. brożek
czas. brogować ndk.
Wiktionary
(1.1) brożyna, siennica
(1.3) sterta, stos, kupa
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Brójc (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Brójc (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pojemnik na chleb
Wiktionary
[czytaj: brükner] nazwisko, np. Aleksander Brückner (1856 - 1939), polski filolog i historyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bryl] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Brühla lub z nim związany
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. mówić niewyraźnie, bełkotać; opowiadać głupstwa, mówić bez sensu; narzekać, marudzić
(1.2) pot. stawiać opór, sprzeciwiać się, rzucać się, sapać się
(2.2) pot., głównie młodz. odchodzić bez uprzedzenia i pożegnania
Wiktionary
(1.1) Jeden taki
(1.1) Tatulo zabrał głos i nic mu to nie przydało godności, ponieważ oni do niego odwróceni tyłami głów; mógł się w ogóle nie odzywać. Ale kto go zna, ten wie, że będzie tak brąchał do skutku, aż się doczeka uwagi i pochlebienia.
(1.1) Ile razy tak było, że brąchał oczywiście swoje pod nosem, marudził „Jeeeezu”, no ale przychodził.
(1.2) Chciał zabrać kobiecie pieniądze, które uciułała na samochód, a ta, zamiast mu je oddać, zaczęła brąchać. No to wsadził jej kilkanaście razy kosę, aż umarła.
(2.1) Jakoś dostałam się do chałupy. Jerzy coś tam się brąchał, ale na szczęście byłam zbyt zmęczona, by zwracać na to uwagę. Poranek, o dziwo, nie był najgorszy. Mój mąż wspaniałomyślnie podał mi szklankę z alkaprimem, co uznałam za akt wybaczenia i troski.
Wiktionary
(1.1) bełkotać, mamrotać; bredzić, pleść bzdury, fanzolić; narzekać, marudzić, gderać, zrzędzić, biadolić, stękać
(1.2) stawiać się, rzucać się, pyskować, podskakiwać, ciskać się, sapać się
Wiktionary
Brąchnowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Łubianka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 551 mieszkańców. Jest czwartą co do wielkości miejscowością gminy Łubianka.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Nidzica. brązowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Ostródzkie. brązowy
Wiktionary
Br
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Brąszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Brąszewice.
Wieś królewska (tenuta) w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
1. stop miedzi z innymi metalami (z wyjątkiem cynku i niklu);
2. kolor brązowy;
3. przedmiot wykonany z brązu;
4. brązowy medal za trzecie miejsce w zawodach;
5. pigment metaliczny do wyrobu farb i emalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hutn. stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
(1.2) przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
(1.3) kolor brązowy – kolor brązu (1.1)
(1.4) epoka brązu;
(1.5) sport. brązowy medal
(1.6) opalenizna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W muzeum zgromadzono popiersia z brązu portretujące znanych Polaków.
(1.2) Postanowiłem zorganizować wystawę własnoręcznie wykonanych brązów.
(1.3) W salonie biel ścian kontrastuje z ciepłym brązem.
(1.4) Te cenne znaleziska datuje się na wczesny brąz.
(1.5) To już piąty brąz w jego karierze sportowej.
Wiktionary
IPA: brɔ̃w̃s, AS: brõũ̯s
Wiktionary
rzecz. brązowienie n., brązownictwo n., brązownik m., brązik mrz., brązowanie n., brązosz mzw., zbrązowienie n., brązowniczka ż.
czas. brązować ndk., brązowić ndk., brązowieć ndk., zbrązowieć dk.
przym. brązowawy, brązowniczy, brązowy
przysł. brązowo
temsłow. brązowo-
Wiktionary
(1.1) spiż
Wiktionary
stop miedzi i aluminium; brąz aluminiowy
SJP.pl
Brązal, brąz aluminiowy – stop brązu z kilkuprocentowym dodatkiem aluminium (4–11%) oraz niewielką domieszką niklu, manganu i żelaza. Jest odporny na działania wysokiej temperatury i wody morskiej. Stosowany do wyrobu śrub okrętowych, zaworów, aparatury chemicznej.
Wikipedia
kosmetyk do ściemniania skóry; bronzer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od brąz
Wiktionary
rzecz. brąz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. pas jednego koloru w tkaninie księżackiej
Wiktionary
rzecz. prążka ż., brynga ż.
Wiktionary
(1.1) gw. księstwo łowickie brynga
Wiktionary
gatunek ryby z rodziny brązoszowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Oxynotus centrina|Linnaeus|ref=tak., gatunek ryb z rodziny brązoszowatych;
(1.2) icht. ryba z gatunku brązoszy (1.1)
Wiktionary
Brązosz ("Oxynotus centrina") – gatunek ryby z rodziny brązoszowatych (Oxynotidae), wcześniej zaliczany był do koleniowatych (Squalidae).
Wikipedia
(1.1) Brązosze są gatunkiem jajożyworodnym.
Wiktionary
rzecz. brąz mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) met. pokrywanie powierzchni czegoś warstwą brązu
(1.2) książk. przen. ocenianie kogoś lub czegoś w bezkrytyczny sposób, z nadmiernym uwypukleniem zasług lub zalet
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. brąz m., brązownictwo n., brązownik m., brązowienie n., brązowniczka ż.
czas. brązować ndk., brązowić ndk.
przym. brązowy, brązowawy, brązowniczy
Wiktionary
(1.2) brązowienie, apoteozowanie, idealizowanie, gloryfikowanie
Wiktionary
żółty o brązowawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty o brązowawym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Dodaj więcej brązowego pigmentu, bo na razie wychodzi ci odcień brązowawożółty.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvavɔˈʒuwtɨ, AS: brõũ̯zovavožuu̯ty
Wiktionary
zbliżony do brązowego, nie do końca brązowy, prawie brązowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy
Wiktionary
(1.1) Wtedy ziarna nabierają charakterystycznego brązowawego koloru i specyficznego dla kawy smaku i aromatu.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ, AS: brõũ̯zovavy
Wiktionary
rzecz. brąz m., brązowienie n., odbrązawianie n., odbrązowienie n., brązowanie n.
czas. brązowić ndk., odbrązawiać ndk., odbrązowić dk.
przym. brązowy
przysł. brązowawo, brązowo
temsłow. brązowo-
Wiktionary
boczanka brązowianka - gatunek motyla z rodziny wachlarzykowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nabieranie barwy brązowej, stawanie się brązowym
Wiktionary
(1.1) Ulegające brązowieniu jabłka, wydawały dziwną woń.
Wiktionary
rzecz. brąz mrz., zbrązowienie n., brązowanie n.
czas. brązowieć ndk., zbrązowieć dk.
przym. brązowy, brązowawy
przysł. brązowo
Wiktionary
zmieniać kolor na brązowy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbrązowieć)
(1.1) nabierać barwy brązowej
(1.2) odróżniać się brązową barwą od tła
Wiktionary
(1.1) Jabłka na paterze w spiżarni zaczęły już brązowieć.
Wiktionary
rzecz. brąz mrz., zbrązowienie n., brązowienie n., brązownictwo n.
czas. zbrązowieć dk.
przym. brązowy
przysł. brązowo
temsłow. brązowo-
Wiktionary
(1.2) brązowić się
Wiktionary
zdrobnienie od: brązowy
SJP.pl
zakład, w którym wykonuje się odlewy z brązu
SJP.pl
wykonywanie przedmiotów z brązu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. dział rzemiosła zajmujący się wykonywaniem odlewów z brązu, zwłaszcza pomników oraz pokrywaniem przedmiotów brązem (brązowanie);
(1.2) przedstawianie czegoś z bezkrytycznym uwielbieniem
Wiktionary
Br
Wikipedia
rzecz. brąz mrz., brązownik mos., brązowanie n.
przym. brązowy
przysł. brązowo
czas. brązowić ndk., brązowieć ndk.
Wiktionary
1. rodzaj grzybów z rodziny tarczownicowatych;
2. rzemieślniczka wykonująca przedmioty z brązu;
3. pejoratywnie: kobieta ukazująca kogoś lub coś w sposób wyłącznie pozytywny, pomijając wady
SJP.pl
1. rzemieślnik wykonujący przedmioty z brązu;
2. przenośnie: krytyk literacki idealizujący opisywaną postać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykonujący przedmioty z brązu lub zajmujący się brązowaniem
(1.2) przen. krytyk literacki lub biograf idealizujący omawiane osoby
Wiktionary
rzecz. brązownictwo n., brąz mrz., brązowanie n., brązowniczka ż.
przym. brązowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem brązowej barwy, z obecnością brązu
Wiktionary
(1.1) Jadzia z Tadkiem urządzili werandę na brązowo.
Wiktionary
rzecz. brąz mrz., brązowienie n., zbrązowienie n., brązownictwo n.
czas. brązowieć ndk., zbrązowieć dk.
przym. brązowy, brązowawy
temsłow. brązowo-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na brązowy odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na brązową barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości
(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na brązową barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia
(1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na brązowy kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
(1.1) brązowoczerwony • brązowoszary • brązowozłoty • brązowożółty
(1.2) brązowo-biały • brązowo-czarno-żółty • brązowo-czarny • brązowo-zielony
(1.3) brązowodzioby • brązowogłowy • brązowooki • brązowopióry
(1.4) brązowoszarość • brązowożółtość
Wiktionary
rzecz. brąz mrz., brązy lm nm.
czas. brązowić ndk., brązowić się ndk., brązowieć ndk., zbrązowieć dk.
przym. brązowy, brązowawy
przysł. brązowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: brązowy i biały
Wiktionary
(1.1) Brązowo-białe umeblowanie jest w pewnych kręgach trendy.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: brõũ̯zovo‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
złożony z trzech kolorów: brązowego, czarnego i żółtego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający trzy kolory: brązowy, czarny i żółty
Wiktionary
w części brązowy, w części czarny; czarno-brązowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brązowy i czarny
Wiktionary
(1.1) Tak się spiekł w piekarniku, że zamiast bursztynowej skórki miał brązowo-czarną skorupę.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔ‿ˈt͡ʃarnɨ, AS: brõũ̯zovo‿čarny
Wiktionary
przym. czarnobrązowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: brązowy i rdzawy
Wiktionary
w części brązowy, w części zielony; zielono-brązowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający dwa kolory: brązowy i zielony
Wiktionary
(1.1) Te wiszące kokosy pod liśćmi palm tworzyły na tle nieba brązowo-zieloną mozaikę.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔ‿ʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: brõũ̯zovo‿źelõny
Wiktionary
(1.1) zielono-brązowy
Wiktionary
brązowy i żółty
SJP.pl
ziarnojadek brązowobrzuchy - gatunek ptaka z rodziny tanagrowatych
SJP.pl
czarny o odcieniu brązowym
SJP.pl
ciemnobrązowy; czekoladowy
SJP.pl
czerwony o brązowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czerwony o odcieniu brązowym
Wiktionary
(1.1) Pióra podgardla są brązowoczerwone.
Wiktionary
tukan brązowodzioby, nogal brązowodzioby - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brązowy dziób
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem brązowofioletowej barwy
Wiktionary
przym. brązowofioletowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) fioletowy o brązowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Pióra na barkówkach bażanciaków przechodzą w barwę brązowofioletową.
Wiktionary
przysł. brązowofioletowo
Wiktionary
1. gołąb brązowogrzbiety, wodnik brązowogrzbiety, kulik brązowogrzbiety - gatunki ptaków;
2. mikrusek brązowogrzbiety - gatunek ssaka naczelnego
SJP.pl
łowiec brązowogłowy, wireonek brązowogłowy, leśniak brązowogłowy - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brązową głowę
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈɡwɔvɨ, AS: brõũ̯zovogu̯ovy
Wiktionary
mający kolor brązowego kasztana; rudawobrązowy
SJP.pl
skalniak brązowoogonowy - gatunek kangura
SJP.pl
mający oczy koloru brązowego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający brązowe oczy
Wiktionary
(1.1) Amerykańska terapeutka podzieliła klasę na dwie grupy - niebieskookich i brązowookich.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈːci, AS: brõũ̯zov•oḱi
Wiktionary
oliwkowy o odcieniu brązowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brązowe pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈpʲjurɨ, AS: brõũ̯zovopʹi ̯ury
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor pomarańczowy o odcieniu brązowym
Wiktionary
(1.1) Sierść na grzbiecie bandika miała kolor brązowopomarańczowy.
Wiktionary
popielaty o brązowym odcieniu
SJP.pl
płowy o odcieniu brązowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) płowy o brązowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Brązowopłowej plamaamie sawanny nie było końca.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈpwɔvɨ, AS: brõũ̯zovopu̯ovy
Wiktionary
przym. płowobrązowy
Wiktionary
rudy o brązowym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy o brązowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Tej nocy znów widziałem tę brązoworudą lisicę przy Maciejowym kurniku.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈrudɨ, AS: brõũ̯zovorudy
Wiktionary
różowy o brązowym odcieniu
SJP.pl
siny o brązowym odcieniu
SJP.pl
1. mający brązowe skrzydła;
2. piona brązowoskrzydła - gatunek ptaka z rodziny papugowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma brązowe skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈskʃɨdwɨ, AS: brõũ̯zovoskšydu̯y
Wiktionary
szary o odcieniu brązowym; bury, brunatnoszary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szary o brązowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Czym oni palą w piecu, że ten dym z komina jest tak intensywnie brązowoszary?
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈʃarɨ, AS: brõũ̯zovošary
Wiktionary
mający brązowe włosy
SJP.pl
zielony o odcieniu brązowym
SJP.pl
złocisty o brązowym odcieniu; brązowozłoty
SJP.pl
złoty o brązowym odcieniu; brązowozłocisty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor złoty o odcieniu brązowym
Wiktionary
(1.1) Ciekawe, jak Zbyszek uzyskał tę brązowozłotą barwę mieszanki.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈzwɔtɨ, AS: brõũ̯zovozu̯oty
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem brązowożółtej barwy
Wiktionary
przym. brązowożółty
Wiktionary
żółty o odcieniu brązowym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) żółty o brązowym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Skrzynka była pełna brązowożółtych bananów.
Wiktionary
IPA: ˌbrɔ̃w̃zɔvɔˈʒuwtɨ, AS: brõũ̯zovožuu̯ty
Wiktionary
przysł. brązowożółto
Wiktionary
1. wykonany z brązu;
2. o kolorze brązu; brunatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z brązu, zrobiony z brązu
(1.2) mający kolor brązu;
(1.3) o sportowcach: ten, który zdobył brązowy (1.1) medal
Wiktionary
(1.1) Hol zdobią oryginalne brązowe posążki zwierząt.
(1.2) Do tego garnituru będą pasować eleganckie brązowe buty.
(1.3) Przeprowadziłem wywiad z tegorocznym brązowym medalistą Mistrzostw Polski.
Wiktionary
IPA: brɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: brõũ̯zovy
Wiktionary
rzecz. brązowienie n., zbrązowienie n., brąz mrz., brązal mrz., brązownictwo n., brązownik mos., brązowanie n., brązownia ż.
przym. brązowawy, brązowniczy
przysł. brązowo
czas. brązować, brązowić, brązowić się, brązowieć, zbrązowieć
temsłow. brązowo-
Wiktionary
(1.1) spiżowy
Wiktionary
kamień półszlachetny
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
Brązówka ("Anas rubripes") – gatunek dużego ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. marudzić, zrzędzić
Wiktionary
(1.1) Nie bręcz mi tu, próbuję się skupić.
Wiktionary
rzecz. bręczenie, bręk, brękot
Wiktionary
dzielnica Gdańska
SJP.pl
Brętowo ( Brentowò lub też "Brãtowò", Brentau) – dzielnica Gdańska położona w zachodniej części miasta, na skraju Lasów Oliwskich, nad potokiem Strzyża.
Dzielnica ma głównie charakter mieszkaniowy. Na jego terenie znajduje się również Sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej w Gdańsku Matemblewie.
Wikipedia
skrót od: Business Software Alliance - organizacja zrzeszająca komercyjnych producentów oprogramowania komputerowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. (skrót od: Berkeley Software Distribution) jedna z licencji zgodnych z zasadami Wolnego Oprogramowania;
2. odmiana systemu operacyjnego Unix wywodząca się ze stworzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim Berkeley
SJP.pl
[czytaj: be-es-E] (skrót od: Bovine Spongiform Encephalopathy) choroba zakaźna wywoływana przez priony, występująca przede wszystkim u krów; encefalopatia gąbczasta bydła, choroba szalonych krów, (potocznie) choroba wściekłych krów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Bank Śląski SA (w Katowicach)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: bosman; bosm.
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. mar. bosman
Wiktionary
skr. bsmt
Wiktionary
skrót
(1.1) = wojsk. bosmanmat
Wiktionary
(1.1) W tym roku wśród nowych inżynierów najlepszy okazał się bsmt pchor. Robert Anchimowicz, absolwent wydziału Mechaniczno-Elektrycznego.
Wiktionary
skr. bsm.
Wiktionary
skrót od:
1. Brygada Strzelców Polskich;
2. Brygada Strzelców Podhalańskich;
3. Bank Staropolski SA w Poznaniu;
4. Bułgarska Partia Socjalistyczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Biblia Tysiąclecia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prawo Pana doskonałe – krzepi ducha (…). (Ps 19,8 BT)
Wiktionary
IPA: ˈbʲiblʲja ˌtɨɕɔ̃nt͡sˈlɛt͡ɕa, AS: bʹiblʹi ̯a tyśõncleća
Wiktionary
skrót od: Bułgarska Telegrafna Agencij - Bułgarska Agencja Telegraficzna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Baku-Tbilisi-Erzurum (gazociąg na Kaukazie)
Wiktionary
IPA: bɛ‿tɛ‿ˈː, AS: be‿t•‿e
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: be-te-MOT] skrót od: Biuro Turystyki Motorowej
SJP.pl
skrót od angielskiego zwrotu: by the way - swoją drogą, przy okazji, nawiasem mówiąc; btw, ATSD
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyraz mający naśladować płacz lub buczenie; buu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …naśladujący niski monotonny dźwięk, np. płacz lub buczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bu, AS: bu
Wiktionary
(1.1) buu
Wiktionary
zgrubienie od: bubek (potocznie o osobie zarozumiałej, niepoważnej; laluś; pyszałek)
SJP.pl
Bub ( Буб) – wieś (sieło) w Rosji, w Kraju Permskim, w rejonie siwińskim. W 2010 liczyła 987 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie o osobie zarozumiałej, niepoważnej; laluś, pyszałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. pogard. niepoważny mężczyzna o wygórowanej opinii na swój temat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) karc. walet
Wiktionary
(1.1) To skończony bubek, myśli, że świat kręci się wyłącznie wokół niego.
Wiktionary
IPA: ˈbubɛk, AS: bubek
Wiktionary
rzecz. bubkowatość ż.
przym. bubkowaty
Wiktionary
(1.1) zarozumialec, pyszałek, ważniak, megaloman, pępek świata
(2.1) walet; pot. jopek, wacek; posp. dupek
Wiktionary
towar wybrakowany, bez wartości, zepsuty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. towar złej jakości, posiadający wady
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. bublowaty
Wiktionary
(1.1) badziewie, barachło, chłam, dziadostwo, fajans, niedoróbka, fuszerka, tandeta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie o osobie zarozumiałej, niepoważnej; laluś, pyszałek
SJP.pl
mający cechy bubka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
obwarzanek
SJP.pl
produkcja bubli
SJP.pl
stawać się bublowatym
SJP.pl
mający cechy bubla
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kiepskiej jakości
Wiktionary
rzecz. bubel mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. sklep z odzieżą używaną; ciuchland, ciucholand, lumpeks, lumpex, szmateks, szmatland;
2. sklep z tanimi towarami niskiej jakości; grajzlernia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep z używaną odzieżą
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg-pl|Białystok. karc. karo
Wiktionary
pyszałek, zarozumialec; bufon, nadęciak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś zarozumiały, pyszałkowaty, tępy, głupi
(1.2) wulg. niezwykle obraźliwe określenie mężczyzny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do tego buca nic nie dociera.
Wiktionary
IPA: but͡s, AS: buc
Wiktionary
(1.1) zarozumialec
Wiktionary
ceramika etruska
SJP.pl
dęty instrument muzyczny w kształcie rogu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
narowisty, rączy koń, rumak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jeźdz. żart. narowisty koń wierzchowy
Wiktionary
Bu
Wikipedia
rzecz. Bucefał mzw.
Wiktionary
potocznie: pycha, zarozumiałość, wyniosłość; nadętość
SJP.pl
wyraz naśladujący odgłos uderzenia lub wybuchu
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. odgłos mocnego uderzenia obiektów o siebie
(1.2) dźwięk. odgłos wydostającej się skądś gwałtownie pary lub dymu
wykrzyknik
(2.1) pot. …opisujący czynność wymagającą szybkiego i gwałtownego wykonywania ruchów lub przemieszczenia się
(2.2) pot. …opisujący zjawisko które stało się nagle, niespodziewanie i gwałtownie
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) slang. głębokie zaciągnięcie do płuc dymu papierosowego lub oparów jakiejś substancji psychoaktywnej
(3.2) slang. ilość dymu lub oparów jednorazowo wdychana buchem (3.1)
(3.3) slang. e-papieros
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(4.1) żart. gruba książka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To nie było tak, że lecimy, lecimy i nagle buch o ziemię. Musiałem wymierzyć precyzyjnie, żeby samolot bez przechyłów dotknął pasa startowego.
(1.1) Zbieramy rzeczy. Wtem buch, buch — coś wali w nasz dom. To “Tygrys” — dźwięk ostry, płytki w murach, bardzo przykry. Dom się trzęsie.
(1.2) Nagle — gwizd! / Nagle — świst! / Para — buch! / Koła — w ruch!
(2.2) Otóż nasz bohater – ongiś zapalony grzybiarz tak wytrwale zbierał grzyby na Obłoniach, że poczuł zmęczenie. Gdy ułożył się do snu, nagle – buch! – zszokowany chłopina znalazł się w jakiejś komnacie ukrytej pod ziemią.
(3.1) ''Jestem przyzwyczajony do zwykłych szlugów i tego, że zawsze bardzo szybko paliłem — praktycznie zaciągnięcie, wydmuchanie i od razu kolejny buch.
(3.3) Czemu mój buch skrzeczy, WTF?
Wiktionary
rzecz. buchanie n., wybuch mrz., buchnięcie n., niewybuch mrz.
:: zdrobn. buszek mrz.
czas. buszyć ndk., zabuszyć dk., buchnąć dk., buchać ndk.
Wiktionary
(3.1-2) sztach
Wiktionary
przestarzale: złodziej
SJP.pl
Buchacz (niem. "Buchatz") – dzielnica Radzionkowa, dawna osada młyńska na gruntach Radzionkowa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: księgowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. księgowy
Wiktionary
(1.1) Wakuje wprawdzie posada buchaltera, jest miejsce technika, ale to wszystko nie dla pana: pensje małe i specjalności, które trzeba znać.
(1.1) Buchalter firmy „Mojżesz Katz” był gburem. Pan Katz wyrzucił go i przyjął nowego buchaltera. Był to anioł i wersalczyk w jednej osobie: cichy, spokojny, grzeczny, układny, słowa głośnego nie umiał powiedzieć.
Wiktionary
IPA: buˈxaltɛr, AS: buχalter
Wiktionary
rzecz. buchalteria ż.
:: fż. buchalterka ż.
przym. buchalteryjny
Wiktionary
(1.1) neutr. księgowy
Wiktionary
1. przestarzałe: rachunkowość, księgowość;
2. pogardliwie: niepotrzebne, drobiazgowe obliczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. księgowość
(1.2) pejor. nadmiernie drobiazgowe przeliczanie
Wiktionary
rzecz. buchalter mos., buchalterka ż., buchalteryjność ż., buchalterskość ż.
przym. buchalteryjny, buchalterski
przysł. buchalteryjnie, buchaltersko
Wiktionary
pracownica prowadząca księgi rachunkowe; księgowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buchać.
Wiktionary
czas. buchać
rzecz. buchnięcie n., buch mzw./mrz.
wykrz. buch
Wiktionary
potocznie: wielozadaniowy i dostawczy pojazd UAZ-452
SJP.pl
nazwa kobierców tkanych przez turkmeńskie plemiona regionu Buchary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Uzbekistanie nad rzeką Zarafszan, stolica wilajetu bucharskiego;
Wiktionary
Buchara ( ) – miasto w Uzbekistanie, stolica wilajetu bucharskiego, w dolinie rzeki Zarafszan.
Buchara leży w rejonie eksploatacji bogatych złóż gazu ziemnego (Gazli); przemysł m.in. futrzarski (karakuły), jedwabniczy, spożywczy (w tym winiarski), oczyszczalnie bawełny; rzemiosło artystyczne (słynne bucharskie dywany). Ośrodek turystyczny o międzynarodowym znaczeniu i naukowy (szkoły wyższe). Węzeł komunikacyjny (port lotniczy).
Wikipedia
(1.1) Hindukuskie przełęcze od zawsze były szlakiem nie tylko kupieckich karawan, ale także najeźdźczych armii, okrutnych wojowników z syberyjskich stepów, opętanych snem o podboju świata i legendą o skarbach Indii, Buchary i Chorasanu (…)
Wiktionary
rzecz. bucharczyk mos., bucharka ż., bucharski mrz.
przym. bucharski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Buchary; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Buchara ż.
:: fż. bucharka ż.
przym. bucharski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Buchary; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Buchara ż.
:: fm. bucharczyk mos.
przym. bucharski
Wiktionary
przymiotnik od: Buchara (miasto w Uzbekistanie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bucharą, dotyczący Buchary
(1.2) dotyczący języka bucharskiego
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bucharski;
Wiktionary
rzecz. bucharka ż., bucharczyk mos., Buchara ż.
Wiktionary
1. rozprzestrzeniać się w sposób gwałtowny, zwracający uwagę, np. ogień bucha z pieca;
2. wydzielać coś z siebie w sposób gwałtowny;
3. rzadko: rzucać się gdzieś, uciekać
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gwałtownie się rozprzestrzeniać
(1.2) wykonać nagły odskok, uderzenie, ruch
(1.3) pot. kraść
(1.4) daw. wystrzelić, eksplodować
(1.5) gw-pl|Śląsk Cieszyński. uderzać, machać
Wiktionary
(1.4) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
Wiktionary
rzecz. buchanie n., wybuch mrz., buchnięcie n., niewybuch mrz., buch mzw./mrz.
czas. buchnąć dk.
wykrz. buch
Wiktionary
Buchcice (do 1965 "Meszna Szlachecka") – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tuchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
1. rozprzestrzenić się w sposób gwałtowny, zwracający uwagę;
2. wydzielić coś z siebie w sposób gwałtowny;
3. potocznie: wykonać nagły ruch, rzucić się, uderzyć;
4. potocznie: ukraść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buchnąć.
Wiktionary
rzecz. buchanie n., buch mzw./mrz.
czas. buchnąć dk., buchać ndk.
wykrz. buch
Wiktionary
1. rozprzestrzenić się w sposób gwałtowny, zwracający uwagę;
2. wydzielić coś z siebie w sposób gwałtowny;
3. potocznie: wykonać nagły ruch, rzucić się, uderzyć;
4. potocznie: ukraść
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. buchać)
(1.1) rozprzestrzenić się w sposób gwałtowny
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) rzucić się, uderzyć, wykonać nagły ruch
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(3.1) pot. ukraść
Wiktionary
(1.1) W pokoju ktoś dobrał się do wzmacniacza, podłączył swój magazynek, buchnęła muzyka niepodobna do niczego, czego tu słuchałem.
(3.1) Złodziej buchnął mi portfel.
Wiktionary
IPA: ˈbuxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: buχnõńć
Wiktionary
rzecz. wybuch m., buchnięcie n., niewybuch mrz., buch mzw./mrz.
czas. buchać
wykrz. buch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. część instalacji wodnej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: buxs, AS: buχs
Wiktionary
1. miejsce zryte przez dziki szukające żeru; buchtowisko
2. lina zwinięta w koło
3. gwarowo: rodzaj bułki drożdżowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. zwinięta lina;
(1.2) łow. miejsce rozgrzebane przez dziki poszukujące pożywienia;
(1.3) przest. mała zatoka
(1.4) kulin. reg-pl|Kraków. gw-pl|Górny Śląsk.
(1.6) gw-pl|Poznań. przegroda dla świń
(1.7) gw-pl|Łódź. środ. piekarskie duża, poczwórna bułka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbuxta, AS: buχta
Wiktionary
rzecz. buchtowisko
czas. buchtować
Wiktionary
(1.2) buchtowisko
(1.6) bucht
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. zwijanie liny w równy, łatwy do rozwinięcia kłębek
(1.2) łow. o dzikach: tworzenie buchtowisk, rycie ziemi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) rzecz. buchta ż.; czas. buchtować ndk.
(1.2) rzecz. buchta ż., buchtowisko n.; czas. buchtować ndk.
Wiktionary
o dzikach: ryć ściółkę leśną w poszukiwaniu żołędzi
SJP.pl
miejsce zryte przez dziki szukające żeru; buchta
SJP.pl
Buchtowisko (także: "buchta") – miejsce zryte przez dziki poszukujące pożywienia, występujące zarówno w lasach, jak i na terenach otwartych. Zachowanie prowadzące do powstawania buchtowisk jest w literaturze anglojęzycznej opisywane jako "wild boar rooting".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) piłka do metalu
Wiktionary
IPA: ˈbuxfɛl, AS: buχfel
Wiktionary
ekspresywnie: but; bucior
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekspr. but
Wiktionary
dawniej: bucior - duży but
SJP.pl
zdrobnienie od: bucik
SJP.pl
zdrobnienie od: but; mały but; butek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od but
(1.2) mały but
(1.3) but o krótkiej sznurowanej lub zapinanej cholewce
Wiktionary
(1.1) Poprawiła włosy, bluzkę, wysunęła bucik w taki sposób, żeby go pan redaktor spostrzegł od razu i nie odprawił z kwitkiem.
Wiktionary
IPA: ˈbut͡ɕik, AS: bućik
Wiktionary
rzecz. but m., bucior mrz.
Wiktionary
[czytaj: buc-ina] blaszany instrument muzyczny, prototyp puzonu
SJP.pl
zgrubienie od: but (okrycie stopy); bucisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zgrub. od but
(1.2) pot. duży, ciężki but
Wiktionary
(1.1) Wlazł w buciorach na dywan i dostał burę.
Wiktionary
rzecz. bucik mrz., but mrz., butek mrz.
Wiktionary
zgrubienie od: but (okrycie stopy); bucior
SJP.pl
1. przymiotnik od: Buk;
2. przymiotnik od: Buczek; buczecki, buczkowski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BAkinem]
1. miasto w Anglii;
2. pałac Buckingham - pałac królewski w Londynie
SJP.pl
Buckingham – miasto i civil parish w Anglii, w hrabstwie Buckinghamshire, w dystrykcie ("unitary authority") Buckinghamshire. Leży 81 km na północny zachód od centrum Londynu. W 2001 miasto liczyło 11 572 mieszkańców. W 2011 roku civil parish liczyła 12 043 mieszkańców. Buckingham zostało wspomniane w Domesday Book (1086) jako "Bochingheham".
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bakskin]
1. umaszczenie konia o odcieniu płowym;
2. koń o takim umaszczeniu;
3. skóra wyprawiona w specjalny sposób, używana do wyrobu butów, kurtek itp.; skóra kozłowa, skóra koźla
SJP.pl
Buckskin – dzielnica miasta Basingstoke w Anglii, w hrabstwie Hampshire, w dystrykcie Basingstoke and Deane. Leży 3 km od centrum miasta Basingstoke. W 2018 miejscowość liczyła 7203 mieszkańców.
Wikipedia
inaczej: buc
SJP.pl
potocznie: mający cechy człowieka zarozumiałego, aroganckiego; pyszałkowaty
SJP.pl
1. wydawać niski odgłos;
2. potocznie: głośno płakać; beczeć, ryczeć
SJP.pl
Nie mylić z: Bucza.
Zobacz też: Bucz (gromada), Bucz (gmina).
Bucz – sołectwo, wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Przemęt.
Wikipedia
bucz olszynowiec (bucz olchowiec), bucz wiązowiec, bucz dębowiec - gatunki błonkówki z rodziny trzpiennikowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim
Wiktionary
Bucza ( Буча) – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, siedziba rejonu buczańskiego. W 2020 roku liczyło ok. 36,3 tys. mieszkańców. W 2024 roku liczyło ok. 33,4 tys. mieszkańców.
Bucza leży nad Buczą i Rokaczem, niewielkimi dopływami Irpienia.
Wikipedia
IPA: ˈbu.t͡ʂa
Wiktionary
przym. buczański
Wiktionary
przymiotnik od: Buczacz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, nad rzeką Strypą, siedziba rejonu buczackiego;
Wiktionary
Galeria: zamek
Wikipedia
przym. buczacki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Buczak – wzgórze w południowo-zachodniej Polsce, we Wzgórzach Strzelińskich, na Przedgórzu Sudeckim.
Wikipedia
mieszkaniec Buku (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Buku (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. → Bucza (miasto na Ukrainie);
2. → Buk (miasto w Polsce); bucki;
3. rejon buczański - jednostka administracyjna obwodu kijowskiego Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Buczy, związany z Buczą
Wiktionary
rzecz. Bucza ż., Buzca ż., buzcanin mos., buzcanka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Buczek; bucki, buczkowski
SJP.pl
1. syrena, gwizdek fabryczny;
2. sygnał dźwiękowy;
3. młody buk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. zdrobn. mały buk
(1.2) dendr. kij bukowy
(1.4) techn. gwizdek fabryczny, syrena
(1.5) telekom. silny sygnał dźwiękowy w urządzeniach telefonii automatycznej, alarmujący abonenta, który pomyłkowo nie odłożył słuchawki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbut͡ʃɛk, AS: buček
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. buk m., buczyna ż.
:: przym. bukowy
(1.2-5)
:: rzecz. buczenie n.
:: czas. buczeć ndk., zabuczeć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie dźwięków przez coś co buczy
Wiktionary
(1.1) Jedynym towarzyszącym mu dźwiękiem było buczenie oczyszczaczy powietrza, które dzielnie walczyły z bezwzględną wilgotnością porośniętego dżunglą księżyca.
Wiktionary
czas. buczeć
Wiktionary
1. wydawać niski odgłos;
2. potocznie: głośno płakać; beczeć, ryczeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabuczeć)
(1.1) wydawać niski, jednostajny dźwięk
(1.2) pot. głośno płakać
czasownik przechodni niedokonany (dk. wybuczeć)
(2.1) pot. okazywać komuś dezaprobatę poprzez wydawanie niskich, przeciągłych dźwięków
Wiktionary
(1.1) Dobiegł go buczący dźwięk i pojawiła się przed nim holograficzna postać, nie większa niż jego dłoń. Miniatura lorda Vadera.
Wiktionary
rzecz. buczenie n.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Buczkowice – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Buczkowice, której jest siedzibą od 1991 r. Poprzednio obszar gminy Buczkowice, należał administracyjnie do gminy Szczyrk. Powierzchnia sołectwa wynosi 653 ha, a liczba ludności 4102, co daje gęstość zaludnienia równą 628,2 os./km².
Wikipedia
→ Buczek; bucki, buczecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: jękliwy, żałosny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest buczne; cecha tych, którzy są buczni
Wiktionary
przym. buczny
przysł. bucznie
Wiktionary
potocznie:
1. las lub zagajnik, w którym liczebnie przeważają drzewa bukowe;
2. drewno z drzewa bukowego; buk;
3. owoce drzewa bukowego; bukiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) las bukowy
(1.2) owoce buku
(1.3) drewno bukowe
Wiktionary
Buczyna ("Fagion sylvaticae") – syntakson w randze związku należący do klasy europejskich mezo- i eutroficznych lasów liściastych – ("Querco-Fagetea"). Leśne zbiorowisko roślinne, zazwyczaj z dominacją buka w drzewostanie. Dno tych lasów jest silnie zacienione, występują w nim rośliny cieniolubne i takie, które kwitną przed listnieniem drzew (geofity). W podszycie i podroście zwykle niemal wyłącznie młode buki. Często runa niemal brak – jest tylko gruba warstwa ściółki (tzw. buczyny nagie).
Wikipedia
rzecz. buk m., bukiew m., buczek m.
przym. bukowy, buczynowy
Wiktionary
(1.2) bukiew, orzeszek bukowy
Wiktionary
zdrobnienie od: buczyna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z buczyną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z buczyną, dotyczący buczyny
Wiktionary
rzecz. buczyna ż.
Wiktionary
potwora buczynówka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: budownictwo, budowniczy (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = budynek
Wiktionary
(1.1) Centrum Informacji i Biznesu działa na naszej uczelni od listopada 2021 r., a swoją siedzibę ma w bud. L-3.
Wiktionary
1. niewielki, sklecony z byle czego budynek, pomieszczenie dla zwierząt lub sprzętów;
2. potocznie: zakład pracy lub szkoła;
3. ruchome nakrycie pojazdu;
4. w czasie okupacji hitlerowskiej: kryty policyjny samochód niemiecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie na sprzęt, narzędzia
(1.2) zaniedbany budynek
(1.3) stoisko na jarmarku
(1.4) schronienie dla psa
(1.5) środ. uczn. szkoła
(1.6) szoferka, kabina pasażerska w samochodzie
(1.7) środ. samochód policyjny
(1.8) sport. pot. bramka (słupki z siatką)
(1.9) przest. miejsce pracy
(1.10) przest. prymitywny zakład przemysłowy przetwarzający produkty leśne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przez dwa lata mieszkałem w tej budzie.
(1.4) Pimpusiowi chyba podoba się nowa buda.
(1.5) Cholera, dziś klasówka – nie idę do budy.
Wiktionary
IPA: ˈbuda, AS: buda
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. budka ż.
Wiktionary
(1.2) rudera
(1.5) gamaja
Wiktionary
stolica Węgier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. urz. stolica Węgier;
Wiktionary
Budapeszt ( Budapest) – stolica i największe miasto Węgier, położone w północnej części kraju, nad Dunajem. Formalnie stworzony został w latach 1872–1873 z trzech połączonych ze sobą miast: Budy i Óbudy na prawym brzegu Dunaju (geograficznie – Średniogórze Zadunajskie) oraz Pesztu – na lewym (geograficznie – Średniogórze Północnowęgierskie i Wielka Nizina Węgierska).
Wikipedia
(1.1) Kiedy się urodziłem, stolica kraju, Budapeszt, właśnie pospiesznie się madziaryzowała, węgierskość błyszczała na niej jak jaskrawy kwiat, jak farba na świeżo malowanym domu.
Wiktionary
IPA: buˈdapɛʃt, AS: budapešt
Wiktionary
rzecz. budapeszteńczyk mos., budapesztenka ż.
przym. budapesztański, podbudapesztański, budapeszteński, podbudapeszteński
Wiktionary
mieszkanka Budapesztu; Budapesztenka
SJP.pl
mieszkaniec Budapesztu; Budapeszteńczyk
SJP.pl
dotyczący Budapesztu, związany z Budapesztem; budapeszteński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)
Wiktionary
(1.1) W trakcie pobytu w budapesztańskich przedszkolach zwróciłyśmy uwagę na wysoki poziom umiejętności artystycznych dzieci.
Wiktionary
IPA: ˌbudapɛˈʃtãj̃sʲci, AS: budapeštãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. budapeszteńczyk m., budapesztenka ż., Budapeszt
Wiktionary
(1.1) budapeszteński
Wiktionary
mieszkanka Budapesztu; Budapesztanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Budapesztu
Wiktionary
IPA: ˌbudapɛˈʃtɛ̃nka, AS: budapeštẽnka
Wiktionary
rzecz. Budapeszt mrz.
:: fm. budapeszteńczyk mos.
przym. budapesztański, budapeszteński
Wiktionary
mieszkaniec Budapesztu; Budapesztańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Budapesztu
Wiktionary
IPA: ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: budapeštẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Budapeszt mrz.
:: fż. budapesztenka ż.
przym. budapesztański, budapeszteński
Wiktionary
dotyczący Budapesztu, związany z Budapesztem; budapesztański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)
Wiktionary
(1.1) Rethly jest dyrektorem budapeszteńskiego parku, gdzie zgromadzono pomniki z czasów komunizmu.
Wiktionary
IPA: ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃sʲci, AS: budapeštẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Budapeszt mrz., budapeszteńczyk mos., budapesztenka ż.
Wiktionary
(1.1) budapesztański
Wiktionary
→ Buda (część Budapesztu); budziański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Budą, dotyczący Budy
Wiktionary
rzecz. Buda ż.
Wiktionary
(1.1) budzki
Wiktionary
w buddyzmie: osoba oświecona, człowiek posiadający najwyższą mądrość, wykraczający poza cierpienie ludzkiej egzystencji, osiągający po śmierci stan nirwany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. w buddyzmie: człowiek oświecony;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) posążek lub posąg buddy (1.1)
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Budda przebudził się ze snu niewiedzy i zobaczył, jakimi rzeczy naprawdę są.
Wiktionary
IPA: ˈbudːa, AS: bu•da
Wiktionary
rzecz. Budda mos., buddyjka ż.
Wiktionary
związany z buddyzmem, Buddą; buddyjski
SJP.pl
buddyzm
SJP.pl
Buddenbrookowie. Dzieje upadku rodziny (niem. "Buddenbrooks: Verfall einer Familie") – powieść Thomasa Manna, opublikowana w 1901 roku. Autor miał wtedy 26 lat. W 1903 roku ukazało się drugie wydanie powieści, które potwierdziło jej literacki sukces w Niemczech.
Wikipedia
wyznawczyni buddyzmu; buddystka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni buddyzmu
Wiktionary
rzecz. budda mos., Budda mos., buddystka ż., buddyzm mrz.
:: fm. buddysta ż.
przym. buddyjski
Wiktionary
(1.1) buddystka
Wiktionary
związany z buddyzmem, Buddą; buddaistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) filoz. rel. związany z buddyzmem
Wiktionary
(1.1) Mój przyjaciel, który jest buddystą, medytował kiedyś w prawdziwej świątyni buddyjskiej w Indiach.
Wiktionary
IPA: budˈːɨjsʲci, AS: bu•dyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. buddyjka ż., Budda mos., buddysta mos., buddystka ż., buddyzm m.
Wiktionary
wyznawca buddyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca buddyzmu
Wiktionary
(1.1) Buddyści i hinduiści wierzą w reinkarnację.
Wiktionary
IPA: budˈːɨsta, AS: bu•dysta
Wiktionary
rzecz. buddyzm m., Budda m.
:: fż. buddystka ż., buddyjka ż.
przym. buddyjski
przysł. buddyjsko
Wiktionary
wyznawczyni buddyzmu; buddyjka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która wyznaje buddyzm
Wiktionary
IPA: budˈːɨstka, AS: bu•dystka
Wiktionary
rzecz. buddyzm m., buddyjka ż.
:: fm. buddysta mos.
przym. buddyjski
Wiktionary
(1.1) buddyjka
Wiktionary
jedna z wielkich religii, która rozwinęła się z systemu etyczno-soteriologicznego, stworzonego przez Buddę w V w. p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;
Wiktionary
Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. "Buddha Dharma"; pāli. "Buddha Dhamma" lub "Buddha Sasana" – „Nauka Przebudzonego”) – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. "Siddhattha Gotama"), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z miast-państw w północnych Indiach. Buddyzm jest zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.
Wikipedia
(1.1) Moda na buddyzm kwitnie w Europie.
Wiktionary
IPA: ˈbudːɨsm̥, AS: bu•dysm̦
Wiktionary
rzecz. buddyjka ż., buddysta mos., buddystka ż.
przym. buddyjski
Wiktionary
1. mała buda;
2. nieduże pomieszczenie lub część większego, przeznaczone do specjalnych zadań;
3. damski kapelusz popularny w XIX w.;
4. kiosk uliczny;
5. przestarzałe: futrzany kołnierz kobiecy wysoko zachodzący na szyję
SJP.pl
→ Budry (wieś w Polsce); budrski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Budrami, dotyczący Budr
Wiktionary
(1.1) Buderski samorząd ufundował stypendia dla najzdolniejszych uczniów gminy.
Wiktionary
rzecz. Budry nmos., budrzanin m., budrzanka ż.
Wiktionary
Budimex SA – polskie przedsiębiorstwo budowlane, notowane od 1995 roku na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Od 2024 roku spółka wchodzi w skład indeksu WIG20. Na rok 2023 była największą firmą budowlaną w Polsce.
Wikipedia
dotyczący Siemiona Budionnego, marszałka ZSRR od 1935 roku
SJP.pl
nazwisko, m. in.: Siemion Budionny (1883-1973), współtwórca kawalerii bolszewickiej, marszałek ZSRR
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. hist. wojsk. spiczasta czapka używana w Armii Czerwonej w okresie międzywojennym;
Wiktionary
Budionnówka (budionówka, z ros. будёновка) – spiczasta czapka używana w Armii Czerwonej w okresie międzywojennym.
Regulaminowe nakrycie głowy przypominające wyglądem średniowieczne szyszaki ruskich wojów. Jako dostosowane również na okres zimowy wyposażone było w znane z innych rosyjskich czapek odwijane nauszniki. Czapka była wykonywana z bawełnianego drelichu w kolorze khaki, z płóciennymi podszewkami.
Wikipedia
rzecz. budionówka ż., Budionnowsk m.
przym. budionnowski
Wiktionary
(1.1) budionówka, bogatyrka, frunzetka
Wiktionary
1. mała buda;
2. nieduże pomieszczenie lub część większego, przeznaczone do specjalnych zadań;
3. damski kapelusz popularny w XIX w.;
4. kiosk uliczny;
5. przestarzałe: futrzany kołnierz kobiecy wysoko zachodzący na szyję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: buda
(1.2) mała, wolnostojąca budowla
(1.3) skrzynka lęgowa dla ptaków;
(1.4) kiosk handlowy
(1.5) kraw. rodzaj damskiego kapelusza zdobionego pasmanterią, używanego w XVIII-XIX wieku;
Wiktionary
Budka, kapotka – odmiana damskiego kapelusza używanego od XVIII wieku do lat 60. XX wieku.
W XVIII stuleciu był to rodzaj kapelusza noszonego podczas jazdy otwartym powozem konnym. Podczas podróży stwarzał pewne poczucie prywatności, osłaniał przed wiatrem, a także chronił przed środowiskowo niestosowną (kojarzoną ze wsią) opalenizną.
Wikipedia
(1.2) Tekst popularnej piosenki ludowej niósł się echem po całym dworcu, wdzierając się we wszystkie kolejowe zakamarki, wnętrza wagonów i budki zawiadowców ruchu, oznajmiając radośnie każdemu pasażerowi, że odtąd spora grupa młodych ludzi nie będzie już miała nic wspólnego z mundurem, bronią i reżimem koszarowym.
Wiktionary
IPA: ˈbutka, AS: butka
Wiktionary
rzecz. budnik mos., buda ż.
Wiktionary
(1.3) budka lęgowa, skrzynka lęgowa, domek dla ptaków
(1.5) kapotka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. kramarz, kupiec, handlarz miejski
(1.2) ktoś, kto mieszka w budzie, np. stróż przy lesie lub kolei
Wiktionary
IPA: ˈbutkaʃ, AS: butkaš
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: budka
SJP.pl
roślina zielna, krzew lub niskie drzewo o fioletowych kwiatach; omżyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Buddleja|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny trędownikowatych;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ budnik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z budnikiem
Wiktionary
rzecz. budnik mos.
Wiktionary
1. ptak z rzędu wróblowych;
2. dawniej: budzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. kramarz, właściciel „budy” kramarskiej
(1.2) daw. strażnik kolejowy mieszkający w budce
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbudʲɲik, AS: budʹńik
Wiktionary
rzecz. buda ż., budka ż.
przym. budniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) daw., także. reg-pl|Kresy południowe, Kresy północne. gw-pl|Bukowina, Tykocin, Lubelszczyzna wschodnia, Tuligłowy, Sejny,Pszczółki, Rębielcz. o dniu: powszedni, zwykły
(1.2) gw-pl|Ciechanowiec. o ubraniu: noszony na co dzień
Wiktionary
(1.1) Lecz w dzień budny w polu głośno / I hukanie grzmi donośno (…)
Wiktionary
zbiór metod walk stosowanych w okresie feudalizmu japońskiego
SJP.pl
1. budowanie, tworzenie czegoś;
2. miejsce, na którym odbywają się prace budowlane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu
(1.2) miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
(1.3) odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego
(1.4) wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia
(1.5) tworzenie i organizowanie czegoś
Wiktionary
Budowa – wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także jego odbudowa, rozbudowa i nadbudowa.
Wikipedia
(1.1) Czy ta budowa kiedyś się skończy? Nie, na tej budowie nikt się nie spieszy.
(1.2) Ale na tej budowie mają bałagan.
(1.3) Budowa tego stadionu zajęła im pięć lat.
(1.4) Anatomia człowieka opisuje budowę ludzkiego ciała.
(1.5) Oni nie mogą być razem, budowa wzajemnych relacji między nimi to kompletne fiasko.
Wiktionary
IPA: buˈdɔva, AS: budova
Wiktionary
rzecz. budowla ż., budowanie n., budynek m., budownictwo n., budowniczy m., budowlaniec m., budowlanka ż., budulec m., zabudowa ż., rozbudowa ż., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., zabudowanie n., odbudowa ż.
przym. budowlany, budujący, budowniczy
czas. budować, wybudować, zbudować
przysł. budująco
Wiktionary
dający się budować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|budować.
Wiktionary
(1.1) Nasza firma zajmuje się budowaniem szerokiej gamy obiektów budowlanych.
Wiktionary
IPA: ˌbudɔˈvãɲɛ, AS: budovãńe
Wiktionary
rzecz. budowlanka ż., zbudowanie n., wybudowanie ż., budowa ż., budowla ż., budulec m., budownictwo n., budowlany m., budowniczy m., budowlaniec m., zabudowanie n., odbudowa ż.
czas. budować ndk., zbudować dk., wybudować dk.
przym. budowlany, budulcowy, budujący, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) budowa
Wiktionary
tworzyć, wznosić budynki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje
(1.2) ogólnie: tworzyć, kreować
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) składać się na coś; być budulcem, składnikiem czegoś
czasownik zwrotny niedokonany budować się (dk. brak)
(3.1) być budowanym (1.1)
(3.2) pot. wznosić sobie dom
Wiktionary
(1.1) Na razie mieszkam w bloku, ale – gdy zarobię dość pieniędzy – mam zamiar wybudować własny dom.
(1.2) Już na pierwszych etapach wyścigu lider zaczął budować dużą przewagę nad rywalami.
(1.2) Przyznając ten order liczę, że będzie pan w dalszym ciągu budował pokój i porozumienie pomiędzy naszymi narodami.
(2.1) Białka budują w organizmie człowieka mięśnie, włosy i paznokcie.
Wiktionary
IPA: buˈdɔvat͡ɕ, AS: budovać
Wiktionary
rzecz. zabudowa ż., budowa ż., budowla ż., budowanie n., budynek m., budownictwo n., budowlanka ż., budowlaniec m., budowniczy m., budulec m., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., zabudowanie n., odbudowa ż.
czas. zbudować dk., wybudować dk., nadbudować dk., rozbudować dk., przebudować dk., odbudować dk.
przym. budujący, budowlany, budulcowy, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) wznosić, konstruować, stawiać, dźwigać, erygować
(1.2) stwarzać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. coś, co zostało zbudowane
(1.2) praw. obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury
(1.3) łódź. budowa
Wiktionary
Budowla – obiekt, który został wybudowany.
Polska ustawa dotycząca prawa budowlanego z zakresu obiektów zwanych budowlami wyłącza budynki.
Wikipedia
(1.1) Była to budowla długa na pięćdziesiąt kroków, wysoka na trzy piętra, mająca z boku niby pięciopiętrową wieżę niezwykłej formy.
(1.2) Czy cmentarz jest budowlą w rozumieniu prawa budowlanego?
(1.3) On pracuje na budowli.
Wiktionary
IPA: buˈdɔvla, AS: budovla
Wiktionary
rzecz. budowa ż., budynek m., budownictwo n., budulec m., budowlany mos., budowniczy m., budowlaniec mos., budowlanka ż., budowanie n., zabudowanie n., zbudowanie n., wybudowanie n.
czas. budować ndk., wybudować dk., zbudować dk.
przym. budowlowy, budowlany, budowniczy, budulcowy, budujący
przysł. budująco
Wiktionary
osoba pracująca w branży budowlanej; budowlany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pracownik budowlany
Wiktionary
rzecz. budowa ż., budowla ż., budowlanka ż., budownictwo n., wybudowanie n., budowlany mos., zabudowanie n., zbudowanie n., budowanie n., budowniczy mos., budynek mrz.
czas. zbudować, wybudować, budować ndk.
przym. budowlany, budowniczy, budujący, budulcowy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) robotnik budowlany
Wiktionary
potocznie o średniej szkole zawodowej o profilu budowlanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bud. ogół prac budowlanych
(1.2) pot. eduk. szkoła zawodowa kształcąca robotników budowlanych
Wiktionary
(1.1) Janek jest po samochodówce, ale się przekwalifikował i od lat pracuje w budowlance.
(1.2) Grzesiek skończył budowlankę, a nie potrafi zrobić zwykłej gipsówki.
Wiktionary
rzecz. budowla ż., budowa ż., budowlany mos., budownictwo n., budowniczy mos., budowlaniec mos., budowanie n., zbudowanie n., wybudowanie n.
czas. budować ndk., zbudować dk., wybudować dk.
przym. budowlany, budujący, budowlankowy, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
dotyczący budowli lub budowy; służący do budowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający związek z budowaniem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) robotnik pracujący w budownictwie
Wiktionary
(1.1) Nasza firma posiada doświadczenie w przygotowywaniu projektów budowlanych i wykonawczych.
Wiktionary
IPA: ˌbudɔvˈlãnɨ, AS: budovlãny
Wiktionary
rzecz. budowa ż., budowla ż., budowanie n., budynek m., budownictwo n., budowlanka ż., budulec m., budowniczy m., wybudowanie n., zbudowanie n., budowlaniec mos., przebudowanie n.
czas. zbudować, wybudować, budować ndk.
przym. budujący, budulcowy, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(2.1) budowlaniec, budowniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z budowlą lub budowaniem, dotyczący budowli lub budowania
Wiktionary
rzecz. budowla ż.
Wiktionary
(1.1) budowlany
Wiktionary
1. dział gospodarki zajmujący się budową domów i innych obiektów;
2. architektura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych
(1.2) ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy
Wiktionary
Budownictwo – dziedzina działalności związanej ze wznoszeniem obiektów budowlanych. Jej podstawą jest wiedza teoretyczna z zakresu inżynierii lądowej. Jest to jednak również gałąź wiedzy praktycznej, techniki stosowanej przy budowaniu.
Głównym zadaniem budownictwa jest wznoszenie nowych obiektów budowlanych. Zajmuje się ono również przebudową, odbudową, modernizacją i konserwacją obiektów już istniejących. Ze względu na umiejscowienie tych obiektów wyróżnia się:
Wikipedia
(1.1) W budownictwie labradorytu używa się w celach dekoracyjnych.
(1.2) Gdy Teodozjusz Wielki ogłosił chrześcijaństwo religią panującą, dawne kulty zaczęto systematycznie zwalczać, a całą pogańską kulturę i budownictwo sakralne niszczyć.
Wiktionary
rzecz. budowlany mos., zbudowanie n., wybudowanie n., budowa ż., budowanie n., budowla ż., budowlaniec mos., budowlanka ż., budowniczy mos., budujący m., budulec m.
czas. budować, wybudować, zbudować
przym. budowlany, budulcowy, budujący, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) architektura
(1.2) budynki, zabudowa, architektonika, konstrukcja
Wiktionary
1. człowiek budujący budowlę, twórca budowli;
2. technik budowlany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury
(1.2) osoba, która powoduje powstawanie czegoś
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z budownictwem, dotyczący budownictwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Florian Kowalewski był budowniczym, który pracował przy montażu mostów, m.in.: w Wilnie przez Wilię, Grodnie przez Niemen, Warszawie przez Wisłę.
Wiktionary
IPA: ˌbudɔvʲˈɲit͡ʃɨ, AS: budovʹńičy
Wiktionary
rzecz. budowlaniec m., budowanie n., budowa ż., budowla ż., budowlany m., wybudowanie n., zbudowanie n., budownictwo n., przebudowywanie n., przebudowanie n., budowlanka ż., budynek m.
czas. budować ndk., wybudować dk., zbudować dk., przebudowywać ndk., przebudować dk.
przym. budowlany, budujący
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) budowlaniec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. budowniczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. dobrze budowany
(1.2) stpol. kształtny
(1.3) stpol. ozdobny
Wiktionary
IPA: buˈdɔvnɨ, AS: budovny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Budry (niem. "Buddern") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie węgorzewskim, w gminie Budry.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
żartobliwie o Litwinie
SJP.pl
długa kurtka w stylu sportowym, z kapturem na głowę
SJP.pl
Budrysówka (oryginalnie duffle coat) – krótki, męski płaszcz (najczęściej przed kolana) uszyty z grubej, wełnianej tkaniny, posiadający kaptur. Jest strojem półformalnym. Zwykle występuje w beżu i granacie. Swój rodowód wywodzi z brytyjskiej marynarki wojennej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Budr
Wiktionary
(1.1) Zwycięzcą ostatniego turnieju szachowego w Pozedrzu został budrzanin Janusz Kowalczyk.
Wiktionary
rzecz. Budry nmos.
:: fż. budrzanka ż.
przym. buderski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Budr
Wiktionary
(1.1) Konkurs na najlepsze stoisko dożynkowe wygrały budrzanki.
Wiktionary
rzecz. Budry nmos.
:: fm. budrzanin mos.
przym. buderski
Wiktionary
dawniej: wykwintny pokoik pani domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wytwornie urządzony pokój kobiecy;
(1.2) kulin. podłużny biszkopt pokryty skrystalizowanym cukrem
Wiktionary
Buduar (fr. "boudoir") – wytwornie umeblowany i wykwintnie ozdobiony, niewielki pokój zajmowany przez panią domu.
Był to pokój niewielkich rozmiarów, którego umeblowanie stanowiły fotele, sofy, stoliki, biureczka.
Umieszczony był zazwyczaj między salonem a sypialnią. Pełnił rolę gotowalni, miejsca wypoczynku pani domu, prywatnych spotkań, pisania listów i innych zajęć. Był odpowiednikiem gabinetu męskiego.
Wikipedia
(1.1) Poza hallem, jadalnią i gabinetem miało jednak dwie ogromne sypialnie z łazienką przy każdej, połączone rodzajem buduaru.
(1.2) Podłużny biszkopt pokryty skrystalizowanym cukrem to tzw. „buduar”, ten typ stosuje się np. do włoskiego deseru tiramisu.
Wiktionary
rzecz. buduarek m., buduarzyk m.
przym. buduarowy
Wiktionary
(1.2) koci języczek
Wiktionary
mały buduar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest buduarowe
Wiktionary
przym. buduarowy
przysł. buduarowo
Wiktionary
związany z buduarem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Buduchami, dotyczący Buduchów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język buduchyjski;
Wiktionary
rzecz. Buduchowie lm m.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób budujący
Wiktionary
IPA: ˌbuduˈjɔ̃nt͡sɔ, AS: budui ̯õnco
Wiktionary
rzecz. zabudowa ż., budowa ż., budowla ż., budowanie n., budynek m., budownictwo n., budowlanka ż., budowlaniec m., budowniczy m., budulec m., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., zabudowanie n.
czas. budować ndk., zbudować dk., wybudować dk., nadbudować dk., rozbudować dk., przebudować dk., odbudować dk.
przym. budujący, budowlany, budulcowy, budowniczy
Wiktionary
(1.1) konstruktywnie
Wiktionary
wywołujący u kogoś uczucie podziwu, wpływający dodatnio na kogoś; dobry, pozytywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący składnikiem, częścią czegoś
(1.2) pozytywny, cieszący
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: budować
Wiktionary
(1.1) Materiałem budującym Tatry jest głównie granit.
(1.2) To bardzo budujące, że również młodzi ludzie przyłączyli się do zbiórki na pomoc ofiarom katastrofy.
(2.1) Podziwiam ludzi budujących ten most w takim wielkim upale.
Wiktionary
IPA: ˌbuduˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: budui ̯õncy
Wiktionary
rzecz. zabudowa ż., budowa ż., budowla ż., budowanie n., budynek m., budownictwo n., budowlanka ż., budowlaniec m., budowniczy m., budulec m., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., zabudowanie n.
czas. budować ndk., zbudować dk., wybudować dk., nadbudować dk., rozbudować dk., przebudować dk., odbudować dk.
przym. budowlany, budulcowy, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) tworzący
(1.2) podnoszący na duchu
Wiktionary
przymiotnik od: budulec
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z użyciem którego coś się buduje
Wiktionary
(1.1) To także ważny składnik budulcowy - wpływa na prawidłowy rozwój i mineralizację układu kostnego.
Wiktionary
IPA: ˌbudulˈt͡sɔvɨ, AS: budulcovy
Wiktionary
rzecz. budowanie n., budowla ż., budynek m., budowlaniec m., budulec m., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., budownictwo n.
czas. budować, wybudować, przebudować, dobudować, zbudować
przym. budowlany, budujący
przysł. budująco
Wiktionary
1. materiał budowlany;
2. to, z czego coś powstaje; tworzywo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. materiał budowlany (szczególnie drewno)
(1.2) książk. istotny element czegoś
Wiktionary
(1.1) Leszczyna stanowi mierny budulec, gdyż jest miękka i łatwo ją zgiąć.
(1.2) Białka są podstawowym budulcem organizmu człowieka.
(1.2) Dzieci i młodzież w przyszłości będą stanowić budulec naszego społeczeństwa, dlatego w sposób szczególny należy się troszczyć o ich rozwój intelektualny.
Wiktionary
IPA: buˈdulɛt͡s, AS: budulec
Wiktionary
rzecz. budowla ż., budowa ż., budowanie n., budowlany mos., wybudowanie n., zbudowanie n., budownictwo n.
czas. budować, wybudować, zbudować
przym. budulcowy, budowlany, budujący
przysł. budująco
Wiktionary
(1.2) składnik
Wiktionary
[czytaj: budwajzer lub BADłajzer] marka piwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: budynek
SJP.pl
obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród, posiadający fundamenty i dach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej
Wiktionary
Budynek (także gmach) – rodzaj budowli lub jej część, w zakresie której wydzielono poprzez przegrody budowlane, takie jak ściany zewnętrzne i dach lub stropodach, przestrzeń użytkowaną przez człowieka w rozmaity sposób (funkcja mieszkalna, magazynowa, techniczna, produkcyjna, przechowywania zwierząt, przechowywania dzieł sztuki itp.). Przestrzeń ta może być wewnętrznie dzielona poprzez elementy budynku takie jak ściany stropy.
Wikipedia
(1.1) Ten budynek jest bardzo wysoki.
Wiktionary
IPA: buˈdɨ̃nɛk, AS: budỹnek
Wiktionary
rzecz. budowla ż., budowlaniec m., budowa ż., budowlany m., zabudowanie n., budowniczy mos.
czas. budować ndk.
przym. budulcowy, budowlany, budujący, budowniczy
przysł. budująco
Wiktionary
(1.1) gmach, dom
Wiktionary
podobny do budyniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z budyniem
Wiktionary
związany z budyniem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający smak, zapach, kolor lub konsystencję budyniu
Wiktionary
(1.1) W ogrodzie naszej babci rosły maciejki o budyniowym zapachu.
Wiktionary
rzecz. budyń m., budyniek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czapka noszona przez kucharzy
(1.2) ciasto budyniowe
Wiktionary
(1.1) Standardowa czarna czapka kucharska (…). Jak każda klasyczna budyniówka posiada charakterystyczne marszczenie górnej części.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie kozowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. budyłowski
Wiktionary
rodzaj gęstego deseru robionego na bazie mleka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;
(1.2) hand. spoż. gotowa mieszanka składników służących do przygotowania budyniu (1.1)
(1.3) hand. gastr. porcja budyniu (1.1) lub paczka budyniu (1.2)
(1.4) kulin. gotowana na parze lekkostrawna potrawa przyrządzana na podstawie żółtek jaj utartych z cukrem lub masłem oraz piany ubitej z białek;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbudɨ̃ɲ, AS: budỹń
Wiktionary
przym. budyniowy
Wiktionary
(1.1) techn. gastr. kisiel mleczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasto, w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego Ukrainy, położona nad rzeką Seret;
Wiktionary
Budzanów (ukr. Буданів, "Budaniw", ros. Буданов, "Budanow") – wieś na Ukrainie, w rejonie czortkowskim obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Białobożnica, leżąca nad rzeką Seret w czworoboku pomiędzy Czortkowem, Buczaczem, Trembowlą a Kopyczyńcami. Ludność: 1634 osoby (2005).
Wikipedia
przym. budzanowski
Wiktionary
1. przerywać czyjś sen;
2. wywoływać jakieś uczucia, np. niesmak, zazdrość; wzbudzać;
3. przenośnie: ożywiać;
4. budzić się:
a) przestawać spać;
b) o stanach uczuciowych: powstawać;
c) przenośnie: ożywiać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przerywanie komuś snu
Wiktionary
(1.1) Budzenie mojego dziecka do szkoły wymaga ogromnej cierpliwości.
Wiktionary
IPA: buˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: buʒẽńe
Wiktionary
rzecz. zbudzenie n., obudzenie n., budzik m., pobudka ż.
czas. budzić ndk., zbudzić dk., obudzić dk., pobudzać ndk., pobudzić dk.
wykrz. pobudka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Budziakiem, dotyczący Budziaku
Wiktionary
rzecz. Budziak mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna będąca częścią Besarabii, podzielona między Ukrainę a Mołdawię, rozciągająca się wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego między Prutem, Dniestrem i dolnym Dunajem;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Tatarzy krymscy przekraczali Dniestr poniżej Tehinii i z Budziaku podążali pomiędzy Prutem i Dniestrem przez Mołdawię (…)
Wiktionary
przym. budziacki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ten, który budzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który budzi (dosłownie i w przenośni)
Wiktionary
rzecz. budzik mrz.
czas. budzić
Wiktionary
kobieta, która budzi
SJP.pl
wieś w województwie małopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Koniusza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed 1998 rokiem Budziejowice administracyjnie należały do województwa krakowskiego.
Wiktionary
rzecz. budziejowiczanin mos., budziejowiczanka ż.
przym. budziejowicki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z miastem Czeskie Budziejowice, dotyczący Czeskich Budziejowic
(1.2) związany z miastem Morawskie Budziejowice, dotyczący Morawskich Budziejowic
Wiktionary
rzecz. budziejowiczanin m., budziejowiczanka ż., Budziejowice nmos.
Wiktionary
(1.1) czeskobudziejowicki
(1.2) morawskobudziejowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Budziejowic
(1.2) osoba pochodząca z Budziejowic, urodzona w Budziejowicach
Wiktionary
(1.2) Rodzice Baśki są budziejowiczanami z dziada pradziada.
Wiktionary
rzecz. Budziejowice mrz.
:: fż. budziejowiczanka ż.
przym. budziejowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Budziejowic
(1.2) kobieta pochodząca z Budziejowic, urodzona w Budziejowicach
Wiktionary
(1.2) Matka Haliny była budziejowiczanką z krwi i kości.
Wiktionary
rzecz. Budziejowice mrz.
:: fm. budziejowiczanin mos.
przym. budziejowicki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Budzigniew – imię męskie utworzone na wzór staropolskich, nienotowane w dawnych dokumentach.
Budzigniew imieniny obchodzi 15 września.
Wikipedia
a) zegar zaopatrzony w mechanizm wytwarzający sygnał dźwiękowy o godzinie, na którą był wcześniej nastawiony;
b) mechanizm wytwarzający taki sygnał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Muszę nastawić budzik na piątą, bo mam pociąg o szóstej.
(1.1) […] obudzony dzwonkiem budzika, […] Sołomin konstatował z goryczą: jeszcze nie […]
Wiktionary
IPA: ˈbud͡ʑik, AS: buʒ́ik
Wiktionary
rzecz. budzenie n., budziciel m., pobudka ż., obudzenie n.
:: zdrobn. budziczek mrz.
czas. budzić ndk., obudzić dk., pobudzać ndk., pobudzić dk.
wykrz. pobudka
Wiktionary
(1.1) przest. ekscytarz
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Budzimir – imię męskie utworzone na wzór staropolskich, nienotowane w dawnych dokumentach.
Budzimir imieniny obchodzi 16 marca i 16 czerwca.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Budzisk (nazwa oboczna: Budziska, Straż) – mała osada leśna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Czarna Białostocka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
wieś w Polsce w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Budzistowo (do 1948 Altstadt) – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Kołobrzeg, nad rzeką Parsętą, 4 km od jej ujścia do morza.
Tereny nad Parsętą oraz przyległe do północnej części wsi zostały objęte obszarem ochrony siedlisk „Dorzecze Parsęty”.
Wikipedia
1. przerywać czyjś sen;
2. wywoływać jakieś uczucia, np. niesmak, zazdrość; wzbudzać;
3. przenośnie: ożywiać;
4. budzić się:
a) przestawać spać;
b) o stanach uczuciowych: powstawać;
c) przenośnie: ożywiać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodnich Niemczech;
Wiktionary
Budziszyn ( Bautzen, Budyšin, Budyšyn) – miasto powiatowe w Niemczech, we wschodniej części kraju związkowego Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Budziszyn, nad rzeką Sprewą, liczy 38 690 mieszkańców (2019). Nazwa miasta pochodzi od n. os. Budzisz.
Wikipedia
(1.1) Król Bolesław Chrobry zawarł z Niemcami pokój w Budziszynie.
Wiktionary
IPA: buˈd͡ʑiʃɨ̃n, AS: buʒ́išỹn
Wiktionary
rzecz. budziszynianin mos., budziszynianka ż.
przym. budziszyński
Wiktionary
mieszkaniec Budziszyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Budziszyna
Wiktionary
rzecz. Budziszyn mrz.
:: fż. budziszynianka ż.
przym. budziszyński
Wiktionary
mieszkanka Budziszyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Budziszyna
Wiktionary
rzecz. Budziszyn mrz.
:: fm. budziszynianin mos.
przym. budziszyński
Wiktionary
związany z Budziszynem, dotyczący Budziszyna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Budziszynem
Wiktionary
IPA: ˌbud͡ʑiˈʃɨ̃j̃sʲci, AS: buʒ́išỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. budziszynianka ż., budziszynianin mos., Budziszyn
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Budzisława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Budzi-" ("budzić") i "-sława" ("sława"). Mogło oznaczać "ta, która zyskuje sławę". Staropolskie zdrobnienie: Buchna. W źródłach polskich poświadczone w XIV wieku (1362 rok).
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Budziwoj, Budźwoj – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Budzi-", "Budź-" ("budzić") i "-woj" ("wojownik"). Oznacza "tego, który budzi wojowników, wzywa do walki".
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Budziwojów (do 1945 niem. "Baudmannsdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa legnickiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Budziwojów.
Wikipedia
Budziwój – część Rzeszowa od 1.01.2010 r, dzielnica niestanowiąca jednostki pomocniczej gminy, wchodzi w skład osiedla Nr XXIX Budziwój, będącego jednostką pomocniczą gminy miejskiej Rzeszów.
Wikipedia
1. przerywać czyjś sen;
2. wywoływać jakieś uczucia, np. niesmak, zazdrość; wzbudzać;
3. przenośnie: ożywiać;
4. budzić się:
a) przestawać spać;
b) o stanach uczuciowych: powstawać;
c) przenośnie: ożywiać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. obudzić)
(1.1) przerywać czyjś sen
(1.2) wywoływać jakieś uczucia
czasownik zwrotny niedokonany budzić się (dk. brak)
(2.1) przestawać spać
Wiktionary
(1.1) Mama budzi mnie rano do szkoły.
(1.2) Ta sprawa budzi moje wątpliwości.
Wiktionary
IPA: ˈbud͡ʑit͡ɕ, AS: buʒ́ić
Wiktionary
rzecz. budzenie n., budziciel mos., budzicielka ż., budzik mrz., dobudzanie n., dobudzenie n., obudzanie n., obudzenie n., pobudka ż., pobudliwość ż., pobudzacz mrz., pobudzanie n., pobudzenie n., poprzebudzanie n., przebudzanie n., przebudzenie n., rozbudzanie n., rozbudzenie n., wybudzanie n., wybudzenie n., wzbudnica ż., wzbudnik mrz., wzbudność ż., wzbudzalnik mrz., wzbudzanie n., wzbudzenie n., zbudzanie n., zbudzenie n.
czas. dobudzać ndk., dobudzić dk., obudzać ndk., obudzić dk., pobudzać ndk., pobudzić dk., poprzebudzać dk., przebudzać ndk., przebudzić dk., rozbudzać ndk., rozbudzić dk., wybudzać ndk., wybudzić dk., wzbudzać ndk., wzbudzić dk., zbudzać ndk., zbudzić dk.
przym. pobudliwy, pobudzający, pobudzeniowy
wykrz. pobudka
Wiktionary
(1.2) wzbudzać, wywoływać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Budą, dotyczący Budy
Wiktionary
rzecz. Buda ż.
Wiktionary
(1.1) budański
Wiktionary
przymiotnik od: Budzów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Budzynia (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Budzynia (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Budzyń – miasto w Polsce położone w województwie wielkopolskim, w powiecie chodzieskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Budzyń.
Wikipedia
→ Budzyń
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przerywać czyjś sen;
2. wywoływać jakieś uczucia, np. niesmak, zazdrość; wzbudzać;
3. przenośnie: ożywiać;
4. budzić się:
a) przestawać spać;
b) o stanach uczuciowych: powstawać;
c) przenośnie: ożywiać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. budżet
Wiktionary
(1.1) Uważam, że trzeba by, Żaczku, przyjrzeć się budżecikowi i wysupłać jakąś sumkę.
Wiktionary
[czytaj: bud-żet] plan przychodu i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Szanowni ełczanie! Zapraszamy do głosowania w sprawie wyboru projektów w ramach budżetu obywatelskiego.
(1.1) Budżet szpitala nie pozwala na zakup antybiotyków.
Wiktionary
IPA: ˈbuḍʒɛt, AS: buḍžet
Wiktionary
rzecz. budżetowanie n., budżetówka ż., budżetowiec m.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekon. planowanie, tworzenie i zatwierdzanie budżetu, a także jego późniejsze monitorowanie i kontrolowanie;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) W efekcie takiego budżetowania przedsiębiorstwo w każdym dowolnym okresie ma budżet opracowany na pełny rok obrotowy, co zapewnia stabilny horyzont działalności.
Wiktionary
rzecz. budżet m., budżetówka ż., budżetowiec m.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
[czytaj: bud-żetowiec]
1. potocznie: osoba otrzymująca wynagrodzenie z budżetu państwa;
2. środowiskowo: specjalista od budżetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba zatrudniona w budżetówce
(1.2) środ. specjalista w sprawach budżetowych
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetówka ż.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób budżetowy
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetówka ż., budżetowiec mos.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
Wiktionary
[czytaj: bud-żetowy]
1. → budżet;
2. tani, niedrogi; niskokosztowy, lowcostowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z budżetem, dotyczący budżetu
(1.2) pot. tani
Wiktionary
(1.1) Szczególnie kontrowersyjna jest kwestia wysokości deficytu budżetowego, który nie może przekroczyć 3 procent Produktu Krajowego Brutto.
Wiktionary
IPA: ˌbuḍʒɛˈtɔvɨ, AS: buḍžetovy
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetówka ż., budżetowiec mos.
czas. budżetować ndk.
przym. okołobudżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
[czytaj: bud-żetówka] potocznie: jednostki finansowane z kasy państwowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zakłady i firmy finansowane z budżetu państwa
Wiktionary
(1.1) Sejm uchwalił w piątek tzw. ustawę okołobudżetową, która przewiduje m.in. zamrożenie płac w budżetówce, dofinansowanie staży lekarskich środkami z Funduszu Pracy i podwyżkę akcyzy na wyroby tytoniowe.
Wiktionary
rzecz. budżet mrz., budżetowanie n., budżetowiec mos., budżetowość ż.
czas. budżetować ndk.
przym. budżetowy, nadbudżetowy, pozabudżetowy
przysł. budżetowo
Wiktionary
Leo Buerger, lekarz, który opisał zakrzepowo-zrostowe zapalenie naczyń krwionośnych, nazwane potem chorobą Buergera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. turmalin żelazowy, minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Buergeryt (burgeryt) – turmalin żelazowy, minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy turmalinów.
Nazwa pochodzi od nazwiska krystalografa Martina Juliana Buergera (1903-1986). Jest minerałem bardzo rzadkim.
Wikipedia
(1.1) burgeryt
Wiktionary
wypukłość utworzona z pasa tkaniny; bufka
SJP.pl
kobieta obsługująca klientów przy bufecie; bufetowa
SJP.pl
potocznie: osoba obsługująca przy bufecie; bufetowy
SJP.pl
zdrobnienie od: bufet
SJP.pl
1. miejsce sprzedaży przekąsek, napojów itp. przy instytucjach lub przedsiębiorstwach;
2. lada w restauracji, barze;
3. stół zastawiony przekąskami i napojami na przyjęciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu
(1.2) lada w lokalu gastronomicznym, czasem też w sklepie
(1.3) na przyjęciu: stół zastawiony przekąskami i napojami; również pomieszczenie z takim stołem
(1.4) niski, długi kredens; również szafki kuchenne ze wspólnym blatem
(1.5) pot. żart. duży biust
Wiktionary
(1.4) Był to pokój obszerny (…), w końcu jego dębowy rzeźbiony bufet zajmował ścianę całą, w nim były stare srebra.
Wiktionary
IPA: ˈbufɛt, AS: bufet
Wiktionary
rzecz. bufetowa ż., bufetowy m.
:: zdrobn. bufecik m.
przym. bufetowy
Wiktionary
kobieta obsługująca bufet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownica bufetu
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: bufetowy
Wiktionary
rzecz. bufet m., bufecik m.
:: fm. bufetowy m.
przym. bufetowy
Wiktionary
związany z bufetem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bufetem, dotyczący bufetu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś sprzedający w bufecie
Wiktionary
(2.1) Wieczorem, w granatowym cieniu, wysoki bufetowy w nicianych rękawiczkach wynosi na werandę lampę z jedwabnym abażurem.
Wiktionary
rzecz. bufet mrz., bufet mrz.,
:: fż. bufetowa ż.
Wiktionary
[czytaj: bafeloł] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Buffalo – miasto w Stanach Zjednoczonych, w zachodniej części stanu Nowy Jork, ośrodek administracyjny hrabstwa Erie, położone nad wschodnim krańcem jeziora Erie i wypływającą z niego rzeką Niagara, przy granicy z Kanadą. Jest to drugie pod względem wielkości miasto stanu, w 2020 roku zamieszkane przez 278 349 osób; obszar metropolitalny Buffalo–Cheektowaga liczył 1 166 902 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bafeting] wymuszone drgania konstrukcji samolotu lub jednej z jego części, spowodowane przez wiry powstające podczas odrywania się strug powietrza od powierzchni skrzydeł; trzepotanie
SJP.pl
Buffeting ( buffeting ‘trzepotanie’) – zjawisko aeroelastyczne związane z przekroczeniem prędkości dopuszczalnej, w wyniku którego dochodzi do wymuszonych drgań części statku powietrznego, zwykle sterów.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. określenie męskich ról komicznych w teatrze operowym (np. tenor buffo);
2. błazeński, komiczny (np. scena buffo)
SJP.pl
[czytaj: biFĄ] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buffować.
Wiktionary
czas. buffować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. rozśmieszać
Wiktionary
IPA: bufˈːɔvat͡ɕ, AS: bu•fovać
Wiktionary
rzecz. buffowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bufiaste
Wiktionary
przym. bufiasty
przysł. bufiasto
Wiktionary
mający bufę lub bufy; tworzący bufę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający bufy lub kształt bufy, szeroki, obszerny
Wiktionary
(1.1) Co dzień inny kubraczek: krótki, długi, wcięty, puszczony wolno, bufiasty, porozpruwany…
Wiktionary
IPA: buˈfʲjastɨ, AS: bufʹi ̯asty
Wiktionary
rzecz. bufa ż., bufiastość ż.
przysł. bufiasto
Wiktionary
regionalnie: bufiasty - mający bufy
SJP.pl
wypukłość utworzona z pasa tkaniny; bufa
SJP.pl
pyszałek, zarozumialec; buc, nadęciak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny
Wiktionary
(1.1) Może on jest dobrym aktorem, ale to okropny bufon.
Wiktionary
IPA: ˈbufɔ̃n, AS: bufõn
Wiktionary
rzecz. bufonada
przym. bufoński, bufonowaty
Wiktionary
(1.1) fanfaron, pyszałek, samochwała, zarozumialec
Wiktionary
popisywanie się, efekciarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrywanie się, pozowanie na kogoś
Wiktionary
(1.1) Nie zniosę kolejnej bufonady z jego strony.
Wiktionary
rzecz. bufon mos.
Wiktionary
(1.1) efekciarstwo, pozerstwo, samochwalstwo, fanfaronada
Wiktionary
dawniej: bufonada - popisywanie się, efekciarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrywanie się, pozowanie na kogoś
Wiktionary
(1.1) Te jego bufonerie grają mi już na nerwach.
Wiktionary
(1.1) efekciarstwo, pozerstwo, samochwalstwo
Wiktionary
zachowujący się jak bufon, nadęty; bufonowaty
SJP.pl
ważniakowaty, pyszałkowaty;
1. uważający się za osobę ważniejszą i lepszą od innych;
2. świadczący o takich cechach, np. bufonowaty wyraz twarzy
SJP.pl
1. część pamięci komputera lub urządzenia peryferyjnego służąca do czasowego przechowywania danych;
2. urządzenie osłabiające siły uderzenia lub wstrząsu przy zderzeniu pojazdów szynowych; zderzak;
3. chemia: roztwór buforowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
(1.2) chem. roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
(1.3) inform. obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
(1.4) przen. coś lub ktoś łagodzący konflikt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. buforowanie n.
czas. buforować ndk., zbuforować dk.
przym. buforowy
Wiktionary
(1.1) zderzak
Wiktionary
1. informatyka: stosować bufory sprzętowe lub organizowane programowo;
2. łagodzić, stabilizować;
3. chemia: zmieniać roztwór w buforowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zmniejszanie impetu czegoś, pochłanianie nadmiaru
(1.2) inform. wyrównywanie różnic prędkości przesyłania danych między różnymi urządzeniami;
Wiktionary
Buforowanie – technologia polegająca na stosowaniu buforów programowych lub sprzętowych, wykorzystywana najczęściej w celu wyrównania różnic prędkości przesyłania danych między różnymi urządzeniami. Działa on zazwyczaj wykorzystując zasadę FIFO.
Wikipedia
(1.2) Jak sprytnie obejść problem z buforowaniem się filmów?
Wiktionary
rzecz. bufor m., bufory nmos.
czas. buforować
przym. buforowy
Wiktionary
(1.1) amortyzowanie, stabilizowanie, łagodzenie
Wiktionary
1. informatyka: stosować bufory sprzętowe lub organizowane programowo;
2. łagodzić, stabilizować;
3. chemia: zmieniać roztwór w buforowy
SJP.pl
zdolność gleby lub roztworu do utrzymywania stałego poziomu kwasowości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest buforowe; cecha tych, którzy są buforowi
Wiktionary
przym. buforowy
przysł. buforowo
Wiktionary
przymiotnik od: bufor
SJP.pl
żartobliwie: duży biust; melony, balony
SJP.pl
[czytaj: bag] błąd w programie komputerowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) inform. błąd w programie;
Wiktionary
Bug ( Заходні Буг, "Zachodni Buh"; Західний Буг, "Zachidnyj Buh") – czwarta pod względem długości rzeka w Polsce, będąca dopływem Narwi, przepływająca przez zachodnią Ukrainę, zachodnią Białoruś i wschodnią Polskę.
Wikipedia
(1.1) Bugi w oprogramowaniu należy bezzwłocznie zgłaszać programistom.
Wiktionary
IPA: bak, AS: bak
Wiktionary
rzecz. debugger m., debugowanie n.
czas. debugować
Wiktionary
(1.1) pluskwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej Kolumbii nad rzeką Cauca, które jest jednym z najważniejszych krajowych ośrodków pielgrzymkowych
Wiktionary
Buga – miasto w zachodniej Kolumbii, w Kordylierze Zachodniej.
Liczba mieszkańców w 2010 roku wynosiła ok. 99 tys.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy. Ośrodek turystyczny i pielgrzymkowy.
Wikipedia
1. babka pieczona z utartych ziemniaków z mąką, cebulą, usmażonymi kawałkami boczku i innymi dodatkami; rejbak, nagus;
2. dawniej: skupisko krzewów lub młodych drzew
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód marki Bugatti
Wiktionary
Automobiles Ettore Bugatti – były niemiecki, a następnie francuski producent samochodów sportowych i wyścigowych, z siedzibą w Molsheim, działający w latach 1909–1963.
Wikipedia
(1.1) Jechaliśmy jego bugatti, gdy nagle wyskoczył na drogę zając.
Wiktionary
rzecz. Bugatti mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny dziwaczkowatych; kącicierń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Bougainvillea|Comm. ex Juss.|ref=tak., rodzaj obficie kwitnących roślin z rodziny nocnicowatych;
Wiktionary
Bugenwilla, kącicierń ("Bougainvillea" Comm. ex Juss.) – rodzaj roślin z rodziny nocnicowatych. Należy do niego 16 gatunków. Rośliny te naturalnie występują w Ameryce Południowej, ale introdukowane zostały w różne miejsca w strefie międzyzwrotnikowej. Rośliny uprawiane są jako ozdobne zwłaszcza bugenwilla okazała i gładka (także mieszańce między nimi), w ciepłym klimacie jako pnącza ogrodowe, w klimacie umiarkowanym tylko w szklarniach i doniczkach.
Wikipedia
(1.1) Taras zdobiła okazała fioletowa bugenwilla.
Wiktionary
(1.1) kącicierń
Wiktionary
[czytaj: bagi] lekki, terenowy pojazd o otwartej konstrukcji
SJP.pl
"Zobacz też: Moon Buggy (James Bond)."
Buggy – typ lekkiego samochodu rekreacyjnego wyposażonego w duże koła z grubymi oponami, wytrzymałe zawieszenie, otwarte nadwozie oraz odsłonięty silnik, umieszczony najczęściej z tyłu.
Wikipedia
[czytaj: bagikajting] sport ekstremalny polegający na poruszaniu się po lądzie specjalnym wózkiem z dołączonym latawcem
SJP.pl
Buggykiting (także kitesailing lub buggying) – sport ekstremalny, odmiana żeglarstwa lądowego polegająca na poruszaniu się po lądzie lub piasku przy pomocy specjalnego wózka, do którego dołączony jest latawiec pełniący rolę napędu wiatrowego. Według klasyfikacji International Federation of Sand and Land Yachting buggykiting jest VIII klasą. Klasy I-VII stanowią klasyczne jachty lądowe napędzane tradycyjnymi żaglami.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bugijczykami, dotyczący Bugijczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język bugijski;
Wiktionary
rzecz. Bugijczyk mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
instrument dęty blaszany
SJP.pl
[czytaj: bagować] w informatyce: tworzyć wiele błędów w programie komputerowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie;
Wiktionary
Bugulma ( Бугульма) – miasto w europejskiej części Rosji, w Tatarstanie, położone 333 km od Kazania.
Wikipedia
przym. bugulmijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bugulmą, dotyczący Bugulmy
Wiktionary
rzecz. Bugulma ż.
Wiktionary
samiec rozpłodowy bydła domowego; stadnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. byk rozpłodowy;
(1.2) przen. pot. mężczyzna o dużej sprawności i potrzebach seksualnych
Wiktionary
Buhaj (stadnik lub potocznie byk) – przeznaczony do rozpłodu samiec bydła domowego oraz żubra, tura, bawołów i innych gatunków z rodziny wołowatych. Wybierany do rozpłodu z linii, która wykazywała największą przydatność użytkową (mleczność, dobre przyrosty i wysoki procent tłuszczu w mleku). W punktach kopulacyjnych oraz stacjach unasieniania buhaje użytkuje się do ukończenia przez nie 5 lat, choć zachowują płodność dłużej.
Wikipedia
(1.1) Nasz buhaj został brązowym medalistą na ostatniej wystawie rolniczej w Piotrkowie Trybunalskim.
Wiktionary
IPA: ˈbuxaj, AS: buχai ̯
Wiktionary
(1.2) kozak, ogier, wulg. obraź. jebak, wulg. obraź. ruchacz
Wiktionary
zdrobnienie od: buhaj
SJP.pl
buhund norweski - rasa psów pochodząca z Norwegii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. popis kawaleryjski, rodzaj parady oraz turnieju rycerskiego;
Wiktionary
Buhurt (łac. bagordia, fr. behourt) - zaczerpnięta z języka niemieckiego nazwa oznaczająca popis kawaleryjski. Niekiedy ograniczał się on wyłącznie do konnej parady rycerzy, choć chętnie uzupełniano go o starcia na tępą broń. Zawodnicy walczyli indywidualnie, parami lub w grupach, godzili w przeciwników kopiami zaopatrzonymi w tępe groty, zadawali ciosy stępionymi lub drewnianymi mieczami lub maczugami. Buhurty rozgrywano od XIII do XVI wieku.
Wikipedia
[czytaj: bjuik] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Buick
Wiktionary
Buick – amerykański producent samochodów osobowych, z siedzibą w Warren, działający od 1903 roku. Należy do amerykańskiego koncernu General Motors.
Wikipedia
(1.1) Drogi na Sycylii były jeszcze bardzo złe i bałem się, że mój buick, choć solidny, ale stary, tych dróg nie wytrzyma.
(1.1) Ze stojącego przed wejściem czarnego buicka z amerykańską flagą na masce wysiadł szofer i otworzył drzwi przed panią Arendt.
Wiktionary
IPA: ˈbʲjujik, AS: bʹi ̯ui ̯ik
Wiktionary
ktoś, kto zmyśla, buja; blagier
SJP.pl
bujany fotelik lub leżaczek dla dzieci; bujaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bujak
Wiktionary
rzecz. bujak m.
Wiktionary
bujany fotelik lub leżaczek dla dzieci; bujaczka
SJP.pl
bujawka, kiwak;
1. fotel na biegunach;
2. sprężyna z siedziskiem, na której można się huśtać
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bujać.
Wiktionary
(1.1) Rozpieściliście dziecko tym ciągłym bujaniem.
Wiktionary
IPA: buˈjä̃ɲɛ, AS: bui ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. bujać ndk.
rzecz. bujak m., bujda ż.
Wiktionary
owad z rodziny muchówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach bujankowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
Bujankowate (Bombyliidae) – rodzina owadów z rzędu muchówek licząca około 3000 gatunków. Owady z tej rodziny mają od 1 do 25 mm długości, krępe, pokryte włoskami ciało. Imagines żywią się nektarem pobieranym za pomocą ssawki, larwy są pasożytami innych owadów.
Wikipedia
o cechach bujankowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
fruczak bujankowiec - motyl z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bujak, kiwak;
1. wiszący fotel do bujania;
2. sprężyna z siedziskiem, na której można się huśtać
SJP.pl
1. kołysać, huśtać (się)
2. o roślinach: rosnąć
3. latać, unosić się w powietrzu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) kołysać, huśtać
(1.2) unosić się w powietrzu
(1.3) korzystać ze swobody, biegać swobodnie
(1.4) bujnie wysoko rosnąć
(1.5) slang. oszukiwać, opowiadać niestworzone historie
(1.6) gwara. więz. oszukiwać
czasownik zwrotny niedokonany bujać się
(2.1) poruszać się w tył i w przód
(2.2) pot. podkochiwać się
(2.3) slang. iść, odchodzić, pot. spadać
Wiktionary
(1.1) Zgasił światło, położył się i patrząc na firanki, którymi bujał wiatr wpadający przez otwarte okno, zasnął jak kamień.
(1.3) (…) jeździec stracił równowagę, pochylił się i upadł, a wolny rumak bujał już daleko po polu.
(2.1) Dziecko buja się na huśtawce.
(2.2) Adam buja się w Agnieszce od podstawówki.
(2.3) Bujaj się! – nie pożyczę ci pieniędzy.
Wiktionary
IPA: ˈbujät͡ɕ, AS: bui ̯äć
Wiktionary
rzecz. bujanie n., bujak m.
czas. zabujać, wybujać dk.
Wiktionary
(1.1) kołysać, huśtać
(1.2) fruwać, latać
(1.5) kłamać
Wiktionary
fałsz, przekręt, coś mało sensownego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbujda, AS: bui ̯da
Wiktionary
rzecz. bujanie n.
Wiktionary
(1.1) zmyślenie, bzdura, blaga; gw. Górny Śląsk bera
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób bujny
Wiktionary
rzecz. bujność ż.
przym. bujny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: bujnie, bujno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: bujny
SJP.pl
rozkołysać, rozhuśtać
SJP.pl
mający bujną grzywę
SJP.pl
mający bujne, dorodne kłosy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający bujne włosy
SJP.pl
→ bujny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bujne; cecha tych, którzy są bujni
Wiktionary
przym. bujny
przysł. bujnie
Wiktionary
1. taki, który obficie się rozrasta;
2. taki, który odznacza się rozmachem lub charakteryzuje się niezwykłymi wydarzeniami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się obficie rozrasta
(1.2) z rozmachem
(1.3) stpol. zuchwały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ogromny podwójny krzyż na złotym łańcuchu kołysał się obiecująco między jej bujnymi, doskonale krągłymi piersiami, które niemal wyskakiwały z mocno wyciętego dekoltu.
Wiktionary
IPA: ˈbujnɨ, AS: bui ̯ny
Wiktionary
rzecz. bujność ż., bujnia ż.
przysł. bujnie, bujno
czas. bujnieć
Wiktionary
rozkołysać, rozhuśtać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wzburzone morze
Wiktionary
(1.1) Wiele baśni przepływa pod checzy niskimi powały o burzy nad niezgłębionym bujowiskiem.
Wiktionary
IPA: ˌbujɔˈvʲiskɔ, AS: bui ̯ovʹisko
Wiktionary
linka łącząca rzuconą na dno kotwicę z bojką wskazującą położenie rzuconej kotwicy; bojrep
SJP.pl
stolica Burundi; Bużumbura
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wysokie drzewo liściaste z rodziny bukowatych, o gładkiej, srebrzystej korze i twardym drewnie, rosnące w lasach strefy umiarkowanej półkuli północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Fagus|L.|ref=tak., drzewo z rodziny bukowatych;
(1.2) drewno bukowe
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Tam rośnie stary buk.
(1.2) Ten obiekt wykonany jest z buku.
Wiktionary
IPA: buk, AS: buk
Wiktionary
rzecz. buczyna ż., bukiew ż.
:: zdrobn. buczek m.
przym. bukowy
Wiktionary
(1.1) lud. buczyna, bukiew
(1.2) buczyna
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: buk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbuka, AS: buka
Wiktionary
budynek przystosowany do hodowli bukatów (typ bydła rzeźnego)
SJP.pl
dawny rodzaj pucharu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny bukowatych; notofagus
SJP.pl
Bukan, buk południowy, notofagus ("Nothofagus" Blume) – rodzaj roślin z monotypowej rodziny bukanowatych ("Nothofagaceae" Kuprian.). Obejmuje w zależności od ujęcia systematycznego 35, 36, 38 lub 43 gatunki. Do rodzaju tego należą zarówno drzewa zimozielone, jak i zrzucające liście. Występują one na półkuli południowej i są tam odpowiednikiem buka z półkuli północnej. Drzewa te są ważnym źródłem surowca drzewnego – pod tym względem tylko eukaliptus ma większe znaczenie na półkuli południowej.
Wikipedia
1. XVII-wieczny pirat pływający na Morzu Karaibskim;
2. korsarz wynajęty przez rządy Anglii, Francji i Holandii do walki z Hiszpanami w XVII wieku
SJP.pl
Zobacz też: bukanierzy.
Bukanier – członek karaibskiej społeczności piratów, korsarzy i myśliwych, składającej się ze zbiegów pochodzenia angielskiego, francuskiego i holenderskiego, osiedlających się od początku XVII wieku na hiszpańskich Wielkich Antylach.
Wikipedia
stolica Rumunii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Rumunii;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Bukareszt stał się Rumunii w tysiąc osiemset sześćdziesiątym drugim roku.
Wiktionary
IPA: buˈkarɛʃt, AS: bukarešt
Wiktionary
rzecz. bukareszteńczyk mos., bukaresztenka ż.
przym. bukareszteński, podbukareszteński, bukaresztański, podbukaresztański
Wiktionary
mieszkanka Bukaresztu; Bukaresztenka
SJP.pl
mieszkaniec Bukaresztu; Bukareszteńczyk
SJP.pl
dotyczący Bukaresztu, związany z Bukaresztem; bukareszteński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Bukareszt
Wiktionary
IPA: ˌbukarɛˈʃtãj̃sʲci, AS: bukareštãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. bukareszteńczyk mos., bukaresztenka ż., Bukareszt mrz.
Wiktionary
(1.1) bukareszteński
Wiktionary
mieszkanka Bukaresztu; Bukaresztanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bukaresztu
Wiktionary
IPA: ˌbukarɛˈʃtɛ̃nka, AS: bukareštẽnka
Wiktionary
rzecz. Bukareszt mrz.
:: fm. bukareszteńczyk mos.
przym. bukareszteński, bukaresztański
Wiktionary
mieszkaniec Bukaresztu; Bukaresztańczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bukaresztu
Wiktionary
IPA: ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: bukareštẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Bukareszt mrz.
:: fż. bukaresztenka ż.
przym. bukareszteński, bukaresztański
Wiktionary
dotyczący Bukaresztu, związany z Bukaresztem; bukaresztański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii)
Wiktionary
(1.1) W bukareszteńskim zespole do 58. minuty grał polski obrońca Paweł Golański.
Wiktionary
IPA: ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci, AS: bukareštẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. bukareszteńczyk mos., bukaresztenka ż., Bukareszt mrz.
Wiktionary
(1.1) bukaresztański
Wiktionary
sztuka bydła rzeźniczego
SJP.pl
związany z bukatem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba zajmująca się wyznaczaniem terminów sesji, występów dla piosenkarzy, modelek itp.; booker
SJP.pl
kobieta układająca bukiety, ozdoby z kwiatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. ogrod. kobieta układająca wiązanki kwiatów
Wiktionary
rzecz. bukiet
:: fm. bukieciarz
przym. bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
(1.1) florystka
Wiktionary
przymiotnik od: bukieciarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bukieciarstwem, dotyczący bukieciarstwa
Wiktionary
(1.1) Jako materiał bukieciarski wykorzystywane są suche pałki wodne.
Wiktionary
rzecz. bukieciarstwo n., bukieciarka ż., bukieciarz mos., bukiecik mrz., bukiet mrz., bukietnica ż.
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób bukieciarski
Wiktionary
rzecz. bukieciarstwo n., bukieciarka ż., bukieciarz mos., bukiecik mrz., bukiet mrz., bukietnica ż.
przym. bukieciarski
Wiktionary
sztuka układania bukietów; zawód bukieciarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogrod. sztuka układania kwiatów w kompozycje
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki ziół stosuje się w bukieciarstwie.
Wiktionary
rzecz. bukieciarka ż., bukieciarz mos., bukiecik mrz., bukiet mrz., bukietnica ż.
przym. bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
(1.1) florystyka
Wiktionary
osoba zajmująca się układaniem bukietów, ozdób z kwiatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. ogrod. osoba układająca kwiaty w bukiety
Wiktionary
(1.1) Na konkurs bukieciarzy ogrodnictwo dostarczyło kilka tysięcy róż, gerberów i frezji.
Wiktionary
rzecz. bukiecik mrz., bukiet mrz., bukietnica ż.
:: fż. bukieciarka ż.
przym. bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
zdrobnienie od: bukiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bukiet
(1.2) mały bukiet
Wiktionary
rzecz. bukietnica ż., bukiet m., bukieciarz m., bukieciarka ż., bukieciarstwo n., bukietowanie n.
czas. bukietować ndk.
przym. bukietowy, bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. wiązanka kwiatów;
2. aromat wina;
3. ogon sarny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiązanka, pęk kwiatów;
(1.2) cechy wina zawarte w jego zapachu i smaku;
(1.3) łow. ogon sarny
(1.4) gwara. więz. choroba weneryczna
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) uczn. ktoś głupi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podarowałem jej bukiet czerwonych goździków.
Wiktionary
IPA: ˈbucɛt, AS: buḱet
Wiktionary
rzecz. bukietnica ż., bukieciarz mos., bukieciarstwo n., bukiecik mrz., bukieciarka ż.
przym. bukietowy, bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
(1.1) wiązanka
Wiktionary
pasożytnicza roślina z rejonów tropikalnych Azji; raflezja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. bezzieleniowa roślina zielna, wyspecjalizowany endopasożyt roślin
(1.2) daw. kobieta sprzedająca bukiety
Wiktionary
Bukietnica ("Rafflesia") – rodzaj roślin z rodziny bukietnicowatych. Obejmuje 40 gatunków występujących w południowo-wschodniej Azji – w Tajlandii, Malezji, Filipinach i Indonezji. Nazwa naukowa rodzaju upamiętnia Sir Thomasa Stamforda Rafflesa – fundatora brytyjskiej kolonii w Singapurze. Bukietnica Arnolda ("Rafflesia arnoldii") znana jest jako roślina o największych kwiatach na Ziemi, przez co stanowi atrakcję dla ekoturystów.
Wikipedia
rzecz. bukieciarka ż., bukieciarstwo n., bukieciarz mos., bukiecik mrz., bukiet mrz.
przym. bukieciarski
przysł. bukieciarsko
Wiktionary
(1.1) raflezja
Wiktionary
o cechach bukietnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Bukietnicowate ("Rafflesiaceae" Dumort.) – rodzina roślin okrytonasiennych z rzędu malpigiowców. Obejmuje trzy rodzaje liczące ok. 20 gatunków, z czego 15 należy do rodzaju bukietnica ("Rafflesia"). Przedstawiciele rodziny występują w Azji południowo-wschodniej – na Półwyspie Indochińskim, na wyspach Sumatra, Jawa i Borneo oraz na Filipinach. Są to bezzieleniowe rośliny zielne będące wyspecjalizowanymi endopasożytami roślin z rodzaju "Tetrastigma" (rodzina winoroślowate "Vitaceae").
Wikipedia
o cechach bukietnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych z podklasy pieprzowych; Rafflesiales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z podklasy pieprzowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bukietowe
Wiktionary
przym. bukietowy
przysł. bukietowo
Wiktionary
przymiotnik od: bukiet
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bukietu
Wiktionary
rzecz. bukiecik mrz., bukiet mrz., bukietowość ż.
Wiktionary
w botanice: owoce buka; buczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. owoc/owoce buka;
(1.2) bot. lud. buk pospolity
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Z norki wysunęła się mała leśna myszka i pochwyciła leżącą na ziemi bukiew.
(1.1) Ciszę głuchą tych łowów przerywało ciapanie odyńców, żrących żołędzie i bukiew w oparzeliskach i gozdach.
Wiktionary
IPA: ˈbucɛf, AS: buḱef
Wiktionary
rzecz. buk mrz., buczyna ż.
Wiktionary
(1.1) buczyna, orzeszek bukowy, orzeszek buczynowy
(1.2) buk, buk pospolity, lud. buczyna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
booking;
1. działalność polegająca na rezerwowaniu, zamawianiu usług lub towarów;
2. dział hotelu, linii lotniczej itp. zajmujący się przyjmowaniem rezerwacji
SJP.pl
w prawie: umowa bukingowa - pisemna umowa o przewóz ładunku statkiem morskim
SJP.pl
człowiek handlujący starymi książkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: ˌbucĩˈɲista, AS: buḱĩńista
Wiktionary
rzecz. bukinistyka ż.
:: fż. bukinistka ż.
przym. bukinistyczny
Wiktionary
(1.1) antykwariusz uliczny
Wiktionary
praktyka seksualna polegająca na ejakulacji grupy mężczyzn na ciało innej osoby, zazwyczaj na twarz
SJP.pl
Bukkake (jap. ブッカケ) – praktyka seksualna polegająca na ejakulacji przez grupę mężczyzn na leżącą, siedzącą lub klęczącą osobę, zazwyczaj na twarz bądź do ust. Praktyka ta może zawierać elementy seksualnego upokorzenia.
Wikipedia
rodzaj tkaniny z przędzy pętelkowej; bouclé
SJP.pl
osoba przyjmująca zakłady; bookmacher, bookmaker (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub instytucja, która przyjmuje zakłady
Wiktionary
Bu
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakłady pieniężne
Wiktionary
działalność bukmachera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyczepa do przewozu koni
Wiktionary
mający cechy bukoliki (sielanki); idylliczny, sielankowy, sielski, pasterski
SJP.pl
utwór poetycki, zwykle o charakterze lirycznym przedstawiający w sposób wyidealizowany uroki życia wiejskiego; sielanka; idylla; pastorałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. niewielki utwór liryczno-epiczny nawiązujący do życia pasterzy;
Wiktionary
(1.1) Utwór ten pominięto w wyborze jego bukolik, opublikowanym po raz pierwszy w 1975.
(1.1) Rozczytywała się w bukolikach Wergiliusza.
Wiktionary
przym. bukoliczny
Wiktionary
(1.1) sielanka, ekloga, idylla, skotopaska
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bukować.
Wiktionary
IPA: ˌbukɔˈvãɲɛ, AS: bukovãńe
Wiktionary
czas. bukować ndk., zabukować dk.
rzecz. bukowisko n.
Wiktionary
rodzina drzew dwuliściennych obejmująca ponad 400 gatunków, występujących w strefie umiarkowanej i tropikalnej
SJP.pl
Bukowate ("Fagaceae" Dumort.) – rodzina roślin z rzędu bukowców, obejmująca około 730–930 gatunków (w zależności od ujęcia systematycznego). Zasięg tych roślin obejmuje obszary pod wpływem klimatu umiarkowanego na półkuli północnej, ale też Amerykę Środkową po północno-zachodnie krańce Ameryki Południowej oraz Azję Południowo-Wschodnią do Nową Gwineę.
Wikipedia
o cechach bukowatych (rodzina drzew)
SJP.pl
1. o owcach, łosiach i jeleniach: zaspokajać popęd płciowy;
2. rezerwować miejsce w pociągu, samolocie, hotelu itp. lub potwierdzać zamówienie; bookować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pot. rezerwować miejsce w samolocie, pociągu, hotelu itp.
(1.2) środ. łow. o łosiach, jeleniach i owcach: odbywać okres godów, rui
(1.3) o owcach: doprowadzać im barany w celach prokreacyjnych
(1.4) roln. wyciskać nasiona koniczyny z główek lub oddzielać nasiona jęczmienia od wąsów
Wiktionary
IPA: buˈkɔvat͡ɕ, AS: bukovać
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. bukowanie n.
:: czas. zabukować dk.
(1.2)
:: rzecz. bukowanie n., bukowisko n.
(1.3)
:: rzecz. bukowanie n., bukownik m., reg. bukowiec
(1.4)
:: rzecz. bukowanie n., bukownik m., reg. bukowiec
Wiktionary
(1.1) rezerwować, zamawiać
Wiktionary
1. kozioróg bukowiec - chrząszcz z rodziny kózkowatych, objęty ścisłą ochroną gatunkową;
2. przedstawiciel rzędu roślin drzewiastych i krzewiastych, prawie wyłącznie wiatropylnych i jednopiennych
SJP.pl
Bukowce ("Fagales" Engl.) – grupa roślin okrytonasiennych stanowiąca klad wyróżniany w randze rzędu w różnych systemach klasyfikacyjnych. Rząd roślin drzewiastych i krzewiastych, prawie wyłącznie wiatropylnych i jednopiennych. Do tego rzędu należą drzewa liściaste często dominujące w lasach obu stref umiarkowanych.
Wikipedia
mieszkaniec Bukowiny Tatrzańskiej
SJP.pl
mieszkanka Bukowiny Tatrzańskiej
SJP.pl
przymiotnik od: Bukowina Tatrzańska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bukowiny Tatrzańskiej, związany z Bukowiną Tatrzańską, pochodzący z Bukowiny Tatrzańskiej
Wiktionary
(1.1) Do dyskusji zostaną zaproszeni radni, a także przedsiębiorcy, zainteresowani inwestycjami na terenie bukowiańskiej gminy.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kozioróg bukowiec - chrząszcz z rodziny kózkowatych, objęty ścisłą ochroną gatunkową;
2. przedstawiciel rzędu roślin drzewiastych i krzewiastych, prawie wyłącznie wiatropylnych i jednopiennych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bukowiec
SJP.pl
przymiotnik od: Bukowno; bukowiński
SJP.pl
przestarzale: las bukowy; buczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przest. las bukowy (złożony z buków), buczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeszcze dalej ku południowi graniczyło Henrykowo z ogromną bukowiną, czyli lasem bukowym.
(1.1) Biegnę w zielone gąszcze między zielone drzewa, I zna mnie już dąbrowa, i zna mnie bukowina, I bór wysokopienny dla mnie swój cień rozpina, I taka cisza we mnie…
(1.1) Jechali więc, początkowo przez bukowiny i dąbrowy, potem duktami, wreszcie drogą, wijącą się wśród pagórków.
Wiktionary
rzecz. Bukowina
Wiktionary
mieszkaniec Bukowiny (krainy); Bukowińczyk
SJP.pl
mieszkanka Bukowiny (krainy); Bukowinka
SJP.pl
mieszkanka Bukowiny (krainy); Bukowinianka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. okres godowy jeleni i łosi; bukowanie;
2. miejsce, gdzie zbierają się łosie w okresie godowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) łow. okres godowy łosi i jeleni;
(1.2) łow. obszar, na którym odbywa się bukowisko (1.1)
Wiktionary
Bukowisko – okres godowy łosi, a także obszar, na którym przebywają łosie w tym okresie. Gody łosi rozpoczynają się we wrześniu i trwają do połowy października. Byki przebywają kilka dni z jedną klępą, która wykazuje objawy rui, po jej pokryciu odchodzą w poszukiwaniu kolejnej samicy. Byki nie staczają zaciętych walk o samice zwane klępami, nie tworzą również haremów samic, jak ma to miejsce u jeleni. W tym czasie łosie-byki wydają głos zwany stękaniem, buczeniem.
Wikipedia
IPA: ˌbukɔˈvʲiskɔ, AS: bukovʹisko
Wiktionary
rzecz. bukowanie n.
czas. bukować ndk.
Wiktionary
(1.1) bukowanie
Wiktionary
mieszkaniec Bukowiny (krainy); Bukowinianin
SJP.pl
1. przymiotnik od: Bukowina (kraina);
2. przymiotnik od: Bukowno; bukowieński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bukowiną, dotyczący Bukowiny
Wiktionary
rzecz. Bukowina ż.
Wiktionary
mieszkaniec Bukowna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Bukowna (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. młocarnia do koniczyny;
2. baran; tryk
SJP.pl
Bukownik – maszyna rolnicza przeznaczona do wyłuskiwania ziaren koniczyny, prosa i lucerny. Ma cylindryczny kształt. Klepisko wykonane jest ze stalowej siatki. Cepy mają kształt spiralnej listwy.
Wrzucone do cylindra bukownika główki koniczyny cepy przecierają przez sito klepiska. Następnie należy wytarte nasiona oczyścić.
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Bukowno w innych znaczeniach tej nazwy.
Bukowno (do 1962 "Bukowno-Osiedle") – miasto i gmina miejska w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim.
Wieś biskupstwa krakowskiego w powiecie proszowickim w województwie krakowskim w końcu XVI wieku. Do 1975 r. miasto administracyjnie należało do województwa krakowskiego, a w latach 1975–1998 do katowickiego. W latach 1977–1991 miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Bukowno[].
Wikipedia
IPA: buˈkɔvnɔ, AS: bukovno
Wiktionary
1. jezioro w Polsce;
2. wieś w Polsce położona w woj. zachodniopomorskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dosł. związany z Górami Bukowymi, dotyczący Gór Bukowych
(1.2) archeol. związany z kulturą bukowogórską;
Wiktionary
rzecz. Góry Bukowe nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: Bukowo, Bukowsko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bukowo, Bukowsko
SJP.pl
Bukowsko – wieś (w latach 1748–1934 miasto), siedziba gminy Bukowsko w powiecie sanockim województwa podkarpackiego. Ma status sołectwa.
Wieś leży nad potokiem Bukowiec oraz Sanoczek w dorzeczu Sanu, 16 km na południowy zachód od Sanoka, na Pogórzu Bukowskim.
Wikipedia
związany z bukiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z buka
(1.2) wykonany z drewna lub innej części buka
(1.3) będący częścią buka
Wiktionary
IPA: buˈkɔvɨ, AS: bukovy
Wiktionary
rzecz. buk, buczyna, buczek
Wiktionary
grube płótno introligatorskie
SJP.pl
Bukram – płótno introligatorskie, bawełniane lub lniane, nasączone środkiem klejącym, takim jak pasta ze skrobi pszennej, klejem (takim jak klej PVA) lub piroksyliną, a następnie suszone. Po zwilżeniu lub ogrzaniu można je na nowo ukształtować, aby stworzyć wytrzymałą, twardą tkaninę na okładki książek (do opraw nakładowych, a czasem także bibliotecznych), kapelusze i elementy odzieży.
Wikipedia
architektoniczny element dekoracyjny w kształcie głowy lub czaszki byka, używany w sztuce antycznej na fryzach, metopach itp., spotykany również w sztuce renesansowej i klasycystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) archit. szt. motyw dekoracyjny w formie głowy lub czaszki byka
Wiktionary
Bukranion (βουκράνιον, dosł. „czaszka byka”, z gr. "boús" – byk, "kraníon" – czaszka) – reliefowy motyw dekoracyjny w postaci byczej głowy lub czaszki, najczęściej dodatkowo zdobiony girlandami i wstęgami zawieszonymi na rogach zwierzęcia.
Ze względu na symbolikę byka jako zwierzęcia ofiarnego bukraniony występowały głównie w antycznej architekturze sakralnej, umieszczano je też na obiektach upamiętniających i funeralnych (sarkofagach, ołtarzach, naczyniach).
Wikipedia
przestarzale: panewka, w której obraca się koło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cwaniak
Wiktionary
1. lina używana do holowania statku
2. przestarzale: buks
SJP.pl
Buksa – staw w Rykach (województwo lubelskie), na Wysoczyznie Żelechowskiej, w obrębie Starego Miasta.
Wikipedia
zegarek z mechanizmem bezkamieniowym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buksować.
Wiktionary
czas. buksować ndk.
Wiktionary
1. o kołach pojazdu lub maszyn: obracać się w miejscu;
2. w żeglarstwie: holować statek
SJP.pl
czasownik
(1.1) mot. o kołach: kręcić się w miejscu
Wiktionary
IPA: buˈksɔvat͡ɕ, AS: buksovać
Wiktionary
rzecz. buksowanie n.
Wiktionary
wiecznie zielony krzew z rodziny bukszpanowatych; rośnie w płd. i środk. Europie, płn. Afryce, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Himalajach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: ˈbukʃpãn, AS: bukšpãn
Wiktionary
rzecz. bukszpanowate nmos., bukszpanowce nmos., bukszpanowate nmos.
przym. bukszpanowy, bukszpanowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań gryczpan
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak bukszpan
Wiktionary
rodzina drzew i krzewów dwuliściennych o zimnotrwalych liściach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Buxaceae|Dumort.|ref=tak., rodzina roślin z monotypowego rzędu bukszpanowców;
Wiktionary
Bukszpanowate ("Buxaceae") – rodzina roślin z monotypowego rzędu bukszpanowców ("Buxales"). Obejmuje 6 rodzajów z ok. 120 gatunkami, które występują w dużym rozproszeniu na różnych kontynentach, z wyjątkiem Australii i Antarktydy. Centra zróżnicowania to wschodnia Azja (plemię "Sarcococceae") i Ameryka Środkowa (rośnie tam 50 gatunków z rodzaju bukszpan, z czego 30 to endemity Kuby).
Wikipedia
(1.1) Generalnie wśród bukszpanowatych dominują rośliny jednopienne.
Wiktionary
rzecz. bukszpan mrz., bukszpanowce lm. nmos.
Wiktionary
o cechach bukszpanowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Buxales|ref=tak., rząd roślin należący do klasy okrytonasiennych;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Runiankę japońską zaliczamy do bukszpanowców.
Wiktionary
rzecz. bukszpan mrz., bukszpanowate lm. nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: bukszpan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. dotyczący bukszpanu, bukszpanów
Wiktionary
(1.1) Na jednej ze ścian i w miejscu widnym wisiał Kościuszko, wyobrażony czarną farbą i otoczony wieńcem z bukszpanowych gałązek.
Wiktionary
rzecz. bukszpan mrz.
Wiktionary
przedłużenie bukszprytu, przednia nastawa bukszprytu; bomstenga; kliwerbom; dziobak drugi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. zob. bomstenga.
Wiktionary
(1.1) bomstenga, kliwerbom
Wiktionary
drewniana lub metalowa belka umocowana do dziobnicy żaglowca, służąca do rozpinania lin i żagli; dziobak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;
Wiktionary
Bukszpryt (dziobak) – drzewce wystające do przodu z dziobu jednostki żaglowej, wyjątkowo mechanicznej (pancernik Potiomkin). Bukszpryt zorientowany jest poziomo lub lekko wznosząco, najczęściej w linii wzniosu pokładu. Jego wynalezienie datuje się na XV w., a od XVII w. zaczęto go przedłużać stengą (nazywaną bomstengą lub bukszpirem) oraz bramstengą.
Wikipedia
IPA: ˈbukʃprɨt, AS: bukšpryt
Wiktionary
przym. bukszprytowy
Wiktionary
(1.1) dziobak
Wiktionary
1. inaczej: krążyna
2. wieża na kołach lub walcach używana dawniej podczas walk oblężniczych do robienia wyłomów w murach obronnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) konstrukcja wspierająca łukowe sklepienie podczas budowy
(1.2) daw. oblężnicza wieża na kołach lub walcach
Wiktionary
Buksztel – dawna osada śródleśna obecnie w obrębie Czarnej Białostockiej (województwo podlaskie). Położona przy drodze krajowej numer 19 (ulica Białostocka).
Wikipedia
IPA: ˈbukʃtɛl, AS: bukštel
Wiktionary
rzecz. buksztelunek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) konstrukcja powstała z połączenia kilku buksztelów legarem i łatami
Wiktionary
IPA: ˌbukʃtɛˈlũnɛk, AS: bukštelũnek
Wiktionary
rzecz. buksztel m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Buktyrmą, dotyczący Buktyrmy
Wiktionary
rzecz. Buktyrma ż.
Wiktionary
inaczej: litera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) litera cyrylicy
(1.2) litera głagolicy
Wiktionary
IPA: ˈbukfa, AS: bukfa
Wiktionary
Bukwałd ( Groß Buchwalde) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Dywity.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bukwałd, po jej zniesieniu w gromadzie Jonkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
bylina z rodziny wargowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Betonica|L.|ref=tak., rodzaj byliny z rodziny jasnotowatych (wargowych);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na łące widziałem pełno bukwicy.
Wiktionary
(1.1) betonika
Wiktionary
1. odmiana jabłoni;
2. motyl z rodziny sówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: bukłak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bukłak
Wiktionary
rzecz. bukłak m.
Wiktionary
naczynie do przechowywania płynów; łagiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojemnik kształtu spłaszczonego worka, często ze sznurkiem lub paskiem do zawieszenia, zwykle ze skóry, dawniej z pęcherza zwierzęcego, rzadziej z tkaniny, służący do przechowywania i przenoszenia płynów, najczęściej wody lub alkoholu
Wiktionary
Bukłak (tat. "boklak") – pojemnik wykonany ze skóry w formie zamykanego worka, przeznaczony do przewożenia płynów.
Bukłaki były pierwotnie powszechnie wykorzystywane przez ludy stepowe. W formie niewielkiego pojemnika pełniły funkcję analogiczną do manierki, zapewniając zapas napoju dla podróżnego. Na większą skalę wykorzystywano je również w transporcie handlowym do przewożenia takich towarów jak np. wino czy mleko.
Wikipedia
(1.1) Ongiś bukłaki były powszechne wśród pasterzy, podróżnych i żołnierzy.
Wiktionary
rzecz. bukłaczek mrz.
przym. bukłakowaty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przypominający bukłak, w kształcie bukłaka
Wiktionary
rzecz. bukłak
Wiktionary
wyraz naśladujący odgłos gotującego się płynu lub zanurzania się kogoś, czegoś w wodzie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zob. bul bul.
Wiktionary
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== bul (język afrykanerski.) ==
thumb|bul (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-bul.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) zool. byk
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== bul (język afrykanerski.) ==
thumb|bul (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-bul.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) zool. byk
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== bul (język afrykanerski.) ==
thumb|bul (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q14196 (afr)-Oesjaar-bul.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) zool. byk
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
1. metalowa kula do gry w petankę;
2. wybrzuszenie jakiejś powierzchni;
3. w slangu młodzieżowym: wagary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. forma ukształtowania terenu;
(1.2) sport. element skoczni narciarskiej
(1.3) sport. kula do petanki;
Wiktionary
Bula ( la boule „kula”) – kula używana do gry w pétanque i w dyscyplinach pokrewnych.
Wikipedia
(1.1) Płaski wierzchołek Buli pod Rysami jest dogodnym lądowiskiem dla śmigłowców TOPR, wykorzystywanym podczas akcji ratunkowych w okolicy.
(1.2) Jeśli narciarz spada tuż za bulą, oznacza to, że nie odbił się w ogóle albo odbił się zbyt wysoko.
(1.3) Z geometrycznego punktu widzenia bula do gry w pétanque jest bardziej sferą niż kulą.
Wiktionary
IPA: ˈbula, AS: bula
Wiktionary
okrągłe okienko w kajucie statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. okrągłe okienko w burcie lub w ścianie nadbudówki statku;
(1.2) gw-pl|Jeleń (powiat tczewski). bombka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|Poznań,Gniezno. lekcew. grubas
Wiktionary
Zobacz też: Bulaj (wieś).
Bulaj (z ang. "bull’s eye" – "oko byka") – rodzaj iluminatora w formie małego okrągłego okienka stosowanego w jednostkach pływających.
Wikipedia
(1.1) Zacina się nam bulaj w kajucie i mamy ciągle straszną duchotę.
(2.1) Czy ja wiem, tyn pierwszy to był taki mały knypek – zawahał się – a drugi wielki jak klofta drewna, znaczy się taki napakowany, bulaj taki…
Wiktionary
IPA: ˈbulaj, AS: bulai ̯
Wiktionary
(2.1) rzecz. bulaica ż.
Wiktionary
(2.1) gw. Poznań spuchlok, telbuch
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Bu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Bulanda, właśc. Tomasz Chlipała (ur. ok. 1830 w Szczawie, zm. 1912/1913 w Lubomierzu) – polski góral, słynny baca gorczański. Autentyczna postać z drugiej połowy XIX wieku, popularna w kulturze odnoszącej się do Gorców oraz w folklorze zagórzańskim.
Wikipedia
minerał, siarczek ołowiu i antymonu
SJP.pl
przymiotnik powstały od określenia: skała bulasta, np. wapień bulasty
SJP.pl
regionalnie: bulwa ziemniaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów,Augustów,Biała Podlaska,Lubaczów,Krosno,Litwa. reg-pl|Kresy południowe. ziemniak
Wiktionary
długa płetwa jachtowa z obciążeniem na końcu
SJP.pl
Bulbkil – stała, smukła płetwa balastowa wystająca głęboko w głąb wody z dna jachtu i obciążona na końcu dużym balastem o charakterystycznym kształcie.
Zadaniem bulbkilu jest zwiększenie stateczności jednostki (poprzez balast), oraz sterowności (poprzez zwiększenie oporu bocznego części podwodnej).
Wikipedia
Bulbofylum, bulwolist ("Bulbophyllum") – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Należy do niego co najmniej 1884 gatunków o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych. Są to epifity występujące w strefie równikowej głównie Starego Świata, w mniejszej liczbie rodzajów w Nowym Świecie. Kwiaty są silnie pachnące, czasem odrażająco.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. pot. nieistniejące urządzenie wymyślone na potrzebę absurdalnych dowcipów, mające rzekomo sprawić, że woda bulgoce
Wiktionary
(1.1) Bez bulbulatora niemożliwa jest poprawna praca cycykatora do nabulgotnicy.
Wiktionary
wykrz. bul bul
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ozdobny krzew parkowy, odmiana kaliny koralowej (odmiana "buldeneżów" przestarzała)
SJP.pl
konkretny problem w odmianie wspinania - bulderingu; określona droga do przejścia (w skałach bądź na panelu), czasem po wyznaczonych chwytach, często ekstremalnych trudności
SJP.pl
wspinaczka bez liny po wolno stojących, kilkumetrowych blokach skalnych; bouldering
SJP.pl
związany z bulderingiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. uprawianie boulderingu
Wiktionary
czas. bulderować ndk.
Wiktionary
osoba wspinająca się bez liny po wolno stojących, kilkumetrowych blokach skalnych; boulderowiec
SJP.pl
przymiotnik od: bulder
SJP.pl
przedstawiciel rasy psów domowych znanej już w średniowiecznej Anglii; zwierzę o budowie krępej, wys. do 40 cm, waga ok. 24 kg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;
Wiktionary
Buldog (ang. "bulldog") – ogólne określenie rasy psa, przeznaczonej za czasów historycznych do walk z bykami (ang. "bull" – byk) lub innymi zwierzętami, oraz do chwytania i trzymania zwierząt i ludzi.
Wikipedia
(1.1) Wyobraź sobie, czytelniku, buldoga ubranego w strój ludzki, a będziesz miał obraz owego człowieka.
Wiktionary
IPA: ˈbuldɔk, AS: buldok
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. buldożek m.
przym. buldogowaty
Wiktionary
(1.1) cwajnos
Wiktionary
podobny z wyglądu do buldoga
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do buldoga, mający cechy buldoga
Wiktionary
(1.1) Do okienka podszedł klient o wyglądzie dosyć buldogowatym i wycelował w kasjerkę ogromnego gnata.
Wiktionary
rzecz. buldog mzw., buldożek mzw.
Wiktionary
dawniej: ruchomy pług na podwoziu gąsienicowym, służący do zgarniania ziemi, piasku, gruzu itp.; buldożer
SJP.pl
zdrobnienie od: buldog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: buldog
(1.2) kynol. mały buldog
Wiktionary
(1.1) Pan Zdzisław był inżynierem architektem, ale jego życiem całkowicie zawładnęły buldożki francuskie.
Wiktionary
rzecz. buldog m.
przym. buldogowaty
Wiktionary
spycharka o bardzo dużej mocy, służąca m.in. do niszczenia budynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. masz. pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków;
Wiktionary
rzecz. buldożerysta m.
Wiktionary
(1.1) spychacz, spycharka, spychak; pot. spych
Wiktionary
należący do buldoga; charakterystyczny dla buldoga
SJP.pl
1. gra towarzyska z elementami zręcznościowymi, rozgrywana za pomocą metalowych bul na płaskim, nietrawiastym terenie; petanka, petanque, pétanque;
2. rada ustawodawcza w starożytnej Grecji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bulić.
Wiktionary
czas. bulić
Wiktionary
w starożytnej Grecji: budynek będący miejscem zgromadzeń bule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. archit. budowla w starożytnej Grecji, miejsce zebrań rady miejskiej;
Wiktionary
Buleuterion (gr. "βουλευτήριον") – budowla w starożytnej Grecji (od VI wieku p.n.e.) oparta na planie prostokąta, poprzedzona dziedzińcem z kolumnowymi gankami oraz portalem wejściowym, w której odbywały się zebrania rady ("bule"). Miał on układ amfiteatralny, a jego dach dwuspadowy opierał się (najczęściej na czterech) kolumnach. Wewnątrz pod trzema ścianami stały ławy dla obradujących, później spiętrzone kamienne siedzenia. Na środku stał ołtarz i zapewne mównica.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bulganem, dotyczący Bulganu
Wiktionary
rzecz. Bulgan mrz.
Wiktionary
danie z kuchni koreańskiej, smażona wołowina z warzywami
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) kulin. spoż. koreańskie danie składające się ze smażonej wołowiny z dodatkami;
Wiktionary
Bulgogi ( 불고기) – popularne danie kuchni koreańskiej.
Przyrządzane jest z cienko pokrojonej w paski wołowiny, marynowanej przez minimum 2 godziny w sosie sojowym z dodatkiem czosnku, soli, cukru, oleju sezamowego, cebuli oraz sezamu. Opcjonalnie dodaje się czasami mirin oraz marchew. Tak przyrządzone mięso piecze się następnie na grillu.
Wikipedia
1. odgłos, który wydaje lejący się bądź gotujący się płyn;
2. odgłos wydawany przez indyki;
3. w łowiectwie: głos wydawany przez tokującego cietrzewia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dźwięk bąbli powietrza wydostających się na powierzchnię wody
Wiktionary
rzecz. bulgotanie n.
czas. bulgotać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bulgotać.
Wiktionary
rzecz. zabulgotanie n., bulgot m.
czas. bulgotać ndk., zabulgotać dk.
Wiktionary
(1.1) gulgotanie
Wiktionary
1. o płynach: wydawać dźwięki towarzyszące przelewaniu się lub gotowaniu;
2. potocznie: mówić coś niezrozumiale; bełkotać;
3. o cietrzewiach: wydawać charakterystyczny głos podczas toków
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zabulgotać)
(1.1) o płynach: wydawać dźwięki przy przelewaniu się lub gotowaniu
(1.2) pot. mówić coś niezrozumiale niskim głosem
(1.3) łow. o cietrzewiach: wydawać charakterystyczny głos w czasie toków
Wiktionary
IPA: bulˈɡɔtat͡ɕ, AS: bulgotać
Wiktionary
rzecz. bulgotanie n., zabulgotanie n., bulgot m.
czas. zabulgotać dk.
Wiktionary
wydający dźwięk podobny do bulgotu
SJP.pl
rodzaj kaszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;
(1.2) kulin. potrawa z bulguru (1.1)
Wiktionary
Bulgur ( bulgur; برغل, "burghul") – rodzaj kaszy z ziaren pszenicy, najczęściej pszenicy twardej, sporządzony z gotowanych i następnie wysuszonych ziaren zboża, często używany w kuchni tureckiej i bliskowschodniej.
Z powodzeniem może zastępować kuskus lub ryż. Przez namoczenie w mleku i pokrycie mąką uzyskuje się z niego tradycyjny turecki kuskus.
Wikipedia
(1.1) Tureccy dietetycy twierdzą, że bulgur jest dużo zdrowszy od ryżu.
(1.2) Mój codzienny obiad to warzywa z rosołku, który zjadły dzieci, i do tego bulgur lub czerwona quinoa.
Wiktionary
rzecz. bulgurotto n.
przym. bulgurowy
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: bulić
Wiktionary
IPA: ˈbulʲi, AS: bulʹi
Wiktionary
dawniej: bojler
SJP.pl
punkt na lodowisku, w którym następuje wznowienie gry w meczu hokejowym
SJP.pl
związany z bulikiem
SJP.pl
choroba, która objawia się poprzez powtarzające i niekontrolowane spożywanie dużych ilości pokarmu, aż do pojawienia się nudności; wilczy głód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;
Wiktionary
Bulimia (żarłoczność psychiczna; βουλῑμια, łac. "būlīmia nervosa") – zaburzenie odżywiania charakteryzujące się napadami objadania się, po których występują zachowania kompensacyjne. Do najczęstszych zachowań należą: wywoływanie wymiotów, głodówki, użycie diuretyków, środków przeczyszczających, wykonywanie lewatyw, nadmierne ćwiczenia fizyczne.
Wikipedia
(1.1) Na pierwszy rzut oka symptomy bulimii mogą być niedostrzegalne, chora utrzymuje bowiem prawidłową wagę lub ma nieco nadwagi.
Wiktionary
IPA: buˈlʲĩmʲja, AS: bulʹĩmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bulimik m., bulimiczka ż.
przym. bulimiczny
przysł. bulimicznie
Wiktionary
(1.1) wilczy głód
Wiktionary
kobieta cierpiąca na bulimię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta cierpiąca na bulimię
Wiktionary
(1.1) Bulimiczka też żyje pod presją norm. Jedzenie jest dla niej formą słabości i ulegania. Jej choroba jest kompromisem między pragnieniem przyjemności („jedzenie jest takie dobre") a obroną przed nim.
Wiktionary
rzecz. bulimia ż., bulimik m.
przym. bulimiczny
przysł. bulimicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób bulimiczny
Wiktionary
rzecz. bulimiczność ż., bulimia ż., bulimik m., bulimiczka ż.
przym. bulimiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bulimiczne; cecha tych, którzy są bulimiczni
Wiktionary
przym. bulimiczny
przysł. bulimicznie
Wiktionary
→ bulimia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom
Wiktionary
(1.1) Sam atak bulimiczny może być wynikiem stresu, głodu czy nudy, może również nastąpić o dowolnej porze.
Wiktionary
rzecz. bulimia ż., bulimiczka ż., bulimik m., bulimiczność ż.
przysł. bulimicznie
Wiktionary
osoba cierpiąca na bulimię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna cierpiący na bulimię
Wiktionary
(1.1) Zazwyczaj w wyniku terapii osoba uzależniona od jedzenia jest cyklicznie i bulimikiem, i anorektykiem. Także inne uzależnienia – od jedzenia, ćwiczeń, zakupów lub pracy każą poszukiwać innych przyczyn nałogu.
Wiktionary
rzecz. bulimia ż.
:: fż. bulimiczka ż.
przym. bulimiczny
przysł. bulimicznie
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: bulimia
Wiktionary
rodzaj liny do napinania żagli; odciąg
SJP.pl
Bulina (obciągarka) – lina pomocnicza stosowana w żeglarstwie do dodatkowego napinania żagli w sytuacjach, gdy podstawowe liny napinające pracują pod wyraźnie innym kątem niż powinny w danych warunkach wiatrowych, lub też nie można nimi nadać wymaganego kształtu żaglom.
Wikipedia
pożywny rosół z mięsa i jarzyn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. wywar z mięsa i jarzyn
(1.2) spoż. koncentrat żywnościowy, służący do przygotowania rosołu
(1.3) przest. zwisająca ozdoba, drobny frędzel, sznureczek, na ogół złoty lub srebrny; częste obszycie oficerskich epoletów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbulʲjɔ̃n, AS: bulʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. bulionizm m., bulionówka ż., bulionik mrz.
przym. bulionowy
Wiktionary
inwestor w monety z metalu szlachetnego bite na cele inwestycyjne
SJP.pl
zamknięty bulion o żelowej konsystencji, zastępujący kostki warzywne
SJP.pl
zdrobnienie od: bulion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od bulion
Wiktionary
rzecz. bulion m.
Wiktionary
wczesny merkantylizm; doktryna ekonomiczna dostrzegająca źródło bogactwa państwa w nadwyżce zasobów kruszców szlachetnych w kraju, skupiająca się na jak najszybszych sposobach akumulacji kapitału pieniężnego
SJP.pl
Bulionizm – pochodzący od francuskiego słowa "bullion" (złoto lub srebro w sztabach) termin określający wczesny etap merkantylizmu powstałego w Europie XV i XVI w., propagowany w większości krajów europejskich.
Jego główną zasadą było utożsamianie bogactwa z gromadzeniem w kraju szlachetnych kruszców, przede wszystkim złota i srebra. Wierzono, że posiadanie tych kruszców ułatwia rozwój handlu i zwiększa dochody pieniężne państwa, toteż zakazywano ich wywozu poza granice kraju.
Wikipedia
1. → bulion;
2. moneta bulionowa - moneta z metalu szlachetnego bite na cele inwestycyjne; moneta lokacyjna, moneta inwestycyjna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. dotyczący bulionu
(1.2) numizm. o monetach: bite ze szlachetnego kruszcu na cele inwestycyjne
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. bulion
(1.2)
:: rzecz. bulionizm
Wiktionary
filiżanka z dwoma uszkami, używana do bulionu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. filiżanka z dwoma uszkami przeznaczona do serwowania zup;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Kiedy płyn zacznie zastygać, rozlać go do 6 bulionówek.
(1.1) Przed podaniem do talerzy lub bulionówek włóż po kilka kluseczek, wlej zupę z krewetkami i warzywami i obficie posyp zieleniną.
Wiktionary
rzecz. bulion mrz.
Wiktionary
dużo płacić za coś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. płacić dużą sumę pieniędzy
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. płacić
Wiktionary
Bulić – wieś w Chorwacji, w żupanii zadarskiej, w mieście Benkovac. W 2011 roku liczyła 147 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Bulimy za te usługi ogromne pieniądze!
(1.2) Wiela musza bulić za tyn heft? → Ile muszę płacić za ten zeszyt?
Wiktionary
IPA: ˈbulʲit͡ɕ, AS: bulʹić
Wiktionary
rzecz. bulenie n.
czas. wybulić dk., zabulić dk.
Wiktionary
(1.1) słono płacić, wykosztowywać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. bańka płynu wydęta powietrzem
(1.2) rzad. kulka
(1.3) reg-pl|Kresy. kropla wody
Wiktionary
(1.1) pęcherzyk, banieczka, bąbelek
(1.2) kulka, kuleczka
Wiktionary
Bulkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bulkowo.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bulkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
1. urzędowe pismo papieskie po łacinie, dotyczące spraw wielkiej wagi,
2. pierwotnie okrągła, metalowa pieczęć, dołączona do ważnych dokumentów, potem dokument opatrzony taką pieczęcią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) oficjalny dokument papieski;
(1.2) hist. okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do bulli (1.1)
(1.3) hist. w starożytnym Rzymie medal noszony na szyi przez dzieci i dorastającą młodzież, także przez triumfatorów, dostojne kobiety;
Wiktionary
Bulla – list lub dokument papieski.
Od XV wieku mianem tym określano ważniejsze dokumenty papieskie, a więc np. decyzje kanonizacyjne i dyspensy. Decyzje o mniejszej wadze zamieszczano w tak zwanym papieskim brewe. Postać bulli przybierają na ogół konstytucje apostolskie.
Wikipedia
(1.1) Bulle papieskie były w użyciu co najmniej od szóstego stulecia.
(1.1) Beatyfikacja „drogą zwyczajną” wymaga jednak nadal choćby jednego cudu, a kanonizacja — jednego cudu już po beatyfikacji. Jeśli ów cud zostanie przekonująco poświadczony, papież ogłasza bullę kanonizacyjną.
Wiktionary
IPA: ˈbulːa, AS: bu•la
Wiktionary
zbiór bulli lub innych podobnych dokumentów
SJP.pl
[czytaj: bulmastif] bulmastif, bulmastyf, bull mastiff;
1. rasa psów obronnych z grupy dogów;
2. pies tej rasy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BULszit] bulszit; potocznie:
1. kłamstwo, nieprawda;
2. wypowiedź pozbawiona sensu; bzdura
SJP.pl
pies obronny o krótkiej sierści białej lub pręgowanej, należący do grupy terierów; bulterier, bullterrier, bull terrier
SJP.pl
[czytaj: bulterierka] samica bullteriera (bulteriera); bulterierka
SJP.pl
pies obronny o krótkiej sierści białej lub pręgowanej, należący do grupy terierów; bullterier, bulterier, bull terrier
SJP.pl
[czytaj: buling] psychiczne i fizyczne znęcanie się nad uczniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. socjol. powtarzalne zachowania o charakterze agresywnym jednego lub grupy sprawców wobec ofiary
Wiktionary
(1.1) Sprawcami bullyingu zwykle są osoby impulsywne, dominujące, bez empatii, postrzegające pozytywnie przemoc, łaknące społecznego prestiżu, z wysoką samooceną.
Wiktionary
IPA: ˈbulʲi.iŋk, AS: bulʹiiŋk
Wiktionary
(1.1) przemoc rówieśnicza, dręczenie, tyranizowanie, znęcanie się
Wiktionary
bullmastiff, bull mastiff, bulmastyf;
1. rasa psów obronnych z grupy dogów;
2. pies tej rasy
SJP.pl
Bulmastif (oryginalna nazwa "bullmastiff") – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty), wyhodowana w XIX wieku w Anglii jako pies stróżujący. Obecnie pełni również funkcję psa-towarzysza. Historycznie był wykorzystywany do tropienia i obezwładniania kłusowników.
Wikipedia
bullmastiff, bull mastiff, bulmastif;
1. rasa psów obronnych z grupy dogów;
2. pies tej rasy
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: bula
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbulɔ, AS: bulo
Wiktionary
plac lub boisko przeznaczone do gry w bule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. urb. placyk albo ich kompleks do gry, w której wykorzystuje się bule, np. w petankę, bocce lub w grę prowansalską;
Wiktionary
Bulodrom (fr. "boulodrome") – boisko lub zespół boisk do gry w pétanque, grę prowansalską lub w inne gry związane z bulami.
Wikipedia
(1.1) Gra jest niby spokojna, ale na bulodromie wybuchają często kłótnie o dokładność pomiaru.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Bulowice – wieś sołecka o układzie łańcuchowym, położona wzdłuż drogi krajowej nr 52
biegnącej z Bielska-Białej w kierunku Krakowa, w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Kęty.
Znajduje się na obszarze Pogórza Śląskiego, u podnóży Beskidu Małego, w dolinie potoku Bulówka. Sołectwo Bulowice zajmuje 18,55 km² powierzchni.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Las Buloński (park w Paryżu);
2. koń buloński - rasa zimnokrwistych koni z północnej Francji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Boulogne (współcz. ofic. Boulogne-Billancourt) (miejscowością we Francji)
(1.2) związany z Boulogne (współcz. ofic. Boulogne-sur-Mer) (miejscowością we Francji)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bullshit; potocznie:
1. kłamstwo, nieprawda;
2. wypowiedź pozbawiona sensu; bzdura
SJP.pl
pies obronny o krótkiej sierści białej lub pręgowanej, należący do grupy terierów; bullterier, bullterrier, bull terrier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;
Wiktionary
Bulterier (ang. bull terrier) – rasa psa, należąca do grupy terierów, i psów wielkoklumpowych (duży nos,klumpa) zaklasyfikowana do terierów w typie bull. Typ wilkowaty. Nie podlega próbom pracy. Należy do grupy 3 FCI.
Wikipedia
IPA: bulˈtɛrʲjɛr, AS: bulterʹi ̯er
Wiktionary
(1.1) bulterier angielski
Wiktionary
samica bulteriera (bullteriera); bullterierka
SJP.pl
1. silnie zgrubiała, mięsista łodyga podziemna niektórych roślin
2. roślina wieloletnia z rodziny astrowatych; topinambur; słonecznik bulwiasty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. zgrubiała część korzenia lub pędu;
(1.2) białystok. reg-pl|Kresy. ziemniak
(1.3) bot. pot. słonecznik bulwiasty;
(1.4) pot. zgrubienie, wypukłość
wykrzyknik
(2.1) uczn. eufem. kurwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Batat jest gatunkiem wilca z dużymi bulwami.
Wiktionary
IPA: ˈbulva, AS: bulva
Wiktionary
rzecz. bulwica ż., bulwiastość ż., bulwowanie n.
:: zdrobn. bulwka ż.
czas. bulwować ndk.
przym. bulwowy, bulwiasty
Wiktionary
(1.2) ziemniak, kartofel
(1.3) słonecznik bulwiasty, topinambur
(1.4) guz, zgrubienie, wypukłość
Wiktionary
pierwotnie portowe nabrzeże, również wytworna ulica nad brzegiem rzeki, jeziora lub morza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
(1.2) obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania
(1.3) hist. element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
Wiktionary
Bulwar – szeroka, zadrzewiona ulica nad brzegiem rzeki, jeziora lub morza.
Termin używany również na określenie wielkich arterii komunikacyjnych (bulwary paryskie); nazwę Bulwar Peryferyjny Paryża nosi obwodnica miasta.
Dawniej słowo bulwar ( boulevard, z bulwerke „bastion”) oznaczało fortyfikacje w Paryżu, na których pobudowano w XIX wieku w czasie wielkiej przebudowy nowe drogi.
Wikipedia
(1.1) Musi Pan skręcić w lewo na bulwarze Montparnasse.
Wiktionary
IPA: ˈbulvar, AS: bulvar
Wiktionary
rzecz. bulwarowicz m., bulwarówka ż.
przym. bulwarowy
Wiktionary
(1.3) bastion
Wiktionary
1. przymiotnik od: bulwar;
2. pozbawiony większej wartości, brukowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bulwarem
Wiktionary
rzecz. bulwar m., bulwarówka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. sztuka w stylu lekkiej komedii lub farsy;
2. brukowiec, szmatławiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. brukowiec.
Wiktionary
rzecz. bulwar mrz.
przym. bulwarowy
Wiktionary
potocznie: stan złości, oburzenia; bulwersacja, oburz
SJP.pl
potocznie: stan złości, oburzenia; bulwers, oburz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. stan złości, oburzenia
Wiktionary
IPA: ˌbulvɛrˈsat͡sʲja, AS: bulversacʹi ̯a
Wiktionary
czas. bulwersować (się), zbulwersować
przym. bulwersujący
przysł. bulwersująco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bulwersować.
Wiktionary
czas. bulwersować ndk.
Wiktionary
wzbudzać gwałtowne, nieprzychylne emocje; wzburzać, gorszyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak
czasownik zwrotny niedokonany bulwersować się
(2.1) oburzać się, odczuwać złość, niesmak
Wiktionary
(1.1) Jednak kilka z nich do dzisiaj bulwersuje opinię publiczną i jest tematem wielu plotkaotek i domysłów.
Wiktionary
IPA: ˌbulvɛrˈsɔvat͡ɕ, AS: bulversovać
Wiktionary
czas. zbulwersować
rzecz. bulwersowanie n., bulwersacja
przym. bulwersujący
przysł. bulwersująco
Wiktionary
(1.1) oburzać, poruszać, podniecać, zdumiewać, zaskakiwać, złościć, wkurzać, szokować, denerwować, irytować
(2.1) oburzać się, zżymać się, denerwować się, złościć się, wkurzać się, irytować się
Wiktionary
poruszający, denerwujący, oburzający
SJP.pl
1. przypominający bulwę;
2. mający bulwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający bulwy, składający się z bulw
Wiktionary
rzecz. bulwa ż.
wykrz. bulwa
Wiktionary
1. zdrobnienie od: bulwa;
2. niewielka narośl na łodydze, korzeniu roślin
SJP.pl
Bulwka (łac. "bulbillus", ang. "bulbil") – u roślin cebulkowate rozmnóżki służące do rozmnażania wegetatywnego. Powstają z pąków. Zwykle mają postać niewielkich zgrubień na łodydze, zazwyczaj w kącie liści lub w obrębie rozgałęzień kwiatostanu. Po dojrzeniu bulwki odpadają od rośliny macierzystej i mogą się w sprzyjających warunkach ukorzenić.
Wikipedia
przypominający kształtem małą bulwę
SJP.pl
Bu
Wikipedia
przypominający kształtem bulwę
SJP.pl
przymiotnik od: bulwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. śrpol. torba do podróży zrobiona ze skóry; Gloger.
Wiktionary
(1.1) Gdy na Moskwę jedziecie, miejcie te potrzeby: namiot, pancerz, tarcz, drzewce, w bulzach sery, chleby.
Wiktionary
nagły wzrost koniunktury, szybki, ale nietrwały rozkwit życia gospodarczego; boom
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) dźwięk. odgłos uderzenia, upadku, wybuchu
Wiktionary
Bum – rosyjski zespół muzyczny grający dance, disco i pop. Składa się z trójki wykonawców.
Wylansował utwór "Kanikuły" (ros. "Каникулы"), który został hitem lata 2007 w wielu krajach Europy, w tym również i w Polsce. Decyzją słuchaczy radia Eska piosenka zajęła ósme miejsce w zestawieniu "Gorąca 100 radia Eska". Utwór doczekał się również licznych przeróbek w wykonaniu m.in. Boys, Mega Dance, Code Red, Cliver oraz C-Bool.
Wikipedia
(1.1) Wiatr przewrócił to drzewo zeszłej nocy. Bum! Śmiertelnie mnie przestraszył.
Wiktionary
IPA: bũm, AS: bũm
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) porask.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) bang
* bułgarski: (1.1) бум
źródła.
== bum (język angielski.) ==
wymowa.
audioCA|En-ca-bum.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-bum.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Grendelkhan-bum.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) pot. tyłek
(1.2) pot. włóczęga, próżniak, menel, tramp
czasownik
(2.1) pot. włóczyć się, szwendać się
(2.2) pot. obijać się, próżnować
(2.3) pot. wyłudzać
przymiotnik
(3.1) pot. kiepski
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
czas. bum around
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) porask.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) bang
* bułgarski: (1.1) бум
źródła.
== bum (język angielski.) ==
wymowa.
audioCA|En-ca-bum.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-bum.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Grendelkhan-bum.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) pot. tyłek
(1.2) pot. włóczęga, próżniak, menel, tramp
czasownik
(2.1) pot. włóczyć się, szwendać się
(2.2) pot. obijać się, próżnować
(2.3) pot. wyłudzać
przymiotnik
(3.1) pot. kiepski
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
nieokreślony znaczeniowo wykrzyknik, występujący najczęściej w dziecięcych piosenkach i wyliczankach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. mot. BMW
Wiktionary
(1.1) Gdyby nie to że mam bumę, to prawdopodobnie bym się nawet mocniej uśmiechnął niż teraz
(1.1) […] też nie przepadałem za bumami, do czasu aż dane mi było ten sprzęt wypróbować. Żaden przednionapędowy dupowóz nie ma porównania. sic.
Wiktionary
IPA: ˈbũma, AS: bũma
Wiktionary
(1.1) beemka, bawarka
Wiktionary
żartobliwie: papier urzędowy, dokument
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. dokument, pismo urzędowe, papier urzędowy
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie widział prawdziwej legitymacji, więc nie miał pojęcia, czy ten dokument naprawdę tak wygląda. Stwierdził jednak, że bez większych problemów mógłby wyprodukować taką bumagę ze swoim imieniem i nazwiskiem.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bumażka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: bumaga (papier urzędowy, dokument)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. dokument, pismo urzędowe, papier urzędowy
Wiktionary
(1.1) Przyniósł zrolowaną bumażkę i rzucił mi ją na środek biurka.
Wiktionary
rzecz. bumaga ż.
Wiktionary
potocznie: hulaszczy tryb życia; bomblerka, hulanka, pijatyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bumblować.
Wiktionary
czas. bumblować ndk.
Wiktionary
bomblować, bumlować; potocznie:
1. spędzać czas bezczynnie;
2. spędzać czas na pijatykach i hulankach; hulać, lumpować
SJP.pl
czasownik
(1.1) przest. hulać zob. bomblować.
(1.2) pot. leniuchować, próżnować
(1.3) daw. gw-pl|Galicja, Kresy. włóczyć się
Wiktionary
IPA: bũmˈblɔvat͡ɕ, AS: bũmblovać
Wiktionary
rzecz. bumblowanie n.
Wiktionary
(1.2) zob. próżnować.
Wiktionary
unikanie pracy; nieróbstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wymigiwanie się od pracy, opuszczając ją bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
Wiktionary
IPA: ˌbũmɛˈlãnt͡stfɔ, AS: bũmelãnctfo
Wiktionary
rzecz. bumelka ż., bumelowanie n., bumelant m., bumelantka ż.
czas. bumelować ndk.
Wiktionary
(1.1) bumelka, lenistwo, leserstwo, leserka, nieróbstwo, nygusostwo, próżniactwo
Wiktionary
człowiek unikający pracy, obibok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik zaniedbujący pracę poprzez nieprzychodzenie do niej lub marnowanie czasu w pracy na pozapracowe czynności
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Bumelant to dezerter z frontu walki o pokój i silną Polskę.
Wiktionary
IPA: bũˈmɛlãnt, AS: bũmelãnt
Wiktionary
rzecz. bumelanctwo n., bumelka ż., bumelowanie n.
:: fż. bumelantka ż.
czas. bumelować
Wiktionary
(1.1) obibok, wałkoń, próżniak, leń
Wiktionary
→ bumelant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pracownica zaniedbująca pracę poprzez nieprzychodzenie do niej lub marnowanie czasu w pracy na pozapracowe czynności
Wiktionary
IPA: ˌbũmɛˈlãntka, AS: bũmelãntka
Wiktionary
rzecz. bumelanctwo n., bumelka ż., bumelowanie n.
:: fm. bumelant m.
czas. bumelować
Wiktionary
wymigiwanie się od pracy, lekceważenie obowiązków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wymigiwanie się od pracy, opuszczając ją bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
Wiktionary
IPA: bũˈmɛlka, AS: bũmelka
Wiktionary
rzecz. bumelanctwo n., bumelowanie n., bumelant m., bumelantka ż.
czas. bumelować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bumelować.; wymigiwanie się od pracy, opuszczając ją bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
Wiktionary
IPA: ˌbũmɛlɔˈvãɲɛ, AS: bũmelovãńe
Wiktionary
rzecz. bumelanctwo n., bumelka ż., bumelant m., bumelantka ż.
czas. bumelować
Wiktionary
potocznie: unikać pracy, pracować niedbale
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. wykonywać obowiązki niedbale lub nie wykonywać ich wcale
Wiktionary
(1.1) Trochę bumeluje, trochę pracuje na boku nosząc kontenery z rybami.
Wiktionary
IPA: ˌbũmɛˈlɔvat͡ɕ, AS: bũmelovać
Wiktionary
rzecz. bumelanctwo n., bumelka ż., bumelowanie n., bumelant m., bumelantka ż.
Wiktionary
(1.1) zob. próżnować.
Wiktionary
lekceważąco: starsza osoba, która nie nadąża za trendami, technologią lub zmianami społecznymi; boomers, boomer
SJP.pl
zakrzywiony kij, który po rzuceniu wraca do rzucającego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;
Wiktionary
Bumerang – rodzaj ręcznie miotanego pocisku, stosowanego do polowań lub do walki, obecnie służącego także do rywalizacji i sportowej rozrywki.
Wikipedia
IPA: bũˈmɛrãŋk, AS: bũmerãŋk
Wiktionary
przym. bumerangowy
Wiktionary
przymiotnik od: bumerang
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bumerangiem, dotyczący bumerangu
Wiktionary
rzecz. bumerang mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. spędzanie czasu w sposób bezczynny
Wiktionary
czas. bumlować ndk.
Wiktionary
(1.1) bałamucenie, bomblowanie, bumelowanie, próżnowanie
Wiktionary
bomblować, bumblować; potocznie:
1. spędzać czas bezczynnie;
2. spędzać czas na pijatykach i hulankach; hulać, lumpować
SJP.pl
wykrzyknik wyrażający nagły ruch lub nagłą zmianę sytuacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg. pozn. cukierki
Wiktionary
(1.1) W antrejce na ryczce stały bumsy w tytce.
Wiktionary
w żeglarstwie: dług drąg do manewrowania statkiem na płytkich wodach poprzez odpychanie się od dna
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „Wspieracz”. Zobacz też: wspieracz – pozycja zawodnika w rugby union.
Bumsztak (wspieracz) – długi, ok. pięciometrowy drąg o grubości ok. 18 cm, z jednej strony zakończony rączką, służący do tzw. „bumsztakowania”, czyli manewrowania statkiem na płytkich wodach poprzez odpychanie się od dna. Wykorzystuje się go również podczas postoju statku, jeździe w górę rzeki przy płytkiej wodzie i odpychania się od brzegu.
Wikipedia
kauczuk syntetyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. krótka rzeka w północnej Albanii i w południowej Czarnogórze, stanowiąca połączenie Jeziora Szkoderskiego z Morzem Adriatyckim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gwarowo: tradycyjny podhalański ser z mleka owczego, o łagodnym smaku; bundz, ser klagany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. bundz.
Wiktionary
IPA: bũnt͡s, AS: bũnc
Wiktionary
zdrobnienie od: bunt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bunt
Wiktionary
rzecz. bunt mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kamionkowy garnek do kiszenia kapusty, żuru lub ogórków
Wiktionary
(1.1) kamionka
Wiktionary
dawniej: buńczuczny;
1. zbytnio pewny siebie, zuchwały, pełen werwy; świadczący o takim usposobieniu; czupurny, zawadiacki, zaczepny, junacki;
2. dawniej: związany z buńczukiem
SJP.pl
wierzchnie okrycie męskie, rodzaj długiego płaszcza z grubego sukna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. polit. skrótowa nazwa Powszechnego Żydowskiego Związku Robotniczego na Litwie, w Polsce i Rosji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po zakończeniu pierwszej wojny światowej w związku z rozpadem wielonarodowego Imperium Rosyjskiego i powstaniem odrodzonego państwa polskiego, Bund zmuszony był dostosować się do nowej rzeczywistości.
Wiktionary
IPA: bũnt, AS: bũnt
Wiktionary
rzecz. bundowiec m.
przym. bundowski
Wiktionary
wierzchnie okrycie męskie, rodzaj długiego płaszcza z grubego sukna
SJP.pl
Bunda – miasto w północnej Tanzanii w regionie Mara, w pobliżu Jeziora Wiktorii.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BUNdesrat];
1. wyższa izba parlamentu w RFN i w obecnych Niemczech;
2. izba wyższa parlamentu Austrii;
3. 1871-1918 organ Rzeszy Niemieckiej reprezentujący rządy krajowe;
4. rząd (Rada Związkowa) Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) izba wyższa parlamentu Niemiec;
(1.2) izba wyższa parlamentu Austrii;
(1.3) najwyższy organ wykonawczy w Szwajcarii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bũnˈdɛsrat, AS: bũndesrat
Wiktionary
[czytaj: BUNdestag] niższa izba parlamentu w RFN i w obecnych Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) polit. sejm federalny, sejm związkowy, izba niższa parlamentu Niemiec;
Wiktionary
Bundestag (pełna nazwa Deutscher Bundestag) – druga obok Bundesratu ("Rady Federalnej") izba parlamentu Niemiec. Jest najwyższym organem konstytucyjnym Republiki Federalnej Niemiec i jedynym organem państwowym wybieranym bezpośrednio przez obywateli. Na płaszczyźnie federalnej jedynie on tworzy prawo, które obowiązuje na obszarze całego państwa.
Wikipedia
(1.1) Podczas oficjalnej konsultacji w Bundestagu eksperci nalegali na kompromis w sprawie ustawy imigracyjnej.
(1.1) Z kolei niemiecki Bundestag w 2017 roku uchwalił prawo, według którego kobiety pełniące funkcje publiczne nie mogą nosić burek i nikabów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych.
Wiktionary
IPA: bũnˈdɛstak, AS: bũndestak
Wiktionary
[czytaj: bundeswera] siły zbrojne Niemiec; bundeswera, Bundeswehra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) wojsk. ogólnie niemieckie siły zbrojne;
Wiktionary
Bundeswehra (niem. "Bundeswehr"; wym. "MAF:",) – siły zbrojne Republiki Federalnej Niemiec. Za datę utworzenia Bundeswehry uznaje się 5 maja 1955 roku. Bundeswehra wchodzi w skład sił zbrojnych NATO, uczestniczy więc w NATO-wskich akcjach (np. IFOR, SFOR, potem EUFOR w Bośni i Hercegowinie, KFOR w Kosowie i in.), a także w akcjach humanitarnych ONZ (np. UNOSOM w Somalii).
Wikipedia
(1.1) W końcu zdecydowano się amunicję rozbroić i złomować, gdyż ze względu na parametry i normy bezpieczeństwa nie nadawała się do wykorzystania w Bundeswehrze.
Wiktionary
przym. bundeswehrowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bundeswehrą, dotyczący Bundeswehry
Wiktionary
rzecz. Bundeswehra ż.
Wiktionary
(1.1) war. bundeswerowski
Wiktionary
siły zbrojne Niemiec; Bundeswehra, bundeswehra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. Bundeswehra.
Wiktionary
IPA: ˌbũndɛzˈvɛra, AS: bũndezvera
Wiktionary
rodzaj kurtki, model ten pochodzi z Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. członek organizacji Bund
Wiktionary
(1.1) Obecność bundowców widoczna była właściwie na terenie całej guberni, najsilniej jednak organizacja działała w sąsiedztwie ośrodka białostockiego, silny punkt znajdował się także w Grajewie, trochę słabszy w Ostrowi.
Wiktionary
rzecz. Bund mrz., bundysta mos., bundystka ż., bundyzm mrz.
przym. bundowski
Wiktionary
→ Bund (partia)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. polit. związany z lewicowym, antysyjonistycznym stronnictwem żydowskim Bund
Wiktionary
rzecz. Bund mrz., bundowiec mos.
Wiktionary
tradycyjny podhalański ser z mleka owczego, o łagodnym smaku; bunc, ser klagany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj sera z owczego mleka przypominający twaróg;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: bũnt͡s, AS: bũnc
Wiktionary
impreza dla bogatych mężczyzn z udziałem atrakcyjnych kobiet świadczących usługi seksualne; bunga bunga
SJP.pl
parterowy budynek mieszkalny z werandami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki
(1.1) bud. jednokondygnacyjny, podmiejski dom mieszkalny, z werandami;
Wiktionary
Bungalow (hind. "bangla") – jednokondygnacyjny, podmiejski dom mieszkalny, z werandami.
Wykonany najczęściej z drewna, o lekkiej konstrukcji. Budynek typowy dla budownictwa kolonialnego, szczególnie w Indiach i Indonezji.
Wikipedia
(1.1) Z dumą pokazywał grubym palcem długą listę atrakcji, jakie czekały na gości, którzy mieli szczęście znaleźć miejsce w jego bungalowach.
(1.1) Idą w stronę bungalowu, przed którym na werandzie buja się w hamaku Eryk.
(1.1) Tego dnia szczególnie źle się czuł i nawet godziny, które zwykle poświęcał na wędrówkę w głąb puszczy – od jedenastej do trzeciej – po raz pierwszy spędził w bungalowie.
Wiktionary
IPA: bũŋˈɡalɔf, AS: bũŋgalof
Wiktionary
[czytaj: bandżi] skakanie z dużej wysokości na długiej, elastycznej linie; lina używana podczas takich skoków; bungie; bandżi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skok na elastycznej linie;
(1.2) elastyczna lina do skoków
Wiktionary
Nie mylić z: Bungie.
"Bungee jumping" (skok na "bungee") to skakanie z dużej wysokości na długiej elastycznej linie wykonanej zwykle z około tysiąca gumowych włókien.
Pierwszymi skoczkami byli rdzenni mieszkańcy wysp Pentecost (Nowe Hebrydy) na Pacyfiku. Młodzi mężczyźni skakali z bambusowych wież, zabezpieczeni lianami przywiązanymi do kostek, żeby udowodnić swoją męskość oraz, według wierzeń, zapewnić plemieniu urodzaj.
Wikipedia
[czytaj: bandżi] skakanie z dużej wysokości na długiej, elastycznej linie; lina używana podczas takich skoków; bungee; bandżi
SJP.pl
Nie mylić z: Bungee.
Bungie – amerykański producent gier komputerowych. Firma została założona w maju 1991 roku przez Alexa Seropiana, do którego później dołączył Jason Jones. Firma, która pierwotnie miała siedzibę w Chicago w stanie Illinois, pierwotnie koncentrowała się na produkowaniu gier na komputery Macintosh i stworzyła dwie odnoszące sukcesy serie gier wideo o nazwie "Marathon" i "Myth".
Wikipedia
pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej kobiecie; bunieczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pieszcz. lubiana i poważana osoba, zazwyczaj młoda kobieta
(1.2) slang. mot. BMW
Wiktionary
Bunia – miasto w Demokratycznej Republice Konga, stolica prowincji Ituri, na północ od góry Hoyo i na zachód od Jeziora Alberta.
Miasto stało się teatrem walk pomiędzy grupami etnicznymi Lendu i Hema. W celu zaprowadzenia porządku, do miasta skierowano siły międzynarodowe (Operacja Artemida).
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. buńka ż.
Wiktionary
(1.3) war. buńka
Wiktionary
pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej kobiecie; bunia
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanej lub atrakcyjnej kobiecie; bunia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pieszczotliwie o ukochanym lub atrakcyjnym mężczyźnie; bunieczek
SJP.pl
rodzaj węgla opałowego przeznaczonego do opalania kotłów okrętowych
SJP.pl
Bunker – miasto w Stanach Zjednoczonych, w południowo-wschodniej części stanu Missouri.
Liczba mieszkańców w 2000 roku wynosiła 427.
Wikipedia
1. schron bojowy;
2. więzienna cela piwniczna w hitlerowskich obozach koncentracyjnych;
3. pomieszczenie na statku na paliwo stałe lub płynne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. archit. schron, zwykle żelbetowy
(1.2) hist. piwniczna cela w hitlerowskich obozach koncentracyjnych
(1.3) hist. budowla z ziemi, drewna i kamieni stanowiąca schronienie członków UPA
(1.4) mors. na statku pomieszczenie na paliwo;
(1.5) mors. paliwo statku na własny użytek (niebędące transportowanym ładunkiem)
(1.6) sport. na polu golfowym: piaszczysty obszar lub zagłębienie wypełnione piaskiem
(1.7) zbiornik do krótkiego przechowywania materiałów sypkich lub kruszywa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Samolot zrzucił bomby na bunkier wroga.
Wiktionary
IPA: ˈbũŋʲcɛr, AS: bũŋʹḱer
Wiktionary
rzecz. bunkrowanie n., bunkrowiec m., bunkierka ż.
czas. bunkrować ndk., zabunkrować dk.
przym. bunkrowaty, bunkrowy
Wiktionary
(1.1) schron
(1.3) zasobnia
Wiktionary
statek wodny o niewielkim tonażu przystosowany do zaopatrywania innych statków w paliwo; bunkrowiec
SJP.pl
Bunkierka – niewielki zbiornikowiec lub barka zaopatrująca statki (okręty) w paliwo ciekłe, rzadziej wodę kotłową. Wyposażony jest w urządzenia do przeładunku cieczy: pompy, węże o dużych przekrojach na specjalnych wysięgnikach pozwalające na podanie paliwa na jednostkę zaopatrywaną. Swoje zadania realizuje na redzie w portach oraz na pełnym morzu.
Wikipedia
podobny do bunkra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mors. dostarczanie na statek paliwa stałego lub płynnego
Wiktionary
czas. bunkrować
rzecz. bunkier m.
Wiktionary
wyglądający jak bunkier
SJP.pl
przyjmować na statek płynne lub stałe paliwo
SJP.pl
statek wodny o niewielkim tonażu przystosowany do zaopatrywania innych statków w paliwo; bunkierka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mar. statek zaopatrywyjący w paliwo inne statki;
Wiktionary
Bunkrowiec – portowy statek o niewielkiej pojemności zaopatrujący parowce w paliwo (węgiel kamienny) i wodę kotłową. Zadania swoje wykonywał zazwyczaj na redzie lub w porcie z dala od nabrzeża. Wyposażony był w specjalne urządzenia przeładunkowe dźwigi z chwytakami, taśmociągi. Nazwą tą potem określano i większe jednostki spełniające te same zadania na pełnym morzu.
Wikipedia
rzecz. bunkier mrz.
Wiktionary
pomieszczenie na zasobniki z materiałami sypkimi
SJP.pl
zgrubienie od: bunkier
SJP.pl
japońskie widowiska marionetkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego;
Wiktionary
Bunraku (jap. 文楽), używana także pierwotna nazwa ningyō-jōruri (人形浄瑠璃) – japoński teatr lalkowy, w którym narracji i dialogowi towarzyszy akompaniament shamisenu (okazyjnie innych instrumentów, jak np. taiko). Nazwa "bunraku" pojawiła się w XIX wieku.
Wikipedia
IPA: bũnˈraku, AS: bũnraku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bunzen] nazwisko
SJP.pl
wystąpienie przeciwko władzy; sprzeciw, protest, opór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi
(1.2) sprzeciw, opór, protest
(1.3) daw. sojusz
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Marynarze podnieśli bunt na statku i zażądali powrotu do portu.
(1.2) Dorastanie to okres buntu przeciwko światu dorosłych.
Wiktionary
IPA: bũnt, AS: bũnt
Wiktionary
rzecz. buntowniczość ż., buntownictwo n., buntownik m., buntowniczka ż., buntowanie n., zbuntowanie n., podbuntowanie n.
:: zdrobn. buncik m.
czas. buntować ndk., zbuntować dk.
przym. buntowniczy, buntowny
przysł. buntowniczo
Wiktionary
(1.2) protest, sprzeciw, opór
Wiktionary
buntowny; dawniej: buntowniczy;
1. skłonny do buntowania się;
2. będący wyrazem buntu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buntować.
Wiktionary
rzecz. bunt m., buntowniczość ż., buntownictwo n., buntownik m., buntowniczka ż.
czas. buntować ndk., zbuntować dk.
przym. buntowniczy, buntowny
przysł. buntowniczo
Wiktionary
sprzeciwiać się czemuś, walczyć o swoje racje
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zachęcać do buntu
(1.2) gw-pl|Bukowina. krzyczeć
czasownik zwrotny niedokonany buntować się
(2.1) przeciwstawiać się czemuś
(2.2) śrpol. sprzymierzać się
Wiktionary
IPA: bũnˈtɔvat͡ɕ, AS: bũntovać
Wiktionary
rzecz. bunt m., buntownik m., buntowniczka ż., buntowniczość ż., buntownictwo n., buntowanie n.
czas. zbuntować dk.
przym. buntowniczy, buntowny
przysł. buntowniczo
Wiktionary
(2.1) powstawać
Wiktionary
kobieta występująca przeciwko jakiejś władzy, sprzeciwiająca się, stawiająca opór
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób buntowniczy
Wiktionary
rzecz. bunt m., buntownik m., buntowanie n., buntowniczość ż.
czas. buntować ndk., zbuntować dk.
przym. buntowniczy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha lub postawa charakteryzująca się oporem wobec autorytetów, norm społecznych lub tradycji
Wiktionary
(1.1) W pewnych sytuacjach buntowniczość prowadzi do zmian społecznych lub przełamywania opresji, a w innych – do chaosu lub destrukcji.
Wiktionary
rzecz. buntowanie n., bunt mrz., buntowniczka ż., buntownik mos.
przym. buntowniczy
przysł. buntowniczo
czas. buntować
Wiktionary
skory do buntu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skłonny do buntu
(1.2) będący wyrazem buntu, sprzeciwu
Wiktionary
(1.1) Papież ekskomunikował buntowniczego króla i zwolnił jego poddanych ze złożonej mu przysięgi.
Wiktionary
rzecz. bunt mrz., buntowniczość ż., buntownictwo n., buntownik mos., buntowniczka ż., buntowanie n.
czas. buntować ndk.
przym. buntowny
przysł. buntowniczo
Wiktionary
(1.1) przest. buntowny
Wiktionary
osoba występująca przeciwko jakiejś władzy, sprzeciwiająca się, stawiająca opór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie
Wiktionary
(1.1) Okrzyknięto mnie oszczercą, trucicielem, buntownikiem, zdrajcą, łotrem wszelkiego rodzaju i ostatecznie stałem się przestępcą winnym każdej odkrytej zbrodni.
Wiktionary
rzecz. bunt m., buntowanie n.
:: fż. buntowniczka ż.
czas. buntować ndk., zbuntować dk.
przym. buntowniczy
przysł. buntowniczo
Wiktionary
buntarski; dawniej: buntowniczy;
1. skłonny do buntowania się;
2. będący wyrazem buntu
SJP.pl
Michelangelo Buonarroti [czytaj: mikelANdżelo błonaroti]:
1. (1475-1564), włoski artysta: rzeźbiarz, malarz, architekt, poeta; Michał Anioł;
2. bratanek Michała Anioła, zwany Młodszym (1568-1646), pisarz włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa zwyczajowa fungicydu z grupy pirymidyn
SJP.pl
środek znieczulenia miejscowego z grupy amidów
SJP.pl
Bupiwakaina (łac. "Bupivacainum") – organiczny związek chemiczny, środek znieczulenia miejscowego z grupy amidów.
Siła i czas działania są 4x większe niż w przypadku lidokainy. Dodanie adrenaliny niewiele wydłuża czas jego działania. Bupiwakaina stosowana jest we wszystkich rodzajach znieczuleń miejscowych. Maksymalna bezpieczna dawka jednorazowa bez dodatku adrenaliny wynosi 150 mg, a z adrenaliną 300 mg.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany jako lek antydepresyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C13H18ClNO., stosowany w leczeniu depresji i uzależnienia od nikotyny;
Wiktionary
Bupropion – organiczny związek chemiczny z grupy katynonów. Lek powszechnie stosowany jako atypowy lek przeciwdepresyjny zarówno osobno, jak i w kombinacji do wspomagania leków z grup inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny, jako jedyny lek przeciw depresji sezonowej, a także do redukcji głodu nikotynowego i objawów ADHD, przy czym, jako nieliczny, nie powoduje przyrostu masy ciała ani dysfunkcji seksualnych.
Wikipedia
(1.1) Prof. Michael Fiore z University of Wisconsin twierdzi, że połączenie plasterastrów nikotynowych z zażywaniem bupropionu pomaga ponad połowie nałogowców.
Wiktionary
(1.1) nervosol
Wiktionary
[czytaj: buksza] czterdziesta część riala jemeńskiego; bugsha, bugshah
SJP.pl
potocznie: nagana, napomnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bogaty gospodarz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) gw. Górny Śląsk bamber, bauer, gospodorz
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|gospodarz.
źródła.
== bur (język angielski.) ==
thumb|bur (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-bur.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-bur.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) pot. rzep (owoc łopianu lub innej podobnej rośliny)
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|gospodarz.
źródła.
== bur (język angielski.) ==
thumb|bur (1.1)
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-bur.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-bur.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) pot. rzep (owoc łopianu lub innej podobnej rośliny)
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) burr
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bamber, bauer, gospodorz
Wiktionary
potocznie: nagana, napomnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ostra uwaga, napomnienie, nagana
forma przymiotnika.
(2.1) M. ż. lp. od: bury
Wiktionary
(1.1) Nauczyciel dał burę chłopcu za złe zachowanie podczas lekcji.
Wiktionary
IPA: ˈbura, AS: bura
Wiktionary
rzecz. burka ż.
czas. burować ndk.
Wiktionary
(1.1) nagana, napomnienie, uwaga, wymówki, wyrzuty, łajanie
Wiktionary
potocznie: mający cechy człowieka niekulturalnego, prymitywnego
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób prostacki
Wiktionary
rzecz. buractwo n.
Wiktionary
potocznie: bycie burakiem (osobą niekulturalną, pochodzącą ze wsi)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. osoby zachowujące się prostacko
(1.2) pogard. prostackie zachowanie
Wiktionary
(1.1) Wcale nie chodzi o jakichś troglodytów, dresiarzy czy karki. Współczesne buraki są salonowe. Buractwo nie jest zatem postchamskie, lecz raczej postinteligenckie. Współczesne buractwo jest uznawane za nowy rodzaj posłannictwa.
Wiktionary
rzecz. burak m.
przym. buracki, buraczany, buraczkowy, burakowaty
przysł. buracko
Wiktionary
(1.1) wiocha, wsiowi, wsioki, buraki, chamstwo
(1.2) chamstwo, obciach, siara, prostactwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto deserowe z buraka cukrowego; specjalność kuchni na Lubelszczyźnie
Wiktionary
rzecz. burak m., buraczek m.
przym. buraczany, buraczkowy
Wiktionary
wódka pędzona z buraków
SJP.pl
przymiotnik od: burak; burakowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z burakami, dotyczący buraków
Wiktionary
(1.1) Test wykazał szkodliwość mleka krowiego i cukru buraczanego, ale wynik testu z cukrem trzcinowym był ujemny.
Wiktionary
rzecz. burak m., buraczek m., buractwo n., buraczak mrz.
przym. burakowy, buraczkowy, burakowaty
przysł. buraczkowo
Wiktionary
1. magazyn buraków;
2. dział w cukrowni, gdzie odbywa się mycie i czyszczenie buraków
SJP.pl
środowiskowo:
1. hodowca buraków;
2. specjalista w zakresie przetwórstwa buraków
SJP.pl
zdrobnienie od: burak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od burak
(1.2) mały burak
Wiktionary
(1.1) Dorzuć do barszczu jeszcze ze dwa buraczki.
Wiktionary
IPA: buˈrat͡ʃɛk, AS: buraček
Wiktionary
zob. burak.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: burak
SJP.pl
potrawa z buraków ćwikłowych; buraki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. dodatek w postaci tartych buraków ćwikłowych
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: buraczek
Wiktionary
(1.1) Na obiad były mielone z buraczkami.
Wiktionary
IPA: buˈrat͡ʃʲci, AS: buračʹḱi
Wiktionary
zob. burak.
Wiktionary
(1.1) buraki
Wiktionary
w kolorze lub odcieniu buraczkowym
SJP.pl
związany z buraczkiem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) ciemny czerwony z fioletowym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Ogromne biczysko, zdobne w buraczkowe pompony, insygnium fachu furmańskiego, groziło chłopcom zza Jaskuli dotkliwymi plagami.
Wiktionary
IPA: ˌburat͡ʃˈkɔvɨ, AS: buračkovy
Wiktionary
rzecz. burak m., buraczek m., buractwo n., buraczak mrz.
przym. buraczany
przysł. buraczkowo
Wiktionary
pole zasadzone burakami; pole buraczane
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. roślina dwuletnia, jadalna
2. korzeń tej rośliny
3. jarzyna z tej rośliny
4. potocznie o kimś bez taktu i kultury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Beta|L.|ref=Beta (Betoideae)., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;
(1.2) bot. roln. ogrod. roślina z rodzaju buraków (1.1)
(1.3) spoż. kulin. jarzyna z uprawnej odmiany buraka (1.2)
(1.4) pot. enol. wino owocowe kiepskiej marki
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. obraź. człowiek niepotrafiący się odpowiednio zachować, często kompromitujący się, nieobyty, prymitywny, często niedouczony
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.2) Buraki są pracochłonne w uprawie.
(1.3) Jacek kupił na bazarze buraki i młode ziemniaki na obiad.
(2.1) Nie gadaj z tym burakiem, i tak nie zrozumie.
Wiktionary
IPA: ˈburak, AS: burak
Wiktionary
rzecz. buraczki nmos., buraki nmos., buraczysko n., buraczarnia ż., buractwo n.
:: zdrobn. buraczek m.
przym. buraczany, buraczkowy, burakowaty, burakowy
Wiktionary
(1.2) lud. włóczęga
(2.1) prymityw, nieogar, cham
Wiktionary
1. roślina dwuletnia, jadalna
2. korzeń tej rośliny
3. jarzyna z tej rośliny
4. potocznie o kimś bez taktu i kultury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. zob. buraczki.
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: burak
Wiktionary
Zobacz też: zobacz też Buraki (ujednoznacznienie).
Buraki (dodatkowa nazwa w j. litewskim Burokai) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Puńsk. Leży nad granicą z Litwą.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
IPA: buˈraci, AS: buraḱi
Wiktionary
zob. burak.
Wiktionary
chwast występujący w uprawach buraka
SJP.pl
1. przypominający bulwę buraka;
2. mający kolor ciemnoczerwony; buraczany;
3. potocznie: odznaczający się w pewnym stopniu prymitywnością i brakiem kultury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający burak
(1.2) chamski, prostacki
Wiktionary
(1.2) Strasznie jest burakowaty, nie mogę się z nim pokazać w towarzystwie.
Wiktionary
rzecz. buractwo, burak
przym. buraczany, burakowy
przysł. burakowato
Wiktionary
ryjosz burakowiec - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: burak; buraczany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący buraka (roślin i jadalnych korzeni)
(1.2) przyrządzony z buraka, z dodatkiem buraka
(1.3) mający kolor dojrzałego korzenia buraka ćwikłowego; zob. buraczkowy.
Wiktionary
(1.2) Nastawić wodę z włoszczyzną, wlać rosołu burakowego, włożyć mięso, posolić i gotować szumując.
Wiktionary
IPA: ˌburaˈkɔvɨ, AS: burakovy
Wiktionary
rzecz. burak m., buraczek m.
przym. buraczany, burakowaty
Wiktionary
(1.1-2) buraczany
Wiktionary
zimny wiatr syberyjski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. potocznie: coś burego lub ktoś bury
2. w gwarze środowiskowej: banknot pięćsetzłotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pot. dawny banknot pięćsetzłotowy
Wiktionary
Buras – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii Plaquemines, nad Zatoką Meksykańską.
Wikipedia
IPA: ˈburas, AS: buras
Wiktionary
potocznie: bura kotka, zwłaszcza dachowiec o szarobrązowym, pręgowanym umaszczeniu
SJP.pl
potocznie: bura kotka, zwłaszcza dachowiec o szarobrązowym, pręgowanym umaszczeniu
SJP.pl
zbliżony do burego, nie do końca bury, prawie bury
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma bury odcień
(1.2) gw-pl|Spisz,Podhale. brązowawy
Wiktionary
przym. bury
rzecz. bury mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: BERbery lub BARbery]
1. impregnowana, nieprzemakalna tkanina wełniana;
2. płaszcz z tej tkaniny
SJP.pl
Burberry Group PLC – ekskluzywny brytyjski dom mody, założony w 1856 roku przez Thomasa Burberry’ego, zajmujący się produkcją oraz sprzedażą odzieży, perfum i akcesoriów mody męskiej oraz damskiej.
Charakterystyczny wzór Burberry, jakim jest wielokolorowa kratka (tzw. haymarket check), jest najszerzej kopiowanym znakiem towarowym na świecie.
Wikipedia
amerykańska whiskey wyrabiana z kukurydzy z dodatkiem słodu żytniego i jęczmienia; bourbon
SJP.pl
Burbon albo bourbon – whiskey amerykańska, produkowana z kukurydzy i innych zbóż (żyto, słodowany jęczmień). Zawartość kukurydzy wynosi min. 51% (najczęściej ok. 70%). Burbon jest leżakowany w świeżych beczkach dębowych, co nadaje mu charakterystyczny smak. Produkowany jest od XVIII wieku.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna położona na terenie obecnych departamentów Aller i Cher;
Wiktionary
Burbonia (fr. "Bourbonnais", oks. "Borbonés" lub "Barbonés") – region historyczny położony na terenie obecnych departamentów Allier i Cher. Za stolicę krainy uznaje się miasto Moulins.
Wikipedia
rzecz. Burbon mos., Burbończyk mos., Burbonka ż.
przym. burboński
Wiktionary
dynastia francuska
SJP.pl
Burbonowie ( Bourbon, Borbón) – dynastia królewska wywodząca się z Francji, boczna linia Kapetyngów.
Przedstawiciele rodu sprawują obecnie władzę w królestwie Hiszpanii i wielkim księstwie Luksemburga, dawniej również we Francji i na terenach dzisiejszych Włoch. Panowanie we Francji przypada na lata 1589–1830, z przerwą w okresie rewolucji francuskiej i napoleońskim. Główna francuska linia Burbonów wygasła, a istnieją dalej młodsze linie – hiszpańska linia Burbonów i Burbonów-Orleańskich.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Burbonią, dotyczący Burbonii (krainy we Francji)
(1.2) związany z Burbonami (dynastią)
Wiktionary
rzecz. Burbonia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. etn. kulista grzechotka na trzonku wyrabiana dawniej dla dzieci na pograniczu polsko-białoruskim
(1.2) gwara. bańka powietrza wypływająca na powierzchnię wody
Wiktionary
rzecz. barbul m., barbulowanie n.
czas. barbulować ndk.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Burchard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "burg" znaczącego "ochronę" i "hard" oznaczającego "dzielny".
Burchard imieniny obchodzi 11 października i 14 października.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) białystok. pęcherz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
plujka burczało - muchówka z rodziny plujkowatych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. burknąć)
(1.1) niedokonany od|burknąć.
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) marudzić, zrzędzić
(2.2) o brzuchu, jelitach: wydawać specyficzny dźwięk
(2.3) wydawać jednostajny, terkoczący odgłos
Wiktionary
rzecz. burczenie n., burknięcie n., burkot mrz., naburczenie n., oburknięcie n., odburczenie n., odburknięcie n., poburczenie n., wyburczenie n., zaburczenie n., zburczenie n., burkliwość ż.
czas. burknąć dk., naburczeć dk., oburknąć dk., odburczeć dk., odburknąć dk., poburczeć dk., wyburczeć dk., zaburczeć dk., zburczeć dk.
Wiktionary
ludowy instrument muzyczny z Kaszub, rodzaj bębna z grupy membranofonów pocieranych
SJP.pl
Burczybas – ludowy instrument muzyczny z Kaszub; rodzaj bębna z grupy membranofonów pocieranych. Zazwyczaj ma formę drewnianej beczki, w której jedno z den zastąpione jest skórzaną membraną; pośrodku membrany zamocowany jest kosmyk włosia z końskiego ogona. Dawniej wykorzystywany do celów obrzędowych (np. do wypędzania złych mocy), podczas adwentu, noworocznego kolędowania, świąt Bożego Narodzenia,
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
żartobliwie: gderliwy, zrzędliwy mężczyzna; zrzęda, maruda
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. kłótnia, awantura, bijatyka;
2. dawniej: turniej rycerski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) głośna, wulgarna awantura, często z bijatyką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Młodzi bisurmanili się, urządzali psie figle, starsi pili alkohol, urządzali burdy.
Wiktionary
IPA: ˈburda, AS: burda
Wiktionary
(1.1) awantura, chryja, draka, granda
Wiktionary
dawniej: złote obramowanie, galon
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z Burdegalą, dotyczący Burdegali (współcz. Bordeaux)
Wiktionary
rzecz. Burdegala ż.
Wiktionary
(1.1) współcz. bordoski
Wiktionary
1. wulgarnie: dom publiczny;
2. potocznie: miejsce, w którym panuje bałagan, nieporządek;
3. przenośnie: bałagan, nieporządek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. dom publiczny
(1.2) posp. grub. brak porządku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym burdelu są najtańsze dziwki.
(1.2) Masz posprzątać ten burdel w swoim pokoju!
Wiktionary
IPA: ˈburdɛl, AS: burdel
Wiktionary
rzecz. burdelówka ż.
:: zdrobn. burdelik m.
przym. burdelowy
Wiktionary
(1.1) wulg. burdelchata, jebankowo, jebodrom, jebalnia, jebadełkowo; pot. bajzel; iron. przybytek miłości; eufem. dom uciech, agencja towarzyska, salon masażu; przest. dom rozpusty, dom schadzek, lupanar, zamtuz
(1.2) bałagan, bajzel, śmietnik, nieporządek
Wiktionary
potocznie: dom publiczny; burdel, burdelówa, burdelówka, bajzel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. dom publiczny
Wiktionary
IPA: ˌburdɛlˈxata, AS: burdelχata
Wiktionary
(1.1) wulg. burdel, jebankowo, jebodrom, jebalnia, jebadełkowo; pot. bajzel; iron. przybytek miłości; eufem. dom uciech, agencja towarzyska, salon masażu; przest. dom rozpusty, dom schadzek, lupanar, zamtuz
Wiktionary
zdrobnienie od: burdel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od burdel
Wiktionary
rzecz. burdel m.
Wiktionary
kobieta prowadząca dom publiczny; bajzelmama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. właścicielka lub szefowa burdelu, domu publicznego
(1.2) grub. uczn. wychowawczynifakt.
Wiktionary
(1.2) Burdelmama jest chora, więc wracamy do domu wcześniej.
Wiktionary
(1.1) bajzelmama, rajfurka, kuplerka
Wiktionary
→ burdel (dom publiczny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący burdelu
Wiktionary
rzecz. burdel mrz.
Wiktionary
bajzeltata;
1. alfons, sutener, stręczyciel;
2. właściciel domu publicznego
SJP.pl
zgrubienie od: burdelówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌburdɛˈluva, AS: burdeluva
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
środowiskowo:
1. prostytutka z domu publicznego;
2. dom publiczny; burdel, burdelówa, burdelchata, bajzel;
3. duża, sztywna czapka o charakterystycznym fasonie z daszkiem;
4. damskie pończochy czarnego koloru;
5. lampa lub żarówka dająca czerwone światło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żart. lampa lub żarówka dająca czerwone światło
(1.2) wulg. prostytutka
(1.3) rodzaj nakrycia głowy
Wiktionary
(1.3) Kiedyś nakrycie głowy to był wyróżnik. Kapelusz, cylinder - klasa średnia i wyższa. Czapka „burdelówka” - proletariat (…).
Wiktionary
rzecz. burdel mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. sztylet
Wiktionary
IPA: ˈburdɛʃ, AS: burdeš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. sztylet
Wiktionary
IPA: ˈburdɛʃ, AS: burdeš
Wiktionary
bordun;
1. niski, długo brzmiący dźwięk, towarzyszący głównej melodii;
2. struna instrumentu z gryfem lub piszczałka organowa, na której można uzyskać taki dźwięk
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. pojedynek
Wiktionary
IPA: burˈdɨ̃nɛk, AS: burdỹnek
Wiktionary
osoba wszczynająca burdy; awanturnik, prowokator, złośnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. skórzane naczynie średniego rozmiaru, w którym noszono wino lub wodę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, dopływ Amuru;
Wiktionary
Bureja (ros. Бурея) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, dopływ Amuru. Jest szóstym pod względem długości dopływem Amuru.
Wikipedia
przym. burejski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Burei (rzeki w azjatyckiej części Rosji)
Wiktionary
rzecz. Bureja ż.
Wiktionary
potocznie: kundel, nierasowy pies podwórzowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. nierasowy pies podwórzowy
(1.2) pogard. przen. człowiek ze wsi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. rodzaj nadziewanego placekacka popularny w krajach śródziemnomorskich i arabskich jako fast food
Wiktionary
Burek (także jako: "byrek", "börek", "boereg", "piroq") – rodzaj nadziewanego placka wykonanego z ciasta filo bądź yufka, rzadziej z ciasta francuskiego popularny w krajach śródziemnomorskich i arabskich. Nazwa pochodzi od tureckiego czasownika bur-, oznaczającego: "zawijać", "zakręcać". Sposób wyrabiania burka nawiązuje do znanej w starożytnym Rzymie placenty.
Wikipedia
(1.1) Nasz burek jest ojcem połowy psów we wsi.
(2.1) Ile kosztuje burek z mięsem?
Wiktionary
IPA: ˈburɛk, AS: burek
Wiktionary
rzecz. Burek m., bury mos.
przym. bury
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. ciężka tkanina z portugalskiej wełny tkanej ręcznie z runa owiec lokalnej rasy hodowanej w Serra da Estrel
Wiktionary
(1.1) Baju to kobiecy ludowy kaftan uszyty z burelu.
Wiktionary
nieregularna przędza jedwabna
SJP.pl
Bureta – gmina w Hiszpanii, w prowincji Saragossa, w Aragonii, o powierzchni 11,91 km². W 2011 roku gmina liczyła 268 mieszkańców.
Wikipedia
związany z buretą
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej:
1. zamek warowny;
2. miasto, miasteczko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;
Wiktionary
Burgas ( Бургас) – miasto w południowo-wschodniej Bułgarii, nad Zatoką Burgaską Morza Czarnego. Jest ośrodkiem administracyjnym obwodu Burgas i gminy Burgas.
Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 210 027 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj przyszła kartka Honoraty z Burgas.
(1.1) W Burgas stoi pomnik Adama Mickiewicza.
Wiktionary
przym. burgaski
Wiktionary
przymiotnik od: Burgas (miasto w Bułgarii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Burgas, związany z Burgas
Wiktionary
(1.1) Spotkaliśmy się na burgaskiej plażaaży.
Wiktionary
rzecz. Burgas m.
Wiktionary
mieszkaniec Burgasu
SJP.pl
mieszkanka Burgasu
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gruchać (o gołębiach)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;
Wiktionary
Burgenland (węg. "Őrvidék", burg.-chorw. "Gradišće") – najbardziej wysunięty na wschód i najmłodszy kraj związkowy Austrii.
Wikipedia
IPA: burˈɡɛ̃nlãnt, AS: burgẽnlãnt
Wiktionary
rzecz. Burgenlandczyk mos., Burgenlandka ż.
przym. burgenlandzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Burgenlandem, dotyczący Burgenlandu
Wiktionary
rzecz. Burgenland mrz.
Wiktionary
1. płaski kotlet mięsny (rzadziej warzywny lub z mielonej ryby) smażony lub grillowany, podawany w bułce;
2. skrótowo: hamburger
SJP.pl
zdrobnienie od: burger
SJP.pl
potocznie:
1. przygotowywać lub podawać burgery;
2. jeść burgery
SJP.pl
punkt gastronomiczny, w którym sprzedaje się burgery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lokal gastronomiczny, w którym serwuje się głównie hamburgery
Wiktionary
(1.1) 10 czerwca zamykamy się na zawsze — powiadomili prowadzący burgerownię.
Wiktionary
rzecz. burger m.
przym. burgerowy
Wiktionary
(1.1) hamburgerownia
Wiktionary
[czytaj: berDŻYS] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czcionka drukarska dziewięciopunktowa; borgis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poligr. rodzaj czcionki drukarskiej
Wiktionary
Burgos – miasto w północnej Hiszpanii, położone na skraju Mesety Iberyjskiej nad rzeką Arlanzón, w regionie Kastylia i León, ośrodek administracyjny prowincji Burgos. Z liczbą 178 966 mieszkańców jest 37. miastem Hiszpanii i drugim (po Valladolid) miastem regionu Kastylia i León pod względem ludności.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) daw. burgundzki
Wiktionary
1. średniowieczny urzędnik niemiecki sprawujący funkcje wojskowe i sądownicze;
2. w Polsce w XIV w.: zastępca starosty lub kasztelana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. urzędnik wojskowy lub sądowy średniowiecznych Niemiec
(1.2) hist. zarządca zamku lub zastępca starosty w Polsce;
(1.3) hist. namiestnik króla w Prusach Królewskich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: burˈɡrabʲja, AS: burgrabʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. burgrabina ż., burgrabiostwo n.
przym. burgrabiowski
Wiktionary
(1.1) murgrabia, burgraf
(1.2) murgrabia, burgraf
(1.3) murgrabia, burgraf
Wiktionary
Burgrabice (daw. "Borkowice", Borkendorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy. Historycznie leży na Dolnym Śląsku, na ziemi nyskiej. Położona jest na terenie Przedgórza Paczkowskiego, będącego częścią Przedgórza Sudeckiego. Przepływa przez nią rzeka Mora.
Wikipedia
żona burgrabiego
SJP.pl
inna nazwa burgrabiego (ale odnosząca się tylko do urzędu niemieckiego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. burgrabia
Wiktionary
IPA: ˈburɡraf, AS: burgraf
Wiktionary
(1.1) burgrabia, murgrabia
Wiktionary
teatr w Wiedniu
SJP.pl
Burgtheater (tłum. Teatr Zamkowy; początkowo "k.k. Theater nächst der Burg", później do 1920 "k.u.k. Hofburgtheater") – budynek teatru w Wiedniu usytuowany przy Ringu. Został oficjalnie otwarty 14 marca 1741 roku.
Pierwotny gmach, wzniesiony za panowania Marii Teresy, zastąpiono pod koniec XIX wieku istniejącym do dziś budynkiem, w stylu włoskiego renesansu według projektu Karla von Hasenauera i Gottfrieda Sempera.
Wikipedia
gatunek francuskiego wina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) kulin. gatunek czerwonego albo białego wina stołowego;
(1.2) kulin. porcja, kieliszek tego wina
(1.3) mający kolor czerwonego wina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do kolacji podano burgunda.
(1.2) Wypiłem trzy burgundy i jestem na rauszu.
Wiktionary
IPA: ˈburɡũnt, AS: burgũnt
Wiktionary
rzecz. Burgundia ż., Burgund m., Burgundczyk m., Burgundka ż.
przym. burgundowy, burgundzki
Wiktionary
(1.3) czerwień burgundzka
Wiktionary
mieszkaniec Burgundii; Burgund (rzadziej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Burgundii
Wiktionary
rzecz. Burgundia ż., Burgund mos., burgund mrz./mzw.
:: fż. Burgundka ż.
przym. burgundzki, burgundowy
Wiktionary
(1.1) Burgund
Wiktionary
region i kraina historyczna we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Region Burgundii słynie z produkcji win.
Wiktionary
IPA: burˈɡũndʲja, AS: burgũndʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Burgund mos., burgund m., Burgundczyk m., Burgundka ż.
przym. burgundzki, burgundowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. region administracyjny Francji w środkowo-wschodniej części kraju, graniczący ze Szwajcarią;
Wiktionary
Burgundia-Franche-Comté ( Bourgogne-Franche-Comté,) – region administracyjny Francji. Stolicą administracyjną jest Dijon, siedziba rady regionalnej mieści się w Besançon.
Region został powołany z dniem 1 stycznia 2016 w ramach reformy administracyjnej z połączenia regionów: Burgundia i Franche-Comté.
Wikipedia
mieszkanka Burgundii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. członkini germańskiego plemięemienia Burgundów;
(1.2) mieszkanka Burgundii
Wiktionary
rzecz. Burgundia ż., burgund mrz.
:: fm. Burgundczyk mos., Burgund mos.
przym. burgundzki, burgundowy
Wiktionary
→ burgund
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor czerwonego wina, wiśni lub bakłażana
Wiktionary
rzecz. Burgundia ż., Burgund m., burgund m., Burgundczyk m., Burgundka ż.
przym. burgundzki
Wiktionary
(1.1) czerwień burgundzka
Wiktionary
przymiotnik od: Burgundia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Burgundią lub Burgundczykami, dotyczący Burgundii
(1.2) hist. związany z Księstwem Burgundii i jego dynastią panującą
(1.3) hist. w XV wieku, we Francji: związany ze stronnictwem Burgundczyków
(1.4) hist. związany z germańskim plemięemieniem Burgundów
Wiktionary
rzecz. Burgundia ż., Burgundczyk mos., Burgundka ż., Burgund mos., burgund mzw./mrz.
Wiktionary
(1.1) daw. burgoński
Wiktionary
terytorium autonomiczne w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Buriacja ( Буряад Улас, Республика Бурятия) – republika autonomiczna wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.
Buriacja wchodzi w skład Dalekowschodniego Okręgu Federalnego, znajduje się w Syberii Wschodniej (Zabajkale). Od południa graniczy z Mongolią, od zachodu z obwodem irkuckim, a od wschodu z Krajem Zabajkalskim.
Wikipedia
(1.1) Buriacja jest jedną z dwudziestu jeden republik, które tworzą osiemdziesiąt trzy podmioty federalne Rosji.
Wiktionary
rzecz. buriacki mrz., Buriat, Buriatka
przym. buriacki
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Buriacji
Wiktionary
przymiotnik od: Buriat (przedstawiciel ludu mongolskiego)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Buriacją albo Buriatami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język buriacki;
Wiktionary
rzecz. Buriacja ż., Buriat mos., Buriatka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Buriacji (terytorium autonomicznego w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Buriacji
Wiktionary
rzecz. Buriacja ż.
:: fż. Buriatka ż.
przym. buriacki
Wiktionary
mieszkanka Buriacji (terytorium autonomicznego w Rosji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Buriacji
Wiktionary
rzecz. Buriacja ż.
:: fm. Buriat mos.
przym. buriacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zwiastun burzy (zbliżającej się rewolucji)
Wiktionary
IPA: ˌburʲjɛˈvʲjɛstʲɲik, AS: burʹi ̯evʹi ̯estʹńik
Wiktionary
pikantny naleśnik meksykański; burrito
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. potrawa meksykańska, pszenna tortilla z farszem na bazie fasoli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwa burito i coca-colę bez cukru.
Wiktionary
rzecz. burrito n.
Wiktionary
długie, obszerne okrycie wierzchnie w formie peleryny z kapturem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odzież. etn. rel. wywodzący się z Afganistanu element stroju noszonego przez niektóre muzułmanki, zasłaniający całą głowę oprócz niewielkiego obszaru wokół oczu (czasem z siatką w tym miejscu) lub całe ciało;
(1.2) odzież. hist. długie okrycie wierzchnie z grubego, ciemnego sukna lub filcu, mające postać peleryny z kapturem, używane podczas podróży;
(1.3) odzież. etn. tradycyjna zimowa plisowanyisowana spódnica wykonana z wełny z domieszką lnu
Wiktionary
Burka (arab. برقع, "burquʿ") – rodzaj nieprzezroczystego przykrycia głowy, noszonego dodatkowo oprócz chusty przez muzułmanki przestrzegające purdah oraz niektóre żydówki. Podobnie do nikabu, burka zasłania całą głowę oprócz małego obszaru wokół oczu. Tak zwana pełna burka lub burka afgańska to strój zakrywający całe ciało, w tym również oczy, które są zakryte siatką umożliwiającą widzenie. W czasie rządów talibów w Afganistanie, burka jest obowiązkowym strojem.
Wikipedia
(1.1) Podczas rządów talibów w Afganistanie burka była obowiązkowym strojem kobiet.
Wiktionary
IPA: ˈburka, AS: burka
Wiktionary
rzecz. bura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. brokat
Wiktionary
IPA: ˌburkaˈtɛla, AS: burkatela
Wiktionary
Burkatów ( "Burkersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica nad Bystrzycą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. Wieś położona na północnym krańcu Gór Sowich.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
strój kąpielowy okrywający większość ciała, noszony przez muzułmanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) strój kąpielowy dla kobiet, które nie chcą lub ze względów religijnych nie mogą nadmiernie odsłaniać ciała;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: burʲˈcĩɲi, AS: burʹḱĩńi
Wiktionary
obywatelka Burkina Faso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Burkiny Faso
Wiktionary
IPA: burʲˈcĩŋka, AS: burʹḱĩŋka
Wiktionary
rzecz. Burkina Faso ż./n.
:: fm. Burkińczyk mos.
przym. burkiński
Wiktionary
obywatel Burkina Faso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Burkiny Faso
Wiktionary
IPA: burʲˈcĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: burʹḱĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Burkina Faso ż./n.
:: fż. Burkinka ż.
przym. burkiński
Wiktionary
przymiotnik od: Burkina Faso
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce
Wiktionary
(1.1) Burkińska flaga jest czerwona, żółta i zielona.
Wiktionary
IPA: burʲˈcĩj̃sʲci, AS: burʹḱĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Burkińczyk mos., Burkinka ż.
Wiktionary
→ burkliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest burkliwe; cecha tych, którzy są burkliwi
Wiktionary
rzecz. burczenie n.
czas. burczeć ndk.
przym. burkliwy
przysł. burkliwie
Wiktionary
(1.1) małomówność, milczkowatość, milkliwość, mrukliwość, mrukowatość
Wiktionary
odzywający się lub wypowiadany opryskliwie, niezbyt chętnie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. burczeć)
(1.1) powiedzieć coś opryskliwie
Wiktionary
rzecz. burczenie n., burknięcie n., burkot mrz., naburczenie n., oburknięcie n., odburczenie n., odburknięcie n., poburczenie n., wyburczenie n., zaburczenie n., zburczenie n.
czas. burczeć ndk., naburczeć dk., oburknąć dk., odburczeć dk., odburknąć dk., poburczeć dk., wyburczeć dk., zaburczeć dk., zburczeć dk.
Wiktionary
w łowiectwie: odgłos wydawany lotkami przez niektóre ptaki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. brukowy
(1.2) stpol. miejski
Wiktionary
IPA: burˈkɔvɨ, AS: burkovy
Wiktionary
rzecz. Burek ż./mos./mzw.
Wiktionary
rzadko o burlesce (1. utworze komicznym, w którym ulegają zderzeniu wzniosłość z wulgarnością, wykorzystującym środki karykatury, groteski, parodii, trawestacji;
2. gatunku filmowym o cechach z punktu
1.;
3. krótkim utworze instrumentalnym o żartobliwym charakterze)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. utwór o żartobliwym i satyrycznym charakterze, zwykle operujący mało wyrafinowanym humorem;
2. burleska filmowa - gatunek filmowy o komicznym i satyrycznym charakterze, posługujący się slapstickiem, karykaturą, parodią i trawestacją; film slapstickowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. widowiskowa forma sztuki scenicznej, która łączy w sobie teatr, taniec, kabaret i erotykę
(1.2) liter. muz. teatr. forma satyryczna wyśmiewająca poważne tematy przez przesadę, parodię, kontrast stylów, łącząc styl wysoki z niskim
Wiktionary
Bu
Wikipedia
przym. burleskowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: Birma (państwo w Azji)
SJP.pl
kot burmański - rasa kota pochodząca z klasztorów i pałaców starożytnej Burmy; kot burmski
SJP.pl
rasa kota; kot azjatycki srebrzysty
SJP.pl
Burmilla – rasa kota z grupy azjatyckiej ("ang. Asian Group"). Nazywany jest również "kotem azjatyckim cieniowanym (srebrzystym)" ("ang. Asian Shaded"). Końcówki włosów kotów tej rasy, ok. 1/8 długości włosa, mają ciemniejsze zabarwienie, powodując złudzenie aureoli dookoła sylwetki.
Wikipedia
najwyższy urzędnik samorządu miejskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;
(1.2) hist. urzędnik, który przewodniczył radzie miejskiej i był przez nią wybierany
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Burmistrz nie uzyskał absolutorium od Rady Miasta.
Wiktionary
IPA: ˈburmʲisṭʃ, AS: burmʹisṭš
Wiktionary
rzecz. burmistrzowa ż., burmistrzyna ż., burmistrzanka ż., burmistrzówna ż., burmistrzostwo n., burmistrzowanie n.
:: fż. burmistrzyni ż.
czas. burmistrzować ndk.
przym. burmistrzowski
Wiktionary
dawniej: córka burmistrza; burmistrzówna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka burmistrza
Wiktionary
IPA: ˌburmʲiˈsṭʃãnka, AS: burmʹisṭšãnka
Wiktionary
rzecz. burmistrz m., burmistrzyni ż., burmistrzyna ż., burmistrzowa ż., burmistrzówna ż., burmistrzostwo n., burmistrzowanie n.
przym. burmistrzowski
czas. burmistrzować
Wiktionary
(1.1) burmistrzówna
Wiktionary
urząd, godność burmistrza
SJP.pl
żona burmistrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pełnienie urzędu burmistrza
Wiktionary
rzecz. burmistrz m., burmistrzowa ż., burmistrzyna ż., burmistrzanka ż., burmistrzówna ż., burmistrzyni ż., burmistrzostwo n.
czas. burmistrzować
przym. burmistrzowski
Wiktionary
pełnić obowiązki burmistrza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub urzędem burmistrza, dotyczący burmistrza
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do burmistrza
Wiktionary
rzecz. burmistrz mos., burmistrzyni ż., burmistrzowa ż., burmistrzyna ż., burmistrzanka ż., burmistrzówna ż., burmistrzostwo n., burmistrzowanie n.
czas. burmistrzować ndk.
Wiktionary
kobieta stojąca na czele władz miasta lub gminy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urzędniczka stojąca na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej
Wiktionary
rzecz. burmistrzowa ż., burmistrzyna ż., burmistrzanka ż., burmistrzówna ż., burmistrzostwo n., burmistrzowanie n.
:: fm. burmistrz
czas. burmistrzować ndk.
przym. burmistrzowski
Wiktionary
córka burmistrza; burmistrzanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka burmistrza
Wiktionary
(1.1) Na balu pojawiła się też burmistrzówna.
Wiktionary
rzecz. burmistrz m., burmistrzyni ż., burmistrzowa ż., burmistrzyna ż., burmistrzanka ż., burmistrzostwo n., burmistrzowanie n.
czas. burmistrzować ndk.
przym. burmistrzowski
Wiktionary
kot burmski - rasa kota pochodząca z klasztorów i pałaców starożytnej Burmy; kot burmański
SJP.pl
potocznie: burmuszyć się - wyrażać swoje niezadowolenie, zły nastrój
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: BERnet] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Burniszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Wiżajny, nad jeziorem Wiżajny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
W okresie międzywojennym stacjonowała tu strażnica Korpusu Ochrony Pogranicza.
Wikipedia
minerał, siarczek ołowiu, miedzi i antymonu; bournonit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zob. bournonit.
Wiktionary
[czytaj: bernałt] określenie człowieka, któremu nie zależy na osiągnięciu sukcesu, wyczerpanego i zobojętniałego emocjonalnie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bernz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
długie, obszerne okrycie z kapturem, bez rękawów, zwykle z grubej białej wełny, noszone przez Arabów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem
(1.2) książk. płaszcz o kroju przypominającym burnus (1.1)
Wiktionary
(1.1) Okryty był sfatygowanym dziurawym burnusem, który ledwie osłaniał przed słońcem jego zbrązowiałe ciało.
(1.1) W środku na czele lecieli dwaj Beduini machając jak opętańcy rękoma i burnusami.
(1.2) Za okrycie zimowe służyły góralom również kurtki zwane „burkami” i „burnusami” , które na przełomie XIX/XX wieku zastąpiły gunie.
Wiktionary
IPA: ˈburnus, AS: burnus
Wiktionary
(1.2) peleryna
Wiktionary
kurtka z kapturem na wzór burnusa
SJP.pl
przymiotnik od: burnus
SJP.pl
brązowy o odcieniu burym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru brązowego o burym odcieniu
Wiktionary
fioletowy o odcieniu burym
SJP.pl
granatowy o odcieniu burym
SJP.pl
niebieski o odcieniu burym
SJP.pl
szary o burym odcieniu; brudnoszary
SJP.pl
1. Karl August von Burow (1809-1874), lekarz niemiecki;
2. woda (albo płyn) Burowa - roztwór zasadowego octanu glinu, substancja wykorzystywana jako lek, m.in. przy robieniu okładów na rany
SJP.pl
Burow – gmina w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Mecklenburgische Seenplatte, wchodząca w skład Związku Gmin Treptower Tollensewinkel.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Za
Wikipedia
zielonobrązowy o burym odcieniu
SJP.pl
zielony o odcieniu burym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru zielonego o odcieniu burym
Wiktionary
mało żyzny, stepowy rodzaj gleby
SJP.pl
cecha, właściwość przedmiotów mających barwę ciemnoszarą z odcieniem brunatnym
SJP.pl
[czytaj: BERpi lub BARpi] ćwiczenie polegające na wykonaniu bez przerwy przysiadu, deski, pompki i wyskoku
SJP.pl
włoski ser z mleka krowiego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. tradycyjny włoski ser z mleka krowiego lub bawolego, wytwarzany z mozzarelli i śmietany;
Wiktionary
Burrata (wym. burˈrata) – włoski ser z mleka krowiego (czasem z mleka bawolego) wytwarzany z mozzarelli i śmietany, produkt typowy dla regionu Apulii.
Wikipedia
pikantny naleśnik meksykański; burito
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. potrawa meksykańska, pszenna tortilla z farszem na bazie fasoli;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwa burrito i coca-colę.
Wiktionary
rzecz. burito n.
Wiktionary
1. dawniej: internat (zakład zapewniający mieszkanie i wyżywienie młodzieży uczącej się poza miejscem zamieszkania);
2. w liturgii katolickiej: płaska torebka na korporał (chustę pod naczynia mszalne);
3. dawniej: giełda;
4. dawniej: woreczek, sakiewka;
5. potocznie: miejsce internowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) internat;
(1.2) przest. giełda
(1.3) daw. sakiewka;
(1.5) daw. gwara. składkowa zabawa zapustna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbursa, AS: bursa
Wiktionary
rzecz. bursianin
Wiktionary
przymiotnik od: bursa
SJP.pl
potocznie: mieszkaniec bursy; bursiarz, bursiak, bursista
SJP.pl
Bursche – rodzina ewangelików polskich, potomkowie tkacza Joachima Gotthelfa Bursche z Oppach w Saksonii, zamieszkałego w Turku.
Wikipedia
potocznie: mieszkaniec bursy; bursarz, bursiarz, bursista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. uczestnik bursy, zabawy zapustnej
Wiktionary
rzecz. bursa ż.
Wiktionary
potocznie: mieszkaniec bursy; bursarz, bursiak, bursista
SJP.pl
potocznie: mieszkaniec bursy; bursarz, bursiarz, bursiak
SJP.pl
przymiotnik od: Bur
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Burów, związany z Burami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Druga wojna burska rozpoczęła się w 1899 r.
Wiktionary
IPA: ˈbursʲci, AS: bursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bur m.
Wiktionary
krótkotrwała, ale niezwykle intensywna kampania reklamowa, mająca bardzo szeroki zasięg; kampania uderzeniowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bursztajn] nazwisko
SJP.pl
student uniwersytetu niemieckiego należący do korporacji studenckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. niemiecki student
(1.2) daw. gw-pl|Poznań. służący oficerski
Wiktionary
Bursz (niem. "Bursch") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Działdowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
IPA: burʃ, AS: burš
Wiktionary
rzecz. burszowanie n.
czas. burszować
przym. burszowski
Wiktionary
korporacja studentów niemieckich o charakterze politycznym
SJP.pl
1. ogół burszów, studentów uniwersytetów niemieckich należących do korporacji studenckiej;
2. zawadiacki, beztroski, łobuzerski sposób bycia właściwy burszom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. prowadzenie hulaszczego życia
Wiktionary
rzecz. bursz m.
czas. burszować
przym. burszowski
Wiktionary
charakterystyczny dla bursza; beztroski, zawadiacki, łobuzerski
SJP.pl
kopalna żywica drzew iglastych z trzeciorzędu; jantar, sukcynit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;
(1.2) kolor żółtopomarańczowy, najczęściej spotykana barwa wśród bursztynów (1.1);
Wiktionary
Galeria
Wikipedia
(1.1) Mamie kupiłem naszyjnik z ogromnym bursztynem.
(1.1) W tym doświadczeniu pokażę, jak naelektryzować kawałek bursztynu.
Wiktionary
IPA: ˈburʃtɨ̃n, AS: burštỹn
Wiktionary
rzecz. bursztyniarstwo n., bursztynnictwo n., bursztyniarnia ż., bursztynnik m., bursztyniarz m., bursztynówka ż., bursztynka ż., bursztynkowate nmos., bursztynian m., Bursztyn m.
:: zdrobn. bursztynek m.
przym. bursztynowy, bursztyniarski, bursztynniczy, bursztynny
przysł. bursztynowo
Wiktionary
(1.1) jantar, sukcynit; gw. Górny Śląsk bernsztajn
Wiktionary
drobny ślimak płucodyszny, szkodnik roślin motylkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bursztyn
(1.2) niewielki bursztyn
Wiktionary
(1.2) Jola znalazła na plażaaży bursztynek.
Wiktionary
rzecz. bursztynnik mos., bursztyn m., bursztyniarstwo n., bursztyniarnia ż., bursztyniarz m., bursztynka ż.
przym. bursztynowy, bursztyniarski, bursztynny
przysł. bursztynowo
Wiktionary
zjonizowana forma kwasu bursztynowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu bursztynowego
Wiktionary
(1.1) Inny produkt degradacji poliamin, pirolina, może być dalej metabolizowana do bursztynianu.
Wiktionary
rzecz. bursztyn mrz., bursztyniarz mos., bursztynnik mos.
przym. bursztynny, bursztynowy
Wiktionary
potocznie: kobieta trudniąca się zawodowo poszukiwaniem i zbieraniem bursztynu
SJP.pl
1. zakład produkujący przedmioty z bursztynu;
2. miejsce wydobycia bursztynu; kopalnia bursztynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce wydobycia bursztynu
(1.2) warsztat obróbki bursztynu
Wiktionary
(1.1) Dwóch moich synów pracuje w bursztyniarni przy obróbce bursztynów.
Wiktionary
rzecz. bursztynnik mos., bursztyn mrz., bursztyniarstwo n., bursztyniarz mos., bursztynka ż., bursztynek m.
przym. bursztynowy, bursztyniarski, bursztynny
przysł. bursztynowo
Wiktionary
przymiotnik od: bursztyniarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bursztyniarstwem albo bursztyniarzem, dotyczący bursztyniarstwa lub bursztyniarza
Wiktionary
rzecz. bursztynnictwo n., bursztyniarz mrz., bursztyn m., bursztyniarz m., bursztynnik mos., bursztyniarstwo n., bursztynek mrz., bursztyniarnia ż.
przym. bursztyni, bursztynowy, bursztynny
Wiktionary
wyrabianie ozdób i przedmiotów z bursztynu; bursztynnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. rzemiosło związane z obróbką bursztynu
Wiktionary
Bursztyniarstwo (albo "bursztynnictwo") – dział rzemiosła obejmujący wyrabianie ozdób z bursztynu.
Rzemieślnik zajmujący się bursztyniarstwem to bursztynnik.
Wikipedia
(1.1) Gdzie twój ojciec uczył się bursztyniarstwa?
Wiktionary
IPA: ˌburʃtɨ̃ˈɲarstfɔ, AS: burštỹńarstfo
Wiktionary
rzecz. bursztynnictwo n., bursztyn m., bursztyniarz m., bursztynnik mos., bursztynek mrz., bursztyniarnia ż.
przym. bursztyniarski, bursztynowy, bursztynny
Wiktionary
(1.1) bursztynnictwo
Wiktionary
1. osoba zajmująca się wyrabianiem ozdób z bursztynu; bursztynnik;
2. potocznie: osoba trudniąca się zawodowo poszukiwaniem i zbieraniem bursztynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto zajmuje się poszukiwaniem i wykopywaniem bursztynów z ziemi
(1.2) zob. bursztynnik.
Wiktionary
IPA: burˈʃtɨ̃ɲaʃ, AS: burštỹńaš
Wiktionary
rzecz. bursztyn m., bursztynek m., bursztyniarstwo n., bursztynnik m., bursztyniarnia ż., bursztynnictwo n., bursztynka ż., bursztynkowate nmos., bursztynian m., Bursztyn m.
przym. bursztynowy, bursztyniarski, bursztynniczy, bursztynny
przysł. bursztynowo
Wiktionary
(1.2) bursztynnik
Wiktionary
drobny ślimak płucodyszny, szkodnik roślin motylkowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina ślimaków z rzędu trzonkoocznych
SJP.pl
Bursztynkowate (Succineidae) – rodzina wszystkożernych ślimaków płucodysznych z rzędu trzonkoocznych (Stylommatophora), o niemal kosmopolitycznym zasięgu występowania. Charakteryzują się dość dużym ciałem, którego nie mogą w całości ukryć w muszli, oraz obecnością 2 par czułków. Ich muszla ma najczęściej barwę bursztynu, a ciało jest żółtawo-szare lub prawie czarne. Występują w środowiskach bardzo wilgotnych, rzadko w suchych. Wśród przedstawicieli tej rodziny znane są przypadki kanibalizmu.
Wikipedia
wyrabianie ozdób i przedmiotów z bursztynu; bursztyniarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. rzemiosło związane z obróbką bursztynu
Wiktionary
(1.1) Gdzie twój wuj uczył się bursztyniarstwa?
Wiktionary
rzecz. bursztyn m., bursztyniarz m., bursztynnik mos., bursztyniarstwo n.
przym. bursztyniarski, bursztynowy
Wiktionary
(1.1) bursztyniarstwo
Wiktionary
związany z bursztynem lub jego obróbką
SJP.pl
osoba zajmująca się wyrabianiem ozdób z bursztynu; bursztyniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik, który obrabia bursztyny;
Wiktionary
Bursztynnik – rzemieślnik zajmujący się bursztyniarstwem, czyli wyrobem przedmiotów z bursztynu. Zawód ten nie występuje w oficjalnym wykazie rzemiosł. Uprawiany był na południowym wybrzeżu Bałtyku już od początków ludzkiego osadnictwa. Osoby zajmujące się obróbką bursztynu powołały Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników, które przyznaje tytuły "Bursztynnika Roku".
Wikipedia
IPA: burˈʃtɨ̃ɲːik, AS: burštỹ•ńik
Wiktionary
rzecz. bursztyn m., bursztynek m., bursztyniarstwo n., bursztyniarz m., bursztyniarnia ż., bursztynnictwo n., bursztynówka ż., bursztynka ż., bursztynkowate nmos., bursztynian m., Bursztyn m.
przym. bursztynowy, bursztyniarski, bursztynniczy, bursztynny
przysł. bursztynowo
Wiktionary
(1.1) bursztyniarz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z bursztynem, dotyczący bursztynu
(1.2) daw. zawierający bursztyn albo wykonany z bursztynu
Wiktionary
rzecz. bursztyn mrz., bursztynek mrz., bursztyniarstwo n., bursztyniarnia ż., bursztyniarz mos., bursztynnik mos., bursztyniarka ż., bursztynowość ż., bursztynność ż., bursztyniarskość ż., bursztynian m., bursztynowiec mzw./mrz., bursztynka ż., bursztynkowate nmos.
przym. bursztynowy, bursztyni, bursztyniarski
przysł. bursztynowo, bursztyniarsko
Wiktionary
(1.1-2) współcz. bursztynowy
Wiktionary
dostarczający bursztynu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący bogate źródło bursztynu
Wiktionary
obfitujący w bursztyn, dostarczający bursztynu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drzewo z rodziny oczarowatych o wonnej żywicy używanej do wyrobu perfum i kadzideł; ambrowiec
SJP.pl
związany z bursztynem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żółty o bursztynowym odcieniu
SJP.pl
związany z bursztynem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jubil. miner. dotyczący bursztynu, związany z bursztynem, wykonany z bursztynu, zawierający domieszkę bursztynu
(1.2) chem. farm. dotyczący kwasu bursztynowego lub jego pochodnych
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu
Wiktionary
(1.1) W Gdańsku kupiłam sobie bursztynową biżuterię.
(1.1) Smukłą szyję kobiety zdobił sznur bursztynowych korali.
(2.1) Muszle bursztynek są cienkie, przezroczyste i najczęściej bursztynowego koloru.
(2.1) Na stole lśniły ametystowe kieliszki i bursztynowa karafka.
(2.1) Wpatrywał się ukradkiem w jego oblicze, w wielkie bursztynowe oczy i gęste czarne włosy.
Wiktionary
IPA: ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: burštỹnovy
Wiktionary
rzecz. bursztyn mrz., bursztynek mrz., bursztyniarstwo n., bursztyniarnia ż., bursztyniarz mos., bursztynnik mos., bursztyniarka ż., bursztynowość ż., bursztynność ż., bursztyniarskość ż., bursztynian m., bursztynowiec mzw./mrz., bursztynka ż., bursztynkowate nmos.
przym. bursztynny, bursztyni, bursztyniarski
przysł. bursztynowo, bursztyniarsko
Wiktionary
(1.1) przest. bursztynny; książk. jantarowy
(2.1) złocistożółty
Wiktionary
1. w żeglarstwie: boczna ściana kadłuba statku; burt;
2. w lotnictwie: bok samolotu;
3. duży, prostopadłościenny kamień okładzinowy, który stanowi brzeg chodników i ścieżek; przybrucze;
4. krawędź rowu, kanału, nasypu itp.;
5. dolna warstwa soli w kopalni;
6. rodzaj dźwigu na samochodzie dostawczym;
7. buda nakrywająca koło wodne; burtnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. żegl. bok statku
(1.2) daw. kraw. obszywka
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: burta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Łódź stała zwrócona przodem do baryłki, a prawym burtem do matni.
Wiktionary
(1.1) burta
(1.2) borta, naszywka, lamówka
Wiktionary
1. w żeglarstwie: boczna ściana kadłuba statku; burt;
2. w lotnictwie: bok samolotu;
3. duży, prostopadłościenny kamień okładzinowy, który stanowi brzeg chodników i ścieżek; przybrucze;
4. krawędź rowu, kanału, nasypu itp.;
5. dolna warstwa soli w kopalni;
6. rodzaj dźwigu na samochodzie dostawczym;
7. buda nakrywająca koło wodne; burtnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. bok statku;
(1.2) lotn. bok samolotu
(1.3) mot. bok skrzyni ciężarówki
(1.4) daw. pionowy brzeg kanału wodnego
(1.5) daw. wykończony lamówką brzeg materiału
(1.6) daw. czary
Wiktionary
Burta – jedna z połówek statku wodnego, a także statku powietrznego, posiadającego symetrię kadłuba (np. samolot lub sterowiec, ale już nie balon). Pojęciem tym, w zależności od potrzeb, określa się bądź całą połowę kadłuba, bądź też tylko jego poszycie. Termin stosowany także w szeregu innych określeń, np. jako strona skrzyni ładunkowej w lądowym pojeździe transportowym, pionowy brzeg kanału wodnego, połowa śluzy wodnej itd.
Wikipedia
(1.1) Majtkowie przywdziali nowe kaftany; jedni myli pokład, inni czyścili mosiężne spojenia burt i okien, na maszcie wywieszono jedną chorągiew, a na tyle statku drugą, większą.
Wiktionary
IPA: ˈburta, AS: burta
Wiktionary
przym. burtowy, zaburtowy
Wiktionary
1. w żeglarstwie: pionowa lub półpionowa deska, którą zakończone są wewnętrzne brzegi pokładu i półpokładu jachtu, chroniąca częściowo łódź przed zalaniem przez fale; futrówka;
2. w żeglarstwie: ławka przeznaczona dla wioślarzy;
3. buda nakrywająca koło wodne; burta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. ława okrętowa
Wiktionary
IPA: burtʲˈɲit͡sa, AS: burtʹńica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: burta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z burtą, dotyczący burty
Wiktionary
rzecz. burta ż.
przym. zaburtowy
Wiktionary
państwo w Afryce ze stolicą w Bużumburze; Republika Burundi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Afryce;
Wiktionary
Burundi (wym. []), oficjalnie Republika Burundi ( Republika y’Uburundi; République du Burundi) – państwo śródlądowe położone w Afryce Wschodniej. Graniczy z Rwandą od północy, Tanzanią od wschodu i południa, oraz z Demokratyczną Republiką Konga od zachodu.
Wikipedia
(1.1) 1 lipca 1962 r. Burundi zostało ogłoszone niezależnym państwem.
Wiktionary
IPA: buˈrũndʲi, AS: burũndʹi
Wiktionary
rzecz. Burundyjczyk mos., Burundyjka ż.
przym. burundyjski
Wiktionary
(1.1) Republika Burundi
Wiktionary
gryzoń z rodziny wiewiórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Tamias sibiricus|ref=tak., gatunek wiewiórki, występujący w syberyjskiej tajdze;
Wiktionary
IPA: buˈrũnduk, AS: burũnduk
Wiktionary
(1.1) syberyjski burunduk
Wiktionary
obywatel Burundi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Burundi
Wiktionary
IPA: ˌburũnˈdɨjt͡ʃɨk, AS: burũndyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Burundi n.
:: fż. Burundyjka ż.
przym. burundyjski
Wiktionary
obywatelka Burundi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Burundi
Wiktionary
IPA: ˌburũnˈdɨjka, AS: burũndyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Burundi n.
:: fm. Burundyjczyk mos.
przym. burundyjski
Wiktionary
związany z Burundi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Burundi
Wiktionary
(1.1) Ponad 140 osób zginęło w ub. tygodniu podczas bitwy między armią burundyjską i antyrządowymi partyzantami w miasteczku Rumonge położonym nad jeziorem Tanganika.
Wiktionary
IPA: ˌburũnˈdɨjsʲci, AS: burũndyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Burundi n., Burundyjczyk mos., Burundyjka ż.
Wiktionary
członek ludu zamieszkującego górskie regiony północno-zachodniego Pakistanu oraz przyległe tereny Indii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek grupy etnicznej zamieszkującej dolinę rzeki Hunza;
Wiktionary
(1.1) Zobaczyli czterech Buruszów pasących kozy.
Wiktionary
przym. buruszaski
rzecz. buruszaski mrz.
Wiktionary
(1.1) Hunza, Hunzu, Buruszaski
Wiktionary
język buruszaski - język należący do grupy języków izolowanych, używany w dolinach północno-zachodnich Indii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z językiem używanym w północnym Pakistanie, niewykazującym bezspornego pokrewieństwa z jakimkolwiek innym językiem świata
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język buruszaski (1.1);
Wiktionary
rzecz. Burusz mos.
Wiktionary
członek ludu zamieszkującego górskie regiony północno-zachodniego Pakistanu oraz przyległe tereny Indii
SJP.pl
Bu
Wikipedia
ciemnoszary o brązowym i brudnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ciemnoszary, mający brunatny odcień
(1.2) ciemnoszary z plamami
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. gwara. więz. stójkowy, policjant
forma rzeczownika.
(3.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od: bura
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na błękitnym niebie zaczęły się pojawiać bure chmury, zapowiadające złą pogodę.
Wiktionary
IPA: ˈburɨ, AS: bury
Wiktionary
rzecz. burek m., Burek mzw.
przym. burawy
Wiktionary
(2.1) salceson, śledź
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Mościska. wiertniczy
Wiktionary
intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);
(1.2) przen. czynność, zjawisko o dużej intensywności lub o gwałtownym przebiegu (np. wydarzenie historyczne, wojna, rewolucja, bunt, także gwałtowna reakcja na coś, awantura)
(1.3) przen. namiętność, niepokój
(1.4) bezład, chaos
Wiktionary
Burza – zjawisko meteorologiczne związane z intensywnym rozwojem chmur o strukturze pionowej Cumulonimbus. Charakterystyczny dla burz jest intensywny opad deszczu, śniegu lub gradu, którym towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze – najczęściej pioruny, dające charakterystyczne efekty świetlne (błyskawice) i dźwiękowe (grzmoty). Wyróżnia się błyskawice płaskie, liniowe, wstęgowe, paciorkowe.
Wikipedia
(1.1) Jacek, wracaj natychmiast do domu, bo zanosi się na burzę!
(1.2) Głowę Jacka okala burza długich, falujących włosów.
Wiktionary
IPA: ˈbuʒa, AS: buža
Wiktionary
rzecz. burzliwość ż., burzowiec m.
przym. burzowy, burzliwy, przedburzowy
przysł. burzliwie
czas. podburzać, podburzyć
Wiktionary
chwast stepowy tworzący bujną gęstwinę zarośli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zwarte zbiorowisko wysokiej roślinności stepowej, najczęściej łopianów i ostów;
(1.2) przen. zarośla, gąszcze
Wiktionary
Burzan (ukr. "Бур'ян" – burján) – wysokie, bujne zarośla roślin zielnych, złożone przede wszystkim z chwastów: ostów i łopianów, występujące dawniej na stepach ukraińskich.
Burzany opisywane są w literaturze. O burzanie pisał Adam Mickiewicz w sonecie „Stepy Akermańskie”:
Wikipedia
(1.1) Najbystrzejszy wzrok nie mógłby odkryć jednej żywej duszy ani nawet żadnego ruchu w ciemnych, zeschniętych i zwiędłych burzanach.
(1.2) Już pilnuje cieląt, które szukają zielonej trawy w burzanach dzikiego bzu za wsią rosnących (…).
Wiktionary
rzecz. burzanka ż.
Wiktionary
(1.2) chaszcze
Wiktionary
roślina z rodziny dyniowatych, uprawiana w strefie śródziemnomorskiej dla owoców mających zastosowanie w lecznictwie jako środek przeczyszczający; kolokwinta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. bot. arbuz kolokwinta, nazwa systematyczna|Citrullus colocynthis|ref=tak.
Wiktionary
Burzanka – struga, na Żuławach Wiślanych w gminach Milejewo i Elbląg.
Długość Burzanki wynosi 13,8 km. Struga wypływa w okolicy Wilkowa na wysokości 150 m n.p.m. Dalej płynie na południe przez Sierpin, Przezmark, Czechowo i na południe od Gronowa Górnego uchodzi do jeziora Druzno
Wikipedia
rzecz. burzan m.
Wiktionary
(1.1) kolokwinta, kolocynta, arbuz kolokwinta, kawon kolokwinta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Burzec – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Wojcieszków.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi stężyckiej.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Burzec, po jej zniesieniu w gromadzie Wojcieszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa siedleckiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|burzyć.
Wiktionary
IPA: buˈʒɛ̃ɲɛ, AS: bužẽńe
Wiktionary
rzecz. burzycielstwo n., burzyciel m., burzycielka ż., zburzenie n., wzburzenie n.
czas. podburzyć, podburzać, burzyć ndk., zburzyć dk.
przym. burzycielski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Bu
Wikipedia
mieszkaniec Burzenina (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Burzenina (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Burzenin, wieś gminna w województwie łódzkim
SJP.pl
tracić swój kolor, stawać się burym; płowieć, blaknąć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób burzliwy
Wiktionary
(1.1) 15 sierpnia w Towarzystwie Patriotycznym Polskim dyskutowano burzliwie nad sytuacją.
Wiktionary
rzecz. burzliwość ż., burza ż.
przym. burzliwy
czas. podburzać, podburzyć
Wiktionary
przestarzałe: czlowiek o burzliwym charakterze albo prowadzący burzliwy, niespokojny, awanturniczy tryb życia; awanturnik
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: burzliwie
SJP.pl
→ burzliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest burzliwe; cecha tego, kto jest burzliwy
Wiktionary
rzecz. burza ż.
przym. burzliwy
przysł. burzliwie
czas. burzyć ndk.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: burzliwy
SJP.pl
1. charakteryzujący się burzami atmosferycznymi;
2. pełen niepokoju i niezwykłych wydarzeń;
3. wzburzony, zdolny do gwałtownych reakcji;
4. o gwałtownym przebiegu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się burzami atmosferycznymi
(1.2) przen. pełen niepokoju i niezwykłych wydarzeń
(1.3) wzburzony, zdolny do gwałtownych reakcji
(1.4) o gwałtownym przebiegu
Wiktionary
(1.1) Nie wypłynęliśmy w morze, bo pogoda była zbyt burzliwa.
(1.2) Żyjemy w burzliwych czasach, nawet kolega może być wrogiem.
(1.2) Zdiagnozowano u niej stwardnienie rozsiane. Po długiej rozmowie z Becky nie mogłem powstrzymać się od wniosku, że jej choroba była po części powiązana z jej emocjonalnie burzliwym życiem.
(1.3) Był on burzliwym człowiekiem, wściekał się o cokolwiek.
(1.4) Narady były bardzo burzliwe.
Wiktionary
IPA: buʒˈlʲivɨ, AS: bužlʹivy
Wiktionary
rzecz. burzliwość ż., burza ż., burzowiec mrz.
przym. burzowy
przysł. burzliwie
czas. podburzać, podburzyć
Wiktionary
(1.1) gwałtowny, intensywny, obfity, rzęsisty
(1.2) pamiętny, pełen wydarzeń
(1.3) gorący, gwałtowny, namiętny, nieopanowany, pot. wybuchowy
(1.4) gwałtowny, rozgorączkowany, zaciekły, zażarty
Wiktionary
kanał odprowadzający z sieci kanalizacyjnej nadmiar wód opadowych; kanał burzowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. bud. kanał burzowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Absolutną koniecznością jest skierowanie do oczyszczania wody z tzw. burzowców.
(1.1) W burzowcach leżą opony, podkłady kolejowe, a nawet części samochodów.
Wiktionary
rzecz. burza ż.
przym. burzliwy
Wiktionary
rzeczownik
(1.1) gw-pl|Poznań. piana, coś burzącego się
Wiktionary
czas. burzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest burzowe
Wiktionary
przym. burzowy
przysł. burzowo
Wiktionary
związany z burzą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący burzy, związany z burzą, zwiastujący burzę
Wiktionary
(1.1) Pogoda kwietniowa, zmieniająca się zdecydowanie, niepewna, wietrzna, burzowa, zapowiadająca ocieplenie.
(1.1) W ten pamiętny dla wielu wtorek, około godz. 15.00 pojawiła się chmura burzowa, która pozostawiła po sobie 12 ofiar śmiertelnych i wielkie spustoszenie.
Wiktionary
IPA: buˈʒɔvɨ, AS: bužovy
Wiktionary
rzecz. burza ż., burzowość ż.
przym. burzliwy, przedburzowy
czas. podburzać, podburzyć
Wiktionary
ten, który burzy coś, niszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która burzy
Wiktionary
kobieta wprowadzająca zniszczenie, zamęt, naruszająca jakieś zasady
SJP.pl
skłonność do burzenia, niszczenia czegoś
SJP.pl
ptak z rodziny burzyków, podobny do mewy; nawałnik
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu rurkonosych; petrelowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Procellariidae|Leach|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu rurkonosych;
Wiktionary
Burzykowate, petrelowate (Procellariidae) – rodzina ptaków z rzędu rurkonosych (Procellariiformes).
Wikipedia
(1.1) Rogowa pochwa dzioba burzykowatych składa się z płytek.
Wiktionary
rzecz. burzyk mzw.
Wiktionary
o cechach burzykowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. powodować zniszczenie, rozpadanie się czegoś; niszczyć;
2. przenośnie: niszczyć jakiś ład;
3. powodować mieszanie się, mącenie;
4. burzyć się:
a) przenośnie: denerwować się;
b) buntować się;
c) musować;
d) wichrzyć się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zburzyć)
(1.1) powodować rozpad czegoś budowanego
czasownik przechodni niedokonany (dk. wzburzyć)
(2.1) powodować, że coś kłębi się, pieni się
(2.2) wprowadzać niepokój; tracić spokój
(2.3) gw-pl|Górny Śląsk. dobijać się, stukać, uderzać
czasownik zwrotny niedokonany (dk. zburzyć się)
(3.1) ulegać niszczeniu
(3.2) biol. chem. kulin. ulegać fermentacji, intensywnie wydzielając pianę
czasownik zwrotny niedokonany (dk. wzburzyć się)
(4.1) pienić się, kłębić się gwałtownie
(4.2) tracić równowagę, gotować się w zdenerwowaniu
(4.3) nie zgadzać się na co
Wiktionary
(1.1) Przypomnij, Panie, / synom Edomu, / dzień Jeruzalem, / kiedy oni mówili: «Burzcie, burzcie - / aż do jej fundamentów!».
Wiktionary
IPA: ˈbuʒɨt͡ɕ, AS: bužyć
Wiktionary
rzecz. burzliwość ż., burzycielstwo n., burzyciel m., burzycielka ż., zburzenie n., wzburzenie n., burzenie n., reg. pozn. burzowiny nmos.
czas. podburzyć, podburzać, zburzyć dk.
przym. burzycielski
Wiktionary
(1.1) demolować, niszczyć, roznosić, rozpirzać, rozwalać, rujnować, wyburzać
(2.1) targać, wzburzać
(2.2) naruszać, wzburzać
(3.1) niszczyć się
(3.2) fermentować, musować
(4.1) kipieć, kotłować się, wrzeć, wzburzać się
(4.2) gotować się, kipieć, wrzeć, wzburzać się
(4.3) buntować się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Burzyński (forma żeńska: Burzyńska; liczba mnoga: Burzyńscy) – polskie nazwisko. Pod koniec XX wieku w Polsce nosiło je 9583 osób.
Wikipedia
kanalizacja służąca do odprowadzania wód opadowych i roztopowych; kanalizacja burzowa, burzowiec
SJP.pl
przenosić sprzęt pływający w miejscach, gdzie przepłynięcie jest niemożliwe
SJP.pl
robotnik rzeczny w dawnej Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. robotnik transportu rzecznego, zajmujący się holowaniem na linie statków w górę rzeki;
(1.2) przen. biedak, włóczęga
Wiktionary
Burłak (ros. бурлак) – robotnik transportu rzecznego w Rosji, pracujący przy wiosłach lub holowaniu statków na linie. Burłacy, znani od XVI wieku, utrzymali się w swej działalności do początku XX stulecia. Rekrutowali się z wiejskiej biedoty, włóczęgów i polskich zesłańców.
Wikipedia
(1.1) Setki takich barek płyną na Wołdze, Oce, Kamie, Dnieprze i innych. Ciągnie je na linie powoli ruszająca się brzegami kupka burłaków. Jest to ciężka, straszliwa praca ! Od wiosny do późnej jesieni idą burłacy, ciągnąc wcinającą się w piersi, ramiona i plecy linę ciężkiej barki, śpiewając zachrypniętymi głosami ponure pieśni, z czasów dawnych rozbójników…
(1.2) — A ten drugi? — Hrabia Hipolit Koniecpolski. Wygląda jak burłak znad Wołgi, bo podobno jego matka…
Wiktionary
rzecz. burłactwo n., burłackość ż., burłaczość ż.
przym. burłacki
przysł. burłacko
Wiktionary
(1.2) bradziaga, brodiaga, wołokita
Wiktionary
bourgeois; burżuj:
1. przedstawiciel burżuazji; kapitalista;
2. potocznie: z niechęcią lub podziwem o bogatym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. członek burżuazji
Wiktionary
rzecz. burżujka ż., burżuj mos., bourgeois mos., burżuazja ż.
Wiktionary
(1.1) burżuj
Wiktionary
górna, najzamożniejsza warstwa mieszczaństwa, składająca się z właścicieli przedsiębiorstw handlowych lub produkcyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;
(1.2) pot. rzecz luksusowa
Wiktionary
Burżuazja (z bourgeoisie – „mieszczaństwo”) – klasa społeczna lub warstwa społeczna ludzi zamożnych w społeczeństwie nowoczesnym, na ogół z wyłączeniem ziemiaństwa i inteligencji. Burżuazja to następczyni miejskiego patrycjatu lub plutokracji. Obejmuje górną warstwę ludzi utrzymujących się z handlu, przemysłu, niektórych wolnych zawodów, a także z dywidend od kapitałów i nieruchomości.
Wikipedia
(1.1) Towarzysze i towarzyszki, amerykańska burżuazja knuje podstępy przeciw ludowi pracującemu!
(1.2) Chyba pozwolę sobie dziś na odrobinę burżuazji i zjem sushi zamiast schabowego z ryżem.
Wiktionary
IPA: ˌburʒuˈwazʲja, AS: buržuu̯azʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. burżujstwo n., burżuj m., burżujka ż., burżua m., burżuazyjność ż.
przym. burżuazyjny, burżujski
Wiktionary
(1.1) mieszczaństwo, burżujstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest burżuazyjne; cecha tych, którzy są burżuazyjni
Wiktionary
rzecz. burżuazja ż., burżuj m., burżujka ż.
przym. burżuazyjny
przysł. burżuazyjnie
Wiktionary
dotyczący burżuazji, związany z burżuazją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z burżuazją, dotyczący burżuazji
(1.2) w komunistycznej nowomowie związany z panowaniem burżuazji, z kapitalizmem
Wiktionary
rzecz. burżuj m., burżujka ż., burżuazja ż., burżuazyjność ż.
przysł. burżuazyjnie
Wiktionary
bourgeois; burżua:
1. przedstawiciel burżuazji; kapitalista;
2. potocznie: z niechęcią lub podziwem o bogatym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. człowiek należący do burżuazji
(1.2) przen. pogard. bogacz
Wiktionary
(1.2) Patrz, jaki burżuj się z niego zrobił: co miesiąc nową komórkę do szkoły przynosi.
Wiktionary
IPA: ˈburʒuj, AS: buržui ̯
Wiktionary
rzecz. burżujstwo n., burżuazja ż., burżua m.
:: fż. burżujka ż.
przym. burżuazyjny, burżujski
Wiktionary
(1.1) kapitalista
Wiktionary
pogardliwie o człowieku bardzo bogatym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. kobieta należąca do burżuazji
(1.2) przen. pogard. bogaczka
(1.3) pot. mały, żelazny piecyk opalany drewnem lub węglem, koza
Wiktionary
(1.2) Ta burżujka znowu przyszła w nowych butach.
Wiktionary
rzecz. burżujstwo n., burżuazja ż., burżua m.
:: fm. burżuj mos.
przym. burżuazyjny, burżujski
Wiktionary
→ burżuj; burżui
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pogard. związany z burżujem, dotyczący burżuja
Wiktionary
(1.1) Jesteś głupia, burżujska świnia! Otumanili was kapitaliści i księża swoją faszystowską propagandą i zrobili z was dzikusów.
Wiktionary
rzecz. burżuazja ż., burżuj mos., burżujka ż.
Wiktionary
1. ogół burżujów;
2. styl życia właściwy burżujom
SJP.pl
potocznie: autobus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mot. samochód półciężarowy do przewozu osób, mały autobus
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Następnie po grupę imigrantów samochodem dostawczym bus podjechał Polak, którego zadaniem było szybkie wywiezienie imigrantów z Bieszczad do centrum kraju.
(1.1) Przerażona skoczyła tak wysoko, że uderzyła w szybę busa, rozbiła ją i wpadła do kabiny samochodu.
Wiktionary
IPA: bus, AS: bus
Wiktionary
rzecz. busik mrz.
przyr. -bus
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Busak (cyr. Бусак) – wieś w Czarnogórze, w gminie Nikšić. W 2011 roku liczyła 11 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: buskopan] nazwa handlowa leku rozkurczowego zawierającego hioscynę
SJP.pl
mieszkaniec Buska Zdroju; Buszczanin, Buskowianin
SJP.pl
mieszkanka Buska Zdroju; Buszczanka, Buskowianka
SJP.pl
[czytaj: busz] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) technika aktywnego wypoczynku polegającego na bytowaniu w naturalnych warunkach, z dala od cywilizacji
Wiktionary
rzecz. bushcraftowiec m.
przym. bushcraftowy
Wiktionary
w feudalnej Japonii: członek szlacheckiej warstwy rycerskiej; samuraj
SJP.pl
Bushi (jap. 武士) – w Japonii z okresu przed restauracją Meiji termin ten oznaczał wszystkich ludzi zajmujących się wojaczką. Od określenia "bushi" pochodzi nazwa kodeksu moralnego japońskich wojowników – "Bushidō".
Często mylnie używa się określenia "bushi" jako synonimu "samuraja". Tymczasem "bushi" było terminem szerszym.
Wikipedia
[czytaj: busido lub buszido] w dawnej Japonii: kodeks honorowy samurajów; busido
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Wielkopolska,USA. babcia
Wiktionary
Zobacz też: Busia (Uganda).
Busia – miasto w Kenii, stolica hrabstwa Busia. Według danych na rok 2019 liczy 71,9 tys. mieszkańców.
Wikipedia
potocznie: kierowca busa
SJP.pl
w dawnej Japonii: kodeks honorowy samurajów; bushido
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. kodeks honorowy samurajów w feudalnej Japonii;
Wiktionary
(1.1) Surowe wskazania busido, żądające od Japończyków hartu ducha wobec katastrof żywiołowych, są chyba najcenniejszą puścizną, jaką dawna Japonia przekazała nowej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
zdrobnienie od: bus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bus
(1.2) mały bus lub autobus
Wiktionary
IPA: ˈbuɕik, AS: buśik
Wiktionary
rzecz. bus m., autobus m., autobusik m., autobusiarz m.
przym. busowy, autobusowy
Wiktionary
[czytaj: biznes] interes, przedsięwzięcie, handel; biznes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. ekon. interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Otworzymy mały business, może jakoś się ułoży.
Wiktionary
rzecz. businessman mos., businesswoman ż., show-business mrz.
Wiktionary
(1.1) pot. interes
Wiktionary
[czytaj: BIznesmen lub bizNEsmen] biznesmen;
1. człowiek prowadzący interesy; przedsiębiorca, handlowiec, przemysłowiec;
2. właściciel firmy produkcyjnej, handlowej lub usługowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba prowadząca interesy
Wiktionary
(1.1) Do Żanety zaczął dostawiać się jakiś businessman i Waldek mu lutnął.
Wiktionary
rzecz. business mrz.
:: fż. businesswoman ż.
Wiktionary
[czytaj: biznesmenka] kobieta prowadząca interesy; przedsiębiorczyni, businesswoman, biznesmenka
SJP.pl
przymiotnik od: business; biznesowy
SJP.pl
[czytaj: biznesłomen] kobieta prowadząca interesy; przedsiębiorczyni, biznesmenka, businessmanka
SJP.pl
[czytaj: bas-ing] przewożenie dzieci do i ze szkół, położonych daleko od miejsca zamieszkania uczniów, specjalnymi autobusami (zwłaszcza w USA)
SJP.pl
Busing – desegregacyjna praktyka, polegająca na dowożeniu do szkół młodzieży ze środowisk afroamerykańskich, białych i latynoskich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, buśko, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Busk (ukr. Буськ, "Buśk") – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, rejonie złoczowskim, nad Bugiem, do 17 lipca 2020 r. siedziba administracyjna rejonu buskiego i hromady Busk. 8,3 tys. mieszkańców (2006). W Busku rzeka Bug łączy się z rzeką Pełtwią, ze względu na dużą liczbę odnóg Bugu i mostów miasto było nazywane "galicyjską Wenecją".
Wikipedia
przym. buski
Wiktionary
ktoś, kto zabawia przechodniów, zbierając pieniądze do kapelusza; kuglarz; mim; muzyk; clown
SJP.pl
1. → Busko-Zdrój;
2. → Busk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od: Busko-Zdrój
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbusʲci, AS: busʹḱi
Wiktionary
rzecz. Busk mrz., buszczanin mos., buszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. dawna nazwa Buska-Zdroju
Wiktionary
IPA: ˈbuskɔ, AS: busko
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim;
Wiktionary
Busko-Zdrój – miasto uzdrowiskowe w Polsce, w województwie świętokrzyskim, stolica powiatu buskiego, siedziba gminy Busko-Zdrój. Znane już w XII w. jako "Bużsk", w XIII w. "Busk". Pod względem liczby mieszkańców 7. w województwie świętokrzyskim. W latach 1975–1998 w województwie kieleckim.
Wikipedia
IPA: buˈskɔ‿zdruj, AS: busko‿zdrui ̯
Wiktionary
mieszkaniec Buska Zdroju; Busczanin, Buszczanin
SJP.pl
mieszkanka Buska Zdroju; Busczanka, Buszczanka
SJP.pl
Buskowianka – uzdrowiskowa woda mineralna wytwarzana w Busku-Zdroju od 1960 r. w dwóch rodzajach: Buskowianka Zdrój i Buskowianka. W 2002 r. Buskowianka została wybrana w drodze przetargu i jest dostarczana na posiedzenia Rady Ministrów.
Wikipedia
1. przyrząd do wyznaczania kursu samolotu lub statku;
2. przestarzale: kompas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kompas służący do wskazywania stron świata
Wiktionary
Busola magnetyczna – urządzenie nawigacyjne służące do wyznaczania kierunku bieguna magnetycznego. Busola, podobnie jak kompas, jest wyposażona w igłę magnetyczną.
Wikipedia
(1.1) Oni jako pierwsi z Włochów mieli używać busoli, jakkolwiek przyrząd ten chyba zapożyczyli od Arabów.
Wiktionary
IPA: buˈsɔla, AS: busola
Wiktionary
przym. busolowy
Wiktionary
zdrobnienie od: busola
SJP.pl
związany z busolą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z busolą, dotyczący busoli
Wiktionary
rzecz. busola ż.
Wiktionary
pas ruchu dla autobusów, rzadziej dla prywatnych busów i taksówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pas ruchu dla autobusów
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: ˈbuspas, AS: buspas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek o działaniu przeciwlękowym
Wiktionary
Buspiron (łac. "Buspironum") – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy o działaniu anksjolitycznym (przeciwlękowym) z grupy azapironów. Jest agonistą receptora 5-HT1a, nie ma powinowactwa do receptorów GABA, jest antagonistą receptorów dopaminowych D3 i D4. Buspiron wykazuje działanie przeciwlękowe po około 2 tygodniach, przez co nie jest wykorzystywany w leczeniu ataków paniki. Nie wykazuje właściwości przeciwdrgawkowych, sedacji ani uzależnienia. Nie nasila działania alkoholu.
Wikipedia
[czytaj: bast]
1. w grze w oczko: zdobycie liczby punktów większej niż 21; fura;
2. środowiskowo: kryzys finansowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie zwiększające efekt działania maszyny, zwłaszcza w momencie wzrostu obciążenia; booster
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pisanie kolejnych linijek tekstu na przemian od lewej ku prawej i od prawej ku lewej stronie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n, AS: bustrofedõn
Wiktionary
zarośla charakterystyczne dla suchych podzwrotnikowych obszarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gęste zarośla, charakterystyczne dla suchych obszarów podzwrotnikowych, głównie południowej Afryki, Australii, w mniejszej skali wschodniej Afryki i Ameryki Południowej, składające się z kolczastych krzewów;
Wiktionary
Busz – formacja roślinna, charakterystyczna dla suchych obszarów podrównikowych, głównie Afryki południowej, Australii (lokalne określenie skrub), w mniejszej skali Afryki wschodniej i Ameryki Południowej. Przeważają w nim krzewy, często kolczaste, zrzucające liście na okres suszy.
Wikipedia
(1.1) Zabłądził i przez trzy dni błąkał się po buszu.
Wiktionary
IPA: buʃ, AS: buš
Wiktionary
przym. buszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie jampolskim, obwodu winnickiego, przy ujściu rzeki Buszy do Morachwy;
Wiktionary
Busza (ukr. Буша́́) – wieś na Ukrainie w rejonie jampolskim, obwodu winnickiego, przy ujściu rzeki Buszy do Morachwy, na Podolu.
Wikipedia
przym. buszecki
Wiktionary
antylopa afrykańska zamieszkująca lasy na południe od Sahary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) grupa gatunków i podgatunków ssaków z rodziny krętorogich
Wiktionary
IPA: ˈbuʒbɔk, AS: bužbok
Wiktionary
mieszkaniec Buska Zdroju; Busczanin, Buskowianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Buska-Zdroju
Wiktionary
IPA: buʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: buščãńĩn
Wiktionary
rzecz. buszczanka ż.
przym. buski
Wiktionary
mieszkanka Buska Zdroju; Busczanka, Buskowianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Buska-Zdroju
Wiktionary
IPA: buʃˈt͡ʃãnka, AS: buščãnka
Wiktionary
rzecz. buszczanin m.
przym. buski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską;
Wiktionary
Buszehr ( بوشهر, dawniej również Abu Szahr ابو شهر) – miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską. Jest stolicą ostanu Buszehr.
Miasto założono w 1736. W mieście znajduje się port lotniczy Buszehr; rozwinął się przemysł włókienniczy oraz spożywczy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. zdrobn. od: buch
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) aż sięgnąłem po e-peta i wziąłem buszka.
Wiktionary
wykrz. buch
rzecz. buch mzw./mrz.
Wiktionary
jednostka objętości ciał sypkich w krajach anglosaskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. jednostka objętości, a także masy materiałów sypkich, stosowana zwłaszcza w krajach anglosaskich;
Wiktionary
Buszel ( bushel; skrót bu) – jednostka objętości materiałów sypkich stosowana w krajach anglosaskich.
Wikipedia
(1.1) Według obliczeń Pimentela sprzed mniej więcej 10 lat, z jednego buszla kukurydzy (buszel to w przybliżeniu 1/40 tony) wyprodukować można 2,5 galona etanolu (prawie 10 l).
(1.1) (…) też tak pomyślałem, ale na buszle mierzy się rzeczy sypkie jak ziarno albo cukier. Na pewno nie tuczniki.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek ludu afrykańskiego, zamieszkującego pustynię Namib i kotlinę Kalahari; Buszmen
SJP.pl
członkini ludu afrykańskiego, zamieszkującego pustynię Namib i kotlinę Kalahari; Buszmenka
SJP.pl
członek ludu afrykańskiego, zamieszkującego pustynię Namib i kotlinę Kalahari; Buszman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. członek ludu afrykańskiego zamieszkującego kotlinę Kalahari i pustynię Namib;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈbuʃmɛ̃n, AS: bušmẽn
Wiktionary
przym. buszmeński
rzecz. Buszmenka ż.
Wiktionary
lud afrykański
SJP.pl
Bu
Wikipedia
członkini ludu afrykańskiego, zamieszkującego pustynię Namib i kotlinę Kalahari; Buszmanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|buszować.
Wiktionary
IPA: ˌbuʃɔˈvãɲɛ, AS: bušovãńe
Wiktionary
czas. buszować
Wiktionary
grasować, plądrować, rozbijać się, szperać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przebierać w jakichś rzeczach, poruszać się, przeszukując coś
Wiktionary
(1.1) Dwór postawiono na wzgórzu, gdzie w kościuszkowskim powstaniu patrol Kozaków buszował po pokojach, a uchodząc przed ułanami dom podpalił.
Wiktionary
IPA: buˈʃɔvat͡ɕ, AS: bušovać
Wiktionary
rzecz. buszowanie n.
Wiktionary
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny błędnikowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. doktryna George'a Busha;
2. nieskładne wypowiedzi George'a Busha
SJP.pl
Bu
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny buszówkowatych
SJP.pl
o cechach buszówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Buszówkowate (Acanthizidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
o cechach buszówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. okrycie stopy lub dolnej części nogi z mocną częścią spodnią
2. element podpory podtrzymującej statek w czasie budowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy człowieka, rzadko zwierzęcia;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od buta
Wiktionary
(1.1) Emilian wrócił do domu w zabłoconych butach.
Wiktionary
IPA: but, AS: but
Wiktionary
rzecz. butowanie n., zbutowanie n.
:: zdrobn. bucik m., butek m., buciczek m., bucina m./ż., bucięta blp.
:: zgrub. bucior m., buciar m., bucisko n.
czas. butować ndk., zbutować dk.
przym. buciany, rzad. butowy
Wiktionary
(1.1) bucior, bucik, butek; reg. pozn. papeć, papuć; gw. Górny Śląsk szczewik
Wiktionary
skrót
(1.1) = butelka
Wiktionary
(1.1) Mąkę Szymanowską w 2-kilogramowym opakowaniu można kupić za 5,99 zł, zaś oliwę z oliwek [...] za 34,99 zł/but.
Wiktionary
zbytnia śmiałość, pewność siebie; arogancja, zuchwalstwo, tupet, wyniosłość, pycha, bezczelność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zbytnia pewność siebie, pycha
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od but
Wiktionary
Buta – miasto w Demokratycznej Republice Konga, stolica prowincji Dolne Uele. Przez miasto przepływa rzeka Itimbiri. W mieście znajduje się także lokalne lotnisko oraz przebiega linia kolejowa łącząca Bumba z Isiro. Miasto jest zamieszkiwane przez 125 428 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Margrabiowie brandenburscy dla poskromienia buty polskiej zamordowali w niem skrytobójczo króla polskiego Przemysława, który od nich odzyskał Pomorze dla Polski.
Wiktionary
IPA: ˈbuta, AS: buta
Wiktionary
rzecz. butność ż.
czas. bucić się ndk.
przym. butny
przysł. butnie
Wiktionary
ekstrawagancki żart, figlarny paradoks
SJP.pl
związek chemiczny, pochodna butanu o dwóch wiązaniach podwójnych w cząsteczce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: butadien
SJP.pl
rekwizyty używane w przedstawieniach teatralnych, będące imitacją przedmiotów
SJP.pl
czwarty w kolei związek chemiczny w szeregu homologicznym alkanów, gaz używany np. w zapalniczkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;
Wiktionary
Butan, – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nasyconych, czwarty homolog w szeregu homologicznym alkanów. Jego izomerem jest izobutan.
Wikipedia
(1.1) Butan występuje w dwóch formach izomerycznych: liniowej i rozgałęzionej.
Wiktionary
IPA: ˈbutãn, AS: butãn
Wiktionary
przym. butanowy
Wiktionary
alkohol butylowy (C4H9OH)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. alkohol alifatyczny o wzorze sumarycznym wzór chemiczny|C4H9OH., używany głównie jako rozpuszczalnik oraz jako surowiec chemiczny;
Wiktionary
Butanol, alkohol butylowy, – organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi. Jest używany głównie jako rozpuszczalnik oraz produkt przejściowy w reakcjach chemicznych, rozważa się jego stosowanie jako paliwa.
Wikipedia
(1.1) Dodatek butanolu do oleju napędowego powoduje spadek gęstości, temperatury zapłonu, lepkości kinematycznej i liczby cetanowej uzyskanego paliwa.
Wiktionary
IPA: buˈtãnɔl, AS: butãnol
Wiktionary
(1.1) alkohol butylowy
Wiktionary
związany z butanem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z butanem, dotyczący butanu; zawierający butan
Wiktionary
rzecz. butan mrz.
Wiktionary
nazwa handlowa leku przeciwzapalnego i przeciwbólowego, zawierającego fenylobutazon
SJP.pl
rodzaj mocnego kleju syntetycznego
SJP.pl
Butapren – nazwa handlowa kleju rozpuszczalnikowego, którego głównym składnikiem sklejającym jest kauczuk chloroprenowy.
Wikipedia
przymiotnik od: butapren
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. LGBT homoseksualna kobieta o męskiej ekspresji
Wiktionary
mały but; bucik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: but
(1.2) mały but
Wiktionary
rzecz. bucior mrz., but mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. pachołek
(1.2) stpol. oprawca
Wiktionary
IPA: ˈbutɛl, AS: butel
Wiktionary
przym. butelkowy
Wiktionary
(1.1) budel, butyr
(1.2) butyr
Wiktionary
potocznie, żartobliwie o butelce, głównie w kontekście spożywania napojów alkoholowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. lub pogard. butelka (zwykle z trunkiem)
Wiktionary
(1.1) Widziałam go pod sklepem, z butelczyną w dłoni.
Wiktionary
IPA: ˌbutɛlˈt͡ʃɨ̃na, AS: butelčỹna
Wiktionary
rzecz. butelka ż., butla ż., buteleczka ż., butelkowiec m., butelkownica ż., butelkowanie n., zabutelkowanie n.
czas. zabutelkować dk., butelkować ndk.
przym. butelkowy
Wiktionary
(1.1) flacha
Wiktionary
zdrobnienie od: butelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od butelka
(1.2) mała butelka
(1.3) pieszcz. zawartość buteleczki (1.1)
Wiktionary
(1.1) Heniuś przyniósł litrową buteleczkę wódeczki; napijmy się.
(1.2) W apteczce stała buteleczka z jakimiś kroplami.
Wiktionary
IPA: ˌbutɛˈlɛt͡ʃka, AS: butelečka
Wiktionary
rzecz. butelka ż., butla ż., butelczyna ż., butelkowiec m., butelkownica ż., butelkowanie n., zabutelkowanie n.
czas. zabutelkować dk., butelkować ndk.
przym. butelkowy
Wiktionary
(1.1) flaszeczka
Wiktionary
podobny do małej butelki
SJP.pl
a) naczynie z wąską szyjką i małym otworem do przechowywania płynów;
b) zawartość tego naczynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Pani dyrektor zauważyła grupę uczniów z papierosami i butelkami piwa.
Wiktionary
IPA: buˈtɛlka, AS: butelka
Wiktionary
rzecz. butelkowiec m., butelkownica ż., butelkowanie n., zabutelkowanie n.
:: zdrobn. butelczyna ż., buteleczka ż.
:: zgrub. butla ż.
czas. butelkować ndk., zabutelkować dk.
przym. butelkowy, butelkowaty
Wiktionary
(1.1) butla, flaszka
Wiktionary
automat do skupu zużytych butelek lub puszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat do recyklingu butelek i puszek
Wiktionary
1. delfin butelkonosy - ssak z rzędu waleni, z rodziny delfinowatych, o wydłużonym pysku przypominającym kształtem butelkę, zamieszkujący wody przybrzeżne wszystkich oceanów; butlonos;
2. wal butelkonosy - ssak zaliczany do podrzędu zębowców, mający szczęki wyciągnięte w charakterystyczny dziób, zamieszkujący Morze Arktyczne i północną część Oceanu Atlantyckiego; wal butelkonosy północny, dogling
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nalewanie płynu do butelek, najczęściej przemysłowo
Wiktionary
rzecz. zabutelkowanie n., butelkownica ż., butelka ż., buteleczka ż., butla ż., butelczyna ż., butelkowiec m.
czas. butelkować ndk., zabutelkować dk.
przym. butelkowy
Wiktionary
przypominający kształtem butelkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem butelkę
Wiktionary
(1.1) Do gry w kręgle używa się butelkowatych ciężkich pionów.
Wiktionary
rzecz. butelka ż., butla ż.
przym. butelkowy
Wiktionary
rozlewać płyn do butelek
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zabutelkować)
(1.1) rozlewać płyn z większego naczynia do butelek
Wiktionary
(1.1) Wino nie znosi podróży, ważne jest więc, żeby było butelkowane w kraju, w którym powstało.
Wiktionary
rzecz. butla ż., butelkowanie n., butelka ż., buteleczka ż., zabutelkowanie n., butelczyna ż.
przym. butelkowy
Wiktionary
związany z butelką
SJP.pl
środowiskowo: powstaniec rzucający butelki z benzyną na czołgi niemieckie w okresie powstania warszawskiego
SJP.pl
miejsce zakładu produkcyjnego, w którym butelki są napełniane płynem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywania butelek
Wiktionary
przym. butelkowy
Wiktionary
ciemnozielony
SJP.pl
związany z butelką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący butelki, związany z butelką
(1.2) mający kolor ciemnozielony, taki jak kolor szklanej butelki
(1.3) przypominający kształtem butelkę
Wiktionary
(1.2) Jesień świetnie wygląda w ciepłych zieleniach, od groszkowej, przez oliwkową, do butelkowej.
(1.3) Zdołał nawet wypatrzeć w pobliżu toru kolejowego sławne drzewo butelkowe o wypukłym pniu w kształcie flaszki.
Wiktionary
IPA: ˌbutɛlˈkɔvɨ, AS: butelkovy
Wiktionary
rzecz. butel mrz., butla ż., butelka ż., buteleczka ż., butelczyna ż., butelkowiec mos., butelkownica ż., butelkowość ż., butelkowatość ż., buteleczkowatość ż., butelkowe n., butelkownia ż., butelkowanie n., zabutelkowanie n.
czas. butelkować ndk., zabutelkować dk.
przym. butelkowaty, buteleczkowaty
Wiktionary
(1.3) flaszowy
Wiktionary
alken mający 4 atomy węgla w cząsteczce; butylen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. czterowęglowy alken z podwójnym wiązaniem; wzór chemiczny|C4H8.;
Wiktionary
Buten, butylen – węglowodór nienasycony z grupy alkenów (z jednym wiązaniem podwójnym) o wzorze sumarycznym #PATRZ. Występuje naturalnie w gazach otrzymywanych z przeróbki ropy naftowej. Jest stosowany do otrzymywania butadienu oraz tworzyw sztucznych. Najważniejsze zastosowanie w przemyśle ma metylopropen (do produkcji polimerów i kopolimerów poliizobutylenu).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. kaczeniec
Wiktionary
dawniej: kanapka z masłem i plasterkiem mięsa lub sera; butersznyt
SJP.pl
dawniej: kanapka z masłem i plasterkiem mięsa lub sera; butersznit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. obłożona serem lub wędliną kromka lub bułka
Wiktionary
IPA: buˈtɛrʃnɨt, AS: buteršnyt
Wiktionary
(1.1) kanapka
Wiktionary
mały sklep detaliczny, przeważnie z odzieżą oraz galanterią; boutique
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami
Wiktionary
Butik (z boutique) – niewielki sklep oferujący odzież i dodatki do ubioru, zwykle w krótkich seriach lub pojedynczych egzemplarzach, odpowiadających aktualnym trendom mody.
Wikipedia
(1.1) Tę sukienkę kupiłam w tamtym butiku obok kina.
Wiktionary
IPA: ˈbutʲik, AS: butʹik
Wiktionary
przym. butikowy
Wiktionary
(1.1) sklepik
Wiktionary
przymiotnik od: butik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z butikiem, dotyczący butiku
Wiktionary
rzecz. butik mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. duża butelka, gąsior;
2. naczynie ze stali służące do przechowywania oraz transportu gazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża butelka
(1.2) metalowy pojemnik z gazem
(1.3) zawartość butli (1.1-2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nalewał mu z grubej butli burgunda, podsuwał talerze i potrawy.
Wiktionary
IPA: ˈbutla, AS: butla
Wiktionary
rzecz. butelka ż., buteleczka ż., butelczyna ż., butelkowiec m., butelkownica ż., butelkowanie n., zabutelkowanie n.
czas. butelkować ndk., zabutelkować dk.
przym. butelkowy, butelkowaty
temsłow. butlo-
Wiktionary
(1.1) gąsior
(1.2) butla gazowa
Wiktionary
nielegalnie nagrana płyta muzyczna; bootleg
SJP.pl
bootlegger, bootleger;
1. nielegalny producent lub przemytnik alkoholu w Ameryce Północnej w czasach prohibicji;
2. potocznie: szmugler, przemytnik, kontrabandzista
SJP.pl
kamerdyner; lokaj; służący
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) śrpol. butny, pyszny
Wiktionary
IPA: buˈtlʲivɨ, AS: butlʹivy
Wiktionary
rodzaj walenia z rodziny zyfiowatych
SJP.pl
Butlogłów ("Hyperoodon") – rodzaj ssaków morskich z rodziny zyfiowatych (Ziphiidae).
Wikipedia
ssak z rzędu waleni, z rodziny delfinowatych, o wydłużonym pysku przypominającym kształtem butelkę, zamieszkujący wody przybrzeżne wszystkich oceanów; delfin butelkonosy
SJP.pl
Butlonos ("Tursiops") – rodzaj wodnych ssaków z podrodziny Delphininae w obrębie rodziny delfinowatych (Delphinidae).
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: butnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: butny
SJP.pl
dawniej: butnie
SJP.pl
zbytnia pewność siebie, hardość, pycha, buta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest butne; cecha tych, którzy są butni
Wiktionary
(1.1) Butność Roberta zostaje ukarana, Marcin zaś musi wrócić do rodzinnego gospodarstwa.
Wiktionary
rzecz. buta ż.
przym. butny
przysł. butnie
Wiktionary
hardy, bezczelnie stawiający na swoim
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. hardy, bezczelnie stawiający na swoim
Wiktionary
(1.1) Matka mówi o tym ze łzami w oczach, że traciła kontakt z córką, z którą do niedawna jeszcze miała całkiem dobre relacje. Pyskowała, stawała się butna, arogancka, kłamała, była opryskliwa.
Wiktionary
IPA: ˈbutnɨ, AS: butny
Wiktionary
rzecz. buta ż., butność ż.
czas. bucić się
przysł. butnie
Wiktionary
(1.1) dumny, hardy, wyniosły, bezczelny, arogancki, zuchwały, książk. nonszalancki, impertynencki
Wiktionary
rodzaj praktyki artystycznej i przedstawień łączących japońskie tradycje powiązane z duchowością buddyzmu zen oraz ekspresjonistyczny taniec zachodnioeuropejski
SJP.pl
kobieta nałogowo kupująca buty
SJP.pl
osoba uzależniona od kupowania butów
SJP.pl
uzależnienie od kupowania butów
SJP.pl
dawniej: duży kolczyk z brylantem lub ozdobny guzik
SJP.pl
Buton, także: Butung, Butuni – wyspa w Indonezji na morzu Banda u południowo-wschodniego wybrzeża Celebes; powierzchnia 4408 km², ok. 448 tys. mieszkańców (2010).
Na zachód od Buton leży wyspa Muna, na południowy wschód wyspy Tukangbesi, na północ wyspa Wowoni.
Wikipedia
1. mały flakonik na kwiatki przypinany do sukni balowej w XVIII i XIX w.;
2. dziura od guzika w klapie marynarki, żakietu, będąca miejscem wkładania kwiatu, miniaturki orderu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraw. niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka;
(1.2) kraw. niewielka, płytka kieszeń, umieszczona na wysokości piersi w marynarce lub żakiecie
(1.3) daw. niewielki flakonik na kwiaty, który przypinano do sukni balowej
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszych czasach butonierka nie pełni tej samej roli, co kiedyś.
(1.2) A w butonierkę wetknij sobie ozdobną chusteczkę.
(1.3) Dawniej kobiety nosiły butonierki przy eleganckich sukniach.
Wiktionary
AS: butońerka
Wiktionary
rzecz. butoniera ż.
Wiktionary
(1.2) brustasza
Wiktionary
Butor ( Бутор) – wieś w Mołdawii (Naddniestrzu), w rejonie Grigoriopol, siedziba gminy o tej samej nazwie. W 2004 roku liczyła 3042 mieszkańców.
Wikipedia
but z kółkami wbudowanymi w podeszwę
SJP.pl
1. żargonowo: uruchamiać komputer lub system operacyjny;
2. w gwarze uczniowskiej: kopać nogami
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. ołtarzyk domowy lub świątynny poświęcony Buddzie, przy którym palone są kadzidła i lampki, a także odmawiane codzienne modlitwy
Wiktionary
Butsudan (jap. 仏壇) – japoński, świątynny lub domowy, buddyjski ołtarz-relikwiarz. Zwykle umieszcza się w nim miniaturę relikwiarza świątynnego (zushi) (w bogatych domach mogą być pozłacane lub inkrustowane masą perłową) i tabliczek z imionami przodków (ihai). Do wyposażenia butsudanu należą świece i świeczniki, puzderko i naczynie do spalania trociczek, gong i pałka do uderzania. Ołtarz zdobi się kwiatami, ryżem, warzywami, często ulubionymi potrawami przodków.
Wikipedia
1. [czytaj: butler] polski herb hrabiowski;
2. [czytaj: batler] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: baTN] rodzaj bannera zamieszczanego na stronach internetowym, po kliknięciu w obszar którego użytkownik zostaje przeniesiony na stronę reklamodawcy
SJP.pl
jednostka monetarna Gambii; 100 bututów = 1 dalasi
SJP.pl
butwiak owłosiony - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
1. rzadko: rozkład, zgnilizna;
2. dawniej: rodzaj grzybka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rozkładanie się pod wpływem wilgoci i mikroorganizmów
Wiktionary
Bu
Wikipedia
czas. butwieć
Wiktionary
o substancjach organicznych: ulegać rozkładowi pod wpływem bakterii i grzybów; gnić, murszeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zbutwieć)
(1.1) podlegać rozkładowi pod wpływem wilgoci i mikroorganizmów
Wiktionary
rzecz. butwiec m., butwielina ż., butwienie n., zbutwienie n.
czas. zbutwieć dk.
Wiktionary
gnijąca, rozkładająca się materia organiczna (liście, drewno, resztki roślinne); próchnica
SJP.pl
1. jednowartościowy rodnik alkilowy wywodzący się od butanu;
2. bardzo odporny i wytrzymały rodzaj kauczuku syntetycznego do wyrobu kabli, izolacji i dętek
SJP.pl
alken mający 4 atomy węgla w cząsteczce; buten
SJP.pl
związany z butylem
SJP.pl
alkin mający 4 atomy węgla w cząsteczce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. pachołek
(1.2) stpol. oprawca
Wiktionary
IPA: ˈbutɨr, AS: butyr
Wiktionary
(1.1-2) butel
Wiktionary
przyrząd do oznaczania zawartości tłuszczu w mleku i produktach mlecznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący do pomiaru zawartości tłuszczu w produktach mlecznych;
Wiktionary
Butyrometr (tłuszczomierz) – przyrząd służący do pomiaru zawartości tłuszczu w mleku oraz mięsie oraz w przetworach mlecznych i mięsnych.
Wikipedia
IPA: ˌbutɨˈrɔ̃mɛtr̥, AS: butyrõmetr̦
Wiktionary
(1.1) tłuszczomierz
Wiktionary
pułk butyrski - pułk piechoty okresu Imperium Rosyjskiego
SJP.pl
wyraz mający naśladować płacz lub buczenie; bu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …naśladujący niski monotonny dźwięk, np. płacz lub buczenie
Wiktionary
(1.1) bu
Wiktionary
Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = eduk. Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie
Wiktionary
przymiotnik od: BUW (Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego); BUW-owski
SJP.pl
Buxtehude – miasto w Niemczech w kraju związkowym Dolna Saksonia w powiecie Stade. Liczy około 39,5 tys. mieszkańców. Nazywane "miastem bajek". Tutaj rozgrywa się akcja baśni "Jeż i zając" (niem. "Der Hase und der Igel"), znanej także w wersji Braci Grimm, chociaż oryginalna baśń dotyczyła jednak miejscowości Bexhövede.
Wikipedia
napój orzeźwiający sporządzany z mąki owsianej lub prosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. napój z lekko sfermentowanej kaszy jaglanej z dodatkiem rodzynek, cytryny i cukru; specjał regionalny Podlasia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. używana najczęściej w warunkach polowych improwizowana grzałka złożona z metalowych elementów, zwykle żyletek, podłączonych do źródła prądu;
Wiktionary
Buzała (od "buzować", gdyż jej działanie objawia się natychmiastowym bulgotaniem wody) – improwizowana grzałka, wykonana najczęściej z dwóch żyletek, oddzielonych zapałkami i podłączonych przewodami do źródła napięcia. Jest ona używana głównie w więzieniach, wojsku lub w warunkach polowych, gdy nie ma innego narzędzia do zagotowania wody.
Wikipedia
(1.1) Z braku sprzętu aresztanci gotują za pomocą aparatury własnej produkcji, zwanej buzałą, a to jest nielegalne i niebezpieczne.
Wiktionary
czas. buzować ndk.
Wiktionary
1. broń obuchowa, w Polsce używana do celów reprezentacyjnych
2. oznaka stopnia pułkownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. wschodnia broń obuchowa o stalowej głowicy; w Polsce od XV wieku także jako oznaka rangi oficerskiej;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) W jednym z czółen stał pan Skrzetuski, wyższy nad innych, dumny, spokojny, z porucznikowskim buzdyganem w ręku i z gołą głową, bo mu strzała tatarska zerwała czapkę.
Wiktionary
roślina zielna rosnąca w Afryce, Azji i Europie południowej; wrzęciołek
SJP.pl
Bu
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo, pogardliwie: homoseksualista; homoś, pedał, pedzio, cieć, pedalarz, pedalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. środ. pijak
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) środ. uderzenie bili kijem trzymanym za plecyecami
wykrzyknik
(3.1) …wyrażający podziw
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Puńców. nierób
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. homoseksualista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. uprawianie seksu homoseksualnego
Wiktionary
czas. buzerować
Wiktionary
środowiskowo: odbywać stosunek homoseksualny; cwelić
SJP.pl
zdrobniale o twarzy lub ustach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pocałunek
Wiktionary
(1.1) Na pożegnanie dała mi buzi w policzek.
Wiktionary
IPA: ˈbuʑi, AS: buźi
Wiktionary
rzecz. buzia ż., buźka ż., buziak m., buziaczek m.
wykrz. buźka
Wiktionary
zdrobniale o twarzy lub ustach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. usta
(1.2) pot. twarz
Wiktionary
(1.1) Stojąc tam z rozdziawioną buzią, wyglądał jak dureń.
(1.2) Naprawdę masz śliczną trójkątną buzię ze spiczastym noskiem i rzeczywiście trochę przypominasz zaaferowaną myszkę. Cudowną myszkę, z ciekawymi świata ślepkami. Poza tym masz oryginalne, rudawe włosy i zupełnie przyzwoite, wcale nie mysie nóżki.
Wiktionary
IPA: ˈbuʑa, AS: buźa
Wiktionary
rzecz. buziak m.
:: zdrobn. buźka ż., buziuchna ż., buziulka ż., buziunia ż., buzieńka ż.
wykrz. buźka
Wiktionary
(1.1) pysio, usteczka
(1.2) twarzyczka
Wiktionary
zdrobnienie od: buziak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od buziak
Wiktionary
rzecz. buziak m., buzi n.
Wiktionary
1. pocałunek, cmoknięcie;
2. twarz dziecięca lub dziewczęca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pocałunek, całus
Wiktionary
(1.1) Ukochana dała mi buziaka na pożegnanie.
Wiktionary
IPA: ˈbuʑak, AS: buźak
Wiktionary
rzecz. buzia ż., buzi n.
:: zdrobn. buziaczek m.
wykrz. buźka
Wiktionary
pieszczotliwie o buzi; buziulka, buziunia, buziuchna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: buźka
Wiktionary
IPA: buˈʑɛt͡ʃka, AS: buźečka
Wiktionary
rzecz. buzia ż., buźka ż., buziak m.
wykrz. buźka
Wiktionary
potocznie: pocałunek; buziak, całus, cmok, dziubas, dzióbas
SJP.pl
pieszczotliwie o buzi; buziulka, buziunia, buzieczka
SJP.pl
pieszczotliwie o buzi; buziunia, buziuchna, buzieczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) buzia
Wiktionary
rzecz. buzia ż.
Wiktionary
pieszczotliwie o buzi; buziulka, buziuchna, buzieczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. buzia
Wiktionary
rzecz. buzia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwałtowne palenie się
Wiktionary
czas. buzować ndk.
Wiktionary
(1.1) hajcowanie
Wiktionary
potocznie: palić się dużym płomieniem
SJP.pl
grecki instrument muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. grecki instrument strunowy szarpany
(1.2) muz. irlandzki instrument strunowy szarpany
(1.3) choreogr. grecki taniec
Wiktionary
Buzuki, bouzouki – instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych wywodzący się z Azji Środkowej, popularny również w muzyce celtyckiej.
Wikipedia
(1.1) Krzysztof umie grać na buzuki.
Wiktionary
IPA: buˈzuci, AS: buzuḱi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Buzułukiem, dotyczący Buzułuka
Wiktionary
rzecz. Buzułuk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie wołgogradzkim Rosji, lewy dopływ Chopra
(1.2) geogr. hydron. rzeka w obwodzie orenburskim Rosji, lewy dopływ Samary
(1.3) geogr. adm. miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie orenburskim, położone nad rzeką Samarą;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. buzułucki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. zgrubienie od: bułka;
2. potocznie: biceps; bicek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: bułka
(1.2) geol. kulista lub bochenkowata forma występowania niektórych skał w postaci okrągławych brył;
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. guz lub opuchlizna
(1.4) pot. pejor. epitet wobec człowieka niezgrabnego, otyłego, gapiowatego
(1.5) pot. kulista bryła czegoś albo zgrubienie
(1.6) slang. wspinaczkowy mięsień, siła mięśni
(1.7) stpol. bulla
forma czasownika.
(2.1) gw-pl|Mazury. 3. os. lp. cz. przeszłego, r. żeński od być
Wiktionary
Zobacz też: buła (duża bułka).
Buła – nazwa kulistych lub bochenkowatych konkrecji, zazwyczaj dużych, tkwiących w skałach osadowych.
W postaci buł spotyka się pospolicie krzemienie i fosforyty. Znane są też parucentymetrowe buły manganowe na dnie Oceanu Spokojnego, tworzące znaczne nagromadzenia.
Wikipedia
(1.1) Na drugie śniadanie do szkoły dostałem ogromną bułę z żółtym serem.
(1.2) W formie buły występują często krzemienie i fosforyty.
(1.3) Jo mom buła.
(1.4) Jacek, ale z ciebie buła!
(1.5) Na poboczu porobiły się wielkie buły zmarzniętego błota śniegowego.
(1.6) Bularz to łojant, u którego nastąpił ucisk buły na przysadkę mózgową.
Wiktionary
rzecz. bułczanka, bułczarka, bułczak, bułkarz, bułkowanie, bułka, bułeczka, męczybuła
czas. bułkować
przym. bułczany, bułkowy, bułeczny
Wiktionary
(1.1) bułka, weka
(1.3) gula, gała, guz, bula
(1.4) gamoń, niezguła, niedorajda, gryncbuła
(1.5) bryła, gruda, kula, gała
(1.6) mięsień, muskuł, pot. muł
Wiktionary
Bu
Wikipedia
koń maści bułanej; bułanek, bułany
SJP.pl
o koniu: mający maść płową, żółtobrązową, czarną grzywę i czarny ogon
SJP.pl
potocznie koń bułany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. koń maści bułanej
Wiktionary
(1.1) Myślałem przez chwilę, że nas z bułankiem wichura pogrzebie!
Wiktionary
rzecz.
:: fż. bułanka ż.
przym. bułany
Wiktionary
bułana klacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. klacz maści bułanej
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: bułanek
Wiktionary
(1.1) Wojak odjechał na bułance w stronę boru.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. bułanek m.
przym. bułany
Wiktionary
o koniu: mający maść płową, żółtobrązową, czarną grzywę i czarny ogon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o koniu płowy, żółtawobrązowy, z czarną grzywą i ogonem
Wiktionary
(1.1) Biegnie konik bułany przez łąki i przez łany, przez kurze i przez kwiaty — w nieznane biegnie światy.
Wiktionary
rzecz. bułanek m., bułanka ż.
Wiktionary
(1.1) izabelowy
Wiktionary
1. miecz perski albo szabla turecka z szeroką głownią;
2. znakomita stal polerowana, z której na Wschodzie wyrabiano szable
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stal damasceńska
(1.2) rodzaj szabli orientalnej ze stali damasceńskiej, o krótkiej, krzywej głowni z szerokim piórem rozszerzającym się ku końcowi;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Luciobarbus capito., gatunek ryby z rodziny karpiowatych
(2.2) icht. ryba z gatunku bułatów (2.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Bułat m.
przym. bułatowy, bułatny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
oznaka władzy hetmana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. krótka laska zakończona ozdobną głowicą, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, później oznaką władzy marszałkowskiej
(1.2) przen. urząd, godność, władza, których zewnętrzną oznaką jest buława (1.1);
Wiktionary
Buława (od st.rus. "bulava", ‘pałka z głowicą’) – jednoręczna broń obuchowa, składająca się ze styliska zakończonego kulistą lub gruszkowatą głowicą.
Wikipedia
(1.1) Za oznakę rangi dano mu dubeltowy haft jeneralski, a na szlifach dwie buławy hetmańskie złożone na krzyż.
Wiktionary
IPA: buˈwava, AS: buu̯ava
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. buławka ż., buławeczka ż.
czas. buławić ndk.
przym. buławkowaty
Wiktionary
rodzaj ryb z rzędu dorszokształtnych
SJP.pl
buławinka czerwona - grzyb z klasy workowców
SJP.pl
o cechach buławinkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Buławinkowate ("Clavicipitaceae" Rogerson) – rodzina grzybów z rzędu rozetkowców ("Hypocreales").
Wikipedia
o cechach buławinkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu workowców z podklasy jądrzaków
SJP.pl
1. zdrobnienie od: buława;
2. mała buława; coś małego w kształcie buławy;
3. grzyb z rodziny buławkowatych, o maczugowatym kształcie i zielonkawym miąższu;
4. buławka włosa - mieszek włosowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. podobny do małej buławy;
2. mułek buławkowaty - gatunek owada z rodziny szarańczowatych;
3. o cechach buławkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Buławkowate ("Clavariadelphaceae" Corner) – rodzina grzybów należąca do rzędu siatkoblaszkowców ("Gomphales").
Wikipedia
1. podobny do małej buławy;
2. mułek buławkowaty - gatunek owada z rodziny szarańczowatych;
3. o cechach buławkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
roślina z rodziny storczykowatych
SJP.pl
Buławnik ("Cephalanthera" Rich.) – rodzaj roślin należący do rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"). Obejmuje 19 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje Eurazję, północno-zachodnią Afrykę i zachodnią Amerykę Północną. W Polsce występują trzy gatunki. Rośliny te zasiedlają zwykle żyzne lasy liściaste, rzadziej rosną na łąkach, preferują gleby wapienne.
Wikipedia
gatunek huby o drzewiastym kapeluszu, pasożytujący przeważnie na drzewach
SJP.pl
tradycyjna wędlina z miąższu bułki, krwi oraz podrobów w osłonce z jelita, przypominająca wyglądem kiełbasę, a konsystencją kaszankę; żymlok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. spoż. rodzaj wędliny; odpowiednik kaszanki, w której zamiast kaszy, jako nadzienie zastosowano bułkę;
Wiktionary
(1.1) Nie jadłeś jeszcze bułczanki zrobionej przez pana Pawła.
(1.1) Lubię dobrze przyprawiona bułczankę z kiszoną kapustą i ziemniakami.
Wiktionary
IPA: buwˈt͡ʃãŋka, AS: buu̯čãŋka
Wiktionary
rzecz. buła ż., bułka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk żymlok, żemlok
Wiktionary
1. urządzenie dzielące i zaokrąglające ciasta na bułki;
2. regionalnie: sprzedawczyni bułek
SJP.pl
ekspresywnie: bułka
SJP.pl
zdrobnienie od: bułka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: bułka
(1.2) mała bułka
(1.3) pot. eufem. srom
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zjedz trochę bułeczki z marmoladką.
(1.2) Tam w górze jest Bozia. Bozia gniewa się na niegrzeczne dzieci, a grzecznym daje bułeczki, ciasteczka.
Wiktionary
IPA: buˈwɛt͡ʃka, AS: buu̯ečka
Wiktionary
rzecz. buła ż., bułka ż.
Wiktionary
1. przypominający kształtem lub smakiem bułeczkę;
2. o sierści konia lub krowy: żółtawo-jasnobrązowy
SJP.pl
skrót od: bułgarski
SJP.pl
skrót
(1.1) = bułgarski
Wiktionary
zob. bułgarski.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obywatel Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii
(1.2) hist. członek plemięemienia pochodzenia huńskiego znad Morza Czarnego
(1.3) geogr. zob. Bułgar Wielki.
Wiktionary
(1.1) Kiedy Bułgarzy potrząsają głową, to wtedy oznacza to "tak".
(1.2) Bo Stlawowie z Hunnami a Scyta z Bułgarem, • A z drugiej strony Med znów ze Scytą zmówiony…
Wiktionary
IPA: ˈbuwɡar, AS: buu̯gar
Wiktionary
rzecz. bułgarski mrz., Bułgaria ż., bułgarskość ż.
:: fż. Bułgarka ż.
przym. bułgarski
Wiktionary
(1.2) Protobułgar, Prabułgar
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Sofii; Republika Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;
Wiktionary
Bułgaria, Republika Bułgarii ( България, Република България) – państwo położone w południowo-wschodniej Europie, na Bałkanach. Graniczy z Serbią oraz Macedonią Północną od zachodu, Grecją i Turcją od południa, Morzem Czarnym od wschodu i Rumunią od północy.
Wikipedia
(1.1) Ja to, proszę pana, jadę w sierpniu do Bułgarii. Konkretnie to do Złotych Piasków, wie pan, to taki bardzo ekskluzywny kurort – wyjaśniła z dumą kobieta.
Wiktionary
IPA: buwˈɡarʲja, AS: buu̯garʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. bułgarski mrz., Bułgar mos./mrz., Bułgarka ż., bułgarskość ż., bułgaryzacja ż., bułgaryzowanie n., bułgarystyka ż., bułgarysta mos., bułgarystka ż., Protobułgarzy lm., protobułgarski m.
czas. bułgaryzować ndk.
przym. bułgarski, protobułgarski
Wiktionary
(1.1) nazwa oficjalna: Republika Bułgarii
Wiktionary
obywatelka Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii
Wiktionary
Bułgarka – opowiadanie Iwana Wazowa, wydane pierwotnie na łamach czasopisma "Byłgarska sbirka" w listopadzie 1899 r. pod tytułem "Czełopeszkata gora" i zamieszczone następnie, już pod nowym tytułem, w tomie opowiadań "Pystyr swjat" (1902).
Wikipedia
IPA: buwˈɡarka, AS: buu̯garka
Wiktionary
rzecz. Bułgaria ż., bułgarski mrz., bułgarskość ż., bułgaryzacja ż., bułgaryzowanie n., bułgarystyka ż., bułgarysta m., bułgarystka ż., Protobułgarzy lm., protobułgarski m.
:: fm. Bułgar mos.
czas. bułgaryzować ndk.
przym. bułgarski, protobułgarski
Wiktionary
związany z Bułgarią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Bułgarią lub Bułgarami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Bułgarii;
Wiktionary
(1.1) Sozopol jest pięknym kurortem na bułgarskim wybrzeżu.
Wiktionary
IPA: buwˈɡarsʲci, AS: buu̯garsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bułgaria ż., Bułgar mos., Bułgarka ż., bułgarszczyzna ż., bułgaryzowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem bułgarskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bułgarskim
(1.3) spisany, stworzony w języku bułgarskim
Wiktionary
IPA: buwˈɡarskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: buu̯garskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język bułgarski
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów bułgarskich
Wiktionary
przym. bułgarski
rzecz. bułgarski mrz.
Wiktionary
znawca języka, kultury i literatury bułgarskiej
SJP.pl
1. nauka zajmująca się badaniem języków, literatur, kultur i historii narodów bułgarskich;
2. wydział na uniwersytecie obejmujący tego typu studia
SJP.pl
Bu
Wikipedia
poddawanie wpływom bułgarskim, nadawanie czemuś cech typowo bułgarskich
SJP.pl
Bułgaryzacja ( побългаряване) – termin oznaczający proces przyswajania języka bułgarskiego oraz kultury bułgarskiej przez jednostki lub grupy społeczne funkcjonujące wcześniej w ramach innych kultur. Bułgaryzacja może odbywać się zarówno dobrowolnie jak i pod przymusem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) narzucanie komuś języka, kultury i obyczajów bułgarskich
(1.2) nadawanie czemuś bułgarskiego charakteru
Wiktionary
rzecz. bułgaryzacja ż., Bułgaria ż., Bułgar m., Bułgarka ż., bułgarski mrz.
czas. bułgaryzować
przym. bułgarski
Wiktionary
(1.1-2) bułgaryzacja
Wiktionary
poddawać wpływom bułgarskim, rozszerzać wpływy bułgarskie, nadawać czemuś cechy typowo bułgarskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Michaił Afanasjewicz Bułhakow (1891-1940), rosyjski dramatopisarz i prozaik, z zawodu lekarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) liter. związany z twórczością Michaiła Bułhakowa
Wiktionary
rzecz. Bułhakow mos.
Wiktionary
białe pieczywo pszenne, okrągłe lub podłużne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wypiek o niewielkich rozmiarach;
(1.2) pot. daw. białe pieczywo pszenne, ciasto
(1.3) pot. fałda skóry wystająca spod biustonosza pod pachą
(1.4) slang. wspinaczkowy mięsień, siła mięśni
Wiktionary
Bułka – drobne, wyrośnięte pieczywo: potoczne i handlowe określenie małego, porcjowego wypieku piekarskiego. Choć słowo "bułka" zakorzeniło się w powszechnym języku, w literaturze specjalistycznej oraz podręcznikach gastronomicznych rzadko stanowi ono samodzielną definicję.
Wikipedia
(1.1) Poszedłem do sklepu kupić bułki na śniadanie.
Wiktionary
IPA: ˈbuw.ka, AS: buu̯ka
Wiktionary
rzecz. bułczanka ż., bułczarka ż., bułczak m., bułkarz m., bułkowanie n.
:: zdrobn. bułeczka ż.
:: zgrub. buła ż.
czas. bułkować ndk.
przym. bułczany, bułkowy, bułeczny
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński żymła
(1.4) mięsień, muskuł, pot. muł
Wiktionary
przypominający kształtem lub smakiem bułkę
SJP.pl
potocznie:
1. obtaczać w panierce produkt przeznaczony do smażenia;
2. o biuście: wypychać się poza niedobrany biustonosz; bułkować się
SJP.pl
przypominający kształtem lub smakiem dużą bułkę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) środ. skrót|wspin.|wspinaczka, wspinaczkowy|w:Wspinaczka. wspinać się siłowo, wykorzystując do poruszania się w górę głównie siłę mięśni rąk
(1.2) środ. skrót|wspin.|wspinaczka, wspinaczkowy|w:Wspinaczka. powodować zmęczenie i spinanie się mięśni, zwłaszcza rąk czy przedramion, w wyniku wysiłku
czasownik zwrotny niedokonany bułować się
(2.1) środ. skrót|wspin.|wspinaczka, wspinaczkowy|w:Wspinaczka. doznawać zmęczenia i spinania się mięśni, zwłaszcza rąk czy przedramion, w wyniku wysiłku
Wiktionary
(1.1) […] jedyny przyrząd, jaki dało się zaczepić, to płanietka. Bułowałem chyba ze 20 minut, żeby podejść pięć metrów nad przewieszkę. Pod uprzężą wisiał podpięty wór z gratami z biwaku i destabilizował.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: buńczucznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: buńczuczny
SJP.pl
pewność siebie, hardość, zuchwałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest buńczuczne; cecha tych, którzy są buńczuczni
Wiktionary
przym. buńczuczny
przysł. buńczucznie
rzecz. buńczuk mrz.
Wiktionary
1. zbytnio pewny siebie, zuchwały, pełen werwy; świadczący o takim usposobieniu; czupurny, zawadiacki, zaczepny, junacki;
2. dawniej: związany z buńczukiem
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyzywający, zaczepny, czupurny, zawadiacki, nadmiernie pewny siebie
(1.2) daw. wojsk. epitet dostojnika lub dowódcy mającego prawo używania buńczuka jako oznaki godności i władzy
Wiktionary
Buńczuczny – chorąży, który niósł przed hetmanem buńczuk jako oznakę władzy. W armii polskiej używano buńczuków najczęściej podczas wypraw przeciwko Tatarom i Turkom. Przed hetmanem wielkim niesiono buńczuk dwuogonowy, a przed hetmanem polnym – jednoogonowy. Szczególnie upodobał sobie buńczuki Jan III Sobieski, który bez nich nie ruszał w pole. Buńczuczny był też chorążym hetmana Kozaków zaporoskich.
Wikipedia
(1.1) Mowa Hitlera w monachijskiej Löwenbraükeller jest buńczucznym, przeplatanym wulgarną ironią, usprawiedliwianiem się.
(1.1) Nawet dyplomacja pruska tak buńczuczna, zajmowała wobec Wielkiej Brytanii stanowisko niezmiernie ostrożne.
Wiktionary
IPA: bũj̃n͇ˈt͡ʃut͡ʃnɨ, AS: bũĩ ̯ṇčučny
Wiktionary
rzecz. buńczuk mrz., buńczuczność ż.
przysł. buńczucznie
Wiktionary
(1.1) wojowniczy, zadziorny, zadzierzysty, chwacki, junacki; war. buńdziuczny
Wiktionary
buńczuczyć się - zachowywać się buńczucznie; pysznić się, srożyć się
SJP.pl
1. dawniej: drzewce zakończone końskim włosiem będące symbolem władzy wojskowej na terenach ukraińskich;
2. pęk włosia doczepiany do zbroi rycerskiej lub końskiej;
3. rodzaj instrumentu perkusyjnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. drzewce zakończone kulą lub grotem, ozdobione końskim włosiem, będące symbolem władzy wojskowej u Turków i na dawnych kresach wschodnich;
(1.2) hist. pęk włosia przytwierdzany do rycerskiego szyszaka bądź do uszu lub piersi konia
(1.3) hist. ozdoba rzędu końskiego mocowana do rzemienia uzdy
Wiktionary
Bu
Wikipedia
(1.1) Na czele, pod wielką chorągwią malinową i pod buńczukiem, jechał Chmielnicki przybrany w czerwień, na białym koniu, z pozłocistą buławą w ręku.
Wiktionary
IPA: ˈbũj̃n͇t͡ʃuk, AS: bũĩ ̯ṇčuk
Wiktionary
rzecz. buńczucznik mos., buńczuczny mos., buńczuczność ż.
czas. buńczuczyć się ndk., daw. reg. buńdiuczyć się ndk.
przym. buńczuczny, reg. buńdiuczny
przysł. buńczucznie, buńczuczno
Wiktionary
regionalnie: buńczuczny
SJP.pl
dawniej: młody byk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Bukowina,Polesie,Tuligłowy, Królin, Suchowola, Nowe Brusno,Stubienko, Obsza, Jezierna, Zielin. reg-pl|Kresy południowe. bocian, bocian biały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
pieszczotliwie o twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: buzia
wykrzyknik
(2.1) używane jako pozdrowienie lub pożegnanie
Wiktionary
(1.1) Czerwoną kredką narysowała uśmiechnięte usteczka i buźka była gotowa.
Wiktionary
rzecz. buzieczka ż., buzia ż., buziak mrz., buzi n.
Wiktionary
członek plemienia słowiańskiego zamieszkującego Wołyń i ziemię nad Bugiem
SJP.pl
przymiotnik od: Bug
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bugiem, dotyczący rzeki Bug
Wiktionary
rzecz. Bug mrz., bużysko n., Zabużanin mos., Zabużanka ż., zabużanin mos., zabużanka ż.
przym. nadbużański, zabużański
Wiktionary
Bużka – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Sarnaki.
Wieś jest położona na terenie Parku Krajobrazowego Podlaski Przełom Bugu, w odległości 1 km od Bugu przy ujściu Sarenki. Leży w pobliżu drogi krajowej nr 19, w odległości 2 km na wschód od wsi Kózki. Zamieszkuje ją ok. 50 osób zajmujących się rolnictwem. W okresie letnim wieś jest odwiedzana przez turystów ze względu na malownicze krajobrazy.
Wikipedia
stolica Burundi; Bujumbura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Burundi, dawniej stolica tego państwa;
Wiktionary
Bu
Wikipedia
IPA: ˌbuʒũmˈbura, AS: bužũmbura
Wiktionary
rzecz. bużumburczyk mos., bużumburka ż.
przym. bużumburski
Wiktionary
(1.1) Bujumbura
Wiktionary
mieszkaniec Bużumbury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bużumbury
Wiktionary
IPA: ˌbuʒũmˈburt͡ʃɨk, AS: bužũmburčyk
Wiktionary
rzecz. Bużumbura ż.
:: fż. bużumburka ż.
przym. bużumburski
Wiktionary
mieszkanka Bużumbury
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bużumbury
Wiktionary
IPA: ˌbuʒũmˈburka, AS: bužũmburka
Wiktionary
rzecz. Bużumbura ż.
:: fm. bużumburczyk mos.
przym. bużumburski
Wiktionary
przymiotnik od: Bużumbura (stolica Burundi)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Bużumbura
Wiktionary
IPA: ˌbuʒũmˈbursʲci, AS: bužũmbursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bużumbura ż., bużumburka ż., bużumburczyk mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) starorzecze, dawne koryto Bugu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To bużysko pełne jest ryb.
Wiktionary
IPA: buˈʒɨskɔ, AS: bužysko
Wiktionary
rzecz. Bug m., zabużanin m., zabużanka ż.
przym. bużański, zabużański
Wiktionary
skrót od: Bank Wschodni
SJP.pl
skrót od: Biuro Wystaw Artystycznych
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = szt. Biuro Wystaw Artystycznych
Wiktionary
(1.1) Mam zaproszenie do BWA na wernisaż.
Wiktionary
IPA: bɛ‿vu‿ˈa, AS: be‿vu‿a
Wiktionary
skrótowiec CBWA
Wiktionary
(1.1) BeWuA, bewua
Wiktionary
skrót od: Bank Współpracy Europejskiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = wojsk. bojowy wóz piechoty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Biuro Współpracy z Zagranicą
SJP.pl
cząstka składowa form trybu warunkowego; spójnik (w znaczeniu: żeby, aby)
SJP.pl
spójnik
(1.1) …używany w zdaniach podrzędnych określających, w jakim celu (po co) wykonywana jest czynność
partykuła
(2.1) …tworząca tryb przypuszczający, pisana jako oddzielne słowo w formach bezosobowych
Wiktionary
By – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Doubs.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 65 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 9 osób/km² (wśród 1786 gmin Franche-Comté By plasuje się na 678. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 623.).
Wikipedia
(1.1) Kupiłem sobie butelkę wody, by potem nie być spragnionym.
(2.1) Trzeba by coś z tym zrobić.
Wiktionary
IPA: bɨ, AS: by
Wiktionary
przyr. -by
Wiktionary
(1.1) aby, żeby
Wiktionary
[czytaj: bajpas] bajpas, bypass;
1. operacja chirurgiczna polegająca na wszczepieniu rurki z tworzywa sztucznego i skierowaniu przez nią biegu krwi w celu ominięcia niedrożnej tętnicy;
2. element wszczepiony w czasie tej operacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Byblosem, dotyczący Byblosu
Wiktionary
rzecz. Byblos mrz.
Wiktionary
miasto w Libanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;
Wiktionary
Byblos ( جبيل, "Dżubajl", dialekt libański: "Dżbejl"; Βύβλος; fen. Gebal; asyr. Gubla) – miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Kada Dżubajl.
Liczy około 21 tys. mieszkańców (2006), głównie maronitów, istnieje też mniejszość szyicka.
Wikipedia
przym. byblijski
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. polski herb szlachecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Bychawa – miasto w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bychawa. Położona na Wyżynie Lubelskiej, 30 km na południe od Lublina nad rzekami Gałęzówką i Kosarzewką. Według danych GUS z 31 grudnia 2024 Bychawa liczyła 4414 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: bɨˈxava, AS: byχava
Wiktionary
mieszkaniec Bychawy
SJP.pl
mieszkanka Bychawy
SJP.pl
przymiotnik od: Bychawa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik
(1.1) stpol. abyśmy
Wiktionary
IPA: ˈbɨxɔ̃m, AS: byχõm
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik
(1.1) stpol. być
Wiktionary
IPA: ˈbɨt͡ɕi, AS: byći
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) istnienie
(1.2) znajdowanie się w jakimś miejscu
(1.3) charakteryzowanie się jakąś cechą
(1.4) wykonywanie jakiegoś zawodu
(1.5) uczestniczenie w czymś
(1.6) należenie do jakiejś organizacji
Wiktionary
(1.2) Masz oczy marzące, i styl bycia luźny. / Na pozór łagodny, okrutny jesteś i próżny.
(1.3) Rzekomo bycie uczciwym popłaca.
Wiktionary
IPA: ˈbɨt͡ɕɛ, AS: byće
Wiktionary
rzecz. obycie n., byt m., pobytówka ż., niebyt m., bywalec m.
czas. być / bywać, pobyć, ubyć / ubywać, odbyć / odbywać, zbyć / zbywać, nabyć / nabywać, wybyć / wybywać, przybyć / przybywać, obyć się, wyzbyć / wyzbywać
przym. bytowy, pobytowy
Wiktionary
(1.1) bytność
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Bycina
Bycina ( "Bitschin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Rudziniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: byk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od byk
(1.2) pot. młody byk
(1.3) pot. icht. nazwa systematyczna|Ameiurus nebulosus|Lesueur|ref=tak., sumik karłowaty
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) iron. młody, silny mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) kraszanka
(3.2) zob. byczki.
Wiktionary
Byczek – jezioro w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w południowej części gminy Miłki, we wsi Wyszowate, leżące na terenie Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.
Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to "Byczek". W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwą "Bycek".
Wikipedia
(1.2) Byczki z tej hodowli są bardzo cenione na wszystkich arenach.
Wiktionary
IPA: ˈbɨt͡ʃɛk, AS: byček
Wiktionary
rzecz. byk m., bykowiec m., byczenie n., byczuś m., bykowe n., Byk mos./mzw., wybyczenie n.
czas. byczyć się ndk., wybyczyć się dk.
przym. byczy
przysł. byczo
Wiktionary
(1.1) byczuś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. okładanie bykowcem
Wiktionary
rzecz. byczek m., byk m., byczość ż.
czas. byczyć
przym. byczy
przysł. byczo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
konserwa z drobnych ryb słodkowodnych w ostrej zalewie pomidorowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. spoż. rodzaj konserwy rybnej w ostrej zalewie pomidorowej, sporządzonej z drobnych ryb słodkowodnych
Wiktionary
Byczki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Godzianów.
Wieś Byczki powstała w 1345 roku i była własnością Ziemowita III.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi rawskiej województwa rawskiego w 1792 roku.
Wikipedia
(1.1) Kupiłam chleb, masło i byczki, więc z głodu nie umrzemy.
(1.1) Byczki sporządza się głównie z płoci, wzdręgi, okonia i jazgarza.
Wiktionary
IPA: ˈbɨt͡ʃʲci, AS: byčʹḱi
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: byczek
SJP.pl
chrząszcz z rodziny gnojarzowatych
SJP.pl
Bycznik ("Typhaeus typhoeus") – gatunek chrząszcza z rodziny gnojarzowatych. Zamieszkuje Europę od Półwyspu Iberyjskiego po część środkowo-wschodnią oraz Afrykę Północną. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są koprofagami, żerującymi na odchodach zwierząt roślinożernych. Postacie dorosłe aktywne są jesienią i wiosną, a często też zimą. Budują dochodzące do półtora metra głębokości gniazda, w których rozwijają się larwy.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) posp. wspaniale
(1.2) pot. ekon. wzrostowo
Wiktionary
(1.1) posp. Kaśka wygląda byczo w tej nowej kiecce.
Wiktionary
rzecz. byczek m., byczenie n., byk m., bykowiec mrz., byczość ż.
czas. byczyć ndk., byczyć się ndk.
przym. byczy
Wiktionary
(1.1) czadersko, ekstra, kapitalnie, super
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma głowę przypominającą byczą
(1.2) taki, który ma znamię w kształcie głowy byka
Wiktionary
potocznie: stan zadowolenia, beztroski, doskonałości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bycze
Wiktionary
rzecz. bykowiec mrz., byk mzw., bykowe n., byczenie n., pobyczenie n., wybyczenie n.
:: zdrobn. byczek mzw., byczuś mzw.
:: zgrub. byczysko n.
czas. byczyć, byczyć się ndk., pobyczyć się ndk., wybyczyć się dk.
przym. byczy, bykowy, bykowaty, byczkowy
przysł. byczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od byk
Wiktionary
1. dotyczący byka;
2. potocznie: wielki, potężny;
3. potocznie: wspaniały, wyśmienity; superancki
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) charakterystyczny dla byka; dotyczący, odnoszący się do byka
przymiotnik relacyjny
(2.1) pot. duży
(2.2) wywołujący wrażenie, budzący podziw
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: byczyć
Wiktionary
IPA: ˈbɨt͡ʃɨ, AS: byčy
Wiktionary
rzecz. byczek mzw., byk mzw., Byk mos./mzw.
przysł. byczo
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce;
3. dzielnica Jaworzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Byczyna ( Pitschen) – miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Byczyna.
Pod względem historycznym Byczyna położona jest na Dolnym Śląsku jako część dawnego księstwa brzeskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do starego woj. opolskiego.
Wikipedia
IPA: bɨˈt͡ʃɨ̃na, AS: byčỹna
Wiktionary
mieszkaniec Byczyny
SJP.pl
mieszkanka Byczyny
SJP.pl
1. zgrubienie od: byk;
2. potocznie: młody, zdrowy, dobrze zbudowany mężczyzna
SJP.pl
potocznie: byczyć się - próżnować, nic nie robić; leniuchować, lenić się, obijać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. bić bykowcem
czasownik zwrotny niedokonany byczyć się (dk. brak)
(2.1) pot. próżnować
Wiktionary
(2.1) pot. Zbyszek byczył się cały ranek.
Wiktionary
rzecz. byczek m., byczenie n., byk m., byczość ż.
przym. byczy
przysł. byczo
Wiktionary
(2.1) lenić się, leniuchować, obijać się, próżnować, wałkonić się
Wiktionary
przymiotnik od: Byczyna
SJP.pl
zdrobnienie od: bydło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: bydło
Wiktionary
rzecz. bydlak mzw./mos.
Wiktionary
przymiotnik od: Bydgoszcz, Bydgoskie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Bydgoszczy, związany z Bydgoszczą, pochodzący z Bydgoszczy
Wiktionary
(1.1) Przed laty Gopło administracyjnie należało do województwa bydgoskiego.
Wiktionary
IPA: bɨdˈɡɔsʲci, AS: bydgosʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bydgoszczanka ż., bydgoszczanka ż., bydgoszczanin m., Bydgoszcz ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Bydgoszcz, Bydgoskie
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;
(1.2) geogr. osada w Polsce, w województwie pomorskim, w gminie Lipnica;
Wiktionary
By
Wikipedia
(1.1) Przez Bydgoszcz przepływa Brda.
Wiktionary
IPA: ˈbɨdɡɔʃt͡ʃ, AS: bydgošč
Wiktionary
rzecz. Bydgoszczanka ż., bydgoszczanin m., bydgoszczanka ż., bydgoszczak m., Bydgoskie n.
przym. bydgoski, podbydgoski
Wiktionary
(1.1) pot. Bydzia; skr. BDG
(1.1) peryfr. miasto nad Brdą, gród nad Brdą, mały Berlin
Wiktionary
mieszkaniec Bydgoszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bydgoszczy
(1.2) osoba pochodząca z Bydgoszczy, urodzona w Bydgoszczy
Wiktionary
(1.1) Jestem bydgoszczaninem i wiadomo, że chciałbym skończyć karierę w tym mieście.
Wiktionary
IPA: ˌbɨdɡɔʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: bydgoščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Bydgoszcz ż.
:: fż. bydgoszczanka ż.
przym. bydgoski
Wiktionary
mieszkanka Bydgoszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bydgoszczy
(1.2) kobieta pochodząca z Bydgoszczy, urodzona w Bydgoszczy
Wiktionary
Bydgoszczanka – polski szybowiec amatorski, zbudowany w dwudziestoleciu międzywojennym.
Wikipedia
IPA: ˌbɨdɡɔʃˈt͡ʃãnka, AS: bydgoščãnka
Wiktionary
rzecz. Bydgoszcz ż.
:: fm. bydgoszczanin m.
przym. bydgoski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od bydlak
Wiktionary
rzecz. bydlak m.
Wiktionary
1. potocznie: bydlę (rogate, przeżuwające zwierzę hodowane przez ludzi; rzadziej: w ogóle zwierzę);
2. obelżywie: osoba o niskiej wartości moralnej, bezmyślna itp.; bydlę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. rogate zwierzę hodowlane
(1.2) pot. wyjątkowo duże zwierzę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pejor. o mężczyźnie, implikując jego prymitywność, podłość, brak kultury
Wiktionary
(2.1) Mężczyzna – mówię o prawdziwych mężczyznach, a nie o zapitych bydlakach – nastawiony winien być, i to też jest atawizm, na ochronę kobiety, na opiekuńczość.
Wiktionary
IPA: ˈbɨdlak, AS: bydlak
Wiktionary
rzecz. bydło n., bydlę n., bydlaczek m., bydełko n., bydlęctwo n., zbydlęcenie n.
:: zdrobn. bydlaczek m.
przym. bydlęcy, bydlacki
Wiktionary
(1.1) bydlę, bydlątko
(1.2) bydlę, potwór
(2.1) bydlę, cham
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. piosenka ludowa, którą śpiewa się przy pasaniu bydła
Wiktionary
rzecz. bydło, bydlarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. wołowe
Wiktionary
(1.1) łowiyńzi, łowiyzi, łowiyńzina, owiyńzina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. byt
(1.2) stpol. postępowanie
Wiktionary
IPA: bɨˈdlɛ̃ɲɛ, AS: bydlẽńe
Wiktionary
duży, owłosiony owad z rzędu muchówek; giez bydlęcy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wołowy
Wiktionary
Bydlin – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, w gminie Klucze.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stpol. śrpol. przebywać, żyć
(1.2) stpol. postępować, żyć wedle praw
Wiktionary
IPA: ˈbɨdlʲit͡ɕ, AS: bydlʹić
Wiktionary
rzecz. bydło n., bydlątko n.
przym. bydlęcy
Wiktionary
pieszczotliwe zdrobnienie od: bydlę
SJP.pl
kojarzący się z bydlątkiem
SJP.pl
1. rogate, przeżuwające zwierzę hodowane przez ludzi (np. krowa, wół);
2. potocznie: zwierzę;
3. przenośnie, obelżywie: osoba o niskiej wartości moralnej, bezmyślna itp.; bydlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. rogate hodowlane zwierzę
(1.2) pot. duże zwierzę
(1.3) pot. pogardliwie o nikczemnym człowieku
(1.4) stpol. dobytek
Wiktionary
(1.2) Puchała też wył z bólu i ze złości, bo to bydlę nie dość, że zniszczyło mu nogawkę nowych służbowych spodni, to jeszcze rozorało kawał mięśnia łydki.
Wiktionary
IPA: ˈbɨdlɛ, AS: bydle
Wiktionary
przym. bydlęcy
rzecz. bydlak mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) wół, krowa
(1.2) bestia
(1.3) bydlak
(1.4) wardęga
Wiktionary
stawać się podobnym do bydlęcia; zatracać godność ludzką; demoralizować się
SJP.pl
czynić podobnym do bydlęcia; demoralizować
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jak u bydła, po bydlęcemu
Wiktionary
(1.1) W szczelinie zobaczył bydlęco wyglądający ogon.
(1.1) I szkoda zwać człowiekiem, kto bydlęco żyje.
Wiktionary
rzecz. bydlę n., bydlęcość ż., bydło n.
przym. bydlęcy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bydlęce
Wiktionary
przym. bydlęcy
przysł. bydlęco
Wiktionary
przymiotnik od: bydlę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od bydlę
(1.2) niegodny człowieka, byle jaki, bezwartościowy moralnie
Wiktionary
(1.1) Efektywność produkcji bydlęcej określa nadwyżkę uzyskanej wartości produkcji nad całkowitymi kosztami jej wytwarzania.
(1.2) Ja i mama załadowane byłyśmy do "bydlęcego", odkrytego wagonu, który po wielu godzinach doczepiono do innych; z łoskotem zasunięto drzwi i zablokowano żelaznymi sztabami.
Wiktionary
IPA: bɨˈdlɛ̃nt͡sɨ, AS: bydlẽncy
Wiktionary
rzecz. bydlę n., bydło n., bydlak mos./mzw.
Wiktionary
ssaki pochodzące od tura, hodowane jako zwierzęta domowe dla mięsa, mleka, skór i siły pociągowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;
(1.2) zool. w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura
(1.3) przen. obraź. określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
(1.4) stpol. mienie
(1.5) stpol. żywot, byt, istnienie
Wiktionary
Zobacz też: bydło – rodzaj ssaka z podrodziny bawołów ("Bovinae") w obrębie rodziny wołowatych ("Bovidae").
Zobacz też: bydło domowe – udomowiony podgatunek tura europejskiego.
Bydło, rogacizna – ogólna nazwa zwierząt hodowlanych z podrodziny bawołów hodowanych celem uzyskania mleka, mięsa, tłuszczu, skóry oraz wykorzystania ich siły pociągowej. Bydło zalicza się do przeżuwaczy, a co za tym idzie posiada charakterystyczną dla tej grupy zwierząt budowę i fizjologię układu pokarmowego.
Wikipedia
(1.1) Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła.
(1.2) Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus.
(1.3) To bydło, nie ludzie… Tłocząc się przy wejściu, o mało nie stratowali się nawzajem…
Wiktionary
IPA: ˈbɨdwɔ, AS: bydu̯o
Wiktionary
rzecz. bydlak mos.
:: zdrobn. bydełko n.
przym. bydlęcy
czas. bydlić
przysł. bydlęco
Wiktionary
(1.1) rogacizna, krowy
(1.2) bydło domowe
(1.3) tłuszcza, tłum, dzicz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Górny Śląsk. zob. bifyj.
Wiktionary
1. samiec bydła domowego; dorosły samiec wielkich przeżuwaczy (np. jaka);
2. potocznie: osoba silnie zbudowana;
3. potocznie: pomyłka, błąd;
4. potocznie: uderzenie głową;
5. dawny statek rzeczny, żaglowo-wiosłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.
(1.2) pot. błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
(1.3) pot. uderzenie głową w brzuch
(1.4) daw. żegl. jednomasztowy, lekki statek wykorzystywany do spławu soli lub zboża
(1.5) gwara. jednobarwne wielkanocne jajo
(1.6) daw. gwara. więz. mały kawałek sztuki mięsa
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. przen. duży, silny mężczyzna
(2.2) pot. grub. pogard. tęgi, ociężały, tępy, nieskory do pracy mężczyzna
(2.3) środ. finans. inwestor giełdowy grający na wzrost kursów akcji lub innych aktywów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Pampelunie odbywają się gonitwy byków.
(1.2) Byki w gazetach są niedopuszczalne.
Wiktionary
IPA: bɨk, AS: byk
Wiktionary
rzecz. bykowiec mrz., byczość ż., bykowe n., byczenie n., pobyczenie n., wybyczenie n.
:: zdrobn. byczek mzw., byczuś mzw.
:: zgrub. byczysko n.
czas. byczyć, byczyć się ndk., pobyczyć się ndk., wybyczyć się dk.
przym. byczy, bykowy, bykowaty, byczkowy
przysł. byczo
Wiktionary
(1.1) buhaj
(1.2) przest. bąk
(1.5) kraszanka
Wiktionary
1. samiec bydła domowego; dorosły samiec wielkich przeżuwaczy (np. jaka);
2. potocznie: osoba silnie zbudowana;
3. potocznie: pomyłka, błąd;
4. potocznie: uderzenie głową;
5. dawny statek rzeczny, żaglowo-wiosłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) płacenie podatku od osób bezdzietnych, nieżonatych i niezamężnych (tzw. bykowego)
Wiktionary
rzecz. bykowe n., Byk mos./mzw.
czas. bykować
Wiktionary
potocznie o mężczyźnie: dobrze zbudowany
SJP.pl
płacić bykowe
SJP.pl
podatek od mężczyzn niemających urzędowo zarejestrowanego małżeństwa; podatek bykowy
SJP.pl
Bykowe – określenie należności lub podatku, mające w różnych okresach historycznych odmienne znaczenie.
W XVI wieku bykowym nazywano opłatę wnoszoną właścicielowi byka za krycie krów. W ten sposób w XVI i XVII wieku określano także karę za spłodzenie nieślubnego dziecka. Na początku XX wieku słowniki odnotowują także bykowe w znaczeniu „datek pasterzowi za odchowanie krowy” oraz „opłata muzykantom na weselu, uiszczana przez tego, kto chce tańczyć z panną młodą”.
Wikipedia
bicz rzemienny; także cios zadany tym biczem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. bicz wykonany z rzemienia
(1.2) przest. cios zadany bykowcem (1.1)
(1.3) przest. wysuszony penis byka służący jako pejcz
(1.4) łow. kwiecień
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dostał przez plecy bykowcem.
(1.2) Za karę otrzymał 20 (= dwadzieścia) bykowców.
Wiktionary
IPA: bɨˈkɔvʲjɛt͡s, AS: bykovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. byk m., byczek m., Byk mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) korbacz
(1.3) byczak
Wiktionary
dawna wieś na Ukrainie
SJP.pl
By
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
podatek bykowy - podatek od mężczyzn niemających urzędowo zarejestrowanego małżeństwa; bykowe
SJP.pl
aby tylko
SJP.pl
spójnik
(1.1) …wyrażający warunek wykonania tego, o czym mówi zdanie podrzędne
(1.2) …wyrażający życzenie wykonania tego, o czym mówi zdanie podrzędne
(1.3) …wyrażający cel, którego minimalnym warunkiem osiągnięcia jest to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym
partykuła
(2.1) …występująca razem z rzeczownikiem, przysłówkiem lub zaimkiem, oznaczająca niską wartość omawianego przedmiotu, osoby czy zjawiska
(2.2) …wyrażająca życzenie mówiącego
Wiktionary
(1.1) Możesz gotować ryż parę minut dłużej, byle nie był rozgotowany.
(1.1) Chciałbym tam pracować, byle tylko było trochę czasu na odpoczynek.
(1.2) Byle doczekać do soboty!
(2.1) Podobał ci się ten film? Moim zdaniem był zupełnie byle jaki.
(2.1) Martwię się o mojego syna; spotyka się z byle kim i łazi po nocy byle gdzie.
Wiktionary
IPA: ˈbɨlɛ, AS: byle
Wiktionary
partyk. byleby
sp. byleby
Wiktionary
(1.1) aby, oby, aby tylko, żeby tylko
(2.1) jakikolwiek, ktokolwiek, gdziekolwiek, cokolwiek, lada
Wiktionary
spójnik łączący zdania lub ich części wyrażające cel lub skutek czynności ze zdania nadrzędnego
SJP.pl
zaimek
(1.1) zob. byle.
partykuła
(2.1) zob. byle.
Wiktionary
partyk. byle
sp. byle
Wiktionary
potocznie: ktoś lub coś o niskiej wartości (np. Jakieś takie byleco z tego ich syna.)
SJP.pl
potocznie:
1. brak jakiejkolwiek wartości; lichość, lipność, niesolidność;
2. robienie czegoś byle jak, niedbale
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak staranności, niechlujność, robienie czegoś jakkolwiek, bez zwracania uwagi na jakość
Wiktionary
(1.1) (…) nonszalancja, bylejakość, taki tumiwisizm jest aprobowany i przez zwierzchnika sił zbrojnych, i prezesa Rady Ministrów.
Wiktionary
IPA: ˌbɨlɛˈjakɔɕt͡ɕ, AS: bylei ̯akość
Wiktionary
przym. byle jaki
przysł. byle jak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mit. córka olbrzyma Aegira i bogini Ran
Wiktionary
IPA: ˈbɨlʲɟja, AS: bylʹǵi ̯a
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lm. mos. przesz. czasownika być
Wiktionary
Byli (ang. "The Exes", 2011-2015) – amerykański serial komediowy stworzony przez Marka Reismana. Wyprodukowany przez Mark Reisman Productions, Acme Productions i TV Land Original Productions.
Światowa premiera serialu miała miejsce 30 listopada 2011 roku na antenie TV Land. W Polsce premiera serialu odbyła się 13 maja 2013 roku na kanale Comedy Central Family.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lm. mos. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. mos. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. mos. przyp. czasownika być
Wiktionary
roślina zielna lub krzew z rodziny złożonych; bielica pospolita; bylnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Artemisia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodzaju astrowatych;
Wiktionary
By
Wikipedia
(1.1) Czy masz uczulenie na bylicę?
Wiktionary
(1.1) belica, bielica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ambrozja bylicolistna - gatunek rośliny z rodziny astrowatych
SJP.pl
1. wieloletnia, trwała roślina zielna;
2. stara rosyjska ludowa pieśń epicka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. wieloletnia roślina zielna o zimujących pąkach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z reguły nasiona drzew, krzewów i niektórych bylin są większe niż nasiona gatunków jednorocznych.
Wiktionary
byliniak rudawy, byliniak glinik - gatunki pluskwiaków z rodziny wysysowatych
SJP.pl
By
Wikipedia
związany z byliną
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Byliński ("Łabędź Odmienny III") – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Łabędź.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. mos. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. mos. przesz. czasownika być
Wiktionary
1. partykuła wzmacniająca przeczenie w wypowiedzi, np.: Nie jest to problem bynajmniej prosty.; wcale, zupełnie, ani trochę;
2. wykrzyknienie będące przeczącą odpowiedzią na pytanie; ależ skąd, w żadnym razie, gdzie tam
SJP.pl
partykuła
(1.1) … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie
wykrzyknik
(2.1) … stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie
Wiktionary
Bynajmniej – czwarty singel polskiej piosenkarki Margaret z jej piątego solowego albumu studyjnego, zatytułowanego "Siniaki i cekiny". Singel został wydany 22 września 2023.
Kompozycja znalazła się na 8. miejscu listy OLiA, najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych. Nagranie otrzymało w Polsce status złotego singla, przekraczając liczbę 25 tysięcy sprzedanych kopii.
Wikipedia
(1.1) Ona chciałaby mnie usidlić, ale ja bynajmniej nie mam zamiaru się żenić.
(2.1) Dostałeś podwyżkę? – Bynajmniej.
Wiktionary
IPA: bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j, AS: bỹnai ̯mʹńėi ̯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Benon
Wiktionary
[czytaj: bajpas] bajpas, by-pass;
1. operacja chirurgiczna polegająca na wszczepieniu rurki z tworzywa sztucznego i skierowaniu przez nią biegu krwi w celu ominięcia niedrożnej tętnicy;
2. element wszczepiony w czasie tej operacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. by-pass
Wiktionary
IPA: ˈbajpas, AS: bai ̯pas
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: bert] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żarówka
Wiktionary
(1.1) Wiela trza chopa, co by wkręcili byrna?
Wiktionary
nazwisko, m.in. George Gordon Byron [czytaj: dżordż gordon bajron], lord, poeta angielski (1788-1824)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: bajroniczny] rzadko: tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajronowski (byronowski), bajroński (byroński), bajronistyczny, bajroniczny
SJP.pl
[czytaj: bajronizm] bajronizm;
1. postawa życiowa wzorująca się na bohaterach Byrona (poety angielskiego) - samotnych buntownikach skłóconych ze światem;
2. prąd literacki powstały pod wpływem twórczości Byrona (poety angielskiego)
SJP.pl
[czytaj: bajronowski] rzadko: tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajronowski, bajroński (byroński), bajronistyczny, bajroniczny (byroniczny)
SJP.pl
[czytaj: bajronowy] przymiotnik dzierżawczy - należący do Byrona lub z nim związany; Bajronowy, Bajronowski, Byronowski
SJP.pl
[czytaj: bajroński] rzadko: tajemniczy, romantyczny, samotniczy; bajronowski (byronowski), bajroński, bajronistyczny, bajroniczny (byroniczny)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od byk
(1.2) etn. noworoczne kurpiowskie pieczywo obrzędowe w formie figurki, przygotowywane z mąki żytniej chlebowej i gorącej wody;
Wiktionary
(1.1) byczek, bysio, byczuś
Wiktionary
potocznie: duży, zwalisty mężczyzna; bysior, osiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od byk
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. umięśniony i silny fizycznie mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Kiedy przyszedł sąsiad, wszystko poszło błyskawicznie. Po chwili na ściółce leżał śliczny, brązowo-biały byczek. Ludzie dostali zakaz wstępu do chlewni. Siedziałem i patrzyłem, jak bysio próbuje stawiać pierwsze kroki, jak sam z siebie zaczyna ssać.
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. bysior mos.
Wiktionary
(1.1) byczek, bysiek, byczuś
(2.1) bysior
Wiktionary
potocznie: duży, zwalisty mężczyzna; bysio, osiłek
SJP.pl
cienka, kosztowna tkanina lniana lub bawełniana, stosowana w starożytności jako materiał na szaty dla wysoko postawionych osób
SJP.pl
1. inteligentny, spostrzegawczy;
2. poruszający się szybko i zwinnie;
3. płynący szybko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. inteligentny, spostrzegawczy;
2. poruszający się szybko i zwinnie;
3. płynący szybko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Bystrek – część wsi Kamień w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Ceków-Kolonia. Wchodzi w skład sołectwa Kamień.
W latach 1975–1998 Bystrek należał administracyjnie do województwa kaliskiego.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób zauważalnie szybki
(1.2) dowodząc sprawnego myślenia
Wiktionary
rzecz. bystrość ż.
przym. bystry
Wiktionary
(1.1) prędko, rączo, szybko, wartko, żwawo
(1.2) badawczo, inteligentnie, przenikliwie, rozumnie, uważnie, wnikliwie, żywo
Wiktionary
szybko i lekko biegający; chyży
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. poruszający się szybko
Wiktionary
Bystronogi (org. "Chołstomier") – opowiadanie Lwa Tołstoja, opublikowane po raz pierwszy w 1885 r.
Pomysł na opowiadanie Tołstoj zaczerpnął od pisarza Michała Stachowicza. Stachowicz sam zamierzał napisać opowiadanie z perspektywy konia wyścigowego, jednak zmarł, nim zdołał pomysł zrealizować. W 1863 r. Tołstoj zrealizował jego zamiar. Tekst wydał dopiero 1885 r. w zbiorze swoich dzieł.
Wikipedia
(1.1) Dosiadł bystronogiego rumaka i pomknął w stronę Rawy.
Wiktionary
(1.1) rączy; poet. chyży
Wiktionary
mający dobry, przenikliwy wzrok
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o przenikliwym spojrzeniu, dobrym wzroku
Wiktionary
(1.1) (…) bystrookie kury i kaczki wyzbierały wszystko aż do ostatniego ździebełka.
Wiktionary
rzecz. oko n.
przym. bystry
Wiktionary
odcinek kanału, sztolni wodnej lub rurociągu o dużym spadku dna; bystrze
SJP.pl
Bystroń – polskie i czeskie (Czeski: Bystroň) nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 588 osoby, według nowszych, internetowych danych noszą je 619 osoby. Nazwisko pochodzi od słowa "bystry" i jest najbardziej rozpowszechnione w północnej środkowej i południowej środkowej Polsce.
Wikipedia
1. prędkość, szybkość;
2. szybkość orientacji, żywość umysłu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prędkość, szybkość
(1.2) szybkość orientacji, inteligencja, żywość umysłu
(1.3) czułość wzroku lub (rzadziej) słuchu
Wiktionary
(1.1) (…) miał wielką bystrość w chwytaniu i demaskowaniu podłości, kryjącej się pod maską filantropii, patryotyzmu, religii (…)
(1.2) Zaufawszy swojej znakomitej bystrości, pogardził radami przyjaciół i omal nie przypłacił tego życiem (…)
Wiktionary
przym. bystry
przysł. bystro
rzecz. bystrzak mos.
Wiktionary
(1.1) prędkość, szybkość
(1.2) inteligencja
Wiktionary
1. inteligentny, spostrzegawczy;
2. poruszający się szybko i zwinnie;
3. płynący szybko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie
(1.2) o rzece, potoku: szybko płynący
(1.3) stpol. ostry
(1.4) stpol. niepohamowany
(1.5) gw-pl|księstwo łowickie. o kolorze: żywy
(1.6) gw-pl|Kresy północne. szybki
(1.7) gw-pl|Kresy północne. żwawy, żywy, ruchliwy
(1.9) gw-pl|Podhale. stromy
(1.10) gw-pl|Podhale. dzielny, odważny
(1.11) gw-pl|Podhale. spory, znaczny, duży
(1.12) gw-pl|Podhale. ładny
(1.13) gw-pl|Wieluń,Radomsko. o mrozie: ostry
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten chłopak jest naprawdę bystry, myślę, że daleko zajdzie.
(1.2) Nurt rzeki jest w tym miejscu bystry.
Wiktionary
IPA: ˈbɨstrɨ, AS: bystry
Wiktionary
rzecz. bystrość ż., bystrze n., bystrzak m.
przysł. bystro
przym. bystrooki
Wiktionary
potocznie: osoba bystra, rozgarnięta, błyskotliwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od bystrzak
Wiktionary
rzecz. bystrzak m.
Wiktionary
potocznie: bystra, zmyślna osoba; spryciarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek bystry, szybko orientujący się w sytuacji
(1.2) środ. młodz. iron. człowiek głupi lub wolno myślący, wolno orientujący się w sytuacji
Wiktionary
rzecz. bystrość ż., bystrzacha m., bystrze n.
:: zdrobn. bystrzaczek m.
przym. bystry
przysł. bystrze
Wiktionary
(1.1) spryciarz
Wiktionary
1. płycizna rzeki o stosunkowo szybkim prądzie; szypot
2. odcinek kanału, sztolni wodnej lub rurociągu o dużym spadku dna; bystrotok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hydrol. odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością;
Wiktionary
By
Wikipedia
IPA: ˈbɨsṭʃɛ, AS: bysṭše
Wiktionary
przym. bystry
rzecz. bystrzak mos.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bystro
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: bystry
SJP.pl
stawać się bystrym
SJP.pl
miejsce bystrego, szybkiego prądu na rzece lub potoku; bystrzyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rumunii, położone w północno-wschodnim Siedmiogrodzie;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce, na Śląsku Cieszyńskim i na Ukrainie;
(1.3) geogr. rzeka na Ukrainie, w Karpatach Wschodnich, prawy dopływ Dniestru;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bystrzyca m., bystrzyczanin m., bystrzyczanka ż.
przym. bystrzycki
Wiktionary
(1.1) Bystrzyca Siedmiogrodzka
Wiktionary
przymiotnik od: Bystrzyca, Bystrzyca Kłodzka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący toponimu Bystrzyca lub Bystrzyca Kłodzka
Wiktionary
rzecz. Bystrzyca ż., bystrzyczanin m., bystrzyczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Bystrzycy Kłodzkiej (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Bystrzycy Kłodzkiej (miasta w Polsce)
SJP.pl
ryba akwariowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce bystrego, szybkiego prądu na rzece lub potoku; bystrzyca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sztućce
Wiktionary
Byszwałd (niem. "Bischwalde") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Lubawa w zachodniej części Garbu Lubawskiego.
Na przełomie XVI i XVII wieku należał do dóbr stołowych biskupów chełmińskich.
W latach 1954-1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Byszwałd, po jej zniesieniu w gromadzie Fijewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
Byszyce – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
Byszyno (niem. "Boissin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 204 mieszkańców.
Osada wchodząca w skład sołectwa: Przegonia.
Wikipedia
1. warunki materialne;
2. wszystko to, co istnieje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) istnienie, całokształt życia
(1.2) warunki materialne
(1.3) to, co istnieje (w jakikolwiek sposób)
Wiktionary
Byt (gr. το ον "to on" lub ουσια "ousia"; ens) – podstawowe pojęcie filozoficzne z dziedziny ontologii i metafizyki, mające na celu określenie stanu istnienia rzeczy jako elementu życia i wszechświata. Byt rozumiany był przez filozofów w historii na wiele różnych sposobów.
Wikipedia
(1.2) Byt określa świadomość.
(1.2) Rodzice zawsze starają się zapewnić jak najlepszy byt swoim dzieciom.
(1.3) A zatem: „Jeżeli istnieje byt przygodny, to istnieje również byt konieczny". Należy dodać, że przez byt przygodny rozumie się zarówno byt, który nie musi istnieć, jak i każdy byt zmienny.
(1.3) Argumenty kosmologiczne wychodzą od pewnego oczywistego i ogólnego, ale aposteriorycznego faktu dotyczącego wszechświata, na przykład tego, że istnieją byty przygodne, albo tego, że rzeczy się poruszają lub zmieniają.
Wiktionary
IPA: bɨt, AS: byt
Wiktionary
rzecz. bywalec mos., bytowość ż., bycie n., bytowanie n., niebyt m., pobyt m., pobytówka ż., bytność ż.
czas. bytować, być, bywać, pobyć, przybyć, odbyć
przym. bytowy, pobytowy
przysł. bytowo
Wiktionary
Bytkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Rokietnica.
Wikipedia
Bytków (niem. "Bittkow") – dzielnica Siemianowic Śląskich, położona około 2 kilometry na południowy zachód od centrum, która graniczy z dzielnicą Michałkowice oraz miastami: Chorzowem i Katowicami.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Bytnica (niem. "Beutnitz") – wieś gminna w powiecie krośnieńskim, w województwie lubuskim. Siedziba gminy Bytnica.
Leży pomiędzy jeziorami Kokno i Bytnickim ok. 12 km od Krosna Odrzańskiego, przy lokalnej drodze Krosno Odrzańskie – Świebodzin, około 2,5 km. od centrum wsi przystanek kolejowy Bytnica na linii Wrocław – Kostrzyn – Szczecin. W latach 1550–1627 miejscowość posiadała prawa miejskie.
Wikipedia
przymiotnik od: Bytnica
SJP.pl
mieszkaniec Bytnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Bytnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
znajdowanie się, czasowe przebywanie gdzieś; pobyt, bycie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. czasowe bycie gdzieś
(1.2) przest. egzystencja
Wiktionary
(1.1) Dziękujemy panu profesorowi, że zaszczycił nas swoją bytnością.
(1.1) Podczas bytności na Madagaskarze nabawił się syfilisu.
Wiktionary
czas. bytować, być ndk.
rzecz. bycie n., byt mrz., bytowość ż.
przysł. bytowo
przym. bytowy
Wiktionary
(1.1) pobyt, przebywanie
(1.2) bycie, istnienie
Wiktionary
1. warunki materialne;
2. wszystko to, co istnieje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;
(1.2) geogr. zob. Bytom Odrzański.
(1.3) geogr. zob. Nowy Bytom.
Wiktionary
By
Wikipedia
(1.1) Jak z Bytomia do Raciborza, tak z Raciborza do Opola okolica jest czysto polską.
Wiktionary
IPA: ˈbɨtɔ̃m, AS: bytõm
Wiktionary
rzecz. Bytomiak mos., bytomianin mos., bytomianka ż.
przym. bytomski, podbytomski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Bytóń
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek historycznej grupy etnicznej zamieszkującej Bytom i okolice;
Wiktionary
(1.1) Po II wojnie światowej obszar zamieszkiwany przez Bytomiaków zasiedlili przybysze z Lwowszczyzny i innych terenów Polski, przybywający na górniczy Górny Śląsk w poszukiwaniu zatrudnienia.
Wiktionary
rzecz. Bytom mrz., bytomianin mos., bytomianka ż.
przym. bytomski, podbytomski
Wiktionary
1. mieszkaniec Bytomia;
2. mieszkaniec Bytomia Odrzańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bytomia lub Bytomia Odrzańskiego
(1.2) osoba pochodząca z Bytomia lub Bytomia Odrzańskiego, urodzona w Bytomiu lub Bytomiu Odrzańskim
Wiktionary
(1.2) Rafał urodził się w Bytomiu Odrzańskim, jest zatem rodowitym bytomianinem.
Wiktionary
IPA: ˌbɨtɔ̃ˈmʲjä̃ɲĩn, AS: bytõmʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Bytom m.
:: fż. bytomianka ż.
przym. bytomski
Wiktionary
1. mieszkanka Bytomia;
2. mieszkanka Bytomia Odrzańskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bytomia lub Bytomia Odrzańskiego
(1.2) kobieta pochodząca z Bytomia lub Bytomia Odrzańskiego, urodzona w Bytomiu lub Bytomiu Odrzańskim
Wiktionary
(1.2) Mira urodziła się w Bytomiu Odrzańskim, jest więc rodowitą bytomianką.
Wiktionary
IPA: ˌbɨtɔ̃ˈmʲjãnka, AS: bytõmʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Bytom m.
:: fm. bytomianin m.
przym. bytomski
Wiktionary
bielinek bytomkowiec - motyl z rodziny bielinkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: Bytom, Bytom Odrzański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bytomia
(1.2) dotyczący Bytomia Odrzańskiego
Wiktionary
(1.1) Poznali się w bytomskim magistracie.
(1.2) Dostarczał świeże ryby do bytomskich restauracji.
Wiktionary
IPA: bɨˈtɔ̃msʲci, AS: bytõmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bytomiak mos., Bytom m., bytomianin m., bytomianka ż.
przym. podbytomski
Wiktionary
przymiotnik od: Bytom, Bytom Odrzański
SJP.pl
Bytomsko – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Żegocina.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. egzystowanie.
Wiktionary
rzecz. byt m., bytowość ż.
czas. bytować ndk.
przym. bytowy
przysł. bytowo
Wiktionary
(1.1) życie, egzystowanie
Wiktionary
1. żyć, być, trwać;
2. przebywać, mieszkać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) książk. żyć w konkretnych warunkach
Wiktionary
(1.1) Przeminął chyba bezpowrotnie statyczny okres dziejów, kiedy na rozległych i wolnych terenach mógł człowiek bytować niezależnie od technik i więzów organizacji.
Wiktionary
rzecz. bycie n., byt mrz., bytność ż., bytowanie n., bytowość ż.
przym. bytowy
przysł. bytowo
Wiktionary
(1.1) egzystować, istnieć, żyć
Wiktionary
mieszkaniec Bytowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Bytowa
Wiktionary
IPA: ˌbɨtɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: bytovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Bytów m.
:: fż. bytowianka ż.
przym. bytowski
Wiktionary
mieszkanka Bytowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Bytowa
Wiktionary
IPA: ˌbɨtɔˈvʲjãnka, AS: bytovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Bytów mrz.
:: fm. bytowianin mos.
przym. bytowski
Wiktionary
minerał z grupy plagioklazów
SJP.pl
Bytownit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów. Należy do grupy minerałów pospolitych. Nazwa pochodzi od miasta Bytown (dawna nazwa Ottawy) w Kanadzie, gdzie w 1835 roku, po raz pierwszy go opisano.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) dotycząc bytowania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pisarz powinien kochać swój zawód obyczajowo, powinien być zainteresowany tem wszystkiem, co bytowo zrośnięte jest z jego sposobem życia.
Wiktionary
rzecz. bycie n., byt mrz., bytność ż., bytowanie n., bytowość ż.
czas. bytować ndk.
przym. bytowy
Wiktionary
w filozofii: fakt istnienia, cecha bycia czymś realnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. zdolność istnienia będąca cechą bytu
Wiktionary
rzecz. bycie n., byt mrz., bytność ż., bytowanie n.
czas. bytować ndk.
przym. bytowy
przysł. bytowo
Wiktionary
(1.1) egzystencjalność
Wiktionary
→ Bytów (miasto w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bytowa, związany z Bytowem
Wiktionary
IPA: bɨˈtɔfsʲci, AS: bytofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Bytów m., bytowianin m., bytowianka ż.
Wiktionary
→ byt
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do bytu lub bytowania, mający związek z bytem lub bytowaniem
Wiktionary
(1.1) Naród jest związkiem psychiki z bytem: bytowe znaczenie jej jest w nim, z niego wyrasta.
Wiktionary
rzecz. bywalec mos., bycie n., byt mrz., bytność ż., bytowanie n., bytowość ż.
czas. bytować ndk.
przysł. bytowo
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Bytoń - galeria zdjęć
Bytoń – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. warunki materialne;
2. wszystko to, co istnieje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie pomorskim;
Wiktionary
Bytów (dodatkowa nazwa w języku Bëtowò; niem. "Bütow") – miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Bytów, położone na Pojezierzu Bytowskim, nad rzekami Borują oraz Bytową i jeziorem Jeleń. Miasto stanowi lokalny węzeł drogowy (DK20, DW209, DW212, DW228).
Wikipedia
IPA: ˈbɨtuf, AS: bytuf
Wiktionary
rzecz. bytowianin m., bytowianka ż.
przym. bytowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Bytom
Wiktionary
1. przebywać, znajdować się w jakimś miejscu;
2. znajdować się często w jakimś miejscu;
3. odwiedzać kogoś regularnie, co jakiś czas
SJP.pl
książkowo:
1. kobieta często bywający w danym miejscu, stały gość jakiegoś lokalu, teatru itp.; stały gość;
2. kobieta, która zwiedziła kawał świata, dużo widziała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: bywalec
Wiktionary
(1.1) Typowa bikejka jest zwykle stałą klientką solariów oraz bywalczynią dyskotek. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌbɨvalˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: byvalčỹńi
Wiktionary
rzecz. bywanie n.
:: fm. bywalec m.
czas. bywać ndk.
Wiktionary
1. osoba często bywająca w danym miejscu, stały gość jakiegoś lokalu, teatru itp.; stały gość;
2. osoba, która zwiedziła kawał świata, dużo widziała; światowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek, który często pojawia się, bywa w danym miejscu, lokalu, instytucji kulturalnej itp.
(1.2) książk. człowiek, który dużo podróżuje po świecie, dużo zwiedził
Wiktionary
(1.1) Śpiewała pełną buzią i głosem, teksty znała, rączkami uprzedzała wszystkie gesty wodzireja – widać, że bywalec.
(1.1) Służbowo czy prywatnie, porucznik był bywalcem warszawskich lokali.
(1.2) Nie wiem, jak się pali sziszę. Spytaj Romka, on jest bywalcem.
Wiktionary
IPA: bɨˈvalɛt͡s, AS: byvalec
Wiktionary
rzecz. bywanie n., bycie n., ubywanie n., ubycie n., zbywanie n., zbycie n., przybywanie n., przybycie n., tubylec m., tambylec m., odbywanie n., odbycie n., byt m., niebyt m., pobyt m., pobytówka ż., ubytek m., nabytek m.
:: fż. bywalczyni ż.
czas. być ndk., bywać ndk., ubywać ndk., ubyć dk., zbywać ndk., zbyć dk., przybywać ndk., przybyć dk., odbywać ndk., odbyć dk.
przym. bywszy, bytowy, tubylczy, bywały, niebywały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bywać.
Wiktionary
czas. bywać
rzecz. bywalec mos., bywalczyni ż.
Wiktionary
1. przebywać, znajdować się w jakimś miejscu;
2. znajdować się często w jakimś miejscu;
3. odwiedzać kogoś regularnie, co jakiś czas
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś
(1.2) książk. znajdować się co jakiś czas w jakiejś sytuacji, w jakimś stanie
(1.3) książk. utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go
(1.4) książk. zdarzać się
czasownik w funkcji niesamodzielnej
(2.1) książk. czasownik posiłkowy do tworzenia częstotliwej strony biernej (w czasie teraźniejszym i przeszłym)
(2.2) książk. łącznik w orzeczeniu imiennym
Wiktionary
(1.1) Maria bywała w kościele średnio raz w miesiącu.
(1.1) Odkąd zmieniłem pracę, często bywam w stolicy.
(1.2) Nieraz bywałem w kłopotach, ale przyjaciele zawsze mi pomogli.
(1.3) Bywamy u siebie kilka razy w roku.
(1.4) W czasie studiów bywało, że chodziłem spać nad ranem.
(1.4) Bywają tacy zapaleńcy, co kąpią się zimą w morzu.
(2.1) Często bywał namawiany do drobnych przekrętów, ale zawsze okazywał się uczciwy.
(2.2) Dzieci bywają nieznośne.
Wiktionary
IPA: ˈbɨvat͡ɕ, AS: byvać
Wiktionary
rzecz. bywalec m., bywalczyni ż., bywanie n., bycie n., byt m.
przym. bywały
Wiktionary
1. taki, który dużo podróżował, przebywał w jakimś miejscu;
2. taki, który zna się na wielu rzeczach; doświadczony, obyty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) doświadczony, obyty
Wiktionary
IPA: bɨˈvawɨ, AS: byvau̯y
Wiktionary
czas. bywać
rzecz. bywalec mos.
Wiktionary
gwarowo: były
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: bɨˈʑufka, AS: byźufka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
dawniej: biznes
SJP.pl
dawniej: biznesmen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. odwiedziny
Wiktionary
1. istnieć, żyć;
2. przebywać, znajdować się gdzieś;
3. trwać przez pewien czas, mieć miejsce, zdarzać się, odbywać się;
4. brać w czymś udział, uczestniczyć;
5. uczęszczać gdzieś, korzystać z czegoś, uczyć się;
6. sięgać, dostawać do jakiejś wysokości;
7. znajdować się w jakimś stanie, doznawać czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) istnieć; trwać
(1.2) znajdować się w jakimś miejscu
(1.3) charakteryzować się jakąś cechą
(1.4) pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
(1.5) uczestniczyć w czymś
(1.6) należeć do jakiejś organizacji
czasownik posiłkowy używany do tworzenia…
(2.1) …form strony biernej
(2.2) będę, będziesz itd. …czasu przyszłego czasowników niedokonanych
(2.3) -m, -ś, -śmy, -ście …form 1. i 2. os. obu liczb czasu przeszłego i trybu przypuszczającego
(2.4) przest. byłem, byłeś itd. …czasu zaprzeszłego
Wiktionary
(1.1) Jutro będzie piątek.
(1.1) Od roku jestem na diecie.
(1.1) Obiad zaraz będzie gotowy.
(1.2) Cześć, kochanie! Już jestem w domu!
(1.2) Gdzie jest klucz od bramy?
(1.2) Byłem kiedyś w Chinach.
(1.3) Karol jest bardzo wysoki.
(1.4) Czy to pan jest sprzedawcą?
(1.5) Byłeś wczoraj na spotkaniu z tym reżyserem?
(1.6) Jerzy nigdy nie był w wojsku.
(2.1) Telewizor jest zepsuty.
(2.2) Jutro będę jechał do Warszawy; mam nadzieję, że dojadę.
(2.4) Jerzy kupił był już samochód, kiedy odkrył, że ma on niesprawny alternator.
Wiktionary
IPA: bɨt͡ɕ, AS: być
Wiktionary
(1.1) rzecz. byt
(1.2) czas. pobyć
Wiktionary
(1.1) istnieć
(1.2) znajdować się
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. m. przesz. czasownika być
Wiktionary
dawna partnerka życiowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, z którą zakończyło się związek na poziomie małżeństwa lub narzeczeństwa
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lp. ż. przesz. czasownika być
forma przymiotnika.
(3.1) M. i W. ż. lp. od były
Wiktionary
(1.1) fm. były
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ż. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. ż. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. ż. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. ż. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. ż. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. m. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. m. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. m. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. m. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. m. przesz. czasownika być
Wiktionary
partykuła
(1.1) stpol. …podkreślająca, że czynność, o której mowa w zdaniu, odbyła się w przeszłości
spójnik
(2.1) stpol. albo
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. n. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. n. przyp. czasownika być
Wiktionary
o kimś, kto był (np. były uczeń) lub o czymś, co było (np. była dyskoteka)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lm. nmos. przesz. czasownika być
Wiktionary
(1.1) Jedynym w tym roku filmem, który poświęcony jest w całości wojnom na terenie byłej Jugosławii, jest chorwacki film „Świadkowie”.
(2.1) Dzwonił do mnie mój były, chce się spotkać.
(2.1) Jego były chłopak uprawiał capoeirę.
Wiktionary
IPA: ˈbɨwɨ, AS: byu̯y
Wiktionary
(2.1) fż. była
Wiktionary
(1.1) eks-
(2.1) eks
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lm. nmos. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. nmos. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. nmos. przyp. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. nmos. przesz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. nmos. przesz. czasownika być
Wiktionary
"był" wzmocnione partykułą "-że", słowo występujące w zdaniach o formie pytającej (np. "Nie byłże on twoim kolegą?")
SJP.pl
tryb przypuszczający czasownika "być" w czasie przeszłym z dołączoną partykułą "-że"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Będzin
Wiktionary
spójnik, forma fleksyjna
(1.1) 2. os. lp. od: by
Wiktionary
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
Wiktionary
IPA: bɨɕ, AS: byś
Wiktionary
Bank Zachodni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z dezaprobatą, lekceważeniem o czymś mało wartościowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sprawa o niewielkim znaczeniu, nic ważnego
(1.2) pot. rzecz o małej wartości
Wiktionary
(1.1) Nie przejmuj się takimi bzdetami!
Wiktionary
IPA: bzdɛt, AS: bzdet
Wiktionary
rzecz. bździna ż.
Wiktionary
(1.1) drobiazg
Wiktionary
potocznie: nieistotny, błahy, nieważny
SJP.pl
potocznie: grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie; dyndolić, dryndolić, brząkać, pitolić, rzępolić
SJP.pl
1. coś, co nie ma sensu;
2. niepoważna sprawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś nieprawdziwego, niedorzecznego
(1.2) niepoważna rzecz lub sprawa
Wiktionary
(1.1) To kompletna bzdura, że w nocy jeżdżę pijany po mieście. Przecież nie mam samochodu.
(1.2) Ania od godziny paple jakieś bzdury przez telefon.
Wiktionary
IPA: ˈbzdura, AS: bzdura
Wiktionary
rzecz. bzdurnik m., bzdurność ż., bzdurstwo n.
:: zdrobn. bzdurka ż.
czas. ubzdurać, bzdurzyć
przym. bzdurny
przysł. bzdurnie
Wiktionary
(1.1) brednia, nonsens, niedorzeczność, absurd, kłamstwo, bzdurstwo, herezja, bujda, blaga, baja, bajka, zmyślenie
(1.2) błahostka, głupstwo, banialuka
Wiktionary
zdrobniale o bzdurze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od bzdura
Wiktionary
Bzdurka ([]) – strumień, dopływ Wieprza o długości 9,27 km i powierzchni zlewni 37,95 km².
Strumień wypływa na terenie wsi Ostrów Krupski i płynie na zachód. W Krupem przepływa pod drogą wojewódzką nr 812. Około 1 km dalej rzeka przy ruinach starego zamku tworzy staw. Następnie przepływa przez Krupiec, w sąsiednim Wincentowie przepływa pod linią kolejową nr 69, a kilkaset metrów dalej zasila dwa niewielkie stawy hodowlane i wpada do Wieprza. Jakość wód Bzdurki odpowiada III klasie czystości.
Wikipedia
(1.1) […] chociaż bazgrolenie tych wszystkich bzdurek jest równie przyjemne co wypełnianie wniosku wizowego na wyjazd do Ameryki, to mam świadomość, że ta praca zadecyduje, jak moja muzyka zabrzmi ze sceny.
Wiktionary
rzecz. bzdura ż., bzdurność ż., bzdurstwo n.
czas. bzdurzyć ndk., ubzdurać dk., ubzdurzyć dk.
przym. bzdurny
przysł. bzdurnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: bzdurnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: bzdurny
SJP.pl
→ bzdurny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest bzdurne; cecha tych, którzy są bzdurni
Wiktionary
przym. bzdurny
przysł. bzdurnie
rzecz. bzdurstwo n., bzdurka ż., bzdura ż.
Wiktionary
niepoważny, bez sensu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. taki, który nie ma sensu
(1.2) pot. taki, który nie jest ważny, którym nie warto się przejmować
Wiktionary
(1.1) Przeczytałem w Polsce wiele, najczęściej kompletnie bzdurnych, wypowiedzi o postmodernizmie.
(1.2) Cieszę się z takiego finału, ale jestem jednocześnie zbulwersowany, że sąd ponad rok musiał się zajmować tak bzdurną sprawą.
Wiktionary
IPA: ˈbzdurnɨ, AS: bzdurny
Wiktionary
rzecz. bzdura ż., bzdurka ż., bzdurność ż., bzdurstwo n.
czas. bzdurzyć ndk., ubzdurać dk., ubzdurzyć dk.
przysł. bzdurnie
Wiktionary
(1.1) absurdalny, bezsensowny, niedorzeczny, nonsensowny
(1.2) błahy, głupi, nieistotny, nieważny; posp. duperelny; książk. bagatelny, płochy
Wiktionary
dawniej: bzdura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pozbawione sensu stwierdzenie lub pomysł
(1.2) nieistotna rzecz lub sprawa
Wiktionary
(1.1) Prasa angielska, oczekując śmierci Hindenburga, wypisywała różne bzdurstwa, że prezydentem Rzeszy zostanie książę Brunszwicki, zięć Wilhelma II i bliski krewny brytyjskiej rodziny panującej.
(1.2) Przekonany o bluźnierstwo przed sądem biskupim zostaje zaraz żywcem spalony. Za liche bzdurstwo w tym rodzaju Cuthbert Simpson niedawno temu został pocięty na ćwierci i w koło wpleciony.
Wiktionary
rzecz. bzdura ż., bzdurka ż., bzdurność ż., bzdurzenie n., ubzduranie n., ubzdurzenie n.
czas. bzdurzyć ndk., ubzdurać dk., ubzdurzyć dk.
przym. bzdurny
przysł. bzdurnie
Wiktionary
(1.1) bzdura, brednia, nonsens, niedorzeczność, absurd, kłamstwo, herezja, bujda, blaga, baja, bajka, zmyślenie
(1.2) bzdura, błahostka, głupstwo, banialuka
Wiktionary
bredzić, bajać, paplać; potocznie:
1. mówić bzdury, głupstwa;
2. opowiadać o rzeczach nieistotnych
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) stpol. dziad
Wiktionary
IPA: bzdɨk, AS: bzdyk
Wiktionary
potocznie: źle grać lub śpiewać; fałszować
SJP.pl
rzadko: krzak bzu
SJP.pl
1. wieś w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim;
2. wieś w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. sołectwo w granicach miasta Jastrzębie-Zdrój;
(1.2) geogr. zob. Bzie Dolne.
(1.3) geogr. zob. Bzie Górne.
(1.4) geogr. zob. Bzie Zameckie.
Wiktionary
Bzie (niem. "Goldmannsdorf") – sołectwo miasta Jastrzębie-Zdrój. Stanowi wschodni obszar miasta, graniczący z gminą Pawłowice. W 2015 r. sołectwo miało 3937 mieszkańców i zajmowało obszar o powierzchni 1728,73 ha, co stanowi 19% powierzchni miasta. Bzie położone jest nad potokiem Bzianką.
Wikipedia
1. potocznie: lekki obłęd, mania; fiś, hyś, hyź, fiks;
2. przestarzale: dziwak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. dziwak
Wiktionary
(1.1) Piotr ma bzika na punkcie znaczków pocztowych. Bez przerwy chodzi do sklepu filatelistycznego i zna chyba na pamięć katalog znaczków pocztowych.
(1.1) Każdy ma jakiegoś bzika, każdy jakieś hobby ma, / a ja w domu mam chomika, kota, rybki oraz psa.
Wiktionary
IPA: bʲʑik, AS: bʹźik
Wiktionary
rzecz. bzikostwo n., bzikowanie n., zbzikowanie n., bzowina ż.
czas. bzikować ndk., zbzikować dk.
przym. bzikowaty, zbzikowany
Wiktionary
(1.1) fioł, pot. fiksum, świr; wulg. pierdolec; gwara. szplin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. popadanie w obłęd, tracenie równowagi psychicznej
(1.2) pot. zachowywanie się w sposób niepoważny
Wiktionary
rzecz. zbzikowanie n., bzik m., bzikostwo n.
czas. bzikować ndk., zbzikować dk.
przym. bzikowaty
Wiktionary
(1.1-2) wariowanie
Wiktionary
dziwaczny, mający bzika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę niezrównoważony
Wiktionary
potocznie: dostawać bzika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. drzewo bzowe, krzak bzowy
Wiktionary
rzecz. bez m., bzowina ż., bzówka ż.
przym. bzowy
Wiktionary
(1.1) bzowina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mitsłow. duch opiekuńczy broniący obejścia przed złymi czarami, mający postać małego człowieczka, żyjącego pod krzakiem bzu.
Wiktionary
Bz
Wikipedia
IPA: ˈbʲʑɔ̃nɛk, AS: bʹźõnek
Wiktionary
bodzieniec bzowiak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
potocznie:
1. bez czarny;
2. sok brzozowy; oskoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drzewo bzowe, krzak bzowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. bez m., bzina ż., bzówka ż., bzik m.
przym. bzowy
Wiktionary
(1.1) bzina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: bez (w znaczeniu: lilak)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: bez
Wiktionary
(1.1) Lubo sposób robienia powideł bzowych wcale nie jest trudnym, wielkiej przecież potrzebuje uwagi, żeby w przechowaniu prędkiemu nie uległy zepsuciu.
Wiktionary
rzecz. bez m., bzowina ż., bzina ż., bzówka ż.
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = ekol. biochemiczne zapotrzebowanie na tlen;
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
Bzura – rzeka na Nizinach Środkowopolskich, lewy dopływ Wisły o długości 166 km. Większa część biegu prowadzi wzdłuż północnego skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. Maksymalna rozpiętość wahań stanów wody w dolnym biegu wynosi 4,5 m. Źródła znajdują się na wysokości 238 m n.p.m. w granicach Łodzi, a ujście do Wisły na wysokości 60 m n.p.m. Jest to typowa rzeka nizinna.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bzybzać.
Wiktionary
czas. bzybzać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. kroić, ciąć
Wiktionary
czas. ubzybzać
rzecz. bzybzanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bzyczeć.
Wiktionary
czas. bzyczeć
wykrz. bzz
Wiktionary
o niektórych owadach (np. musze), urządzeniach, lecących kulach: wydawać bzyk; bzykać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) o lecących owadach: wydawać przeciągły bzyk
Wiktionary
(1.1) Ni stąd, ni zowąd pojawiły się komary i złowróżbnie zaczęły bzyczeć nam nad głowami.
Wiktionary
IPA: ˈbzɨt͡ʃɛt͡ɕ, AS: bzyčeć
Wiktionary
rzecz. bzyczenie n., bzykanie n., bzyknięcie n.
Wiktionary
owad z rzędu muchówek, podobny do pszczoły; bzygi - rodzina tych owadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. podobny z wyglądu do osy owad z rzędu muchówek;
Wiktionary
IPA: bzɨk, AS: bzyk
Wiktionary
rodzina dość dużych, rozpowszechnionych na całym świecie owadów z rzędu muchówek, z wyglądu podobnych do pszczołowatych, odgrywających ważną rolę w zapylaniu kwiatów; bzygi
SJP.pl
Bzygowate, bzygi (Syrphidae) – rodzina owadów z rzędu muchówek z wyglądu podobnych często do os lub pszczół (mimikra). Odgrywają ważną rolę w zapylaniu kwiatów. Dorosłe osobniki występują licznie, zwłaszcza na nasłonecznionych leśnych polanach.
Naukowo opisano około 6000 gatunków. Larwy są drapieżne (zjadają mszyce) lub roślinożerne. Dorosłe żywią się sokami roślin, nektarem i spadzią. Niektóre są szkodnikami.
Wikipedia
o cechach bzygowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
bzygówka wiosenna - gatunek błonkówki z rodziny bzygowatych
SJP.pl
dźwięk wydawany przez lecącego owada, kulę itp.; bzykot, bzyczenie, bzykanie
SJP.pl
potocznie:
1. owad lub przedmiot wydający charakterystyczny dźwięk bzyczenia;
2. mężczyzna mający wiele partnerek seksualnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dźwięk wydawany przez owady, np. pszczoły
(1.2) pot. grub. odbywanie stosunku płciowego
Wiktionary
IPA: bzɨˈkãɲɛ, AS: bzykãńe
Wiktionary
rzecz. bzyk m., bzyknięcie n., bzykanko n.
czas. bzykać, bzykać się, bzyczeć, pobzykiwać, bzyknąć
wykrz. bzz
Wiktionary
(1.1) brzęczenie
Wiktionary
potocznie: seks; ruchanko, dymanko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. stosunek płciowy, współżycie seksualne
Wiktionary
(1.1) Że nie wspomnę już o nieziemskiej pokusie na bzykanko.
Wiktionary
rzecz. bzykanie n., bzyknięcie n.
czas. bzykać ndk.
Wiktionary
(1.1) bzykanie, dymanko, dupczenie, ruchanie, ruchanko, dymanie
Wiktionary
1. o niektórych owadach (np. musze), urządzeniach, lecących kulach: wydawać bzyk; bzyczeć;
2. bzykać się - (pospolite) odbywać stosunek płciowy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. bzyknąć)
(1.1) o owadzie: wydawać charakterystyczny dźwięk
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) wulg. pot. o mężczyźnie: odbywać stosunek seksualny
czasownik zwrotny niedokonany bzykać się (dk. brak)
(3.1) wulg. pot. uprawiać z kimś seks, odbywać stosunek seksualny
Wiktionary
(1.1) Pod wieczór na turystę, który chce się rozkoszować widokiem zachodzącego słońca, napadają miliony bzykających, złośliwych i krwiożerczych owadów.
(1.1) Zapada zamachał ogromnymi rękami, jakby chciał odgonić chmurę bzykających komarów.
Wiktionary
IPA: ˈbzɨkat͡ɕ, AS: bzykać
Wiktionary
rzecz. bzyknięcie n., bzykanie n., bzykanko n.
czas. pobzykać dk., bzyknąć dk.
wykrz. bzz
Wiktionary
(1.1) bzyczeć, brzęczeć
(2.1) posuwać
(3.1) kochać się, kopulować, uprawiać seks, wulg. ruchać, chędożyć, posuwać, pieprzyć, pierdolić
Wiktionary
wydający bzyk; bzyczący
SJP.pl
1. o niektórych owadach (np. musze), urządzeniach, lecących kulach: wydać bzyk;
2. bzyknąć (kogoś) - (pospolite) odbyć stosunek płciowy (z kimś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pojedynczy dźwięk wydany przez owada, np. pszczołę
(1.2) pot. grub. odbycie stosunku płciowego
Wiktionary
IPA: bzɨcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: bzyḱńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. bzykanie n., bzyk m., bzykanko n.
czas. bzyknąć dk., bzykać ndk., bzyczeć ndk.
Wiktionary
(1.1) bzykanko
Wiktionary
1. o niektórych owadach (np. musze), urządzeniach, lecących kulach: wydać bzyk;
2. bzyknąć (kogoś) - (pospolite) odbyć stosunek płciowy (z kimś)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. bzykać)
(1.1) dokonany od|bzykać.
Wiktionary
(1.1) Zbiegli z nasypu, raz po raz targnęło powietrzem, ale w ciemności kule tylko bzyknęły mu gdzieś nad głową.
(1.1) Bzyknij ją to się lepiej poczujesz, obstawiam, że jej pierwszy „kochanek” był cienkim zawodnikiem.
Wiktionary
IPA: ˈbzɨknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: bzyknõńć
Wiktionary
rzecz. bzykanie n., bzyknięcie n.
czas. bzykać
wykrz. bzz
Wiktionary
dźwięk wydawany przez lecącego owada, kulę itp.; bzyk, bzyczenie, bzykanie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. najdłuższa rzeka w Abchazji, uchodzi do Morza Czarnego;
Wiktionary
Bz
Wikipedia
przym. bzypijski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Bzypem, dotyczący Bzypu (rzeką w Gruzji)
Wiktionary
rzecz. Bzyp mrz.
Wiktionary
wyraz naśladujący odgłos bzyczenia; bz, bzzz
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. odgłos wydawany przez niektóre owady
Wiktionary
(1.1) Bzz, bzz, bzz- nad i pod i w. / Lata, lata, lata pszczoła / I zatacza wielkie koła.
Wiktionary
rzecz. bzyk, bzykanie, bzyczenie
czas. bzykać, bzyknąć
Wiktionary
wyraz naśladujący odgłos bzyczenia; bz, bzz
SJP.pl
szewnica bzówka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. jagoda bzu czarnego
(1.2) gwara. polewka z jagód bzu czarnego
Wiktionary
rzecz. bez m., bzowina ż., bzina ż.
przym. bzowy
Wiktionary
[czytaj: beKO] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: beKI] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: beGIN] antylski taniec w takcie 2/4, w tempie umiarkowanym, podobny do rumby; biguine, béguine
SJP.pl
[czytaj: beŻAR] nazwisko
SJP.pl
1. gruba belka
2. zwój czegoś, najczęściej banknotów, materiału lub papieru
3. ilość papieru równa 10 ryzom
SJP.pl
Béla – węgierskie imię utożsamiane z Adalbertem, poza Węgrami pisane czasem jako Bela. Imieniny obchodzi na Węgrzech w dniu 23 kwietnia, poza – 3 maja.
Wikipedia
roślina o jadalnych nasionach; reg. bober
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Vicia faba|ref=tak., roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
(1.2) bot. kulin. nasiona bobu (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej
Wiktionary
(1.1) Bób uprawiany był już w neolicie.
(1.2) Warto zaznaczyć, że bób młody dochodzi szybciej, a stary wymaga dłuższego czasu gotowania.
Wiktionary
IPA: bup, AS: bup
Wiktionary
rzecz. bobik mrz., Bobowa ż., bobowate nmos.
:: zdrobn. bobek mrz.
przym. bobowy, bobkowy
Wiktionary
gryzoń z rodziny bobrowatych, budujący żeremia i charakterystyczne tamy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. ziemnowodny gryzoń z rodziny nazwa systematyczna|Castoridae|ref=tak., o charakterystycznym ogonie;
Wiktionary
Bóbr ("Castor") – rodzaj ssaka z rodziny bobrowatych (Castoridae).
Wikipedia
(1.1) Bobry znowu zbudowały tamę na rzece.
Wiktionary
IPA: bupr̥, AS: bupr̦
Wiktionary
rzecz. bobrowisko n., Bobrowo n., Bobrowice nmos., Bobrowisko n., bobry lm. nmos.
:: zdrobn. bobrek m.
:: fż. bobrzyca ż.
przym. bobrzy, bobrowy
czas. bobrować
Wiktionary
→ Bóbrka (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Bóbrki
Wiktionary
rzecz. Bóbrka ż.
Wiktionary
1. miasto na Ukrainie;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, na Podolu, nad Ługiem, w obwodzie lwowskim, w rejonie przemyślańskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. bóbrecki
Wiktionary
1. w religiach politeistycznych: istota, osoba, zwierzę, roślina lub rzecz będące przedmiotem kultu;
2. człowiek lub przedmiot bezkrytycznie uwielbiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);
(1.2) przen. człowiek bezkrytycznie uwielbiany, wielbiony
Wiktionary
Bó
Wikipedia
(1.1) W mitologii greckiej bogowie mieli po kilka żon.
Wiktionary
IPA: buk, AS: buk
Wiktionary
rzecz. Bóg m., bóstwo n., bóstewko n., bożyszcze n., bożyc m., bożnica ż., boskość ż., pobożność ż., ubóstwienie n., ubóstwianie n., przebóstwienie n.
:: fż. bogini ż., boginka ż.
:: zdrobn. bożek m., bożeczek m., bożątko n.
czas. bożkować, bóstwić, ubóstwić, ubóstwiać
przym. boski, boży, pobożny, zbożny
przysł. bosko
Wiktionary
(1.1) bóstwo; pejor. bałwan, idol
(1.2) bożyszcze, idol
Wiktionary
1. zbrojne stracie przeciwników; walka;
2. jedno podejście zawodnika do sztangi wykonywane w podnoszeniu ciężarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) starcie zbrojne walczących stron
(1.2) zacięty spór, gwałtowne starcie
(1.3) sport. jedno podejście do sztangi wykonywane w podnoszeniu ciężarów (rwaniu albo podrzucie)
forma czasownika.
(2.1) rozk. 2 os. lp. zob. bać się.
Wiktionary
Bój – zorganizowane krótkotrwałe starcie zbrojne, pododdziałów, oddziałów i związków taktycznych walczących stron.
Bój jest podstawową częścią składową walki. Jest to intensywne, skupione w czasie i przestrzeni, starcie w skali taktycznej głównych sił przeciwstawnych stron. W skali operacyjnej bojowi odpowiada termin bitwa, czyli podstawowa część operacji, a w skali strategicznej kampania. Ze względu na cel i charakter działań zbrojnych można wyróżnić boje obronne i zaczepne.
Wikipedia
(1.1) Myśl nowa blaski promiennymi • Dziś wiedzie nas na bój, na trud.
(1.3) Zawodnik nie zaliczył tego boju.
(2.1) Nie bój się, jestem przy tobie.
Wiktionary
IPA: buj, AS: bui ̯
Wiktionary
rzecz. boisko n., bojownica ż., bojowanie n., bójka ż., pobojowisko n., bojownik m., bojowniczka ż., bojówki, bojowość ż., bojowiec m., bojówka ż., bojówkarz m., bojówkarka ż.
przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy
przysł. bojowo
czas. bojować
Wiktionary
(1.1) walka, bitwa
Wiktionary
działający niszcząco na jakieś organizmy
SJP.pl
awantura połączona z biciem się; bijatyka, bitka, burda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) awantura połączona z biciem;
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Zostali oskarżeni o spowodowanie bójki.
Wiktionary
IPA: ˈbujka, AS: bui ̯ka
Wiktionary
rzecz. bój mrz.
Wiktionary
(1.1) bijatyka, awantura, starcie, spięcie, pobicie
Wiktionary
osoba biorąca udział w bójce
SJP.pl
cierpienie fizyczne lub psychiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. med. przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
(1.2) psych. przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne
Wiktionary
Ból (łac. "dolor"; gr. ἄλγος "algos", ὀδύνη "odynē") – nieprzyjemne doświadczenie czuciowe i emocjonalne związane z rzeczywistym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanek albo przypominające doświadczenie związane z takim uszkodzeniem. Definicję tę przyjęło w 2020 roku Międzynarodowe Towarzystwo Badania Bólu (IASP).
Wikipedia
(1.1) Od pięciu lat czuję ból w stawach.
(1.1) Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził, / i przyczynili bólu temu, któregoś ty zranił.
(1.2) Czuję ból w sercu po stracie żony.
Wiktionary
IPA: bul, AS: bul
Wiktionary
rzecz. bolączka ż., boleść ż., bolenie n., bolak mrz.
czas. boleć ndk., pobolewać ndk., poboleć dk.
przym. bólowy, bolesny
przysł. boleśnie
Wiktionary
(1.1-2) cierpienie, udręka, boleść; gw. Górny Śląsk bol
(1.2) opłakiwanie, rozpacz, smutek, zmartwienie, żal, żałoba; gw. Górny Śląsk bol
Wiktionary
związany z bólem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bólem, dotyczący bólu
Wiktionary
rzecz. ból mrz.
przym. przeciwbólowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) spoż. gw-pl|Śląsk Cieszyński. cukierek
Wiktionary
(1.1) Zjodłech wczorej pora bómbónów.
Wiktionary
stary, duży, gęsty las z przewagą drzew iglastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) leśn. wysoki, gęsty las iglasty;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W pustelni na skraju boru mieszkała eremitka.
(1.1) A w tych borach olsztyńskich • dobrze z psami wędrować. • A w tych jarach olsztyńskich • sośnina i dąbrowa.
Wiktionary
IPA: bur, AS: bur
Wiktionary
rzecz. borowy m., borowik m., borowina ż., borówka ż., Borek m., Boreczek m.
:: zdrobn. borek m., boreczek m.
przym. borowy
Wiktionary
(1.1) knieja, puszcza, gęstwina
Wiktionary
dawniej: kredyt; borg
SJP.pl
zdrobnienie od: bóstwo
SJP.pl
1. w religiach politeistycznych przedmiot kultu religijnego;
2. natura boska;
3. przenośnie: przedmiot uwielbienia; bożyszcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. mit. nadludzka istota z wierzeń lub mitów
(1.2) przen. przedmiot uwielbienia
(1.3) właściwość bycia bogiem
Wiktionary
(1.1) Starożytni Grecy czcili wiele bóstw.
(1.2) Halina, szkolne bóstwo, przyszła wymalowana i w butach na obcasach.
(1.3) Rzymianie wierzyli w bóstwo imperatorów i ich żon.
Wiktionary
IPA: ˈbustfɔ, AS: bustfo
Wiktionary
rzecz. Bóg mos., bóg mos., bożek mos./mzw., bogini ż., boginka ż., boskość ż., przebóstwienie n., ubóstwianie n.
czas. przebóstwić dk., ubóstwiać ndk.
przym. boży, boski, pobożny
przysł. bosko, bożo, pobożnie
wykrz. przebóg
Wiktionary
(1.2) bożyszcze, idol
(1.3) boskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. hist. zawadiaka, obibok i drobny złodziejaszek, postać z gdańskiego folkloru miejskiego i literatury;
Wiktionary
Bó
Wikipedia
IPA: ˈbufka, AS: bufka
Wiktionary
(1.1) bowke
Wiktionary
1. uderzać, kłuć czymś ostrym;
2. dokuczać, urażać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. bodnąć)
(1.1) uderzać rogami
(1.2) daw. kłuć
(1.3) przen. kłuć, boleć
czasownik zwrotny niedokonany bóść się (dk. bodnąć się)
(2.1) uderzać rogami siebie wzajemnie
Wiktionary
(1.1) Jest pasterzem, więc nie raz bodło go bydło.
(1.2) Stolica wynurzała się coraz wyraziściej z sinawej oddali (…) nad (…) zbitą i zacieśnioną masą tynów, ścian, okien, dachów, bodły niebo wieże strzeliste.
(1.3) Jaki taki gadał mi: Ej, panie Soplica! / Daremnie konkurujesz; dygnitarskie progi / Za wysokie na Jacka podczaszyca nogi. / Ja śmiałem się, udając, że drwiłem z magnatów / I z córek ich, i nie dbam o arystokratów; / Że jeśli bywam u nich, z przyjaźni to robię, / A za żonę nie pojmę, tylko równą sobie. / Przecie bodły mi duszę do żywca te żarty;
(2.1) Patrzyła jak tłuste tryki bodły się na polanie.
Wiktionary
IPA: buɕt͡ɕ, AS: buść
Wiktionary
rzecz. bodzenie n.
czas. bodnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. bożnica.
Wiktionary
rzecz. bóg mos.
przym. boży, boski, pobożny
Wiktionary
(1.1) bożnica, bóżnica
Wiktionary
świątynia żydowska, miejsce skupiające społeczno-religijną aktywność Żydów, od średniowiecza także siedziba kahału; synagoga; bożnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. bożnica.
Wiktionary
(1.1) Zbudowano tu także małą bóżnicę i ojciec mój zajął stanowisko nadrabina, kaznodziei i spowiednika, jako jedyny uczony w tej miejscowości.
Wiktionary
rzecz. bóg mos.
przym. boży, boski, pobożny
Wiktionary
(1.1) bożnica, bóźnica
Wiktionary
zdrobnienie od: bóżnica (synagoga); bożniczka
SJP.pl
[czytaj: byl] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. pęcherzyk tworzący się z gazu w cieczy lub na jej powierzchni
2. wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry wypełniony płynem wysiękowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś nabrzmiałego, wypełnionego płynem lub gazem
(1.2) med. kliniczne określenie tworu powstałego na skórze zazwyczaj w wyniku skórnej reakcji alergicznej
(1.3) techn. próżnia w odlewie
(1.4) gw-pl|Mazowsze. sopel lodu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pieszcz. o małym dziecku
Wiktionary
(1.1) Ale ci wyrósł bąbel na ramieniu!
Wiktionary
IPA: ˈbɔ̃mbɛl, AS: bõmbel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. bąbelek m.
czas. bąbelkować
przym. bąbelkowy
Wiktionary
(1.1-2) pęcherz
Wiktionary
1. zdrobnienie od: bąbel;
2. pieszczotliwie: małe dziecko, niemowlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bąbel
(1.2) mały bąbel
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pieszcz. o małym dziecku, zwłaszcza jeśli małe a ruchliwe
Wiktionary
IPA: bɔ̃mˈbɛlɛk, AS: bõmbelek
Wiktionary
rzecz. bąbel m., bąbelki nmos., bąbelkowanie n.
czas. bąbelkować ndk.
przym. bąbelkowy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: bąbel;
2. pieszczotliwie: małe dziecko, niemowlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. żart. wino musujące
forma rzeczownika.
(2.1) plural|bąbelek.
Wiktionary
IPA: bɔ̃mˈbɛlʲci, AS: bõmbelʹḱi
Wiktionary
rzecz. bąbel mrz., bąbelek mrz., bąbelkowanie n.
czas. bąbelkować ndk.
przym. bąbelkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bąbelkować.
Wiktionary
IPA: ˌbɔ̃mbɛlkɔˈvãɲɛ, AS: bõmbelkovãńe
Wiktionary
rzecz. bąbel m., bąbelek m., bąbelki nmos.
czas. bąbelkować ndk.
przym. bąbelkowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) pot. wydzielać bąbelki
Wiktionary
IPA: ˌbɔ̃mbɛlˈkɔvat͡ɕ, AS: bõmbelkovać
Wiktionary
rzecz. bąbel m., bąbelek m., bąbelki nmos., bąbelkowanie n.
przym. bąbelkowy
Wiktionary
(1.1) musować
Wiktionary
→ bąbelek, np. folia bąbelkowa, czekolada bąbelkowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z bąbelkami, dotyczący bąbelków, składający się z bąbelków
Wiktionary
IPA: ˌbɔ̃mbɛlˈkɔvɨ, AS: bõmbelkovy
Wiktionary
rzecz. bąbel m., bąbelek m., bąbelki nmos., bąbelkowanie n.
czas. bąbelkować
Wiktionary
parzydełkowiec z rzędu rurkopławów; żeglarz portugalski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. o małym dziecku
Wiktionary
bąblisty;
1. mający kształt bąbla;
2. pokryty bąblami
SJP.pl
bąblasty;
1. mający kształt bąbla;
2. pokryty bąblami
SJP.pl
potocznie: hulać, próżnować
SJP.pl
choroba pasożytnicza ludzi i zwierząt, wywoływana przez larwy tasiemca bąblowcowego; echinokokoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. pasożytnicza choroba wywoływana przez bąblowca, powodująca tworzenie się torbieli w narządach wewnętrznych;
Wiktionary
Bąblowica, echinokokoza ( echinococcosis cystica) – pasożytnicza choroba odzwierzęca wywoływana przez onkosfery różnych gatunków bąblowców ("Echinococcus"), głównie tasiemca bąblowcowego ("E. granulosus") oraz bąblowca wielojamowego ("E. multilocularis"), a w niektórych regionach również: "E. canadensis", "E. equinus", "E. felidis", "E. oligarthrus", "E. ortleppi", "E. shiquicus" oraz "E. vogeli".
Wikipedia
(1.1) W ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowań na bąblowice.
Wiktionary
rzecz. bąblowiec mzw.
Wiktionary
(1.1) echinokokoza, hydatidoza
Wiktionary
gatunek tasiemca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. med. nazwa systematyczna|Echinococcus|Rudolphi|ref=tak., rodzaj robaka płaskiego z gromady tasiemców, którego jaja przekształcają się w pęcherze (bąble) w organizmie człowieka i innych żywicieli pośrednich
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dorosłe bąblowce żyją w jelitach psów, wilków lub lisów.
Wiktionary
rzecz. bąbel mrz., bąblowcowość ż., bąblowica ż.
przym. bąblowcowy
Wiktionary
czekolada, najczęściej w postaci tabliczki, zawierająca w swojej strukturze drobne pęcherzyki powietrza, nadające jej lekki, delikatny smak; czekolada dmuchana, czekolada napowietrzana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szturchaniec
Wiktionary
czas. bąckać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bić, okładać pięściami
Wiktionary
rzecz. bącka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ociężały, niezdarny
Wiktionary
1. mały bąk;
2. najmniejszy ptak z rodziny czaplowatych;
3. mała łódź wiosłowa; bąk; bajbot;
4. mały karaś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ixobrychus|ref=tak., ptak brodzący z rodziny czaplowatych;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) żegl. niewielka łódź wiosłowa;
(2.2) element broni strzeleckiej łączący lufę z łożem
(2.3) metalowy pierścień służący do mocowania wyposażenia pomocniczego do dawnych dział
(2.4) węzełek na cięciwie łuku służący do celowania
(2.5) zabawka wirująca wokół własnej osi
(2.6) pot. pierdnięcie
(2.7) zdrobn. od zob. bąk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bączki najczęściej zakładają gniazda w trzcinach.
(2.1) Obecnie bączki zastąpiono pontonami.
(2.2) Do przedniego bączka często mocowany był koźlik.
(2.3) Przez bączki przesunięty był wycior.
(2.4) Używanie bączka ułatwia celowanie.
(2.5) Pomiędzy siedzącymi na podłodze dziećmi wirował kolorowy bączek.
Wiktionary
IPA: ˈbɔ̃n͇t͡ʃɛk, AS: bõṇček
Wiktionary
rzecz. bąk m.
przym. bąkowaty
Wiktionary
(2.1) bajbot, bąk
(2.5) bąk, cyga, fryga, krąglica, warchołka, warkotka, wartałka
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gderać, bełkotać pod nosem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Nuphar lutea|L.|ref=tak., gatunek wodnej byliny z rodziny grzybieniowatych o dużych, żółtych, wonnych kwiatach;
Wiktionary
(1.1) grążel żółty
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) pot. puszczać bąki
Wiktionary
(1.1) wulg. pierdzieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Bądkowa
SJP.pl
mieszkanka Będkowa
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Bądkowo
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
staropolskie imię żeńskie
SJP.pl
staropolskie imię żeńskie
SJP.pl
1. spójnik o znaczeniu: albo
2. partykuła występująca po zaimkach pytających i przysłówkach, nadająca im znaczenie nieokreśloności
SJP.pl
spójnik
(1.1) łączy zdania współrzędne (lub równorzędne części zdań), wskazując na występującą możliwość wyboru/wystąpienia jednego z wymienionych zdarzeń/przedmiotów
(1.2) występuje w wyliczeniach w postaci bądź…, bądź… (poprzedza każdy element wyliczenia), wskazując na równorzędność elementów i możliwość wyboru/zaistnienia jednego z nich
partykuła
(2.1) łączy się z wyrazami kto, co, jak, gdzie, kiedy, dokąd, skąd, wskazując na nieokreśloność osoby, przedmiotu, sposobu, miejsca
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: być
Wiktionary
(1.1) Każdego dnia Damian pracował na farmie bądź przy wycince pobliskiego lasu.
(1.2) Złodziej wszedł bądź zepsutymi drzwiami, bądź otwartym oknem.
(2.1) Taki szyfr może odgadnąć kto bądź!
(3.1) Bądź tak miły i zrób mi kawę.
Wiktionary
IPA: bɔ̃ɲt͡ɕ, AS: bõńć
Wiktionary
(1.1-2) albo
(2.1) byle, końcówka -kolwiek
Wiktionary
spójnik "bądź" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. rozk. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. rozk. czasownika być
Wiktionary
czasownik "bądź" wzmocniony partykułą "-żeż"
SJP.pl
1. ptak z rodziny czaplowatych, żyjący w szuwarach Eurazji i północnej Afryki;
2. owad z rodziny bąkowatych, którego samice odżywiają się krwią zwierząt; bąk bydlęcy;
3. potocznie: trzmiel lub inny owad wydający w locie odgłos buczenia;
4. żartobliwie: małe dziecko; brzdąc, bobas, berbeć, maluch;
5. potocznie: zabawka dziecięca wprawiana w ruch wirowy, przy którym wydaje dźwięki (buczenie, muzyczka);
6. potocznie: gazy wypuszczone z organizmu; pierd;
7. łodyga cebuli z torebką nasienną;
8. mała łódź wiosłowa; bączek; bajbot;
9. w technice: ciało obracające się szybko w okół osi symetrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. trzmiel lub inny buczący owad
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Tabanus|ref=tak., jedna z muchówek;
(1.3) ornit. nazwa systematyczna|Botaurus|ref=tak., duży ptak wodny wydający buczenie;
(1.4) rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;
(1.5) fiz. bryła sztywna mająca możliwość obrotu;
(1.6) pot. śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
(1.7) pot. szkrab
(1.8) wiośl. mała łódź; bączek
(1.9) daw. wiośl. rodzaj łódki, odmiana pacierzówki
(1.10) daw. ogrod. łodyga cebuli z torebką nasienną, którą pozostawia się w ziemi jako nasiennik
(1.17) pot. grubas
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Stasiek z zachwytem patrzył na wirującego po podłodze bąka.
(1.5) Proszę opisać precesję bąka swobodnego.
(1.6) Fuj, jak śmierdzi! Kto tu puścił bąka?
(1.7) A wiesz, matka, że ja bym tego tam bąka, tę sierotę ze sutereny wziął…
(1.14) Najśmieszniejszym był, gdy puścił się czasem w tłumaczenie profanom tajemnic techniki…, choć bąka sadził po bąku.
(1.15) Sama pani ucięła czasem ogromnego bąka, wszyscy się pośmieli serdecznie…
Wiktionary
IPA: bɔ̃ŋk, AS: bõŋk
Wiktionary
rzecz. bąkanie n., bączek, bąknięcie, bąkojad, bąkowate
czas. bąknąć, bąkać, przebąkiwać
przym. bąkowaty
Wiktionary
(1.1) trzmiel
(1.2) ślepak, giez
(1.4) fryga, bączek; przest. cyga, fruczka, wartałka, warkotka
(1.6) pierdnięcie
(1.7) dziecko, smyk, szkrab
(1.8) bajbot, bączek
(1.9) gig
(1.10) bąkowie
(1.14) plotka, kaczka dziennikarska
(1.15) byk, gafa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mówienie cicho, niewyraźnie, często z jąkaniem się
(1.2) pot. napomykanie o czymś
Wiktionary
rzecz. bąk m., bąknięcie n.
czas. bąkać ndk., bąknąć dk.
przym. bąkowaty
Wiktionary
(1.2) przebąkiwanie, napomykanie
Wiktionary
1. mówić niewyraźnie, cicho; czytać nieudolnie
2. napomykać o czymś, szeptać o czymś; przebąkiwać
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. bąknąć)
(1.1) pot. mówić coś niewyraźnie, cicho lub niepewnie
(1.2) pot. napomykać o czymś, wspominać nieoficjalnie
(1.3) łow. wydawać głos podobny do głosu bąka
Wiktionary
(1.1) Spuściwszy oczy bąkał coś niezrozumiale.
(1.2) Kolega zaczął coś bąkać o pouczeniu, ale dzielny sierżant spiorunował go wzrokiem.
Wiktionary
rzecz. bąkanie n., bąknięcie n., bąk mzw.
czas. bąknąć dk., przebąkiwać ndk.
przym. bąkowaty
Wiktionary
(1.1) mamrotać, mówić niewyraźnie, zacinać się
(1.2) przebąkiwać, napomykać, szeptać, wspominać, wzmiankować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mruknąć, powiedzieć coś cicho i niewyraźnie
SJP.pl
mruknąć, powiedzieć coś cicho i niewyraźnie
SJP.pl
bąkojad czerwonodzioby: ptak z rodziny szpaków zamieszkujący afrykańską sawannę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Buphagus|ref=tak|Brisson. rodzaj afrykańskiego ptaka z rodziny bąkojadów, żerującego na dużych ssakach kopytnych, z których zwykle wyjada pasożyty
Wiktionary
(1.1) Relacja między bąkojadem a dużym ssakiem to symbioza o zmiennym charakterze.
Wiktionary
rzecz. bąk mzw.
Wiktionary
rodzina kosmopolitycznych owadów z rzędu muchówek, średniej wielkości, długości do 3 cm, o szerokich skrzydłach i wielkich, lśniących oczach; należą do niej m.in. bąk bydlęcy, jusznica, ślepak; ślepaki, bąki
SJP.pl
Bąkowate, ślepaki, bąki (Tabanidae) – rodzina owadów z rzędu muchówek. Dotychczas opisano ponad 3 tys. gatunków z czego w Polsce ok. 50. Mianem „bąka” bywa błędnie określany trzmiel.
Przedstawiciele tej rodziny to owady na ogół dość duże, mierzące ok. 3 cm długości o krępej budowie ciała z charakterystyczną wypukłą głową. Oczy są duże, lśniące i kolorowo ubarwione. Skrzydła szerokie i duże.
Wikipedia
o cechach bąkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ent. o cechach owadów z rodziny bąkowatych
Wiktionary
rzecz. bąkowate nmos., bąk mzw., bączek mzw., bąknięcie n., bąkanie n., odbąknięcie n., przebąknięcie n., przebąkiwanie n., wybąkanie n., wybąknięcie n.
czas. bąknąć dk., bąkać ndk., odbąknąć dk., przebąknąć dk., przebąkiwać ndk., wybąkać dk., wybąknąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy, nad Strwiążem;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. bąkowicki
Wiktionary
wieś w województwie mazowieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bot. posp. grusza pospolita, nazwa systematyczna|Pyrus communis|L.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) współcz. grusza polna, grusza pospolita
Wiktionary
1. ptak z rodziny czaplowatych, żyjący w szuwarach Eurazji i północnej Afryki;
2. owad z rodziny bąkowatych, którego samice odżywiają się krwią zwierząt; bąk bydlęcy;
3. potocznie: trzmiel lub inny owad wydający w locie odgłos buczenia;
4. żartobliwie: małe dziecko; brzdąc, bobas, berbeć, maluch;
5. potocznie: zabawka dziecięca wprawiana w ruch wirowy, przy którym wydaje dźwięki (buczenie, muzyczka);
6. potocznie: gazy wypuszczone z organizmu; pierd;
7. łodyga cebuli z torebką nasienną;
8. mała łódź wiosłowa; bączek; bajbot;
9. w technice: ciało obracające się szybko w okół osi symetrii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg. pozn. żart. malec
Wiktionary
1. perkusyjny instrument muzyczny
2. cylindryczna lub wieloboczna podstawa kopuły
3. część składowa różnych maszyn i urządzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;
(1.2) archit. wieloboczna, eliptyczna lub cylindryczna podbudowa pod kopułą;
(1.3) pot. grub. także gw-pl|Warszawa, Łódź. brzuch, zwłaszcza ciężarnej
(1.4) część jakiegoś urządzenia o kształcie walca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dobosz uderzał w bęben z całej siły.
(1.3) Ślubu jeszcze nie było, a ona już z bębnem chodzi.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃mbɛ̃n, AS: bẽmbẽn
Wiktionary
rzecz. bębnienie n., bębniarz m., bębnista m., odbębnianie n., odbębnienie n.
:: zdrobn. bębenek m.
czas. bębnić ndk., odbębniać ndk., odbębnić dk.
przym. bębnowy, bębenkowy
Wiktionary
(1.2) tambur
(1.3) brzuch, bęc
Wiktionary
1. część mechanizmu rewolweru;
2. mały bęben (instrument muzyczny), także zabawka;
3. potocznie błona bębenkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: bęben
(1.2) muz. mały bęben, membranofon służący do grania rytmów
(1.3) anat. zob. błona bębenkowa.
(1.4) zasobnik na naboje w kolcie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) A nasz synuś potrafi grać już na bębenku.
Wiktionary
IPA: bɛ̃mˈbɛ̃nɛk, AS: bẽmbẽnek
Wiktionary
rzecz. bęben m., bębnienie n., odbębnienie n., odbębnianie n., bębniarz m.
czas. bębnić ndk., odbębnić dk., odbębniać ndk.
przym. bębenkowy, bębnowy
Wiktionary
przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębniarz, bębenista, bębnista
SJP.pl
przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębniarz, bębeniarz, bębnista
SJP.pl
krótka broń palna z bębenkiem pełniącym funkcję magazynka; rewolwer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ręczna, krótka broń palna, w której funkcję wielostrzałowego magazynka pełni obrotowy walec
Wiktionary
(1.1) Gdybym był detektywem z prawdziwego zdarzenia, mimo wszystko wyjąłbym teraz bębenkowca z kabury pod pachą.
(1.1) Wiedzieliśmy dobrze, że nie zamknięto nas za „Sztukę obłapiania”, ale za bębenkowiec „nagan” i kilka nabojów do pistoletu TT [...].
(1.1) Ukazuje się Stomil, z rewolwerem, koniecznie dużym bębenkowcem, w dłoni.
Wiktionary
(1.1) rewolwer bębenkowy
Wiktionary
przymiotnik od: bębenek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. związany z bębenkiem (częścią ucha)
(1.2) med. przypominający odgłos bębna, słyszalny nad obszarami ciała bogatymi w powietrze
(1.3) techn. dotyczący bębenka
Wiktionary
rzecz. bęben mrz., bębenek mrz., odbębnianie n.
czas. bębnić
przym. bębnowy
Wiktionary
bęblik strojny, bęblik dwuplamek - gatunki chrząszczy z rodziny bęblikowatych
SJP.pl
o cechach bęblikowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
Bęblikowate (Malachiidae) – rodzina owadów z podrzędu chrząszczy wielożernych. Należą do niej drapieżne gatunki chrząszczy o metalicznym zabarwieniu.
Wikipedia
o cechach bęblikowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
zajęcie bębniarza
SJP.pl
przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębeniarz, bębenista, bębnista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba grająca na bębnach
Wiktionary
rzecz. bęben n., bębnienie n., bębenek mrz., odbębnianie n.
czas. bębnić
przym. bębnowy
Wiktionary
patologiczne zwiększenie objętości powietrza w żołądku i jelitach, któremu towarzyszy uczucie pełności; wzdęcie brzucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nadmierne gromadzenie się gazów w jamie brzusznej
Wiktionary
(1.1) wzdęcie, meteoryzm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|bębnić.
Wiktionary
czas. bębnić
rzecz. bęben m., bębenek mrz., odbębnianie n., bębnowanie n., bębniarz mos.
przym. bębnowy
Wiktionary
przestarzale: osoba grająca na bębnie; bębeniarz, bębniarz, bębenista
SJP.pl
1. grać na bębnie;
2. uderzać w coś wielokrotnie wytwarzając niskie dźwięki;
3. potocznie: rozpowiadać coś, powtarzać wielokrotnie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) grać na bębnie
(1.2) wielokrotnie stukać, uderzać w coś powodując odgłos
(1.3) pot. wydawać głuche dźwięki
(1.4) pot. rozgłaszać coś
Wiktionary
(1.2) Jej kroki na kocich łbach bębnią jak niedawno kopyta końskie.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃mbʲɲit͡ɕ, AS: bẽmbʹńić
Wiktionary
rzecz. bęben m., bębenek m., bębnienie n., bębnista m., bębniarz m., bębeniarz m., bębenica m., bębenista m., odbębnianie n., bębnowanie n.
czas. odbębnić
przym. bębnowy, bębenkowy
Wiktionary
(1.1) bić
(1.2) stukać, walić, łomotać
(1.4) rozgłaszać, rozgadywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. oczyszczanie drobnych odlewów przez ich wzajemne ocieranie się podczas ruchu w wolno obracającym się bębnie
Wiktionary
rzecz. bęben m., bębnienie n.
czas. bębnować ndk., bębnić ndk.
Wiktionary
poddawać obróbce wibrościernej w mieszarce bębnowej
SJP.pl
związany z bębnem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mający postać bębna, wykorzystujący do działania bęben
(1.2) muz. dotyczący bębna lub bębnów, związany z bębnem
Wiktionary
rzecz. bęben m., bębenek m., bębnienie n., bębnista m., bębniarz m., bębeniarz m., bębenica m., bębenista m., odbębnianie n.
czas. odbębnić, bębnić
przym. bębenkowy
Wiktionary
pac; potocznie:
1. wykrzyknik nazywający dźwięk spowodowany uderzeniem kogoś lub czegoś w coś, np.: Bęc! - spadały jabłka z drzewa.;
2. w użyciu czasownikowym: o uderzeniu kogoś lub czegoś w coś, np.: Stracił równowagę i bęc na ziemię.
SJP.pl
wykrzyknik onomatopeiczny
(1.1) …naśladujący odgłos upadku, uderzenia
(1.2) …naśladujący nagłe zdarzenie, nagłą czynność
(1.3) w użyciu czasownikowym: …o uderzeniu kogoś lub czegoś w coś
(1.4) w użyciu czasownikowym: …o nagłym zdarzeniu, nagłej czynności
Wiktionary
rzecz. bęcki
Wiktionary
(1.1) reg. śl. pac
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zakalcowaty
Wiktionary
potocznie:
1. dotkliwe pobicie kogoś; wycisk;
2. dotkliwa lekcja, nauczka
SJP.pl
potocznie: uderzać z niewielką siłą
SJP.pl
potocznie:
1. przewrócić się;
2. uderzyć się o coś
SJP.pl
potocznie: taki, który bęcnął w coś (uderzył się o coś)
SJP.pl
potocznie:
1. przewrócić się;
2. uderzyć się o coś
SJP.pl
obraźliwe określenie kogoś bezmyślnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pogard. osoba bezmyślna (i często leniwa)
(1.2) osoba leniwa
Wiktionary
(1.1) Ten bęcwał nawet nie odrobił zadań.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃nt͡sfaw, AS: bẽncfau̯
Wiktionary
rzecz. bandzwoł m.
Wiktionary
(1.1) bałwan, baran, błazen, cep, ciećwierz, ciołek, cymbał, debil, idiota, kapuściana głowa, matoł, półgłówek, przygłup, tępak, tłuk, jełop, osioł, niedołęga, niemrawiec, safanduła
(1.2) leń, próżniak, wałkoń
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. brzęczeć, buczeć
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃n͇t͡ʃɛt͡ɕ, AS: bẽṇčeć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w województwie dolnośląskim
SJP.pl
Będkowo (niem. "Bentkau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Trzebnica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Obecna nazwa została zatwierdzona 12 listopada 1946.
Wikipedia
przymiotnik od: Będków, Będkowice
SJP.pl
Będkowski ("Sternberg Odmienny") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Sternberg.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Będlewo (dawn. niem. "Bendlowe") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Stęszew. Stacje kolejowe w pobliżu Będlewa: Stęszew, Mosina.
Wieś Bendlewo położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Będomin (kasz. "Bãdomino") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Nowa Karczma. Ma status sołectwa.
Wzmiankowana po raz pierwszy w 1284 roku w nadaniu księcia pomorskiego Mściwoja II na rzecz stryjecznej siostry Gertrudy. Na północ od Będomina znajduje się Jezioro Grabowskie. W będomińskim zabytkowym dworku szlacheckim z XVIII w. znajduje się Muzeum Hymnu Narodowego.
Wikipedia
przymiotnik od: Będomin
SJP.pl
Będzelin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Koluszki.
W miejscowości znajduje się Szkoła Podstawowa im. Jana Brzechwy oraz Ochotnicza Straż Pożarna.
Wieś biskupstwa włocławskiego w powiecie brzezińskim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. przysz. czasownika być
Wiktionary
wieś w województwie pomorskim
SJP.pl
Będziechowo (kaszb. "Bãzechòwò", "Bãzëchòwò" lub też "Bãdzëkòwò", Bandsechow) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Ma status sołectwa.
W czasie funkcjonowania gromad wieś była siedzibą gromady Bezwola. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lm. przysz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lm. przysz. czasownika być
Wiktionary
wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
Będzienica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie ropczycko-sędziszowskim, w gminie Iwierzyce. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Michała Archanioła w Nockowej, należącej do dekanatu Sędziszów Małopolski, diecezji rzeszowskiej.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. przysz. czasownika być
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie śląskim;
(1.2) geogr. jezioro na Pojezierzu Myśliborskim
Wiktionary
Będzin – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu będzińskiego, w Zagłębiu Dąbrowskim, będącym historyczną częścią zachodniej Małopolski, nad rzeką Czarną Przemszą i Brynicą, na Wyżynie Śląskiej, na terenie Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP) i konurbacji katowickiej.
Wikipedia
(1.1) Od urodzenia mieszkam w Będzinie.
(1.2) Ostatnie wakacje spędziłem nad Będzinem.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃ɲd͡ʑĩn, AS: bẽńʒ́ĩn
Wiktionary
rzecz. będzinianin m., będzinianka ż.
przym. będziński
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Byńdzin
Wiktionary
potocznie: będzinianin (mieszkaniec Będzina)
SJP.pl
mieszkaniec Będzina
SJP.pl
mieszkanka Będzina
SJP.pl
wieś w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
Będzino (do 1945 r. Alt Banzin) – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Będzino przy drodze krajowej nr 11 i trasie linii kolejowej Koszalin-Kołobrzeg (przystanek Będzino). Miejscowość jest siedzibą gminy Będzino. Według danych z końca grudnia 2008 r. wieś miała 544 mieszkańców
Wikipedia
przymiotnik od: Będzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Będzinem, dotyczący Będzina; pochodzący z Będzina albo znajdujący się w nim
Wiktionary
Będziński ("Bendziński") – polski herb szlachecki, odmiana herbu Belina, z nobilitacji.
Wikipedia
(1.1) Do dnia dzisiejszego zachował się tylko jeden będziński kirkut.
Wiktionary
rzecz. Będzin mrz.
Wiktionary
Będzymin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Żuromin. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Floriana w Poniatowie.
Prywatna wieś szlachecka "Będziemino" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sierpeckim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
wieś w województwie lubuskim
SJP.pl
Będów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Czerwieńsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lm. przysz. czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przysłówkowy współczesny czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju żeńskiego czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju nijakiego czasownika być
(1.2) imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju niemęskosoobowego czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju męskiego czasownika być
(1.2) imiesłów przymiotnikowy czynny rodzaju męskosoobowego czasownika być
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. przysz. czasownika być
Wiktionary
dawniej: bękartka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. o dziewczynie z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
Wiktionary
(1.1) Główną bohaterką jest La Vecchia - bękarcica, czarownica oskarżana przez wiejską społeczność o najgorsze uczynki - od spędzania płodów i spółkowania z demonami po kradzieże i rytualne morderstwa.
Wiktionary
psuć się, marnieć, degenerować się
SJP.pl
zdrobnienie od: bękart
SJP.pl
1. pogardliwie: dziecko ze związku pozamałżeńskiego; bastard;
2. w DTP, potocznie: błąd łamania tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego ostatniego wiersza akapitu (wiersz zawieszony)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pogard. potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
(1.2) obraź. z niesmakiem o niegrzecznym dziecku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu;
(2.2) środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że pierwszy wiersz akapitu wypada samotnie na końcu kolumny lub łamu
(2.3) daw. gwara. górna część pieca kuchennego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten popularny malarz spłodził wielu bękartów.
(1.2) Te okropne bękarty drą się pod oknami tak, że pracować nie można.
(2.1) Naczelny załamał ręce: dawno nie widział w składzie tylu wdów i bękartów.
Wiktionary
IPA: ˈbɛ̃ŋkart, AS: bẽŋkart
Wiktionary
rzecz. bękarctwo n., bękarstwo n.
:: fż. bękartka ż.
:: zdrobn. bękarciątko n., bękarcie n., bękarcik m.
przym. bękarci
Wiktionary
(1.1) bastard; wylęganiec
(1.2) bachor
(2.1) błąd składu
(2.2) błąd składu, sierota, szewc
Wiktionary
dawniej: bąkać
SJP.pl
bęsica kwietniówka, bęsica osinówka - gatunki ciem z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: błogosławiony
SJP.pl
skrót
(1.1) = błogosławiony
(1.2) = błogosławiona
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Błach – nazwisko polskie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w sposób wyrażający błaganie; błagalnie
SJP.pl
dawniej: kobieta, która o coś błaga, zanosi modły
SJP.pl
dawniej: ten, kto błaga, zanosi modły
SJP.pl
wyrażający błaganie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyrażający pokorną prośbę
(1.2) daw. miłosierny, skłonny do przebaczenia lub ofiarowania czegoś
Wiktionary
(1.1) Pokorny ludek wznosi swe błagalne pienia.
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
(1.2) Nasz dziedzic błagalny, przebaczy jak nic.
Wiktionary
rzecz. błaganie n., błagalnik m.
czas. błagać ndk.
przysł. błagalnie, błagająco
Wiktionary
(1.1) błagający, proszalny, przebłagalny
Wiktionary
usilnie prosić o coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błagać.
(1.2) usilna prośba
Wiktionary
(1.2) Błagania matki skłoniły go do powrotu.
Wiktionary
IPA: bwaˈɡãɲɛ, AS: bu̯agãńe
Wiktionary
czas. błagać ndk.
przym. błagalny
Wiktionary
usilnie prosić o coś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) żarliwie, usilnie prosić
Wiktionary
(1.1) Sandra, udając ciężko przestraszoną, od razu zaczęła przepraszać Stasia błagając, aby wszystko jej wybaczył.
Wiktionary
IPA: ˈbwaɡat͡ɕ, AS: bu̯agać
Wiktionary
rzecz. błaganie n., przebłaganie n., przebłagiwanie n., wybłaganie n., wybłagiwanie n., ubłaganie n., ubłagiwanie n.
przym. błagający, błagany, błagalny
czas. przebłagać dk., przebłagiwać ndk., ubłagać dk., ubłagiwać ndk., wybłagać dk., wybłagiwać ndk.
Wiktionary
(1.1) upraszać, nalegać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;
Wiktionary
Błagojewgrad ( Благоевград – Błagoewgrad, do 1950 Gorna Dżumaja) – miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii, w regionie historyczno-geograficznym Macedonii. Ośrodek administracyjny obwodu Błagojewgrad i gminy Błagojewgrad, nad rzeką Strumą u podnóża gór Riła. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 72 677 mieszkańców.
Wikipedia
przym. błagojewgradzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Błagojewgradem, dotyczący Błagojewgradu
Wiktionary
rzecz. Błagojewgrad mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;
(1.2) geogr. miasto w Rosji, w Baszkirii;
Wiktionary
Błagowieszczeńsk ( Благовещенск) – miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny obwodu amurskiego, nad Amurem. Miasto leży naprzeciwko chińskiego miasta Heihe.
W mieście znajduje się port lotniczy i rzeczny. Ośrodek kulturalny (muzeum) i naukowy (cztery uczelnie).
Wikipedia
przym. błagowieszczeński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Błagowieszczeńskiem, dotyczący Błagowieszczeńska
Wiktionary
rzecz. Błagowieszczeńsk mrz.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób mało ważny, nieistotny, trywialny
Wiktionary
(1.1) Traktuje to błaho.
Wiktionary
rzecz. błahostka ż., błahość ż.
przym. błahy
Wiktionary
(1.1) bagatelnie, nieistotnie, powierzchownie, trywialnie
Wiktionary
1. rzecz o małej wartości, drobnostka, drobiazg;
2. sprawa lub rzecz błaha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzecz błaha, mało istotna
Wiktionary
(1.1) Pokłóciliśmy/łyśmy się o błahostkę.
Wiktionary
przym. błahy
rzecz. błahość ż.
przysł. błaho
Wiktionary
(1.1) pot. pikuś
Wiktionary
małe znaczenie, nieistotność; nieważność, nieważkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest błahe
Wiktionary
rzecz. błahostka ż.
przym. błahy
przysł. błaho
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: błahy
SJP.pl
bez większego znaczenia, niegodny uwagi; nieistotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi
(1.2) śrpol. lichy datadef|1566|1731}}
Wiktionary
(1.1) Urządziliście awanturę z tak błahego powodu?
Wiktionary
IPA: ˈbwaxɨ, AS: bu̯aχy
Wiktionary
rzecz. błahostka ż., błahość ż.
przysł. błaho
Wiktionary
(1.1) bagatelny, banalny, drobny, mało znaczący, nic nieznaczący, nieistotny, niepoważny; pot. bzdurny, głupi; posp. duperelny
Wiktionary
brzegami zszyte kawałki skóry, służące do podszycia ubioru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) materiał kuśnierski ze zszytych brzegami skór futerkowych, służący m.in. do podszycia płaszcza lub uszycia futra
(1.2) przen. płat, płachta czegoś
Wiktionary
(1.1) A kiedy się wystrychnie w usarskim ubierze, / Po kołnierzu go poznasz, bo błam futra bierze.
(1.1) Na wór dla zagrzania ślicznych nóżek Wci serca mego posyłam wilczych ogonów samych błam, w których włożyłoby się sto takich nóżek, jako u Wci serca mego.
(1.2) Rozłożyła wiosna spódnicę zieloną, / Przykryła błota bury błam. / Pachnie ziemia ciałem młodym / Póki wiosna, póki trwa.
Wiktionary
IPA: bwãm, AS: bu̯ãm
Wiktionary
rzecz. błamowanie
czas. błamować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Łomża,Zambrów. skorupka jajka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. guz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Błaszki ( Schwarzau) – miasto w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błaszki. Przez miasto przepływa rzeka Trojanówka. Błaszki uzyskały lokację miejską przed 1722.
Według danych GUS z 31 grudnia 2023 r. miasto liczyło 1987 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Przed II wojną światową prawie połowę mieszkańców Błaszek stanowili Żydzi.
Wiktionary
IPA: ˈbwaʃʲci, AS: bu̯ašʹḱi
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Błaszek (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Błaszek (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Błaszki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawna, kosztowna tkanina jedwabna, zwykle koloru błękitnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. zob. chaber.
(1.2) rodzaj jedwabnej tkaniny
Wiktionary
Bławat – kosztowna, błękitna tkanina jedwabna używana w średniowieczu.
Później nazywano tak każdą tkaninę jedwabną.
Wikipedia
IPA: ˈbwavat, AS: bu̯avat
Wiktionary
rzecz. bławatnik mos./mzw., bławatek mrz./mzw.
przym. bławatny, bławatowy, bławy
Wiktionary
(1.1) bławatek, chaber, modrak
Wiktionary
chaber bławatek - jednoroczna roślina z rodziny złożonych występująca w Europie jako pospolity chwast pól uprawnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Centaurea cyanus|L.|ref=tak., gatunek rośliny zielnej z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. roślina z gatunku bławatków (1.1)
Wiktionary
(1.2) Nazrywałam na łące bławatków.
Wiktionary
rzecz. bławatnik mzw./mos.
przym. bławatkowy
Wiktionary
(1.1) chaber, chaber bławatek
(1.2) chaber, chaber bławatek, gw. Poznań modrak
Wiktionary
1. → bławatek;
2. niebieskofioletowy; chabrowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odnoszący się do bławatka
(1.2) koloru niebieskiego, chabrowy
Wiktionary
rzecz. bławatek m., bławatnik mos./mzw.
przym. bławatny
Wiktionary
przedstawiciel podrodziny małych ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. kupiec handlujący bławatami, właściciel sklepu, w którym sprzedaje się bławaty
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. niewielki ptak o barwnym upierzeniu;
Wiktionary
IPA: bwaˈvatʲɲik, AS: bu̯avatʹńik
Wiktionary
rzecz. bławat m., bławatek m.
przym. bławatny, bławatowy, bławatkowy
Wiktionary
właściciel sklepu bławatnego; kupiec handlujący bławatami
SJP.pl
Bławatniki (Cotinginae) – podrodzina ptaków z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae).
Wikipedia
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Bł
Wikipedia
o cechach bławatnikowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. dawniej: wykonany z kosztownej, jedwabnej tkaniny, przeważnie koloru błękitnego;
2. koloru bławatka; modry, chabrowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z bławatem, dotyczący bławatu
Wiktionary
rzecz. bławat m., bławatek m., bławatnik mos./mzw.
przym. bławatkowy
Wiktionary
bladoniebieski, modrawy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jasnoniebieski, bladoniebieski, modrawy
(1.2) blady, mdły
Wiktionary
(1.1) Płowe włosy Marty zalśniły na słońcu, jej bławe oczy i rozchylone usta stały się dziecięce, naiwne i cudne…
Wiktionary
rzecz. bławat mrz., bławatek mrz.
Wiktionary
1. artysta cyrkowy występujący w roli komicznej;
2. człowiek ośmieszający się;
3. na dworach królewskich i wielkopańskich: osoba mająca zabawiać, rozweselać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) hist. zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;
(1.2) przen. ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje
Wiktionary
Błazen – nazwa rodzaju klauna, zwykle kojarzona ze średniowieczem. W Polsce zwany też "wesołkiem". Charakterystycznym elementem stroju błazna była czapka o trzech rogach zakończonych dzwoneczkami – trzy rogi symbolizowały ośle uszy i ogon, przyczepiane przez błaznów we wcześniejszym okresie. Oprócz tego błaźni charakteryzowali się kolorowym strojem i specjalnym berłem z wyrzeźbioną głową na końcu.
Wikipedia
(1.1) Tylko błaznowi wolno żartować z króla.
(1.2) Jacek to klasowy błazen i kawalarz.
Wiktionary
IPA: ˈbwazɛ̃n, AS: bu̯azẽn
Wiktionary
rzecz. błazenada ż., błazeństwo n., błaznowanie n., błazno m., błazeniec m., błażen m.
:: zdrobn. błazenek m.
:: zgrub. błaźnisko n.
:: fż. błaźnica ż.
czas. zbłaźnić się, błaznować ndk., błaźnieć ndk., błaźnić ndk., zbłaźnić dk.; przest. błazenkować ndk.
przym. błazeński; przest. błaźniwy
przysł. błazeńsko
Wiktionary
(1.1) trefniś, wesołek, krotochwilnik; stpol. gąska; stpol. błazno, błazeniec, błażen; reg. śl. august
(1.2) wesołek, klaun, pajac
Wiktionary
zachowanie niepoważne; błazeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niedorzeczne zachowanie się
Wiktionary
(1.1) Skończ już z tymi błazenadami.
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazen mos., błaznowanie n., błazennica ż.
czas. błaźnić, błaznować ndk.
przym. błazeński
Wiktionary
(1.1) błazeństwo, błaznowanie
Wiktionary
niewielka, egzotyczna ryba morska; amfiprion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. błaźnica
Wiktionary
(1.1) — Na dworze każą mi być błazennicą — odparła Preciosa — a ja nie będę umiała błaznować i wszystko przepadnie.
Wiktionary
rzecz. błazen mos., błazenada ż., błazeństwo n., błaznowanie n., błazno mos., błazeniec mos., błażen mos.
:: zdrobn. błazenek mrz.
:: zgrub. błaźnisko n.
:: fż. błaźnica ż.
czas. zbłaźnić się dk., błaznować ndk., błaźnieć ndk., błaźnić ndk., zbłaźnić dk.; przest. błazenkować ndk.
przym. błazeński; przest. błaźniwy
przysł. błazeńsko
Wiktionary
(1.1) błaźnica
Wiktionary
taki, który przypomina pajaca, błazna lub taki, który zachowuje się jak pajac; pajacowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do błazna, charakterystyczny dla błazna
Wiktionary
IPA: bwaˈzɛ̃j̃sʲci, AS: bu̯azẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazennica ż., błazeństwo n., błazen m., błaznowanie n., błazenada ż.
czas. błaznować ndk.
Wiktionary
(1.1) śmieszny, komiczny, groteskowy
Wiktionary
wygłupianie się, zachowywanie się jak błazen; błazenada; błaznowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niedorzeczne zachowanie się
Wiktionary
(1.1) Te jego błazeństwa już mnie nie bawią.
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazen mos., błaznowanie n., błazennica ż.
czas. błaźnić, błaznować ndk.
przym. błazeński
Wiktionary
(1.1) błazenada, błaznowanie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wygłupianie się, zachowywanie się w sposób niepoważny, błazeński
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazennica ż., błazen m., błazeństwo n., błazenada ż.
czas. błaźnić, błaznować ndk.
przym. błazeński
Wiktionary
(1.1) pajacowanie
Wiktionary
zachowywać się niepoważnie, wygłupiać się; pajacować
SJP.pl
czasownik
(1.1) książk. wygłupiać się
Wiktionary
(1.1) Przestań wreszcie błaznować, to jest już irytujące!
Wiktionary
IPA: bwazˈnɔvat͡ɕ, AS: bu̯aznovać
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazennica ż., błazen m., błazeństwo n., błaznowanie n., błazenada ż.
przym. błazeński
czas. błaźnić
Wiktionary
(1.1) pajacować, świrować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kuglarka lub komediantka pełniąca na dworze rolę błazna
(1.2) pot. pejor. niemądra lub arogancka kobieta, skłonna do figli i zachowująca się w sposób pozbawiony powagi
(1.3) przest. lekcew. małoletnia, dorastająca dziewczyna
Wiktionary
(1.1) Wiesz, iż Harpaste, błaźnica mojej żony, została u mnie jako dziedziczny ciężar: ja sam bowiem, wedle mego smaku, nierad widzę te poczwary.
(1.1) No, dalej, błaźnice, do roboty! Fibi, dmijże tam w trąbę. Vinos, brzęczże tam w ten bębenek.
(1.1) Zobaczymy na scenie błaźnice i błaznów przebranych za siedem grzechów głównych, cztery żywioły, cztery cnoty kardynalne oraz Adama i Ewę.
(1.2) I pomyśleć sobie, że się jest tyle nierozsądnym, aby odstręczać od siebie takich jak ten ludzi, dla takiej jędzy jak królowa i takiej błaźnicy jak lady Hamilton!
(1.2) To własny wymysł tej błaźnicy; wbiła sobie w głowę, że się z nią ożenię.
(1.2) Tymczasem Ostaszewska jest tu przeklętą błaźnicą, wyuzdaną klownessą, która agresywnie obraża nasze uczucia względem macierzyństwa.
(1.3) Ta paskudna Zośka powiedziała, że ja jestem błaźnica i tylko starszym plątać się pod nogamiączę się pod nogami…
(1.3) Szkoda, żem tej błaźnicy nie przyniósł cukierków, ułatwiłoby to konwersację!…
Wiktionary
rzecz. błazen mos., błazenada ż., błazeństwo n., błaznowanie n., błazno mos., błazeniec mos., błażen mos.
:: zdrobn. błazenek mrz.
:: zgrub. błaźnisko n.
:: przest. fż. błazennica ż.
czas. zbłaźnić się dk., błaznować ndk., błaźnieć ndk., błaźnić ndk., zbłaźnić dk.; przest. błazenkować ndk.
przym. błazeński; przest. błaźniwy
przysł. błazeńsko
Wiktionary
(1.1) przest. błazennica, komediantka, kuglarka
(1.2) figlarka; przest. durnica
(1.3) dzieciak, niedorostek, podlotek, smarkula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błaźnić.
Wiktionary
czas. błaźnić
Wiktionary
zgrubienie od: błazen
SJP.pl
1. ośmieszać, kompromitować kogoś;
2. błaźnić się - ośmieszać się, kompromitować się
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. oszukiwać
(1.2) stpol. wygłupiać się
czasownik zwrotny niedokonany błaźnić się
(2.1) ośmieszać się, kompromitować się
Wiktionary
IPA: ˈbwaʑɲit͡ɕ, AS: bu̯aźńić
Wiktionary
rzecz. błaźnica ż., błazennica ż., błaźnienie n., błazen, błazeństwo, błazenada, błaznowanie
czas. błaznować
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
– imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa „blaesus” oznaczającego „seplenić”.
Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Błażej w 2019 r. zajmował 60. miejsce w grupie imion męskich (639 nadań). W całej populacji Polski w 2019 roku Błażej plasował się na 101. miejscu wśród imion męskich (10 439 nadań); w rejestrze PESEL występował także w formie Biagio i Blaise (po 3 nadania) oraz Blazej (2 nadania).
Wikipedia
(1.1) Mój kolega ze szkolnej ławy ma na imię Błażej.
(1.1) Błażej Lipowski, pisarz wojskowy, uchodził za autora pierwszego w języku polskim regulaminu piechoty.
(1.1) W Kościele katolickim na 3 lutego przypada wspomnienie św. Błażeja z Sebasty, patrona mówców, śpiewaków, gręplarzy i kamieniarzy oraz chroniącego od chorób gardła.
(1.1) Błażejowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 3 lutego, a także 29 listopada.
Wiktionary
IPA: ˈbwaʒɛj, AS: bu̯ažei ̯
Wiktionary
rzecz. Błażejowa ż., Błażejówna ż., Błażejostwo lm m., błażejka ż., Błażejki nmos., Błażejowice nmos., Błażejów mrz.
:: zdrobn. Błażejek mos., Błażek mos.
:: fż. Błażeja ż.
przym. Błażejowy, Błażejkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Błażejek, Błażek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Błażej
Wiktionary
– imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "seplenić". Żeński odpowiednik imienia Błażej.
Błażeja imieniny obchodzi 3 lutego i 29 listopada.
Wikipedia
(1.1) Na liście brakowało Błażei i jej brata.
Wiktionary
rzecz. Błażejowa ż., Błażejówna ż., Błażejostwo lm m., błażejka ż., Błażejki nmos., Błażejowice nmos., Błażejów mrz.
:: zdrobn. Błażejek mos., Błażek mos.
:: fm. Błażej mos.
przym. Błażejowy, Błażejkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Błażejewko (niem. "Weißensee") – część wsi Błażejewo w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kórnik, nad Jeziorem Bnińskim, 6 km na południe od Kórnika.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Błażej z małżonką; Błażejowie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Błażeja lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który odnosi się, należy do Błażeja; taki, którego właścicielem, autorem, twórcą jest Błażej
Wiktionary
(1.1) Przed Błażejowym domem rosną rosochate kasztany.
(1.1) Sad sąsiadował z Błażejową zagrodą z jednej strony i z Maciejowym polem z drugiej.
(1.1) Błażejowi synowie wyrośli na dorodnych mężczyzn.
(1.1) Gdy przeszukiwałem wczoraj strych, wpadły mi w ręce Błażejowe limeryki.
Wiktionary
rzecz. Błażej m., Błażeja ż.
Wiktionary
(1.1) Błażeja (D. lp. – po rzecz.)
Wiktionary
zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)
SJP.pl
Błażek – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Błażek, po jej zniesieniu w gromadzie Batorz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 703 mieszkańców i była drugą co do wielkości miejscowością gminy Batorz. Wieś jest sołectwem.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Błażka lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Błażej (imię męskie)
SJP.pl
Błażków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Wola Mysłowska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wieś stanowi sołectwo w gminie Wola Mysłowska. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 57 mieszkańców.
Wikipedia
miasto w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Błażowa – miasto w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błażowa, na Pogórzu Dynowskim, nad rzeką Ryjak (dopływ Strugu). Lokalny ośrodek handlowo-usługowy i drobnego przemysłu.
Błażowa położona jest w ziemi sanockiej. Uzyskała lokację miejską przed 1770.
Wikipedia
IPA: bwaˈʒɔva, AS: bu̯ažova
Wiktionary
mieszkaniec Błażowej (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Błażowej (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Błażowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na zachodniej Ukrainie, w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Błażów – wieś w rejonie samborskim obwodu lwowskiego, założona w 1441 W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Błażów. Miejscowość liczy 862 mieszkańców.
Wikipedia
przym. błażowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła
Wiktionary
(1.1) Błecha bajsła Azora. → Pchła ugryzła Azora.
Wiktionary
(1.1) skoczka, wandzka, wancka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Błeszczyński – polski herb szlachecki znany z jedynego wizerunku pieczętnego, odmiana herbu Suchekomnaty.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. gw-pl|Śląsk Cieszyński. pchła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Błeszyński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Suchekomnaty.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
ekspresywnie: błoto; błotnisko
SJP.pl
Błociszewo – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem.
Wikipedia
zostawiać ślady błota na podłodze
SJP.pl
potocznie: błoto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od błoto
Wiktionary
Błocko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn.
Wikipedia
IPA: ˈbwɔt͡skɔ, AS: bu̯ocko
Wiktionary
rzecz. błotnik m., błoto n.
przym. błotnisty, błotny
Wiktionary
dający przyjemność; miły, rozkoszny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sprawiający zadowolenie lub przyjemność, świadczący o zadowoleniu lub przyjemności
Wiktionary
rzecz. błogość ż.
przysł. błogo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób błogi
Wiktionary
rzecz. błogość ż.
przym. błogi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Cieszyna;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w gminie Radziemice;
(1.3) geogr. przysiółek wsi Ścinawka Górna, w gminie Radków, w województwie dolnośląskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zatwierdzono plan dla terenów Błogocic.
(1.2) W Błogocicach przyszła na świat jej babka.
(1.3) Z domu w Błogocicach został nam tylko ten stary kredens.
Wiktionary
rzecz. błogociczanin mos., błogociczanka ż.
przym. błogocicki, błogocki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Błogocic, związany z Błogocicami
Wiktionary
(1.1) Obecnie błogocki dwór stanowi własność prywatną.
Wiktionary
rzecz. Błogocice nmos.
Wiktionary
książkowo: stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stan błogości, szczęśliwości, zadowolenia
Wiktionary
Bł
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. błogostanik m.
Wiktionary
(1.1) błogość, euforia, rozkosz, szczęśliwość, uniesienie, upojenie, zadowolenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od błogostan
Wiktionary
rzecz. błogostan m.
Wiktionary
gatunek banana uprawiany powszechnie w krajach tropikalnych; banan zwyczajny, banan właściwy, banan zaostrzony, figa rajska, pizang
SJP.pl
błogosławieństwo;
1. obrzęd polegający na przeżegnaniu kogoś krzyżem lub znakiem krzyża;
2. życzenie przychylności losu;
3. pomyślność, przychylność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielanie błogosławieństwa
Wiktionary
rzecz. błogosławiona ż., błogosławiony mos., błogosławieństwo n., pobłogosławienie n.
czas. błogosławić ndk., pobłogosławić dk.
przym. błogosławiony
Wiktionary
1. w chrześcijaństwie: obrzęd powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
2. sprzyjanie, przychylność, pomyślność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
(1.2) podn. życzenie pomyślności, przychylności losu
(1.3) sprzyjanie, przychylność, pomyślność
Wiktionary
Błogosławieństwo w Biblii – termin religijny oznaczający formułę lub gest wyrażenia życzenia udzielenia łaski przez Boga.
Słowo błogosławieństwo pochodzi od łacińskiego "bene-dictio (gr. eu-logein)" – mówić dobrze, życzyć czegoś dobrego. Swymi korzeniami sięga do hebrajskiego źródłosłowu "brk". Ten jeden rdzeń służy do określenia różnych form błogosławieństwa: "beraka" – błogosławieństwo; "barek" – błogosławić; "baruk" – błogosławiony.
Wikipedia
(1.1) Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo / ludy całej ziemi.
Wiktionary
IPA: ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ, AS: bu̯ogosu̯avʹi ̯ė̃ĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. pobłogosławienie n., błogosławiona ż., błogosławiony mos., błogosławienie n.
czas. błogosławić ndk., pobłogosławić dk.
przym. błogosławiony
Wiktionary
(1.1) błogosławienie
Wiktionary
kobieta zmarła, beatyfikowana przez papieża w Kościele katolickim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmarła kobieta lub dziewczyna uznana przez kościół lub społeczność za godną kultu
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: błogosławiony
forma czasownika.
(3.1) fż. ims. przymiotnikowego biernego od: błogosławić
Wiktionary
rzecz. błogosławieństwo n., błogosławienie n., pobłogosławienie n., błogosławieniec m.
:: fm. błogosławiony m.
czas. błogosławić ndk., pobłogosławić dk.
przym. błogosławny, błogosławiony
Wiktionary
w kościele katolickim: człowiek zmarły, będący przedmiotem oficjalnego kultu lokalnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;
przymiotnik
(2.1) pot. przen. szczęśliwy
forma czasownika.
(3.1) ims. przymiotnikowy bierny od: błogosławić
Wiktionary
Błogosławiony – w Kościele katolickim osoba zmarła, która za życia odznaczała się szczególnymi cnotami inspirowanymi doświadczeniem religijnym lub też która z powodu swojej religii poniosła śmierć męczeńską.
Kościół w akcie beatyfikacji zezwala na publiczny kult takiej osoby w skali lokalnej np. diecezji lub ograniczonej do pewnej grupy wiernych, np. zakonu czy zgromadzenia zakonnego.
Wikipedia
(1.1) Błogosławiony Edmund Bojanowski założył żeńskie zgromadzenie zakonne.
(1.1) Leksykon zawiera hagiografie wszystkich świętych i błogosławionych.
(2.1) Kazik siedzi jak błogosławiony między dwiema niewiastami.
Wiktionary
rzecz. błogosławieństwo n., błogosławienie n., pobłogosławienie n., błogosławieniec m.
:: fż. błogosławiona ż.
czas. błogosławić ndk., pobłogosławić dk.
przym. błogosławny
Wiktionary
(1.1) beatyfikowany; skr. bł.
(2.1) szczęśliwy
(3.1) przest. błogosławion
Wiktionary
1. w religii: udzielać błogosławieństwa;
2. wyrażać zadowolenie z czegoś, wdzięczność za coś;
3. życzyć komuś w czymś szczęścia, aprobować coś; pochwalać
SJP.pl
1. w religii: udzielać błogosławieństwa;
2. wyrażać zadowolenie z czegoś, wdzięczność za coś;
3. życzyć komuś w czymś szczęścia, aprobować coś; pochwalać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pobłogosławić)
(1.1) rel. udzielać błogosławieństwa
(1.2) książk. dziękować, wyrażać wdzięczność
(1.3) książk. dawać błogosławieństwo czemuś, akceptować coś
(1.4) przen. życzyć komuś szczęścia, pomyślności
(1.5) rel. sprzyjać komuś
Wiktionary
(1.1) Na koniec mszy ksiądz błogosławi wiernych.
(1.5) Niech Bóg mu błogosławi w jego poczynaniach!
Wiktionary
rzecz. błogosławieństwo n., błogosławiony mos., błogosławiona ż., błogosławienie n., pobłogosławienie n.
czas. pobłogosławić dk.
przym. błogosławiony
Wiktionary
(1.2) dziękować, wychwalać
(1.3) akceptować
Wiktionary
stan spokoju i zadowolenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyjemny stan zadowolenia, spokoju
Wiktionary
przym. błogi
przysł. błogo
Wiktionary
(1.1) błogostan
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych, np. okrywająca narządy;
2. cienka, elastyczna taśma z materiału sztucznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienka, elastyczna powłoka lub taśma
(1.2) biol. cienka, zwykle elastyczna tkanka, spełniająca różne funkcje w organizmach żywych
(1.3) hist. daw. półprzejrzysty materiał pochodzenia zwierzęcego do wypełniania ram okiennych do XVII wieku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Odkryłem na strychu pudełko starych błon negatywów fotograficznych mojego dziadka.
(1.2) Wydrze w pływaniu pomaga błona między palcami.
(1.3) Błona w oknie błękitniała, para nad garnkiem buchała, rdzawa od ognia, sina od świtu.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔ̃na, AS: bu̯õna
Wiktionary
rzecz. nabłonek m., błonkówka ż.
:: zdrobn. błonka ż., błoneczka ż.
przym. błoniasty
Wiktionary
bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych; ismena
SJP.pl
Bł
Wikipedia
bardzo cienka błonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: błona
Wiktionary
(1.1) Te części każda z nich iest osobną błoneczką otulona: a każda błoneczka iest niby nitką do wierzchołka żołtka przymocowana. sic.
Wiktionary
IPA: bwɔ̃ˈnɛt͡ʃka, AS: bu̯õnečka
Wiktionary
rzecz. błona ż., błonka ż., nabłonek m., błonkówka ż.
przym. błoniasty
Wiktionary
duża przestrzeń pokryta trawą, duże pastwisko, łąka
SJP.pl
Zobacz też: Błonia w innych znaczeniach tej nazwy.
Błonia (niem. "Bürgerwiesen") – osiedle w Gdańsku, w dzielnicy Rudniki.
Wikipedia
mieszkaniec Błonia
SJP.pl
mieszkanka Błonia
SJP.pl
błoniasty i szklisty
SJP.pl
mający cechy błony; zrobiony z błony
SJP.pl
1. ostra choroba zakaźna wywołana zarazkiem maczugowca; dyfteria; dyfteryt;
2. glon morski z gromady zielenic, o plesze dochodzącej niejednokrotnie do 1 m długości, przytwierdzony do podłoża; ulwa, watka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostra choroba zakaźna, której objawami są zapalenie błon śluzowych gardła i szarawe, włókniste naloty;
(1.2) bot. glon morski, o dużych, płaskich liściowatych plechach
Wiktionary
Błonica – choroba zakaźna, najczęściej występująca u dzieci, wywoływana przez maczugowiec błonicy. Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest wytwarzany przez niektóre szczepy tych bakterii jad: toksyna błonicza.
W Polsce wprowadzono obowiązkowe szczepienia ochronne (w postaci szczepionki Di-Per-Te, DPT/DTP).
Wikipedia
IPA: bwɔ̃ˈɲit͡sa, AS: bu̯õńica
Wiktionary
przym. błoniczny
Wiktionary
(1.1) dyfteryt
(1.2) ulwa
Wiktionary
związany z błonicą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący błonicy
Wiktionary
duża przestrzeń pokryta trawą, duże pastwisko, łąka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) duża trawiasta przestrzeń
(1.2) gwara. wspólne pastwisko
Wiktionary
Błonie ( בלוינא "Bloyna", בלוניה "Blonye") – miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie warszawskim zachodnim (dawniej powiat błoński), siedziba gminy miejsko-wiejskiej Błonie. Miasto położone jest na Równinie Łowicko-Błońskiej nad rzeką Rokitnicą.
Wikipedia
IPA: ˈbwɔ̃ɲɛ, AS: bu̯õńe
Wiktionary
rzecz. błoń ż., Błonie n.
Wiktionary
(1.1) przest. błoń
Wiktionary
delikatna przezroczysta skórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: błona
(1.2) cienka, delikatna warstwa lub powłoka
(1.3) biol. cienka część tkanki lub struktury biologicznej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Na mleku utworzyła się błonka.
(1.3) Zobacz, jaką ciekawą błonkę między palcami ma ten gad!
Wiktionary
rząd owadów, mających dwie pary błoniastych skrzydeł, występują w około dwustu osiemdziesięciu tysiącach gatunków; błonkówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga
(1.1) ent. rząd owadów obejmujący ponad 110 tysięcy gatunków występujących na całym świecie, oprócz rejonów polarnych;
Wiktionary
Błonkoskrzydłe, błonkówki (Hymenoptera) – rząd owadów obejmujący ponad 153 tys. opisanych gatunków występujących na całym świecie, z wyjątkiem rejonów polarnych. Najwięcej gatunków spotyka się w krajach tropikalnych. Do błonkówek należą m.in. pszczoły, osy, mrówki, pilarzowate, gąsieniczniki, bleskotki i trzpiennikowate.
Wikipedia
IPA: ˌbwɔ̃ŋkɔˈskʃɨdwɛ, AS: bu̯õŋkoskšydu̯e
Wiktionary
(1.1) błonkówki
Wiktionary
przedstawiciel jednego z rzędów owadów
SJP.pl
mający zdolność tworzenia błonki
SJP.pl
przypominający wyglądem błonkę
SJP.pl
przymiotnik od: błonka
SJP.pl
owad liczący na świecie około 280 tysięcy gatunków
SJP.pl
rząd owadów, mających dwie pary błoniastych skrzydeł, występują w około dwustu osiemdziesięciu tysiącach gatunków; błonkoskrzydłe
SJP.pl
chem. związek organiczny należący do wielocukrów, główny składnik błon komórkowych roślin; celuloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. biochem. odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;
(1.2) chem. związek organiczny z grupy polisacharydów
Wiktionary
Błonnik (błonnik pokarmowy, włókno pokarmowe) – różnorodne substancje, zazwyczaj pochodzenia roślinnego nieulegające trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka oraz zwierząt monogastrycznych. Jest to mieszanina substancji o charakterze polisacharydowym (celuloza, hemicelulozy, pektyny, gumy, śluzy) i niepolisacharydowym (ligniny, kutyny). Spożycie błonnika ma znaczenie dla funkcjonowania przewodu pokarmowego.
Wikipedia
(1.1) Osoby stosujące dietę wegetariańską spożywają więcej węglowodanów złożonych, a co za tym idzie więcej błonnika pokarmowego niż osoby odżywiające się w sposób tradycyjny. Spożywanie zalecanej ilości błonnika zmniejsza ryzyko powstania przewlekłych zaparć, uchyłkowatości jelit, raka jelita grubego i hemoroidów.
(1.1) Mąka razowa zawiera więcej błonnika niż biała.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔ̃ɲːik, AS: bu̯õ•ńik
Wiktionary
(1.1) włókno pokarmowe
(1.2) celuloza
Wiktionary
związany z błonnikiem
SJP.pl
mający zdolność tworzenia błony
SJP.pl
przymiotnik od: błona
SJP.pl
chleb pszenny z dodatkami
SJP.pl
1. rozmokła ziemia tworząca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grząski, zarośnięty trawą obszar; bagno, moczar, mokradło, trzęsawisko;
3. negatywnie oceniany stan rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) obszar bagienny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Te błota są pod ochroną, gdyż mieszka tu wiele zagrożonych gatunków zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔta, AS: bu̯ota
Wiktionary
czas. błocić ndk., ubłocić dk.
rzecz. błotnik m., błoto n.
przym. błotny, błotnisty
Wiktionary
(1.1) bagno
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. płotka
Wiktionary
Błotka – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
zdrobniale o błocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od błoto
Wiktionary
Błotko – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Nowe Łozice.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 171.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie koszalińskim.
Wikipedia
(1.1) Stajał marcowy śnieg na klombach. / Po błotku drepcesz krok za krokiem.
Wiktionary
rzecz. błoto n., błotniak mzw., błotnik mzw./mrz., błocenie n., ubłocenie n.
czas. błocić ndk., ubłocić dk., ubłocić się dk.
przym. błocisty, błotnisty, błotny
przysł. błotniście
Wiktionary
(1.1) daw. błocko
Wiktionary
drzewo z rodziny dereniowatych rosnące na bagnach Ameryki Północnej; nyssa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel błotniaków, rodzaju ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Circus|ref=tak.;
Wiktionary
Błotniak – jednoosobowy pojazd podwodny, z mokrą kabiną, przeznaczony do zadań dywersyjnych. Przedprototypy i eksploatowane egzemplarze stacjonowały w torpedowni na Oksywiu, tzw. Formozie. Pozostałe jednostki przechowywano w magazynie. Nazwa pochodzi od kryptonimu projektu: „błotniak” – nazwa ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych. Wszystkie jednostki podwodne Marynarki Wojennej nazywane są nazwami ptaków drapieżnych, np. sęp, orzeł itp.
Wikipedia
(1.1) Błotniak jest ptakiem drapieżnym.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔtʲɲak, AS: bu̯otʹńak
Wiktionary
rzecz. błoto n., błotko n.
Wiktionary
1. gatunek słodkowodnego ślimaka;
2. rodzaj barki; szalanda;
3. prasa do filtrowania soków cukrowych pod ciśnieniem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych; błotniarkowate
SJP.pl
rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych; błotniarki
SJP.pl
Błotniarkowate (Lymnaeidae) – rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych (Pulmonata) z rzędu nasadoocznych (Basommatophora), obejmująca gatunki średnie i duże, charakteryzujące się dużą różnorodnością w budowie i ubarwieniu muszli – od stożkowatej, wieżyczkowatej, jajowatej do kulistej. Wykazują przy tym znaczną jednorodność w budowie anatomicznej.
Wikipedia
przymiotnik od: błotniarka
SJP.pl
1. nazw wielu wsi w Polsce;
2. rzeka, dopływ Morza Bałtyckiego;
3. struga, dopływ Grabowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ornit. uszatka błotna
(1.2) stpol. geol. ruda błotna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: bwɔtʲˈɲit͡sa, AS: bu̯otʹńica
Wiktionary
rzecz. błoto n., błotko n.
przym. błotny, błotnisty
Wiktionary
rodzina malutkich owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, zasiedlających środowiska wodne
SJP.pl
Błotnicowate (Hebridae) – rodzina pluskwiaków różnoskrzydłych z infrarzędu półwodnych. Jedyna rodzina monotypowej nadrodziny Hebroidea.
Wikipedia
o cechach błotnicowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
osłona przed błotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Muszę kupić błotnik, chyba poszukam najpierw na szrocie.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔtʲɲik, AS: bu̯otʹńik
Wiktionary
rzecz. błoto n., błotko n., błocisko n., błocko n., błota nmos., błocenie n., ubłocenie n., zabłocenie n., Zabłocie n.
czas. błocić ndk., ubłocić dk., zabłocić dk.
przym. błotny, błotnisty, błotnikowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szusblech
Wiktionary
→ błotnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z błotnikem, dotyczący błotnika
Wiktionary
rzecz. błotnik mrz.
Wiktionary
ekspresywnie: błoto; błocisko
SJP.pl
pełen błota, rozmokły i grząski po deszczu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pokryty błotem, pełen błota
Wiktionary
(1.1) Kiedy szliśmy szeroką i błotnistą aleją kasztanową w stronę lasu, na przyległym polu pojawiła się sarna.
Wiktionary
IPA: bwɔtʲˈɲistɨ, AS: bu̯otʹńisty
Wiktionary
rzecz. błotko n., błoto n., błocko n., błota n., błotnica ż., błotnik m., błotnistość ż.
czas. ubłocić
przym. błotny
Wiktionary
błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych
SJP.pl
błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych
SJP.pl
1. rodzina muchówek;
2. rodzina mchów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach błotniszkowatych (rodzina mchów i muchówek)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: błoto
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. pełen błota, pokryty błotem, utworzony z błota
(1.2) biol. żyjący lub rosnący na terenach bagnistych, pełnych
Wiktionary
(1.2) Z błyskawiczną szybkością i niesłychaną zręcznością przeskakiwały z łodygi na łodygę malutkie dydelfy, a w dole śród zwojów korzeni krzątały się drobne gatunki błotnych myszek.
Wiktionary
rzecz. błotko n., błoto n., błotnik mrz., błota lm nm., błotnica ż., błocko n.
czas. błocić ndk.
przym. błotnisty
Wiktionary
(1.1) bagnisty
Wiktionary
1. rozmokła ziemia tworząca gęstą, lepką masę; bagno;
2. grząski, zarośnięty trawą obszar; bagno, moczar, mokradło, trzęsawisko;
3. negatywnie oceniany stan rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mieszanina ziemi i wody;
(1.2) bagno, obszar bagnisty
(1.3) przen. sytuacja lub środowisko dwuznaczne moralnie
(1.4) chem. osady strącone w procesie produkcji cukru w błotniarkach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ktoś naniósł błota do mieszkania i nie posprzątał.
Wiktionary
IPA: ˈbwɔtɔ, AS: bu̯oto
Wiktionary
rzecz. błotnik m., błota nmos., błotnica ż., błotniarka ż., błocenie n., ubłocenie n., błotniak m., Błotnica ż., błotniarkowate nmos., Błota nmos.
:: zdrobn. błotko n.
:: zgrub. błocko n.
czas. błocić ndk., ubłocić dk.
przym. błotny, błotnisty
Wiktionary
(1.1) reg. śl. ciapryka, maras; daw. kał
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny bekasowatych
SJP.pl
Błotowiec ("Tringa semipalmata") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), zamieszkujący Amerykę Północną, a zimą także Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Strwiąża
Wiktionary
Błozewka ( Болозівка "Bołoziwka", hist. Błożewka, a także Błażewka) – rzeka na Ukrainie, płynąca przez rejon starosamborski i samborski obwodu lwowskiego. Lewy dopływ Strwiąża w dorzeczu Dniestru.
Wikipedia
(1.1) hist. Błażewka
Wiktionary
przestarzałe: błonie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest., książk. lub dial. błonie; otwarty, rozległy, płaski obszar porośnięty trawą
Wiktionary
Błoń (błr. i ros. Блонь) – agromiasteczko na Białorusi, w rejonie puchowickim obwodu mińskiego, około 58 km na południowy wschód od Mińska, nad rzeką Citewką (dopływem Świsłoczy).
Wikipedia
(1.1) Gromem tętnią po błoni rumaków kopyta, // Jękiem piekieł ich trąba wojownicza zgrzyta…
(1.1) …podsłoneczna błoń błękitna jest ich niepodzielną własnością, gdzie prócz nich nikt nie ma prawa pokazać się.
(1.1) Królu, to czysty lud, nie podnoś broni! // Nigdy nie zlała krew tej świętej błoni.
Wiktionary
rzecz. błonie n.
Wiktionary
(1.1) błonie, łąka, pastwisko, równina, murawa
Wiktionary
przymiotnik od: Błonie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: błogosławionej pamięci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie halickim, położona nad rzeką Łomnicą;
Wiktionary
Błudniki (ukr. Блюдники) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie halickim), do 1945 w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie stanisławowskim, siedziba gminy Błudniki.
Wikipedia
przym. błudnicki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nagłe, krótkie, silne światło, błyśnięcie; odblask światła;
2. przenośnie: nagły przejaw czegoś, przebłysk;
3. przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błystka; błyszczka; błyszcz; błyszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nagłe, krótkie światło
(1.2) książk. przen. nagły przejaw czegoś
(1.3) rodzaj sztucznej przynęty na ryby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Światło bijące z księgarni MPiK oblewało jego suche, męskie rysy i zapalało złote błyski w przepastnych oczach.
Wiktionary
IPA: bwɨsk, AS: bu̯ysk
Wiktionary
rzecz. błyskawica ż., błyskotka ż., błystka ż., przebłysk m., rozbłysk m., błyszczyk mrz., błyskanie n.
przym. błyskowy, błyskawiczny, błyskotliwy
czas. błyskać, błysnąć, błyszczeć
przysł. błyskawicznie, błyszcząco
Wiktionary
(1.1) błyśnięcie, flesz
(1.2) przebłysk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błyskać.
Wiktionary
rzecz. błysk m., błyskawica ż.
czas. błyskać ndk.
przym. błyskawiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi
Wiktionary
(1.1) Po błyskawicy zawsze następuje grzmot.
Wiktionary
IPA: ˌbwɨskaˈvʲit͡sa, AS: bu̯yskavʹica
Wiktionary
rzecz. błysk m., błyskotka ż., błyskanie n., błyszczenie n., pobłyskiwanie n., błyskotliwość ż.
czas. błysnąć, błyskać ndk., błyszczeć ndk., pobłyskiwać ndk.
przym. błyskawiczny, błyskowy, błyskawicowy
przysł. błyskawicznie
Wiktionary
przymiotnik od: błyskawica
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bardzo szybko, prędko
Wiktionary
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
Wiktionary
IPA: ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃʲɲɛ, AS: bu̯yskavʹičʹńe
Wiktionary
rzecz. błyskawica ż., błysk m.
przym. błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) ekspresowo, lotem błyskawicy, migiem, galopem
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: błyskawicznie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) niezwykle szybki
Wiktionary
(1.1) Ogień rozprzestrzenił się w błyskawicznym tempie.
Wiktionary
IPA: ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃnɨ, AS: bu̯yskavʹičny
Wiktionary
rzecz. błyskawica ż., błysk m., błyskanie n., błyśnięcie n., błyskotka ż., błyszczyk m.
czas. błysnąć dk., błyskać ndk.
przysł. błyskawicznie
Wiktionary
1. świecić czymś krótko, z przerwami;
2. jaśnieć, lśnić, wydając błysk;
3. olśniewać, wyróżniać się czymś; błyszczeć, brylować;
4. o zjawiskach psychicznych: uzewnętrzniać się, zjawiać się nagle;
5. błyskać się - o błyskawicach: chwilowo rozświetlać niebo
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. błysnąć)
(1.1) świecić z częstymi, krótkimi przerwami
(1.2) wydawać odblask przez krótki czas
(1.3) przen. wykazywać się czymś szczególnym w danym momencie
(1.4) pot. pojawiać się nagle i na chwilę
czasownik zwrotny niedokonany błyskać się (dk. błysnąć się)
(2.1) meteorol. ukazywać się jako błyskawica na niebie
Wiktionary
(1.1) Urządzenie wydawało wysoki pisk i błyskało niebieskimi światełkami.
Wiktionary
rzecz. błyskanie n., błysk mrz., błyskawica ż.
przym. błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) migać, migotać, mrugać
(1.2) lśnić, mrugać
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych; włóknouszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. światłość, jasność, blask
(1.2) zgrub. błyskotka
Wiktionary
rzecz. błyskotka
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny gołębi
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny gołębi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drobiazg, który się błyszczy
Wiktionary
rzecz. błyskotliwość ż., błyskotanie n., błysk mrz., błyskawica ż., błyskota ż., błyszczyk mrz.
czas. błyszczeć
przym. błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) mruganka, świecidełko
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: błyskotliwie
SJP.pl
1. pojętność, lotność, rezolutność;
2. iskrzenie; blask, migotliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest błyskotliwe; cecha tych, którzy są błyskotliwi
Wiktionary
rzecz. błyskawica ż., błyskotka ż.
przym. błyskotliwy
przysł. błyskotliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: błyskotliwy
SJP.pl
1. inteligentnie dowcipny
2. dawniej: połyskujący, świecący, mieniący się
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem
(1.2) daw. taki, który się mieni
Wiktionary
rzecz. błyskotliwość ż., błysk mrz.
przysł. błyskotliwie
Wiktionary
(1.1) dowcipny, efektowny, inteligentny, olśniewający
(1.2) mieniący się, połyskujący, świecący
Wiktionary
związany z błyskiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący błysku, generujący błyski
Wiktionary
rzecz. błysk m., błyskawica ż.
Wiktionary
1. zaświecić czymś krótko, z przerwami;
2. zajaśnieć, zalśnić, wydając błysk;
3. przenośnie: olśnić, wyróżnić się czymś;
4. przenośnie: uzewnętrznić się, zjawić się nagle
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. błyskać)
(1.1) nagle zaświecić, wydać krótki, intensywny błysk
(1.2) na chwilę się rozświetlić
(1.3) przen. nagle wykazać się czymś
(1.4) przen. pojawić się nagle
czasownik zwrotny dokonany błysnąć się (ndk. błyskać się)
(2.1) meteorol. zjawić się na niebie jako błyskawica
Wiktionary
rzecz. błysk mrz., błyskawica ż., błyśnięcie n.
przym. błyskawiczny
Wiktionary
(1.2) zalśnić
Wiktionary
przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błyszcz; błyszczka; błyszczyk; błysk
SJP.pl
Błystka – sztuczna przynęta wędkarska na ryby drapieżne, potocznie nazywana blachą, od materiału, z jakiego jest zrobiona. Obecnie jednak wytwarza się je także z innych materiałów (np. muszli małży). Wyróżnia się kilka rodzajów błystek, w zależności od wykonania. Są to m.in.:
Wikipedia
roztwór stosowany w garbarstwie do nadawania połysku skórom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rodzaj ptaków z rodziny szpakowatych;
2. rodzaj ryb z rodziny żuwakowatych;
3. rodzaj grzybów z rodziny śluzowców
SJP.pl
1. bezbarwna szminka do warg; błyszczyk;
2. rodzaj pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błyszczeć.
Wiktionary
IPA: bwɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: bu̯yščẽńe
Wiktionary
rzecz. błyszcz m., błyszczka ż., błyszczyk m., błyskawica ż.
czas. błyszczeć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) jaśnieć blaskiem
(1.2) mieć zdolność odbijania światła
(1.3) przen. książk. wywoływać zachwyt, robić wrażenie, olśniewać
Wiktionary
(1.1) Gdy zapadła noc, widać było, jak po drugiej stronie jeziora błyszczą rozpalone niedawno ogniska.
(1.2) Śnieg tak mocno błyszczał w słońcu, że oczy zaczęły nam łzawić.
(1.2) Jej oczy błyszczały od łez.
(1.3) Opowiadając o swoich niezliczonych, egzotycznych podróżach, zawsze błyszczał w towarzystwie.
Wiktionary
IPA: ˈbwɨʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: bu̯yščeć
Wiktionary
rzecz. błyszcz m., błyszczenie n., błyszczka ż., błyszczyk m., nabłyszczacz m., błyskotka ż., błysk mrz., błyskawica ż.
czas. zabłyszczeć ndk., nabłyszczać ndk., nabłyszczyć dk.
przym. błyszczący
przysł. błyszcząco
Wiktionary
(1.1) świecić
(1.2) lśnić, połyskiwać, świecić
(1.3) olśniewać, brylować
Wiktionary
przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błyszczyk; błystka; błyszcz; błysk
SJP.pl
błyszczotka połyskliwa - gatunek ślimaka płucodysznego
SJP.pl
1. bezbarwna szminka do warg; błyszczek;
2. przynęta imitującą rybę do łowienia na wędkę ryb drapieżnych; błystka, błyszczka, błyszcz, błysk;
3. rodzaj ryb z rodziny kąsaczowatych;
4. rodzaj ryb z rodziny żuwakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kosmet. bezbarwna lub kolorowa substancja nadająca ustom połysk;
(1.2) ryb. zob. błystka.
Wiktionary
Błyszczyk ("Peprilus triacanthus") – gatunek ryby z rodziny żuwakowatych (Stromateidae).
Wikipedia
(1.1) Błyszczyk sprawia, że usta wydają się bardziej ponętne.
Wiktionary
IPA: ˈbwɨʃt͡ʃɨk, AS: bu̯yščyk
Wiktionary
czas. błyszczeć
rzecz. błysk m., błyskotka ż., błyszczenie n.
przysł. błyszcząco
przym. błyskawiczny
Wiktionary
(1.1) błyszczek
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) jaśniejąc blaskiem
(1.2) olśniewając to, co pozostaje
Wiktionary
(1.1) Zabrudziłaś jej błyszcząco czysty parkiet.
(1.2) Moje okna, przy tych umytych przez Oliwię, wypadają błyszcząco.
Wiktionary
rzecz. błysk mrz., błyszczyk mrz.
czas. błyszczeć ndk.
przym. błyszczący
Wiktionary
(1.1) lśniąco, połyskująco, szkliście
Wiktionary
mający mieniącą się powierzchnię
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: błyszczeć
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który się błyszczy
Wiktionary
(2.1) Zawinęła prezenty w błyszczący papier.
(2.1) Te buty z błyszczącymi klamrami są bardzo wygodne.
(2.1) Powierzchnia płyty była gładka i błyszcząca.
Wiktionary
czas. błyszczeć ndk.
przysł. błyszcząco
Wiktionary
1. zaświecić czymś krótko, z przerwami;
2. zajaśnieć, zalśnić, wydając błysk;
3. przenośnie: olśnić, wyróżnić się czymś;
4. przenośnie: uzewnętrznić się, zjawić się nagle
SJP.pl
1. niezgodność z obowiązującymi normami; pomyłka,
2. złe, niewłaściwe postępowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niezgodność z zasadami, założeniami
(1.2) działanie, które przynosi złe skutki
(1.3) metrol. różnica między wynikiem pomiaru a wielkością mierzoną
(1.4) mat. w teorii estymacji różnica między wartością estymatora a wielkością estymowaną
(1.5) mat. we wnioskowaniu statystycznym odrzucenie hipotezy prawdziwej, bądź przyjęcie fałszywej
(1.6) stpol. złudzenie
(1.7) stpol. szaleństwo
wykrzyknik
(2.1) powiadomienie kogoś, że nie ma racji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Publikacja roiła się od błędów.
(1.2) Nie zaprosiłem szefa na urodziny. To był błąd.
(2.1) Błąd! Byłem tam w czerwcu, a nie w maju!
Wiktionary
IPA: bwɔ̃nt, AS: bu̯õnt
Wiktionary
rzecz. błądzenie n.
czas. błądzić ndk., zabłądzić dk., pobłądzić dk.
przym. błędny
przysł. błędnie
Wiktionary
(1.1) byk, pomyłka, omyłka, reg. śl. abfal
(1.3) niepewność
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Błądkowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra. Przysiółkiem wsi jest Kościelnik. W latach 1945–1954 istniała gmina Błądkowo.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 164 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błądzić.
Wiktionary
rzecz. błąd mrz.
przym. błędny
Wiktionary
Błądzikowo (kaszb. "Błądzëkòwò", niem. "Blansekow") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Ma status sołectwa.
Wieś klasztoru kartuzów w Kartuzach w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) poruszać się szukając właściwej drogi
(1.2) poruszać się bez celu
(1.3) postępować, myśleć mylnie
Wiktionary
(1.1) Staszek nie błądzi, odnajduje mnie prawie zaraz, chyba nawet nie dotyka bieli rajstop.
(1.2) Ręka powoli opada, głowa przechyla się w tył, wzrok błądzi po ścianie, wreszcie Vilbert przeciąga się i mówi dopełniając ironią półuśmiech do uśmiechu.
(1.3) Autor bowiem uważa niegodziwych za głupców, którzy błądzą, narażając się na zgubę.
Wiktionary
rzecz. błąd mrz.
przysł. błędnie
przym. błędny
Wiktionary
(1.2) błąkać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|błąkać.
Wiktionary
rzecz. niebłąkanie n.
czas. błąkać ndk.
Wiktionary
błąkanie się; chodzenie bez celu; włóczęga
SJP.pl
chodzić po różnych miejscach, nie mogąc znaleźć drogi; chodzić bez celu, wałęsać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. wprowadzać w błąd
czasownik zwrotny niedokonany błąkać się
(2.1) chodzić bez celu
(2.2) chodzić tu i tam, nie mogąc odnaleźć drogi
Wiktionary
rzecz. błąkanie n., obłąkany mos.
przym. obłąkany
Wiktionary
(1.1) omamiać, oszukiwać, zwodzić
(2.1) błądzić, wałęsać się, włóczyć się
(2.2) błądzić
Wiktionary
1. błędnica trzaska - gatunek motyla;
2. w wierzeniach ludowych zjawa mamiąca ludzi zwłaszcza uwodząca podróżnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób błędny
Wiktionary
(1.1) Zachował się protokół z 8 i 9 stycznia 1941 r. (błędnie datowany w maszynopisie na rok 1940).
Wiktionary
IPA: ˈbwɛ̃ndʲɲɛ, AS: bu̯ẽndʹńe
Wiktionary
rzecz. błąd mrz., błędność ż.
czas. błądzić ndk.
przym. błędny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: błędnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: błędny; zwykle w wyrażeniu: nic błędniejszego - nic bardziej mylnego
SJP.pl
labirynt;
1. część ucha środkowego mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;
2. w ogrodnictwie: układ krętych ścieżek okolonych żywopłotem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zarówno bakteryjne jak i wirusowe zapalenie błędnika może w rzadkich przypadkach spowodować trwałą utratę słuchu.
Wiktionary
rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych; labiryntowate, łaźcowate
SJP.pl
Błędnikowate, łaźcowate, labiryntowate (Anabantidae) – rodzina słodkowodnych ryb okoniokształtnych zaliczana do błędnikowców. Ze względu na atrakcyjne ubarwienie i ciekawą biologię często spotykane w akwarystyce.
Wikipedia
podrząd okoniokształtnych ryb słodkowodnych, mających narząd skrzelowy służący do oddychania powietrzem atmosferycznym; labiryntowce; łaźcowate
SJP.pl
Błędnikowce (Anabantoidei) – podrząd słodkowodnych ryb okoniokształtnych wyposażonych w narząd błędnikowy zwany labiryntem.
"Osobny artykuł: Labirynt (anatomia ryb)."
Zaliczane są do nich m.in. łaźce, wielkopłetwy, skrzeczyki, gurami, bojowniki, prętniki, sandelie, buszowce i beloncje. Ze względu na ubarwienie, biologię rozrodu oraz zachowanie są często hodowane w akwariach.
Wikipedia
przedstawiciel podrzędu ryb słodkowodnych z rzędu okoniokształtnych; labiryntowiec
SJP.pl
przymiotnik od: błędnik
SJP.pl
znaczek pocztowy z błędem drukarskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znaczek pocztowy z błędem drukarskim;
Wiktionary
Błędnodruk – nazwa znaczka lub całostki z błędem drukarskim, powstałym w wyniku nieprawidłowo wykonanej czynności w czasie produkcji, nie wykrytym przez kontrolę i wprowadzonego do sprzedaży. Najczęściej są to przesunięcia całości lub części nadruków i napisów. Zdarzają się też odwrócone rysunki lub napisy, a także błędy w: kolorystyce, rodzaju użytego papieru, perforacji i gumowaniu.
Wikipedia
(1.1) Nie mam w moich zbiorach żadnego błędnodruku.
Wiktionary
→ błędny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest błędne; cecha tych, którzy są błędni
Wiktionary
przym. błędny
przysł. błędnie
Wiktionary
1. niepoprawny, nieprawdziwy, zawierający błąd;
2. dawniej: błąkający się
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny
(1.2) nieprzytomny, zdezorientowany
(1.3) stpol. śrpol. błąkający się, zabłąkany datadef|1440|1746.
(1.4) stpol. o drodze, śrpol. mylny, mylący, wprowadzający w błąd datadef|1444|1593.
(1.5) stpol. śrpol. grzeszny datadef|1435|1673.
(1.6) stpol. śrpol. szalony, obłąkany datadef|1500|1593.
(1.7) śrpol. heretycki, kacerski, pogański datadef|1633|1746.
Wiktionary
(1.1) Mylisz się, twoje rozumowanie jest błędne.
(1.2) Patrzył na mnie błędnym wzrokiem.
Wiktionary
IPA: ˈbwɛ̃ndnɨ, AS: bu̯ẽndny
Wiktionary
rzecz. błąd m., błądzenie n., błędność ż.
czas. błądzić ndk., pobłądzić dk.
przysł. błędnie
Wiktionary
(1.1) niepoprawny, niewłaściwy
Wiktionary
mieszkaniec Błędowa
SJP.pl
mieszkanka Błędowa
SJP.pl
część Hawierzowa (miasta w Czechach)
SJP.pl
Błędowice (czes. Bludovice, niem. Bludowitz) – część miasta Hawierzowa w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach, nad rzeką Łucyną. Wraz z Podlesiem i Żywocicami współtworzy gminę katastralną Bludovice. W 2009 r. liczba mieszkańców wynosiła 2566, zaś w 2010 odnotowano 850 adresów.
Wikipedia
przymiotnik od: Błędowice; błędowski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Błędowice; błędowicki
2. przymiotnik od: Błędów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. niezgodność z obowiązującymi normami; pomyłka,
2. złe, niewłaściwe postępowanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od błękit
Wiktionary
(1.1) To nie błękit, lecz tylko blady błękicik.
Wiktionary
rzecz. błękit m.
Wiktionary
1. niebieska barwa;
2. barwnik niebieskiego koloru;
3. przenośnie: niebo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolor błękitny
(1.2) chem. błękitny lub niebieski barwnik, pigment; błękitna lub niebieska farba
(1.3) przen. zob. niebo.
Wiktionary
Błękit, lazur – kolor o odcieniu pomiędzy niebieskim a cyjanem, odpowiadający barwie czystego nieba w słoneczny dzień.
Błękit miał wiele znaczeń zmieniających się przez wieki. Symbolizował wierność, stałość uczuć, czystość i trwałość.
Słowo lazur jest pochodzenia francuskiego i często stosowane jest we Francji w odniesieniu do Morza Śródziemnego (także – Lazurowe Wybrzeże).
Wikipedia
(1.1) Błękit nieba o świcie jest magicznie piękny.
Wiktionary
IPA: ˈbwɛ̃ŋʲcit, AS: bu̯ẽŋʹḱit
Wiktionary
rzecz. błękitnienie n., błękitność ż., błękitek m., zbłękitnienie n., błękicik mrz.
czas. błękitnieć ndk., zbłękitnieć dk.
przym. błękitny, błękitnawy
:: zdrobn. błękitniutki
przysł. błękitnie, błękitno, błękitnawo
temsłow. błękitno-
Wiktionary
(1.1) lazur
(1.3) niebo
Wiktionary
atlantycka ryba podobna do śledzia i dorsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Micromesistius|L.|ref=tak., rodzaj ryb morskich z rodziny dorszowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. błękit mrz., błękitnienie n.
przym. błękitnawy
Wiktionary
zbliżony do błękitnego, nie do końca błękitny, prawie błękitny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor podobny do błękitnego; niezupełnie błękitny, prawie błękitny
Wiktionary
(1.1) Na koniec z lodu firnowego powstaje właściwy, twardy, błękitnawy, prawie pozbawiony powietrza lód lodowcowy, w którym poszczególne kryształy osiągają średnicę do 10 cm.
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitˈnavɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnavy
Wiktionary
rzecz. błękit mrz., błękitność ż., błękitnienie n., błękitek m.
przym. błękitny
:: zdrobn. błękitniutki
przysł. błękitnawo, błękitnie
czas. błękitnieć
temsłow. błękitno-
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny tanagrowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. kosmetyk, błękitny barwnik do oznaczania delikatnych żyłek na skroniach
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób błękitny
Wiktionary
(1.1) Lecz czasem—dobrze pomarzyć błękitnie ¶ I tak—w objęciach cichych zapomnienia—– ¶ Jak złotoskrzydłe, wiosenne motyle, ¶ Z upojeń czary pić—choć krótką chwilę!
Wiktionary
rzecz. błękit mrz., błękitnienie n.
przym. błękitnawy, błękitny
czas. błękitnieć
Wiktionary
(1.1) błękitno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: błękitnie, błękitno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: błękitny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nabieranie barwy błękitnej
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: bu̯ẽŋʹḱitʹńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. błękit m., błękitek m.
czas. błękitnieć
przym. błękitny, błękitnawy
przysł. błękitnie, błękitno, błękitnawo
Wiktionary
zmieniać kolor na błękitny
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stawać się błękitnym
(1.2) wydawać się błękitnym
Wiktionary
IPA: bwɛ̃ŋʲˈcitʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: bu̯ẽŋʹḱitʹńėć
Wiktionary
rzecz. błękit m., błękitnienie n.
przym. błękitny, błękitnawy
przysł. błękitnie, błękitno, błękitnawo
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny drozdowatych
SJP.pl
zdrobnienie od: błękitny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: błękitny i biały
Wiktionary
(1.1) Patrząc pod słońce, błękitno-biała powierzchnia oceanu była zachwycająca.
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitno‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) jednocześnie błękitny i różowy
Wiktionary
(1.1) różowo-błękitny
Wiktionary
błękitny i złoty
SJP.pl
biały o odcieniu błękitnym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) biały o błękitnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Błękitnobiałych kolanówek nigdy nie założę, więc nie proś mnie o to więcej.
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈbʲjawɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnobʹi ̯au̯y
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma błękitną głowę
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈɡwɔvɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnogu̯ovy
Wiktionary
mający błękitne oczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma błękitne oczy
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈːci, AS: bu̯ẽŋʹḱitn•oḱi
Wiktionary
(1.1) niebieskooki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma błękitne pióra, pierze
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈpʲjurɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnopʹi ̯ury
Wiktionary
1. purpurowy o odcieniu błękitnym;
2. groch błękitnopurpurowy - jednoroczna roślina z rodziny bobowatych (motylkowatych), o czerwonofioletowych kwiatach i pierzastych liściach, uprawiana na paszę i zielony nawóz; groch polny, peluszka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) purpurowy o błękitnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Pod krwawiącym renem śnieg zrobił się błękitnopurpurowy.
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔpurpuˈrɔvɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnopurpurovy
Wiktionary
mający błękitne skrzydła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma błękitne skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈskʃɨdwɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnoskšydu̯y
Wiktionary
szary o odcieniu błękitnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szary o błękitnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Czy te swetry są błękitnoszare czy szarobłękitne?
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈʃarɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnošary
Wiktionary
nieco zielony o błękitnym odcieniu
SJP.pl
zielony o odcieniu błękitnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zielony o błękitnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Nie spotkałam się jeszcze z błękitnozielonymi lakierami do paznokci.
Wiktionary
IPA: ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitnoźelõny
Wiktionary
złoty o błękitnym odcieniu
SJP.pl
mający kolor nieba; niebieski
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor intensywnie niebieski
Wiktionary
(1.1) Niebo jest błękitne.
(1.1) Chórem ozwały się różowe czaple, błękitne żurawie i białe łabędzie na wodach, pawie i bengali w lasach, a do wtóru im rozlegały się dźwięki strun, nawiązanych na muszlę perłową, i słowa ludzkiej pieśni.
Wiktionary
IPA: bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ, AS: bu̯ẽŋʹḱitny
Wiktionary
rzecz. błękit mrz., błękitnienie n.
przysł. błękitnie, błękitno, błękitnawo
przym. błękitnawy
:: zdrobn. błękitniutki
czas. błękitnieć ndk., pobłękitnieć dk.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. błękitniutki; lazurowy
Wiktionary
1. niebieska barwa;
2. barwnik niebieskiego koloru;
3. przenośnie: niebo
SJP.pl
[czytaj: be-EŚ] skrót od:
1. Bank Światowy;
2. Bank Śląski
SJP.pl
pogardliwie o chłopaku; smarkacz, gnojek
SJP.pl
potocznie: rzecz o małej wartości, błahostka; drobnostka, drobiazg, bździna, bzdet
SJP.pl
potocznie:
1. gazy wypuszczane przez odbyt; bąk, pierd, bździoch, gaz;
2. rzecz o małej wartości, błahostka; drobnostka, drobiazg, bździdło, bzdet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii, odchodzący z tyłu z hałasem
Wiktionary
(1.1) Uważaj, żeby ci się z przeciwnego końca bździna nie wypsnęła, gdy ci portki z dupy ściągniemy i śpiewać wniebogłosy każemy.
Wiktionary
rzecz. bzdet m., bżdżenie n., nabżdżenie n., bździoch m., bździucha ż., bździak m.
:: zdrobn. bździnka ż.
czas. bździć ndk., bździeć ndk., nabździć dk.
Wiktionary
(1.1) pierd, bąk, pierdoła, bździoch, bździucha, bździak
Wiktionary
zdrobnienie od: bździna (rzecz o małej wartości)
SJP.pl
potocznie: gazy wypuszczane przez odbyt; bąk, pierd, bździna, gaz
SJP.pl
potocznie: gazy wypuszczane przez odbyt; bąk, pierd, bździna, gaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Mościska,Huszcza,Degucie,Nienadówka,Przędzel,Libiszów. osoba, od której czuć smród
(1.2) gw-pl|Gołdap. osoba chorowita
(1.3) gw-pl|Lubelszczyzna wschodnia. osoba, która puszcza bąki
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) mykol. gw-pl|Smolonek,Degucie,Piersno,Gliniany,Alojzów,Wola Klasztorna,Brzeście,Stany,Połazie,Grodzisk,Drohiczyn,Jeżewo,Świerże,Kownaty,Uniejewo,Czerwin,Włodki,Dzieżki,Suchowola,Pieńczykowo,Korzeniste,Augustów. purchawka chropowata (nazwa systematyczna|Lycoperdon perlatum|Pers.|ref=tak.)
(3.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chrust
(3.4) gw-pl|Mszanna (powiat włodawski). drewno wokół rdznia pnia drzewa
Wiktionary
czas. bździć ndk., nabździć dk.
Wiktionary
1. regionalnie: pluskwa;
2. pospolicie, obraźliwie o kobiecie, dziewczynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pieszczotliwie, obraźliwie, lub z irytacją o kobiecie, zwłaszcza młodej
(1.2) gw-pl|Poznań,Ostrzeszów,Gniezno. pluskwa
(1.3) gw-pl|Poznań. kobieta, która nie umie gotować
Wiktionary
(1.1) Co ciebie ta durna bździągwa obchodzi, a?
Wiktionary
IPA: ˈbʲʑd͡ʑɔ̃ŋɡva, AS: bʹźʒ́õŋgva
Wiktionary
(1.5)
:: czas. bździć
Wiktionary
potocznie: oceniany negatywnie, budzący negatywne uczucia; parchaty
SJP.pl
1. potocznie: wydalać gazy trawienne; smrodzić, puszczać bąka;
2. potocznie: mówić głupstwa; chrzanić, pieprzyć;
3. regionalnie: słabo świecić
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wulg. / posp. wypuszczać cicho gazy trawienne, cicho pierdzieć
(1.2) pot. mówić głupstwa, bredzić
(1.6) gw-pl|Warmia. lekceważyć, ignorować, olewać, kichać na coś
(1.7) gw-pl|Konińskie. bać się
(2.2) pot., głównie reg-pl|Poznań. bździć (1.4)
Wiktionary
(1.1) Podoba ci się ta szczuplutka kobieta, która idzie z praniem nad rzekę, ta z warkoczem? Więc ożeń się z nią, a zobaczysz, co to znaczy znosić smród w domu, bo kobiety zaraz po ślubie zaczynają bździć, no może odrobinę potem, nikt nie wie, dlaczego tak się dzieje, może to jakieś prawo natury.
(1.1) Zajrzałem do fragmentów de Sade’a. Tu zjadało się fekalia, ówdzie markiz nadstawiał twarz do niewieściej dupy, wołając z cicha: bździj, ona bździała mu prosto w nos.
(1.1) Kto by pomyślał, że taki mały pierdek tak głośno bździ! — powiedział Kalf do Sygrydy, gdy zostali sami.
(1.1) Jónek cichszy był od wody, niższy od trawy, bał się wszystkiego jak baba pierzyny, nie zapierdział głośno, bździł po kątach boleściwie.
(1.2) — Kto tam znowu bździ o raportach? — żachnął się jakiś plutonowy, idący przede mną.
(1.2) Jeden z magów tutejszego półświatka literackiego bździł o symbolizmie w Dwu teatrach Szaniawskiego. Bardzo mnie to zirytowało.
(1.3) Nawet dźwięk pilarki, która od rana bździła z głębi lasu, przestaje przeszkadzać.
(1.3) W salonie przegląda akta jakiejś sprawy rozwodowej, w tle bździ telewizor. Leya nie umie się skupić w ciszy.
(1.3) Brzmienie systemu audio zaprojektowano z wielką dbałością o uszy pasażerów. Nie grozi im utrata słuchu z powodu zbyt głośnego słuchania, ponieważ po zwiększeniu głośności pojawiają się takie sprzężenia i rzężenia, że automatycznie ściszamy radio do poziomu „bździ sobie w tle”.
(1.4) To wszystko wiem z autopsji, ale światło w piwnicy bździ ledwo-ledwo, więc prawie nic nie widzę. Obijając sobie wiadro o nogi, wracam do pieca.
(1.4) Poza tym żarówka ledwie już bździła, baterie zaczynały siadać ostatecznie. Kiedy Dzwon po raz kolejny wyłączył światło, Tolik zdziwił się.
(1.4) W środku było ciemno, tylko w salonie bździła lampka, włączył więc górne światło i wtedy, tuż przy szafie, zobaczył rozciągniętą na podłodze postać w charakterystycznym swetrze.
(2.1) To znowu ten typek. Ten sam, który pomógł mi, gdy zemdlałam. Ten sam, który pijany chciał policzyć moje piegi i potem wsiadł za kierownicę. I ten sam, który obudził mnie nad ranem, gdy bździł się z naszą sąsiadką.
(2.1) — Nie obchodzi mnie, z kim i kiedy się pieprzysz, ale masz w tej chwili przyjść i powiedzieć Larissie, że to nie mnie i ciebie słyszała za ścianą! // W słuchawce rozlega się sarkastyczny śmiech Kim, czym doprowadza mnie do szewskiej pasji. // — Nie będę się nikomu tłumaczyć, kiedy i z kim się bździłam
(2.1) Zaczął mówić, że jak ona
(2.2) Bździ się jeszcze kilka lamp, w ich migotliwym, nierównym świetle betonowy bunkier wygląda na dużo większy, niż jest w rzeczywistości.
(2.2) Na szczęście były tam jakieś książki, lampka bździła się całą noc, tak że można było ukoić swoje zdenerwowanie […]
Wiktionary
rzecz. bździna ż., bździągwa ż., bździoch mos./mzw./mrz., bździocha ż., bździak mos., bździdło n., bzdet mrz.
:: zdrobn. bździnka ż., bździoszek mos./mzw./mrz.
czas. bździeć ndk., nabździć dk., zebździć się dk., wybździć dk., zabździć dk.
Wiktionary
(1.1) pierdzieć, popierdywać, puszczać bąki, puszczać wiatry, psuć powietrze, smrodzić, prukać
(1.2) chrzanić, pitolić, pieprzyć, bredzić, bajdurzyć
(1.3) bzyczeć, warczeć, buczeć
(1.4, 2.2) tlić się
Wiktionary
1. litera oznaczająca głoskę "c";
2. skrót od: lorenc (czytany jako cały, odmienny wyraz);
3. pierwszy dźwięk skali diatonicznej; w skali solmizacyjnej: do
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. czwarta litera polskiego alfabetu;
Wiktionary
C (wymowa: "ce", minuskuła: c) – trzecia litera alfabetu łacińskiego, czwarta litera alfabetu polskiego.
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(1.1) zacząć od wysokiego C • abc
etymologia.
(1.1) litera alfabetu łacińskiego
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
(1.1) zobacz: użycie międzynarodowe
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 50px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|C.}}
źródła.
== c (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ħ.
znaczenia.
litera
(1.1) ca, minuskuła szóstej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ, AS: ce
Wiktionary
frazeologia.
(1.1) zacząć od wysokiego C • abc
etymologia.
(1.1) litera alfabetu łacińskiego
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
(1.1) zobacz: użycie międzynarodowe
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 50px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|C.}}
źródła.
== c (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ħ.
znaczenia.
litera
(1.1) ca, minuskuła szóstej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: C
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
(1.1) zacząć od wysokiego C • abc
etymologia.
(1.1) litera alfabetu łacińskiego
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
(1.1) zobacz: użycie międzynarodowe
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 50px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) 50px, w zapisie SignWriting: {{PJM|C.}}
źródła.
== c (język afar.) ==
wymowa.
IPA|ħ.
znaczenia.
litera
(1.1) ca, minuskuła szóstej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: C
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) inform. kompilowany język programowania;
Wiktionary
C++ – język programowania ogólnego przeznaczenia, zaprojektowany przez Bjarne'a Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i silną statyczną kontrolę typów. Zachowanie zgodności z językiem C na poziomie kodu źródłowego pozostaje jednym z podstawowych celów projektowych kolejnych standardów języka.
Wikipedia
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "c"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji C-dur (1.1)
Wiktionary
C-dur – tonacja muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest c. Gama C-dur zawiera dźwięki: c, d, e, f, g, a, h (ang. notacja b), c. Zapis tonacji C-dur, podobnie jak a-moll, nie zawiera znaków chromatycznych. Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest a-moll, jednoimienną molową – c-moll.
Wikipedia
(1.1) Czy potrafisz zagrać ten utwór w innej gamie niż C-dur?
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący do klasy jakości C
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery C
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "c"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym z trzema bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji c-moll (1.1)
Wiktionary
c-moll – gama oparta na skali molowej, której toniką jest c. Naturalna gama c-moll zawiera dźwięki: c, d, es, f, g, as, b. W zapisie tonacji c-moll występują trzy bemole.
Wikipedia
skrót od: celownik
SJP.pl
skrót
(1.1) = gram. celownik
Wiktionary
skrót od: ciężar atomowy
SJP.pl
co było do okazania (tekst umieszczany po dowodzie twierdzenia)
SJP.pl
skrót
(1.1) = mat. co było do okazania (tekst umieszczany po dowodzie twierdzenia)
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ‿bɛ‿dɛ‿ˈɔ, AS: ce‿be‿de‿o
Wiktionary
(1.1) cbdu., cnd.
Wiktionary
skrót od: cash in advance - płatne z góry (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
C.I.A. – amerykańskie trio hip-hopowe pochodzące z Los Angeles, w stanie Kalifornia. W jej skład wchodzili Ice Cube, K-Dee i Sir Jinx. Zespół w okresie swojej działalności wydał singel pt. "My Posse" (1987). Za jego produkcję odpowiadał Dr. Dre. Po rozpadzie trio Cube i Dre dołączyli do grupy muzycznej N.W.A.
Wikipedia
skrót od: cesarsko-królewski; ck
SJP.pl
c.
Wikipedia
skrót od: centralne ogrzewanie; CO, C.O.
SJP.pl
skrót od: curriculum vitae; CV
SJP.pl
skrót
(1.1) = praw. cum voto separato → ze zdaniem odrębnym;
Wiktionary
skrót od: ciężar właściwy
SJP.pl
skrót
(1.1) = ciężar właściwy
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃w̃ʒar vwaɕˈt͡ɕivɨ, AS: ćẽũ̯žar vu̯aśćivy
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Combat 18 (organizacja neonazistowska);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
circa
SJP.pl
skrót
(1.1) = circa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sʲirka, AS: cʹirka
Wiktionary
(1.1) około, w przybliżeniu; skr. ok.
Wiktionary
suchy las złożony z palm i sukulentów, występuje w Gujanie i Brazylii; catinga; katinga
SJP.pl
Caatinga – formacja roślinna występująca na suchych obszarach północno-wschodniej Brazylii. Tworzą ją rzadko rosnące, suchoroślowe, niskie i zwykle cierniste drzewa i krzewy, zrzucające liście na okres suszy, często z dużym udziałem sukulentów, za to zwykle z niewielkim udziałem traw.
Wikipedia
[czytaj: käb] konny pojazd dwukołowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) powóz czterokołowy jako odmiana kabrioletu
(1.2) hist. dawny pojazd dwukołowy z obudowanym z trzech stron pudłem i wysokim kozłem dla woźnicy w tyle nadwozia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kabaletta] krótka pieśń, spełniająca rolę wprowadzenia do utworu operowego
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj kawajero lub kawaljero]
1. hiszpański rycerz, jeździec, szlachcic;
2. hiszpański młody mężczyzna, kawaler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w średniowiecznej Hiszpanii: konny wojownik
(1.2) daw. grzecznościowe określenie szlachcica
Wiktionary
(1.1) rycerz, kawaler
(1.2) pan, szlachcic
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Filipinach nad rzeką Pampanga;
Wiktionary
Cabanatuan – miasto na Filipinach, w środkowej części wyspy Luzon, nad rzeką Pampanga, w regionie Luzon Środkowy, ośrodek administracyjny prowincji Nueva Ecija. W 2010 roku jego populacja liczyła 256 177 mieszkańców.
Ośrodek handlu w ważnym regionie rolniczym; głównie uprawa ryżu, trzciny cukrowej, bananów i kukurydzy, łuszczarnie ryżu. Rozwinięty przemysł spożywczy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik używany na określenie szybkiego ruchu, jakim ktoś chwyta coś
SJP.pl
[czytaj: kabasa] brazylijski instrument perkusyjny; kabasa, cabaça
SJP.pl
Cabasa – brazylijski instrument perkusyjny, często używany w zespołach grających muzykę latynoamerykańską. Pochodzenie wywodzi się z terenów afrykańskich, gdzie zbudowany był z tykwy kształtu cylindrycznego i opleciony metalową siatką, w środku której umieszczone są muszelki bądź paciorki, które poruszane w rytm muzyki wydają brzęczący dźwięk.
Wikipedia
[czytaj: kabasa] brazylijski instrument perkusyjny; kabasa, cabasa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kaberNE] gatunek czerwonego francuskiego wina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odmiana winorośli z owocami o ciemnej skórce, pochodząca z terenów między Bordeaux a Krajem Basków;
(1.2) wino wyprodukowane z owoców cabernet (1.1)
Wiktionary
Cabernet – rodzina odmian winorośli o ciemnej skórce. Powszechnie uprawiane są szczepy cabernet sauvignon i cabernet franc, pochodzące z terenów między regionem Bordeaux a Krajem Basków.
W instytutach winiarskich uzyskano pokrewne odmiany, którym nadano nazwy związane z cabernetami:
Wikipedia
[czytaj: kabiuna] brazylijskie drzewo różane; palisander, dalbergia
SJP.pl
[czytaj: kaBOSZ] nazwisko francuski, np. postać z powieści Aleksandra Dumasa "Królowa Margot"
SJP.pl
[czytaj: kaboklo] Metys brazylijski; kaboklo
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: Kaboto] nazwisko włoskie
SJP.pl
[czytaj: kabrio] kabrio; potocznie: kabriolet;
1. nadwozie samochodu osobowego ze składanym dachem;
2. samochód o takim nadwoziu
SJP.pl
żartobliwie, zwykle w języku dziecięcym: dobry, ładny; dobrze, ładnie; cacy
SJP.pl
tylko w wyrażeniu: obiecanka cacanka - obietnica bez pokrycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tylko we frazeologii
Wiktionary
IPA: t͡saˈt͡sãnka, AS: cacãnka
Wiktionary
przym. cacany, cacy
przysł. cacy, cacy-cacy, cacanie
Wiktionary
żartobliwie: dobry, doskonały, grzeczny, miły itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. ładny, piękny
(1.2) daw. miły, grzeczny
Wiktionary
(1.1) Ten model jest rzeczywiście bardzo cacany. Chyba dam mu najwyższą notę!
(1.2) Mój synek jest bardzo mądry, kulturalny oraz cacany.
Wiktionary
rzecz. cacanie m., cacanka ż.
przym. lub, cacy
przysł. cacy, cacy-cacy
Wiktionary
(1.1) cacy, cacy-cacy, ładny, piękny, śliczny
(1.2) cacy, cacy-cacy, miły, grzeczny, kulturalny, sympatyczny
Wiktionary
[czytaj: kaczczja albo kaczcza] wokalny kanon dwugłosowy
SJP.pl
Caccia – włoska forma wokalna, odpowiednik francuskiego "chace", popularna od epoki trecenta do XVI wieku, związana tematycznie z polowaniem poprzez wykorzystanie licznych onomatopei. Zwykle w formie kanonu z akompaniamentem instrumentów dętych, zwłaszcza rogów.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) destylat z trzciny cukrowej, składnik popularnego brazylijskiego drinku o nazwie caipirinha (ortograficzny|kaipirinia.);
Wiktionary
Ca
Wikipedia
[czytaj: kesz]
1. podręczna pamięć procesora
2. miejsce na dysku twardym, w którym przeglądarka internetowa przechowuje odwiedzone uprzednio strony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. pamięć podręczna; pamięć przechowująca dane po to, by dostęp do nich był szybszy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. cache'ować ndk.
Wiktionary
[czytaj: kaszPO] rodzaj ozdobnego naczynia na doniczkę z kwiatami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ażurowy koszyk lub ceramiczne naczynie do dekorowania doniczki;
Wiktionary
Cache-pot (czyt. "kaszpo", z franc. "cacher" + "pot" → "ukrywać" + "garnek") – rodzaj ceramicznego naczynia lub koszyka używanego do ozdabiania doniczki z kwiatami.
Spopularyzowane najwcześniej we Francji, w XVII w. produkowane w manufakturach w Vincennes i Sevres; w powszechnym użyciu do czasów współczesnych. Czasami bywają bogato zdobione, stanowiąc przedmiot sztuki użytkowej i kolekcjonerski eksponat.
Wikipedia
(1.1) W sklepie z antykami znaleźliśmy piękne ceramiczne cache-pot z secesyjnym motywem kwiatowym.
(1.1) Na kuchennym parapecie stoją fiołki i pelargonie w kamionkowych cache-pot.
Wiktionary
IPA: kaʃ.'po
Wiktionary
(1.1) donica
Wiktionary
[czytaj: kaSZE] mała pieczęć królewska, używana we Francji do 1789 roku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cachurami, dotyczący Cachurów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język cachurski;
Wiktionary
rzecz. Cachurzy lm m.
Wiktionary
[czytaj: cac-iki] grecki sos ze świeżych, rozdrobnionych ogórków z czosnkiem i jogurtem albo śmietaną, zwykle dodawany do potraw mięsnych; tzatziki, tzatzyki, dzadziki, cacyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cackać.
Wiktionary
IPA: t͡sat͡sˈkãɲɛ, AS: cackãńe
Wiktionary
czas. cackać
Wiktionary
żartobliwie: nadmiar ozdób, cacek
SJP.pl
1. rzadko, czasem ironicznie: pieścić, bawić; ceckać, ciaćkać;
2. cackać się:
a) obchodzić się z czymś lub z kimś czule;
b) poświęcać zbyt wiele czasu na wykonywanie jakiejś czynności; ceckać się (regionalnie), ciećkać się (regionalnie), ciaćkać się (regionalnie)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzad. iron. pieścić, bawić
czasownik zwrotny niedokonany cackać się
(2.1) pot. obchodzić się z czymś zbyt delikatnie, poświęcać czemuś wiele czasu
Wiktionary
(2.1) Mój szef nie cacka się z nowymi pracownikami.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sat͡skat͡ɕ, AS: cackać
Wiktionary
rzecz. cackanie n.
Wiktionary
1. drobny przedmiot o wartości artystycznej, precyzyjnie wykonany;
2. coś ślicznego, eleganckiego;
3. ozdoba choinkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. coś atrakcyjnego, małego i cennego
Wiktionary
(1.1) Myślałem, że ten wielki dom, z jego staroświeckimi urządzeniami, możnaby przemienić na prawdziwe cacko, pod względem komfortu i estetyki.
(1.1) Był to bardzo wartościowy młodzieniec. Istne cacko. Biegły w nauce, doskonały znawca Tanachu. Prawdziwy brylant.
(1.1) Twoja komórka to niezłe cacko.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sat͡skɔ, AS: cacko
Wiktionary
rzecz. cacuszko n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kakojanis] obce nazwisko, m.in. Michael (Michalis) Cacoyannis (ur. 1922) - grecki reżyser filmowy i teatralny, sławny dzięki ekranizacji powieści "Grek Zorba"; Kakojanis
SJP.pl
1. rzecz dająca właścicielowi satysfakcję z jej posiadania;
2. coś nowego, nieużywanego;
3. coś, co zostało dobrze wykonane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od cacko
Wiktionary
rzecz. cacko n.
Wiktionary
1. małe, sprawiające miłe wrażenie dziecko;
2. pieszczotliwie o małym, nieagresywnym zwierzęciu
SJP.pl
potocznie, żartobliwie:
a) dobry, ładny;
b) dobrze, ładnie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. pieszcz. dobrze, w porządku, ładnie, przyjemnie
przymiotnik
(2.1) pot. pieszcz. dobry, świetny, ładny, przyjemny
Wiktionary
IPA: ˈt͡sat͡sɨ, AS: cacy
Wiktionary
rzecz. cacanka ż.
przym. cacany
Wiktionary
pieszczotliwie lub ironicznie: ładnie, uprzejmie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pot. ładnie
Wiktionary
grecki sos ze świeżych, rozdrobnionych ogórków z czosnkiem i jogurtem albo śmietaną, zwykle dodawany do potraw mięsnych; tzatziki, tzatzyki, dzadziki, caciki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. grecki zimny sos z jogurtu i świeżego ogórka;
Wiktionary
(1.1) Bez cacyków nie wyobrażam sobie greckiej kuchni.
Wiktionary
IPA: t͡saˈt͡sɨci, AS: cacyḱi
Wiktionary
przym. cacykowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Caców – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Nagłowice. Ma status sołectwa.
1870–1954 w gminie Prząsław, 1954–1959 w gromadzie Cierno Żabieniec, 1959–1972 w gromadzie Prząsław, 1973–1976 w gminie Oksa, 1976–1991 w gminie Nagłowice-Oksa, od 1991 w gminie Nagłowice.
Wikipedia
[czytaj: kad] skrót od: Computer Aided Design - projektowanie wspomagane komputerowo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kadawer] z łaciny: ciało człowieka zmarłego lub śmiertelnie chorego, zatracające funkcje życiowe; kadawer
SJP.pl
[czytaj: kädi] osoba nosząca kije na polu golfowym (zwykle młody chłopak)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. pomocnik i doradca golfisty noszący kije golfowe
Wiktionary
IPA: ˈkadʲi, AS: kadʹi
Wiktionary
[czytaj: kadi] pojemniczek, do którego wkłada się płytę CD-ROM przez włożeniem jej do nagrywarki bez wysuwanej tacki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kadenca] odcinek utworu muzycznego o charakterze wirtuozowskim, zazwyczaj w zakończeniu pierwszej części koncertu; kadencja
SJP.pl
[czytaj: kadencato] określenie wykonawcze: zdecydowanie, jak gdyby kończąc
SJP.pl
[czytaj: kadet] jacht klasy Cadet; kadet
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) rzad. mot. samochód marki Cadillac
Wiktionary
(1.1) Zaparkowała swojego cadilaca na naszym parkingu.
Wiktionary
rzecz. Cadillac mzw., cadillac mzw.
Wiktionary
(1.1) cadillac
Wiktionary
[czytaj: KAdilak] marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Cadillac
Wiktionary
Zobacz też: Cadillac (ujednoznacznienie).
Cadillac – amerykański producent luksusowych samochodów osobowych działający od 1902 roku, z siedzibą w Warren (stan Michigan). Należy do amerykańskiego koncernu General Motors.
Wikipedia
(1.1) Zaparkował swojego cadillaca na naszym podjeździe.
Wiktionary
rzecz. Cadillac mzw., cadilac mzw.
Wiktionary
(1.1) war. cadilac
Wiktionary
żydowski mędrzec utrzymywany przez rzeszę chasydów, którym udziela różnego rodzaju rad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. przywódca duchowy chasydów;
(1.2) przen. dogmatyk, mędrek
Wiktionary
Cadyk, cadik, sadyk (z hebr. צדיק, "sprawiedliwy") – charyzmatyczny przywódca chasydyzmu (jednej z form judaizmu), zwany także rebe (hebr. רבי) lub admor (hebr. אדמו״ר, skrótowiec od nasz "mistrz, nauczyciel i rabi").
Określenie wzięło się z biblijnej Księgi Przysłów i legendy o trzydziestu sześciu sprawiedliwych (cadyków), którzy swoimi cnotami mają podtrzymywać istnienie świata. Sprawiedliwi mieli ujawnić się w momencie, gdy świat będzie gotowy na zbawienie.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sadɨk, AS: cadyk
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Cadów – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kobiele Wielkie.
przez wieś biegnie Łódzka Magistrala Rowerowa N-S
W latach 1975–1998 wierś administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ką] miasto północnej Francji, historyczna stolica Normandii
SJP.pl
Caen () – miasto i gmina w północnej Francji, stolica historycznej Normandii i ośrodek administracyjny regionu Normandia oraz departamentu Calvados.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 112 846 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4391 osób/km² (wśród 1815 gmin Dolnej Normandii Caen plasuje się na 1. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 56.). W aglomeracji mieszkało około 220 tysięcy osób.
Wikipedia
klauzula w umowie handlowej, która reguluje warunki przewozu towaru statkiem, opłaty i ubezpieczenia (cena towaru zawiera wszystkie koszty przewozu)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Centralna Agencja Fotograficzna;
(1.2) = Centralne Archiwum Filmowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) CAF zorganizowała kolejną wystawę.
(1.1) CAF zorganizował kolejną wystawę.
(1.2) CAF zgromadziło kopie wielu znakomitych filmów.
(1.2) CAF zgromadził kopie wielu znakomitych filmów.
(1.1-2) Jadwiga pracowała przez czterdzieści lat w CAF.
(1.1-2) Jadwiga pracowała przez czterdzieści lat w CAF-ie.
Wiktionary
[czytaj: kafeteria] rzadko: niewielki lokal, w którym można coś zjeść i wypić; kafeteria
SJP.pl
[czytaj: kafuzo] potomek Indianina i Murzynki, bądź Murzyna i Indianki mieszkający w Ameryce Południowej
SJP.pl
[czytaj: kaFE] lokal gastronomiczny, w którym serwuje się gorące napoje, np. kawę, herbatę, gorącą czekoladę, a także wyroby cukiernicze, np. ciasta, wafelki; kawiarnia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kejdż] nazwisko angielskie
SJP.pl
[czytaj: kaliari] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;
Wiktionary
Cagliari [czyt. 'kaljari] (sard. "Casteddu" – "zamek") – miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia i miasta metropolitalnego Cagliari. Miasto Cagliari znajduje się na południowym wybrzeżu Sardynii, nad zatoką o tej samej nazwie i na równinie Campidano. Według danych na rok 2021 gminę zamieszkiwało 149 572 osób.
Wikipedia
(1.1) Burza posłużyła za pretekst, by zawinąć na Sardynię do Cagliari, dokąd nie chciano ich uprzednio wpuścić. Kiedy przybyli tutaj, minister sardyńskiego króla odrzucił prośbę Lucjana, by mógł wraz z rodziną opuścić statek.
(1.1) Podobnie gwałtowny antyariański polemista biskup Lucyferiusz z Cagliari na Sardynii w swoim pamflecie «O królach apostatach», skierowanym w latach 355-361 do cesarza Konstancjusza, pisze o „wierze spisanej w Nicei przez trzystu, a nawet więcej biskupów”.
Wiktionary
[czytaj: kaliostro] nazwisko włoskie, np. Alessandro di Cagliostro (1743 - 1795) włoski awanturnik, okultysta, alchemik, uzdrowiciel
SJP.pl
[czytaj: kaOR] francuskie wino o ciemnej barwie
SJP.pl
Cahors () – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania. Jest prefekturą departamentu Lot. W 2013 roku populacja gminy wynosiła 20 764 mieszkańców. Przez teren gminy przepływa rzeka Lot.
Wikipedia
[czytaj: kajŁA] nazwisko, m.in. Roger Caillois - francuski intelektualista, krytyk literacki, socjolog i filozof
SJP.pl
[czytaj: kejn] nazwisko angielskie, np. Michael Caine, aktor brytyjski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kajpiroska] koktajl alkoholowy z wódki, limonki i cukru trzcinowego
SJP.pl
Caipiroska, caipirovka – koktajl alkoholowy, odmiana caipirinhy. Jest przygotowywany z wódki zamiast stosowanej w caipirinhi cachaçy. Pozostałe składniki koktajlu to cząstki limonki, cukier trzcinowy oraz kruszony lód.
Caipiroska jest koktajlem szczególnie popularnym w Brazylii oraz Argentynie, Paragwaju i Urugwaju
Wikipedia
[czytaj: kern] potocznie: pies rasy cairn terrier
SJP.pl
Ca
Wikipedia
mocna tkanina ubraniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) włók. mocna bawełniana tkanina;
Wiktionary
Cajg ( Zeug - tkanina) – mocna tkanina bawełniana lub wełniana wykonywana w splocie skośnym łamanym. Zastosowanie tego splotu tworzy podłużne (wzdłuż osnowy) pasy. Była najtańszą tkaniną używaną na ubrania robocze. W Polsce produkowana od XVII wieku.
Wikipedia
IPA: t͡sajk, AS: cai ̯k
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spodnie z kiepskiego materiału
Wiktionary
zrobiony z cajgu
SJP.pl
średniowieczna huta lub kuźnia, w której wyrabiano sztaby żelazne za pomocą kucia młotem; kleparnia
SJP.pl
[czytaj: kaHON] drewniany instrument perkusyjny pochodzący z Afryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Warmia. gazeta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. gazeta
Wiktionary
[czytaj: kaŻĘ lub KEJdżyn]
1. muzyka ludowa francuskojęzycznej grupy etnicznej zamieszkującej wybrzeże Zatoki Meksykańskiej w USA;
2. odmiana języka francuskiego, dialekt używany przez tę grupę etniczną
SJP.pl
Cajun lub Cadien – osoba należąca do francuskojęzycznej grupy etnicznej („Cajuns”) zamieszkującej wybrzeże Zatoki Meksykańskiej w USA. W większości zamieszkują 22 południowe parafie stanu Luizjana (ten obszar nazywany jest Akadianą). „Cajun” to także nazwa dialektu, kultury i muzyki tej ludności.
Wikipedia
[czytaj: kejkłok] żywy, towarzyski taniec, powstały w drugiej połowie XIX wieku jako taniec Murzynów amerykańskich, na początku XX wieku popularny w Europie; cakewalk
SJP.pl
Cake-walk – taniec towarzyski w żywym tempie, metrum 2/4 i synkopowanym rytmie.
Pod koniec XIX wieku był to pierwszy popularny taniec na terenie USA, który lansował ruchy ciała charakterystyczne dla tańców afrykańskich. Łączył podstawowe kroki marszu, polki i two-stepa. Spopularyzowały go wędrowne grupy wodewilowe, a odbierany był jako groteska tańców murzyńskich. Na początku XX wieku był popularny także w Europie.
Wikipedia
[czytaj: kejkłok] żywy, towarzyski taniec, powstały w drugiej połowie XIX wieku jako taniec Murzynów amerykańskich, na początku XX wieku popularny w Europie; cake-walk
SJP.pl
owca górska
SJP.pl
owca górska
SJP.pl
Cakle – jedna z ras owcy domowej, hodowana w Polsce.
Jest to rasa owiec górskich, tradycyjnie chowana na Podhalu i w Karpatach. Najczęściej owce tej rasy utożsamia się z polską owcą górską, należy jednak zwrócić uwagę, że pierwotne cakle obecnie w Polsce prawie nie występują. Stało się tak, ponieważ przez wiele lat modyfikowano je przez krzyżowanie uszlachetniające z innymi rasami owiec. W 2007 roku opracowano program ochrony zasobów genetycznych tej rasy.
Wikipedia
1. jednostka długości, dziś stosowana tylko w krajach anglosaskich (1 cal = 2,54 cm);
2. dawna polska jednostka długości równa 24 cm (cal staropolski), 24,8 cm (cal nowopolski), dla grubości desek - 16 cm;
3. we flisactwie: tylny koniec tratwy; tafla, plenica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;
(1.2) jednostka grubości desek równa 1,6 cm
Wiktionary
|CGS-jedn = formula_1
Wikipedia
(1.1) Syn Jacka mierzy cztery stopy i dwa cale wzrostu.
(1.2) Mam tylko deski grubości cala, a na elementy nośne potrzebne są dwucalowe.
Wiktionary
IPA: t͡sal, AS: cal
Wiktionary
rzecz. calówka ż.
Wiktionary
[czytaj: kalabar] miasto w Nigerii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kaLE] francuskie miasto portowe położone nad Cieśniną Kaletańską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto portowe w północno-wschodniej Francji, nad Cieśniną Kaletańską;
Wiktionary
Calais ([]) – miasto i gmina w północnej Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Pas-de-Calais, położone nad Cieśniną Kaletańską.
Wikipedia
(1.1) Jak twierdzi zarząd Eurotunnelu, każdej nocy w okolicach wjazdu do tunelu we francuskim Calais gromadzi się nawet do tysiąca amatorów pieszej wędrówki pod kanałem.
Wiktionary
przym. kaletański
Wiktionary
(1.1) daw. Kalet
Wiktionary
[czytaj: kalamian] grupa około 100 wysp w zachodnich Filipinach
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: kalando] określenie wykonawcze: zwalniając, ściszając
SJP.pl
Calando – oznaczenie w notacji muzycznej nakazujące stopniowe zmniejszanie natężenia dźwięku (patrz dynamika) z jednoczesnym zmniejszaniem szybkości gry (patrz tempo). W partyturach pojawiło się w połowie XVIII wieku, m.in. w "Kwartecie smyczkowym A-dur" W.A. Mozarta.
Wikipedia
[czytaj: kalanetiks] rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; kalanetyka, callanetics, kalanetiks
SJP.pl
[czytaj: kalaszione] dawny instrument muzyczny, prymitywna forma lutni basowej; colascione
SJP.pl
[czytaj: kalata] starowłoski spokojny taniec
SJP.pl
Calata — taniec starowłoski (z początku XVI wieku), występujący w muzyce lutniowej. Pojawia się m.in. w "Intavolatura de lauto" Oktawiana Petrucciego.
Wikipedia
[czytaj: kalkando] określenie wykonawcze: jak gdyby ciężko stąpając, depcząc, ale równocześnie przyspieszając
SJP.pl
[czytaj: KALcei] rodzaj obuwia w starożytnym Rzymie
SJP.pl
[czytaj: kalc-ipiryna] nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego kwas acetylosalicylowy
SJP.pl
[czytaj: kalcjum] łacińska nazwa wapnia (kalcjum)
SJP.pl
Calcium – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w hrabstwie Jefferson.
Wikipedia
[czytaj: kaldarium] sala do gorących kąpieli w dawnych łaźniach rzymskich
SJP.pl
Caldarium (łac., także "calidarium", "cella caldaria", "cella coctilium", od "caldus/calidus" – gorący) – pomieszczenie z basenem z gorącą wodą w starożytnych termach rzymskich. Było najcieplejszym z pomieszczeń w rzymskich łaźniach, z temperaturą uzyskiwaną za pomocą systemu podpodłogowego ogrzewania zwanego hypocaustum
Wikipedia
nazwisko, np. Pedro Calderón de la Barca [czytaj: pedro kaldeRON de barka] (1600 - 1681), hiszpański poeta i dramaturg, ojciec hiszpańskiego teatru
SJP.pl
[czytaj: koldłel] nazwisko angielskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) daw. całkowicie, całkiem, wcale
Wiktionary
Cale – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Arkansas, w hrabstwie Nevada.
Wikipedia
IPA: ˈt͡salɛ, AS: cale
Wiktionary
1. twardy grunt pod warstwą orną; calizna;
2. jednolity masyw skały; pokład
SJP.pl
Calec, inaczej calizna – określenie warstwy ziemi lub skał nienaruszonych przez prace rolnicze, roboty górnicze. W słowniku archeologicznym jest to grunt jałowy archeologicznie niezawierający materiału kulturowego.
Wikipedia
[czytaj: kalendarium] kalendarium
SJP.pl
roślina z rodziny astrowatych; nagietek
SJP.pl
[czytaj: KAlgary] miasto w Kanadzie, gdzie w 1988 roku zorganizowano zimowe igrzyska olimpijskie
SJP.pl
Calgary – największe miasto kanadyjskiej prowincji Alberta, leżące na przedgórzu Gór Skalistych u zbiegu rzek Bow i Elbow. Trzecie co do wielkości miasto Kanady.
Wikipedia
1. jednostka długości, dziś stosowana tylko w krajach anglosaskich (1 cal = 2,54 cm);
2. dawna polska jednostka długości równa 24 cm (cal staropolski), 24,8 cm (cal nowopolski), dla grubości desek - 16 cm;
3. we flisactwie: tylny koniec tratwy; tafla, plenica
SJP.pl
Cali ("Santiago de Cali") – miasto w zachodniej Kolumbii, w Andach Północnych. Jest stolicą departamentu Valle del Cauca. Według spisu ludności z 30 czerwca 2018 roku liczyło 2 172 527 mieszkańców, co czyniło je trzecim co do wielkości miastem kraju[].
Wikipedia
[czytaj: KAlyber] model samochodu marki Dodge
SJP.pl
[czytaj: kalibra] model samochodu marki Opel
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
postać z bajki
SJP.pl
Calineczka, "Calinka",
"Calóweczka", "Paluszka", "Odrobinka", "Dziecię elfów" – baśń Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1835 r. w drugim tomie zbioru "Eventyr, fortalte for Børn" ("Baśnie dla dzieci") pod oryginalnym duńskim tytułem "Tommelise".
Wikipedia
[czytaj: kalisja] marka fortepianów i pianin oraz firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. fortepian marki Calisia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) kalisja
Wiktionary
1. twardy grunt pod warstwą orną; calec
2. gleba jeszcze nie zorana;
3. masyw pierwotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. skała nienaruszona robotami górniczymi
(1.2) roln. niezaorana gleba
(1.3) część gruntu znajdująca się pod orną warstwą gleby
Wiktionary
Zasugerowano, aby ten artykuł na różne artykuły.
Wikipedia
IPA: t͡saˈlʲizna, AS: calʹizna
Wiktionary
przym. cały
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kol] potocznie: rozmowa głosowa lub wideo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolbek] usługa polegająca na połączeniu się z operatorem sieci telefonicznej, który oddzwania do użytkownika i koszt połączenia bierze na siebie; call back, callback
SJP.pl
[czytaj: kol gerl] prostytutka przyjmująca zlecenia na telefon; call girl
SJP.pl
[czytaj: kaJAMpas] dzielnica nędzy na peryferiach miast chilijskich; slumsy, slamsy, barriadas
SJP.pl
[czytaj: kalan] nazwisko angielskie, np. Curtis Callan, amerykański fizyk teoretyk, badacz solitonów, teorii strun i teorii cechowania
SJP.pl
Callan (irl. "Callainn") – miasto w hrabstwie Kilkenny w Irlandii, leżące 16 km od miasta Kilkenny.
Wikipedia
[czytaj: kalanetiks] rozciągająca gimnastyka dla kobiet, ćwiczenia wykonywane w wolnym tempie i wielokrotnie powtarzane; kalanetyka, calanetics, kalanetiks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zestaw ćwiczeń gimnastycznych wyszczuplających i ujędrniających ciało
Wiktionary
(1.1) Od dwóch tygodni ćwiczę callanetics i czekam na efekty.
Wiktionary
IPA: ˌkalãˈnɛtʲiks, AS: kalãnetʹiks
Wiktionary
(1.1) kalanetyka
Wiktionary
[czytaj: KAjao] miasto w Peru
SJP.pl
Callao – największy i najważniejszy port w Peru położony 12 km na zachód od stolicy państwa, Limy.
Callao jest jednym z 25 regionów Peru, składającym się z pojedynczej prowincji, która obejmuje 7 dystryktów.
"Zobacz też: Podział administracyjny Peru i Prowincje Peru."
Wikipedia
[czytaj: KAlas] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolbek] usługa polegająca na połączeniu się z operatorem sieci telefonicznej, który oddzwania do użytkownika i koszt połączenia bierze na siebie; call back, call-back
SJP.pl
Kallisto; satelita Jowisza, ósmy co do odległości od tej planety
SJP.pl
Callisto – fiński zespół muzyczny, wykonujący muzykę będącą wypadkową wpływów hardcore’a i doom metalu (zob. sludge metal). Brzmieniowo i kompozycyjnie utwory zespołu kojarzono z dokonaniami zespołów Isis, Cult of Luna i Pelican. Wczesne dokonania zespołu opisywano niekiedy jako "atmosferyczny sludge metal", ale już muzyka z albumu "Noir" (2006) należy raczej do post metalu. Ze względu na teksty zespół zaliczany jest do zespołów chrześcijańskich.
Wikipedia
[czytaj: kalmato] określenie wykonawcze: spokojnie, łagodnie
SJP.pl
[czytaj: kaLON] nazwisko francuskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: cal
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cały (w znaczeniu: nienaruszony, nieuszkodzony)
SJP.pl
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: cały; calutki, caluśki
SJP.pl
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: caluśki; caluteńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cały
Wiktionary
IPA: ˌt͡saluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: caluśė̃ńḱi
Wiktionary
przysł. cało
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: caluśki; calusieńki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cały
Wiktionary
(1.1) Bo ja przecież byłam przy tobie i w tobie też byłam, cała, caluteńka, do małego palca, do włosa w warkoczu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡saluˈtɛ̃ɲci, AS: calutẽńḱi
Wiktionary
przysł. cało
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: cały; caluśki, caluchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: cały
Wiktionary
IPA: t͡saˈlutʲci, AS: calutʹḱi
Wiktionary
przysł. cało
Wiktionary
(1.1) caluśki
Wiktionary
zdrobnienie o odcieniu intensywnym od: cały; calutki, caluchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cały
Wiktionary
(1.1) Zmęczony był okrutnie, bo caluśki dzień owce z hal w doliny na zimę przepędzał.
Wiktionary
IPA: t͡saˈluɕci, AS: caluśḱi
Wiktionary
przysł. cało
Wiktionary
[czytaj: kalwaDOS] francuska wódka produkowana z jabłek, o charakterystycznym zapachu i smaku; kalwados
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kalwin lub kalWĘ] obce nazwisko, np. Jean Calvin (Jan Kalwin), francuski teolog, twórca kalwinizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kalipso] balladowa improwizacja w rytmach afrykańskich; kalipso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. gatunek muzyczny pochodzenia afrykańskiego;
(1.2) choreogr. pochodzący z wysp Morza Karaibskiego taniec towarzyski, którego muzyka oparta jest na improwizowanej balladzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Jego ulubionym tańcem było calypso.
Wiktionary
IPA: kaˈlʲipsɔ, AS: kalʹipso
Wiktionary
[czytaj: kalcone] rodzaj pieroga powstającego poprzez zawijanie pizzy
SJP.pl
Calzone – potrawa kuchni włoskiej. Rodzaj pizzy, zawijanej na kształt pieroga, w którym znajduje się nadzienie.
Wikipedia
linijka składana z podziałką calową i centymetrową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) składana linijka drewniana lub metalowa, z podziałką calową i centymetrową
(1.2) przedmiot o grubości, długości lub szerokości jednego cala
Wiktionary
rzecz. cal m.
Wiktionary
[czytaj: kam] skrót od: Computer Aided Manufacturing – komputerowe wspomaganie wytwarzania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kamarg] rasa koni z francuskiego wybrzeża Morza Śródziemnego
SJP.pl
Camargue (czytaj: "kamárg") – kraina geograficzna na południu Francji położona między dwiema głównymi odnogami Rodanu w delcie tej rzeki i wybrzeżem Morza Śródziemnego. Znajduje się na terenie departamentu Bouches-du-Rhône, w gminach Arles i Saintes-Maries-de-la-Mer. Tzw. Mała Camargue ("la Petite Camargue") jest bagienną niziną na zachód od Camargue, w departamencie Gard.
Wikipedia
[czytaj: kamaro] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mot. model samochodu marki Chevrolet
Wiktionary
[czytaj: kambio] zobowiązanie dłużnicze, weksel
SJP.pl
[czytaj: kąBRE] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;
Wiktionary
Cambrai (, hist. pisownia: "Cambray") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord; podprefektura departamentu.
Według danych na rok 1990 gmina zamieszkiwały 33 092 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 1826 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Cambrai plasuje się na 16. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 79.).
Wikipedia
przym. kambrejski, daw. kambrajski, daw. kambrezyjski
Wiktionary
[czytaj: kambrik] kambryk;
1. cienkie, przezroczyste płótno bawełniane podobne do batystu
2. batyst lniany
SJP.pl
[czytaj: kejmbridż lub kembridż]
1. miasto w Anglii;
2. miasto w Kanadzie;
3. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;
Wiktionary
Cambridge (wym. []) – miasto ("city") i dystrykt niemetropolitalny we wschodniej Anglii (Wielka Brytania), stolica hrabstwa Cambridgeshire, położone nad rzeką Cam, około 80 km na północny wschód od Londynu. W 2021 miasto liczyło 152 740 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Gdy przyjedziesz do Cambridge, pójdziemy popływać szkutą!
Wiktionary
Cambronne – stacja linii nr 6 metra w Paryżu. Stacja znajduje się w 15. dzielnicy Paryża. Została otwarta 6 października 1942 r.
Wikipedia
[czytaj: kamel] marka papierosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) papieros marki „Camel”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy tylko gospodarze zrobili krótką przerwę w posiłku, natychmiast podniosłem się zza stołu i poczęstowałem oboje oryginalnymi, aromatycznymi camelami ze sklepu wolnocłowego na lotnisku.
Wiktionary
IPA: ˈkãmɛl, AS: kãmel
Wiktionary
[czytaj: kamelbak] umieszczany w plecaku pojemnik na wodę z plastikową rurką, umożliwiającą picie w czasie wysiłku fizycznego
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: KAmelot] zamek w Anglii, w którym panował legendarny król Artur
SJP.pl
Camelot – w legendach arturiańskich był to zamek-miasto zamieszkiwany przez króla Artura i jego żonę Ginewrę oraz doradcę króla – Merlina. W zamku znajdowała się komnata z Okrągłym Stołem, wokół którego zbierali się Rycerze Okrągłego Stołu. Jego nazwa pochodziła od boga Camulosa, utożsamianego przez Rzymian z Marsem.
Wikipedia
[czytaj: kamelowy] beżowy
SJP.pl
[czytaj: kamamBER] miękki ser wytwarzany w formie niewielkich krążków z porostem białej pleśni, mający charakterystyczny grzybny smak i zapach; kamamber
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. tłusty, łagodny, miękki ser podpuszczkowy z pełnego mleka krowiego, z porostem pleśńeśni;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z serów pleśniowych najbardziej lubię camembert.
Wiktionary
[czytaj: kamio] krótki występ znanej osoby (np. muzyka, polityka) w filmie lub serialu
SJP.pl
Zobacz też: Cameo (zespół muzyczny).
Cameo – krótki udział znanej osobistości (np. aktora, muzyka lub polityka) w filmie, serialu lub w grze komputerowej, ograniczony do roli statysty bądź postaci epizodycznej. Często osoba taka nie jest wymieniona w czołówce bądź też w napisach końcowych.
Wikipedia
[czytaj: kamera] kamera;
1. urządzenie do rejestracji obrazu (czasem dźwięku);
2. komora między obiektywem a kliszą aparatu;
3. w dawnej Polsce urząd zarządzający dobrami królewskimi;
4. dawniej: zamknięte pomieszczenie, cela, komora
SJP.pl
[czytaj: kamerata] grupa muzyków, poetów i intelektualistów florenckich, powstała w XVI wieku w celu odrodzenia antycznego teatru muzycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. mała orkiestra kameralna lub chór liczący do 40-60 muzyków
Wiktionary
IPA: ˌkãmɛˈrata, AS: kãmerata
Wiktionary
rzecz. gamrat m., gamratek m., kamrat m., kamratka ż., Camerata ż., kamerzysta mos.
Wiktionary
[czytaj: kamerimydż] połączony a warsztatami polski festiwal filmowy poświęcony sztuce operatorskiej; Camerimage Plus
SJP.pl
Mi
Wikipedia
[czytaj: kamerlengo] skarbnik kolegium kardynałów; camerlingo; kamerling
SJP.pl
[czytaj: kamerlingo] skarbnik kolegium kardynałów; kamerling; camerlengo
SJP.pl
[czytaj: KAmeron] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kaMIL] francuskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) damski strój plażowy (odmiana tankini), składający się z fig i topu na cienkich ramiączkach
Wiktionary
[czytaj: kamminando] określenie wykonawcze: pospieszając
SJP.pl
[czytaj: kamo] środowiskowo: w barwach kamuflażu wojskowego
SJP.pl
Camo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Cuneo.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 238 osób, 79,3 os./km².
Wikipedia
[czytaj: kamorra] tajna organizacja przestępcza działająca w Królestwie Neapolu w latach 1830-1870; obecnie organizacja mafijna działająca na terenie Neapolu i całej Kampanii; kamora; kamorra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. kamora.
Wiktionary
Ca
Wikipedia
utwór uważany przez swą tandetność za dowcipny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kampana] instrument perkusyjny składający się z kilkunastu metalowych rur zawieszonych na wspólnej ramie, w które uderza się drewnianym młotkiem; dzwony orkiestrowe, dzwony rurowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kampanella]
1. włoska nazwa dzwonków, instrumentów muzycznych z grupy idiofonów; campanelli;
2. kompozycja naśladująca dźwięk dzwonka
SJP.pl
[czytaj: kampanila] dzwonnica w kształcie wysmukłej wieży, wolnostojąca obok kościoła, charakterystyczna dla architektury włoskiej; kampanila
SJP.pl
[czytaj: kampari] gorzkie, ziołowe wino włoskie
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: kembl] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kamper] samochód turystyczny z miejscem do mycia się, spania oraz sporządzania i przechowywania jedzenia; kamper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. grykomp. osoba, trzymająca się stale jednego miejsca, z którego strzela do innych graczy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten camper znowu mnie zabił.
Wiktionary
IPA: ˈkãmpɛr, AS: kãmper
Wiktionary
czas. kampić
Wiktionary
[czytaj: kamperink] spędzanie czasu wolnego na podróżowaniu camperem; kampering
SJP.pl
[czytaj: kamperowicz] osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu camperem; kamperowicz, camperowiec, kamperowiec
SJP.pl
[czytaj: kamperowiec] osoba spędzająca czas wolny na podróżowaniu camperem; kamperowicz, camperowicz, kamperowiec
SJP.pl
[czytaj: kampes-ino] indiański rolnik lub robotnik rolny
SJP.pl
[czytaj: kampinas] miasto w Brazylii
SJP.pl
Campinas (wym. []) – miasto w południowo-wschodniej Brazylii, we wschodniej części stanu São Paulo, położone 100 km na północ od miasta São Paulo. Według spisu ludności z 2010 r. Populacja miasta wynosi 1 080 999, co czyni go czternastym najbardziej zaludnionym miastem Brazylii i trzecią pod względem liczby ludności gminą w stanie São Paulo. Obszar metropolitalny miasta obejmuje dwadzieścia gmin o łącznej liczbie 3 665 363 osób.
Wikipedia
[czytaj: kemping] kemping;
1. ogrodzony teren wyposażony w umywalnie, elektryczność itp., przystosowany do obozowania w namiotach albo w domkach (przyczepach) campingowych;
2. czasowe przebywanie na takim terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. kemping.
Wiktionary
(1.1) Lazurowe Wybrzeże dysponuje licznymi hotelami i campingami.
Wiktionary
rzecz. kemping mrz., campingowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) biwakowanie na campingu
Wiktionary
rzecz. camping m.
czas. campingować
przym. campingowy
Wiktionary
(1.1) kempingowanie
Wiktionary
[czytaj: kempingować] obozować na campingu, spędzać wakacje na świeżym powietrzu; kempingować
SJP.pl
[czytaj: kempingowiec] potocznie o osobie obozującej na campingu, spędzającej wakacje na świeżym powietrzu; kempingowiec
SJP.pl
przymiotnik od: camping (kemping), np. ośrodek campingowy; kempingowy
SJP.pl
[czytaj: kampo] rodzaj południowoamerykańskiej wyżynnej sawanny z wysokimi trawami i rozproszonymi niskimi drzewami; campos
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kampoformio] miasto we Włoszech; Campo Formio
SJP.pl
[czytaj: kampos] rodzaj południowoamerykańskiej wyżynnej sawanny z wysokimi trawami i rozproszonymi niskimi drzewami; campo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kampus] wyznaczony teren wraz z budynkami należący do anglosaskiej szkoły wyższej; kampus
SJP.pl
Campus – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Livingston.
Wikipedia
[czytaj: kamry lub kamri] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
1. [czytaj: kaMI albo kaMÜ, w odmianie: kaMIsa albo kaMÜsa, kaMIsie albo kaMÜsie itd.] nazwisko, np. Albert Camus (1913-60), francuski pisarz, eseista i publicysta;
2. [czytaj: kamus] nazwisko, np. Mario Camus (ur. 1935), hiszpański reżyser i scenarzysta filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kanadjen] rzeka w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kanaletto]
1. (właściwie Giovanni Antonio Canal, 1697-1768), malarz włoski;
2. (właściwie Bernardo Bellotto, 1721-80), malarz włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kanari]
1. taniec w szybkim tempie popularny w drugiej połowie wieku XVI i w wieku XVII;
2. muzyczna forma taneczna oparta na tańcu o tej samej nazwie
SJP.pl
Zobacz też: Canarie (muzyka).
Canarie – taniec o szybkim tempie, o metrum 3/8 albo 6/8, wywodzący się prawdopodobnie z Wysp Kanaryjskich.
Wikipedia
[czytaj: kanarinios] potocznie w sporcie: reprezentacja Brazylii
SJP.pl
[czytaj: kanasta] gra karciana dla 2 lub 4 osób wykorzystująca dwie pełne talie kart (z jokerami); kanasta
SJP.pl
[czytaj: kanaweral] (1963-73 Przylądek Kennedy'ego) przylądek w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Zobacz też: Cape Canaveral.
Canaveral ( Cape Canaveral, w latach 1963–1973 Przylądek Kennedy’ego, ang. Cape Kennedy) – przylądek znajdujący się na południowo-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, we wschodniej części półwyspu Floryda. Znajduje się tu Centrum Kosmiczne Johna F. Kennedy’ego oraz Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral.
Wikipedia
[czytaj: kanberczyk] mieszkaniec Canberry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Canberry
Wiktionary
IPA: kãnˈbɛrt͡ʃɨk, AS: kãnberčyk
Wiktionary
rzecz. Canberra ż.
:: fż. canberka ż.
przym. canberski
Wiktionary
[czytaj: kanberka] mieszkanka Canberry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Canberry
Wiktionary
IPA: kãnˈbɛrka, AS: kãnberka
Wiktionary
rzecz. Canberra ż.
:: fm. canberczyk mos.
przym. canberski
Wiktionary
[czytaj: kanbera] stolica Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Australii;
Wiktionary
Canberra (wym. [] lub []) – stolica Australii, miasto leżące w odległości 280 km od Sydney i 660 km od Melbourne w obrębie Australijskiego Terytorium Stołecznego. Jest największym miastem Australii położonym w środku lądu i 8. co do wielkości miastem kraju.
Wikipedia
rzecz. canberczyk mos., canberka ż.
przym. canberski
Wiktionary
→ Canberra [czytaj: kanberski]; kanberski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Canberra
Wiktionary
IPA: kãnˈbɛrsʲci, AS: kãnbersʹḱi
Wiktionary
rzecz. Canberra ż., canberczyk mos., canberka ż.
Wiktionary
[czytaj: kanka] instrument muzyczny z grupy idiofonów szarpanych, służący do akompaniamentu przy śpiewie, używany w Afryce, zwłaszcza w Kongo; sanza
SJP.pl
[czytaj: kanselować] publicznie potępiać i bojkotować osobę, organizację lub markę za kontrowersyjne zachowania lub wypowiedzi, zwłaszcza w mediach społecznościowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kansjonejro] zbiór poezji lirycznych w literaturze hiszpańskiej i portugalskiej; cancionero
SJP.pl
[czytaj: kansjonero] zbiór poezji lirycznych w literaturze hiszpańskiej i portugalskiej; cancioneiro
SJP.pl
rodzaj świątyni spotykany na Jawie i Bali; tjandi, czandi
SJP.pl
[czytaj: kandida] krój pisma drukarskiego stosowany w linotypach
SJP.pl
Candida Berkhout (bielnik) – rodzaj grzybów zaliczany do drożdży.
Wikipedia
[czytaj: KANdiru] mały sum żyjący w Amazonce i żywiący się krwią
SJP.pl
[czytaj: kandomBLE] synkretyczny kult afroamerykański, popularny w Brazylii; candomblé
SJP.pl
[czytaj: kandomBLE] synkretyczny kult afroamerykański, popularny w Brazylii; candomblé
SJP.pl
Candomblé – religia afroamerykańska, praktykowana głównie w Brazylii, a także w sąsiednich krajach. Nazwy religii pochodzą z języka joruba.
Wikipedia
[czytaj: kaneloni] cannelloni;
1. rodzaj makaronu w kształcie dużych, grubych rurek;
2. potrawa z makaronu canelloni wypełnionego farszem, posypanego serem, a następnie zapieczonego
SJP.pl
[czytaj: kanetti] nazwisko, np. Elias Canetti (1905 - 94), dramaturg szwajcarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. obcęgi
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajscanga, bajscangi, cangi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. obcęgi
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bajscanga, bajscangi, canga
Wiktionary
[czytaj: kanioning] pokonywanie głębokich kanionów lub wodospadów za pomocą lin alpinistycznych; kanioning
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. zob. kanioning.
Wiktionary
[czytaj: kanabis] jednoroczna roślina zielna z rodziny konopiowatych; kanabis, konopie
SJP.pl
[czytaj: kannawaro] nazwisko włoskie
SJP.pl
[czytaj: kaneloni] canelloni;
1. rodzaj makaronu w kształcie dużych, grubych rurek;
2. potrawa z makaronu cannelloni wypełnionego farszem, posypanego serem, a następnie zapieczonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. włoski makaron w postaci rurek o średnicy około trzech cm, podawany często z farszem;
Wiktionary
Cannelloni – włoski makaron wyglądem przypominający rurki o średnicy około 3 cm. Najczęściej nadziewany jest mięsem mielonym, sosem pomidorowym oraz beszamelowym, a całość posypywana jest startym serem.
Wikipedia
(1.1) Bardzo lubię cannelloni ze szpinakiem.
(1.1) Mamo, dzisiejsza zupa z cannelloni była super.
Wiktionary
IPA: ˌkãnɛˈlɔ̃ɲi, AS: kãnelõńi
Wiktionary
[czytaj: kan] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;
Wiktionary
Cannes (, ; Canas) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Nadmorskie na Lazurowym Wybrzeżu. Obecnie miasto znane jest na całym świecie dzięki międzynarodowemu festiwalowi filmowemu i turystyce.
Wikipedia
(1.1) Co roku na festiwal do Cannes ściągają rzesze fanów filmu.
Wiktionary
przym. canneński
Wiktionary
→ Cannes [czytaj: kanneński]; kanneński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cannes (miejscowością we Francji)
Wiktionary
rzecz. Cannes n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjny sycylijski deser w formie rurki ze słodkim nadzieniem z ricotty;
Wiktionary
Cannolo /kan’n:lo/ (l.m. "cannoli") – deser sycylijski; rurki z chrupiącego ciasta nadziane kremem z sera ricotta.
Legenda mówi, że cannoli pierwszy raz zostały stworzone w IX wieku w miasteczku Caltanissetta na Sycylii przez nałożnice emira, jako hołd dla jego potencji.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kaNU] kanoe, kanu;
1. łódź eskimoska o szkielecie z fiszbinu lub kości wieloryba; kajak eskimoski;
2. indiańska łódź o szkielecie z drewna jodły pokrytym korą brzozową;
3. łódź sportowa stworzona na wzór łodzi indiańskiej; kanadyjka
SJP.pl
Canoe (pol. "kanu") – tradycyjna łódź wiosłowa (czasem żaglowa) Indian północnoamerykańskich; stanowiła ogromny wkład w eksplorację i podbój wschodnich obszarów kontynentu przez przybyszów z Europy, którym ułatwiała poruszanie się po bogatym w rzeki i jeziora terenie.
Wikipedia
[czytaj: kanon] marka aparatów fotograficznych i drukarek oraz firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) fot. pot. sprzęt marki Canon
Wiktionary
Canon Inc. (jap. キヤノン株式会社 Kyanon Kabushiki-gaisha) – japońskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w produktach optycznych oraz rozwiązaniach do profesjonalnego druku.
Portfolio marki obejmuje aparaty fotograficzne, kamery, drukarki osobiste i biznesowe, skanery, plotery, oprogramowanie do zarządzania środowiskiem druku oraz urządzenia diagnostyki obrazowej. Canon oferuje także usługi biznesowe oraz konsulting.
Wikipedia
IPA: ˈkãnɔ̃n, AS: kãnõn
Wiktionary
[czytaj: kanopus] gwiazda; Kanopus
SJP.pl
Kanossa; miejscowość we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Kanossa.
Wiktionary
rzecz. kanosjanka ż., Kanossa ż.
Wiktionary
[czytaj: kanotJE] rodzaj szerokiego, słomkowego kapelusza; kanotiera, kanotier
SJP.pl
[czytaj: kanowa] nazwisko, np. Antonio Canova, malarz, architekt oraz przedstawiciel klasycyzmu w rzeźbie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kanTAbile] określenie wykonawcze: śpiewnie
SJP.pl
Cantabile ( śpiewnie) – termin w muzyce odnoszący się do wprawnego stylu śpiewu lub gry na instrumencie. W dosłownym tłumaczeniu z języka włoskiego „śpiewnie”. Gioseffo Zarlino w opracowaniu "Le istitutioni harmoniche" z 1558 napisał, że "cantabile" znaczy „dobrze zaśpiewane”. "The Oxford dictionary of music" interpretuje termin w odniesieniu do sprawnie, płynnie wykonanej i dobrze wyeksponowanej melodii.
Wikipedia
[czytaj: kąTAL] gatunek francuskiego sera podobnego do cheddara, wyrabianego w Owernii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KANtalamessa] nazwisko włoskie
SJP.pl
[czytaj: kantatorium] w Kościele katolickim: księga ze śpiewami solowymi, wykonywanymi w trakcie liturgii słowa
SJP.pl
bylina bagienna; uprawiana w szklarniach na kwiaty cięte (rzadziej jako roślina doniczkowa); cantedeskia etiopska - kalla, kalia
SJP.pl
Zobacz też: kibuc Kalja.
Cantedeskia, kalijka, kalia ("Zantedeschia" Spreng.) – rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych, obejmujący 8 gatunków pochodzących ze środkowo-południowej Afryki, z jednym gatunkiem introdukowanym na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. Z uwagi na bardzo atrakcyjne kwiatostany i ulistnienie cantedeskie, zarówno gatunki botaniczne, jak i ich kultywary, są szeroko uprawiane na świecie jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
[czytaj: KANterbery]
1. miasto w Anglii;
2. nizina w Nowej Zelandii
SJP.pl
Canterbury – miasto o statusie "city" w Anglii, w hrabstwie Kent, w dystrykcie Canterbury, położone nad rzeką Stour. Siedziba arcybiskupstwa Canterbury, centralnego dla anglikańskiego Kościoła Anglii. Liczba mieszkańców wynosi 42 258 (2001), a powierzchnia 23,54 km².
Wikipedia
[czytaj: KANtikum] w liturgii rzymskokatolickiej: podniosła pieśń podobna do psalmu; hymn, kantyk
SJP.pl
[czytaj: kantiga] średniowieczna pieśń o charakterze świeckim lub sakralnym
SJP.pl
Cantiga – gatunek średniowiecznej poezji w języku galicyjsko-portugalskim ("gallegoportugués"); pieśń jednogłosowa o charakterze świeckim lub sakralnym. Miała wiele form w zależności od treści poetyckiej:
W XIII w. była odpowiednikiem francuskiego virelai i włoskiej laudy.
Wikipedia
[czytaj: kantylena] kantylena;
1. krótka pieśń epicka w średniowiecznej poezji francuskiej;
2. rodzaj sekstyny;
3. w muzyce instrumentalnej: melodia odznaczająca się śpiewnością
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kantino] najwyżej brzmiąca struna w instrumencie
SJP.pl
[czytaj: kanto] muzyka:
1. głos prowadzący melodię;
2. śpiew;
3. melodia
SJP.pl
[czytaj: kanioning] wyczynowe pokonywanie rzek i wodospadów w górskich kanionach za pomocą lin alpinistycznych; canioning, kanioning
SJP.pl
[czytaj: kancona] kancona;
1. rodzaj wiersza lirycznego o tematyce miłosnej i wojennej
2. wielogłosowa pieśń świecka z XV i XVI w.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kanconetta] kanconeta; kanconetta;
1. krótki utwór wokalny popularny w XVI wieku
2. liryczny utwór instrumentalny
SJP.pl
Canzonetta (wym. "kanconetta"; wł., zdrob. od canzona) – krótka, popularna forma muzyczna z XVI i XVII wieku o lekkim charakterze, wywodząca się z Włoch.
Canzonetta posiada prostą budowę (aa b cc) i jest homofoniczna. Były popularne w Niemczech oraz Anglii, gdzie przekształciły się w angielską ayre. Kompozytorzy tworzący canzonetty:
Wikipedia
1. samiec kozy domowej (kozioł) lub owcy (baran), zwłaszcza stary albo wytrzebiony;
2. samiec kozicy lub sarny;
3. potocznie: człowiek niesympatycznie wyglądający;
4. potocznie: uparciuch, głupiec;
5. hak na linie do opuszczania i podnoszenia aparatu wiertniczego; hak wyciągowy;
6. przestarzałe: kołek spinający dwa bale; czop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) baran lub kozioł
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. człowiek mało inteligentny, głupi
(2.2) łow. samiec kozicy
(2.3) pot. brodacz
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) techn. zawieszony na linie hak służący do opuszczania i podnoszenia świdra podczas ręcznego wykonywania otworu wiertniczego
(3.2) daw. czop łączący drewniane bale
(3.3) rodzaj modyfikacji RNA;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten cap potwornie śmierdzi!
(2.1) Ale z niego cap!
(2.2) Nigdy wcześniej nie widziałem tak dużego capa.
Wiktionary
IPA: t͡sap, AS: cap
Wiktionary
przym. capi
czas. capić, capnąć
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) zob. cap.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kaPAcitas] z łaciny: zdolność pojmowania; pojętność, bystrość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieład, nieporządek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kapella] najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Woźnicy; Kapella; Koza
SJP.pl
Capella – miasto w Australii, w stanie Queensland.
Wikipedia
[czytaj: kejptałn] rzadko: Kapsztad (stolica RPA)
SJP.pl
inaczej: kozi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|capić.
Wiktionary
czas. capić
Wiktionary
regionalnie: capierzyć się - czapierzyć się (rozpościerać się na różne strony)
SJP.pl
dawniej: głupieć, durnieć; baranieć
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
narzędzie drwala do przesuwania kłód; skublica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. narzędzie do przemieszczania drewna, złożone z haku z drewnianą rękojeścią
Wiktionary
[czytaj: kapitulum] werset odczytywany podczas katolickich obrzędów liturgicznych, nie będący cytatem z Pisma Świętego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. śmierdzący, brzydko pachnący
Wiktionary
(1.1) Przyniósł do domu capiące kalosze.
Wiktionary
IPA: t͡saˈpʲjɔ̃nt͡sɨ, AS: capʹi ̯õncy
Wiktionary
czas. capić ndk., capieć ndk.
Wiktionary
(1.1) śmierdzący, cuchnący
Wiktionary
1. potocznie: śmierdzieć, cuchnąć, syfić;
2. dawniej, dziś gwarowo: łapać, chwytać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Małopolska, Podhale. śmierdzieć
Wiktionary
(1.1) Fuj, co tam tak capi?
Wiktionary
rzecz. capienie n., cap mos./mrz./mzw.
przym. capiący
Wiktionary
(1.1) cuchnąć, śmierdzieć, walić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|caplować.
Wiktionary
czas. caplować ndk.
Wiktionary
zwykle o koniu: przebierać szybko nogami, dreptać
SJP.pl
czasownik
(1.1) o koniu: dreptać
Wiktionary
IPA: t͡saˈplɔvat͡ɕ, AS: caplovać
Wiktionary
rzecz. caplowanie n.
Wiktionary
potocznie:
1. chwycić, złapać; ucapić;
2. ukraść; gwizdnąć, buchnąć;
3. pojmać, zaaresztować; przyskrzynić, zapuszkować;
4. ugryźć, ukąsić, użądlić; dziabnąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. capać)
(1.1) pot. chwycić coś nagle
(1.2) pot. szybko przejąć coś, co należy do kogoś innego
(1.3) pot. niespodziewanie aresztować kogoś
Wiktionary
rzecz. capnięcie n., cap mzw./mos./mrz.
czas. capać ndk.
wykrz. cap
Wiktionary
(1.1) chwycić, dopaść, złapać
(1.2) porwać, skraść, ukraść, zwędzić
(1.3) aresztować, dopaść, ująć, złapać
Wiktionary
[czytaj: kapuejra lub kapoejra] sztuka walki stworzona przez brazylijskich niewolników na przełomie XVIII i XIX wieku, łącząca elementy tańca i walki; kapoeira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. brazylijska sztuka walki;
(1.2) sport. środ. trening capoeiry (1.1)
Wiktionary
Capoeira – brazylijska sztuka walki, której formy są rytmiczne, akrobatyczne i skupiają się na kopnięciach. Ruchy capoeira są bardzo płynne i rytmiczne. Z Brazylii, a więc z języka portugalskiego, pochodzą słownictwo i teksty piosenek.
Wikipedia
(1.1) Trenując capoeirę, poznaliśmy trochę kulturę Brazylii.
(1.2) Zaraz po capoeirze Jurek zwykle wraca prosto do domu.
Wiktionary
[czytaj: kapołti] obce nazwisko, np. Truman Capote (1924 - 84), pisarz amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
capoń osikowy, capoń mglisty - gatunki chrząszczy z rodziny kózkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość we Włoszech, w regionie Abruzja, w prowincji L'Aquila;
(1.2) geogr. adm. gmina we Włoszech, z ośrodkiem administracyjnym w Cappadocii (1.1)
Wiktionary
Cappadocia – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Abruzja, w prowincji L’Aquila.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 504 osoby, 7,5 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. spoż. urządzenie lub jego część służące do spieniania mleka na cappuccino
Wiktionary
rzecz. cappuccino n.
przym. cappuccino
Wiktionary
[czytaj: kapuczino]
1. czarna kawa ze zmiksowanym mlekiem;
2. coś o smaku takiej kawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;
przymiotnik
(2.1) mający smak cappuccino (1.1)
(2.2) mający kolor cappuccino (1.1)
(2.3) mający zapach cappuccino (1.1)
Wiktionary
Cappuccino (wym. [], uproszczona: "kappuczino") – włoski napój kawowy z dodatkiem spienionego mleka (rzadziej z bitą śmietaną) i szczyptą sypkiej czekolady lub kakao dla ozdoby. Podawane często do smaku z gałką lodów w śmietance, ma orzechowy kolor.
Wikipedia
(1.1) Klasyczne włoskie cappuccino składa się z 25 cm³ espresso, do którego wlewa się odpowiednio spienione mleko.
(2.1) Z lodów najbardziej lubię cytrynowe, waniliowe i cappuccino.
Wiktionary
rzecz. cappuccinator mrz., kapucyn mos.
przym. kapucyński
Wiktionary
[czytaj: kapuczinowy]
1. mający smak cappuccino - napoju;
2. mający kolor beżowy, taki jak cappuccino - napój
SJP.pl
[czytaj: kapra] nazwisko włoskie
SJP.pl
[czytaj: kapreze] włoska sałatka z mozzarelli i pomidorów, często z dodatkiem liści bazylii i oliwy z oliwek
SJP.pl
Caprese – rodzaj sałatki pochodzącej z regionu Kampania w południowych Włoszech. Przyrządza się ją z pokrojonych w plastry pomidorów oraz mozzarelli przełożonych na przemian, polanych oliwą z oliwek posypanych grubo zmielonym pieprzem i udekorowanych liśćmi bazylii.
Wikipedia
[czytaj: kapri]
1. wyspa na Morzu Tyrreńskim;
2. miejscowość we Włoszech
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj kapriczczio] kaprys;
1. instrumentalny utwór w stylu wolnym;
2. przedstawienie artystyczne w formie grafiki, rysunku itp. odbiegające od przyjętych, stosowanych form, ujmujące jakiś temat w sposób nietypowy, karykaturalny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj pizzy z szynką, pieczarkami, karczochami i oliwkami
SJP.pl
[czytaj: kapriczjozo] określenie wykonawcze: żartobliwie, kapryśnie
SJP.pl
[czytaj: kaprikornus] Koziorożec, jeden ze znaków zodiaku, gwiazdozbiór widoczny na niebie półkuli południowej
SJP.pl
[czytaj: kaprifolium] bylina pnąca z rodziny przewiertniowatych; kapryfolium, przewiercień
SJP.pl
[czytaj: kapsa lub kafsa] miasto w Tunezji
SJP.pl
[czytaj: kapsella] pospolity, trudny do wytępienia chwast, mający zastosowanie w zielarstwie; tasznik pospolity
SJP.pl
1. sygnał apelu wieczornego w wojsku lub na obozach młodzieżowych, odegrany na trąbce lub na bębnie;
2. przemarsz wojska lub członków jakiejś organizacji ulicami miasta wraz z orkiestrą, odbywający się z okazji jakiejś uroczystości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp.
(1.2) przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia
Wiktionary
Capstrzyk – ustalony sygnał wykonywany na trąbce lub na sygnałówce, oznajmujący koniec zajęć dziennych i wzywający do spoczynku i ciszy nocnej lub apelu wieczornego, używany między innymi w wojsku czy harcerstwie. Słowo to może także oznaczać wieczorny przemarsz oddziałów wojskowych, drużyn harcerskich lub innych organizacji ulicami miasta, zazwyczaj z orkiestrą (a niekiedy także z pochodniami), odbywający się w wieczór poprzedzający uroczystość z ich udziałem.
Wikipedia
(1.2) Burmistrz miasta zaprosił wszystkich mieszkańców na uroczysty capstrzyk z okazji 67. (= sześćdziesiątej siódmej) rocznicy wybuchu II wojny światowej.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sapsṭʃɨk, AS: capsṭšyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. syntetyczny narkotyk o działaniu stymulującym produkowany na Bliskim Wschodzie, odmiana fenetyliny
Wiktionary
[czytaj: kapcza] rodzaj zabezpieczenia na stronach internetowych, którego zadaniem jest ochrona przed spamem i aktywnością botów
SJP.pl
CAPTCHA (Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart) – rodzaj techniki stosowanej jako zabezpieczenie na stronach www, celem której jest dopuszczenie do przesłania danych wypełnionych tylko przez człowieka.
Wikipedia
[czytaj: kaptiwa] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
Captiva – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Floryda, w hrabstwie Lee, nad Zatoką Meksykańską.
Wikipedia
część wyrażenia
(1.1) tylko w wyrażeniu zob. łapu-capu, łapu capu, na łapu-capu, na łapu capu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sapu, AS: capu
Wiktionary
[czytaj: KApu-a] rzymska nazwa włoskiego miasta Kapua
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Kapua.
Wiktionary
[czytaj: kapuletti] nazwisko rodowe tytułowej bohaterki tragedii miłosnej "Romeo i Julia" autorstwa Williama Szekspira; Kapuleti, Capuleti
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kakTEZ] dawne krzesło z wysokim oparciem, poręczami i siedziskiem w kształcie trapezu
SJP.pl
1. dawny władca w Rosji, Bułgarii lub Serbii;
2. żartobliwie: osoba najważniejsza w jakiejś grupie lub najlepsza w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. lobelia wodna
Wiktionary
Car ( цар, царь, цар / "car") – tytuł monarszy używany w Europie Wschodniej; państwo rządzone przez cara to carstwo, z kolei sam system rządów nazywany jest caratem. Carstwami były Bułgaria (od X wieku), Serbia (od XIV wieku) i Rosja (od XVI wieku), a carem ("carzem") nazywano także władców Gruzji i chanów tatarskich, zwłaszcza chana krymskiego – car perekopski (zob. Złota Orda, Wielka Orda, Chanat Krymski, Chanat Kazański, Chanat Syberyjski i in.).
Wikipedia
(1.1) W pokoju gubernatora wisiał wielki portret cara.
Wiktionary
IPA: t͡sar, AS: car
Wiktionary
rzecz. carstwo n., carat m., carewicz m., carówna ż.
:: fż. caryca ż.
przym. carski
Wiktionary
(1.1) cesarz
Wiktionary
[czytaj: karditejling] dokładne czyszczenie, odnowienie i konserwacja samochodu; detailing, auto detailing, autodetailing, auto-detailing, cardetailing, car detailing
SJP.pl
[czytaj: karpuling] przewożenie autem osób korzystających z tej samej trasy w zamian za pokrycie części kosztów paliwa; carpooling
SJP.pl
[czytaj: karszering] samoobsługowy system wspólnego użytkowania samochodów osobowych; car sharing, carsharing, karszering
SJP.pl
Car-sharing ([]) – system wspólnego użytkowania samochodów. Samochody udostępniane są za opłatą użytkownikom przez operatorów floty pojazdów, którymi są różne przedsiębiorstwa, agencje publiczne, spółdzielnie, stowarzyszenia lub grupy osób fizycznych.
Stosowanie tego systemu zwiększa intensywność wykorzystania pojazdów w ciągu doby, co prowadzi do zahamowania wzrostu liczby samochodów rejestrowanych prywatnie.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D., B. lp. od car
Wiktionary
(1.1) Moskale dobrzy ludzie, mają cara, który im wszystkich obdzierać pozwala.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sara, AS: cara
Wiktionary
[czytaj: karawowo] prowincja w Wenezueli
SJP.pl
Carabobo ( Estado Carabobo) – jeden z 23 stanów Wenezueli. Stolicą stanu jest Valencia, miasto to jest równocześnie głównym ośrodkiem przemysłowym kraju.
Stan Carabobo leży na zachód od stolicy Wenezueli, Caracas. Zajmuje powierzchnię 4650 km², a w roku 2011 zamieszkiwało go 2 245 744 osób. Dla porównania, w roku 1970 mieszkańców było 497 tys.
Wikipedia
[czytaj: karakas] stolica Wenezueli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Wenezueli;
Wiktionary
Caracas (pełna nazwa: Santiago de León de Caracas) – stolica Wenezueli, największe miasto w kraju.
Wikipedia
(1.1) Gazety donoszą, że Wenezuela ma zamiar kupić wszystkie towary, które Białoruś zaprezentuje na Narodowej wystawie w Caracas w tym roku.
Wiktionary
IPA: kaˈrakas, AS: karakas
Wiktionary
rzecz. karakaszczyk mos., karakaska ż.
przym. karakaski
Wiktionary
członek rumuńskiej Narodowej Partii Chłopskiej, istniejącej w latach 1926 - 1947, restytuowanej w roku 1990
SJP.pl
ustrój państwowy, w którym absolutną władzę posiada car; caryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. ustrój państwowy, w którym władza absolutna jest sprawowana przez cara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Upadek caratu w 1917 r. oraz klęska państw centralnych w listopadzie 1918 r. nie oznaczały likwidacji zagrożenia dla odradzającego się po latach niewoli państwa polskiego.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sarat, AS: carat
Wiktionary
rzecz. car m., caryca ż., carowa ż., carewicz m., carstwo n.
przym. carski
Wiktionary
[czytaj: karawadżjo] (właściwie: Michelangelo Merisi, 1573-1610) malarz włoski
SJP.pl
Mi
Wikipedia
[karawadżjonista] malarz tworzący pod wpływem sztuki Caravaggia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. malarz artysta, który tworzy w nurcie caravaggionizmu
Wiktionary
rzecz. caravaggionizm m.
:: fż. caravaggionistka ż.
Wiktionary
[czytaj: karawadżionizm] kierunek barokowego malarstwa realistycznego, czerpiącego przede wszystkim ze sztuki Caravaggia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. hist. formuła stylistyczna w malarstwie barokowym wprowadzona i rozwinięta przez kontynuatorów i naśladowców Caravaggia;
Wiktionary
Caravaggionizm – formuła stylistyczna w malarstwie barokowym wprowadzona i rozwinięta ok. 1605–1640 przez włoskich kontynuatorów i naśladowców Caravaggia.
Wikipedia
rzecz. caravaggionista mos.
Wiktionary
[czytaj: karawan] przyczepa samochodowa pełniąca funkcję mieszkania; karawan
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: karawaning] karawaning;
1. turystyka polegająca na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową;
2. samochód przebudowany na wędrowny domek campingowy
SJP.pl
[czytaj: karawaningowiec] osoba uprawiająca turystykę polegającą na podróżowaniu samochodem z przyczepą kempingową lub samochodem przebudowanym na wędrowny domek kempingowy; karawaningowiec
SJP.pl
[czytaj: karbo] z łaciny: węgiel (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
[czytaj: karbonada] pieczeń z rusztu; karbonada
SJP.pl
[czytaj: karbonara] potrawa kuchni włoskiej składająca się z makaronu spaghetti z sosem na bazie jajek, sera i boczku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoska potrawa w postaci makaronu w sosie powstałym z jajek, podgardla (guanciale) lub boczku (pancetta), twardego żółtego sera (parmezanu lub pecorino) oraz czarnego pieprzu;
przymiotnik
(2.1) związany z carbonarą (1.1) lub zawierający tę potrawę
Wiktionary
– potrawa kuchni włoskiej złożona z makaronu, jajek, "pancetty" lub "guanciale", sera "pecorino romano" lub parmezanu oraz czarnego pieprzu. Niepoprawnym jest mówienie o „sosie carbonara”, ponieważ makaron i pozostałe składniki stanowią tu nierozerwalną całość.
Wikipedia
(1.1) W tej włoskiej knajpce zamawiam zawsze carbonarę.
Wiktionary
(1.1) pasta alla carbonara
Wiktionary
[czytaj: karkaSON] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Francji, w Oksytanii
Wiktionary
Ca
Wikipedia
(1.1) daw. Karkassona
Wiktionary
[czytaj: karc-inogen] zewnętrzny czynnik rakotwórczy; karcinogen, kancerogen
SJP.pl
[czytaj: karc-inoma] nowotwór złośliwy wywodzący się najczęściej z tkanki nabłonkowej; rak
SJP.pl
[czytaj: kardano] nazwisko włoskie, np. Girolamo Cardano (1501 - 76), włoski matematyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karditejling] dokładne czyszczenie, odnowienie i konserwacja samochodu; detailing, auto detailing, autodetailing, auto-detailing, car detailing, car-detailing
SJP.pl
[czytaj: kardif] stolica Walii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i stolica Walii;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilkumnastu miejscowości w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Nowej Zelandii
Wiktionary
Cardiff (wym. []; wal. "Caerdydd", wym. []) – miasto ze statusem "city" w Wielkiej Brytanii, stolica Walii, ośrodek administracyjny hrabstwa Cardiff, historycznie wchodzące w skład w hrabstwa Glamorgan (Morgannwg). Jest położone nad rzeką Taff, u jej ujścia do Kanału Bristolskiego. W 2011 roku miasto liczyło 335 145 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈkardʲif, AS: kardʹif
Wiktionary
rzecz. kardifczyk m., kardifka ż.
przym. kardifski
Wiktionary
[czytaj: kardigen, kardigan] zapinany sweter bez kołnierza; kardigan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) inna pisownia wyrazu → kardigan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. kardigan mrz.
Wiktionary
[czytaj: karDĘ, w odmianie: kardena, kardenowi itd.] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kardinale]
1. nazwisko
2. miejscowość we Włoszech
SJP.pl
Cardinale – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Catanzaro. Według danych z 31 grudnia 2016 gminę zamieszkiwało 2113 osób.
Wikipedia
[czytaj: kardinalia] liczebniki główne
SJP.pl
[czytaj: karding] nielegalne wykorzystywanie numerów cudzych kart kredytowych w Internecie
SJP.pl
[czytaj: kardio] o ćwiczeniach: zwiększające tętno i poprawiające wydolność układu krążenia i oddechowego; kardio
SJP.pl
Cardio – utwór polskiego rapera Palucha, wydany w październiku 2017 roku, pochodzący z albumu Złota Owca.
Nagranie uzyskało certyfikat czterokrotnie platynowej płyty (2021). Utwór zdobył ponad 50 milionów wyświetleń w serwisie YouTube (2023) oraz ponad 11 milionów odsłuchań w serwisie Spotify (2023).
Wikipedia
[czytaj: kardo] główna ulica w rzymskim obozie wojskowym lub mieście, biegnąca z północy na południe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kardoks] urządzenie do bezpiecznego urabiania węgla w warunkach grożących wybuchem metanu lub pyłu węglowego
SJP.pl
syn cara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. syn cara
Wiktionary
Carewicz (ros. царевич) – tytuł określający syna cara (Rosji, Bułgarii, Serbii). Tytuł określający córkę cara to carewna (ros. царевна).
Na Rusi od XVI wieku słowa carewicz używano w dwóch znaczeniach:
W XVIII wieku tytuł ten stopniowo zarzucono, wprowadzając w zamian tytuł cesarzewicza (cesarzówny) oraz wielkiego księcia (wielkiej księżnej). Ostatnim, któremu przysługiwał tytuł carewicza, był Aleksy Piotrowicz Romanow.
Wikipedia
IPA: t͡saˈrɛvʲit͡ʃ, AS: carevʹič
Wiktionary
rzecz. carzątko n., car m., caryca ż., carat mrz.
przym. carski, carewiczowy
Wiktionary
córka cara; carówna
SJP.pl
miasto w Bułgarii
SJP.pl
Carewo (bułg. Царево; do 1934 Wasiliko, 1950–93 Miczurin) – miasto w Bułgarii, w obwodzie Burgas, niewielki port i kurort nad Morzem Czarnym, siedziba administracyjna gminy.
Wikipedia
[czytaj: karej lub kari] nazwisko angielskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kareccando] określenie wykonawcze: pieszczotliwie
SJP.pl
[czytaj: kargo]
1. ładunek statku albo samolotu; kargo;
2. ubezpieczenie transportowe obejmujące wszelkie zagrożenia przewożonego ładunku; kargo;
3. środek transportu przystosowany do przewożenia określonego ładunku; kargo;
4. część portu przeznaczona na załadunek i rozładunek towaru; kargo;
5. kult cargo - kult praktykowany w Australii i Oceanii przez Aborygenów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mors. towar transportowany na pokładzie statku
(1.2) hand. ubezpieczenie transportowanego towaru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karylion] instrument muzyczny z grupy idiofonów, umieszczany na wieżach kościelnych, ratuszowych itp.; kurant dzwonowy, carillon, karylion
SJP.pl
[czytaj: kariJĄ] instrument muzyczny z grupy idiofonów, umieszczany na wieżach kościelnych, ratuszowych itp.; kurant dzwonowy, carillion, karylion
SJP.pl
Carillon, karylion (z fr. "carillon", ze starofr. "careignon" albo "quarrillon", z łac. "quaterniō" – „czwórka (obiektów)”) – instrument muzyczny z grupy idiofonów uderzanych, będący zespołem zawieszonych nieruchomo dzwonów (wieżowych), na których można wybijać melodie młotkami za pomocą specjalnej klawiatury.
Wikipedia
[czytaj: karina] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
Carina – typ jachtu żaglowego, slup jednokadłubowy, balastowy lub balastowo-mieczowy.
Jego długość wynosi 5,96 metra, szerokość 2,11 metra, a powierzchnia ożaglowania około 16 m². Wysokość od KLW 8,5 m. Kadłub jest laminatowy, ma 4 koje, brak wydzielonego kambuza i kingstona. W Polsce dopuszczony do żeglugi po morskich wodach wewnętrznych i wodach śródlądowych. Produkowany w Morskiej Stoczni Jachtowej im. L. Teligi w Szczecinie w latach siedemdziesiątych XX w.
Wikipedia
[czytaj: karioka] latynoska odmiana fokstrota; carioka, karioka
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: karioka] latynoska odmiana fokstrota; carioca, karioka
SJP.pl
[czytaj: karizma] model samochodu marki Mitsubishi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód osobowy marki Mitsubishi Carisma
Wiktionary
[czytaj: KAritas] w chrześcijaństwie: miłość bliźniego, miłosierdzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. miłość do bliźniego podyktowana miłością do Boga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Świadkowie życia błogosławionego dali świadectwo o jego caritas przejawiającej się również w stosunku do ostatnich i doświadczanych przez los.
Wiktionary
rzecz. Caritas mrz.
Wiktionary
[czytaj: karl] imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karlajl] miasto w Anglii
SJP.pl
Carlisle (wym.) – miasto (city) w północno-zachodniej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie Kumbria, ośrodek administracyjny dystryktu (unitary authority) Cumberland, położone nad ujściami rzek Caldew i Petteril do rzeki Eden, około 16 km na południe od granicy Szkocji. W 2001 roku liczyło 71 773 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: karlo] imię męskie
SJP.pl
[czytaj: karlos] hiszpańskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karlsbad] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karlsberg] marka piwa i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karlajl] nazwisko angielskie
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: karmaniola] karmaniola;
1. nazwa pieśni rewolucyjnej i tańca z czasów Rewolucji Francuskiej;
2. płaszcz z długim kołnierzem, noszony przez rewolucjonistów francuskich w okresie Wielkiej Rewolucji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie;
Wiktionary
Carmagnola – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn. Według danych na rok 2016 gminę zamieszkiwało 29 115 osób, 304 os./km².
W miejscowości jest stacja kolejowa Carmagnola.
Wikipedia
rzecz. karmaniola ż., carmagnola ż.
Wiktionary
[czytaj: karmaNIOL] nazwa pieśni rewolucyjnej i tańca z czasów Rewolucji Francuskiej; carmagnola, karmaniola
SJP.pl
[czytaj: karmen]
1. w starożytnej poezji łacińskiej: pieśń liryczna albo wiersz liryczny;
2. przenośnie: poezja;
3. dekolt w sukience lub bluzce odsłaniający plecy i ramiona; dekolt hiszpański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. papieros marki „Carmen”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wydobył z kieszeni marynarki paczkę carmenów i poczęstował związkowca papierosem.
Wiktionary
[czytaj: karnap] nazwisko, np. Rudolf Carnap (1891 - 1970), filozof niemiecki
SJP.pl
[czytaj: karnauba] naturalny wosk roślinny z liści kopernicji; karnauba
SJP.pl
[czytaj: KARniwal] model samochodu marki Kia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karNO] nazwisko francuskie, np. Marie François Sadi Carnot (1837 - 1894), prezydent Francji, Nicolas Léonard Sadi Carnot (1796 - 1832), francuski fizyk i matematyk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karo] model samochodu marki Polonez
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zabójca cara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zabójca cara
Wiktionary
(1.1) Ignacy Hryniewiecki był carobójcą.
Wiktionary
rzecz. carobójstwo n.
:: fż. carobójczyni ż.
przym. carobójczy
Wiktionary
dotyczący carobójcy lub carobójstwa
SJP.pl
zabicie cara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. zabójstwo cara
Wiktionary
(1.1) W tego typu tematyce odzwierciedliły się dylematy dekabrystów dotyczące carobójstwa — jednej z koncepcji realizacji celu, jakim było zniesienie samowładztwa w Rosji.
Wiktionary
rzecz. carobójca m., carobójczyni ż.
przym. carobójczy
Wiktionary
przymiotnik od: Carogród
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. związany z Carogrodem, dotyczący Carogrodu (współcz. Stambuł)
Wiktionary
rzecz. Carogród mrz.
Wiktionary
dawna słowiańska nazwa Konstantynopola (obecnie Stambuł)
SJP.pl
[czytaj: karol] nazwa tradycyjnych pieśni ludowych o pogodnym charakterze, wywodzących się z pogańskich obrzędów związanych z okresem zimowego przesilenia dnia z nocą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
caryca;
1. żona cara;
2. władczyni w dawnej Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żona cara
Wiktionary
rzecz. caryca ż.
Wiktionary
[czytaj: karpaczczio] przystawka z cienkich plastrów surowego mięsa z sosem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. przystawka włoska przyrządzana z bardzo cienkich plasterastrów surowego mięsa lub ryby, polana sosem lub oliwą z oliwek;
Wiktionary
Carpaccio (wym.) – danie kuchni włoskiej z surowego mięsa, serwowane zazwyczaj jako przystawka.
Tradycyjnie przygotowywane jest z wołowiny, współcześnie także z cielęciny, łososia lub tuńczyka, jako bardzo cienko pokrojone lub rozbite mięso. Mięso w carpaccio jest zazwyczaj polane oliwą, sokiem z cytryny, czasem przyprawiane szalotką, kaparami, a podawane z dodatkami – sałatami i cienko pokrojonymi serami, np. parmezanem.
Wikipedia
(1.1) Na naszym stole na obiadokolacji było carpaccio z ryby, rolada wiśniowa i kilka kieliszków porto.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karpuling] przewożenie autem osób korzystających z tej samej trasy w zamian za pokrycie części kosztów paliwa; car-pooling
SJP.pl
Carpooling, car-pooling – współdzielenie przejazdów (np.: do pracy); system upodobniający i dostosowujący samochód osobowy do transportu zbiorowego. Polega na zwiększaniu liczby pasażerów w czasie przejazdu samochodem, głównie poprzez kojarzenie osób dojeżdżających do pracy lub nauki na tych samych trasach. Jest rozwijany w sytuacjach, gdy ze względu na małe natężenie ruchu nieopłacalne jest uruchamianie linii zorganizowanego transportu zbiorowego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karrara] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania;
Wiktionary
Carrara – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Massa-Carrara. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 65 560 osób, 923,4 os./km².
Wikipedia
(1.1) W XVIII w. rozwinięty na wielką skalę handel wydobywanym w okolicach Carrary marmurem i wytwarzanymi z niego wyrobami objął zasięgiem tereny całej Europy, a w końcu wieku także Stany Zjednoczone.
Wiktionary
rzecz. kararyjczyk mos., kararyjka ż., karara ż., karar mrz.
przym. kararyjski, karraryjski
Wiktionary
[czytaj: karFUR] sieć francuskich hipermarketów działająca na terenach wielu krajów, w tym w Polsce
SJP.pl
[czytaj: karrera] model samochodu marki Porsche
SJP.pl
[czytaj: karROczjo] czterokołowy wóz zaprzęgnięty w muły, używany przez włoskie wojsko w XI-XIV wieku
SJP.pl
Carroccio – rydwan, wóz bojowy zaprzężony w woły, używany przez armie średniowiecznych republik i księstw włoskich. Była to prostokątna platforma na pełnych, drewnianych kołach, na której umieszczano sztandar miasta i ołtarz polowy, gdzie kapłan odprawiał mszę przed bitwą, i z której trębacze zagrzewali wojsko do boju.
Wikipedia
[czytaj: KErol] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: karol] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karszering] samoobsługowy system wspólnego użytkowania samochodów osobowych; car sharing, car-sharing, karszering
SJP.pl
przymiotnik od: car
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) należący, odnoszący się do cara lub Rosji z czasów, gdy władali nią carowie
Wiktionary
(1.1) W 1917 roku carska Rosja była rolniczym imperium, w którym 84 procent ludności mieszkało na wsi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sarsʲci, AS: carsʹḱi
Wiktionary
rzecz. car m., carewicz m., carówna ż., caryca ż., carstwo n., carat m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Carskim Siołem, dotyczący Carskiego Sioła
Wiktionary
(1.1) Przekraczając fantazyjną, kutą w żelazie bramę carskosielskiego parku, Aleksander Siergiejewicz ma dwanaście lat […]
Wiktionary
rzecz. Carskie Sioło n.
Wiktionary
[czytaj: KA:rsen] nazwisko, m.in. Sir Edward Henry Carson (1854-1935) - polityk brytyjsko-irlandzki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. państwo rządzone przez cara;
2. panowanie cara, władza cara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) carat
(1.2) śrpol. państwo
Wiktionary
Carstwo, carat – państwo, którego panujący monarcha nosi tytuł cara lub carycy. Nazwa pojawiła się w średniowieczu. „Carstwo” jest słowiańską nazwą cesarstwa, wywodzącą się z Bizancjum. Tytułu car używali władcy Rosji, Bułgarii i Serbii.
W 1721 Piotr I Wielki przyjął godność imperatora, która miała być traktowana jako odpowiednik cesarskiej, zaś tytulaturę carską określono jako odpowiednik królewskiej.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sarstfɔ, AS: carstfo
Wiktionary
rzecz. car m., caryca ż., carat mrz.
przym. carski
Wiktionary
[czytaj: kartahena]
1. miasto i port w Kolumbii;
2. miasto i port w Hiszpanii; Kartagena
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karter] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Cartier – stacja metra w Montrealu, na linii pomarańczowa. Obsługiwana przez Société de transport de Montréal (STM). Znajduje się w Pont-Viau, w mieście Laval.
Wikipedia
[czytaj: karting] sport motorowy lub zawody sportowe rozgrywane przy użyciu gokartów; karting
SJP.pl
[czytaj: kartman] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kartridż] cylindryczny pojemnik z nabojami albo pojemnik z tuszem do drukarek; kartrydż; kartridż
SJP.pl
[czytaj: karuzo] nazwisko włoskie, np. Enrico Caruso (1873 - 1921), włoski tenor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: karwing] karwing;
1. technika jazdy na nartach polegająca na poruszaniu się na krawędziach nart, zwykle bez kijków, pozwalająca na osiąganie większych prędkości w porównaniu z klasyczną jazdą;
2. sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach, popularna w krajach Dalekiego Wschodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. technika jazdy narciarskiej polegająca na licznych skrętach i jeździe na krawędziach nart;
(1.2) pot. narta do uprawiania carvingu (1.1)
(1.3) szt. kulin. pochodząca z Azji sztuka rzeźbienia w owocach i warzywach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uprawiam carving od dziesięciu lat.
(1.2) Kupiłam okazyjnie używane carvingi.
Wiktionary
przym. carvingowy
Wiktionary
[czytaj: karwingi] narty do uprawiania carvingu (techniki jazdy); karwingi, narty carvingowe
SJP.pl
[czytaj: karwingować]
1. rzeźbić w owocach i warzywach;
2. poruszać się na krawędziach nart, zwykle bez kijków
SJP.pl
[czytaj: karwingowiec] narciarz stosujący carving (technikę narciarską)
SJP.pl
→ carving [czytaj: karwingowy]; karwingowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z carvingiem, dotyczący carvingu
Wiktionary
(1.1) Magda kupiła nowe narty carvingowe.
Wiktionary
rzecz. carving m.
przym. karwingowy
Wiktionary
(1.1) karwingowy
Wiktionary
carowa;
1. żona cara;
2. władczyni w dawnej Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. władczyni Rosji
(1.2) hist. żona cara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Katarzyna II, zwana także Wielką, była carycą Rosji.
Wiktionary
rzecz. carowa ż., carewicz mos., carówna ż., carat mrz., carstwo n.
:: fm. car m.
przym. carski
Wiktionary
(1.1-2) carowa
Wiktionary
dawna nazwa obecnego Wołgogradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. nazwa Wołgogradu do 1925 roku
Wiktionary
IPA: t͡saˈrɨt͡sɨ̃n, AS: carycỹn
Wiktionary
ustrój państwowy, w którym absolutną władzę posiada car; carat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) system rządów carskich
Wiktionary
IPA: ˈt͡sarɨsm̥, AS: carysm̦
Wiktionary
(1.1) carat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Caryński (też: Potok Caryński) – potok w polskiej części Bieszczadów Zachodnich. Długość 6,46 km. Na austro-węgierskiej „Spezialkarte” z 1880 r. oraz w "Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich" z tego samego roku występował pod nazwą "Caryńczyk". Szeroką dolinę potoku w jego górnej części zajmowała bojkowska wieś Caryńskie, zniszczona i opuszczona tuż po II wojnie światowej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. władca, panujący
(1.2) daw. władca tatarski, chan
(1.3) daw. władca turecki, sułtan
(1.4) daw. władca ruski, car
(1.5) daw. cesarz rzymski narodu niemieckiego
(1.6) daw. bot. lepiężnik
Wiktionary
(1.2) (…) jeden kniaź lacki pohańbił krymskiego carza i kary nie odebrał (…)
(1.2) W tymże roku 1503, Augusta trzydziestego dnia, carzewic Prekopski Bitikierej Soltan, syn carza Mendlikiereja, wpadł bez wieści w państwa Litewskie, mając z sobą sześć tysięcy ludzi i przyszed naprzód do Słucka… sic.
Wiktionary
IPA: t͡saʃ, AS: caš
Wiktionary
rzecz. carzyk m., carzewic m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. władca mało znaczącego cesarstwa
Wiktionary
rzecz. carz m., cesarzewicz mos.
przym. cesarzewiczowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. syn cara
Wiktionary
rzecz. car mos., carewicz mos.
Wiktionary
(1.1) carewicz
Wiktionary
córka cara; carewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka cara
Wiktionary
przym. carski
rzecz. caryca ż.
Wiktionary
[czytaj: kasa] samolot marki CASA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kasablanka] miasto w Maroku; Casablanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. największe miasto Maroka;
Wiktionary
Casablanca (arab. الدار البيضاء, "Ad-Dār al-Bayḍāʾ"; marok. arab. "ḍ-Ḍar l-Biḍa") – miasto w zachodnim Maroku, nad Oceanem Atlantyckim, siedziba administracyjna regionu Casablanca-Sattat. W 2024 roku liczyło ok. 3,2 mln mieszkańców, co czyni je największym pod względem liczby ludności miastem w kraju oraz całym Maghrebie.
Wikipedia
(1.1) Widywałem go więc w porcie szczecińskim i gdyńskim, spotykałem w Hamburgu i Antwerpii, w Las Palmas i Casablance, a w roku 1987 nawet w Kanale Sueskim.
Wiktionary
[czytaj: kasablanka] miasto w Maroku; Casablanca
SJP.pl
[czytaj: kasanowa lub kazanowa] książkowo: poszukiwacz przygód miłosnych; casanowa, kasanowa, uwodziciel, donżuan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. bałamut, uwodziciel
Wiktionary
(1.1) Widziałaś tego casanovę, jak się Jadźki dostawiał?
Wiktionary
(1.1) lowelas, podrywacz, bałamut, donżuan, wszetecznik, kochaś, Romeo, zalotnik, kobieciarz
Wiktionary
[czytaj: kasanowa lub kazanowa] książkowo: poszukiwacz przygód miłosnych; casanova, kasanowa, uwodziciel, donżuan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. włoski makaron w kształcie ruloników pergaminu, popularny szczególnie w kuchni sycylijskiej
Wiktionary
[czytaj: kasko] ubezpieczenie obejmujące środki transportu, ale niedotyczące przewożonego towaru; kasko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kejs] środowiskowo:
1. etui na smartfon; kejs;
2. przypadek, sprawa, zdarzenie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: keszbek] cash back;
1. zwrot części ceny produktu przy płaceniu kartą płatniczą;
2. usługa bankowa umożliwiająca pobranie gotówki w czasie płacenia kartą za zakupy
SJP.pl
[czytaj: kaszü lub keszu] orzech nerkowca (nanercza zachodniego)
SJP.pl
[czytaj: keszomat] maszyna wydająca gotówkę po wsunięciu karty tożsamości w otwór i wybiciu na klawiaturze żądanej sumy oraz numeru szyfru; bankomat, automatyczny kasjer
SJP.pl
[czytaj: kasjo] marka zegarków i kalkulatorów oraz firma
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: kassapanka] we włoskiej sztuce renesansowej - bogato rzeźbiona ława ze skrzynią i oparciami, będąca prototypem kanapy; kassapanka
SJP.pl
Cassapanca – mebel służący do siedzenia będący prototypem kanapy, ława z pełnym oparciem pod kątem prostym względem siedzenia i podłokietnikami, ustawiana na podeście. Została rozpowszechniona w renesansie. Jej poprzednikiem była "cassone" – ozdobna skrzynia.
Wikipedia
[czytaj: kassata] rodzaj lodów włoskich w formie półkuli złożonej z kilku warstw lodów o różnych smakach; kassata
SJP.pl
[czytaj: kassate] lody cassate: lody włoskie o kilku smakach z mrożoną bitą śmietaną i owocami; kassate
SJP.pl
[czytaj: kassacione] z włoskiego: kasacja; utwór muzyczny wykonywany na wolnym powietrzu, rodzaj divertimenta lub serenady
SJP.pl
[czytaj: kassettone] prototyp komody, mebel rozpowszechniony we Włoszech w XVI wieku
SJP.pl
Cassidy, Barry Adrian Resse (ur. 7 lipca 1982) – amerykański raper, zadebiutował w 2004 roku z albumem "Split Personality" z którego pochodzi przebój "Hotel" nagrany z piosenkarzem R&B R. Kellym.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kas-ino] miasto we Włoszech
SJP.pl
Cassino – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Frosinone. Miasto znajduje się u podnóża wzgórza Monte Cassino. Główny przemysł: montaż samochodów i wyrób zabawek. W sąsiednim Piedimonte San Germano znajduje się duży zakład Fiata Stabilimento Fiat di Cassino.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kaS-IS] niskoprocentowy likier z czarnych porzeczek
SJP.pl
Cassis – gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Delta Rodanu (13). Położona jest na wschodnich przedmieściach Marsylii, bezpośrednio przy Parku Narodowym Calanques i zachodnim krańcu Lazurowego Wybrzeża, między Marsylią (30 km) i Tulonem (42 km).
Wikipedia
[czytaj: kassone] renesansowa, duża włoska skrzynia, przeznaczona do przechowywania ubiorów i kosztowności
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: kasuLE] francuska potrawa, zapiekanka z białej fasoli, wieprzowiny, baraniny, boczku wędzonego z dodatkiem ziół, przypraw i różnych warzyw; również ogniotrwałe naczynie, w którym przygotowuje się i podaje tę potrawę
SJP.pl
Cassoulet – wolno gotowany gulasz warzywno-mięsny pochodzący z południowej Francji. Jest przygotowywany z białej fasoli z dodatkiem kaczki lub gęsi, kiełbasy, wieprzowiny, baraniny i doprawiony czosnkiem oraz ziołami. Według tradycji pochodzi z miasta Castelnaudary w departamencie Aude w regionie Oksytanii. W Aude występują różne odmiany tego dania.
Wikipedia
Castiglione (kors. "I Castiglioni") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Korsyka, w departamencie Górna Korsyka.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 22 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 1 osób/km².
Wikipedia
[czytaj: kasting] kasting;
1. wybieranie osób do filmu, reklamy, pokazu mody itp.;
2. spotkanie, na którym wybiera się takie osoby
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) środ. film. konkurs mający wyłonić aktora, prezentera, modelkę itp. (czasem także zwierzę) do jakiejś roli;
(1.2) wędk. sport. dyscyplina sportowa polegająca na rzucaniu lekką muszką lub ciężarkiem do tarczy, wykorzystująca najważniejsze techniki wędkarskie: muchową i spinningową;
Wiktionary
Zobacz też: casting – sportowa konkurencja wędkarska.
Casting [wymowa: kasting], kasting – spotkanie, na którym dokonuje się wyboru aktora, modela, prezentera do roli w filmie lub reklamie, występu w pokazie mody i tym podobnych.
Aktorzy nieprofesjonalni lub bez menedżera (dzieci, modele, statyści) zazwyczaj korzystają z usług agencji castingowych (informujących o zbliżających się castingach).
Wikipedia
(1.1) Chodzę na castingi, ale nie dostałam jeszcze żadnej roli.
Wiktionary
[czytaj: kastingować] wybierać osoby do filmu, reklamy, pokazu mody itp.
SJP.pl
[czytaj: kastingowiec] osoba przeprowadzająca casting; kastingowiec
SJP.pl
[czytaj: kastor] smolista ciecz powstająca z odgazowania węgla kamiennego, stosowana jako składnik budowlanych zapraw cementowych (zwiększa ich właściwości wodoszczelne)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kastorama] sieć hipermarketów budowlanych
SJP.pl
Castorama – sieć sklepów z materiałami budowlanymi, remontowymi, dekoracyjnymi i ogrodniczymi. Wywodząca się z Francji firma jest od 2002 częścią brytyjskiej grupy Kingfisher.
Wikipedia
[czytaj: kastra] rzymski warowny obóz wojskowy; castrum
SJP.pl
stolica Saint Lucia
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Saint Lucia;
Wiktionary
Castries – stolica Saint Lucia i dystryktu Castries, na zachodnim wybrzeżu wyspy, port nad Morzem Karaibskim. Według danych z 2001 roku miasto liczyło 10 873 mieszkańców. Zabytkiem miasta jest katedra Niepokalanego Poczęcia NMP wzniesiona w 1899 roku. W mieście rozwinął się przemysł spożywczy (produkcja rumu i cukru), stoczniowy. W 1941 wybudowano tu bazę Armii Stanów Zjednoczonych. W 1948 i 1953 uległo zniszczeniom w wyniku pożarów.
Wikipedia
[czytaj: kastra] rzymski warowny obóz wojskowy; castrum
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kastroizm] lewicowa ideologia stworzona przez Fidela Castro, łącząca marksizm z koncepcjami José Martí i solidarnością latynoamerykańską
SJP.pl
[czytaj: kastrum] rzymski obóz wojskowy zabezpieczony przed wrogiem wałem ziemnym i fosą; castra
SJP.pl
[czytaj: kastryzm] system społeczno-polityczny powstały na Kubie po dojściu do władzy Fidela Castro; kastryzm
SJP.pl
[czytaj: każual] zwykle o odzieży: przeznaczony do codziennego użytku; każualowy, casualowy
SJP.pl
[czytaj: każualowy] zwykle o odzieży: przeznaczony do codziennego użytku; każualowy, casual
SJP.pl
[czytaj: kasus] kazus; przestarzale:
1. zdarzenie, wypadek, przykry zbieg okoliczności;
2. zagadnienie, problem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ket] wyspa na Oceanie Atlantyckim, należąca do Bahamów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kat frendli] przyjazny dla kotów
SJP.pl
[czytaj: katalina] skalista wyspa w Kalifornii należąca do archipelagu Wysp Santa Barbara
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kantancaro] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowych Włoszech, stolica regionu Kalabria i prowincji Catanzaro (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona na południu kraju, w Kalabrii;
Wiktionary
Catanzaro – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Catanzaro. Według danych z 31 grudnia 2016 gminę zamieszkiwało 90 240 osób.
W miejscowości jest stacja kolejowa Catanzaro.
Wikipedia
(1.1) W Catanzaro dwóch mężczyzn, uznanych za przywódców buntu, „pochwycono, skuto kajdanami, uduszono w stóp szubienicy, a następnie powieszono za jedną nogę, po dwóch zaś dniach poćwiartowano, a ich głowy umieszczono w żelaznych klatkach u bram miasta”, jako przerażające memento dla tych, którzy ośmielą się zbuntować przeciwko królowi Filipowi III.
Wiktionary
[czytaj: katkoling] ordynarne komentarze lub zaczepki o charakterze seksualnym kierowane przez mężczyzn w stronę kobiet w miejscu publicznym; cat calling
SJP.pl
[czytaj: kacz] utwór polifoniczny, w którym linię melodyczną głosu rozpoczynającego powtarzają kolejno wszystkie występujące głosy; kanon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. utwór polifoniczny, w którym linię melodyczną głosu rozpoczynającego powtarzają kolejno wszystkie występujące głosy
Wiktionary
(1.1) kanon
Wiktionary
[czytaj: kacz as kacz ken] z angielskiego: chwytaj, jak możesz chwycić;
1. używanie wszystkich dostępnych środków ułatwiających osiągnięcie celu;
2. działanie chaotyczne, bezplanowe;
3. w sporcie: walka zapaśnicza, w której wszystkie chwyty są dozwolone; wolnoamerykanka
SJP.pl
[czytaj: katechu] wyciąg z kory i drewna niektórych indyjskich drzew tropikalnych; katechu
SJP.pl
[czytaj: katenaczio] w piłce nożnej - taktyka zmasowanej obrony, murowanie własnej bramki, zwłaszcza dla utrzymania osiągniętego już, korzystnego dla własnej drużyny wyniku
SJP.pl
Catenaccio (wł. "rygiel, zasuwka") – system taktyczny w piłce nożnej kładący szczególny nacisk na dobrze zorganizowaną obronę oraz faule taktyczne, skupiający się na chronieniu własnej bramki bardziej niż zdobywaniu goli. Znany stał się dzięki argentyńskiemu trenerowi Helenio Herrerze, który w latach sześćdziesiątych wdrożył ten system w Interze Mediolan. Dzięki niemu Inter w Serie A wygrywał większość swych meczów wynikiem 1:0.
Wikipedia
[czytaj: katerer] osoba przygotowująca catering
SJP.pl
[czytaj: katering] katering;
1. usługa polegająca na odpłatnym dostarczaniu oraz serwowaniu jedzenia i napojów na przyjęciach;
2. posiłek serwowany w samolocie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obsługa przyjęć lub firm polegająca na przygotowywaniu potraw i dostarczaniu ich w gotowej postaci na miejsce;
Wiktionary
Ca
Wikipedia
(1.1) Mam imieniny, ale nie chce mi się stać przy garach, więc zamówię catering.
Wiktionary
przym. cateringowy
Wiktionary
→ catering [czytaj: kateringowy]; kateringowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cateringiem
Wiktionary
(1.1) Nie mam czasu przygotowywać przyjęcia, zamówię firmę cateringową.
Wiktionary
IPA: ˌkatɛrʲĩŋˈɡɔvɨ, AS: katerʹĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. catering m.
Wiktionary
[czytaj: katgut lub ketgut] cienka nić chirurgiczna do zszywania tkanek i narządów, ulegająca wchłonięciu po kilku tygodniach; ketgut, katgut
SJP.pl
1. [czytaj: katrIN] żeńskie imię francuskie
2. [czytaj: KEtrin] żeńskie imię angielskie
SJP.pl
Catherine – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Alabama, w hrabstwie Wilcox.
Wikipedia
[czytaj: katinga] suchy las złożony z palm i sukulentów, występuje w Gujanie i Brazylii; caatinga; katinga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) felinol. specjalny wybieg dla kota domowego zaspokajający jego potrzebę ruchu, obserwacji i eksplotacji, a jednocześnie zapewniający bezpieczeństwo tak dla samego kota, jak i dla środowiska
Wiktionary
(1.1) Gdy nudziło mi się na budowie, to zbudowałem moim kotom catio i tor do gonitw w domu.
Wiktionary
[czytaj: kałda] pionowa kreska będąca elementem niektórych nut lub ligatur w systemach notacyjnych stosowanych ok. XIII-XVI wieku
SJP.pl
cauda ("cau"; łac. ogon, ogoniasty) – pozioma i nisko zawieszona chmura, kształtem przypominająca ogon, rozciągająca się od głównej strefy opadów deszczu w superkomórce burzowej do chmury stropowej ("murus"), będącej zazwyczaj na tej samej wysokości co "cauda". Ruch chmury odbywa się od głównego obszaru opadów w stronę chmury stropowej, a w miejscu jej połączenia z chmurą "murus" często można zaobserwować gwałtowne prądy wstępujące.
Wikipedia
[czytaj: kaudijismo lub kaudiljismo] autorytarny sposób rządzenia charakterystyczny dla latynoamerykańskich caudillos; caudillizm
SJP.pl
[czytaj: kaudilizm] autorytarny sposób rządzenia charakterystyczny dla latynoamerykańskich caudillos; caudillismo
SJP.pl
[czytaj: kałdijo lub kałdiljo] latynoamerykański przywódca wojskowy lub polityczny, posiadający nieograniczoną władzę; tytuł takiego przywódcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) polit. przywódca hiszpański
(1.2) polit. hiszpański lub latynoamerykański przywódca, rodzaj dyktatora lub kacyka
Wiktionary
Ca
Wikipedia
[czytaj: kałsa] w prawie:
1. sprawa, interes, proces;
2. stosunek prawny, podstawa prawna
SJP.pl
Ca
Wikipedia
[czytaj: koZER] człowiek umiejący rozmawiać, gawędzić interesująco, dowcipnie; gawędziarz; kozer
SJP.pl
[czytaj: kawal] dęty instrument drewniany podobny do fletu prostego, wykorzystywany w bałkańskiej i tureckiej muzyce ludowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KAwaljers] koszykarski klub z Cleveland, występujący w NBA
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Francesco Cavalli (1602-1676), włoski kompozytor, organiska oraz śpiewak tenorowy
SJP.pl
[czytaj: kawata] w muzyce: solowa pieśń liryczna popularna w operze w wiekach XVIII i XIX, krótsza i prostsza od arii; kawatyna, cavatina
SJP.pl
[czytaj: kawatina] w muzyce: solowa pieśń liryczna popularna w operze w wiekach XVIII i XIX, krótsza i prostsza od arii; kawatyna, kawatina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. krótka pieśń solowa o prostszej budowie niż aria
(1.2) muz. krótki i powolny utwór instrumentalny
Wiktionary
Ca
Wikipedia
(1.1) Hrabianka Cecylia śpiewać miała cavatinę Belliniego, a towarzyszyć jej miał Wacław.
(1.2) Grał on przy gościach dwa walce Straussa i cavatiny dwie Donizettiego.
Wiktionary
[czytaj: kejw] nazwisko
SJP.pl
Cave – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 9519 osób, 559,9 os./km².
Urodził tu się dyplomata papieski abp Antonino Pinci.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Caxton – wieś w Anglii, w hrabstwie Cambridgeshire, w dystrykcie South Cambridgeshire. Leży 15 km na zachód od miasta Cambridge i 78 km na północ od Londynu. Miejscowość liczy 480 mieszkańców.
Na obrzeżu wsi znajduje się zabytkowy wiatrak Bourn Windmill z XVI/XVII wieku.
Wikipedia
[czytaj: kaJAT] nazwisko francuskie, m.in. André Cayatte (1909-1989) - scenarzysta i reżyser filmowy
SJP.pl
[czytaj: kaJEN] przyprawa ze sproszkowanych owoców chili
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. pieprz kajeński;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lubię dodawać do moich potraw cayenne, gdy są zbyt mdłe, ponieważ nadaje im wyrazistości.
Wiktionary
rzecz. Kajenna ż.
przym. kajeński
Wiktionary
(1.1) pieprz kajeński, pieprz cayenne, papryka cayenne
Wiktionary
miasto w Bośni i Hercegowinie
SJP.pl
Cazin – miasto w Bośni i Hercegowinie, w Federacji Bośni i Hercegowiny, w kantonie uńsko-sańskim, siedziba miasta Cazin. W 2013 roku liczyło 13 863 mieszkańców, z czego większość stanowili Boszniacy.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy oraz elektromaszynowy.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. śrpol. cały
Wiktionary
IPA: t͡saw, AS: cau̯
Wiktionary
1. ogarniający całkowicie, obejmujący wszystko; wszystek, pełny, zupełny;
2. pełen czegoś;
3. jedyny, wyłączny;
4. duży, znaczny;
5. w dobrym stanie, nienaruszony, nieuszkodzony;
6. potocznie: charakterystyczny dla siebie samego
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jedno z podstawowych pojęć analizy matematycznej, stosowane w technice, fizyce, ekonomii i innych naukach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;
(1.2) techn. jedna ze ścian złożonych z blatów surowiznowych, lanych w ognisku fryszerskim, którymi piec płomienny jest obstawiony zewnątrz i które tworzą skrzynię
(1.3) daw. rub. niewinna dziewczyna, dziewica
Wiktionary
Całka – ogólne określenie wielu różnych, choć powiązanych ze sobą, pojęć analizy matematycznej. Najczęściej przez „całkę” rozumie się całkę oznaczoną lub całkę nieoznaczoną, choć istnieje wiele innych odmian całki. Ścisłe definicje można znaleźć w artykułach dotyczących poszczególnych całek.
Wikipedia
(1.1) Mój kolega miał problem z wyznaczeniem trudnej całki.
(1.1) Aby rozwiązać to zadanie, konieczne jest wyznaczenie całki na przedziale
(1.1) Całka nieoznaczona jest pojęciem odwrotnym do pochodnej funkcji.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawka, AS: cau̯ka
Wiktionary
rzecz. całkowanie n., scałkowanie n., całość ż.
:: zdrobn. całeczka ż.
czas. całkować ndk., scałkować dk.
przym. całkowy, całkowalny, cały, całkowity
przysł. całkowo, całkowicie, cało
Wiktionary
(1.2) ostawa
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Poznań. cały
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: całka
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawʲci, AS: cau̯ʹḱi
Wiktionary
zupełnie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób całkowity, zupełny, pełny
(1.2) w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę
Wiktionary
(1.1) Gdy koks spalił się całkiem, zaczął spomiędzy nich buchać z przeraźliwym hukiem wielki płomień, długi, drgający.
(1.1) Ojej! Całkiem o tym zapomniałam!
(1.2) Film był całkiem dobry, choć jego ostatnie sceny wydawały mi się trochę tandetne.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawʲcɛ̃m, AS: cau̯ʹḱẽm
Wiktionary
rzecz. całość ż.
przym. całkowity
przysł. całkowicie
Wiktionary
(1.1) zupełnie, maksymalnie, całkowicie, kompletnie, totalnie; daw. wniwecz
Wiktionary
istnienie całki jakiejś funkcji w określonym sensie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co może być scałkowane
Wiktionary
przym. całkowalny
przysł. całkowalnie
Wiktionary
dający się scałkować
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mat. dający się scałkować
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawkɔˈvalnɨ, AS: cau̯kovalny
Wiktionary
rzecz. całka ż., całkowanie n., scałkowanie n., całkowalność ż.
czas. całkować ndk., scałkować dk.
przym. całkowy
Wiktionary
liczenie całek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mat. wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek
Wiktionary
(1.1) Za pomocą rachunku, zwanego w wyższej matematyce całkowaniem, polegającego w zasadzie na sumowaniu wielkości nieskończenie małych, możemy […] pochodne [logarytmu] zastąpić wielkościami skończonymi i wymiernymi.
Wiktionary
rzecz. całka ż., scałkowanie n.
czas. całkować ndk., scałkować dk.
przym. całkowy, całkowalny, cały
przysł. całkowicie
Wiktionary
wyliczać całkę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) mat. szukać całki dla danej różniczki lub pochodnej albo rozwiązania danego równania różniczkowego
(1.2) przen. ujmować w jedną całość
Wiktionary
IPA: t͡sawˈkɔvat͡ɕ, AS: cau̯kovać
Wiktionary
czas. scałkować dk.
rzecz. całka ż., całkowanie n., scałkowanie n.
przym. całkowy, całkowalny, cały
przysł. całkowicie
Wiktionary
(1.2) scalać, dopełniać, syntetyzować, uogólniać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób całkowity, pełny, bez reszty
Wiktionary
(1.1) — Jesteśmy całkowicie samowystarczalni - mówi z dumą Giao Che Nat. — Ludzie pracują w kooperatywach — mamy spółdzielnie: rybacką, piekarską, stolarską, restauracyjną.
(1.1) Pablo całkowicie poświęcił się malarstwu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawkɔˈvʲit͡ɕɛ, AS: cau̯kovʹiće
Wiktionary
rzecz. całka ż., całość ż., całkowitość ż., całostka ż., całkowanie n., scałkowanie n.
czas. całkować ndk., scałkować dk.
przym. całkowity, cały, całkowy
przysł. całkiem, cało
Wiktionary
(1.1) wyłącznie, zupełnie, kompletnie, absolutnie, zgoła, totalnie, maksymalnie, gruntownie, kompletnie, nieskalanie, doskonale, nieskazitelnie, skrajnie, święcie, całkiem, diametralnie, dokumentnie, bez reszty, do gruntu, do imentu, do końca, do szpiku kości, do ostatka, do reszty, na amen, na dobre, na fest, od a do zet, od początku do końca, w całej okazałości, w całej pełni, w całej rozciągłości, w całości, w pełni, w zupełności, z gruntu, od deski do deski, na sto procent, ad finem, reg. pozn. na cołki łeb, gwara. hetki, daw. het
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: całkowicie
SJP.pl
związany z liczbami całkowitymi, dotyczący liczb całkowitych
SJP.pl
wszystkie części, fragmenty połączone ze sobą, tworzące samodzielną jednostkę; całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co jest całkowite (obejmuje sobą pewną całość)
(1.2) mat. cecha czegoś, co jest całkowite (może zostać wyrażone jako wynik dodawania lub odejmowania jedynek)
Wiktionary
(1.1) W tym doraźnym pochodzeniu, a równocześnie całkowitości pesymizmu Miłosza jest może źródło licznych antytez, na których rozpięta jest jego liryka.
(1.2) Pomysł z tym odejmowaniem nie jest najlepszym pomysłem na sprawdzanie całkowitości liczby.
Wiktionary
przym. całkowity, cały
przysł. całkowicie
Wiktionary
(1.1) zupełność
Wiktionary
1. obejmujący całość, kompletny;
2. taki, który należy do zbioru liczb, w którym żadna z liczb nie jest ułamkiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy
(1.2) mat. będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
Wiktionary
(1.1) Oddanie jej było całkowite, świeciła przykładem ofiarności, stałości i uporu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawkɔˈvʲitɨ, AS: cau̯kovʹity
Wiktionary
przysł. całkowicie, całkiem
przym. cały
rzecz. całkowitość ż., całka ż.
Wiktionary
(1.1) cały
Wiktionary
związany z całką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. związany z całką, dotyczący całki
Wiktionary
IPA: t͡sawˈkɔvɨ, AS: cau̯kovy
Wiktionary
rzecz. całka ż., całkowanie n., scałkowanie n.
czas. całkować ndk., scałkować dk.
przym. całkowalny, cały
przysł. całkowicie
Wiktionary
taki, który dokonuje całkowania, zgromadzenia, zintegrowania czegoś, np. element lub układ techniczny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w całości, bez uszczerbku, bez szkody
Wiktionary
(1.1) Dom przetrwał huragan cało.
Wiktionary
rzecz. całka ż., całość ż.
przym. calusieńki, caluśki, caluteńki, calutki, cały
przedr. cało-
przysł. całkowicie
Wiktionary
o liściu: mający brzegi gładkie, bez ząbków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. o liściu: mający gładki brzeg, pozbawiony wcięć i ząbków
Wiktionary
(1.1) Bazylia to roślina z kruchą, rozgałęzioną łodygą, liście ma z ogonkami całobrzegie lub ząbkowane.
Wiktionary
cecha czegoś trwającego cały dzień; całodzienność
SJP.pl
taki, który trwa lub jest aktualny przez cały dzień; całodzienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cały dzień, będący rezultatem całego dnia
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy całodniowe karnety, więc mogliśmy szusować do oporu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔˈdʲɲɔvɨ, AS: cau̯odʹńovy
Wiktionary
(1.1) całodzienny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) przez całą dobę, 24 godziny na dobę
Wiktionary
(1.1) Świeży chleb tutaj jest całodobowo.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔdɔˈbɔvɔ, AS: cau̯odobovo
Wiktionary
przym. całodobowy
rzecz. całodobowość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest całodobowe
Wiktionary
przym. całodobowy
przysł. całodobowo
Wiktionary
1. trwający całą dobę; dwudziestoczterogodzinny;
2. pracujący całą dobę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) otwarty lub czynny całą dobę
(1.2) trwający całą dobę
Wiktionary
przysł. całodobowo
rzecz. całodobowość ż.
Wiktionary
(1.2) całodzienny
Wiktionary
potocznie: placówka lub punkt usługowy działający 24 godziny na dobę
SJP.pl
cecha czegoś trwającego cały dzień; całodniowość
SJP.pl
taki, który trwa lub jest aktualny przez cały dzień; całodniowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który trwa przez cały dzień
Wiktionary
(1.1) Tłuszcz się soliło, połykało i zastępował całodzienne wyżywienie.
(1.1) Dzienna racja pokarmowa określa jakie produkty i w jakiej ilości należy uwzględnić w całodziennym żywieniu człowieka, aby zapewnić organizmowi wszystkie niezbędne składniki.
Wiktionary
rzecz. całodzienność
przysł. całodziennie
Wiktionary
(1.1) całodobowy
Wiktionary
trwający całą godzinę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zorganizowana całość, rozważany w całości układ
Wiktionary
(1.1) Henryk Sienkiewicz dostał Nobla za całokształt twórczości.
Wiktionary
IPA: t͡saˈwɔkʃtawt, AS: cau̯okštau̯t
Wiktionary
(1.1) całość, ogół, system
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który trwa całe lato
Wiktionary
(1.1) Burmistrz postanowił ożywić atmosferę Olsztyna organizując całoletni cykl imprez kulturalnych i sportowych.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔˈlɛtʲɲi, AS: cau̯oletʹńi
Wiktionary
trwający cały miesiąc
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający całą noc
Wiktionary
(1.1) Panowie i pani wracają właśnie z balu po całonocnej hulance.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔ̃ˈnɔt͡snɨ, AS: cau̯õnocny
Wiktionary
palenie zwłok w ofierze; ciałopalenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bibl. rel. złożenie w ofierze całego zwierzęcia lub daru ofiarnego
(1.2) przen. poświęcenie wszystkiego, nawet siebie
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary.
Wiktionary
przym. całopalny
Wiktionary
(1.1) holocaust, holokaust, ofiara całopalna
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rel. przeznaczony do całopalenia
Wiktionary
rzecz. całopalenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rzad. żart. pan; człowiek będący przeciwieństwem półpanka
Wiktionary
(1.1) […] goli galicyjscy półpankowie wyścigami konnemi małpują angielskich całopanków […].
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔˈpãnɛk, AS: cau̯opãnek
Wiktionary
transport całopojazdowy - transport, w którym zleceniodawca płaci za całą powierzchnię pojazdu
SJP.pl
przedstawiający całą postać
SJP.pl
trwający cały rok
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cały rok; czynny cały rok; obejmujący cały rok
Wiktionary
(1.1) Czterdziestotrzyletni pacjent trafił do poradni alergologicznej z powodu całorocznego kataru i zapalenia spojówek.
Wiktionary
przysł. całorocznie
Wiktionary
trwający cały semestr
SJP.pl
o utworze scenicznym: wypełniający cały spektakl
SJP.pl
niewielka, samodzielna część większej całości
SJP.pl
Całostka pocztowa – druk pocztowy (karta, koperta, sekretnik, opaska gazetowa, blankiet telegraficzny) opatrzony wydrukowanym na nim znakiem opłaty, upoważniający do uzyskania usługi pocztowej określonej taryfą pocztową.
Wikipedia
wypełniający cała stronę (zazwyczaj o tekście)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zajmujący całą stronę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest całotonowe
Wiktionary
przym. całotonowy
przysł. całotonowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający cały tydzień; obejmujący cały tydzień
Wiktionary
wypełniający cały wagon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dotykanie ustami kogoś, rzadziej czegoś
Wiktionary
Całowanie – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Karczew.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Warszawicach.
Wieś szlachecka Całowanie położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
(1.1) Aparat ortodontyczny nie przeszkadza w całowaniu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔˈvãɲɛ, AS: cau̯ovãńe
Wiktionary
czas. pocałować, całować ndk.
rzecz. całusek mzw./mrz., pocałunek mrz., pocałowanie n., całus
przym. całuśny
Wiktionary
1. dotykać ustami w celu wyrażenia swoich uczuć; składać pocałunek, dawać buzi;
2. całować się - całować wzajemnie jeden drugiego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
czasownik zwrotny niedokonany całować się (dk. brak)
(2.1) dawać i dostawać pocałunek
Wiktionary
(1.1) Klepał Pawła na powitanie po plecyecach i długo, obleśnie całował Misię w rękę.
Wiktionary
IPA: t͡saˈwɔvat͡ɕ, AS: cau̯ovać
Wiktionary
rzecz. pocałunek mrz., całus mzw., całowanie n., całusek mzw./mrz.
przym. całuśny
czas. pocałować dk., ucałować dk.
Wiktionary
łączyć coś w całość
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób całościowy, uwzględniając całość
Wiktionary
(1.1) Józek planowaćanował podejść do tych zagadnień całościowo, ale mu nie pozwolono.
Wiktionary
rzecz. całostka ż., całościowość ż., całość ż.
przym. cały, całościowy
przysł. w całości
Wiktionary
(1.1) kompleksowo, różnokierunkowo, wielostronnie, wszechstronnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest całościowe; cecha tych, którzy są całościowi
Wiktionary
przym. całościowy
przysł. całościowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) obejmujący całość, dogłębny
Wiktionary
IPA: ˌt͡sawɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: cau̯ośćovy
Wiktionary
przysł. całościowo
rzecz. całość ż., całościowość ż.
przym. cały
Wiktionary
(1.1) globalny, holistyczny
Wiktionary
łączyć coś w całość
SJP.pl
1. wszystkie części, fragmenty połączone ze sobą, tworzące samodzielną jednostkę; całkowitość;
2. nienaruszalność, nietykalność;
3. liczba należąca do zbioru liczb całkowitych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę
(1.2) filoz. zwarty układ, którego cechy i prawidłowości decydują o wszelkich właściwościach jego poszczególnych składników
(1.3) książk. nienaruszalność i niepodzielność czegoś
(1.4) mat. liczba całkowita
Wiktionary
(1.1) Dwie połowy pomarańczy to jedna całość owocu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawɔɕt͡ɕ, AS: cau̯ość
Wiktionary
przym. całościowy, cały
przysł. całościowo, całkiem, całkowicie, cało
rzecz. całka ż.
Wiktionary
(1.1) jednia, jedność, komplet
(1.2) całokształt, ogół, suma, uniwersum
(1.3) niepodzielność, nienaruszalność, integralność
Wiktionary
lekka tkanina służąca do przykrywania trumny, zwłok; kir
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;
Wiktionary
Całun (staropolski "czałun" sieć, tkanina we wzorze sieci) – w Polsce określenie zasłony, okrywy z tkaniny (najczęściej w kolorze czarnym), służącej do przykrywania zwłok, trumny i katafalku najczęściej w delikatnym wzorze sieci. We Francji mianem "chalon" określano dawnej rodzaj specjalnej tkaniny, o wzornictwie szachownicy, wyprodukowanej z wełny.
Wikipedia
(1.1) stpol. syndon, czecheł
Wiktionary
dawniej: pocałunek
SJP.pl
przymiotnik od: całun
SJP.pl
pocałunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) pot. pocałunek
Wiktionary
(1.1) Kasia rozdaje dziś wszystkim całusy.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawus, AS: cau̯us
Wiktionary
rzecz. całowanie n., pocałowanie n., pocałunek m.
:: zdrobn. całusek m.
czas. całować ndk., pocałować dk., ucałować dk., scałować dk.
przym. całuśny
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk dzióbek, dzióbeczek, gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk pusa
Wiktionary
zdrobnienie od: całus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od całus
(1.2) pot. pocałunek
Wiktionary
(1.2) Rysiu przesyłał Wandzi ukradkiem całuski.
(1.2) Cały wagon całusków imieninowych śle Janka.
Wiktionary
rzecz. całus mrz., całowanie n.
czas. całować ndk., pocałować dk.
przym. całuśny
Wiktionary
(1.2) całus, pocałunek, buziak, buzi
Wiktionary
zdrobnienie od: całus
SJP.pl
lubiący się całować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. lubiący się całować
Wiktionary
IPA: t͡saˈwuɕnɨ, AS: cau̯uśny
Wiktionary
rzecz. całowanie n., całunek, pocałunek, całus, całusek
czas. całować, pocałować
Wiktionary
1. ogarniający całkowicie, obejmujący wszystko; wszystek, pełny, zupełny;
2. pełen czegoś;
3. jedyny, wyłączny;
4. duży, znaczny;
5. w dobrym stanie, nienaruszony, nieuszkodzony;
6. potocznie: charakterystyczny dla siebie samego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
(1.2) jedyny, wyłączny
(1.3) duży, wielki
(1.4) nie uszkodzony
Wiktionary
(1.1) Człowiek, aby ułatwić sobie podbieranie miodu, począł w całych drzewach wydrążać sztuczne dziuple, czyli wydziaływać je, dziać, a stąd drzewo takie w języku polskim nazwano dzienią lub drzewem dzianem…
(1.1) Nie sprzedam panu całej kolekcji, co najwyżej niektóre elementy.
(1.2) Ta cela to cały mój świat.
(1.3) Mam całą masę problemów.
(1.4) Na szczęście żołnierze wrócili cali i zdrowi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sawɨ, AS: cau̯y
Wiktionary
rzecz. całość ż., całka ż., całostka ż., scalanie n., scalenie n., całkowanie n., scałkowanie n., całkowitość ż., ocalanie n., ocalenie n., calizna ż.
czas. scalać ndk., scalić dk., całkować ndk., scałkować dk., ocalać ndk., ocalić dk.
przym. całkowity, całościowy, całkowy
przysł. cało, całkowicie, całościowo
Wiktionary
(1.1) wszystek, pełen, reg. pozn. całki
Wiktionary
skrót od: kolumb (dawna nazwa niobu)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-i-bi-radio] CB-radio;
1. system radiokomunikacji amatorskiej w paśmie obywatelskim; radiowa łączność obywatelska;
2. radiotelefon do komunikacji w tym systemie, stosowany zwłaszcza w samochodach
SJP.pl
CB
Wikipedia
skrót od: Centralne Biuro Antykorupcyjne, służba specjalna państwa polskiego, urząd do spraw zwalczania korupcji
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik rodzaju nijakiego
(1.1) = Centralne Biuro Antykorupcyjne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) CBA zostało powołane przez polski parlament 12 (= dwunastego) maja 2006 (= dwa tysiące szóstego) roku.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿bɛ‿ˈa, AS: ce‿be‿a
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = co było do okazania; zob. c.b.d.o..
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ‿bɛ‿dɛ‿ˈɔ, AS: ce‿be‿de‿o
Wiktionary
skrót
(1.1) = mat. co było do udowodnienia (skrót stawiany na końcu dowodu)
Wiktionary
(1.1) ckd., cnd., ∎
Wiktionary
[czytaj: CEbos] skrót od: Centrum Badania Opinii Społecznej
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego lub nijakiego
(1.1) = Centrum Badania Opinii Społecznej;
Wiktionary
(1.1) Opinie o immunitecie poselskim są jasne. Z ostatnich badań CBOS-u wynika, że 57% ankietowanych opowiada się za jego zniesieniem w myśl zasady, że nie ma równych i równiejszych.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛbɔs, AS: cebos
Wiktionary
skrót od: Constant Bit Rate, metoda kodowania plików dźwiękowych, stosowana w formacie MP3
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. [czytaj: cebe-ES] skrót od: Centrum Badań Strategicznych;
2. [czytaj: s-ibi-ES] skrót od: Columbia Broadcasting System
SJP.pl
CBS, Columbia Broadcasting System – stacja radiowa i telewizyjna w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
Centralne Biuro Wystaw Artystycznych
SJP.pl
skrót od: Centralne Biuro Śledcze, komórka organizacyjna polskiej Komendy Głównej Policji, powołana 15 kwietnia 2000 roku przez Komendanta Głównego Policji, mająca na celu zwalczanie przestępczości zorganizowanej, transgranicznej, narkotykowej i ekonomicznej oraz rozpoznawanie i rozpracowywanie grup przestępczych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Centralne Biuro Śledcze;
Wiktionary
(1.1) Teraz jego detektywi wysłali do CBŚ i Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu dokumenty, które według detektywa Waldemara Czerwińskiego dowodzą, że Jurkiewicz został zamordowany na zlecenie.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿bɛ‿ˈːɕ, AS: ce‿b•‿eś
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Centralne Biuro Śledcze Policji;
Wiktionary
(1.1) Stanowisko zastępcy komendanta CBŚP wciąż pozostaje nieobsadzone.
Wiktionary
1. korpus konsularny, oznaczenie na samochodach;
2. cichociemni
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = hist. wojsk. cichociemny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. Cena Czyni Cuda - sklep obuwniczy
2. liczba rzymska 300
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Charge Coupled Device, technika odwzorowywania obrazu wykorzystywana w aparatach cyfrowych i skanerach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;
Wiktionary
Cchinwali ( ცხინვალი, Цхинвал, Цхинвал) – największe miasto i "de facto" stolica nieuznawanego państwa Osetia Południowa, "de iure" zaś miasto w Gruzji w regionie Wewnętrzna Kartlia. Położone jest nad brzegami rzeki Didi Liachwi (Wielka Liachwa). W latach 1934–1961 nosiło ono nazwę "Staliniri".
Wikipedia
przym. cchinwalski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cchinwali, dotyczący Cchinwali
Wiktionary
rzecz. Cchinwali n.
Wiktionary
skrót od: cubic centimetre (centymetr sześcienny)
SJP.pl
skrót
(1.1) = ang. cubic centimetre → centymetr sześcienny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pod maską auta znajduje się nowoczesna – jak na „japończyka” przystało – szesnastozaworowa jednostka benzynowa o pojemności 1800 ccm.
Wiktionary
(1.1) cm³
Wiktionary
symbol kadmu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ang. compact disc → płyta kompaktowa
(1.2) = franc. corps diplomatique → korpus dyplomatyczny
Wiktionary
(1.1) Kopie moich najważniejszych plików nagrałem na płytkę CD.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿ˈdɛ, AS: ce‿de
Wiktionary
(1.1) płytka, gł. w mowie cedek
Wiktionary
[czytaj: s-i-di-er albo ce-de-er] (skrót od: Compact Disc Recordable) płyta kompaktowa, na której możliwy jest jednokrotny zapis porcji danych lub zapis wielosesyjny; urządzenie umożliwiające zapis danych na płytach CD-R
SJP.pl
CD-R (ang. "Compact Disc – Recordable", nagrywalna płyta kompaktowa) – płyta kompaktowa (płyta CD) z możliwością jednokrotnego zapisu (za pomocą odpowiedniej nagrywarki komputerowej) oraz wielokrotnego odczytu (ang. "Write Once Read Many", WORM, zapisz raz czytaj wiele razy).
Wikipedia
[czytaj: s-i-di-rom lub ce-de-rom] skrót angielskiego: Compact Disc - Read Only Memory; nośnik danych, odczytywanych za pomocą promienia lasera, dających się zapisać tylko jeden raz, ale wielokrotnie możliwych do odczytania
SJP.pl
CD-ROM (akronim ang. "Compact Disc Read Only Memory") – płyta kompaktowa zawierająca dane dostępne, ale nie modyfikowalne, w komputerze w formie pamięci masowej. Standard zapisu dowolnych danych binarnych został opracowany przez Sony i Philips w 1985 w tzw. "Żółtej Księdze" (ang. "Yellow Book"), będącej pierwszym rozszerzeniem standardu CD opisanego w "Czerwonej Księdze" (ang. "Red Book").
Wikipedia
[czytaj: s-i-di-er-wu albo ce-de-er-wu] skrót angielskiego: Compact Disc ReWritable; płyta kompaktowa, na której możliwy jest wielokrotny zapis danych; urządzenie umożliwiające zapis danych na płytach CD-R i CD-RW
SJP.pl
CD
Wikipedia
w informatyce: możliwość umieszczania tekstu na płytach CD
SJP.pl
CD-Text – standard opracowany przez firmy Philips i Sony, który umożliwia dołączenie do płyty CD-Audio informacji o artyście, tytule płyty, tytułach utworów, a nawet tekstów piosenek czy graficznego logo (aczkolwiek te dwie ostatnie funkcje należą do rzadkości). Informacje te mogą być następnie wyświetlane na kompatybilnych odtwarzaczach CD oraz, za pomocą odpowiedniego oprogramowania na kompatybilnych komputerowych czytnikach płyt kompaktowych.
Wikipedia
skrót od: ciąg dalszy
SJP.pl
skrót
(1.1) = ciąg dalszy (skrót umieszczany przed tekstem, wskazujący, że ten tekst jest kontynuacją innego)
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿ˈdɛ, AS: ce‿de
Wiktionary
skrót od: Centralny Dom Dziecka
SJP.pl
skrót od: Compact Disc DataBase, największa internetowa baza informacji na temat płyt CD
SJP.pl
CDDB (ang. "Compact Disc Database") – internetowa baza danych umożliwiająca wyszukiwanie informacji o muzycznych płytach CD. CDDB jest obecnie oprogramowaniem firmy Gracenote Inc. jednak w potocznym rozumieniu terminem tym określa się także inne programy o podobnej zasadzie działania (np. freedb)
Wikipedia
[skrót czytany jako całe wyrażenie lub potocznie: ce-de-en] ciąg dalszy nastąpi
SJP.pl
skrót
(1.1) = ciąg dalszy nastąpi, skrót umieszczany pod tekstem wskazujący, że tekst ma dokończenie
Wiktionary
(1.1) Co się stanie z księżniczką? cdn.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿dɛ‿ˈɛ̃n, AS: ce‿de‿ẽn
Wiktionary
[czytaj: ce-de-TE albo potocznie: cedet] skrót od: Centralny Dom Towarowy; Cedet
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Christlich-Demokratische Union, Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna, partia w Niemczech
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) polit. niemiecka chadecka partia polityczna;
Wiktionary
(1.1) Na ten zjazd wszyscy czekali, bo w 1094 roku, kiedy CDU była w kiepskim stanie, to właśnie kanclerzowi udało się ją poderwać.
(1.1) Niemiecka opozycja nie zgadza się z przedstawicielami CDU.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿dɛ‿ˈu, AS: ce‿de‿u
Wiktionary
nazwa litery C
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery c / C
Wiktionary
IPA: t͡sɛ, AS: ce
Wiktionary
[czytaj: czauszesku] nazwisko
SJP.pl
duże drewniane wiadro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. duże, drewniane naczynie do noszenia wody i trunków;
(1.2) pot. głowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W małych drzwiach wybitych w bocznej ścianie domostwa ukazywała się czasem służba w barwie książęcej – i z wiadrami lub cebrami na powerkach biegła po wodę do studzien.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛbɛr, AS: ceber
Wiktionary
rzecz. cebr mrz.
:: zdrobn. ceberek mrz., cebrzyk mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński szaflik
Wiktionary
mały ceber; cebrzyk
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
metoda zeskalania (petryfikacji) gruntu za pomocą szkła wodnego i chlorku wapnia; elektropetryfikacja
SJP.pl
nazwa handlowa leku uzupełniającego niedobory witaminy C
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) duże drewniane naczynie z uchwytami
Wiktionary
IPA: t͡sɛpr̥, AS: cepr̦
Wiktionary
rzecz. ceber m.
:: zdrobn. cebrzyk m., ceberek m.
Wiktionary
(1.1) ceber
Wiktionary
związany z cebrem
SJP.pl
zdrobnienie od: cebrzyk
SJP.pl
mały ceber; ceberek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. mały ceber
Wiktionary
rzecz. ceber mrz., cebr mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie zborowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Cebrów (ukr. Цебрів, "Cebriw") – wieś w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego.
Znajduje się tu przystanek kolejowy Cebrów, położony na linii Tarnopol - Lwów.
Wikipedia
przym. cebrowski
Wiktionary
Ce
Wikipedia
język cebuański - jeden z głównych języków Filipin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cebu, dotyczący Cebu (wyspy wchodzącej w skład Filipin)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język cebuański;
Wiktionary
rzecz. Cebu mrz.
Wiktionary
(2.1) cebuano
Wiktionary
roślina warzywna o ostrym smaku i zapachu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. cebula jadalna, nazwa systematyczna|Allium cepa|L.|ref=tak., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
(1.2) spoż. kulin. jarzyna z cebuli (1.1)
(1.3) bot. część rośliny, przekształcony podziemny pęd o funkcji spichrzowej i przetrwalnikowej;
(1.4) archit. przedmiot (zwłaszcza kopuła budynku) przypominający kształtem cebulę (1.2)
(1.5) pot. żart. staroświecki zegarek kieszonkowy, najczęściej z dewizką
(1.6) bot. zob. cebula morska.
(1.7) zob. cebula naprężeń.
(1.8) slang. przestęp. miotacz gazowy
(1.9) slang. przestęp. kiełbasa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Drobno posiekaną cebulę usmażyć na złoty kolor.
(1.3) Chciałabym posadzić cebule tulipanów na działce.
(1.4) W oddali widać było cebule cerkwi.
(1.5) Wuj wyjął z kieszonki zegarek, wielką cebulę na złotym łańcuszku.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈbula, AS: cebula
Wiktionary
rzecz. cebulak, cebularka ż., cebularz m., cebulica, cebulnica, cebulnik m., cebulowa ż., cebulówka ż., Cebulówka ż., cybulak m., cybulus m.; stpol. cebułka
:: zdrobn. cebulka ż.
przym. cebulaty, cebulasty, cebulkowaty, cebulkowy, cebulowaty, cebulny, cebulowy
Wiktionary
(1.1) stpol. cybula
(1.2) stpol. cybula
Wiktionary
→ cebulak
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy cebulaka
(1.2) skąpy
Wiktionary
rzecz. cebularz mos./mrz.
Wiktionary
buractwo, prostactwo; pogardliwie:
1. ogół cech osoby prostackiej, zawistnej oraz mającej skłonności do kombinowania i oszczędzania na wszystkim;
2. ogół osób prostackich, zawistnych oraz mających skłonności do kombinowania i oszczędzania na wszystkim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pogard. neol. zawistne, skąpe lub chamskie zachowanie
Wiktionary
(1.1) Internauci nie pozostali obojętni na takie zachowanie jednej z głównych twarzy TVN-u. Okrzyknęli jego zachowanie mianem „cebulactwa”.
Wiktionary
rzecz. cebula ż., cebulka ż., cebularz m., cebularka ż., cebulak m.
przym. cebulowy, cebulkowy
Wiktionary
pogardliwie: wieśniak; wsiok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. osoba niewychowana
(1.2) sknera
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. drożdżówka z cebulą
Wiktionary
rzecz. cebulactwo n., cebula ż.
Wiktionary
1. udnica cebulanka, udnica cebulówka - muchówka z rodziny bzygowatych, występująca w Ameryce Północnej i w Europie
2. śmietka cebulanka - muchówka z rodziny muchowatych, której larwy żerują we wnętrzu cebuli jadalnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta sprzedająca cebulę
Wiktionary
rzecz. cebularz mos./mrz., cebulactwo n., cebula ż.
Wiktionary
1. potocznie: rolnik uprawiający cebulę;
2. regionalnie: pieczywo z przypieczoną cebulą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. rolnik, który uprawia cebulę na skalę przemysłową
(1.2) iron. żyd
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. bułka lub pszenny placek z przypieczoną na wierzchu cebulą;
Wiktionary
rzecz. cebula ż., cebulactwo n., cebulka ż., cebulica ż., Cebulówka ż., cebulanka ż., cebulówka ż., cebularka ż.
przym. cebulowy, cebulasty, cebulowaty, cebulacki
Wiktionary
kształtem przypominający cebulę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający cebulę
Wiktionary
(1.1) Ujrzałem gotyckie i barokowe kościoły, cebulaste cerkwie i synagogi.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛbuˈlastɨ, AS: cebulasty
Wiktionary
rzecz. cebula ż., cebulka ż., cebularz mos./mrz., cebulowa ż.
przym. cebulowy, cebulkowy, cebulkowaty, cebulowaty
Wiktionary
(1.1) cebulowaty
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny liliowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Scilla|ref=tak., gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Cebulica dwulistna objęta jest w Polsce ścisłą ochroną gatunkową.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛbuˈlʲit͡sa, AS: cebulʹica
Wiktionary
przym. cebulowy
rzecz. cebularz mos./mrz., cebularka ż., cebula ż.
Wiktionary
(1.1) oszloch
Wiktionary
puszkinia cebulicowata - roślina z rodziny szparagowatych
SJP.pl
1. zdrobnienie od: cebula;
2. bulwa roślin cebulowych, będąca organem rozmnażania;
3. korzeń włosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała cebula; zdrobn. od zob. cebula.
(1.2) kulin. drobno pokrojona (i czasami usmażona) cebula
(1.3) bot. bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych
(1.4) anat. korzeń włosa
(1.5) bot. pot. odmiana gruszki
(1.6) pot. wielowarstwowe ubranie
Wiktionary
(1.1) Zapakowała do koszyka patelnię, dziesięć jaj, cały bochenek chleba, kilka cebulek, słoik smalcu, sól, cukier i herbatę, kawał sera edamskiego, kilogram jabłek i słoik ogórków kiszonych.
Wiktionary
rzecz. cebularz mos./mrz., cebularka ż., cebula ż., cebulactwo n.
przym. cebulkowy, cebulowy, cebulasty, cebulowaty, cebulkowaty
Wiktionary
1. przypominający kształtem cebulkę;
2. dotyczący cebulki; o roślinie: mający, wytwarzający cebulkę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający cebulkę
Wiktionary
rzecz. cebula, cebulka
przym. cebulowy, cebulasty, cebulowaty
Wiktionary
przymiotnik od: cebulka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do cebulki – rośliny jadalnej; też: zrobiony z dodatkiem cebulki
(1.2) bot. o roślinach: wytwarzający cebulki
Wiktionary
(1.2) W Holandii poziom wód gruntowych na polach, przeznaczonych pod uprawę hiacyntów, tulipanów, narcyzów[,] i innych roślin cebulkowych, znajduje się na głębokości 55–60 cm.
(1.2) Na ziemi były ustawione setki cebulkowych roślin kwitnących o tej porze: tulipany, hiacynty, konwalie, szafrany [...]
Wiktionary
rzecz. cebulka ż., cebulactwo n., cebula ż.
przym. cebulasty, cebulowaty, cebulowy
Wiktionary
(1.1-2) cebulkowaty
Wiktionary
potocznie: zupa cebulowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa na bazie cebuli
Wiktionary
rzecz. cebula ż.
przym. cebulasty, cebulowaty, cebulowy
Wiktionary
przypominający kształtem cebulę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający cebulę
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛbulɔˈvatɨ, AS: cebulovaty
Wiktionary
rzecz. cebula ż., cebulka ż., cebularz m., cebulowa ż.
przym. cebulowy, cebulkowy, cebulasty, cebulkowaty
Wiktionary
(1.1) cebulasty
Wiktionary
związany z cebulą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli
(1.2) bot. o roślinie wykształcającej cebulę
(1.3) przen. złożony z warstw, tak jak cebula
(1.4) przen. o kształcie cebuli
Wiktionary
(1.1) Lubię przegryzać cebulowe chipsy, choć nie cierpię cebulowej zupy.
(1.2) Tulipany i krokusy to rośliny cebulowe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛbuˈlɔvɨ, AS: cebulovy
Wiktionary
rzecz. cebula ż., cebulka ż., cebulica ż., cebulowa ż., cebularz mrz./mos., cebularka ż.
przym. cebulkowy, cebulowaty, cebulasty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
udnica cebulanka, udnica cebulówka - muchówka z rodziny bzygowatych, występująca w Ameryce Północnej i w Europie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: poduszka w kształcie litery "C" do karmienia dzieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
przym. cebłowski
Wiktionary
stara wieś kaszubska w województwie pomorskim
SJP.pl
Cecenowo (kaszb. "Cécenowò", "Cécnowò", "Cecënowò" lub też "Cecenowò", Zezenow) – stara wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Leży przy drodze wojewódzkiej nr. W kierunku północnowschodnim od Cecenowa znajduje się rezerwat przyrody "Las Górkowski". Ma status sołectwa.
Wikipedia
1. organizacja zrzeszająca rzemieślników;
2. miejsce, gdzie znajduje się ta organizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) organizacja zrzeszająca rzemieślników;
(1.2) siedziba cechu (1.1)
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) D. lm. zob. cecha.
Wiktionary
Cech (z Zunft), także "gildia" w kontekście wspólnot kupieckich, zwłaszcza zachodnioeuropejskich – organizacja samorządu gospodarczego rzemiosła łącząca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu:
Mogą istnieć na przykład: cech ślusarzy, cech murarzy, cech krawców, cech rzemiosł skórzanych itp.
Wikipedia
IPA: t͡sɛx, AS: ceχ
Wiktionary
przym. cechowy
Wiktionary
część całkowita liczby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób
(1.2) mat. zob. cecha logarytmu.
(1.3) stpol. znamię, piętno
(1.4) stpol. poszewka na poduszkę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Specyficzną cechą samochodu Bolesława jest to, że psuje się zaraz po uruchomieniu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛxa, AS: ceχa
Wiktionary
(1.1-3)
:: rzecz. cechówka ż., cechowanie n.
:: czas. cechować ndk.
Wiktionary
(1.1) atrybut, własność, właściwość, wyróżnik
Wiktionary
starszy członek cechu, przewodniczący cechu
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
pracownik nanoszący skalę i inne znaki na szklanych i metalowych wyrobach pomiarowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cechować.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɛxɔˈvãɲɛ, AS: ceχovãńe
Wiktionary
czas. cechować
Wiktionary
1. być lub mieć charakterystyczną cechę kogoś lub czegoś;
2. opatrywać znakiem firmowym;
3. zaznaczyć drzewa przeznaczone do wyrębu lub ścięte
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być czyjąś (lub czegoś) cechą; charakteryzować kogoś; być komuś lub czemuś właściwym
(1.2) dawać czemuś oznaczenie, znak; znakować, stemplować
czasownik zwrotny niedokonany cechować się
(2.1) charakteryzować się jakąś cechą
Wiktionary
(1.1) Cechuje go pracowitość i cierpliwość.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈxɔvat͡ɕ, AS: ceχovać
Wiktionary
rzecz. cechowanie n., cecha
czas. nacechować
Wiktionary
(1.1) znamionować, wyróżniać, charakteryzować
(1.2) znaczyć
Wiktionary
1. pomieszczenie, w którym zbierają się górnicy przed zjazdem pod ziemię i po powrocie;
2. miejsce, w którym odbywa się cechowanie
SJP.pl
Cechownia (żarg. "dom zborny", "zbór", "cehaus", "cajhoż") – część kopalni, rodzaj poczekalni, w której górnicy zbierają się i wykonują czynności służbowe przed zjazdem w dół lub po powrocie na powierzchnię. W cechowni odbywają się także górnicze uroczystości.
Wikipedia
narzędzie ręczne do cechowania
SJP.pl
związany z cechowaniem wyrobów jubilerskich
SJP.pl
część automatycznej centrali telefonicznej, sterująca procesem zestawiania połączeń
SJP.pl
przmiotnik od: cech (zrzeszenie rzemieślników)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący cechu, związany z cechem
Wiktionary
(1.1) Statuty cechowe puszkarzy pochodzą z XV wieku.
Wiktionary
rzecz. cech mrz.
Wiktionary
1. szósty, najmłodszy okres ery paleozoicznej;
2. warstwa skorupy ziemskiej z tego okresu;
3. wapień powstały w tym okresie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. młodsza epoka permu
(1.2) geol. warstwa skał pochodzących z cechsztynu (1.1);
Wiktionary
Cechsztyn – nazwa kompleksu permskich skał osadowych pochodzenia morskiego, powstałych w bardzo płytkim i ciepłym akwenie (morza epikontynentalnego) obejmującego znaczne obszary Europy Zachodniej i Środkowej (np. Niż Polski). Mają one różny wiek; datowane są na perm późny i środkowy.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛxʃtɨ̃n, AS: ceχštỹn
Wiktionary
przym. cechsztyński
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od cechsztyn
Wiktionary
(1.1) Groźne dla środowiska mogą być wypływy solanek ze złóż cechsztyńskich, położonych stosunkowo płytko pod dnem.
(1.1) Natomiast w rejonie Międzychodu, w permskich utworach dolomitu głównego i wapienia cechsztyńskiego, zostały odkryte złoża ropy, a odwierty przeprowadzone zostały w Grotowie, Sowiej Górze i Sierakowie.
Wiktionary
IPA: t͡sɛxˈʃtɨ̃j̃sʲci, AS: ceχštỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. cechsztyn
Wiktionary
znakowanie drzew przeznaczonych do wyrębu
SJP.pl
ręczne narzędzie slużące do opatrywania czegoś charakterystycznym znakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przyrząd służący do odbijania na drewnie znaku okreslającego pochodzenie drewna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cechowanie polega na trwałym umieszczeniu na drewnie znaku cechówki oraz tabliczki z numerem na ściętym drewnie.
Wiktionary
[czytaj: ses-ilia] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ceckać.
Wiktionary
czas. ceckać
Wiktionary
1. rzadko, regionalnie: pieścić, bawić; cackać, ciaćkać;
2. ceckać się - regionalnie: cackać się (1. obchodzić się z czymś lub z kimś czule; 2. poświęcać zbyt wiele czasu na wykonywanie jakiejś czynności); ciećkać się (regionalnie), ciaćkać się (regionalnie)
SJP.pl
miejscowość w Rumunii, miejsce bitwy między wojskami polskimi pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego a wojskami turecko-tatarskimi w roku 1620
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Rumunii, w okręgu Jassy;
Wiktionary
Cecora (rum. "Țuțora") – miejscowość i gmina w Rumunii, w okręgu Jassy, ok. 1046 mieszkańców (stan z 2002 roku).
Wikipedia
przym. cecorski
Wiktionary
→ Cecora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cecorą, dotyczący Cecory
Wiktionary
rzecz. Cecora ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zniekształcenie jakiejś części rośliny spowodowane przez pasożyta; wyrośl, wyrośle
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) daw. pot. żart. geogr. Sycylia
Wiktionary
Cecylia – żeński odpowiednik imienia Cecyliusz. Obchodzi imieniny 10 czerwca i 22 listopada.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej, obchodzone jest 22 listopada.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈt͡sɨlʲja, AS: cecylʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Cecylian m., Cecyliusz m.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. Cilka, reg. śl. Cila
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cecylian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rodu "Cecyliuszów". Oznacza „należący do Cecyliusza”.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj poprosiłam Cecyliana o pomoc w rachunkach.
Wiktionary
rzecz. Cecylia ż.
Wiktionary
Cecylian z małżonką; Cecylianowie
SJP.pl
Cecylian z małżonką; Cecylianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cecyliana lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cecylii lub z nią związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cecyliusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy rodu "Cecyliuszów".
Cecyliusz imieniny obchodzi 1 lutego, 15 maja i 3 czerwca.
Wikipedia
(1.1) Zaoszczędzimy Cecyliuszowi tego widoku.
Wiktionary
rzecz. Cecylia ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Cecyliusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cecyliuszka lub z nim związany
SJP.pl
Cecyliusz z małżonką; Cecyliuszowie
SJP.pl
Cecyliusz z małżonką; Cecyliuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cecyliusza lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Cecylia (imię żeńskie)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie szumskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Cecyniówka (ukr. Цеценівка) – wieś na Ukrainie w rejonie krzemienieckim należącym do obwodu tarnopolskiego.
Wikipedia
przym. cecyniówecki
Wiktionary
(1.1) hist. war. Cecyniowce, Czeczeniowce
Wiktionary
regionalnie: cedet
SJP.pl
potocznie: płyta CD (kompaktowa)
SJP.pl
wierzyciel dokonujący cesji swej wierzytelności lub innych praw na rzecz cesjonariusza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba, która przelewa swoje prawa na kogoś innego w drodze cesji
Wiktionary
Cedent cedens „ustępujący”) – osoba, która przelewa swoje prawa na kogoś innego. Taki przelew uprawnień, najczęściej wierzytelności, w prawniczej terminologii nazywany jest cesją. Druga osoba uczestnicząca w cesji, cesjonariusz, przyjmuje rzeczone uprawnienia.
Wikipedia
rzecz. cedowanie n.
czas. cedować
Wiktionary
potocznie: Centralny Dom Towarowy (CDT) - największy warszawski dom towarowy w dwudziestoleciu po II wojnie światowej
SJP.pl
przymiotnik od: cedet, CDT (Centralny Dom Towarowy); CDT-owski
SJP.pl
[czytaj: sedi] jednostka monetarna Ghany; 1 cedi = 100 pesewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. waluta Ghany o symbolu ₵;
Wiktionary
Cedi – jednostka monetarna Ghany od 1965 r. 1 cedi = 100 pesewa.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛdʲi, AS: cedʹi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zrzekanie się swoich praw na rzecz kogoś innego
(1.2) o państwie: przekazywanie na mocy umowy międzynarodowej części swojego terytorium innemu państwu
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛdɔˈvãɲɛ, AS: cedovãńe
Wiktionary
czas. cedować
rzecz. cedent, cesja
Wiktionary
przekazać prawo do czegoś innej osobie
SJP.pl
czasownik
(1.1) zrzekać się swoich praw lub obowiązków na rzecz kogoś innego
(1.2) o państwie: przekazać na mocy umowy międzynarodowej część swojego terytorium innemu państwu
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈdɔvat͡ɕ, AS: cedovać
Wiktionary
rzecz. proceder m., cesja, cedent, cedowanie
Wiktionary
długowieczne drzewo iglaste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Cedrus|ref=tak., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;
(1.2) drewn. drewno cedrowe
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Zbocza góry gęsto porastały cedry.
Wiktionary
IPA: t͡sɛtr̥, AS: cetr̦
Wiktionary
rzecz. cedrzyniec m., cedrzyk m., cedrówka ż., cedrowina ż., cedrzyna ż.
przym. cedrowy
Wiktionary
(1.2) cedrowina; rzad. cedrzyna
Wiktionary
drzewo lub krzew z rodziny cytrusowatych; cytron
SJP.pl
Cedro – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Bernalillo.
Wikipedia
dolina między Jerozolimą a Górą Oliwną; okresowy strumień płynący tą doliną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. strumień w Judei, przepływający przez Jerozolimę i Pustynię Judzką;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku cieków wodnych w Polsce
Wiktionary
Cedron (Kidron, נחל קדרון, "Nahal Qidron", arab. "Wadi an-Nar") – niewielki strumień płynący doliną o tej samej nazwie położoną między Wzgórzem Świątynnym a Górą Oliwną w Jerozolimie, wielokrotnie wymieniany w Biblii. Z "Doliną Cedronu" (hebr. "Emek Kidron", arab. "Wadi an-Nar") błędnie identyfikowana jest "Dolina Jozafata", w Biblii symboliczne określenie miejsca przyszłego Sądu Ostatecznego.
Wikipedia
(1.1) Kazał je spalić na zewnątrz Jerozolimy, na polach nad Cedronem, a popiół z nich zanieść do Betel.
Wiktionary
Cedrowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Ozorków.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.
Wikipedia
drewno cedrowe; cedrówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drewn. drewno cedrowe
Wiktionary
rzecz. cedr mrz.
przym. cedrowy
Wiktionary
(1.1) war. cedrzyna; cedr
Wiktionary
związany z cedrem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z cedru
(1.2) wykonany z drewna lub innej części cedru
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do cedru, będący częścią cedru
Wiktionary
(1.1) Dobiegł do zagajnika cedrowego, gdzie chwilę odpoczął.
(1.2) Artystka wykonuje cedrowe szkatułki na klejnoty.
(2.1) Sadzonkę obsypała cedrowymi igłami przywiezionymi z gór.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈdrɔvɨ, AS: cedrovy
Wiktionary
rzecz. cedr mrz., cedrowina ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Cedry Wielkie
SJP.pl
drzewo z rodziny miodlowatych; cedrówka
SJP.pl
drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Calocedrus|Kurz|ref=tak., rodzaj wschodnioazjatyckich i północnoamerykańskich drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;
Wiktionary
Cedrzyniec ("Calocedrus") – rodzaj drzew należących do rodziny cyprysowatych. Obejmuje trzy gatunki występujące we wschodniej Azji i jeden rosnący w Ameryce Północnej. Rośliny te uprawiane są jako ozdobne i pozyskiwane są jako źródło drewna.
Wikipedia
rzecz. cedr mrz.
Wiktionary
1. ptak z rodziny jemiołuszek
2. drzewo z rodziny miodlowatych; cedrzyk
SJP.pl
podatek cedularny - rodzaj podatku polegający na odrębnym opodatkowaniu każdego rodzaju dochodów podatnika
SJP.pl
1. codzienny urzędowy wykaz kursów walut, dewiz itp.
2. wykaz przesyłek lub towarów przyjętych do przewozu określonym środkiem transportu
3. raport dzienny z odbytego kursu tramwaju lub pociągu, zawierający wykaz sprzedanych biletów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. lista cen giełdowych
(1.2) hand. list przewozowy
(1.3) hand. lista biletów rozprowadzonych przez obsługę tramwaju lub pociągu
(1.4) druk. spis znaków danego kroju pisma
(1.5) daw. prospekt, reklama
(1.6) daw. kwit, zlecenie na piśmie
Wiktionary
rzecz. cedułka ż.
przym. cedułkowy
Wiktionary
zdrobniale o cedule
SJP.pl
znak diakrytyczny podobny do ogonka, występujący np. we francuskiej literze ç („c” z cedyllą)
SJP.pl
Cedille, cédille, cedilla, cedylla ( ¸ ) – znak diakrytyczny podobny nieco do ogonka, występujący najczęściej pod literą „C” w wielu językach (m.in. we francuskim, portugalskim, katalońskim, tureckim).
Nieco innym znakiem, który nie powinien być mylony z cedille jest tzw. przecinek dolny w języku łotewskim i rumuńskim.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Cedynia ( Zehden, Cedene) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Cedynia. Najdalej na zachód położone miasto Polski, w zachodniej części pasa Pojezierza Zachodniopomorskiego.
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈdɨ̃ɲa, AS: cedỹńa
Wiktionary
mieszkaniec Cedyni (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Cedyni (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Cedynia
SJP.pl
1. dziurkowane naczynie kuchenne do odcedzania; durszlak;
2. sieć rybacka w kształcie worka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naczynie kuchene z dziurkami w dnie;
Wiktionary
Cedzak (inaczej durszlak, od Durchschlag) – rodzaj specjalnego sita w formie miski lub garnka z podziurkowanym dnem. Może być wyposażony w uchwyt oraz w podstawkę lub nóżki, które pozwalają mu stać samodzielnie i umożliwiają swobodny odpływ cieczy. Służy do odcedzania i płukania żywności.
Wikipedia
rzecz. cedzidło n., odcedzaczka ż., cedzenie n., odcedzanie n., odcedzenie n., przecedzanie n., przecedzenie n., wycedzanie n., wycedzenie n.
:: zdrobn. cedzaczek m.
czas. cedzić ndk., odcedzać ndk., odcedzić dk., przecedzać ndk., przecedzić dk., wycedzać ndk., wycedzić dk.
przym. cedzakowy
Wiktionary
(1.1) durszlak
Wiktionary
przypominający cedzak
SJP.pl
przymiotnik od: cedzak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cedzić.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: ceʒẽńe
Wiktionary
czas. cedzić
rzecz. cedzak mrz.
Wiktionary
1. filtr o działaniu okresowym, otwarty lub zamknięty zbiornik z dnem sitowym; nucza;
2. przyrząd do cedzenia
SJP.pl
Ce
Wikipedia
związany z cedzidłem
SJP.pl
pozostałości po cedzeniu płynu, męty, osad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. cedzak, durszlak
Wiktionary
1. przelewać ciecz przez filtr, sito;
2. pić lub przelewać coś powoli, z przerwami;
3. mówić coś bardzo powoli, z przerwami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przepuszczać płyn przez sito, sitko, cedzak, filtr w celu oczyszczenia lub oddzielenia części stałych
(1.2) pić lub przelewać powoli
(1.3) przen. wymawiać wolno, z przerwami
czasownik zwrotny niedokonany cedzić się (dk. brak)
(2.1) być cedzonym (1.1)
Wiktionary
(1.1) Wody dołowe są cedzone, a następnie przepływają przez piaskownik, gdzie zatrzymywane są cząstki węgla o średnicy 0,1 mm.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛd͡ʑit͡ɕ, AS: ceʒ́ić
Wiktionary
rzecz. cedzak m., cedzidło n., cedzik m., cedziny nmos., cedzenie n., przecedzenie n., przecedzanie n.
czas. przecedzić dk., przecedzać ndk.
przym. cedzakowy, cedzidłowy
Wiktionary
(1.1) filtrować
(1.2) sączyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. durszlak
Wiktionary
wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim
SJP.pl
Cedzyna – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Górno. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
ryba morska żyjąca w morzach ciepłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Mugil cephalus|L.|ref=tak., stadna ryba morska z rodziny mugilowatych;
Wiktionary
Cefal, cefal pospolity, łoban, mugil cefal ("Mugil cephalus") – ryba z rodziny mugilowatych (Mugilidae).
Wikipedia
(1.1) cefal pospolity, łoban, mugil cefal
Wiktionary
najstarszy znany kręgowiec ziemski wymarły w okresie dewonu
SJP.pl
ryba morska żyjąca w morzach ciepłych
SJP.pl
ewolucyjny proces wyodrębniania części głowowej organizmu
SJP.pl
Cefalizacja (gr. "kephalé " – głowa) – proces ewolucyjny prowadzący w rozwoju osobniczym do rozrastania się przedniej części ciała i wyodrębnienia wyspecjalizowanego odcinka głowowego zawierającego otwór gębowy, narządy zmysłów i zwoje nerwowe. Występuje u wolno żyjących zwierząt dwubocznie symetrycznych, począwszy od wieloszczetów (Polychaeta) i płazińców (Platyhelminthes).
Wikipedia
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
o cechach cefalokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
przyrząd do mierzenia głowy
SJP.pl
metoda pomiaru głowy człowieka; kefalometria
SJP.pl
półsyntetyczny antybiotyk o szerokim spektrum działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. antybiotyk pozyskiwany z grzyba z rodzaju nazwa systematyczna|Acremonium|ref=tak. (dawniej znanego pod nazwą nazwa systematyczna|Cephalosporium.);
Wiktionary
(1.1) Listę głównych osiągnięć farmakologicznych ostatniego sześćdziesięciolecia otwiera odkrycie penicyliny, znajdują się też na niej takie leki jak kortyzol (działanie przeciwuczuleniowe i przeciwzapalne), cefalosporyna (otworzyła drogę przeszczepom) [...]
Wiktionary
rodzina ryb z rzędu mugilokształtnych; mugilowate
SJP.pl
potocznie: życiorys; CV, curriculum vitae
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. pot. CV (= curriculum vitae); życiorys
Wiktionary
(1.1) Roznoszone cefałki często trafiają do kosza w obawie o własny stołek.
Wiktionary
gwiazda zmieniająca blask na skutek okresowych pulsacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. gwiazda zmieniająca swoją jasność w wyniku okresowych pulsacji;
Wiktionary
Cefeidy (zwane też gwiazdami typu "δ Cephei" lub "cefeidami klasycznymi" od nazwy gwiazdozbioru Cefeusza) – gwiazdy zmienne pulsujące, olbrzymy.
Cefeidy są wyjątkowo jasne, tysiąc lub nawet dziesięć tysięcy razy jaśniejsze od Słońca. Regularnie zmieniają jasność wskutek pulsacji. Pulsacje powodują okresowe zmiany wielkości gwiazdy oraz temperatury powierzchni i typu widmowego (od A lub F w maksimum blasku do G lub K w minimum).
Wikipedia
(1.1) Najlepszymi świecami standardowymi do pomiaru parametru Hubble’a są dwa rodzaje gwiazd: Cefeidy oraz supernowe.
Wiktionary
rzecz. Cefeusz mos./mzw.
Wiktionary
łac. Cepheus; gwiazdozbiór nieba północnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
(1.2) mitgr. król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1, 2.1) Mityczny Cefeusz jest identyfikowany z gwiazdozbiorem Cefeusza.
(1.1) Perseusz pokonał potwora morskiego i uwolnił Andromedę, córkę Kasjopei i Cefeusza.
(2.1) Cefeusz widnieje na niebie niedaleko konstelacji, które są z nim mitologicznie powiązane.
(2.1) Najjaśniejszą gwiazdą w Cefeuszu jest Alderamin.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈfɛwuʃ, AS: cefeu̯uš
Wiktionary
rzecz. cefeida ż., Cefeida ż.
przym. Cefeuszowy
zob. Kefeus.
Wiktionary
(1.1) war. Kefeus
(1.2) war. Kefeus
(2.1) skr. Cep
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. antybiotyk o szerokim spektrum działania, z grupy cefalosporyn III generacji, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych
Wiktionary
Cefotaksym, (łac. "Cefotaximum") – półsyntetyczny antybiotyk będący cefalosporyną III generacji o działaniu bakteriobójczym do stosowania pozajelitowego. W przeciwieństwie do innych pozajelitowych cefalosporyn III generacji jest metabolizowany, w wyniku czego powstaje czynny metabolit – deacetylocefotaksym. Cefotaksym należy do najbardziej aktywnych cefalosporyn wobec bakterii Gram-dodatnich.
Wikipedia
skrót od: Central European Free Trade Agreement – Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu; Cefta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. antybiotyk bakteriobójczy z grupy cefalosporyn III generacji, stosowany w leczeniu poważniejszych zakażeń bakteryjnych, podawany pozajelitowo
Wiktionary
Ceftriakson ( ceftriaxonum) – organiczny związek chemiczny, antybiotyk będący cefalosporyną III generacji o działaniu przeciwbakteryjnym. Oporny na działanie klasycznych β-laktamaz.
Wikipedia
(1.1) nazwy handlowe: Biotrakson, Cefaxone, Cefrin, Lendacin, Oframax, Rocephin, Tartriakson, Triaxon; wzór chemiczny sumaryczny: wzór chemiczny|C18H18N8O7S3.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. antybiotyk będący półsyntetyczną cefalosporyną II generacji, który posiada szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego
Wiktionary
Cefuroksym – organiczny związek chemiczny, półsyntetyczna cefalosporyna II generacji o działaniu bakteriobójczym o szerokim spektrum przeciwbakteryjnym. Aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Nieaktywny wobec bakterii atypowych. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego, stąd stosuje się podawanie drogą parenteralną (pozajelitową). Nie jest metabolizowany, a jego biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 80 min. Wydalanie następuje przez nerki.
Wikipedia
(1.1) Dopiero po włączeniu leczenia cefuroksymem stan chorej zaczął się poprawiać.
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Aprokam, Biofuroksym, Cefuroxim-MIP, Zinacef; wzór sumaryczny C16H16N4O8S
Wiktionary
wytwórnia cegły i innych glinianych materiałów budowlanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;
Wiktionary
Cegielnia – zakład wytwórczy, zajmujący się produkcją cegieł ceramicznych, wypalanych z gliny.
Cegielnie stawia się najczęściej w pobliżu miejsc bogatych w zasoby gliny, co pozwala zredukować koszty transportu surowca. Budowa cegielni, szczególnie po zmechanizowaniu produkcji cegieł w pierwszej połowie XIX wieku, była widomym znakiem pojawiania się w okolicy przemysłu i budownictwa przemysłowego, potrzebującego materiałów budowlanych.
Wikipedia
(1.1) Czy w tej cegielni ceglastobrązowe cegły są w ciągłej produkcji?
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈɟɛlʲɲa, AS: ceǵelʹńa
Wiktionary
rzecz. ceglarstwo n., cegła ż., cegiełka ż., cegłówka ż., ceglak m.
przym. cegielniany, cegielniczy, ceglany, ceglasty
Wiktionary
dział przemysłu zajmujący się produkcją cegieł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział rzemiosła związany z wytwarzaniem cegieł
Wiktionary
Cegielnictwo (również strycharstwo) – produkcja ceramiki budowlanej z gliny z domieszką innych substancji nadających trwałość, odporność, zabarwienie.
Wikipedia
(1.1) Wzrostową tendencją charakteryzowało się cukrownictwo, gorzelnictwo i cegielnictwo.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛɟɛlʲˈɲit͡stfɔ, AS: ceǵelʹńictfo
Wiktionary
rzecz. ceglarstwo n., ceglak mrz., ceglarz
przym. ceglany
Wiktionary
(1.1) ceglarstwo
Wiktionary
dotyczący cegły, cegielni, cegielnictwa
SJP.pl
ceglarz;
1. pracownik produkujący cegły;
2. dawniej: właściciel cegielni
SJP.pl
Cegielnik – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Zławieś Wielka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 990 mieszkańców. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Zławieś Wielka.
Wikipedia
nazwisko, np. Hipolit Cegielski (1813-68), polski przemysłowiec, działacz społeczno-kulturalny i polityk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mała cegła;
2. kawałek czegoś w kształcie prostopadłościanu;
3. wkład w coś, składka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała cegła
Wiktionary
Cegiełka ( Cigeľka; Цігелька, "Cihelka"; Cigeľka) – wieś i gmina (obec) na Słowacji w kraju preszowskim, powiat Bardejów, przy granicy z Polską.
Wikipedia
rzecz. cegła ż., ceglarstwo n., ceglak mrz., cegielnia ż.
przym. ceglany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cegiełkować.
Wiktionary
czas. cegiełkować
przym. ceglany
Wiktionary
czyścić coś, ścierać za pomocą cegły
SJP.pl
1. przypominający sposób ułożenia cegieł w murze;
2. związany z cegiełką - datkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ceglak
Wiktionary
rzecz. ceglak m.
Wiktionary
dom z cegły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ceglany dom
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛɡlak, AS: ceglak
Wiktionary
rzecz. cegielnia, cegielnictwo, cegielnik, cegiełka, ceglarka, ceglarstwo, ceglarz, cegła
:: zdrobn. ceglaczek m.
przym. cegielniany, cegielniczy, cegiełkowy, ceglany, ceglarski, ceglasty
przysł. ceglasto
temsłow. ceglasto-
Wiktionary
1. zrobiony z cegły, pochodzący z cegły (np. ceglane domy, ceglany pył);
2. mający kolor cegły, pomarańczowoczerwony (np. ceglane rumieńce, wypieki); ceglasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonany z cegły
(1.2) związany z cegłą, dotyczący cegły
(1.3) zob. ceglasty.
Wiktionary
(1.1) Huknął samochodem o ceglany mur.
Wiktionary
IPA: t͡sɛɡˈlãnɨ, AS: ceglãny
Wiktionary
rzecz. cegła ż., cegiełka ż., cegielnia ż., ceglarstwo n., ceglak m., cegiełkowanie n., cegielnik m., cegielnictwo n., ceglarka ż., ceglarz m.
czas. cegiełkować
przym. ceglarski, cegielniany, ceglasty, cegiełkowy, cegielniczy
przysł. ceglasto
Wiktionary
(1.2) cegłowy
(1.3) ceglasty, pomarańczowoczerwony
Wiktionary
maszyna do produkcji cegieł
SJP.pl
maszyna do produkcji cegieł
SJP.pl
dotyczący ceglarza, ceglarstwa; wykonany przez ceglarza
SJP.pl
przemysł cegielniczy; cegielnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział rzemiosła związany z wytwarzaniem cegieł
Wiktionary
(1.1) Ceglarstwo jest zanikającą profesją.
Wiktionary
IPA: t͡sɛɡˈlarstfɔ, AS: ceglarstfo
Wiktionary
rzecz. ceglak mrz., cegła ż., cegiełka ż., ceglarz m., cegielnia ż., cegielnictwo n.
przym. ceglany
Wiktionary
(1.1) cegielnictwo
Wiktionary
cegielnik;
1. człowiek produkujący cegły (prostopadłościany z wypalonej gliny);
2. właściciel cegielni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik wytwarzający cegły, trudniący się ceglarstwem
Wiktionary
(1.1) Ceglarz mieszka w następnym domu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛɡlaʃ, AS: ceglaš
Wiktionary
rzecz. ceglak m., cegielnik, ceglarstwo n., cegielnictwo n.
:: fż. ceglarka ż.
przym. ceglany
Wiktionary
(1.1) cegielnik, strycharz
Wiktionary
brązowy o odcieniu ceglastym; rudoczerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor brązowy o odcieniu ceglastym
Wiktionary
(1.1) Czy w tej cegielni ceglastobrązowe cegły są w ciągłej produkcji?
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛɡlastɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: ceglastobrõũ̯zovy
Wiktionary
czerwony o odcieniu ceglastym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor czerwony o odcieniu ceglastym
Wiktionary
(1.1) Nazwał mnie zdzirą tylko dlatego, że miałam wyrazistą, ceglastoczerwoną szminkę.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛɡlastɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: ceglastočervõny
Wiktionary
borowik ceglastopory - kapeluszowy grzyb jadalny o trzonie koloru ceglanego
SJP.pl
różowy o odcieniu ceglastym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) różowy o ceglastym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie słyszałeś o ceglastoróżowym kolorze?
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛɡlastɔruˈʒɔvɨ, AS: ceglastoružovy
Wiktionary
podobny do koloru cegły; pomarańczowoczerwony, ceglany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor pomarańczowoczerwony, taki jak kolor cegły
Wiktionary
(1.1) Jego tarcza będzie widoczna, koloru ceglastego, rozjaśniona światłem rozproszonym w atmosferze.
Wiktionary
IPA: t͡sɛɡˈlastɨ, AS: ceglasty
Wiktionary
rzecz. ceglak mrz., cegła ż., cegielnia ż.
przym. ceglany
przysł. ceglasto
Wiktionary
(1.1) ceglany, pomarańczowoczerwony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dusza do żelazka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ceglować.
Wiktionary
czas. ceglować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) stpol. włóczyć się po nocy
Wiktionary
IPA: t͡sɛɡˈlɔvat͡ɕ, AS: ceglovać
Wiktionary
rzecz. ceglowanie n., ceklarz, stpol. ceklacja, daw. ceklarstwo, stpol. ceklowanie, stpol. ceklownik, stpol. cekmistrz, stpol. ceklmistrz, stpol. ceklatum
przym. ceklarski
czas. stpol. ceklować
Wiktionary
(1.1) stpol. ceklować
Wiktionary
1. materiał budowlany;
2. kawałek jakiejś masy mający kształt prostopadłościanu;
3. książka, która leży w księgarni i nie znajduje nabywców;
4. książka o dużej objętości, często nieciekawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
(1.2) przen. pot. bardzo gruba i nudna książka lub dokument
(1.3) środ. kolej. sieciowy rozkład jazdy pociągów
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Ten mur jest z cegieł.
(1.1) W wykarczowanym środku lasu, osiem kilometrów od Katowic, postawiono parterowe dwurodzinne domki z cegły dla 600 górniczych rodzin.
(1.2) Profesor zalecił studentom przeczytanie swojej cegły.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛɡwa, AS: cegu̯a
Wiktionary
rzecz. cegielnia ż., cegielnik m., cegłówka ż., Cegielnik m., Cegłowo n., Ceglanka ż., Ceglarki nmos.
:: zdrobn. cegiełka ż.
przym. ceglany, ceglasty
Wiktionary
(1.1) cegłówka
(1.2) tomiszcze
Wiktionary
przypominający cegłę
SJP.pl
mieszkaniec Cegłowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Cegłowa (miasta lub wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Cegłów (wieś w województwie mazowieckim)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Cegłów – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Cegłów. Leży nad rzeką Mienią, w oddaleniu 55 km od Warszawy oraz 42 km od Siedlec. Siedziba gminy Cegłów.
Administracyjnie na terenie Cegłowa funkcjonują dwa sołectwa "Cegłów 1" i "Cegłów 2"
Wikipedia
1. stara, zużyta cegła;
2. duży kawałek cegły
SJP.pl
motyl mający na odwłoku plamę w kształcie litery C
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trochę, nieco
Wiktionary
1. wyspa na Oceanie Indyjskim;
2. dawniej: Sri Lanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa na Oceanie Indyjskim;
(1.2) hist. dawna nazwa Sri Lanki
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Jedynie kilka procent powierzchni Cejlonu przykrywają skały osadowe kenozoiku (głównie miocenu).
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛjlɔ̃n, AS: cei ̯lõn
Wiktionary
rzecz. Cejlończyk mos., Cejlonka ż.
przym. cejloński
Wiktionary
(1.2) Sri Lanka
Wiktionary
minerał, odmiana spinelu; spinel zielony
SJP.pl
mieszkanka Cejlonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Cejlonu
Wiktionary
rzecz. Cejlon mrz.
:: fm. Cejlończyk mos.
przym. cejloński
Wiktionary
mieszkaniec Cejlonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Cejlonu
Wiktionary
rzecz. Cejlon mrz.
:: fż. Cejlonka ż.
przym. cejloński
Wiktionary
przymiotnik od: Cejlon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wyspą Cejlon
(1.2) hist. związany z historycznym Cejlonem (obecnie Sri Lanka)
Wiktionary
IPA: t͡sɛjˈlɔ̃j̃sʲci, AS: cei ̯lõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Cejlończyk mos., Cejlonka ż., Cejlon mrz.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Florian Stanisław Cejnowa (1817-1881), kaszubski działacz społeczny i narodowy, pisarz i publicysta; Ceynowa, Cenowa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rysy włoskowate w szkliwie płytek ceramicznych
SJP.pl
Cek (również Jek, Dzheg lub Dzhek) – wieś w Azerbejdżanie, w Rejonie Quba, w gminie Əlik, położona na wysokości 1643 m n.p.m. Miejscowość słynie z własnego języka oraz obyczajów i tradycji. Obecnie w miejscowości mieszka 312 mieszkańców, z czego większość zalicza się do ludności rdzennej.
Wikipedia
ciężki karabin maszynowy; ckm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. ciężki karabin maszynowy
Wiktionary
(1.1) Obsługa cekaemu zajęła dogodne stanowisko do prowadzenia ostrzału.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈkaɛ̃m, AS: cekaẽm
Wiktionary
rzecz. cekaemista m.
przym. cekaemowy
skr. ckm
Wiktionary
żołnierz obsługujący cekaem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żołnierz obsługujący cekaem
Wiktionary
rzecz. cekaem mrz.
skr. ckm
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żołnierka obsługująca cekaem
Wiktionary
przymiotnik od: cekaem (ciężki karabin maszynowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cekaemu
Wiktionary
rzecz. cekaem mrz.
skr. ckm
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: arsenał, zbrojownia; cekhauz
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Cekcyn (niem. "Polnisch Cekzin"; kaszb. "Cékcëno") – wieś borowiacka w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Cekcyn na południowym skraju Tucholskiego Parku Krajobrazowego nad jeziorem Wielkim Cekcyńskim.
Wikipedia
Cekcynek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Cekcyn, nad jeziorem Cekcyńskim Wielkim.
Miejscowość formalnie utworzono 1 stycznia 2013.
Wikipedia
przymiotnik od: Cekcyn
SJP.pl
dawniej: arsenał, zbrojownia; cekauz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wojsk. składnica broni oraz sprzętu i wyposażenia wojskowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛkxaws, AS: cekχau̯s
Wiktionary
(1.1) arsenał, zbrojownia
Wiktionary
złota moneta włoska, późniejszy dukat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. błyszcząca ozdoba w formie krążka przyszywana do ubioru;
(1.2) hist. numizm. złota moneta bita w Wenecji od XIII wieku;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Suknię Iwony zdobiły cekiny.
Wiktionary
(1.1) pajeta
Wiktionary
zdrobnienie od: cekin
SJP.pl
przymiotnik od: cekin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. tułanie się nocami
Wiktionary
(1.1) Bo patrz, iż się jednemu chce gospodarstwa, […], drugiemu opilstwa a ceklacyi, więc szyrmierstwa, więc rozmaitych poskoków
Wiktionary
IPA: t͡sɛkˈlat͡sʲja, AS: ceklacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. ceklarka ż., ceklarstwo n., ceklarz m., ceklmistrz m., ceklowanie n., ceklownik m.
czas. ceklować ndk.
przym. ceklarski
Wiktionary
przymiotnik od: ceklarz (pachołek pełniący służbę przy burmistrzu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. przym. od: ceklarz
Wiktionary
IPA: t͡sɛkˈlarsʲci, AS: ceklarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. ceklarz m., ceklarka ż., ceklarstwo n. , ceklacja ż., ceklowanie n., ceklownik m., cekmistrz m., ceklmistrz m., ceklatum n.
czas. ceklować, ceglować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. urząd ceklarza
(1.2) daw. ceklarze (zbiorowo)
Wiktionary
IPA: t͡sɛkˈlarstfɔ, AS: ceklarstfo
Wiktionary
rzecz. ceklarz m., ceklarka ż., ceklacja ż., ceklowanie n., ceklownik m., cekmistrz m., ceklmistrz m., ceklatum n.
przym. ceklarski
czas. ceklować, ceglować
Wiktionary
dawniej: pachołek pełniący służbę przy burmistrzu, pilnujący porządku w mieście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. podlegający burmistrzowi pachołek pilnujący porządku w mieście;
Wiktionary
Ceklarz (zbir, siepacz, oprawca) – pachołek miejski, którego zadaniem było pilnowanie porządku w dzień i w nocy, wyłapywanie włóczęgów i żebraków, stawienie szubienic i wymierzanie kary chłosty.
W Krakowie ceklarze stanowili też osobistą ochronę burmistrza.
Wikipedia
(1.1) Śladów żadnych zwęszyć nie mogłem — mówił smutnym głosem Kubala. — Ale oko nad tem mam i ceklarzom po trzy dukaty przyobiecałem, jeżeli na trop wpadną.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛklaʃ, AS: ceklaš
Wiktionary
rzecz. ceklacja ż., ceklarstwo n., ceklmistrz mos., ceklowanie n., ceklownik mos.
:: fż. ceklarka ż.
czas. ceklować ndk.
przym. ceklarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. przełożony ceklarzy
Wiktionary
(1.1) Ceklmistrz jest za to odpowiedzialnym Policyi, aby z mięsa i ściérwu upadłego bydła, nieszczęście iakie nie wynikło, co tém jest potrzebniéysza, iż Doktorów wielu twierdzi, że mięso z wieprzów karmionych ścierwém z upadłego bydła może bydź mniéy, lub więcéy szkodliwe dla ludzi w iedzeniu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛkl̥mʲisṭʃ, AS: cekl̦mʹisṭš
Wiktionary
rzecz. ceklacja ż., ceklarka ż., ceklarstwo n., ceklarz m., ceklowanie n., ceklownik m.
czas. ceklować ndk.
przym. ceklarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. odczasownikowy od|ceklować.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛklɔˈvãɲɛ, AS: ceklovãńe
Wiktionary
rzecz. ceklarz, stpol. ceklacja, daw. ceklarstwo, stpol. ceklownik, stpol. cekmistrz, stpol. ceklmistrz, stpol. ceklatum
przym. ceklarski
czas. stpol. ceklować, stpol. ceglować
Wiktionary
czasownik nieprzechodni
(1.1) stpol. włóczyć się po nocy
Wiktionary
IPA: t͡sɛkˈlɔvat͡ɕ, AS: ceklovać
Wiktionary
rzecz. ceklarz m., ceklarka ż., ceklacja ż., ceklarstwo n., ceklowanie n., ceklownik m., cekmistrz m., ceklmistrz m., ceklatum n.
przym. ceklarski
czas. ceglować
Wiktionary
(1.1) stpol. ceglować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. nocny włóczęga
Wiktionary
IPA: t͡sɛkˈlɔvʲɲik, AS: ceklovʹńik
Wiktionary
rzecz. ceklarz, stpol. ceklacja, daw. ceklarstwo, stpol. ceklowanie, stpol. cekmistrz, stpol. ceklmistrz, stpol. ceklatum
przym. ceklarski
czas. stpol. ceklować, stpol. ceglować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. ceklmistrz.
Wiktionary
(1.1) […] Indrys z Waradzynia fl. 20 i sukno, jurgielt mały, ale z warunkiem, że gdy się z pola wróci i przyniesie świadectwo od hetmana, albo od cekmistrza, że się dobrze i cnotliwie zachował, podwyższony mu ma być na fl. 10.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛkmʲisṭʃ, AS: cekmʹisṭš
Wiktionary
Centrala Eksportu Kompletnych Obiektów Przemysłowych
SJP.pl
dwuetapowa metoda trawienia pokarmu charakterystyczna dla zajęczaków
SJP.pl
Ce
Wikipedia
drzewo z rodziny morwowatych; cekropka; drążnia
SJP.pl
drzewo z rodziny morwowatych; cekropia; drążnia
SJP.pl
Cekropka, drążnik, drążnia, drzewo trąbowe ("Cecropia" Loefl.) – rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych ("Urticaceae"). Obejmuje 61 lub 63 gatunków, niektóre źródła wymieniają ok. 70–80 gatunków. Występują w Ameryce Środkowej (po północny Meksyk i Kubę) oraz w tropikalnej części Ameryki Południowej. Jako rośliny introdukowane spotykane są w Afryce Równikowej, Azji Południowo-Wschodniej i na wyspach Oceanii. "Cecropia peltata" zaliczona została do 100 najbardziej inwazyjnych gatunków na świecie.
Wikipedia
rysy włoskowate w szkliwie płytek ceramicznych
SJP.pl
Ce
Wikipedia
1. coś do czego się dąży
2. obiekt ostrzału
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
(1.2) to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także przen.)
(1.3) daw. rzem. najlepsza wykrojona część skóry przeznaczona do zszycia z innymi kawałkami
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: cela
Wiktionary
Cel (gr. τηλος, "telos"; łac. "finis", terminus) – to, ze względu na co następuje działanie; stan lub obiekt, do którego się dąży; "cel" (etyka), to kres świadomego działania.
Działać celowo może: człowiek, organizacja, społeczeństwo.
Wikipedia
(1.1) Sierżant przyjął meldunek, że wszystkie cele zostały zniszczone.
(1.2) Jaki jest cel waszej podróży?
(1.2) Celem każdego studenta jest obrona dyplomu.
Wiktionary
IPA: t͡sɛl, AS: cel
Wiktionary
rzecz. celność ż., celujący mrz., celownik mrz., celowość ż., celownica ż., celowniczy mos., celowanie n., nacelowanie n., ucelowanie n., wcelowanie n., wcelowywanie n., wycelowanie n.
czas. celować ndk., nacelować dk., ucelować dk., wcelować dk., wcelowywać ndk., wycelować dk.
przym. celowniczy, celowy, celny, celownikowy, celowościowy
przysł. celowo, bezcelowo
przyim. celem
Wiktionary
skrót oceny szkolnej: celujący, odczytywany jako cały, odmienny wyraz; cel (skrót zapisywany bez kropki (zwyczajowo) lub z kropką (zgodnie z regułą))
SJP.pl
1. pomieszczenie więzienne lub klasztorne;
2. w starożytności: pomieszczenie z posągiem bóstwa, stanowiące część świątyni rzymskiej; cella
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
(1.2) pokój więźnia w więzieniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów.
(1.2) Naówczas Iwanów, aby nie stracić twarzy, wysunął tezę, że podziemne składy, piwnice i obronne kazamaty w istocie służyły jako cele oraz izby tortur.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛla, AS: cela
Wiktionary
rzecz. celka ż.
Wiktionary
kobieciarz, bawidamek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ckliwy, czuły i stały kochanek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) techn. porcelanowe szkliwo o barwie seledynowej, stosowane w ceramice artystycznej;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Przysiada się do niej i nawija, celadon jeden.
(2.1) Celem przyświecającym twórcom celadonu było stworzenie taniej imitacji drogiego nefrytu.
Wiktionary
przym. seledynowy
Wiktionary
(1.1) amant, kochanek, miłośnik
Wiktionary
rząd ryb mięśniopłetwych; latimeriokształtne
SJP.pl
Celakantokształtne, latimeriokształtne, trzonicokształtne, trzonopłetwokształtne (Coelacanthiformes) – rząd ryb mięśniopłetwych (Sarcopterygii), obejmujący liczne gatunki znane ze śladów kopalnych, w tym dwa, które przetrwały do czasów współczesnych. Charakteryzują się dyficerkalną płetwą ogonową, złożoną z 3 płatów (jeden na końcu płetwy i dwa symetrycznie rozłożone), obecnością zewnętrznych nozdrzy (brak nozdrzy tylnych). Przednia płetwa grzbietowa położona przed środkiem korpusu.
Wikipedia
Celbowo (d. "Celibowo", "Czielbowa"; kaszb. "Celbòwò", niem. "Celbau") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Puck. Leży na Kępie Puckiej. Ma status sołectwa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. stolik, blat, który służył do odbierania pieniędzy
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlbrat, AS: celbrat
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) zob. cel.
(1.2) zob. cela.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyspa w Indonezji; Sulawesi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈlɛbɛs, AS: celebes
Wiktionary
przym. celebeski
Wiktionary
1. → Celebes (wyspa w Indonezji); sulaweski;
2. wężojad celebeski - gatunek ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych;
3. świnia celebeska - gatunek ssaka z rodziny świniowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Celebesem, dotyczący Celebesu
Wiktionary
rzecz. Celebes mrz.
Wiktionary
1. uroczyste odprawianie nabożeństwa, obrzędu;
2. potocznie: celebracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uroczyste sprawowanie mszy lub nabożeństwa
(1.2) robienie czegoś z namaszczeniem, z wielką pompą
Wiktionary
(1.1) Ojciec Święty przewodniczył uroczystej celebrze w Bazylice św. Jana na Lateranie.
(1.2) Znowu idziemy na obiad do jego matki i będę musiała uczestniczyć w tej całej celebrze.
Wiktionary
rzecz. celebrytka ż., celebracja ż., celebrowanie n., celebrans mos., celebrant mos., celebrantka ż., celebryt m., celebryta mos.
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
przysł. celebracyjnie
Wiktionary
(1.1) celebracja, celebrowanie
Wiktionary
celebrowanie;
1. wykonywanie czegoś z namaszczeniem, ze szczególną powagą;
2. zachowanie przesadnie poważne i pompatyczne;
3. ceremonialne odprawianie nabożeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praktykowanie czegość z namaszczeniem, uroczyście
(1.2) typ zachowania, odznaczający się przesadną pompatycznością
Wiktionary
Celebracja (z łac. "celebrare" – uczęszczać, praktykować, powtarzać, sławić) – w religii katolickiej, a także prawosławiu sprawowanie kultu względem Boga ceremonialnie, uroczyście, z namaszczeniem. Stąd duchowny odprawiający nabożeństwo lub prowadzący procesję zwany jest celebransem. Poza kościołem czasownik "celebrować" oznacza "obchodzić coś uroczyście, pompatycznie".
Wikipedia
(1.1) Ponad dwa miliony wiernych z całego świata wzięło udział w papieskich audiencjach i celebracjach w roku 2009 w Watykanie i Castel Gandolfo.
Wiktionary
rzecz. celebra ż., celebrowanie n., celebrant mos., celebrantka ż., celebryt mos., celebryta mos., celebrans mos.
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
przysł. celebracyjnie
Wiktionary
(1.1) obrzęd
(1.2) celebra
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od celebracyjny
Wiktionary
rzecz. celebracja ż., celebrowanie n., celebra ż.
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
Wiktionary
przymiotnik od: celebracja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z celebracją, dotyczący celebracji
Wiktionary
rzecz. celebra ż., celebrowanie n., celebrant mos., celebrantka ż., celebrytka ż., celebryt mos., celebryta mos., celebrans mos., celebracja ż.
czas. celebrować ndk.
przysł. celebracyjnie
Wiktionary
duchowny odprawiający nabożeństwo, prowadzący procesję; oficjant, celebrant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. główny prezbiter sprawujący liturgię, celebrant;
Wiktionary
Celebrans (łac. "celebrans" – celebrujący; imiesłów przymiotnikowy czynny czasu teraźniejszego od "celebrare" – celebrować) – duchowny sprawujący liturgię. Najczęściej określenie to odnosi się do księży katolickich, starokatolickich, prawosławnych oraz pastorów i diakonów protestanckich.
Wikipedia
(1.1) Z zakrystii wyszedł celebrans ubrany w różowy ornat.
(1.1) Sodalistki wręczyły celebransowi bukiet frezji.
Wiktionary
rzecz. celebrytka ż., celebra ż., celebrowanie n., celebrant m., celebracja ż., celebryt m., koncelebra ż., celebryta mos.
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
Wiktionary
(1.1) celebrant
Wiktionary
duchowny odprawiający nabożeństwo, prowadzący procesję; oficjant, celebrans
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. główny prezbiter sprawujący liturgię, celebrans;
(1.2) daw. żart. osoba obchodząca uroczystość
Wiktionary
(1.1) Jeden z ministrantów pomógł celebrantowi zdjąć monstrancję z podwyższenia.
(1.1) Wierni idą w procesji zaraz za celebrantem.
Wiktionary
rzecz. celebra ż., celebrowanie n., celebrans m., celebracja ż., celebryt m., celebryta mos.
:: fż. celebrantka ż.
czas. celebrować ndk.
przym. celebracyjny
Wiktionary
(1.1) celebrans
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. dokument upoważniający duchownego katolickiego do sprawowania sakramentów w obcej diecezji;
Wiktionary
Celebret (łac. "celebret") – dokument kościelny upoważniający prezbitera do sprawowania sakramentów na terenie obcej sobie diecezji.
Celebret wystawia własny ordynariusz prezbitera, a więc jego biskup lub wyższy przełożony zakonny (prowincjał). Dokument poświadcza wolność od kar kościelnych. Celebrety zawierają dane osobowe kapłana, jego zdjęcie, prolongację urzędową systematycznie odnawianą zgodnie z prawem kanonicznym.
Wikipedia
(1.1) Proboszcz pojechał do kurii podbić swój celebret.
Wiktionary
[czytaj: selebriti] osoba popularna, często pojawiająca się w środkach masowego przekazu; celebryta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. uroczyste obchodzenie jakiegoś święta lub ważnego wydarzenia
(1.2) rel. szczególnie uroczyste odprawianie mszy lub innego nabożeństwa
(1.3) książk. wykonywanie jakiejś czynności z nadmierną powagą i namaszczeniem
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛlɛbrɔˈvãɲɛ, AS: celebrovãńe
Wiktionary
czas. celebrować
rzecz. celebracja ż., celebra ż., celebrantka ż., celebrans mos., celebrant mos., celebryt mos., celebryta mos., celebrytka ż.
przym. celebracyjny
przysł. celebracyjnie
Wiktionary
(1.1) świętowanie
Wiktionary
1. obchodzić uroczyście jakieś doniosłe wydarzenie, uroczyście świętować;
2. robić coś z namaszczeniem, przesadną powagą;
3. odprawiać uroczyste nabożeństwo
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) obchodzić uroczyście doniosłe wydarzenie, uroczyście coś świętować
(1.2) robić coś z przesadną powagą, z namaszczeniem
(1.3) odprawiać nabożeństwo
Wiktionary
(1.2) Jacek tak lubi sushi, że celebruje każdy kęs.
(1.3) Mszę celebrował katowicki biskup pomocniczy.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛlɛˈbrɔvat͡ɕ, AS: celebrovać
Wiktionary
rzecz. celebra ż., celebrant mos., celebrantka ż., celebryta m., celebrytka ż., celebryt m., celebracja ż., celebrowanie n., celebrans m., koncelebrowanie n.
czas. koncelebrować ndk.
przym. celebracyjny, celebrycki
przysł. celebracyjnie
Wiktionary
potocznie: dążyć do zwiększenia lub zyskania popularności przez częste pojawianie się w mediach
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z celebrytą, dotyczący celebryty
Wiktionary
rzecz. celebryta m., celebryt mos., celebrytka ż.
czas. celebrować
Wiktionary
bycie celebrytą - osobą popularną, często pojawiającą się w środkach masowego przekazu
SJP.pl
rzadko: osoba popularna, często pojawiająca się w środkach masowego przekazu; celebrity, celebryta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. celebryta.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɛbrɨt, AS: celebryt
Wiktionary
rzecz. celebryta mos., celebrans mos., celebrant mos., celebrantka ż., celebra ż., celebracja ż., celebrowanie n.
:: fż. celebrytka ż.
czas. celebrować ndk.
przym. celebrycki, celebracyjny
Wiktionary
(1.1) celebryta
Wiktionary
osoba popularna, często pojawiająca się w środkach masowego przekazu; celebrity, celebryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) telew. ktoś popularny, znany, sławny, rozpoznawany przez ludzi, pojawiający się w mediach
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Nie chcę być celebrytą i na rautach machać do kamery.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛlɛˈbrɨta, AS: celebryta
Wiktionary
rzecz. celebryt m., celebrans m., celebrant m., celebra ż., celebracja ż., celebrowanie n.
:: fż. celebrytka ż.
czas. celebrować ndk.
przym. celebrycki, celebracyjny
Wiktionary
(1.1) celebryt, znany z tego, że jest znany
Wiktionary
kobieta popularna, często pojawiająca się w środkach masowego przekazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta popularna, znana, sławna, rozpoznawana przez ludzi, pojawiająca się w mediach
(1.2) jubil. niewielka, delikatna przywieszka w kształcie serduszka, gwiazdki, koniczynki itp. noszona na łańcuszku
Wiktionary
rzecz. celebrytoza ż., celebra ż., celebrowanie n., celebrantka ż., celebrans mos., celebrant mos., celebryta mos., celebryt mos.
przym. celebrycki, celebracyjny
czas. celebrować
Wiktionary
potocznie: dążenie do zwiększenia lub zyskania popularności przez częste pojawianie się w mediach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. dążenie do zdobycia lub zwiększenia popularności poprzez częste pojawianie się w mediach i zachowywanie się w sposób typowy dla celebrytów
Wiktionary
rzecz. celebryta m., celebrytka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Celej – przysiółek w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Stoczek Łukowski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Przysiółek wchodzi w skład sołectwa "Kapice-Celej" w gminie Stoczek Łukowski. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 przysiółek liczył 64 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. celejowski
Wiktionary
1. coś do czego się dąży
2. obiekt ostrzału
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. w celu
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: cel
Wiktionary
(1.1) Celem napisania pracy musiałem kupić papier.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlɛ̃m, AS: celẽm
Wiktionary
rzecz. cel m.
Wiktionary
(1.1) w celu, żeby, aby, by
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. kulin. seler
Wiktionary
w muzyce - prędko, szybko
SJP.pl
marka procesorów firmy Intel
SJP.pl
perkusyjny instrument klawiszowy należący do grupy idiofonów, przypominający fisharmonię; czelesta
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
1. członek dawnego zakonu, zreformowanego przez papieża Celestyna V w XIII w.
2. franciszkanin prowadzący życie pustelnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, siarczan strontu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈlɛstɨ̃n, AS: celestỹn
Wiktionary
rzecz. Celestyn mos.
Wiktionary
1. członek dawnego zakonu, zreformowanego przez papieża Celestyna V w XIII w.
2. franciszkanin prowadzący życie pustelnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Celestyn
Wiktionary
Celestyna – żeński odpowiednik imienia Celestyn pochodzenia łac., oznaczającego 'niebiański'. Patronką tego imienia jest bł. Katarzyna Celestyna Faron.
Wikipedia
(1.1) W dzieciństwie Celestynie zdarzało się niemieć ze strachu podczas burzy.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛlɛˈstɨ̃na, AS: celestỹna
Wiktionary
rzecz. Celestyn mos.
Wiktionary
męski zakon katolicki, kongregacja benedyktynów, istniał od XIII do XIX wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Celestyny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Celestyna
SJP.pl
Celestyn z małżonką; Celestynowie
SJP.pl
mieszkaniec Celestynowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Celestynowa
SJP.pl
Celestyn z małżonką; Celestynostwo
SJP.pl
przymiotnik od: Celestynów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Celestyna (Celestyny) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
męski zakon katolicki, kongregacja benedyktynów, istniał od XIII do XIX wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Celia – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od rzymskiej nazwy rodowej "Caelius", która z kolei powstała z rzymskiego "caelum" – "niebo". Patronem tego imienia jest św. Celiusz, pustelnik z I w., który większość swojego życia spędził w toskańskiej grocie.
Wikipedia
(1.1) W piątek Celia dała nogę z ostatniej lekcji.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlʲja, AS: celʹi ̯a
Wiktionary
kobieta nadwrażliwa na gluten
SJP.pl
osoba nadwrażliwa na gluten
SJP.pl
choroba głównie niemowląt i małych dzieci, spowodowana nadwrażliwością na gluten
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. autoimmunologiczna choroba przewodu pokarmowego, w której spożywanie glutenu prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego;
Wiktionary
Celiakia, choroba trzewna, enteropatia z nadwrażliwości na gluten – choroba glutenozależna o charakterze autoimmunologicznym, uwarunkowana odpowiedzią immunologiczną organizmu wywołaną przez gluten i związane z nim prolaminy, występująca u osób genetycznie predysponowanych. Charakteryzuje się obecnością objawów klinicznych zależnych od glutenu, obecnością w surowicy przeciwciał specyficznych dla choroby trzewnej, HLA-DQ2 i/lub DQ8.
Wikipedia
(1.1) Leczenie celiakii to dożywotnia dieta bezglutenowa.
Wiktionary
(1.1) choroba trzewna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od celibat
Wiktionary
(1.1) To nie celibat, lecz tylko mały celibacik.
Wiktionary
rzecz. celibat m.
Wiktionary
1. bezżeństwo duchownych w niektórych religiach
2. potocznie: wstrzemięźliwość płciowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. bezżeństwo duchownych;
(1.2) pot. przen. dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
Wiktionary
Celibat ( caelebs – bez żony, samotny) – forma życia polegająca na dobrowolnej wstrzemięźliwości seksualnej oraz zrezygnowaniu z wchodzenia w związek małżeński. Ma charakter religijny i jest praktykowany przez kapłanów Kościoła rzymskokatolickiego oraz mnichów wszystkich Kościołów chrześcijańskich. Także duchowni w innych religiach, jak np. w buddyzmie, praktykują celibat.
Wikipedia
(1.1) W Kościele katolickim obowiązuje celibat duchownych.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlʲibat, AS: celʹibat
Wiktionary
rzecz. celibatariusz m., celibacik mrz.
przym. celibatowy
Wiktionary
(1.1) agamia, bezżeństwo
Wiktionary
osoba żyjąca w celibacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba żyjąca w celibacie
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛlʲibaˈtarʲjuʃ, AS: celʹibatarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. celibat m.
:: fż. celibatariuszka ż.
przym. celibatowy
Wiktionary
związany z celibatem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z celibatem, dotyczący celibatu
Wiktionary
rzecz. celibat mrz., celibatariusz mos.
Wiktionary
[czytaj: selika] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Celigów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Głuchów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Celiusem, wzgórzem rzymskim
Wiktionary
rzecz. Celius m.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. glina, ił
(1.2) stepowy ugór
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Celiny lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Celina (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Celina
Wiktionary
(1.1) Nie zapomnij o Celince, ma dzisiaj urodziny.
Wiktionary
rzecz. Celina ż.
Wiktionary
(1.1) Celina
Wiktionary
miasto w południowym Kazachstanie
SJP.pl
przymiotnik od: Celinograd
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce;
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lp., M. i B. lm. od: Celina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ester celulozy i kwasu octowego; octan celulozy; cellit; acetyloceluloza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jedno z siedmiu wzgórz, na których wznosił się starożytny Rzym, położone między Eskwilinem a Awentynem;
Wiktionary
Celius ( Caelius mons, wł. "Celio") – jedno z siedmiu wzgórz w obrębie Rzymu, położone pomiędzy Eskwilinem i Awentynem. W starożytności było dzielnicą zamieszkaną przez zamożnych Rzymian. Do dziś zachowały się m.in.: Mur Aureliana, fundament świątyni Klaudiusza, ruiny willi rodu Lateranii Plautii.
Wikipedia
przym. celijski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mała cela;
2. przedział w stacji elektroenergetycznej;
3. najmniejszy fragment sieci przestrzennej kryształu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cela
(1.2) mała cela
Wiktionary
(1.2) Stary organista miał na probostwie niewielką celkę, w której zatrzymywał się w niedzielne popołudnia, czekając na wieczorne nabożeństwo.
Wiktionary
rzecz. cela ż.
Wiktionary
(1.2) izdebka, pokoik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|celkować.
Wiktionary
czas. celkować
Wiktionary
w jedwabnictwie: wkładać pary motyli do torebek izolacyjnych w celu utworzenia greny
SJP.pl
przymiotnik od: celka
SJP.pl
w starożytności: pomieszczenie z posągiem bóstwa, stanowiące część świątyni rzymskiej; cela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. w starożytnych świątyniach greckich i rzymskich część, w której znajdował się posąg bóstwa;
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlːa, AS: ce•la
Wiktionary
(1.1) naos
Wiktionary
ester celulozy i kwasu octowego; octan celulozy; acetyloceluloza; celit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. proszek wykorzystywany w produkcji lakierów
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛllʲit, AS: cellʹit
Wiktionary
[czytaj: CZEllo] smyczkowy instrument o czterech strunach strojonych w kwintach, opierany o podłoże; wiolonczela
SJP.pl
Cello – jedna z pierwszych przeglądarek internetowych i klient Gophera dla Windows 3.1. Stworzył ją Thomas R. Bruce. Pierwszą wersję opublikowano 8 czerwca 1993, ostatnią (1.01a) 9 kwietnia 1994.
Cello został stworzony z myślą o prawnikach, którzy przeważnie używali systemów Microsoft Windows, a ówczesne przeglądarki były tworzone głównie dla systemu Unix.
Wikipedia
1. współczesna technika graficzna, w której kompozycję tworzy się rozgrzanym narzędziem na płycie termoplastycznej;
2. grafika wykonana tą techniką
SJP.pl
Cellografia ( cello(n) + graphia), również celloryt – współczesna wypukła lub wklęsła technika graficzna. Kompozycja jest robiona na termoplastycznej tafli (np. cellon) na której gorącym narzędziem wytapiane są formy lub kształty. Płytę taką następnie pokrywa się farbą i odbija na papierze, co daje efekt końcowy. Technika wymyślona została przez Polaka Mariana Malinę.
Wikipedia
tworzywo sztuczne używane do wyrobu klisz i lakierów; celon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. podobne do celuloidu, trudno palne tworzywo sztuczne używane do produkcji lakierów oraz błon fotograficznych i filmowych
Wiktionary
Cellon – tworzywo sztuczne otrzymywane z octanu celulozy, ma własności zbliżone do celuloidu, lecz jest trudno palny. Stosowany głównie do wyrobu błon filmowych i lakierów.
W okresie I wojny światowej bywał stosowany jako pokrycie wczesnych samolotów.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛlːɔ̃n, AS: ce•lõn
Wiktionary
[czytaj: czellone] strunowy instrument smyczkowy wynaleziony i opatentowany przez niemieckiego lutnika Alfreda Stelznera, wydający dźwięki o dwie oktawy niższe od skrzypiec
SJP.pl
związany z cellonem
SJP.pl
tworzywo sztuczne używane do wyrobu klisz i lakierów; celon
SJP.pl
[czytaj: celulit] zniekształcona tkanka tłuszczowa występująca najczęściej na udach i pośladkach kobiet, wyglądem przypominająca skórkę pomarańczową; cellulitis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;
Wiktionary
Nie mylić z: cellulitis.
Cellulit – nierównomierne rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, występujące razem z obrzękowo-włóknistymi zmianami tkanki podskórnej. Pojawia się po okresie dojrzewania, nasila się w ciąży, menopauzie i w zaburzeniach hormonalnych. Efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków, ramion i sutków. Na skórze tych partii ciała mogą być widoczne guzki i zgrubienia, czasami mogą one powodować ból.
Wikipedia
(1.1) W krajach rozwiniętych od 80 do 95% kobiet ma cellulit.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlulʲit, AS: celulʹit
Wiktionary
(1.1) lipodystrofia, skórka pomarańczowa
Wiktionary
[czytaj: celulitis] zniekształcona tkanka tłuszczowa występująca najczęściej na udach i pośladkach kobiet, wyglądem przypominająca skórkę pomarańczową; cellulit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. zapalenie tkanki łącznej;
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛluˈlʲitʲis, AS: celulʹitʹis
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: budynek straży celnej
SJP.pl
ogół czynności związanych z pobieraniem ceł
SJP.pl
pracownica urzędu celnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: celnik
Wiktionary
IPA: t͡sɛlʲˈɲit͡ʃka, AS: celʹńička
Wiktionary
rzecz. cło n.
:: fm. celnik m.
przym. celny
czas. clić
Wiktionary
związany z celnikiem
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: celnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: celny (w znaczeniu: trafny, znakomity)
SJP.pl
1. pracownik urzędu celnego pobierający cło;
2. dawniej: urzędnik ściągający podatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy
(1.2) daw. urzędnik ściągający podatki
Wiktionary
(1.1) Celnik na granicy skontrolował samochód.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlʲɲik, AS: celʹńik
Wiktionary
rzecz. cło n.
:: fż. celniczka ż.
czas. clić ndk., oclić dk.
przym. celny
Wiktionary
(1.2) stpol. jawnik
Wiktionary
→ celny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) właściwość trafiania do celu; dokładność w oddawaniu strzałów, rzutów itp.
(1.2) przen. bycie trafnym w przekazie, spostrzeżeniach, argumentacji itp.
Wiktionary
(1.1) Sposób trzymania broni ma znaczny wpływ na celność strzału.
(1.2) Podoba mi się celność politycznych analiz i sformułowań, ale czasem razi mnie wulgarność.
Wiktionary
rzecz. celujący mrz., celownik mrz., cel mrz., celowość ż.
przym. celny, celowy
przysł. celnie, celowo
Wiktionary
(1.1) trafność, dokładność, precyzja
(1.2) trafność, adekwatność, słuszność
Wiktionary
1. trafiający w cel, do celu
2. trafny, udany, zręczny
3. znakomity, doskonały, wybitny
4. rzadziej: będący w najlepszym gatunku
5. przymiotnik od: cło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w celu, trafiający do celu
(1.2) związany z cłem
Wiktionary
(1.1) To był celny strzał piłkarza gości.
(1.2) Przemytnik nie przejmuje się wszystkimi procedurami celnymi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlnɨ, AS: celny
Wiktionary
(1.1) czas. celować
(1.2) zob. cło.
Wiktionary
(1.1) trafny
Wiktionary
dwucukier złożony z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem betaglikozydowym, produkt przejściowy przy rozkładzie (hydrolizie) celulozy
SJP.pl
Celobioza – organiczny związek chemiczny, dwucukier, dimer D-glukozy, zbudowany z dwóch cząsteczek glukozy, połączonych wiązaniem β-1,4-o-glikozydowym. Może być jednostką strukturalną celulozy i produktem jej częściowej hydrolizy. Ma właściwości redukujące.
Wikipedia
przezroczysta folia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;
Wiktionary
Celofan (pol. "tomofan") – przezroczysta lub barwiona, szeleszcząca folia celulozowa, otrzymywana z regenerowanej wiskozy (którą otrzymuje się w reakcji celulozy z dwusiarczkiem węgla), przetłaczanej przez dyszę szczelinową do kąpieli koagulacyjnej.
Używana głównie do produkcji opakowań ochronnych i dekoracyjnych (np. w przemyśle spożywczym). Gliceryna jako wypełniacz stanowi około 12% masy tworzywa. Tworzywo to jest łatwopalne, [].
Wikipedia
(1.1) Od strony ulicy Zwierzynieckiej nadciągnęła druga dama. Z jej siatki dramatycznie sterczały blade nogi kurczaka w celofanie.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔfãn, AS: celofãn
Wiktionary
rzecz. celofanik mrz.
przym. celofanowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od celofan
Wiktionary
rzecz. celofan m.
przym. celofanowy
Wiktionary
przymiotnik od: celofan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zrobiony z celofanu
Wiktionary
rzecz. celofan mrz., celofanik mrz.
Wiktionary
rodzaj dinozaura z podrzędu teropodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) paleont. nazwa systematyczna|Coelophysis|Cope|ref=tak., rodzaj dinozaura, teropoda z rodziny celofyzów;
(1.2) paleont. dinozaur z rodzaju celofyz (1.1)
Wiktionary
Celofyz ("Coelophysis") – rodzaj teropoda z rodziny Coelophysidae. Zamieszkiwał tereny dzisiejszej Ameryki Północnej i być może południowej Afryki (przy założeniu, że megapnozaur jest młodszym synonimem celofyza – patrz niżej).
Wikipedia
(1.1) Zdobyczą celofyza padały zwykle małe zwierzęta lądowe, choć przypuszcza się, że mógł on polować również na ryby oraz być padlinożercą.
Wiktionary
rzecz. eucelofyz mzw., celofyzoidy lm nm., celofyzy lm nm.
Wiktionary
materiał stosowany w budownictwie do izolacji cieplnej, rodzaj pianobetonu
SJP.pl
wtórna jama ciała
SJP.pl
torbiel celomatyczna - rodzaj torbieli zwykle tworzącej się w miejscach stanów zapalnych, zwłaszcza w płucach
SJP.pl
tworzywo sztuczne używane do wyrobu klisz i lakierów; cellon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) chem. zob. cellon.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛlɔ̃n, AS: celõn
Wiktionary
związany z celonem
SJP.pl
tworzywo sztuczne używane do wyrobu klisz i lakierów; cellon
SJP.pl
urządzenie wykorzystujące układ zwierciadeł płaskich, umożliwiające obserwację nieba bez poruszania lunetą
SJP.pl
Celostat – układ dwóch płaskich zwierciadeł, który umożliwia obserwację dowolnego rejonu nieba za pomocą nieruchomego przyrządu optycznego, np. lunety.
Zazwyczaj pierwsze zwierciadło celostatu pozostaje nieruchome, a drugie poruszane mechanizmem zegarowym, obraca się dookoła osi, która leży w jego płaszczyźnie. Celostat ma także swoje zastosowanie w heliofizyce.
Wikipedia
materiał budowlany z włókien trzciny cukrowej, stosowany do ocieplania i wygłuszania ścian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|celować.;
Wiktionary
Celowanie – nadanie części broni odpowiadającej za kierunek lotu pocisku (na przykład lufie) takiego położenia w przestrzeni, aby miotany pocisk trafił w cel. Do celowania służą przyrządy celownicze.
Wikipedia
czas. celować ndk.
rzecz. cel m., celownik mrz.
przym. celny
Wiktionary
1. mierzyć do celu;
2. przenośnie: zmierzać do czegoś, dążyć do osiągnięcia czegoś;
3. być najlepszym w jakiejś dziedzinie; przodować;
4. dawniej: sztukować futro, dobierając odpowiednie kawałki, tzw. cele;
5. dawniej: przewyższać kogoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) mierzyć do celu
(1.2) starać się do czegoś trafić
(1.3) być w czymś bardzo dobrym
Wiktionary
(1.1) Celowałem w środek tarczy, ale nie wstrzymałem oddechu i spudłowałem.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔvat͡ɕ, AS: celovać
Wiktionary
rzecz. celujący mrz., cel m., celowanie n., celownik m., celowość ż.
czas. wycelować
przym. celny, celowy, celowniczy
przysł. celnie, bezcelowo
Wiktionary
(1.1) mierzyć
Wiktionary
dawna nazwa Klagenfurtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Klagenfurt, miasto w południowej Austrii;
Wiktionary
przym. celowiecki
Wiktionary
(1.1) Klagenfurt
Wiktionary
przymiotnik od: Celowiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Celowcem, dotyczący Celowca, pochodzący z Celowca
Wiktionary
rzecz. Celowiec mrz.
Wiktionary
(1.1) klagenfurcki
Wiktionary
przyrząd topograficzny; kierownica
SJP.pl
żołnierz odpowiedzialny za obsługę wszelkich przyrządów celowniczych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. służący do namierzania celu
Wiktionary
Celowniczy – żołnierz odpowiedzialny za celowanie i prowadzenie ognia z broni wymagającej obsługi przez więcej niż jedną osobę.
Wikipedia
(1.1) Gdy komputer celowniczy Skywalkera namierzył wylot szybu wentylacyjnego, coś zamigało na wyświetlaczu taktycznym Kelemaha i kasztanowa skóra technika przybrała bladołososiową barwę.
Wiktionary
czas. celować
rzecz. cel mrz., celownik mrz.
Wiktionary
1. w językoznawstwie: trzeci przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: komu? czemu?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja dopełnienia dalszego; dativus, datiwus;
2. w językoznawstwie: forma wyrazowa tego przypadka; dativus, datiwus;
3. przyrząd w broni palnej służący do celowania, np. celownik mechaniczny, noktowizyjny, optyczny, radiolokacyjny;
4. w fotografii: element aparatu fotograficznego, który służy do ustalania granic fotografowanego obrazu i do oceny jego kompozycji;
5. sporcie: oznaczenie na mecie, np. w postaci taśmy, wskazujące kres wyścigów;
6. urządzenie optyczne stosowane w przyrządach geodezyjnych do nakierowania kątomierza na oddalony przedmiot;
7. w żegludze przybrzeżnej: przedłużenie linii łączącej dwa przedmioty na brzegu albo na morzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie ułatwiające celowanie z broni;
(1.2) część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu
(1.3) gram. trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kapral nie trafił w cel, gdyż miał zepsuty celownik.
(1.3) W klasie tylko Janek nie wie, na jakie pytania odpowiada celownik.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔvʲɲik, AS: celovʹńik
Wiktionary
rzecz. cel m., celowanie n., celność ż.
czas. celować
przym. celowniczy, celny, celownikowy
przysł. celnie
Wiktionary
(1.1) muszka
(1.2) wizjer
(1.3) datiwus, dativus
Wiktionary
→ celownik; celowniczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z celownikiem, dotyczący celownika
Wiktionary
rzecz. celownik mrz., cel mrz.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób celowy
Wiktionary
(1.1) Wziąłem na siebie ciężar tajemnicy i celowo dezinformowałem panów.
(1.1) Pragnął jak najszybciej oddalić się od fatalnego miejsca. Celowo zmienił trasę.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔvɔ, AS: celovo
Wiktionary
przym. celowy
rzecz. celność ż., cel, celowość
przysł. bezcelowo
Wiktionary
(1.1) świadomie, specjalnie, umyślnie
Wiktionary
związany z celowością
SJP.pl
1. dostosowanie środków do celów, przydatność do założonego celu;
2. świadome zmierzanie do celu;
3. według teleologii: taki przebieg zdarzeń, zjawisk oraz działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu, np. celowość życia człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co podejmowane jest świadomie dla osiągnięcia określonego celu - rezultatu
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔvɔɕt͡ɕ, AS: celovość
Wiktionary
rzecz. cel m., celność ż.
czas. celować ndk.
przym. celowy, celowościowy
przysł. celowo
Wiktionary
mający jakiś cel, zamierzony, świadomy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) robiony w pewnym celu, nieprzypadkowy
Wiktionary
(1.1) Znając go od dzieciństwa, nie mogę uwierzyć że jego wczorajsze zachowanie było celowe.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈlɔvɨ, AS: celovy
Wiktionary
rzecz. celność ż., cel m., celowość ż.
przysł. celowo, bezcelowo
czas. celować
Wiktionary
(1.1) zamierzony, świadomy, umyślny
Wiktionary
roślina zielna, krzew lub półkrzew z rodziny szarłatowatych; grzebionatka
SJP.pl
Celozja ("Celosia" L.) – rodzaj roślin z rodziny szarłatowatych. Należą do niego rośliny jednoroczne występujące na ciepłych obszarach Azji, Afryki i Ameryki. Gatunkiem typowym jest "Celosia argentea " L.
Wikipedia
Anders Celsius (Celsjusz) (1701-44), szwedzki fizyk i astronom
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
twardy minerał z grupy skaleni, glinokrzemian baru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. bezbarwny, biały lub żółtawy minerał z grupy skaleni o wzorze sumarycznym Ba(Al2Si2O8), złożony głównie z glinokrzemianu baru;
Wiktionary
Celsjan (skaleń barowy) – minerał z gromady krzemianów zaliczany do skaleni alkalicznych. Należy do minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa minerału pochodzi od nazwiska szwedzkiego astronoma i przyrodnika Andersa Celsiusa.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛlsʲjãn, AS: celsʹi ̯ãn
Wiktionary
1. Anders Celsius (1701-44), szwedzki fizyk i astronom;
2. stopień Celsjusza - jednostka temperatury nienależąca do układu SI;
3. skala Celsjusza - skala mierzenia temperatury, w której podstawową jednostką jest stopień Celsjusza
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Poznań. daw. strzelnica
Wiktionary
tkanina używana np. na płaszcze, plandeki, namioty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. hist. członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się ze środkowej Europy
Wiktionary
(1.1) Poziom cywilizacyjny Celtów w połowie tysiąclecia nie odbiegał od poziomu prawie wszystkich – bo poza Grekami – ludów mieszkających na europejskich wybrzeżach Morza Śródziemnego. Dopiero później narosły dysproporcje.
Wiktionary
IPA: t͡sɛlt, AS: celt
Wiktionary
rzecz. celtycki m.
:: fż. Celtyjka ż.
przym. celtycki
Wiktionary
skrót od: celtycki
SJP.pl
tkanina używana np. na płaszcze, plandeki, namioty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. wytrzymała tkanina do produkcji płaszczy i namiotów
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlta, AS: celta
Wiktionary
przym. celtowy
Wiktionary
[czytaj: seltik] szkocki klub sportowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zob. Celtyjka.
Wiktionary
(1.1) Nie jestem Żydówką, ale zawsze wiedziałam, że jako Celtka i saksońska Aryjka znosiłam wszystkie cierpienia, by pomścić prześladowania, których ofiarą padli Żydzi.
Wiktionary
rzecz. celtycki m.
:: fm. Celt m.
przym. celtycki
Wiktionary
(1.1) Celtyjka
Wiktionary
specjalista w dziedzinie celtologii
SJP.pl
nauka badająca historię narodów celtyckich, ich języki i kulturę
SJP.pl
Celtologia – nauka zajmująca się badaniem języków celtyckich, literaturą, sztuką i religią Celtów. Za twórcę tej dyscypliny uchodzi niemiecki językoznawca Johann Kaspar Zeuss.
Wikipedia
indoeuropejski lud zamieszkujący w starożytności Środkową i Zachodnią Europę; Galowie
SJP.pl
Ce
Wikipedia
wytworzony z celty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) włók. wytworzony z celty
Wiktionary
rzecz. celta ż.
Wiktionary
lud zamieszkujący centralną część Hiszpanii w okresie przedromańskim
SJP.pl
Celtyberowie, a raczej Celtoiberowie – nazwa ludu, który zamieszkiwał centralną część Hiszpanii w okresie preromańskim. Byli wynikiem asymilacji ludów celtyckich zamieszkujących północną część Półwyspu Iberyjskiego i Iberów, osiadłych na południu i wschodzie. Posługiwali się językiem należącym do grupy języków celtyckich.
Wikipedia
związany z Celtyberami, ludem zamieszkującym centralną część Hiszpanii w okresie preromańskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Celtyberami, dotyczący Celtyberów
Wiktionary
rzecz. Celtyber mrz., celtyberyjski mrz.
przym. celtyberyjski
Wiktionary
(1.1) celtyberyjski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Celtyberami, dotyczący Celtyberów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język celtyberyjski;
Wiktionary
rzecz. Celtyber mos.
przym. celtyberski
Wiktionary
(1.1) celtyberski
Wiktionary
dotyczący Celtów, charakterystyczny dla Celtów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Celtami i ich kulturą
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. jeden z języków z grupy celtyckiej (1.1), współcześnie reprezentowanej przez iryjski (irlandzki), szkocki (gaelicki), walijski i bretoński;
Wiktionary
(1.1) Później, w III i II a.C. dynamicznie rozwijał się ośrodek celtycki nad Wisłą w rejonie obecnego Krakowa […]
Wiktionary
IPA: t͡sɛlˈtɨt͡sʲci, AS: celtycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Celt m., Celtyjka ż., Celtka ż.
Wiktionary
członkini jednego z ludów indoeuropejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. hist. przedstawicielka grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z zachodniej i środkowej Europy
Wiktionary
rzecz. celtycki mrz.
:: fm. Celt m.
przym. celtycki
Wiktionary
(1.1) pot. Celtka
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D., Ms. i W. lp. od: cel
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛlu, AS: celu
Wiktionary
najwyższa ocena szkolna w sześciostopniowym systemie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urz. eduk. najwyższa ocena szkolna, stopień celujący
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: celować
Wiktionary
czas. celować
rzecz. cel m., celność ż.
przysł. celująco
Wiktionary
(1.1) skr. cel.; symbol. 6
Wiktionary
związany z komórką (biologiczną), zbudowany z komórek, np. struktura celularna; komórkowy
SJP.pl
w biologii: enzym rozkładający celulozę na celobiozę - dwucukier, wytwarzany przez drobnoustroje przewodu pokarmowego zwierząt przeżuwających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od celulit
Wiktionary
rzecz. celulit m.
Wiktionary
przezroczyste, termoplastyczne tworzywo sztuczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. techn. przezroczyste, dające się barwić na różne kolory, łatwopalne tworzywo sztuczne; termoplastyczny materiał organiczny powstający przez uplastycznienie azotanu celulozy kamforą, stosowany m.in. do wyrobu taśm filmowych, zabawek, grzebieni, guzików i wielu innych przedmiotów;
Wiktionary
Celuloid – najstarsze termoplastyczne (mięknie w temp. ok. 90 °C) tworzywo sztuczne. W jego skład wchodzą: nitroceluloza (70–74%), kamfora (20–30%) oraz barwniki i wypełniacze (1,5–3%). Tworzywo to otrzymuje się przez plastyfikację azotanu celulozy w kamforze. Jest ono łatwopalne, a także mało odporne na działanie związków chemicznych oraz światła. Rozpuszcza się w estrach, ketonach oraz mieszaninie alkoholu z eterem.
Wikipedia
(1.1) Fellini natchnął kino najczystszą poezją, Godard zaś pokazał, że film to tylko film, pasek celuloidu pokryty materiałem światłoczułym.
Wiktionary
przym. celuloidowy
Wiktionary
→ celuloid
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z celuloidu
Wiktionary
(1.1) Z moich zabawek pozostały tylko dwie: malutka celuloidowa laleczka oraz ciemnobrązowy piesek wykonany z parcianego worka i wypchany trocinami.
Wiktionary
rzecz. celuloid mrz.
Wiktionary
bakterie celulolityczne - bakterie zdolne do hydrolizy cząsteczek celulozy
SJP.pl
chem. związek organiczny należący do wielocukrów, główny składnik błon komórkowych roślin; błonnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;
Wiktionary
Celuloza ( cellula ‘komórka’) – nierozgałęziony biopolimer, polisacharyd zbudowany liniowo z 3000–14 000 cząsteczek -glukozy połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi (masa molowa 160–560 kg/mol). Łańcuchy te mają długość około siedmiu mikrometrów. Wiązanie β przyczynia się do utworzenia sztywnych, długich nitek, które układają się równolegle, tworząc micele połączone mostkami wodorowymi. Uważana jest za najpowszechniej występujący biopolimer na Ziemi.
Wikipedia
(1.1) Celulazy trawią celulozę w żołądkach przeżuwaczy.
(1.1) To z celulozy zbudowane są ściany komórkowe roślin telmowych.
Wiktionary
rzecz. celulozownia ż., celulozownictwo n.
przym. celulozowy, celulozowniczy
Wiktionary
zakład lub dział fabryki produkujący celulozę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład wytwarzający celulozę
Wiktionary
rzecz. celuloza ż.
Wiktionary
dział przemysłu zajmujący się produkcją z masy celulozowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przemysł związany z produkcja celulozy i produktów z masy celulozowej
Wiktionary
związany z celulozą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z celulozą, dotyczący celulozy, wykonany z celulozy
Wiktionary
rzecz. celuloza ż.
Wiktionary
mezozoiczny drapieżny teropod o pneumatycznych kościach
SJP.pl
1. potocznie: zasiłek na określony cel;
2. środowiskowo: oddział policji do poszukiwań celowych
SJP.pl
[czyt. czembalo] klawesyn
SJP.pl
robotnik zajmujący się cembrowaniem, wykonujący ocembrowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) bud. budowlaniec pracujący przy cembrowaniu
Wiktionary
(1.1) Przy studni pracował cembrowacz z Koniakowa.
Wiktionary
rzecz. cembrowina ż., cembrowanie n., ocembrowanie n., cembra ż., cembrzyna ż., cembrunek mrz.
czas. cembrować ndk., ocembrować dk.
Wiktionary
umocnienie brzegu morza, rzeki, wykopu, studni itp.; ocembrowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bud. wzmacnianie studni lub brzegów rzeki
(1.2) bud. zob. cembrowina.
Wiktionary
(1.1) Ile dni zajęło im cembrowanie tego zbiornika w ogrodzie?
(1.2) Dziadek Leon przyłożył rękę do wielu cembrowań w naszym powiecie.
Wiktionary
rzecz. ocembrowanie n., cembra ż., cembrowina ż., cembrzyna ż., cembrunek mrz., cembrowacz mos.
czas. cembrować ndk., ocembrować dk.
Wiktionary
(1.2) cembrowina, przest. cembrzyna
Wiktionary
wzmacniać ściany zbiorników wodnych lub brzegi rzek, morza itp.; ocembrowywać
SJP.pl
czasownik
(1.1) bud. wzmacniać budulcem brzegi studni lub rzeki
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃mˈbrɔvat͡ɕ, AS: cẽmbrovać
Wiktionary
rzecz. cembrowanie n., ocembrowanie n., cembra ż., cembrowina ż., cembrzyna ż., cembrunek m., cembrowacz m.
czas. ocembrować dk.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński cymbrować
Wiktionary
cembrzyna (rzadziej);
1. umocnienie brzegu morza, rzeki, wykopu, studni itp.; ocembrowanie;
2. betonowy krąg studni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. obmurowanie wzmacniające studnię, zbiornik wodny lub rzekę;
(1.2) przen. jakikolwiek utwardzony wąski krąg przypominający cembrowanie studzienne
Wiktionary
Cembrowina (cembrowanie) – obmurowanie umacniające zbiornik wody, zwykle studni czy fontanny. Wykonana może być z betonowych kręgów studziennych lub kolumny rurowej.
Cembrowaniem nazywane są również obmurowania zbiorników wodnych: brzegu morza, jeziora lub rzeki.
Wikipedia
(1.1) Wędrowiec przysiadł na cembrowinie studni w Sychem.
(1.2) Siedzimy w studni; dokoła jest cembrowina lodu, oddalona od nas o kilka łokci.
Wiktionary
rzecz. cembrowanie n., ocembrowanie n., cembra ż., cembrzyna ż., cembrunek mrz., cembrowacz mos.
czas. cembrować ndk., ocembrować dk.
Wiktionary
(1.1) cembrowanie, przest. cembrzyna
Wiktionary
cembrowina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zob. cembrowina.
Wiktionary
(1.1) W lecie odrestaurujemy starą cembrzynę u babci Jasi.
Wiktionary
rzecz. ocembrowanie n., cembra ż., cembrowanie n., cembrowina ż., cembrunek mrz., cembrowacz mos.
czas. cembrować ndk., ocembrować dk.
Wiktionary
(1.1) cembrowina, cembrowanie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
robotnik pracujacy przy cementowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cement
Wiktionary
rzecz. cement m.
Wiktionary
1. spoiwo do zapraw budowlanych;
2. chemiczne spoiwo skał osadowych; substancja mineralna osadzona w przestrzeniach międzyziarnowych skały osadowej;
3. tkanka kostna pokrywająca korzeń zęba;
4. materiał używany do plombowania zębów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina);
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Miasto jest między innymi znane ze swojej produkcji białego i szarego cementu i ze swej wódki.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃mɛ̃nt, AS: cẽmẽnt
Wiktionary
rzecz. cementownictwo n., cementownia ż., cementownik m., cementowiec m., cemenciarz m., cementowanie n., scementowanie n., zacementowanie n., cemencik mrz.
czas. cementować ndk., zacementować dk., scementować dk.
przym. cementowy, cementowniany
Wiktionary
1. cementowanie;
2. spajanie luźnych osadów poprzez wytrącanie w warstwie porowej minerałów z roztworów krążących w skale;
3. proces, w którym powierzchnia metali ulega specyficznym zmianom przez żarzenie w wysokiej temperaturze w obecności innych substancji;
4. w górnictwie: uszczelnianie luźnych skał przez wstrzykiwanie cementu do wywierconych otworów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) utwardzanie lub łączenie przez spoiwo / nasycenie powierzchni materiału
Wiktionary
czas. cementować
przym. cementowy
Wiktionary
przymiotnik od: cementacja
SJP.pl
agregat do cementowania rur okładzinowych
SJP.pl
barka do transportu cementu
SJP.pl
taki, do którego potrzeba wiele cementu
SJP.pl
naczepa samochodowa do przewozu cementu
SJP.pl
taki, do którego nie potrzeba wiele cementu
SJP.pl
samochód przeznaczony do przewozu cementu bez opakowania (luzem); cementowóz
SJP.pl
specjalny wagon kolejowy do transportu cementu i innych materiałów sypkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zalewanie cementem
(1.2) łączenie czegoś przy pomocy cementu
Wiktionary
rzecz. cement m., cementownictwo n., cementownia ż., cementownik m., cementowiec m., cemenciarz m., scementowanie n., zacementowanie n.
czas. cementować ndk., zacementować dk., scementować dk.
przym. cementowy, cementowniany
Wiktionary
spajać coś za pomocą cementu; zalewać cementem
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) bud. zalewać cementem, spajać za pomocą cementu
(1.2) przen. jednoczyć, spajać lub wzmacniać, umacniać, utrwalać
(1.3) geol. spajać luźne osady skalne rozpuszczalnymi składnikami mineralnymi
czasownik zwrotny niedokonany cementować się
(2.1) być spajanym za pomocą cementu
(2.2) przen. jednoczyć się lub umacniać się
Wiktionary
(1.1) Nie ma rady, trzeba zatrzymać pompę i od nowa cementować rurę.
(1.2) Mówi się nawet, że dziecko, zwłaszcza drugie, cementuje małżeństwo. […] Tak bywa, cementuje na amen jedyne drzwi, przez które można było wyjść z klatki z jedną pociechą. „Porządny” facet nie porzuca żony z dwójką dzieci.
(1.2) Pozycję branży rolno-spożywczej w Waszyngtonie cementuje też 1,2 miliarda dolarów wydanych przez ostatnie 10 lat na lobbowanie Kongresu i Białego Domu. To dzięki tym pieniądzom rokrocznie spada liczba przypadków kontroli mięsa […]. Również dzięki nim w USA nie trzeba na etykietach informować konsumentów, czy żywność jest genetycznie modyfikowana […]
(1.3) Zlepieńce te składają się z fragmentów wapieni oolitowych, tkwiących w piasku kwarcowym, którego ziarna cementuje węglan wapnia.
(2.2) Etos rycerski cementuje się w walce. Kiedy jednak działania zbrojne nie przynoszą satysfakcji, rytuał wyobcuje się z konkretnej rzeczywistości, zaczyna żyć własnym życiem.
Wiktionary
rzecz. cement m., cementownictwo n., cementownia ż., cementownik m., cementowiec m., cemenciarz m., cementacja ż., cementówka ż., cementowanie n., scementowanie n., zacementowanie n., cementarka ż.
czas. zacementować dk., scementować dk.
przym. cementowniany, cementowy
Wiktionary
specjalistyczny masowiec do transportu cementu
SJP.pl
Ce
Wikipedia
wytwórnia cementu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fabryka cementu;
Wiktionary
Cementownia – zakład przemysłowy produkujący cement.
Pierwsze cementownie powstały w Wielkiej Brytanii ok. 1840 r.
Najstarszą cementownią na ziemiach polskich (zarazem piątą w świecie) była Cementownia Grodziec uruchomiona w 1857 roku w Grodźcu (od 1975 r. dzielnicy Będzina). Obecnie w Polsce działa największa w Europie cementownia" Górażdże" w Choruli, w woj. opolskim. Należy ona do "Górażdże Cement SA".
Wikipedia
rzecz. cement m., cementowanie n.
czas. cementować
przym. cementowy, cementowniany
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cementownią
Wiktionary
rzecz. cementowanie n., cement m., cementownia ż.
czas. cementować ndk., zacementować dk.
przym. cementowy
Wiktionary
przemysł cementowy
SJP.pl
związany z produkcją, transportem i handlem cementem
SJP.pl
prowadnica dostarczająca zaczyn cementowy na spód otworu wiertniczego
SJP.pl
przymiotnik od: cement
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący cementu, związany z cementem, wykonany z cementu, zawierający cement
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ̃mɛ̃nˈtɔvɨ, AS: cẽmẽntovy
Wiktionary
rzecz. cement m., cementownictwo n., cementownia ż., cementownik m., cementowiec m., cemenciarz m., cementacja ż., cementówka ż., cementowanie n., scementowanie n., zacementowanie n.
czas. cementować ndk., zacementować dk., scementować dk.
przym. cementowniany
Wiktionary
specjalny pojazd drogowy lub kolejowy (cementowagon) wyposażony w zbiorniki do przewozu cementu bez opakowania (luzem)
SJP.pl
węglik żelaza, jeden ze składników stali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. faza międzymetaliczna występująca w stopach żelaza z węglem;
Wiktionary
Cementyt – metastabilny węglik żelaza o wzorze empirycznym (25% atomów C, co stanowi 6,67% masowych C). Jest jednym ze składników strukturalnych stopów żelaza z węglem występującym w stali i żeliwach.
Wikipedia
IPA: t͡sɛ̃ˈmɛ̃ntɨt, AS: cẽmẽntyt
Wiktionary
przym. cementytowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cementytem, dotyczący cementytu
Wiktionary
rzecz. cementyt mrz.
Wiktionary
środowiskowo:
1. podkład z cementu;
2. płyta lub cegła z cementu;
3. woda do produkowania cementu i wyrobów cementowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Żywiec. duszność w piersiach utrudniająca oddychanie
Wiktionary
Cempkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Płońsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: cena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rosyjska wojna napastnicza prawdopodobnie wpłynie na rozwój cen gazu i ropy naftowej w nadchodzących miesiącach.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃n, AS: cẽn
Wiktionary
1. wyrażona w pewnym mierniku wartość towaru;
2. poważanie, szacunek, znaczenie;
3. w starożytnym Rzymie: główny posiłek dnia, spożywany po południu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. hand. kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar
(1.2) przen. wyrzeczenie, jakie trzeba podjąć, aby coś uzyskać
(1.3) hist. popołudniowy posiłek w starożytnym Rzymie;
Wiktionary
Cena – pieniężny wyraz wartości.
Cena może dotyczyć m.in. towaru lub usługi. Według szkoły austriackiej wartość nie jest wielkością obiektywną i taka równość nigdy nie zachodzi, gdyż wtedy nigdy nie doszłoby do wymiany (każda strona musi bardziej wartościować to co otrzymuje od tego co daje w zamian).
Wikipedia
(1.1) W Norwegii cena energii elektrycznej wynosi około 45 øre za kilowat.
(1.1) W Niemczech po wprowadzeniu euro większość cen wzrosła.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃na, AS: cẽna
Wiktionary
rzecz. cennik m., przecena ż., wycena ż., ocena ż., cenówka ż.
czas. cenić ndk., doceniać ndk., docenić dk., oceniać ndk., ocenić dk., przeceniać ndk., przecenić dk., wyceniać ndk., wycenić dk.
przym. cenny, cenowy, drogocenny, niedoceniany, nieoceniony, bezcenny, ceniony
przysł. cenowo
Wiktionary
(1.1) koszt, opłata, odpłatność, taksa
(1.2) wyrzeczenie
Wiktionary
rodzaj tańca lub zabawy w średniowiecznej Polsce; cynar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) skoczny taniec niemiecki;
Wiktionary
Cenar – żywy, skoczny taniec pochodzenia niemieckiego; popularny w Europie od XV wieku, rozpowszechniony również w Polsce (od XVI do XVII wieku). Taniec ten wspominany jest m.in. przez Jana Kochanowskiego w utworze "Pieśń świętojańska o Sobótce", m.in. wspominając:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛ̃nar, AS: cẽnar
Wiktionary
zdrobnienie od: cent
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Cendrowice – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Góra Kalwaria.
Wieś szlachecka Cedrowice położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w psychologii: poczucie swego ciała, ogół uczuć organicznych doznawanych w danej chwili; cynestezja
SJP.pl
Ce
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed nowościami, innowacyjnością, nowymi ideami
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ̃nɛtɔˈfɔbʲja, AS: cẽnetofobʹi ̯a
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kołomyjskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. ceniawski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cenić.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: cẽńė̃ńe
Wiktionary
czas. cenić
rzecz. przecena ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) cieszący się uznaniem i dobrą opinią
Wiktionary
(1.1) Znany i ceniony kupiec Edmund Wajno, obywatel boliwijski, został przyłapany na kradzieży wiązki cennych futer, które starał się wynieść pod paltem ze sklepu. Zwyczajny szopenfeldziarz.
(1.1) Ojciec naszego znakomitego pisarza science fiction był cenionym lwowskim laryngologiem.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃ˈɲɔ̃nɨ, AS: cẽńõny
Wiktionary
przym. cenny
rzecz. cena ż., cennik mrz.
Wiktionary
(1.1) uznany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie kozowskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Ceniów – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.
W II Rzeczypospolitej miejscowość w powiecie brzeżańskim województwa tarnopolskiego.
W 1944 r. nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 5 Polaków.
Wikipedia
przym. ceniowski
Wiktionary
poważać coś, kogoś, szanować
SJP.pl
czasownik
(1.1) uznawać walory kogoś/czegoś
Wiktionary
(1.1) Urodzeni pod znakiem Panny cenią uporządkowany sposób życia.
(1.1) Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie. / Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, / Kto cię stracił.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ɲit͡ɕ, AS: cẽńić
Wiktionary
czas. oceniać, przeceniać
rzecz. przecena ż., cena ż., cennik mrz., cenienie n.
przym. cenny, cenowy
przysł. cenowo
Wiktionary
(1.1) poważać, szanować
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: cenny
SJP.pl
spis towarów lub usług z podaniem cen za nie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. spis towarów wraz z ich cenami
(1.2) hand. spis usług wraz z opłatami za nie
Wiktionary
(1.1) Na stronie internetowej znajdziesz cennik wszystkich produktów tej firmy.
(1.2) Koszt wysyłki: wyliczony według cennika Poczty Polskiej na podstawie wagi artykułu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ɲːik, AS: cẽ•ńik
Wiktionary
rzecz. cena, przecena
przym. cennikowy, cenowy, cenny, ceniony
czas. cenić ndk., wyceniać ndk., wycenić dk., przeceniać ndk., przecenić dk.
Wiktionary
(1.2) taryfa
Wiktionary
związany z cennikiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cennikem; dokładnie taki jak w cenniku
Wiktionary
rzecz. cennik mrz., przecena ż.
przym. cenowy
Wiktionary
przestarzałe: duża wartość pieniężna, cena
SJP.pl
1. o dużej wartości materialnej; wartościowy, drogi, kosztowny;
2. o dużym znaczeniu; ważny, szacowny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający dużą wartość
Wiktionary
(1.1) Archiwum było pełne cennych dokumentów.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃nːɨ, AS: cẽ•ny
Wiktionary
rzecz. przecena ż., cena ż., cennik m.
czas. cenić ndk.
przym. cenowy, ceniony
przysł. cenowo
Wiktionary
(1.1) drogi, drogocenny, bezcenny, nieoceniony
Wiktionary
→ cenobita, → cenobityzm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cenobityzmem i cenobitami, dotyczący cenobityzmu
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla cenobityzmu i cenobitów
Wiktionary
rzecz. cenobita mos., cenobitka ż., cenobityzm mrz., cenobium n.
Wiktionary
Cenobiorca – osoba lub przedsiębiorstwo, które nie jest w stanie wpłynąć na wysokość ceny rynkowej danego dobra.
Wikipedia
zakonnik prowadzący życie razem z innymi we wspólnym budynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik prowadzący życie wspólnotowe, mieszkaniec cenobium
Wiktionary
(1.1) Pierwsi cenobici mieszkali wspólnie na egipskich pustyniach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ̃nɔˈbʲita, AS: cẽnobʹita
Wiktionary
rzecz. cenobityzm m., cenobium n.
przym. cenobicki
Wiktionary
zakonnica prowadząca życie razem z innymi zakonnicami we wspólnym budynku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cenobityzmem, dotyczący cenobityzmu
Wiktionary
rzecz. cenobityzm mrz.
Wiktionary
formuła życia zakonnego we wspólnocie, w jednym budynku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wspólnotowa forma życia monastycznego;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Za prekursora cenobityzmu uznano św. Pachomiusza.
Wiktionary
rzecz. cenobium n., cenobita m.
przym. cenobicki, cenobialny, cenobityczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. wspólnotowa forma życia zakonnego
(1.2) archit. rel. klasztor
(1.3) biol. skupienie komórek glonów;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Jeśli cenobium gardzi eremem i odrzuca go, skazuje się na miernotę.
(1.2) Darłowskie murowane cenobium wybudowano w pobliżu Grabowej Strugi
Wiktionary
rzecz. cenobityzm m., cenobita m.
przym. cenobicki, cenobialny
Wiktionary
1. pierwotniak z rzędu krwinkowców, pasożytujący w czerwonych ciałkach krwi; zarodziec; plazmodium
2. wielojądrowa komórka roślinna lub zwierzęca; komórczak
SJP.pl
Cenocyt – specyficzny rodzaj komórczaka, czyli wielojądrowej komórki, organizmu lub części organizmu. Charakteryzuje się tym, że podziałom jądra komórkowego nie towarzyszą podziały komórki i nie powstają wewnętrzne ściany komórkowe (septy). Cenocyty występują u niektórych glonów, śluzowców, a także u roślin wyższych w początkowych etapach rozwoju bielma, pylników i nasion. U grzybów strzępki będące cenocytami występują np. u przedstawicieli rzędu "Mucorales".
Wikipedia
zmiana w rozwoju zarodka niezgodna z prawem biogenetycznym, występująca tylko w okresie rozwoju embrionalnego, mająca znaczenie tylko w czasie jego rozwoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwszy, najstarszy wiek późnej kredy, trwający 99,6 – 93,5 milionów lat temu;
Wiktionary
Cenoman (ang. "Cenomanian")
Stratotyp dolnej granicy cenomanu znajduje się na Mont Risou koło Rosans (Hautes-Alpes, Francja). Granica oparta jest na pierwszym pojawieniu się otwornicy "Rotalipora globotruncanoides" Sigal, 1948.
Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy miasta Le Mans we Francji – "Cenomanum".
Wikipedia
IPA: t͡sɛ̃ˈnɔ̃mãn, AS: cẽnõmãn
Wiktionary
osobniki jednego gatunku, zamieszkujące tę samą biocenozę i wykazujące jednakowe cechy przystosowawcze; populacja cenotyczna
SJP.pl
naturalna studnia wapienna lub jaskinia zalana wodą
SJP.pl
symboliczny grobowiec, zwykle nie zawierający zwłok; kenotaf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. archit. symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;
Wiktionary
Cenotaf (kenotaf, kenotafium) – symboliczny grobowiec, wznoszony ku czci zmarłego (nie zawierający jego szczątków). Cenotafy stawiane były w sytuacjach kiedy nie znaleziono ciała osoby zmarłej, ciało to uległo całkowitemu zniszczeniu lub jest pochowane w innym miejscu. Cenotaf może mieć również charakter pomnika.
Wikipedia
(1.1) W czasach nowożytnych spotyka się cenotafy świętych, postaci historycznych, np. św. Wojciecha w kształcie tumby w katedrze w Gnieźnie, ustawiony obok relikwiarza.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃ˈnɔtaf, AS: cẽnotaf
Wiktionary
rzecz. kenotaf m., kenotafium n.
przym. cenotaficzny
Wiktionary
(1.1) kenotaf, kenotafium
Wiktionary
kształtujący ceny
SJP.pl
w ekonomii: kształtowanie cen, wpływanie na ich wysokość
SJP.pl
przymiotnik od: cena
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący ceny, kosztu czegoś; pod względem ceny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Terapia i doradztwo w zakresie zaburzeń zdrowia psychicznego powinny być także powszechnie dostępne i przystępne cenowo.
Wiktionary
rzecz. cena ż.
czas. cenić ndk., przecenić dk., przeceniać ndk., doceniać ndk.
przym. cenowy, cenny
Wiktionary
przymiotnik od: cena
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ceną, dotyczący cen
Wiktionary
rzecz. cena ż., przecena ż., wycena ż., ocena ż., cennik mrz., cenówka ż.
czas. cenić ndk., wyceniać ndk., wycenić dk., przeceniać ndk., przecenić dk.
przym. cenny, cennikowy
przysł. cenowo
Wiktionary
zespół biologiczny wielu gatunków roślin i zwierząt tworzące pewną całość
SJP.pl
1. moneta zdawkowa równa setnej części podstawowej jednostki monetarnej w różnych krajach
2. jednostka miary aktywności reaktora jądrowego
3. jednostka miary interwału
4. środowiskowo o centymetrze sześciennym płynnego narkotyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;
(1.2) muz. jednostka interwału stanowiąca setną część półtonu równomiernie temperowanego;
Wiktionary
Cent (z centum = „sto”) – jednostka monetarna wielu państw świata. Jej nazwa wywodzi się od części setnej. Bywa oznaczany symbolem ¢.
Jako monetę "centa" po raz pierwszy wybito w stanie Massachusetts w 1787 r. Poza systemem monetarnym Stanów Zjednoczonych "cent" jako 1/100 lokalnego dolara występuje bądź występował między innymi w (na):
Wikipedia
IPA: t͡sɛ̃nt, AS: cẽnt
Wiktionary
rzecz. centuś, centnar, cetnar, centuria, centurion, centym
:: zdrobn. cencik
przym. centowy
Wiktionary
w mitologii greckiej: koń z torsem i głową człowieka; półkoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mitgr. stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niejeden tedy towarzysz zdarł rumaka i cofnął się, by się z owym centaurem nie spotkać, szerzącym śmierć i spustoszenie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntawr, AS: cẽntau̯r
Wiktionary
rzecz.
:: fż. centaurzyca ż.
Wiktionary
(1.1) hipocentaur
Wiktionary
w mitologii greckiej: walka centaurów z Lapitami, w wyniku której centaury musiały opuścić Tesalię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgr. walka centaurów z Lapitami;
Wiktionary
margin-left: auto; margin-right:auto;">
Piero di Cosimo: "Walka między Lapitami a centaurami" (około 1500–1515) w zbiorach National Gallery w Londynie
Centauromachia (także kentauromachia; gr. Κενταυρομαχία Kentauromachía, z gr. Κένταυρος Kéntauros ‘centaur’ i μάχη máchē ‘walka’, ‘bitwa’) – w mitologii greckiej walka centaurów z Lapitami.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɛ̃ntawrɔ̃ˈmaxʲja, AS: cẽntau̯rõmaχʹi ̯a
Wiktionary
drobna moneta wartości jednej setnej peso
SJP.pl
Centavo (z port. "centavo", z łac. "centum" = „sto”) – jednostka monetarna wielu krajów świata, głównie Ameryki Południowej i Środkowej. Nazwa wywodzi się od części setnej i przyjęta została ze Stanów Zjednoczonych ze zmianą językową.
"Centavo" najczęściej stanowi(ło) 1/100 lokalnego peso. Emitowano je w(na):
Wikipedia
mała zielna roślina jednoroczna
SJP.pl
w grach zespołowych, zwłaszcza koszykówce, gracz występujący na środku ataku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z firmą Centertel
SJP.pl
[czytaj: senTEs-imo]
1. zdawkowa moneta Panamy (100 centesimos = 1 balboa);
2. zdawkowa moneta Urugwaju (100 centesimos = 1 peso urugwajskie);
3. dawna zdawkowa moneta Chile (100 centesimos = 1 escudo)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. monet. włoska moneta zdawkowa odpowiadająca setnej części lira, zastąpiona w swojej roli, po wprowadzeniu euro, przez cent
Wiktionary
Centesimo (z łac. "centum" = „sto”) – moneta zdawkowa w niektórych krajach, 1/100 jednostki podstawowej.
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛ̃nˈtɛzʲĩmɔ, AS: čẽntezʹĩmo
Wiktionary
o skalach, miarach: podzielony na sto części
SJP.pl
moneta zdawkowa w niektórych krajach latynoskich
SJP.pl
Centimo (z hiszp. "centesimo", z łac. "centum" = „sto” l. mn. "centimos") – jednostka monetarna wprowadzona po raz pierwszy w 1854 r. w Hiszpanii równa w momencie wprowadzenia 1/100 reala, od 1864 r. – 1/100 escudo, od 1869 r. – 1/100 pesety. "Centimo" bito również w hiszpańskich Filipinach.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawna, angielsko-amerykańska jednostka masy równa około 40 - 60 kilogramów; cetnar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zob. cetnar.
Wiktionary
(1.1) […] serce ciężyło mu, jak gdyby w piersiach dźwigał centnar wybuchowych materiałów […]
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntnar, AS: cẽntnar
Wiktionary
rzecz. cent mrz.
Wiktionary
utwór literacki składający się z cytatów pochodzących z różnych dzieł; centon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
utwór literacki składający się z cytatów pochodzących z różnych dzieł; cento
SJP.pl
Centon, potocznie bigos literacki ("łac. cento", "gr. kentron, kento" – płaszcz zszyty z kawałków materii) – utwór literacki, głównie w formie poematu, skompilowany w całości z cytatów innych utworów, najczęściej znanych i łatwo rozpoznawalnych.
Forma popularna od późnej starożytności do baroku jako rodzaj zabawy literackiej, ale również używana w literaturze chrześcijańskiej.
Wikipedia
przymiotnik od: cent
SJP.pl
dośrodkowanie w grach zespołowych
SJP.pl
1. sport. w piłce nożnej: wysokie lub półgórne podanie piłki ze skrzydła w kierunku pola karnego; piłka podana w ten sposób;
2. potocznie: skrzywienie koła rowerowego
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) M., B. i W. lm. od: centrum
Wiktionary
Centra – marka produktów należąca do Exide Technologies SA, producenta akumulatorów. W Polsce zakład produkcyjny oraz siedziba firmy znajdują się w Poznaniu.
Wikipedia
w psychologii: skupienie się na jednym aspekcie rzeczywistości, wyolbrzymienie go kosztem innych
SJP.pl
1. główna, nadrzędna część instytucji;
2. urządzenie do połączeń telekomunikacyjnych;
3. budynek, w którym znajdują się dojścia do łączy telefonicznych lub telegraficznych i urządzenia do połączeń telekomunikacyjnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji
(1.2) budynek lub pomieszczenie kierujące łącznością
(1.3) telekom. urządzenie sterujące połączeniami telekomunikacyjnymi;
(1.4) muz. pot. bęben wielki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dariusz miał kłopot z wygenerowaniem raportu dla centrali.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃nˈtrala, AS: cẽntrala
Wiktionary
rzecz. centralność ż., centrum n., centrowanie n., centrysta m., centralizacja ż.
czas. centrować, wycentrować
przym. centralny, centrowy, centrystyczny
przysł. centralnie, centrowo
Wiktionary
(1.4) bęben basowy, bęben wielki, bęben taktowy, taktownik
Wiktionary
zwolennik centralizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik centralizmu
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ̃ntraˈlʲista, AS: cẽntralʹista
Wiktionary
rzecz. centralizm m.
:: fż. centralistka
przym. centralistyczny
przysł. centralistycznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z centralizmem, dotyczący centralizmu; właściwy centralizmowi
Wiktionary
rzecz. centralizm mrz., centralista mos., centralistka ż.
przysł. centralistycznie
Wiktionary
skupienie czegoś w jednym miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku
(1.2) praw. polit. podporządkowywanie władz lokalnych władzom centralnym;
(1.3) urb. proces ekologiczny polegający na skupianiu się pewnego typu instytucji lub form zachowań w jednym obszarze miasta
(1.4) ekon. gromadzenie kapitału w wąskiej grupie państw
Wiktionary
Ta strona dotyczy terminu w naukach społecznych. Zobacz też: inne znaczenia tego wyrazu.
Wikipedia
(1.2) Zmiany w administracji okresu Średniego Państwa cechowało zmierzanie w kierunku centralizacji procesów decyzyjnych kosztem urzędów prowincjonalnych.
Wiktionary
rzecz. centrala ż., centralizowanie n.
przym. centralizacyjny, centralny
czas. centralizować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: centralizacja
SJP.pl
w matematyce: specjalna podgrupa danej grupy mająca zastosowanie w jej badaniu
SJP.pl
propagujący i dążący do centralizacji, wprowadzający centralizację
SJP.pl
system rządów polegający na bezwzględnym podporządkowaniu organów władzy lokalnej władzom centralnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. adm. system rządzenia polegający na ścisłym podporządkowaniu organów niższego szczebla władzy centralnej;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Dziwne to miasto. Nieufność budzi i stare, i nowe. Stare - to centralizm, biurokracja, woluntaryzm, a także styl sprawowania władzy, ciężką ręką dzierżącej wolną prasę i niezawisłe sądy. Nowe zaś - to świat biznesu, powiązany z urzędami tysiącem nici protekcjonizmu i korupcji, a nie stroniący od interesów z mafiami reketierów.
Wiktionary
rzecz. centralista mos.
przym. centralistyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. adm. dokonywanie centralizacji
Wiktionary
rzecz. scentralizowanie n., centralizacja ż.
czas. centralizować ndk., scentralizować dk.
przym. centralizacyjny
Wiktionary
1. skupiać w jednym miejscu;
2. ograniczać kompetencje terenowych organów władzy państwowej, samorządowej
SJP.pl
urządzenie do połączeń telekomunikacyjnych
SJP.pl
związany z centralką
SJP.pl
potocznie: centralne ogrzewanie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób centralny, w środku, w centrum
Wiktionary
rzecz. centralność ż., centrum n., centrala ż.
przym. centralny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co centralne
Wiktionary
rzecz. centrysta m., centrystka ż., centrowiec m., centrala ż., centralka ż., centrum n.
czas. centrować ndk., wycentrować dk.
przym. centralny, centrowy, scentrowany, zacentrowany, centrystyczny
przysł. centralnie, centrowo
temsłow. centro-
Wiktionary
1. znajdujący się w centrum;
2. odnoszący się do centrum;
3. główny; kierowniczy, naczelny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka
(1.2) główny
Wiktionary
(1.1) Zaparkował na centralnym miejscu na parkingu.
(1.2) Centralnym punktem uroczystości było przemówienie ministra.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃nˈtralnɨ, AS: cẽntralny
Wiktionary
(1.1) przysł. centralnie; rzecz. centrum
Wiktionary
(1.1) środkowy, wewnętrzny
Wiktionary
[czytaj: sątr] region we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj organelli występującej w niektórych komórkach zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. organellum komórkowe o cylindrycznej strukturze odpowiedzialne za tworzenie wrzeciona podziałowego;
Wiktionary
Centriola – organellum zbudowane z filamentów mikrotubulowych ułożonych w formę cylindra. Dwie ułożone prostopadle do siebie centriole, otoczone amorficzną substancją pericentrioralną, tworzą strukturę centrosomu. Centriole są obecne w komórkach zwierzęcych i ruchliwych komórkach roślinnych, ale nie ma ich w komórkach większości grzybów i roślin wyższych.
Wikipedia
IPA: t͡sɛ̃nˈtrʲjɔla, AS: cẽntrʹi ̯ola
Wiktionary
miejsce geometryczne chwilowych środków obrotu figury lub bryły sztywnej; centroida
SJP.pl
aparat okulistyczny stosowany w leczeniu zeza
SJP.pl
Centrofor – rodzaj aparatu okulistycznego, który jest używany do pobudzania oraz utrwalania fiksacji środkowej. Aparat ten jest stosowany w leczeniu zeza oraz niedowidzenia.
Wikipedia
miejsce geometryczne chwilowych środków obrotu figury lub bryły sztywnej; centrodia
SJP.pl
Ce
Wikipedia
miejsce geometryczne chwilowych środków obrotu figury lub bryły sztywnej; centrodia
SJP.pl
środowiskowo: centrolewica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. polit. koalicja partii centrowych i lewicowych w II Rzeczpospolitej zawiązana w 1929 roku w celu walki z obozem sanacji;
Wiktionary
Centrolew, wł. "Związek Obrony Prawa i Wolności Ludu" – sojusz partii centrowych i lewicowych zawiązany w 1929 w celu zwalczania systemu rządów sanacji obozu Józefa Piłsudskiego. W skład Centrolewu weszły: Polska Partia Socjalistyczna, Polskie Stronnictwo Ludowe „Wyzwolenie”, Polskie Stronnictwo Ludowe „Piast”, Stronnictwo Chłopskie, Narodowa Partia Robotnicza oraz mniejsze ugrupowania chrześcijańsko-demokratyczne.
Wikipedia
(1.1) W latach 1930—1935 posłował z ramienia Centrolewu do Sejmu i pełnił tam funkcję sekretarza klubu parlamentarnego PSL, a następnie SL.
Wiktionary
rzecz. centrolewica ż., centrolewicowość ż.
Wiktionary
1. w demokracjach parlamentarnych: koalicja powstała w wyniku porozumienia między partiami centrum i części lewicy;
2. partia polityczna o umiarkowanie lewicowych poglądach społecznych i gospodarczych, np. liberalna socjaldemokracja, partia zielonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. określenie ogółu partii i ruchów politycznych o umiarkowanym programie lewicowym;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
rzecz. Centrolew m., centrolew m., centrolewicowiec m., centrolewicowość ż.
przym. centrolewicowy
przysł. centrolewicowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co centrolewicowe; cecha tych, którzy są centrolewicowi
Wiktionary
rzecz. centrolewica ż., centrolew m., Centrolew m., centrolewicowiec m.
przym. centrolewicowy
Wiktionary
przymiotnik od: centrolewica
SJP.pl
miejsce łączące dwa ramiona chromosomu, widoczne jako przewężenie, odgrywające ważną rolę podczas przemieszczania się chromosomów podczas podziału komórki
SJP.pl
Ce
Wikipedia
środkowa część komórki sinic, w której znajduje się czynny materiał genetyczny, pełniąca funkcję analogiczną do jądra komórkowego
SJP.pl
koalicja partii centrum i części prawicy; centroprawica
SJP.pl
1. koalicja partii centrum i części prawicy; centropraw;
2. partia polityczna o umiarkowanie prawicowych poglądach
SJP.pl
Ce
Wikipedia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co centroprawicowe; cecha tych, którzy są centroprawicowi
Wiktionary
rzecz. centroprawica ż., centroprawicowiec m.
przym. centroprawicowy
Wiktionary
przymiotnik od: centroprawica
SJP.pl
środkowa część płata nośnego samolotu przylegająca do kadłuba; śródpłacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. środkowa część skrzydła połączona okuciami z jego zewnętrznymi częściami
Wiktionary
Centropłat – część konstrukcyjna statku powietrznego (stałopłata). Jest to środkowa część płata nośnego przytwierdzona do kadłuba statku powietrznego. Centropłat często jest punktem mocowania silników w maszynach wielosilnikowych.
W samolotach typu latające skrzydło centropłat pełni rolę kadłuba.
Wikipedia
organ komórkowy znajdujący się w pobliżu jądra komórek zwierząt i roślin; śródciałko
SJP.pl
Ce
Wikipedia
w piłce nożnej: skierowanie piłki w pole karne przeciwnika, po którym piłka wpada do bramki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. w piłce nożnej i innych grach zespołowych: podawanie piłki ze skrzydła do środka pola
(1.2) techn. doprowadzanie czegoś do współśrodkowości lub współosiowości
Wiktionary
czas. centrować
rzecz. centrala ż.
Wiktionary
(1.1) dośrodkowywanie
Wiktionary
podawać górą piłkę ze skrzydła do zawodnika atakującego bramkę przeciwnika
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) techn. ustawiać coś współosiowo
(1.2) sport. dośrodkowywać
Wiktionary
rzecz. centralność ż., centrowanie n., centrala ż., centrum n.
Wiktionary
potocznie: członek grupy parlamentarnej pomiędzy lewicą a prawicą
SJP.pl
urządzenie do prostowania kół rowerowych
SJP.pl
centrowe poglądy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co centrowe; cecha tych, którzy są centrowi
Wiktionary
przym. centrowy
Wiktionary
1. będący centrum czegoś; koncentrujący, skupiający;
2. związany ze stronnictwami centrum
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący centrum
(1.2) polit. politycznie opowiadający się za programem umiarkowanych przemian; położony między prawicą a lewicą
Wiktionary
rzecz. centrowość ż., centralność ż., centrowiec mos., centrum n., centrysta mos., centryzm mrz., centrala ż.
Wiktionary
duży roślinożerny ceratops z późnej kredy, z krótkim, wyposażonym w dwa rogi kołnierzem karkowym z tyłu czaszki i wydatnym rogiem nosowym
SJP.pl
Centrozaur ("Centrosaurus") – rodzaj dinozaura z grupy ceratopsów.
Wikipedia
1. środkowa część czegoś;
2. miejsce, w którym coś się koncentruje;
3. stronnictwa lub partie polityczne pośrednie między lewicą a prawicą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) środkowa część czegoś
(1.2) miejsce, gdzie coś się koncentruje
(1.3) polit. ogół stronnictw i partii politycznych między lewicą a prawicą
(1.4) główna, zwykle środkowa część miasta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Rynek znajduje się w centrum miasta.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntrũm, AS: cẽntrũm
Wiktionary
rzecz. centralność ż., antycentrun n., centrysta m., centrystka ż., centrowiec m., centrala ż., centralka ż.
czas. centrować ndk., wycentrować dk.
przym. centralny, centrowy, scentrowany, zacentrowany, centrystyczny
przysł. centralnie, centrowo
temsłow. centro-
Wiktionary
(1.1) ognisko, środek, serce
(1.2) centrala
Wiktionary
skierowany do jednego punktu
SJP.pl
przestarzale: wirówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. techn. urządzenie, które wykorzystuje siłę odśrodkową do rozdzielania substancji o różnych gęstościach
Wiktionary
(1.1) wirówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|centryfugować.
Wiktionary
czas. centryfugować
Wiktionary
dawniej: odwirowywać
SJP.pl
1. w procesie wirowania: najlżejszy, zlokalizowany najbliżej środka wirówki;
2. w procesach różnicowania tkanek: dośrodkowy, skierowany ku środkowi
SJP.pl
zwolennik centryzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik umiarkowanego, wyważonego podejścia w polityce, stojący pomiędzy lewicą a prawicą
Wiktionary
rzecz. centryzm mrz., centrum n., centralność ż., centrala ż.
przym. centrowy, centrystyczny
Wiktionary
→ centryzm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z politycznym centrum
Wiktionary
rzecz. centralność ż., centryzm mrz., centrum n., centrysta mos., centrala ż.
Wiktionary
(1.1) centrowy
Wiktionary
ogół poglądów reprezentowanych przez zwolenników politycznego centrum, usytuowany pomiędzy lewicą a prawicą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. zespół poglądów reprezentowanych przez zwolenników centrum politycznego
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥, AS: cẽntrysm̦
Wiktionary
rzecz. centrysta m., centrystka ż.
przym. centrystyczny, centrystowski, centrowy
Wiktionary
obrabiarka do nawiercania nakiełków w wałkach metalowych; nakiełczarka
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: członek kolegium sądowniczego zajmującego się sprawami prywatnymi obywateli
SJP.pl
w starożytnym Rzymie: członek kolegium sądowniczego zajmującego się sprawami prywatnymi obywateli
SJP.pl
1. najmniejsza jednostka w armii starożytnego Rzymu;
2. jednostka podziału ludności starożytnego Rzymu, licząca stu ludzi;
3. jednostka pomiaru gruntu w starożytnym Rzymie, równa około 50 ha;
4. lecznicza roślina zielna z rodziny goryczkowatych; tysiącznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. hist. najmniejsza jednostka taktyczna w armii starożytnego Rzymu, część legionu, pierwotnie tworzona z centurii (1.2);
(1.2) hist. jednostka podziału ludności w starożytnym Rzymie
(1.3) syst. bot. nazwa systematyczna|Centaurium|Hill|ref=tak. rodzaj roślin z rodziny goryczkowatych;
(1.4) bot. roślina z rodzaju centuria (1.3)
(1.5) książk. przest. sto, setka, stulecie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na skutek reform wojskowych Mariusza etatowa liczebność centurii podniesiona została do 100 żołnierzy (nadal dwie centurie tworzyły manipuł). W czasach cesarstwa kohorta legionowa składała się z 6 centurii po 80 żołnierzy każda (tworzących 3 manipuły po 160 żołnierzy).
(1.2) Obywatele dysponujący majątkiem o wartości ponad 100 tys. sesterców tworzyli bowiem 18 centurii jeźdźców (equites), obok których było 175 centurii pieszych (pedites).
(1.4) Powiązane w pęczki, wisiały dziurawce, centurie i jakieś zioła nieznane, a pożyteczne, zbierane z zachowaniem zielarskich tajników, przepisów dziedziczonych po matkach i babkach a to na nowiu, a to z samego rana, a to w południe.
(1.5) "Centurie Magdeburskie" (łac. Centuriae Magdeburgienses) uważane są za pierwszą próbę spisania obszernej historii Kościoła z punktu widzenia reformacji.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃nˈturʲja, AS: cẽnturʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. centurion mos., cent mzw.
przym. centurialny
Wiktionary
dowódca stuosobowego oddziału, centurii; setnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. wojsk. niższy oficer, dowódca centurii;
(1.2) staroż. przywódca centurii – jednostki podziału ludności;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛ̃nˈturʲjɔ̃n, AS: cẽnturʹi ̯õn
Wiktionary
rzecz. centuria ż., cent m.
:: fż. centurionka ż.
przym. centurialny
Wiktionary
(1.1) setnik
Wiktionary
1. potocznie: sknera, kutwa;
2. oszczędny do przesady mieszkaniec dawnej Galicji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. mieszkaniec Krakowa
(1.2) pot. człowiek przesadnie oszczędny
Wiktionary
Centuś – żartobliwe i potoczne określenie mieszkańców dawnej Galicji (głównie krakowian), odnoszące się do ich rzekomego skąpstwa, używane jako docinek. Termin "Centuś" ma swoją genezę w czasach zaborów austriackich, kiedy to najniższą jednostką monetarną (w latach 1857–1892) był krajcar, w Galicji nazywany centem, a Kraków przeżywał okres zapaści gospodarczej i pauperyzacji.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛ̃ntuɕ, AS: cẽntuś
Wiktionary
rzecz. cent mrz.
przym. centusiowski
Wiktionary
(1.1) krakus, krakowiak, krakowianin
(1.2) chciwiec, skąpiec; pot. chytrus, dusigrosz, kutwa, liczykrupa, skąpiradło, sknera, żyd, żyła; książk. harpagon
Wiktionary
róża o kwiatach czerwonych lub różowych, składających się z bardzo wielu drobnych płatków; róża stulistna
SJP.pl
jednostka masy równa 1/100 grama (skrót: cg)
SJP.pl
jednostka pochłoniętej dawki promieniowania, setna część greja
SJP.pl
parametr służący do opisu populacji lub rozkładu prawdopodobieństwa, kwantyl rzędu i/100 (gdzie i=1,2,...,99); percentyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stat. wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;
Wiktionary
(1.1) Centyl jest terminem statystycznym.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntɨl, AS: cẽntyl
Wiktionary
przym. centylowy
Wiktionary
(1.1) percentyl
Wiktionary
liczba 10 do potęgi 603.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. liczba 10603 (jedynka z 603 zerami);
Wiktionary
liczba 10 podniesiona potęgi 600.
SJP.pl
Centylion– liczba 10600 (jedynka i 600 zer w zapisie dziesiętnym). W krajach stosujących tzw. krótką skalę (głównie kraje anglojęzyczne) centylion oznacza 10303. W układzie SI mnożnikowi 10600 nie odpowiada żaden przedrostek jednostki miary.
Wikipedia
jedna setna część litra
SJP.pl
jedna setna głównej jednostki monetarnej w wielu krajach, głównie dawnych koloniach francuskich
SJP.pl
Centym (z fr. "centime", z łac. "centum" – „sto”) – powstała w 1795 r. we Francji jednostka monetarna, której nazwa wywodzi się od części setnej. "Centym" równając się 1/100 lokalnego franka był jednostką monetarną Francji, Belgii (od 1832 r.), Monako (w latach 1837–1838), Luksemburga (od 1854 r.) do czasu wprowadzenia euro w 2002 r.
Wikipedia
jednostka długości równa jednej setnej metra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miara długości; jedna setna metra;
(1.2) pot. wąska taśma pomiarowa z centymetrową podziałką
Wiktionary
Centymetr (symbol: ㎝) – jednostka długości, podwielokrotność metra, równa 10−2 m, czyli 1/100 m. Składa się z 10 milimetrów. Centymetr jest jednostką podstawową w układzie jednostek miar CGS ("centymetr gram sekunda"). W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-2 m, czyli 1 · 10-2 m.
Wikipedia
(1.1) Pudełko ma 40 centymetrów wysokości.
(1.1) Deska musi mieć 2 metry i ani centymetra więcej.
(1.1) Włosy rosną ok. 1 centymetra na miesiąc.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥, AS: cẽntỹmetr̦
Wiktionary
rzecz. centymetrówka ż.
przym. centymetrowy
Wiktionary
(1.1) cm
(1.2) centymetr krawiecki, centymetrówka
Wiktionary
związany z centymetrem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający długość jednego centymetra
(1.2) podzielony na centymetry
Wiktionary
(1.2) Mierząc obwody ciała stosowano taśmę centymetrową, odczytując wyniki z dokładnością do 0,5 cm i zwracając uwagę, aby taśma przebiegała równolegle do podłoża.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛ̃ntɨ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: cẽntỹmetrovy
Wiktionary
rzecz. centymetr m.
Wiktionary
taśma lub listwa z podziałką centymetrową
SJP.pl
jednostka lepkości dynamicznej, setna część puaza
SJP.pl
stadium larwalne niektórych tasiemców; cenurus
SJP.pl
choroba owiec i kóz, kołowacizna
SJP.pl
stadium larwalne niektórych tasiemców; cenur
SJP.pl
Cenurus, cenur, mózgowiec ("coenurus") – jedna z form drugiego stadium larwalnego niektórych tasiemców z rzędu Cyclophyllidea, np. tasiemca kręćkowego ("Taenia multiceps"). Cenurus powstaje z onkosfery. Umiejscawia się w ośrodkowym układzie nerwowym żywiciela pośredniego. Ma postać pęcherzyka, wewnątrz którego w wyniku pączkowania wewnętrznego powstaje wiele główek tasiemca, które później wynicowują się.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mem, często wulgarny, wyśmiewający lub atakujący papieża Jana Pawła II;
Wiktionary
Cenzopapa – mem internetowy wyśmiewający lub obrażający papieża Jana Pawła II albo przedmiot z nim związany. Przybiera zazwyczaj postać obrazka, rzadziej filmu, piosenki lub copypasty.
Wikipedia
(1.1) Z czasem cenzopapy stawały się mniej wulgarne, a przez to też bardziej powszechne.
(1.1) Spodziewaliśmy się więc zatem czegoś spektakularnego, wielkich ścian obklejonych cenzopapami, sal wypełnionych papieskimi pomnikami Dźwigaja, ziemi drżącej od huku Barki.
(1.1) Według Kamińskiej cenzopapą można nazwać również copypastę związaną z papieżem.
Wiktionary
(1.1) cenzo
Wiktionary
1. urzędnik cenzury;
2. w starożytnym Rzymie: urzędnik zarządzający m.in. majątkami państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urzędnik prowadzący kontrolę treści publikacji pod względem obyczajowym lub politycznym
(1.2) książk. osoba dokonująca oceny i krytyki czyichś działań
(1.3) hist. w starożytnym Rzymie: jeden z dwóch urzędników wybieranych raz na pięć lat, do którego obowiązków należało przeprowadzanie spisów ludności, zarządzanie majątkiem państwa i czuwanie nad moralnością obywateli;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wypełniający gorliwie polecenia przełożonych cenzorzy jakby nie dostrzegali, że ślady po ingerencjach ośmieszają ustrój znacznie bardziej, niż mogłoby to uczynić zwolnione do druku zdanie.
(1.2) Moi uczniowie są dla mnie najostrzejszymi cenzorami.
(1.3) Cenzorowie mieli wprawdzie możność arbitralnego postępowania […], ale to nie wykluczało konieczności trudnych i żmudnych dochodzeń, które w tym lub innym wypadku były nawet niezbędne dla samej powagi urzędu.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. cenzorka
przym. cenzorski, cenzuralny
czas. cenzurować
Wiktionary
(1.2) krytyk
Wiktionary
urzędniczka kontrolująca prasę, książki, widowiska itp. pod względem politycznym, obyczajowym lub moralnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urzędniczka prowadząca kontrolę treści publikacji pod względem obyczajowym lub politycznym
Wiktionary
rzecz. cenzor mos., cenzura ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cenzorować.
Wiktionary
czas. cenzorować
Wiktionary
przestarzale: cenzurować;
1. urzędowo kontrolować publikacje, widowiska itp. przed wprowadzeniem ich do obiegu społecznego; poddawać działaniu cenzury;
2. w przenośni: oceniać, poddawać krytyce
SJP.pl
→ cenzor
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub pracą cenzora
Wiktionary
rzecz. cenzor mos., cenzura ż., cenzurowanie n.
czas. cenzurować ndk.
przym. cenzuralny
Wiktionary
przestarzale:
1. urząd cenzora;
2. praca cenzora, cenzurowanie, cenzura
SJP.pl
1. urzędowa kontrola widowisk teatralnych, filmów, audycji, publikacji itp. przed wprowadzeniem ich w obieg społeczny; urząd pełniący taką kontrolę;
2. świadectwo szkolne;
3. rodzaj kary w Kościele katolickim;
4. termin w psychoanalizie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;
(1.2) urząd sprawujący taką kontrolę
(1.3) świadectwo szkolne
(1.4) rel. w Kościele katolickim: kara pozbawienia kogoś prawa korzystania z sakramentów, lub odprawiania mszy
(1.5) stpol. krytyka
Wiktionary
Cenzura (łac. "censere" „osądzać”) – kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań. Polega na weryfikacji audycji radiowych, telewizyjnych, widowisk, Internetu itp. przez organy państwowe z punktu widzenia ich zgodności z prawem, polityką państwową, obronnością. Znana też jest definicja cenzury jako świadomego wprowadzania w błąd poprzez selektywny dobór zazwyczaj masowo rozpowszechnianych informacji.
Wikipedia
(1.1) A już w roku 1810 wprowadzono cenzurę prewencyjną i odtąd zgodę na publikację trzeba było uzyskać przed drukiem dzieła.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ̃w̃ˈzura, AS: cẽũ̯zura
Wiktionary
rzecz. cenzor m., cenzorka ż., cenzurowanie n., ocenzurowanie n.
:: zdrobn. cenzurka ż.
czas. cenzurować ndk., ocenzurować dk.
przym. cenzurowy, ocenzurowany, cenzorski, cenzuralny
przysł. cenzuralnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: cenzuralnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cenzuralny
SJP.pl
1. nienaruszający norm obyczajowych, moralnych i etycznych; przyzwoity, obyczajny, moralny;
2. urzędowo: odnoszący się do cenzury - kontroli publikacji; cenzurowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do cenzury jako urzędowej kontroli publikacji i widowisk; stanowiący element instytucjonalnego nadzoru nad przepływem informacji
(1.2) przen. nienaruszający powszechnie akceptowanych norm moralnych i obyczajowych; nienaganny i przyzwoity w formie oraz treści
(1.3) hist. dopuszczony do jawnego obiegu ze względu na spełnienie wymogów nałożonych przez władze; pozbawiony treści zakazanych
Wiktionary
(1.1) Ograniczenia cenzuralne na przykład rzadko kiedy naprawdę pobudzają rozwój sztuki słowa (choć istnieją całe teorie, które przy takiej właśnie tezie się upierają).
(1.1) Węzeł ten, z przyczyn cenzuralnych, osłoniętym jest woalem przemilczeń i przenośni, który z łatwością przebije oko polskiego czytelnika.
(1.1) Im mniej oficjalny to odpór tym lepiej, władza nie lubi negliżować swych policyjnych wobec kultury funkcji. I dlatego przekazała je dyspozycyjnym dziennikarzom i ich piórom (na niektóre tytuły istniał zapis cenzuralny: można było o nich pisać, ale tylko źle [...]).
(1.2) Można by o Witkowskim opowiadać godzinami. Niestety, nie wszystkie jego kawały są cenzuralne.
(1.2) Świetnie — przeszedł na język bardziej cenzuralny. — Spodziewaj się telefonu z mojego sekretariatu, te panie rządzą moim czasem.
(1.2) Obaj śpiewają na całe gardło wymyśloną przez Wieniawę, niekoniecznie cenzuralną przyśpiewkę.
(1.3) Inspektor znalazł u jakiejś przychodniej egzemplarz historyi polskiej (cenzuralny), zwymyślał całą klasę, nauczycielkę, potem wpadł do gabinetu przełożonej i przysięgał na honor, że zamknie pensyę.
(1.3) Przełożona natychmiast pojechała do kuratora i wytłómaczyła sic. mu, że nie może być odpowiedzialną, jeśli która z uczennic przyniesie z sobą książkę, nie należącą do przepisanych podręczników, nb. cenzuralną.
Wiktionary
rzecz. cenzura ż., cenzor m., cenzuralność ż., cenzurowanie n., ocenzurowanie n.
przym. cenzurowy, cenzorski, niecenzuralny
czas. cenzurować, ocenzurować
przysł. cenzuralnie, niecenzuralnie
Wiktionary
(1.2) przyzwoity, obyczajny, moralny, czysty, etyczny, porządny, kulturalny, bezgrzeszny, stosowny, skromny, cnotliwy, nienaganny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: cenzura (świadectwo szkolne);
2. przestarzale: ocena szkolna, stopień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ocena postępowania jakieś osoby
Wiktionary
rzecz. cenzurowanie n., cenzura ż.
Wiktionary
dawniej: gra towarzyska, polegająca na zbieraniu drobnych plotek, prawdziwych lub zmyślonych informacji o wybranym uczestniku gry; cenzurowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. dokonywanie cenzury, kontroli publikacji i widowisk pod kątem politycznym lub obyczajowym
(1.2) książk. wystawienie cenzurek
Wiktionary
rzecz. ocenzurowanie n., cenzura ż., cenzurka ż., cenzor m.
czas. cenzurować ndk., ocenzurować dk.
przym. cenzorski, cenzuralny
przysł. cenzuralnie
Wiktionary
być (czuć się jak) na cenzurowanym - znaleźć się w centrum uwagi, być przedmiotem oceny i krytyki z wielu stron
SJP.pl
1. urzędowo kontrolować publikacje, widowiska itp. przed wprowadzeniem ich do obiegu społecznego; poddawać działaniu cenzury;
2. w przenośni: oceniać, poddawać krytyce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ocenzurować)
(1.1) przeprowadzać cenzurę; kontrolować urzędowo środki masowego przekazu
(1.2) rzad. dokonywać krytyki; wytykać błędy
czasownik zwrotny niedokonany cenzurować się (dk. ocenzurować się)
(2.1) być cenzurowanym
Wiktionary
rzecz. cenzura ż., cenzor m., cenzurowanie n.
przym. cenzurowy, cenzorski, cenzuralny
Wiktionary
(1.2) krytykować, oceniać
Wiktionary
przymiotnik od: cenzura
SJP.pl
1. kwalifikacje obywatela ze względu na wykształcenie, wiek, wyznanie, płeć itp.;
2. w wojsku: prawo do awansu;
3. w starożytnym Rzymie: podział obywateli na klasy mające różne obowiązki oraz uprawnienia w stosunku do państwa;
4. cenzus wyborczy - ograniczenie powszechności prawa wyborczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) praw. to, co jest potrzebne, by móc korzystać z jakichś przywilejów lub praw, np. wiek, wykształcenie, majątek, zamieszkanie;
Wiktionary
Cenzus ( census: oszacowanie majątku; obliczenie, spis ludności; por. "censor") – zapisanie obywateli do pewnej kategorii majątkowej, do listy opodatkowanych lub uprawnionych.
Stanowi ograniczenie w prawie wyborczym, wobec służby wojskowej, administracyjnej, publicznej etc., relatywne do określonej grupy społeczeństwa.
Wikipedia
związany z cenzusem
SJP.pl
potocznie: etykieta z ceną towaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. hand. etykieta cenowa
Wiktionary
rzecz. cena ż., przecena ż.
przym. cenowy
Wiktionary
najwyższe stanowisko w przedsiębiorstwie lub organizacji, odpowiednik polskiego prezesa zarządu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czerl] średniowieczny chłop anglosaski będący właścicielem działki ziemi w ramach wspólnoty rodowej
SJP.pl
stalowy kształtownik przypominający literę C
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. podłużny, metalowy wyrób hutniczy o przekroju przypominającym literę C;
Wiktionary
Ceownik – wyrób hutniczy, walcowany lub gięty z metalu. Wytwarzany w postaci prostych odcinków. Jego przekrój poprzeczny (profil) przypomina literę C.
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈɔvʲɲik, AS: ceovʹńik
Wiktionary
mający kształt litery C
SJP.pl
1. prymitywne narzędzie do młócenia zboża;
2. broń używana przez średniowieczną piechotę, mająca postać okutych lub żelaznych drążków;
3. drążek młócący w młocarni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. roln. narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;
(1.2) hist. wojsk. broń drzewcowa używana w średniowieczu podobna do cepa (1.1);
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pogard. głupek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką).
(2.1) Patrz, gdzie łazisz, cepie!
Wiktionary
IPA: t͡sɛp, AS: cep
Wiktionary
rzecz. cepisko n.
przym. cepowy
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. od: cep
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛpa, AS: cepa
Wiktionary
1. regionalnie: bijak (część cepa);
2. gwarowo: człowiek młócący zboże cepami; młocarz;
3. pogardliwie: człowiek nieokrzesany, tępy, głupi; cep, cap, kiep;
4. dawniej: parobek, chłop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Lwów. cham
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. pot. stacja benzynowa
Wiktionary
(1.1) Tu na wsi nie ma żadnej rozrywki, gospodę nawet zamknęli, to i chłopy jeżdżą na cepeen – objaśnia pan Bolek, wdowiec, emeryt, lat 68.
(1.1) W oddali widzę zielone światło przy cepeenie, jednak w dalszym ciągu stoję w miejscu.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈpɛɛ̃n, AS: cepeẽn
Wiktionary
rzecz. cepeeniarz m. cepeenowiec m.
skrótowiec CPN m.
Wiktionary
pracownik CPN-u (Centrali Produktów Naftowych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cysterna
Wiktionary
(1.1) Nie moga sie kimnąć bez te ceple. → Nie mogę się zdrzemnąć przez te cysterny.
Wiktionary
sklep, gdzie sprzedaje się wyroby rękodzieła twórców zrzeszonych w Centrali Przemysłu Ludowego i Artystycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. ludowość na pokaz
(1.2) pot. wyrób pseudoludowy, faktycznie fabryczny
(1.3) pot. przen. ogół ludowych rękodzielników
(1.4) hist. sklep Cepelii
Wiktionary
Cepelia (właśc. Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego – CPLiA) – była organizacja zrzeszająca spółdzielnie rękodzieła ludowego i artystycznego, która prowadziła placówki handlowe zajmujące się zbytem towarów produkowanych w zrzeszonych spółdzielniach, wykonywanych bądź inspirowanych twórczością polskich artystów ludowych. Istniała w latach 1949–1990.
Wikipedia
(1.3) Zabawki były ubożuchną lichotą, a więc paruimska cepelia, tak samo jak inne na świecie, nie płodziła arcydzieł.
(1.4) W polskiej cepelii nie kupisz hamaka.
Wiktionary
rzecz. Cepelia ż., cepeliada ż.
przym. cepeliowy, cepeliowski
skr. CPLiA, Cepelia
Wiktionary
targi sztuki ludowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powierzchowna, kiczowata lub komercyjna stylizacja na ludowość; brak autentyzmu w przedstawianiu folkloru, historii lub kultury
(1.2) pot. sytuacja chaotyczna, farsa, żenujące widowisko lub zamieszanie; wydarzenie oceniane jako niepoważne, przypominające tandetny teatrzyk
(1.3) impreza plenerowyenerowa, jarmark lub kiermasz o charakterze ludowym
Wiktionary
(1.1) A jednak powstała z tego niesmaczna oświęcimska cepeliada, dzieło mające tyle wspólnego z grozą tamtych lat, co spaghetti-westerny z Dzikim Zachodem.
(1.1) …nie była to lukrowana cepeliada, muzycy grali w ramach przyjętej konwencji bardzo interesująco…
(1.2) Polskość została sprowadzona do roli cepeliady [...] więc została sama cepeliada.
(1.2) Dajcie spokój z tym - Ich Troje - przecież to straszna wiocha i cepeliada.
(1.3) Każdego roku o tej porze odbywa się na tarnowskich ulicach swojego rodzaju cepeliada, czyli przegląd twórczości ludowej.
Wiktionary
skr. CPLiA, Cepelia
rzecz. cepelia ż.
przym. cepeliowski
Wiktionary
1. sterowiec, statek powietrzny z balonem i gondolą dla załogi; zeppelin;
2. duża kluska ziemniaczana z nadzieniem mięsnym; kartacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. sterowiec
(1.2) kulin. duża, podłużna pyza ziemniaczana, specjalność kuchni kresowej i litewskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈpɛlʲĩn, AS: cepelʹĩn
Wiktionary
(1.1) sterowiec
(1.2) kartacz
Wiktionary
cecha czegoś naśladującego ludowy styl lub tradycyjny charakter jakiegoś zjawiska w sposób tandetny lub sztuczny
SJP.pl
cepeliowy;
1. → Cepelia;
2. naśladujący ludowy styl lub tradycyjny charakter czegoś w sposób tandetny lub sztuczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wyprodukowany przez Cepelię, sprzedawany w sklepach Cepelii
przymiotnik jakościowy
(2.1) o cechach komercyjnej ludowości
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛpɛˈlʲjɔfsʲci, AS: cepelʹi ̯ofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. cepelia ż., Cepelia ż., cepeliada ż.
przym. cepeliowy
skr. CPLiA, Cepelia
Wiktionary
(1.1) cepeliowy
Wiktionary
cepeliowski;
1. → Cepelia;
2. naśladujący ludowy styl lub tradycyjny charakter czegoś w sposób tandetny lub sztuczny
SJP.pl
1. regionalnie, lekceważąco o człowieku pochodzącym z dolin; ceprzyna, ceprzysko;
2. dawniej: wędrowny kuglarz objeżdżający jarmarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Podhale. osoba niebędąca góralem, pochodząca spoza gór
(1.2) reg-pl|Podhale. turysta, który nie jest właściwie przygotowany do wspinaczki
(1.3) człowiek niezaradny, niezdarny
Wiktionary
Zobacz też: Ceber (naczynie).
Ceper (błędnie: "cepr") – określenie używane przez górali w odniesieniu do turystów przyjeżdżających z nizinnych rejonów Polski.
Wikipedia
rzecz. ceperstwo; zdrobn. ceperek, ceprzysko
:: fż. ceperka
przym. ceperski, ceprowski
przysł. po cepersku
Wiktionary
→ ceper
SJP.pl
Ceperka ( Цапэрка, "Caperka"; Цеперка, "Cepierka") – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie kleckim, w sielsowiecie Czerwona Gwiazda, nad Ceprą.
Wikipedia
[czytaj: cefalikus] rodzaj neumy, oznaczający nieznaczne przedłużenie wcześniejszego dźwięku na zmienionej wysokości
SJP.pl
skrót od: Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zgrubienie od: cep;
2. regionalnie: dzierżak; cepowisko; cepak (część cepa)
SJP.pl
podobny do cepa
SJP.pl
regionalnie: cepak; cepisko; dzierżak (cześć cepa)
SJP.pl
→ cep
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cepem, dotyczący cepa
Wiktionary
rzecz. cep mrz., cepisko n., cepy nmos.
Wiktionary
łatwa trasa narciarska
SJP.pl
Ce
Wikipedia
regionalnie, lekceważąco o człowieku pochodzącym z dolin; ceper, ceprzysko
SJP.pl
regionalnie, lekceważąco o człowieku pochodzącym z dolin; ceprzyna, ceper
SJP.pl
odwrotna transformata Fouriera widma sygnału wyrażonego w skali logarytmicznej (decybelowego)
SJP.pl
Cepstrum – odwrotna transformata Fouriera widma sygnału wyrażonego w skali logarytmicznej (decybelowego). Słowo "cepstrum" jest anagramem słowa "spectrum".
Wikipedia
1. narzędzie do młócenia zboża; cep;
2. górnictwo: przyrząd zwiększający ręczną siłę przy dokręcaniu części przyrządu wiertniczego;
3. pedały poruszające mechanizm do przeplatania nici osnowy w warsztacie tkackim
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Ce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;
forma rzeczownika.
(2.1) lm. D. od cera
Wiktionary
Cer (Ce, cerium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec. Nazwa pochodzi od planety karłowatej Ceres.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma cer?
Wiktionary
IPA: t͡sɛr, AS: cer
Wiktionary
przym. cerowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Ce
Wiktionary
1. wygląd, kolor i gładkość skóry
2. przeplatany ścieg z nici lub przędzy na miejscu dziury; łata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skóra na powierzchni twarzy
(1.2) wygląd cery (1.1)
(1.3) ścieg wypełniający rozdarcie
(1.4) daw. ozdobny koronkowy haft
(1.5) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. córka
Wiktionary
Cera – wieś w Chorwacji, w żupanii szybenicko-knińskiej, w gminie Unešić. W 2011 roku liczyła 53 mieszkańców.
Wikipedia
(1.2) Oczy były puste, cera szara i pozbawiona życia.
(1.2) Winnie miała jeszcze inne uroki - młodość, okrągłe kształty, świeżą cerę…
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛra, AS: cera
Wiktionary
rzecz. cerowanie n.
czas. cerować ndk., zacerować dk.
Wiktionary
wiciowiec z grupy bruzdnic
SJP.pl
1. zrobiony z wypalonej gliny;
2. produkujący ceramikę, używany przy produkcji ceramiki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wykonany z ceramiki
(1.2) związany z ceramiką, dotyczący ceramiki
Wiktionary
(1.1) Nowa dachówka ceramiczna, plastikowyastikowe okna i elegancka elewacja współgrają z otoczeniem.
(1.1) Przywiozłam stamtąd ceramiczny moździerz, w którym najlepiej udaje się doskonale pasujący do ryby sos pietruszkowy.
(1.2) Doskonałym surowcem dla przemysłu ceramicznego są iły trzeciorzędowe, lodowcowe i rzeczne.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrãˈmʲit͡ʃnɨ, AS: cerãmʹičny
Wiktionary
rzecz. ceramika ż., ceramik m.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy lipidów występujący w naskórku, wykorzystywany w lecznictwie i kosmetyce
SJP.pl
związany z ceramidem
SJP.pl
artysta lub technik zajmujący się wytwarzaniem wyrobów ceramicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta lub technik pracujący w przemyśle ceramicznym
Wiktionary
rzecz. ceramika ż.
przym. ceramiczny
Wiktionary
1. sztuka (garncarstwo użytkowe i artystyczne), dział technologii, przemysł tworzenia przedmiotów z glinek;
2. wyroby uzyskiwane przez formowanie i dalsze wypalanie niemetalicznych surowców nieorganicznych lub ich mieszanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;
(1.2) pot. ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
Wiktionary
Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia "κεραμικός" ("keramikos"), które pochodzi z kolei od słowa "κέραμος" ("keramos" – ziemia, glina).
Wikipedia
(1.1) Zwłaszcza że w Pałacu Kultury, gdzie mama prowadziła pracownię rzeźby i ceramiki, o tej porze roku trwała właśnie przerwa świąteczna i wykręt, że czasu brak, odpadał sam przez się.
(1.2) Ta ceramika jest malowana ręcznie.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈrãmʲika, AS: cerãmʹika
Wiktionary
rzecz. ceramik m., ceramiczka ż.
przym. ceramiczny
Wiktionary
malowanie na wyrobach ceramicznych, zdobienie ceramiki
SJP.pl
przymiotnik od: Ceranów
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Ceranów – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Ceranów. Ma status sołectwa. Leży nad Czarną Strugą.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ceranów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
przedstawiciel podrzędu dinozaurów ptasiomiednicznych
SJP.pl
przedstawiciel podrzędu dinozaurów ptasiomiednicznych
SJP.pl
Cerapody ( Cerapoda) – jedna z dwóch grup (według linneuszowskiego systemu klasyfikacji podrzędów) dinozaurów ptasiomiednicznych i takson siostrzany tyreoforów. Cerapody charakteryzują się posiadaniem grubszej warstwy szkliwa na wewnętrznej stronie dolnych zębów. Wydaje się jakoby mogły one odżywiać się twardszymi roślinami niż pozostałe dinozaury. Nazwa Cerapoda jest połączeniem nazw Ceratopsia i Ornithopoda oraz oznacza tyle co „rogate stopy”.
Wikipedia
bawełniana tkanina pokryta z jednej strony nieprzemakalną powłoką, używana zwykle jako nakrycie stołu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Po nakazie utrzymania czystości w zakładowej stołówce wszystkie stoły schludnie pokryto jednobarwnymi ceratami.
Wiktionary
przym. ceratowy
Wiktionary
potocznie: kawałek ceraty używany do kompresów lub podkładany pod pieluszki niemowląt
SJP.pl
majteczki z ceraty
SJP.pl
majtki z ceraty; ceratomajtki
SJP.pl
bawełniana tkanina pokryta z jednej strony nieprzemakalną powłoką, używana zwykle jako nakrycie stołu
SJP.pl
zdrobnienie od: ceratomajtki
SJP.pl
majtki z ceraty; ceratkomajtki
SJP.pl
śródziemnomorska roślina strączkowa z rodziny brezylkowatych; chleb świętojański
SJP.pl
rogaty dinozaur z okresu kredy, z charakterystycznym pancerzem ochronnym wokół szyi
SJP.pl
Ceratops – niepewny rodzaj ceratopsa, który żył pod koniec kredy na terenach Ameryki Północnej. Jego nazwa pochodzi z greckich słów "kerat" – róg i "ops" – oblicze. Zapewne tak jak inne ceratopsy był roślinożercą, który zrywał roślinność za pomocą charakterystycznego papuziego dzioba. Mimo że od nazwy "Ceratops" pochodzą nazwy rodzajowe większości ceratopsów oraz grupy Ceratopsia i kilku innych taksonów, obecnie jest on uważany za "nomen dubium", czyli rodzaj wątpliwy.
Wikipedia
technika graficzna polegająca na wykonaniu nożem lub igłą rysunku na ceracie pokrytej gumową warstwą
SJP.pl
Ce
Wikipedia
przymiotnik od: cerata
SJP.pl
późnojurajski dinozaur z podrzędu teropodów
SJP.pl
Ce
Wikipedia
głowonóg kopalny z grupy amonitów, żyjący w środowisku morskim
SJP.pl
dawniej: czapka z ceraty
SJP.pl
przenośnie: czujny, surowy strażnik; argus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. żart. groźny, czujny, nieustępliwy dozorca; człowiek ograniczający czyjąś swobodę
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) szt. rzeźba, rysunek lub malowidło przedstawiające Cerbera
Wiktionary
Cerber ( Κέρβερος "Kérberos", łac. "Cerberus") – w mitologii greckiej olbrzymi trzygłowy pies strzegący wejścia do świata zmarłych.
Uważany był za syna Echidny i Tyfona oraz za brata Sfinksa, Hydry i Chimery[] oraz Ortrosa. Hezjod ("Teogonia", 311) przedstawiał go jako bestię „o spiżowym głosie i pięćdziesięciu głowach”. Dopiero w późniejszych przekazach Cerber miał trzy, dwie, a nawet tylko jedną głowę[]. W niektórych wersjach mitu ma również węża zamiast ogona[].
Wikipedia
(1.1) Moja mama to straszny cerber, nie mogę się nigdzie ruszyć bez jej pozwolenia.
(1.1) Między furtką i tuż stojącym gumnem znajdowała się budka, a w niej ogromny brytan na łańcuchu. Nigdy nie widziałem straszniejszego cerbera.
(2.1) W kolejnej sali stały marmurowe cerbery.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛrbɛr, AS: cerber
Wiktionary
rzecz. Cerber m., cerberowanie n., cerberowskość ż.
czas. cerberować ndk.
przym. cerberowski
przysł. cerberowsko
Wiktionary
płyta ścienna wykonana z pustaków ceramicznych łączonych zaprawą cementową
SJP.pl
[czytaj: serkl] dawniej:
1. zamknięta grupa ludzi; koło towarzyskie;
2. spotkanie ludzi należących do zamkniętego grona, przyjęcie dla takiej grupy ludzi
SJP.pl
1. w starożytnym Rzymie: uroczystość obchodzona na cześć bogini urodzaju, Cerery;
2. płatki zbożowe lub kukurydziane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) hist. kult. uroczystości ku czci bogini Ceres obchodzone w starożytnym Rzymie;
(1.2) spoż. płatki zbożowe lub kukurydziane
(1.3) daw. roln. zboże
(1.4) daw. spoż. produkty zbożowe
Wiktionary
Cerealia (Cereales, Cerialia) – rzymskie święto ku czci bogini Cerery (Ceres) obchodzone od 12 do 19 kwietnia, obchodzone na pamiątkę powrotu jej córki Prozerpiny na ziemię.
Kult jej popularny był wśród plebejuszy, a jego głównym miejscem był Awentyn. W ofierze składano jej przed żniwami maciorę, a po nich – pierwociny ze zbiorów (pierwsze ścięte kłosy zbóż).
Wikipedia
rzecz. Ceres ż.
Wiktionary
1. nieświadoma, fizjologiczna aktywność mózgu;
2. ewolucyjny wzrost masy i złożoności mózgu
SJP.pl
ewolucyjny proces prowadzący do przejmowania funkcji niższych ośrodków nerwowych przez mózg; cerebryzacja, encefalizacja
SJP.pl