przestarzałe: tęsknota, gorące pragnienie czegoś; niecierpliwość; dziś tylko w związku frazeologicznym: z utęsknieniem - z niecierpliwością, z upragnieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. tęsknota za kimś lub czymś; niecierpliwość
(1.2) daw. odczasownikowy od|utęsknić.
Wiktionary
IPA: ˌutɛ̃w̃ˈsʲcɲɛ̇̃ɲɛ, AS: utẽũ̯sʹḱńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. tęsknica ż., tęsknota ż., tęsknienie n., tęsknotka ż.
czas. tęsknić ndk., zatęsknić dk., potęsknić dk., utęsknić dk.
przysł. tęsknie, tęskno
przym. tęskny
Wiktionary
(1.1) tęsknota
Wiktionary
dawniej, dziś poetycko: upragniony, wyczekiwany
SJP.pl
spłaszczać siłą lub specjalnymi narzędziami; ugniatać
SJP.pl
spłaszczyć siłą lub specjalnymi narzędziami; ugnieść
SJP.pl
uderzeniem utrącić część czegoś, odbić, obtłuc
SJP.pl
1. zabrudzać tłuszczem;
2. zatłuszczać się - zabrudzać się tłuszczem
SJP.pl
uuu;
1. wykrzyknik naśladujący zawodzenie, wycie;
2. wykrzyknik wyrażający zaskoczenie, czasem połączone z podziwem; hu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja naśladująca wycie lub płacz
(1.2) wykrzyknik wyrażający zaskoczenie, czasem połączone z podziwem lub rozczarowaniem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uuu
Wiktionary
uu;
1. wykrzyknik naśladujący zawodzenie, wycie;
2. wykrzyknik wyrażający zaskoczenie, czasem połączone z podziwem; hu
SJP.pl
[czytaj: u fał] skrót od: Ultra Violet; ultrafiolet, nadfiolet
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = ang. ultraviolet → ultrafiolet, nadfiolet
skrótowiec w funkcji przymiotnika
(2.1) = ang. ultraviolet → ultrafioletowy, nadfioletowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: u-WU] skrót od:
1. Uniwersytet Warszawski;
2. Unia Wolności;
3. Urząd Wojewódzki
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Uniwersytet Warszawski;
(1.2) = Urząd Wojewódzki
(1.3) = Unia Wolności;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Polski system partyjny zaczął przybierać cechy charakterystyczne dla dojrzałych i ustabilizowanych systemów zachodnioeuropejskich z dużymi blokami – prawicowym (AWS) i lewicowym (SLD) z dwoma partiami piwotalnymi (obrotowymi, zawiasowymi) – centrolewicowym PSL i centroprawicową UW
Wiktionary
IPA: u‿ˈvu, AS: u‿vu
Wiktionary
skrót od: uwaga
SJP.pl
w łowiectwie: oswajać, obłaskawiać ptaka łowczego
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. upilnować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwadniać.
Wiktionary
czas. uwadniać ndk.
rzecz. wodniczka ż., wodowanie n., bezwodzie n., woda ż.
Wiktionary
w chemii: przyłączać wodę do jakiejś substancji; uwodniać, dokonywać hydratacji
SJP.pl
1. potocznie: uderzać o coś w czasie ruchu;
2. potocznie: obrażać słowami;
3. potocznie: sprawiać dyskomfort;
4. w środowisku wędkarskim: zahaczać o coś przynętą
SJP.pl
1. potocznie: uderzyć o coś w czasie ruchu;
2. potocznie: obrazić słowami;
3. w środowisku wędkarskim: zahaczyć o coś przynętą;
4. uwadzić się -
a) w środowisku wędkarskim: złowić się, zahaczając o przynętę;
b) dawniej: zaczepić się
SJP.pl
1. silna koncentracja skupiająca się najczęściej na jakimś przedmiocie lub zjawisku, sprawie;
2. zastrzeżenia kierowane do czyichś zachowań, poczynań lub efektów działań;
3. dawniej o przyczynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
(1.2) spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś
(1.3) pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
wykrzyknik
(2.1) uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)
(2.2) uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem
Wiktionary
Uwaga – elementarny proces poznawczy polegający na selektywnej koncentracji percepcji i myślenia na jednym zjawisku zewnętrznym lub wewnętrznym.
Istnienie uwagi wynika z ograniczonych zdolności do skutecznego przetwarzania.
Wikipedia
(1.1) Słuchał matki z uwagą i odezwał się dopiero, gdy skończyła mówić.
(1.2) Krnąbrny uczeń przerywał wypowiedzi wychowawczyni uszczypliwymi uwagami.
(1.3) Wychowawczyni wpisała uczennicy do dzienniczka uwagę za niegodne zachowanie na lekcji.
(2.1) Uwaga! Nastąpiła zmiana w regulaminie.
(2.2) Uwaga, samochód!
Wiktionary
IPA: uˈvaɡa, AS: uvaga
Wiktionary
rzecz. uważanie n., zauważanie n., zauważenie n.
czas. uważać ndk., zauważać ndk., zauważyć dk.
przym. uważny
przysł. uważnie
Wiktionary
(1.1) skupienie, koncentracja, atencja; reg. pozór
(1.2) komentarz, dopowiedzenie, przypis, docinek, spostrzeżenie, adnotacja, uzupełnienie
(1.3) upomnienie, napomnienie, reprymenda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwalać.
Wiktionary
czas. uwalać ndk.
Wiktionary
przestarzałe: ubrudzić, upaprać, umazać czymś
SJP.pl
ubijać, ugniatać, wyrównywać walcem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwalić.
Wiktionary
IPA: ˌuvaˈlɛ̃ɲɛ, AS: uvalẽńe
Wiktionary
czas. uwalić
Wiktionary
pospolite:
1. ubrudzić;
2. uwalić się:
a) powalić się na coś, położyć się na czymś;
b) ubrudzić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) ubrudzić czymś
(1.2) uwikłać (w jakąś sprawę)
Wiktionary
(1.1) Człowieku, ale jesteś uwalony błotem na spodniach.
(1.2) Ale zostałeś przez nich uwalony.
Wiktionary
IPA: uˈvalʲit͡ɕ, AS: uvalʹić
Wiktionary
rzecz. uwalenie n.
czas. walać, uwalać ndk.
Wiktionary
(1.1) ujebać, upierdolić, upaprać
(1.2) wpakować, wwalić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwalniać.
Wiktionary
IPA: ˌuvalʲˈɲä̃ɲɛ, AS: uvalʹńä̃ńe
Wiktionary
czas. uwalniać, uwolnić, wolnieć
rzecz. uwolnienie n., samouwolnienie n.
przym. wolny
temsłow. wolno-
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwolnić)
(1.1) niedokonany od|uwolnić.
Wiktionary
IPA: uˈvalʲɲät͡ɕ, AS: uvalʹńäć
Wiktionary
rzecz. samouwolnienie n., uwolnienie, uwalnianie
czas. uwolnić, wolnieć
przym. wolny
temsłow. wolno-
Wiktionary
minerał z grupy granatów, krzemian wapnia i chromu
SJP.pl
Uwarowit – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy granatów. Jest granatem chromowym, barwy szmaragdowozielonej lub ciemnozielonej. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska księcia Siergieja Uwarowa; rosyjskiego prezesa Akademii Petersburskiej, pisarza i ministra oświaty (1786–1855).
Wikipedia
1. ułożyć coś warstwami;
2. uwarstwić się - ułożyć się warstwami
SJP.pl
1. ułożyć coś warstwami;
2. uwarstwić się - ułożyć się warstwami
SJP.pl
1. ułożyć coś warstwami;
2. uwarstwić się - ułożyć się warstwami
SJP.pl
rzadko: uwarstwić
SJP.pl
1. uzależnić od jakichś warunków;
2. postawić jakiś warunek
SJP.pl
1. uzależnić od jakichś warunków;
2. postawić jakiś warunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okoliczność mająca wpływ na coś
Wiktionary
1. uzależnić od jakichś warunków;
2. postawić jakiś warunek
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwarunkowywać, warunkować)
(1.1) uczynić zależnym od określonych warunków
Wiktionary
rzecz. uwarunkowanie n., warunek mrz.
czas. warunkować
Wiktionary
(1.1) uzależnić
Wiktionary
1. uzależniać od jakichś warunków;
2. stawiać jakiś warunek
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugotować
Wiktionary
dawniej: ugotować
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ugotować
Wiktionary
rzecz. warzywniak mrz., warzywniczy mrz., warzywnik mrz., warzywo n.
przym. warzywniczy
czas. warzyć
Wiktionary
zagłębienie bezodpływowe, forma rzeźby terenu typowa dla obszarów krasowych
SJP.pl
Uwał – forma krasowej rzeźby terenu, zagłębienie będące wynikiem połączenia kilku lejów krasowych, jednak mniejsze niż polje. W procesie rozwoju uwału następuje całkowita likwidacja grzęd oddzielających poszczególne leje oraz stopniowe wyrównywanie dna uwału.
Wikipedia
wyrównać ziemię wałem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uważać.
(1.2) przest. kresy. szacunek, poważanie
(1.3) przest. kresy. uznanie, opinia, wola
Wiktionary
(1.1) Uważanie na zajęciach zapewnia dobre oceny.
(1.2) Należy się mu za to wielkie uważanie.
(1.3) Burmistrz rozdał pieniądze organizacjom po uważaniu.
Wiktionary
IPA: ˌuvaˈʒãɲɛ, AS: uvažãńe
Wiktionary
czas. uważać
rzecz. uwaga ż.
wykrz. uwaga
Wiktionary
1. koncentrować się na czymś;
2. pilnować kogoś lub czegoś;
3. zwracać uwagę na coś;
4. być ostrożnym i czujnym wobec kogoś lub czegoś; mieć się na baczności;
5. być jakiegoś zdania
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym
(1.2) sądzić coś o kimś lub czymś
(1.3) mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
(1.4) uznawać; poczytywać
(1.5) skupiać się
(1.6) kresy. szanować
(1.7) gw-pl|Górny Śląsk. akceptować, pochwalać
Wiktionary
(1.1) Uważaj na ten kamień, bo się potkniesz i upadniesz.
(1.2) Czy uważasz mnie za idiotę?!
(1.3) Twoją opinię uważam za słuszną.
(1.4) Uważałem cię zawsze za swojego przyjaciela.
(1.5) Musisz uważać na lekcjach, bo nic nie zapamiętasz.
(1.6) Bardzo uważam twojego ojca.
Wiktionary
IPA: uˈvaʒat͡ɕ, AS: uvažać
Wiktionary
rzecz. uwaga ż., uważanie n.
wykrz. uwaga
przym. uważny
przysł. uważnie
czas. zauważać ndk., zauważyć dk.
Wiktionary
(1.1) baczyć
(1.2-3) sądzić, być zdania, twierdzić
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z uwagą, bacznie, ostrożnie
Wiktionary
(1.1) Uważnie wsłuchiwał się w każde słowo.
Wiktionary
IPA: uˈvaʒʲɲɛ, AS: uvažʹńe
Wiktionary
rzecz. uwaga ż., uważność
przym. uważny
czas. uważać, zauważać
wykrz. uwaga
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: uważnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: uważny; bardziej uważny
SJP.pl
skupiona uwaga, szczególna ostrożność; czujność, baczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto jest uważny
Wiktionary
IPA: uˈvaʒnɔɕt͡ɕ, AS: uvažność
Wiktionary
przym. uważny
przysł. uważnie
Wiktionary
1. skupiający na czymś uwagę, posiadający zdolność uważania;
2. dokonany ze skupieniem i uwagą; czujny; skupiony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa
Wiktionary
IPA: uˈvaʒnɨ, AS: uvažny
Wiktionary
rzecz. uwaga, uważność
czas. uważać, zauważać, zauważyć, przyuważyć
przysł. uważnie
Wiktionary
(1.1) czujny, baczny, ostrożny, rozważny, skoncentrowany, skupiony
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. uszanować
Wiktionary
IPA: uˈvaʒɨt͡ɕ, AS: uvažyć
Wiktionary
przym. ważny
Wiktionary
Uniwersytet w Białymstoku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czynić wcześniejszym
SJP.pl
uczynić wcześniejszym
SJP.pl
uczynić wcześniejszym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwenerować.
Wiktionary
rzecz. wenerowanie n.
czas. uwenerować dk., wenerować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. uhonorować
Wiktionary
rzecz. uwenerowanie n.
Wiktionary
(1.1) uhonorować, uczcić
Wiktionary
utwór orkiestrowy będący wstępem do opery, oratorium itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. muz. utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;
(1.2) książk. przen. wstęp poprzedzający coś, zapowiedź czegoś
Wiktionary
Uwertura (fr. "ouverture" – otwarcie, rozpoczęcie; także intrada, entrée, w XVII wieku: symfonia, sinfonia) – niecykliczna instrumentalna forma muzyczna, najczęściej w formie sonatowej stanowiąca wstęp do opery, oratorium, baletu, kantaty lub innego większego dzieła muzycznego, lecz również dramatów teatralnych wykonywana przez orkiestrę.
Wikipedia
(1.1) W radiu puścili uwerturę do „Cyrulika sewilskiego” Rossiniego.
Wiktionary
IPA: ˌuvɛrˈtura, AS: uvertura
Wiktionary
przym. uwerturowy
Wiktionary
przymiotnik od: uwertura
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z uwerturą, dotyczący uwertury
Wiktionary
rzecz. uwertura ż.
Wiktionary
dawniej: czynić wesołym; rozweselać, rozbawiać
SJP.pl
dawniej: uczynić wesołym; rozweselić, rozbawić
SJP.pl
poinformować, zawiadomić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwiarygadniać, uwiarygodniać)
(1.1) sprawić, że coś stało się wiarygodne
Wiktionary
czas. uwiarygadniać ndk., uwiarygodniać ndk.
rzecz. uwiarygodnienie n., wiarygodność ż.
przym. wiarygodny
przysł. wiarygodnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwidaczniać.
Wiktionary
rzecz. uwidocznienie n., widok mrz.
czas. uwidaczniać ndk., uwidocznić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwidocznić)
(1.1) pokazywać coś w sposób widoczny
Wiktionary
rzecz. uwidacznianie n., widok mrz.
Wiktionary
dawniej: kaprys, zachcianka; widzimisię
SJP.pl
dawniej, dziś gwarowo:
1. wymyślić sobie coś i uznać to za prawdziwe; ubzdurać coś sobie;
2. zobaczyć, spotkać;
3. uwidzieć się -
a) przywidzieć się, uroić się;
b) zobaczyć się, spotkać się z kimś
SJP.pl
1. opisując, malując, nagrywając itp., uczynić coś nieprzemijającym;
2. sfotografować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwieczniać)
(1.1) dokonany od|uwieczniać.
Wiktionary
rzecz. uwiecznianie n., uwiecznienie n., wieczność ż.
czas. uwieczniać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwielbiać.
Wiktionary
IPA: ˌuvʲjɛlˈbʲjä̃ɲɛ, AS: uvʹi ̯elbʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. uwielbiać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwielbić)
(1.1) bardzo coś/kogoś lubić
(1.2) otaczać kogoś miłością
Wiktionary
(1.1) Uwielbiam lody truskawkowe z polewą czekoladową.
(1.1) Moja świnka morska uwielbia ogórki.
(1.2) I my nieraz chcemy zatrzymać Jezusa przy sobie i tylko uwielbiać Go w modlitwie.
(1.2) Dlaczego w takim razie Bohdan uwielbia swoją mamę?
Wiktionary
IPA: uˈvʲjɛlbʲjät͡ɕ, AS: uvʹi ̯elbʹi ̯äć
Wiktionary
czas. wielbić ndk., uwielbić dk.
rzecz. wielebny mos., uwielbianie n., uwielbienie n., wielbiciel m., wielbicielka ż.
przym. wielebny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwielbić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. uwielbiać
przym. wielebny
rzecz. wielebny mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Uwielin
Wiktionary
rzecz. Uwieliny nmos.
:: fż. uwielinianka ż.
przym. uwieliński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Uwielin
Wiktionary
rzecz. Uwieliny nmos.
:: fm. uwielinianin m.
przym. uwieliński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uwielin
Wiktionary
rzecz. Uwieliny nmos., uwielinianin m., uwielinianka ż.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gnieść, uciskać
Wiktionary
(1.1) Coś mnie całą drogę uwierało w prawym bucie.
(1.1) Półbuty mnie uwierają.
Wiktionary
rzecz. uwieranie n.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński zjimać
Wiktionary
dawniej:
1. świdrując, wywiercać otwór;
2. wiercąc, utrzeć
SJP.pl
w technice: liczba odwierconych metrów otworu w przyjętej jednostce czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwierzyć.
Wiktionary
IPA: ˌuvʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: uvʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
czas. uwierzyć
rzecz. wiara ż.
Wiktionary
Uwierzytelnienie – czynność polegająca na sprawdzeniu, stwierdzeniu i poświadczeniu, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania metrologiczne ustalone w przepisach, normach, zaleceniach międzynarodowych lub innych właściwych dokumentach, a jego wskazania zostały odniesione do państwowych wzorców jednostek miar i są z nimi zgodne w granicach określonych błędów pomiaru.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wierzyć)
(1.1) dokonany od|wierzyć.
Wiktionary
(1.1) Jako bardzo młody człowiek, student polonistyki w Krakowie, uwierzył w naukę i technikę, w postęp społeczny, w wiek dwudziesty, w "miasto, masę, maszynę".
Wiktionary
IPA: uˈvʲjɛʒɨt͡ɕ, AS: uvʹi ̯ežyć
Wiktionary
czas. wierzyć ndk.
rzecz. zwierzenie n., wiara ż., uwierzenie n., wierny m., wierność ż., wierna ż., wierzący mos.
przym. wierny
Wiktionary
potocznie: wieszając, umieścić coś na czymś lub pod czymś; zawiesić, powiesić
SJP.pl
potocznie: wieszając, umieszczać coś na czymś lub pod czymś; zawieszać
SJP.pl
dawniej: wiejąc, urabiać, formować, tworzyć
SJP.pl
rzadko: wieńczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwieńczyć)
(1.1) rzad. niedokonany od|uwieńczyć.
Wiktionary
rzecz. wieniec mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. rzad. uwieńczać)
(1.1) zakończyć pomyślnie
Wiktionary
(1.1) Wkrótce zachody jego uwieńczyło powodzenie — wtedy zaczął przebąkiwać o weselu.
Wiktionary
rzecz. wieniec mrz.
Wiktionary
1. uprowadzić, porwać;
2. oczarować, skłonić do romansu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwodzić)
(1.1) dokonany od|uwodzić.
Wiktionary
(1.1) PRL uwiodła liczne zastępy intelektualistów, skłonnych do przesady, miłości od pierwszego wejrzenia, chroniących talenty pod różnymi pretekstami.
Wiktionary
IPA: ˈuvʲjɛ̇ɕt͡ɕ, AS: uvʹi ̯ėść
Wiktionary
rzecz. uwodzicielstwo n., uwodziciel m., uwodzicielka ż., uwiedzenie n., uwodzenie n.
czas. uwodzić ndk.
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
Wiktionary
wywieźć kogoś w dalekie miejsce, zwłaszcza pod przymusem
SJP.pl
uwijać się - potocznie:
1. wykonywać szybko jakąś czynność, śpieszyć się z czymś;
2. poruszać się żywo w różnych kierunkach;
3. przestarzałe: uwijać się koło kogoś:
a) usługiwać komuś;
b) zabiegać o czyjeś względy
SJP.pl
glon należący do klasy zielenic właściwych
SJP.pl
rząd glonów z klasy zielenic właściwych
SJP.pl
glon należący do klasy zielenic właściwych
SJP.pl
1. wciągać kogoś w coś nieprzyjemnego; wikłać;
2. uwikływać się - wdawać się w coś nieprzyjemnego; wikłać się
SJP.pl
skrót od: Uniwersytet Wileński
SJP.pl
rzadko: czynić wilgotnym, nasycać wilgocią; wilżyć, nawilżać, zwilżać, nawilgacać, zawilgacać
SJP.pl
rzadko: uczynić wilgotnym, nasycić wilgocią; nawilżyć, zwilżyć, nawilgocić, nawilgotnić, zawilgocić
SJP.pl
uwinąć się - potocznie: wykonać szybko jakąś czynność, pośpieszyć się z czymś
SJP.pl
dawniej: zawisać na czym, uwieszać się
SJP.pl
stopniowy zanik tkanek lub narządów wskutek przewlekłej choroby lub posuniętych zmian starczych; wiąd
SJP.pl
sznur lub łańcuch do przywiązywania zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) linka lub łańcuch, którym przywiązane jest zwierzę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwiązać.
Wiktionary
czas. uwiązać dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwiązywać)
(1.1) dokonany od|uwiązywać.
Wiktionary
IPA: uˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ, AS: uvʹi ̯õũ̯zać
Wiktionary
rzecz. uwiązanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwiązywać.
Wiktionary
czas. uwiązywać ndk.
Wiktionary
upleść coś (np. wianek, gniazdo)
SJP.pl
taki, który uwiędnął (zwiędnął); uwiędły
SJP.pl
taki, który uwiądł (zwiądł); uwiędnięty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pozbawienie kogoś wolności
Wiktionary
rzecz. uwięź ż., więzienie n., więzień m., więźniarka ż., więziennictwo n., więziennik m.
przym. więzienny, wokółwięzienny, przywięzienny, więźniarski, więzienniczy
czas. uwięzić dk., więzić ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. więzić)
(1.1) pozbawić wolności, zamknąć w więzieniu
(1.2) ograniczyć wolność
Wiktionary
(1.1) Wszyscy, którzy wzięli udział w demonstracji, zostali uwięzieni.
(1.2) Naukowcom z genewskiego CERN udało się uwięzić antymaterię.
Wiktionary
rzecz. uwięź ż., więzienie n., więzień mos., uwięzienie n.
czas. więzić ndk.
przym. więzienny
Wiktionary
(1.1) zapuszkować
(1.2) przykuć, unieruchomić, uziemić
Wiktionary
taki, który uwiązł (utknął, ugrzęznął); uwięźnięty
SJP.pl
to, co służy do uwiązania, skrępowania czegoś
SJP.pl
taki, który uwiązł (utknął, ugrzęznął); uwięzły
SJP.pl
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = eduk. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Matylda studiuje na UWM w Olsztynie.
Wiktionary
w chemii: przyłączać wodę do jakiejś substancji; uwadniać, dokonywać hydratacji
SJP.pl
przyłączanie cząsteczek wody do cząsteczek innych substancji lub jonów, mogące zachodzić wskutek elektrostatycznego przyciągania dipolowych cząsteczek wody przez jony w wodnych roztworach elektrolitów; hydratacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. hydratacja, reakcja przyłączania wody do innych substancji
(1.2) roln. nawodnienie, stopień wilgotności gleby
Wiktionary
rzecz. wodniczka ż., wodowanie n., uwodnianie n., bezwodzie n., woda ż.
czas. uwodnić dk., uwodniać ndk.
przym. uwodniony
Wiktionary
(1.1) hydratacja
(1.2) nawodnienie
Wiktionary
w chemii: przyłączyć wodę do jakiejś substancji; dokonać hydratacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. utworzony przez przyłączenie cząsteczek wody
(1.2) roln. nawodniony
Wiktionary
(1.1) Uwodnione tlenki żelaza i manganu posiadają znacznie mniejszą wymienną pojemność sorpcyjną kationów.
(1.2) Bardziej uwodniony obszar dorzecza prowadzi do zmniejszenia obszaru intensywnych upraw.
Wiktionary
rzecz. uwodnienie n., uwodnianie n.
czas. uwodnić dk., uwadniać ndk.
Wiktionary
w chemii: przyłączyć wodę do jakiejś substancji; dokonać hydratacji
SJP.pl
przyłączanie wodoru do cząsteczek związków chemicznych; hydrogenacja, hydrogenizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odwracalna reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu wodoru do cząsteczek związków organicznych
Wiktionary
Uwodornianie, uwodornienie, hydrogenizacja, hydrogenacja, wodorowanie, hydrogenoliza – reakcja redukcji polegająca na przyłączaniu wodoru do danego związku chemicznego.
W chemii organicznej uwodornienie zachodzi zazwyczaj z częściowym rozerwaniem wiązania wielokrotnego węgiel-węgiel lub węgiel-heteroatom. Reakcja uwodarniania wymaga często stosowania wysokich ciśnień i stosowania katalizatorów, takich nikiel Raneya, żelazo, pallad, chrom, miedź oraz ich mieszane tlenki.
Wikipedia
rzecz. uwodornienie n., wod mrz., wodoczyn mrz., wodor mrz., wodorek mrz., wodorod mrz., wodoród mrz., wodór mrz., wodorodek mrz., wodorowanie n., zwodorowanie n.
czas. zwodorować, wodorować, uwodorniać ndk., uwodornić dk.
przym. uwodorniony, wodorodowy, wodorkowy, wodorodny, wodorowy
Wiktionary
(1.1) hydrogenizacja, hydrogenacja, hydrogenoliza
Wiktionary
przyłączenie wodoru do cząsteczek związków chemicznych; hydrogenacja, hydrogenizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hydrogenizacja, odczasownikowy od|uwodornić.
Wiktionary
rzecz. uwodornianie n., wod mrz., wodoczyn mrz., wodor mrz., wodorek mrz., wodorod mrz., wodoród mrz., wodór mrz., wodorodek mrz., wodorowanie n., zwodorowanie n.
czas. zwodorować, wodorować, uwodorniać ndk., uwodornić dk.
przym. uwodorniony, wodorkowy, wodorodowy, wodorodny, wodorowy
Wiktionary
(1.1) hydrogenizacja, hydrogenacja, hydrogenoliza
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) chem. poddany uwodornieniu
Wiktionary
(1.1) Uwodorniony nitryl (HNBR) to syntetyczny polimer szeroko stosowany w przemyśle motoryzacyjnym
Wiktionary
rzecz. uwodornianie n., uwodornienie n.
czas. uwodorniać ndk., uwodornić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwodorniać)
(1.1) chem. poddać procesowi technologicznemu polegającemu na katalitycznej reakcji wodoru ze związkami organicznymi
czasownik zwrotny dokonany uwodornić się (ndk. uwodorniać się)
(2.1) chem. połączyć się w reakcji chemicznej z wodorem
Wiktionary
rzecz. uwodornianie n., uwodornienie n., wod mrz., wodoczyn mrz., wodor mrz., wodorek mrz., wodorod mrz., wodoród mrz., wodór mrz., wodorodek mrz., wodorowanie n., zwodorowanie n.
czas. zwodorować, wodorować, uwodorniać ndk.
przym. uwodorniony, wodorodowy, wodorodny, wodorowy, wodorkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwodzić.
Wiktionary
Uwodzenie – zachowanie mające na celu przyciągnięcie partnera/partnerki bez użycia przemocy. Może ono doprowadzić do stosunku płciowego lub utworzenia związku nieformalnego, niekiedy zakończonego małżeństwem.
Taktyki uwodzenia są rozważane w nurcie psychologii ewolucyjnej. W tym sensie pojęcie to może być używane także w odniesieniu do zwierząt.
Wikipedia
IPA: ˌuvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: uvoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. uwodzicielstwo n., uwodziciel m., uwodzicielka ż., uwiedzenie n.
czas. uwodzić ndk., uwieść dk.
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
Wiktionary
mężczyzna uwodzący kobiety; amant, adorator, wielbiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna uwodzący kogoś
Wiktionary
Uwodziciel (ang. "Bel Ami") – brytyjski dramat filmowy z 2012 roku w reżyserii Declana Donnellana i Nicka Ormeroda. Adaptacja francuskiej powieści Guy de Maupassanta pt. "Bel Ami", wydanej w 1885 roku. W filmie występują Robert Pattinson, Uma Thurman, Kristin Scott Thomas, Christina Ricci i Colm Meaney.
Wikipedia
(1.1) Hrabina została poinformowana o reputacji tego uwodziciela.
Wiktionary
IPA: ˌuvɔˈd͡ʑit͡ɕɛl, AS: uvoʒ́ićel
Wiktionary
rzecz. uwodzicielstwo n.
:: fż. uwodzicielka ż.
czas. uwodzić ndk., uwieść dk.
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
Wiktionary
(1.1) absztyfikant, bawidamek, casanova, donżuan, flirciarz, kobieciarz, kokiet, lew salonowy, lowelas, playboy; pot. babiarz, czaruś, kogut, podrywacz; żart. pożeracz niewieścich serc; posp. dziwkarz; wulg. kurwiarz; przest. bałamut, bałamutnik
Wiktionary
kobieta uwodząca mężczyzn; amantka, adoratorka, wielbicielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta uwodząca kogoś
Wiktionary
(1.1) Znajdował go zazwyczaj pijaniuteńkiego w jakimś barłogu równych mu frantów albo wyciągał za bujną czuprynę z łóżka przygodnej uwodzicielki.
Wiktionary
IPA: ˌuvɔd͡ʑiˈt͡ɕɛlka, AS: uvoʒ́ićelka
Wiktionary
rzecz. uwodzicielstwo n., uwodzenie n., uwiedzenie n.
:: fm. uwodziciel mos.
czas. uwodzić ndk., uwieść dk.
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
Wiktionary
(1.1) kusicielka, kokietka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) właściwy uwodzicielowi lub uwodzicielce
Wiktionary
rzecz. uwodziciel m., uwiedzenie n., uwodzenie n., uwodzicielka ż.
czas. uwodzić ndk., uwieść dk.
Wiktionary
(1.1) zalotny, zmysłowy
Wiktionary
rzadko: postępowanie, proceder uwodziciela; kobieciarstwo
SJP.pl
czarować, bałamucić, zalecać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; pot. podrywać kogoś
(1.2) niepostrzeżenie, skrycie oszukiwać, mamić; wpływać na kogoś
Wiktionary
(1.1) Pan Jan uwodzi tylko mężatki.
(1.2) Dał się uwieść pozorom.
Wiktionary
IPA: uˈvɔd͡ʑit͡ɕ, AS: uvoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. uwodzicielstwo n., uwodziciel m., uwodzicielka ż., uwiedzenie n., uwodzenie n.
czas. wodzić, uwieść dk.
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
Wiktionary
(1.1) podrywać, kokietować
(1.2) zwodzić
Wiktionary
pogardliwie: członek Unii Wolności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwolnić.
(1.2) wypuszczenie na wolność; wyzwolenie
(1.3) sport. (w hokeju) wybicie krążka z własnej tercji lub własnej połowy na połowę przeciwnika w taki sposób, że krążek minie linię bramkową po drugiej stronie tafli a żaden z zawodników nie będzie miał możliwości przejęcia go
Wiktionary
Uwolnienie (ang. "Deliverance") – amerykański dreszczowiec z 1972 roku w reżyserii Johna Boormana i z scenariuszem Jamesa Dickeya na podst. jego powieści "Wybawienie". W 2008 roku został wprowadzony do Narodowego Rejestru Filmowego Stanów Zjednoczonych jako film „znaczący kulturowo, historycznie bądź estetycznie”. Debiut filmowy Neda Beatty’ego i Ronny’ego Coxa.
Wikipedia
IPA: ˌuvɔlʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uvolʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. uwolnić, uwalniać, wolnieć
rzecz. samouwolnienie n., uwalnianie ż.
przym. wolny
temsłow. wolno-
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwalniać)
(1.1) wypuścić na wolność, oswobodzić
(1.2) usunąć więzy ograniczające ruchy
(1.3) oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
(1.4) z zarzutów: oczyścić
czasownik zwrotny dokonany uwolnić się (ndk. uwalniać się)
(2.1) wyrwać się z zamknięcia
(2.2) usunąć więzy ograniczające swoje ruchy
(2.3) wyzwolić się z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
(2.4) z zarzutów: oczyścić się
Wiktionary
(1.1) Porywacze uwolnili go tak jak uzgodniono.
(1.3) Panie, nie daj nam popaść w pokusę, lecz uwolnij nas ode złego.
(2.3) Takich przeciętnych zabójców amatorów można znaleźć na każdej ulicy. Zwykle to pomyleńcy, pijacy albo jakaś biedna kobieta, która miała ciężki dzień, a mąż podniósł na nią rękę o jeden raz za wiele i nagle dwadzieścia lat frustracji musiało się uwolnić.
Wiktionary
IPA: uˈvɔlʲɲit͡ɕ, AS: uvolʹńić
Wiktionary
rzecz. uwolnienie n., uwalnianie n., samouwolnienie n.
czas. uwalniać, wolnieć
przym. wolny
temsłow. wolno-
Wiktionary
rzadko: wywozić, zawozić kogoś lub coś
SJP.pl
skrót od: Uniwersytet Wrocławski (czytany jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uwroć wodna - roślina z rodziny gruboszowatych, rosnąca na mulistych brzegach wód stojących; grubosz wodny
SJP.pl
Uwrocie, poprzeczniak – w rolnictwie pas o jednakowej szerokości wyznaczony po obu stronach pola służący do zawracania podczas wykonywania zabiegów agrotechnicznych (np. orki, siewu). Uwrocia zaoruje się w jednym roku na skład, a w następnym na rozorywkę.
Wikipedia
uwroć wodna - roślina z rodziny gruboszowatych, rosnąca na mulistych brzegach wód stojących; grubosz wodny
SJP.pl
Uwroć ("Tillaea" L.) – rodzaj roślin wyróżniany w niektórych ujęciach systematycznych w obrębie rodziny gruboszowatych ("Crassulaceae"). Rośliny tu zaliczane okazały się być zagnieżdżone w obrębie rodzaju grubosz "Crassula" i ostatecznie tam zostały zaliczone.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. bezodpływowe, słone jezioro na pograniczu Mongolii i Rosji
Wiktionary
Uws-nur (mong. Увс нуур, "Uws nuur"; ros. Убсу-Нур, "Ubsu-Nuur") – słone, bezodpływowe jezioro w północno-zachodniej Mongolii i południowo-wschodniej Rosji (niewielki, północny skrawek jeziora leży na terenie rosyjskiej Republiki Tuwy). Poprzez północną część jeziora przebiega granica rosyjsko-mongolska.
Wikipedia
przym. uwski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z jeziorem Uws-nur, dotyczący jeziora Uws-nur
(1.2) związany z Uwą, dotyczący Uwy
Wiktionary
(1.1)
rzecz. Uws-nur n.
(1.2)
rzecz. Uwa ż.
Wiktionary
czynić wspólnym
SJP.pl
uczynić wspólnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwspólnotowić.
Wiktionary
IPA: ˌufspulnɔtɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ufspulnotovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. uwspólnotowić
Wiktionary
przekazać w kompetencje Unii Europejskiej
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) praw. przenieść w wyłączne kompetencje Unii Europejskiej (o sferach zarządzania państwowego)
Wiktionary
(1.1) Na mocy traktatu lizbońskiego uwspólnotowiono dawny III filar UE - Współpracę Policyjną i Sądową w Sprawach Karnych.
Wiktionary
IPA: ˌufspulnɔˈtɔvʲit͡ɕ, AS: ufspulnotovʹić
Wiktionary
rzecz. uwspólnotowienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwspółcześniać.
Wiktionary
czas. uwspółcześniać ndk.
Wiktionary
czynić współczesnym, nowoczesnym, dostosowywać do współczesności; aktualizować, uaktualniać, modernizować, unowocześniać
SJP.pl
uczynić współczesnym, nowoczesnym, dostosować do współczesności; zaktualizować, uaktualnić, zmodernizować, unowocześnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwsteczniać.
Wiktionary
(1.1) Jest łatwiejszy w stosowaniu jednocześnie mniej narażony na uwstecznianie.
Wiktionary
rzecz. uwstecznienie n.
czas. uwsteczniać ndk., uwstecznić dk.
przym. wsteczny
Wiktionary
1. zatrzymać lub cofnąć w rozwoju; uczynić zacofanym;
2. uwstecznić się - zatrzymać, opóźnić się w rozwoju; stać się zacofanym
SJP.pl
1. zatrzymać lub cofnąć w rozwoju; uczynić zacofanym;
2. uwstecznić się - zatrzymać, opóźnić się w rozwoju; stać się zacofanym
SJP.pl
niewielki mięsień znajdujący się nad językiem w tyle podniebienia miękkiego u ludzi i niektórych ssaków; języczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwydatniać.
Wiktionary
czas. uwydatniać ndk., uwydatnić dk.
rzecz. uwydatnienie n.
przysł. wydatnie
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwydatnić)
(1.1) pokazywać w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać na pierwszy plan
czasownik zwrotny niedokonany uwydatniać się (dk. uwydatnić się)
(2.1) ujawniać się w sposób bardziej wyrazisty; wysuwać się na pierwszy plan
Wiktionary
rzecz. uwydatnianie n., uwydatnienie n.
czas. uwydatnić dk.
przysł. wydatnie
Wiktionary
(1.1) akcentować, eksponować, podkreślać, udobitniać, uwypuklać, uwyraźniać, zaznaczać
(2.1) odznaczać się, uwypuklać się, uwyraźniać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwydatnić.
Wiktionary
czas. uwydatniać ndk., uwydatnić dk.
rzecz. uwydatnianie n.
przysł. wydatnie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwydatniać)
(1.1) pokazać w sposób bardziej wyrazisty; wysunąć na pierwszy plan
czasownik zwrotny dokonany uwydatnić się (ndk. uwydatniać się)
(2.1) ujawnić się w sposób bardziej wyrazisty; wysunąć się na pierwszy plan
Wiktionary
rzecz. uwydatnienie n., uwydatnianie n.
czas. uwydatniać
przym. wydatny
przysł. wydatnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwypuklać.
Wiktionary
rzecz. nieuwypuklanie n., uwypuklenie n.
czas. uwypuklać ndk.
Wiktionary
brać pod uwagę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwzględnić)
(1.1) brać pod uwagę
(1.2) prośbę, życzenie, wniosek: spełnić, przychylić się do
Wiktionary
rzecz. uwzględnianie n., uwzględnienie n., względność ż.
czas. uwzględnić dk.
Wiktionary
wziąć pod uwagę
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uwzględniać)
(1.1) dokonany od|uwzględniać.
Wiktionary
rzecz. uwzględnianie n., uwzględnienie n.
czas. uwzględniać
Wiktionary
uwziąć się - uprzeć się przy czymś; zawziąć się
SJP.pl
1. przemieniać substancje zwierzęce i roślinne w węgle kopalne;
2. uwęglać się - o substancjach zwierzęcych i roślinnych: przetwarzać się w węgle kopalne
SJP.pl
1. przemieniać substancje zwierzęce i roślinne w węgle kopalne;
2. uwęglać się - o substancjach zwierzęcych i roślinnych: przetwarzać się w węgle kopalne
SJP.pl
1. przemienić substancje zwierzęce i roślinne w węgle kopalne;
2. uwęglić się - o substancjach zwierzęcych i roślinnych: przetworzyć się w węgle kopalne
SJP.pl
obraźliwy, przynoszący ujmę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przynoszący ujmę
Wiktionary
rzecz. uwłaczanie n., uwłoctwo n.
czas. uwłaczać ndk.
przysł. uwłaczająco
Wiktionary
(1.1) hańbiący, obelżywy, obraźliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uwłaczać.
Wiktionary
czas. uwłaczać ndk.
rzecz. uwłoctwo n.
przym. uwłaczający
Wiktionary
uchybiać czyjejś godności osobistej słowem lub czynem
SJP.pl
przynieść ujmę komuś lub czemuś; ubliżyć, obrazić
SJP.pl
1. dawniej: nadawać chłopom prawo własności do użytkowanej przez nich ziemi oraz uwalniać od pańszczyzny;
2. zmieniać stosunki własnościowe poprzez nadanie tytułu własności użytkownikowi nieruchomości
SJP.pl
1. przekazać prawa własności do mienia;
2. dawniej: nadać chłopom na własność użytkowaną przez nich ziemię oraz znieść feudalne obciążenia na rzecz panów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. przekazanie prawa własności do mienia;
(1.2) hist. nadanie chłopom na własność użytkowanej przez nich ziemi
Wiktionary
Uwłaszczenie – przekazanie osobie prawnej bądź fizycznej prawa własności do mienia skarbu państwa, komunalnego lub spółdzielczego. Jest ono nieodpłatne lub częściowo płatne (w przeciwieństwie do prywatyzacji).
Uwłaszczenie dokonuje się na podstawie ustawy lub przepisów wykonawczych do niej. Stanowi ono przeciwieństwo nacjonalizacji.
Wikipedia
(1.2) Przed uwłaszczeniem chłopi mieli ciężko.
Wiktionary
rzecz. właścicielka ż., uwłaszczanie n., własność ż.
czas. uwłaszczać ndk., uwłaszczyć dk.
przym. uwłaszczeniowy
Wiktionary
środowiskowo: zwolennik nieodpłatnego przekazania obywatelom prawa własności do majątku skarbu państwa
SJP.pl
przymiotnik od: uwłaszczenie
SJP.pl
1. przekazać prawa własności do mienia;
2. dawniej: nadać chłopom na własność użytkowaną przez nich ziemię oraz znieść feudalne obciążenia na rzecz panów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. obelga
Wiktionary
IPA: uvˈwɔt͡stfɔ, AS: uvu̯octfo
Wiktionary
rzecz. uwłaczanie n., uwłoczenie n.
czas. uwłaczać ndk., uwłoczyć dk.
przym. uwłaczający
przysł. uwłaczająco
Wiktionary
(1.1) obelga
Wiktionary
rzadko: uwłosić się - pokryć się włosami; owłosić się
SJP.pl
pokryty włosami, szczeciną lub rzęskami; owłosiony, owłoszony, uwłoszony
SJP.pl
rzadko: uwłosić się - pokryć się włosami; owłosić się
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = inform. user experience, doświadczenie użytkownika; doświadczenia użytkownika z korzystania z programu komputerowego lub serwisu WWW
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Początki tradycyjnie rozumianego UX przypadają jednak na lata 70.
Wiktionary
IPA: ju.ɛks
Wiktionary
przysporzyć większej wartości, uświetnić, uszlachetnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzajebistnić.
Wiktionary
czas. uzajebistnić
Wiktionary
czasownik
(1.1) neol. slang. ulepszyć, udoskonalić
Wiktionary
IPA: ˌuzajɛˈbʲistʲɲit͡ɕ, AS: uzai ̯ebʹistʹńić
Wiktionary
przysł. zajebiście
czas. uzajebiścić
rzecz. uzajebistnienie n., jebak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) ulepszyć, udoskonalić; pot. uzajebiścić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzajebiścić.
Wiktionary
czas. uzajebiścić
Wiktionary
czasownik
(1.1) neol. slang. ulepszyć, udoskonalić
Wiktionary
(1.1) Ale uzajebiściłeś tego grata!
Wiktionary
IPA: ˌuzajɛˈbʲiɕt͡ɕit͡ɕ, AS: uzai ̯ebʹiśćić
Wiktionary
rzecz. uzajebiszczenie n., jebak mzw./mos.
czas. uzajebistnić dk., zajebać dk.
przysł. zajebiście
Wiktionary
(1.1) neutr. ulepszyć, udoskonalić; pot. uzajebistnić
Wiktionary
potocznie: coś, co łatwo wywołuje uzależnienie lub silne przywiązanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie kogoś lub czegoś zależnym
Wiktionary
rzecz. uzależnienie n., uzależniony mos.
czas. uzależniać ndk., uzależnić dk.
Wiktionary
uczynić zależnym od kogoś lub czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem
(1.2) uczynienie kogoś lub czegoś zależnym
Wiktionary
Uz
Wikipedia
(1.1) Miałem niestety sposobność każdego dnia oglądać to, co uzależnienie robi z człowieka. W związku z tym nie mam obaw, że uzależnię się od alkoholu czy też innych używek. Zawsze miałem i mam nad tym pełną kontrolę. Uzależnienie od Clonazepamu to inna bajka. Wpadłem w jego sidła całkowicie nieświadomie, nie mając pojęcia o uzależniającym potencjale tego, bądź co bądź przez lekarzy zapisywanego leku.
Wiktionary
IPA: ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uzaležʹńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. uzależnianie n., uzależniony mos.
czas. uzależnić dk., uzależniać ndk.
Wiktionary
(1.1) nałóg
Wiktionary
uczynić zależnym od kogoś lub czegoś
SJP.pl
uczynić zależnym od kogoś lub czegoś
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: uzależnić
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba, która popadła w nałóg
Wiktionary
Uzależniony – singiel polskiego wokalisty Smolastego, promujący jego album studyjny pt. "Fake Love". Gościnnie w utworze udzielił się raper Otsochodzi. Wydawnictwo w formie digital download ukazało się 15 lutego 2018 roku na kanale artysty.
Za produkcję odpowiedzialny jest duet MIYO. Kompozycja była promowana teledyskiem, za reżyserię odpowiada studio H D S C V M.
Wikipedia
rzecz. uzależnienie n., uzależnianie n.
czas. uzależnić dk., uzależniać ndk.
Wiktionary
(2.1) nałogowiec
Wiktionary
uczynić zależnym od kogoś lub czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) uczynić zależnym od kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.1) Życie z osobą uzależnioną bywa bardzo trudne i niestety często kończy się współuzależnieniem.
Wiktionary
IPA: ˌuzaˈlɛʒʲɲit͡ɕ, AS: uzaležʹńić
Wiktionary
rzecz. uzależnienie n., uzależnianie n., uzależniony mos.
Wiktionary
(1.1) podporządkować
Wiktionary
zwyczaj handlowy, który został przyjęty przez pewną grupę ludzi lub instytucji i potwierdzony przez Izbę Handlową, jako zalecany do stosowania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Uzarzewa
Wiktionary
rzecz. Uzarzewo n.
:: fż. uzarzewianka ż.
przym. uzarzewski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Uzarzewa
Wiktionary
rzecz. Uzarzewo n.
:: fm. uzarzewianin m.
przym. uzarzewski
Wiktionary
Uzarzewo (dawn. niem. "Talfeld") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Swarzędz, nad Jeziorem Uzarzewskim i rzeką Cybiną.
Wieś szlachecka Urzazowo położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uzarzewa
Wiktionary
rzecz. Uzarzewo n., uzarzewianin m., uzarzewianka ż.
Wiktionary
dający się uzasadnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzasadniać.
Wiktionary
IPA: ˌuzasadʲˈɲä̃ɲɛ, AS: uzasadʹńä̃ńe
Wiktionary
rzecz. uzasadnienie n.
czas. uzasadniać ndk., uzasadnić dk.
przym. uzasadniony
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uzasadnić)
(1.1) podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś
Wiktionary
(1.1) Kto z was uzasadni sens badania obecności życia na takiej głębokości?
Wiktionary
IPA: ˌuzaˈsadʲɲät͡ɕ, AS: uzasadʹńäć
Wiktionary
rzecz. uzasadnienie n., uzasadnianie n.
czas. uzasadnić dk.
przym. uzasadniony
Wiktionary
(1.1) argumentować, dokumentować, dowodzić, legitymować, motywować, udowadniać, ugruntowywać, wykazywać, wywodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie
Wiktionary
Uzasadnieniem danego poglądu jest zbiór racji bądź przekonań wspierających dany pogląd.
Wyróżnia się uzasadnienie epistemiczne (filozoficzne), pragmatyczne bądź religijne.
W filozofii wyróżnia się różne rodzaje i teorie uzasadnienia, jego konieczności bądź prawomocności.
Wikipedia
(1.1) W uzasadnieniu wyroku sędzia Sądu Rejonowego w Jarosławiu (…) stwierdził, że zaświadczenia wymagane przez bank są relewantne.
Wiktionary
IPA: ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uzasadʹńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. uzasadnianie n.
czas. uzasadniać ndk., uzasadnić dk.
przym. uzasadniony
Wiktionary
(1.1) usprawiedliwienie, argumentacja, motywacja
Wiktionary
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie
Wiktionary
(1.1) Z uzasadnionych przyczyn mer może być również odwołany dekretem rządu na wniosek ministra spraw wewnętrznych.
Wiktionary
rzecz. uzasadnianie n., uzasadnienie n.
czas. uzasadniać ndk., uzasadnić dk.
Wiktionary
(1.1) słuszny, umotywowany, usprawiedliwiony, zasadny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzasadniać)
(1.1) dokonany od|uzasadniać.
Wiktionary
(1.1) Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania.
Wiktionary
IPA: ˌuzaˈsadʲɲit͡ɕ, AS: uzasadʹńić
Wiktionary
rzecz. uzasadnianie n., uzasadnienie n.
czas. uzasadniać ndk.
przym. uzasadniony
Wiktionary
uzawodowiać;
1. nadawać czemuś charakter zawodowy;
2. uzawodawiać się - zaczynać wykonywać dane zajęcie zawodowo
SJP.pl
uzawodawiać;
1. nadawać czemuś charakter zawodowy;
2. uzawodowiać się - zaczynać wykonywać dane zajęcie zawodowo
SJP.pl
rzadko: nadanie czemuś charakteru zawodowego, profesjonalnego; profesjonalizacja
SJP.pl
1. nadać czemuś charakter zawodowy;
2. uzawodowić się - zacząć wykonywać dane zajęcie zawodowo
SJP.pl
przymiotnik od: Uzbekistan
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Uzbeków
(1.2) odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Uzbekistanu;
Wiktionary
IPA: uzˈbɛt͡sʲci, AS: uzbecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Uzbekistan mrz., Uzbek mos., Uzbeczka ż., Uzbejka ż., Uzbekistańczyk mos., Uzbekistanka ż.
przym. uzbekistański
Wiktionary
(1.2) uzbekistański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem uzbeckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem uzbeckim
(1.3) spisany, stworzony w języku uzbeckim
Wiktionary
IPA: uzˈbɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: uzbeckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
obywatelka Uzbekistanu; Uzbejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini narodu Uzbeków
(1.2) przest. obywatelka Uzbekistanu
Wiktionary
IPA: uzˈbɛt͡ʃka, AS: uzbečka
Wiktionary
rzecz. uzbecki mrz., Uzbekistan mrz., Uzbek mos., Uzbejka ż., Uzbekistańczyk mos.
:: fm. Uzbek mos.
przym. uzbecki, uzbekistański
Wiktionary
(1.1) Uzbejka
(1.2) Uzbejka
Wiktionary
obywatelka Uzbekistanu; Uzbeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członek narodu Uzbeków
(1.2) przest. obywatelka Uzbekistanu
Wiktionary
rzecz. Uzbekistan mrz., Uzbeczka ż., Uzbekistańczyk mos.
:: fm. Uzbek mos.
przym. uzbecki, uzbekistański
Wiktionary
(1.2) Uzbekistanka, wcześniejsze zalecenie KSNG Uzbeczka
Wiktionary
obywatel Uzbekistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu Uzbeków;
(1.2) przest. obywatel Uzbekistanu
Wiktionary
(1.1) Rano w programie telewizyjnym goszczono Uzbeka, który już siedem lat mieszka w Warszawie.
Wiktionary
IPA: ˈuzbɛk, AS: uzbek
Wiktionary
rzecz. Uzbekistan mrz., Uzbekistańczyk mos., uzbecki mrz.
:: fż. Uzbeczka ż., Uzbejka ż.
przym. uzbecki, uzbekistański
Wiktionary
(1.2) Uzbekistańczyk
Wiktionary
państwo w Azji ze stolicą w Taszkencie; Republika Uzbekistanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Uzbekistan, Republika Uzbekistanu (uzb. Oʻzbekiston, Oʻzbekiston Respublikasi) – państwo położone w Azji Środkowej, członek Wspólnoty Niepodległych Państw. Jest jednym z dwóch krajów podwójnie śródlądowych.
Uzbekistan jest najludniejszym krajem Azji Środkowej (ponad 45% ludności regionu), a po gwałtownym spadku liczby ludności Ukrainy stał się w 2023 r. drugim po Rosji najludniejszym krajem powstałym po rozpadzie ZSRR.
Wikipedia
(1.1) Uzbekistan to państwo znajdujące się między Kazachstanem, Kirgistanem, Tadżykistanem, Afganistanem i Turkmenistanem.
Wiktionary
IPA: ˌuzbɛˈcistãn, AS: uzbeḱistãn
Wiktionary
rzecz. Uzbek mos., Uzbeczka ż., Uzbejka ż., Uzbekistańczyk mos., Uzbekistanka ż., uzbecki mrz.
przym. uzbecki, uzbekistański
Wiktionary
(1.1) Republika Uzbekistanu, hist. Uzbecka Socjalistyczna Republika Radziecka, Uzbecka SRR
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Uzbekistanu
Wiktionary
rzecz. Uzbekistan mrz.. Uzbek mos., Uzbeczka ż., Uzbejka ż.
:: fm. Uzbekistańczyk mos.
przym. uzbekistański, uzbecki
Wiktionary
(1.1) przest. Uzbeczka, Uzbejka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Uzbekistanu
Wiktionary
rzecz. Uzbekistan mrz.. Uzbek mos., Uzbeczka ż., Uzbejka ż.
:: fż. Uzbekistanka ż.
przym. uzbekistański, uzbecki
Wiktionary
(1.1) przest. Uzbek
Wiktionary
→ Uzbekistan; uzbecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Uzbekistanem, dotyczący Uzbekistanu
Wiktionary
rzecz. Uzbekistańczyk mos., Uzbekistanka ż., Uzbek mos., Uzbejka ż., Uzbekistan mrz., uzbecki mrz., Uzbeczka ż.
przym. uzbecki
Wiktionary
(1.1) uzbecki
Wiktionary
1. wyposażać, zaopatrywać w narzędzia walki, w sprzęt wojskowy; zbroić;
2. zaopatrywać w narzędzia pracy;
3. wyposażać w maszyny, przyrządy, zakładać instalacje, urządzenia ochronne;
4. czynić bombę, minę, zapalnik gotowymi do działania
SJP.pl
1. wyposażyć, zaopatrzyć w narzędzia walki, w sprzęt wojskowy;
2. zaopatrzyć w narzędzia pracy;
3. wyposażyć w maszyny, przyrządy, założyć instalacje, urządzenia ochronne;
4. uczynić bombę, minę, zapalnik gotowymi do działania
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. zbroić)
(1.1) dokonany od|zbroić.
Wiktionary
IPA: uˈzbrɔjit͡ɕ, AS: uzbroi ̯ić
Wiktionary
rzecz. zbroja ż., zbrojownia ż., uzbrojenie
przym. rozbrajający, uzbrojony
ims. rozbrajający
Wiktionary
1. wyposażyć, zaopatrzyć w narzędzia walki, w sprzęt wojskowy;
2. zaopatrzyć w narzędzia pracy;
3. wyposażyć w maszyny, przyrządy, założyć instalacje, urządzenia ochronne;
4. uczynić bombę, minę, zapalnik gotowymi do działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzbroić.
(1.2) sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko
(1.3) osprzęt, armatura
(1.4) bud. wyposażenie budynku lub terenu związane z doprowadzeniem mediów
(1.5) żegl. wyposażenie statku żaglowego, składające się z omasztowania, ożaglowania i olinowania
(1.6) ekon. zob. techniczne uzbrojenie pracy.
Wiktionary
Uzbrojenie – wszelkie techniczne środki walki umożliwiające zadanie przeciwnikowi strat w ludziach (sile żywej) i sprzęcie. Wyróżnianych jest wiele rodzajów uzbrojenia wykorzystywanego przez różne formacje wojskowe na przestrzeni dziejów. []
Wikipedia
(1.1) Poniesione wydatki na zakup pojazdu nie pozwoliły nam na pełne uzbrojenie go w sprzęt ratowniczo-gaśniczy.
(1.2) Uzbrojenie tego oddziału ppanc. będzie składać się z 4 karabinów ppanc. pozwalających na penetrację pancerza grubości do 80 mm na lawetach trójnogich oraz 4 dział o penetracji do 100 mm w obudowach pancernych ale bez granatników w rodzaju Bazooki.
(1.4) Uzbrojenie sieci wodociągowej będzie składać się z 4 hydrantów podziemnych ppoż. DN 80 mm z zasuwami odcinającymi DN 80 mm na odejściach trójników oraz 4 zasuw liniowych DN 100 mm w obudowach teleskopowych i skrzynkach rodzaju B (wg PN-M-74081).
Wiktionary
IPA: ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: uzbroi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. uzbroić dk., uzbrajać ndk.
ims. uzbrojony
rzecz. uzbrajanie n., zbroja ż.
przym. uzbrojony, uzbrojeniowy
Wiktionary
przymiotnik od: uzbrojenie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z uzbrojeniem, dotyczący uzbrojenia
Wiktionary
rzecz. uzbrojenie n.
Wiktionary
1. wyposażyć, zaopatrzyć w narzędzia walki, w sprzęt wojskowy;
2. zaopatrzyć w narzędzia pracy;
3. wyposażyć w maszyny, przyrządy, założyć instalacje, urządzenia ochronne;
4. uczynić bombę, minę, zapalnik gotowymi do działania
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) posiadający broń przy sobie
(1.2) mający wyposażenie służące bytowaniu, przetrwaniu lub rozwojowi
Wiktionary
(1.1) Pawęże były to długie tarcze opierane o ziemię, a uzbrojony był niemi pierwszy szereg piechoty, zasłaniający strzelców z kuszami.
Wiktionary
rzecz. uzbrojenie n.
czas. uzbrajać ndk., uzbroić
Wiktionary
(1.1) zbrojny
(1.2) wyposażony
Wiktionary
część uprzęży lub rzędu końskiego nakładana na głowę zwierzęcia, pozwalająca na kierowanie nim; ogłowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. zootechn. część uprzęży konia, muła lub osła;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. uździenica ż., uzdeczka ż.
Wiktionary
(1.1) ogłowie, kantar
Wiktionary
w technice: urządzenie służące do ponownego uzdatniania wody użytej poprzednio, np. w procesach przemysłowych, lub pochodzącej ze ścieków; utylizator
SJP.pl
w technice: zespół urządzeń służących do dostosowania pobieranej ze źródeł naturalnych wody do wymagań stawianych wodzie pitnej lub wodzie wykorzystywanej w jakichś procesach technologicznych; oczyszczalnia
SJP.pl
w technice: czynić pełnowartościowym, dostosowywać do określonych wymogów, nadawać czemuś wymaganą jakość; oczyszczać
SJP.pl
w technice: uczynić pełnowartościowym, dostosować do określonych wymogów, nadać czemuś wymaganą jakość; oczyścić
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. spodobać
Wiktionary
zdrobnienie od: uzda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od uzda
(1.2) anat. drobna, parzysta struktura w mózgu znajdująca się w pobliżu jego pnia;
Wiktionary
Uzdeczka ( habenula) – w anatomii kręgowców struktura należąca do ośrodkowego układu nerwowego. Uzdeczki wchodzą w skład nadwzgórza. Pojęcie to odnosi się zarówno do istoty białej, jak również do jąder (jądra uzdeczek). Uzdeczka jest to struktura parzysta, widoczna na preparacie pnia mózgu w części grzbietowej, pomiędzy wzgórzami.
Wikipedia
rzecz. uzda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zespół cech umożliwiających komuś wykonywanie działania w danej dziedzinie na niezwykłym, wysokim poziomie
Wiktionary
Uz
Wikipedia
czas. uzdolnić
przym. uzdolniony, zdolny
rzecz. zdolność ż.
Wiktionary
(1.1) (przyrodzony) dar, talent, zdolności, iskra boża
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami
Wiktionary
(1.1) Jako doświadczona i uzdolniona jasnowidzka Stella oferuje także telefoniczne stawianie tarota.
Wiktionary
rzecz. uzdolnienie n.
czas. uzdolnić
Wiktionary
(1.1) utalentowany, zdolny
Wiktionary
Uzdowo (dawniej niem. "Usdau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Działdowo. W miejscowości tej znajduje się siedziba klubu sportowego UKS Uzdowo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uzdrowiciel;
1. człowiek, który przywraca zdrowie chorym niekonwencjonalnymi, nieuznawanymi przez medycynę metodami; znachor;
2. przenośnie: człowiek, który przywraca pożądany stan czegoś, np. uzdrawiacz gospodarki;
3. ironicznie: zły lekarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uzdrowicielka;
1. kobieta, która przywraca zdrowie chorym niekonwencjonalnymi, nieuznawanymi przez medycynę metodami; znachorka;
2. przenośnie: kobieta, która przywraca pożądany stan czegoś, np. uzdrawiaczka świata;
3. ironicznie: zła lekarka
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uzdrowić)
(1.1) czynić kogoś zdrowym
Wiktionary
(1.1) Jezus uzdrawiał kalekich i chromych.
Wiktionary
rzecz. uzdrawiacz m., uzdrawianie n., uzdrowiciel m., uzdrowienie n.
przym. uzdrowiskowy
czas. uzdrowić
Wiktionary
(1.1) uleczać
Wiktionary
uzdrawiacz;
1. człowiek, który przywraca zdrowie chorym niekonwencjonalnymi, nieuznawanymi przez medycynę metodami; znachor;
2. przenośnie: człowiek, który przywraca pożądany stan czegoś, np. uzdrowiciel gospodarki;
3. ironicznie: zły lekarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; także. ten, kto kogoś uzdrowił
Wiktionary
Te
Wikipedia
(1.1) – Wszystkie nieszczęścia to sprawka szatana! Ja potrafię go wypędzić – a wtedy problemy się skończą – miarowo uderzając dłonią w stół skanduje Mieczysław Bartnik, uzdrowiciel – Nie muszę nawet rozmawiać z człowiekiem, żeby poznać, że jest opętany. Wiem od razu – mam doświadczenie. Uzdrowiciel twierdzi, że wystarczy tylko zlustrować człowieka i zapytać wahadełka. Stawia diagnozę i egzorcyzmuje nawet na podstawie zdjęcia.
Wiktionary
rzecz. uzdrawianie n., uzdrowienie n., zdrowie n., uzdrowisko n.
:: fż. uzdrowicielka ż.
czas. uzdrowić dk., uzdrawiać ndk.
przym. uzdrowicielski, uzdrowiskowy
Wiktionary
(1.1) znachor
Wiktionary
uzdrawiaczka, znachorka;
1. kobieta, która przywraca zdrowie chorym niekonwencjonalnymi, nieuznawanymi przez medycynę metodami;
2. ironicznie: zła lekarka
SJP.pl
przywracanie zdrowia chorym niekonwencjonalnymi, nieuznawanymi przez medycynę metodami; znachorstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przywrócenie kogoś do zdrowia
(1.2) odczasownikowy od|uzdrowić.
Wiktionary
(1.1) W naszym kościele odnotowaliśmy już wiele cudownych uzdrowień.
Wiktionary
IPA: ˌuzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: uzdrovʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. uzdrawianie n., uzdrowiciel m., uzdrowicielka ż., uzdrowisko n.
czas. uzdrawiać, uzdrowić
przym. uzdrowiskowy
Wiktionary
osoba powracająca do zdrowia; ozdrowieniec, rekonwalescent
SJP.pl
ozdrowieńczy;
1. odnoszący się do uzdrowieńca, osoby powracającej do zdrowia po długiej chorobie; rekonwalescencyjny;
2. w przenośni: taki, który niesie poprawę; uzdrawiający
SJP.pl
miejscowość służąca jako ośrodek leczniczy i wypoczynkowy ze względu na warunki klimatyczne, obecność źródeł leczniczych, pokładów borowiny itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejscowość mająca naturalne właściwości lecznicze
(1.2) miejscowość wypoczynkowa
Wiktionary
Uzdrowisko, kurort – miejscowość dysponująca naturalnymi czynnikami leczniczymi, do których zalicza się wody mineralne oraz właściwości klimatyczne. Warunkiem koniecznym do utworzenia uzdrowiska (lub uczynienia miejscowości uzdrowiskiem) jest występowanie walorów przyrodniczych. Wody mineralne służą do kąpieli leczniczych i do kuracji pitnej, a właściwości klimatyczne stosowane są w klimatoterapii.
Wikipedia
(1.1) W uzdrowisku leczy się choroby gośćcowe, stany pourazowe wymagające rehabilitacji, choroby układu pokarmowego, dróg oddechowych, układu krążenia, układu nerwowego choroby kobiece.
Wiktionary
rzecz. wyzdrowienie n., zdrowienie n., uzdrowienie n., uzdrawianie n., uzdrowiciel m., uzdrowicielka ż.
:: zdrobn. zdróweczko n.
czas. zdrowieć ndk., wyzdrowieć dk., uzdrowić dk.
przym. zdrowy, zdrowotny, uzdrowiskowy
wykrz. zdrówko
przysł. zdrowo
Wiktionary
przymiotnik od: uzdrowisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z uzdrowiskiem, dotyczący uzdrowiska
Wiktionary
rzecz. zdrowie n., uzdrowisko n., uzdrowiciel m., uzdrowicielka ż., uzdrowieniec m., uzdrawianie n., uzdrowienie n.
czas. uzdrawiać ndk., uzdrowić dk.
przysł. uzdrowiskowo
wykrz. zdrówko
Wiktionary
(1.1) zdrojowy, kuracyjny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzdrawiać)
(1.1) uczynić kogoś zdrowym
Wiktionary
(1.1) Jezus uzdrowił niewidomego od urodzenia.
Wiktionary
IPA: uzˈdrɔvʲit͡ɕ, AS: uzdrovʹić
Wiktionary
rzecz. uzdrowienie n., uzdrawianie n., uzdrowiciel m., uzdrowisko n.
czas. uzdrawiać
przym. uzdrowiskowy
Wiktionary
(1.1) uleczyć, wyleczyć
Wiktionary
wykonać zerowanie instalacji elektrycznej (zabezpieczenie przed porażeniem prądem)
SJP.pl
okazywać to, co się czuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzewnętrznić.
Wiktionary
IPA: ˌuzɛvnɛ̃nˈṭʃʲɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uzevnẽnṭšʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. uzewnętrznić
Wiktionary
okazać to, co się czuje, myśli
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzewnętrzniać)
(1.1) zob. uzewnętrzniać.
Wiktionary
IPA: ˌuzɛvˈnɛ̃nṭʃʲɲit͡ɕ, AS: uzevnẽnṭšʹńić
Wiktionary
przym. zewnętrzny
przysł. zewnętrznie, zewnątrz
przyim. zewnątrz
rzecz. uzewnętrznienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzgadniać.
Wiktionary
czas. uzgadniać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) doprowadzać do zgody
(1.2) doprowadzać do zgodności
Wiktionary
IPA: uzˈɡadʲɲät͡ɕ, AS: uzgadʹńäć
Wiktionary
rzecz. uzgadnianie n., uzgodnienie n.
czas. uzgodnić dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzgodnić.
Wiktionary
IPA: ˌuzɡɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uzgodʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. uzgodnić, uzgadniać
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|uzgadniać.
Wiktionary
IPA: uzˈɡɔdʲɲit͡ɕ, AS: uzgodʹńić
Wiktionary
czas. uzgadniać
rzecz. uzgodnienie n.
Wiktionary
[czytaj: uz-i] marka izraelskich pistoletów maszynowych
SJP.pl
Uziarnienie (skład granulometryczny, granulacja) – rozkład wielkości ziaren rozdrobnionego materiału. Uziarnienie określa się w laboratorium, badając procentową zawartość poszczególnych frakcji w stosunku do ciężaru całej próbki badanego kruszywa lub gruntu.
Wikipedia
dawniej: pokrywać zielenią; zazieleniać, umajać, ugajać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uziemiać.
Wiktionary
rzecz. uziemienie n., nieuziemianie n., ziemianka ż.
czas. uziemić, uziemiać ndk.
Wiktionary
1. łączyć część urządzenia elektrycznego z ziemią;
2. potocznie: uniemożliwiać lub ograniczać swobodne działanie;
3. potocznie: zabijać kogoś;
4. dawniej, w przenośni: sprowadzać kogoś na ziemię, do realiów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uziemić)
(1.1) niedokonany od|uziemić.
Wiktionary
rzecz. uziemianie n., uziemienie n., uziom mrz., ziemianka ż.
czas. uziemić dk.
Wiktionary
instalacja służąca do elektrycznego połączenia czegoś z ziemią za pomocą przewodu zakończonego elementem zagłębionym w gruncie; uziom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) elektr. instalacja odprowadzająca ładunki elektryczne do gruntu;
(1.2) pot. lotn. spowodowanie, że samolot nie wyleci
(1.3) odczas. nazwa czynności odprowadzenia ładunków elektrycznych do gruntu
Wiktionary
Uziemienie – przewód wykonany z przewodnika łączący ciało naelektryzowane z ziemią. W wyniku połączenia ciało naelektryzowane oddaje lub przyjmuje odpowiednią liczbę ładunków, ulegając zobojętnieniu (staje się elektrycznie obojętne).
W elektrotechnice i elektronice – połączenie określonego punktu obwodu elektrycznego z ziemią, celem zapewnienia bezpiecznej i prawidłowej pracy urządzeń elektrycznych.
Wikipedia
(1.3) Zamontowanie odgromnika powinno spowodować uziemienie każdego wyładowania atmosferycznego.
Wiktionary
rzecz. ziemianka ż., uziom mrz., uziemianie n., ziemia ż.
czas. uziemić dk., uziemiać ndk.
przym. uziomowy
Wiktionary
1. połączyć część urządzenia elektrycznego z ziemią;
2. potocznie: uniemożliwić lub ograniczyć swobodne działanie;
3. potocznie: zabić kogoś;
4. dawniej, w przenośni: sprowadzić kogoś na ziemię, do realiów
SJP.pl
1. połączyć część urządzenia elektrycznego z ziemią;
2. potocznie: uniemożliwić lub ograniczyć swobodne działanie;
3. potocznie: zabić kogoś;
4. dawniej, w przenośni: sprowadzić kogoś na ziemię, do realiów
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uziemiać)
(1.1) elektr. połączyć części urządzenia elektrycznego z ziemią przy użyciu przewodu
(1.2) pot. uniemożliwić lub w znaczący sposób ograniczyć komuś działanie
(1.3) pot. iron. zabić kogoś
(1.4) daw. przen. sprowadzić kogoś na ziemię; uczynić realnym, ziemskim
Wiktionary
rzecz. ziemianka ż., uziemianie n., uziemienie n., uziom mrz., ziemia ż.
czas. uziemiać ndk.
Wiktionary
Uziemnik (nóż uziemiający) – łącznik elektryczny przeznaczony do uziemiania torów prądowych. Są przeznaczone do zwierania i uziemiania odłączonych obwodów i urządzeń elektrycznych. Na przykład bezpieczeństwo prac konserwacyjno-remontowych przy wyłączniku wymaga otwartych odłączników po obu stronach wyłącznika i obustronnego uziemienia wyłączonej części pola rozdzielni.
Wikipedia
instalacja służąca do elektrycznego połączenia czegoś z ziemią za pomocą przewodu zakończonego elementem zagłębionym w gruncie; uziemienie
SJP.pl
Uziom – metalowa elektroda lub zespół elektrod umieszczony w wilgotnej warstwie gruntu, zapewniający połączenie przedmiotów uziemianych i gruntu („ziemi”) z możliwie małą rezystancją.
W elektrotechnice uziomami nazywa się przedmioty metalowe (pręty, rury, płyty) nieizolowane, znajdujące się w ziemi i przeznaczone lub wykorzystywane do celów uziemienia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
uzmysłowiać (rzadko);
1. czynić przedmiotem bezpośredniego wrażenia; unaoczniać, wyrażać;
2. sprawiać, żeby ktoś coś pojął, zrozumiał; uświadamiać, uprzytomniać (uprzytamniać)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uzmysłowić)
(1.1) czynić coś bezpośrednim wrażeniem
(1.2) sprawiać, że coś jest dla kogoś zrozumiałe
Wiktionary
(1.2) Tam drzewo przewróciło się na samochód, ale dopiero sam widok doszczętnie zniszczonego pojazdu i powalonego drzewa uzmysławiał powagę katastrofy.
Wiktionary
czas. uzmysłowić dk.
rzecz. uzmysłowienie n., uzmysławianie n.
Wiktionary
(1.2) unaoczniać
Wiktionary
rzadko: uzmysławiać;
1. czynić przedmiotem bezpośredniego wrażenia; unaoczniać, wyrażać;
2. sprawiać, żeby ktoś coś pojął, zrozumiał; uświadamiać, uprzytomniać (uprzytamniać)
SJP.pl
1. uczynić przedmiotem bezpośredniego wrażenia; unaocznić, wyrazić;
2. sprawić, żeby ktoś coś pojął, zrozumiał; uświadomić, uprzytomnić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzmysławiać)
(1.1) dokonany od|uzmysławiać.
Wiktionary
(1.1) Wojna w Zatoce pokazała również, kto rządzi światem, uzmysłowiła daremność przeciwstawiania się Stanom Zjednoczonym.
(1.1) Dopiero lotnicze, kontrolne misje rozpoznawcze uzmysłowiły doskonałe wprost maskowanie sprzętu bojowego przez przebiegłych Irakijczyków.
Wiktionary
IPA: ˌuzmɨˈswɔvʲit͡ɕ, AS: uzmysu̯ovʹić
Wiktionary
rzecz. uzmysłowienie n.
czas. uzmysławiać
Wiktionary
1. dojść do przekonania, że coś jest właściwe;
2. stwierdzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy;
(1.2) geogr. miasto leżące po niemieckiej stronie wyspy Uznam (1.1)
Wiktionary
Uz
Wikipedia
(1.1) Świnoujście leży na wyspach Uznam i Wolin.
Wiktionary
przym. uznamski
Wiktionary
→ Uznam (wyspa na Morzu Bałtyckim)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uznamu, związany z Uznamem
Wiktionary
IPA: uzˈnãmsʲci, AS: uznãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Uznam mrz.
Wiktionary
1. poważanie, poszanowanie, szacunek;
2. zdanie, opinia, sąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szacunek, poważanie, podziw
(1.2) przyjęcie za prawdę
(1.3) ocena, wyczucie
(1.4) odczasownikowy od|uznać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Decyzja o powrocie spotkała się z uznaniem.
Wiktionary
IPA: uˈznãɲɛ, AS: uznãńe
Wiktionary
czas. uznawać
rzecz. znawstwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest uznaniowe; cecha tych, którzy są uznaniowi
Wiktionary
przym. uznaniowy
przysł. uznaniowo
Wiktionary
przydzielany jako wyraz uznania za pracę, za zasługi (np. nagroda uznaniowa)
SJP.pl
1. dojść do przekonania, że coś jest właściwe;
2. stwierdzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.
SJP.pl
dający się uznawać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uznawać.
Wiktionary
IPA: ˌuznaˈvãɲɛ, AS: uznavãńe
Wiktionary
czas. uznawać
rzecz. znawstwo n.
Wiktionary
1. dochodzić do przekonania, że coś jest właściwe;
2. stwierdzać jakiś fakt;
3. brać za kogoś, za coś itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uznać)
(1.1) stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy
(1.2) stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym
(1.3) zgadzać się z czymś
(1.4) potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność
(1.5) dochodzić do potwierdzenia czegoś
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uznać)
(2.1) stwierdzać, dochodzić do wniosku
czasownik zwrotny uznawać się
(3.1) stwierdzać, że ma się określone cechy, prawa lub pozycję
(3.2) potwierdzać wzajemnie swoje prawa, pozycję, suwerenność
Wiktionary
(1.1) Nie uznawaj go za głupca tylko na podstawie pierwszego wrażenia.
(1.2) Długo uznawał ją za swoją zaginioną córkę.
(1.3) Szef nie uznawał moich argumentów.
(1.4) Póki co żaden kraj nie uznaje nowych władz Hondurasu.
(1.5) Audyt długo uznawał nasz bilans.
(3.1) Król Anglii Henryk VIII uznawał się zwierzchnikiem Kościoła w swoim królestwie.
(3.2) Obydwie loże wolnomularskie ustaliły, że uznają się wzajemnie.
Wiktionary
IPA: uzˈnavat͡ɕ, AS: uznavać
Wiktionary
rzecz. znawstwo n., uznanie, uznawanie, uznawalność
przym. uznany
czas. uznać, znać, poznawać, przyznawać, doznawać, wyznawać, zaznawać, zeznawać
Wiktionary
(1.1) uważać za, rozpoznać
(1.2) pomylić z, wziąć za
(1.3) przyjmować, przyznawać, dopuszczać, zgadzać się
(1.4) honorować; koncesjonować, pozwalać, zezwalać, potwierdzać
(3.1) uważać się
(3.2) honorować się
Wiktionary
1. dojść do przekonania, że coś jest właściwe;
2. stwierdzić jakiś fakt;
3. wziąć za kogoś, za coś itp.
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uznawać)
(1.1) zob. uznawać.
Wiktionary
(1.1) – Pani, tym wieńcem, uwitym z liści rośliny, której nazwa twemu imieniu odpowiada, koronuje cię na królowę naszego grona. Jako władczyni, nakazuj wszystko, co za pożyteczne dla uciechy i rozkoszy naszego towarzystwa uznasz.
Wiktionary
IPA: ˈuznat͡ɕ, AS: uznać
Wiktionary
czas. uznawać ndk., znać ndk.
rzecz. znawstwo n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bardzo zmęczyć, utrudzić, znużyć
SJP.pl
anyżowa wódka grecka; ouzo; ouzon
SJP.pl
Uzo (ngr. ούζο) – grecka wódka o smaku anyżowym i o zawartości alkoholu do 48%; zaliczana do aperitifów. Najpopularniejszy w Grecji napój alkoholowy.
Podawana zazwyczaj z wodą (w dodatkowej szklance); po rozcieńczeniu zmienia kolor na mleczny, podobnie jak inne aperitify wytwarzane na bazie anyżku (np. absynt).
Wikipedia
dotyczący zwyczaju; zwyczajny, zwykły
SJP.pl
skrót od: uzupełnienie, uzupełnił, uzupełniony
SJP.pl
1. uzupełniający wkład lub zapas;
2. przestarzale: osoba, która coś uzupełnia
SJP.pl
będący dopełnieniem czegoś
SJP.pl
możliwy do uzupełnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzupełniać.
Wiktionary
czas. uzupełniać ndk.
Wiktionary
zadanie polegające na wpisywaniu brakujących fragmentów w puste miejsca
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uzupełnić)
(1.1) czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje
czasownik zwrotny niedokonany uzupełniać się (dk. uzupełnić się)
(2.1) dopełniać się wzajemnie
Wiktionary
IPA: ˌuzuˈpɛwʲɲät͡ɕ, AS: uzupeu̯ʹńäć
Wiktionary
czas. uzupełnić dk.
rzecz. zupełność ż., uzupełnienie n., uzupełnianie n.
przysł. zupełnie
przym. zupełny, pełny
Wiktionary
(1.1) dodawać, dołączać, dopisywać, dopowiadać, dorzucać
Wiktionary
uczynić kompletnym; dopełnić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) to, co jest dopełnieniem, rozwinięciem, dodatkiem do czegoś
(1.2) odczasownikowy od|uzupełnić.
Wiktionary
IPA: ˌuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: uzupeu̯ʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. uzupełniać, uzupełnić
ims. uzupełniający
Wiktionary
(1.1) dodatek
Wiktionary
uczynić kompletnym; dopełnić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzupełniać)
(1.1) dokonany od|uzupełniać.
Wiktionary
(1.1) Nalał sobie pół szklanki, a resztę uzupełnił wodą sodową z enerdowskiego syfonu.
Wiktionary
IPA: ˌuzuˈpɛwʲɲit͡ɕ, AS: uzupeu̯ʹńić
Wiktionary
rzecz. uzupełnienie n., zupełność ż.
przysł. zupełnie
przym. zupełny
czas. uzupełniać
Wiktionary
zagarnięcie władzy wbrew prawu, przywłaszczenie sobie cudzych praw do czegoś
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z uzurpacją, uzurpowaniem
Wiktionary
rzecz. uzurpowanie n., uzurpacja ż., uzurpatorstwo n., uzurpator mos., uzurpatorka ż.
czas. uzurpować ndk.
przym. uzurpatorski
przysł. uzurpatorsko
Wiktionary
osoba przejmująca bezprawnie władzę, tytuł lub stanowisko, często przez przemoc, podstęp lub manipulację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś
Wiktionary
IPA: ˌuzurˈpatɔr, AS: uzurpator
Wiktionary
rzecz. uzurpowanie n., uzurpacja ż., uzurpatorstwo n.
:: fż. uzurpatorka ż.
czas. uzurpować ndk.
przym. uzurpatorski, uzurpacyjny
przysł. uzurpatorsko
Wiktionary
(1.1) samozwaniec, przywłaszczyciel
Wiktionary
kobieta przejmująca władzę bez zgody otoczenia, samozwańczy dyktator
SJP.pl
Uzurpatorka ( La Usurpadora) – meksykańska telenowela wyprodukowana przez wytwórnię Televisa w 2019 roku. W roli tytułowej Sandra Echeverría. Nowa wersja Pauliny.
Polska premiera serialu odbyła się 1 października 2020 o godzinie 12.55 w TV4.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z uzurpatorem, dotyczący uzurpatora, właściwy uzurpatorowi
Wiktionary
rzecz. uzurpator mrz., uzurpatorka ż., uzurpowanie n., uzurpacja ż., uzurpatorstwo n.
czas. uzurpować ndk.
przym. uzurpacyjny
przysł. uzurpatorsko
Wiktionary
niesłuszne przywłaszczenie sobie praw do czegoś; uzurpacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzurpować.
Wiktionary
IPA: ˌuzurpɔˈvãɲɛ, AS: uzurpovãńe
Wiktionary
czas. uzurpować
rzecz. uzurpator mos.
przym. uzurpacyjny, uzurpatorski
Wiktionary
1. zagarnąć, zgarniać władzę wbrew prawu;
2. przenośnie: zgłaszać, zgłosić niesłuszne pretensje do czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać
Wiktionary
(1.1) Te słowa są skierowane do wszystkich, którzy uzurpują sobie prawo do decydowania w tej sprawie.
Wiktionary
IPA: ˌuzurˈpɔvat͡ɕ, AS: uzurpovać
Wiktionary
rzecz. uzurpator m., uzurpatorka ż., uzurpowanie n., uzurpacja ż.
przym. uzurpacyjny, uzurpatorski
Wiktionary
zwyczaj, praktyka; usus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) utarty zwyczaj, ustalona praktyka
Wiktionary
IPA: ˈuzus, AS: uzus
Wiktionary
przym. uzusowy
przysł. uzusowo
Wiktionary
(1.1) usus
Wiktionary
rozszerzenie danej przestrzeni topologicznej tak, by była ona przestrzenią zwartą
SJP.pl
Uzwarcenie, inaczej kompaktyfikacja, przedłużenie zwarte lub rozszerzenie zwarte – rozszerzenie danej przestrzeni topologicznej tak, by była ona przestrzenią zwartą.
Wikipedia
odsetek pracowników, którzy zrzeszeni są w związkach zawodowych
SJP.pl
nawinąć izolowany przewód elektryczny na określone części urządzenia elektrycznego
SJP.pl
nawinąć izolowany przewód elektryczny na określone części urządzenia elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) elektr. część obwodu magnetycznego odpowiedzialna za wytwarzanie strumienia magnetycznego
Wiktionary
Uzwojenie – część obwodu magnetycznego odpowiedzialna za wytwarzanie strumienia magnetycznego. Uzwojenie może być elementem cewki, maszyny elektrycznej, transformatora, rezystora drutowego.
W celu uniknięcia wydzielania się ciepła i związanych z tym strat mocy uzwojenie przeważnie wykonywane jest z dobrego przewodnika elektrycznego, zazwyczaj z miedzi, którego poszczególne zwoje są odizolowane elektrycznie od siebie i od ewentualnego rdzenia magnetycznego.
Wikipedia
rzecz. zwojnica ż.
Wiktionary
ilość produktu uzyskanego po procesie produkcyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzyskać.
(1.2) otrzymanie tego o co się starało
Wiktionary
(1.2) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
Wiktionary
IPA: ˌuzɨˈskãɲɛ, AS: uzyskãńe
Wiktionary
czas. uzyskać, uzyskiwać
Wiktionary
(1.1) zdobycie, pozyskanie
Wiktionary
otrzymać coś, co było przedmiotem starań
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uzyskiwać)
(1.1) zob. uzyskiwać.
Wiktionary
(1.1) Sportowiec uzyskał świetny wynik w biegu na sto metrów.
(1.1) Apple uzyskał patent na pionowy pasek przewijania.
Wiktionary
IPA: uˈzɨskat͡ɕ, AS: uzyskać
Wiktionary
rzecz. uzyskanie n., zysk m.
czas. uzyskiwać
Wiktionary
(1.1) zdobyć, osiągnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uzyskiwać.
Wiktionary
czas. uzyskiwać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) otrzymywać coś o co się zabiegało, starało się otrzymać
Wiktionary
(1.1) Określić więc trzeba zasady postępowania, dzięki którym uzyskuje się wiedzę naukową.
Wiktionary
IPA: ˌuzɨˈsʲcivat͡ɕ, AS: uzysʹḱivać
Wiktionary
czas. uzyskać dk.
rzecz. uzyskanie n., uzyskiwanie n.
Wiktionary
skrót od: Uniwersytet Ziem Zachodnich
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = hist. Uniwersytet Ziem Zachodnich;
Wiktionary
Uzza – postać biblijna ze Starego Testamentu, Izraelita, syn Abinadaba, brat Achio.
Wraz z bratem prowadził wóz z Arką Przymierza do Miasta Dawidowego. Kiedy przybyli na klepisko Nakona, woły szarpnęły wozem, a Uzza dotknął Arki, chcąc ją podtrzymać, za co został śmiertelnie porażony przez Jahwe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. stomat. anat. zestaw wszystkich zębów u danego osobnika;
(1.2) techn. komplet zębów w określonych narzędziach
Wiktionary
Uzębienie ( dentitio) – zespół wszystkich zębów występujących w jamie ustnej jednego osobnika. Cechy uzębienia są charakterystycznymi cechami taksonów, szczególnie istotnymi w paleozoologii przy badaniach materiału kopalnego.
Na uzębienie danego osobnika składa się łuk zębowy górny ("arcus dentalis superior") i łuk zębowy dolny ("arcus dentalis inferior").
Wikipedia
(1.1) Siekacze, kły i zęby trzonowe uzębienia mlecznego zastępowane są zębami stałymi: siekaczami, kłami i zębami przedtrzonowymi.
Wiktionary
rzecz. uzębioność ż., ząb m., ząbek m., zębisko n., zębatka ż., zębacz m., ząbkowanie n., zazębianie n., zazębienie n.
czas. ząbkować ndk., zazębiać ndk., zazębić dk.
przym. uzębiony, zębaty
temsłow. -zębny
Wiktionary
(1.1) zęby, ząbki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) anat. mający zęby
(1.2) techn. wyposażony w zęby, opatrzony zębami
Wiktionary
rzecz. ząb mrz., uzębienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie tulskim;
Wiktionary
Uzłowaja, Uzłowa ( Узловая) – miasto w Rosji, w Obwodzie tulskim, w Podmoskiewskim Zagłębiu Węglowym.
Wikipedia
czynić złośliwym
SJP.pl
zaimek osobowy
(1.1) góry. on
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) góry. niedźwiedź
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. uczciwy
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. uciec
Wiktionary
[czytaj: u-EŁ] skrót od: Uniwersytet Łódzki
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = eduk. Uniwersytet Łódzki;
Wiktionary
(1.1) Ania studiuje anglistykę na UŁ.
(1.1) Wykopaliska prowadzili naukowcy z Instytutu Archeologii UŁ oraz Muzeum Regionalnego w Radomsku.
Wiktionary
1. uporządkować;
2. pogodzić się z samym sobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ułamać.
Wiktionary
rzecz. ułamywanie n., ułam m., ułamek m., ułamkowość ż., ułom m., ułomek m., ułomność ż., ułomnostka ż., ułomny mos.
czas. ułamywać ndk., ułamać dk.
przym. ułomny, ułamkowy
przysł. ułomnie, ułamkowo, ułamkowie
Wiktionary
1. oddzielić część czegoś przez łamanie; odłamać;
2. ułamać się - zostać ułamanym
SJP.pl
1. iloraz dwóch liczb naturalnych, zapisywanych jedna nad drugą, oddzielonych poziomą kreską, lub w postaci dziesiętnej;
2. odłamana od całości część; odłamek; kawałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
(1.2) fragment całości
Wiktionary
Ułamek – wyrażenie arytmetyczne lub algebraiczne postaci formula_1 gdzie formula_2 i formula_3 są dowolnymi wyrażeniami tego typu. Wielkość formula_2 jest znana jako licznik, formula_3 jako mianownik, a oddzielająca je linia jako kreska ułamkowa. Wartością ułamka jest iloraz licznika przez mianownik, dlatego wartość ta istnieje tylko dla mianowników różnych od zera – dzielenie formula_6 nie jest określone.
Wikipedia
(1.1) 1/2 to ułamek właściwy, ponieważ jedność jest mniejsza od dwóch.
(1.2) Cena klawiatury to tylko niewielki ułamek ceny całego komputera.
Wiktionary
IPA: uˈwãmɛk, AS: uu̯ãmek
Wiktionary
rzecz. ułomny mos., ułam m., ułamkowość ż., ułom m., ułomek m., ułomność ż., ułomnostka ż., ułamywanie n., ułamanie n.
czas. ułamywać ndk., ułamać dk.
przym. ułomny, ułamkowy
przysł. ułomnie, ułamkowo, ułamkowie
Wiktionary
(1.2) część
Wiktionary
przymiotnik od: ułamek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. dotyczący ułamka
Wiktionary
rzecz. ułamek m., ułamanie n., ułamkowość ż., ułomność ż.
czas. ułamać dk.
Wiktionary
żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. hist. żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; Gloger.
Wiktionary
(1.1) Przybyli ułani pod okienko, • Pukają, wołają: – Puść, panienko!
(1.1) Serce struchlałego dziecka łomoce pod mundurem ułana i niewymowna trwoga żelaznymi obcęgi ściska piersi, gdy wchodzą tłumem szumnym w progi kościoła.
Wiktionary
IPA: ˈuwãn, AS: uu̯ãn
Wiktionary
rzecz. ułanka ż., Ułan m./ż., Ułanowicz m./ż., ułania ż.
przym. ułański
Wiktionary
(1.1) lansjer
Wiktionary
mieszkaniec Ułan Bator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ułan Batoru
Wiktionary
IPA: ˌuwãnbaˈtɔrt͡ʃɨk, AS: uu̯ãnbatorčyk
Wiktionary
rzecz. Ułan Bator n./mrz.
:: fż. ułanbatorka ż.
przym. ułanbatorski
Wiktionary
mieszkanka Ułan Bator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ułan Bator
Wiktionary
IPA: ˌuwãnbaˈtɔrka, AS: uu̯ãnbatorka
Wiktionary
rzecz. Ułan Bator n./mrz.
:: fm. ułanbatorczyk mos.
przym. ułanbatorski
Wiktionary
przymiotnik od: Ułan Bator (stolica Mongolii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Ułan Bator
Wiktionary
IPA: ˌuwãnbaˈtɔrsʲci, AS: uu̯ãnbatorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ułan Bator mrz./n., ułanbatorczyk mos., ułanbatorka ż.
Wiktionary
krzew z rodziny wiesiołkowatych, o dwubarwnych, zwisających kwiatach, rosnący w Meksyku i Ameryce Południowej, hodowany jako roślina doniczkowa; fuksja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. fuksja
(1.2) ułańska rogatywka
(1.3) kurtka ułańska
Wiktionary
rzecz. ułan m., ułańskość ż., Ułanowice nmos., Ułanowicz m./ż., Ułanowski m., Ułanowska ż.
przym. ułański
Wiktionary
Ułanowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Klimontów. Ma status sołectwa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ułanowo (niem. Uhlenhorst) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący Ułan Ude albo pochodzący z Ułan Ude, związany z Ułan Ude
Wiktionary
dawniej, dziś gwarowo:
1. ujmować, chwytać ręką; łapać;
2. łapać, zatrzymywać kogoś lub coś
SJP.pl
ucapić; dawniej, dziś gwarowo:
1. ująć, chwycić ręką; capnąć, złapać;
2. pojmać, złapać, zatrzymać kogoś lub coś
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|ułapiać.
Wiktionary
(1.1) Malutka czerwona rączka z palcami grubości zapałki z niespodziewaną siłą ułapiła palec Cesi, a cienkie nóżki, oswobodzone z pieluch, wykonały kilka energicznych kopniaków.
Wiktionary
azjatycki ptak z rodziny kurowatych
SJP.pl
w terminologii prawniczej: ustawowy, powszechny akt łaski polegający na całkowitym lub częściowym darowaniu kary za pewne przestępstwa; amnestia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą;
(1.2) pot. dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1)
(1.3) odczasownikowy od|ułaskawić.
Wiktionary
Ułaskawienie – indywidualny akt ingerencji odpowiedniego organu władzy wykonawczej lub ustawodawczej w kompetencje władzy sądowniczej polegający najczęściej na całkowitym darowaniu kary lub też częściowym złagodzeniu postanowień wyroku sądowego.
Wikipedia
(1.1) Papież przebaczył mu, ale nigdy nie wystąpił z oficjalnym wnioskiem o ułaskawienie, pozostawiając sprawę władzom włoskim.
(1.2) Sędziowie skazali na śmierć Janosika i wyrok wykonali jak najspieszniej, a gdy z Wiednia od cesarza nadeszło ułaskawienie, już było za późno.
Wiktionary
IPA: ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: uu̯askavʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. łaska ż., łaskawca m., łaskawość ż., ułaskawianie n.
czas. ułaskawiać ndk., ułaskawić dk.
przym. łaskawy
rzecz. łaskawie
przysł. łaskawie
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|ułaskawiać.
Wiktionary
rzecz. łaskawość ż., łaskawca mos., ułaskawianie n., łaska ż., ułaskawienie n.
przym. łaskawy
Wiktionary
potocznie: coś, co ułatwia życie lub jakąś czynność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ułatwiać.
Wiktionary
IPA: ˌuwatˈfʲjä̃ɲɛ, AS: uu̯atfʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. ułatwiać
rzecz. łatwość ż., ułatwienie n.
przym. łatwy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ułatwić)
(1.1) sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze
Wiktionary
(1.1) Ręka zwilżona śliną, udo spocone, ułatwia odmienną fermentację, która decyduje o smaku cygara…
Wiktionary
IPA: uˈwatfʲjät͡ɕ, AS: uu̯atfʹi ̯äć
Wiktionary
czas. ułatwić dk.
rzecz. ułatwienie n., ułatwianie n., łatwość ż., łatwizna ż.
przym. łatwy
przysł. łatwo, łatwiutko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) to, co sprawia, że coś jest łatwiejsze
Wiktionary
czas. ułatwiać ndk., ułatwić dk.
rzecz. ułatwianie n., łatwość ż.
przysł. łatwo
przym. łatwy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ułatwiać)
(1.1) dokonany od|ułatwiać.
Wiktionary
(1.1) Ale dziś właśnie i w tejże chwili postanawia zrobić wszystko, żeby ułatwić spotkanie szczęśliwej narzeczonej z jej nieszczęsnym szczęściem.
Wiktionary
IPA: uˈwatfʲit͡ɕ, AS: uu̯atfʹić
Wiktionary
czas. ułatwiać
przysł. łatwo, łatwiutko
rzecz. łatwość ż., łatwizna ż., ułatwienie n.
przym. łatwy
Wiktionary
1. chwytać coś na wędkę, w sidła itp.;
2. zauważać, natężając uwagę
SJP.pl
rzadko o skałach: uławicić się - ułożyć się w postaci warstw o wyraźnie zaznaczonych granicach
SJP.pl
rzadko o skałach: uławicić się - ułożyć się w postaci warstw o wyraźnie zaznaczonych granicach
SJP.pl
Ułazów (w latach 1977–1981 Łominy – przyczyny zmiany nazwy niewiadome) – wieś położona na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, w województwie podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, w gminie Stary Dzików. Ma status sołectwa. Leży nad rzeczką Wirową, 7 km na północny wschód od Starego Dzikowa.
Wikipedia
dotyczący ułana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ułanami, dotyczący ułanów
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający cechy przypisywane ułanom
Wiktionary
rzecz. ułan m., ułanka ż., ułańskość ż., Ułanowice nmos., Ułanowicz m./ż., Ułanowski m., Ułanowska ż.
Wiktionary
obraźliwie: osoba niepełnosprawna fizycznie lub intelektualnie; ułomek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. odłamany fragment
Wiktionary
rzecz. ułomny mos., ułamanie n., ułamek mrz., ułomnostka ż., ułomność ż.
czas. ułamać dk., ułamywać ndk.
przym. ułomny
przysł. ułomnie
Wiktionary
(1.1) odłamek, ułomek
Wiktionary
1. ułamany kawałek czegoś;
2. fragment czegoś;
3. obraźliwie: osoba niepełnosprawna fizycznie lub intelektualnie; ułom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. odłamany kawałek czegoś
(1.2) daw. mat. ułamek
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. ciamajda
Wiktionary
rzecz. ułamanie n., ułamek mrz., ułomność ż.
Wiktionary
1. mający jakąś wadę budowy; będący kaleką; niedołężny;
2. niedoskonały, słaby
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób niewystarczający
Wiktionary
rzecz. ułomny mos., ułamanie n., ułamek mrz., ułom mrz., ułomnostka ż., ułomność ż.
czas. ułamać dk., ułamywać ndk.
przym. ułomny
Wiktionary
(1.1) niedostatecznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ułomnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ułomny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. ujemna cecha
Wiktionary
rzecz. ułomny mos., ułom mrz., ułamanie n., ułamek mrz., ułomność ż.
czas. ułamać dk., ułamywać ndk.
przym. ułomny
przysł. ułomnie
Wiktionary
1. bycie ułomnym, kalekim;
2. bycie niedoskonałym, słabym, nieudolnym;
3. wada, przywara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wada, negatywna cecha czegoś
(1.2) kalectwo
Wiktionary
IPA: uˈwɔ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: uu̯õmność
Wiktionary
rzecz. ułam m., ułamek m., ułamkowość ż., ułom m., ułomek m., ułomnostka ż., ułamywanie n., ułamanie n., ułomny mos.
czas. ułamywać ndk., ułamać dk.
przym. ułomny, ułamkowy
przysł. ułomnie, ułamkowo, ułamkowie
Wiktionary
(1.1) defekt, wada
(1.2) kalectwo, inwalidztwo
Wiktionary
1. mający jakąś wadę budowy; będący kaleką; niedołężny;
2. niedoskonały, słaby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający wady budowy ciała
(1.2) zawierający braki, niedoskonałości
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) człowiek z wadami budowy
Wiktionary
rzecz. ułom mrz., ułamanie n., ułamek mrz., ułomnostka ż., ułomność ż.
przysł. ułomnie
Wiktionary
(1.1) kaleki, niepełnosprawny
(1.2) niedoskonały, niesprawny
(2.1) inwalida, kaleka, niepełnosprawny
Wiktionary
złapać zwierzę; złowić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ułożyć.
Wiktionary
IPA: ˌuwɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: uu̯ožẽńe
Wiktionary
rzecz. układanie n., układ m., układanka ż., układacz m., układaczka ż.
czas. ułożyć dk., układać ndk.
przym. układowy, złożony, układny
Wiktionary
1. uporządkować
2. stworzyć z mniejszych części; złożyć
3. nadać kształt
4. umieścić poziomo; położyć
5. stworzyć, np. mowę
6. ustalić, rozplanować
7. ułożyć się:
a) położyć się
b) przybrać kształt
c) mieć przebieg
d) dojść do porozumienia
SJP.pl
1. uporządkować
2. stworzyć z mniejszych części; złożyć
3. nadać kształt
4. umieścić poziomo; położyć
5. stworzyć, np. mowę
6. ustalić, rozplanować
7. ułożyć się:
a) położyć się
b) przybrać kształt
c) mieć przebieg
d) dojść do porozumienia
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. układać)
(1.1) dokonany od|układać.
Wiktionary
(1.1) Mistrz Iluzji delikatnie spróbował ułożyć Nocnego Śpiewaka w wygodniejszej pozycji.
Wiktionary
IPA: uˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: uu̯ožyć
Wiktionary
rzecz. układanie n., układ m., ułożenie n., układanka ż.
czas. układać
przym. złożony, układny
Wiktionary
Ułtowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bielsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego. 1 stycznia 2003 będące dotychczasowymi częściami wsi Pofolwarczne i Stara Wieś zostały zlikwidowane jako osobne miejscowości.
Wikipedia
coś, co jest wytworem wyobraźni, nieprawdziwe wyobrażenie o kimś lub o czymś; złuda, złudzenie, urojenie, iluzja
SJP.pl
roślina ozdobna z rodziny szorstkolistnych
SJP.pl
Uł
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: ułudnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ułudny
SJP.pl
cecha czegoś sprawiającego wrażenie prawdziwego; złudność, iluzoryczność, pozorność
SJP.pl
taki, który łudzi; istniejący tylko w wyobraźni; złudny
SJP.pl
rzadkie: porozbijać coś na kawałki, oddzielić coś od jakiejś całości poprzez łupanie, rąbanie, zwłaszcza przy pomocy siekiery
SJP.pl
łupiąc, rozbijać coś na kawałki
SJP.pl
1. jednostka organizacyjna i administracyjno-terytorialna tureckich i mongolskich koczowniczych plemion środkowej Azji i Syberii
2. dawna kozacka osada koczownicza lub stałe osiedle kozackie
SJP.pl
Ułus (ros.: "улус"; j. jakucki: "улуус") – pierwotnie z tur. "plemię, lud" – ogół ludności u koczowników tureckich i mongolskich podporządkowanej jednemu władcy (kagan, chan), następnie jednostka organizacyjna, społeczna i terytorialna koczowników plemion w środkowej Azji i Syberii.
Wikipedia
przymiotnik od: Ułęż, gmina w województwie lubelskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ułęża
Wiktionary
rzecz. Ułęż m., ułężanin m., ułężanka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Uł
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ułęża
Wiktionary
rzecz. Ułęż m.
:: fż. ułężanka ż.
przym. ułęski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ułęża
Wiktionary
rzecz. Ułęż m.
:: fm. ułężanin m.
przym. ułęski
Wiktionary
forma ściągnięta
(1.1) książk. u niego
Wiktionary
IPA: ũɲ, AS: ũń
Wiktionary
[czytaj: uś] skrót od: Uniwersytet Śląski (czytany także jako całe, odmienne wyrażenie)
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = eduk. Uniwersytet Śląski;
Wiktionary
(1.1) Studenci UŚ-u wzięli czynny udział w dyskusji.
Wiktionary
1. mieszkaniec Uścia (wsi w Polsce);
2. mieszkaniec Uścia Gorlickiego (wsi w Polsce);
3. mieszkaniec Uścia nad Łabą (miasta w Czechach);
4. mieszkaniec Uścia nad Orlicą (miasta w Czechach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Uścia Gorlickiego
(1.2) mieszkaniec Uścia Solnego
Wiktionary
rzecz.
:: fż. uścianka ż.
przym. uściański
Wiktionary
1. mieszkanka Uścia (wsi w Polsce);
2. mieszkanka Uścia Gorlickiego (wsi w Polsce);
3. mieszkanka Uścia nad Łabą (miasta w Czechach);
4. mieszkanka Uścia nad Orlicą (miasta w Czechach)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Uścia Gorlickiego
(1.2) mieszkanka Uścia Solnego
Wiktionary
rzecz.
:: fm. uścianin m.
przym. uściański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uścia Gorlickiego
(1.2) dotyczący Uścia Solnego
Wiktionary
rzecz. uścianin m., uścianka ż.
Wiktionary
1. wieś w Polsce;
2. nazwa kilku wsi na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce w województwie lubuskim, w gminie Kolsko;
(1.2) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Horynia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
regionalnie: usłać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Uścimowa
Wiktionary
rzecz. Uścimów m.
:: fż. uścimowianka ż.
przym. uścimowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Uścimowa
Wiktionary
rzecz. Uścimów m.
:: fm. uścimowianin m.
przym. uścimowski
Wiktionary
przymiotnik od: Uścimów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uścimowa
Wiktionary
rzecz. Uścimów m., uścimowianin m., uścimowianka ż.
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. objęcie kogoś i przytulenie;
2. uchwycenie czegoś w dłoń i ściśnięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uchwycenie czegoś
(1.2) gest podania sobie rąk
(1.3) otoczenie kogoś ramionami i przytulenie
Wiktionary
IPA: ˈuɕt͡ɕisk, AS: uśćisk
Wiktionary
rzecz. uściśnięcie n., ścisk m.
czas. uścisnąć, uściskać, ścisnąć, ściskać
Wiktionary
mocno objąć, ująć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (ndk. ściskać)
(1.1) objąć ramionami w geście przyjaźni, czułości lub serdeczności; mocno przytulić
czasownik zwrotny niedokonany uściskać się (ndk. ściskać się)
(2.1) uściskać siebie nawzajem
Wiktionary
(1.1) Po długiej rozłące wreszcie uściskał swoją siostrę.
Wiktionary
rzecz. uściskanie n., uścisk mrz.
Wiktionary
(1.1) war. uścisnąć
(2.1) war. uścisnąć się
Wiktionary
mocno ujmować; wyściskiwać
SJP.pl
czasownik
(1.1) objąć z całych sił
Wiktionary
(1.1) Chwyciła go za rękę i uścisnęła, uśmiechając się przy tym w taki sposób, że znów poczuł mrowienie w plecyecach.
Wiktionary
rzecz. uścisk mrz.
Wiktionary
Uścięcice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Opalenica. Ok. 1 km na zachód od Uścięcic przepływa Mogilnica Środkowa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Uściług (ukr. Устилуг) – miasto na Ukrainie, w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego. 2,1 tys. mieszkańców. Leży na granicy z Polską, nad Bugiem, naprzeciwko polskiej wsi Zosin, na Wołyniu. W mieście funkcjonuje drogowe przejście graniczne Uściług – Zosin oraz stacja kolejowa Uściług, położona na linii Włodzimierz Wołyński – Łudzin – LHS.
Wikipedia
przym. uściłuski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uściślić)
(1.1) niedokonany od|uściślić.
Wiktionary
sprecyzować
SJP.pl
sprecyzować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. uściślać)
(1.1) określić ściśle lub ściślej
(1.2) uczynić ścisłym lub ściślejszym
Wiktionary
(1.1) W umowie powinno się uściślić , po jakim czasie w komisie można obniżyć cenę towaru i do jakiej kwoty.
(1.2) Panie pośle, proszę uściślić pytanie.
Wiktionary
przym. ścisły
Wiktionary
(1.1) dookreślić, sprecyzować, ujednoznacznić
Wiktionary
Uniwersytet Śląski
SJP.pl
czynić ślicznym, śliczniejszym; upiększać
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zapłakany
Wiktionary
mocno brudzić śliną; zaśliniać
SJP.pl
1. mocno zwilżyć, pobrudzić śliną; naślinić;
2. uślinić się -
a) mocno pobrudzić się własną śliną;
b) mocno pobrudzić się wzajemnie swoimi ślinami;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazać ochotę na coś; naślinić się, poślinić się, oślinić się, obślinić się
SJP.pl
1. mocno zwilżyć, pobrudzić śliną; naślinić;
2. uślinić się -
a) mocno pobrudzić się własną śliną;
b) mocno pobrudzić się wzajemnie swoimi ślinami;
c) potocznie: zbyt otwarcie okazać ochotę na coś; naślinić się, poślinić się, oślinić się, obślinić się
SJP.pl
przesuniecie się koła pojazdu mechanicznego w kierunku poprzecznym do kierunku jazdy
SJP.pl
taki, który się uśmiał
SJP.pl
uśmiać się - ubawić się, naśmiać się do rozpuku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;
Wiktionary
Uśmiech – wyraz twarzy, grymas powstający przez napięcie mięśni po obu stronach ust, oraz (w pełniejszym uśmiechu) napięcie mięśni wokół oczu. Jest wspólnym dla wszystkich ludzi wyrazem takich emocji jak szczęście i rozbawienie, choć badania kultur pokazują, że sposób jego użycia jest bardzo różny w różnych kulturach.
Wikipedia
(1.1) Odchodząc posłał mi z daleka swój promienny uśmiech.
Wiktionary
IPA: ˈuɕmʲjɛx, AS: uśmʹi ̯eχ
Wiktionary
rzecz. uśmiechnięcie n., śmiech m., śmieszek m., śmieszka ż., półuśmiech m., podśmiechujka ż., uśmiechanie n., śmianie n., uśmianie n., wyśmiewanie n., wyśmianie n., obśmiewanie n., obśmianie n., ośmieszanie n., ośmieszenie n., prześmiewczość ż., śmieszność ż.
:: zdrobn. uśmieszek m.
czas. uśmiechać się ndk., śmiać się ndk., uśmiać się dk., wyśmiewać ndk., wyśmiać dk., obśmiewać ndk., obśmiać dk., ośmieszać ndk., ośmieszyć dk.
przym. prześmiewczy, śmieszny, śmiesznawy, roześmiany
przysł. śmiesznie, prześmiewczo, śmiesznawo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uśmiechać.
Wiktionary
rzecz. uśmiech m., uśmieszek m.
czas. uśmiechać ndk.
przym. uśmiechliwy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który się uśmiecha
Wiktionary
(1.1) Samochody kolejno zatrzymywały się na podjeździe, gdzie wysiadających witał uśmiechnięty kamerdyner.
(1.1) Tytułowe „spojrzenie turysty” (…) oznacza poszukiwanie przez nas znaków, które potwierdzą nasze wyobrażenia. Paryż ma być romantyczny, Anglicy dżentelmeńscy, Tajowie uśmiechnięci. Chcemy, żeby nasze wakacje były niepowtarzalne i wyjątkowe, z dala od pułapek turystycznych, ale to, czy uznamy je za udane, lub nie, zależy głównie od tego, czy potwierdzą się nasze wyobrażenia.
Wiktionary
IPA: ˌuɕmʲjɛxʲˈɲɛ̃ntɨ, AS: uśmʹi ̯eχʹńẽnty
Wiktionary
czas. uśmiechnąć się dk., uśmiechać się ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pozbawienie kogoś życia
Wiktionary
rzecz. uśmiercanie n., śmierć ż., śmiertelny mos.
czas. uśmiercić dk., uśmiercać ndk.
przym. śmiertelny
Wiktionary
(1.1) zabicie, zamordowanie; pot. ukatrupienie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uśmiercać)
(1.1) książk. powodować czyjąś śmierć
(1.2) książk. rozpowszechniać fałszywe informacje o czyjejś śmierci
(1.3) książk. powodować, że coś przestaje istnieć lub prawidłowo funkcjonować
Wiktionary
IPA: uɕˈmʲjɛrʲt͡ɕit͡ɕ, AS: uśmʹi ̯erʹćić
Wiktionary
rzecz. śmiertelny mos., uśmiercanie n., śmiertelniczka ż., śmierć ż., śmiertelnik m., śmiertelność ż., uśmiercenie n.
czas. uśmiercać ndk.
przysł. śmiertelnie
przym. śmiertelny
Wiktionary
(1.1) zabijać
(1.3) niszczyć
Wiktionary
1. czynić mniej dotkliwym, łagodzić, uspokajać, koić;
2. poskramiać, ukrócać, tłumić
SJP.pl
1. czynić mniej dotkliwym, łagodzić, uspokajać, koić;
2. poskramiać, ukrócać, tłumić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uśmierzyć)
(1.1) med. zmniejszać bądź usuwać objawy
(1.2) powodować ustępowanie lub zakończenie
czasownik zwrotny niedokonany uśmierzać się (dk. uśmierzyć się)
(2.1) stawać się mniej dokuczliwym
Wiktionary
rzecz. uśmierzanie n., uśmierzenie n.
przym. uśmierzający
przysł. uśmierzająco
Wiktionary
(1.1) koić, łagodzić
(1.2) tłumić
Wiktionary
1. uczynić mniej dotkliwym, załagodzić, uspokoić, ukoić;
2. poskromić, ukrócić, stłumić
SJP.pl
dawniej:
1. rozweselać, rozbawiać, rozśmieszać;
2. czynić śmiesznym, ośmieszać
SJP.pl
zdrobnienie od: uśmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewyraźny uśmiech wyrażający często drwinę, ironię albo pogardę
Wiktionary
IPA: uˈɕmʲjɛʃɛk, AS: uśmʹi ̯ešek
Wiktionary
rzecz. uśmiech m., śmiech m., uśmiechanie n.
Wiktionary
uśmiewać się - śmiać się do rozpuku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Uśnic
Wiktionary
rzecz. Uśnice nmos., uśniczanin m., uśniczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Uśnic
Wiktionary
rzecz. Uśnice nmos.
:: fż. uśniczanka ż.
przym. uśnicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Uśnic
Wiktionary
rzecz. Uśnice nmos.
:: fm. uśniczanin m.
przym. uśnicki
Wiktionary
chluśniem, bo uśniem - żartobliwe wyrażenie używane w celu zachęcenia do wypicia kolejnej porcji alkoholu
SJP.pl
dawniej: pokrywać śniegiem; ośnieżać
SJP.pl
stopień pokrycia śniegiem danego terenu
SJP.pl
rzadko: ośnieżyć, pokryć śniegiem
SJP.pl
drzewo liściaste z rodziny strzeligłogowatych
SJP.pl
1. sprawić, że ktoś zaśnie;
2. wytłumić, przygasić, osłabić;
3. wprowadzić w stan podobny do snu w celu przeprowadzenia operacji;
4. zabić zwierzę przez wstrzyknięcie środka usypiającego;
5. uśpić się - przestarzałe: zasnąć
SJP.pl
1. sprawić, że ktoś zaśnie;
2. wytłumić, przygasić, osłabić;
3. wprowadzić w stan podobny do snu w celu przeprowadzenia operacji;
4. zabić zwierzę przez wstrzyknięcie środka usypiającego;
5. uśpić się - przestarzałe: zasnąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. usypiać)
(1.1) dokonany od|usypiać.
czasownik zwrotny dokonany uśpić się (ndk. usypiać się)
(2.1) dokonany od|usypiać się.
Wiktionary
czas. spać
rzecz. uśpienie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uśredniać.
Wiktionary
rzecz. uśrednienie n., średnica ż.
czas. uśredniać ndk., uśrednić dk.
Wiktionary
potocznie: osoba, dzięki której ktoś zaczyna zdawać sobie z czegoś sprawę, orientować się w czymś
SJP.pl
wyjaśniający sprawy związane z życiem seksualnym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uświadomić)
(1.1) czynić kogoś świadomym jakiegoś faktu, sytuacji, związku itp., uzmysławiać komuś coś
(1.2) wyrabiać w kimś świadomość i orientację w jakiejś dziedzinie (np. politycznej, seksualnej), oświecać kogoś w czymś
czasownik zwrotny niedokonany uświadamiać sobie (dk. uświadomić sobie)
(2.1) zdawać sobie sprawę z czegoś, uzmysławiać sobie coś
czasownik zwrotny niedokonany uświadamiać się (dk. uświadomić się)
(3.1) zdobywać orientację i wiedzę w jakiejś dziedzinie (np. politycznej, seksualnej), oświecać się w czymś
Wiktionary
(2.1) Luke uświadamia sobie, że poszycie maszyny kroczącej jest zbyt wytrzymałe, by przebiły je lasery, co oznacza, że będą musieli podlecieć przerażająco blisko, by owinąć nogi maszyn linkami harpunów.
Wiktionary
przysł. świadomie
rzecz. świadomie n., świadomość ż.
przym. świadomy
Wiktionary
(1.1) uzmysławiać, uprzytamniać
(1.2) oświecać, edukować
(2.1) uzmysławiać sobie, uprzytamniać sobie, pojmować
(3.1) oświecać się, edukować się
Wiktionary
doświadczać czegoś regularnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) świadomość czegoś
Wiktionary
(1.1) Wtedy twórczość taka ma znaczenie zarazy, wobec której chwytać się należy środków ochronnych, a jednym ze środków takich jest uświadomienie jej zaraźliwości, jest wskazanie jej anty-społecznych tendencyj.
Wiktionary
przysł. świadomie
rzecz. świadomie n., świadomość ż.
przym. świadomy
czas. uświadomić
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. uświadamiać)
(1.1) dokonany od|uświadamiać.
czasownik zwrotny uświadomić sobie
(2.1) dokonany od|uświadamiać sobie.
Wiktionary
(2.1) Wygłosił monolog trwający 20 minut, w którym zapowiadał rewolucję w Niemczech, gdy tylko proletariat uświadomi sobie, jak jest wyzyskiwany.
(2.1) Właśnie wtedy wszyscy uświadomili sobie, że Xaime i Anita w tym krótkim czasie na Hoth stali się parą, a teraz on martwi się o jej bezpieczeństwo.
Wiktionary
IPA: ˌuɕfʲjaˈdɔ̃mʲit͡ɕ, AS: uśfʹi ̯adõmʹić
Wiktionary
przym. świadomy, świadom
rzecz. świadomie n., świadomość ż., uświadomienie n., uświadamianie n.
przysł. świadomie
Wiktionary
gwarowo: zastawać, napotykać, znajdować
SJP.pl
1. potocznie: przemarznąć;
2. potocznie: umrzeć
SJP.pl
1. potocznie: przemarznąć;
2. potocznie: umrzeć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uświetniać.
Wiktionary
rzecz. uświetnienie n.
czas. uświetniać ndk., uświetnić dk.
przysł. świetnie
przym. świetny
Wiktionary
czynić okazałym, wspanialszym, przydawać splendoru
SJP.pl
uczynić okazałym, wspanialszym, dodać splendoru
SJP.pl
potocznie:
1. ubrudzić, upaprać, powalać;
2. uświnić się - ubrudzić się, upaprać się, powalać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) pot. ubrudzić
czasownik zwrotny dokonany uświnić się (ndk. brak)
(2.1) pot. ubrudzić się
Wiktionary
(1.1) Alberta uświniła cały stół.
(2.1) Gdzie on się tak uświnił?
Wiktionary
rzecz. świntuch mos., świnia ż., świniak mzw., świniarz mos.
czas. świnić ndk., naświnić dk.
Wiktionary
rzadko:
1. czynić świątecznym;
2. uświąteczniać się - nabierać charakteru świątecznego, uroczystego
SJP.pl
rzadko:
1. uczynić świątecznym;
2. uświątecznić się - nabrać charakteru świątecznego, uroczystego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|uświęcać.
Wiktionary
czas. uświęcać
Wiktionary
1. nadawać komuś lub czemuś cechy świętości;
2. stawać się ogólnie uznawanym, zgodnym z tradycją
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uświęcić)
(1.1) sprawiać, by ktoś lub coś stawało się święte
(1.2) czynić coś wznioślejszym, szlachetniejszym
Wiktionary
(1.1) Cóż bowiem jest ważniejsze, złoto czy przybytek, który uświęca złoto?
(1.1) Muszę zadbać o stan łaski uświęcającej, idę do spowiedzi.
Wiktionary
czas. uświęcić dk., święcić ndk.
rzecz. uświęcenie n., uświęcanie n.
przym. uświęcony
Wiktionary
(1.1) konsekrować
Wiktionary
1. nadać komuś lub czemuś cechy świętości;
2. stać się ogólnie uznawanym, zgodnym z tradycją
SJP.pl
1. nadać komuś lub czemuś cechy świętości;
2. stać się ogólnie uznawanym, zgodnym z tradycją
SJP.pl
1. część rzędu jeździeckiego lub uprzęży nakładana na głowę zwierzęcia, pozwalająca na kierowanie nim; uzda, ogłowie, tranzelka;
2. rodzaj kiełzna; munsztuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. część uprzęży przylegająca do głowy konia, służąca jako kantar i uzda
Wiktionary
Uź
Wikipedia
rzecz. uzda ż.
Wiktionary
podpierać źródłami
SJP.pl
podeprzeć źródłami
SJP.pl
1. rzeka na Ukrainie i Słowacji, dopływ Laborca;
2. rzeka na Ukrainie, dopływ Prypeci; Usza
SJP.pl
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. już
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Uż mi sie ziaje, pójmy spać.
Wiktionary
1. użalać się - przedstawiać swoje żale; narzekać, żalić się;
2. użalać się (nad kimś) - okazywać komuś współczucie, litować się nad kimś
SJP.pl
1. użalić się - przedstawić swoje żale; ponarzekać, pożalić się;
2. użalić się (nad kimś) - okazać komuś współczucie, ulitować się nad kimś
SJP.pl
rzadko: uczynić żarliwym
SJP.pl
→ Uż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Użem (rzeką na Ukrainie i Słowacji)
Wiktionary
rzecz. Uż m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|użerać.
Wiktionary
czas. użerać ndk.
Wiktionary
użerać się:
1. potocznie: kłócić się zawzięcie o coś;
2. potocznie: męczyć się z kimś
SJP.pl
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w obwodzie zakarpackim Ukrainy;
Wiktionary
Użhorod (ukr. Ужгород – "Użhorod", rus. Ужгород – "Užhorod", ros. Ужгород – "Użgorod", węg. "Ungvár", niem. "Ungwar", na starych mapach Galicji również "Wuhmar"; jidysz אונגװיר, "Ungwir") – miasto w zachodniej części Ukrainy, nad Użem, przy granicy ze Słowacją. Stolica obwodu zakarpackiego, a także historyczna stolica Rusi Zakarpackiej.
Wikipedia
przym. użhorodzki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Użhorodem, dotyczący Użhorodu
Wiktionary
rzecz. Użhorod mrz.
Wiktionary
wieś w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim
SJP.pl
Uż
Wikipedia
przymiotnik od: Uż (rzeka na Ukrainie i Słowacji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Użranek
Wiktionary
rzecz. Użranki nmos.
:: fż. użranczanka ż.
przym. użranecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Użranek
Wiktionary
rzecz. Użranki nmos.
:: fm. użranczanin m.
przym. użranecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Użranek
Wiktionary
rzecz. Użranki nmos., użranczanin m., użranczanka ż.
Wiktionary
pospolicie:
1. ugryźć (zranić zębami, ukłuć żądłem);
2. użreć się - ugryźć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim;
Wiktionary
Uż
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Użwent|Ms=Użwentach.
Wiktionary
przym. użwencki
Wiktionary
zastosowanie, użytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś
Wiktionary
(1.1) Specyficzną metodą pracy z autohipnozą jest użycie kaset z odpowiednio nagranymi sesjami.
(1.1) To słowo wyszło z użycia już dawno temu.
Wiktionary
IPA: uˈʒɨt͡ɕɛ, AS: užyće
Wiktionary
rzecz. używanie n., użytek m., użyteczność ż., używka ż., używalność ż.
czas. użyć dk., używać ndk.
przym. użytkowy, użyteczny, używany
Wiktionary
(1.1) zastosowanie
Wiktionary
osoba dająca coś komuś bezpłatnie do użytku na pewien czas
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. użyczyć)
(1.1) dawać coś do użytku na czas określony, bez oczekiwania wynagrodzenia
Wiktionary
(1.1) Użycz mi trenażera na tydzień.
Wiktionary
pożyczyć; wypożyczyć
SJP.pl
pożyczyć; wypożyczyć
SJP.pl
1. odcinać;
2. upijać alkoholem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. inform. żart. (czasem pejor.) użytkownik
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨˈʃkɔdʲɲik, AS: užyškodʹńik
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób użyteczny
Wiktionary
rzecz. użytkownik mos., użytkowniczka ż., użytek mrz., użyteczność ż., bezużyteczność ż.
przym. użyteczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: użytecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: użyteczny; bardziej użyteczny
SJP.pl
subiektywnie odczuwane zadowolenie (korzyść) jakie daje komuś użytkowanie (korzystanie) czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby
(1.2) inform. miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌuʒɨˈtɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: užytečność
Wiktionary
rzecz. użytek m., użytkowość ż., użytkownik m., użytkowniczka ż., użytkowanie n., używanie n., użycie n.
czas. używać ndk., użyć dk., użytkować ndk.
przym. użyteczny, użytkowy
przysł. użytecznie
Wiktionary
(1.1) pożyteczność, przydatność, zdatność
Wiktionary
przynoszący pożytek, potrzebny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przynoszący pożytek, przydatny
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨˈtɛt͡ʃnɨ, AS: užytečny
Wiktionary
rzecz. użytek mrz., użyteczność ż., użytkownik m., użytkowniczka ż., użycie n., używanie n., użytkowanie n.
czas. użytkować ndk.
przysł. użytecznie
Wiktionary
(1.1) pożyteczny, pragmatyczny, praktyczny, przydatny, specjalistycznie utylitarny, użytkowy, wygodny
Wiktionary
1. (zwykle w liczbie mnogiej) obszar ziemi będący w uprawie lub nadający się do uprawy;
2. użycie, używanie, użytkowanie;
3. w poligrafii: kopia fragmentu lub całości pracy przeznaczonej do wydruku;
4. dawniej:
a) korzyść, pożytek;
b) zysk, dochód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obszar ziemi będący w uprawie lub nadający się do uprawy
(1.2) użycie, używanie, użytkowanie
Wiktionary
IPA: uˈʒɨtɛk, AS: užytek
Wiktionary
rzecz. użytkownik m., użyteczność ż., użycie n., używanie n., używka ż., użytkowniczka ż.
przym. użytkowy, użyteczny, używany
przysł. użytecznie
czas. używać, użytkować
ims. używany
Wiktionary
(1.2) uzus, użycie, używanie, wykorzystanie, zastosowanie
Wiktionary
używać, robić z czegoś pożytek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. ograniczone prawo rzeczowe;
Wiktionary
Tę sekcję należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z polskiej perspektywy – ". Pomóż ją poprawić.
Użytkowanie (łac. "ususfructus") – jedno z ograniczonych praw rzeczowych, znane polskiemu prawu cywilnemu, wyrażające się w obciążeniu rzeczy prawem do jej używania i pobierania jej pożytków.
Wikipedia
(1.1) Użytkowanie jest niezbywalne.
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨtkɔˈvãɲɛ, AS: užytkovãńe
Wiktionary
czas. użytkować
przym. używany, użytkowy, użyteczny
rzecz. używka ż., użyteczność ż.
Wiktionary
(1.1) eksploatacja
Wiktionary
używać, robić z czegoś pożytek
SJP.pl
czasownik
(1.1) korzystać z czegoś (budynku, lokalu)
(1.2) korzystać z czegoś w sposób racjonalny, przynoszący korzyści
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨtˈkɔvat͡ɕ, AS: užytkovać
Wiktionary
rzecz. użyteczność ż., użytkowniczka ż., użytkowanie, użytek, użytkownik, używka, używalność
przym. użytkowy, używany, użyteczny
czas. używać
ims. używany
Wiktionary
artysta będący autorem dzieł sztuki użytkowej
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś
Wiktionary
(1.1) Ta użytkowniczka jest początkującą wikipedystką i prosi o wyrozumiałość.
Wiktionary
rzecz. użytek mrz., używka ż., użyteczność ż.
:: fm. użytkownik mos.
czas. użytkować ndk., używać ndk., użyć dk.
przym. użytkowy, użyteczny, używany
przysł. użytkowo, użytecznie
ims. używany
Wiktionary
osoba lub instytucja użytkująca coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która używa czegoś, użytkuje coś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Sieci komputerowe opasują już cały świat, a każdy ich użytkownik nawiązuje kontakt z tysiącami innych użytkowników tego globalnego przekazu informacji.
(1.1) System haseł i uprawnień umożliwia pracę z programem tylko tym osobom, które wcześniej zostały wpisane na listę jego użytkowników.
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik, AS: užytkovʹńik
Wiktionary
rzecz. użytek m., używka ż., użyteczność ż.
:: fż. użytkowniczka ż.
czas. zużywać, użytkować ndk., używać ndk., użyć dk.
przym. użytkowy, użyteczny, używany
przysł. użytkowo, użytecznie
ims. używany
Wiktionary
mający praktyczne zastosowanie, przeznaczony do użytku (np. drewno użytkowe)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do użytku, dający się użytkować
Wiktionary
(1.1) Ta płyta to muzyka jak najbardziej użytkowa. Ale z pewnością nie do wind, jakby powiedzieli złośliwcy.
Wiktionary
rzecz. użytkowość ż., użytkownik mos., użytkowniczka ż., użytkowanie n., użycie n., użyteczność ż., użytek mrz., używka ż.
czas. użyć dk., użytkować ndk., zużyć dk., zużywać ndk.
przysł. użytkowo
przym. używany
Wiktionary
potocznie: użytkownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przydatność do używania
Wiktionary
czas. używać, użytkować
rzecz. użycie n., używanie n.
Wiktionary
nadający się do użytku
SJP.pl
1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|używać.
(1.2) korzystanie, wykorzystywanie
Wiktionary
(1.2) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨˈvãɲɛ, AS: užyvãńe
Wiktionary
rzecz. użycie n., używalność ż., użytek mrz., używka ż., użyteczność ż.
czas. używać ndk., użyć dk.
ims. używany
przym. używany, użyteczny
Wiktionary
1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: używać
przymiotnik
(2.1) mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨˈvãnɨ, AS: užyvãny
Wiktionary
rzecz. używanie n., użytkowanie n., użytkownik m., użytkowniczka ż., użytek m., używka ż., użycie n., zużywanie n., zużycie n., użytkowość ż.
czas. używać ndk., użyć dk., użytkować ndk., zużywać ndk., zużyć dk.
przym. użytkowy, używkowy
przysł. użytkowo
Wiktionary
(2.1) nienowy, z drugiej ręki
Wiktionary
1. posługiwać się czymś; użytkować;
2. wyręczać się kimś, korzystać z czyichś usług;
3. brać coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. korzystać z czegoś przyjemnego; bawić się; hulać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. użyć)
(1.1) korzystać z czegoś do zrobienia czegoś
(1.2) wykorzystywać kogoś
(1.3) konsumować coś, stosować coś
(1.4) intensywnie bawić się czymś
(1.5) pejor. odbywać stosunek seksualny
czasownik zwrotny niedokonany używać się
(2.1) daw. nadawać się, być zdatnym do sporządzenia lub wykonania czegoś
(2.2) daw. być używanym (1.1)
Wiktionary
(1.1) Od tygodnia nie używam komputera i czuję się nieco zagubiony.
(1.4) Kiedy moi sąsiedzi sobie użyją, to całe schody są zarzygane.
(1.5) Ciekawe, czy pan Kazio naprawdę używał tej kobiety, czy tylko tak mówi.
(2.1) Konserwy takie z niesłodzonych owoców używają się do kremów galaret, lodów, zup i t. p.
(2.2) Alluzyja używa się wtenczas, gdy nie chcemy zbyt jawnie wynurzyć naszych myśli, któreby mogły obrazić skromność lub miłość własną innych, lub gdy rozważnemu czytelnikowi zostawujemy domysł tego, co zamierzamy powiedzieć.
Wiktionary
IPA: uˈʒɨvat͡ɕ, AS: užyvać
Wiktionary
rzecz. użytek m., używka ż., używalność ż., użyteczność ż., użytkownik m., użytkowniczka ż., użycie n., używanie n.
czas. użyć dk., użytkować ndk., zużywać ndk.
przym. używany
Wiktionary
(1.1) korzystać, posługiwać się
(1.2) wykorzystywać
(1.3) brać
(1.5) mieć
Wiktionary
dawniej: użytkownik
SJP.pl
dawniej:
1. wyżywić, wykarmić;
2. używić się - wyżywić się, wykarmić się
SJP.pl
1. produkt spożywczy działający pobudzająco na organizm ludzki;
2. potocznie: rzecz używana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) produkt spożywczy, zwykle nie mający wartości odżywczej, działający pobudzająco na organizm ludzki
(1.2) pot. coś, co było już używane
Wiktionary
Uż
Wikipedia
IPA: uˈʒɨfka, AS: užyfka
Wiktionary
rzecz. używanie n., użycie n., użytkownik m., użytkowniczka ż., użytek m., użytkowanie n.
czas. używać ndk., użyć dk., użytkować ndk.
przym. używkowy, użytkowy, używany
Wiktionary
dotyczący używki
SJP.pl
1. posłużyć się czymś; zużytkować;
2. wyręczyć się kimś, skorzystać z czyichś usług;
3. wziąć coś jako lekarstwo, używkę, przyprawę itp.;
4. skorzystać z czegoś przyjemnego; zabawić się; pohulać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. używać)
(1.1) skorzystać z czegoś do zrobienia czegoś
(1.2) wykorzystać kogoś w jakimś celu
(1.3) skonsumować coś, zastosować coś
Wiktionary
(1.1) Jeśli (ty) użyjesz młotka, to będzie ci łatwiej.
(1.2) Na początku użyję pana jako mojego kierowcy, a potem zobaczymy.
(1.3) Zosia nie użyła dziś dezodorantu.
Wiktionary
IPA: ˈuʒɨt͡ɕ, AS: užyć
Wiktionary
rzecz. używka ż., użycie n., używanie n., użytkownik mos., użytkowniczka ż., użyteczność ż.
czas. używać ndk.
przym. używany, użytkowy
Wiktionary
dawniej: oznaczyć w żyłki
SJP.pl
dawniej: oznaczyć w żyłki
SJP.pl
dawniej: oznaczyć w żyłki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|użyźniać.
Wiktionary
IPA: ˌuʒɨʑˈɲä̃ɲɛ, AS: užyźńä̃ńe
Wiktionary
czas. użyźniać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. użyźnić)
(1.1) czynić glebę bardziej urodzajną, zwiększać jej żyzność
Wiktionary
(1.1) Należy użyźniać regularnie te płowe ziemie dzięki guano.
Wiktionary
IPA: uˈʒɨʑɲät͡ɕ, AS: užyźńäć
Wiktionary
czas. użyźnić
rzecz. użyźnianie ndk., użyźnienie dk.
Wiktionary
(1.1) nawozić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|użyźnić.
Wiktionary
czas. użyźnić, użyźniać
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. użyźniać)
(1.1) dokonany od|użyźniać.
Wiktionary
(1.1) Babko, dziś wreszcie użyźniłem ogród nawozem mineralnym!
Wiktionary
czas. użyźniać
rzecz. użyźnienie n.
Wiktionary
(1.1) wzbogacić
Wiktionary
o niektórych owadach: boleśnie ukłuć żądłem
SJP.pl
Użądlenie – wprowadzenie żądła niektórych owadów (np. os, pszczół, mrówkowatych, lub szerszeni) przez skórę, co w większości przypadków powiązane jest ze wstrzyknięciem jadu i pojawieniem się miejscowego odczynu anafilaktycznego. Użądlenie może okazać się śmiertelne w wyniku uczulenia na jad, wielokrotnych użądleń, uogólnionej reakcji alergicznej, w przypadku gdy miejscem użądlenia jest jama ustna (powstały obrzęk może uniemożliwiać oddychanie).
Wikipedia
o niektórych owadach: boleśnie ukłuć żądłem
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) ent. wbić żądło
Wiktionary
(1.1) Osa użądliła ją w udo.
Wiktionary
rzecz. użądlenie n., żądło n.
Wiktionary
w rolnictwie: zżęte zboże, plon
SJP.pl
zżąć, ściąć pewną ilość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) społ. objęcie dzieci opieką żłobkową
Wiktionary
(1.1) Naszym celem nie jest stuprocentowe użłobkowienie, że użyję takiego niezbyt eleganckiego słowa.
Wiktionary
rzecz. żłobek mrz.
przym. żłobkowy
Wiktionary
[czytaj: fał]
1. litera alfabetu łacińskiego używana w różnych językach, odpowiadająca polskiej spółgłosce "w";
2. litera oznaczająca w numeracji porządkowej: dwudziesty trzeci; w numeracji liczbowej stosowana w celu odróżnienia przedmiotów oznaczanych tym samym numerem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dwudziesta druga litera alfabetu łacińskiego, spotykana we wzorach matematycznych i nielicznych zapożyczeniach;
Wiktionary
Nie mylić z: ✓.
Ta strona dotyczy litery alfabetu łacińskiego. Zobacz też: V jako skrót lub oznaczenie.
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|V.}}
źródła.
== v (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ف
wymowa.
IPA|f., IPA|v.
znaczenia.
litera
(1.1) v, minuskuła dwudziestej drugiej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: faw, AS: fau̯
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|V.}}
źródła.
== v (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ف
wymowa.
IPA|f., IPA|v.
znaczenia.
litera
(1.1) v, minuskuła dwudziestej drugiej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: V; nazwa litery: vee
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|V.}}
źródła.
== v (język afrykanerski.) ==
ortografie.
odpowiednik arabski: ف
wymowa.
IPA|f., IPA|v.
znaczenia.
litera
(1.1) v, minuskuła dwudziestej drugiej litery alfabetu afrykanerskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: V; nazwa litery: vee
Wiktionary
[czytaj: fałbrejk] hamulec szczękowy używany zazwyczaj w rowerach górskich
SJP.pl
w kształcie litery V
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery V
Wiktionary
typ rakietowego pocisku balistycznego
SJP.pl
1. skrót od: vide (czytany jako cały wyraz);
2. skrót od: vel (czytany jako cały wyraz);
3. skrót od: verte (czytany jako cały wyraz);
4. skrót od: voce (czytany jako cały wyraz);
5. skrót od: volta (czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
V.
Wikipedia
skrót od: verbi gratia (z łaciny: na przykład)
SJP.pl
skrót od: vide infra (z łaciny: patrz niżej)
SJP.pl
z łaciny, skrót od: vicario nomine (z łaciny: w zastępstwie)
SJP.pl
1. z łaciny, skrót od:
a) veteris styli, starego stylu; używane w znaczeniu: według kalendarza juliańskiego;
b) vide supra, patrz wyżej (we wcześniejszym tekście);
2. z włoskiego, w muzyce, skrót od: volto subito, wskazówka w nutach, aby być przygotowanym na szybkie przewrócenie strony
SJP.pl
skrót od: very superior old pale - wysokogatunkowa stara czysta, napis na etykietach alkoholi różnego gatunku, informujący o ich najwyższej jakości; VSOP
SJP.pl
skrót od: vice versa (czytany jako całe wyrażenie)
SJP.pl
skrót
(1.1) = vice versa → na odwrót, odwrotnie, wzajemnie
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = ekon. polit. Grupa Wyszehradzka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) mot. o silniku: widlasty, V-kształtny i ośmiocylindrowy
Wiktionary
(1.1) Auto napędzał silnik V8 o mocy 350 koni mechanicznych.
(1.1) Największy rynek aut z silnikami V8 to USA, a następne to Kanada, Meksyk, Niemcy i Japonia.
Wiktionary
symbol woltoampera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wakat] nieobsadzone stanowisko, wolna posada; wakat
SJP.pl
[czytaj: waszlę] vacherin;
1. szwajcarski lub francuski ser;
2. beza z kremem albo z lodami
SJP.pl
[czytaj: waszrę] vachelin;
1. szwajcarski lub francuski ser;
2. beza z kremem albo z lodami
SJP.pl
[czytaj: waczillando] określenie wykonawcze: chwiejnie, wahliwie
SJP.pl
czeskie, słowackie albo rosyjskie imię męskie
SJP.pl
[czytaj: wakui] teza popularna w nauce starożytnych Greków, mówiąca o niemożności istnienia próżni w przyrodzie; horror vacui, obawa próżni
SJP.pl
Vacuum – album zespołu The Watch nagrany w 2004 roku.
Wikipedia
[czytaj: wademekum] wydawnictwo o charakterze informacyjno-praktycznym; zawierające podstawowe, niezbędne wiadomości z zakresu jednej dziedziny; wademekum, przewodnik, informator
SJP.pl
Vademecum, wademekum ( vade mecum – „pójdź ze mną”; wymowa: "wademekum") – książka zawierająca zbiór podstawowych informacji z danej dziedziny, najczęściej o charakterze praktycznym, wydany w formie drukowanej.
Wikipedia
[czytaj: waDIM] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: faduc] stolica Liechtensteinu, europejskiego państewka
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stolica Liechtensteinu;
Wiktionary
Va
Wikipedia
przym. waduski
Wiktionary
czcionka komputerowa
SJP.pl
końcowy odcinek dróg rodnych kobiety i samic ssaków, prowadzący do macicy; wagina, pochwa
SJP.pl
[czytaj: waginektomia] operacyjne usunięcie pochwy; waginektomia
SJP.pl
zapalenie pochwy
SJP.pl
w medycynie: ból pochwy
SJP.pl
określenie wykonawcze: niejasno, niewyraźnie
SJP.pl
powinowactwo (np. leku) do nerwu błędnego
SJP.pl
[czytaj: wajaku] stolica Tuwalu
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Tuvalu;
Wiktionary
Vaiaku – miejscowość w Tuvalu położona na wyspie Fongafale, atol Funafuti. Jest administracyjnym centrum kraju i jego faktyczną stolicą (za stolicę bywa uznawany także cały atol Funafuti).
Powierzchnia miejscowości wynosi 0,11 km², w 2002 roku zamieszkiwało ją 498 osób, a w 2012 roku – 638. W Vaiaku znajdują się budynki rządowe, a także jedyny bank, port lotniczy i hotel.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa należąca do państwa Tuvalu;
Wiktionary
Vaitupu – największy atol archipelagu Tuvalu o powierzchni 5,6 km². W 2002 roku na atolu mieszkało 1591 osób. Pierwsi Europejczycy odkryli Vaitupu w 1825 roku.
Na Vaitupu znajduje się jedna szkoła średnia (Motufoua Secondary School), jedna szkoła podstawowa (Tolise Pimary School) i dwa przedszkola (Vaimele Pre-School, Lasagafou Pre-School) (stan na 2014 rok).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; siad, w którym kolana są połączone, pośladki spoczywają na piętach, tułów jest wyprostowany prostopadły do podłoża, a dłonie spoczywają na udach
Wiktionary
(1.1) pozycja pioruna, piorun
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Valais (niem. "Wallis", wł. "Vallese", rm. "Vallais", frp. "Valês") – kanton w południowej Szwajcarii. Jego stolicą jest miasto Sion. Jest to trzeci pod względem powierzchni kanton Szwajcarii. Na całej długości kantonu rozciąga się dolina Rodanu, który wypływa z lodowca Rodanu, w pobliżu Oberwaldu. Od tej głównej doliny odchodzi wiele bocznych odgałęzień, wśród nich Vispertal, w której leży Zermatt – słynna miejscowość turystyczna u stóp Matterhornu (4478 m n.p.m.).
Wikipedia
wino hiszpańskie z regionu Valdepenas
SJP.pl
łac. bądź zdrów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: walencja albo balensja]
1. jezioro i miasto w Wenezueli;
2. miasto i region w Hiszpanii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: waląSJEN] miasto w północno-wschodniej Francji
SJP.pl
Valenciennes ([]) – miasto na północy Francji leżące w rejonie Hauts-de-France w departamencie Nord, liczące około 40 tys. mieszkańców (zespół miejski zamieszkany jest przez około 337 tys. mieszkańców).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Valero – gmina w Hiszpanii, w prowincji Salamanka, w Kastylii i León, o powierzchni 26,27 km². W 2011 roku gmina liczyła 341 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: waleRI] nazwisko francuskie, m.in. Paul Valéry (1871-1945) - pisarz
SJP.pl
nazwa handlowa leku uspokajającego i rozkurczowego, zawierającego mentol i izowalerianian mentylu
SJP.pl
nazwa handlowa leku uspokajającego, przeciwlękowego i przeciwdrgawkowego, zawierającego diazepam; Relanium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) farm. zob. diazepam.
Wiktionary
(1.1) Znany jest też z produkcji witamin i valium — przez dziesięciolecia najczęściej używanego leku uspokajającego, który wynaleziony w 1963 r. przyniósł koncernowi miliardy.
Wiktionary
(1.1) diazepam, relanium; środ. rolki
Wiktionary
[czytaj: waljaDOlid] miasto w Hiszpanii
SJP.pl
Valladolid (wym.) – miasto w Hiszpanii, stolica wspólnoty autonomicznej Kastylia i León, dawna siedziba królów, znana z renesansowych zabytków z katedrą na czele.
Wikipedia
Vallejo – miasto w hrabstwie Solano, w stanie Kalifornia, w Stanach Zjednoczonych. Port przy ujściu rzeki Napa do zatoki San Pablo. Miejscowość liczy ok. 116 tys. mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł młynarski oraz mięsny.
Miasto "Elmore" w serialu "Niesamowity świat Gumballa" jest wzorowane na Vallejo.
Wikipedia
[czytaj: waleta] stolica Malty; La Valletta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Malty;
Wiktionary
Va
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj garbnika
SJP.pl
[czytaj: walpaRAJzo]
1. miasto w stanie Floryda;
2. miasto w stanie Indiana;
3. wieś w stanie Nebraska
SJP.pl
[czytaj: walpaRAJzo]
1. miasto w stanie Floryda;
2. miasto w stanie Indiana;
3. wieś w stanie Nebraska
SJP.pl
Valparaíso (//) – miasto w środkowym Chile położone u podnóża Andów, stolica regionu Valparaíso, port nad Oceanem Spokojnym. Założone w 1536. W okresie kolonialnym port i ośrodek gospodarczy Wicekrólestwa Peru. W XVIII-XX wieku wielokrotnie niszczone przez trzęsienia ziemi. W 1866 bombardowane przez flotę hiszpańską podczas wojny hiszpańsko-peruwiańskiej. W 1884 w Valparaíso zawarto układ chilijsko-boliwijski po wojnie o Pacyfik.
Wikipedia
Valpolicella – obszar produkcji win w prowincji Werona we Włoszech, posiadający apelację ("Denominazione di origine controllata – DOC"), produkujący wina czerwone.
Wikipedia
[czytaj: waleRI] nazwisko francuskie, m.in. Paul Valéry (1871-1945) - pisarz
SJP.pl
typ samochodu przeznaczony do przewozu większej liczby pasażerów; wan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób;
Wiktionary
Van − typ pojazdu użytkowego, wielozadaniowego, służącego m.in. do przewozu większej liczby osób.
Jest to nadwozie jedno- lub dwubryłowe, z wyodrębnioną przednią bryłą. Samochody te mają różne konfiguracje siedzeń, zazwyczaj 1-4 rzędów, każdy po 2-4 siedzeń.
Wikipedia
(1.1) Pojechaliśmy wszyscy moim siedmioosobowym vanem na plażaażę.
Wiktionary
IPA: vãn, AS: vãn
Wiktionary
[czytaj: wankuwer]
1. miasto w Kanadzie;
2. wyspa w Kanadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kanadzie;
(1.2) geogr. wyspa w Kanadzie na Oceanie Spokojnym;
(1.3) geogr. miasto w USA w stanie Waszyngton;
Wiktionary
Vancouver – miasto w zachodniej Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, przy ujściu rzeki Fraser do cieśniny Strait of Georgia (Ocean Spokojny).
Miasto ma 603,5 tys. mieszkańców (spis 2011) i jest ósmym co do wielkości miastem Kanady. Zespół miejski ("Greater Vancouver Regional District") ma ponad 2,3 mln mieszkańców (spis 2011) i jest trzecim co do wielkości zespołem miejskim Kanady, po Toronto i Montrealu.
Wikipedia
(1.1) Władze Vancouver wprowadziły dzień bezmięsny, jest to poniedziałek.
Wiktionary
IPA: vãŋˈkuvɛr, AS: vãŋkuver
Wiktionary
przym. vancouverski
Wiktionary
→ Vancouver [czytaj: wankuwerski]
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Vancouverem, dotyczący Vancouveru
Wiktionary
rzecz. Vancouver mrz.
Wiktionary
model samochodu marki Mercedes
SJP.pl
obce imię żeńskie
SJP.pl
greckie imię męskie
SJP.pl
Vangelis (gr. Βαγγέλης), właśc. Ewangelos Odiseas Papathanasiu (gr. Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου; ur. 29 marca 1943 w Agrii, zm. 17 maja 2022 w Paryżu) – grecki kompozytor muzyki elektronicznej i filmowej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Vanini – miasto i gmina w Brazylii, w stanie Rio Grande do Sul. Znajduje się w mezoregionie Noroeste Rio-Grandense i mikroregionie Passo Fundo.
Wikipedia
[czytaj: wanseler] człowiek trudniący się handlem obwoźnym
SJP.pl
miasto i port lotniczy niedaleko Helsinek
SJP.pl
Vantaa (szw. "Vanda") – miasto i gmina w Finlandii, w regionie Uusimaa nad rzeką Vantaanjoki. W 2022 miasto zamieszkiwało 242 819 osób, co dawało mu czwartą co do liczby ludności pozycję w kraju. Wraz z Espoo, Kauniainen i Helsinkami tworzy główny trzon aglomeracji helsińskiej (tak zwany Region Stołeczny, fiń. "Pääkaupunkiseutu"). W mieście znajduje się główny port lotniczy kraju – Helsinki-Vantaa.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Vanuatu
Wiktionary
IPA: ˌvãnuˈwat͡sʲci, AS: vãnuu̯acʹḱi
Wiktionary
rzecz. Vanuatu n., Vanuatczyk mos., Vanuatka ż.
Wiktionary
(1.1) wanuacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Vanuatu
Wiktionary
rzecz. Vanuatu n.
:: fż. Vanuatka ż.
przym. vanuacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Vanuatu
Wiktionary
rzecz. Vanuatu mrz.
:: fm. Vanuatczyk mos.
przym. vanuacki
Wiktionary
państwo w Oceanii ze stolicą w Port Vila; Republika Vanuatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;
Wiktionary
Republika Vanuatu ( Ripablik blong Vanuatu, Republic of Vanuatu) – państwo w Oceanii. Położone na 198 wyspach Nowych Hebrydów (dwie z nich – Matthew i Hunter – należą do Nowej Kaledonii, terytorium zamorskiego Francji), z których 65 jest zamieszkanych. Położone jest ok. 800 km na północny zachód od Fidżi i na północny wschód od Nowej Kaledonii. Dawniej terytorium kraju było kondominium francusko-brytyjskim znanym pod nazwą Nowe Hebrydy.
Wikipedia
(1.1) Aby dodzwonić się do Vanuatu, należy wybrać 67.
(1.1) Skoki bungee to stosunkowo nowy rodzaj sportu, którego tradycja wywodzi się z Vanuatu – małego państwa na południowo-zachodnim Pacyfiku, tysiąc km na zachód od wysp Fidżi i około 400 km na północ od Nowej Kaledonii.
Wiktionary
rzecz. Vanuatczyk mos., Vanuatka ż.
przym. vanuacki
Wiktionary
(1.1) Republika Vanuatu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: wejp] urządzenie elektroniczne do inhalowania aerozolu z liquidu
SJP.pl
[czytaj: wejping] palenie e-papierosa lub vape'a
SJP.pl
Vaporetto (l. mn. "vaporetti") – tramwaj wodny w Wenecji. Najpopularniejsza linia 1 przebiega z Piazzale di Roma, Kanałem Grande, Kanałem św. Marka, do Lido. Ważniejsze przystanki: Ferrovia (Dworzec kolejowy) Santa Lucia, Rialto (Most Rialto), Accademia, San Marco (Piazzetta i plac św. Marka), Lido.
Wikipedia
Vaporware (z ang. "vapor" – para, opar) – oprogramowanie albo sprzęt komputerowy, które nie zostały jeszcze ukończone, ale których zapowiedziana data inauguracji została już dawno przekroczona.
Wikipedia
kosmetyczne urządzenie do oczyszczania skóry, pobudzające gruczoły łojowe i rozszerzające pory; wapozon
SJP.pl
palić papierosy elektroniczne; e-palić, wapować
SJP.pl
określenie pastucha bydła, kowboja używane na terenach południowo-zachodnich stanów USA i w Meksyku
SJP.pl
jednostka mocy elektrycznej biernej (1 war = 1 wat), legalna, nienależąca do układu SI; war
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: sędzia obsługujący elektroniczny system pomocniczy do weryfikowania spornych sytuacji w czasie meczu; varowiec
SJP.pl
półwysep w północnej Norwegii
SJP.pl
Varanger (norw. "Varangerhalvøya") – półwysep w północnej Norwegii, w okręgu Troms og Finnmark. Zajmuje powierzchnię 3300 km².
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: WARgas] nazwisko
SJP.pl
1. różne rzeczy, rozmaitości
2. w czasopiśmie (lub innej publikacji): dział zawierający różnorodne informacje, notatki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) książk. dokumenty lub przedmioty należące do różnych kategorii
(1.2) książk. bibliot. różne teksty zebrane w jednej publikacji lub rozdziale
Wiktionary
(1.1) Wśród variów znajdują się przedmioty wykonane z różnych tworzyw i przy użyciu rozmaitych technik, niemieszczące się w innych kolekcjach.
Wiktionary
(1.2) miscellanea
Wiktionary
[czytaj: warikos-is] rodzaj schorzenia żył; żylakowatość
SJP.pl
tekst bądź wydanie, przede wszystkim autora klasycznego, posiadające przypisy, komentarze np. wydawcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. teatr. teatr variété lub przedstawienie w takim teatrze
Wiktionary
Variété – polska grupa muzyczna założona w 1983 roku.
Wikipedia
(1.1) Otrzymawszy żądane papiery, udałem się niezwłocznie do variété, gdzie pracowały obie artystki.
Wiktionary
[czytaj: wariete]
1. przedstawienie wykorzystujące różne środki artystyczne, składające się z różnych scenek
2. teatr rozrywkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) teatr. rodzaj przedstawienia rozrywkowego składającego się z różnych form scenicznych: piosenek, monologów, tańców i popisów akrobatycznych
(1.2) teatr. teatr (instytucja) wystawiający variétés (1.1)
Wiktionary
(1.1) Czwarty uważany był za wielki talent pianistyczny. Został artystą variétés i wraz ze swoim partnerem zrobił tak naprawdę jedyną w okresie PRL prawdziwą karierę na zachodzie Europy.
(1.2) Mężczyźni, nie zdejmując kapeluszy ani płaszczy, rozpoczęli obserwację klientów variétés.
Wiktionary
(1.1-2) varietes
Wiktionary
środowiskowo: sędzia obsługujący elektroniczny system pomocniczy do weryfikowania spornych sytuacji w czasie meczu; VAR-owiec
SJP.pl
[czytaj: warroas-is] pasożytnicza choroba pszczół; warroza
SJP.pl
dokumenty, rękopisy, druki o Warszawie, dotyczące Warszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) druk. księg. wydawnictwa związane z Warszawą
Wiktionary
Va
Wikipedia
(1.1) Nasza książnica gromadzi varsaviana w języku polskim oraz wydawnictwa obce.
Wiktionary
IPA: ˌvarsaˈvʲjãna, AS: varsavʹi ̯ãna
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawka ż., warszawianin mos., warszawianka ż.
przym. warszawski
Wiktionary
adept varsavianistyki; osoba znająca, badająca dzieje Warszawy; autor pozycji na temat Warszawy lub ich kolekcjoner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) badacz dziejów Warszawy
Wiktionary
adeptka varsavianistyki; kobieta znająca, badająca dzieje Warszawy; autorka pozycji na temat Warszawy lub ich kolekcjonerka
SJP.pl
związany z varsavianistyką
SJP.pl
nauka historyczna dotycząca dziejów Warszawy, poświęcona badaniom dziejów Warszawy
SJP.pl
[czytaj: warsowien] wolny taniec w rytmie 3/4, podobny do mazura
SJP.pl
[czytaj: waZAri] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: wazektomia] w medycynie: chirurgiczne podwiązanie nasieniowodów w celach antykoncepcyjnych, prowadzące do nieodwracalnej bezpłodności mężczyzny; wazektomia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja, w której ciężar ciała spoczywa na jednej ręce i jednej nodze, druga noga jest uniesiona do góry, a drugie ramię na przedłużeniu pierwszego, prostopadle do podłogi
Wiktionary
(1.1) boczna deska
Wiktionary
[czytaj: wat] (skrót od: value added tax) podatek od towarów i usług dodawany do ich ceny
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. zob. podatek od wartości dodanej.
Wiktionary
(1.1) Opodatkowaniu VAT-em podlegają wszyscy uczestnicy procesu produkcji danego towaru.
Wiktionary
przym. vatowski
Wiktionary
osoba lub firma płacąca VAT; vatowiec
SJP.pl
[czytaj: watowski] przymiotnik od: VAT (rodzaj podatku); vatowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. zob. vatowski.
Wiktionary
(1.1) Dowiedziono, że student za pomocą komputera fabrykował VAT-owskie faktury, a myszkowianin pełnił rolę dilera.
Wiktionary
[czytaj: fatermerder] wysoki kołnierzyk przy męskiej koszuli, mający sztywne, sterczące do góry rogi, charakterystyczny dla mody XIX wieku; fatermerder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, składnik skał osadowych, polimorficzna, heksagonalna odmiana węglanu wapnia;
Wiktionary
Va
Wikipedia
(1.1) Pospolita w przyrodzie substancja – węglan wapnia wzór chemiczny|CaCO3. tworzy trzy polimorfy: trygonalny kalcyt, rombowy aragonit oraz znacznie rzadziej występujący heksagonalny vateryt.
Wiktionary
przym. vaterytowy
Wiktionary
(1.1) węglan wapnia
Wiktionary
w literaturze: utwór poetycki mający postać przepowiedni, proroctwa związanego z przyszłością świata lub jakiegoś narodu, charakteryzujący się patetycznym, podniosłym stylem oraz wieloznacznym, tajemniczym sposobem obrazowania
SJP.pl
osoba lub firma płacąca VAT; VAT-owiec
SJP.pl
[czytaj: watowski] przymiotnik od: VAT (rodzaj podatku); VAT-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. związany z podatkiem od wartości dodanej
Wiktionary
(1.1) Wyjaśnienia urzędu skarbowego w vatowskiej kwestii rozwiewają wszelkie wątpliwości dotyczące tej sprawy.
Wiktionary
skr. VAT
Wiktionary
[czytaj: wodewil] komediowy utwór sceniczny, łączący dialogi z tańcami oraz pantomimą; wodewil
SJP.pl
Vaudeville – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 151 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 17 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Vaudeville plasuje się na 894. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 675.).
Wikipedia
[czytaj: won] nazwisko
SJP.pl
Vaughan – miasto (ang. "city") w Kanadzie, w prowincji Ontario, w regionie York.
Liczba mieszkańców Vaughan wynosi 238 866. Język angielski jest językiem ojczystym dla 45,7%, francuski dla 0,7% mieszkańców (2006).
Wikipedia
[czytaj: woTRĘ] główny bohater "Komedii ludzkiej" Honoriusza Balzaka
SJP.pl
Va
Wikipedia
[czytaj: woksl] marka samochodów
SJP.pl
Vauxhall Motors Ltd. – brytyjski producent samochodów osobowych i dostawczych z siedzibą w Luton działający od 1857 roku. Należy do międzynarodowego koncernu Stellantis.
Wikipedia
skrót od: Visual Basic for Applications, w informatyce: język makrodefinicji umożliwiający rozbudowę aplikacji
SJP.pl
w informatyce: język skryptowy stworzony przez Microsoft, uproszczona wersja języka Visual Basic
SJP.pl
VB
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: violoncello (wiolonczela)
SJP.pl
skrót od: Voltage Controlled Amplifier - wzmacniacz sterowany napięciem (rodzaj syntezatora)
SJP.pl
skrót od: Video Compact Disc - format będący poprzednikiem DVD, stworzony w 1993 roku
SJP.pl
skrót od: Voltage Controlled Oscilator - generator sterowany napięciem (rodzaj syntezatora)
SJP.pl
[czytaj: fał-ce-ER] skrót od: Video Cassette Recording - pierwszy europejski format kaset do magnetowidów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wektra] model samochodu marki Opel
SJP.pl
Vectra S.A. – spółka akcyjna z siedzibą w Gdyni, jeden z największych w Polsce operatorów telewizji kablowej. Oferuje swoje usługi w 439 miastach i według danych Polskiej Izby Komunikacji Elektronicznej, w 2019 posiadała ponad milion abonentów, czyli 22,3% rynku, co dawało jej drugie miejsce pośród wszystkich operatorów kablowych w Polsce.
Wikipedia
[czytaj: weDETta] przestarzałe: popularna aktorka lub gwiazda filmowa; wedeta
SJP.pl
„Vedetta” – nazwa noszona na przestrzeni dziejów przez kilka okrętów Regia Marina i Marina Militare:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa historycznego leku rozkurczowego stosowanego przy skurczach przewodu pokarmowego, bolesnych miesiączkach i kolkach, zawierającego adyfeninę
SJP.pl
mieszanka przypraw i suszonych warzyw używana do zup, dań mięsnych, warzywnych, duszonych i grillowanych; wegeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
albo, czyli (stosowane tylko przy zestawieniu określeń synonimicznych, przede wszystkim dwu nazwisk tej samej osoby); rzadziej: albo też, albo raczej; np. Pola Negri vel Apolonia Chałupiec
SJP.pl
spójnik
(1.1) książk. albo, czyli, albo też (używane tylko dla połączenia określeń synonimicznych, szczególnie nazwisk, pseudonimów tej samej osoby)
Wiktionary
(1.1) Jednym z przedstawicieli pozytywizmu był Bolesław Prus vel Aleksander Głowacki.
Wiktionary
IPA: vɛl, AS: vel
Wiktionary
(1.1) skrót v.; AKA, alias
Wiktionary
łac. zasłona chroniąca widzów starożytnych rzymskich amfiteatrów przed gorącem bijącym od słońca
SJP.pl
Ve
Wikipedia
płaski step w południowo-wschodniej Afryce, zwykle z rzadka porośnięty krzewami i drzewami; veldt, afrik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: weldszons] rodzaj butów z niewyprawionej skóry, podobny do mokasynów
SJP.pl
płaski step w południowo-wschodniej Afryce, zwykle z rzadka porośnięty krzewami i drzewami; veld, afrik
SJP.pl
veldt – nazwa zbiorowisk wysokich traw, typu sawanny wykształconych ponad górną granicą lasu w Afryce Południowej, na Wyżynie Weldów, a dokładnie na obszarze Wysokiego Weldu.
Wikipedia
określenie wykonawcze: lotnie, szybko; volante
SJP.pl
droga szybkiego ruchu rowerowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) droga rowerowa przystosowana do szybkiego ruchu rowerów;
Wiktionary
Velostrada (rzadziej określana też mianem rowerostrady) – droga rowerowa, która w swym charakterze ma przypominać autostradę, zapewniając bezkolizyjne przecięcia z pozostałymi drogami, stanowiąc bezkolizyjną wersję dla rowerów. Profesor Andrzej Zalewski definiuje velostradę jako drogę do szybkich codziennych podróży rowerem na dystansach 5 – 30 km, drogę o podwyższonych standardach technicznych.
Wikipedia
(1.1) W Jaworznie otwarto pierwszą w Polsce velostradę.
Wiktionary
(1.1) welostrada, rowerostrada
Wiktionary
[czytaj: weluTE] rodzaj ciepłego sosu na bazie rosołu
SJP.pl
Velux (zapis stylizowany: VELUX) – duńskie przedsiębiorstwo z siedzibą w Hørsholm specjalizujące się w produkcji okien dachowych, świetlików, okien do płaskiego dachu, a także rolet i żaluzji, systemów inteligentnego domu i produktów montażowych przeznaczonych do instalacji okien dachowych.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Vendel (bret. "Gwennel") – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Ille-et-Vilaine. W 2013 roku populacja ówczesnej gminy wynosiła 400 mieszkańców.
W dniu 1 stycznia 2019 roku z połączenia dwóch ówczesnych gmin – Saint-Georges-de-Chesné, Saint-Jean-sur-Couesnon, Saint-Marc-sur-Couesnon oraz Vendel – powstała nowa gmina Rives-du-Couesnon. Siedzibą gminy została miejscowość Saint-Jean-sur-Couesnon.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język sztuczny opracowany przez Williama Jamesa Sidisa
Wiktionary
zwyczaj wywierania krwawej zemsty na sprawcy zabójstwa krewnego (lub na kimś z jego rodu); wendeta, wendetta, wróżda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wending] sprzedaż towarów przez automaty
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) system dystrybucji produktów za pomocą maszyn sprzedających
(1.2) nazwa branży związanej z automatami do sprzedaży
Wiktionary
[czytaj: wądemiER] pierwszy jesienny miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Vendémiaire (łac. "vindemia" = 'winobranie') – pierwszy miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym i jednocześnie pierwszy miesiąc jesienny. Trwał od 22 września do 21 października.
Po vendémiaire następował miesiąc brumaire.
Wikipedia
rurka wprowadzana do żyły przy długotrwałym podawaniu leków; wenflon
SJP.pl
dom zajezdny w Hiszpanii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
(1.1) Kilka lat jeździliśmy vento po wujku Cześku.
Wiktionary
IPA: ˈvɛ̃ntɔ, AS: vẽnto
Wiktionary
program komputerowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Venturi – przedsiębiorstwo produkujące samochody sportowe i elektryczne mające swoją siedzibę w Monako. Dawniej przedsiębiorstwo mieściło się w Cholet i Couëron we Francji.
Wikipedia
[czytaj: wąTOZ] szósty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
Wiktionary
Ventôse (z łac. "ventosus" = 'wietrzny') – szósty miesiąc we francuskim kalendarzu rewolucyjnym, trzeci i ostatni miesiąc zimy. Trwał od 19 lutego do 20 marca.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: weraKRUS]
1. miasto i stan w Meksyku;
2. miasto w Panamie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. chusta, którą Weronika podała Chrystusowi prowadzonemu na śmierć;
2. obraz z wizerunkiem cierpiącego Jezusa
SJP.pl
Ve
Wikipedia
historyczna nazwa handlowa leku przeciwbólowego i uspokajającego, zawierającego aminofenazon i barbital; Weramon
SJP.pl
organiczny związek chemiczny stosowany w lekach przeciwnadciśnieniowych i przeciwarytmicznych; werapamil
SJP.pl
1. słowo, zwłaszcza wypowiedziane;
2. w językoznawstwie: czasownik
SJP.pl
Verbum – katolicki kwartalnik kulturalno-religijny wydawany w latach 1934–1939 w Warszawie, założony przez ks. Władysława Korniłowicza związany z prowadzonym przez Zgromadzenie ss. Franciszkanek Zakładem dla Ociemniałych w Laskach. Jego pierwszym redaktorem był Konrad Górski, następnie ks. Korniłowicz. Z pismem tym – jako krytyczka literacka i filozofka – współpracowała Teresa Landy.
Wikipedia
taniec węgierski; verbunkos
SJP.pl
taniec węgierski; verbungos
SJP.pl
[czytaj: werCZElli] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Vercelli (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w Piemoncie;
Wiktionary
(wł. wym., pol. uproszczona: "werczelli"; piem. Vërsèj) – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Vercelli.
Vercelli położone jest na Nizinie Padańskiej, nad rzeką Sesia (dopływ Padu). Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 44 950 osób, 569 os./km². Ośrodek handlowy regionu rolniczego (głównie uprawa ryżu). Przemysł maszynowy, chemiczny, włókienniczy, cementowy, drzewny, spożywczy oraz zakłady produkujące instrumenty muzyczne. Węzeł kolejowy i drogowy.
Wikipedia
(1.1) Św. Euzebiusz wyróżniał się głęboką wiedzą, miał wielu wybitnych uczniów. Według świadectwa św. Ambrożego miał założyć w Vercelli klasztor męski i żeński, pierwsze w Europie wspólnoty cenobityczne.
Wiktionary
[czytaj: werKOR] masyw górski we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czcionka komputerowa
SJP.pl
Verdana – popularny krój pisma dostępny w postaci fontu TrueType, zaprojektowany przez Matthew Cartera, z hintingiem przygotowanym przez Thomasa Ricknera. Celem była maksymalna czytelność na ekranie, nawet przy niewielkim stopniu pisma. Swoją premierę Verdana miała 8 lipca 1996 roku. Nazwa pochodzi od angielskiego przymiotnika "verdant" określającego odcień zieleni. Verdana została zaprojektowana w Seattle charakteryzującym się dużą powierzchnią obszarów zieleni miejskiej.
Wikipedia
Giuseppe Verdi (1813-1901); kompozytor włoski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z twórczością Giuseppego Verdiego
Wiktionary
[czytaj: werDĘ] miasto we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. miasto w północnej Francji, w Lotaryngii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy mój starszy brat wrócił z wojny miał na czole srebrną gwiazdkę a pod gwiazdką przepaść / to odłamek szrapnela trafił go pod Verdun…
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: ferhofstat] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z łaciny: prawda
SJP.pl
Veritas (Prawda) – rzymskie uosobienie (personifikacja) prawdy.
Była córką Saturna, zaś jej córką była Cnota. Wizerunkiem Prawdy jest dziewica w białej szacie. W mitologii greckiej znana jako Aletheia.
Wikipedia
[czytaj: werLEN] nazwisko francuskie, m.in. Paul Verlaine (1844-1896) - poeta francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w języku francuskim: przestawienie sylab w celu utworzenie nowych słów slangu
SJP.pl
Ve
Wikipedia
stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan na wschodzie Stanów Zjednoczonych;
Wiktionary
Vermont (wym. //) – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położony w regionie Nowej Anglii.
Na północy graniczy z Kanadą, na południu ze stanem Massachusetts, na wschodzie z New Hampshire, a na zachodzie z Nowym Jorkiem.
Wikipedia
[czytaj: Wern] Juliusz (albo Jules) Verne (1828-1905), pisarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: weroneze] malarz włoski (1528-1588)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: weROKkjo] nazwisko, m.in. Andrea del Verrocchio (1435-1488), rzeźbiarz wczesnego renesansu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wersacze]
1. nazwisko, m.in. Gianni Versace (1947-1997) - włoski projektant mody;
2. firma i marka o światowej renomie
SJP.pl
Gianni Versace S.p.A. (), znany jako Versace – włoski dom mody, założony przez Gianniego Versace w 1978 roku we Włoszech.
Wikipedia
z łaciny: przeciwko; kontra; versus, vs, vs.;
1. słowo używane w tekście między pojęciami lub wielkościami przeciwstawnymi, np. dwoma zmiennymi;
2. słowo używane między nazwiskami lub nazwami przeciwników, np. stron procesu, zawodników sportowych
SJP.pl
łac.
1. odwrotna, lewa strona zapisanej karty (manuskryptu);
2. w książce: strona parzysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) typogr. odwrotna (lewa) strona karty;
Wiktionary
(1.1) Strony verso oznaczane są numerami parzystymi.
Wiktionary
(1.1) odwrocie
Wiktionary
z łaciny: przeciwko; kontra; verse, vs, vs.;
1. słowo używane w tekście między pojęciami lub wielkościami przeciwstawnymi, np. dwoma zmiennymi;
2. słowo używane między nazwiskami lub nazwami przeciwników, np. stron procesu, zawodników sportowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sport wyczynowy na rowerze typu BMX, polegający na wykonywaniu ewolucji w powietrzu na rampie w kształcie półrury
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
łac. odwróć (kartkę) na drugą stronę
SJP.pl
Verte (z łac. „odwróć”) – słowo umieszczane na końcu stronicy (recto), wskazujące znajdowanie się dalszego ciągu tekstu na odwrocie (na stronie verso).
"Verte" jest głównie umieszczane na ulotkach i folderach, a także na notatkach odręcznych, kiedy zachodzi obawa niedomyślenia się przez czytelnika znajdowania się dalszego ciągu na odwrocie (głównie wtedy, gdy z tekstu nie wynika jego kontynuacja).
Wikipedia
[czytaj: wertikal] rodzaj pionowej żaluzji, zasłony ze sztywnego materiału; wertikal, wertykal
SJP.pl
Vertical – polska powieść fantastycznonaukowa autorstwa Rafała Kosika, wydana w 2006 r. przez wydawnictwo Powergraph (). Druga powieść tego autora (pierwszą był "Mars").
Wikipedia
[czytaj: wertigadę] z francuskiego: rodzaj krynoliny
SJP.pl
skrót od: Video Electronic Standards Association, w informatyce: standardy kart graficznych oraz monitorów, ustalone przez producentów
SJP.pl
VE
Wikipedia
1. weto;
a) sprzeciw;
b) niedopuszczenie do przyjęcia uchwały;
c) w polityce: prawo głowy państwa do zgłoszenia sprzeciwu wobec uchwały
2. dawniej: zasada pozwalająca na zerwanie sejmu wskutek protestu jednego z posłów; liberum veto
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sieć wypożyczalni rowerów miejskich
SJP.pl
Veturilo, Warszawski Rower Publiczny – system samoobsługowych wypożyczalni rowerów miejskich, działający w ramach Warszawskiego Transportu Publicznego (WTP), organizowany przez Zarząd Dróg Miejskich (ZDM) w Warszawie od sierpnia 2012. Działa przez 9 miesięcy w roku, od 1 marca do 30 listopada. Do 2015 roku był zarządzany przez Zarząd Transportu Miejskiego (ZTM).
Wikipedia
Ve
Wikipedia
[czytaj: fał-gie-A] skrót od: Video Graphics Array - standard komputerowych kart graficznych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. jeden ze standardów komputerowych kart graficznych;
(1.2) inform. jeden ze standardów interfejsu i złączy komputerowych kart graficznych
Wiktionary
IPA: fawʲ‿ɟɛ‿ˈa, AS: fau̯ʹ‿ǵe‿a
Wiktionary
(1.2) D-SUB
Wiktionary
[czytaj: fał-ha-EF] skrót od: Very High Frequency - międzynarodowe oznaczenie zakresu fal radiowych o częstotliwości 30-300 MHz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) fale ultrakrótkie, UKF
Wiktionary
IPA: faw‿xa‿ˈɛf, AS: fau̯‿χa‿ef
Wiktionary
standard produkcji kaset przeznaczonych do dokonywania i odtwarzania zapisu audiowizualnego
SJP.pl
VHS (ang. "Video Home System") – standard zapisu i odtwarzania kaset wideo przeznaczony dla rynku konsumenckiego.
Wikipedia
liczba rzymska oznaczająca "6"
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wija] książkowo: przez, poprzez, za pośrednictwem (głównie dla określenia celu podróży)
SJP.pl
przyimek
(1.1) …służący do określenia miejscowości, przez którą przebiega trasa podróży lub transportu
(1.2) książk. przez, poprzez, za pomocą, za pośrednictwem
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) droga w wyrażeniach typu via crucis, via illuminativa, via purgativa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przyjechałyśmy do Katowic via Mikołów.
(1.2) Przeciąłem wreszcie i pędzę do końca liny związanej via bambus i superhak z końcówką fału.
Wiktionary
IPA: ˈvʲija, AS: vʹii ̯a
Wiktionary
(1.1) przez
Wiktionary
Uniwersytet Viadrina z Frankfurtu nad Odrą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierającego syldenafil
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, w Toskanii;
Wiktionary
Viareggio – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Lukka. Według danych na rok 2009 gminę zamieszkiwało 64 081 osób, 2010,7 os./km².
Viareggio jest ośrodkiem przemysłowym (przemysł stoczniowy, rybołówstwo), rzemieślniczym oraz rolniczym (uprawa kwiatów), ponadto jest turystycznym kurortem nadmorskim. Odbywa się tutaj co roku Karnawał Viareggio, który gromadzi około 200 tys. uczestników. W mieście znajdują się zabytki architektury eklektycznej, art nouveau oraz art déco.
Wikipedia
(1.1) Odpoczywaliśmy w Viareggio nad Morzem Tyrreńskim.
(1.1) Otrzymałem odpowiedź, że mnie oczekują, ale nie w Bagni San Giuliano, ale w Viareggio. Nie miałem nic przeciwko temu, zwłaszcza że z Viareggio tak do Lukki jak do Pizy jedzie się tylko pół godziny koleją. O Viareggio poprzednio mało słyszałem; wiedziałem tylko, że są to przede wszystkim ściśle włoskie kąpiele morskie i że tam zazwyczaj ambasada rosyjska w Rzymie lato przepędza. Położenie Viareggia nie bardzo mi dogadzało, mieścina ta leży już bowiem tam, gdzie właściwie skończyła się Riviera di Levante ze swoimi malowniczymi górami, a zaczynają się już bagniste okolice Pizy i Livorna, zanadto przypominające – malarię.
(1.1) Wreszcie wyruszamy do Genui, aby dotrzeć do celu podróży, do Viareggia.
(1.1) Niewielka Republika Lukki, dotykająca morza nadbrzeżem Viareggia, licząca około 120000 mieszkańców, rządzonych przez szlachtę i kler, była mocno niezadowolona z wcielenia jej ostatnim traktatem do Królestwa Etrurii.
Wiktionary
[czytaj: wiatol] system elektronicznego poboru opłat na autostradach; wiatolek
SJP.pl
vi
Wikipedia
[czytaj: wajb] pozytywne emocje lub dobra atmosfera
SJP.pl
„Vibe” – amerykański magazyn muzyczny założony przez Quincy'ego Jonesa w 1993 roku. Publikacja poświęcona jest przede wszystkim artystom hip-hopowym i R&B.
Wikipedia
falowanie częstotliwości i natężenia dźwięku uzyskiwane przez śpiewaka lub instrumentalistę (w grze na instrumentach smyczkowych i dętych); wibracja, wibrato
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) muz. określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;
Wiktionary
Vi
Wikipedia
IPA: vʲiˈbratɔ, AS: vʹibrato
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wiczenca] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;
(1.2) geogr. adm. prowincja w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;
Wiktionary
(, pol. uproszczona: "wiczenca") – miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Vicenza. Leży u podnóży Alp Weneckich, nad rzeką Bacchiglione w dorzeczu Brenty, w odległości ok. 60 km na zachód od Wenecji i ok. 200 km na wschód od Mediolanu.
Wikipedia
(1.1) Najlepsze gliny kaolinowe eksploatowane są na Sardynii, pod Vicenzą, w Toskanii i Lacjum.
Wiktionary
przym. wicentyński
Wiktionary
(1.1) daw. Vicetia, daw. Vicentia
Wiktionary
[czytaj: wiSZI]
1. miasto we Francji;
2. sól Vichy - mieszanina soli z leczniczej wody mineralnej z uzdrowiska Vichy;
3. rząd Vichy - (lipiec 1940 - sierpień 1944) francuski rząd utworzony przez marszałka Ph. Pétaina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
Wiktionary
Vichy (, Vichèi) – miasto i gmina w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Allier, na Masywie Centralnym.
Wikipedia
[czytaj: wiszisŁAZ] z francuskiego: rodzaj gęstej zupy z przetartych ziemniaków
SJP.pl
Vichyssoise – zupa kuchni francuskiej przyrządzana ze zblendowanych porów, ziemniaków, cebuli, bulionu drobiowego i śmietany. Zupę tę zazwyczaj serwuje się na zimno, jednak niekiedy również na gorąco.
Wikipedia
[czytaj: WIko] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wiktorja] przestarzale: zwycięstwo; wiktoria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Seszeli;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Vidal, właśc. Sylvio Vidal Leite Ribeiro (ur. 1 października 1896 w Rio de Janeiro) – piłkarz brazylijski grający na pozycji środkowego obrońcy.
Całą piłkarską karierę Vidal spędził w klubie Fluminense FC, w którym występował w latach 1913–1921.
Największymi sukcesem w karierze klubowej Vidala było trzykrotne zdobycie mistrzostwa Stanu Rio de Janeiro – Campeonato Carioca w 1917, 1918 i 1919 roku.
Wikipedia
[czytaj: wide]
1. patrz, zobacz - wskazówka odsyłająca do innego fragmentu tekstu;
2. w muzyce: wskazówka w nutach pozwalająca opuścić partię utworu zawartą pomiędzy sylabami "vi-de"
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wskazówka odsyłająca do innego miejsca w tekście
Wiktionary
IPA: ˈvʲidɛ, AS: vʹide
Wiktionary
(1.1) patrz
Wiktionary
[czytaj: wiDElicet] z łaciny: oczywiście, ma się rozumieć
SJP.pl
książkowo: pisemne potwierdzenie tego, że dokument został przeczytany przez określoną osobę, która zapoznała się z jego treścią
SJP.pl
wideo;
1. technika rejestrowania na taśmie magnetycznej obrazu i dźwięku;
2. potocznie: sprzęt służący do rejestrowania w technice o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
internetowy pamiętnik w postaci nagrań wideo; vlog, wideoblog
SJP.pl
[czytaj: wideokast] podcast w formie wideo; wideocast, wideokast
SJP.pl
ilustracja filmowa piosenki; clip, klip, teledysk, wideoklip
SJP.pl
aparat telefoniczny lub domofon zaopatrzony w kamerę i monitor; wideofon
SJP.pl
kaseta z taśmą magnetyczną, przeznaczona do rejestrowania obrazu i dźwięku oraz do odtwarzania w magnetowidzie; wideokaseta
SJP.pl
ilustracja filmowa piosenki; klip, teledysk, clip, videoclip, wideoklip
SJP.pl
aparat telefoniczny zaopatrzony w kamerę i monitor; wideotelefon, wideofon, videofon
SJP.pl
[czytaj: widjołol lub wideołol] duży ekran złożony z monitorów przy scenie, stadionie itp., na którym wyświetlają się aktualne wydarzenia
SJP.pl
łac.
1. widziałem (stwierdzone podpisem, że się widziało, np. umowę);
2. veni, vidi, vici - przyszedłem, zobaczyłem, zwyciężyłem (słowa J. Cezara kierowane do senatu, informujące o zwycięstwie Cezara nad Farnacesem w 47 r. p.n.e.)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Vidor – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Treviso.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 3752 osoby, 277,5 os./km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wideo
Wiktionary
widżej, VJ;
1. twórca wizualnej oprawy koncertu lub imprezy muzycznej;
2. prezenter nagrania wideo w dyskotece lub telewizji
SJP.pl
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto nad Rodanem, położone w południowo-wschodniej Francji w departamencie Isère;
(1.2) geogr. rzeka w zachodniej Francji, lewy dopływ Loary;
(1.3) geogr. adm. francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cztery lata później, w 1311 r., w trakcie soboru w Vienne, wielki mistrz zakonu szpitalników Fulko z Villaret, oznajmił królowi Filipowi IV, że jego zakon jest gotowy podjąć się poniesienia największego ciężaru w planowaćanowanej krucjacie.
(1.1) Jedynie w Vienne pozostał frankijski garnizon wojskowy, wspierający sojusznika Chlodwiga – Godegizila.
Wiktionary
przym. vienneński, wieneński
Wiktionary
(1.1) daw. Wienna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Vienne, dotyczący Vienne
Wiktionary
rzecz. Vienne
przym. wieneński
Wiktionary
(1.1) wieneński
Wiktionary
[czytaj: wienTJAN] stolica Laosu; Wientian
SJP.pl
[czytaj: wietkong] komunistyczne oddziały partyzanckie w Wietnamie Południowym; Wietkong
SJP.pl
Zobacz też: Vietcong (gra komputerowa).
Vietcong ( Việt Cộng) – nazwa stworzona przez południowowietnamskich polityków i przyjęta przez żołnierzy amerykańskich, a potem przez światowe media, na określenie partyzantów należących w czasie wojny wietnamskiej do Narodowego Frontu Wyzwolenia Wietnamu Południowego ( National Front for the Liberation of South Vietnam, Mặt trận Dân tộc Giải phóng miền Nam Việt Nam).
Wikipedia
[czytaj: widżilentiz] z angielskiego: nieformalna grupa strzegąca porządku, nieposiadająca prawnej legitymacji do swoich działań
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto we wschodniej Hiszpanii
SJP.pl
Vigo (ˈbiɣo) – największe obok A Coruñi miasto hiszpańskiej Galicji, w pobliżu granicy z Portugalią, nad Atlantykiem.
Wikipedia
obsesyjne dbanie o utrzymanie wysportowanej sylwetki
SJP.pl
[czytaj: wigorozo] z włoskiego, muzyczne określenie wykonawcze: energicznie, żywiołowo
SJP.pl
hiszpański strunowy instrument muzyczny
SJP.pl
Vihuela nazwa odnosząca się do dwóch różnych rodzajów instrumentów strunowych szarpanych podobnych do gitary: występującej w XV i XVI w. vihueli hiszpańskiej, zwykle z 5 lub 6 chórami (parami strun), oraz vihueli meksykańskiej, pięciostrunowego instrumentu używanego przez grupy mariachi.
Wikipedia
liczba rzymska oznaczająca "7"
SJP.pl
liczba rzymska oznaczająca "8"
SJP.pl
Jo
Wikipedia
[czytaj: wajkink]
1. próbnik kosmiczny;
2. czcionka komputerowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Eric Thompson (ur. 4 grudnia 1980 w Grande Prairie w Albercie) – kanadyjski wrestler, który był najbardziej znany ze swoich występów WWE pod pseudonimem ringowym Viktor. Jest członkiem tag-teamu The Ascension, gdzie wraz z Konnorem jest byłym posiadaczem pasa NXT Tag Team Championship.
Wikipedia
stolica Vanuatu; Port Vila
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Villahermosa (hiszp. "Piękne Miasto", nahuatl "Cualnezcāltepēc") – meksykańskie miasto przemysłu naftowego nad rzeką Grijalva, stolica stanu Tabasco.
Do 1915 roku miasto nosiło nazwę "San Juan Bautista".
Znajduje się tutaj rafineria ropy naftowej. Villahermosa leży w regionie rolniczym, w którym uprawia się kawę, kakao i trzcinę cukrową.
Wikipedia
[czytaj: wijansiko] z hiszpańskiego:
1. rodzaj dawnego utworu poetycko-muzycznego, popularnego na Półwyspie Iberyjskim i Ameryce Południowej;
2. hiszpańska kolęda
SJP.pl
Villancico – hiszpański gatunek pieśni i poezji wykonywanej bez lub z akompaniamentem instrumentów, utrwalony w XV wieku, rozwijany i zmieniający formę do współczesności, kiedy począwszy od XX wieku stał się synonimem hiszpańskiej kolędy. Wg niektórych muzykologów, w XVI wieku na terenach Hiszpanii, Portugalii, Niderlandów, południowych Włoch i Nowego Świata villancico był bardziej popularny od dominującego wówczas na pozostałych obszarach Europy madrygału.
Wikipedia
żywa, pogodna pieśń neapolitańska z XVI w.
SJP.pl
Villanella, villanesca (wł. "villano" - wieśniak, parobek) – w okresie renesansu typ wielogłosowej pieśni włoskiej, charakteryzujący się - w odróżnieniu od madrygału - prostą, homofoniczną fakturą oraz budową zwrotkową. Często wykazuje związki z muzyką ludową.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wiJĄ albo wiJON] nazwisko francuskie, m.in. Francois Villon (1431-1464) - poeta francuski
SJP.pl
Villon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 113 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 12 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Villon plasuje się na 797. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 964.).
Wikipedia
strunowy instrument muzyczny pochodzenia hiszpańskiego
SJP.pl
[czytaj: win] skrót od: Vehicle Identification Number - złożone zestawienie znaków przyporządkowane pojazdowi przez producenta w celu jego identyfikacji
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) mot. unikatowy numer pojazdu przyporządkowany przez producenta w celu identyfikacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
staroindyjski instrument strunowy szarpany, przypominający lutnię, budowany w wielu odmianach; wina, bina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: winegret] winegret;
1. sos przygotowywany z octu, oliwy, wody, czosnku, cukru itp.;
2. sałatka przyprawiona sosem o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. winegret.
Wiktionary
[czytaj; węSEN] miasto we Francji
SJP.pl
Vincennes – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Dolina Marny, na przedmieściach Paryża.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 42 267 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 22 129 osób/km² (wśród 1287 gmin regionu Île-de-France Vincennes plasuje się na 47. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 865.).
Wikipedia
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: WINcenz]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
szczyt na Antarktydzie
SJP.pl
[czytaj: wintydż]
1. wino z dobrego rocznika;
2. stare, zabytkowe rzeczy;
3. moda na stare, zabytkowe rzeczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) szt. styl w modzie, muzyce i sztukach użytkowych, który nawiązuje do przeszłości, łącząc minione style ze współczesnymi;
(1.2) kulin. określenie wina, które pochodzi ze zbiorów z jednego roku;
Wiktionary
Vintage – styl w kulturze (zwłaszcza modzie) i sztuce.
Wikipedia
(1.1) Za vintage uznaje się ubrania z poprzednich dekad albo starsze niż 25 lat.
Wiktionary
środowiskowo: użytkowniczka serwisu internetowego Vinted
SJP.pl
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego kliochinol
SJP.pl
wiola;
1. dawny instrument muzyczny smyczkowy o wielu odmianach (viola d'amore, viola da braccio, viola da gamba, viola di bordone), podobny do skrzypiec;
2. instrument smyczkowy o 4 strunach, strojony o kwintę niżej od skrzypiec; altówka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwzapalnego zawierającego rofekoksyb
SJP.pl
Very Important Person, bardzo ważna osobistość
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskoosobowego
(1.1) ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To była poważna impreza, na sali było pełno VIP-ów, prezydent miasta, wojewoda, kilku posłów i inne szychy.
(1.1) W nowym projekcie stadionu zrezygnowano z części ekskluzywnych pomieszczeń dla VIP-ów, dzięki czemu będzie ich więcej dla zwykłych kibiców.
Wiktionary
IPA: vʲip, AS: vʹip
Wiktionary
przym. VIP-owski, vipowski
Wiktionary
(1.1) dostojnik, dygnitarz, notabl, prominent; pot. gruba ryba, figura, oficjel, rekin, szyszka, szycha, ważniak; przest. oficjał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) technika medytacyjna w buddyzmie therawada;
Wiktionary
Vipassana (sanskryt: "wipaśjana") – buddyjska technika medytacyjna. Wywodzi się z tradycji therawady. Medytacja vipassany w skrócie polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych doznaniach w obrębie ciała medytującego. Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana, czyli koncentracji na naturalnym oddechu.
Wikipedia
IPA: ˌvʲipasˈːãna, AS: vʹipa•sãna
Wiktionary
[czytaj: wajper] model samochodu marki Dodge
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: VIP (bardzo ważna osobistość); VIP-owski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; wykrok z plecyecami wygiętymi do tyłu i rękami uniesionymi do góry
(1.2) jedna z asan; pozycja stojąca, rozkrok z ciężarem przeniesionym na jedną z nóg i szeroko rozłożonymi ramionami
(1.3) jedna z asan; stanie na jednej nodze z drugą uniesioną równolegle do podłogi i tułowiem oraz ramionami na przedłużeniu tej nogi
Wiktionary
(1.1-3) pozycja wojownika, wojownik
Wiktionary
ciekawa lub śmieszna treść (np. filmik, zdjęcie, slogan), która bardzo szybko rozprzestrzenia się w internecie; wiral
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; siad, w którym kolana są połączone, pośladki spoczywają na podłożu, a łydki i stopy na zewnątrz, wzdłuż ud
Wiktionary
(1.1) pozycja bohatera, bohater
Wiktionary
typ średniowiecznego utworu wokalnego, uprawiany we Francji przez truwerów
SJP.pl
Virelai – jeden z typów poezji i muzyki francuskiej, charakterystyczny dla średniowiecza. Wywodzi się on z rond tworzonych przez truwerów. Charakterystyczna dla większości virelais jest forma poetycka o budowie: 3 zwrotki 4-wierszowe i refren 2-wierszowy. Forma muzyczna przyjmuje postać AbbA: część A pełni rolę refrenu i drugiej części zwrotki:
Wikipedia
1. przenoszenie kredytów budżetowych regulowane przepisami prawa finansowego, zmniejszenie kredytów na jedne dziedziny, np. konsumpcję zbiorową i przeniesienie ich na inne, np. na kredyty dla przedsiębiorstw;
2. książkowo: zamiana wzajemna, np. miejscami
SJP.pl
Virement - przesuwanie wydatków między różnymi pozycjami budżetu, przenoszenie kredytów budżetowych. Nie należy mylić tego terminu z virement bancaire (poleceniem przelewu) choć etymologia pojęcia odnosi się do tego słowa.
Wikipedia
meteor. pionowe lub skośne smugi opadu atmosferycznego, nie osiągające powierzchni Ziemi na skutek wyparowywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. deszcz zmieniający się w parę wodną przed spadnięciem na ziemię;
(1.2) muz. jeden z dwóch podstawowych znaków notacji neumatycznej;
Wiktionary
Virga (vir) (łac. gałąź, witka) – opad deszczu, śniegu, kryształków lodu, który nie dociera do powierzchni ziemi, ponieważ paruje lub sublimuje zanim opadnie. Dzieje się tak najczęściej, kiedy dolna część atmosfery ma niską wilgotność.
Virga występuje przeważnie w przypadku chmur Cirrocumulus, Altocumulus, Altostratus, Nimbostratus, Stratocumulus, Cumulus i Cumulonimbus.
Wikipedia
(1.2) Około połowy trzynastego wieku virga zaczęła oznaczać wartość długą w przeciwieństwie do krótkiego punctum.
Wiktionary
IPA: ˈvʲirɡa, AS: vʹirga
Wiktionary
[czytaj: wirdżińja] obce imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
meteor. pionowe lub skośne smugi opadu atmosferycznego, nie osiągające powierzchni Ziemi na skutek wyparowywania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sposób wnikania wirusa do wnętrza infekowanej komórki; wiropeksja
SJP.pl
[czytaj: wirTU] z włoskiego:
1. doskonałość, mistrzostwo w jakiejś dziedzinie sztuki;
2. umiłowanie sztuki i jej znawstwo;
3. kolekcja dzieł sztuki
SJP.pl
Virtu – polski producent dań gotowych, funkcjonujący od 1992 roku.
Wikipedia
pistolet samopowtarzalny skonstruowany przez Polaków, używany w latach trzydziestych i w czasie drugiej wojny światowej; Wis, ViS, WiS
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wizaWI] vis-a-vis, vis a vis;
1. naprzeciwko;
2. osoba będąca naprzeciwko
SJP.pl
[czytaj: wizaWI] vis-a-vis, vis a vis;
1. naprzeciwko;
2. osoba będąca naprzeciwko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) naprzeciwko
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) daw. osoba będąca naprzeciw kogoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mieszkam vis-à-vis supermarketu.
(1.1) Nawet tam, w przedziale wagonowym, mając go vis-à-vis, każdorazowo przypominała sobie dopiero o nim.
(2.1) Vis-à-vis moje wyglądało do tego stopnia niepocześnie i wyszarzanie, że je brałem za jakiegoś zwykłego skribę sic. [...]
Wiktionary
IPA: vʲi‿za‿ˈvʲi, AS: vʹi‿za‿vʹi
Wiktionary
[czytaj: wiza]
1. marka karty płatniczej wydawanej przez organizację Visa International;
2. model samochodu marki Citroën
SJP.pl
Vi
Wikipedia
[czytaj: wiskonti] nazwisko, m.in. Luchino Visconti (1906-1976) - włoski reżyser filmowy
SJP.pl
Vi
Wikipedia
[czytaj: wiszing] podawanie się za przedstawiciela danej instytucji lub firmy podczas rozmowy telefonicznej w celu wyłudzenia danych osobowych
SJP.pl
Vi
Wikipedia
[czytaj: wista] jedna z wersji systemu operacyjnego Windows
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żarowytrzymały stop metali (chromu, molibdenu, niklu i kobaltu), wykorzystywany przy budowie maszyn pracujących w wysokich temperaturach
SJP.pl
model samochodu marki Suzuki
SJP.pl
nazwa handlowa suplementu diety zawierającego kompleks witamin i składników mineralnych
SJP.pl
mikroskopijny nośnik (liposom) zawierający witaminy i składniki odżywcze, stosowany w suplementach diety i kosmetykach, aby ułatwić przenikanie substancji aktywnych do głębszych warstw skóry lub do organizmu; mikroglobal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, stolica prowincji Viterbo (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w środkowej części kraju;
Wiktionary
(,
Wikipedia
(1.1) Św. Jadwiga czekała na kanonizację znacznie krócej niż Stanisław, biskup krakowski. Zmarła bowiem w 1243 roku, a kanonizację papież Klemens IV ogłosił w Viterbo już 26 marca 1267 roku.
Wiktionary
przym. witerbski
Wiktionary
model samochodu marki Mercedes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. polski materiał na okładziny zewnętrzne budynków, produkowany w czasach PRL, w formie kolorowych, szklanych kwadracików
Wiktionary
IPA: ˌvʲitrɔ̃mɔzajka, AS: vʹitrõmozai ̯ka
Wiktionary
Nie mylić z: Vitoria i Vitória.
Vittoria – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Ragusa.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 54 320 osób, 300,1 os./km².
Wikipedia
polski dwutygodnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
określenie wykonawcze: żywo, z temperamentem, w szybkim tempie; vivo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. wykonanie żywo, z temperamentem;
(1.2) muz. część utworu wykonana w vivace (1.1)
(1.3) muz. utwór wykonany w vivace (1.1)
przymiotnik
(2.1) muz. żywy
przysłówek
(3.1) muz. żywo, z temperamentem
Wiktionary
IPA: vʲiˈvat͡ʃɛ, AS: vʹivače
Wiktionary
[czytaj: wiwaCZIss-imo] określenie wykonawcze: bardzo żywo, energicznie
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Antonio Vivaldi (1678-1741), włoski kompozytor i skrzypek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pomieszczenie dostosowane do hodowli, obserwacji niedużych zwierząt ziemno-wodnych (np. płazów) w warunkach możliwie najbardziej zbliżonych do naturalnych; wiwarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. inaczej → wiwarium
Wiktionary
Vi
Wikipedia
(1.1) zob. wiwarium.
Wiktionary
łac. niech żyje!
SJP.pl
Vi
Wikipedia
[czytaj: wiwendi] francuski koncern medialny
SJP.pl
Vivendi SA (do kwietnia 2006 roku jako Vivendi Universal) – francuski koncern mediowy obecny na rynku muzycznym, telewizyjnym, telekomunikacyjnym, filmowym, wydawniczym, internetowym i gier komputerowych. Wywodzi się z założonej w 1853 roku spółki "Compagnie Générale des Eaux" ("CGE").
Wikipedia
[czytaj: wiwjen]
1. obce imię żeńskie;
2. czcionka komputerowa
SJP.pl
1. instrument muzyczny, elektryczny lub akustyczny, wyprodukowany przez firmę ViVitone;
2. rodzaj gongu elektrycznego;
3. pierwowzór pianina elektrycznego
SJP.pl
polski dwutygodnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z łaciny: przeżył, dokonał żywota; formuła na zawiadomieniach o śmierci
SJP.pl
węgierski pies myśliwski przypominający wyżła pointera
SJP.pl
vidżej, widżej;
1. twórca wizualnej oprawy koncertu lub imprezy muzycznej;
2. prezenter nagrania wideo w dyskotece lub telewizji
SJP.pl
VJ lub veejay (od słowa Video Jockey, analogicznie jak disc jockey czyli DJ lub „deejay”) – termin, który powstał we wczesnych latach 80., by opisać ludzi, którzy prezentowali klipy video dla MTV i MuchMusic. Słowo VJ reprezentuje również osobę, która tworzy wizualizacje na żywo do wszystkich typów muzyki.
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Vladimir – męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Stanowi czeski, słowacki, serbski (latinica), chorwacki, słoweński oraz angielski i hiszpański odpowiednik staropolskiego imienia Włodzimir lub polskiego Włodzimierz.
Wikipedia
Vladislav – miejscowość i gmina (obec) w Czechach, w kraju Wysoczyna, w powiecie Třebíč. W 2022 roku liczyła 1167 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: wlamę:k] nazwisko, np.: Maurice de Vlaminck (1876-1958) - malarz francuski, jeden z głównych przedstawicieli fowizmu
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wirtualna sieć lokalna
Wiktionary
własnoręcznie wykonana mała naklejka samoprzylepna do rozlepiania w miejscach publicznych; wlepka
SJP.pl
internetowy pamiętnik w postaci nagrań wideo; wideoblog, videoblog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) blog złożony z zapisów wideo, najczęściej krótkich filmików, w których autor wypowiada się na aktualne tematy lub opowiada o wydarzeniach ze swojego życia
Wiktionary
IPA: vlɔk, AS: vlok
Wiktionary
rzecz. vloger m., vlogerka ż.
Wiktionary
(1.1) wideoblog
Wiktionary
osoba zamieszczająca na blogu głównie nagrania wideo; wloger
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor vloga
Wiktionary
(1.1) Adam Świeciaszek w USA jest kierowcą ciężarówki, a w Polsce znanym vlogerem, który na YouTubie publikuje filmy o życiu w Ameryce.
Wiktionary
IPA: ˈvlɔɡɛr, AS: vloger
Wiktionary
rzecz. vlog m.
:: fż. vlogerka
Wiktionary
(1.1) wideobloger
Wiktionary
kobieta zamieszczająca na blogu głównie nagrania wideo; wlogerka
SJP.pl
prowadzić internetowy pamiętnik w postaci nagrań wideo; wlogować
SJP.pl
sieć sklepów oraz sklep internetowy
SJP.pl
Vo
Wikipedia
[czytaj: wokatiwus] wokatiwus, wokatyw, wołacz; w językoznawstwie:
1. ostatni przypadek w deklinacji łacińskiej (szósty z kolei), polskiej (siódmy) oraz niektórych innych językach, używany w momencie, gdy nadawca zwraca się do kogoś, rzadziej czegoś;
2. forma wyrazowa tego przypadka, np. Boże!, Polsko!, Krzysiu!
SJP.pl
zespół urządzeń do przetwarzania sygnału mowy; wokoder
SJP.pl
Vo
Wikipedia
[czytaj: wod] skrót od: video on demand - usługa umożliwiająca zobaczenie w późniejszym czasie programu telewizyjnego lub transmisji na żywo; wideo na życzenie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wog] magazyn dla kobiet, jedno z najpopularniejszych światowych pism kobiecych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wołging] współczesny taniec stylizowany na wzór muzyki house; voguing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) choreogr. housowy taniec imitujący zachowanie modelek na pokazie mody
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. stylizowany, nowoczesny taniec house, wywodzący się z późnych lat 80., który wyewoluował ze sceny baletowej Harlemu z lat 60. XX wieku
Wiktionary
[czytaj: wojs ołwer] nałożenie głosu lektora na oryginalną ścieżkę dźwiękową; voiceover
SJP.pl
[czytaj: wojs ołwer] nałożenie głosu lektora na oryginalną ścieżkę dźwiękową; voice-over
SJP.pl
[czytaj: wuaLA lub właLA] zwrot używany do zasygnalizowania, że coś jest gotowe lub do przedstawienia czegoś lub kogoś, oznaczający "oto" lub "proszę bardzo"
SJP.pl
[czytaj: Fojt] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: wol-o-wą] danie z ciasta francuskiego z nadzieniem, zwykle mięsnym
SJP.pl
Vol-au-vent (wym. wolowã; tłum. z fr. "lot z wiatrem") – danie kuchni francuskiej, pasztecik wykonany z ciasta francuskiego upieczonego na kształt okrągłej, pustej w środku formy, wypełnionej po upieczeniu gorącym nadzieniem. Nadzieniem jest najczęściej "ragoût" z mięsa kurczaka z pieczarkami.
Wikipedia
skrót od: volumen
SJP.pl
[czytaj: woLAJ] z francuskiego: drób, dania z drobiu
SJP.pl
określenie wykonawcze: lotnie, szybko; veloce
SJP.pl
wolapik;
1. sztuczny język międzynarodowy;
2. niezrozumiały i zagmatwany język lub styl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. dziewiętnastowieczny język sztuczny oparty na łacinie, niemieckim, francuskim i angielskim;
(1.2) przen. niezrozumiały, zagmatwany język; mieszanina różnych języków
Wiktionary
Volapük, wolapik (nazwa oznacza „język (ogólno)światowy” od world „świat” i speak „mowa”) – język sztuczny opracowany w 1879 roku przez niemieckiego księdza Johanna Martina Schleyera, który wierzył, że robił to z nakazu Boga. Powstał w oparciu o łacinę, niemiecki, francuski i angielski, przy czym najwięcej elementów pochodzi z tego ostatniego.
Wikipedia
(1.1) Volapük co prawda wystrzegał się dowolności całkowitej w tworzeniu słów; czerpał obficie z angielszczyzny, ale przeinaczał wyrazy angielskie w sposób tak daleko idący i tak dowolny, że z trudem można je było w tym przebraniu rozpoznać.
Wiktionary
IPA: vɔˈlapʲik, AS: volapʹik
Wiktionary
(1.1) wolapik
Wiktionary
niemiecka ideologia o charakterze rasistowskim, irracjonalnym i neoromantycznym
SJP.pl
Volkizm – niemiecka skrajnie prawicowa ideologia o charakterze neoromantycznym, irracjonalnym i rasistowskim, skłaniającym się do panteistycznej, neopogańskiej mistyki „krwi i ziemi” ("Blut und Boden"), wyrastająca z protestanckiej idei predestynacji.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: folksdojcz] w okresie okupacji hitlerowskiej: osoba znajdująca się na liście ludzi pochodzenia niemieckiego (często rzekomego), na której obecność gwarantowała wiele przywilejów w stosunku do pozostałej ludności polskiej; folksdojcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. zob. folksdojcz.
Wiktionary
(1.1) Salomon Morel był m.in. komendantem obozu pracy dla Niemców w Świętochłowicach. Przebywali tam jednak nie tylko Niemcy i volksdeutsche, zsyłano do niego także ludzi niewygodnych dla komunistycznych władz.
Wiktionary
(1.1) folksdojcz
Wiktionary
jednoizbowy parlament w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej; Izba Ludowa
SJP.pl
Volkskammer (z niem. Izba Ludowa) – izba niższa (1949–1958), a następnie jednoizbowy parlament Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD) (1958–1990). Do pierwszych wolnych wyborów parlamentarnych 18 marca 1990 nie posiadał demokratycznej legitymacji i pełnił fasadową rolę wobec rządzącej Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec.
Wikipedia
lista obywateli pochodzenia niemieckiego w okupowanym przez Niemcy kraju w okresie okupacji hitlerowskiej, którzy zadeklarowali przynależność do narodowości niemieckiej; folkslista
SJP.pl
Volkslista (niem. "Deutsche Volksliste" ("DVL"), pol. folkslista) – niemiecka lista narodowościowa wprowadzona 2 września 1940 na podstawie reskryptu Heinricha Himmlera jako komisarza Rzeszy do spraw wzmacniania niemczyzny. Na terenach Rzeczypospolitej Polskiej anektowanych przez III Rzeszę w czasie II wojny światowej volkslistę wprowadzono zarządzeniem z 4 marca 1941.
Wikipedia
[czytaj: FOLKSwagen] marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód produkowany przez firmę Volkswagen;
Wiktionary
Volkswagen [] – marka samochodów produkowanych przez niemiecki koncern Volkswagen AG. W dosłownym tłumaczeniu znaczy „samochód dla ludu”. Spółka jest notowana na giełdzie od 2003 roku.
Wikipedia
(1.1) Kupiliśmy najnowszego volkswagena.
(1.1) Na parkingu stały cztery volkswageny.
Wiktionary
rzecz. Volkswagen mzw.
Wiktionary
(1.1) skr. VW
Wiktionary
rodzaj uderzenia piłki w sporcie, wolej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) sport. zob. wolej.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlɛj, AS: volei ̯
Wiktionary
rzecz. wolej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka napięcia elektrycznego, potencjału elektrycznego, a także siły elektromotorycznej; wolt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. elektr. wolt
Wiktionary
IPA: vɔlt, AS: volt
Wiktionary
wł. odrębne zakończenie fragmentu kompozycji muzycznej:
1. prima volta - pierwsze, przed repetycją;
2. seconda volta - drugie, po repetycji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wolTER] pisarz i filozof francuski (1694-1778); Wolter
SJP.pl
Voltaire, pol. Wolter, właśc. François-Marie Arouet (ur. 21 listopada 1694 w Paryżu, zm. 30 maja 1778 tamże) – francuski pisarz epoki oświecenia, filozof, historyk i publicysta. Tworzył satyry, powieści, dramaty oraz „Listy”.
Prowadził ożywioną korespondencję (zachowały się 23 tysiące jego listów). Bulwersował opinię publiczną krytycyzmem i śmiałością przekonań. Wiele podróżował.
Wikipedia
[czytaj: wolt fas] z francuskiego: obrót, zwrot o 180 stopni; w przenośni: nagła, całkowita zmiana opinii, poglądów; wolta
SJP.pl
[czytal: woltedżando] z włoskiego, w muzyce: grać na klawiaturze krzyżując ręce
SJP.pl
określenie wykonawcze: zmiennie, chwiejnie, niestale
SJP.pl
wolumen;
1. wielkość, wysokość czegoś, np. importu, produkcji; wolumin;
2. w muzyce: donośność dźwięku, stopień jego nasycenia
SJP.pl
marka samochodów i firma
SJP.pl
Volvo – szwedzki koncern motoryzacyjny zajmujący się produkcją samochodów ciężarowych, autobusów, pojazdów specjalistycznych, urządzeń transportowych i silników, z siedzibą w Göteborgu, działający od 1927 roku.
Wikipedia
przejście w różnego rodzaju budowlach o charakterze amfiteatralnym; womitorium
SJP.pl
[czytaj: WOnegat lub WOnegut] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj magii pochodzenia afrykańskiego, opartej na kulcie przodków; voudou; wudu
SJP.pl
Vo
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. vorarlberski
Wiktionary
rzecz. Vorarlberg mrz.
Wiktionary
(1.1) vorarlberski; daw. przedarulański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. najbardziej wysunięty na zachód kraj związkowy Austrii, jego stolicą jest miasto Bregencja;
Wiktionary
Vorarlberg (łac. "Cisarulana", pol. dawniej "Przedarulania") – najbardziej wysunięty na zachód kraj związkowy Austrii. Jego stolicą jest miasto Bregencja. Jako jedyny austriacki kraj związkowy należy w części do zlewiska Morza Północnego. Ustanowiony w 1923 herb kraju jest herbem hrabiów Montfort.
Wikipedia
przym. vorarlberski, przest. voralbergski
Wiktionary
(1.1) Przedarulania
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Vorarlbergiem, dotyczący Vorarlbergu
Wiktionary
rzecz. Vorarlberg mrz.
Wiktionary
(1.1) daw. przedarulański
Wiktionary
[czytaj: FOSler] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bank. rachunek innego banku utrzymywany w naszym banku do celów rozliczeniowych
Wiktionary
(1.1) loro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. kult. przedmiot ofiarowywany Bogu, który zawieszany jest przy ołtarzu lub świętym obrazie czy figurze;
(1.2) daw. kult. ślub, złożone przyrzeczenie
(1.3) głos, wyrażenie zdania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jako votum Jan Paweł II ofiarował złotą różę.
Wiktionary
przym. wotywny
rzecz. wotum n.
Wiktionary
[czytaj: wałczer]
1. dowód na piśmie;
2. dokument świadczący o zawarciu transakcji;
3. oświadczenie lub upoważnienie na piśmie;
4. certyfikat, list uwierzytelniający
SJP.pl
Voucher (ang. "talon") – czek podróżny, dokument kredytowy umożliwiający realizację świadczeń zamówionych przez biuro podróży u zagranicznego kontrahenta. Wymienione na voucherze świadczenia są przez klienta zapłacone i powinny być wydane w ilości i jakości zaznaczonej na voucherze.
Wikipedia
rodzaj magii pochodzenia afrykańskiego, opartej na kulcie przodków; voodoo; wudu
SJP.pl
[czytaj: wuwREJ] rodzaj francuskiego białego wina z Doliny Loary
SJP.pl
Vouvray – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre i Loara.
Vouvray jest główną miejscowością winnej apelacji Vouvray
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 2933 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 128 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Vouvray plasuje się na 117. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 560.).
Wikipedia
dźwięk, zjawisko głosowe realizowane przez ludzki aparat artykulacyjny bądź przez instrument muzyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wojadżer]
1. każda z dwóch sond kosmicznych wysłanych przez NASA celem badania planet Układu Słonecznego;
2. model samochodu marki Chrysler
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) psych. seks. zob. oglądactwo.
Wiktionary
(1.1) Voyeryzm ujmowany w funkcji epistemologicznej posiada również wyraźny podtekst seksualny – tym lepiej wpisuje się również w pierwotne znaczenie terminu zaczerpniętego z psychologii.
Wiktionary
(1.1) wojeryzm, voyeuryzm, skopofilia, skoptofilia
Wiktionary
[czytaj: właJER] osoba czerpiąca przyjemność erotyczną z podglądania par uprawiających seks; podglądacz, wojerysta
SJP.pl
[czytaj: wojerysta] osoba czerpiąca przyjemność erotyczną z podglądania par uprawiających seks; voyeur, wojerysta, podglądacz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z voyeuryzmem, dotyczący voyeuryzmu
Wiktionary
rzecz. voyeuryzm m.
Wiktionary
[czytaj: wojeryzm] dewiacja seksualna charakteryzująca się skłonnością do oglądania osób uprawiających seks; podglądactwo, oglądactwo, wojeryzm, skopofilia, skoptofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. seks. zob. oglądactwo.
Wiktionary
przym. voyeurystyczny
Wiktionary
(1.1) wojeryzm, voyeryzm, skopofilia, skoptofilia
Wiktionary
[czytaj: włajez] rodzaj krzesła z oparciem z przodu dla ramion i brody
SJP.pl
Vo
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. rzeczywistość wirtualna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. VR-owy
Wiktionary
[czytaj: wraNICki] nazwisko
SJP.pl
książki podejmujące tematykę związaną z Wrocławiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja stojąca, w której jedna ze stóp oparta jest o wewnętrzną część uda drugiej nogi, dłonie połączone nad głową
Wiktionary
(1.1) pozycja drzewa, drzewo
Wiktionary
skrót od: Virtual Reality Modeling Language, w informatyce: język modelowania rzeczywistości wirtualnej, umożliwiający opisywanie obiektów i animacji
SJP.pl
VRML ( Virtual Reality Modelling Language), pol. język modelowania rzeczywistości wirtualnej, początkowo znany przed 1995 jako "Virtual Reality Markup Language" – wolny od tantiem standard formatu pliku ISO/IEC, deklaratywnie opisujący grafikę trójwymiarową (3D), interaktywną grafikę wektorową, projektowaną głównie z myślą o stronach WWW. VRML został zastąpiony przez X3D (Extensible 3D).
Wikipedia
z łaciny, skrót od: verse, versus; przeciwko, kontra; vs.;
1. słowo używane w tekście między pojęciami lub wielkościami przeciwstawnymi, np. dwoma zmiennymi;
2. słowo używane między nazwiskami lub nazwami przeciwników, np. stron procesu, zawodników sportowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
z łaciny, skrót od: verse, versus; przeciwko, kontra; vs;
1. słowo używane w tekście między pojęciami lub wielkościami przeciwstawnymi, np. dwoma zmiennymi;
2. słowo używane między nazwiskami lub nazwami przeciwników, np. stron procesu, zawodników sportowych
SJP.pl
skrót
(1.1) = łac. versus → kontra, przeciw;
Wiktionary
(1.1) Dla mnie wybór Komorowski vs. Kaczyński to nie walka klas, lecz test na naiwność Polaków.
Wiktionary
(1.1) kontra
Wiktionary
skrót od: very superior old pale - wysokogatunkowa stara czysta, napis na etykietach alkoholi różnego gatunku, informujący o ich najwyższej jakości; V.S.O.P.
SJP.pl
miasto w Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodniej Chorwacji, leżące przy granicy z Serbią;
Wiktionary
Vukovar – miasto we wschodniej Chorwacji, w Slawonii, stolica żupanii vukowarsko-srijemskiej, siedziba miasta Vukovar. Miasto leży u ujściu Vuki do Dunaju, w pobliżu granicy z Serbią. Miasto jest znane z przemysłu włókienniczego (produkcja pończoch) i spożywczego. Ponadto w Vukovarze mieści się port rzeczny.
Wikipedia
(1.1) Obrona miasta urosła w legendę – Vukovar został ogłoszony chorwackim „gradom herojem”, czyli miastem-bohaterem, i wszedł na listę narodowych świętości Chorwacji.
Wiktionary
IPA: vuˈkɔvar, AS: vukovar
Wiktionary
łac. zwykle, powszechnie (zwany); to jest, albo (zwyczajnie mówiąc)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
grzybicze zapalenie sromu i pochwy
SJP.pl
plastikowa, hałaśliwa trąbka używana przez kibiców piłki nożnej; wuwuzela
SJP.pl
skrót od: Volkswagen
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnych Węgrzech, położone nad Dunajem;
Wiktionary
Vác ( Vacov, Waitzen) – miasto (34,5 tys. mieszkańców w styczniu 2011 r.) położone nad Dunajem na północy Węgier.
Wikipedia
(1.1) Według relacji kroniki założycielem obu kościołów w Vácu miał być król Gejza w latach 1074 — 1077. Według niej miał on być również założycielem biskupstwa w Vácu.
(1.1) Wycofane spod Koszyc oddziały Czechów i dawnych weteranów Macieja rozłożyły się między Vácem i Egerem, łupiąc bezlitośnie otaczający kraj.
Wiktionary
(1.1) hist. Waców
Wiktionary
[czytaj: wezLE] miasto we Francji
SJP.pl
Vézelay – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 571 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 26 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Vézelay plasuje się na 410. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 375.).
Wikipedia
1. spółgłoska;
2. litera;
3. przyimek łączący się z rzeczownikiem lub wyrazem pełniącym jego funkcję, spełniający wiele funkcji w zdaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. dwudziesta ósma litera polskiego alfabetu;
przyimek
(2.1) …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
(2.2) …określający kierunek czynności
(2.3) …określający stan podmiotu
(2.4) …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
(2.5) …określający wzór na materiale, kształt czegoś
(2.6) …określający ubiór
(2.7) …określający ilość lub liczbę elementów
(2.8) …określający otoczenie
Wiktionary
W w
W (wymowa: "wu", minuskuła: w) – dwudziesta trzecia litera alfabetu łacińskiego, dwudziesta ósma litera alfabetu polskiego. W języku polskim, niemieckim, kaszubskim i wilamowskim oznacza spółgłoskę [], a w angielskim – [].
Wikipedia
(1.1) Na kurtce miała wyszytą wielką literę „W”.
(1.1) Od litery „W” zaczynają się tablice rejestracyjne województwa mazowieckiego.
(2.1) Eleonora mieszka w Sopocie.
(2.1) Długo nie było go w domu.
(2.1) Żegnałem ją ze smutkiem w sercu.
(2.2) Spojrzałem w niebo.
(2.2) Statek wypłynął w morze.
(2.3) Jestem w szoku.
(2.3) Alpinista spadł ze skały i jest w ciężkim stanie.
(2.4) W piątek mam urodziny.
(2.4) Rolnik z Wituni przebiegł w tydzień 800 km – od Zakopanego po Sopot.
(2.5) Zosia ma sukienkę w zielone kwadraty.
(2.6) Nie lubię chodzić w krawacie.
(2.7) Napisał powieść w dwóch tomach.
(2.8) Azotek galu jest piekielnie wytrzymałym materiałem — topi się w temperaturze kilku tysięcy stopni i ciśnieniu kilkanaście tysięcy razy większym od atmosferycznego.
Wiktionary
IPA: vu
Wiktionary
(2.1) wewnątrz
(2.2) do
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …określający ruch w środku lub do środka
(1.2) …określający ruch do góry
Wiktionary
(1.1) w- + rzucić — wrzucić'''
(1.2) w- + stać — wstać
Wiktionary
IPA: f
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery W
Wiktionary
skrót
(1.1) = geogr. Wrocław
Wiktionary
IPA: ˈvrɔt͡swaf, AS: vrocu̯af
Wiktionary
skrót od: Warszawa
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. Warszawa
Wiktionary
IPA: ˈvava|varˈʃava, AS: vava|varšava
Wiktionary
(Trasa) Wschód-Zachód
SJP.pl
skrót od: wołacz
SJP.pl
skrót
(1.1) = wiek
(1.2) = wieś
(1.3) = wers
Wiktionary
W. – amerykański dramat biograficzny z 2008 roku w reżyserii Olivera Stone’a.
Wikipedia
(1.1) Internet jest obecnie przestrzenią kwitnącej aktywności artystycznej, przy której oblężony przez artystów Paryż przełomu XIX i XX w. wygląda jak prowincjonalny grajdoł.
(1.2) Gwara koronna, o ile zbadać mogłem, występuje […] w powiecie białostockim w parafiach: bierezowskiej (w. Bierezowa, Bobrówka i inne pobl.); dolistowskiej (w. Jaćwież mały, Jaćwież wielki i inne pobl.); jesionowskiej (we wszystkich wsiach), przytem, jak to słyszałem z ust wiarygodnych, gwara ta występuje jeszcze w wielu wsiach par. goniadzkiej i knyszyńskiej.
Wiktionary
IPA: vʲjɛk, AS: vʹi ̯ek
Wiktionary
przym. wymieniony
Wiktionary
[czytaj: wu-CE] skrót od angielskiego: water closet (ubikacja, toaleta); wc, WC
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. WC.
Wiktionary
(1.1) Jeśli szukacie w.c., znajdziecie je obok wind.
Wiktionary
(1.1) WC
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = hist. Wielkie Księstwo Litewskie
Wiktionary
(1.1) WKL, WXL, WXLit
Wiktionary
1. (z japońskiego: harmonia, dobre współżycie) specyficzna, japońska forma współżycia społecznego
2. gwarowe, w wykrzyknieniu: o wa (używane na wyrażenie powątpiewania, niezadowolenia z czegoś itp.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ło-ło] ciągła zmiana barwy dźwięku na instrumentach dętych oraz w urządzeniach elektroakustycznych; wah-wah
SJP.pl
1. wabienie zwierzyny łownej podczas polowania,
2. część wyrażenia potocznego: na wabia
SJP.pl
Wab – w łowiectwie, wabienie zwierzyny podczas polowania poprzez naśladowanie głosów zwierząt za pomocą wabików lub wystawienie żywego albo wypchanego ptaka.
Wikipedia
dawniej: kukła ptaka wykorzystywana do zwabienia ptaka łowczego na rękawicę
SJP.pl
Wabienice (niem. "Wabnitz") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Bierutów.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wabić.
Wiktionary
Wabienie – zespół czynności dokonywanych przez myśliwego, mających na celu sprowokowanie danego zwierzęcia do zbliżenia się lub odpowiedzi głosowej. Najczęściej polega na naśladowaniu odgłosów zwierzęcych (m.in. ptasich).
Wikipedia
czas. zwabić
rzecz. wabik mrz.
Wiktionary
1. coś co wabi, pociąga;
2. gwizdek używany do wabienia zwierząt na polowaniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przedmiot służący do wabienia zwierząt
(1.2) przen. przedmiot lub działanie służące do budzenia zainteresowania u ludzi
Wiktionary
Wabik – przyrząd do wabienia zwierzyny poprzez imitowanie głosów zwierząt i ptaków. Przy pomocy wabika myśliwy wydaje odgłosy godowe lub oznaczające znalezienie pokarmu.
Wikipedia
(1.1) Wabiki możesz kupić w sklepie wędkarskim koło poczty.
(1.2) Rabaty na niektóre produkty są tylko wabikiem na przyciągnięcie klientów.
Wiktionary
rzecz. wabienie n.
czas. wabić ndk., zwabić dk.
Wiktionary
atrakcyjny, kuszący
SJP.pl
1. przynęcać zwierzęta, np. naśladując ich głosy
2. kusić, nęcić
3. o zwierzu: przywoływać inne zwierzę, wydając typowe głosy
4. nazywać zwierzę, przywoływać je
5. wabić się (o zwierzętach):
a) nazywać się
b) przywoływać się nawzajem
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) łow. wydawać głos nawołujący zwierzęta, udając ich głos (by je złapać)
(1.2) działać przyciągająco
czasownik zwrotny niedokonany wabić się
(2.1) o zwierzętach: nazywać się
Wiktionary
(1.1) Nauczył mnie kryć się w trawie lub na drzewie i wabić znajdujące się w pobliżu ptaki.
(1.2) Nie mogła pojąć, jak taki szorstki człowiek mógł umieć tak łagodnie wabić.
(2.1) Jak się wabi twój pies?
Wiktionary
rzecz. wabik m., powab m.
przym. wabiący, powabny
przysł. wabiąco
czas. zwabić
Wiktionary
(1.1) przynęcać przyzwyczajać, wywabić
(1.2) czarować, kusić, nęcić, omamić, oszałamiać, pociągać, skinąć, uwodzić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. powabny, piękny, przyciągający wzrok
(1.2) stpol. (wabny na coś) spragniony (czegoś), oczekujący (na coś)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Wacan jako podłowczy i mój podkomendny zrobiłeś, co do niego należało; a czy dobrze? to się okaże.
Wiktionary
rzecz. wacanna ż.
:: fż. wacani ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość panna.
Wiktionary
(1.1) Widzisz mi płaksę?… Obetrzyj wacanna łzy i podnieś oczy!
Wiktionary
rzecz. wacan m., wacani ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zdrobn. od: wacek – skórzana sakiewka na pieniądze
Wiktionary
(1.1) Odejmie pan córom syjońskim płaszcze, tkanice i waceczki.
Wiktionary
IPA: vaˈt͡sɛt͡ʃɛk, AS: vaceček
Wiktionary
rzecz. wacek, wackarz, wacuś
Wiktionary
(1.1) mieszek, sakiewka
Wiktionary
1. żartobliwie: męski członek; kuśka, pitol, ptaszek, pisior;
2. w środowisku brydżowym: walet;
3. dawniej: skórzany woreczek na pieniądze, zawieszany na szyi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. skórzany woreczek na pieniądze, zawieszony na szyi, ściągany rzemykiem lub zameczkiem; Gloger.
(1.2) pot. rub. penis
(1.3) karc. walet
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Szeląga nie masz w wacku, a długów po uszy.
(1.1) Odział się zaraz potem paradnie Lisicki, nabity dobrze wacek wsunął do kieszeni i poszedł na miasto.
(1.2) Te slipki uciskają mi wacka.
Wiktionary
IPA: ˈva.t͡sɛk, AS: va.cek
Wiktionary
rzecz. wackarz, Wacek
:: zdrobn. wacuś, waceczek
czas. wackować
Wiktionary
(1.1) sakiewka, trzos, mieszek, torba, kabza; przest. mantelzak, nosigrosz, burska, kaletka
(1.2) prącie, członek, fallus, grub. kutas, pyta, wulg. chuj, fiut
(1.3) walet, dupek, jopek, bubek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydrol. rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, prawy dopływ Obu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: wachmistrz; wachm.
SJP.pl
1. inaczej: wartownia, wartownicy;
2. ryba z rodziny makrelowatych;
3. potocznie: benzyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Acanthocybium solandri|ref=tak., gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych
(1.2) środ. mot. benzyna
(1.3) gwara więzienna deszcz
(1.4) stpol. lwów. warta
(1.5) środ. żegl. morze, woda morska
(1.6) skrzynia na zboże
(1.7) daw. gwara. więz. woda
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈva.xa, AS: va.χa
Wiktionary
(1.4) wacharz, odwach
Wiktionary
(1.1) wahoo, solandra
(1.2) benzyna, paliwo; pot. bajura
(1.4) straż, warta, szyldwach, odwach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. pas terytorium Afganistanu oddzielający Tadżykistan od Pakistanu;
(1.2) geogr. adm. powiat w afgańskiej prowincji Badachszan
(1.3) geogr. hydrol. rzeka we wschodnim Afganistanie;
Wiktionary
Wachan (t. Wachan-daria, Wach) – rzeka we wschodnim Afganistanie. Długość - 220 km.
Wachan powstaje na wysokości 3860 m n.p.m. z połączenia dwóch sporych górskich potoków spływających spod górskich lodowców Pamiru. Niedaleko na północ od tego miejsca znajdują się źródła Oksu, płynącego w odwrotną stronę. Wachan płynie wysokogórską doliną między skrajnym północnym pasmem Hindukuszu a pamirskim pasmem Gór Wachańskich. Na ich zachodnim krańcu łączy się z rzeką Pamir, tworząc rzekę Pandż.
Wikipedia
(1.1) Szlak przez Wachan wykorzystywany jest przez przemytników.
(1.2) Administracyjnie Korytarz Wachański należy do dystryktu Wachan prowincji Badachszan.
(1.3) Dolina Wachanu zajmuje szerszą, wschodnią część Korytarza Wachańskiego.
Wiktionary
przym. wachański
rzecz. wachański mrz.
Wiktionary
(1.1) Korytarz Wachański
Wiktionary
1. związany z Wachanem (Korytarzem Wachańskim);
2. język wachański - język z grupy języków wschodnioirańskich, którym posługują się niektórzy mieszkańcy Tadżykistanu, Chin i Pakistanu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wachanem, dotyczący Wachanu (rzeki lub regionu)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wachański;
Wiktionary
rzecz. Wachan mrz.
Wiktionary
(2.1) wachi, wachni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. wachlarz
Wiktionary
rzecz. wachlarz mrz.
Wiktionary
[czytaj: WAcholc] nazwisko
SJP.pl
rodzaj ryb z rodziny strumieniakowatych
SJP.pl
1. płaski, lekki, zwykle rozkładany przedmiot używany do chłodzenia się ruchem powietrza;
2. w łowiectwie: ogon głuszca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
(1.2) przen. skala, rozpiętość, różnorodność
(1.3) środ. sport. w kolarstwie: jeden ze stylów jazdy w grupie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten wachlarz został wyprodukowany w Japonii.
(1.2) Nasza firma oferuje pełny wachlarz usług ubezpieczeniowych.
Wiktionary
IPA: ˈvaxlaʃ, AS: vaχlaš
Wiktionary
rzecz. wachlowanie n., wachel m.
:: zdrobn. wachlarzyk m.
czas. wachlować
przym. wachlarzowy, wachlarzowaty
Wiktionary
(1.1) stpol. wachel m.
(1.3) drafting, jazda na wachlarzu
Wiktionary
o cechach wachlarzorogich (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
rodzina chrząszczy
SJP.pl
rząd bardzo małych owadów pasożytujących w innych owadach, głównie w żądłówkach, których bezskrzydłe samice pozostają przez całe życie w ciele swych żywicieli, a samce, o słabo rozwiniętych skrzydłach przednich i wachlarzowatych tylnych, żyją krótko, nie pobierając pożywienia
SJP.pl
Wa
Wikipedia
o cechach wachlarzoskrzydłych (rodzina owadów)
SJP.pl
przypominający kształtem wachlarz, podobny do wachlarza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający wachlarz, mający kształt wachlarza
Wiktionary
rzecz. wachlarz, wachlarzowiec, wachlarzyk
przysł. wachlarzowato
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały wachlarz
SJP.pl
Wachlarzyk (łac., ang. "rhipidium") – rodzaj kwiatostanu z grupy wierzchotek jednoramiennych. Ma kwiat na szczycie pędu. Rozgałęzia się naprzemiennie z kąta liścia po jednej stronie osi, a następnie z kąta liścia po drugiej stronie, przy czym kwiaty osadzone są w jednej płaszczyźnie. Niekiedy, przy szypułkach różnej długości (gdy wszystkie kwiaty dorastają mniej więcej do tego samego poziomu), cały kwiatostan przypomina baldachogrono.
Wikipedia
przypominający kształtem wachlarzyk, podobny do wachlarzyka
SJP.pl
wachlarzówka posępna, wachlarzówka smolista - gatunki ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Wa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wachlować.
Wiktionary
IPA: ˌvaxlɔˈvãɲɛ, AS: vaχlovãńe
Wiktionary
czas. wachlować ndk.
rzecz. wachlarz m.
Wiktionary
1. chłodzić wymuszając ruch powietrza przedmiotem o dużej powierzchni;
2. poruszać skrzydłami
SJP.pl
skrót od: wachmistrz; wach.
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. wachmistrz
Wiktionary
(1.1) Grupa dowodzona przez wachm. „Dęba” unieszkodliwiła strażników i otoczyła siedzibę białoruskiej policji, gdzie przetrzymywani byli AK-owcy i wezwała obrońców do poddania się.
Wiktionary
(1.1) wach.
Wiktionary
strażnik, dozorca więzienny
SJP.pl
strażnik obozowy za okupacji hitlerowskiej
SJP.pl
stopień podoficerski w kawalerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. daw. komendant posterunku policji
Wiktionary
Wachmistrz ( Wachtmeister) – stopień wojskowy w kawalerii i żandarmerii odpowiadający sierżantowi innych wojsk.
Wikipedia
gatunek oceanicznej ryby ławicowej z rodziny dorszowatych; nawaga pacyficzna
SJP.pl
Wachnia, nawaga pacyficzna ("Eleginus gracilis") – gatunek ławicowej ryby oceanicznej z rodziny dorszowatych (Gadidae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. okres (zwykle 4 godziny), podczas którego pełni służbę jedna zmiana załogi statku
2. część załogi statku, pełniąca służbę w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. służba pełniona przez marynarza na statku
(1.2) żegl. grupa marynarzy pełniących służbę
Wiktionary
Wachta – część załogi jednostki pływającej (żaglowej lub motorowej), pełniąca służbę w określonym czasie (zazwyczaj 4 godziny). Jest to również czas pełnienia służby np. w godzinach 00:00-04:00, 04:00-08:00, 08:00-12:00, 12:00-16:00, 16:00-20:00, 20:00-00:00 itd. (przy 3 wachtowym systemie).
Wikipedia
(1.2) Dudnią kroki po deskach pokładu i, śmignąwszy po schodni na rufę, przed oficerem wachtowym staje uczeń trzeciego kursu, pełniący w mojej wachcie służbę bosmańską.
Wiktionary
rzecz. wachtarz mos., wachtowy mos.
przym. wachtowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pełniący wachtę
Wiktionary
rzecz. wachta ż., wachtowy mos.
przym. wachtowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: wachta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żegl. marynarz pełniący wachtę
przymiotnik relacyjny
(2.1) żegl. związany z wachtą, dotyczący wachty
Wiktionary
(1.1) Jednym z kanonów prawa morskiego jest obowiązek wachtowego na „oku“ meldować kapitanowi wszelkie stwory czy to żywe, czy martwe, ukazujące się na widnokręgu lub na horyzoncie.
(2.1) Ponieważ drugi oficer zachorował w ciągu podróży, awansowałem na oficera wachtowego, czuwającego samodzielnie nad pokładem.
Wiktionary
rzecz. wachta ż., wachtarz mos.
Wiktionary
(1.1) daw. wachtarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wachów (niem. "Wachow") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Olesno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego. W Wachowie znajduje się zabytkowy kościół z 1706 r.
W 1936 roku hitlerowska administracja III Rzeszy, chcąc zatrzeć słowiańskie pochodzenie nazwy wsi, przemianowały ją ze zgermanizowanej na nową, całkowicie niemiecką nazwę "Wallhof"
Wikipedia
zdrobnienie od: Wacława (imię żeńskie); Wacka
SJP.pl
potocznie: watowana kurtka robocza
SJP.pl
zrobiony z waty
SJP.pl
1. potocznie: sprzedawca waty cukrowej;
2. dawniej: producent lub sprzedawca waty - luźnej masy włókien bawełny
SJP.pl
kłębek waty używany m.in. do oczyszczania ran, podawania leku; tampon z waty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. kosmet. kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu
(1.2) rzad. kosmet. kawałek waty nawinięty na patyczek służący do mycia uszu
Wiktionary
(1.1) Skończyły mi się waciki, a muszę zmyć makijaż.
Wiktionary
IPA: ˈvat͡ɕik, AS: vaćik
Wiktionary
rzecz. wata ż.
Wiktionary
(1.1) gazik
(1.2) patyczek do uszu, patyczek higieniczny
Wiktionary
1. dieta wacikowa - spożywanie wacików kosmetycznych nasączonych płynem w celach odchudzających;
2. → wacik
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waci lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wacław (imię męskie); Wacuś, Wacek, Wacunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. od: Wacław
Wiktionary
(1.1) Jeżeli wasz Wacio nie broni przed karą swego pudla, siostrzyczki, służącej, która zbiła wazon pamiątkowy po ciotecznej babce — nie pozwólcie mu być obrońcą sądowym — tem bardziej, gdy jest prawdomówny.
(1.1) Słysząc to mała wróżka, zadzwoniła leciutko dzwoneczkiem i natychmiast spuścił się do Wacia obłoczek.
(1.1) Matka odczytała mu list i rzekła: — Widzisz, jak Waciowi tam dobrze.
Wiktionary
rzecz. Wacek mos., Wacław mos., Wacława ż., Wacuś mos.
przym. Wacławowy, Wackowy, Wacusiowy
Wiktionary
(1.1) Wacek, Wacuś
Wiktionary
1. żartobliwie: męski członek; kuśka, pitol, ptaszek, pisior;
2. w środowisku brydżowym: walet;
3. dawniej: skórzany woreczek na pieniądze, zawieszany na szyi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ten który robi wacki
Wiktionary
(1.1) Dawniej wackiem nazywano woreczek na pieniądze, a rzemieślnika, który je wyrabiał, zwano wackarzem.
Wiktionary
IPA: ˈvat͡skaʃ, AS: vackaš
Wiktionary
rzecz. waceczek mrz., wacek mzw.
Wiktionary
(1.1) kaletnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wackować.
Wiktionary
czas. wackować ndk.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wacław (imię męskie); Wacuś, Wacławek
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wacka lub z nim związany
SJP.pl
miasto w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, waćpan, waspan, asan, acan
SJP.pl
zdrobnienie od: Wacław (imię męskie); Wacuś, Wacek, Wacio
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wacusia lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wacław (imię męskie); Wacek, Wacławek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mały wacek
Wiktionary
Wacuś – polski film komediowy z 1935 r. w reżyserii Michała Waszyńskiego. Film opowiada historię Tadeusza Rosołka (Adolf Dymsza), który pragnąc pomóc pięknej Kazi (Jadwiga Andrzejewska), wciela się w fikcyjną rolę brata Wacusia.
Wikipedia
rzecz. waceczek mrz., wacek mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) W sklepie u Wacława widziałam pistolety na wodę.
(1.1) Heniek z Wacławem zmartwychwstali po wczorajszej bibie.
Wiktionary
IPA: ˈvat͡swaf, AS: vacu̯af
Wiktionary
rzecz. Wacławowa ż., Wacławówna ż.
:: fż. Wacława ż.
:: zdrobn. Wacek mos., Wacio mos., Wacławek mos., Wacuś mos.
przym. wacławski, Wacławowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Wacek, Wacio, Wacuś
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Wacław
Wiktionary
Wacława – żeński odpowiednik imienia Wacław. Forma Wacława jest czechizmem. W źródłach polskich imię to poświadczone jest w staropolskiej formie Więcesława (1263 rok) i Więcsława (1314 rok).
Wacława imieniny obchodzi 13 października i 28 września.
Wikipedia
(1.1) A jednak stało się! Powiedziałem tej bladolicej dziewczynie, że ją kocham, i jutro slę mego groma Leonarda na siwym rumaku do jej babki z epistołą błagającą, aby wstawiła się za mną do jej matki etc., etc., aby na koniec rączka panny Wacławy została własnością twego wiernego sługi.
Wiktionary
rzecz. Wacław m., Wacio mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. nazwisko;
2. zdrobnienie od: Wacław (imię męskie); Wacuś, Wacek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wacław
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wacław mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wacławice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Orły. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wacławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wacława (imię żeńskie)
SJP.pl
Wacławka, także Działynia (nazwa lokalna – Kople oraz Skałki) – najwyższa góra Wzgórz Bielawskich, a także Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich o wysokości 473,8 m n.p.m.. Nie jest zagospodarowana turystycznie, w przeciwieństwie do pobliskiej Góry Parkowej.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wacławka lub z nim związany
SJP.pl
Wacław z małżonką; Wacławowie
SJP.pl
Wacław z małżonką; Wacławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wacława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
uwodniony tlenek magnezu, minerał o czarnej lub brunatnej barwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przywara; ujemna cecha charakteru;
2. defekt czegoś, usterka, uszkodzenie;
3. niedorozwój, zniekształcenie, nieprawidłowa budowa, złe funkcjonowanie jakiegoś narządu organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ujemna cecha charakteru
(1.2) cecha obniżająca wartość przedmiotu
(1.3) med. wet. nieprawidłowa budowa lub złe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie żywej istoty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wadą mojego wujka jest łatwość popadania w gniew.
(1.2) Ten telefon ma same wady.
Wiktionary
IPA: ˈvada, AS: vada
Wiktionary
rzecz. wadliwość ż.
przym. wadliwy
przysł. wadliwie
Wiktionary
(1.1) przywara, słabość
(1.2) defekt, skaza, brak
Wiktionary
nazwisko, m.in. Jan Wadas - polski bokser
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wydawnictwo o charakterze informacyjno-praktycznym; zawierające podstawowe, niezbędne wiadomości z zakresu jednej dziedziny; vademecum, vade mecum, przewodnik, informator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. podręczna książka zawierająca podstawowe wiadomości, praktyczne wskazówki z jakiejś dziedziny
Wiktionary
IPA: ˌvadɛ̃ˈmɛkũm, AS: vadẽmekũm
Wiktionary
(1.1) informator, poradnik, przewodnik
Wiktionary
samica wilka; wilczyca, basiora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. samica wilka;
Wiktionary
Wadera – samica wilka, wilczyca. Jest mniejsza i lżejsza od samca (basiora). Wadery osiągają dojrzałość płciową w drugim roku życia. Do rozrodu przystępują jedynie samice najwyżej stojące w hierarchii watahy, czasami tylko dominująca w stadzie "samica alfa". Ciąża wadery trwa 60–65 dni. W miocie jest zwykle 4–6, maksymalnie 12 młodych. Wychowaniem młodych zajmują się oboje rodzice, a ich pozycja w stadzie, zwłaszcza społeczny status wadery, ma wpływ na późniejszą pozycję społeczną młodych.
Wikipedia
(1.1) Pomiędzy drzewami przemknęła wadera.
Wiktionary
IPA: vaˈdɛra, AS: vadera
Wiktionary
(1.1) wilczyca, basiora
Wiktionary
spodnie połączone z butami, używane przez wędkarzy i myśliwych; spodniobuty, wodery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. ryb. rodzaj ochronnego ubrania z nieprzemakalnego materiału mającego formę butów połączonych ze spodniami sięgającymi pod pachy i używanego przez myśliwych i rybaków
Wiktionary
IPA: vaˈdɛrɨ, AS: vadery
Wiktionary
bardzo długa, kręta, sucha dolina na pustyni, wypełniająca się wodą w czasie okresowych deszczów; wadis, ued, uedy, uadi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. geol. sucha dolina charakterystyczna dla obszarów pustynnych wyżłobiona przez strumień okresowy;
Wiktionary
Wadi, wadis, ued (arab. وادي, "wādī" – dolina, łożysko rzeki) – suche formy dolinne występujące na obszarach pustynnych, w czasie pory deszczowej wypełniają się wodą, tworząc niekiedy wartkie, szerokie, długie i kręte rzeki.
Doliny wadi zostały najprawdopodobniej wyżłobione w plejstocenie w warunkach pluwialnych. Współcześnie są odmładzane i przekształcane przez wodę rzek epizodycznych.
Wikipedia
(1.1) Gwiazdy wprawdzie świeciły, ale światło ich docierało na dno wadi tak słabe, że trudno było haik odróżnić od rumowiska skalnego.
Wiktionary
(1.1) ued, wadis
Wiktionary
przymiotnik od: wadium
SJP.pl
producent bielizny
SJP.pl
bardzo długa, kręta, sucha dolina na pustyni, wypełniająca się wodą w czasie okresowych deszczów; ued, uedy, uadi, wadi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. geol. sucha dolina charakterystyczna dla obszarów pustynnych wyżłobiona przez strumień okresowy
Wiktionary
(1.1) Na dnie wadisu płynęła maciupka strużka.
Wiktionary
(1.1) ued, wadi
Wiktionary
pewna suma pieniędzy składana przez jakąś osobę jako gwarancja, że nie wycofa się ona z transakcji i podpisze w odpowiednim czasie umowę; zastaw; rękojmia; kaucja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praw. kwota wpłacana przed przetargiem jako zabezpieczenie dotrzymania warunków umowy; gwarancja, że oferta nie zostanie zmieniona ani wycofana;
Wiktionary
Wadium (z vadium a. vadimonium, bid deposit, bid bond, tender guarantee) – określona suma pieniędzy lub zabezpieczenie jej zapłaty (np. gwarancja, poręczenie) składane w celu zagwarantowania dotrzymania warunków postępowania prowadzącego do zawarcia umowy (w szczególności przetargu lub aukcji) oraz zapewnienia samego zawarcia tejże umowy. Stanowi wyraz zabezpieczenia organizatora przed niesolidnym oferentem czy ofertą złożoną w celu „rozbicia przetargu”.
Wikipedia
IPA: ˈvadʲjũm, AS: vadʹi ̯ũm
Wiktionary
przym. wadialny
Wiktionary
(1.1) rękojmia
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wadliwy, nieprawidłowy
Wiktionary
(1.1) Odrzuca ona stawiane budowniczym promu zarzuty i wskazuje, że był on wadliwie eksploatowany, załoga niekompetentna, a w chwili wypadku "Estonia" rozwijała nadmierną prędkość.
Wiktionary
IPA: vaˈdlʲivʲjɛ, AS: vadlʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. wada, wadliwość
przym. wadliwy
Wiktionary
(1.1) nieprawidłowo, błędnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wadliwie
SJP.pl
posiadanie wad, usterek, błędów; niedoskonałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wadliwe
Wiktionary
rzecz. wada ż., wadność ż.
przym. wadliwy, wadny
przysł. wadliwie
Wiktionary
(1.1) ułomność, niedoskonałość, niedociągnięcie, uchybienie; daw. wadność
Wiktionary
mający usterki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wady, usterki, defekty, braki lub błędy
Wiktionary
(1.1) Poprzez pełne namaszczenia i wadliwych akcentów dukanie szefa słyszeliśmy odgłosy trwającej nadal walki.
Wiktionary
IPA: vaˈdlʲivɨ, AS: vadlʹivy
Wiktionary
rzecz. wada ż., wadliwość ż.
przysł. wadliwie
Wiktionary
(1.1) felerny
Wiktionary
skrót
(1.1) = wojsk. mar. wiceadmirał
Wiktionary
(1.1) skr. wiceadm.
Wiktionary
Wadochowice (niem. "Wiesenthal") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice, na Dolnym Śląsku.
Wikipedia
mieszkaniec Wadowa
SJP.pl
mieszkanka Wadowa
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce w województwie małopolskim;
Wiktionary
Wadowice (średniowieczna nazwa Frauenstadt) – miasto w południowej Polsce, w województwie małopolskim, siedziba władz powiatu wadowickiego i gminy miejsko-wiejskiej Wadowice. Położone jest w zachodniej części na Pogórzu Śląskim, południowej w Beskidzie Małym, nad rzeką Skawą. Przez miasto przebiegają: droga krajowa nr 28, droga krajowa nr 52 i linia kolejowa nr 117.
Wikipedia
(1.1) Obszar Wadowic charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem wysokości względnej.
(1.1) Wzięli ślub u karmelitów w Wadowicach na górce.
(1.1) Miastami partnerskimi Wadowic są Asyż i San Giovanni Rotondo.
Wiktionary
IPA: ˌvadɔˈvʲit͡sɛ, AS: vadovʹice
Wiktionary
rzecz. wadowiczanin mos., wadowiczanka ż.
przym. wadowicki, podwadowicki
Wiktionary
związany z Wadowicami, dotyczący Wadowic; wadowski (regionalnie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wadowicami, odnoszący się do Wadowic
Wiktionary
(1.1) Jesienią 1939 roku Niemcy wysadzili w powietrze wadowicką synagogę.
Wiktionary
IPA: ˌvadɔˈvʲit͡sʲci, AS: vadovʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wadowice nmos., wadowiczanin mos., wadowiczanka ż.
przym. wadowski, podwadowicki
Wiktionary
(1.1) rzad. wadowski
Wiktionary
mieszkaniec Wadowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wadowic
Wiktionary
IPA: ˌvadɔvʲiˈt͡ʃãɲĩn, AS: vadovʹičãńĩn
Wiktionary
rzecz. Wadowice, wadowiczanka
przym. wadowicki, podwadowicki
Wiktionary
mieszkanka Wadowic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wadowic
Wiktionary
IPA: ˌvadɔvʲiˈt͡ʃãnka, AS: vadovʹičãnka
Wiktionary
rzecz. Wadowice, wadowiczanin
przym. wadowicki, podwadowicki
Wiktionary
1. regionalnie: dotyczący Wadowic, Wadowic Górnych, związany z Wadowicami; wadowicki;
2. dotyczący Wadowa, związany z Wadowem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wadowem, dotyczący Wadowa
Wiktionary
rzecz. Wadów m.
przym. wadowicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wadzić.
Wiktionary
IPA: vaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: vaʒẽńe
Wiktionary
czas. wadzić
Wiktionary
przestarzałe:
1. być przeszkodą, zawadzać, przeszkadzać;
2. przestarzałe: doprowadzać do sporów, nieporozumień; kłócić, różnić;
3. wadzić się - spierać się, kłócić się z kimś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. być przeszkodą, zawadą; przeszkadzać, zawadzać
(1.2) przest. doprowadzać do nieporozumień; różnić kogoś z kimś
czasownik zwrotny
(2.1) przest. (współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński.) kłócić się
Wiktionary
(1.1) Paweł, spokojny, nie wadził nikomu, • Gaweł najdziksze wymyślał swawole.
(2.1) Wczoraj z Ewą się powadziliśmy.
Wiktionary
IPA: ˈvad͡ʑit͡ɕ, AS: vaʒ́ić
Wiktionary
rzecz. wadzenie n., zawada ż.
Wiktionary
uwodniony tlenek magnezu, minerał o czarnej lub brunatnej barwie
SJP.pl
Wadów – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie.
Wikipedia
jezioro w Olsztyńskiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w II wieku n.e. z tradycji mahajany i pielęgnował ideał bodhisattwy; wadżrajana; mantrajana; tantrajana; buddyzm tantryczny
SJP.pl
marokańskie miasto
SJP.pl
Wadżda (arab. وجدة, "Waǧda"; marok. arab. "Wežda"; fr. "Oujda") – miasto w północno-wschodnim Maroku, w pobliżu granicy z Algierią, na północnym stoku Atlasu Tellskiego, siedziba Regionu Wschodniego. W 2024 roku liczyło ok. 506 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu spożywczego, chemicznego, metalurgicznego, cementowego i drzewnego. Węzeł drogowy, międzynarodowy port lotniczy. Muzeum etnograficzne, wielki meczet z XII wieku.
Wikipedia
kierunek buddyzmu, który wyodrębnił się w II wieku n.e. z tradycji mahajany i pielęgnował ideał bodhisattwy; wadźrajana; mantrajana; tantrajana; buddyzm tantryczny
SJP.pl
Wadżrajana – kierunek buddyzmu związany z praktyką tantr, który wyodrębnił się ok. II wieku n.e. w Indiach w ramach tradycji mahājāny. Praktycy uważają, że posiada metody bezpośredniego doświadczenia natury rzeczywistości, na temat której „wnioskuje się” według tzw. prawomocnego poznawania (sanskryt. pramana, ang. logic/valid cognition) w teoriach mahajany.
Wikipedia
cienkie, kruche ciastko, zwykle płaskie (do tortów) lub w kształcie stożka (do lodów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. rodzaj ciasta cienko sprasowanego, łamliwego, służącego do przekładania nadzieniem lub jako foremka na lody czy inną masę
(1.2) kulin. kruche ciastko złożone z kilku warstw wafla (1.1), przełożonych określonym nadzieniem
Wiktionary
Wafel – rodzaj pieczywa cukierniczego trwałego, wyrób ciastkarski w postaci cienkiego, łamliwego płata – zależnie od przeznaczenia, w formie blatu, rożka, rurki itp. Andruty są to cienkie wafle o kratkowanej fakturze, wypiekane w specjalnych formach. Oblaty to cienkie, okrągłe wafle z wody, mąki pszennej i oleju, wypiekane w specjalnych formach. W szerszym znaczeniu, definicja wafli obejmuje gofry.
Wikipedia
rzecz. wafelek mrz.
przym. waflowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wafel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wafel
(1.2) mały wafel
(1.3) kulin. rodzaj słodyczy z wafli przekładanych słodką masą i pokrojonych na porcje, czasem z polewą
Wiktionary
IPA: vaˈfɛlɛk, AS: vafelek
Wiktionary
rzecz. wafel
przym. waflowy
Wiktionary
urządzenie elektryczne do pieczenia wafli; gofrownica
SJP.pl
przymiotnik od: wafel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zrobiony z wafla
Wiktionary
(1.1) Cienkim lejkiem przygotowane ciasto wędrowało na gofrownicę, z której błyskawicznie wyskakiwały rumiane listki waflowe.
Wiktionary
rzecz. wafelek mrz., wafel mrz.
Wiktionary
1. ciężar ciała;
2. przyrząd do wyznaczania masy ciał;
3. w różnych sportach walki i siłowych określenie kategorii zawodnika;
4. ważność, znaczenie czegoś;
5. ważenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w zachodniej Słowacji, dopływ Dunaju;
Wiktionary
Wag (słow. "Váh", węg. "Vág", niem. "Waag") – rzeka w zachodniej Słowacji, w dorzeczu Dunaju. Długość – 403 km, powierzchnia zlewni – 10 640 km², średni roczny przepływ u ujścia – 196 m³/s. Do dorzecza Wagu należy także polska część Orawy.
Wikipedia
rzecz. Poważe n.
przym. waski, powaski, dolnowaski
Wiktionary
1. ciężar ciała;
2. przyrząd do wyznaczania masy ciał;
3. w różnych sportach walki i siłowych określenie kategorii zawodnika;
4. ważność, znaczenie czegoś;
5. ważenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metrol. urządzenie do pomiaru ciężaru;
(1.2) pot. ciężar czegoś lub kogoś
(1.3) sport. w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2)
(1.4) przen. znaczenie, wartość
(1.5) mat. stat. liczba przez którą mnoży się dany składnik w średniej ważonej
(1.6) inform. liczba przez którą mnoży się dane wejście neuronu w sztucznej sieci neuronowej
Wiktionary
Waga – przyrząd do wyznaczania masy ciał z użyciem siły ciążenia. Działa na zasadzie równoważenia sił lub wykorzystania zjawisk fizycznych. W prostej wadze szalkowej jedną z sił jest ciężar ciała o mierzonej masie, drugą – ciężar odważników lub inna wyskalowana siła.
Wikipedia
(1.1) Gdy byłem u lekarza, to musiałem stanąć na wadze.
(1.2) Ten przedmiot ma wagę 100 kg.
(1.3) W wieku 18 lat został mistrzem świata wagi ciężkiej.
(1.4) To sprawa najwyższej wagi państwowej.
Wiktionary
IPA: ˈvaɡa, AS: vaga
Wiktionary
rzecz. przeciwwaga ż., szynwaga ż., Waga ż., odważnik m., ważenie n., zważenie n., odważenie n., podważenie n., wyważenie n., wagowy mos.
czas. ważyć ndk., odważyć dk., zważyć dk., podważyć dk., wyważyć dk.
przym. ważny, wagowy, ważki
przysł. wagowo, ważnie, ważko
Wiktionary
(1.2) ciężar, masa
Wiktionary
człowiek lubiący się włóczyć; obieżyświat, tramp, włóczęga, włóczykij
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. człowiek lubiący się włóczyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To jest jakaś nacja sama w sobie, odmienna od tej miejskiej, wiejskiej, osiadłej. To ci, co nie przynależą do żadnego pana ani do żadnej gminy, wałęsi różni, wagabundy, swawolni bandosi, bieguni różnego rodzaju.
Wiktionary
IPA: ˌvaɡaˈbũnda, AS: vagabũnda
Wiktionary
rzecz. wagusy lm.
Wiktionary
(1.1) obieżyświat, tramp, włóczęga, włóczykij; daw. wałęsa
Wiktionary
przymiotnik od: Wagadugu (stolica Burkina Faso); wagaduguański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wagadugu, dotyczący miasta Wagadugu
Wiktionary
rzecz. Wagadugu n., wagaduguańczyk mos., wagaduguanka ż.
przym. wagaduguański
Wiktionary
(1.1) wagaduguański
Wiktionary
stolica Burkina Faso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Burkiny Faso;
Wiktionary
Wagadugu (diula i fr. "Ouagadougou", IPA: ; mossi "Waogdgo", IPA:) – miasto w środkowej Burkinie Faso, stolica i największe miasto tego kraju, ośrodek administracyjny prowincji Kadiogo. W 2019 roku zamieszkiwane przez blisko 2,5 mln mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. wagaduguańczyk mos., wagaduguanka ż.
przym. wagadugański, wagaduguański
Wiktionary
mieszkanka Wagadugu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wagadugu; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Wagadugu n.
:: fm. wagaduguańczyk mos.
przym. wagadugański, wagaduguański
Wiktionary
mieszkaniec Wagadugu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wagadugu; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Wagadugu n.
:: fż. wagaduguanka ż.
przym. wagadugański, wagaduguański
Wiktionary
przymiotnik od: Wagadugu (stolica Burkina Faso); wagadugański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Wagadugu
Wiktionary
rzecz. wagaduguańczyk mos., wagaduguanka ż., Wagadugu
przym. wagadugański
Wiktionary
(1.1) wagadugański
Wiktionary
dotyczący waganta, związany z wagantem
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Waganiec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Waganiec, w bliskim sąsiedztwie Nieszawy oraz Ciechocinka.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Waganka – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Tłuszcz. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ostrołęckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława w Postoliskach.
Wikipedia
Waganowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Słomniki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
średniowieczny, wędrowny aktor, śpiewak; truwer; goliard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chodzenie na wagary
Wiktionary
rzecz. wagary nmos., wagarowicz m., wagarowiczka ż.
czas. wagarować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny
Wiktionary
(1.1) Uczennica notorycznie wagaruje, przez co może nie zostać dopuszczona do matury.
Wiktionary
rzecz. wagarowanie n., wagarowicz m., wagarowiczka ż., wagary nmos.
czas. powagarować
Wiktionary
uczeń chodzący na wagary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje
Wiktionary
rzecz. wagary lm nm., wagarowanie n.
:: fż. wagarowiczka ż.
czas. wagarować ndk.
przym. wagarowy
Wiktionary
uczennica chodząca na wagary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. uczennica chodząca na wagary, opuszczająca lekcje
Wiktionary
rzecz. wagary nmos., wagarowanie n.
:: fm. wagarowicz m.
czas. wagarować ndk.
przym. wagarowy
Wiktionary
potocznie: dzień opuszczony w szkole, bez zgody rodziców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Dzień wagarowicza”. Zobacz też: film pt. "Dzień wagarowicza".
Wagary, ucieczka z lekcji ( vagari „błąkać się, wałęsać się”) – samowolne uchylanie się od obowiązku szkolnego przez ucznia, nieuzasadniona (z punktu widzenia władz szkolnych; nieobejmująca np. choroby), jedno- lub wielokrotna, celowa oraz świadoma nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach lekcyjnych.
Wikipedia
(1.1) Wychowawczyni skarży się, że nasz Jacek chadza na wagary i opuszcza się w nauce.
Wiktionary
IPA: vaˈɡarɨ, AS: vagary
Wiktionary
rzecz. wagarowicz mos., wagarowiczka ż., wagarowanie n.
czas. wagarować ndk., zwagarować dk.
przym. wagarowy
Wiktionary
(1.1) wagarowanie, ucieczka z lekcji; reg. pozn. blałka, blauka; gw. Górny Śląsk baje, gw. Śląsk Cieszyński szwyncka; daw. żmudy szkolne; uczn. waksy
Wiktionary
specjalista zajmujący się naprawą i konstrukcją wag
SJP.pl
końcowy odcinek dróg rodnych kobiety i samic ssaków, prowadzący do macicy; vagina, pochwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zob. pochwa.
Wiktionary
rzecz. neowagina ż.
przym. waginalny
przysł. waginalnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób waginalny
Wiktionary
rzecz. wagina ż., neowagina ż.
Wiktionary
dotyczący waginy, związany z waginą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pochwą (waginą), dotyczący pochwy (waginy)
Wiktionary
rzecz. neowagina ż., wagina ż.
Wiktionary
(1.1) pochwowy
Wiktionary
operacyjne usunięcie pochwy; vaginectomia
SJP.pl
bolesny skurcz mięśni okolicy sromu i krocza przy próbie stosunku płciowego lub badania ginekologicznego; pochwica
SJP.pl
zdrobnienie od: wagina
SJP.pl
chirurgiczna korekcja szerokości pochwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg chirurgiczny mający na celu utworzenie lub odtworzenie pochwy;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Rosnąca akceptacja społeczna osób transpłciowych oraz rozwój chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej doprowadziły do wzrostu popularności waginoplastyki wśród transpłciowych kobiet.
Wiktionary
potocznie: obcisłe spodnie wcinające się w kobiecy srom
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wagner – nazwisko to pochodzi od germańskiego słowa „Waganari” określającego woźnicę lub budowniczego wozów (szczególnie wśród pensylwańskich Holendrów). Otrzymywały je osoby trudniące się zawodowo transportem szeroko pojętych dóbr, w zaprzęgniętych wozach lub furmankach z wysokimi burtami.
Wikipedia
wszystko to, co związane jest z życiem i twórczością Wagnera
SJP.pl
najemnik Grupy Wagnera - prywatnej firmy wojskowej, powiązanej z rosyjskim wywiadem wojskowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. członek Grupy Wagnera, prywatnej firmy wojskowej powiązanej z Federacją Rosyjską
Wiktionary
(1.1) Powtórzył też, że bunt został wywołany atakiem rakietowym na siły wagnerowców, w którym zginęło — wedle jego słów — 30 najemników.
Wiktionary
właściwy Wagnerowi, charakterystyczny dla twórczości Wagnera
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący twórczości Wagnera, charakterystyczny dla twórczości Wagnera
Wiktionary
IPA: ˌvaɡnɛˈrɔfsʲci, AS: vagnerofsʹḱi
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wagnera lub z nim związany
SJP.pl
liczba pocisków kulistych dla danej lufy, które można odlać z funta ołowiu
SJP.pl
pojazd służący do przewozu osób, ładunków lub urządzeń w kolejowym transporcie lądowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;
(1.2) techn. kryty pojazd kolejki linowej
(1.3) slang. opakowanie zbiorcze czegoś, np. zgrzewka piwa, karton papierosów (200 sztuk = 10 paczek)
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Bagaże te i niepomierna tusza utrudniały jej dźwignięcie się na wysoki stopień wagonu.
Wiktionary
IPA: ˈvaɡɔ̃n, AS: vagõn
Wiktionary
rzecz. wagonówka ż., wagonownia ż.
:: zdrobn. wagonik mrz.
przym. wagonowy
Wiktionary
(1.2) gondola
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolej. pot. mały, otwarty wagon kolejki wąskotorowej, służący do przewozu m.in. towaru, materiałów budowlanych czy węgla;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Właśnie miniaturowy parowozik zaczął sapać i syczeć, usiłując ruszyć z miejsca kilkanaście wagonetek, naładowanych wielkimi klocami. Dopomagały mu w tym dwa szeregi robotników, popychających z obu stron wagonetki.
Wiktionary
zdrobnienie od: wagon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wagon
(1.2) mały wagon, np. miniatura lub zabawka
(1.3) gondola kolejki linowej
Wiktionary
IPA: vaˈɡɔ̃ɲik, AS: vagõńik
Wiktionary
rzecz. wagonówka ż., wagon m., wagonownia ż.
przym. wagonowy
Wiktionary
warsztat, w którym remontuje się wagony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolej. pomieszczenie do postoju, remontów i konserwacji wagonów;
Wiktionary
Za
Wikipedia
rzecz. wagon mrz., wagonik mrz., wagonówka ż.
przym. wagonowy
Wiktionary
przymiotnik od: wagon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wagonu, znajdujący się w wagonie
Wiktionary
(1.1) W barze wagonowym podają całkiem dobrą kawę, chcesz jedną?
Wiktionary
IPA: ˌvaɡɔ̃ˈnɔvɨ, AS: vagõnovy
Wiktionary
rzecz. wagon m.
:: zdrobn. wagonik m.
Wiktionary
1. potocznie: fabryka wagonów;
2. tarcica produkowana z przeznaczeniem do budowy i naprawy wagonów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. fabryka wagonów
Wiktionary
rzecz. wagonownia ż., wagon, wagonik
przym. wagonowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna do odmierzania i pakowania towarów sypkich, płodów rolnych itp.
Wiktionary
IPA: ˌvaɡɔpakɔˈvarka, AS: vagopakovarka
Wiktionary
Wagotomia – zabieg operacyjny polegający na przecięciu włókien nerwu błędnego, odpowiedzialnego za fazę nerwową wydzielania soku żołądkowego. Stosowany zazwyczaj w leczeniu chirurgicznym choroby wrzodowej dwunastnicy.
Wikipedia
wzmożona czynność przywspółczulnego układu nerwowego; parasympatykotonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan wzmożonego napięcia nerwu błędnego lub układu przywspółczulnego
Wiktionary
Wagotonia (vagus (łac.) "błąkający się, chwiejny" i tónos (gr.) "naprężenie"), parasympatykotonia – stan wzmożonego napięcia nerwu błędnego bądź szerzej układu przywspółczulnego, wyrażający się stałym zwiększeniem wpływu napięcia nerwu błędnego na unerwiane narządy człowieka.
Wikipedia
hormon trzustki
SJP.pl
przymiotnik od: waga
SJP.pl
Wagowa – część wsi Białogarda w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko.
W latach 1975–1998 Wagowa położona była w województwie słupskim.
Wikipedia
przymiotnik od: waga
SJP.pl
przymiotnik od: waga
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z wagą, dotyczący wagi
(1.2) związany z wagą (urządzeniem); działający jak waga (szalkowa)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. urzędnik pilnujący wagi skarbowej
Wiktionary
rzecz. waga ż., Waga ż., odważnik m., ważenie n., zważenie n., odważenie n., podważenie n., wyważenie n.
czas. ważyć ndk., odważyć dk., zważyć dk., podważyć dk., wyważyć dk.
przym. ważny, ważki
przysł. wagowo, ważnie, ważko
Wiktionary
miejscowość w Austrii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w północnych Niemczech, we wschodniej części Holsztynu, ograniczona od zachodu murem saskim (Limes saxonicus) od południa biegiem rzeki Trawny z pozostałych zaś stron Bałtykiem;
Wiktionary
Wagria ( Wagrien) – kraina historyczna w północnych Niemczech, we wschodniej części Holsztynu. Granice Wagrii wyznaczały Bałtyk od północy i wschodu, od południa dolny bieg rzeki Trawny, zaś od zachodu Limes Saxoniae. We wczesnym średniowieczu stanowiła najdalej na zachód wysunięty ośrodek osadnictwa słowiańskiego, jej nazwa pochodzi od zamieszkującego ją połabskiego plemienia Wagrów.
Wikipedia
przym. wagryjski
Wiktionary
plemię słowiańskie z grupy Obodrzyców
SJP.pl
Wagrowie – najdalej na zachód wysunięte nadmorskie plemię połabskie (Wagria nad Bałtykiem), odłam Obodrytów, graniczące od zachodu z plemionami germańskich Nordalbingów.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wagrią, dotyczący Wagrii lub Wagrów
Wiktionary
rzecz. Wagria ż., Wagrowie lm m.
Wiktionary
[czytaj: wags lub łags] żony lub partnerki popularnych sportowców; WAGs, WAGsy
SJP.pl
Wa
Wikipedia
[czytaj: wagsy lub łagsy] żony lub partnerki popularnych sportowców; WAGs, wags
SJP.pl
[czytaj: wagju] wagyū;
1. japońska rasa bydła;
2. wołowina z tego bydła
SJP.pl
[czytaj: wagju] wagyū;
1. japońska rasa bydła;
2. wołowina z tego bydła
SJP.pl
Wa
Wikipedia
[czytaj: ło-ło] ciągła zmiana barwy dźwięku na instrumentach dętych oraz w urządzeniach elektroakustycznych; wa-wa
SJP.pl
Wah-wah (lub tzw. kaczka) – podłogowy efekt gitarowy z rodziny pedałów ekspresji do gitar elektrycznych i gitar basowych, charakteryzujący się możliwością zmiany parametrów jego działania w czasie grania, kiedy ręce gitarzysty są zajęte. Wah-wah to filtr obwiedni, w oryginalnej postaci było to urządzenie do regulacji szerokości pasma przenoszenia, dodatkowo jednak urządzenie potrafi wzbogacić brzmienie o charakterystyczny efekt „mówienia” gitary, stąd też nazwa samego efektu.
Wikipedia
odnoszący się do wahabity, właściwy wahabitom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany z wahhabizmem
Wiktionary
(1.1) Ogromne znaczenie w popieraniu odrodzenia islamskiego ma fanatyzm wahabicki promowany przez Saudyjczyków.
Wiktionary
IPA: ˌwaxaˈbʲit͡sʲci, AS: u̯aχabʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. wahhabizm m., wahabita m.
Wiktionary
wyznawca muzułmańskiej doktryny religijnej, która głosi powrót do pierwotnej czystości islamu oraz surowości i prostoty obyczajów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zwolennik wahhabizmu
Wiktionary
(1.1) Tak jak wszędzie indziej na Bałkanach, najazd wahabitów i strumień saudyjskich pieniędzy za nim zdążający, doprowadził w Bułgarii do walki o kontrolę nad religią i islamskimi nieruchomościami należącymi do wspólnoty sunnickiej.
Wiktionary
IPA: ˌwaxaˈbʲita, AS: u̯aχabʹita
Wiktionary
przym. wahabicki
rzecz. wahhabizm m.
Wiktionary
islamski kierunek teologiczny, głoszący powrót do pierwotnej czystości islamu; wahabizm, wahhabizm
SJP.pl
islamski kierunek teologiczny, głoszący powrót do pierwotnej czystości islamu; wahhabizm, wahabityzm
SJP.pl
dźwignia wykonująca ruch wahadłowy, przenosząc siłę między elementami współpracującymi
SJP.pl
Wahacz – sztywny człon mechanizmu wykonujący cykliczny ruch obrotowy wokół stałej osi obrotu o ograniczonym kącie obrotu.
Po wykonaniu ruchu wahacz wraca do położenia wyjściowego kończąc cykl pracy. Bieg powrotny może być ruchem czynnym lub jałowym.
Wikipedia
zdrobnienie od: wahadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od wahadło
(1.2) małe wahadło
(1.3) przyrząd radiestety do poszukiwania żył wodnych
Wiktionary
rzecz. wahadło n., wahadłowiec m., wahacz m., wahanie n., zawahanie n., wahnięcie n., wahliwość ż., wahadłowość ż.
czas. wahać ndk., zawahać dk.
przym. wahadłowy, wahliwy
przysł. wahadłowo
Wiktionary
1. część zegara do pomiaru czasu, kołysząca się miarowo;
2. ciało zawieszone na sznurku lub pręcie, wychylające się na boki;
3. ruch cykliczny wokół położenia równowagi;
4. środek transportu kursujący tam i z powrotem po tej samej trasie; wahadłowiec;
5. naprzemienne zamykanie i otwieranie ruchu w przeciwnych kierunkach na drodze;
6. zjawiska przeciwstawne następujące po sobie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała
(1.2) sport. ćwiczenie gimnastyczne polegające na wykonywaniu ciałem ruchów wahadłowych
Wiktionary
Wahadło – ciało zawieszone w jednorodnym polu grawitacyjnym w taki sposób, że może wykonywać drgania wokół poziomej osi nieprzechodzącej przez środek ciężkości zawieszonego ciała.
W mechanice wyróżnia się dwa podstawowe modele fizyczne wahadeł:
Wikipedia
rzecz. wahadełko n., wahadłowiec mrz., wahanie n., wahliwość ż., wahnięcie n.
przym. wahadłowy
przysł. wahadłowo
czas. wahać ndk., zawahać dk.
Wiktionary
(1.1) balans
Wiktionary
1. statek kosmiczny przystosowany do wielokrotnych lotów na orbitę okołoziemską; prom kosmiczny, kosmoplan;
2. środek transportu kursujący tam i z powrotem po tej samej trasie;
3. dawniej: zegar wahadłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astronaut. statek kosmiczny zdolny do wielokrotnego startu i powrotu na Ziemię;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
IPA: ˌvaxadˈwɔvʲjɛt͡s, AS: vaχadu̯ovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wahadło n., wahadełko n., wahacz m., wahadłówka ż., wahliwość ż., wahadłowość ż., wahanie n., wahnięcie n., zawahanie n.
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy, wahadłowy, wahadłowcowy
przysł. wahliwie, wahadłowo
Wiktionary
(1.1) prom kosmiczny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przypominający ruch wahadła
Wiktionary
rzecz. wahadełko n., wahadło n., wahadłowiec m., wahanie n., wahliwość ż., wahnięcie n.
przym. wahadłowy
Wiktionary
1. dotyczący wahadła, zaopatrzony w wahadło;
2. kursujący tam i z powrotem po jakiejś trasie;
3. związany ze zjawiskami mającymi cechy przeciwstawne w stosunku do siebie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. techn. związany z wahadłem, działający w oparciu o wahadło
(1.2) kursujący tam i z powrotem po określonej krótkiej trasie
Wiktionary
IPA: ˌvaxadˈwɔvɨ, AS: vaχadu̯ovy
Wiktionary
rzecz. wahadłowiec mrz., wahadło n., wahadełko n., wahacz m., wahadłówka ż., wahliwość ż., wahadłowość ż., wahanie n., wahnięcie n., zawahanie n.
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy
przysł. wahadłowo, wahliwie
Wiktionary
błystka wahadłowa; rodzaj sztucznej przynęty wędkarskiej
SJP.pl
Wa
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzadko: poruszać czymś lub poruszać się ruchem wahadłowym;
2. wahać się:
a) poruszać się ruchem wahadłowym; kołysać się;
b) nie móc podjąć jednoznacznej decyzji;
c) zmieniać się w jakichś granicach; oscylować
SJP.pl
1. rzadko: poruszać czymś lub poruszać się ruchem wahadłowym;
2. wahać się:
a) poruszać się ruchem wahadłowym; kołysać się;
b) nie móc podjąć jednoznacznej decyzji;
c) zmieniać się w jakichś granicach; oscylować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) brak zdecydowania
(1.2) ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła
(1.3) zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach
(1.4) odczasownikowy od|wahać.
Wiktionary
(1.1) Gdy zapytałam o największą atrakcję turystyczną, czarnoskóry kolega odpowiedział bez wahania: Wodospady Wiktorii.
Wiktionary
IPA: vaˈxãɲɛ, AS: vaχãńe
Wiktionary
rzecz. wahadło n., wahadełko n., wahacz m., wahadłówka ż., wahliwość ż., wahadłowość ż., wahnięcie n., zawahanie n., wahadłowiec mrz.
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy, wahadłowy, wahadłowcowy
przysł. wahadłowo, wahliwie
Wiktionary
(1.1) chwiejność, niepewność, niezdecydowanie
(1.2) oscylacja, ruch wahadłowy
(1.3) fluktuacja, zmienność
Wiktionary
1. rzadko: poruszać czymś lub poruszać się ruchem wahadłowym;
2. wahać się:
a) poruszać się ruchem wahadłowym; kołysać się;
b) nie móc podjąć jednoznacznej decyzji;
c) zmieniać się w jakichś granicach; oscylować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wahnąć)
(1.1) rzad. poruszać czymś lub poruszać się ruchem wahadłowym
czasownik zwrotny niedokonany wahać się (dk. wahnąć się)
(2.1) poruszać się ruchem wahadłowym
(2.2) nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią
(2.3) (o liczbach, wartościach) zmieniać się w jakichś granicach
Wiktionary
(2.2) Dlaczego tak bardzo się wahasz? Przecież nie masz nic do stracenia.
(2.3) Ceny kapusty mocno się wahają pod wpływem spekulacji.
Wiktionary
IPA: ˈvaxat͡ɕ, AS: vaχać
Wiktionary
rzecz. wahadło n., wahacz m., wahanie n., wahadłowiec mrz., wahadełko n., wahliwość ż., wahnięcie n.
czas. zawahać
przym. wahadłowy
Wiktionary
(2.1) kołysać się
(2.3) oscylować
Wiktionary
wyznawca wahhabizmu; wahabita
SJP.pl
islamski kierunek teologiczny, głoszący powrót do pierwotnej czystości islamu; wahabizm, wahabityzm
SJP.pl
Wahhabizm (lub wahabizm) ( الوهابية, "al-wahhābija") – ruch reformatorski i religijno-polityczny w łonie islamu sunnickiego powstały w XVIII wieku na terenie Arabii. Jest określany terminami; „ultrakonserwatywny”, „surowy”, „fundamentalistyczny”, „purytański”. Jego głównymi inspiratorami są Ahmad Ibn Hanbal i Ibn Tajmijja, a także sam twórca ruchu, Muhammad ibn Abd al-Wahhab.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wahliwe
(1.2) cecha tych, którzy są wahliwi
Wiktionary
rzecz. wahadło n., wahadełko n., wahacz m., wahadłowiec m., wahadłówka ż., wahadłowość ż., wahanie n., wahnięcie n., zawahanie n.
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy, wahadłowy
przysł. wahliwie, wahadłowo
Wiktionary
(1.1) chybotliwość, chybkość, chwiejność, wywrotność, niestabilność
(1.2) zmienność, labilność, chwiejność, niestałość, niestabilność
Wiktionary
1. odchylający się od prawidłowego położenia; chwiejny, niestabilny;
2. wykonujący ruchy wahadłowe;
3. mający zmienne nastroje, niestabilny psychicznie; chwiejny
SJP.pl
rzadko:
1. poruszyć czymś lub poruszyć się ruchem wahadłowym;
2. wahnąć się - poruszyć się ruchem wahadłowym; zakołysać się
SJP.pl
element zespołu naciągu automatycznego zegarka
SJP.pl
Wahnik (zamiennie rotor) – część mechanizmu najczęściej automatycznego zegarka, którego zadaniem jest dostarczenie energii, wynikającej z ruchów nadgarstka, niezbędnej do wykonania odpowiednich obrotów czasomierza. Element ten nazywany również z angielska „rotor” i jest częścią zespołu naciągu, służy do generowania momentu obrotowego, niezbędnego do naciągania sprężyny napędowej.
Wikipedia
rzadko:
1. poruszyć czymś lub poruszyć się ruchem wahadłowym;
2. wahnąć się - poruszyć się ruchem wahadłowym; zakołysać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wahnąć.
Wiktionary
rzecz. wahadłowiec mrz., wahadło n., wahadełko n., wahacz m., wahadłówka ż., wahliwość ż., wahadłowość ż., wahanie n., zawahanie n.
czas. wahać ndk., wahnąć dk., zawahać dk.
przym. wahliwy, wahadłowy, wahadłowcowy
przysł. wahadłowo, wahliwie
Wiktionary
rzadko:
1. poruszyć czymś lub poruszyć się ruchem wahadłowym;
2. wahnąć się - poruszyć się ruchem wahadłowym; zakołysać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wahać)
(1.1) dokonany od|wahać.
Wiktionary
IPA: ˈvaxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: vaχnõńć
Wiktionary
rzecz. wahnięcie n., wahadłowiec mrz., wahanie n., wahliwość ż.
przym. wahadłowy
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pilnować
Wiktionary
(1.1) Kury jak to kury, granice łod somsiadów ich nie łobchodzyły, dlatego też trza było cołki czas te kury wahować, żeby do somsiada nie lotały.
Wiktionary
rzecz. wahowanie n.
Wiktionary
ang. Web Accessibility Initiative, inicjatywa na rzecz dostępności stron WWW
SJP.pl
zaimek
(1.1) slang. internetowy dlaczego, czemu
spójnik
(2.1) slang. internetowy dlatego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Weź mnie nie denerwuj! Wai chcesz to skasować?
Wiktionary
IPA: waj, AS: u̯ai ̯
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etymn|ang|why.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== wai (język fidżyjski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) woda
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etymn|ang|why.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== wai (język fidżyjski.) ==
wymowa.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) woda
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
skrót od: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe
SJP.pl
[czytaj: łejtlista] potocznie: lista oczekujących
SJP.pl
amerykańska rasa kur typu ogólnoużytkowego, wyhodowana około roku 1870 w Ameryce Południowej; wyandotte
SJP.pl
rasa kur, wyhodowana w Ameryce Płd.
SJP.pl
potocznie: klimat, nastrój lub pozytywne odczucia; vibe
SJP.pl
potocznie: dźwignia, korba lub inny element służący do obsługi jakiegoś urządzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dźwignia
Wiktionary
(1.1) Przesunąłem wajchę i nagle poczułem się jak maszynista w starym filmie.
(1.1) Kiedy przestawisz tę wajchę, nic się nie stanie, ale przynajmniej będzie to wyglądało bardzo profesjonalnie.
Wiktionary
IPA: ˈvajxa, AS: vai ̯χa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk, Zaolzie. jajko, jajco
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Spisz. w odniesieniu do modlitwy żydowskiej: deklamować pismo z rytmicznym poruszaniem ciała
Wiktionary
nazwisko polskie, m.in. Andrzej Wajda (1926-2016) - reżyser filmowy i teatralny, w 2000 r. nagrodzony Oscarem za całokształt twórczości
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w czasach przedchrześcijańskich na Litwie:
1. wróżbita pełniący funkcję kapłana niższego rzędu;
2. śpiewak, bard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. litewski pogański wieszczek, guślarz, pieśniarz pełniący w kulcie rolę kapłana niższego stopnia;
(1.2) przen. postać wybitna, przewodnia w jakimś środowisku, zwłaszcza artystycznym lub naukowym
Wiktionary
Wajdelota – kapłan niższego rzędu w przedchrześcijańskich Prusach i Litwie, wieszcz oraz wróżbita.
Wikipedia
(1.1) Witołd wszystkich gasi. Jego, jakoby drugiego Mindowę, na ucztach wielbią wajdeloci nasi.
Wiktionary
IPA: ˌvajdɛˈlɔta, AS: vai ̯delota
Wiktionary
(1.1) wurszajta; war. wejdalota, wajdeluta
(1.2) koryfeusz
Wiktionary
właściwy Wajdzie, charakterystyczny dla kina Wajdy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. jajecznica
Wiktionary
(1.1) jajecznica
Wiktionary
krzew pochodzący z Azji i Ameryki Płn., hodowany jako roślina ozdobna; krzewuszka; zakrzewnia; wajgelia
SJP.pl
roślina z rodziny przewiertniowatych; krzewuszka; zakrzewnia; wajgela
SJP.pl
Wajków – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Mielnik.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia Przemienienia Pańskiego w Mielniku. We wsi znajduje się kaplica dojazdowa pw. Niepokalanego Serca NMP, wybudowana w 1998–1999.
Wikipedia
sosna o gładkiej korze i długich, cienkich igłach zebranych w pęczki po pięć; wejmutka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Waju (dewanagari वायु, też: Wajudewa, śr per. Wej, Wat) – bóstwo nieskończonej przestrzeni i wiatru, czczone w wierzeniach Indii i Persji.
Wikipedia
członek dawnej kasty indyjskiej, utworzonej głównie z rolników, kupców i rzemieślników
SJP.pl
Waiśja (dewanagari वैश्य, ang. vaishya) – trzecia w hierarchii, zaraz po kszatrijach, warna. Spośród czterech warn - statusów społecznych wyżej stoją kszatrijowie a najwyżej bramini. Waiśowie zajmują się produkcją, handlem, rolnictwem itp.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. gatunek liryki, klasyczna poezja japońska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈwaka, AS: u̯aka
Wiktionary
(1.1) tanka, yamato-uta
Wiktionary
okres wolny od zajęć szkolnych; ferie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) eduk. letnia przerwa od zajęć szkolnych
(1.2) przen. każdy okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;
Wiktionary
Wakacje ( vacatio, uwolnienie) – okres wolny od nauki szkolnej.
Terminy i długości wakacji są zróżnicowane w wielu krajach, a nawet w ich poszczególnych częściach. Istotnymi czynnikami mającymi wpływ na terminy wakacji były święta religijne oraz rytm pracy rolników i związana z tym konieczność udziału wszystkich członków rodziny, w tym dzieci, w pracach rolniczych, a także klimat.
Wikipedia
(1.1) Sierpień jest ostatnim miesiącem wakacji.
(1.2) Jutro robię sobie wakacje. Nie chcę w ogóle myśleć o swojej pracy.
Wiktionary
IPA: vaˈkat͡sʲjɛ, AS: vakacʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. wakacjowanie n., wakacjusz mos., wakacjuszka ż.
czas. wakacjować ndk.
przym. wakacyjny
przysł. wakacyjnie
Wiktionary
potocznie: spędzać wakacje
SJP.pl
osoba będąca na wakacjach
SJP.pl
kobieta będąca na wakacjach
SJP.pl
osoba będąca na wakacjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) turyst. ktoś, kto przebywa na wakacjach
Wiktionary
rzecz. wakacje nmos., wakat m., wakacjowanie n.
:: fż. wakacjuszka ż.
czas. wakacjować ndk.
przym. wakacyjny
przysł. wakacyjnie
Wiktionary
kobieta będąca na wakacjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. kobieta, która przebywa na wakacjach
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wakacyjny
Wiktionary
→ wakacje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wakacjami, dotyczący wakacji, odbywający się w wakacje
Wiktionary
(1.1) W Hiszpanii pracownik otrzymuje 14 pensji w roku – dodatkową w grudniu i w okresie wakacyjnym.
Wiktionary
IPA: ˌvakaˈt͡sɨjnɨ, AS: vakacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. wakacje nmos., wakacjowanie n., wakacjusz mos., wakacjuszka ż.
czas. wakacjować ndk.
przysł. wakacyjnie
Wiktionary
potocznie: wakacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga
(1.1) pot. wakacje
Wiktionary
(1.1) W czasie głosowania będziesz za granicą na wakajkach?
Wiktionary
gatunek brunatnicy, glon popularny w kuchni japońskiej; undaria pierzastodzielna, undaria pierzasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. rodzaj jadalnych glonów morskich z gatunku nazwa systematyczna|undaria pierzastodzielna., składnik kuchni dalekowschodnich
Wiktionary
w wierzeniach Siuksów nadnaturalna potęga objawiająca się w zwierzętach i przedmiotach, udzielająca im niezwykłych właściwości; wakonda
SJP.pl
defekt punktowy sieci krystalicznej w postaci nieobsadzonego węzła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. mieszkaniec Wakandy (fikcyjnej krainy)
Wiktionary
rzecz. Wakanda ż.
:: fż. Wakandyjka ż.
przym. wakandyjski
Wiktionary
przestarzale o wolnej posadzie; wakat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. lub książk. wakat, nieobsadzone stanowisko
(1.2) fiz. rodzaj defektu punktowego sieci krystalicznej;
Wiktionary
Pr
Wikipedia
(1.1) Zapisywano jej adres, telefon i obiecywano zawiadomić, gdyby wakans się otworzył.
(1.2) Składowa τ1 jest odpowiedzialna za anihilację swobodną pozytonów i anihilację z elektronami defektów punktowych typu wakans.
Wiktionary
rzecz. wakansowość ż.
przym. wakansowy
Wiktionary
(1.2) wakancja, wakansja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wolna posada; wakans (przestarzałe);
2. niezadrukowana stronica książki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wolna posada, nieobsadzone stanowisko
(1.2) niezadrukowana stronica książki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvakat, AS: vakat
Wiktionary
rzecz. wakacjusz mos.
Wiktionary
(1.1) daw. wakans
Wiktionary
tyle co: szczepionka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. szczepionka
Wiktionary
uodpornienie organizmu przed działaniem zakaźnych czynników chorobotwórczych poprzez szczepienie
SJP.pl
specjalista nauki o szczepionkach i szczepieniach
SJP.pl
nauka o szczepionkach i szczepieniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się szczepieniami ochronnymi;
Wiktionary
Wakcynologia – to dziedzina medycyny zajmująca się szczepieniami ochronnymi, zarówno w fazie badań naukowych nad opracowaniem nowych szczepionek, jak i ich późniejszym stosowaniem. Jest nową gałęzią medycyny, która wyodrębniła się z chorób zakaźnych (Polskie Towarzystwo Wakcynologii zostało powołane w 2001).
Wikipedia
(1.1) Rozpoczynająca się jutro I Konferencja Towarzystwa Wakcynologii poświęcona będzie w dużej części nowym badaniom.
Wiktionary
rzecz. wakcynolog mos./ż.
przym. wakcynologiczny
Wiktionary
leczenie za pomocą szczepionek niektórych przewlekłych chorób bakteryjnych
SJP.pl
przestarzale: uodporniać organizm przed działaniem zakaźnych czynników chorobotwórczych poprzez szczepienie
SJP.pl
[czytaj: łejk] terytorium zamorskie USA w Oceanii
SJP.pl
Wake (ang. "Wake Island") – atol na Oceanie Spokojnym, na obszarze Oceanii, położony w około dwóch trzecich odległości pomiędzy Hawajami a Marianami Północnymi stanowiący terytorium zależne Stanów Zjednoczonych. Atol nie ma rdzennej ludności.
Wikipedia
[czytaj: łejkbord] sport ekstremalny polegający na jeździe na desce ciągniętej przez motorówkę; wakeboarding
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. szeroka deska używana do płynięcia po wodzie w wakeboardingu
(1.2) sport. dyscyplina sportu wodnego, polegający na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;
Wiktionary
(1.1) Maciek używa specjalnej deski zwanej wakeboardem.
(1.2) Już po raz trzeci specjaliści od wakeboardu motorówkowego walczyli o laury w Mistrzostwach Polski.
Wiktionary
rzecz. wakeboarding mrz.
Wiktionary
[czytaj: łejkborder] osoba uprawiająca wakeboarding; wakeboardzista
SJP.pl
[czytaj: łejkborderka] kobieta uprawiająca wakeboarding; wakeboardzistka
SJP.pl
[czytaj: łejkbording] sport ekstremalny polegający na jeździe na desce ciągniętej przez motorówkę; wakeboard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportu wodnego, polegająca na jeździe lub wykonywaniu ewolucji na specjalnej desce;
Wiktionary
Nie mylić z: Waterboarding.
Wakeboarding – sport wodny polegający na płynięciu po powierzchni wody na desce, trzymając się liny ciągniętej przez łódź lub za pomocą wyciągu. Wakeboarding powstał z połączenia nart wodnych, snowboardingu i surfingu.
Wikipedia
(1.1) Deskę do wakeboardingu pożyczyłem od kolegi.
Wiktionary
rzecz. wakeboard mrz.
Wiktionary
(1.1) wakeboard
Wiktionary
[czytaj: łejkbordzista] osoba uprawiająca wakeboarding; wakeboarder
SJP.pl
[czytaj: łejkbordzistka] kobieta uprawiająca wakeboarding; wakeboarderka
SJP.pl
w japońskim teatrze no: aktor pomocniczy, grający drugą obok shite postać przedstawienia
SJP.pl
Waki (nazwa oboczna: Wakowy) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Kościelec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
We wsi znajduje się przeprawa promowa na rzece Warcie.
Wikipedia
Wakijów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tyszowce.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Tyszowce. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 200 mieszkańców.
Wikipedia
średniej długości miecz samurajski
SJP.pl
Wakizashi (jap. 脇差) – japońska krótka sieczna broń biała, należąca do grupy tzw. "mieczy japońskich" (nihon-tō). Skrócona wersja katany, z głownią długości 30-60 cm, w większości przypadków z wzdłużną, wzmacniającą krawędzią zwaną "shinogi". Przy pochwie wakizashi noszono krótki nożyk, szpikulec "kōgai" i pałeczki "wari-kōgai". Rękojeść wakizashi nosi nazwę "tsuka" i jest opleciona ozdobnym sznurem "uchi-himo".
Wikipedia
w wierzeniach Indian północnoamerykańskich: nadnaturalna, niematerialna moc posiadana przez każdego człowieka, przedmiot, zjawisko przyrody
SJP.pl
Wakonda – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Dakota Południowa, w hrabstwie Clay.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wakować.
Wiktionary
czas. wakować ndk.
Wiktionary
1. urzędowo o posadzie, stanowisku itp.: być wolnym, nieobsadzonym, niezajętym;
2. potocznie: zrzekać się tytułu mistrzowskiego w boksie
SJP.pl
czasownik
(1.1) o stanowisku, funkcji: być wolnym, nieobsadzonym
Wiktionary
(1.1) O wakujących 13 miejsc w izbie niższej parlamentu, Izbie Reprezentantów, walczyło 61 kandydatów.
Wiktionary
rzecz. wakowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Waksman (Waxman, Zbroyny Mąż) – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Waksmund – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Nowy Targ.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Waksmund (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) slang. uczn. wagary
Wiktionary
(1.1) Sabina uciekła z wuefu i poszła na waksy.
Wiktionary
(1.1) wagary
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. rel. tradycyjna muzułmańska darowizna na cele religijne;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przyrząd do pomiaru podciśnienia; wakuometr; próżniomierz
SJP.pl
wypełniona płynem przestrzeń w obrębie cytoplazmy komórkowej; wodniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mikrobiol. owalna organella w strukturze komórki wypełniona sokiem komórkowym;
Wiktionary
Wakuole, wodniczki – struktury komórkowe występujące u roślin i niektórych pierwotniaków oraz w komórkach grzybów. W komórkach grzybów występuje wiele małych wodniczek (wakuol), natomiast w roślinnych jedna lub kilka dużych. U pierwotniaków występują wodniczki tętniące, odpowiedniki wakuoli, ale są one od wakuoli o wiele mniejsze. Zajmują do 90% komórki. Ze starzeniem się komórki zachodzi proces rozrośnięcia się i zamienienia wakuoli w jedną wodniczkę.
Wikipedia
(1.1) Ze starzeniem się komórki zachodzi proces rozrośnięcia się i zamienienia wakuoli w jedną wodniczkę.
Wiktionary
rzecz. wakuolarność ż.
przym. wakuolarny
Wiktionary
(1.1) wodniówka, wodniczka
Wiktionary
zespół wakuoli jednej komórki roślinnej lub zwierzęcej
SJP.pl
Wa
Wikipedia
przyrząd do pomiaru podciśnienia; wakumetr; próżniomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do pomiaru ciśnienia niższego od ciśnienia atmosferycznego
Wiktionary
IPA: ˌvakuˈwɔ̃mɛtr̥, AS: vakuu̯õmetr̦
Wiktionary
przym. wakuometryczny
Wiktionary
obszar wypełniony gazem o ciśnieniu mniejszym od ciśnienia atmosferycznego; próżnia; vacuum
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa niektórych gatunków wielorybów;
2. dawniej: gramorównoważnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa niektórych gatunków wielorybów
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: walić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielorybnicy wciągnęli mięso wala na pokład statku.
(2.1) — Mam do ciebie pewną sprawę, ale nie wiem, jak zacząć… — Wal prosto z mostu!
Wiktionary
IPA: val, AS: val
Wiktionary
rzecz. waleń mzw., walowate lm nm.
Wiktionary
skrót
(1.1) = walijski
Wiktionary
potocznie:
1. brudzić;
2. walać się:
a) brudzić własną osobę;
b) o ubraniu: być brudzonym, stawać się brudnym;
c) o przedmiotach: być rozrzuconym; poniewierać się
SJP.pl
rzeczownik, forma fleksyjna
(1.1) D. lp. od: wal
Wiktionary
Wala ("pełna nazwa" Wala Heilmittel GmbH) - to założona przez Rudolfa Hauschka w 1935 roku firma, produkująca kosmetyki (około 100 różnych produktów) oraz maści (około 1000 różnych produktów). Nazwa Wala jest skrótem od Wärme – Asche, Licht – Asche, co oznacza: Ciepło - popiół, światło - popiół. Leki są wytwarzane zgodnie z zasadami antropozofii.
Wikipedia
walabia bagienna - gatunek ssaka z rodziny kangurowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Wallabia|Trouessart|ref=tak., rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;
(1.2) zool. torbacz z rodzaju walabia (1.1)
Wiktionary
Walabia ("Wallabia") – rodzaj ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Wikipedia
(1.1) Samica walabii rodzi zwykle jedno młode.
Wiktionary
(1.1) walabia bagienna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|walać.
Wiktionary
czas. walać
Wiktionary
dawna delikatna koronka z deseniem kwiatowym na tiulowym tle; walensjenka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami;
Wiktionary
Walatka (zwana też "na wybitki") – dawna zabawa wielkanocna. Polegała na takim toczeniu pisanek po stole, by się zderzyły. Właściciel „silniejszego” jajka zabierał rozbitą pisankę przeciwnika. W innym wariancie "walatki" jajka brano do ręki i stukano się ich czubkami.
Wikipedia
(1.1) na wybitki
Wiktionary
potocznie:
1. brudzić;
2. walać się:
a) brudzić własną osobę;
b) o ubraniu: być brudzonym, stawać się brudnym;
c) o przedmiotach: być rozrzuconym; poniewierać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwalać)
(1.1) pot. czynić coś brudnym, plamić, zanieczyszczać
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) formować coś poprzez taczanie, kulanie lub wałkowanie
czasownik zwrotny niedokonany walać się (dk. uwalać się)
(3.1) brudzić samego siebie lub swoje ubranie
(3.2) stawać się brudnym, ulegać zabrudzeniu (np. o ubraniu leżącym na ziemi)
(4.2) o ludziach i zwierzętach: tarzać się po ziemi, taczać się (często w kontekście upodlenia lub walki)
Wiktionary
(1.1) Adama polubił za to, że [...] książek nie niszczył, nie walał
(3.1) W mieszkaniu zastajesz stosy gruzów, wapna, walasz się w farbach olejnych [...]
Wiktionary
IPA: 'valat͡ɕ, AS: valać]
Wiktionary
czas. wałować, uwalać dk., uwalić dk., powalać dk., zawalać dk., wywalać ndk., wywalić dk., zwalać ndk., zwalić dk.
rzecz. walanie n., wał mrz., wałek mrz.
Wiktionary
(1.1) brudzić, plamić, zanieczyszczać; pot. babrać, paprać, smolić, tytłać, świnić
(2.1) kulać, taczać, wałkować
(2.2) wyśmiewać się, drwić, szydzić
(3.1) brudzić się, plamić się; pot. babrać się, paprać się, tytłać się, świnić się
(4.1) poniewierać się, leżeć
(4.2) tarzać się, taczać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
– imię żeńskie pochodzenia germańskiego, powstałe jako złożenie członów "waldan" – „rządzić, panować” i "burg" – „gromadzić, strzec, pilnować, ochraniać”. Patronką tego imienia jest św. Walburga, zakonnica, zm. w 779 roku. Imię to zapisywano również w formie Walpurga, stąd noc Walpurgi.
Wikipedia
(1.1) Moja nauczycielka niemieckiego ma na imię Walburga.
(1.1) Walburgi dzień swej patronki, czyli imieniny, obchodzą 25 lutego, a także 4 marca i 1 maja.
Wiktionary
IPA: valˈburɡa, AS: valburga
Wiktionary
przym. Walburżyn
zob. Walpurga, Walpurgia.
Wiktionary
(1.1) war. Walpurga, Walpurgia
Wiktionary
taniec towarzyski w takcie 3/4, spopularyzowany w XIX w.; muzyka do tego tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
(1.2) muz. taneczny utwór muzyczny oparty na walcu (1.1);
Wiktionary
Walc – taniec wirowy pochodzenia niemieckiego o umiarkowanym tempie, w metrum 3/4 oraz budowie okresowej. Za prototyp walca uchodzą tzw. taniec niemiecki (niem. "Deutscher Tanz, Deutsche") w takcie 3/8 oraz pokrewne lendler, "Steirischer" (zwany w Polsce sztajerkiem), "Dreher" czyli obracany oraz "Roller" czyli toczony.
Wikipedia
IPA: valt͡s, AS: valc
Wiktionary
rzecz. walcowanie n.
:: zdrobn. walczyk m.
czas. walcować ndk.
przym. walcowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. wałek malarski
Wiktionary
1. maszyna do formowania metalu, wyposażona w obracające się wały;
2. maszyna do mieszania lub rozgniatania czegoś, wyposażona w obracające się wały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hutn. zespół urządzeń do walcowania metalu na blachy, pręty, kształtowniki, rury itp.
Wiktionary
Walcarka – zespół urządzeń do wykonywania czynności walcowania mający jeden autonomiczny napęd główny, który służy do napędzania walców.
Wikipedia
rzecz. walec mrz.
Wiktionary
specjalista w zakresie walcowania metali i obsługi walcarek; walcownik
SJP.pl
1. zorganizowane działania militarne wrogich wojsk; bitwa, starcie, wojna
2. zmagania przeciwników, sportowców
3. działania w celu zlikwidowania czegoś negatywnego lub uzyskania czegoś pozytywnego
4. konfrontacja sprzecznych stanowisk, interesów
SJP.pl
Walce (dodatkowa nazwa w j. niem. Walzen) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Walce, której jest siedzibą. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest w Kotlinie Raciborskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Stradunia.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. walczyk
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk waloszek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
IPA: ˈvalt͡sɛʃ, AS: valceš
Wiktionary
najstarsze kopalne drzewo iglaste
SJP.pl
drobny mięczak morski o ciele okrytym rurkowatą muszlą; łódkonóg
SJP.pl
drobny mięczak morski o ciele okrytym rurkowatą muszlą; łódkonóg
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|walcować.
Wiktionary
Walcowanie – rodzaj obróbki plastycznej metali wykonywany na walcarkach.
Walcowanie polega na kształtowaniu materiału między obracającymi się walcami, tarczami, rolkami lub przemieszczającymi się względem siebie narzędziami płaskimi.
Sposoby walcowania ze względu na ruch walców:
Wikipedia
czas. walcować ndk.
rzecz. walc mrz.
przym. walcowaty
Wiktionary
w hutnictwie: otrzymany w wyniku walcowania
SJP.pl
przypominający kształtem walec; wałkowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który przypomina kształtem walec
Wiktionary
(1.1) Sromotnik bezwstydny ma wysokość od 10 do 30 cm, jest walcowaty, górą wąski, porowaty, łamliwy i pusty w środku; wydziela nieprzyjemny, przypominający padlinę zapach.
(1.1) Kształt ścięgien jest bardzo różny: jedne są walcowate, inne spłaszczone.
Wiktionary
rzecz. walec mrz., wał mrz., walcowanie n.
czas. walcować ndk.
przym. walcowy
Wiktionary
(1.1) cylindryczny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwalcować, rozwalcować)
(1.1) techn. odkształcać materiał (głównie metale, ich stopy lub szkło) plastycznie poprzez przepuszczanie go między obracającymi się wałami w celu zmiany jego kształtu lub grubości
(1.2) techn. roln. ubijać, spłaszczać i wyrównywać podłoże za pomocą ciężkiego walca
czasownik przechodni niedokonany (dk. rozwalcować)
(2.1) nadawać plastycznyastycznej masie formę walca poprzez jej ugniatanie lub toczenie
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewalcować)
(3.1) wulg. odbywać stosunek płciowy
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(4.1) pot. lub przest. tańczyć walca lub inny taniec oparty na ruchu wirowym; niekiedy również: tańczyć w sposób pozbawiony gracji
(4.2) gw-pl|Kujawy Zachodnie. chodzić, uczęszczać
czasownik zwrotny niedokonany walcować się (dk. brak)
(5.1) techn. ulegać procesowi odkształcenia plastycznyastycznego pod wpływem urządzenia wyposażonego w obracające się wały
(5.2) pot. przetaczać ciało po powierzchni w celu przyjęcia wygodnej pozycji
Wiktionary
rzecz. walc mzw., walcowanie n., walec mrz.
przym. walcowaty
Wiktionary
(1.1) zwalcowywać, płaszczyć, laminować
(1.2) ugniatać, wyrównywać, wałować, ubijać
(2.1) wałkować
(4.1) wirować (w walcu)
Wiktionary
zgorzelina powstająca przy walcowaniu metalu na gorąco
SJP.pl
1. dział huty wyposażony w urządzenia do walcowania metali i otrzymywania z nich pewnych wyrobów; slabing;
2. urządzenie wyposażone w wały do formowania metalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział huty wyposażony w urządzenia do walcowania metali
Wiktionary
rzecz. walec mrz.
Wiktionary
rodzaj muchówek z rodziny rączycowatych; Cylindromyia
SJP.pl
1. dział przemysłu zajmujący się produkcją walcowanych wyrobów i półwyrobów;
2. dziedzina wiedzy o wytwarzaniu walcowanych wyrobów i półwyrobów
SJP.pl
1. specjalista w zakresie walcowania metali i obsługi walcarek; walcarz;
2. żartobliwie: osoba specjalizująca się w tańczeniu walca
SJP.pl
1. rodzaj zbiornika w kształcie walca, wykorzystywanego zwykle w kotłach parowych;
2. potocznie: osoba dająca się z siebie wszystko, by osiągnąć postawiony sobie cel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zbiornik ciśnieniowy w kształcie walca, stanowiący część kotła parowego lub grzewczego;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. osoba nie poddająca się, walcząca do końca
Wiktionary
Walczak – element obiegowego kotła parowego albo grzewczego, będący cylindrycznym zbiornikiem ciśnieniowym, albo inny zbiornik o podobnym kształcie i funkcji.
Jest to cylindryczny zbiornik zakończony dennicą lub ścianą sitową. Czasem przechodzi w inny element kotła np. stojak, dymnicę.
Wikipedia
przymiotnik od: walczak
SJP.pl
przymiotnik od: walczak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|walczyć.
Wiktionary
IPA: valˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: valčẽńe
Wiktionary
czas. walczyć, wywalczyć
rzecz. waleczność ż., walka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. bojownik
Wiktionary
IPA: ˈvalt͡ʃɛʃ, AS: valčeš
Wiktionary
rzecz. walka
czas. walczyć
przym. waleczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: walc;
2. zdrobnienie od: walec; mały walec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od walc (tańca)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zdrobn. od walc (małego walcowatego przedmiotu)
Wiktionary
(1.1) Wyznał jej, że ją kocha, tańcząc walczyka.
Wiktionary
rzecz. walc mrz.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk walcer, waloszek
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) toczyć walkę, uczestniczyć w walce
Wiktionary
(1.1) Całe życie walczył o lepsze warunki pracy dla swoich kolegów.
Wiktionary
IPA: ˈvalt͡ʃɨt͡ɕ, AS: valčyć
Wiktionary
rzecz. walczerz mos., waleczność ż., walczenie n., walka
przym. waleczny
czas. wywalczyć
Wiktionary
(1.1) toczyć walkę, przest. wojować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pręt lub kształtownik do wyrobu drutów, śrub itp.;
2. maszyna cukiernicza do rozgniatania czegoś na masę
SJP.pl
Walcówki – pręty lub kształtowniki o małym, w stosunku do długości, przekroju poprzecznym, otrzymywane metodą walcowania.
Walcówka stalowa jest popularnym wyrobem i ma szerokie zastosowania. Podstawowymi parametrami walcówki stalowej są: kształt przekroju (okrągłe, kwadratowe, prostokątne, sześciokątne), średnica lub wymiary przekroju, gatunek stali oraz jej klasa.
Wikipedia
zdrobnienie od: Waldemar (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Waldemar
Wiktionary
rzecz. Waldemar mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Waldemar (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldeczka lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Waldemar, Oswald, Ewald (imiona męskie); Walduś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Waldemar
Wiktionary
(1.1) Zapytaj Waldka, czy mi się da przejechać.
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
Wiktionary
rzecz. Waldemar m.
przym. Waldkowy
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Waldemar – imię męskie, którego etymologia nie jest pewna. Uważa się, że pochodzi ono z języka germańskiego od słowa „wald” oznaczającego władcę oraz słowa „meri” – „sławnego”. Możliwe również, że jest zgermanizowaną formą słowiańskiego Vladimir-a utworzonego z członów „vladi” oraz „mir” oznaczających kolejno: władzę oraz pokój.
Wikipedia
(1.1) Waldemar wyrósł na przystojnego kawalera.
(1.1) Teraz jego detektywi wysłali do CBŚ i Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu dokumenty, które według detektywa Waldemara Czerwińskiego dowodzą, że Jurkiewicz został zamordowany na zlecenie.
(1.1) Rozwój osady zaczął się 100 lat później, kiedy to król duński Waldemar I podarował ją biskupowi Absalonowi.
(1.1) Nadinsp. Michał Ledzion, dotychczasowy komendant wojewódzki, przekazał garnizon swojemu następcy, insp. Waldemarowi Wołowcowi.
Wiktionary
IPA: valˈdɛ̃mar, AS: valdẽmar
Wiktionary
rzecz. Waldemarowa ż., Waldemarówna ż.
:: zdrobn. Waldek, Walduś, Waldeczek, Waldi
:: fż. Waldemara ż.
przym. Waldkowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
rzecz. Waldemar mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Waldemar (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldemarka lub z nim związany
SJP.pl
Waldemar z małżonką; Waldemarowie
SJP.pl
Waldemar z małżonką; Waldemarostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldemara lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldemary lub z nią związany
SJP.pl
członek francuskiego ruchu religijnego z XII w., ścigany przez inkwizycję
SJP.pl
członek francuskiego ruchu religijnego z XII w., ścigany przez inkwizycję
SJP.pl
Waldensi – ugrupowanie chrześcijańskie, zainicjowane przez Piotra Waldo, zawiązane w południowej Francji około 1170 jako tzw. „ubodzy z Lyonu”, działające we Francji, Włoszech, Niemczech, Czechach i Polsce (Śląsk), występujące przeciw władzy i bogactwu Kościoła. Potępieni przez papiestwo, ekskomunikowani i prześladowani przez inkwizycję.
Wikipedia
rosnąca dziko roślina z rodziny turzycowatych używana dawniej do wyrobu materaców
SJP.pl
Waldheim − miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Mittelsachsen (do 31 lipca 2008 w powiecie Döbeln), do 31 grudnia 2012 siedziba wspólnoty administracyjnej Waldheim. Do 29 lutego 2012 miasto należało do okręgu administracyjnego Chemnitz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Waldemar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Waldemar mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Waldemara (imię żeńskie)
SJP.pl
rodzaj ciemnego chleba z ziarnami
SJP.pl
Waldek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Waldka
Wiktionary
(1.1) Jeździłeś już na Waldkowym rowerze?
Wiktionary
rzecz. Waldek mos., Waldemar mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj dinozaura z rodziny driozaurów
SJP.pl
Wa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. kozłek, waleriana
Wiktionary
IPA: valˈdrɨjãn, AS: valdryi ̯ãn
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waldusia lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Waldemar, Oswald, Ewald (imiona męskie); Waldek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Waldemar
Wiktionary
(1.1) Idź, Walduś, idź, a jakby co, to jeszcze cię wydzwonię – powiedziała, ale tak jakoś bez przekonania.
Wiktionary
rzecz. Waldemar mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Waldemar (imię męskie); Waldek, Walduś
SJP.pl
1. w matematyce: obrotowa bryła geometryczna powstała w wyniku obrotu prostokąta wokół prostej zawierającej jeden z jego boków;
2. maszyna samobieżna lub doczepna z ciężkimi stalowymi wałami lub ogumionymi kołami, służąca do ugniatania, ubijania, wygładzania i wyrównywania różnych rodzajów gruntów podłoża i nawierzchni przy budowie i remoncie dróg, lotnisk, itp.;
3. element występujący w wielu maszynach roboczych, np. walcarkach, młynach, osadzony obrotowo na osi, służący do prasowania, ugniatania, wygładzania czegoś swoją zewnętrzną boczną powierzchnią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;
(1.2) mat. bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
(1.3) przedmiot w kształcie walca (1.2)
(1.4) masz. maszyna lub część maszyny do obróbki niektórych typów materiałów, np. metalu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do wyrównywania asfaltu na jezdni używa się walców.
(1.2) Płaszczyzna boczna walca po rozwinięciu tworzy prostokąt.
Wiktionary
IPA: ˈvalɛt͡s, AS: valec
Wiktionary
rzecz. walcownia ż., walcarka ż.
czas. walcować ndk.
przym. walcowy, walcowaty, walcowany
Wiktionary
(1.1) wał drogowy
(1.3) tuleja, cylinder
(1.4) walcarka
Wiktionary
zdrobnienie od: walet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od walet
Wiktionary
rzecz. walet m.
Wiktionary
przymiotnik od: Walce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób waleczny
Wiktionary
(1.1) Piąłem się walecznie w górę, dałem z siebie wszystko i tylko ja wiem, ile mnie to kosztowało.
Wiktionary
rzecz. waleczność ż.
przym. waleczny
Wiktionary
(1.1) wojowniczno, bitnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: walecznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: waleczny
SJP.pl
dzielność w boju, męstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyjątkowe poświęcenie walce, odwaga; cecha tego, kto jest waleczny
Wiktionary
(1.1) Krzyż ten miał być nagrodą za waleczność, a także służył jako upamiętnienie działań formacji.
Wiktionary
IPA: vaˈlɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: valečność
Wiktionary
rzecz. walka ż., walczenie n.
czas. walczyć ndk.
przym. waleczny
przysł. walecznie
Wiktionary
(1.1) dzielność, męstwo, odwaga
Wiktionary
odznaczający się męstwem i odwagą w walce; świadczący o męstwie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odznaczający się męstwem, odwagą w walce
Wiktionary
(1.1) Sycylio, ojczyzno ma, Sycylio waleczna, daleka, Twój bój o wolność wciąż trwa,
Wiktionary
IPA: vaˈlɛt͡ʃnɨ, AS: valečny
Wiktionary
rzecz. waleczność ż., walczerz mos., walka ż.
czas. walczyć ndk.
przysł. walecznie
Wiktionary
(1.1) mężny, odważny
Wiktionary
zdrobnienie od: Walenty (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. od: Walenty
Wiktionary
rzecz. Walenty mos., Walentyna ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. sposób łączenia zwłaszcza czasownika, z innymi wyrazami; łączliwość;
2. w chemii: wartościowość;
3. w socjologii: przyswojona za własną kultura i identyfikacja narodowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. zdolność otwierania pozycji w wyrazie, które mogą być zajęte przez inne elementy gramatyczne lub leksykalne;
Wiktionary
Walencja (wal. i oficj. "València", wym. []; hiszp. "Valencia", wym. []) – miasto we wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym. Stolica prowincji i wspólnoty autonomicznej o tej samej nazwie. Trzecie co do wielkości miasto Hiszpanii z 801 545 mieszkańcami w granicach administracyjnych gminy ("municipio") oraz 1 582 387 mieszkańcami w granicach metropolii.
Wikipedia
(1.1) łączliwość, konotacja, intencja
Wiktionary
mieszkaniec Walencji (miasta w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Walencji; osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Cóż dziwnego, że właśnie walencjanin Guillen de Castro jest autorem słynnego dyptyku dramatycznego o młodości Cyda!
(1.1) Po beatyfikacji Szymona de Rojas powstało niemało rycin, głównie o charakterze dewocyjnym, eksponujących jego troskę o ubogich. Do typowych przykładów takiego ujęcia należy miedzioryt z akwafortą walencjanina Manuela Bru (…)
Wiktionary
rzecz. Walencja ż., Walencjanin mos., Walencjanka ż.
:: fż. walencjanka ż.
przym. walencki
Wiktionary
mieszkanka Walencji (miasta w Hiszpanii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Walencji; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Walencja ż., Walencjanin mos., Walencjanka ż.
:: fm. walencjanin mos.
przym. walencki
Wiktionary
odnoszący się do Walencji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Walencji
Wiktionary
rzecz. Walencjanka ż., Walencjanin mos., walencjanka ż., walencjanin mos., Walencja ż.
Wiktionary
1. w językoznawstwie: łączący się w określony sposób z innymi wyrazami;
2. tworzący określoną liczbę wiązań chemicznych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Walendów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Nadarzyn. Leży nad rzeką Utratą.
Wieś szlachecka Walentowo położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie błońskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego. Na terenie wsi znajduje się kilkanaście zbiorników wodnych (m.in. Staw Oborowy, Staw Młyński).
Wikipedia
jeden z rzędów ssaków łożyskowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|walić.
(1.2) pot. odgłos walenia (1.1), uderzania, np. w drzwi
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Cetacea|ref=tak., rząd ssaków żyjących wyłącznie w wodzie, np. delfiny, wieloryby;
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: waleń
Wiktionary
Walenie (Cetacea) – podrząd ssaków (w kladystyce to klad w obrębie parzystokopytnych) z rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla). Występują one głównie w oceanach. Wyjątkiem są delfiny słodkowodne, zamieszkujące rzeki, oraz nieliczne gatunki żyjące na styku tych dwóch środowisk (estuaria).
Wikipedia
(1.2) (…) zbudziło (go) wołanie i silne walenie w drzwi pięścią, aż szyby w oknach brzęczały.
Wiktionary
IPA: vaˈlɛ̃ɲɛ, AS: valẽńe
Wiktionary
czas. walić ndk.
przym. walnięty
Wiktionary
(1.1) łomotanie, głośne stukanie, głośne pukanie
(1.2) łomotanie
Wiktionary
dywersja, wcielenie się w szeregi wroga w celu zniszczenia go od wewnątrz; wallenrodyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zob. wallenrodyzm.
Wiktionary
(1.1) Dyskusja o walenrodyzmie dotyczyła szczególnie rosyjskich oficerów oraz polityków ugodowych — za Wallenroda niektóre środowiska uważały na przykład Aleksandra Wielopolskiego.
Wiktionary
udawać współpracę z wrogiem w celu pokonania go; wallenrodyzować
SJP.pl
dawna delikatna koronka z deseniem kwiatowym na tiulowym tle; walansjenka
SJP.pl
mający określoną wartość lub zdolność łączenia się z czymś innym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. wartościowy, mający wartość lub znaczenie
(1.2) med. zawierający X podtypów antygenów tego samego gatunku drobnoustroju chorobotwórczego
Wiktionary
(1.1) Wielość możliwych konkretyzacji i wiążąca się z tym wieloznaczność, niespójność, stanowi niekiedy zamierzony czynnik aksjologicznie walentny metafory.
(1.2) Do powszechnych szczepień używany jest skoniugowany preparat 10-walentny, choć można zaszczepić dziecko odpłatnie preparatem 13-walentnym.
Wiktionary
Walenty z małżonką; Walentowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Walenty z małżonką; Walentostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walentego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Walenty, Walentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka "Valentinus", utworzonego od łac. "valens" – „mocny, silny, zdrowy”. Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie "Valentinus", natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy niż formy Walenty).
Wikipedia
(1.1) Nasz stary zakrystian ma na imię Walenty.
(1.1) Walentowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 14 lutego.
(1.1) 7 czerwca 1952 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk abpa Walentego Dymka.
Wiktionary
IPA: vaˈlɛ̃ntɨ, AS: valẽnty
Wiktionary
rzecz. Walentynka ż., walentynki nmos., walentynka ż., walentynkowość ż.
:: zdrobn. Walek mos., Waluś mos.
:: fż. Walentyna ż.
przym. Walentowy, walentynkowy
przysł. walentynkowo
zob. Walentyn.
Wiktionary
(1.1) war. Walentyn; zdrobn. Walek, Waluś
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
rzecz. walentynki nmos., Walentyna ż.
przym. walentynkowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Walentyna – imię pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Walenty, Walentyn.
W XXI wieku imię stosunkowo rzadkie. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 5852 kobiet o imieniu Walentyna nadanym jako imię pierwsze. Imię straciło na popularności, w 2008 roku nosiły je 15433 kobiety w Polsce, spośród których 80 procent urodziło się w pierwszej połowie XX wieku.
Wikipedia
IPA: ˌvalɛ̃nˈtɨ̃na, AS: valẽntỹna
Wiktionary
rzecz. Walek mos., Waluś mos., Walentyn mos., walentynka ż., walentynkowość ż.
:: zdrobn. Walentynka ż., Wala ż.
:: fm. Walenty mos.
przym. walentynkowy
przysł. walentynkowo
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Walentynka, Wala
Wiktionary
imię kilku cesarzy rzymskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walentyny lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) miner. minerał z grupy tlenków;
Wiktionary
Walentynit – minerał z grupy tlenków.
Wikipedia
kartka pocztowa wysyłana do ukochanej lub lubianej osoby na dzień św. Walentego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anonimowy drobny upominek lub kartka z życzeniami na walentynki, zwykle ozdobiona sercem, będąca wyrazem adoracji
(1.2) liter. krótki wiersz o charakterze madrygału, zawierający wyznania miłosne lub komplement;
(1.3) osoba obdarowana z okazji walentynek
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Jacku, pamiętaj, że walentynek nie podpisuje się.
Wiktionary
IPA: ˌvalɛ̃nˈtɨ̃nka, AS: valẽntỹnka
Wiktionary
rzecz. walentynki nmos., Walenty m., Walentyna ż.
przym. walentynkowy
Wiktionary
okolicznościowy dzień wręczania prezentów i wyznawania miłości przez zakochanych w dniu św. Walentego (14 lutego); święto zakochanych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zwyczaj obdarowywania się walentynkami, kwiatami, drobnymi prezentami 14 lutego (w Dzień Świętego Walentego);
(1.2) uroczystość, przyjęcie, zabawa, impreza z okazji walentynek (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: walentynka
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Na walentynki dostałem dwie pary bokserek z zabawnym nadrukiem z przodu.
Wiktionary
IPA: ˌvalɛ̃nˈtɨ̃nʲci, AS: valẽntỹnʹḱi
Wiktionary
rzecz. walentynka ż., walentynkowość ż.
przym. walentynkowy
przysł. walentynkowo
zob. Walenty, Walentyn, Walentyna.
Wiktionary
(1.1) dzień zakochanych
Wiktionary
przymiotnik od: walentynki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z walentynkami, dotyczący walentynek, odbywający się w walentynki
Wiktionary
IPA: ˌvalɛ̃ntɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: valẽntỹŋkovy
Wiktionary
rzecz. walentynki nmos., walentynka ż., Walenty m., Walentyn m., Walentyna ż., Walentynowicz m.
przym. Walentowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Walenty z małżonką; Walentostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. med. nauka o zdrowiu
Wiktionary
rzecz. waleolog m., waleolożka ż., waleogeneza ż.
przym. waleologiczny
przysł. waleologicznie
Wiktionary
zdrobnienie od: Waleria (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walerci lub z nią związany
SJP.pl
Walercin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Dębe Wielkie.
Od 1 stycznia 1973 w gminie Dębe Wielkie. 5 października 1973 od sołectwa Walercin odłączono miejscowość Walercin-Kolonia i włączono ja do gminy Stanisławów.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walerci lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Walerian, Walery (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobnienie od|Walery.
(1.2) imię|polski|m. zdrobnienie od|Walerian.
Wiktionary
rzecz. Walery mos., Walerian mos., Waleriusz mos., Waleria ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Mimo że nie wyróżniała się urodą, Waleria często grała w przedstawieniach role amantek.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Walercia ż., Walerka ż.
:: fm. Walery m., Waleriusz m.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Walercia, Walerka
Wiktionary
1. roślina lecznicza;
2. preparat przygotowany z tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Walerian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „mocny”, „silny”, „zdrowy”. Wśród patronów – św. Walerian, męczennik z III wieku (wspominany 14 kwietnia).
Walerian imieniny obchodzi: 29 stycznia, 14 kwietnia, 14 czerwca, 23 sierpnia i 15 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Mój brat ma na imię Walerian.
Wiktionary
IPA: vaˈlɛrʲjãn, AS: valerʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Waleriusz mos., Walerek mos.
Wiktionary
1. roślina lecznicza;
2. preparat przygotowany z tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Valeriana officinalis|L.|ref=tak., kozłek lekarski
(1.2) farm. wyciąg, nalewka lub tabletki z korzenia kozłka lekarskiego, środek uspokajający;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvalɛrʲˈjãna, AS: valerʹi ̯ãna
Wiktionary
przym. walerianowy
Wiktionary
(1.1) baldrian, biedrzan, biełdrzan, kocia trawa, odolan, stoniebo
Wiktionary
zdrobnienie od: Walerian (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walerianka lub z nim związany
SJP.pl
Walerian z małżonką; Walerianowie
SJP.pl
Walerian z małżonką; Walerianostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: waleriana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z walerianą; zawierający walerianę
Wiktionary
rzecz. waleriana ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Waleriusz – imię męskie i oboczna forma imienia Walery.
Wikipedia
(1.1) W 396 roku umarł biskup Hippony Waleriusz, a Augustyn został obrany jego następcą.
Wiktionary
rzecz. Walerek mos., Waleria ż., Walery m., Walerian m.
Wiktionary
zdrobnienie od: Walerian, Walery (imiona męskie)
SJP.pl
Walery z małżonką; Walerowie
SJP.pl
Walery z małżonką; Walerostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walerego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Zobacz też: Walery – wieś w województwie mazowieckim.
Walery – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało ono z przydomka "Valerius", który pochodzi z nazwy rodu "Waleriuszów" i oznaczał pierwotnie „człowieka z rodu Waleriuszów”. Porównaj z: Waleriusz
Wikipedia
(1.1) Wszystkie zebrane środki na bieżąco są przeznaczane na leczenie i rehabilitację Walerego.
Wiktionary
IPA: vaˈlɛrɨ, AS: valery
Wiktionary
rzecz. Walerek mos., Waleriusz mos., Waleria ż.
Wiktionary
Walery z małżonką; Walerostwo
SJP.pl
Walerów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sokołowskim, w gminie Sokołów Podlaski. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni kKościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Czerwonce Grochowskiej
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. imię żeńskie;
2. legendarna założycielka miasta Kłodzka
SJP.pl
Waleska (Walaska, Valeska, Valaska lub Valiska) – legendarna założycielka miasta Kłodzka, która miała panować na grodzie na Zamkowej Górze w czasach pogańskich. Postać funkcjonowała w tradycji ludowej ziemi kłodzkiej jeszcze do czasów wymiany narodowościowej na tym terenie po II wojnie światowej.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
figura karciana mająca najniższą wartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pot. osoba mieszkająca nielegalnie w akademiku
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Dołożyłem waleta kier.
(2.1) Mamy bardzo ciasno w pokoju, bo mieszka z nami dwóch waletów.
Wiktionary
IPA: ˈvalɛt, AS: valet
Wiktionary
rzecz. waletowanie n., walecik mrz.
czas. waletować ndk.
Wiktionary
(1.1) jopek, bubek, wacek, dupek
Wiktionary
1. wiersz pożegnalny rozstających się kochanków, charakterystyczny dla epoki renesansu i baroku;
2. dawniej: rozstanie, pożegnanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|waletować.
Wiktionary
czas. waletować ndk.
rzecz. walet mos./mzw.
Wiktionary
potocznie: nocować, mieszkać bez meldunku w domu akademickim
SJP.pl
czasownik
(1.1) mieszkać bez meldunku w akademiku
Wiktionary
IPA: ˌvalɛˈtɔvat͡ɕ, AS: valetovać
Wiktionary
rzecz. waletowanie n., walet
Wiktionary
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Walewice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Walewski (forma żeńska: Walewska; liczba mnoga: Walewscy) – polskie nazwisko. Pierwsza wzmianka w 1386, powstało poprzez dodanie formantu "ski" do nazw miejscowych Walew, Walewice, Walowice (kilka wsi). Nazwisko to nosiło w Polsce kilka rodów szlacheckich. Byli to Walewscy herbu Amadej, Bończa oraz herbu Kolumna (z tego rodu wywodziła się linia hrabiowska).
Wikipedia
członek dynastii królów francuskich panującej w latach 1328-1589
SJP.pl
dynastia francuska
SJP.pl
Walezjusze (fr. "Valois") – dynastia królów francuskich panująca w latach 1328–1589. Jej założycielem był Karol de Valois – ojciec Filipa VI i syn Filipa III Śmiałego. Dynastia była faktycznie boczną linią dynastii Kapetyngów.
Wikipedia
Walezjusz z małżonką; Walezjuszowie
SJP.pl
Walezjusz z małżonką; Walezjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walezjusza lub z nim związany
SJP.pl
Walezy z małżonką; Walezowie
SJP.pl
Walezy z małżonką; Walezostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walezego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
narodowość w Szwajcarii
SJP.pl
członek jednej z narodowości w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek narodu zamieszkującego w Szwajcarii
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Walezyjka ż.
przym. walezyjski
Wiktionary
członkini jednej z narodowości w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini narodu zamieszkującego w Szwajcarii
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Walezyjczyk
przym. walezyjski
Wiktionary
dotyczący Walezyjczyków
SJP.pl
zwierzę należące do rzędu ssaków morskich niezdolnych do życia na lądzie, np. delfin, kaszalot, wieloryb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. zwierzę należące do rzędu waleni
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: walenie
Wiktionary
Waleń ("Eubalaena") – rodzaj ssaków z rodziny walowatych (Balaenidae).
Wikipedia
(1.1) Wydaje mi się, że widziałam wczoraj walenia w Zatoce Puckiej!
Wiktionary
IPA: ˈvalɛ̃ɲ, AS: valẽń
Wiktionary
rzecz. wal mzw.
Wiktionary
Waleńczów (daw. "Walenczów") – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie kłobuckim, w gminie Opatów.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wieś zamieszkuje ponad 1100 mieszkańców. Jest położona przy drodze krajowej nr 43 łączącej Częstochowę z Wieluniem.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny stosowany w zapobieganiu i leczeniu cytomegalii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. farmaceutyk przeciwwirusowy używany do leczenia i zapobiegania cytomegalii; prolek gancyklowiru (jego ester L-walinowy)
Wiktionary
Walgancyklowir ( valganciclovirum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, ester -walinowy gancyklowiru, stosowany jako prolek w zapobieganiu i leczeniu infekcji wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z niedoborem odporności.
Wikipedia
(1.1) Po spożyciu walgancyklowiru zachodzi szybki jego metabolizm do aktywnego leku, tj. gancyklowiru.
Wiktionary
(1.1) wzór sumaryczny: C14H22N6O6; nazwy handlowe: Ceglar, Sperart, Valcyclox, Valcyte, Valhit
Wiktionary
walgina rdestniak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
mit. germ. miejsce przyjmowania przez boga Odyna dusz poległych w walce bohaterów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mit. w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju
Wiktionary
Walhalla, Valhalla (staronord. "Valhöll" – komnata, pałac poległych) – w mitologii nordyckiej miejsce przebywania poległych w chwale wojowników (tzw. Einherjerów), których z pola bitwy zabierały walkirie, a na progu Walhalli witał ich Bragi. Walhalla to kraina wiecznego szczęścia.
Wikipedia
zarządca wilajetu w Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kraj będący częścią składową Wielkiej Brytanii;
2. Nowa Południowa Walia - stan w Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;
Wiktionary
Walia ( Cymru, wym. ; Wales, wym.) – część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Także celtycka kraina historyczna. Kraj jest położony w południowo-zachodniej części wyspy Wielka Brytania, na zachód od Anglii, nad morzami Irlandzkim i Celtyckim. Stolicą Walii jest Cardiff.
Wikipedia
(1.1) Walia położona jest na zachód od Anglii.
Wiktionary
IPA: ˈvalʲja, AS: valʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. walijski mrz., Walijczyk mos., Walijka ż., walijskość ż.
przym. walijski
Wiktionary
zgrubienie od: walizka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w dawnej Turcji: żyjąca matka panującego sułtana
SJP.pl
1. badanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś;
2. w psychologii:
a) sprawdzenie zgodności spostrzeżeń ze spostrzeżeniami innych ludzi;
b) oszacowanie trafności testu;
3. dawniej: potwierdzenie, uprawomocnienie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
program komputerowy sprawdzający poprawność danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. program sprawdzający poprawność dokumentu o określonej składni;
Wiktionary
Walidator – program sprawdzający poprawność dokumentu o określonej składni. Walidatory stały się na tyle popularną usługą, że niektóre z nich ewoluowały w multiwalidatory przeprowadzające kilka wariantów walidacji jednocześnie.
Wikipedia
(1.1) Walidator nie znalazł błędów w kodzie XML.
Wiktionary
IPA: ˌvalʲiˈdatɔr, AS: valʹidator
Wiktionary
czas. walidować ndk.
Wiktionary
1. badać (zbadać) odpowiedniość, trafność lub dokładność czegoś;
2. nadawać (nadać) prawomocność dokumentowi urzędowemu
SJP.pl
1. baśniowy olbrzym, mogący unieść lub przewrócić górę; Waligóra;
2. potocznie, żartobliwie: mężczyzna o potężnej budowie ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. siłacz unoszący lub przewracający góry
Wiktionary
Waligóra (niem. "Heidelberg") – najwyższy szczyt Gór Suchych i jednocześnie całych Gór Kamiennych (933,88 lub 936 m n.p.m.), leżący odpowiednio w ich północnej i środkowej części. Jest jedną z najwyższych gór Sudetów Środkowych.
Ukształtowanie terenu i budowa geologiczna.
Wikipedia
IPA: ˌvalʲiˈɡura, AS: valʹigura
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: pies rasy springer spaniel walijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Walii
Wiktionary
IPA: vaˈlʲijt͡ʃɨk, AS: valʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Walia ż.
:: fż. Walijka ż.
przym. walijski
Wiktionary
potocznie: suczka rasy springer spaniel walijski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Walii
Wiktionary
rzecz. Walia ż.
:: fm. Walijczyk mos.
przym. walijski
Wiktionary
związany z Walią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Walią, dotyczący Walii
(1.2) związany z Waliss, dotyczący Walissfakt.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii;
Wiktionary
IPA: vaˈlʲijsʲci, AS: valʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Walia ż., Walijka ż., Walijczyk mos., walijskość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem walijskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem walijskim
(1.3) spisany, stworzony w języku walijskim
Wiktionary
IPA: vaˈlʲijskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: valʹii ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
zarządca wilajetu w Turcji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Walimia (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Walimia (wsi w Polsce)
SJP.pl
aminokwas egzogenny, składnik białek roślinnych i zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, kwas aminoizowalerianowy;
(1.2) daw. zwalony gruz
Wiktionary
Walina (nazwa skrótowa Val, V) – organiczny związek chemiczny, aminokwas egzogenny, kodowany przez kodony GUU, GUC, GUA oraz GUG.
Jest aminokwasem niepolarnym o alifatycznym, rozgałęzionym łańcuchu bocznym -CH-(CH3)2.
Wikipedia
(1.1) Ser edamski tłusty zawiera walinę i alaninę.
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina wodna żyjąca w wodach słodkich; hodowana w akwariach; nurzaniec
SJP.pl
Waliszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duża walizka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. walizka
Wiktionary
(1.1) Włożyłaś już szlafrok do walizy?
(1.1) Gdzie się pan pchasz z tą walizą?
(1.1) Chyba nie weźmiesz tych wszystkich waliz ze sobą do pociągu?
Wiktionary
rzecz. walizeczka ż., walizka
przym. walizkowy
Wiktionary
zdrobnienie od: walizka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od walizka
Wiktionary
IPA: ˌvalʲiˈzɛt͡ʃka, AS: valʹizečka
Wiktionary
rzecz. waliza ż., walizka ż.
przym. walizkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;
(1.2) gw-pl|Warszawa. brzuch
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Udało mi się spakować wszystkie rzeczy tylko w jedną małą walizkę.
(1.2) Gruby, wciągnij walizkie!
Wiktionary
IPA: vaˈlʲiska, AS: valʹiska
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. walizeczka ż.
:: zgrub. waliza ż.
przym. walizkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce wytwarzania lub sprzedawania walizek
Wiktionary
przymiotnik od: walizka
SJP.pl
1. burzyć, rozwalać, obalać;
2. potocznie:
a) uderzać, stukać, łomotać;
b) rzucać, strzelać, trafiać;
c) wybuchać;
d) iść gromadnie, w wielkiej masie; pędzić tłumnie;
e) wydobywać się, sypać, buchać itp.;
f) mówić bez ogródek, wprost;
3. walić się:
a) rozpadać się, grozić zawaleniem;
b) potocznie: bić się, rozbijać się; bić się nawzajem;
c) potocznie: spadać, osypywać się, osuwać się;
d) potocznie: kłaść się ciężko, upadać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. walnąć)
(1.1) pot. wydobywać nagły, głośny, donośny dźwięk z instrumentu
(1.2) pot. strzelać z broni
(1.3) pot. o uderzeniach pioruna uderzać
(1.4) pot. rzucać coś gwałtownie, byle jak lub byle gdzie
(1.5) pot. mówić coś wprost, dosadnie
(1.6) pot. robić coś niedelikatnie, zdecydowanie
(1.7) pot. psuć się (o przedmiocie)
(1.8) pot. zabijać
(1.9) pot. kraść
(1.10) pot. przewracać coś
(1.11) pot. wydobywać się skądś w dużych ilościach, gwałtownie
(1.12) pot. przemieszczać się szybko i zdecydowanie, zwłaszcza tłumnie
(1.13) pot. odbywać stosunek płciowy jako strona aktywna
(1.14) pot. grub. wydzielać nieprzyjemny zapach
(1.15) pot. pić alkohol
czasownik przechodni niedokonany (dk. walnąć)
(2.1) pot. mocno coś lub kogoś uderzać
czasownik zwrotny niedokonany walić się (dk. walnąć się)
(3.1) posp. bić siebie samego
(3.2) bić się nawzajem
(3.3) upadać
czasownik zwrotny niedokonany walić się (dk. brak)
(4.1) popadać w ruinę
(4.2) wulg. iść precz, zostawić kogoś w spokoju
Wiktionary
(1.3) Całą wczorajszą noc waliły pioruny.
(1.5) Nie cackaj się. Wal prosto z mostu.
(1.11) Jak się dobrze pali, to dym powinien walić drzwiami i oknami.
(1.12) Lepiej wyjdźmy po cichu. Nie musimy walić środkiem sali.
(1.13) Chciałbym ją mieć dla siebie i walić ją co wieczór.
(1.14) Nie lubię z nim gadać, strasznie mu wali z gęby.
(1.15) Wczoraj waliliśmy wódę do późna w nocy.
(3.3) Widziałem, jak od uderzenia pioruna drzewo wali się na ziemię.
(4.1) Ten stary dom się wali już.
(4.1) Ponad trzydzieści lat temu sinolog tłumaczył również aktualność dzieła Konfucjusza: Czytając go, można odnaleźć w jego lęku jakby echo obaw, które odczuwamy obecnie na Zachodzie – poczucie, że żyjemy w świecie, który się wali.
(4.2) Wal się, cioto! Nie będziesz obrażał mojej matki.
Wiktionary
IPA: ˈvalʲit͡ɕ, AS: valʹić
Wiktionary
rzecz. walenie n., walnięcie n., zwał mrz.
przym. walnięty
Wiktionary
(1.3) strzelać, uderzać, rąbać
(1.7) psuć się
(1.8) zabijać, mordować, ubijać
(1.9) kraść
(1.10) wywracać, obalać
(1.11) bić
(1.13) rżnąć, bzykać, dymać
(2.1) uderzać, rąbać, wbijać
(3.1) bić się, tłuc się
(3.2) bić się, tłuc się
(3.3) fikać, obalać się
(4.2) spierdalać, wypierdalać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: walka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: valk, AS: valk
Wiktionary
1. zorganizowane działania militarne wrogich wojsk; bitwa, starcie, wojna
2. zmagania przeciwników, sportowców
3. działania w celu zlikwidowania czegoś negatywnego lub uzyskania czegoś pozytywnego
4. konfrontacja sprzecznych stanowisk, interesów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
(1.2) przen. zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś
(1.3) sport. mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) W stolicy kraju wybuchły walki pomiędzy rywalizującymi ze sobą przywódcami rebeliantów.
(1.1) W shōnenach najbardziej lubię sceny walk.
(1.2) W amerykańskiej polityce zagranicznej najważniejsza jest obecnie walka z terroryzmem.
(1.2) Kolarz na wyścigu toczy walkę nie tylko z rywalami, ale też z bólem i własnymi słabościami.
(1.3) Walka Andrzeja Gołoty z Lennoksem Lewisem skończyła się już w pierwszej rundzie nokautem polskiego boksera.
(1.3) Na dzisiejszą galę boksu w Las Vegas przewidziane są cztery walki, wśród nich o pas mistrza świata federacji WBF.
Wiktionary
IPA: ˈvalka, AS: valka
Wiktionary
rzecz. waleczność ż., walczerz m., walczenie n., powalczenie n., zwalczanie n., zwalczenie n.
czas. wywalczyć, walczyć ndk., powalczyć dk., zwalczać ndk., zwalczyć dk.
przym. waleczny
Wiktionary
(1.1) wojna, konflikt, starcie, potyczka, bój, wojowanie
(1.2) zmaganie
(1.3) starcie, mecz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łoki-toki] mały radiotelefon służący do porozumiewania się na niewielką odległość
SJP.pl
Walkie-talkie – radiotelefon służący do dwukierunkowej łączności (półdupleks) w technologii "naciśnij i mów" między użytkownikami, wyposażonymi w identyczne lub kompatybilne ze sobą urządzenia, bez pośrednictwa sieci radiotelefonicznej. Walkie-talkie używany obecnie jest urządzeniem osobistym, głównie w postaci wielokanałowego (8–25 kanałów) przenośnego kieszonkowego radiotelefonu. Ze względu na małą moc nadajnika (0,1–0,5 W) walkie-talkie ma mały zasięg wynoszący maksymalnie do kilku kilometrów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(mitologia nordycka) wysłanniczka boga Odyna, opiekunka wojowników przebywających w Walhalli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mitgerm. każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łokmen] przenośny odtwarzacz kaset magnetofonowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) elektron. mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;
Wiktionary
Walkman – przenośny, zminiaturyzowany odtwarzacz kaset magnetofonowych, odporny na wstrząsy. Większość modeli nie posiadała głośników, lecz istnieją również wyjątki z małym głośnikiem umożliwiającym słuchanie bez użycia słuchawek. Nazwa Walkman jest znakiem towarowym firmy Sony, lecz popularnie "walkmanami" nazywa się także odtwarzacze innych firm.
Wikipedia
(1.1) Jadąc pociągiem, wolę poczytać książkę niż słuchać walkmana.
Wiktionary
IPA: ˈwɔkmɛ̃n, AS: u̯okmẽn
Wiktionary
przyznanie zwycięstwa drużynie lub zawodnikowi z powodu niestawienia się przeciwnika (bądź drużyny przeciwnej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) sport. przyznanie zwycięstwa z powodu nieobecności przeciwnika, jego wycofania się lub dyskwalifikacji;
Wiktionary
Walkower ( walk-over, potocznie: łatwa wygrana) – w sporcie to przyznanie zwycięstwa jednej z rywalizujących stron z powodu braku przeciwnika, jego wycofania się z zawodów, turnieju lub dyskwalifikacji (np. za występ w drużynie nieuprawnionego zawodnika, stosowanie dopingu lub inne naruszenia regulaminów zawodów jak np. nieodpowiednie zachowanie kibiców drużyny podczas zawodów sportowych). Stosowanym w Polsce skrótem oznaczającym walkower jest „wo”.
Wikipedia
(1.1) Włoska zawodniczka oddała mecz walkowerem.
Wiktionary
IPA: valˈkɔvɛr, AS: valkover
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Walkowice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Czarnków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Walenty (imię męskie)
SJP.pl
Walków – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Osjaków, nad rzeką Wartą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego. Na terenie wsi Walków przez wiele lat prowadzone były prace wykopaliskowe przez Muzeum Ziemi Wieluńskiej.
Wikipedia
[czytaj: łolis] nazwisko, m.in. William Wallace (1270-1305) - szkocki bohater narodowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
region zoogeograficzny, leżący pomiędzy krainami orientalną i australijską
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Bolesław Wallek-Walewski (1885-1944), dyrygent, kompozytor i pedagog muzyczny
SJP.pl
bohater powieści poetyckiej "Konrad Wallenrod" Adama Mickiewicza
SJP.pl
dywersja, wcielenie się w szeregi wroga w celu zniszczenia go od wewnątrz; walenrodyzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. postępowanie polegające na pozornym współdziałaniu z wrogiem w celu pokonania go;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Tymczasem propaganda stanu wojennego nie wahała się sugerować wallenrodyzmu generała Jaruzelskiego i jego ekipy ocalenia narodowego.
Wiktionary
udawać współpracę z wrogiem w celu pokonania go; walenrodyzować
SJP.pl
[czytaj: WAlensztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) środ. grykomp. rodzaj cheata, umożliwiającego widzenie przeciwników przez ściany
Wiktionary
rzecz. wallhacz mos./mrz./mzw.
Wiktionary
męski zakon katolicki w ramach rodziny zakonów benedyktyńskich
SJP.pl
członek zakonnego zgromadzenia kontemplacyjnego jednej z kongregacji benedyktyńskich
SJP.pl
pochodząca z Afryki roślina z rodziny amarylkowatych, uprawiana w doniczkach ze względu na duże lejkowate kwiaty
SJP.pl
Wa
Wikipedia
dach walmowy - dach powstający przez zastąpienie trójkątnych ścian szczytowych w dachu dwuspadowym trójkątnymi połaciami dachowymi; dach czterospadowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bud. (o dachu) czterospadowy, czteropołaciowy
Wiktionary
(1.1) czterospadowy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: walnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: walny
SJP.pl
uderzyć z dużą siłą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|walnąć.
Wiktionary
przym. walnięty
czas. walić
Wiktionary
uderzyć z dużą siłą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zwariowany, niespełna rozumu
Wiktionary
rzecz. walnięcie n., walenie n.
czas. walnąć dk., walić ndk.
Wiktionary
(1.1) kopnięty, pieprznięty, stuknięty
Wiktionary
1. dotyczący wszystkich członków jakiejś społeczności, organizacji, jakiegoś stowarzyszenia itp., np. walny zjazd;
2. rozstrzygający, decydujący, np. walna bitwa;
3. mający dużą wagę, np. walny udział; znaczny, istotny;
4. sejm walny - w dawnej Polsce: najwyższy organ ustawodawczy państwa złożony z króla, senatu i izby poselskiej;
5. dolina walna - dolina górska biegnąca od grani głównej aż do podnóża gór
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogólny, powszechny
(1.2) mający decydujące znaczenie
(1.4) angażujący znaczne siły wojsk
Wiktionary
(1.4) Przewidywała ona przeprowadzenie walnej bitwy z armią rosyjską na linii rzek: Orzyc, Narew, Wisła, Wieprz i na linii Lwowa.
Wiktionary
IPA: ˈvalnɨ, AS: valny
Wiktionary
przysł. walnie
Wiktionary
(1.1) ogólny, powszechny
(1.2) istotny, znaczny, ważny, decydujący
Wiktionary
uderzyć z dużą siłą
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. walić)
(1.1) dokonany od|walić.
Wiktionary
(1.1) Wyrzucił ramiona do przodu, uderzył Pozma w pierś, walnął pięścią w twarz.
Wiktionary
IPA: ˈvalnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: valnõńć
Wiktionary
przym. walnięty
Wiktionary
(1.1) bachnąć, chlasnąć, gruchnąć, huknąć, łupnąć, palnąć, przydzwonić, przyfasolić, przyłożyć, przypieprzyć, puknąć, razić, rąbnąć, trzasnąć, uderzyć, zasunąć, zdzielić, uderzyć, palnąć, wulg. jebnąć, wulg. pierdolnąć, wulg. przyjebać, wulg. przypierdolić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Walonii (regionu w Belgii); Walończyk
SJP.pl
wojłokowy but z cholewką; walonka, filcówka
SJP.pl
region autonomiczny w południowej Belgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina historyczna w południowej Belgii
(1.2) geogr. adm. jeden z trzech regionów federalnych Belgii
(1.3) geogr. jęz. obszar języka walońskiego w Belgii
(1.4) geogr. jęz. region języka francuskiego, jeden z czterech regionów językowych Belgii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Walon mos., Walończyk mos., Walonka ż., waloński mrz.
przym. waloński
Wiktionary
wojłokowy but z cholewką; walonek, filcówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Walonii
Wiktionary
rzecz. Walonia ż., waloński mrz.
:: fm. Walon mos., Walończyk mos.
przym. waloński
Wiktionary
dotyczący produkcji walonków
SJP.pl
wojłokowy but z cholewką; walonek, filcówka
SJP.pl
Walonki ( ва́ленки) – ciepłe obuwie do połowy łydki (czasem do kolan).
Tworzone są z grubego filcu, tzw. wojłoku, formowanego z wielu warstw przy użyciu pary i specjalnego klocka, służącego do nadawania kształtu. Spód jest powlekany gumą. W wersji niegumowej podeszwy mogą być używane jak skarpeta, nakłada się na nie wtedy „właściwe” obuwie.
Wikipedia
1. zaleta, pozytywna cecha;
2. papier wartościowy;
3. w sztuce: różny stopień natężenia barwy i cienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna
(1.2) papier wartościowy
(1.3) szt. różny stopień natężenia barwy i cienia; barwa zależna od oświetlenia i sąsiedztwa przedstawianego obiektu
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Porozmawiajmy dziś o wszystkich walorach, jak też uchybieniach tego nowego filmu.
Wiktionary
IPA: ˈvalɔr, AS: valor
Wiktionary
rzecz. waloryzowanie n., zwaloryzowanie n., waloryzacja ż.
czas. waloryzować ndk., zwaloryzować dk.
przym. waloryzacyjny
Wiktionary
(1.1) cnota, korzyść, plus, przymiot, wartość, zaleta, znaczenie
Wiktionary
zmiana wartości bezwzględnej wypłacanego zobowiązania pieniężnego na skutek zmiany siły nabywczej pieniądza
SJP.pl
Wa
Wikipedia
dotyczący waloryzacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ekon. związany z waloryzacją, dotyczący waloryzacji
Wiktionary
rzecz. walor mrz., waloryzacja ż., waloryzowanie n.
czas. waloryzować
Wiktionary
środek używany w celu wywołania konkretnej oceny wartości czegoś u odbiorcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|waloryzować.
Wiktionary
rzecz. niewaloryzowanie n., zwaloryzowanie n., walor m., waloryzacja ż.
czas. waloryzować ndk., zwaloryzować dk.
przym. waloryzacyjny
Wiktionary
zmieniać wartość bezwzględną wypłacanego zobowiązania pieniężnego na skutek zmiany siły nabywczej pieniądza
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. walczyk
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk walcer
Wiktionary
o cechach walowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Balaenidae|Gray|ref=tak., rodzina ssaków morskich z infrarzędu waleni;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Należące do walowatych żerują na widłonogach i krylu.
Wiktionary
rzecz. wal mzw.
Wiktionary
o cechach walowatych (rodzina waleni)
SJP.pl
mieszkaniec Walonii (regionu w Belgii); Walon
SJP.pl
przymiotnik od: Walonia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język waloński;
Wiktionary
rzecz. Walonia ż., Walon mos., Walonka ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w tradycji germańskiej: noc z 30 kwietnia na 1 maja, noc duchów, podczas której miał odbywać się sabat czarownic; Walpurgia, noc Walpurgii, noc Walpurgi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w tradycji germańskiej: noc z 30 kwietnia na 1 maja, noc duchów, podczas której miał odbywać się sabat czarownic; Walpurga, noc Walpurgii, noc Walpurgi
SJP.pl
miasto w Anglii
SJP.pl
Walsall – miasto w środkowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie metropolitalnym West Midlands, w dystrykcie metropolitalnym Walsall, w zespole miejskim Birmingham. W 2021 roku miasto liczyło 70 775 mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł skórzany, metalowy, lotniczy, maszynowy, chemiczny, elektrotechniczny oraz elektroniczny.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, środek o działaniu przeciwnadciśnieniowym
SJP.pl
Walsartan – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek kardiologiczny będący swoistym, wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II (sartanem) typu AT1.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: łolt] obce imię męskie
SJP.pl
1. imię męskie;
2. [czytaj: łolter] angielskie imię męskie;
3. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Walter – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów "waltan" i "heri" oznaczających „panować” i „lud”. Imię to było znane w średniowiecznej Polsce w formie Walcerz.
Walter imieniny obchodzi: 8 kwietnia, 2 maja, 5 czerwca i 29 listopada.
Wikipedia
(1.1) Walter Kridl, recepcjonista z hotelu „Kärntnerhof” usiadł za ladą i odruchowo sięgnął po gazety, które abonował właściciel hotelu pan Alfred Anhauser.
Wiktionary
rzecz. walterowiec m., Walterówka ż.
przym. Walterowy, walterowski
Wiktionary
zdrobnienie od: Walter (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Walterka lub z nim związany
SJP.pl
Walter z małżonką; Walterowie
SJP.pl
Walter z małżonką; Walterostwo
SJP.pl
[czytaj: łolterowiec] członek powstałej w 1954 roku organizacji młodzieżowej, która miała za zadanie stworzenie w Polsce drużyn młodzieżowych na wzór Wszechzwiązkowej Organizacji Pionierskiej imienia W.I. Lenina
SJP.pl
taki jak u Stefana Waltera, charakterystyczny dla Stefana Waltera
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Waltera lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: walterskotyzm] walterskotyzm (częściej);
1. zespół cech charakterystycznych dla nowożytnej powieści historycznej mający źródło w twórczości Waltera Scotta;
2. naśladownictwo powieści Waltera Scotta; wzorowanie się na sposobie opisywania przeszłości historycznej w utworach Waltera Scotta
SJP.pl
Walterscotyzm, Walterskotyzm – nurt rozwijający się w powieści historycznej w literaturze europejskiej XIX wieku pod wpływem twórczości szkockiego pisarza Waltera Scotta, autora takich powieści, jak: Waverley (1814), Rob Roy (1818), Ivanhoe (1820).
Cechami charakterystycznymi tych powieści są: szerokie tło wydarzeń społecznych i narodowych, obyczajowych, na których autor umieszcza swoich bohaterów, uczestniczących w niezwykle dynamicznej akcji.
Wikipedia
walterscotyzm (rzadko);
1. zespół cech charakterystycznych dla nowożytnej powieści historycznej mający źródło w twórczości Waltera Scotta;
2. naśladownictwo powieści Waltera Scotta; wzorowanie się na sposobie opisywania przeszłości historycznej w utworach Waltera Scotta
SJP.pl
[czytaj: wolter] marka broni strzeleckiej i niemiecki producent broni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. instrument dęty blaszany w kształcie zwiniętej trzykrotnie rury, rozszerzającej się na końcu; róg;
2. przenośnie: człowiek otyły, ociężały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument muzyczny dęty blaszany;
Wiktionary
(1.1) Krzysztof przez dwa lata uczył się grać na waltorni.
Wiktionary
IPA: valˈtɔrʲɲa, AS: valtorʹńa
Wiktionary
rzecz. waltornista m., waltornistka ż.
przym. waltorniowy
Wiktionary
(1.1) róg
Wiktionary
przymiotnik od: waltornia
SJP.pl
muzyk grający na waltorni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na waltorni
Wiktionary
rzecz. waltornia ż.
:: fż. waltornistka ż.
przym. waltorniowy
Wiktionary
kobieta grająca na waltorni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na waltorni
Wiktionary
rzecz. waltornia ż., waltornista m.
Wiktionary
sztuka gry na waltorni
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: walc] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
kobieta zajmująca się nielegalnym handlem obcymi walutami
SJP.pl
przymiotnik od: waluciarz
SJP.pl
zajmowanie się nielegalnym handlem obcymi walutami
SJP.pl
potocznie: człowiek nielegalnie handlujący obcymi walutami; cinkciarz, dewiziarz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Waluk (VII wiek) – jeden z pierwszych zanotowanych w źródłach władców słowiańskich, przywódca ludności zamieszkującej tereny późniejszej Karyntii, uznawany za pierwszego księcia państwa karantańskiego.
Waluk panował równolegle z Samonem i około 630 roku przyłączył się do jego związku plemiennego. Po upadku państwa Samona następcy Waluka zdołali zachować niezależność.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. jednostka monetarna w danym kraju;
2. monety i banknoty zagraniczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wymienialny środek płatniczy
(1.2) bank. oficjalna jednostka monetarna danego państwa;
(1.3) pot. łatwo wymienialny (w danym kraju) środek płatniczy (w Polsce np.: dolar, euro, daw. marka)
Wiktionary
Waluta (wł. "valuta" „wartość” z łac. "valere" „być silnym, mieć moc”), jednostka monetarna – nazwa pieniądza obowiązującego w danym państwie.
Nazwę tę stosuje się przede wszystkim w kontekście wymiany międzynarodowej.
Waluta jest wtedy środkiem rozliczeniowym (czyli miernikiem wartości) oraz środkiem regulowania płatności (należności i zobowiązań) w transakcjach międzynarodowych.
Wikipedia
(1.1) Walutą Japonii jest jen.
Wiktionary
IPA: vaˈluta, AS: valuta
Wiktionary
rzecz. przewalutowanie n., przewalutowywanie n., walutowanie n.
czas. przewalutować dk., przewalutowywać ndk., walutować ndk.
przym. walutowy
Wiktionary
(1.1) jednostka monetarna, jednostka pieniężna
Wiktionary
przymiotnik od: waluta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący waluty, związany z walutą
Wiktionary
IPA: ˌvaluˈtɔvɨ, AS: valutovy
Wiktionary
rzecz. waluta ż., waluciarstwo n., waluciarz m., walutowanie n., przewalutowanie n.
czas. walutować, przewalutować
przym. waluciarski
Wiktionary
(1.1) dewizowy
Wiktionary
1. zdrobnienie od: Walenty (imię męskie);
2. nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Walenty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Walenty mos., Walentyna ż.
Wiktionary
zaimek osobowy
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Wojskowa Agencja Mieszkaniowa
(1.2) = Wojskowa Akademia Medyczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Studiowałem w WAM.
(1.2) Studiowałem w WAM-ie.
Wiktionary
IPA: vu‿a‿ˈɛ̃m, AS: vu‿a‿ẽm
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wambierzyce (niem. "Albendorf", czes. "Vambeřice") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków. Ośrodek pielgrzymkowy i turystyczny, zwany śląskim Jeruzalem.
Wikipedia
przymiotnik od: Wambierzyce
SJP.pl
kobieta atrakcyjna, wyzywająca i tajemnicza, uwodząca mężczyzn i doprowadzająca ich do zguby; wampirzyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) demoniczna, uwodzicielska kobieta
Wiktionary
IPA: vãmp, AS: vãmp
Wiktionary
przym. wampowaty
rzecz. wampirzyca ż.
Wiktionary
1. według dawnych wierzeń ludowych: trup wstający z grobu i wysysający krew ludzi śpiących;
2. potocznie: człowiek, który popełnił szereg morderstw na skutek zaburzeń psychicznych, zwykle o podłożu seksualnym;
3. przenośnie: ktoś czerpiący siłę i energię kosztem innych ludzi;
4. nietoperz z rodziny o tej samej nazwie, żywiący się wyłącznie krwią ssaków i ptaków, którą wysysa po przecięciu skóry ostrymi zębami przekształconymi w wąskie blaszki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mit. fant. upiór wysysający krew z żyjących;
(1.2) przen. zabójca na tle seksualnym
(1.3) przen. osoba żerująca na uczuciach, pieniądzach itd. innych osób
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;
Wiktionary
Wampir – istota demoniczna, zazwyczaj pijąca krew ludzi, obecna w wierzeniach ludowych w wielu kulturach oraz współcześnie w kulturze popularnej.
Wikipedia
(1.1) Wampir powoli sączył krew ze srebrnej czaszy.
(1.2) Wampir z Koluszek wpadł w końcu w sidła policji.
(2.1) Zoo zakupiło czternaście wampirów.
Wiktionary
IPA: ˈvãmpʲir, AS: vãmpʹir
Wiktionary
rzecz. wampirzyca ż., wampiryzm m., wampirek m., wampirzysko n.
przym. wampirzy, wampiryczny, wampirski
Wiktionary
(1.1) upiór, zmora, nosferatu, krwiopijca
(1.3) pijawka
Wiktionary
zdrobnienie od: wampir
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: wampir
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wampirem, dotyczący wampira
Wiktionary
rzecz. wampir mos.
Wiktionary
1. według dawnych wierzeń ludowych: trup wstający z grobu i wysysający krew ludzi śpiących;
2. potocznie: człowiek, który popełnił szereg morderstw na skutek zaburzeń psychicznych, zwykle o podłożu seksualnym;
3. przenośnie: ktoś czerpiący siłę i energię kosztem innych ludzi;
4. nietoperz z rodziny o tej samej nazwie, żywiący się wyłącznie krwią ssaków i ptaków, którą wysysa po przecięciu skóry ostrymi zębami przekształconymi w wąskie blaszki
SJP.pl
Wampiry (Desmodontinae) – podrodzina ssaków z rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae) odżywiających się krwią zwierząt. Nietoperze te polują głównie w nocy, atakując zwierzęta (wyłącznie stałocieplne) w sposób praktycznie niezauważalny. Jest to możliwe dlatego, że ich zęby są bardzo ostre, a ślina zawiera specjalne substancje znieczulające i zapobiegające krzepnięciu krwi (antykoagulanty). Wampiry przecinają skórę zaatakowanych zwierząt i spijają spływającą krew.
Wikipedia
1. kobieta wampir;
2. kobieta atrakcyjna, wyzywająca i tajemnicza, uwodząca mężczyzn i doprowadzająca ich do zguby; wamp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta-wampir
(1.2) zool. głowonóg z rzędu wampirzyc, nazwa systematyczna|Vampyromorphida|ref=tak.
Wiktionary
rzecz. wampiryzm m., wamp m., wampirek m., wampiryczność ż., wampirzyce nmos.
:: fm. wampir m.
przym. wampirzy, wampiryczny, wampowaty
Wiktionary
o kobiecie: uwodzicielska, ubrana lub zachowująca się wyzywająco; wydrowaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) parodia opery natrząsająca się ze sztuczności i konwencji klasycznych przedstawień operowych
(1.2) niewiarygodny, niedorzeczny konwenans w operze
(1.3) bezwartościowy, lichy i pretensjonalny spektakl teatralny
Wiktionary
(1.3) O ileż bardziej wartościowa jest taka amatorska, w dobrym znaczeniu słowa, praca u podstaw niż ociekająca tandetą wampuka znanego zawodowca.
Wiktionary
(1.3) chałtura, chała
Wiktionary
paciorki używane dawniej przez Indian Ameryki Północnej m. in. jako środek płatniczy lub do przekazywania wiadomości
SJP.pl
Zo
Wikipedia
barokowe okrycie męskie, rodzaj peleryny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraw. odzież. dawny męski krótki kaftan;
Wiktionary
Wams (niem.) – rodzaj krótkiego obcisłego kaftana noszonego przez mężczyzn od połowy XVI do połowy XVII wieku, rozpowszechnionego przede wszystkim w Hiszpanii i Niemczech.
Jako przekształcenie włoskiego sajana był on bardziej dopasowany i z przodu cienko podwatowany, pozbawiony dekoltu i o usztywnionych ramionach, a w talii wcięty, spiczasto wydłużony i zakończony krótką baskiną. Jego nazwę wywodzi się od starofrancuskiego "wambais", jak w średniowieczu określano kaftan zakładany pod zbroję.
Wikipedia
(1.1) Malarz przedstawił królewicza w wamsie z czarnego aksamitu i bufiastych pludryudrach.
Wiktionary
zaimek osobowy "wam" wzmocniony partykułą "-że" (np. "Wamże winienem wolność?")
SJP.pl
typ samochodu przeznaczony do przewozu większej liczby pasażerów; van
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu V
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;
Wiktionary
Wanad (V, vanadium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych.
Ma 11 izotopów z przedziału mas 44–55 oraz izomery jądrowe 50m i 52m. Trwały jest tylko izotop 51. W skorupie ziemskiej jest go 160 ppm, w postaci minerałów: patronitu (), karnotytu i wanadynitu.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma wanad?
Wiktionary
IPA: ˈvãnat, AS: vãnat
Wiktionary
rzecz. wanadowiec m., wanadowanie n., wanadynit m.
czas. wanadować ndk.
przym. wanadowy
Wiktionary
(1.1) symbol. V
Wiktionary
obfitujący w wanad; dostarczający wanadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wanadować.
Wiktionary
rzecz. wanad m., wanadowiec m., wanadynit m.
czas. wanadować ndk.
przym. wanadowy
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych stanowiąca V grupę główną układu okresowego: wanad, niob, tantal i dubn
SJP.pl
Wanadowce
Wikipedia
każdy pierwiastek z piątej grupy układu okresowego Mendelejewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jeden z pierwiastków piątej grupy układu okresowego (wanad, niob, tantal lub dubn), z których większość jest trudnotopliwymi metalami;
Wiktionary
(1.1) Jakoż w głąb skorupy prześwietlonego globu wchodziła niewyraźna sieć wyrysowana wanadowców, chromowców i platynowiecatynowców z grupy ciężkich jak osm i iryd.
Wiktionary
rzecz. wanad m., wanadowanie n.
przym. wanadowy
Wiktionary
→ wanad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący lub zrobiony z wanadu
Wiktionary
(1.1) Konstrukcja akumulatora wanadowego jest niezwykle oryginalna i stosunkowo prosta.
Wiktionary
rzecz. wanad m., wanadowanie n., wanadowiec m.
Wiktionary
minerał występujący w strefie utlenienia niektórych złóż rud ołowiu, stanowiący źródło otrzymywania wanadu
SJP.pl
Wanadynit (vanadynit) – minerał z gromady wanadanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich, tylko lokalnie tworzy duże wystąpienia.
Nazwa pochodzi od pierwiastka wanadu, który jest składnikiem tego minerału.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wancerzów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mstów. Bezpośrednio graniczy z gminnym Mstowem.
Do 1952 roku miejscowość była siedzibą gminy Wancerzów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, bebech, brzucho, wancioł
SJP.pl
potocznie: brzuch; bandzioch, bańdzioch, bebech, brzucho, wancioch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pluskwa
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. ent. wesz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk błecha, skoczka, płaszczyca, gw. Śląsk Cieszyński płoszczyca
Wiktionary
gatunek storczyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) astr. planetoida o numerze katalogowym 1057;
(1.3) astr. krater na powierzchni Wenus;
(1.4) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy jednak przekonał się, że miał mylne o Oskarze wyobrażenie, przyznał Wandzie rację i wręcz powiedział jej: pomyliłem się.
(1.2) Planetoida Wanda obiega Słońce w 4 lata 333 dni 20 godzin.
(1.3) Dno krateru Wandy jest gładkie, gdyż zostało pokryte zastygłą lawą.
Wiktionary
IPA: ˈvãnda, AS: vãnda
Wiktionary
rzecz. wanda ż.
:: zdrobn. Wandzia ż., Wandusia ż., Wandeczka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Wandzia, Wandusia, Wandeczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
osoba specjalnie niszcząca czyjąś własność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvãndal, AS: vãndal
Wiktionary
rzecz. Wandal m., wandalizm m., wandalski mrz.
czas. wandalizować
przym. wandalski
Wiktionary
(1.1) barbarzyńca, dewastator, niszczyciel, chuligan, łobuz, hultaj, pot. dres, dresiarz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
umyślne niszczenie jakichś dóbr i wartości kulturalnych; barbarzyństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) akt bezmyślnego zniszczenia
(1.2) rezultat wandalizmu (1.1)
(1.3) barbarzyńskie postępowanie
Wiktionary
Wandalizm – umyślne niszczenie cudzego mienia, zwłaszcza publicznego.
Wikipedia
IPA: vãnˈdalʲism̥, AS: vãndalʹism̦
Wiktionary
rzecz. wandalski mrz., wandal m., Wandal m., Wandalka ż.
czas. wandalizować
przym. wandalski, wandaliczny
Wiktionary
(1.1,3) barbarzyństwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wandalizować.
Wiktionary
rzecz. zwandalizowanie n.
czas. wandalizować ndk., zwandalizować ndk.
Wiktionary
umyślnie niszczyć jakieś dobra i wartości kulturalne
SJP.pl
zabezpieczony przed wandalami
SJP.pl
członek ludu wschodniogermańskiego, znanego z podbicia w 455 r. Rzymu i zniszczenia wielkiej ilości tamtejszych dzieł sztuki
SJP.pl
Wa
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Wandalami, dotyczący Wandalów
(1.2) związany z wandalami albo wandalizmem, będący przejawem wandalizmu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wandalski, wymarły język germański;
Wiktionary
rzecz. Wandal mos., wandal mos., wandalizm mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bardzo rzadko: dążenie do zachowania dotychczasowego ustroju, porządku publicznego itp.; termin wywodzący się od Wandei, departamentu w zachodniej Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina historyczna w zachodniej Francji
(1.2) geogr. adm. francuski departament w regionie Kraj Loary;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dało to powód do licznych zaburzeń, zwłaszcza w Wandei, gdzie lud usuwał przemocą narzuconych mu księży rządowych.
(1.2) Departament Wandea został utworzony w 1790 roku.
Wiktionary
rzecz. Wandejczyk mos., Wandejka ż.
przym. wandejski
Wiktionary
zdrobnienie od: Wanda (imię żeńskie); Wandusia
SJP.pl
mieszkaniec Wandei (krainy historycznej i departamentu w zachodniej Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wandei
Wiktionary
rzecz. Wandea ż.
:: fż. Wandejka ż.
przym. wandejski
Wiktionary
mieszkanka Wandei (krainy historycznej i departamentu w zachodniej Francji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wandei
Wiktionary
rzecz. Wandea ż.
:: fm. Wandejczyk mos.
przym. wandejski
Wiktionary
→ Wandea (kraina historyczna we Francji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wandeą lub jej mieszkańcami, dotyczący Wandei
Wiktionary
rzecz. Wandea ż., Wandejczyk mos., Wandejka ż.
Wiktionary
ryba z rodziny Trichomycteridae, z podrzędu sumowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Vandellia cirrhosa|ref=tak., pasożytnicza ryba z dorzecza Amazonki i Orinoko
Wiktionary
Wandelia, kandyra, karnero ("Vandellia cirrhosa") – gatunek słodkowodnej pasożytniczej ryby sumokształtnej z rodziny Trichomycteridae.
Wikipedia
IPA: vãnˈdɛlʲja, AS: vãndelʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) kandyra
Wiktionary
Wa
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wanda (imię żeńskie); Wandeczka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wandynów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Koło.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Wanda (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imienia Wanda
Wiktionary
(1.1) Rysiu przesyłał Wandzi ukradkiem całuski.
(1.1) Rodzice często zabierali małą Wandzię na groby dziadków.
Wiktionary
rzecz. Wanda ż.
Wiktionary
(1.1) Wandusia, Wandeczka, Wanda
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wandy lub z nią związany
SJP.pl
Wandzinów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie przysuskim, w gminie Odrzywół.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Dębowa Góra".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pchła
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. ent. pluskwa
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. ent. wesz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk błecha, skoczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Wanesa, Wanessa – żeńskie imię pochodzenia literackiego, stworzone przez irlandzkiego pisarza Jonathana Swifta od pierwszych sylab imienia i nazwiska jego przyjaciółki Esther Vanhomrigh. Nie ma męskiego odpowiednika. W Polsce imię zostało nadane po raz pierwszy w latach 60. XX wieku.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
1. belka, na której opierają się schody, prostopadła do ich linii;
2. przedstawiciel madagaskarskiej rodziny ptaków z rzędu wróblowatych
SJP.pl
Wanga, Wanga (Ванга), Baba Wanga (Баба Ванга), Lelja Wanga (Леля Ванга), Petriczkata wraczka (Петричката врачка), Byłgarska proroczica (Българска пророчица), Wanga gledaczkata (Ванга гледачката), właśc. Wangelija Pandewa Dimitrowa (Вангелия Пандева Димитрова); ur. 31 stycznia 1911 w Strumicy, zm. 11 sierpnia 1996 w Petriczu) – bułgarska niewidoma mistyczka, znachorka i jasnowidząca.
Wikipedia
torbacz z rodziny pałanek; kuskus
SJP.pl
grecki kompozytor i pianista; Vangelis
SJP.pl
oszustwo polegające na wykonaniu krótkiego połączenia, by nakłonić odbiorcę do oddzwonienia na płatny numer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) telekom. oszustwo telefoniczne polegające na wyciąganiu od abonentów wysokich opłat za oddzwanianie po uprzednim wysłaniu sygnału na telefon
Wiktionary
o cechach wangowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Wangowate (Vangidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
o cechach wangowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
potocznie: handlarz zza wschodniej granicy; wańka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przybysz, często handlarz, z Ukrainy, Rosji lub Białorusi
Wiktionary
rzecz. Wania m., wańka m.
Wiktionary
(1.1) wańka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. ewangelia
Wiktionary
rzecz. wanielik mos.
Wiktionary
(1.1) ewangelijo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. rel. ewangelik
Wiktionary
rzecz. wanielijo ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: wanienka
SJP.pl
1. mała wanna do kąpieli;
2. podłużne naczynie laboratoryjne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wanna
(1.2) nieduża wanna do kąpania niemowląt
(1.3) niewielkie, płytkie naczynie służące do czynności laboratoryjnych, kuchennych itp.
Wiktionary
(1.1) Kupiliśmy nową wanienkę dla dziecka.
Wiktionary
IPA: vãˈɲɛ̃nka, AS: vãńẽnka
Wiktionary
rzecz. wanna ż.
przym. wannowy
Wiktionary
(1.3) kuweta
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrzynka na ekwipunek podróżny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Vanilla”. Zobacz też: Vanilla (ujednoznacznienie).
Wanilia ("Vanilla" Mill.) – rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych ("Orchidaceae"), liczący 109 gatunków występujących w strefie tropikalnej. Owoce wanilii płaskolistnej są źródłem przyprawy zwanej laskami wanilii.
Wikipedia
(1.1) Wanilia liczy około 100 gatunków rosnących dziko w strefach tropikalnych.
(1.1) Mleko owsiane zwykle robi się z owsa, wody i oleju słonecznikowego, ale można je też wzbogacić wapniem, wanilią i witaminami.
Wiktionary
IPA: vãˈɲilʲja, AS: vãńilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. waniliówka ż., wanilina ż.
przym. waniliowy, wanilinowy
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, stanowi jeden ze składników aromatycznych wanilii, sztucznie otrzymywana i powszechnie stosowana w przemyśle spożywczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. spoż. aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;
Wiktionary
Wanilina, 4-hydroksy-3-metoksybenzaldehyd – organiczny związek chemiczny zbudowany z pierścienia benzenowego podstawionego trzema grupami funkcyjnymi: aldehydową, hydroksylową i metoksylową. Stanowi jeden ze składników zapachowych wanilii.
Wikipedia
(1.1) Kawę zbożową otrzymuje się przez mieszanie w odpowiednich proporcjach uprażonych i zmielonych ziaren: żyta i jęczmienia oraz korzenia cykorii, z ewentualnym dodatkiem waniliny, cukru i innych dodatków.
Wiktionary
rzecz. waniliówka ż., wanilia ż.
przym. waniliowy, wanilinowy
Wiktionary
przymiotnik od: wanilina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biochem. dotyczący waniliny
Wiktionary
(1.1) Cukier wanilinowy stosuje się jako przyprawę do potraw słodkich i wyrobów cukierniczych. Produkcja cukru wanilinowego polega na zmieszaniu cukru z waniliną lub etylowaniliną (…).
Wiktionary
rzecz. waniliówka ż., wanilina ż., wanilia ż.
przym. waniliowy
Wiktionary
1. mający smak wanilii;
2. wyrabiany z dodatkiem wanilii lub waniliny;
3. związany z wanilią (rośliną);
4. przenośnie: nieodbiegający od normy, bez urozmaiceń, np. waniliowy seks
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: wanilia
Wiktionary
(1.1) – Budyń jest na długowieczność. Z tym że waniliowy – szeptały kobiety, usiłując wytłumaczyć w ten sposób upodobania doktora do mlecznych deserów.
Wiktionary
IPA: ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ, AS: vãńilʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. wanilia ż., waniliówka ż., wanilina ż.
przym. wanilinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. nalewka zaprawiana wanilią
Wiktionary
(1.1) Naleję ci trochę waniliówki na rozgrzewkę?
Wiktionary
rzecz. wanilia ż., wanilina ż.
przym. waniliowy, wanilinowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany z ulotnością ludzkiego życia, daremnością starań i nieuchronnością przemijania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. liter. nawiązujący do ulotności ludzkiego życia, próżności, daremności starań oraz nieuchronności przemijania
Wiktionary
(1.1) W nowożytnej ikonografii świeckiej oset należał do obiegowych symboli wanitatywnych i mortualnych – czego szczególnie wyrazistymi przykładami są holenderskie martwe natury, malowane np. przez Jana Davidsz de Heem czy Otto Marseusa.
Wiktionary
rzecz. vanitas n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, antybiotyk o działaniu bakteriobójczym
SJP.pl
Wankomycyna – organiczny związek chemiczny, antybiotyk glikopeptydowy o działaniu bakteriobójczym. Wprowadzona do lecznictwa w 1958 r. przez firmę farmaceutyczną "Eli Lilly".
Wikipedia
duże naczynie do kąpieli, ceramiczne lub metalowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże naczynie do kąpieli
(1.2) gw-pl|Bukowina. łazienka
Wiktionary
Wanna – urządzenie sanitarne służące do kąpieli. Współcześnie wanny wykonuje się z włókna szklanego lub akrylu, jednak wciąż produkuje się także wanny porcelanowe i metalowe.
Wikipedia
(1.1) Józek, zakręć kran, bo wanna jest już pełna.
Wiktionary
IPA: ˈvãnːa, AS: vã•na
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wanienka ż.
przym. wannowy
Wiktionary
rodzaj małego dinozaura z rodziny pachycefalozaurów
SJP.pl
Wannanozaur ( Wannanosaurus yansiensis) – mały dinozaur z rodziny pachycefalozaurów (Pachycephalosauridae).
Wikipedia
przymiotnik od: wanna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wanną, dotyczący wanny
Wiktionary
rzecz. wanna ż., wanienka ż.
przym. podwannowy, nawannowy
Wiktionary
1. stalowa lina na statku, która wchodzi w skład jego olinowania stałego;
2. gwarowo: duży głaz, kamień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;
(1.2) techn. lina stalowa podtrzymująca przęsło w moście podwieszanym
(1.3) gw-pl|Spisz,Zagórze,Podhale. wielki głaz, najczęściej górski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvãnta, AS: vãnta
Wiktionary
rzecz. wantówka ż., wantownik m.
przym. wantowy
Wiktionary
1. osadzać na statku wanty;
2. regionalnie: podważać
SJP.pl
Wantownik, podwięź wantowa lub podwięź burtowa – metalowe okucie służące do mocowania want lub innych lin olinowania stałego do kadłuba. Jego zadaniem jest rozłożenie naprężeń na jak największą liczbę elementów konstrukcyjnych kadłuba jednostki. Może mieć otwory służące do regulacji napięcia, gdy zachodzi potrzeba zbudowania tzw. drabinki wantowej. Konstrukcja podwięzi burtowej może być bardzo różna i zależy od rozmiarów kadłuba oraz techniki jego wykonania.
Wikipedia
lina wantowa: stalowa lina na statku, która wchodzi w skład jego olinowania stałego; wanta
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. Wireless Application Protocol - technologia umożliwiająca wykorzystywanie telefonu komórkowego jako terminalu umożliwiającego dostęp do Internetu i serwisów informacyjnych;
2. Wojewódzkie Archiwum Państwowe;
3. Wojskowa Akademia Polityczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
palacz papierosów elektronicznych; e-palacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. zob. e-palacz.
Wiktionary
rzecz. wapowanie n.
czas. wapować ndk.
przym. waperski
Wiktionary
palaczka papierosów elektronicznych; e-palaczka
SJP.pl
→ waper
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) slang. charakterystyczny dla waperów (e-palaczy)
Wiktionary
rzecz. waper mos., wapowanie n.
czas. wapować ndk.
Wiktionary
dzielnica Bielska-Białej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. dawniej wieś, a obecnie dzielnica Bielska-Białej;
(1.2) geogr. rzeka, prawy dopływ Wisły;
(1.3) geogr. szczyt w Beskidzie Andrychowskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Wapienicy znajduje się zapora wodna.
(1.2) Wapienica ma źródła na stokach Błatniej.
(1.3) Po raz trzeci zdobyłem Wapienicę.
Wiktionary
IPA: ˌvapʲjɛ̇̃ˈɲit͡sa, AS: vapʹi ̯ė̃ńica
Wiktionary
przym. wapienicki
rzecz. wapieniczanin/wapieniczanka
Wiktionary
przymiotnik od: Wapienica (rzeka, szczyt lub dzielnica)
SJP.pl
organizm wapieniolubny - organizm, dla którego najbardziej sprzyjającym środowiskiem do życia są wody lub gleby bogate w związki wapnia; kalcyfil
SJP.pl
organizm wapieniolubny - organizm, dla którego najbardziej sprzyjającym środowiskiem do życia są wody lub gleby bogate w związki wapnia; kalcyfil
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. taki, który rośnie intensywniej na glebach lub skałach obfitujących w wapienie
Wiktionary
(1.1) Kozieradka jest wybitnie wapieniolubna.
Wiktionary
ogół spraw związanych z produkcją wapna
SJP.pl
1. piec do prażenia wapienia;
2. kopalnia wapienia;
3. zakład przemysłowy do produkcji wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. piec służący do wypalania wapienia w celu uzyskania wapna palonego;
(1.2) zakład zajmujący się produkcją wapna
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) robotnik pracujący przy wypalaniu wapna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przyparty do zbocza góry olbrzymi cylinder szachtowego wapiennika wyrzucał w mokre mgły snopy iskier.
Wiktionary
rzecz. wapień m., wapnienie n., wapno n., wapń m., zwapnienie n., wapniak mzw./mos.
czas. wapnienie ndk., zwapnienie dk.
przym. wapienny, wapniowy, wapnisty, zwapniały
Wiktionary
(1.1) piec wapienniczy, piec wapienny
Wiktionary
Wapienno – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Barcin, na trasie linii kolejowej Inowrocław – Pakość – Barcin – Żnin. Osada jest częścią składową sołectwa Krotoszyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wapienia, wykonany z wapienia
Wiktionary
(1.1) W wapiennych skałach Ciemniaka znajdują się liczne jaskinie.
Wiktionary
rzecz. wapień mrz., wapniak mos., wapno n., wapń mrz., wapiennik mos./mrz.
Wiktionary
skała osadowa (chemogeniczna lub organogeniczna) zbudowana głównie z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;
Wiktionary
Wapień – skała osadowa (chemogeniczna lub organogeniczna) zbudowana głównie z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu. Występuje w pokładach skorupy ziemskiej, które mogą mieć nawet do 1000 m grubości. Wapień tworzy całe pasma górskie, takie jak Alpy, Tatry czy Pieniny. Jest istotnym materiałem budowlanym, ale nie wszystkie rodzaje wapienia nadają się do budowy.
Wikipedia
IPA: ˈvapʲjɛ̇̃ɲ, AS: vapʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. wapiennik m., wapń m., wapno n., wapnowanie n., powapnowanie n., wapniak m., wapniara ż., Wapnica ż., Wapniarka ż., Wapienno n.
czas. wapnować ndk., powapnować dk.
przym. wapienny, wapnisty, wapniowy
przysł. wapiennie, wapniście, wapniowo
Wiktionary
przymiotnik od: Wapno (miejscowość)
SJP.pl
palenie e-papierosów
SJP.pl
gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych; jeleń kanadyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Cervus canadensis|ref=tak., duży, północnoamerykański jeleń;
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z goździkowatych; gipsówka; łyszczec wiechowaty
SJP.pl
sztuczny dwuskładnikowy nawóz azotowo-wapniowy, powstający przez zmieszanie chlorku amonowego ze zmielonym węglanem wapniowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wapniak
Wiktionary
rzecz. wapniak m.
Wiktionary
1. zmielony wapień używany jako nawóz sztuczny;
2. skała wapienna, wapień;
3. jajo przechowywane przez dłuższy czas w wodzie wapiennej dla zabezpieczenia przed zepsuciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) slang. lekcew. rodzic lub inny człowiek dorosły
(1.2) stary człowiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jutro pogadam z wapniakami, żeby dali mi trochę forsy.
Wiktionary
IPA: ˈvapʲɲak, AS: vapʹńak
Wiktionary
rzecz. wapno n., wapień m., wapnowanie m., wapiennik m., wapniarka ż.
:: zdrobn. wapniaczek m.
:: fż. wapniaczka ż.
czas. wapnować ndk.
przym. wapienny, wapniowy, wapienniczy
Wiktionary
1. zmielony wapień używany jako nawóz sztuczny;
2. skała wapienna, wapień;
3. jajo przechowywane przez dłuższy czas w wodzie wapiennej dla zabezpieczenia przed zepsuciem
SJP.pl
mieszkaniec Wapna (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wapna (wsi w Polsce)
SJP.pl
Wapniarka albo Bielica – wzniesienie 532 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Wschodnich, w Masywie Śnieżnika – Krowiarkach.
Wikipedia
stacja przygotowania mleka wapiennego wraz z podręcznym magazynem wapna palonego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. produkcja wapna;
2. konserwatywny stosunek dorosłych do innych ludzi lub spraw, postrzegany jako nienowoczesny i zacofany
SJP.pl
dawniej: osoba zajmująca się produkcją wapna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. taki, który do swojego prawidłowego rozwoju wymaga podłoża bogatego w związki wapnia
Wiktionary
każdy pierwiastek z drugiej grupy układu okresowego Mendelejewa: beryl, magnez, wapń, stront, bar lub rad; berylowiec
SJP.pl
każdy pierwiastek z drugiej grupy układu okresowego Mendelejewa: beryl, magnez, wapń, stront, bar lub rad; berylowiec
SJP.pl
→ wapń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wapnia
Wiktionary
rzecz. wapń mrz., wapień mrz., wapniak mos., wapno n., wapiennik mos./mrz.
przym. wapnisty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zawierający węglan wapnia
Wiktionary
IPA: vapʲˈɲistɨ, AS: vapʹńisty
Wiktionary
rzecz. wapień mrz., wapń m., wapno n., wapiennik mos./mrz.
przym. wapniowy
Wiktionary
1. tlenek wapnia otrzymywany w wyniku prażenia wapieni w postaci białego proszku;
2. potocznie: lekarstwo zawierające przyswajalny związek wapnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;
(1.2) sport. slang. w piłce nożnej miejsce w polu karnym, z którego wykonuje się rzut karny
(1.3) slang. przest. lekcew. rodzice lub inni dorośli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Ciągle żałuję tej sytuacji i nie rozumiem, dlaczego sędzia nie wskazał na wapno
Wiktionary
rzecz. wapień mrz., wapń mrz., wapniak mrz. / mzw. / mos., wapniara ż., wapnowanie n., powapnowanie n., zwapnienie n., wapiennik mrz. / mos., wapniarka ż., Wapniarka ż.
czas. wapnować ndk., powapnować dk.
przym. wapienny, wapnisty, wapniowy
Wiktionary
(1.3) wapniaki
Wiktionary
nawozić pola wapnem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wapnować.
Wiktionary
rzecz. wapień mrz., wapniak mos., wapno n.
czas. wapnować ndk.
Wiktionary
nawozić pola wapnem
SJP.pl
dawniej: wyziew, opar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. wyziew, opar
(1.2) zob. wapory.
Wiktionary
rzecz. wapory nmos.
przym. waporowy
Wiktionary
dawniej: wydzielanie pary wodnej, oparów; waporyzacja, parowanie
SJP.pl
dawniej: atak histerii, płaczu; spazmy, fumy
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(1.1) plural|wapor.
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) przest. psych. atak histerii, spazmów
Wiktionary
rzecz. wapor m.
przym. waporowy
Wiktionary
1. rodzaj inhalacji przeprowadzanej przez podgrzewanie strumieniem powietrza ziół, olejków eterycznych itp.;
2. dawniej: wydzielanie pary wodnej, oparów; waporacja, parowanie
SJP.pl
urządzenie do podgrzewania i odparowywania jakiejś substancji w celu inhalacji; waporyzer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie służące do waporyzacji
Wiktionary
rzecz. waporyzacja ż., waporyzer m., waporyzowanie n.
czas. waporyzować ndk.
Wiktionary
(1.1) waporyzer
Wiktionary
urządzenie do podgrzewania i odparowywania jakiejś substancji w celu inhalacji; waporyzator
SJP.pl
powodować przemianę substancji z formy stałej lub ciekłej w gazową
SJP.pl
lampa, w której elementem chłodzącym jest parująca ciecz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. próżniowa lampa elektronowa dużej mocy o chłodzeniu wrzeniowym;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) slang. palenie e-papierosa
Wiktionary
rzecz. waper mos.
czas. wapować ndk.
przym. waperski
Wiktionary
palić papierosy elektroniczne; e-palić, vapować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. trzymając elektroniczny papieros w ustach, na przemian wdychać i wydychać wytwarzany przez niego aerozol
Wiktionary
(1.1) Okazało się, że w Anglii liczba dorosłych wapujących, którzy nigdy wcześniej regularnie nie palili wzrosła gwałtownie od roku 2021, kiedy to stały się popularne jednorazowe e-papierosy.
Wiktionary
rzecz. waper m., wapowanie n.
przym. waperski
Wiktionary
(1.1) e-palić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu Ca; kalcjum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;
Wiktionary
Wapń (Ca, łac. "calcium"; nazwa ta pochodzi od łacińskiego rzeczownika "calx" – wapno, co oznacza więc „metal z wapna”) – pierwiastek chemiczny z grupy berylowców (metali ziem alkalicznych) w układzie okresowym.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma wapń?
(1.1) Mleko owsiane zwykle robi się z owsa, wody i oleju słonecznikowego, ale można je też wzbogacić wapniem, wanilią i witaminami.
Wiktionary
IPA: vapʲɲ̊, AS: vapʹń̦
Wiktionary
rzecz. wapień m., wapno n., wapiennik mos./mrz.
przym. wapniowy, wapienny, wapnisty
Wiktionary
(1.1) symbol. Ca
Wiktionary
1. wrzący, gotujący się płyn; ukrop, wrzątek;
2. wielkie gorąco; żar;
3. przenośnie: wrażenie gorąca odczuwane w jakiejś części ciała z powodu wstydu, lęku, podniecenia itp.;
4. przenośnie: gwałtowność, wielkie nasilenie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. wrzątek
(1.2) daw. upał
(1.3) elektr. jednostka mocy biernej;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: var, AS: var
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. warząchew ż., warzywko n., warzenie n., wywar m., odwar m.
:: czas. wrzeć, warzyć
Wiktionary
(1.1) wrzątek, ukrop
Wiktionary
okrzyk wyrażający zakaz zbliżania się do kogoś, zabraniający czegoś; precz
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. …wyrażający kategoryczny zakaz zbliżania się do osoby, rzeczy lub wtrącania w sprawę, o której mowa
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) slang. zgrub. od: warga
Wiktionary
Wara – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Nozdrzec. Ma status sołectwa.
Wieś leży nad rzeką San oraz Magierką na pograniczu Pogórza Dynowskiego oraz Pogórza Przemyskiego. Sąsiaduje z Nozdrzcem na północy, na wschodzie z Siedliskami i Wołodzem na południu z Niewistką, a także z Obarzymem (granica przez las), na zachodzie z Izdebkami i Hłudnem.
Wikipedia
(1.1) Wara ci od mojej dziewczyny!
(2.1) Dziś na treningu rozwaliłem warę.
(2.1) Jak zobaczyłem cenę tego nowego telefonu, to mi wara opadła.
Wiktionary
IPA: ˈvara, AS: vara
Wiktionary
rzecz. warga ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Wielkim Waradynem, dotyczący Wielkiego Waradynu (współcz. Oradea)
Wiktionary
rzecz. Wielki Waradyn mrz.
Wiktionary
(1.1) hist. wielkowaradyński; współcz. oradejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język austronezyjski używany w trzech filipińskich prowincjach;
Wiktionary
(1.1) waray
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj diody
SJP.pl
jaszczurka drapieżna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) herp. rodzaj dużej jaszczurki
Wiktionary
(1.1) Chciałbym znaleźć jakiegoś warana, gdy będę na Timorze.
Wiktionary
IPA: ˈvarãn, AS: varãn
Wiktionary
rzecz. warany lm nm., waranowate lm nm.
Wiktionary
(1.1) młody waran • głowa / jad / jajo / ogon / samica / samiec / ślina / tułów warana • wyklute warany
Wiktionary
każdy z czterech stanów społeczeństwa hinduistycznego w Indiach
SJP.pl
miasto w Indiach; Benares
SJP.pl
Wa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Varanidae|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych;
Wiktionary
Waranowate, warany (Varanidae) – rodzina jaszczurek. Obejmuje w zależności od przyjmowanej definicji filogenetycznej (patrz niżej) 1 lub 2 współczesne rodzaje i ponad 80 gatunków – wśród nich największe ze współcześnie żyjących jaszczurek: waran z Komodo, waran papuaski, waran paskowany i waran wielki – oraz kilka rodzajów wymarłych.
Wikipedia
(1.1) Przedstawiciele waranowatych żyją na Timorze.
Wiktionary
rzecz. waran mzw., warany lm nm.
Wiktionary
rodzaj pelykozaura z rodziny ofiakodontów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Varanosaurus., drapieżny pelykozaur przypominający współczesnego warana;
Wiktionary
Varanosaurus jest nazwą rodzajową drapieżnego pelykozaura, żyjącego w permie (286-260 milionów lat temu). Nazwa zwierzęcia związana jest z jego wyglądem, do złudzenia przypominającym współczesne warany. Jego szczątki odkryto na terenie Teksasu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. herp. nazwa systematyczna|Varanidae|ref=tak., rodzina jaszczurek z rzędu łuskonośnych;
Wiktionary
(1.1) Przedstawiciele waranów żyją na Cejlonie.
Wiktionary
rzecz. waran mzw., waranowate lm nm.
Wiktionary
(1.1) waranowate
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Warasz (ukr. Вараш; dawniej Kuzniecowsk – ukr. Кузнецо́вськ) – miasto na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, nad rzeką Styr. W 2022 liczyło 41 711 mieszkańców. Zlokalizowana tu jest Rówieńska Elektrownia Jądrowa. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Wikipedia
przym. waraski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Warblino (kaszb. "Wôrblënò", Warbelin) – stara wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pionek w grze w warcaby
Wiktionary
Warcabowie ("Varczab", "Warczab", "Warczaba") – rodzina mieszczan radomskich.
Pierwsze wzmianki o rodzinie Warcabów w Radomiu znajdują się w "Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis" Jana Długosza, który tworząc owo zestawienie w latach 1440–1480 wśród właścicieli ogrodów w podradomskim Dzierzkowie wymienia właśnie Warcabów.
Wikipedia
(1.1) Jeden z warcabów potoczył się pod lodówkę.
Wiktionary
rzecz. warcaby nmos., warcabnica ż., warcaba ż., warcabiarz m., warcabista m.
przym. warcabowy
Wiktionary
(1.1) warcaba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pionek warcabowy
Wiktionary
(1.1) Pod łóżkiem poniewierała się jakaś stara warcaba.
Wiktionary
rzecz. warcaby nmos., warcabnica ż., warcab m., warcabiarz m., warcabista m.
przym. warcabowy
Wiktionary
(1.1) warcab
Wiktionary
przestarzale: warcabista - osoba grająca w warcaby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba grająca w warcaby
Wiktionary
(1.1) W niedzielne popołudnia w parku rozsiadają się warcabiarze i szachiści.
Wiktionary
rzecz. warcab m., warcaba ż., warcaby nmos., warcabnica ż., warcabista m.
przym. warcabowy
Wiktionary
(1.1) warcabista
Wiktionary
gracz w warcaby; warcabiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba grająca w warcaby
Wiktionary
(1.1) Mówiła o swym dziadku warcabista, bo całe sobotnie popołudnia spędzał na grze w warcaby.
Wiktionary
rzecz. warcab m., warcaba ż., warcaby nmos., warcabnica ż., warcabiarz m.
przym. warcabowy
Wiktionary
(1.1) warcabiarz
Wiktionary
przestarzałe: plansza do gry w warcaby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) plansza do warcabów
Wiktionary
(1.1) W parku ustawili betonowe stoliki z warcabnicami w blatach.
(1.1) (…) warcabnica z figurami oraz gra w gąskę; zabawy stanowiące bardzo miłe zajęcie w chwilach wywczasu.
Wiktionary
IPA: ˌvart͡sabʲˈɲit͡sa, AS: varcabʹńica
Wiktionary
rzecz. warcaby nmos., warcab m., warcaba ż., warcabiarz m., warcabista m.
przym. warcabowy
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny burzykowatych
SJP.pl
Warcabnik ("Daption capense") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Daption". Występuje na oceanach półkuli południowej aż po Antarktydę. Żeruje, osiadając na wodzie i zanurzając głowę lub płytko nurkując.
Wikipedia
rodzina motyli dziennych; powszelatkowate, karłątkowate
SJP.pl
o cechach warcabnikowatych (rodzina motyli dziennych)
SJP.pl
przymiotnik od: warcaby
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z warcabami, dotyczący warcabów
Wiktionary
(1.1) Organizatorzy zimowiska zorganizowali dla uczestników turniej warcabowy z nagrodami.
Wiktionary
rzecz. warcab m., warcaba ż., warcaby nmos., warcabnica ż., warcabiarz m., warcabista m.
Wiktionary
1. gra planszowa dla dwóch osób;
2. komplet pionków w kształcie krążków i planszy (szachownicy) do gry w warcaby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszaanszy;
(1.2) pot. plansza i pionki do warcabów (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) M. i B. lm. od: warcaba (pionek)
(2.2) M. i B. lm. od: warcab (pionek)
Wiktionary
Warcaby – gra planszowa powstała w XII wieku, najprawdopodobniej na południu Francji lub w Hiszpanii.
Gra posiada wiele odmian, spośród których uważane za dyscyplinę sportową są jedynie warcaby polskie (stupolowe) nazywane też międzynarodowymi. W większości krajów gra odbywa się jednak przeważnie na warcabnicy posiadającej 64 pola (często zastępowanej szachownicą), z wykorzystaniem 24 pionków (po 12 dla każdego z graczy).
Wikipedia
(1.1) Cały czas lało, dzieci grały w warcaby, a my oglądaliśmy jakiś stary kryminał.
(1.2) Pod telewizorem leżało kilka kaset, warcaby i szklana popielniczka z herbem Rzymu.
Wiktionary
rzecz. warcab m., warcaba ż., warcabnica ż., warcabiarz m., warcabista m., warcabnik m.
przym. warcabowy
Wiktionary
[czytaj: łorczoking] rysowanie symboli w miejscach publicznych z dostępną siecią bezprzewodową
SJP.pl
Warchalking – oznaczanie miejsc, w których dostępne są sieci bezprzewodowe.
Słowo to pochodzi z języka angielskiego i powstało jako połączenie W.A.R. czyli Wireless Access Revolution (Rewolucja bezprzewodowego dostępu) oraz chalk (kreda). Oznaczanie odbywa się za pomocą specjalnych symboli, które rysowane są kredą na murach, ulicach czy słupach.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Warchały – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Jedwabno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wieś położona między jeziorami: Brajnickim i Warchałdzkim.
Wikipedia
zdrobnienie od: warchlak
SJP.pl
1. młode dzika;
2. prosię świni domowej w wieku od 2 do 4 miesięcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) młode dzika w pierwszym roku życia;
(1.2) młode świni domowej w pierwszym roku życia
Wiktionary
Warchlak, warchlę, podświnek – gwarowe określenie prosięcia odłączonego od lochy, zwykle w wieku 2—6 miesięcy, o masie 26—85 kg. W łowiectwie to młody dzik, w wieku od narodzin do 31 marca roku następnego – zgodnie z definicją z rozporządzenia ministra środowiska w sprawie określenia okresów polowań na zwierzęta łowne, posiadający sierść o charakterystycznych podłużnych jasnych oraz ciemnych pasach.
Wikipedia
IPA: ˈvarxlak, AS: varχlak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. warchlaczek m.
przym. warchlaczy
Wiktionary
(1.1) warchlę
(1.2) prosię, prosiak
Wiktionary
pomieszczenie przeznaczone do hodowli prosiąt
SJP.pl
pomieszczenie, gdzie trzymane są warchlaki
SJP.pl
Warchlino ( Groß Wachlin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Stargard.
We wsi znajdują się pozostałości po XVII w. cmentarzu ewangelickim.
Według danych z 2011 roku wieś liczyła 180 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. młode dzika w pierwszym roku życia
(1.2) rzad. młode świni domowej w pierwszym roku życia
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. warchlątko m.
Wiktionary
(1.1) warchlak
(1.2) prosię, prosiak, warchlak
Wiktionary
wichrzyć;
1. zachowywać się jak warchoł, wywoływać zamęt, kłótnie; awanturować się;
2. być w opozycji, sprzeciwiać się, oponować; frondować
SJP.pl
przymiotnik od: warchoł, np. warcholska natura, warcholskie czyny
SJP.pl
awanturnictwo, wichrzycielstwo, sianie zamętu politycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) awanturnictwo, wichrzycielstwo, kłótliwość
Wiktionary
(1.1) Szlachtę szesnastowieczną cechowało warcholstwo.
Wiktionary
IPA: varˈxɔlstfɔ, AS: varχolstfo
Wiktionary
rzecz. warchoł m.
czas. warcholić
przym. warcholski
Wiktionary
(1.1) awanturnictwo
Wiktionary
ktoś, kto przez swoją samowolę wywołuje zamieszki, łamie prawo; wichrzyciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba łamiąca prawo, niepodporządkowująca się władzy, wywołująca kłótnie i zamęt swoją samowolą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dobie zaborów za naganne uznano także zbyt łagodne traktowanie zdrajców czy warchołów, którzy stawali na czele buntów przeciwko monarsze.
Wiktionary
IPA: ˈvarxɔw, AS: varχou̯
Wiktionary
rzecz. warcholstwo n.
czas. warcholić ndk.
przym. warcholski
Wiktionary
(1.1) awanturnik, rozrabiaka, rozrabiacz; przest. hałaburda
Wiktionary
mieszkaniec Warty (miasta)
SJP.pl
mieszkanka Warty (miasta)
SJP.pl
1. przymiotnik od: Warta (miasto), Warta Bolesławiecka (wieś); warecki; warcki;
2. przymiotnik od: Warta (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wartą, dotyczący Warty
Wiktionary
rzecz. Warta ż.
przym. nadwarciański
Wiktionary
Warcimino (kaszb. "Wôrcémino") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Potęgowo.
Administracyjnie na terenie wsi utworzuno dwa sołectwa "Warcimino" i "Warcimino-Osiedle".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
Warcin (niem. "Wallhof") – osada w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
Warcino (kaszb. "Warcëno", niem. "Varzin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kępice. Ma status sołectwa.
Warcino leży przy drodze wojewódzkiej nr 208. W kierunku północno-zachodnim, przy granicy z województwem zachodniopomorskim znajduje się jezioro Lewarowe.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
Warcisław, Warcsław, Warsław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Wroci-" („wrócić, wrócić się, przywrócić”) w formie "Warci-" i "-sław" („sława”). Może zatem oznaczać „ten, który przywróci sławę”. Od skróconej formy tego imienia, Warsz, w formie dzierżawczej, pochodzi nazwa miasta Warszawa, dawniej Warszewa.
Wikipedia
(1.1) Książę Warcisław powitał misjonarza na granicy swoich domen, w okolicach Santoka.
Wiktionary
przymiotnik od: Warta (miasto), Warta Bolesławiecka (wieś); warciański; warecki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Warki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Warki
Wiktionary
IPA: varˈt͡ʃãɲĩn, AS: varčãńĩn
Wiktionary
rzecz. Warka ż.
:: fż. warczanka ż.
przym. warecki
Wiktionary
mieszkanka Warki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Warki
Wiktionary
IPA: varˈt͡ʃãnka, AS: varčãnka
Wiktionary
rzecz. Warka, warczanin
przym. warecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|warczeć.
Wiktionary
czas. warczeć ndk., zawarczeć dk.
rzecz. warknięcie n.
Wiktionary
wydawać terkoczące dźwięki, głos wyrażający złość (najczęściej o psach)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. warknąć)
(1.1) o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
(1.2) o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy
(1.3) pot. mówić opryskliwie
Wiktionary
(1.1) Pies szczekał zdenerwowany, warczał i szczerzył zęby.
(1.2) Stojący człowiek trzymał ręce, wzniesione nad głową, i potrząsał grzechotką, wydającą głuche, warczące dźwięki.
Wiktionary
rzecz. warczenie n., warknięcie n., warkot mrz.
czas. warknąć, warkotać
Wiktionary
(1.1) mruczeć, pomrukiwać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wardak (paszto: پښتو, perski: وردګ; transkrypcje: wardak, vardag, vardak) – jedna z 34 prowincji afgańskich położona w centrum kraju. Stolica w Mejdan Szar. W 2021 roku zamieszkiwało ją prawie 672 tys. mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Macedonii Północnej i regionie Macedonia północnej Grecji;
Wiktionary
Wardar ( Вардар – "Wardar", Αξιός – "Aksiós") – rzeka w Macedonii Północnej i regionie Macedonia północnej Grecji. Długość – 388 km (301 km w Macedonii Północnej, 87 km w Grecji), powierzchnia zlewni – 23 747 km² (20 535 km² w Macedonii Północnej, 3.212 km² w Grecji), średni przepływ – 135,96 m³/s (w Gewgeliji), głębokość rzeki sięga 4 metrów.
Wikipedia
przym. wardarski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wardarem, dotyczący Wardaru
Wiktionary
rzecz. Wardar mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. leworęczny (mańkut)
Wiktionary
IPA: varˈdavɨ, AS: vardavy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łordrajwer] osoba jeżdżąca autem i wyszukująca sieci bezprzewodowe za pomocą odpowiedniego sprzętu
SJP.pl
[czytaj: łordrajwing] jeżdżenie autem i wyszukiwanie sieci bezprzewodowych za pomocą odpowiedniego sprzętu
SJP.pl
Wardriving – słowo to pochodzi od „wardialingu” – techniki używanej kiedyś do wyszukiwania modemów w sieci telekomunikacyjnej. Do wardrivingu używa się sprzętu potrzebnego do wykrywania sieci bezprzewodowych – notebooka lub palmtopa wyposażonego w antenę (najlepiej zewnętrzną) i kartę sieciową WLAN oraz odpowiednie oprogramowanie, ale i samochodu — -driving. Nieraz zestaw taki jest dozbrajany w odbiornik GPS w celu dokładnej lokalizacji miejsca znalezienia sieci.
Wikipedia
[czytaj: łordrobing] kupowanie elementów garderoby z zamiarem ich czasowego użycia, a następnie oddania do sklepu w celu odzyskania zapłaconej kwoty
SJP.pl
Wardrobing (od ang. "wardrobe") – forma nadużycia mechanizmu zwrotu towarów w handlu detalicznym i handlu elektronicznym, polegająca na zakupie produktu z zamiarem krótkotrwałego użycia, a następnie zwróceniu go sprzedawcy, zwykle w celu otrzymania pełnego zwrotu zapłaconej kwoty. Zjawisko jest najczęściej opisywane na przykładzie odzieży i obuwia, zwłaszcza produktów kupowanych na jednorazową okazję, lecz może dotyczyć także innych produktów, m.in. elektroniki, sprzętu rekreacyjnego i narzędzi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wardzanka żądlica - gatunek błonkówki z rodziny grzebaczowatych
SJP.pl
Wardzanka ("Bembix rostrata") – gatunek żądłówki z rodziny Otrętwiaczowatych (Crabronidae). Tworzy kolonie składające nawet z kilkuset osobników. Podobnie jak inne grzebaczowate, również wardzanka kopie norki w piasku gdzie kładzie złapaną ofiarę (są nimi głównie muchówki), a potem składa w nich jaja. Jest podobna do osy, lecz większa i masywniejsza. W przeciwieństwie do osy ma spore oczy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. dobytek
Wiktionary
Wardęga – struga w Polsce, uchodząca do Jeziora Tumiańskiego, dopływ rzeki Dadaj.
Wikipedia
IPA: varˈdɛ̃ŋɡa, AS: vardẽŋga
Wiktionary
Wardęgowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Warta (miasto), Warta Bolesławiecka (wieś); warciański;
2. przymiotnik od: Warka (miasto)
SJP.pl
zdrobnienie od: warka
SJP.pl
staroruska nazwa wikinga
SJP.pl
Waregem (vls. "Woaregem") – miasto w Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Flandria Zachodnia, w okręgu Kortrijk. Liczy 39 997 mieszkańców (1 stycznia 2024) na powierzchni 44,50 km².
Waregem jest znane z corocznych wyścigów konnych Waregem Koerse na miejscowym hipodromie, którym towarzyszy tydzień festiwali. Wydarzenie to ma miejsce zawsze we wtorek po ostatnim weekendzie sierpnia.
Wikipedia
zespół plemion szwedzkich wikingów, którzy od ok. 800 roku do połowy XI wieku organizowali wyprawy rabunkowe, handlowe i wojenne
SJP.pl
Waregowie, Wariagowie – skandynawscy wikingowie głównie pochodzący z obecnej Szwecji, którzy w VIII i IX wieku działali w rejonach obecnej Ukrainy, Białorusi i Rosji, tworząc tam w późniejszym okresie Ruś Kijowską.
Wikipedia
(zwykle w liczbie mnogiej) półksiężycowaty pierożek nadziewany zwykle twarogiem, mięsem lub kapustą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. gotowany pierożek, tradycyjnie przygotowywany w kuchni ukraińskiej i rosyjskiej;
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Warenka – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Turek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
dotyczący Waregów, charakterystyczny dla Waregów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Waregami, dotyczący Waregów
Wiktionary
rzecz. Wareg mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. serwer FTP lub WWW zawierający pirackie oprogramowanie, gry, muzykę, filmy itp.
(1.2) inform. treści zawarte w takim serwerze
Wiktionary
Warez (z przekształconego software – oprogramowanie) – żargonowe określenie pirackiego oprogramowania.
Określenie to dotyczy głównie płatnego zamkniętego oprogramowania i zmodyfikowanych wersji oprogramowania (shareware, adware), rozpowszechnianego nielegalnie, szczególnie po usunięciu zabezpieczeń przed kopiowaniem. Czasem stosuje się je także do innych materiałów dystrybuowanych z naruszeniem praw autorskich, takich jak muzyka, filmy czy e-booki.
Wikipedia
organiczny związek chemiczny, lek zmniejszający krzepliwość krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K
Wiktionary
Warfaryna – organiczny związek chemiczny, pochodna kumaryny, będąca antagonistą witaminy K. Jest używana w medycynie jako doustny środek przeciwzakrzepowy. Warfaryna hamuje proces tworzenia aktywnej formy witaminy K. Jest związkiem chiralnym, produkt farmaceutyczny jest mieszaniną racemiczną obu enancjomerów.
Wikipedia
(1.1) Kiedy stosujesz warfarynę, pamiętaj o pewnych ograniczeniach w żywieniu!
Wiktionary
(1.1) 4-hydroksykumaryna, nazwy handlowe Coumadin, Warfin
Wiktionary
1. dolny bądź górny fałd skórny, tworzący wspólnie z drugim fałdem ograniczenie otworu jamy ustnej;
2. część korony niektórych typów kwiatów, występująca w parze;
3. część narządu gębowego owada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. parzysty fałd skórny ograniczający usta;
(1.2) bot. część korony niektórych kwiatów
(1.3) zool. część narządu gębowego owadów
(1.4) anat. zob. warga sromowa.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: warg
Wiktionary
(1.1) Kobieta w płaszczu zapiętym pod szyję poinformowała później krewnych matematyka, iż już w pozycji leżącej, z powiekami zamkniętymi, wciąż ściskając parasol w kurczowo zaciśniętej dłoni, profesor wyszeptał sinymi wargami słowa, które mogły znaczyć "O, Polsko!" lub "Oj, Polacy!", ale sprawa pozostała nie wyjaśniona.
Wiktionary
IPA: ˈvarɡa, AS: varga
Wiktionary
rzecz. wargacz m., wargaczowate nmos.
:: zgrub. wara ż.
przym. wargowy, wargaczowaty
wykrz. wara
Wiktionary
(1.1) zool. lm. fafle
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Melursus|F.A. Meyer|ref=tak., rodzaj południowoazjatyckich ssaków drapieżnych należących do rodziny niedźwiedziowatych;
(1.2) icht. ryba słonowodna o grubych, wydatnych wargach
Wiktionary
Wargacz ("Melursus") – rodzaj ssaka drapieżnego z podrodziny Ursinae w obrębie rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae).
Wikipedia
rzecz. warga ż.
przym. wargowy
Wiktionary
o cechach wargaczowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Wargaczowate (Labridae) – jedna z najbardziej licznych w gatunki – po babkowatych i pielęgnicowatych – rodzin ryb okoniokształtnych (Perciformes). Obejmuje ponad 500 współcześnie żyjących gatunków bardzo zróżnicowanych morfologicznie i ekologicznie, szeroko rozprzestrzenionych w wodach morskich. W zapisie kopalnym znane są od paleocenu.
Wikipedia
o cechach wargaczowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
wargatek czyściciel - gatunek ryby z rodziny wargaczowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. grzywna za zabicie
Wiktionary
IPA: ˈvarʲɟɛlt, AS: varʹǵelt
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu jasnotowców; wargowe, jasnotowate
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych z kladu astrowych; jasnotowce
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu jasnotowców; jasnotowate, wargowate
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z kladu astrowych; jasnotowiec
SJP.pl
przymiotnik od: warga
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący warg, ust
(1.2) fonet. związany z artykulacją ustami
Wiktionary
rzecz. wargacz mzw., warga ż.
Wiktionary
(1.2) labialny
Wiktionary
[czytaj: łorhol] nazwisko, m.in. Andy Warhol (1928-1987) - artysta amerykański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z twórczością Andy'ego Warhola
Wiktionary
1. małpiatka z rodziny lemurów żyjąca na Madagaskarze;
2. gra popularna w Afryce, Azji Płd i Ameryce Łacińskiej; mankala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Varecia|J.E. Gray|ref=tak., zagrożony wyginięciem ssak z rzędu naczelnych, z rodziny lemurowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wari są największymi z lemurowatych.
Wiktionary
pogląd filozoficzny, według którego wszystko jest zmienne; teoria zmienności
SJP.pl
Wariabilizm (od łac. "variabilis" zmienny) – pogląd filozoficzny, według którego rzeczywistość jest zmienna; dobrze oddaje to myśl Heraklita z Efezu "wszystko płynie" (gr. παντα ρει, "panta rhei").
Wariabilizm jest poglądem przeciwstawnym do poglądu Parmenidesa z Elei o jedności i stałości bytu, nazywanego "statyzmem" (od gr. "στάσις" – stanie, trwanie).
Wikipedia
zdrobnienie od: wariat
SJP.pl
1. choroba umysłowa, obłęd, szaleństwo;
2. utwór instrumentalny składający się z kilku odmian podanego tematu muzycznego;
3. w kombinatoryce: dowolny ciąg utworzony z elementów danego zbioru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. utwór ze zmianami tematu, melodii, tempa itp.;
(1.2) rodzaj obłędu
(1.3) zmienność, zróżnicowanie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: varʲˈjat͡sʲja, AS: varʹi ̯acʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. wariacyjność ż.
przym. wariacyjny
Wiktionary
1. choroba umysłowa, obłęd, szaleństwo;
2. utwór instrumentalny składający się z kilku odmian podanego tematu muzycznego;
3. w kombinatoryce: dowolny ciąg utworzony z elementów danego zbioru
SJP.pl
Wariacje, temat z wariacjami – samodzielna forma muzyczna lub część większego utworu instrumentalnego: sonaty, symfonii, koncertu o dość swobodnej budowie. Istotą tej formy są zmiany, jakim podlega temat lub jego motywy. Liczba i rodzaj wariacji zależy od inwencji kompozytora, waha się od kilku do kilkunastu. Temat może być własny, zaczerpnięty z dzieła innego kompozytora lub oparty na motywach z muzyki ludowej.
Wikipedia
właściwy wariatowi, odnoszący się do wariata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy wariactwu i/lub wariatowi
Wiktionary
rzecz. wariactwo n., wariat m., wariatka ż., wariowanie n., wariatuńcio mos.
przysł. wariacko
czas. wariować
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wariacki, szalony
Wiktionary
(1.1) - Jechał wariacko, bez pomysłu, a przecież widział, że drogą idą dzieci - mówi Piotr.
Wiktionary
IPA: varʲˈjat͡skɔ, AS: varʹi ̯acko
Wiktionary
rzecz. wariat m., wariatka ż., wariatuńcio m., wariowanie n.
przym. wariacki
Wiktionary
(1.1) szaleńczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. szalone zachowanie, czyn niedorzeczny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem
(1.2) pot. cecha wariata, szaleństwo
Wiktionary
rzecz. wariat m., wariatka ż., wariowanie n.
przym. wariacki
czas. wariować
Wiktionary
(1.1) szaleństwo, wygłup, wybryk
Wiktionary
dotyczący wariacji
SJP.pl
transformator lub autotransformator, w którym napięcie wyjściowe można regulować w sposób płynny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wariant
Wiktionary
(1.1) To nie wariant, lecz tylko śmieszny wariancik.
Wiktionary
rzecz. wariant m.
Wiktionary
miara zmienności, zróżnicowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stat. miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;
Wiktionary
Wariancja – miara zmienności zmiennej losowej będąca wartością oczekiwaną kwadratu różnicy wartości zmiennej losowej X i jej wartości oczekiwanej. W statystyce opisowej obliczana jest jako średnia arytmetyczna kwadratów odchyleń (różnic) poszczególnych wartości cechy od średniej.
Wikipedia
IPA: varʲˈjãnt͡sʲja, AS: varʹi ̯ãncʹi ̯a
Wiktionary
odmiana; modyfikacja; możliwość; wersja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Informatyk przedstawił kilka wariantów nowego oprogramowania.
Wiktionary
IPA: ˈvarʲjãnt, AS: varʹi ̯ãnt
Wiktionary
przym. wariantowy, wariantywny
przysł. wariantywnie
rzecz. wariancik mrz.
Wiktionary
występujący w różnych odmianach, w postaci wariantów; wariantywny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący wariant, dotyczący wariantu
Wiktionary
rzecz. wariant m., wariantowość ż.
Wiktionary
występujący w różnych odmianach, w postaci wariantów; wariantowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stanowiący jeden z możliwych wariantów tej samej rzeczy lub zjawiska
Wiktionary
rzecz. wariant mrz.
przysł. wariantywnie
Wiktionary
(1.1) alternatywny
Wiktionary
potocznie o człowieku chorym psychicznie; potocznie o osobie postępującej nieobliczalnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek chory psychicznie, obłąkany
(1.2) pot. ktoś zachowujący się nieodpowiedzialnie, nieobliczalnie, niekonwencjonalnie; nierozważny, zwariowany
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten mężczyzna to wariat, bo dziwnie się zachowuje.
Wiktionary
IPA: ˈvarʲjat, AS: varʹi ̯at
Wiktionary
rzecz. wariatkowo n., wariowanie n., zwariowanie n., wariatuńcio mos.
:: fż. wariatka ż.
czas. wariować ndk., zwariować dk.
przym. wariacki, zwariowany
przysł. wariacko, na wariata, po wariacku
Wiktionary
(1.1) pot. czubek, obłąkaniec, szaleniec, świr, świrus
(1.2) pot. bzik, narwaniec, opętaniec, oszołom, paranoik, pomyleniec, postrzeleniec, szajbus, świr, świrus, zajob; gwara. szplin
Wiktionary
→ wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta chora psychicznie
(1.2) pot. kobieta zachowująca się nieobliczalnie, niekonwencjonalnie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powinni zamknąć tę wariatkę, jest niebezpieczna dla innych.
(1.2) Ale z tej Moniki jest wariatka, zafarbowała włosy na zielono.
Wiktionary
IPA: varʲˈjatka, AS: varʹi ̯atka
Wiktionary
rzecz. wariactwo n., wariatkowo n., wariowanie n., zwariowanie n., wariatuńcio mos.
:: fm. wariat m.
czas. wariować ndk., zwariować dk.
przym. wariacki, zwariowany
przysł. wariacko, na wariata, po wariacku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pejor. placówka medyczna dla osób chorych umysłowo
(1.2) pot. żart. miejsce lub sytuacja, w której wszyscy postępują dziwnie, niezrozumiale
Wiktionary
(1.1) Wszyscy się martwimy, bo mój brat kolejny raz trafił do wariatkowa.
(1.2) Oni kompletnie zbzikowali! To nie jest firma, tylko jakieś kompletne wariatkowo!
Wiktionary
IPA: ˌvarʲjatˈkɔvɔ, AS: varʹi ̯atkovo
Wiktionary
rzecz. wariat mos., wariatka ż., wariowanie n., wariatuńcio mos.
czas. zwariować ndk.
Wiktionary
(1.1) czubki, dom wariatów, dom bez klamek, psychiatryk, psychuszka
(1.2) dom wariatów
Wiktionary
Wariator – bezstopniowa skrzynia biegów, w której o aktualnym przełożeniu decydują stożkowe koła współpracujące z paskiem lub łańcuchem.
Pierwsze szkice bezstopniowych rozwiązań zmiany przełożenia tworzył Leonardo da Vinci w 1490 roku.
W roku 1958 firma DAF wyprodukowała pierwszy samochód DAF 600 z bezstopniową przekładnią.
Wikipedia
wariacki; potocznie:
1. właściwy osobie umysłowo lub psychicznie chorej;
2. zachowujący się szalenie, nieodpowiedzialnie; niepoważny, obłędny, obłąkańczy
SJP.pl
żartobliwe zdrobnienie od: wariat
SJP.pl
żartobliwe zdrobnienie od: wariat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. zdrobn. od: wariat
Wiktionary
(1.1) To nasz wujcio wariatuńcio / Lubi przebrać się, żartować i wygłupiać / Wszystkie dzieci go kochają / Przy nim zawsze coś wybucha.
Wiktionary
rzecz. wariat mos., wariatka ż., wariatkowo n., wariowanie n., zwariowanie n.
czas. wariować ndk., zwariować dk.
przym. wariacki, zwariowany
przysł. wariacko, na wariata, po wariacku
Wiktionary
para drewnianych pałeczek do jedzenia potraw
SJP.pl
rodzaj diody
SJP.pl
przyrząd do wmontowywania dźwięków na taśmę filmową
SJP.pl
wykrywacz kłamstw; poligraf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Prokuratura stosuje badanie przy użyciu wariografu w celu wyeliminowania z dużego kręgu podejrzanych pewnej liczby osób.
(1.1) (…) badania z wariografem (…) nie ujawniły autora przecieku.
(1.1) Wiem, jak działa wariograf i wiem, że stosunkowo łatwo można oszukać tę maszynę.
Wiktionary
rzecz. wariografia ż.
przym. wariograficzny
Wiktionary
(1.1) wykrywacz kłamstw, detektor kłamstw, poligraf
Wiktionary
w matematyce: funkcja dwóch zmiennych opisująca zmienność pola losowego dla każdej pary punktów tego pola
SJP.pl
zaniechane szczepienie chorego człowieka zakaźnym materiałem pochodzącym z krost ospowych; wariolizacja
SJP.pl
zaniechane szczepienie chorego człowieka zakaźnym materiałem pochodzącym z krost ospowych; wariolacja
SJP.pl
Wariolizacja, wariolacja – pochodząca z Chin metoda prewencyjnego zakażania ospą prawdziwą zdrowych ludzi, udokumentowana od XVI w., która rozpowszechniła się głównie w Chinach, Indiach i Turcji. Polegała na przenoszeniu wydzieliny ropnej lekko chorych na zdrowych pacjentów, przede wszystkim dzieci. Była pierwowzorem współczesnych szczepionek ochronnych.
Wikipedia
w samolocie: przyrząd wskazujący prędkość wznoszenia się lub opadania
SJP.pl
Wariometr (VSI) (ang. "Vertical Speed Indicator") – przyrząd wskazujący prędkość pionową statku powietrznego, czyli prędkości wznoszenia się lub opadania. Działa na zasadzie pomiaru zmian ciśnienia statycznego. Wariometr może być wyskalowany w m/s, m/min lub ft/min. Obok wysokościomierza i prędkościomierza jeden z podstawowych przyrządów pokładowych wykorzystywanych na wszystkich typach statków powietrznych od lotni i paralotni do samolotów komunikacyjnych.
Wikipedia
w telegrafii: system multipleksowy o zmiennej krotności, zależnej od natężenia ruchu w poszczególnych połączeniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. popadanie w obłęd, chorobę psychiczną
(1.2) pot. zachowywanie się w sposób szalony, nieobliczalny
(1.3) pot. przejawianie swoich uczuć, np. miłości, w sposób ekstremalny
(1.4) pot. zachowywanie się w sposób niepoważny, swobodny, hałaśliwy
Wiktionary
rzecz. wariat m., wariatuńcio m., wariatka ż., wariactwo n., wariatkowo n.
czas. wariować ndk., zwariować dk.
przym. wariacki, zwariowany, wariatowaty
przysł. wariacko, na wariata, po wariacku
Wiktionary
(1.1) tracenie zmysłów; pot. bzikowanie, fiksowanie
(1.4) dokazywanie; pot. bzikowanie, chodzenie na rzęsach
Wiktionary
potocznie:
1. zachowywać się hałaśliwie, swobodnie albo nieobliczalnie;
2. zapadać na chorobę umysłową
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zwariować)
(1.1) pot. zapadać na chorobę psychiczną
(1.2) pot. zachowywać się nieobliczalnie, szalenie, nienormalnie; tracić zmysły
(1.3) pot. przejawiać uczucia w sposób niepohamowany
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. powariować)
(2.1) pot. być hałaśliwym w zachowaniu lub zabawie
Wiktionary
rzecz. wariatuńcio mos., wariat mos., wariatka ż., wariactwo n., wariowanie n.
czas. powariować dk., zwariować dk.
przym. wariacki
Wiktionary
(1.1) fiksować
(1.2) szaleć, gw. Górny Śląsk dziwoczyć, wyrobiać
(1.3) przepadać, szaleć
(2.1) gw. Górny Śląsk wyrobiać
Wiktionary
warczenie, warkotanie, warkot
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. proces wytwarzania piwa;
2. ilość piwa, cukru itp., otrzymywana z jednorazowego warzenia; war
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, niedaleko Grójca;
Wiktionary
– miasto w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Warka. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa radomskiego.
Miasto położone jest na pograniczu Równiny Warszawskiej i Równiny Kozienickiej, a pomiędzy nimi znajduje się Dolina Dolnej Pilicy. Wymienione regiony należą do Niziny Środkowomazowieckiej.
Wikipedia
IPA: ˈvarka, AS: varka
Wiktionary
rzecz. warczanin mos., warczanka ż.
przym. warecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|warknąć.
(1.2) odgłos wydawany przez zezłoszczonego psa
(1.3) pot. czyjaś krótka, niegrzeczna odpowiedź
Wiktionary
(1.2) Mormi komunikują się przez syczenia, miauknięcia, mruczenia i warknięcia.
Wiktionary
czas. warczeć ndk., warknąć dk.
rzecz. warczenie n.
Wiktionary
(1.3) odburknięcie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od warkot
Wiktionary
(1.1) To nie warkot, lecz tylko cichutki warkocik.
Wiktionary
rzecz. warkot m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. splot najczęściej z trzech pasm długich włosów;
2. coś, co przypomina taki splot;
3. poetycko: pasmo, smuga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fryzj. splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
(1.2) coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)
(1.3) poet. coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się
(1.4) astr. strumień gazów i pyłu wydobywający się z komety pod wpływem oddziaływania wiatru słonecznego;
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: warkotać
Wiktionary
Warkocz – uczesanie z trzech (lub więcej) pasm długich, splecionych włosów, zabezpieczone przed rozplataniem (np. wstążką, czasem związaną w kokardę, frotką, itp.). W tradycji europejskiej włosy były splatane w jeden warkocz, noszony z tyłu głowy lub dwa, symetrycznie po bokach głowy – czasem dodatkowo upięte. W kulturach afrykańskich fryzura może składać się z bardzo wielu cienkich warkoczyków.
Wikipedia
(1.1) Pamiętam Ulę, jak w podstawówce miała warkocz do pasa.
Wiktionary
IPA: ˈvarkɔt͡ʃ, AS: varkoč
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. warkoczyk m.
przym. warkoczowy
Wiktionary
(1.1) przest. lub poet. kosa
(1.3) pasmo, smuga
(1.4) ogon
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny szparagowatych; eukomis
SJP.pl
Warkocznica, eukomis ("Eucomis" L'Hér) – rodzaj roślin z rodziny szparagowatych. Obejmuje 12 gatunków. Rośliny te rosną w stanie dzikim w południowej Afryce. Niektóre gatunki, także w Europie Środkowej, uprawiane są jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
zdrobnienie od: warkocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: warkocz
Wiktionary
(1.1) Zakolegowałam się z tą dziewczynką z warkoczykami.
Wiktionary
IPA: varˈkɔt͡ʃɨk, AS: varkočyk
Wiktionary
rzecz. warkocz m.
Wiktionary
(1.1) mysi ogonek
Wiktionary
dźwięk podobny do warczenia, wydawany przez niektóre maszyny, silniki, przedmioty będące w ruchu; turkot, terkot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dźwięk wydawany przez maszyny, silniki w ruchu
Wiktionary
(1.1) Oddalały się od skutej lodem powierzchni Hoth, gdy wstrząsy wtórne wystrzału działa jonowego sprawiały, że przez bazę niosły się warkoty i trzaski.
Wiktionary
IPA: ˈvarkɔt, AS: varkot
Wiktionary
rzecz. warkotliwość ż., warkotanie n., warkocik mrz.
czas. warczeć, warkotać ndk.
przym. warkotliwy
przysł. warkotliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: warkotliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest warkotliwe; cecha tych, którzy są warkotliwi
Wiktionary
przym. warkotliwy
przysł. warkotliwie
rzecz. warkot mrz.
Wiktionary
warczący, wydający warkot
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. osada leśna w Polsce
SJP.pl
Warlubie ( Warlubien, Warlieb) – sołecka wieś kociewska w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, siedziba gminy Warlubie.
Wieś ma charakter małomiasteczkowy. W Warlubiu droga krajowa nr 91 krzyżuje się z drogami wojewódzkimi nr 214, nr 217, 238 i 391. W pobliżu wsi znajduje się węzeł autostrady A1.
Wikipedia
przymiotnik od: Warlubie (wieś)
SJP.pl
skrót
(1.1) = warmiński
Wiktionary
kraina historyczna w województwie warmińsko-mazurskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, na wschód od Pasłęki;
Wiktionary
Warmia ( Warmia, Varmia, Ermland, warm. "Warńija", prus. *Wormyan, Wārmi) – kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce, stanowiąca część regionu historycznego Prusy. Autonomiczne państwo kościelne istniejące w latach 1243–1772, które w latach 1466–1772 należało do Polski jako księstwo warmińskie.
Wikipedia
(1.1) Akcja którejś z tych powieści rozgrywa się w posiadłości krzyżackiej na Warmii.
(1.1) Na Kurpiach, Podlasiu, Warmii i Mazurach wypiekano w wigilię Nowego Roku lub w święto Trzech Króli figurki zwierząt (…).
Wiktionary
IPA: ˈvarmʲja, AS: varmʹi ̯a
Wiktionary
przym. warmiński
rzecz. Warmiak mos., Warmiaczka ż.
Wiktionary
mieszkanka Warmii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta pochodząca z Warmii
Wiktionary
IPA: varˈmʲjat͡ʃka, AS: varmʹi ̯ačka
Wiktionary
rzecz. Warmia ż.
:: fm. Warmiak mos.
przym. warmiński
Wiktionary
mieszkaniec Warmii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pochodzący z Warmii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvarmʲjak, AS: varmʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Warmia ż.
:: fż. Warmiaczka ż.
przym. warmiński
Wiktionary
→ Warmia; warmijski (rzadko)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Warmii, związany z Warmią, pochodzący z Warmii
Wiktionary
(1.1) Na długo przed ukończeniem fasady kościoła, bo już 15 sierpnia 1693, biskup warmiński Jan Stanisław Zbąski dokonał uroczystej konsekracji kościoła.
Wiktionary
IPA: varˈmʲĩj̃sʲci, AS: varmʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Warmia ż., Warmiaczka ż., Warmiak mos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. dotyczący regionu obejmującego Warmię i Mazury
Wiktionary
(1.1) Są chętni do uczestnictwa w targach turystycznych organizowanych w Itzehoe. Oprócz Miasta i Gminy Pasłęk swoje walory zaprezentują gospodarstwa agroturystyczne, Koło Łowieckie Bóbr i Warmińsko-Mazurski Związek Pszczelarzy.
Wiktionary
Warmątowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Warmuntowitz, 1936-1945 "Niedersteine") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie strzeleckim, w gminie Strzelce Opolskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
jednostka podziału społeczeństwa hinduskiego; są 4 warny: bramini, kszatrijowie, wajśjowie, śudrowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. klasa społeczna w tradycyjnym indyjskim podziale społecznym, dzieląca się dalej na kasty;
Wiktionary
Warna ( Варна) – miasto w Bułgarii. Stolica obwodu Warna i gminy Warna. Port nad Morzem Czarnym. Jest trzecim pod względem liczby ludności miastem Bułgarii (po Sofii i Płowdiwie). Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 349 298 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wyróżniane są cztery warny: kapłanów (bramini), wojowników (kszatrija), chłopów (wajśja), sług (śudra).
Wiktionary
IPA: ˈvarna, AS: varna
Wiktionary
mieszkanka Warny (miasta w Bułgarii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Warny
Wiktionary
rzecz. Warna ż.
:: fm. warneńczyk mos.
przym. warneński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Warny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Warny
Wiktionary
rzecz. Warna ż.
:: fż. warnenka ż.
przym. warneński
Wiktionary
dotyczący miasta: Warna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Warną, dotyczący Warny, pochodzący z Warny
Wiktionary
rzecz. Warna ż., warneńczyk mos., warnenka ż.
Wiktionary
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Warnice
SJP.pl
1. zbiornik, kocioł do podgrzewania wody, ogrzewania różnych cieczy; bojler
2. ogrzewany zbiornik do odparowywania roztworów, stosowany w cukrownictwie i solnictwie
3. ogrzewany zbiornik chłodziarki absorpcyjnej; desorber
SJP.pl
Warnik (do 1945 niem. "Warningshof") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.
Wikipedia
przymiotnik od: warnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
warnstorfia włoskolistna - gatunek mchu z rodziny krzywoszyjowatych
SJP.pl
pozaukładowa jednostka energii elektrycznej biernej
SJP.pl
Warogodzina (oznaczenie: varh lub var·h) – legalna, pozaukładowa jednostka biernej energii elektrycznej.
Wikipedia
przyrząd do pomiaru mocy biernej prądu elektrycznego przemiennego
SJP.pl
Waromierz – przyrząd przeznaczony do pomiaru mocy biernej w układach elektrycznych prądu przemiennego o budowie zbliżonej do watomierza, różnica polega na tym iż we wskazaniach uwzględnia on wartość sinusa kąta przesunięcia pomiędzy prądem i napięciem. Jego wskazania wzorcowane są w warach [var]. Wskazania waromierza mogą być zarówno dodatnie (moc bierna o charakterze indukcyjnym) jak i ujemne (moc bierna o charakterze pojemnościowym).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|warować.
Wiktionary
czas. warować ndk.
rzecz. warownia ż.
Wiktionary
uważać, strzec, wystrzegać się
SJP.pl
dawna budowla wraz z umocnieniami ziemnymi służąca do celów obronnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wojsk. obwarowany gród, twierdza otoczona obwarowaniem
(1.2) przen. miejsce nie do zdobycia
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Wojsko schroniło się w warowni na skraju płaskowyżu.
Wiktionary
rzecz. warowanie n.
czas. warować ndk.
przym. warowny
wykrz. waruj
Wiktionary
przestarzały stopień wyższy od przymiotnika: warowny
SJP.pl
związany z warownią (np. gród warowny, zamek warowny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) umocniony w celu przetrwania oblężenia
Wiktionary
(1.1) Po drodze minęliśmy zamek warowny.
Wiktionary
IPA: vaˈrɔvnɨ, AS: varovny
Wiktionary
rzecz. warownia ż., warowność ż.
Wiktionary
(1.1) ufortyfikowany
Wiktionary
Warpalice – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Osiek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
część dowodu wydawanego przez przedsiębiorstwo składowe, służąca do ustanowienia zastawu na składowanym towarze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pisarz i uczony rzymski, 116-27 p.n.e.; Warron
SJP.pl
pasożytnicza choroba pszczół i czerwia; warroza
SJP.pl
pisarz i uczony rzymski, 116-27 p.n.e.; Warro
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pasożytnicza choroba pszczół i czerwia; warroatoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. wet. choroba pszczół wywoływana przez roztocz nazwa systematyczna|Varroa destructor|ref=tak. (dręcz pszczeli);
Wiktionary
Warroza ("Varroasis apium") – choroba wywoływana przez roztocze "Varroa destructor" (dręcz pszczeli), rozwijające się na czerwiu i dorosłych osobnikach pszczół miodnych.
Samice roztoczy żywią się hemolimfą (prawdopodobnie jednak preferują ciało tłuszczowe) zaatakowanych owadów. Cykl rozwojowy trwa 9-10 dni. Po tym czasie samica roztocza składa w zasklepionych komórkach z czerwiem od 3 do 6 jaj, z których wykluwa się około 2/3 samic i 1/3 samców.
Wikipedia
wagon restauracyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. turyst. wagon restauracyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedyś w warsie spotkaliśmy Niemena.
(1.1) Nie poszedłbyś do warsu kupić mi jakiegoś pączka?
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. warstwa. (tylko w znaczeniu: „każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn”)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. (także gw-pl|Górny Śląsk.) zob. warsztat.
Wiktionary
(1.1) Dam pracę w warstacie samochodowym dla pomocnika.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk werksztela, norychta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: warstwa
Wiktionary
IPA: varˈstɛfka, AS: varstefka
Wiktionary
rzecz. warstwa ż., warstwica ż., warstwownica ż., warstwowanie n., rozwarstwianie n.
przym. warstwowy
przysł. warstwowo
Wiktionary
rzadko: warstewkować się - o ławicy (warstwie skalnej): różnicować się na warstwy milimetrowej grubości
SJP.pl
rzadko: warstewkować się - o ławicy (warstwie skalnej): różnicować się na warstwy milimetrowej grubości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
(1.2) grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
(1.3) geol. forma występowania skał osadowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To właśnie ta warstwa nawiązuje i zrywa połączenia między komputerami oraz zapewnia pewność transmisji i przesyłu danych.
Wiktionary
IPA: ˈvarstfa, AS: varstfa
Wiktionary
rzecz. warstwica ż., warstwownica ż., warstwowanie n., rozwarstwienie n., rozwarstwianie n.
:: zdrobn. warstewka ż.
czas. rozwarstwić dk., rozwarstwiać ndk.
przym. warstwowy
przysł. warstwowo
Wiktionary
(1.2) klasa, stan
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny próchnilcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rząd grzybów z typu workowców
SJP.pl
przedstawiciel rzędu grzybów z typu workowców
SJP.pl
linia łącząca na mapie punkty o jednakowej wysokości względem przyjętego poziomu odniesienia; poziomica; izohipsa
SJP.pl
Wa
Wikipedia
przymiotnik od: warstwica
SJP.pl
przyrząd używany do mierzenia za pomocą sznura murarskiego poziomów poszczególnych warstw wykonywanego muru
SJP.pl
Warstwowanie – cecha skał osadowych polegająca na występowaniu w nich warstw.
Rozróżnia się skały warstwowane i nie warstwowane. W skałach warstwowanych wyróżnia się liczne rodzaje warstwowania, powstające w wyniku rozmaitych procesów sedymentacji i zależnych od składu mineralnego skały i warunków sedymentacji. Termin "warstwowanie" może być stosowane jako synonim pojęcia "struktura sedymentacyjna".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. element kotła rusztowego regulujący wysokość warstwy dostarczanego do kotła paliwa
Wiktionary
(1.1) Ten potencjometr służy do regulacji wysokości warstwownicy.
Wiktionary
IPA: ˌvarstfɔvʲˈɲit͡sa, AS: varstfovʹńica
Wiktionary
rzecz. warstewka ż., warstwa ż.
Wiktionary
przyrząd murarski do mierzenia poziomów poszczególnych warstw muru i wyznaczania pionowego kierunku krawędzi narożnej; warstwomierz
SJP.pl
przysłówek
(1.1) warstwami, jedna na drugiej
Wiktionary
rzecz. warstewka ż., warstwa ż., warstwowość ż.
przym. warstwowy
Wiktionary
1. cecha czegoś, co składa się z warstw;
2. w geologii: cecha czegoś, co jest powiązane z budową skał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest warstwowe; cecha tych
Wiktionary
przym. warstwowy
przysł. warstwowo
Wiktionary
przymiotnik od: warstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z warstw
Wiktionary
(1.1) Zachował się autentyczny układ warstwowy przedmiotu.
Wiktionary
IPA: varˈstfɔvɨ, AS: varstfovy
Wiktionary
przysł. warstwowo
rzecz. warstewka ż., warstwa ż., rozwarstwianie n., warstwowość ż.
Wiktionary
(1.1) lamellarny, blaszkowy
Wiktionary
skrót od: warszawski
SJP.pl
marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. polski samochód marki Warszawa;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) Wsiadł do swojej warszawy i odjechał w siną dal, żegnany tęskniącymi spojrzeniami zakochanych dziewcząt.
Wiktionary
IPA: varˈʃava, AS: varšava
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawiak mos., warszawianka ż., warszawka ż., warszawianin mos.
przym. warszawski
Wiktionary
(1.1) pot. warszawka, garbuska
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od warszawiak
Wiktionary
rzecz. warszawiak m.
Wiktionary
potocznie: warszawianka (mieszkanka Warszawy)
SJP.pl
potocznie: warszawianin (mieszkaniec Warszawy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Warszawy
Wiktionary
IPA: varˈʃavʲjak, AS: varšavʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawa ż., warszawianin m., warszawka ż.
:: zdrobn. warszawiaczek m.
:: fż. warszawianka
przym. warszawski, podwarszawski
Wiktionary
(1.1) warszawianin; pogard. pejor. krawaciarz
Wiktionary
mieszkaniec Warszawy; Warszawiak (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Warszawy
(1.2) osoba pochodząca z Warszawy, urodzona w Warszawie
(1.3) przest. pot. mieszkaniec Warszawy nieurodzony i niewychowany w tym mieście, niemający rodziców z Warszawy
Wiktionary
(1.3) On mnie, uważa pan, warszawskiego rodaka, będzie uczył, jak mam jechać na plac Konstytucji. To, panie, przybysz, żłób z prowincji, co parę lat tu u nas mieszka. To nie warszawiak, to warszawianin!
Wiktionary
IPA: ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: varšavʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawka ż., warszawa ż., warszawiak m.
:: fż. warszawianka
przym. warszawski
Wiktionary
(1.1-2) pot. warszawiak
Wiktionary
1. roślina z rodziny złożonych, hodowana jako roślina ozdobna w parkach i ogrodach; kosmea, ponętka, onętek, kosmos;
2. rodzaj bułki;
3. w środowisku przestępczym: bimber;
4. potocznie: sportsmenka grająca w drużynie z Warszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Warszawy
(1.2) kobieta pochodząca z Warszawy, urodzona w Warszawie
(1.3) pot. nazwa systematyczna|Cosmos bipinnatus|Cav.|ref=tak., gatunek rośliny z rodziny astrowatych;
(1.4) pot. roślina z gatunku warszawianka (1.3)
(1.5) środ. przestępcze bimber
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) W wielu krajach świata warszawianka uprawiana jest jako roślina ozdobna.
Wiktionary
IPA: ˌvarʃaˈvʲjãnka, AS: varšavʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawa ż., warszawka ż., warszawiak mos.
:: fm. warszawianin mos.
przym. warszawski
Wiktionary
(1.4) kosmos, kosmos podwójnie pierzasty, onętek, ponętka
Wiktionary
ironiczna nazwa nadana warszawiakom przez mieszkańców innych miast, w szczególności Krakowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca Warszawy
Wiktionary
(1.1) Oprowadzał nas jakiś warszawista z Muranowa.
Wiktionary
przym. warszawski
rzecz. Warszawa ż.
:: fż. warszawistka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) znawczyni Warszawy
Wiktionary
(1.1) Oprowadzała nas jakaś warszawistka z Muranowa.
Wiktionary
przym. warszawski
rzecz. Warszawa ż.
:: fm. warszawista m.
Wiktionary
z niechęcią o mieszkańcach Warszawy; Warszawka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. wpływowa grupa osób związanych z Warszawą, elita towarzyska i opiniotwórcza Warszawy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Warszawka ż., Warszawa ż., warszawiak m., warszawianka ż., warszawa ż., warszawianin mos., varsaviana nmos.
przym. warszawski
Wiktionary
nadmierne skupianie uwagi i środków na Warszawie, kosztem innych regionów kraju
SJP.pl
dawniej: związany z samochodem marki Warszawa
SJP.pl
→ Warszawa (miasto), → Warszawskie (region)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy
przymiotnik jakościowy
(2.1) właściwy Warszawie
Wiktionary
(1.1) Abraszę poznałem w Paryżu, kiedy mieszkałem w Dzielnicy Łacińskiej po zerwaniu z rządem warszawskim, a więc w 1952 roku.
Wiktionary
IPA: varˈʃafsʲci, AS: varšafsʹḱi
Wiktionary
rzecz. warszawistka ż., warszawista mos., Warszawa ż., warszawa ż., warszawka ż., warszawianin m., warszawiak m., warszawianka ż., warszawskość ż., varsaviana nmos.
Wiktionary
→ Warszawa (miasto), → Warszawskie (region)
SJP.pl
Warszawskie (zwane również: Śródmieście Warszawskie, Warszawskie Przedmieście) – dawna XVIII dzielnica katastralna, część Prądnika Czerwonego w Krakowie, umiejscowiona wzdłuż "Traktu Warszawskiego" (obecnie: al. 29 Listopada). Wchodzi w skład Dzielnicy I Stare Miasto, Dzielnicy II Grzegórzki i Dzielnicy III Prądnik Czerwony.
Wikipedia
1. zespół cech charakterystycznych dla Warszawy lub mieszkańców Warszawy;
2. pochodzenie z Warszawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co warszawskie, typowe dla Warszawy lub jej mieszkańców
Wiktionary
(1.1) Na warszawskość dzieła Prusa nie można patrzeć, jak to się niekiedy robi, z punktu widzenia opisu regionu..
Wiktionary
rzecz. Warszawa ż., warszawiak mos., warszawianka ż.
przym. warszawski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Warszkówko (niem.: "Neu Warschow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Sławno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
Warszowice (niem. "Warschowitz") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Pawłowice. Powierzchnia sołectwa wynosi 14,82 km², a liczba ludności w 2024 roku wynosiła 2079, co daje gęstość zaludnienia równą 140,2 os./km².
Wikipedia
zdrobnienie od: warsztat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od warsztat
Wiktionary
(1.1) To nie warsztat, lecz tylko mały warsztacik.
Wiktionary
rzecz. warsztat m., warsztaty nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzem. stół z kompletem narzędzi do wykonania określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej
(1.2) rzem. pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej
(1.3) mot. rzem. firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
(1.4) książk. ogół metod stosowanych przez kogoś w pracy, zwłaszcza twórczej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W warsztacie obowiązkowe jest noszenie obuwia ochronnego z antystatyczną podeszwą.
(1.3) Oddałem samochód do warsztatu.
Wiktionary
IPA: ˈvarʃtat, AS: varštat
Wiktionary
rzecz. warsztaty nmos., warsztatowiec m.
:: zdrobn. warsztacik m.
przym. warsztatowy
przysł. warsztatowo
Wiktionary
(1.1-4) daw. war. warstat
(1.2) gw. Górny Śląsk norychta, warstat, werksztela; daw. gwara. majsternia
Wiktionary
przymiotnik od: warsztat
SJP.pl
uczestnik warsztatów
SJP.pl
uczestniczka warsztatów
SJP.pl
pracownik w warsztacie
SJP.pl
przymiotnik od: warsztat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący warsztatu
Wiktionary
rzecz. warsztat m., warsztaty nmos.
Wiktionary
1. zajęcia praktyczne, doskonalące jakąś umiejętność techniczną;
2. kurs jakichś umiejętności, zwykle artystycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) eduk. zajęcia praktyczne z określonej dziedziny, najczęściej sztuki, których uczestnicy nabywają umiejętności w sposób aktywny
(1.2) eduk. zajęcia związane z nauką zawodu prowadzone w szkołach zawodowych (branżowych) i technikach
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) M., B. i W. lm. od: warsztat
Wiktionary
(1.1) Podczas konferencji odbędą się wykłady i warsztaty.
Wiktionary
rzecz. warsztat m., warsztacik m., warsztatowiec m., warsztatówka ż.
przym. warsztatowy
przysł. warsztatowo
Wiktionary
Warszyce – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Zgierz.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 702.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa łódzkiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Warszówek – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 756.
Wikipedia
tylko w funkcji orzecznika:
1. kosztujący, mający wartość;
2. zasługujący na coś, godzien czegoś
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający pewną wartość
(1.2) mający określoną cenę
(1.3) zasługujący na coś, na kogoś
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: warta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) To jest warte 20 złotych.
(1.3) Zośka jest grzechu warta.
Wiktionary
IPA: vart, AS: vart
Wiktionary
rzecz. wartość ż., wartościowość ż., wartościowanie n.
czas. warto, wartościować ndk.
przym. warty
partyk. warto
Wiktionary
1. jedna lub więcej osób, zwykle uzbrojonych, pełniących służbę polegającą na pilnowaniu czegoś lub kogoś; straż, posterunek;
2. pilnowanie, pełnienie straży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) straż pełniona przez jedną lub kilka osób;
(1.2) grupa ludzi – przeważnie uzbrojonych – mająca za zadanie pilnować kogoś lub czegoś;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: wart
Wiktionary
Warta ( Warthe) – trzecia pod względem długości rzeka Polski, druga w pełni w jej granicach; główny, prawy dopływ Odry.
Wikipedia
(1.1) Strażnik pełnił wartę.
Wiktionary
IPA: ˈvarta, AS: varta
Wiktionary
rzecz. wartownik mos., wartowniczka ż., wartowanie n., wartownia ż.
przym. wartowniczy
przysł. wartowniczo
czas. wartować ndk.
Wiktionary
(1.1) straż, pilnowanie, strzeżenie, wartowanie; stpol. lwów|wacha.
(1.2) posterunek, straż
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wartać.
Wiktionary
czas. wartać ndk.
Wiktionary
regionalnie: mieć jakąś wartość, zasługiwać na coś; nieosobowa forma "wartało" używana była dawniej w znaczeniu: "warto było"
SJP.pl
czasownik
(1.1) reg. mieć wartość
Wiktionary
rzecz. wartanie n.
Wiktionary
marka samochodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
szybko płynący; prędki; rwący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szybko płynący
(1.2) szybko się toczący
Wiktionary
(1.1) Prąd był wartki, woda głęboka, a prom wielki, ciężki i niezgrabny.
Wiktionary
IPA: ˈvartʲci, AS: vartʹḱi
Wiktionary
rzecz. wartkość ż.
przysł. wartko
Wiktionary
(1.1) szybki, prędki, bystry, rwący
(1.2) żywy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wartki, szybki
Wiktionary
(1.1) Tony zatrzymał konia nad brzegiem wartko płynącego strumienia.
Wiktionary
przym. wartki
rzecz. wartkość ż.
Wiktionary
(1.1) szybko, prędko
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wartkowice – wieś w Polsce leży nad Nerem w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, siedziba gminy Wartkowice, w odległości 10 km na północ od Poddębic.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
W pobliżu miejscowości znajduje się węzeł Wartkowice umożliwiający zjazd z autostrady A2 na drogę wojewódzką nr 703 w kierunku na Poddębice i Łęczycę.
Wikipedia
przymiotnik od: Wartkowice
SJP.pl
Wa
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co szybko płynie lub toczy się
Wiktionary
przym. wartki
przysł. wartko
Wiktionary
(1.1) bystrość, chyżość, prędkość, szybkość
Wiktionary
w funkcji czasownika modalnego: jest sens, cel, korzyść w zrobieniu czegoś; opłaci się, należałoby, trzeba
SJP.pl
czasownik niewłaściwy
(1.1) dobrze byłoby, gdyby coś się stało; trzeba (słowo mniej naciskające)
(1.2) coś opłaca się zrobić
(1.3) powinno się, wypada
Wiktionary
(1.1) Naprawdę warto by pójść na ten spektakl.
(1.2) On twierdzi, że teraz warto będzie inwestować w złoto.
Wiktionary
IPA: ˈvartɔ, AS: varto
Wiktionary
przym. wart
Wiktionary
dawniej: człowiek lekkomyślny, nierozsądny, nieracjonalny; postrzeleniec, trzpiot, lekkoduch, narwaniec
SJP.pl
dawniej: człowiek lekkomyślny, nierozsądny, nieracjonalny; postrzeleniec, trzpiot, lekkoduch, narwaniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pejor. osoba uważana za niepoważną i lekkomyślną
Wiktionary
(1.1) Był uczniem pojętnym, ale nieposkromionym. Gdy na statku szkolnym "Lwów", na którym odbywał ćwiczebny rejs, zawitał w rok później do Brazylii, gołowąsy wartogłów, wciąż owładnięty chłopięcymi mrzonkami, uległ czarowi domniemanego raju i popełnił romantyczną dezercję.
Wiktionary
rzecz. wartogłowie n.
przym. wartogłowy
Wiktionary
(1.1) war. wartogłowiec; lekkoduch, letkiewicz, luzak, świszczypała, trzpiot, szałaput, szaławiła, sowizdrzał, wietrznik, postrzeleniec; książk. bon viveur, bonwiwer, bon vivant
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. pełnić wartę
(1.2) daw. lub gwara. mieć określoną wartość
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewartować)
(2.1) daw. zob. wertować.
Wiktionary
(1.1) Żołnierz niemiecki wartujący w bramie przynaglał wychodzących do pośpiechu.
(1.2) Jako spadek po sobie rzezimieszek przeznaczał dla swego brata i siostry kosztowności ukryte u pewnego passera, a wartujące około 1000 rs..
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. warta ż., wartownia ż., wartowniczka ż., wartownik m.
:: czas. przewartować dk.
:: przym. wartowniczy, wartowy
(1.2)
:: rzecz. wartość ż.
:: czas. warto
:: przym. wart
Wiktionary
(1.2) kosztować
Wiktionary
Wartowice (nazwa oboczna: Wartówka, niem. "Neu Warthau"; pol. alt. "Nowa Warta") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Warta Bolesławiecka, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.
Wikipedia
pomieszczenie dla wartowników; strażnica; posterunek wartowniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie dla wartowników
Wiktionary
Wartownia – specjalnie przygotowany i wyposażony budynek (wydzielone pomieszczenia), przeznaczony dla warty pełniącej służbę. Według procedur przyjętych w Wojsku Polskim wartownia powinna składać się z następujących pomieszczeń:
Jeżeli w skład warty wchodzą psy wartownicze, w wartowni powinno być dodatkowo zorganizowane pomieszczenie dla psa służbowego.
Wikipedia
IPA: varˈtɔvʲɲa, AS: vartovʹńa
Wiktionary
rzecz. warta, wartownik, wartowniczka
przym. wartowniczy
czas. wartować
Wiktionary
kobieta pełniąca straż, pilnująca czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. dotyczący warty, wartownika lub jego służby
Wiktionary
(1.1) Otrzymałem pana odwołanie w sprawie odmowy majora Derlina dotyczącej prośby o przydzielenie służby wartowniczej na stanowisku Baza Echo 3-T-8.
Wiktionary
rzecz. wartownik mos., wartownia ż., warta ż.
Wiktionary
strażnik cywilny lub wojskowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto służbowo pilnuje, ubezpiecza jakiś obiekt
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: varˈtɔvʲɲik, AS: vartovʹńik
Wiktionary
rzecz. warta ż., wartownia ż., wartowanie n.
:: fż. wartowniczka ż.
czas. wartować ndk.
przym. wartowniczy
przysł. wartowniczo
Wiktionary
(1.1) stróż, szyldwach
Wiktionary
wpływający na powstawanie wartości
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wartościowo
SJP.pl
dotyczący wartościowości
SJP.pl
liczba wiązań, które może utworzyć atom danego pierwiastka przy łączeniu się z innymi atomami
SJP.pl
Wa
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: wartościowy
SJP.pl
dotyczący wartości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wysokiej wartości materialnej
(1.2) o dobrej jakości, na wysokim poziomie
(1.3) o wielu zaletach
Wiktionary
IPA: ˌvartɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: vartośćovy
Wiktionary
rzecz. wartość ż., wartościowanie n., wartościowość ż.
czas. wartościować
przysł. wartościowo
Wiktionary
(1) cenny, drogocenny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
(1.2) kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
(1.3) zwykle lm. zasada moralna, przekonanie
(1.4) fiz. mat. liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za jakiś czas te zdjęcia będą miały wartość historyczną.
(1.2) Wystawimy fakturę na wartość 1500 złotych.
(1.2) Banknot o wartości 50 złotych
(1.3) Angela Merkel chce odwołania do wartości chrześcijańskich w projekcie unijnej konstytucji.
(1.3) Żyję zgodnie z wartościami Chrystusa.
(1.4) Pi ma wartość stałą.
(1.4) Znajdź trójmian kwadratowy wiedząc, że x=1 przybiera wartość 0.
(1.4) Wykres przedstawia różnicę między wartością obliczoną a wartością zmierzoną.
Wiktionary
IPA: ˈvartɔɕt͡ɕ, AS: vartość
Wiktionary
przym. warty, wartościowy, wart
czas. wartościować
rzecz. przewartościowanie n., wartościowość
Wiktionary
(1.2) cena, koszt, kurs
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wart
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lp. oraz M. i B. lm. od: warta
Wiktionary
Warty – duża, południowa dzielnica Zawiercia, w większości zajęta przez obszar CMC Zawiercie (dawnej Huty Zawiercie), która jest w całości w niej położona. Zabudowa jest zróżnicowana - od niskich, czteropiętrowych bloków przy granicy z Centrum przez zabytkowe kamienice mieszkalne (familoki) do zabudowy jednorodzinnej. Na Wartach znajduje się staw, który w sezonie wędkarskim jest popularnym łowiskiem.
Wikipedia
IPA: ˈvartɨ, AS: varty
Wiktionary
przym. wart
rzecz. wartość ż.
Wiktionary
1. gatunek dużego ptaka z rzędu wiosłonogich;
2. w żeglarstwie: warta pełniona przez marynarzy na statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Scopus umbretta|ref=tak., duży, brązowy ptak afrykański z wydatnym czubem z tyłu głowy;
Wiktionary
Waruga ("Scopus umbretta") – gatunek dużego ptaka z rodziny warug (Scopidae), której jest jedynym przedstawicielem. Występuje w Afryce Subsaharyjskiej, na Madagaskarze i w południowo-zachodniej części Półwyspu Arabskiego. Niezagrożona wyginięciem.
Wikipedia
IPA: vaˈruɡa, AS: varuga
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu brodzących występujących w południowo-zachodniej Arabii, Afryce i na Madagaskarze; należy do niej jeden rodzaj z jednym gatunkiem - warugą; warugi
SJP.pl
o cechach warugowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) komenda dla psa, aby ten przywarł do ziemi w pozycji oczekującej
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp., rozk. od: warować
Wiktionary
(1.1) Bobik, waruj!
Wiktionary
IPA: ˈvaruj, AS: varui ̯
Wiktionary
rzecz. warownia ż.
Wiktionary
indyjskie bóstwo
SJP.pl
Waruna (dewanagari वरुण) – hinduistyczny bóg nieba i wód.
Wikipedia
zdrobnienie od: warunek
SJP.pl
1. to, od czego uzależnione jest istnienie czegoś innego;
2. stawiane przy zawieraniu jakiejś umowy wymaganie, zastrzeżenie; wymóg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
(1.2) (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja
(1.3) (tylko w liczbie mnogiej) cechy fizyczne osoby, cechy charakteru lub jej doświadczenie
(1.4) gwara studencka zaliczenie warunkowe roku
(1.5) gwara studencka egzamin zaliczający rok
(1.6) w nauce poziom zmiennej niezależnej
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Kupię ci tę zabawkę pod jednym warunkiem: będziesz grzeczny przez cały następny tydzień!
(1.2) Dzisiaj na drogach były niesprzyjające warunki.
(1.3) Mimo słabych warunków fizycznych został mistrzem olimpijskim w pływaniu.
(1.4) Myślałem, że wyrzucą mnie ze studiów, a skończyło się na warunku.
(1.5) Nie mogę pojechać z wami, mam warunek w przyszłym tygodniu.
Wiktionary
IPA: vaˈrũnɛk, AS: varũnek
Wiktionary
rzecz. warunkowicz m., warunkowanie n., uwarunkowanie n., warunki nmos.
czas. warunkować, uwarunkować, uwarunkowywać
przym. warunkowy, uwarunkowany
przysł. warunkowo
Wiktionary
1. sytuacja mająca wpływ na rozwój czegoś; okoliczności, w których coś się odbywa, żyje, pracuje itp.;
2. cechy składające się na bycie kimś, lub czymś; cechy konieczne do wykonywania czegoś, np. mieć warunki do bycia przywódcą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stan rzeczy
(1.2) zespół cech potrzebnych do czego
Wiktionary
(1.1) W warunkach epidemicznych altruistyczne postawy mają szczególne znaczenie.
Wiktionary
rzecz. warunek mrz.
czas. warunkować ndk.
przym. warunkowy
przysł. warunkowo
Wiktionary
(1.1) okoliczności, położenie, sytuacja
(1.2) możliwości, predyspozycje, zdolności
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. uwarunkować)
(1.1) stanowić warunek czego; wpływać na przebieg
(1.2) modyfikować zachowanie
(1.3) stawiać jako warunek
Wiktionary
(1.2) Formacje trawiaste dzieli się na strefowe lub azonalne odpowiednio do rozmieszczenia czynników warunkujących ich występowanie.
Wiktionary
rzecz. warunek mrz., warunki nmos., warunkowanie n.
czas. uwarunkowywać ndk., uwarunkować dk.
przym. warunkowy
przysł. warunkowo
Wiktionary
(1.1-2) determinować, uwarunkowywać
Wiktionary
przymiotnik od: warunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stud. osoba, która otrzymała warunkowe zaliczenie z jakiegoś przedmiotu
Wiktionary
(1.1) Już w ramach wszelkich wyjaśnień: jest to wcześniejszy termin egzaminu dla warunkowiczów (tylko i wyłącznie) i nie jest obowiązkowy!.
(1.1) Pracy nie widziałem jeszcze, jednak ze znajomymi mamy przypuszczenie, że ze względu na bycie warunkowiczem zostaliśmy ocenieni zupełnie inaczej, niż ludzie studiujący dopiero pierwszy rok.
(1.1) Warunkowicz, który ponownie nie dał sobie rady mógł – jak dotąd – wyratować się przechodząc na tzw. ITS – Indywidualny Tok Studiów.
Wiktionary
IPA: ˌvarũŋˈkɔvʲit͡ʃ, AS: varũŋkovʹič
Wiktionary
rzecz. warunek mrz.
przym. warunkowy
przysł. warunkowo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w zależności od warunków
Wiktionary
rzecz. warunek m., warunkowicz m., warunki nmos., warunkowość ż.
czas. warunkować
przym. warunkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest warunkowe; cecha tych, którzy są warunkowi
Wiktionary
przym. warunkowy
przysł. warunkowo
Wiktionary
przymiotnik od: warunek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: warunek
Wiktionary
(1.1) Sąd odwołuje warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności.
Wiktionary
IPA: ˌvarũŋˈkɔvɨ, AS: varũŋkovy
Wiktionary
rzecz. warunek m., warunkowicz m., warunki nmos., warunkowość ż.
czas. warunkować
przysł. warunkowo
Wiktionary
dwudzielna warstewka osadów odłożona w ciągu roku w jeziorach polodowcowych
SJP.pl
Warwa – dwie naprzemianległe warstwy osadów: ciemna i jasna.
Powstawały w jeziorach zastoiskowych podczas zlodowaceń. Warstewka jasna składa się z głównie z mułu z dodatkiem iłu i piasku, znoszonego przez wody fluwioglacjalne podczas cieplejszej pory roku. Ciemna warstwa odpowiada spokojnie płynącej wodzie podczas zimy, gdy przenoszony był tylko najdrobniejszy ił lub minerały ilaste osadzały się z zawiesiny. Z warw zbudowane są iły warwowe.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łorik]
1. miasto i dystrykt w Anglii;
2. miasto w USA;
3. miasto w Australii
SJP.pl
Warwick () – miasto i civil parish w Anglii, w regionie West Midlands, stolica hrabstwa Warwickshire, w dystrykcie Warwick. Położone nad rzeką Avon, 18 km (11 mil) na południe od Coventry i 4 km (2,5 mili) na zachód od Royal Leamington Spa. Według spisu powszechnego z 2011 r. civil parish zamieszkiwało 30 114 osób.
Wikipedia
1. wrzący, gotujący się płyn; ukrop, wrzątek;
2. wielkie gorąco; żar;
3. przenośnie: wrażenie gorąca odczuwane w jakiejś części ciała z powodu wstydu, lęku, podniecenia itp.;
4. przenośnie: gwałtowność, wielkie nasilenie czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Świętemu Warynowi zaproponowano godność kardynalską.
Wiktionary
w geologii: europejskie łańcuchy górskie, powstałe w czasie fałdowań trwających od karbonu do permu; hercynidy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady fosforanów;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
IPA: vaˈrɨst͡sɨt, AS: varyscyt
Wiktionary
rezystor półprzewodnikowy, rodzaj diody
SJP.pl
Warystor – półprzewodnikowy podzespół elektroniczny (rezystor), o nieliniowej charakterystyce rezystancji, zależnej od napięcia elektrycznego. Dla małych napięć wykazuje on dużą rezystancję, gdy napięcie przekroczy pewną wartość, charakterystyczną dla danego typu warystora, jego rezystancja szybko maleje, z początkowych setek kiloomów do zaledwie kilkunastu omów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej, dziś gwarowo: gotowane jedzenie
SJP.pl
Warza – część gminy "(Ortsteil)" Nessetal w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w powiecie Gotha. Do 31 grudnia 2018 samodzielna gmina wchodząca w skład wspólnoty administracyjnej Mittleres Nessetal.
Wikipedia
długa łyżka z jasnego drewna stosowana podczas gotowania; warząchew; chochla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. część kopalni soli, w którym odparowuje się wypompowaną solankę, w celu otrzymania soli jadalnej;
2. część browaru, w której przygotowuje się zacier i gotuje brzeczkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład zajmujący się warzeniem piwa, soli lub innych produktów spożywczych lub użytkowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aby nie dopuścić do wstrzymania produkcji w warzelni soli i fabryce sody, postanowiono podbierać solankę z zatopionych kopalń, wtłaczając w zamian wodę słodką.
Wiktionary
czas. warzyć
Wiktionary
1. dział przemysłu zajmujący się warzeniem soli; solowarstwo;
2. wytwarzanie piwa
SJP.pl
pracownik warzelni soli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pracownik warzelni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|warzyć.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: važẽńe
Wiktionary
rzecz. warzywniczy m., war m., warzywko n.
czas. warzyć ndk.
przym. warzywniczy
Wiktionary
(1.1) gotowanie
Wiktionary
zdrobnienie od: warzecha; mała warząchew
SJP.pl
Warzno ( Wôrzno, dodatkowa nazwa w j. kaszub. Wôrzno) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Szemud. Na zachód od wsi znajduje się jezioro Orzechowo.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sól otrzymywana przez odparowanie solanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. sól warzona odparowana z solanki
Wiktionary
przymiotnik od: warzonka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący warzonki
Wiktionary
roślina z rodziny krzyżowych, której korzeń o ostrym i gryzącym zapachu używany jest jako przyprawa do potraw; chrzan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cochlearia|L.|ref=tak., niska roślina należąca do rodziny kapustowatych;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Owocem warzuch jest krótka łuszczynka.
Wiktionary
Warzymice (do 1945 niem. "Klein Reinkendorf") – wieś w północno-zachodniej Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Kołbaskowo, na Wzniesieniach Szczecińskich.
Według "Aktualności Gminy Kołbaskowo" z grudnia 2024 Warzymice liczą 4177 mieszkańców.
Wikipedia
wieś w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Warzyn – osada w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Gniewkowo.
Wikipedia
zdrobniale: warzywo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: warzywo
(1.2) kulin. przyprawa z suszonych i rozdrobnionych warzyw
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzenie n., war m., warzywniak m., warzywniczy m., warzywnictwo n., warzywnik mrz., warzywna ż.
czas. warzyć ndk.
przym. warzywny, warzywniczy
Wiktionary
(1.2) jarzynka, vegeta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. zupa na warzywach
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: warzywny
Wiktionary
(1.1) Poproszę: warzywną, mielonego z ziemniakami, surówkę z marchwi i kompot czereśniowy.
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzywko n., warzywniczy mrz.
przym. warzywny, warzywniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od warzywniak
Wiktionary
rzecz. warzywniak m.
Wiktionary
1. ogród lub część ogrodu, gdzie uprawia się warzywa; warzywnik;
2. sklep lub stragan z warzywami; warzywniak, jarzyniak, jarzynowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały sklep, budka lub stragan z warzywami i owocami
Wiktionary
(1.1) Idź do warzywniaka i kup pół kilo cebuli.
Wiktionary
IPA: vaˈʒɨvʲɲak, AS: važyvʹńak
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzywko n., warzywnik m., warzywnictwo n., warzywniczy m.
:: zdrobn. warzywniaczek m.
czas. warzyć ndk., uwarzyć dk.
przym. warzywny, warzywniczy
Wiktionary
(1.1) (sklep) warzywny, (sklep) warzywniczy, zieleniak, reg. jarzyniak
Wiktionary
owad z rodziny tarczówek
SJP.pl
Wa
Wikipedia
uprawa roślin warzywnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uprawa i produkcja warzyw
Wiktionary
Warzywnictwo – dział nauki i produkcji rolniczej zajmujący się warzywami:
Wikipedia
(1.1) Warzywnictwo bardzo dobrze rozwija się wokół aglomeracji miejskich.
Wiktionary
IPA: ˌvaʒɨvʲˈɲit͡stfɔ, AS: važyvʹńictfo
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzywko n., warzywniak m., warzywnik m., warzywniczy mrz.
przym. warzywniczy, warzywny
Wiktionary
potocznie: sklep z warzywami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z handlem warzywami (warzywnictwem), dotyczący handlu warzywami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sklep, w którym sprzedawane są warzywa i owoce
Wiktionary
(1.1) Przemysł warzywniczy posiada najniższy udział w wartości produkcji przemysłu w naszym województwie.
(2.1) Dostałem w warzywniczym ładne cukinie na dzisiejszy obiad.
Wiktionary
IPA: ˌvaʒɨvʲˈɲit͡ʃɨ, AS: važyvʹńičy
Wiktionary
rzecz. warzywna ż., warzywo n., warzywko n., warzywniak m., warzywnictwo n., warzywnik m., warzywniczka ż., warzenie n., uwarzenie n.
czas. warzyć ndk., uwarzyć dk.
przym. warzywny
Wiktionary
(2.1) warzywniak
Wiktionary
ogrodnik zajmujący się uprawą warzyw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogród lub jego część przeznaczona na uprawę warzyw
Wiktionary
(1.1) Może powiększymy w tym roku warzywnik, o jakieś cztery grządki.
Wiktionary
IPA: vaˈʒɨvʲɲik, AS: važyvʹńik
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzywko n., warzywniak m., warzywnictwo n., warzywniczy m.
czas. warzyć, uwarzyć
przym. warzywny, warzywniczy
Wiktionary
(1.1) ogród warzywny
Wiktionary
potocznie: sklep lub stragan z warzywami; warzywniak, jarzyniak, jarzynowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący warzyw, zawierający głównie warzywa, zrobiony z warzyw
Wiktionary
(1.1) Posiadanie szklarni z kwiatami lub warzywami, budki warzywnej czy butiku dawało znacznie wyższy status materialny w porównaniu z większością społeczeństwa.
(1.1) Wyszedłszy z budynku przecięliśmy na ukos zadbany ogród warzywny zewsząd otoczony dość wysokim murem, częściowo zbudowanym z cegły, a częściowo z polnego kamienia.
Wiktionary
IPA: vaˈʒɨvnɨ, AS: važyvny
Wiktionary
rzecz. warzywo n., warzywniak m., warzywnik m., warzywnictwo n., warzywniczy m., warzywko n., warzywna ż.
przym. warzywniczy
czas. warzyć
Wiktionary
(1.1) jarzynowy
Wiktionary
1. roślina zielna, której części używane są jako pożywienie; jarzyna, jarzynka, zielenina;
2. jadalna część rośliny warzywnej; jarzyna, jarzynka;
3. potocznie: osoba w stanie wegetatywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm
(1.2) pot. przen. pejor. chory bez kontaktu ze światem zewnętrznym (np. w śpiączce lub po urazie mózgu)
Wiktionary
(1.1) Zrobiłem potrawę z warzyw.
(1.1) Zdrowa dieta powinna zawierać warzywa.
(1.2) Przez złą diagnozę lekarzy połowę życia spędził jak warzywo podłączone do aparatury!
Wiktionary
IPA: vaˈʒɨvɔ, AS: važyvo
Wiktionary
rzecz. warzywna ż., warzywniak m., warzywnictwo n., warzywnik m., warząchew ż., warzywniczy mrz., warzywko n.
czas. warzyć, uwarzyć, nawarzyć
przym. warzywny, warzywniczy, warzony, zwarzony
przysł. warzywnie
temsłow. warzy-, warzyw-
Wiktionary
(1.1) jarzyna, zielenina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) automat służący do sprzedaży warzyw
Wiktionary
dawniej: gotować, być gotowanym; dziś głównie w procesach technologicznych: warzyć piwo, warzyć sól
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. utrzymywać ciecz w stanie wrzenia
(1.2) daw. (współcz. gw-pl|Śląsk Cieszyński.) gotować
(1.3) przygotowywać piwo
(1.4) otrzymywać sól poprzez odparowanie solanki
czasownik zwrotny warzyć się
(2.1) o produktach mlecznych podczas podgrzewania: zmieniać postać poprzez wytrącanie się drobinek ściętego białka
Wiktionary
(1.2) Po co się gęś piecze na rożnie a rosół tłusty warzy w garnuszku?
(1.3) Dawniej piwo warzono głównie w klasztorach.
(2.1) Śmietana nieumiejętnie dodana do sosu, warzy się natychmiast.
Wiktionary
IPA: ˈvaʒɨt͡ɕ, AS: važyć
Wiktionary
rzecz. warzenie n., uwarzenie n., zwarzenie n., warząchew ż., warzonka ż., warzywo n., warzywko n., warzywnik m., warzywniak m., war m., warzelnia ż., warzelnictwo n., warzywniczy mrz.
czas. uwarzyć dk., zwarzyć dk.
przym. warzywniczy, warzywny, warzelniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: drewniana łyżka kuchenna; warzecha, chochla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. duża łyżka kuchenna, zwykle drewniana
Wiktionary
(1.1) Tłumaczyła, że zupa jej nie wyszła, bo zgubiła swoją szczęśliwą warząchew.
(1.1) Baba Jaga mieszała coś w garnku warząchwią.
Wiktionary
IPA: vaˈʒɔ̃w̃xɛf, AS: važõũ̯χef
Wiktionary
rzecz. warzywo n., war mrz., wrzątek mrz., obwarzanek mrz.
:: zdrobn. warzeszka ż.
czas. warzyć ndk., wrzeć ndk.
Wiktionary
(1.1) chochla, łyżka wazowa, reg. kopyść, białystok|apałonik.
Wiktionary
zdrobnienie od: warząchew (chochla)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ptak z rodziny ibisowatych, żyjący w płytkich zbiornikach wodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Platalea|ref=tak.;
Wiktionary
(1.1) Były tam bociany takie same jak nasze europejskie i bociany o wielkim grubym dzióbie zakończonym hakiem, i czarne jak aksamit ptaki o nogach czerwonych jak krew - i flamingi, i ibisy, i białe z różowymi skrzydłami warzęchy mające dzioby podobne do łyżek…
Wiktionary
Warzęgowo – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wołów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
odmiennie wykształcony płatek korony; element okwiatu roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae)
SJP.pl
Warżka (ang., łac. "labellum") – jeden z listków wewnętrznego okółka okwiatu roślin storczykowatych. W przeciwieństwie do dwóch podobnych do siebie listków bocznych tego okółka, warżka z reguły wyróżnia się odmiennym kształtem i czasem barwą (rzadko bywa podobna do listków bocznych, np. u tajęży "Goodyera"). Zdarza się, że jest zredukowana i niemal niewidoczna (np. w rodzaju disa "Disa"), jednak na ogół jest to najbardziej efektowna i rzucająca się w oczy część kwiatu.
Wikipedia
forma zaimka.
(1.1) D. i Ms. od: wy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vas, AS: vas
Wiktionary
[czytaj: łasabi] bardzo ostra przyprawa stosowana w kuchni japońskiej, głównie jako dodatek do sushi; chrzan japoński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. pot. roślina z gatunku nazwa systematyczna|Eutrema japonica|(Miq.) Koidz.|ref=tak., chrzan japoński z rodziny kapustowatych
(1.2) spoż. jarzyna z korzeni wasabi (1.1)
(1.3) kulin. zielona pasta z wasabi (1.2) stosowana w kuchni japońskiej, głównie jako dodatek do sushi
Wiktionary
(1.3) Atrakcją tygodnia azjatyckiego w naszej restauracji była surowa ryba z wasabi.
Wiktionary
rzecz. wasabia ż.
Wiktionary
(1.1) chrzan japoński, wasabia japońska
Wiktionary
1. w średniowieczu: człowiek, który zobowiązany był do świadczenia usług seniorowi (feudałowi) w zamian za ziemię i opiekę; lennik, hołdownik;
2. przenośnie: człowiek nieoficjalnie spełniający żądania protektora w zamian za różne korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;
(1.2) przen. podmiot zależny od innego podmiotu
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Książę miał pięciu hrabiów jako swoich wasali.
(1.2) Po wojnie kraje te stały się wasalami ZSRR.
Wiktionary
IPA: ˈvasal, AS: vasal
Wiktionary
rzecz. wasalstwo n., wasalizacja ż., wasalizowanie n., zwasalizowanie n.
czas. wasalizować ndk., zwasalizować dk.
przym. wasalny, wasalski, wasalczy
Wiktionary
(1.1) lennik
(1.2) marionetka
Wiktionary
pejoratywnie: postawa właściwa wasalowi - osobie spełniającej żądania innych; wasalność, wasalskość
SJP.pl
→ wasal; wasalski, lenny, lenniczy, poddańczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. hist. związany z wasalem, dotyczący wasala
Wiktionary
rzecz. wasal mos., wasalizacja ż., wasalizm mrz., wasalstwo n.
przym. wasalny, wasalski
Wiktionary
(1.1) wasalny, wasalski
Wiktionary
1. proces tworzenia wokół siebie lub kogoś grupy wasali;
2. podporządkowanie się komuś lub czemuś, nabieranie statusu wasala
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. uzależnienie, uczynienie poddanym
Wiktionary
(1.1) Podpisano traktat pokojowy za cenę wasalizacji kraju.
Wiktionary
rzecz. wasal mos., wasalizm mrz., wasalizowanie n., wasalność ż., wasalstwo n.
czas. wasalizować ndk., zwasalizować dk.
przym. wasalczy, wasalny, wasalski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wasalizować.
Wiktionary
rzecz. niewasalizowanie n., zwasalizowanie n., wasalizacja ż., wasal m., wasalstwo n.
czas. wasalizować ndk., zwasalizować dk.
przym. wasalny, wasalski
Wiktionary
(1.1) hołdowanie
Wiktionary
1. w ustroju feudalnym: czynić swoim wasalem;
2. uzależniać od siebie politycznie
SJP.pl
w średniowieczu: kobieta, która za otrzymaną ziemię (lenno) lub pieniądze zobowiązana była do świadczenia usług dającemu to lenno; lenniczka
SJP.pl
dawniej: danina składana seniorowi przez wasala
SJP.pl
1. w średniowieczu: podstawa stosunków lennych polegająca na zależności wasala od możnego feudała; lennictwo, lenność, wasalstwo;
2. pejoratywnie: postawa właściwa wasalowi - osobie spełniającej żądania innych; wasalskość, wasalczość
SJP.pl
1. związany z ziemią (rzadziej urzędem, rentą) nadaną wasalowi przez seniora w feudalizmie;
2. przenośnie: uzależniony od potężniejszego państwa; niesuwerenny, podległy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z wasalem, dotyczący wasala
(1.2) przen. podległy, zależny
Wiktionary
rzecz. wasalizowanie n., wasal mos., wasalizacja ż., wasalizm mrz., wasalstwo n.
przym. wasalczy, wasalski
Wiktionary
(1.1) hołdowniczy, lenny
(1.2) służalczy
Wiktionary
→ wasal; wasalczy, lenny, lenniczy, poddańczy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z wasalem, dotyczący wasala
Wiktionary
rzecz. wasalizowanie n., wasal mos., wasalizacja ż., wasalizm mrz., wasalstwo n.
przym. wasalczy, wasalny
Wiktionary
(1.1) wasalczy, wasalny
Wiktionary
pejoratywnie: postawa właściwa wasalowi - osobie spełniającej żądania innych; wasalność, wasalczość
SJP.pl
w średniowieczu: podstawa stosunków lennych polegająca na zależności wasala od możnego feudała; lennictwo, lenność, wasalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Jeszcześ wasan z koszulą w zębach żołnierzył, kiedy mój nieboszczyk ze złotym krzyżem chodził!
Wiktionary
rzecz. wasanna ż., wasaństwo mos.
:: fż. wasani ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) Bardzo proszę siedź wasani na miejscu, bo ja nie robię różnicy między mężczyzną a starą jak ty babą, tak tobie jak jemu po nogach wystrzelę, byleście się ztąd ruszyli.
Wiktionary
rzecz. wasanna ż., wasaństwo mos.
:: fm. wasan m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość panna.
Wiktionary
(1.1) — Albo to ja tutejszy? — odparł Maciej — jak wasannie pstro w głowie, co to do mnie należy?
Wiktionary
rzecz. wasan m., wasani ż., wasaństwo mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wodociąg
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. waserlajtung.
Wiktionary
dawniej: przyrząd wyznaczający poziome położenie płaszczyzn; poziomica, libella, poziomnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań, Łódź, Suwalszczyzna, Bukowina, Hazy, Krajna, Grudziądz, Zagórze. poziomica
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. waserwaśka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. poziomica
Wiktionary
rzecz. waserwaga ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poziomica
Wiktionary
[czytaj: łosz] w modelarstwie: technika umożliwiająca dokładne oddanie detali modelu i efektu światłocienia oraz często efektu zabrudzeń i śladów eksploatacji; płukanka
SJP.pl
[czytaj: ŁOSZbord] dawny instrument perkusyjny w postaci blaszanej tarki do prania
SJP.pl
[czytaj: łaszi lub łoszi] tradycyjny papier japoński
SJP.pl
Washi (jap. 和紙 dosł.: japoński papier) – tradycyjny papier japoński, wpisany w 2014 roku na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Wikipedia
[czytaj: ŁOszington] nazwisko, m.in. George Washington (1732-1799) - polityk amerykański, prezydent
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zaimek dzierżawczy odpowiadający zaimkowi osobowemu "wy"
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) m. lm. od wasz
Wiktionary
język wasi-weri - język indoirański używany przez lud Wasi w kilku afganistańskich wioskach; język prasun
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wasielewko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
1. mieszkaniec Wasilkowa (miasta w Polsce);
2. mieszkaniec Wasilkowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Wasilkowa (miasta w Polsce);
2. mieszkanka Wasilkowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
Wasilkowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego. Stąd bierze początek rzeka Łoknica.
Wikipedia
przymiotnik od: Wasilków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w województwie podlaskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wasilków – miasto w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wasilków. Zaliczane do aglomeracji białostockiej. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 roku Wasilków liczył 12 768 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: vaˈɕilkuf, AS: vaśilkuf
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;
Wiktionary
Wasiugan (ros. Васюган) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, na południu Niziny Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ Obu. Nazwa rzeki jest tłumaczona z języka miejscowej ludności jako "żółta rzeka". Źródła w Rezerwacie Wasiugańskim. Przepływa przez obwód tomski.
Wikipedia
przym. wasiugański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wasiuganem, dotyczący Wasiuganu
Wiktionary
rzecz. Wasiugan mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wasiłowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Waschelwitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Kotliny Raciborskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Biała.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wagiem, dotyczący Wagu
Wiktionary
rzecz. Wag m., Poważe n.
przym. białowaski, czarnowaski, dolnowaski, powaski
Wiktionary
związany z krążeniem krwi, rozprowadzający krew po organizmie; krwionośny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, waćpan, wacpan, asan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Czemu waspan tak jesteś dziwacznie ubrany?
Wiktionary
rzecz. waspanna ż.
:: fż. waspani ż.
czas. waspanować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) — A tak i waspani nie puszczą! — podjudził z boku jakiś głos.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. waspan m.
czas. waspanować ndk.
przym. waspański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mówienie do kogoś „waspan”
Wiktionary
rzecz. asynćka ż., asińdźka ż., asańdźka ż., acan mos., acanek mos., acani ż., acanka ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.
czas. waspanować ndk.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) mówić do kogoś „waspan”
Wiktionary
rzecz. asynćka ż., asińdźka ż., asańdźka ż., acan mos., acanek mos., acani ż., acanka ż., acanna ż., acaństwo n., acpan mos., acpani mos., aćpan mos., aćpani ż., asan mos., asani ż., asanna ż., asaństwo n., aspan mos., aspani ż., aspanna ż., wacan ż., wacani ż., wacanna ż., waćpan mos., waćpani ż., waćpanna ż., waćpaństwo n., wasan mos., wasani ż., wasanna ż., wasaństwo n., waspan mos., waspani ż., waspanna ż., waspanowanie n., waszmość pan mos., waszmość pani ż., waszmość panna ż., waszmość państwo n.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np. Zbigniew Wassermann (1949-2010), polski polityk
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: waser-zupka] cienka, wodnista zupa
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m., wschodniosłowiański odpowiednik imienia Bazyli;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. Bazyli
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wasylkowa
Wiktionary
rzecz. Wasylków mrz.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;
Wiktionary
Wasylków ( Васильків, "Wasylkiw") – miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, w rejonie obuchowskim. Do 2020 roku siedziba władz rejonu wasylkowskiego.
Wikipedia
przym. wasylkowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zaimek dzierżawczy odpowiadający zaimkowi osobowemu "wy"
SJP.pl
zaimek dzierżawczy
(1.1) 2. os. lm.
Wiktionary
Wasz (arab. واش) – wieś w Syrii, w muhafazie Aleppo. W 2004 roku liczyła 810 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Wasi piłkarze znów wygrali mecz.
Wiktionary
IPA: vaʃ, AS: vaš
Wiktionary
zaim. wy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zaimek dzierżawczy odpowiadający zaimkowi osobowemu "wy"
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: tytuł używany między szlachtą; wasza miłość; waszmość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. miednica (miska)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń;
Wiktionary
Waszka (ros. " Ва́шка (Ва́жка, By) ") – rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i Obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń (zlewisko Morza Białego). Długość rzeki wynosi 605 km, powierzchnia dorzecza 21 000 km². Średni roczny przepływ w odległości 58 km od ujścia wynosi 184 m³/s.
Wikipedia
(1.1) Ważka
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Waszki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Kolno. Przez miejscowość przepływa rzeka Pisa.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Koźle.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kosz na brudną odzież przeznaczoną do prania
Wiktionary
(1.1) Jo mom we izdebce na wiyrchu połny waszkorb ze jajcami. (z Internetu)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Waszkowo (pol. hist. "Wąszkowo") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Poniec.
Wikipedia
dawniej: tytuł używany w odniesieniu do niezamężnej szlachcianki; waszmość panna
SJP.pl
dawniej: tytuł używany między szlachtą; wasza miłość; waszeć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, zwrot grzecznościowy
(1.1) daw. tytuł grzecznościowy adresowany do członka szlachty przez innego przedstawiciela tegoż stanu
Wiktionary
rzecz. waszmościanie mos., waszmościność ż., wasza miłość m.
:: fż. waszmościanka ż.
czas. waszmościać ndk.
przym. waszmościający, waszmościny
Wiktionary
(1,1) wasza miłość
Wiktionary
1. stolica Stanów Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Stanów Zjednoczonych;
(1.2) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) W Waszyngtonie nie płaci się za wejście do muzeów i zoo.
(1.2) Flaga stanowa Waszyngtonu jest barwy zielonej, a sam stan nazywany jest „wiecznie zielonym”.
Wiktionary
IPA: vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n, AS: vašỹŋktõn
Wiktionary
rzecz. waszyngtończyk mos., waszyngtonka ż., Waszyngtończyk mos., Waszyngtonka ż.
przym. waszyngtoński, podwaszyngtoński
Wiktionary
drzewo z rodziny palm
SJP.pl
Wa
Wikipedia
mieszkanka Waszyngtonu (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
IPA: ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃nka, AS: vašỹŋktõnka
Wiktionary
rzecz. Waszyngton ż., Waszyngtończyk mos., Waszyngtonka ż.
:: fm. waszyngtończyk mos.
przym. waszyngtoński
Wiktionary
taki jak u Waszyngtona, charakterystyczny dla polityki, zachowań Waszyngtona
SJP.pl
mieszkaniec Waszyngtonu (miasta w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych
Wiktionary
(1.1) Większość waszyngtończyków jest Afroamerykanami.
Wiktionary
IPA: ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: vašỹŋktõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Waszyngton mos./mrz., Waszyngtończyk mos., Waszyngtonka ż.
:: fż. waszyngtonka ż.
przym. waszyngtoński
Wiktionary
przymiotnik od: Waszyngton (stolica Stanów Zjednoczonych i stan)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Waszyngton
(1.2) odnoszący się do stanu Waszyngton
Wiktionary
(1.1) Rysiu, z którego waszyngtońskiego lotniska odlatujesz?
Wiktionary
IPA: ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃sʲci, AS: vašỹŋktõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Waszyngton mrz., Waszyngtończyk mos., Waszyngtonka ż., waszyngtończyk mos., waszyngtonka ż.
Wiktionary
czterokołowy powóz podróżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. pojazd konny z nadwoziem drabinkowym;
Wiktionary
Wasąg, wasążek (niem. "Fassung"), wózek krakowski – czterokołowy pojazd konny odkryty bez resorów lub na półresorach poprzecznych[], używany na wsi. Posiada nadwozie drabinkowe oparte bezpośrednio na osiach[], z wyplatanymi bokami z wikliny lub z wypełnieniem z desek, łubu, korzeni jałowca, sznurka czy słomy. Siedzenia w wasągu wykonane są ze słomy. Czasem przykryty jest budą na pałąkach. Używany w Polsce od XIX wieku do lat 70. XX wieku jako pojazd bagażowy i podróżny.
Wikipedia
IPA: ˈvasɔ̃ŋk, AS: vasõŋk
Wiktionary
zdrobnienie od: wasąg
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
jednostka mocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wata
Wiktionary
\right]
Wikipedia
(1.1) Do takich zastosowań wystarczy laser o mocy pół wata.
Wiktionary
IPA: vat, AS: vat
Wiktionary
przym. watowy
Wiktionary
(1.1) symbol. W
Wiktionary
luźna masa włókien bawełnianych itp. stosowana m.in. jako materiał opatrunkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;
(1.2) przen. wypowiedź, wtrącenie bez treści
(1.3) środ. zewnętrzna luźna część oprzędu jedwabnika
(1.4) ryb. mały włok
(1.5) zob. wata cukrowa.
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: wat
Wiktionary
Wata – zbite i nieregularnie poplątane, cienkie włókna bawełniane i (lub) wiskozowe. Służy do celów higienicznych i kosmetycznych, np. zmywania makijażu, usuwania lakieru z paznokci itp.
Watę jako środek opatrunkowy zastosował po raz pierwszy na świecie polski chirurg Ludwik Bierkowski.
Wikipedia
(1.1) Aby zdezynfekować skórę, należy użyć waty kosmetycznej.
Wiktionary
IPA: ˈvata, AS: vata
Wiktionary
rzecz. watowanie n., watówka ż., waciak m., watowaniec m., wacik m.
czas. watować ndk.
przym. watowy, watowaty, watowany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. wataha. (w zn.: oddział zbrojny, uzbrojona banda rabusiów, opryszków)
Wiktionary
Wataga – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Knox.
Wikipedia
1. stado wilków lub dzików;
2. duża grupa ludzi; banda, zgraja;
3. dawniej: oddział zbrojny, uzbrojona gromada rabusiów, opryszków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. stado wilków lub dzików;
(1.2) przen. duża grupa ludzi, zwykle niebezpieczna lub uciążliwa dla otoczenia
(1.3) hist. oddział zbrojny, uzbrojona banda rabusiów, opryszków
Wiktionary
Zobacz też: Wataha (ujednoznacznienie).
Wataha – grupa wilków lub dzików działająca razem, w szerszym znaczeniu termin odnoszony również do stada psów, likaonów lub jenotów. Ma określoną hierarchię wewnętrzną. Jest to zwykle grupa rodzinna składająca się z pary rodzicielskiej i młodych z jednego lub kilku miotów.
Wikipedia
(1.1) Wataha wilków może pokonać dziennie nawet sto kilometrów.
(1.2) Po Tatrach włóczą się teraz całe watahy turystów.
Wiktionary
IPA: vaˈtaxa, AS: vataχa
Wiktionary
rzecz. watażka mos.
Wiktionary
(1.1) złaja
(1.2) zgraja, banda
Wiktionary
watolina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. niższy urzędnik w majątku ziemskim
Wiktionary
IPA: vaˈtãmãn, AS: vatãmãn
Wiktionary
(1.1) watman
Wiktionary
1. przywódca rozbójników, watahy;
2. w dawnej Polsce: dowódca Kozaków ukraińskich;
3. przenośnie: osoba siejąca zamęt i korzystająca z powstałego zamieszania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. w dawnej wschodniej Polsce: dowódca Kozaków
(1.2) współcz. pejor. przywódca luźnych rozbójniczych i buntowniczych oddziałów zbrojnych
Wiktionary
Watażka (z ватажок – watażok; ватажка – watáżka) – dowódca zbrojnej grupy ludzi, czeredy, często o charakterze rozbójniczym. W czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów mianem tym określano dowódców kozackich na Ukrainie.
Pojęcie to jest także używane w odniesieniu do samozwańczych przywódców chińskich prowincji z czasów ery militarystów.
Wikipedia
(1.1) Samuel był romantycznym stepowym watażką, do szpiku honorowym, budzącym podziw swą odwagą i z kawalerską fantazją igrającym na każdym kroku z życiem.
Wiktionary
rzecz. wataha ż.
czas. watażkować ndk.
przym. watażkowaty
Wiktionary
(1.2) herszt
Wiktionary
przypominający watażkę, podobny do watażki
SJP.pl
[czytaj: łoczdog] instytucja, organizacja lub osoba nadzorująca i kontrolująca działania innych
SJP.pl
Watchdog – urządzenie lub program, najczęściej układ elektroniczny, wykrywający błędne działanie systemu, próbujący je naprawić bez udziału człowieka i zapobiec poważniejszej awarii.
Potocznie: układ zabezpieczający system mikroprocesorowy przed zbyt długim przebywaniem w stanie zawieszenia.
Wikipedia
lina takielunku stałego łącząca nok bukszprytu z burtą statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tortura polegająca na polewaniu wodą głowy więźnia, przywiązanego z głową poniżej reszty ciała, co daje odczucie topienia się;
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) O samym waterboardingu - nigdy nie widziałam pozycji tylko o tej jednej torturze.
Wiktionary
[czytaj ŁOtergejt] skandal polityczny, z reguły połączony z bezprawnymi działaniami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łoterklozet lub waterklozet] przestarzałe: toaleta, ubikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. ubikacja
Wiktionary
(1.1) Pilnie szukamy waterklozetu.
Wiktionary
(1.1) WC, w.c.
Wiktionary
linia, do której statek zanurza się w wodzie; linia wodna, wodnica
SJP.pl
1. [czytaj: WAterlo] miasto w Belgii;
2. [czytaj: łoterLU] miasto w USA;
3. [czytaj: łoterLU] miasto w Kanadzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość w Belgii, miejsce sławnej Napoleońskiej bitwy;
(1.2) przen. porażka, klęska
Wiktionary
Waterloo (wa. "Waterlô") − miejscowość i gmina "(commune)" w środkowej Belgii, w Regionie Walońskim, w prowincji Brabancja Walońska, w okręgu Nivelles.
Waterloo to miejsce słynnej bitwy, będącej ostateczną klęską Napoleona. Rozegrała się 18 czerwca 1815 roku. Obecnie ok. 25% mieszkańców gminy stanowią obcokrajowcy, głównie pracownicy instytucji Unii Europejskiej w Brukseli oraz ich rodziny.
Wikipedia
brodacz watermalski - belgijska rasa kur wywodząca się z rejonu Wattermaal
SJP.pl
[czytaj: ŁOtermen] marka piór i długopisów oraz firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. wieczne pióro marki Waterman
Wiktionary
Waterman – firma produkująca przybory piśmiennicze, założona w 1883 przez Lewisa Edsona Watermana. Lewis Waterman był doradcą ubezpieczeniowym z Nowego Jorku.
Obecnie marka Waterman należy do amerykańskiego koncernu Sanford (grupa Newell Rubbermaid) - największego na świecie producenta artykułów piśmiennych, właściciela marki Parker. Wcześniej Waterman był drugim producentem piór wiecznych na świecie.
Wikipedia
(1.1) Nazajutrz wstaję z rana, / Napełniam watermana, / Chcę pisać. Zapał twórczy / Po prostu we mnie furczy.
(1.1) Czy możesz mi kupić dwie paczki nabojów do watermana? Najlepiej czarnych.
Wiktionary
[czytaj: waterpolista albo łoterpolista] osoba grająca w piłkę wodną
SJP.pl
[czytaj: waterpolo lub łoterpolo] gra rozgrywana w basenie przez dwie siedmioosobowe drużyny starające się zdobyć jak najwięcej bramek; piłka wodna
SJP.pl
[czytaj: ŁOterpruf, możliwe też: WAterpruf]
1. nieprzemakalna skóra używana do wyrobu obuwia roboczego lub sportowego;
2. nieprzemakalna tkanina;
3. ubranie z nieprzemakalnej tkaniny
SJP.pl
Waterproof – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Luizjana, w parafii Tensas.
Wikipedia
[czytaj: łoterrez-istant] wodoodporny
SJP.pl
[czytaj: wojters] nazwisko
SJP.pl
w żeglarstwie: łańcuch lub lina takielunku stałego łącząca bukszpryt ze stewą dziobową; martyngał
SJP.pl
Wa
Wikipedia
zacementowany pas poszycia pokładu statku między burtą a klepkami drewnianymi pokładu; ściek pokładowy
SJP.pl
minerał, polimorficzna odmiana kalcytu
SJP.pl
[czytaj: waterzoj] gęsta zupa z ryb, warzyw oraz ziół, wywodząca się z kuchni flamandzkiej
SJP.pl
Waterzooi – gęsta zupa przyrządzana z ryb, warzyw oraz ziół.
Przed spożyciem jest ona mieszana z żółtkami, a także podprawiana śmietaną. Potrawa ta wywodzi się z kuchni flamandzkiej.
Wikipedia
1. potocznie: kłaczek waty;
2. glon morski z gromady zielenic, o plesze dochodzącej niejednokrotnie do 1 m długości, przytwierdzony do podłoża; błonica, ulwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach watkowych (klasa zielenic)
SJP.pl
Watkowe ("Ulvophyceae") – klasa wielokomórkowych zielenic, słonowodnych glonów o dużym zróżnicowaniu budowy.
Wikipedia
Watkowice (nazwa oboczna: Watkowice Duże) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Ryjewo.
W skład sołectwa "Watkowice" wchodzą także Watkowice Małe i Klecewko. W końcu 2025 sołectwo liczyło 400 mieszkańsów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
Watkowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Gołymin-Ośrodek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
o cechach watkowych (klasa zielenic)
SJP.pl
wyrób włókienniczy stosowany jako materiał ocieplający w przemyśle odzieżowym oraz jako materiał dźwiękochłonny
SJP.pl
Wa
Wikipedia
przymiotnik od: watolina
SJP.pl
przyrząd do pomiaru mocy elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. miernik elektryczny wskazujący moc czynną badanego urządzenia lub obwodu;
Wiktionary
Watomierz – przyrząd do pomiaru mocy czynnej.
Wikipedia
Watorowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie chełmińskim, w gminie Kijewo Królewskie.
Wikipedia
dawna jednostka pracy; obecnie dżul
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. odczasownikowy od|watować. (podszywać watą)
(1.2) gwara. rad. odczasownikowy od|watować. (wypełniać czas antenowy)
Wiktionary
IPA: ˌvatɔˈvãɲɛ, AS: vatovãńe
Wiktionary
czas. watować ndk., wywatować dk.
rzecz. wata ż., watolina ż., wywatowanie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wypełniony watą
Wiktionary
rzecz. wata ż.
czas. watować ndk.
Wiktionary
przypominający konsystencją lub wyglądem watę
SJP.pl
wypychać watą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) rzem. podszywać ubranie watą lub watoliną
(1.2) pot. przen. wypełniać braki elementami o znikomej wartości
(1.3) gwara. rad. o prowadzącym wypełniać czas antenowy
Wiktionary
(1.2) A z taką sytuacją mieliśmy do czynienia dwa, trzy lata temu w Warszawie, gdzie musiano "watować" wykorzystanie miejsc noclegowych w hotelach najwyższych kategorii, sprzedając luksusowe łóżka w cenach zbliżonych do cen hoteli ekonomicznych.
(1.3) Obrady sejmu się opóźniały i musiałem watować opowieściami o aferze hazardowej.
Wiktionary
IPA: vaˈtɔvat͡ɕ, AS: vatovać
Wiktionary
rzecz. wata ż., watolina ż., watowanie n.
czas. wywatowywać ndk., wywatować dk.
przym. watowany
Wiktionary
(1.1) wywatowywać
(1.2) szpikować
(1.3) lać wodę
Wiktionary
przymiotnik od: WAT (Wojskowa Akademia Techniczna); WAT-owski
SJP.pl
rzadko: zrobiony z waty, podszyty watą; watowany
SJP.pl
w gwarze góralskiej ognisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. góry. ognisko pasterskie w szałasie
(1.2) środ. harc. jeden z typów stosu ogniska z polan układanych wokół środkowego palika
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvatra, AS: vatra
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gruby kij
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gruby kij
Wiktionary
[czytaj: łotson] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pas wybrzeża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. szroka równia odsłaniana w czasie odpływu morza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vat, AS: vat
Wiktionary
[czytaj: waTO] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: watuss-i] stepowe bydło afrykańskie
SJP.pl
Wa
Wikipedia
Tutsi;
1. lud afrykański zamieszkujący głównie Ruandę i Burundi;
2. przedstawiciel tego ludu
SJP.pl
państwo-miasto w zachodniej części Rzymu będące siedzibą papieża i centrum urzędów i instytucji Kościoła rzymskokatolickiego; Państwo Watykańskie, Stolica Apostolska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie;
(1.2) geogr. wzgórze w Rzymie;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) mitrzym. bóstwo pogańskie
Wiktionary
Watykan, Państwo Watykańskie ( Stato della Città del Vaticano [], Status Civitatis Vaticanæ) – miasto-państwo w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, enklawa na terytorium Włoch, w Rzymie. Najmniejsze uznawane państwo świata pod względem powierzchni i najmniejsze niepodległe państwo pod względem liczby ludności.
Wikipedia
(1.1) Zachodnią część Rzymu zajmuje najmniejsze państwo świata – Watykan.
(1.1) Początkowo przedstawiciele kurii w Poznaniu uważali, że zgoda Watykanu będzie tylko formalnością.
(1.2) Niektórzy błędnie sądzą, że Watykan to jedno z siedmiu wzgórz, na których założono Rzym.
Wiktionary
IPA: vaˈtɨkãn, AS: vatykãn
Wiktionary
rzecz. Watykańczyk mos., Watykanka ż., watykanista mos., watykanistka ż., watykanistyka ż.
przym. watykański
Wiktionary
(1.1) nazwa oficjalna Państwo Watykańskie
(1.2) wzgórze Watykańskie
(2.1) Vagitanus
Wiktionary
ekspert w sprawach Watykanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekspert w sprawach związanych z Państwem Watykańskim
Wiktionary
(1.1) Zdaniem watykanistów trudno sobie wyobrazić milczenie Franciszka w tej sprawie.
Wiktionary
rzecz. Watykan mrz., watykanistyka ż., Watykańczyk mos., Watykanka ż.
:: fż. watykanistka ż.
przym. watykański
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekspertka w sprawach związanych z Państwem Watykańskim
Wiktionary
(1.1) Udzielono głosu watykanistce z Rzymu.
Wiktionary
rzecz. Watykan mrz., watykanistyka ż., Watykańczyk mos., Watykanka ż.
:: fm. watykanista mos.
przym. watykański
Wiktionary
poddawanie lub uleganie wpływom Watykanu
SJP.pl
poddawać wpływom Watykanu
SJP.pl
obywatelka Watykanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Watykanu
Wiktionary
rzecz. Watykan mrz., watykanista mos., watykanistka ż., watykanistyka ż.
:: fm. Watykańczyk mos.
przym. watykański
Wiktionary
obywatel Watykanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Watykanu
Wiktionary
(1.1) W tej chwili mówię to chociażby dlatego, że obaj jesteśmy Polakami i ja bym chciał, żeby pan uwierzył, że chociaż jestem Watykańczykiem, to jestem jednakże Polakiem, żeby pan chciał w to uwierzyć.
Wiktionary
rzecz. Watykan mrz., watykanista mos., watykanistka ż., watykanistyka ż.
:: fż. Watykanka ż.
przym. watykański
Wiktionary
związany z Watykanem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do państwa Watykan
Wiktionary
(1.1) Słyszałeś kiedyś hymn watykański?
Wiktionary
IPA: ˌvatɨˈkãj̃sʲci, AS: vatykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Watykan m., watykanista m., watykanistka ż., Watykańczyk mos., Watykanka ż.
Wiktionary
watowana kurtka robocza; waciak
SJP.pl
w informatyce: rodzaj pliku dźwiękowego, zawierającego cyfrowy obraz oryginalnego dźwięku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót, rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) = geogr. pot. Warszawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wzgórze w Krakowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. krakowskie wzgórze nad Wisłą z zabytkową zabudową zamkową;
(1.2) geogr. adm. część Krakowa
(1.3) geogr. szczyt górski na Spitsbergenie
Wiktionary
Wawel – wzgórze na Pomoście Krakowskim, w Krakowie w dzielnicy I Stare Miasto, na lewym brzegu Wisły. Do roku 1954 Wzgórze stanowiło odrębną dzielnicę miasta, była to dzielnica II Zamek.
Wawel ma charakter zrębu tektonicznego, który powstał w miocenie i zbudowany jest z liczących 161–155 mln lat górnojurajskich wapieni wieku oksfordzkiego. Wzgórze wznosi się na wysokość ok. 228 m n.p.m.
Wikipedia
(1.1) Podobno w jaskini pod Wawelem mieszkał kiedyś smok.
(1.1) Czy znasz młody przyjacielu, groby królów na Wawelu?
(1.3) Wydawcy atlasu oznaczyli górę Wawel na Spitsbergenie.
Wiktionary
IPA: ˈvavɛl, AS: vavel
Wiktionary
przym. wawelski, podwawelski
(1.2)
:: rzecz. wawelanin mos., wawelanka ż.
Wiktionary
absolwent Szkoły Inżynierskiej im. Hipolita Wawelberga i Stanisława Rotwanda, istniejącej w latach 1891-1951
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, uwodniony fosforan glinu
SJP.pl
dotyczący firmy cukierniczej Wawel
SJP.pl
przymiotnik od: Wawel
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od: Wawel
(1.2) od: Wawel (firma)
Wiktionary
(1.1) Podziwialiśmy całą wycieczką wawelskie arrasy.
(1.2) Graficy wedlowscy trochę bardziej poszaleli niż wawelscy, efekt w miarę estetyczny, chociaż i nadmiar chaosu […] ([http://tylkokuchnia.blox.pl/html/1310721,262146,169.html?9 Z internetu])
Wiktionary
IPA: vaˈvɛlsʲci, AS: vavelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wawel
przym. podwawelski
Wiktionary
1. dzielnica i osiedle Warszawy;
2. konspiracyjna organizacja młodzieżowa działająca w latach 1940-44 w Warszawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;
Wiktionary
Wawer – dzielnica Warszawy położona w prawobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Jest największą pod względem powierzchni oraz najrzadziej zaludnioną dzielnicą Warszawy.
Wikipedia
(1.1) Od zachodu Wawer graniczy z dzielnicami Wilanów i Mokotów.
Wiktionary
rzecz. wawrzanin mos., wawrzanka ż.
przym. wawerski
Wiktionary
przymiotnik od: Wawer, dzielnica mieszkaniowa Warszawy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wawra, związany z Wawrem
Wiktionary
(1.1) Lidian długo spacerował po jednym z wawerskich parków.
Wiktionary
rzecz. Wawer mrz., wawrzanin mos., wawrzanka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wawrowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Lidzbark.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Wawrzyńca w Starym Dłutowie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wawrzyniec (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Wawrzyniec
Wiktionary
rzecz. Wawrzyniec mos.
przym. Wawrzyńcowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wawrzonkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Kikół.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Wawrzyniec (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. Wawrzyniec
Wiktionary
rzecz. Wawrzyniec mos.
przym. Wawrzyńcowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
laur;
1. wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane ze względu na skórzaste, bardzo aromatyczne liście powszechnie używane jako przyprawa; drzewo laurowe;
2. liście i gałązki drzewa laurowego albo zrobiony z nich wieniec, będące w antycznej Grecji i Rzymie symbolem zwycięstwa i sławy;
3. w przenośni: nagroda, uznanie, sława, sukces
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. drzewo lub krzew, nazwa systematyczna|Laurus|L.|ref=tak., z rodziny wawrzynowatych;
(1.2) hist. wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie
(1.3) przen. nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie
(1.4) element zdobniczy w kształcie stylizowanych liści wawrzynu (1.1) stosowany np. w architekturze i medalierstwie
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Wawrzyn szlachetny uprawiany jest w krajach południowej Europy.
(1.2) W igrzyskach delfickich dekorowano wawrzynem głowy zwycięzców.
(1.3) Pycha — to karłów zbuntowanych siła — / Wawrzyn jej zwycięstw na krótko wawrzynem.
(1.4) Awers monety ozdobiony jest orłem i wawrzynami.
Wiktionary
IPA: ˈvavʒɨ̃n, AS: vavžỹn
Wiktionary
rzecz. Wawrzyniec m., wawrzynowate lm., wawrzynowce lm.
:: zdrobn. wawrzynek m.
przym. wawrzynowy, wawrzynowaty, Wawrzyńcowy
Wiktionary
(1.1) laur, drzewo bobkowe
(1.2) laur
(1.3) laur
(1.4) laur
Wiktionary
niski krzew z rodziny wawrzynkowatych, o trwałych lub opadających liściach, wonnych kwiatach i trujących owocach, rosnący w Europie i Azji; dafne
SJP.pl
Wawrzynek ("Daphne" L.) – rodzaj roślin z rodziny wawrzynkowatych. Liczy co najmniej 95 gatunków. Rośliny te występują w Eurazji i Afryce Północnej, z czego w Europie obecnych jest 17 gatunków. Największe zróżnicowanie jest w Azji wschodniej, tylko w Chinach rosną 52 gatunki, z czego 41 to endemity, cztery gatunki rosną w Japonii, jeden na Kamczatce. W Polsce występują w naturze dwa gatunki – wawrzynek główkowaty "D. cneorum" i wawrzynek wilczełyko "D. mezereum".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wawrzyniak (niem. "Lorbeer-Berg", "Lorbeerberg") – wzniesienie (668 m n.p.m.), w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Wałbrzyskich, w paśmie Gór Czarnych.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wawrzyniec – spolszczona postać imion Laurencjusz i Laurenty.
Imię wywodzi się od słowa wawrzyn, które pochodzi od laurus.
Wikipedia
(1.1) Mój nauczyciel łaciny i greki ma na imię Wawrzyniec.
(1.1) Wawrzyniec Hajda, zwany śląskim Wernyhorą, w swoich wierszach okolicznościowych, bajkach, podaniach i legendach głosił proroctwa o wskrzeszeniu Polski.
(1.1) W Kościele katolickim na 10 sierpnia przypada wspomnienie św. Wawrzyńca z Rzymu, patrona bibliotekarzy, kucharzy, piekarzy i ubogich oraz chroniącego od reumatyzmu.
(1.1) Bądź pochwalony i uwielbiony, święty Wawrzyńcze, męczenniku (…).
(1.1) Wawrzyńcowie dzień swego patrona, czyli imieniny, obchodzą 10 sierpnia, a także 5 września.
Wiktionary
IPA: vavˈʒɨ̃ɲɛt͡s, AS: vavžỹńec
Wiktionary
rzecz. Wawrzyńcowa ż., Wawrzyńcówna ż., Wawrzyństwo lm m., Wawrzyn mos., wawrzyn mrz., wawrzynek mrz., wawrzynowate nmos., wawrzynkowate nmos., wawrzynowość ż., wawrzynowatość ż., wawrzynkowatość ż.
:: zdrobn. Wawrzek mos., Wawrzuś mos.
przym. Wawrzyńcowy, Wawrzekowy, Wawrzusiowy, wawrzyniecki, wawrzynowy, wawrzynkowy, wawrzynowaty, wawrzynkowaty
Wiktionary
(1.1) Wawrzyn, war. Laurencjusz, Laurenty; zdrobn. Wawrzek, Wawrzuś
Wiktionary
rodzina z klasy dwuliściennych obejmująca około 750 gatunków krzewów, rzadziej niskich drzew, o promienistych kwiatach i liściach ułożonych skrętolegle, bez przylistków
SJP.pl
Wa
Wikipedia
o cechach wawrzynkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak wawrzyn
Wiktionary
Wawrzyn z małżonką; Wawrzynowie
SJP.pl
o cechach wawrzynowatych (laurowatych; rodzina roślin); laurowaty
SJP.pl
Wa
Wikipedia
o cechach wawrzynowatych (laurowatych; rodzina roślin); laurowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający wawrzyn
Wiktionary
rzecz. Wawrzyniec mos., wawrzyn, wawrzynowate
przym. wawrzynowy, Wawrzyńcowy
Wiktionary
rząd drzew, krzewów i pnączy z klasy dwuliściennych; laurowce
SJP.pl
Wa
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przedstawiciel rzędu drzew, krzewów i pnączy z klasy dwuliściennych; laurowiec
SJP.pl
przymiotnik od: wawrzyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wawrzynem, dotyczący wawrzynu; wykonany z wawrzynu; zawierający wawrzyn
Wiktionary
rzecz. wawrzyn mrz., Wawrzyniec m., wawrzynowate lm., wawrzynowce lm.
:: zdrobn. wawrzynek m.
przym. wawrzynowaty, Wawrzyńcowy
Wiktionary
(1.1) laurowy
Wiktionary
laur;
1. wiecznie zielone drzewo z rodziny wawrzynowatych, uprawiane ze względu na skórzaste, bardzo aromatyczne liście powszechnie używane jako przyprawa; drzewo laurowe;
2. liście i gałązki drzewa laurowego albo zrobiony z nich wieniec, będące w antycznej Grecji i Rzymie symbolem zwycięstwa i sławy;
3. w przenośni: nagroda, uznanie, sława, sukces
SJP.pl
Zobacz też: Wawrzyny - kolonia w woj. wielkopolskim.
Wawrzyny (niem. "Laurienen") – kolonia w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bartoszyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wawrzyniec z małżonką; Wawrzyńcowie
SJP.pl
Wawrzyńcowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Lorenzdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Strzeleczki. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
Wawrzyniec z małżonką; Wawrzyńcostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wawrzyńca lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Wawrzyńca
Wiktionary
(1.1) W Wawrzyńcowym sadzie rosną dorodne jabłonie i grusze oraz stare orzechy.
Wiktionary
rzecz. Wawrzyniec mos., Wawrzek mos., Wawrek mos., Wawrzuś mos., wawrzyn mrz., wawrzynek mrz., Wawrzyn mos., wawrzynowate nmos., wawrzynkowate nmos., wawrzynowość ż., wawrzynowatość ż., wawrzynkowatość ż., Wawrzyńcowa ż., Wawrzyńcówna ż.
przym. Wawrzekowy, Wawrzusiowy, wawrzynowy, wawrzynkowy, wawrzynowaty, wawrzynkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: wajang] ogólna nazwa indonezyjskich przedstawień teatralnych, wśród których najbardziej rozpoznawany jest teatr cieni
SJP.pl
Wa
Wikipedia
[czytaj: łejn]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko, m.in. John Wayne (1907-1979) - amerykański aktor filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj naczynia ceramicznego przeznaczonego najczęściej do podawania zupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże, szerokie i głębokie naczynie, zwykle z dwoma uchwytami i przykrywką, służące do podawania na stół zup lub ponczu;
(1.2) duże, wysmukłe i ozdobne naczynie z ceramiki, kamienia albo metalu
(1.3) gw-pl|Bukowina. patera
(1.4) gw-pl|Bukowina. wazon
Wiktionary
Waza – spore naczynie, na ogół z szerokim otworem, najczęściej zdobione, o zastosowaniu użytkowym (serwowanie, niekiedy przechowywanie potraw) lub dekoracyjnym.
Wikipedia
(1.1) Kelner podał nam do stolika wazę z gorącym rosołem.
(1.2) Dekorator wnętrz umieścił w holu naszego biura kamionkową wazę stylizowaną na ludowo.
Wiktionary
IPA: ˈvaza, AS: vaza
Wiktionary
rzecz. wazówka ż., wazon m., wazonik m.
:: zdrobn. wazka ż.
przym. wazowy
Wiktionary
(1.3) gw-pl|Bukowina. klosz, taca, walter
Wiktionary
Wa
Wikipedia
jedna z trzech ocen (yuko, wazari, ippon) przyznawanych przez sędziów w judo sportowym za udane wykonanie akcji, waza-ari
SJP.pl
zdrobnienie od: wazka
SJP.pl
w medycynie: chirurgiczne podwiązanie nasieniowodów w celach antykoncepcyjnych, prowadzące do nieodwracalnej bezpłodności mężczyzny; vasectomia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);
Wiktionary
Wa
Wikipedia
(1.1) Adam nie chce mieć już więcej dzieci, więc postanowił poddać się wazektomii.
Wiktionary
IPA: ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja, AS: vazektõmʹi ̯a
Wiktionary
1. węglowodór uzyskiwany z ropy naftowej, używany jako podłoże do maści i kremów;
2. lizusostwo; pochlebianie i przesadne usługiwanie komuś;
3. wazeliniarz; lizus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;
(1.2) przen. lizusostwo
Wiktionary
Wa
Wikipedia
rzecz. wazeliniarstwo n., wazeliniarz m., wazeliniara ż., wazelinowanie n., wazeliniarskość ż.
:: zdrobn. wazelinka ż.
czas. wazelinować ndk.
przym. wazelinowy, wazeliniarski
Wiktionary
(1.1) symbol. E905b
Wiktionary
kobieta przesadnie komuś nadskakująca, przypochlebiająca się w celu osiągnięcia własnych korzyści
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pogard. kobieta przesadnie komuś schlebiająca i usługująca, zwłaszcza komuś wyżej postawionemu
Wiktionary
rzecz. wazeliniarz mos., wazelina ż.
przym. wazeliniarski, wazelinowy
Wiktionary
przymiotnik od: wazeliniarz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pogard. związany z wazeliniarzem i/lub wazeliniarstwem
Wiktionary
rzecz. wazeliniarskość ż., wazelina ż., wazeliniarz m., wazeliniara ż., wazeliniarstwo n.
przym. wazelinowy
Wiktionary
(1.1) pochlebczy, lizusowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wazeliniarskie; cecha tych, którzy są wazeliniarscy
Wiktionary
przym. wazeliniarski, wazelinowy
przysł. wazeliniarsko
rzecz. wazelina ż.
Wiktionary
podlizywanie się komuś w celu osiągnięcia korzyści bądź satysfakcji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. postępowanie polegające na przesadnym schlebianiu i usługiwaniu, zwłaszcza komuś wyżej postawionemu
Wiktionary
rzecz. wazeliniarz mos., wazelina ż.
przym. wazeliniarski, wazelinowy
Wiktionary
potocznie: lizus, pochlebca; dupoliz, dupowłaz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. osoba przesadnie komuś schlebiająca i usługująca, zwłaszcza komuś wyżej postawionemu
Wiktionary
rzecz. wazelina ż., wazeliniarstwo n.
:: fż. wazeliniara ż.
czas. wazelinować
przym. wazeliniarski, wazelinowy
Wiktionary
(1.1) pochlebca, lizus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wazelina
Wiktionary
rzecz. wazelina ż.
przym. wazelinowy
Wiktionary
przypominający konsystencją wazelinę, podobny do wazeliny
SJP.pl
→ wazelina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wazeliną, dotyczący wazeliny, zawierający wazelinę
Wiktionary
rzecz. wazelina ż., wazeliniarstwo n., wazeliniarz m., wazeliniara ż., wazelinowanie n., wazeliniarskość ż., wazelinka ż.
czas. wazelinować ndk.
przym. wazeliniarski
Wiktionary
mała waza
SJP.pl
rozszerzenie się światła naczyń krwionośnych wskutek rozkurczu ich mięśni gładkich
SJP.pl
Wazodylatacja, wazodilatacja – rozkurcz mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych. Skutkiem tego procesu jest poszerzenie światła naczyń i spadek ciśnienia krwi, ponieważ rośnie ogólna objętość układu krwionośnego przy stałej objętości krwi. Procesem przeciwnym do wazodylatacji jest wazokonstrykcja.
Wikipedia
ozdobne naczynie na cięte kwiaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów
Wiktionary
Wazon – naczynie, najczęściej wykonane z porcelany lub szkła, o podłużnym, wysokim kształcie, służące do przechowywania kwiatów.
W architekturze element rzeźby architektonicznej, rozpowszechniony szczególnie w baroku i klasycyzmie, stosowany w ścisłym związku z budowlą (jako zwieńczenie frontonów i balustrad) oraz w postaci wolnostojącej dekoracji w ogrodzie na postumencie.
Wikipedia
(1.1) Na stole stał wazon z tulipanami.
Wiktionary
IPA: ˈvazɔ̃n, AS: vazõn
Wiktionary
rzecz. waza ż.
:: zdrobn. wazonik m.
przym. wazonowy
Wiktionary
(1.1) flakon
Wiktionary
dawniej: wazonik - mały wazon
SJP.pl
zdrobnienie od: wazon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wazon
Wiktionary
(1.1) To nie wazon, lecz tylko mały wazonik.
Wiktionary
rzecz. wazon m., waza ż.
Wiktionary
pierścienica z rzędu skąposzczetów, żyjąca w wodzie lub glebie; doniczkowiec
SJP.pl
rodzina pierścienic z podgromady skąposzczetów; doniczkowce, wazonkowce
SJP.pl
Wazonkowcowate, wazonkowce, doniczkowce (Enchytraeidae) – rodzina małych i średniej wielkości pierścienic zaliczanych do skąposzczetów. Są szeroko rozprzestrzenione, szczególnie w strefach klimatu umiarkowanego. Znanych jest kilkaset gatunków występujących na lądzie oraz w przybrzeżnej strefie jezior i mórz. W faunie Polski odnotowano 94 gatunki, m.in. wazonkowiec biały ("Enchytraeus albidus") i wazonkowiec czerwony ("Lumbricillus lineatus").
Wikipedia
pierścienica z rzędu skąposzczetów, żyjąca w wodzie lub glebie; doniczkowiec
SJP.pl
ślepucha wazonkowa - gatunek węża z rodziny ślepuchowatych
SJP.pl
przymiotnik od: wazon
SJP.pl
hormon syntetyzowany w podwzgórzu, działający kurcząco na naczynia krwionośne, zwiększający ciśnienie krwi i zatrzymujący wodę w ustroju; antydiuretyna, hormon antydiuretyczny, ADH
SJP.pl
dynastia panująca w latach 1523-1654 w Szwecji i 1587-1668 w Polsce
SJP.pl
Wazowie ( Vasaätten) – dynastia szwedzka panująca w Królestwie Szwecji w latach 1523–1654, w Rzeczypospolitej Obojga Narodów w latach 1587–1668 oraz na Śląsku w księstwie opolsko-raciborskim w latach 1645–1666 i w księstwie nysko-otmuchowskim w latach 1625–1655.
Wikipedia
przymiotnik od: waza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wazą, dotyczący wazy
Wiktionary
rzecz. waza ż.
Wiktionary
potocznie: łyżka wazowa do serwowania zupy
SJP.pl
dawniej: tytuł grzecznościowy, skrót od wyrażenia "waszmość pan", zwykle jako zwrot kierowany wprost do rozmówcy, odpowiadający dzisiejszemu "pan", "wy" (zwykle z odcieniem lekceważenia); aćpan, acpan, aspan, wacpan, waspan, asan, acan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. waszmość pan.
Wiktionary
(1.1) Skoro pomyślę, jak całe rycerstwo wierzy i ufa waćpanu, zaprawdę spostrzegam ze zdumieniem, że jakowaś nadzieja wstępuje mi w serce.
Wiktionary
rzecz. waćpanna ż., waćpaństwo mos.
:: fż. waćpani ż.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
staropolski tytuł grzecznościowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość pani.
Wiktionary
(1.1) — Jakem Wincenty, powiedz nam, waćpani, powiedz nam prawdę, jak to tam jest w tym klasztorze?
Wiktionary
rzecz. waćpanna ż., waćpaństwo mos.
:: fm. waćpan m.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
dawny zwrot grzecznościowy do młodej niezamężnej kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zob. waszmość panna.
Wiktionary
(1.1) — Szczerze suplikuję o zapomnienie, a na zgodę przeda mi waćpanna konia.
Wiktionary
rzecz. waćpan m., waćpani ż., waćpaństwo mos.
przym. waćpanowy, waćpański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z waćpanem, dotyczący waćpana
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do waćpana, będący jego własnością
Wiktionary
rzecz. waćpanna ż., waćpani ż., aćpani ż., aćpan mos., asynćka ż., aspani ż., aspan mos., asińdźka ż., asańdźka ż., asanna ż., asani ż., asan mos., acpani ż., acpan mos., acaństwo n., acanna ż., acanka ż., acani mos., acanek mos., acan mos., waspanowanie n., waspani ż., waspan mos., waćpan m., wacanna ż.
czas. waspanować
Wiktionary
(1.1) waćpański
(2.1) waćpański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z waćpanem, dotyczący waćpana
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do waćpana, będący jego własnością
Wiktionary
rzecz. waćpanna ż., waćpani ż., aćpani ż., aćpan mos., asynćka ż., aspani ż., aspan mos., asińdźka ż., asańdźka ż., asanna ż., asani ż., asan mos., acpani ż., acpan mos., acaństwo n., acanna ż., acanka ż., acani mos., acanek mos., acan mos., waspanowanie n., waspani ż., waspan mos., waćpan m., wacanna ż.
czas. waspanować
Wiktionary
(1.1) waćpanowy
(2.1) waćpanowy
Wiktionary
dawniej: waszmość państwo
SJP.pl
1. potocznie: ktoś głupi, tępy;
2. wulgarnie: członek męski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rodzaj nasypu, usypisko z ziemi, naturalne lub sztuczne; ,
(1.2) narzędzie w kształcie walca osadzonego w ramie na osi, służące do ugniatania i wyrównywania gruntu, nawierzchni dróg itp.
(1.3) techn. element maszyny w kształcie długiego walca, służący do przekazywania obrotów;
(1.4) przest. fala
(1.5) pot. akt oszustwa
(1.6) anat. naturalne zgrubienie lub wyniosłość na ciele
(1.7) gest Kozakiewicza
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. obraź. ktoś naiwny lub głupi
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) wulg. penis
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zagrożenie powodzią jest powodem budowania wałów wzdłuż rzeki.
(1.2) Wał na ogół wykonany jest ze stali i w formie cylindrycznej.
(1.3) Wał rozrządczy ma za zadanie synchronizację otwierania i zamykania zaworów wlotowego i wylotowego.
Wiktionary
IPA: vaw, AS: vau̯
Wiktionary
rzecz. wałowanie n., wałkowanie n., obwałowanie n.
:: zdrobn. wałek m., wałeczek m.
czas. walać, wałować ndk., wałkować ndk., obwałować dk., obwałowywać ndk.
przym. wałowy, przywałowy, wałkowy, walcowaty
Wiktionary
(1.2) walec
(1.5) przekręt, szwindel, wałek
Wiktionary
wykrzyknienie używane zwykle z odpowiednim gestem; nic z tego
SJP.pl
wykastrowany ogier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jeźdz. zootechn. wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. lm. od: wał
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) gwara. zootechn. osoba zajmująca się kastracją zwierząt
(3.2) gw-pl|Żywiec. pasterz wałaski
Wiktionary
Wałach – koń trzebiony lub inny przedstawiciel koniowatych (np. muł lub osioł), który w ten sposób przestaje być ogierem. Etymologia terminu wywodzi się od etnonimu "Wołoch", i wynika stąd, że prawdopodobnie Wołosi sprowadzili do Polski wałaszenie ogierów wraz z charakterystycznym dla tego ludu stylem pasterskim.
Wikipedia
IPA: ˈvawax, AS: vau̯aχ
Wiktionary
rzecz. wałaszenie n., Wałachowo n.
:: zdrobn. wałaszek m.
czas. wałaszyć ndk.
przym. wałaszy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wałachów, związany z Wałachami
Wiktionary
(1.1) W Dębowcu można zobaczyć typową zabudowę wałaską.
Wiktionary
rzecz. Wałach mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wałaszyć.
Wiktionary
czas. wałaszyć
rzecz. wałach mzw.
Wiktionary
trzebić ogiera
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kastrować ogiera
Wiktionary
IPA: vaˈwaʃɨt͡ɕ, AS: vau̯ašyć
Wiktionary
rzecz. wałaszenie n., wałach m., wałaszek m., Wałachowo
przym. wałaszy
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wałbrzych ( Waldenburg, śl-niem. Walmbrig, Walmbrich, Valdenburk, Valbřich) – miasto na prawach powiatu na południowym zachodzie Polski, w województwie dolnośląskim nad Pełcznicą. Miasto leży na Pogórzu Zachodniosudeckim i Sudetach Środkowych w pasmie Gór Wałbrzyskich. Historycznie na Dolnym Śląsku.
Wikipedia
(1.1) Boguszów-Gorce jest połączony koleją z trzema miastami: Wałbrzychem, Marciszowem i Mieroszowem.
(1.1) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.
Wiktionary
IPA: ˈvawbʒɨx, AS: vau̯bžyχ
Wiktionary
rzecz. wałbrzyszanin mos., wałbrzyszanka ż.
przym. wałbrzyski, podwałbrzyski
Wiktionary
związany z Wałbrzychem, dotyczący Wałbrzycha
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wałbrzycha, związany z Wałbrzychem
Wiktionary
(1.1) Obchody miesięcznicy śmierci górnika wizjonera odbyły się bez udziału prześmiewców i nad grobem po raz pierwszy publicznie pojawiła się idea wzniesienia figury na wałbrzyskim rynku.
Wiktionary
IPA: vawˈbʒɨsʲci, AS: vau̯bžysʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wałbrzych m., Wałbrzyskie n., wałbrzyszanin m., wałbrzyszanka ż.
Wiktionary
związany z Wałbrzychem, dotyczący Wałbrzycha
SJP.pl
mieszkaniec Wałbrzycha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wałbrzycha
(1.2) osoba pochodząca z Wałbrzycha, urodzona w Wałbrzychu
Wiktionary
rzecz. Wałbrzych mrz.
:: fż. wałbrzyszanka ż.
przym. wałbrzyski
Wiktionary
mieszkanka Wałbrzycha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wałbrzycha
(1.2) kobieta pochodząca z Wałbrzycha, urodzona w Wałbrzychu
Wiktionary
rzecz. Wałbrzych mrz.
:: fm. wałbrzyszanin mos.
przym. wałbrzyski
Wiktionary
wymawiać głoskę "ł" jako "u"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Wałcz ( Deutsch Krone) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba władz powiatu wałeckiego oraz wiejskiej gminy Wałcz.
Wałcz jest powiatowym ośrodkiem administracyjnym, gospodarczym i kulturalnym, siedzibą urzędów i instytucji lokalnych oraz ósmym ośrodkiem miejskim województwa (pod względem liczby ludności).
Wikipedia
IPA: vawt͡ʃ, AS: vau̯č
Wiktionary
rzecz. Wałczanin mos., Wałczanka ż.
przym. wałecki
Wiktionary
mieszkaniec Wałcza
SJP.pl
mieszkanka Wałcza
SJP.pl
wałczatka dwuguzka - gatunek pszczoły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. wymowa ortograficzny|ł. jako półsamogłoski IPA4|w. (niezgłoskotwórczego odpowiednika ortograficzny|u., czyli IPA4|u.), nie jako spółgłoski płynnej IPA4|ɫ.
Wiktionary
Wa
Wikipedia
rzecz. wałczyć ndk.
Wiktionary
chrząszcz z rodziny ryjkowców; szkodnik młodych drzew świerkowych
SJP.pl
wymawiać głoskę "ł" jako "u"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie nowogrodzkim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wałdajski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wałdajem, dotyczący Wałdaju
Wiktionary
rzecz. Wałdaj mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Wałcza, związany z Wałczem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wałcza, związany z Wałczem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wałcz m., Wałczanin mos., Wałczanka ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wałek;
2. część toczna mechanizmów, np, łożysk;
3. mikroskopowy twór walcowaty obserwowany przy badaniu moczu, mogący świadczyć o schorzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wałeczkować.
Wiktionary
czas. wałeczkować ndk.
Wiktionary
podobny do małego wałka
SJP.pl
przymiotnik od: wałeczek
SJP.pl
element różnych aparatów, maszyn, urządzeń, w kształcie walca, służący zwykle do nawijania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wał
(1.2) przedmiot przypominający cylinder
(1.3) techn. element cylindryczny dający się obracać
(1.4) pot. obły kształt powstały poprzez zwinięcie
(1.5) pot. podłużna fałda
(1.6) slang. oszustwo
(1.7) zob. wałek malarski.
(1.8) leśn. segment pnia drzewa pociętego np. piłą
Wiktionary
(1.4) (…) włosy, upięte były szpilkami w dwa wałki po bokach głowy, a reszta, spleciona w długi warkocz, spadała na plecy (…)
(1.5) Utyłam i znów robią mi się wałki na bokach.
(1.6) Ta sprawa to jakiś wałek, a nie uczciwy interes.
Wiktionary
IPA: ˈvawɛk, AS: vau̯ek
Wiktionary
rzecz. wałkownica ż., wałkarz m., wałkowanie n., rozwałkowanie n.
:: zdrobn. wałeczek m.
:: zgrub. wał m.
czas. wałować, walać, wałkować ndk., rozwałkować dk.
przym. wałeczkowaty, wałeczkowy, wałkowy, wałowaty, wałowy
Wiktionary
(1.4) rulon, zwój
(1.6) przekręt, wał, przewał
(1.8) kłoda
Wiktionary
Wałkno (niem. "Falkenau") – osada w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Maszewo. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Nastazin.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.
Wikipedia
potocznie: skłonny do próżnowania, leniwy; leniuchowaty
SJP.pl
wałkonić się - potocznie: próżnować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. poddawać fizycznemu ściskaniu
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) daw. gwara. niewłaściwie artykułować głoskę „ł”, nadając jej brzmienie zbliżone do „u”
czasownik zwrotny niedokonany wałkonić się (dk. brak)
(3.1) pot. oddawać się bezczynności
(3.2) daw. przemieszczać się bez celu
Wiktionary
(3.1) Lecą do Londynu, gdzie ich matka wałkoniła się na jakimś półdyplomatycznym stanowisku niemającym nic wspólnego z interesami.
(3.1) Oto otoczony gromadką bachorów Czerwony Kapturek sterczy przy garach, a Wilk, z butelką piwa w ręku i petem w zębach, wałkoni się przed telewizorem.
(3.1) Sprzątamy, pierzemy, idziemy na spacer, czytamy książeczki, malujemy, dyskutujemy lub wałkonimy się na łóżku.
(3.2) Tuż nad stołami wałkonił się bezkształtny łachman dymu z papierosów i cygar.
(3.2) Dzień był ciepły. Po niebie wałkoniły się duże, leniwe chmury, puszczające od czasu do czasu rozwartemi krawędziami białe promienie słoneczne.
(3.2) Nawet Atlantyk przemienił się w zwykłą drogę dla tych, którzy wałkonią się na kontynent amerykański.
Wiktionary
rzecz. wałkoń mos., wałkonienie n.
czas. wałkonić się, rozwałkonić się, uwałkonić
Wiktionary
(1.1) gnieść, miąć, miętosić, ugniatać, wałkować
(2.1) wałkować, wałować, wałkónić, podwałczyć
(3.1) byczyć się, gnuśnieć, leniuchować, lenić się, obijać się, próżnować; daw. nygusować; pot. opieprzać się, opierdzielać się, opitalać się
(3.2) wałęsać się, włóczyć się, ciągać się; daw. łazikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wałkować.
Wiktionary
IPA: ˌvawkɔˈvãɲɛ, AS: vau̯kovãńe
Wiktionary
rzecz. wał mrz./mzw., wałek
czas. wałkować
Wiktionary
przypominający kształtem wałek, podłużny i zaokrąglony
SJP.pl
czasownik
(1.1) rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem
(1.2) formować wałek z plastycznyastycznej masy
(1.3) przen. mówić o czymś, aż do znudzenia
czasownik zwrotny wałkować się
(2.1) zwijać się w wałki
(2.2) przen. być bezustannie omawianym
Wiktionary
IPA: vawˈkɔvat͡ɕ, AS: vau̯kovać
Wiktionary
rzecz. wałek m., wał m., wałkowanie n., przewałkowanie n.
przym. wałkowy, wałowy
czas. rozwałkować, wałować
Wiktionary
1. wałek do wałkowania ciasta
2. podłużna deszczułka z poprzecznymi karbami do ręcznego maglowania; maglownica
SJP.pl
strug profilowy o wklęsłej krawędzi ostrza noża; otocznik
SJP.pl
przymiotnik od: wałek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wałka
Wiktionary
rzecz. wałek mrz., wał mzw./mos./mrz.
Wiktionary
potocznie: osoba leniwa, nielubiąca podejmować żadnych działań wymagających wysiłku; leń, obibok, nierób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, której nie chce się pracować
Wiktionary
(1.1) Nie wezmę już nigdy tego wałkonia do żadnej pracy.
Wiktionary
czas. wałkonić się, wałkonić
Wiktionary
(1.1) bumelant, leniuch, leń, leniwiec, leser, nierób, nygus, obibok, próżniak
Wiktionary
rodzaj lądowych ślimak płucodysznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wałować.
Wiktionary
Wałowanie – zabieg uprawowy wykonywany za pomocą wałów polowych, służących do ugniatania roli, kruszenia brył lub skorupy glebowej oraz do wyrównywania powierzchni pola.
Wikipedia
rzecz. niewałowanie n., wał mrz./mzw.
czas. wałować ndk.
Wiktionary
1. przypominający kształtem wał;
2. potocznie: nierozgarnięty, niemądry, tępy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ugniatać i wyrównywać podłoże za pomocą wału
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) daw. gwara. niewłaściwie artykułować głoskę „ł”, nadając jej brzmienie zbliżone do „u”
czasownik zwrotny niedokonany wałować się
(3.1) zool. gw-pl|Bukowina. w odniesieniu do owiec i kóz: odczuwać popęd płciowy
Wiktionary
rzecz. wał mrz., wałowanie n., wałkowanie n., obwałowanie n.
:: zdrobn. wałek m., wałeczek m.
czas. walać, wałkować ndk., obwałować dk., obwałowywać ndk.
przym. wałowy, przywałowy, wałkowy
Wiktionary
(1.1) walcować, ugniatać, wyrównywać, spłaszczać
(2.1) wałkować, wałkonić, wałkónić, podwałczyć
Wiktionary
przymiotnik od: wał
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wału
Wiktionary
rzecz. wałek mrz., wał mzw./mos./mrz.
Wiktionary
1. potocznie: bicie, lanie, baty, cięgi;
2. fortyfikacje
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: prowiant na drogę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wałówka
Wiktionary
rzecz. wałówka ż.
Wiktionary
potocznie: prowiant, zwłaszcza otrzymywany w domu na podróż lub pobyt w miejscu, w którym nabycie bądź przygotowanie go może być utrudnione
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. jedzenie przygotowane na drogę
Wiktionary
(1.1) Jedzenie w wojsku było bardzo marne i zawsze go było za mało. Nadrabialiśmy sucharami, wałówką z domu, ale wiadomo - nie wystarczało.
Wiktionary
IPA: vaˈwufka, AS: vau̯ufka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wałóweczka ż.
:: zgrub. wałówa ż.
przym. wałówkowy
Wiktionary
(1.1) prowiant
Wiktionary
przymiotnik od: wałówka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wałęsać się - chodzić bez celu z miejsca na miejsce; szwendać się, tłuc się, włóczyć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) daw. ten, kto się wałęsa, włóczęga, próżniak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To jest jakaś nacja sama w sobie, odmienna od tej miejskiej, wiejskiej, osiadłej. To ci, co nie przynależą do żadnego pana ani do żadnej gminy, wałęsi różni, wagabundy, swawolni bandosi, bieguni różnego rodzaju.
Wiktionary
rzecz. wałęsanie się n., wałęsizm mrz.
czas. wałęsać się ndk.
Wiktionary
1. wałęsak brazylijski - rodzaj agresywnych oraz silnie jadowitych pająków, żyjących w tropikalnej części Ameryki Południowej i Północnej;
2. wałęsak leśny, wałęsak zwyczajny - gatunki pająków z rodziny pogońcowatych
SJP.pl
wałęsać się - chodzić bez celu z miejsca na miejsce; szwendać się, tłuc się, włóczyć się
SJP.pl
potocznie, żartobliwie o jednym ze specyficznych powiedzeń wygłoszonych publicznie przez Lecha Wałęsę, najczęściej zbudowanych na bazie oksymoronów (np. Jestem za, a nawet przeciw!), rzadziej nieścisłości językowych (np. Nie chcem, ale muszem!)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. polit. hist. specyficzne powiedzenie, zwrot językowy pochodzący z publicznych wypowiedzi Lecha Wałęsy lub jemu przypisywany;
(1.2) polit. hist. sposób uprawiania polityki właściwy Lechowi Wałęsie
Wiktionary
Wałęsizmy lub wałęsaliki – specyficzne powiedzenia i zwroty językowe pochodzące z publicznych wypowiedzi Lecha Wałęsy lub jemu przypisywane. Wiele z nich przeniknęło na dłużej do języka polskiego i współczesnej polskiej kultury.
Wikipedia
(1.2) (…) wyjaśnia: „Otóż — ogólnie rzecz ujmując — »wałęsizm« opiera się na przekonaniu, że wszystko jest zasługą jednej osoby.
Wiktionary
rzecz. wałęsanie n., wałęsa ż., wałęsizacja ż., dewałęsyzacja ż., wałęsowszczyzna ż.
czas. wałęsać się ndk.
Wiktionary
taki jak u Wałęsy, właściwy Wałęsie, przypominający zachowanie, wypowiedzi Wałęsy itp.
SJP.pl
potoczna nazwa podwyżek płac przeprowadzonych jesienią 1980 r. na podstawie porozumień gdańskich
SJP.pl
1. drewno obrobione z 3 stron, a z czwartej pokryte korą
2. deska na klepkę, zwłaszcza do naczyń bednarskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: handlarz zza wschodniej granicy; wania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. przybysz, często handlarz, z Ukrainy, Rosji lub Białorusi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg-pl|Kresy. przedsionek
Wiktionary
rzecz. Wania m., wania m.
Wiktionary
(1.1) wania
Wiktionary
1. zabawka dziecięca, figurka, która po przechyleniu sama wraca do pozycji pionowej;
2. w przenośni: osoba łatwo otrząsająca się z kłopotów, wracająca do wcześniejszej aktywności po dotkliwej porażce
SJP.pl
Wańka-wstańka – zabawka, która poruszona kolebie się na boki, lecz nigdy się nie przewraca. Po wychyleniu samoistnie odzyskuje równowagę i wraca do pionowej orientacji wyjściowej, gdyż jej podstawa jest okrągła i w środku ma ciężarek, natomiast głowa jest lekka w porównaniu z resztą figurki. Stabilność zabawka zawdzięcza więc nierównomiernemu rozkładowi masy: jej środek znajduje się blisko podłoża, na którym stoi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe:
1. grube płótno konopne stosowane na worki i opakowania;
2. worek z tego płótna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) śrpol. wywołujący waśń, zdradę lub zgorszenie
(1.2) śrpol. będący skutkiem waśni
Wiktionary
rzecz. waśń ż.
czas. powaśnić dk., waśnić ndk.
Wiktionary
(1.1) war. waśliwy; swarliwy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Waśniów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, siedziba gminy Waśniów. Ma status sołectwa. Leży przy DW751.
Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1467 rokiem, zdegradowany w 1869 roku. W ostatniej ćwierci XVI wieku jako miasto klasztoru cystersów wąchockich położone było w województwie sandomierskim. W latach 1351–1869 miasto. W latach 1975–1998 położony był w województwie kieleckim.
Wikipedia
wywoływać niezgodę, powodować waśnie, niesnaski
SJP.pl
poufały tytuł używany między szlachtą (skrócone: wasza miłość)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. …poufny tytuł używany dawniej między szlachtą
Wiktionary
(1.1) Porzuć waść mrzonkę, którą z niewłaściwym uporem powtarzasz, i posłuchaj!
Wiktionary
rzecz.
:: fż. waśćka
Wiktionary
dawny tytuł grzecznościowy w odniesieniu do kobiet; wasza miłość, aśćka
SJP.pl
kłótnia, spór, niezgoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. albo książk. kłótnia, spór
Wiktionary
czas. powaśnić, waśnić ndk.
przym. waśniwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ważyć.
(1.2) sport. oficjalne określanie wagi zawodnika przed walką bokserską połączone z prezentacją
Wiktionary
IPA: vaˈʒɛ̃ɲɛ, AS: važẽńe
Wiktionary
rzecz. wyważenie n., przewaga ż., waga ż., zważenie n., wagowy mos.
czas. wyważyć, ważyć ndk., zważyć dk.
przym. wagowy, ważki, ważny
Wiktionary
owad z rzędu o tej samej nazwie, zwykle jaskrawo ubarwiony, odznaczający się wielkimi oczami, gryzącym narządem gębowym i krótkim tułowiem, żywiący się drobnymi owadami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. owad z rzędu ważek (nazwa systematyczna|Odonata|Fabricius|ref=tak.), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;
(1.2) rzad. zdrobn. od waga
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. → zob. ważki.
Wiktionary
(1.1) Zawierały w swej głębi krynicznej komary, muchy, mole, skrzydełka ważek, nogi pajączków, mrówki, maleńkie nie widziane chrząszczki, ćmy, szczątki kory i gałązek, kwiatuszki, okruchy szyszek, igły przedziwnych sosen, jakich już nie posiada ta ziemia nigdzie na całym swoim obszarze, kępki mchu, krople wody, ziarenka piaskowe.
(2.1) Przed tobą ciągnie się ważka uliczka, a tu i ówdzie porozrzucane domy bez dachów, mówią ci, że się znajdujesz w grodzie umarłych.
Wiktionary
IPA: ˈvaʃka, AS: vaška
Wiktionary
książkowo: mający dużą wagę, duże znaczenie; ważny, znaczący, istotny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. ważny
(1.2) daw. dość ciężki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: ważka
Wiktionary
Wa
Wikipedia
IPA: ˈvaʃʲci, AS: vašʹḱi
Wiktionary
rzecz. ważkość ż., waga ż., ważenie n., wagowy mos.
czas. ważyć, wyważyć
przym. wagowy
Wiktionary
1. żupałek ważkowaty - owad z rzędu sieciarek;
2. o cechach ważkowatych (rodzina ważek różnoskrzydłych)
SJP.pl
Wa
Wikipedia
1. żupałek ważkowaty - owad z rzędu sieciarek;
2. o cechach ważkowatych (rodzina ważek różnoskrzydłych)
SJP.pl
dawniej:
1. ważność, doniosłość;
2. ciężar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od ważniak
Wiktionary
rzecz. ważniak m.
Wiktionary
ktoś podkreślający swoją władzę, wywyższający się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba zarozumiała
(1.2) pogard. ktoś bardzo ważny
Wiktionary
(1.1) Ciekawe, kto na tego ważniaka zagłosuje?
Wiktionary
rzecz. ważniactwo n., ważność ż.
:: zdrobn. ważniaczek mos.
:: fż. ważniaczka ż.
przym. ważny
przysł. ważnie
Wiktionary
(1.1) pyszałek, zarozumialec
(1.2) osobistość; pot. figura, oficjel, rekin, szyszka, szycha; przest. oficjał; dostojnik, dygnitarz, notabl, prominent, VIP; przen. gruba ryba; lekcew. pogard. bubek
Wiktionary
bufonowaty, pyszałkowaty;
1. uważający się za osobę ważniejszą i lepszą od innych;
2. świadczący o takich cechach, np. ważniakowaty wyraz twarzy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) mając moc prawną, obowiązując
Wiktionary
przym. ważny, wagowy
rzecz. ważniak mos., ważność ż., wagowy mos., waga ż.
czas. wyważyć
Wiktionary
(1.1) prawomocnie, wiążąco
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ważnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ważny
SJP.pl
ważnić się - zwracać na siebie uwagę swoją ważnością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. cecha tego, co ważne, mające moc prawną
(1.2) cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvaʒnɔɕt͡ɕ, AS: važność
Wiktionary
rzecz. ważniak m.
przym. ważny
przysł. ważnie
Wiktionary
(1.2) waga, znaczenie, powaga, doniosłość
Wiktionary
1. mający duże znaczenie; znaczący, istotny, doniosły, kluczowy;
2. o człowieku: mający władzę i stanowisko, mogący wiele załatwić; znaczący, wpływowy;
3. mający znaczenie wobec prawa, zgodny z przepisami; prawomocny, przepisowy, obowiązujący;
4. ironicznie: okazujący swoje znaczenie, wywyższający się; dumny, wyniosły, zarozumiały;
5. nadający się do spożycia, użytku;
6. wyrażający czyjeś przekonanie o swoim znaczeniu, np. ważna mina;
7. dawniej: mający dużą wagę; ciężki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający duże znaczenie
(1.2) mający odpowiedzialne stanowisko, duże wpływy
(1.3) mający moc prawną, obowiązujący
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) […] z powodu wigilii[,] tak ważnego festu, jakim jest Nowy Rok, naznaczono sesją na godzinę drugą po południu.
(1.1) Nawet mój kolega z radia, który zawsze chciał być blisko ważnych wydarzeń, pojechał do Woszczyc (…)
(1.1) Są miejscowości, które zbudowano przy węzłach kolejowych i gdzie najważniejszym miejscem jest dworzec.
(1.1) Ten dokument jest dla mnie bardzo ważny.
(1.2) Miejsca na przedzie widowni są zarezerwowane dla ważnych osobistości.
(1.3) Ten akt już przestał być ważny.
(1.3) Trzeba pamiętać, że głos ważny to taki, który został oddany tylko na jedną listę.
Wiktionary
IPA: ˈvaʒnɨ, AS: važny
Wiktionary
rzecz. wagowy mos., ważność ż., ważniak m., waga ż., ważenie n., zważenie n.
przysł. ważnie
czas. uważyć, wyważyć
przym. wagowy
Wiktionary
(1.1) doniosły, decydujący, istotny, kluczowy, liczący się, nie bez znaczenia, poważny, przesądzający, ważki, zasadniczy; pot. nie w kij dmuchał
(1.2) prominentny, ustosunkowany, wpływowy, wysoko postawiony
(1.3) aktualny, bieżący, obowiązujący
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1.
a) określać ciężar czegoś, posługując się wagą; odważać;
b) oceniać ciężar czegoś, trzymając to w ręku;
2. mieć określony ciężar;
3. książkowo, przenośnie: mieć znaczenie;
4. książkowo: rozważać coś;
5. dawniej: cenić;
6. ważyć się:
a) określać własny ciężar;
b) być rozważanym;
c) rzadko: kiwać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) określać czyjś ciężar za pomocą wagi
(1.2) ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś
(1.3) daw. cenić, poważać
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) mieć jakiś ciężar, masę
(2.2) pot. inform. mieć rozmiar
czasownik zwrotny niedokonany ważyć się
(3.1) określać własny ciężar za pomocą wagi
(3.2) mieć odwagę, by coś zrobić
(3.3) być w trakcie ustalania, gdy losy nie są pewne
Wiktionary
(1.1) Ze trzy razy ważyłem tę mąkę, jednak za każdym razem waga podaje mi co innego.
(1.2) Karol długo ważył w sobie te kontrowersyjne słowa.
(2.1) Ona chyba waży ze sto kilo!
(2.2) Ten plik waży aż 60 giga?!
(3.1) Moja siostra codziennie wchodzi na wagę, waży się i schodzi niezadowolona.
(3.2) Nie waż się wychodzić z domu, kiedy masz szlaban!
(3.3) W sądzie ważą się dalsze losy mężczyzny, który zabił we własnej obronie.
Wiktionary
IPA: ˈvaʒɨt͡ɕ, AS: važyć
Wiktionary
(1.1-2) rzecz. waga ż., odważnik m., przewaga ż., ważenie n.; czas. odważać, odważyć, zważyć
(1.2) czas. rozważać, rozważyć, lekceważyć; rzecz. rozwaga ż.
Wiktionary
symbol webera - jednostki strumienia indukcji magnetycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wu-be-A albo dablju-bi-ej] ] skrót od: World Boxing Association - międzynarodowa organizacja boksu zawodowego, utworzona w 1962 roku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
umocować w betonie
SJP.pl
umocowywać w betonie
SJP.pl
1. bijąc, uderzając, wepchnąć w coś;
2. osadzić coś na czymś; nasadzić; nadziać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wbić.
Wiktionary
IPA: ˈvbʲit͡ɕɛ, AS: vbʹiće
Wiktionary
czas. wbić, wbijać
rzecz. wbijanie n.
Wiktionary
biegnąc, dostać się dokądś
SJP.pl
potocznie:
1. wbiegnięcie, wbieganie;
2. miejsce, droga wbiegnięcia, wbiegania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wbiegać.
Wiktionary
czas. wbiegać
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wbiec, wbiegnąć)
(1.1) biegnąc, wznosić się
(1.2) biegnąc, wstępować w obręb czegoś
Wiktionary
(1.1) Neczypor schylony, przesuwając się między krzakami, wbiegł na pagórek, skąd mógł widzieć chatę na przeciw leżącą.
(1.2) Ledwie w krzaki wbiegamy, a tu ryk i tuż przy nas włazi na drzewo goryl.
Wiktionary
rzecz. wbieganie n., wbiegnięcie n., wbieg m.
Wiktionary
1. przyrząd do pobierania próbek materiałów stałych
2. dźwignia w urządzeniu do automatycznego zasilania wątkiem krosien automatycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powodowanie zagłębiania się czegoś w czymś poprzez uderzanie
Wiktionary
(1.1) Przy wbijaniu w ścianę gwoździa, na którym folksdojcz chciał powiesić portret Adolfa, tynk z sufitu odpadł.
Wiktionary
IPA: vbʲiˈjä̃ɲɛ, AS: vbʹii ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. wbicie n.
czas. wbijać ndk., wbić dk.
Wiktionary
urządzenie do wbijania czegoś
SJP.pl
1. bijąc, uderzając, wpychać w coś;
2. osadzać coś na czymś; nasadzać; nadziewać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wbić)
(1.1) zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk
(1.2) nasuwać coś na coś, pokonując opór
(1.3) w grze zespołowej: umieszczać piłkę (krążek) w bramce lub koszu
czasownik zwrotny niedokonany wbijać się (dk. wbić się)
(2.1) zagłębiać samego siebie w coś ciasnego
(2.2) ubierać się z trudem w ciasne ubranie
Wiktionary
(1.1) Nie przerywam bluzgania, gdy pociągam mocno za drążek sterowniczy i wbijam nogi w pedały.
Wiktionary
IPA: ˈvbʲijät͡ɕ, AS: vbʹii ̯äć
Wiktionary
rzecz. wbicie n., wbijanie n.
czas. wbić dk., bić ndk.
Wiktionary
1. środowiskowo: wbicie ostrego narzędzia we własne ciało; samookaleczenie;
2. potocznie: gol, bramka
SJP.pl
1. bijąc, uderzając, wepchnąć w coś;
2. osadzić coś na czymś; nasadzić; nadziać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wbijać)
(1.1) zob. wbijać.
czasownik zwrotny dokonany (ndk. wbijać się)
(2.1) zob. wbijać się.
Wiktionary
(1.1) Wreszcie Korbal wbił łopatę i odmierzywszy kilka kroków, krechę obcasem przeciągnął.
Wiktionary
IPA: vbʲit͡ɕ, AS: vbʹić
Wiktionary
rzecz. wbicie n., wbijanie n.
czas. bić ndk., wbijać ndk.
Wiktionary
na przekór
SJP.pl
przyimek
(1.1) sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś
(1.2) daw. uwydatnienie przeciwieństwa
Wiktionary
(1.1) Wbrew ojcu poszła do zakonu.
(1.1) Wieloryby, wbrew swojej nazwie, są ssakami.
(1.1) Wbrew powszechnej opinii feudałowie rzadko korzystali z prawa pierwszej nocy.
(1.1) Namówiona podstępnie przez zazdrosne siostry, poważyła się wbrew zakazowi oglądać przy świetle lampy śpiącego małżonka, za co została przez niego porzucona.
(1.2) […] bo porządek dziedziczny, feudalny niemiecki, wbrew przeciwny słowiańskiemu obyczajowi, nie mógł przyjąć się do społeczeństwo polskiego.
Wiktionary
IPA: vbrɛf, AS: vbref
Wiktionary
(1.1) na przekór, pomimo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wbudować)
(1.1) trwale umieszczać wewnątrz pewnej konstrukcji, budowli lub urządzenia
(1.2) książk. czynić na stałe elementem pewnej struktury lub systemu
czasownik zwrotny niedokonany wbudowywać się (dk. wbudować się)
(2.1) książk. stawać się na stałe elementem pewnej struktury lub systemu
Wiktionary
(1.1) Wbudowując brodzik pod kabinę prysznicową rozpoczynamy od budowy tylnej podpory z bloczków.
(1.2) Przez dziesięciolecia PRL mieliśmy wbudowywany i aktywnie rozwijany kompleks niższości wobec zagranicy.
(2.1) Właśnie w zębach wbudowują się czerpane z pożywienia pierwiastki: stront, cynk, wapno i miedź.
Wiktionary
IPA: ˌvbudɔˈvɨvat͡ɕ, AS: vbudovyvać
Wiktionary
[czytaj: wu-CE] skrót od angielskiego: water closet (ubikacja, toaleta); wc, w.c.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ubikacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bolek skoczył jeszcze do WC.
Wiktionary
IPA: vu‿ˈt͡sɛ, AS: vu‿ce
Wiktionary
(1.1) toaleta, latryna, ustęp, wychodek; reg. śl. haziel; grub. sracz, kibel, klop, bardacha; eufem. wujek Czesiek, miejsce potrzebne, miejsce sekretne; eufem. tam, gdzie król piechotą chodzi; daw. waterklozet
Wiktionary
całkiem, zupełnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) …używany z przeczeniem „nie”, komunikujący, że jakiś stan nie dotyczy wspomnianego obiektu
(1.2) …pot. komunikujący, że jakiś stan dotyczy wspomnianego obiektu w stopniu wystarczającym, wbrew oczekiwaniom
(1.3) stpol. zupełnie
partykuła
(2.1) …używana z przeczeniem „nie”, podkreślająca, że mówiący jest przekonany o wyrażanym sądzie, wbrew przypuszczeniom rozmówcy, że jest inaczej
(2.2) …pot. zaprzeczająca sądowi wyrażonemu przez rozmówcę
Wiktionary
(1.1) Kasia i Basia są bliźniaczkami, ale wcale nie są do siebie podobne.
(1.2) Ta nowa szefowa jest wcale sympatyczna.
(2.1) Wyszłam za niego wcale nie dla pieniędzy.
(2.1) – Jesteś na mnie zły? – Wcale nie, jestem tylko zmęczony.
Wiktionary
IPA: ˈft͡salɛ, AS: fcale
Wiktionary
(1.1) w ogóle, ani-ani, ani na cal, ani krzty
(1.2) dość
(2.1) bynajmniej
(2.2) nieprawda
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. wcześnie
Wiktionary
rzecz. cas
przym. wcaśny
Wiktionary
(1.1) rychło, pryndko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. wczesny
Wiktionary
rzecz. cas
przysł. wcas
Wiktionary
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = telekom. inform. wirtualne call center;
Wiktionary
(1.1) Dla małych firm, WCC stanowi tanią alternatywę wobec sprzętowego call center.
Wiktionary
IPA: vu‿t͡sɛ‿ˈt͡sɛ, AS: vu‿ce‿ce
Wiktionary
rzadko: cedząc, wlać gdzieś
SJP.pl
rzucając lub strzelając, trafić w cel
SJP.pl
dawniej: wejściowy, np. drzwi wchodowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wstępowanie w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.
(1.2) wspinanie się, przemieszczanie się w górę
(1.3) wstępowanie na coś nogą (nogami)
(1.4) stawanie się członkiem czegoś
(1.5) stawanie się elementem zbioru, elementem składowym
(1.6) rozpoczynanie gry, np. na boisku, w karty
Wiktionary
IPA: fxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: fχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. wchód m., wejściówka ż., wejście n.
czas. wchodzić ndk., wejść dk.
przym. wchodowy, wchodny, wejściowy
Wiktionary
przemieszczać się do wewnątrz czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wejść)
(1.1) wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.
(1.2) wspinać się, iść w górę
(1.3) stawać się członkiem czegoś
(1.4) wstępować na coś nogą (nogami)
(1.5) stawać się elementem zbioru, elementem składowym
(1.6) rozpoczynać grę, np. na boisku, w karty
Wiktionary
(1.1) Pasażerowie wchodzą na pokład samolotu.
(1.1) Statki wchodzą do portu.
(1.1) Piłka weszła do bramki.
(1.2) Alpinista wszedł na szczyt góry.
(1.2) Gdy wszedłem na górę, ona już spała.
(1.2) Gdy weszłam na górę, on już spał.
(1.3) Niektórzy twierdzą, że nie warto wchodzić do Unii Europejskiej.
(1.4) Modelki codziennie wchodzą na wagę.
(1.5) W skład zestawu wchodzi pięć części.
Wiktionary
IPA: ˈfxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: fχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. wchód m., wejściówka ż., wchodzenie n., wejście n.
czas. wejść dk.
przym. wchodowy, wchodny, wejściowy
Wiktionary
(1.1) wkraczać, iron. włazić
(1.2) zob. wspinać się.
(1.3) przystępować
Wiktionary
przemieszczać się do wewnątrz czegoś
SJP.pl
dawniej: wchodzenie, wstępowanie; wejście, dostęp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. wejście, miejsce wchodzenia
Wiktionary
rzecz. wchodzenie n., chodzenie n.
czas. wejść, wchodzić ndk., chodzić dk.
Wiktionary
o lekach, kosmetykach: dający się wchłonąć i przyswoić przez organizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wchłaniać.
Wiktionary
IPA: fxwãˈɲä̃ɲɛ, AS: fχu̯ãńä̃ńe
Wiktionary
czas. wchłaniać, wchłonąć
rzecz. chłoniak mrz., wchłonięcie
Wiktionary
wciągać w siebie, chłonąć, wsysać
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wchłonąć)
(1.1) wciągać w siebie, chłonąć, wsysać
(1.2) czynić częścią większej całości, np. grupy
czasownik zwrotny niedokonany wchłaniać się (dk. wchłonąć się)
(2.1) być wciąganym, wsysanym
Wiktionary
(1.2) Sytuacja przedsiębiorstw małych i średnich stawała się coraz trudniejsza. Niektóre bankrutowały, niektóre podporządkowywali sobie lub wchłaniali bogatsi i potężniejsi konkurenci.
Wiktionary
czas. chłonąć, pochłaniać, wchłonąć dk.
rzecz. wchłanianie n., chłoniak mrz., wchłonięcie n.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|wchłaniać.
Wiktionary
rzecz. wchłanianie n., wchłonięcie n., chłoniak mrz.
czas. chłonąć, pochłaniać, wchłaniać ndk.
przym. chłonny
Wiktionary
potocznie: sprawić komuś lanie; wlać
SJP.pl
cieknąc dostać się dokądś; wpłynąć; wsączyć się
SJP.pl
taki, który wcieknął (wciekł); wciekły
SJP.pl
cieknąc dostać się dokądś; wpłynąć; wsączyć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wcielać.
Wiktionary
czas. wcielić się, wcielić dk., wcielać ndk.
rzecz. wcielenie n.
Wiktionary
1. czynić kogoś lub coś częścią jakiejś całości
2. realizować, urzeczywistniać coś
3. wcielać się:
a) czynić się podobnym do kogoś dla odtworzenia jakiejś postaci
b) urzeczywistniać się, realizować się
SJP.pl
uczynić kogoś lub coś częścią składową czegoś; dołączyć; włączyć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wcielić.
Wiktionary
Wcielenie (łac. "incarnatio") – chrześcijański dogmat wiary głoszący, iż Druga Osoba Trójcy Świętej, Jezus Chrystus, przyjął ludzkie ciało oraz ludzką naturę. Pojęcie to pochodzi z Ewangelii Jana 1,14: "et Verbum caro factum est" („a Słowo stało się ciałem”).
Wikipedia
czas. wcielić się, wcielić dk., wcielać ndk.
rzecz. wcielanie n.
Wiktionary
środowiskowo: reportaż, w którym dziennikarz podaje się za kogoś innego
SJP.pl
uczynić kogoś lub coś częścią składową czegoś; dołączyć; włączyć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wcielać)
(1.1) dokonany od|wcielać.
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕɛlʲit͡ɕ, AS: fʹćelʹić
Wiktionary
rzecz. wcielenie n., wcielanie n.
Wiktionary
uczynić kogoś lub coś częścią składową czegoś; dołączyć; włączyć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który objawił się w kimś
Wiktionary
(1.1) ucieleśniony
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. wciepać)
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wrzucać
Wiktionary
(1.1) Wciepuj do hasioka kupę twojego psioka!
Wiktionary
czas. wciepać dk., wyciepować ndk., wyciepać dk.
rzecz. wciepowanie n., wciepanie n., wyciepowanie n., wyciepanie n.
Wiktionary
1. rozprowadzać coś na zewnętrznej warstwie tak, by się wchłonęło;
2. trąc i rozdrabniając, dodawać do czegoś;
3. wcierać się -
a) wchłaniać się w jakąś powierzchnię w wyniku tarcia;
b) zaczynać być postrzeganym jako część czegoś przez częste powtarzanie;
c) rozprowadzać coś na swojej skórze tak, by się wchłonęło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wcierać.
(1.2) przest. przen. bicie, chłosta
Wiktionary
IPA: fʲt͡ɕɛˈrãɲɛ, AS: fʹćerãńe
Wiktionary
czas. wcierać ndk., wetrzeć dk.
rzecz. wtarcie n., wcierka ż., wcira ż., wycierusy nmos.
Wiktionary
(1.2) wcira
Wiktionary
1. rozprowadzać coś na zewnętrznej warstwie tak, by się wchłonęło;
2. trąc i rozdrabniając, dodawać do czegoś;
3. wcierać się -
a) wchłaniać się w jakąś powierzchnię w wyniku tarcia;
b) zaczynać być postrzeganym jako część czegoś przez częste powtarzanie;
c) rozprowadzać coś na swojej skórze tak, by się wchłonęło
SJP.pl
ekspresywnie: wcierka (zabieg, preparat)
SJP.pl
1.
a) wcieranie specjalnego preparatu w skórę;
b) preparat do wcierania w skórę;
2.
a) sposób malowania obrazu w socrealizmie, polegający na wcieraniu farby lub kredy w określone miejsca;
b) obraz namalowany takim sposobem;
3.
a) tworzenie szkicu przedmiotu poprzez położenie na nim kartki i zamazanie jej ołówkiem;
b) szkic przedmiotu utworzony w ten sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmetyk lub preparat służący do wcierania w skórę w celach pielęgnacyjnych lub leczniczych
(1.2) środ. farba do malowania ręcznego na tkaninie
Wiktionary
rzecz. wtarcie n., wcieranie n.
czas. wcierać ndk., wetrzeć dk.
Wiktionary
regionalnie o obcisłej i wciętej bluzce o prostym kołnierzyku z koronkowymi ząbkami i rękawach z bufami na ramionach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wcinać.
Wiktionary
czas. wcinać ndk.
Wiktionary
1. żłobiąc, wgłębiać w coś; wrzynać;
2. jeść
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) zagłębiać coś przecinając powierzchnię
(1.2) pot. jeść coś, zwykle w pośpiechu i z apetytem
czasownik zwrotny niedokonany wcinać się
(2.1) zagłębiać siebie przecinając powierzchnię
(2.2) sięgać klinem do jakiegoś miejsca
(2.3) pot. natrętnie przerywać komuś rozmowę
Wiktionary
(1.2) Iza wyjęła kanapkę i zaczęła ją wcinać, paprząc sobie palce w maśle.
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕĩnat͡ɕ, AS: fʹćĩnać
Wiktionary
rzecz. wcięcie n., wcinanie n., wcinka ż.
czas. wciąć, ciąć, wyciąć, wycinać
przym. wcięty
Wiktionary
wąskie wyrobisko górnicze; wnęka w wyrobisku górniczym
SJP.pl
drobny owad o smukłym ciele, wieloczłonowych czułkach, nogach zakończonych przylgami i pazurkami, będący szkodnikiem drzew owocowych, zbóż, lnu, warzyw i innych roślin uprawnych; przylżeniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. owad z rzędu nazwa systematyczna|Thysanoptera|ref=tak., wciornastki;
Wiktionary
rzecz. wciornastki nmos.
Wiktionary
(1.1) przylżeniec
Wiktionary
rząd liczący ponad 4 tysiące gatunków owadów (w Polsce 150), niewielkich rozmiarów, o smukłym ciele i wąskich skrzydłach z włoskami na brzegach, żyjących na kwiatach lub zielonych częściach roślin; przylżeńce
SJP.pl
Wc
Wikipedia
jeden z najbardziej popularnych typów dolin, charakteryzujący się stałym odwodnieniem, profilem poprzecznym w kształcie litery "V" oraz stromymi zboczami skalnymi
SJP.pl
1. ciosając, naciąć, wyżłobić;
2. wciosać się - zostać wciosanym, dopasowanym
SJP.pl
ciosając, nacinać, wyżłabiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zob. wciry.
(1.2) przest. wymówki, nagana, łajanie
Wiktionary
rzecz. wcieranie n., wciry nmos.
Wiktionary
(1.1) bicie, zbicie, chłosta; pot. lanie, baty, łomot, manto; wulg. wpierdol; przest. wcieranie
(1.2) przest. wcieranie
Wiktionary
potocznie: lanie, baty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. bicie, zbicie kogoś
Wiktionary
(1.1) Jurek boi się, że dostanie wciry od swojej matki.
(1.1) Wystawia się więc na wciry od podwórkowych łobuziaków.
Wiktionary
rzecz. wcira ż.
Wiktionary
(1.1) bicie, zbicie; pot. lanie, baty, łomot, manto; wulg. wpierdol
Wiktionary
wartość bezwzględna luzu ujemnego, tj. różnica między wymiarem wałka i wymiarem otworu wówczas, gdy średnica wałka jest większa niż średnica otworu
SJP.pl
silnie cisnąc, umieszczać coś w miejscu ciasnym lub już czymś wypełnionym; wpychać; wtłaczać; wgniatać; wgłębiać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wcisnąć)
(1.1) przyciskając, umieszczać w czymś ciasnym lub tam, gdzie jest mało miejsca
(1.2) wkładać z trudem coś ciasnego
(1.3) kulin. wlewać do czegoś wyciskany sok
(1.4) pot. namawiać nachalnie do kupna
(1.5) pot. zmuszać do przyjęcia czegoś
(1.6) naciskać przycisk, jakiś mechanizm dźwigniowy
(1.7) pot. załatwiać komuś posadę, miejsce gdzieś, pomimo niedogodnych okoliczności
(1.8) pot. usilnie przekonywać
czasownik zwrotny niedokonany wciskać się (dk. wcisnąć się)
(2.1) dostawać się z trudem
(2.2) wkładać na siebie z trudem coś ciasnego
(2.3) wtulać się mocno
Wiktionary
rzecz. wciskanie n.
Wiktionary
(1.1) wgłębiać, wgniatać, wpychać
(1.2) naciągać, wciągać
(1.3) wkraplać, wyduszać
(1.4) opychać
(1.6) naciskać, przyciskać
(1.8) wmawiać, wpierać
(2.1) przeciskać się, przedostawać się, wdzierać się, wtłaczać się
(2.2) wbijać się
Wiktionary
silnie cisnąc, umieścić coś w miejscu ciasnym lub już czymś wypełnionym; wepchnąć; wtłoczyć; wgnieść; wgłębić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wciskać)
(1.1) dokonany od|wciskać.
Wiktionary
(1.1) Drzwi nie były zamknięte, a jedynie zaplombowane kawałkiem sznurka wciśniętego w kapsel i przyklejonego plastelinaasteliną.
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕisnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fʹćisnõńć
Wiktionary
rzecz. wciśnięcie n., wciskanie n.
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński styrczyć
Wiktionary
komórka miękiszowa cienkościenna, występująca w niektórych drzewach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
okrzyk wyrażający zniecierpliwienie, złość
SJP.pl
urządzenie do podnoszenia ciężarów; podnośnik pionowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wciągać.
Wiktionary
IPA: fʲt͡ɕɔ̃ŋˈɡãɲɛ, AS: fʹćõŋgãńe
Wiktionary
rzecz. wciągarka ż., wciągnięcie n.
czas. wciągać ndk., wciągnąć dk., ciągnąć ndk.
Wiktionary
Wc
Wikipedia
ciągnąc wprowadzać kogoś lub coś w jakieś miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wciągnąć)
(1.1) ciągnąc coś, unosić to do góry
(1.2) ciągnąc coś, wprowadzić to do wewnątrz czegoś
(1.3) wprowadzać do płuc oddechem
(1.4) wprowadzić kogoś w kłopotliwą sytuację
(1.5) o książce, filmie, grze: absorbować
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ, AS: fʹćõŋgać
Wiktionary
rzecz. wciąganie n., wciągnięcie n., wciągarka ż.
czas. ciągnąć ndk., ciągać ndk., wciągnąć
Wiktionary
(1.3) wdychać
Wiktionary
uproszczony typ wciągarki
SJP.pl
Wciągnik – urządzenie dźwignicowe zaliczane do grupy cięgników. Charakteryzuje się zwartą budową i zwykle niewielkimi gabarytami.
Wikipedia
ciągnąc wprowadzić kogoś lub coś w jakieś miejsce
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wciągać)
(1.1) dokonany od|wciągać.
Wiktionary
(1.1) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fʹćõŋgnõńć
Wiktionary
rzecz. wciągnięcie n., wciąganie
czas. wciągać, ciągnąć
Wiktionary
cięciem zrobić zagłębienie
SJP.pl
nieustannie, trwale, niezmiennie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy
(1.2) powtarzając jakąś czynność wiele razy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) włók. odzież. środkowa, zasadnicza część pasa kontuszowego, znajdująca się pomiędzy jego głowami, czyli zakończeniami
Wiktionary
(1.1) Wciąż myślał i myślał, ale nic nie mógł wymyślić.
(1.1) Czy ty naprawdę wciąż za nim tęsknisz?
(1.2) Dziadek wciąż opowiada te same dowcipy, choć nikt się już z nich nie śmieje.
(2.1) Wspomniany obiekt umożliwił atrybucję grupy pasów ze zb. MN w Poznaniu – których kompozycja głów i wciążu oraz gama kolorystyczna charakterystyczne są dla wyrobów persjarni słuckiej (…)
Wiktionary
IPA: fʲt͡ɕɔ̃w̃ʃ, AS: fʹćõũ̯š
Wiktionary
(1.1) ciągle, stale, nieustannie, ustawicznie
(1.2) raz po raz, w kółko
(2.1) tło, pole środkowe
Wiktionary
cięciem zrobić zagłębienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wciąć.
(1.2) miejsce, w którym załamuje się linia czegoś
Wiktionary
IPA: ˈfʲt͡ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: fʹćė̃ńće
Wiktionary
czas. wcinać
Wiktionary
cięciem zrobić zagłębienie
SJP.pl
wcześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. odpoczynek
przysłówek czasu
(2.1) gw-pl|Górny Śląsk. wcześnie
Wiktionary
(2.1) Wczas raniutko słońce wschodzi.
Wiktionary
IPA: ft͡ʃas, AS: fčas
Wiktionary
przym. wczasny
Wiktionary
wypoczynek połączony z naukami mającymi na celu umocnienie wiary i odnowę moralną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wczasować.
Wiktionary
rzecz. wczasy nmos., wczasowicz m., wczasowiczka ż., wczasowisko n.
czas. wczasować ndk.
przym. wczasowy
Wiktionary
osoba spędzająca urlop na wczasach pracowniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przebywająca na wczasach
Wiktionary
rzecz. wczasy nmos., wczasowisko n., wczasowanie n.
:: fż. wczasowiczka ż.
przym. wczasowy
Wiktionary
kobieta spędzająca urlop na wczasach pracowniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: wczasowicz
Wiktionary
IPA: ˌft͡ʃasɔˈvʲit͡ʃka, AS: fčasovʹička
Wiktionary
rzecz. wczasowisko n., wczasowanie n., wczasowicz, wczasy
czas. wczasować, wczasować się
przym. wczasowy
Wiktionary
dom wczasowy; ośrodek wczasowy; miejscowość wypoczynkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. miejscowość wczasowa z domami wypoczynkowymi
Wiktionary
(1.1) W jednym z tamtejszych wczasowisk można skorzystać z basenu, bilarda, sauny oraz kręgli.
(1.1) Ustroń jest znanym beskidzkim wczasowiskiem.
Wiktionary
rzecz. wczasowanie n., wczasowicz mos., wczasowiczka ż., wczasy lm nm.
przym. wczasowiskowy, wczasowy
Wiktionary
(1.1) kurort
Wiktionary
przymiotnik od: wczasowisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wczasowiskiem, odnoszący się do wczasowiska
Wiktionary
(1.1) Dzięki tężniom miasteczko zyskało charakter wczasowiskowy.
Wiktionary
rzecz. wczasowisko n., wczasy nmos.
przym. wczasowy
Wiktionary
organizowanie wczasów pracowniczych
SJP.pl
przymiotnik od: wczasy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wczasami, odnoszący się do wczasów
Wiktionary
(1.1) Zawsze odprowadzano mi składkę na fundusz wczasowy.
Wiktionary
rzecz. wczasy lm. nmos., wczasowanie n., wczasowicz mos., wczasowiczka ż., wczasowisko n., wczasownictwo n., wczasowość ż.
czas. wczasować ndk.
przym. wczasowiskowy
Wiktionary
wypoczynek poza miejscem zamieszkania, trwający zwykle kilkanaście dni, w czasie którego organizator zapewnia noclegi i wyżywienie często również rozrywki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zorganizowany wielodniowy wypoczynek poza miejscem zamieszkania
Wiktionary
Wczasy – zorganizowany wypoczynek wakacyjno-urlopowy w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, dla pojedynczych osób bądź rodzin, oparty na zasadach turystyki zbiorowej.
Wikipedia
(1.1) W tym roku pojedziemy na wczasy nad polskie morze.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃasɨ, AS: fčasy
Wiktionary
rzecz. wczasowanie n., wczasowicz mos., wczasowiczka ż., wczasowisko n., wczasownictwo n., wczasowość ż.
czas. wczasować ndk.
przym. wczasowy, wczasowiskowy
Wiktionary
powszelatek wczelak - gatunek motyla z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
1. odmiana czopa, złącze dwóch desek lub bali pod kątem
2. sposób łączenia elementów drewnianych pod kątem prostym
SJP.pl
zahaczać celowo o coś czymś ostrym, chwytać mocno za coś, wbijać w coś palce, pazury, korzenie
SJP.pl
zahaczyć celowo o coś czymś ostrym, chwycić mocno za coś, wbić w coś palce, pazury, korzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wczesać.
Wiktionary
czas. wczesać dk.
Wiktionary
wprowadzić coś we włosy przez czesanie
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) czesząc, wprowadzić między włosy
Wiktionary
rzecz. wczesanie n.
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wczesną, początkową fazę okresu nazwanego drugim członem złożenia
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący lub związany ze wczesnym Bizancjum
Wiktionary
(1.1) Późna starożytność, lub inaczej okres wczesnobizantyjski, była czasem dynamicznych zmian społecznych, religijnych i politycznych dla mieszkańców rzymskiego Bliskiego Wschodu.
Wiktionary
przym. bizantyjski
Wiktionary
(1.1) war. wczesnobizantyński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający miejsce za czasów wczesnego cesarstwa; pochodzący z tego okresu
Wiktionary
(1.1) Można się spierać, czy ludność wczesnocesarskiego Rzymu składała się w większości z niewolników (…).
Wiktionary
dotyczący wczesnego chrześcijaństwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wczesnych lat chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) Jednak ukończone studia – historia ze specjalizacją historia literatury wczesnochrześcijańskiej – nie dawały mu wielkich szans na zatrudnienie.
Wiktionary
IPA: ˌft͡ʃɛsnɔxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci, AS: fčesnoχšeśćii ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
odnoszący się do początków powstania dźwięków audio, pochodzący z tego okresu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. pochodzący z początków okresu feudalnego, związany z początkami feudalizmu, dotyczący początkowego okresu feudalizmu
Wiktionary
(1.1) Przed uformowaniem się wczesnofeudalnego państwa polskiego, tereny Żmigrodu, należały do Wiślan i znajdowały się w pobliżu pogranicza osadnictwa dwu różnych grup słowiańskich: zachodniej i wschodniej.
Wiktionary
przym. feudalny
Wiktionary
należący do okresu wczesnego gotyku, pochodzący z okresu wczesnego gotyku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. szt. związany z wczesnym gotykiem, dotyczący wczesnego gotyku
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do początków okresu historycznego, pochodzący z tych czasów, przypadający na te czasy
Wiktionary
(1.1) Na prawym, praskim brzegu Wisły znajduje się więcej śladów osadnictwa wczesnohistorycznego, rozsianego w wielu miejscach, niż na brzegu lewym — warszawskim
(1.1) U Słowian, tak jak to stwierdziliśmy u Czechów wczesnohistorycznych, obok najliczniej reprezentowanej rasy nordycznej, drugie miejsce co do swojej siły liczebnej zajmuje element laponoidalny.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. odbywający się w początkowym okresie jesieni, przypadający na ten okres, charakterystyczny dla wczesnej jesieni
Wiktionary
(1.1) Wczesnojesienne słońce wciąż pobudza do aktywności.
(1.1) Podczas letnich i wczesnojesiennych wędrówek po Tatrach zwracałem baczniejszą uwagę na ten problem, zasięgając również opinii na ten temat u innych turystów.
Wiktionary
IPA: ˌft͡ʃɛsnɔjɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ, AS: fčesnoi ̯ėśẽ•ny
Wiktionary
odnoszący się do początków kapitalizmu
SJP.pl
dotyczący okresu wczesnej (dolnej) kredy; dolnokredowy
SJP.pl
związany z wczesnym latem, np. okres wczesnoletni
SJP.pl
dotyczący pierwszych dni listopada, np. zmierzch wczesnolistopadowy
SJP.pl
dotyczący początków istnietnia człowieka, związany z człowiekiem pierwotnym
SJP.pl
odnoszący się do początków nowożytności (epoki trwającej od końca średniowiecza po dzień dzisiejszy)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący z wczesnej nowożytności, związany ze wczesną nowożytnością, dotyczący wczesnej nowożytności
Wiktionary
(1.1) Najbardziej od wczesnonowożytnych turystów, zwłaszcza katolickich, odróżnia nas to, że mniej interesujemy się relikwiami. Inne są dziś formy religijności i inaczej sprawowany jest kult świętych.
Wiktionary
rzecz. nowożytność ż.
Wiktionary
o roślinach: mający krótko dojrzewające owoce
SJP.pl
związany z okresem rządów pierwszych Piastów, pochodzący z tego okresu, powstały w tym okresie; staropiastowski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. pochodzący z okresu panowania pierwszych Piastów, związany z pierwszymi Piastami, dotyczący pierwszych Piastów
Wiktionary
(1.1) Polska wczesnopiastowska miała charakter monarchii wczesnofeudalnej.
Wiktionary
przym. piastowski
Wiktionary
dotyczący początków istnienia Polski
SJP.pl
dotyczący wczesnego popołudnia
SJP.pl
odbywający się wczesnym rankiem
SJP.pl
wywołujący terminację ciąży na jej wczesnym etapie
SJP.pl
dotyczący okresu, w którym powstawały pierwsze rody
SJP.pl
dotyczący wczesnego romantyzmu
SJP.pl
związany z pierwszymi latami nauki w szkole
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) eduk. związany ze wczesnym etapem edukacji, zwłaszcza z edukacją wczesnoszkolną (dla dzieci od 7 do 10 lat)
Wiktionary
(1.1) Zwrócenie uwagi dziecku przedszkolnemu lub wczesnoszkolnemu, gdy stuka czy kopie krzesło, powoduje przez dłuższą chwilę jedynie intensywniejsze zaangażowanie w krytykowaną czynność, a to odbierane jest przez wielu nauczycieli jako celowy opór.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. pochodzący z początkowego okresu osadnictwa słowiańskiego
Wiktionary
(1.1) Na majdanie grodziska odtworzono też kamienny kurhan z okresu wczesnosłowiańskiego.
Wiktionary
przym. słowiański, pansłowiański
Wiktionary
dotyczący wczesnego wieczoru
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. mający związek z wczesną wiosną, dotyczący wczesnej wiosny, mający miejsce wczesną wiosną
Wiktionary
(1.1) Babci Honoracie zalało piwnicę podczas wczesnowiosennych roztopów.
Wiktionary
przym. wiosenny
Wiktionary
związany z wczesną zimą, np. okres wczesnozimowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący z wczesnego średniowiecza, związany z wczesnym średniowieczem, dotyczący wczesnego średniowiecza
Wiktionary
(1.1) Wykład dotyczył wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii.
(1.1) Informacje wczesnośredniowiecznych źródeł o wspólnotach krwi w barbarzyńskim świecie są skąpe i wieloznaczne.
Wiktionary
przym. średniowieczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wczesne; cecha tych, którzy są wcześni
Wiktionary
przym. wczesny
przysł. wcześnie
rzecz. wcześniactwo n., wcześniak mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który jest u swojego początku
(1.2) występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory
(1.3) w stopniu wyższym i najwyższym → poprzedni, ten, który był przed czymś
Wiktionary
(1.1) Adam interesuje się historią wczesnego średniowiecza.
(1.2) Pójdziemy na spacer wczesnym popołudniem?
(1.3) Lubię pozytywizm, ale wcześniejsze epoki literackie wydają mi się ciekawsze.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃɛsnɨ, AS: fčesny
Wiktionary
rzecz. wczesność ż., wcześniactwo n., wcześniak m.
przym. wcześniaczy
przysł. wcześnie, wcześniej
Wiktionary
(1.1) zaczynający się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wczesywać.
Wiktionary
czas. wczesywać ndk.
Wiktionary
wprowadzać coś we włosy przez czesanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży
Wiktionary
Wc
Wikipedia
IPA: ft͡ʃɛɕˈɲat͡stfɔ, AS: fčeśńactfo
Wiktionary
rzecz. wcześniak m., wczesność ż.
przym. wczesny
przysł. wcześnie, wcześniej
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wcześniak
Wiktionary
rzecz. wcześniak m.
Wiktionary
dotyczący wcześniaka, właściwy wcześniakowi
SJP.pl
noworodek urodzony przedwcześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu
Wiktionary
(1.1) Jestem wcześniakiem, ponieważ urodziłem się przedwcześnie.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃɛɕɲak, AS: fčeśńak
Wiktionary
rzecz. wcześniactwo n., wczesność ż.
:: zdrobn. wcześniaczek m.
przym. wcześniaczy, wczesny
przysł. wcześnie, wcześniej
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rano, w pierwszych godzinach po świcie
(1.2) podczas początkowego etapu trwania czegoś
(1.3) w stopniu wyższym i najwyższym — przed nastąpieniem czegoś
(1.4) przed właściwą porą
(1.5) daw. wygodnie
(1.6) stpol. w odpowiednim czasie
Wiktionary
(1.1) Wstaliśmy dzisiaj wcześnie, o piątej.
(1.2) Wcześnie zorientowałem się, że mi ta praca nie odpowiada i z niej zrezygnowałem.
(1.3) Chodź na obiad! Ale wcześniej umyj ręce.
(1.4) Jest jeszcze wcześnie, zdążysz dokończyć raport.
(1.5) Osobliwa to każdego gospodarza czułość i ozdoba, kiedy kto przy swym skromnym według kondycji życiu pięknie, dobrze i wcześnie mieszka.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃɛɕɲɛ, AS: fčeśńe
Wiktionary
rzecz. wczesność ż., wcześniactwo n., wcześniak m.
przym. wczesny, wcześniaczy
przysł. wcześniej
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wcześnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) stopień wyższy od: wcześnie
(1.2) przed upływem pewnego określonego czasu; przed jakimś wydarzeniem
(1.3) poprzednio lub dawniej
Wiktionary
(1.1) Dziś byłem w biurze wcześniej niż wczoraj.
(1.2) Spóźniłem się, bo autobus odjechał dwie minuty wcześniej.
(1.3) Znam to miejsce – byłem tu już wcześniej.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃɛɕɲɛ̇j, AS: fčeśńėi ̯
Wiktionary
rzecz. wcześniak m., wcześniactwo n.
przym. wczesny, wcześniaczy, przedwczesny, niewczesny
przysł. wcześnie, przedwcześnie, poniewczasie
Wiktionary
(1.2) temu, przed, przedtem, wstecz (po określeniu czasu)
(1.3) uprzednio, poprzednio, dawniej, kiedyś
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wczesny
SJP.pl
zdrobnienie od: wczesny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: wczesny
Wiktionary
IPA: ft͡ʃɛɕˈɲutʲci, AS: fčeśńutʹḱi
Wiktionary
ros. Wsierossijskaja czriezwyczajnaja komissija po bor'bie s kontrriewolucyjej i sabotażem (pot. Czeka), Ogólnorosyjska Nadzwyczajna Komisja do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem, bolszewicki centralny organ bezpieczeństwa państwowego
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) daw. wczoraj
Wiktionary
(1.1) A wczora z wieczora / z niebieskiego dwora / przyszła nam nowina, / Panna rodzi Syna.
Wiktionary
przym. wczorajszy, przedwczorajszy
przysł. wczoraj, przedwczoraj
rzecz. wczoraj n.
Wiktionary
1. dzień wczorajszy;
2. przeszłość;
3. w dniu poprzedzającym dzień dzisiejszy;
4. przenośnie: niedawno
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w dniu poprzedzającym dzisiejszy
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego
Wiktionary
(1.1) Wczoraj byłem w kinie.
(1.1) A wczoraj na grilla Rajmund oczywiście przywiózł kaszankę.
(2.1) Wczoraj było pięknym dniem.
(2.1) Dziś już jutro stanie się wczoraj.
Wiktionary
IPA: ˈft͡ʃɔraj, AS: fčorai ̯
Wiktionary
przym. wczorajszy
przysł. wczora
Wiktionary
(1.1) gw. Mazowsze, Górny Śląsk wczorej
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego
(1.2) taki, który niedawno przeminął
(1.3) przen. niedostosowany do współczesności
(1.4) przen. pot. o człowieku: po spożyciu alkoholu w dniu poprzednim, w poprzednią noc
Wiktionary
(1.1) Wszystkie gazety piszą o wczorajszym sukcesie polskich piłkarzy ręcznych.
(1.1) Z okazji jej wczorajszych imienin otrzymałem wczoraj mailem zaproszenie na koncert.
(1.4) Nie mogę siąść za kółkiem, bo jestem wczorajszy.
Wiktionary
IPA: ft͡ʃɔˈrajʃɨ, AS: fčorai ̯šy
Wiktionary
rzecz. wczoraj n.
przysł. wczoraj, wczora
Wiktionary
(1.1) z wczoraj
(1.2) dawny
(1.3) staromodny, przestarzały, nieaktualny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wczoraj
(1.2) gw-pl|Mazowsze. wczoraj
Wiktionary
(1.1) Wczorej my byli u Hanysa na geburstagu. → Wczoraj byliśmy u Jana na urodzinach.
Wiktionary
taki, który się wczuł
SJP.pl
środowiskowo: wczucie się w jakąś sytuację
SJP.pl
wczuć się:
1. doznać tego samego uczucia, co ktoś inny, zrozumieć czyjeś uczucia;
2. przeżywając coś głęboko, poznać coś uczuciem
SJP.pl
potocznie: wejść gdzieś z trudem, niezgrabnie, powoli; wgramolić się
SJP.pl
potocznie: wchodzić dokądś z trudem
SJP.pl
1. szyjąc, przymarszczyć dłuższą część tkaniny w celu równego zszycia jej z drugą częścią;
2. wdać się:
a) wziąć w czymś udział, przyłączyć się do czegoś;
b) wmieszać się do czegoś;
c) zająć się czymś przez dłuższy okres;
d) być podobnym do kogoś, odziedziczyć po kimś jakieś cechy; wrodzić się;
e) o czymś niepożądanym, np. zjawisku: zaistnieć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ Wisły;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rezerwat położony jest w zakolu silnie meandrującej rzeki Wdy w jej bardzo wąskim przesmyku.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wdawać.
Wiktionary
czas. wdawać ndk.
Wiktionary
1. mieszać, angażować w jakąś sprawę;
2. zszywać dwa kawałki tkaniny o różnej długości odpowiednio dopasowując jeden do drugiego poprzez ściągnięcie;
3. wdawać się - wtrącać się do czegoś; ingerować; występować jako ujemny objaw (np. W źle opatrzoną ranę wdała się gangrena.)
SJP.pl
1. szyjąc, przymarszczyć dłuższą część tkaniny w celu równego zszycia jej z drugą częścią;
2. wdać się:
a) wziąć w czymś udział, przyłączyć się do czegoś;
b) wmieszać się do czegoś;
c) zająć się czymś przez dłuższy okres;
d) być podobnym do kogoś, odziedziczyć po kimś jakieś cechy; wrodzić się;
e) o czymś niepożądanym, np. zjawisku: zaistnieć
SJP.pl
wciągnięcie powietrza do płuc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fizj. akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego
Wiktionary
Wdech, inaczej faza czynna oddechu – proces, w trakcie którego dochodzi do przesunięcia powietrza z otoczenia do płuc.
U człowieka we wdechu biorą udział mięśnie międzyżebrowe i przepona. Podczas wdechu płuca zwiększają swoją objętość i tworzy się różnica ciśnień, która umożliwia „zassanie” powietrza. Mięśnie międzyżebrowe kurczą się, żebra unoszą się do góry, przepona obniża się, ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej spada i powietrze dostaje się do płuc.
Wikipedia
(1.1) Życie po równo dzieli wydech i wdech.
Wiktionary
rzecz. wdychanie n., bezdech mrz.
czas. wdychać ndk.
przym. wdechowy
przysł. wdechowo
Wiktionary
(1.1) inhalacja, wdychanie
Wiktionary
1. związany z wciąganiem powietrza do płuc;
2. potocznie: świetny, wspaniały, znakomity; zarąbisty, bombowy, morowy
SJP.pl
przymiotnik od: Wda (rzeka lub wieś)
SJP.pl
depcząc, wbijać coś w coś
SJP.pl
skrót od: Wojewódzki Dom Kultury
SJP.pl
WDK, właśc. Waldemar Dańczak (ur. 20 czerwca 1978 w Przemyślu) – polski producent muzyczny i inżynier dźwięku. Członek formacji The NuClear Headz. Współtworzy także duet producencki Holosonix. Jako producent współpracował m.in. z takimi wykonawcami jak: Mor W.A., DonGURALesko, Tede oraz Pokój z Widokiem na Wojnę. Poza działalnością artystyczną prowadzi studio nagraniowe Spektrum. Wcześniej prowadził studio wytwórni muzycznej Wielkie Joł.
Wikipedia
1. kobieta, której mąż zmarł;
2. w DTP (Desktop Publishing): błąd łamania tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego wiersza poprzedniego akapitu (ostatniego wiersza akapitu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, której ostatni mąż nie żyje;
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Latrodectus|ref=tak., rodzaj pająków z rodziny omatnikowatych;
(1.3) środ. druk. błąd w łamaniu tekstu polegający na pozostawieniu w końcowym wierszu akapitu jednego lub dwóch wyrazów;
(1.4) środ. druk. błąd w łamaniu tekstu polegający na pozostawieniu na początku łamu samotnego ostatniego wiersza akapitu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mąż Alicji umarł rok temu, ale (ona) nie była długo wdową: znowu wyszła za mąż.
Wiktionary
IPA: ˈvdɔva, AS: vdova
Wiktionary
rzecz. wdowula ż., wdowieństwo n.
:: zdrobn. wdówka ż.
:: fm. wdowiec m.
czas. owdowieć
przym. wdowi
Wiktionary
(1.4) bękart
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
należący do wdowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wdowy, właściwy wdowie, należący do wdowy
Wiktionary
IPA: ˈvdɔvʲi, AS: vdovʹi
Wiktionary
rzecz. wdowieństwo n., wdowa ż., wdówka ż., wdowiec m., wdowula ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mężczyzna, którego żona umarła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wuj Leon jest wdowcem – jego żona umarła na raka.
(1.1) Żona Jerzego umarła półtora roku temu, ale (on) nie był długo wdowcem: znowu się ożenił.
Wiktionary
IPA: ˈvdɔvʲjɛt͡s, AS: vdovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wdowieństwo n.
:: fż. wdowa ż., wdówka ż., wdowula ż.
czas. owdowieć
przym. wdowi, wdowieński, wdowczy
Wiktionary
tracić męża, zostawać wdową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie wdową lub wdowcem
Wiktionary
Wdowieństwo ("stan wdowi") – sytuacja emocjonalna i prawna pozostałego przy życiu małżonka po śmierci drugiego małżonka. Kobieta po śmierci męża to wdowa, a mężczyzna po śmierci żony to wdowiec.
W kulturze obraz wdowieństwa kojarzony jest z krótszą lub dłuższą żałobą noszoną po zmarłym małżonku. Jej symbolem jest czarny ubiór. W niektórych kulturach dawniej znany był zwyczaj samobójstwa wdowy: wspólne spalenie na stosie razem ze zwłokami męża podczas jego pochówku (np. sati w Indiach.)
Wikipedia
(1.1) Po śmierci Łukasza zaczął się dla Lidii czas wdowieństwa.
Wiktionary
czas. owdowić dk., owdowieć dk., wdowieć ndk.
przym. wdowi, wdowieński
rzecz. wdowula ż., wdowa ż., wdowiec mos., wdowienie n., wdówka ż.
Wiktionary
(1.1) daw. wdowstwo, wdówstwo
Wiktionary
Wdowin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Drużbice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wdowieństwo
Wiktionary
rzecz. wdowa m., wdowiec m., wdówstwo n., wdowula ż.
Wiktionary
(1.1) war. wdówstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żart. wdowa
Wiktionary
IPA: vdɔˈvula, AS: vdovula
Wiktionary
rzecz. wdowa ż., wdowczyk mos., wdówczyk mos., wdoweńka ż., wdowicze n., wdowiec mos., wdowieństwo n., wdowine n., wdowstwo n., wdówstwo n., wdowunia ż., wdóweczka ż., wdówka ż.
:: zdrobn. wdowuleńka ż.
czas. wdowieć ndk.
przym. wdowi, wdowieński
Wiktionary
rozdrobniwszy, wsypywać do czegoś; wkruszać
SJP.pl
możliwy do wdrożenia
SJP.pl
wprowadzać coś nowego do użytku
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wdrożyć)
(1.1) niedokonany od|wdrożyć.
czasownik zwrotny niedokonany wdrażać się (dk. wdrożyć się)
(2.1) niedokonany od|wdrożyć się.
Wiktionary
(1.1) Człowiek światowy, jakim jestem, wszystko zniesie, wszystko ukryje, bo go do tego wdrażają od dzieciństwa – a jednak czułem, że nie wytrzymam.
Wiktionary
rozdrobniwszy, wsypać do czegoś; wkruszyć
SJP.pl
1. nauczenie kogoś wykonywania rutynowych czynności;
2. podjęcie jakiegoś działania;
3. rozpoczęcie stosowania czegoś w praktyce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzenie w czyn
Wiktionary
(1.1) Wiedział, co znaczy takie zaproszenie. Był to sygnał wdrożenia procedury alarmowej.
Wiktionary
przymiotnik od: wdrożenie
SJP.pl
wprowadzić w stan używalności (najczęściej w odniesieniu do systemów informatycznych)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wdrażać)
(1.1) książk. drogą praktyki i edukacji wprowadzić i przyzwyczaić kogoś do czegoś lub wpoić coś komuś
(1.2) urz. rozpocząć jakieś działanie
(1.3) zastosować jakąś koncepcję w praktyce
czasownik zwrotny dokonany wdrożyć się (ndk. wdrażać się)
(2.1) przyzwyczaić się do czegoś, wyrobić sobie nawyk lub przyzwyczajenie
Wiktionary
(1.1) Naganę można orzec wtedy, gdy ze względu na charakter i okoliczności czynu lub właściwości i warunki osobiste sprawcy należy przypuszczać, że zastosowanie tej kary jest wystarczające do wdrożenia go do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego.
(1.1) Mimo pewnych wysiłków nad wdrożeniem czerwonoskórych do rolnictwa, niewiele uwagi poświęcono zmianie odwiecznych zwyczajów, w myśl których Indianin był głównie wojownikiem, następnie myśliwym, a dopiero na ostatku farmerem.
(1.2) - Wypadek śmiertelny, pewnie będzie wdrożone śledztwo.
(1.3) Przemysłowe wdrożenie tej koncepcji nastąpi nie wcześniej niż po 2000 roku, tym niemniej istnieją już pierwsze instalacje pilotowe, głównie w Japonii, USA i Niemczech.
(2.1) Łatwo wdrożył się do roboty i jako mały, bardzo wesoły chłopak stał się ulubieńcem niemieckich i polskich szwaczek pracujących w fabryce konfekcji damskiej Franz Wegner & Sohn.
Wiktionary
(1.2) rozpocząć
(1.3) wprowadzić w życie, zaimplementować, zrealizować
(2.1) przyzwyczaić się
Wiktionary
1. wpisać coś czcionką drukarską wewnątrz tekstu;
2. zawrzeć, umieścić coś w czymś;
3. spowodować przyswojenie sobie przez kogoś jakichś zasad, idei, przekonań; wpoić
SJP.pl
1. wpisywać coś czcionką drukarską wewnątrz tekstu;
2. zawierać, umieszczać coś w czymś;
3. powodować przyswojenie sobie przez kogoś jakichś zasad, idei, przekonań; wpajać
SJP.pl
1. rzadko: zagłębiać coś ostrego w czymś; wgłębiać, wpijać, wrzynać;
2. wdrążać się:
a) o czymś ostrym, wąskim: zagłębiać się w czymś; wgłębiać się, wpijać się, wrzynać się;
b) przenośnie: zgłębiać jakieś zagadnienie
SJP.pl
wdrążyć się:
a) o czymś ostrym, wąskim: zagłębić się w czymś; wgłębić się;
b) przenośnie: zgłębić jakieś zagadnienie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Wiktionary
IPA: vu‿dɛ‿ˈtɛ, AS: vu‿de‿te
Wiktionary
potocznie: przegrywać, tracić; wtapiać
SJP.pl
potocznie: przegrać, stracić; wtopić
SJP.pl
wcisnąć coś mocno, nacisnąć
SJP.pl
wciskać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wciąganie powietrza lub wyziewów nosem lub ustami do płuc
Wiktionary
(1.1) Z badań wynika, że wdychanie dymu tytoniowego zwiększa zapadalność na raka płuc.
(1.1) Jednym z uzależnień, z którymi można się spotkać, jest wdychanie rozpuszczalników.
Wiktionary
czas. wdychać ndk.
rzecz. wdech mrz.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc
Wiktionary
(1.1) Codziennie wdychasz nie tylko nikotynę i smołę, ale kwas pruski, cyjanek i masę innych trucizn - zapalał się coraz bardziej.
(1.1) Przez wiele obozowych dni i nocy więźniowie wdychali dym z kominów krematoriów.
Wiktionary
IPA: ˈvdɨxat͡ɕ, AS: vdyχać
Wiktionary
rzecz. wdech, wdychanie
Wiktionary
zaimek przysłowny upowszechniający
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zawsze
Wiktionary
część stroju damskiego lub męskiego, rodzaj marynarki o luźnym kroju, nie tworząca kompletu ze spódnicą lub spodniami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. żakiet lub marynarka, zazwyczaj o luźnym kroju
(1.2) żart. każde ubranie, strój
Wiktionary
IPA: ˈvʲd͡ʑãnkɔ, AS: vʹʒ́ãnko
Wiktionary
rzecz. wdziewanie n., wdzianie n., odzieżówka ż.
czas. wdziewać ndk., wdziać dk.
przym. wdziankowy
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) regionalnie: drzewo rozprzestrzeniające się na niezarośniętym terenie
SJP.pl
nałożyć na siebie jakąś część ubrania
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. wdziewać)
(1.1) o rzeczy zakładanej na siebie założyć
Wiktionary
(1.1) Wdzieję strój pstrokaty dziwacznego kroju i pomiędzy kwiaty pobiegnę w tym stroju!
Wiktionary
rzecz. wdzianko n., odzieżówka ż.
Wiktionary
wdziorek jeżyniak - błonkówka z rodziny pilarzowatych
SJP.pl
przysłówek
(1.1) tak, że jest pełen wdzięczności
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wdzięcznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wdzięczny; bardziej wdzięczny
SJP.pl
1. poczuwanie się do zobowiązań za doznane od kogoś dobro; chęć odwzajemnienia się;
2. bycie wdzięcznym, miłym, uroczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa
(1.2) cecha tego, co wdzięczne
Wiktionary
Wdzięczność – polski herb szlachecki nadawany żydowskim neofitom w okresie panowania Stanisława Augusta rodowi należącemu wcześniej prawdopodobnie do sekty frankistów.
Wikipedia
IPA: ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: vʹʒ́ẽṇčność
Wiktionary
przym. wdzięczny
przysł. wdzięcznie
rzecz. wdzięk mrz., Wdzięczność mrz.
czas. wdzięczyć, wywdzięczać
Wiktionary
(1.2) czar, gracja, powab, urok; książk. charme
Wiktionary
1. pragnący się odwzajemnić;
2. pełen wdzięku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen wdzięczności
(1.2) pełen wdzięku, gracji
Wiktionary
(1.1) Jestem ci wdzięczny za pomoc.
(1.2) Hotel o wdzięcznej nazwie Hotel był ostatnim budynkiem w ulicznym szeregu kończącym się tuż przed mostem i rozciągającym nad rzeką Gwdą.
Wiktionary
IPA: ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: vʹʒ́ẽṇčny
Wiktionary
rzecz. wdzięczność ż., wdzięk mrz.
przysł. wdzięcznie
czas. wdzięczyć, wywdzięczać
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. czynić wdzięcznym, miłym dla oka, dodawać uroku, wdzięku
czasownik zwrotny niedokonany wdzięczyć się (dk. brak)
(2.1) robić wdzięczne, przymilne miny lub gesty, odzywać się przymilnie
(2.2) przen. demonstrować swoje zalety wdzięki, wabić wdziękami; wyglądać ładnie, wdzięcznie
Wiktionary
rzecz. wdzięk m., wdzięczność ż., wdzięki nmos., wdzięczenie n., zawdzięczanie n., zawdzięczenie n.
czas. zawdzięczać ndk., zawdzięczyć dk., powdzięczyć się dk.
przym. wdzięczny
przysł. wdzięcznie
Wiktionary
(1.1) zdobić, upiększać
(2.1) kokietować, przymilać się; pot. mizdrzyć się
Wiktionary
ogół cech decydujących o tym, że ktoś sprawia dobre wrażenie; urok; czar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem
Wiktionary
(1.1) Ależ ona posiada wdzięk, zwłaszcza jak się przeciąga.
Wiktionary
IPA: vʲd͡ʑɛ̃ŋk, AS: vʹʒ́ẽŋk
Wiktionary
rzecz. wdzięczność ż., wdzięki nmos.
przym. wdzięczny
przysł. wdzięcznie
czas. wdzięczyć, wywdzięczać
Wiktionary
(1.1) czar, gracja, powab, urok; książk. wdzięczność, charme
Wiktionary
ogół cech decydujących o tym, że ktoś sprawia dobre wrażenie; urok; czar
SJP.pl
Wdzięki ("Dzięki") – część kolonii Wiązownica-Kolonia w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Wikipedia
połączenie wdzwaniane - sposób łączenia się z internetem za pośrednictwem sieci telefonicznej; dostęp wdzwaniany, połączenie komutowane
SJP.pl
wdzwaniać się - dodzwaniać się, by wziąć w czymś udział, np. w telekonferencji
SJP.pl
wdzwonić się - dodzwonić się, by wziąć w czymś udział, np. w telekonferencji
SJP.pl
wieś kaszubska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wdzydze, Wdzydze Kiszewskie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wdzydzami, dotyczący Wdzydz
Wiktionary
rzecz. Wdzydze nmos.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wdowa;
2. nieduży ptak o bardzo długim ogonie, czarnym upierzeniu w okresie godowym, żyjący w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wdowa
(1.2) żart. o wdowie
(1.3) ornit. ptak z rodziny wdówek
Wiktionary
(1.2) Na nasze spotkania przychodzi kilka wdówek.
(1.3) U wdówek występuje wyraźny dymorfizm płciowy.
Wiktionary
czas. owdowić dk., owdowieć dk.
rzecz. wdowa ż., wdowiec mos., wdowieństwo n., wdowula ż., wdówki lm nm.
przym. wdowi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Viduidae|Cabanis|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: wdówka
Wiktionary
Wdówki (Viduidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), wcześniej klasyfikowana jako podrodzina wikłaczowatych (Ploceidae). Nazwa rodziny nawiązuje do bardzo długiego ogona samca, którego wygląd kojarzy się z welonem wdowy. Do wdówek zalicza się 20 gatunków.
Wikipedia
(1.1) Każdy z gatunków wdówek pasożytuje na innym gatunku astryldów.
Wiktionary
rzecz. wdowa ż., wdówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wdowieństwo
Wiktionary
rzecz. wdowa m., wdowiec m., wdowstwo n., wdowula ż.
Wiktionary
(1.1) war. wdowstwo
Wiktionary
siłą umieszczać coś w czymś; wrażać
SJP.pl
siłą umieścić coś w czymś; wrazić
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = eduk. wychowanie do życia w rodzinie
Wiktionary
1. tyle co: w;
2. nazwa litery v; fał
SJP.pl
przyimek
(1.1) zob. w.
Wiktionary
We (staronord. "ve" – „świętość”) – postać z mitologii nordyckiej, syn Borra i Bestli, brat Odyna i Wilego; uczestniczył wraz z braćmi w zniszczeniu rodu olbrzymów na czele z Ymirem.
Wikipedia
IPA: vɛ, AS: ve
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …określający ruch; forma w- przed zbitką spółgłoskową
Wiktionary
(1.1) we- + pchnąć — wepchnąć
Wiktionary
IPA: vɛ, AS: ve
Wiktionary
[czytaj: łeb] środowiskowo: sieć internetowa obejmująca serwery i tworzone na nich witryny, strony, zwłaszcza typu WWW; Web, WWW
SJP.pl
cienkie płótno lniane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. cienkie płótno lniane
Wiktionary
IPA: ˈvɛba, AS: veba
Wiktionary
[czytaj: łeb] nazwisko obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łebselerejtor] nazwa oprogramowania przyspieszającego przeglądanie stron internetowych
SJP.pl
[czytaj: łebdizajner] osoba projektująca strony internetowe
SJP.pl
jednostka strumienia indukcji magnetycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɛbɛr, AS: veber
Wiktionary
(1.1) skr. Wb
Wiktionary
urządzenie lub oprogramowanie umożliwiające korzystanie z telefonii internetowej w technologii VoIP
SJP.pl
seminarium (także wykład lub warsztaty) internetowe; webinarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;
Wiktionary
rzecz. webinarium n.
przym. webinarowy
Wiktionary
(1.1) webinarium
Wiktionary
seminarium (także wykład lub warsztaty) internetowe; webinar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;
Wiktionary
Webinarium, potocznie webinar (od web „sieć” i seminar „seminarium”) – rodzaj internetowego seminarium prowadzonego i realizowanego za pomocą technologii webcast, która umożliwia obustronną komunikację między prowadzącym spotkanie a uczestnikami, z wykorzystaniem wirtualnych narzędzi. W założeniu ma przypominać tradycyjne spotkanie i umożliwić kontakt mimo dużych odległości. Webinaria wykorzystywane są głównie jako narzędzia szkoleniowe i marketingowe.
Wikipedia
(1.1) Muszę włączyć komputer, zanim rozpocznie się webinarium.
Wiktionary
przym. webinaryjny
rzecz. webinar mrz.
Wiktionary
(1.1) webinar
Wiktionary
związany z seminarium internetowym
SJP.pl
[czytaj: łebmejl] dostęp do poczty elektronicznej poprzez przeglądarkę stron WWW
SJP.pl
Webmail – aplikacja internetowa pozwalająca użytkownikom korzystać z usług poczty elektronicznej, przy wykorzystaniu przeglądarki internetowej w roli klienta poczty elektronicznej.
Wikipedia
[czytaj: łebmaster] w informatyce: twórca i redaktor strony internetowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inform. administrator serwera WWW
Wiktionary
Webmaster – projektant stron internetowych. Osoba zajmująca się projektowaniem, planowaniem, utrzymaniem, rozwojem, marketingiem i administracją stron internetowych oraz aplikacji w Internecie. Jest pierwszym punktem kontaktu w przypadku problemów technicznych, pytań lub sugestii dotyczących strony internetowej.
Wikipedia
tworzenie, rozwijanie i utrzymywanie stron internetowych
SJP.pl
[czytaj: łebmasterka] w informatyce: twórczyni i redaktorka strony internetowej
SJP.pl
1. [czytaj: łebowy] przymiotnik od: web (internet), np. aplikacje webowe; internetowy, sieciowy;
2. przymiotnik od: weba (cienkie płótno lniane)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) włók. związany z webą
(1.2) inform. związany z Internetem, zwłaszcza z działaniem za pośrednictwem przeglądarki internetowej
Wiktionary
(1.1) Przez pierwsze lata utrzymywano się prawie wyłącznie ze sprzedaży ostatków dawnej świetności: płóciennych obrusów, starych futer, webowej bielizny i pamiątkowych sreber.
(1.2) W przypadku MS Office wersja webowa może służyć raczej jako dodatek do współpracy zdalnej, a nie do regularnej pracy.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. weba ż.
(1.2)
:: przysł. webowo
Wiktionary
[czytaj: łebpanel] środowiskowo: panel sterowania www dla operatorów
SJP.pl
[czytaj: łebruming] szukanie w internecie produktów, które chce się nabyć i kupowanie ich w sklepie stacjonarnym
SJP.pl
[czytaj: ŁEBster] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
trawa morska z rodziny rdestnicowatych, występująca u morskich wybrzeży Europy, Ameryki Północnej, Japonii i Chin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. pot. trawa morska z gatunku zostera morska, nazwa systematyczna|Zostera marina|L.|ref=tak.
Wiktionary
(1.1) (…) zabawiali się w chowanego na śliskich, morskim webłem obrosłych skałach, które ledwo że wystawały nad rozbryzgami pienistej kipieli.
Wiktionary
(1.1) kidzena, zostera morska, tasiemnica morska
Wiktionary
[czytaj: wek] szklany słoik służący do przechowywania przetworów spożywczych; wek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|weckować.
Wiktionary
czas. weckować ndk.
Wiktionary
(1.1) wekowanie
Wiktionary
[czytaj: wekować] konserwować produkty żywnościowe, gotując je w weckach (słoikach) zanurzonych w wodzie; wekować
SJP.pl
dawniej: ostrzyć lub polerować coś
SJP.pl
zbiór starohinduskich tekstów spisanych w języku wedyjskim; Wedy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jeden z bramińskich systemów indyjskiej filozofii klasycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. jeden z sześciu klasycznych nurtów hinduskiej filozofii, darśan;
Wiktionary
Wedanta (dewanagari वेदान्त, trl. vedānta, „zwieńczenie wiedzy”) – jeden z nurtów klasycznej filozofii indyjskiej, zaliczany do tzw. sześciu ortodoksyjnych systemów ("sad-darśana"), opierający się na interpretacji myśli "Upaniszad" oraz "Bhagawadgity" w świetle "Wedantasutry" autorstwa Badarajany.
Wikipedia
(1.1) (…) do wedanty zalicza się wiele szkół, prezentujących często radykalnie różne poglądy metafizyczne.
Wiktionary
rzecz. wedantysta mos., wedantystka ż.
Wiktionary
(1.1) uttaramimansa
Wiktionary
zwolennik wedanty, jednej z ortodoksyjnych bramińskich szkół filozoficznych
SJP.pl
członek ludu zamieszkującego górskie obszary południowo-wschodniej Sri Lanki
SJP.pl
weddelka arktyczna - gatunek drapieżnego ssaka morskiego z rodziny fokowatych; foka Weddella
SJP.pl
lud zamieszkujący górskie obszary południowo-wschodniej Sri Lanki
SJP.pl
We
Wikipedia
członkini ludu zamieszkującego górskie obszary południowo-wschodniej Sri Lanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego obszary górskie południowo-wschodniej Sri Lanki;
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Wedda ż.
przym. weddyjski
Wiktionary
dotyczący Weddów, rdzennych mieszkańców Sri Lanki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
firma cukiernicza
SJP.pl
Wedel – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Pinneberg.
Wikipedia
1. przestarzałe: popularna aktorka lub gwiazda filmowa; vedetta;
2. dawniej: warta, pikieta, straż; czujka, czata, wideta
SJP.pl
[łedżłud] marka wyrobów porcelanowych i firma
SJP.pl
1. przestarzałe: według;
2. dawniej:
a) w pobliżu, obok;
b) naokoło czegoś
SJP.pl
przyimek
(1.1) …wyrażający zgodność z czymś, stosowność do czegoś
(1.2) …podający źródło informacji
(1.3) …wyrażający bliskość czasu i miejsca
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. obok
Wiktionary
(1.1) Wedle planu udaliśmy się wieczorem do opery.
(1.2) Wedle profesora powinnaś iść go przeprosić.
(1.3) Leżał tak sobie wedle płota.
Wiktionary
IPA: ˈvɛdlɛ, AS: vedle
Wiktionary
(1.1) według, zgodnie z; przest. podle, podług
(1.2) według; przest. podle, podług
(1.3) blisko, koło, obok, około, według; przest. podle, podług
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z firmą E.Wedel, wyprodukowany przez tę firmę
Wiktionary
(1.1) Uwielbiam wedlowskie ptasie mleczko.
(1.1) Wedlowscy mistrzowie od czekolady przygotowali kilka wielkich, słodkich pisanek
Wiktionary
IPA: vɛˈdlɔfsʲci, AS: vedlofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wedel m./ż.
Wiktionary
wedrzeć się: wejść gdzieś siłą, przemocą, przedostać się gdzieś pokonując jakieś przeszkody, opór, a także: wdrapać się na coś, wspiąć się po czymś
SJP.pl
z włoskiego "panorama" - pejzaż przedstawiający ujęcie całości miasta lub jego fragmenty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. dzieło (rysunek, sztych, obraz) przedstawiające panoramę miasta;
Wiktionary
Weduta (wł. "veduta" – widok, panorama) – obraz, rysunek lub rycina, przedstawiające ogólny widok miasta lub jego fragment, często ze sztafażem. Inaczej pejzaż miejski, prospekt.
Wikipedia
(1.1) Uczennice podarowały nauczycielce reprodukcję weduty dawnego Cieszyna.
Wiktionary
IPA: vɛˈduta, AS: veduta
Wiktionary
rzecz. wedutysta mos., wedutystka ż., wedutyzm mrz.
przym. wedutowy, wedutysta
Wiktionary
przymiotnik od: weduta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z malowaniem wedut, dotyczący malowania wedut
Wiktionary
rzecz. wedutyzm mrz., weduta ż., wedutysta mos., wedutystka ż.
Wiktionary
artysta tworzący obrazy, rysunki lub sztychy z widokami miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. malarz miejskich krajobrazów: twórca wedut
Wiktionary
(1.1) W kilkanaście lat po Stachowiczu temat ten podjął krakowski malarz, nauczyciel Jana Matejki, znakomity wedutysta, Aleksander Płonczyński.
Wiktionary
rzecz. weduta ż., wedutyzm mrz.
:: fż. wedutystka ż.
przym. wedutowy
Wiktionary
artystka tworząca obrazy, rysunki lub sztychy z widokami miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. malarka miejskich krajobrazów: twórczyni wedut
Wiktionary
(1.1) W galerii prezentujemy kilka prac tej mało znanej wedutystki węgierskiej.
Wiktionary
rzecz. weduta ż.
:: fm. wedutysta mos.
przym. wedutowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. rodzaj malarski obejmujący panoramy miejskie
Wiktionary
(1.1) Początkowo wedutyzm rozwijał się przede wszystkim w Wenecji, lecz z czasem malarstwo to zdobyło popularność w całej Europie.
Wiktionary
rzecz. weduta ż., wedutysta mos., wedutystka ż.
przym. wedutowy
Wiktionary
najstarsze teksty indoaryjskie, przede wszystkim o charakterze sakralnym, powstałe prawdopodobnie XV-V w. p.n.e.
SJP.pl
Wedy, Weda (dewanagari वेद „wiedza”) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.
Wikipedia
najstarsza wersja języka staroindyjskiego; wedyjski
SJP.pl
język staroindoaryjski z rodziny indoeuropejskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wedyzmu
(1.2) dotyczący Wed/wed
Wiktionary
(1.1) Nasza przedchrześcijańska, słowiańska kultura jest identyczna z wedyjską, co jaskrawo uwidacznia się w mitologii wedyjskiej i słowiańskiej (…).
Wiktionary
IPA: vɛˈdɨjsʲci, AS: vedyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. weda ż., Wedy, wedyzm m.
Wiktionary
najstarsza religia indyjska oparta na Wedach - świętych księgach
SJP.pl
We
Wikipedia
stosownie, adekwatnie do czegoś; zależnie od czegoś, w odniesieniu do czegoś, na podstawie czegoś; czyimś zdaniem
SJP.pl
przyimek
(1.1) …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
(1.2) …wyrażający autora czegoś
Wiktionary
(1.1) Zawsze postępowała według wskazań własnej intuicji.
(1.1) Kucharz doprawiał zupę zawsze według smaku.
(1.2) Według mnie należało postąpić zupełnie inaczej.
Wiktionary
IPA: ˈvɛdwuk, AS: vedu̯uk
Wiktionary
(1.1) zgodnie z, wedle, podług
(1.2) wedle, podług
Wiktionary
[czytaj: łib] obraźliwie: osoba mająca obsesję na punkcie Japonii i kultury japońskiej
SJP.pl
[czytaj: łikend] koniec tygodnia, głównie sobota i niedziela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sobota i niedziela, także piątek wieczorem, dosł. koniec tygodnia;
Wiktionary
Weekend ( week „tydzień”, end „koniec”) – okres wolny od pracy i nauki trwający od piątkowego popołudnia do niedzieli włącznie.
Gdy bezpośrednio przed piątkiem lub po niedzieli przypada jeden lub więcej dni ustawowo wolnych nazywane jest to długi weekend.
Wikipedia
(1.1) Od poniedziałku myślę o weekendzie.
(1.1) W weekendy cała Polska wali do Biedronki, szczególnie jeśli to długi weekend.
(1.1) Kolejny weekend ze skokami w roli głównej już za nami.
(1.1) Odpowiedzią firmy była darmowa wysyłka i weekend megapromocji.
Wiktionary
przym. weekendowy
przysł. weekendowo
Wiktionary
(1.1) zapiątek
Wiktionary
[czytaj: łikendować] spędzać koniec tygodnia na wypoczynku, wyjeżdżać gdzieś na weekend
SJP.pl
[czytaj: łikendowicz] osoba, która przyjechała gdzieś na weekend; weekendowiec
SJP.pl
[czytaj: łikendowiczka] kobieta, która przyjechała gdzieś na weekend
SJP.pl
[czytaj: łikendowiec] osoba, która przyjechała gdzieś na weekend; weekendowicz
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jak w weekend
Wiktionary
(1.1) 15 sierpnia autobusy będą jeździć weekendowo.
Wiktionary
rzecz. weekend m.
Wiktionary
[czytaj: łikendowy]
1. przeznaczony na weekend
2. trwający w czasie weekendu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący weekendu, odbywający się w weekend
Wiktionary
(1.1) Owszem ludzie jeszcze przyjeżdżają, ale jest ich znacznie mniej. Poza tym, większość to turyści weekendowi — mówi mężczyzna handlujący pamiątkami.
Wiktionary
rzecz. weekend m.
Wiktionary
[czytaj: łikendzik] zdrobnienie od: weekend
SJP.pl
najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lutni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lutni; jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;
Wiktionary
Wega ("Alfa Lyrae", "α Lyr") – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lutni, piąta co do jasności gwiazda nocnego nieba. Obserwowana wielkość gwiazdowa: +0,03m. Odległa od Słońca o 25 lat świetlnych.
Wikipedia
IPA: ˈvɛɡa, AS: vega
Wiktionary
(1.1) α Lyrae
Wiktionary
mężczyzna niespożywający żadnych produktów pochodzenia zwierzęcego (w tym również miodu, jaj oraz mleka i jego przetworów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego
Wiktionary
(1.1) Patrik Baboumian, najsilniejszy weganin na świecie (…) udowadnia, że można być weganinem i strongmanem jednocześnie.
(1.1) (…) weganie i wegetarianie rzadziej chorują na raka, udar mózgu i choroby serca (które wciąż pozostają zabójcą numer jeden w Stanach Zjednoczonych).
Wiktionary
IPA: vɛˈɡãɲĩn, AS: vegãńĩn
Wiktionary
rzecz. weganizm m.
:: fż. weganka ż.
przym. wegański, wege
przysł. wegańsko
czas. weganizować
Wiktionary
(1.1) roślinożerca, fitofag
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. spoż. wegański zamiennik mięsa
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. od weganin
Wiktionary
usuwanie z przepisów kulinarnych, menu itp. wszystkich składników pochodzenia zwierzęcego
SJP.pl
ścisła forma wegetarianizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt (np. futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Weganizm proponuje postawę etyczną polegającą na odrzuceniu wszelkich dóbr i korzyści mogących mieć źródło w cierpieniu zwierząt.
Wiktionary
IPA: vɛˈɡãɲism̥, AS: vegãńism̦
Wiktionary
rzecz. weganin m., weganka ż.
przym. wegański
przysł. wegańsko
czas. weganizować
Wiktionary
sporządzać wegańską wersję potrawy
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zweganizować)
(1.1) kulin. spoż. opracowywać wegańską wersję potrawy tradycyjnie zawierającej składniki pochodzenia zwierzęcego
(1.2) zmieniać charakter miejsca, imprezy, grupy na wegański
czasownik zwrotny weganizować się
(2.1) stopniowo stawać się weganinem lub weganką
(2.2) stopniowo zmieniać swój charakter na wegański
Wiktionary
(1.1) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się!
(1.2) Naprawdę, nie starajcie się na siłę weganizować całej rodziny. Może to zaostrzyć tylko konflikt między Wami (…)
(2.2) Coraz bardziej weganizować będzie się też oferta restauracji, dopasowujących ofertę do zmian w potrzebach klientów.
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡãɲiˈzɔvat͡ɕ, AS: vegãńizovać
Wiktionary
czas. zweganizować dk.
rzecz. weganizacja ż., weganizm mrz., weganin mos., weganka ż., weganizowanie n., zweganizowanie n.
przym. wegański
Wiktionary
kobieta praktykująca weganizm, tzn. niejedząca mięsa ani żadnych produktów odzwierzęcych (jajek, nabiału, miodu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego
Wiktionary
(1.1) Jest weganką i tego nie zmieni. Gdy dosiada konia nie używa bata i zakłada najmniejsze i najłagodniej zakończone ostrogi.
Wiktionary
IPA: vɛˈɡãnka, AS: vegãnka
Wiktionary
rzecz. weganin m., weganizm m.
przym. wegański
przysł. wegańsko
czas. weganizować
Wiktionary
przymiotnik od: weganizm
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z weganizmem, dotyczący weganizmu
(1.2) kulin. bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
(1.3) rzad. stworzony bez użycia produktów pochodzenia zwierzęcego, także. nietestowany na zwierzętach
Wiktionary
(1.1) Pomimo wielu przedsięwzięć, reżyserka, blogerka i niezależna perkusistka rockowa Eleni Vlachos jest jednoosobowym tornadem wegańskiego aktywizmu.
(1.3) Na szczęście istnieje taki portal jak Barnivore, gdzie możemy znaleźć wszelkie informacje o tym, czy dany alkohol jest wegański.
Wiktionary
IPA: vɛˈɡãj̃sʲci, AS: vegãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. weganizm m., weganin m., weganka ż., wegańskość ż.
przysł. wegańsko
czas. weganizować
Wiktionary
(1.2) roślinny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wegański, zgodny z weganizmem
Wiktionary
(1.1) Od siedmiu lat odżywiam się wegańsko.
Wiktionary
rzecz. weganizm m., weganin m., weganka ż., wegańskość ż.
przym. wegański
Wiktionary
→ wegański
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wegańskie; cecha tych, którzy są wegańscy
Wiktionary
przym. wegański
przysł. wegańsko
Wiktionary
skrótowo: wegetariański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. wegetariański, także. wegański
w użyciu rzeczownikowym, rodzaj męski i żeński
(2.1) pot. wegetarianin, wegetarianka, także. weganin, weganka
(2.2) pot. dopełnienie mięsa
Wiktionary
(2.1) Udało mi się już zachęcić do bycia wege dwie koleżanki i mam zamiar dalej zachęcać ludzi do tego zdrowego stylu życia.
Wiktionary
IPA: ˈvɛɡɛ, AS: vege
Wiktionary
rzecz. weganin mos.
Wiktionary
kotlet wegetariański, np. z buraków, kaszy jaglanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. wegański lub wegetariański kotlet przygotowany np. z ciecierzycy, kaszy jaglanej, fasoli, soczewicy itd.
(1.2) kulin. wegański lub wegetariański odpowiednik hamburgera, zawierający kotlet pochodzenia roślinnego w miejsce kotleta mięsnego
Wiktionary
(1.1) Wegeburgery z kaszy jaglanej i buraków wyszły naprawdę przepyszne, polecam!.
Wiktionary
deser wegetariański
SJP.pl
dieta wegetariańska
SJP.pl
mieszanka przypraw i suszonych warzyw używana do zup, dań mięsnych, warzywnych, duszonych i grillowanych; vegeta
SJP.pl
1. procesy życiowe roślin, ich wzrost, rozwój
2. ogół procesów fizjologicznych organizmu
3. puste, bierne, bezcelowe, pozbawione perspektyw życie człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. procesy wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny
(1.2) przen. życie człowieka bez aspiracji i perspektyw rozwoju
Wiktionary
(1.1) Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt.
Wiktionary
rzecz. wegetatywność ż., wegetowanie ż.
czas. wegetować ndk.
przym. wegetacyjny, wegetatywny
przysł. wegetatywnie
Wiktionary
dotyczący wegetacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wegetacją, odnoszący się do wegetacji
Wiktionary
(1.1) Za początek okresu wegetacyjnego przyjmuje się też zakwitanie leszczyny, kaczeńca, podbiału, a za koniec – opadanie liści kasztanowca i brzozy.
Wiktionary
rzecz. wegetacja ż., wegetatywność ż., wegetowanie ż.
czas. wegetować ndk.
przym. wegetatywny
przysł. wegetatywnie
Wiktionary
człowiek wyłączający z diety mięso, ryby i wszystkie albo tylko niektóre produkty pochodzenia zwierzęcego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który nie je mięsa
Wiktionary
(1.1) Zrób coś bezmięsnego, bo Anka i Tomek są wegetarianami.
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn, AS: vegetarʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. wegetarianizm m., wegetarianista m.
:: fż. wegetarianka
przym. wegetariański
przysł. wegetariańsko
Wiktionary
(1.1) jarosz; przest. wegetarianista
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. wegetarianin
Wiktionary
rzecz. wegetarianin m., wegetarianka ż., wegetarianizm m.
przym. wegetariański
Wiktionary
odżywianie się wyłącznie pokarmem roślinnym i nabiałem; niejedzenie mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób odżywiania się charakteryzujący się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;
Wiktionary
"Zobacz też: Wegetarianizm na świecie i Kuchnia wegetariańska."
Wegetarianizm, dawniej jarstwo – świadome i celowe wyłączanie z diety mięsa, w tym ryb, owoców morza i owadów. Wiąże się również z unikaniem innych produktów pochodzenia zwierzęcego, w szczególności pochodzących z uboju, takich jak smalec lub żelatyna.
Wikipedia
(1.1) Badania naukowców z uniwersytetu w Southampton wykazały, że inteligentniejsze dzieci częściej decydują się na wegetarianizm w wieku dorosłym.
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥, AS: vegetarʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. wegetarianin m., wegetarianista m., wegetarianka ż.
przym. wegetariański
przysł. wegetariańsko
Wiktionary
kobieta stosująca dietę wyłączającą mięso, ryby i wszystkie lub tylko niektóre produkty pochodzenia zwierzęcego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: wegetarianin
Wiktionary
(1.1) Zrób coś bezmięsnego, bo Anka jest wegetarianką.
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka, AS: vegetarʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. wegetarianizm m.
:: fm. wegetarianin m., wegetarianista m.
przym. wegetariański
przysł. wegetariańsko
Wiktionary
(1.1) jaroszka
Wiktionary
→ wegetarianizm, → wegetarianin; jarski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kulin. o jedzeniu: pozbawiony mięsa
(1.2) kulin. o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
(1.3) związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu
Wiktionary
(1.1) Nasza restauracja specjalizuje się w daniach wegetariańskich.
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci, AS: vegetarʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. wegetarianizm m., wegetarianin m., wegetarianista m., wegetarianka ż., wegetariańskość ż.
przysł. wegetariańsko
Wiktionary
(1.1-2) jarski, bezmięsny, postny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wegetariański
Wiktionary
(1.1) Anioły stołują się jedynie dla towarzystwa i tylko wegetariańsko. Anioły są intelektualistami.
(1.1) Każdego dnia prowadził zawodową korespondencję, jeździł na rowerze, jadł wegetariańsko i ćwiczył na hantlach. Wieczorami czytał książki, grywał w warcaby i tonął w stosach krzyżówek.
Wiktionary
rzecz. wegetarianizm m., wegetarianin m., wegetarianka ż.
przym. wegetariański
Wiktionary
(1.1) jarsko
Wiktionary
rozmnażanie bezpłciowe, przez podział, pączkowanie, cebule, kłącza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wegetatywne
Wiktionary
przym. wegetatywny, wegetacyjny
przysł. wegetatywnie
rzecz. wegetacja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z podstawowymi procesami fizjologicznymi organizmu
(1.2) związany z bezpłciowym rozmnażaniem się organizmów żywych
Wiktionary
IPA: ˌvɛɡɛtaˈtɨvnɨ, AS: vegetatyvny
Wiktionary
rzecz. wegetacja ż., wegetatywność ż., wegetowanie ż.
czas. wegetować
przym. wegetacyjny
przysł. wegetatywnie
Wiktionary
1. u roślin: rozwijać się, rosnąć
2. prowadzić puste, bezcelowe, pozbawione perspektyw życie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. przewegetować)
(1.1) fizj. wieść życie ograniczone do procesów fizjologicznych
(1.2) bot. rozwijać się jako roślina
(1.3) przen. ledwo bytować, bez perspektywy lepszej przyszłości
Wiktionary
(1.1) Wojna zostawiła go bez dachu nad głową i bez żywności; teraz wegetuje dzięki zapomogom.
(1.1) Drzewa liściaste jesienią tracą liście, a całą zimę wegetują.
Wiktionary
rzecz. wegetacja ż., wegetowanie n.
przym. wegetacyjny, wegetatywny
Wiktionary
(1.2) rosnąć, rozwijać się
Wiktionary
goniąc kogoś lub coś, głównie zwierzęta, wpędzić je do środka czegoś (np. owce do zagrody); wgonić
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
język wehikularny - język naturalny używany podczas podróży i w kontaktach handlowych na obszarach o dużej różnorodności językowej
SJP.pl
zdrobnienie od: wehikuł
SJP.pl
1. nietypowy, dziwaczny, staromodny pojazd;
2. w powieściach lub filmach fantastycznonaukowych: urządzenie przenoszące ludzi w przeszłość lub przyszłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nietypowy pojazd
(1.2) nośnik
Wiktionary
(1.1) Wylądowaliśmy nad ranem i dość fantastycznym wehikułem udaliśmy się do «albergo» „Paradiso", położonego na samym cyplu sorrentyńskiego półwyspu.
Wiktionary
IPA: vɛˈxʲikuw, AS: veχʹikuu̯
Wiktionary
(1.1) pojazd
Wiktionary
niemieckie wojsko okresu III Rzeszy (1935-1945); wermacht
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. w latach 1935-1946 całość wojsk III Rzeszy, wraz z marynarką i lotnictwem, z wyłączeniem jednak jednostek Waffen-SS;
Wiktionary
We
Wikipedia
rzecz. wehrmachtowiec mos., wermachtowiec mos.
przym. wehrmachtowski, wermachtowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz Wermachtu
Wiktionary
IPA: ˌvɛrmaxˈtɔvʲjɛt͡s, AS: vermaχtovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wermacht, Wehrmacht, wermachtowiec
przym. wermachtowski, wehrmachtowski
Wiktionary
(1.1) wermachtowiec
Wiktionary
→ Wehrmacht [czytaj: wermachtowski]; wermachtowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Wehrmacht, wehrmachtowiec
Wiktionary
IPA: ˌvɛrmaxˈtɔfsʲci, AS: vermaχtofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. wermacht, Wehrmacht, wermachtowiec, wehrmachtowiec
przym. wermachtowski
Wiktionary
[czytaj: wajgel] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wejl] nazwisko, m.in. André Weil (1906-1998) - matematyk francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wajl] nazwisko, m.in. Kurt Weill (1900-1950) - kompozytor niemiecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wajmar] miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;
Wiktionary
Weimar – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, jedno z europejskich centrów kulturalnych.
Wikipedia
rzecz. weimarczyk mos., weimarka ż.
przym. weimarski
Wiktionary
[czytaj: wajmarczyk] mieszkaniec Weimaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Weimaru
Wiktionary
rzecz. Weimar mrz.
:: fż. weimarka ż.
przym. weimarski
Wiktionary
[czytaj: wajmarczyk] mieszkanka Weimaru (miasta w Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Weimaru
Wiktionary
rzecz. Weimar mrz.
:: fm. weimarczyk mos.
przym. weimarski
Wiktionary
[czytaj: wajmarski] przymiotnik od: Weimar (miasto w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Weimarem, dotyczący Weimaru, pochodzący z Weimaru (miasta w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Weimar mrz., weimarczyk mos., weimarka ż.
Wiktionary
[czytaj: wajnbrand] niemiecka odmiana brandy; winiak
SJP.pl
[czytaj: wajner] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wajnsberg] nazwisko
SJP.pl
Weinsberg ("MAF:",) – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Stuttgart, w regionie Heilbronn-Franken, w powiecie Heilbronn, siedziba związku gmin Raum Weinsberg. Leży nad rzeką Sulm, ok. 5 km na wschód od Heilbronn, przy autostradach A81, A6, drodze krajowej B39 i linii kolejowej Crailsheim–Bruchsal.
Wikipedia
[czytaj: wajnsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Wojciech Weiss (1875-1950), malarz, grafik i rysownik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: WAJC-zeker] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik "wejdź" wzmocniony partykułą "-żeż"
SJP.pl
starożytne miasto etruskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.;
Wiktionary
Weje ( Veii, Veio) – jedno z 12 potężnych miast-państw etruskich. Leżało ok. 20 km na północ od Rzymu.
Swoją świetność przeżyło w VIII–VI wiekach p.n.e. W V wieku p.n.e. istniała tam szkoła rzeźbiarska. Jej głównym przedstawicielem był rzeźbiarz Wulka.
Przez długi czas Weje toczyło wojny z Rzymem. Ostatecznie przegrało je w 396 p.n.e. i zostało zburzone przez dyktatora Marka Furiusza Kamillusa. Zapoczątkowało to ekspansję rzymską na tereny Etrurii, zaś Weje stopniowo się wyludniało.
Wikipedia
przym. wejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. polski herb szlachecki;
Wiktionary
rzecz. Wejherowo n.
przym. wejherowski
Wiktionary
mieszkaniec Wejherowa
SJP.pl
mieszkanka Wejherowa
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto powiatowe w Polsce, w województwie pomorskim;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwa bilety do Wejherowa.
Wiktionary
IPA: ˌvɛjxɛˈrɔvɔ, AS: vei ̯χerovo
Wiktionary
rzecz. Wejher mrz., Wejherowianin mos., Wejherowianka ż.
przym. wejherowski
Wiktionary
przymiotnik od: Wejherowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wejherowa, związany z Wejherowem
Wiktionary
rzecz. Wejher mrz., Wejherowo n., Wejherowianin m., Wejherowianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek sosny północnoamerykańskiej
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spojrzenie wgłąb czegoś
(1.2) dokładne zapoznanie się z czymś
Wiktionary
czas. wejrzeć dk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) przest. spojrzeć
Wiktionary
rzecz. wejrzenie n.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wejsuny ( Weissuhnen) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim, w gminie Ruciane-Nida, nad jeziorami Wejsunek i Warnołty.
Wikipedia
1. idąc, dostać się dokądś; wkroczyć;
2. wspiąć się na coś, wzbić się;
3. zagłębić się w coś, wcisnąć się;
4. zbadać, zainteresować się czymś; wniknąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
(1.2) czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca
(1.3) pojawienie się
(1.4) czynność pojawienia się
(1.5) gwara radiowa czas, kiedy słyszymy prowadzącego audycję
(1.6) pot. przen. dostęp do intratnych znajomości
(1.7) rel. czynność rozpoczynająca Mszę Świętą; przejście kapłana z zakrystii do ołtarza
(1.8) inform. dane podawane do systemu
(1.9) elektron. gniazdo (w urządzeniu), do którego wkłada się wtyczkę przewodu podającego sygnał lub energię
Wiktionary
(1.1) Potem trzeci szereg — bud zielonych, czerwonych i żółtych, gdzie przy wejściu jaśniały potworne malowidła, a na dachu ukazywali się jaskrawo odziani pajace, albo olbrzymie lalki.
Wiktionary
IPA: ˈvɛjɕt͡ɕɛ, AS: vei ̯śće
Wiktionary
rzecz. wejściówka ż., wchodzący m., wchodzenie n.
czas. wchodzić ndk., wejść dk.
przym. wejściowy
Wiktionary
w informatyce:
1. zespół urządzeń sprzętowych i operacji programowych do kontaktu procesu ze światem zewnętrznym; input-output, I/O;
2. urządzenie wejścia-wyjścia - urządzenie zewnętrzne do komunikacji komputera z otoczeniem, np. klawiatura, mysz, monitor
SJP.pl
→ wejście
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od wejście
Wiktionary
IPA: vɛjɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: vei ̯śćovy
Wiktionary
rzecz. wejście n., wchodzenie n., wejściówka ż.
czas. wejść, wchodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. bilet upoważniający do wejścia bez rezerwacji miejsca siedzącego
(1.2) środ. bilet umożliwiający wejście na przedstawienie w teatrze z możliwością zajęcia wolnego miejsca
Wiktionary
(1.1) Udało mi się zdobyć wejściówkę na mszę z papieżem w Krakowie.
(1.2) Mama kolegi załatwiła nam wejściówki na „Zakonnicę w przebraniu” na 20.
Wiktionary
rzecz. wejście mrz., wchodzenie n.
czas. wchodzić ndk., wejść dk.
przym. wejściowy
Wiktionary
(1.2) wyjściówka
Wiktionary
1. idąc, dostać się dokądś; wkroczyć;
2. wspiąć się na coś, wzbić się;
3. zagłębić się w coś, wcisnąć się;
4. zbadać, zainteresować się czymś; wniknąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) dokonany od|wchodzić.
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) D. lm. od: wejście
Wiktionary
(1.1) Do litewskiego parlamentu weszło czterech Polaków. Dwóch z AWPL, dwóch z list partii litewskich.
Wiktionary
IPA: vɛjɕt͡ɕ, AS: vei ̯ść
Wiktionary
rzecz. wejście n., wejściówka ż., wchód m., wchodzenie n.
czas. wchodzić ndk.
przym. wejściowy, wchodowy, wchodny
Wiktionary
(1.1) daw. wnijść, wniść
Wiktionary
szklany słoik służący do przechowywania przetworów spożywczych; weck
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) słoik z pokrywką ze szkła, szczelnie zamykany za pomocą gumowej uszczelki i metalowego zacisku, przeznaczony do przechowywania przetworów
(1.2) spoż. przetworzona żywność stanowiąca zawartość weka (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: weka
Wiktionary
(1.1) Weki nie nadają się do pasteryzacji na sucho (w piekarniku), bo pod wpływem suchego powietrza o wysokiej temperaturze rozpadają się gumki uszczelniające.
(1.2) Lato i jesień to najlepsza pora na robienie weków.
Wiktionary
rzecz. wekowanie n.
czas. wekować ndk., zawekować dk.
Wiktionary
(1.1) słoik Wecka, rzad. weck
(1.2) rzad. weck
Wiktionary
1. regionalnie: bułka paryska (francuska);
2. gatunek nielotnego ptaka z rodziny chruścieli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kraków. spoż. długa bułka pszenna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) bułka wrocławska, warszawa|bułka paryska., łódź|angielka., reg. pozn. kawiorek, kawiorka, reg. śl. francuz, białystok|baton., reg. sztangiel, reg. sztangielka, reg. sztangielek
Wiktionary
rodzaj okutej maczugi z głowicą metalową
SJP.pl
Wekiera – broń obuchowa miażdżąca będąca odmianą maczugi na drewnianym lub metalowym stylisku z metalową głowicą nabijaną ostrymi kolcami.
W Polsce rodzaj wekiery nazywany był popularnie: nasieka, nasiek, nasiekaniec, siekaniec, siekanka. Zygmunt Gloger w "Encyklopedii staropolskiej" tak o niej pisał:
Wikipedia
Weklice (niem. "Wöklitz") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie elbląskim, w gminie Elbląg. Leży na południowym skraju Wysoczyzny Elbląskiej. Przez Weklice przepływa Kowalewka. W pobliżu znajdują się ważne stanowiska archeologiczne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wekować.
Wiktionary
(1.1) Jeżeli po świętach zostanie ci trochę niezjedzonej żywności, wekowanie to świetny sposób, żeby uniknąć jej zmarnowania.
Wiktionary
rzecz. wek mrz.
czas. wekować ndk., zawekować dk.
Wiktionary
konserwować produkty żywnościowe, gotując je w wekach (słoikach) zanurzonych w wodzie; weckować
SJP.pl
konserwować produkty żywnościowe, gotując je w wekach (słoikach) zanurzonych w wodzie; weckować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zawekować)
(1.1) kulin. konserwować żywność poprzez gotowanie jej w słoikach wstawionych do wody
Wiktionary
(1.1) Najczęściej wekuje się przetwory z warzyw i owoców, ale można też w ten sposób zakonserwować np. zupę, której ugotowaliśmy za dużo.
Wiktionary
rzecz. wek mrz., wekowanie n.
czas. zawekować dk.
Wiktionary
przymiotnik od: wek, np. słoik wekowy
SJP.pl
dokument, w którym dłużnik zobowiązuje się zwrócić wierzycielowi określoną sumę pieniędzy w określonym czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ekon. praw. dokument, w którym dłużnik zobowiązuje się zwrócić wierzycielowi określoną sumę pieniędzy w określonym czasie;
(1.2) zob. weksle.
Wiktionary
Weksel (z niem. "Wechsel" ‘zmiana’) – papier wartościowy o określonej przez prawo wekslowe formie, charakteryzujący się tym, że złożenie na nim podpisu stanowi podstawę i przyczynę zobowiązania wekslowego podpisującego, niezabezpieczającego żadnego roszczenia.
Wikipedia
IPA: ˈvɛksɛl, AS: veksel
Wiktionary
rzecz. weksle nmos.
przym. wekslowy
Wiktionary
1. w średniowiecznej Polsce: kobieta zajmująca się wymianą różnych monet, a także innymi operacjami finansowymi;
2. urządzenie do automatycznej zmiany płyt z nagraniami
SJP.pl
1. w średniowiecznej Polsce: osoba zajmująca się wymianą różnych monet, a także innymi operacjami finansowymi;
2. potocznie: osoba zmieniająca temat, by móc potwierdzić założone przez siebie tezy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ekon. osoba zajmująca się wymianą pieniędzy, udzielaniem pożyczek, handlem papierami wartościowymi, a także innymi operacjami finansowymi;
Wiktionary
Wekslarz – w średniowiecznej Polsce osoba zajmująca się wymianą pieniędzy podczas ówczesnych wielkich wydarzeń handlowych, jakimi były jarmarki.
W związku z dużą różnorodnością monet będących w obiegu, utrapieniem kupujących, jak i sprzedających był obrót pieniężny podczas dokonywania transakcji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. andropauza
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) M., B., i W. plural|weksel.
Wiktionary
rzecz. weksel m.
przym. wekslowy
Wiktionary
1. kierować pociąg, lokomotywę itp. na odpowiedni tor, przestawiając zwrotnicę;
2. o pociągu, lokomotywie: wjeżdżać z jednego toru na drugi
SJP.pl
przymiotnik od: weksel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wekslami
Wiktionary
(1.1) Wszystkie gminy dostały materiały robocze związane z poręczeniem wekslowym.
Wiktionary
IPA: vɛksˈlɔvɨ, AS: vekslovy
Wiktionary
rzecz. weksel m., weksle nmos.
Wiktionary
specjalista w zakresie weksylologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie weksylologii, czyli nauki o flagach, sztandarach i chorągwiach
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) kobieta weksylolog (1.1)
Wiktionary
rzecz. weksylologia ż.
przym. weksylologiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) herald. nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;
Wiktionary
Weksylologia (z vexillum „sztandar, chorągiew”) – dyscyplina pomocnicza historii. Zajmuje się chorągwiami jako rzeczywistymi i symbolicznymi znakami wojskowymi, państwowymi, terytorialnymi, organizacji i grup społecznych czy wyznaniowych.
Weksylologia jest dyscypliną stosunkowo młodą, która nie wyodrębniła się jeszcze w samodzielną naukę historyczną. Wciąż pozostaje w silnym związku metodologicznym z heraldyką, z której się wywodzi i razem z którą tradycyjnie jest omawiana.
Wikipedia
(1.1) Weksylologia jest moją pasją.
Wiktionary
IPA: ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja, AS: veksyloloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. weksylolog m.
przym. weksylologiczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący weksylologii
Wiktionary
rzecz. weksylologia ż., weksylolog m.
przysł. weksylologicznie
Wiktionary
obiekt w matematyce będący wielkością określoną przez wartość liczbową, zwrot i kierunek, przedstawianą geometrycznie w postaci odcinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. fiz. obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
(1.2) geom. fiz. para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
(1.3) mat. w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
(1.4) inform. tablica jednowymiarowa;
(1.5) biol. organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
(1.6) med. wet. organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;
(1.7) inform. sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
Wiktionary
Wektor – obiekt matematyczny opisywany za pomocą wielkości: "modułu" (nazywanego też – zdaniem niektórych niepoprawnie – "długością" lub "wartością"), "kierunku" wraz ze "zwrotem" (określającym orientację wzdłuż danego kierunku); istotny przede wszystkim w matematyce elementarnej, inżynierii i fizyce.
Wikipedia
(1.1) Wektor jest szczególnym przypadkiem tensora.
(1.2) Zwróćcie uwagę na przeciwstawne wektory ruchu w dolinie i na grzbiecie fali.
(1.3) Tensor jest szczególnym przypadkiem wektora.
(1.7) Ten wektor ataku jest w zasadzie typowym problemem każdej sieci i systemu komputerowego (…).
Wiktionary
IPA: ˈvɛktɔr, AS: vektor
Wiktionary
rzecz. wektoryzowanie n., pseudowektor mrz., czterowektor mrz.
przym. wektorowy
przysł. wektorowo
Wiktionary
(1.1) wektor swobodny
(1.2) wektor zaczepiony
(1.5) wektor genetyczny, wektor DNA
(1.7) wektor ataku
Wiktionary
konwertować grafikę rastrową na wektorową
SJP.pl
przymiotnik od: wektor
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mat. fiz. mający oprócz wartości liczbowej kierunek i zwrot
(1.2) mat. składający się z wektorów, uwzględniający własności wektorów
Wiktionary
(1.1) Siły są wielkościami wektorowymi.
Wiktionary
IPA: ˌvɛktɔˈrɔvɨ, AS: vektorovy
Wiktionary
rzecz. wektor mrz., wektoryzowanie n.
Wiktionary
zamiana grafiki rastrowej na wektorową; trasowanie
SJP.pl
Wektoryzacja (trasowanie) – zmiana grafiki rastrowej na grafikę wektorową. W procesie wektoryzacji grafika będąca bitmapą, siatką pikseli, zostaje zamieniona na obiekty wektorowe (pokolorowane figury geometryczne). Procesem odwrotnym do wektoryzacji jest rasteryzacja.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wektoryzować.
Wiktionary
rzecz. wektor m.
czas. wektoryzować ndk.
przym. wektorowy
Wiktionary
zmieniać grafikę rastrową na wektorową
SJP.pl
rodzaj wczesnokredowego dinozaura z rodziny iguanodonów
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
tkanka okrywająca korzenie niektórych tropikalnych epifitów, złożona z obumarłych komórek o celulozowych ścianach wzmocnionych zgrubieniami, mająca zdolność wychwytywania i gromadzenia wody z otoczenia
SJP.pl
We
Wikipedia
spółgłoska welarna - tylnojęzykowa, np.: K, G, CH
SJP.pl
w językoznawstwie: zmiana brzmienia wymawianej spółgłoski na skutek wzniesienia tylnej części języka ku podniebieniu miękkiemu
SJP.pl
Welaryzacja (od velum „podniebienie miękkie”) – proces koartykulacyjny, polegający na utworzeniu podczas artykulacji dźwięku dodatkowego zwężania poprzez wzniesienie tyłu języka w kierunku podniebienia miękkiego. Stopień tego wzniesienia oraz jego kierunek (bardziej lub mniej tylny) mogą się wahać. Określenie to sygnalizuje równocześnie, że podstawowe miejsce artykulacji jest inne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. hist. Znamiensk (historyczna a obecnie wariantowa nazwa miasta w Prusach);
Wiktionary
przym. welawski
Wiktionary
(1.1) Znamiensk
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Welawą, dotyczący Welawy
Wiktionary
rzecz. Welawa ż.
Wiktionary
lekka i zarazem szybka łódź
SJP.pl
We
Wikipedia
[czytaj: łelsz] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyimek
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. obok
Wiktionary
(1.1) Starko, zicnijcie se wele ujka Zigi.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. gmina w Czechach, we wschodnich Morawach;
Wiktionary
(1.1) Jutro pojedziemy do Welehradu na wycieczkę z klubu seniora.
Wiktionary
bóstwo słowiańskie, podziemny bóg magii, przysięgi, rzemiosła, sztuki, kupców oraz bogactwa
SJP.pl
We
Wikipedia
niemiecka dynastia panująca od XI wieku w Bawarii i od XII wieku w Saksonii
SJP.pl
We
Wikipedia
stadium larwalne większości mięczaków
SJP.pl
Weliger (łac. "veliger" – niosący żagiel), żeglarek – planktoniczna larwa wielu mięczaków, charakteryzująca się obecnością zawiązka nogi, głowy, płaszcza, jamy płaszczowej i rozwijającego się gruczołu wytwarzającego muszlę, oraz – w przedgębowym odcinku – opatrzonego rzęskami wieńca zwanego żagielkiem ("wellum"), pełniącego funkcję narządu do pływania.
Wikipedia
1. wyprawiona skóra cielęca używana dawniej do pisania;
2. cienki, gładki, bardzo dobrej jakości papier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;
(1.2) drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków
Wiktionary
Welin (z fr. "vélin", od łac. "vitellus" – cielątko) – bardzo cienki pergamin z cielęcej skóry, wysokiego gatunku. Także delikatna koronka z Alençon.
W wieku XIX tak nazywano drogi, bardzo miękki, gładki i cienki papier, używany przede wszystkim do korespondencji i rysunków. Jeszcze w latach sześćdziesiątych XX wieku koperty i papier listowy poczty lotniczej w krajach anglosaskich sporządzane były z "vellum paper".
Wikipedia
(1.1) Ten manuskrypt został spisany na welinie.
Wiktionary
IPA: ˈvɛlʲĩn, AS: velʹĩn
Wiktionary
przym. welinowy
Wiktionary
(1.2) papier welinowy
Wiktionary
miasto w Bułgarii
SJP.pl
Welingrad (bułg. Велинград) – miasto w obwodzie Pazardżik, w południowo-zachodniej Bułgarii, w Rodopach.
Powstałe w 1948 r. z połączenia wsi Kamenica, Łydżene i Czepin, otrzymało nazwę na cześć urodzonej w Kamenicy bojowniczki komunistycznego antyfaszystowskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej, Weli Peewej.
Wikipedia
przymiotnik od: Welingrad
SJP.pl
[welington] wysoki but gumowy; wellington
SJP.pl
długowieczne drzewo iglaste z rodziny cypryśnikowatych, o olbrzymich rozmiarach, rosnące w Ameryce Północnej; drzewo mamutowe, drzewo mamucie, mamutowiec, sekwojadendron
SJP.pl
przymiotnik od: welin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący, podobny do welinu lub zrobiony bądź wydrukowany z niego
Wiktionary
(1.1) Nieduża welinowa książeczka zawierała spis wszystkich podróżnych według alfabetu.
(1.1) Teraz już za późno, żeby tę zwykłość uwznioślić i na papier welinowy kaligrafią przenieść.
Wiktionary
rzecz. welin mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. w rzymskim legionie republikańskim lekkozbrojny żołnierz, prowadzący działania przed linią manipułów;
Wiktionary
[czytaj: łelend]
1. miasto w Kanadzie;
2. rzeka w Kanadzie;
3. rzeka w Anglii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łelandzki] przymiotnik od: Welland (miasto w Kanadzie)
SJP.pl
[czytaj: łelbi-ing] stan zdrowia i poczucie szczęścia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chwyt pisarski polegający na posługiwaniu się wymyślonymi cytatami, które przypisuje się znanym albo też wymyślonym postaciom
SJP.pl
Welleryzm – chwyt pisarski polegający na posługiwaniu się wymyślonymi cytatami, których autorstwo fałszywie przypisuje się znanym osobom, w celu osiągnięcia efektu humorystycznego.
Wikipedia
[czytaj: łels] nazwisko, m.in. Orson Wells (1815-1985) - amerykański reżyser filmowy
SJP.pl
[czytaj: welington] wysoki but gumowy; welington
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Nowej Zelandii;
Wiktionary
Wellington ( Te Whanga-nui-a-Tara) – stolica Nowej Zelandii, trzecie pod względem wielkości i liczby ludności miasto w tym państwie (po Auckland i Christchurch), najgęściej zaludniona stolica w Oceanii i najbardziej wysunięta na południe stolica na świecie. Znajduje się na terenie regionu Wellington, na Wyspie Północnej, w pobliżu geograficznego środka Nowej Zelandii.
Wikipedia
rzecz. wellingtończyk mos., wellingtonka ż.
przym. wellingtoński
Wiktionary
[czytaj: łelingtonka] mieszkanka Wellingtonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wellingtonu; kobieta z tego miasta
Wiktionary
IPA: ˌwɛlʲĩŋkˈtɔ̃ŋka, AS: u̯elʹĩŋktõŋka
Wiktionary
rzecz. Wellington mrz.
:: fm. wellingtończyk mos.
przym. wellingtoński
Wiktionary
[czytaj: welington] wysoki but gumowy; welington
SJP.pl
[czytaj: łelingtończyk] mieszkaniec Wellingtonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wellingtonu; osoba z tego miasta
Wiktionary
IPA: ˌwɛlʲĩŋkˈtɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: u̯elʹĩŋktõĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Wellington mrz.
:: fż. wellingtonka ż.
przym. wellingtoński
Wiktionary
[czytaj: łelingtoński] przymiotnik od: Wellington (stolica Nowej Zelandii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do miasta Wellington
Wiktionary
IPA: ˌwɛlʲĩŋkˈtɔ̃j̃sʲci, AS: u̯elʹĩŋktõĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. wellingtończyk mos., wellingtonka ż., Wellington mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łelnes]
1. zabiegi i zajęcia dążące do możliwie najdłuższego zachowania młodości, zdrowia i dobrego samopoczucia;
2. ośrodek wypoczynkowy oferujący takie zabiegi i zajęcia
SJP.pl
We
Wikipedia
[czytaj: łels] nazwisko, m.in. Herbert George Wells (1866-1946) - pisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj dinozaurów z rodziny dromeozaurów
SJP.pl
Welociraptor ("Velociraptor") – rodzaj niewielkiego teropoda z rodziny dromeozaurów (Dromaeosauridae). "Velociraptor" był dwunożnym drapieżnikiem zamieszkującym tereny dzisiejszej Mongolii pod koniec okresu kredy 83 do 70 milionów lat temu. Obecnie wyróżniane są tylko dwa gatunki należące do tego rodzaju – "Velociraptor mongoliensis" i "V. osmolskae".
Wikipedia
pierwotny rower bez łańcucha i hamulców, zwykle z bardzo dużym kołem przednim oraz z małym kołem tylnym, niekiedy z dwoma kołami tylnymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. kolar. pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;
Wiktionary
Welocyped (z vélocipède) – pierwotny rower nieposiadający łańcucha ani hamulców, często z bardzo dużym kołem przednim oraz z małym kołem tylnym (bicykl), niekiedy z dwoma kołami tylnymi (tricykl), czasem z czterema kołami (kwadrycykl). Pojazdy te najczęściej były napędzane pedałami osadzonymi na osi przedniego koła.
Wikipedia
IPA: ˌvɛlɔˈt͡sɨpɛt, AS: velocypet
Wiktionary
rzecz. welocypedysta m.
Wiktionary
owalny tor drewniany lub betonowy o specjalnej konstrukcji, służący do rozgrywania wyścigów kolarskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. owalny tor do wyścigów w kolarstwie torowym
Wiktionary
Welodrom – specjalistyczny obiekt sportowy przeznaczony do rozgrywania konkurencji kolarstwa torowego. Jego podstawowym elementem jest zamknięty, profilowany (pochylony) tor o kształcie owalu (dwie proste połączone dwoma łukami), uzupełniany o strefy bezpieczeństwa, infrastrukturę sędziowską i techniczną oraz – zwykle – trybuny dla widzów.
Wikipedia
(1.1) Tor welodromu pokryto drewnem sosnowym.
Wiktionary
(1.1) cyklodrom
Wiktionary
człon układu nadążnego częstotliwości w radiolokatorze dopplerowskim w postaci mechanicznego generatora, który wytwarza napięcie proporcjonalne do częstotliwości dopplerowskiej
SJP.pl
przyrząd w postaci zbliżonej do roweru, służący do badań wysiłku mięśni
SJP.pl
przyrząd służący do pomiaru prędkości powietrza, oparty na zasadzie uzyskiwania równowagi między wolną częścią przekroju a przesłaniającą przekrój ruchomą zastawką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) transp. trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem
Wiktionary
(1.1) rower kabinowy
Wiktionary
rower z doczepnym silnikiem
SJP.pl
kawałek materiału przypinany do kapelusza lub upinany na głowie, najczęściej przezroczysty, będący elementem stroju ślubnego, żałobnego; noszony też przez zakonnice i duchownych niektórych wyznań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przezroczysty materiał upinany na głowie i stanowiący część ubioru (m.in. stroju panny młodej, zakonnic lub niektórych duchownych)
(1.2) rel. zdobiona tkanina używana podczas liturgii jako wierzchnia szata do błogosławieństwa
(1.3) rel. nakrycie diskosa i kielicha w czasie proskomidii
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. rybka akwariowa, odmiana karasia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɛlɔ̃n, AS: velõn
Wiktionary
rzecz. welonik m.
Wiktionary
(2.1) welonka
Wiktionary
zdrobnienie od: welon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od welon
Wiktionary
rzecz. welon m.
Wiktionary
potocznie: welon (ryba akwariowa)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd służący do jednoczesnego mierzenia prędkości i ciśnienia powietrza
SJP.pl
holenderska rasa kur
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
weltszmerc; depresja, uczucie przygnębienia spowodowane przemyśleniami na temat niedoskonałości świata; chandra, splin
SJP.pl
Weltschmerz (niem. "ból świata, ból istnienia") – głębokie poczucie bezsensu życia, jego bezcelowości, charakteryzujące się melancholią czy wręcz depresyjnym smutkiem, zespół nastrojów i emocji typu: depresja, apatia wynikających z myśli o niedoskonałości świata, a właściwie ze zderzenia chęci działania i niemożności jego realizacji oraz dysonansu pomiędzy wrażliwością bohatera a jego otoczeniem; romantyczny, sentymentalny pesymizm.
Wikipedia
depresja, uczucie przygnębienia spowodowane przemyśleniami na temat niedoskonałości świata; chandra, splin; Weltschmerz
SJP.pl
1. wyprawiana skóra skóra jagnięca, cielęca, barania, świńska lub kozia o aksamitnej powierzchni;
2. materiał podobny do aksamitu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) włók. tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu
(1.2) rzem. specjalnie wyprawiana skóra cielęca, jagnięca, świńska lub kozia o aksamitnej powierzchni, używana do produkcji cholewek, odzieży i galanterii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɛlur, AS: velur
Wiktionary
przym. welurowy
Wiktionary
mający niektóre właściwości weluru; przypominający welur
SJP.pl
przymiotnik od: welur
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzem. włók. wykonany z weluru
Wiktionary
rzecz. welur mrz.
Wiktionary
1. wyprawiana skóra skóra jagnięca, cielęca, barania, świńska lub kozia o aksamitnej powierzchni;
2. materiał podobny do aksamitu
SJP.pl
dawny puder z bizmutu lub mąki ryżowej
SJP.pl
tkanina z grupy tkanin z okrywą włókienną
SJP.pl
We
Wikipedia
welwet o drobniutkich prążkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj welwetu o drobniutkich prążkach
Wiktionary
tkanina bawełniana, podobna do welwetu odporna na mięcie, jednobarwna, o splocie atłasowym
SJP.pl
przymiotnik od: welwet
SJP.pl
roślina z klasy gniotowców; welwiczja
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy gniotowych; welwiczjowiec
SJP.pl
roślina z klasy gniotowców; welwiczia
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu gniotowców
SJP.pl
rząd roślin z klasy gniotowych; Welwitschiales
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy gniotowych; welwicziowiec
SJP.pl
[czytaj: łemblej] dzielnica Londynu oraz stadion w tym mieście
SJP.pl
Wembley (wym.) – północno-zachodnie przedmieście Londynu, znajdujące się w London Borough of Brent. Położone jest 13 kilometrów od Charing Cross.
W granicach Wembley znajduje się angielski stadion narodowy Wembley.
Wikipedia
wykrzyknik
(1.1) stpol. precz
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wena
Wiktionary
IPA: vɛ̃n, AS: vẽn
Wiktionary
1. łatwość tworzenia; natchnienie; zapał twórczy;
2. dawniej: szczęście (w grze)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia
(1.2) daw. szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
(1.3) daw. anat. żyła
Wiktionary
(1.1) Młody poeta miał niewątpliwie trudności z tworzeniem i, jak wynika z listów, wena nachodziła go tylko w nocy.
Wiktionary
IPA: ˈvɛ̃na, AS: vẽna
Wiktionary
(1.1) natchnienie, inspiracja, muza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Wenancja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "venans" – "polujący". Żeński odpowiednik imienia Wenancjusz i Wenanty.
Wikipedia
rzecz. Wenanty mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Wenancjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "venans" – "polujący". Jego formą oboczną jest Wenanty.
Wenancjusz imieniny obchodzi 1 kwietnia, 18 maja, 5 sierpnia, 13 października i 14 grudnia.
Wikipedia
rzecz. Wenanty mos.
Wiktionary
Wenancjusz z małżonką; Wenancjuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wenancjusza lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wenanty – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "venans" – „polujący”. Jego formą oboczną jest Wenancjusz.
Wenanty imieniny obchodzi 1 kwietnia, 5 sierpnia, 13 października i 14 grudnia.
Wikipedia
(1.1) U wuja Wenantego dzieci będą się miały dobrze.
Wiktionary
rzecz. Wenancja ż., Wenancjusz m.
przym. Wenantowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: WENczoł] miasto w Chinach; Wenzhou
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Paraná, Santa Catharina. sklep
(1.2) gw-pl|Paraná, Santa Catharina. zajazd
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Wendelin, Wandalin – imię męskie o nieustalonym do końca pochodzeniu, ale przyjmuje się, że stanowi ono skróconą formę imion germańskich dwuczłonowych, takich jak "Wendelbert", "Wendelmar", "Wendelgart". Pierwszy człon, "Wendel-", najprawdopodobniej oznaczał „pochodzący z plemienia Wandalów”. Św. Wendelin był pasterzem i być może mnichem, według tradycji przybyłym z Irlandii.
Wikipedia
Wendelin z małżonką; Wendelinowie
SJP.pl
Wendelin z małżonką; Wendelinostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wendelina lub z nim związany
SJP.pl
zwyczaj wywierania krwawej zemsty na sprawcy zabójstwa krewnego (lub na kimś z jego rodu); vendetta, wendetta, wróżda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. zasada prawa zwyczajowego, że przestępstwo dokonane przez członków jednej grupy na osobach z innej grupy tej samej społeczności wymaga krwawego odwetu na sprawcy tego aktu lub na jego krewnych, aby zmazać hańbę
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) wróżda, zemsta krwawa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. kramarz handlujący starymi rupieciami
Wiktionary
rzecz. wendetarka ż.
Wiktionary
zwyczaj wywierania krwawej zemsty na sprawcy zabójstwa krewnego (lub na kimś z jego rodu); wendeta, vendetta, wróżda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wendenem, dotyczący Wendenu
Wiktionary
rzecz. Wenden m.
Wiktionary
(1.1) kieski
Wiktionary
mityczny kanibalski potwór lub zły duch z północnych lasów Wybrzeża Atlantyku i Wielkich Jezior na pograniczu Kanady i Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
Wendigo (również "Windigo", "Witiko") – w wierzeniach plemion algonkińskich (m.in. Odżibwejów, Kri, Mikmaków) potężny, złośliwy duch leśny lub demoniczna istota, będąca uosobieniem nienasyconego głodu, zimy, egoizmu oraz tabu kanibalizmu. W tradycyjnych wierzeniach rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej wendigo nie jest fizyczną kryptydą ani zwierzęciem, lecz symbolem duchowego i moralnego zepsucia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
starożytny lud; Wenetowie
SJP.pl
1. miasto we Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, położone częściowo na lądzie stałym, a częściowo na ponad 100 wyspach rozdzielonych 150 kanałami;
2. wieś w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;
(1.2) przen. miasto o dużej liczbie kanałów i mostów
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Niektórzy uważają Wenecję za najpiękniejsze miasto świata.
(1.2) Sztokholm i Sankt Petersburg są nazywane Wenecjami Północy.
Wiktionary
IPA: vɛ̃ˈnɛt͡sʲja, AS: vẽnecʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. wenecki mrz., wenecjanin mos., wenecjanka ż., Wenecjanin mos., Wenecjanka ż.
przym. wenecki, wenecjański
Wiktionary
(1.1) peryfr. miasto nad laguną
Wiktionary
mieszkaniec Wenecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wenecji
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛˈt͡sʲjä̃ɲĩn, AS: vẽnecʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. wenecki mrz., Wenecja ż., wenecjanka ż., Wenecjanin m., Wenecjanka ż.
przym. wenecki, wenecjański
Wiktionary
mieszkanka Wenecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wenecji
Wiktionary
(1.1) Daremnie jednak przemilczała zdania, które podszepnęła wenecjance rezygnacja i fałszywa duma, daremnie, bo Tymoteusz odnalazł lukę w wywodzie, umiał dopowiedzieć przemilczane.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛˈt͡sʲjãnka, AS: vẽnecʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Wenecja ż., Wenecjanin mos., Wenecjanka ż.
:: fm. wenecjanin mos.
przym. wenecki, wenecjański
Wiktionary
→ Wenecja; wenecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. lub daw. wenecki, związany z Wenecją, dotyczący Wenecji
Wiktionary
(1.1) Dopieroż kiedyś okrutnie nam było źle i ciężko, a mówili w dzień, że nazajutrz spotkamy się z wenecjańską flotą.
Wiktionary
rzecz. Wenecja ż., wenecjanin mos., wenecjanka ż., Wenecjanin mos., Wenecjanka ż., wenecki mrz.
przym. wenecki
Wiktionary
przymiotnik od:
a) Wenecja (miasto we Włoszech);
b) Wenecja Euganejska (kraina historyczna i region autonomiczny we Włoszech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;
Wiktionary
IPA: vɛ̃ˈnɛt͡sʲci, AS: vẽnecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wenecja ż., wenecjanin mos., wenecjanka ż., Wenecjanin mos., Wenecjanka ż., weneckość ż.
przym. wenecjański
Wiktionary
(1.1) wenecjański
(2.1) wenecjański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem weneckim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem weneckim
(1.3) spisany, stworzony w języku weneckim
Wiktionary
IPA: vɛ̃ˈnɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: vẽneckoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
członek starożytnego ludu zamieszkującego w okresie rzymskim ziemie nad Bałtykiem
SJP.pl
Lilla Weneda, tytułowa bohaterka dzieła Juliusza Słowackiego
SJP.pl
starożytny lud; Wenedzi
SJP.pl
Nie mylić z: Wenetowie.
Wenedowie, Wenetowie, Wenedzi ( Venedae) – lud zamieszkujący w okresie rzymskim (I–IV wiek) ziemie nad Wisłą i Bałtykiem o spornej przynależności etnicznej, najczęściej identyfikowany ze Słowianami lub też traktowany jako odrębny lud indoeuropejski.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) dotyczący wenedyku, Wenedów
rzeczownik, rodzaj męski
(2.1) jęz. sztuczny język skonstruowany jako mowa romańska na bazie polskiego
Wiktionary
(1.1) Dziś przeanalizuję kilka tekstów wenedyckich.
Wiktionary
rzecz. Wened mos., Weneda ż., Wenedka ż., wenedyckość ż., wenedyk mrz.
Wiktionary
(2.1) wenedyk
Wiktionary
związany z Wenedami (Wenetami), dawnym ludem europejskim; wenetyjski
SJP.pl
starożytny lud; Wenedowie
SJP.pl
przymiotnik od: Wenedowie, Wenedzi (np. kultura wenedzka, język wenedzki)
SJP.pl
szwedzkie jezioro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;
Wiktionary
Wener ( Vänern) – jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji, położone na granicy prowincji historycznych ("landskap") Västergötland, Dalsland i Värmland. Największe pod względem powierzchni (5650 km²) jezioro tego kraju oraz Unii Europejskiej i trzecie w Europie po jeziorach Ładoga i Onega w Rosji.
Wikipedia
bogini miłości w mitologii rzymskiej; Wenus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. choroba weneryczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) pewnikiem z tego Afganistanu jakąś wenerę przytachał.
Wiktionary
przestarzałe: cześć, szacunek okazywany komuś, poważanie
SJP.pl
specjalista w dziedzinie wenerologii dermatologicznej
SJP.pl
chorobliwy lęk przed chorobą weneryczną
SJP.pl
specjalista w zakresie wenerologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób wenerycznych
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka wenerologii
Wiktionary
(1.1) Dermatolog najczęściej jest jednocześnie wenerologiem.
(2.1) Beata chce zostać wenerologiem.
(2.1) Po powrocie z delegacji musieliśmy wszyscy udać się z wizytą do bardzo miłej pani wenerolog.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛˈrɔlɔk, AS: vẽnerolok
Wiktionary
rzecz. wenerologia ż.
przym. wenerologiczny
przysł. wenerologicznie
Wiktionary
dział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;
Wiktionary
We
Wikipedia
IPA: ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja, AS: vẽneroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. wenerolog m.
przym. wenerologiczny
przysł. wenerologicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wenerologią, dotyczący wenerologii
Wiktionary
rzecz. wenerologia ż., wenerolog mos. / ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta cierpiąca na chorobę weneryczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta chora na chorobę weneryczną
Wiktionary
przym. weneryczny
Wiktionary
dotyczący zakaźnej choroby wenerycznej, przenoszonej najczęściej drogą płciową
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. przenoszony drogą płciową
Wiktionary
rzecz. Wenera ż., weneryk m., weneryczka ż., Wenus ż., Wenusjanin mos., Wenusjanka ż.
Wiktionary
osoba cierpiąca na chorobę weneryczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba chora na chorobę weneryczną
Wiktionary
przym. weneryczny
Wiktionary
w medycynie wypreparowanie żyły, np. w celu założenia wkłucia centralnego
SJP.pl
Wenesekcja – w medycynie jest to nacięcie żyły, np. w celu założenia wkłucia centralnego bądź wprowadzenia elektrod do żylnego układu krwionośnego (nacinanie żyły odpromieniowej).
Wikipedia
starożytny lud; Weneci
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z Wenetami (Wenedami), dawnym ludem europejskim; wenedyjski
SJP.pl
państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas; Boliwariańska Republika Wenezueli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;
Wiktionary
Wenezuela ( Venezuela,), oficjalnie Boliwariańska Republika Wenezueli (República Bolivariana de Venezuela) – państwo związkowe położone w północnej części Ameryki Południowej. Zajmuje powierzchnię 916 445 km², a zamieszkane jest przez 28 633 711 osób (2026).
Wikipedia
(1.1) W składzie etnicznym Wenezueli oprócz Wenezuelczyków występują także Kolumbijczycy, Indianie i inni.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛzuˈwɛla, AS: vẽnezuu̯ela
Wiktionary
rzecz. Wenezuelka ż., Wenezuelczyk m.
przym. wenezuelski
Wiktionary
obywatel Wenezueli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel lub mieszkaniec Wenezueli
Wiktionary
(1.1) W składzie etnicznym Wenezueli oprócz Wenezuelczyków występują także Kolumbijczycy, Indianie i inni.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛzuˈwɛlt͡ʃɨk, AS: vẽnezuu̯elčyk
Wiktionary
rzecz. Wenezuela ż., wenezuelskość ż.
:: fż. Wenezuelka ż.
przym. wenezuelski
Wiktionary
obywatelka Wenezueli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Wenezueli
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛzuˈwɛlka, AS: vẽnezuu̯elka
Wiktionary
rzecz. Wenezuela ż.
:: fm. Wenezuelczyk m.
przym. wenezuelski
Wiktionary
związany z państwem Wenezuela
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nɛzuˈwɛlsʲci, AS: vẽnezuu̯elsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wenezuela ż., Wenezuelczyk mos., Wenezuelka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wenezuelskie
Wiktionary
rzecz. Wenezuelczyk mos.
Wiktionary
rurka wprowadzana do żyły przy długotrwałym podawaniu leków; venflon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. pot. rurka z tworzywa sztucznego wprowadzana igłą do żyły, posiadająca przyłącze na strzykawkę bądź kroplówkę;
Wiktionary
(1.1) Lekarzowi udało się założyć mężczyźnie opatrunek i wenflon.
Wiktionary
(1.1) kaniula dożylna
Wiktionary
1. ciężkie i twarde drewno tropikalne o bardzo ciemnym kolorze;
2. kolor tego drewna
SJP.pl
Wenge (czyt.) – drewno tropikalne o bardzo ciemnym kolorze, charakterystycznej budowie oraz mocnym deseniu przypominającym upierzenie kuropatwy. Drewno wenge jest ciężkie i twarde, nadaje się do konstrukcji podłóg i schodów. Ze względu na jego oryginalny wygląd często wchodziło lub wypadało z mody. Od nazwy tego drewna wywodzi się również nazwa koloru - wenge.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Szwajcarii, w kantonie Berno, w Alpach Berneńskich; znana miejscowość turystyczna i alpejski ośrodek sportów zimowych;
Wiktionary
Wengen – miejscowość w Szwajcarii w Alpach Berneńskich, leży na wysokości 1274 m n.p.m. i jest zamieszkana przez 1116 mieszkańców (31 grudnia 2023), w sezonie zimowym zamieszkuje tu ponad 10 000 osób. Jest największym skupiskiem ludności w dolinie Lauterbrunnental. Jest jedną z dziewięciu miejscowości w Szwajcarii, w których zabroniony jest ruch pojazdów mechanicznych z silnikiem spalinowym.
Wikipedia
(1.1) W Wengen na trudnej trasie zjazdowej Stanisław Marusarz zwyciężył, a drugi był Bronek Czech.
Wiktionary
organiczny związek chemiczny stosowany jako lek antydepresyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, wzór sumaryczny: C17H27NO2
Wiktionary
Wenlafaksyna – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (SNRI). Stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zespołu lęku uogólnionego, zespołu lęku napadowego oraz fobii społecznej. Może być użyty w leczeniu przewlekłego bólu. Jest zażywany doustnie.
Wikipedia
(1.1) Lekarz rodzinny przepisał wenlafaksynę na moje lęki.
Wiktionary
radiologiczna metoda badania żył z wprowadzeniem do żył środków cieniujących
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z powiatem Wenshan
Wiktionary
rzecz. Wenshan
Wiktionary
1. przestarzale: kiermasz
2. jednostka organizacyjna w loży masońskiej, złożona z dwudziestu karbonariuszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wencki
Wiktionary
brzuszny, znajdujący się po brzusznej stronie ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. wątroba
Wiktionary
obrazowa metoda badania jam serca
SJP.pl
grzyb pasożytniczy z rzędu nibykulistych, powodujący parch jabłoni i grusz
SJP.pl
zawór pneumatyczny jednostronnego działania, stosowany w celu zachowania oraz umożliwienia regulacji ciśnienia w zbiornikach, np. dętkach, oponach pojazdów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)
Wiktionary
Wentyl – rodzaj zaworu pneumatycznego.
Wikipedia
rzecz. wentylek mrz., wentylacja ż., wentylator mrz., wentylowanie n.
przym. wentylacyjny, wentylowy
Wiktionary
(1.1) zawór
Wiktionary
1. naturalna lub wymuszona wymiana powietrza w pomieszczeniach, przewietrzanie;
2. system urządzeń do wymiany i odświeżania powietrza;
3. wymiana powietrza w płucach poprzez naturalne wdechy i wydechy;
4. w przenośni: wydalenie, usunięcie kogoś z jakiegoś stanowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach
(1.2) techn. system urządzeń do odświeżania powietrza
(1.3) fizj. przepływ powietrza przez płuca
Wiktionary
We
Wikipedia
IPA: ˌvɛ̃ntɨˈlat͡sʲja, AS: vẽntylacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. wentyl mrz., wentylator mrz., wentylowanie n.
czas. wentylować ndk.
przym. wentylacyjny
Wiktionary
(1.1) cyrkulacja powietrza, wietrzenie
(1.3) wentylacja płuc / płucna
Wiktionary
dotyczący wentylacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wentylacją
Wiktionary
(1.1) Nad ambrazurą znajduje się zwykle system wentylacyjny dla odprowadzania dymu i spalin.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃ntɨlaˈt͡sɨjnɨ, AS: vẽntylacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. wentyl m., wentylek m., wentylacja ż., wentylowanie n., wentylator mrz.
czas. wentylować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;
Wiktionary
Wentylator (sprężarka) – maszyna przepływowa do transportowania gazów poprzez urządzenia technologiczne wykorzystująca do tego celu przewody wentylacyjne, w której przyrost ciśnienia statycznego ze strony ssawnej jest większy niż ze strony tłocznej (nie przekracza 13 kPa), a cała energia gazu jest zawarta w jej składowej kinetycznej.
Wikipedia
(1.1) Na podróż musimy sobie kupić kieszonkowe wentylatory. Podobno we Francji będą straszne upały.
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr, AS: vẽntylator
Wiktionary
rzecz. wentyl m., wentylacja ż., wentylowanie n., przewentylowanie n., wentylatornia n.
:: zdrobn. wentylatorek m.
czas. wentylować ndk., przewentylować dk.
przym. wentylatorowy, wentylacyjny
Wiktionary
(1.1) wiatrak, wiatraczek
Wiktionary
zdrobnienie od: wentylator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały wentylator
Wiktionary
pomieszczenie, w którym znajduje się system sterujący układem wentylacyjnym w budynku, mieszkaniu itp.; wentylatorownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. pomieszczenie mieszczące systemy wentylacyjne budynku, mieszkania, tunelu itp.
Wiktionary
rzecz. wentylator mrz.
Wiktionary
(1.1) wentylatorownia
Wiktionary
pomieszczenie, w którym znajduję się system sterujący układem wentylacyjnym budynku, mieszkania itp.; wentylatornia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. wentylatornia.
Wiktionary
(1.1) wentylatornia
Wiktionary
przymiotnik od: wentylator
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wentylatorem lub wentylatorami, dotyczący wentylatorów
Wiktionary
rzecz. wentylator mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: wentyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wentyl
(1.2) mały wentyl
Wiktionary
(1.2) Poproszę paczkę tych pomarańczowych wentylków do roweru.
Wiktionary
rzecz. wentyl mrz.
przym. wentylowy, wentylacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wentylować.
Wiktionary
rzecz. wentylacja ż., wentylator m., wentyl m.
czas. wentylować ndk.
przym. wentylacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: wentyl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wentylem, dotyczący wentylu
Wiktionary
(1.1) Założymy choremu specjalny opatrunek wentylowy na ranę w klatce piersiowej.
Wiktionary
rzecz. wentyl mrz., wentylek mrz.
Wiktionary
przenośnie: piękna kobieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;
(1.2) astr. druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planeta ziemiopodobnaanet ziemiopodobnych, planeta dolnaanet dolnych i planeta wewnętrznaanet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
Wiktionary
Wenus – druga pod względem odległości od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest trzecim pod względem jasności ciałem niebieskim widocznym na niebie, po Słońcu i Księżycu. Jej obserwowana wielkość gwiazdowa sięga −4,6m. Ponieważ Wenus jest bliżej Słońca niż Ziemia, zawsze jest widoczna w niewielkiej odległości kątowej od niego; jej maksymalna elongacja to 47,8°. Odległość Wenus od Ziemi zmienia się w zakresie od około 40 mln km do około 259 mln km.
Wikipedia
(1.1) Wenus uchodziła początkowo za italskie bóstwo kwiatów i ogrodów.
(1.1) Atrybutami Wenus były: gołębie, wróble, mirt, róża i pigwa.
(1.1) Moja żona jest piękniejsza od Wenus.
(1.2) Wenus i Merkury nie mają księżyców.
(1.2) Gęsta atmosfera Wenus składa się głównie z dwutlenku węgla i azotu.
Wiktionary
IPA: ˈvɛ̃nus, AS: vẽnus
Wiktionary
rzecz. wenus ż., Wenusjanin mos., Wenusjanka ż., Wenera ż., Weneralia nmos.
przym. wenusowy, wenusjański, weneryczny
przysł. wenerycznie, wenusjańsko
Wiktionary
(1.1) Wenera, Afrodyta, Cypryda, Kipryda, Urania
(1.2) Gwiazda Poranna, Gwiazda Wieczorna, gwiazda zaranna, Jutrzenka, Fosforos, Hesperos, Hesperia; symbol. ♀
Wiktionary
domniemany mieszkaniec Wenus (planety)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sf. hipotetyczny mieszkaniec Wenus
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nuˈsʲjä̃ɲĩn, AS: vẽnusʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wenus ż., wenus ż., wenusjańskość ż., Wenera ż., Weneralia nmos., weneria ż.
:: fż. Wenusjanka ż.
przym. wenusjański, wenusowy, Wenusowy, weneryczny
przysł. wenusjańsko, wenerycznie
Wiktionary
domniemana mieszkanka Wenus (planety)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sf. hipotetyczna mieszkanka Wenus
Wiktionary
IPA: ˌvɛ̃nuˈsʲjãŋka, AS: vẽnusʹi ̯ãŋka
Wiktionary
rzecz. Wenus ż., wenus ż., wenusjańskość ż., Wenera ż., Weneralia nmos., weneria ż.
:: fm. Wenusjanin mos.
przym. wenusjański, wenusowy, Wenusowy, weneryczny
przysł. wenusjańsko, wenerycznie
Wiktionary
→ Wenus (planeta)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. związany z planetaanetą Wenus
Wiktionary
(1.1) Jeden z wenusjańskich kraterów nazwano Wandą.
Wiktionary
rzecz. Wenus ż., Wenusjanin mos., Wenusjanka ż.
przysł. wenusjańsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób wenusjański, tak jak na Wenus
Wiktionary
rzecz. Wenus ż., Wenusjanin mos., Wenusjanka ż.
przym. wenusjański
Wiktionary
[czytaj: WENdżoł] miasto w Chinach; Wenczou
SJP.pl
We
Wikipedia
wepa marmurkowa - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wepa marmurkowa - gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpychać)
(1.1) pchając, umieścić w czymś
(1.2) pot. podstępem zmusić kogoś do przyjęcia lub kupienia czegoś
(1.3) pot. umieścić kogoś gdzieś na siłę
czasownik zwrotny dokonany wepchać się (ndk. wpychać się)
(2.1) pchając się, wejść w ciasne lub tłoczne miejsce
(2.2) przemieścić się dokądś pod ciśnieniem
(2.3) pot. dostać się gdzieś bez zaproszenia, na siłę, podstępem
Wiktionary
rzecz. wepchanie n.
czas. pchać
Wiktionary
(1.1-3) war. wepchnąć
(2.1-3) war. wepchnąć się
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpychać)
(1.1) pchając, umieścić w czymś
(1.2) pot. podstępem zmusić kogoś do przyjęcia lub zakupienia czegoś
(1.3) pot. umieścić kogoś gdzieś na siłę
czasownik zwrotny dokonany wepchnąć się (ndk. wpychać się)
(2.1) pchając się, wejść w ciasne lub zatłoczone miejsce
(2.2) przedostać się pod ciśnieniem
(2.3) pot. dostać się gdzieś bez zaproszenia, na siłę, podstępem
Wiktionary
rzecz. wepchnięcie n.
Wiktionary
(1.1-3) war. wepchać
(2.1-3) war. wepchać się
Wiktionary
silnie oprzeć na czymś lub na kimś; naprzeć; przywrzeć; wedrzeć
SJP.pl
→ Wepsowie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wepsami, dotyczący Wepsów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wepski;
Wiktionary
rzecz. Wepsa mos., Wepsyjka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem wepskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem wepskim
(1.3) spisany, stworzony w języku wepskim
Wiktionary
IPA: ˈvɛpskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: vepskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
ugrofińska grupa etniczna z północno-zachodniej części Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
We
Wikipedia
1. imię żeńskie;
2. zdrobnienie od: Weronika
SJP.pl
Wera — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, stanowiące żeńską formę łacińskiego imienia Werus (pierwotnie cognomen), równe wyrazowi pospolitemu "vera" — "rzetelna, prawa, słuszna, sprawiedliwa". Forma ta jest również w użyciu jako zdrobnienie od imienia Weronika lub zachodnia transliteracja rosyjskiego imienia Wiera. Rozpowszechniła się ona być może pod wpływem działaczki socjalistycznej i komunistycznej Marii Koszutskiej, która przybrała pseudonim Wera Kostrzewa.
Wikipedia
obraz przedstawiający twarz cierpiącego Chrystusa, przypominający wizerunek odbity na chuście św. Weroniki
SJP.pl
historyczna nazwa handlowa leku przeciwbólowego i uspokajającego, zawierającego aminofenazon i barbital; Veramid
SJP.pl
przybudówka przy domu pokryta dachem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach
Wiktionary
Weranda (fr. véranda) – dobudówka, najczęściej drewniane lub murowane pomieszczenie, otwarte lub oszklone, przykryte dachem, umieszczone przed wejściem do budynku albo przy innej elewacji.
Weranda jest pomieszczeniem o funkcji wypoczynkowej, stawianym najczęściej przy budynkach mieszkalnych na terenach wiejskich i podmiejskich.
Wikipedia
(1.1) Siedzę z przyjaciółmi na werandzie i piję herbatę.
Wiktionary
IPA: vɛˈrãnda, AS: verãnda
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. werandka ż.
przym. werandowy
Wiktionary
zdrobnienie od: weranda
SJP.pl
organiczny związek chemiczny stosowany w lekach przeciwnadciśnieniowych i przeciwarytmicznych; verapamil
SJP.pl
Werapamil – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny mający zdolność blokowania kanałów wapniowych w komórkach układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca i mięśni gładkich (tzw. antagonista wapnia). Zablokowanie kanałów wapniowych w układzie bodźcotwórczo-przewodzącym serca powoduje działanie antyarytmiczne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. fot. stereoskopowy aparat fotograficzny
Wiktionary
(1.1) W 1893 r. stworzył on
Wiktionary
mieszanina alkaloidów otrzymywana z nasion kichawca, biały proszek drażniący błony śluzowe, trudno rozpuszczalny w wodzie; stosowana przy nerwobólach oraz jako środek insektobójczy; weratyna
SJP.pl
trujący alkaloid z nasion kichawca; weratryna
SJP.pl
wyrażenie czegoś słowami, ujmowanie w słowa
SJP.pl
przywiązywanie większej wagi do słów niż do myśli; czcze, jałowe rozprawianie nie poparte dowodami, faktami
SJP.pl
We
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|werbalizować.
Wiktionary
czas. werbalizować ndk.
przym. werbalny
Wiktionary
ubierać w słowa, wysławiać, wyrażać za pomocą słów
SJP.pl
czasownik
(1.1) wyrażać słowami
Wiktionary
rzecz. werbalizowanie n.
przym. werbalny
Wiktionary
1. odnoszący się do słów; słowny;
2. nieoparty na doświadczeniu; niezwiązany z praktyką;
3. odnoszący się do czasownika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wyrażony przy pomocy słów
(1.2) jęz. dotyczący czasownika
przymiotnik jakościowy
(2.1) niezwiązany z praktyką, nieoparty na doświadczeniu, niepoparty czynem
Wiktionary
rzecz. werbalizacja ż., werbalizm m., werbalista m., werbalizowanie n.
czas. werbalizować ndk.
przysł. werbalnie
Wiktionary
(1.1) słowny, ustny
(1.2) czasownikowy
(2.1) gołosłowny
Wiktionary
1. instrument perkusyjny używany m.in. w orkiestrze wojskowej;
2. odgłos wydobywany z instrumentu o tej samej nazwie, powstający wskutek szybkiego, naprzemiennego uderzania dwiema pałeczkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;
(1.2) muz. charakterystyczny dźwięk uzyskiwany na werblu (1.1) poprzez naprzemienne szybkie uderzanie pałeczkami
Wiktionary
(1.1) W naszej orkiestrze gram na werblu i żelach.
(1.1) Następny etap, to przygotowanie śladów audio. (…) Werbel jest na dwóch śladach - górna membrana i sprężyny.
Wiktionary
IPA: ˈvɛrbɛl, AS: verbel
Wiktionary
rzecz. werblowanie n., werblista
Wiktionary
zdrobnienie od: werbel
SJP.pl
roślina z rodziny werbenowatych; werbena pospolita rosnąca w Polsce dziko ma właściwości lecznicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Verbena|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny werbenowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju werbena (1.1)
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.2) Zaparzę sobie werbeny i poczytam Myśliwskiego.
Wiktionary
rzecz. werbenowate lm nm.
Wiktionary
(1.2) witułka
Wiktionary
rodzina roślin dwuliściennych obejmująca około 3000 gatunków drzew, krzewów lub roślin zielnych; witułkowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Verbenaceae|J. St.-Hil.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu jasnotowców;
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki werbenowatych stały się inwazyjnymi.
Wiktionary
rzecz. werbena ż.
Wiktionary
o cechach werbenowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
chorobliwe powtarzanie bezsensownych słów lub zdań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Arnolda Janssena;
Wiktionary
(1.1) Drugim ważnym polem działalności werbistów jest szeroko pojęta animacja misyjna polskiego społeczeństwa.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. werbistka ż.
przym. werbistowski
Wiktionary
członkini katolickiego misyjnego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z żeńskiej gałęzi zakonu założonego przez św. Arnolda Janssena
Wiktionary
(1.1) We wspólnocie werbistek jest obecnie szesnaście aspirantek.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. werbista m.
przym. werbistowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z werbistami, dotyczący werbistów
Wiktionary
(1.1) Na kiermaszu sprzedawali kalendarze werbistowskie.
Wiktionary
rzecz. werbista mos., werbistka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Werbiści, Zgromadzenie Słowa Bożego (nazwa łacińska: "Societas Verbi Divini;" skrót zakonny: SVD) – misyjne zgromadzenie zakonne, założone 8 września 1875 przez św. Arnolda Janssena w Holandii.
Zgromadzenie realizuje nakaz misyjny Chrystusa: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!" (Mk 16,15).
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Werbkowice ( Вербковичі) – wieś w Polsce położona w południowo–wschodniej części województwa lubelskiego, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Werbkowice. Leży na zachód od Hrubieszowa, na obszarze Kotliny Hrubieszowskiej, głównie na lewym brzegu rzeki Huczwy. Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 74
Wikipedia
mieszkaniec Werbkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Werbkowic (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. stalowy element montowany do uprzęży lub łańcuchów zwierząt hodowlanych;
2. dawna gra w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żołnierz grający na werblu
Wiktionary
rzecz. werbel mrz., werblowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. charakterystyczny dla dzięciołów sposób hałasowania przez głośne i szybkie uderzanie dziobem w puste, rezonujące drzewa lub blaszne przedmioty, będący częścią rytuału godowego lub mający znaczenie terytorialne
Wiktionary
(1.1) Wiosną w słoneczne dni w lasach usłyszeć możemy werblowanie dzięciołów, będące ich głosem godowym.
Wiktionary
rzecz. werbel m., werbelek m., werblista m., werblistka ż.
czas. werblować ndk.
przym. werblowy
Wiktionary
namawianie kogoś do służby wojskowej lub do jakiejś organizacji albo akcji; zaciąg, werbunek
SJP.pl
1. przeprowadzać zaciąg do wojska;
2. zjednywać zwolenników, namawiać do przystąpienia do jakiejś organizacji albo akcji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwerbować)
(1.1) namawiać kogo do udziału w czymś
(1.2) pozyskiwać zwolenników
(1.3) wojsk. zaciągać do wojska
czasownik zwrotny niedokonany werbować się (dk. zwerbować się)
(2.1) być werbowanym
Wiktionary
rzecz. werbowanie n., werbownik mos., werbunek mrz., zwerbowanie n.
przym. werbunkowy
Wiktionary
(1.1-3) rekrutować
Wiktionary
werbowanie, zaciąg do wojska; werbunek
SJP.pl
osoba starająca się o pozyskanie zwolenników, namawiająca do udziału w czymś
SJP.pl
namawianie kogoś do służby wojskowej lub do jakiejś organizacji albo akcji; zaciąg, werbowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zaciąg do służby w armii
Wiktionary
czas. werbować
Wiktionary
przymiotnik od: werbunek
SJP.pl
w gwarze śląskiej: osoba sprowadzona z daleka do pracy w kopalni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. przyjezdny, zwerbowany do pracy na Górnym Śląsku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. narzędzia
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk norzyńdzia
Wiktionary
Wercyngetoryks ( Vercingetorix, ok. ur. 82 p.n.e., zm. 46 p.n.e. w Rzymie) – wódz galijskiego plemienia Arwernów oraz przywódca wielkiego powstania Galów przeciwko siłom rzymskim podczas ostatniej fazy wojen galijskich prowadzonych przez Juliusza Cezara.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Małopolska. pijatyka, hulanka, łajdaczenie się
Wiktionary
(1.1) Wkoło mnie wciąż się snują // wybladłe twarze: — // To z „werdeby” wracają — // krzyczą — wrzeszczą — śpiewają — // każdy pląsy wyprawia — // nogi źle stawia.
(1.1) — A wy gdzie maszerujecie? // — Na werdebę! // — I matka i ojciec idzie z wami? // — A ino — chodź i ty!
Wiktionary
czas. werdebować ndk.
Wiktionary
niemiecki klub piłkarski z Bremy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gobelin lub arras w tonacji zielonej z motywami roślinnymi
SJP.pl
We
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od werdykt
Wiktionary
(1.1) To nie werdykt, lecz tylko karykaturalny werdykcik.
Wiktionary
rzecz. werdykt m.
Wiktionary
wyrok, orzeczenie, decyzja w jakiejś sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɛrdɨkt, AS: verdykt
Wiktionary
rzecz. werdykcik mrz.
Wiktionary
(1.1) wyrok, decyzja, orzeczenie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mówiąca prawdę bez względu na konsekwencje
SJP.pl
człowiek mówiący prawdę w oczy bez ogródek, szczery do bólu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która ma zwyczaj mówić innym to, co myśli, prosto w oczy
Wiktionary
IPA: vɛˈrɛdɨk, AS: veredyk
Wiktionary
rzecz. weredyzm mrz.
:: fż. weredyczka ż.
przym. weredyczny
Wiktionary
charakter weredyka; prawdomówność, mówienie prawdy bez względu na konsekwencje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. bycie prawdomównym bez zważania na tego konsekwencje
Wiktionary
(1.1) Dziennikarz znany z weredyzmu często wywoływał burzliwe dyskusje w internecie.
Wiktionary
rzecz. weredyk mos., weredyczka ż.
przym. weredyczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Weremień (nazwa oboczna: Wieremień, dawniej Weremiń, w latach 1977–1981 Podegrodzie) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Lesko. Ma status sołectwa.
W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Weremiń z Łączkami był Edmund Krasicki.
Wikipedia
Weremowice – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Chełm.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Chełm. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 329 mieszkańców i była dwunastą co do wielkości miejscowością gminy Chełm.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Werena — imię żeńskie, prawdopodobnie pochodzące od łacińskiego "verus" - "prawdziwy". Patronką tego imienia jest św. Werena, pielęgniarka, z III wieku.
Wikipedia
(1.1) Wkrótce rybak przyniósł rybę w darze, a Werena rozciąwszy ją odnalazła pierścień.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw./gwara. wrzos
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzosik m., wrzosk m., wrzost m., werez m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos, wrzos zwyczajny, wrzosik, daw./reg. wrzosk, wrzost, werez
Wiktionary
nazwa kilku potraw kuchni staropolskiej i litewskiej
SJP.pl
Wereszczaka – nazwa kilku potraw kuchni staropolskiej i litewskiej, dawniej bardzo popularnych. Były to schab duszony w wywarze buraczanym, zupa na kwasie chlebowym ze słoniną, zupa z kiełbasami, półgęskiem i kaszą, biała kiełbasa bądź młoda słonina w sosie cebulowym. Według Wincentego Pola nazwa dania miała pochodzić od nazwiska kucharza Wereszczaki pracującego na dworze króla Augusta III.
Wikipedia
Maryla Wereszczakówna (właściwie Marianna Ewa Wereszczakówna) (1799-1863), młodzieńcza miłość Adama Mickiewicza, będąca pierwowzorem dla wielu bohaterek późniejszych dzieł artysty
SJP.pl
Wereszczyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Urszulin.
Podczas II wojny światowej, 26 maja 1942 roku Niemcy rozstrzelali 300 Żydów w Wereszczynie.[]
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru;
Wiktionary
Wereszyca ( Верещиця "Wereszczycia") – rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Dniestru, przepływa przez Płaskowyż Sańsko-Dniestrzański. Bierze ona swój początek na Roztoczu w Janowskim Stawie i wpada do Dniestru. Długość 92 km, obszar zlewni – 955 km². Szerokość rzeki wynosi 10–12 m. Głębokość waha się między 0,5–1,5 m. Dno aluwialne, na aluwium składają się żółto-szary piasek, glina i torf.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wereszyn ( Верешин) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań (III 2011 r.) miała 130 mieszkańców i była dwudziestą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Gorlice,Kolbuszowa,Rzeszów,Krosno. płótno
(1.2) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Gorlice,Kolbuszowa,Rzeszów,Krosno. płócienny obrus na stół
Wiktionary
Wereta – miasto w Etiopii, w regionie Amhara. Według danych szacunkowych na rok 2015 liczy 33 200 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1-6) war. fereta
(1.6) gw. Bukowina płachta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wrzos
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzosik m., wrzosk m., wrzost m., weres m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos, wrzos zwyczajny, wrzosik, daw./reg. wrzosk, wrzost, weres
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w dawnym prawie polskim: kara pieniężna płacone przez zabójcę krewnym zamordowanego na mocy wyroku sądu; główczyzna, główszczyzna, zagłówne
SJP.pl
Wergili (70-19 p.n.e.), poeta rzymski; Wergiliusz
SJP.pl
We
Wikipedia
Wergiliusz (70-19 p.n.e.), poeta rzymski; Wergili
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. liter. starożytny, rzymski poeta;
(1.2) imię|polski|m., zob. Wirgiliusz.
Wiktionary
Wergiliusz, właśc. Publiusz Wergiliusz Maro ( Publius Vergilius Maro), niekiedy Publiusz Wergiliusz Maron, dawniej także Wirgiliusz (ur. 15 października 70 p.n.e., zm. 21 września 19 p.n.e.) – rzymski poeta, uważany za jedną z najważniejszych postaci w dziejach światowej literatury, autor "Eneidy", "Georgik", "Bukolik" i "Drobiazgów".
Wikipedia
(1.1) Rozczytywała się w bukolikach Wergiliusza.
(1.1) Homerycka legenda o Troi została wykorzystana przez rzymskiego poetę Wergiliusza w jego poemacie epickim Eneida.
Wiktionary
IPA: vɛrʲˈɟilʲjuʃ, AS: verʹǵilʹi ̯uš
Wiktionary
przym. Wergiliuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. liter. należący do Wergiliusza
Wiktionary
rzecz. Wergiliusz mos.
Wiktionary
mechanizm zegarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) mechanizm zegarka
(1.2) daw. mechanizm
(1.3) film. zdjęcie dokumentujące plan filmowy
Wiktionary
IPA: vɛrk, AS: verk
Wiktionary
zdrobnienie od: Weronika (imię żeńskie)
SJP.pl
fotografia robocza robiona podczas kręcenia filmów
SJP.pl
przycinać i korygować kształt końskich kopyt
SJP.pl
Werkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Wągrowiec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. warsztat
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk norychta, warstat
Wiktionary
niemieckie wojsko okresu III Rzeszy (1935-1945); Wehrmacht
SJP.pl
żołnierz Wehrmachtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz Wehrmachtu
Wiktionary
IPA: ˌvɛrmaxˈtɔvʲjɛt͡s, AS: vermaχtovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wermacht, Wehrmacht, wehrmachtowiec
przym. wermachtowski, wehrmachtowski
Wiktionary
(1.1) wehrmachtowiec
Wiktionary
→ wermacht; wehrmachtowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Wehrmacht, wermachtowiec
Wiktionary
IPA: ˌvɛrmaxˈtɔfsʲci, AS: vermaχtofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. wermacht, Wehrmacht, wermachtowiec, wehrmachtowiec
przym. wehrmachtowski
Wiktionary
nawóz z odchodów dżdżownic kompostowych; biohumus, kompost koprolitowy
SJP.pl
minerał, uwodniony krzemianem glinu i magnezu z niewielką ilością żelaza; dżeferysyt
SJP.pl
Wermikulit, (Mg, Fe, Al)3(Al, Si)4O10(OH)2·4H2O, – minerał ilasty, który zwiększa swoją objętość pod wpływem podgrzewania. Powstaje podczas wietrzenia lub zmian hydrotermalnych biotytu lub flogopitu. Znaczne złoża wermikulitu znajdują się w Australii, Nowej Zelandii, Rosji, Indiach, Brazylii, Chile, Egipcie, Kanadzie, Japonii, Ugandzie oraz Madagaskarze.
Wikipedia
makaron w postaci długich nitek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. makaron krajany na bardzo cienkie nitki
Wiktionary
Wermiszel (wł. "vermicelli") – suchy, cienki i długi makaron włoski z pszenicy durum o okrągłym przekroju i nieco większej średnicy niż spaghetti. Jeśli jego średnica jest mniejsza, makaron określa się jako "vermicellini".
Wikipedia
(1.1) Babciny rosół z wermiszlem bardzo mi smakował, nie ukrywam.
Wiktionary
zdrobnienie od: wermut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wermut
Wiktionary
rzecz. wermut m.
Wiktionary
wytrawne lub słodkie białe wino o smaku piołunu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) enol. wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;
Wiktionary
We
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. wermucik m.
przym. wermutowy
Wiktionary
→ wermut
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wermutem, dotyczący wermutu
(1.2) zawierający wermut; mający smak wermutu
Wiktionary
rzecz. wermut mrz.
Wiktionary
język wernakularny - język potoczny danej społeczności lub grupy zawodowej
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)
(1.2) rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa
(1.3) jęz. nieliteracki, niestandardowy, terytorialny, ludowy – w odniesieniu do odmiany języka;
Wiktionary
IPA: ˌvɛrnakuˈlarnɨ, AS: vernakularny
Wiktionary
proces pobudzający lub przyspieszający kwitnienie roślin na skutek działania niskich temperatur; jarowizacja; jaryzacja
SJP.pl
karabin odtylcowy najwcześniejszego typu
SJP.pl
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wernerowo (dawn. Maluszyn-Wernerowo) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Sierpc. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dodatkowa podziałka na suwaku lub ruchomej części przyrządu pomiarowego, umożliwiająca odczytanie ułamkowej części wartości podziałki głównej; noniusz
SJP.pl
substancja żywiczna służąca do pokrywania obrazów olejnych, mająca właściwości zabezpieczające płótno przed wpływami atmosferycznymi, a także dodająca połysku i głębi kolorom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. substancja żywiczna służąca do pokrywania obrazów olejnych, mająca właściwości zabezpieczające płótno przed wpływami atmosferycznymi, a także dodająca połysku i głębi kolorom;
Wiktionary
Werniks – szlachetny lakier stosowany do celów artystycznych (malarskich). W najprostszej postaci jest roztworem naturalnej lub syntetycznej twardej żywicy w olejku lotnym, alkoholu lub innym rozpuszczalniku. W zależności od przeznaczenia i wymagań skład werniksu może być dużo bardziej złożony.
Wikipedia
IPA: ˈvɛrʲɲiks, AS: verʹńiks
Wiktionary
rzecz. werniksowanie n.
czas. werniksować ndk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk fyrnajs
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|werniksować.
Wiktionary
rzecz. werniks m.
czas. werniksować ndk.
Wiktionary
pokrywać werniksem, np. obrazy
SJP.pl
uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki; pierwotnie dzień przed oficjalnym otwarciem wystawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki
Wiktionary
We
Wikipedia
przym. wernisażowy
Wiktionary
przymiotnik od: wernisaż
SJP.pl
1. wędrowny starzec, lirnik kozacki z XVIII wieku, legendarna postać z ukraińskiego folkloru;
2. obraz Jana Matejki;
3. powieść Michała Czajkowskiego
SJP.pl
Wernyhora (ukr. Вернигора, pol. Waligóra, jego prawdopodobne imię to Mosij, czyli Mojżesz) – wędrowny starzec, legendarny wieszcz i lirnik kozacki z XVIII wieku. W jednym z polskich mitów narodowych występuje jako postać przepowiadająca losy Rzeczypospolitej.
Wikipedia
miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja ze stolicą w Weronie (1.1)
Wiktionary
Werona ( Verona,) – miasto położone w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska ("Veneto"). Leży nad rzeką Adygą, u podnóża Alp Weneckich. Jest znaczącym ośrodkiem handlu i jednym z bogatszych miast północnych Włoch.
Wikipedia
(1.1) Chcemy odwiedzić mianowicie romantyczną stolicę miłości: miasto Romea i Julii – Weronę. Rzeczywiście Werona ma do zaoferowania więcej atrakcji niż wszystkie inne miasta w Veneto (=Wenecji Euganejskiej), z wyjątkiem samej Wenecji.
(1.1) Właśnie w Weronie, w porozumieniu z Fryderykiem, Lucjusz III ogłosił słynną konstytucję «Ad abolendam» za pomocą której miało być powstrzymane rozprzestrzenianie się coraz groźniejszych herezji neomanichejskich.
(1.1) Otton przybył i błyskawicznie się z Berengariuszem rozprawił. Pozbawił go żelaznej korony Longobardów i zmusił do złożenia hołdu z ziem, które mu zostawił, zabrawszy mu i przyłączywszy do bawarskiego księstwa swego brata, Henryka, wschodnią Lombardię z Akwileją i Weroną.
Wiktionary
rzecz. werończyk m., weronka ż.
przym. weroński
Wiktionary
biały, krystaliczny proszek o gorzkawym smaku, używany dawniej jako środek nasenny; barbital
SJP.pl
roślina z rodziny trędownikowatych; przetacznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Lubię Weronikę za jej poczucie humoru.
Wiktionary
IPA: ˌvɛrɔ̃ˈɲika, AS: verõńika
Wiktionary
rzecz. weronika ż.
:: zdrobn. Weronka ż., Weroniczka ż., Weronisia ż., Nika ż.
przym.
:: przest. gwara. Weroniczyn
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Weronka, Weroniczka, Weronisia, Nika
Wiktionary
mieszkanka Werony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Werony
Wiktionary
rzecz. Werona ż.
:: fm. werończyk mos.
przym. weroński
Wiktionary
mieszkaniec Werony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Werony
Wiktionary
(1.1) Przypomina mi się przeczytane gdzieś jeszcze przed podróżą porzekadło, że „wszyscy werończycy to szaleńcy”. Mówią tak o nich nie tylko mieszkańcy innych regionów Italii, ale i sami werończycy o sobie.
(1.1) Gdyby Romeo usłyszał od Julii, że ta zjawi się w oknie w samo południe, radość młodego werończyka z wyznaczonej godziny nie mogłaby się równać z radością hrabiego.
Wiktionary
rzecz. Werona ż.
:: fż. weronka ż.
przym. weroński
Wiktionary
przymiotnik od: Werona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Weroną, dotyczący Werony, pochodzący z Werony
Wiktionary
rzecz. Werona ż., werończyk mos., weronka ż.
Wiktionary
kotwica pomocnicza, sześciokrotnie lżejsza od kotwicy postojowej, którą wyrzuca się ze statku w celu wykonania manewru bez pomocy maszyn; kotwica zawoźna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych; Semecarpus
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Werpol – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.
Wieś jest siedzibą sołectwa Werpol w którego skład wchodzą również miejscowości Anusin i Telatycze.
Mimo bliskości do Anusina (mniej niż 1 km), za II RP Anusin należał do województwa poleskiego, a Werpol do białostockiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w środkowych Niemczech, łącząc się z Fuldą tworzy Wezerę;
Wiktionary
Werra – rzeka w centralnych Niemczech o długości 292 km. Werra przepływa kolejno przez trzy kraje związkowe: Turyngię, Hesję i Dolną Saksonię. Źródło rzeki znajduje się koło Eisfeld (Powiat Hildburghausen, południowa Turyngia). Łączy się z Fuldą, aby utworzyć Wezerę.
Wikipedia
(1.1) Dla ludzi z grubsza chociażby zorientowanych w sytuacji współczesnego świata jest oczywiste, że granica dwóch systemów społeczno-politycznych na Łabie i Werrze jest pod groźbą wojny rubieżą nieprzekraczalną.
(1.1) Na terenie Saksonii między rzekami Werrą a Soławą występują z kolei szkieletowe pochówki o stosunkowo skromnym, typowo słowiańskim wyposażeniu w kabłączki, paciorki szklane, noże oraz ceramikę słowiańską […]
Wiktionary
1. jedna linijka tekstu; wiersz;
2. przenośnie: zdanie, cytat, fragment poezji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Mój wiersz składa się z dwunastu wersów!
Wiktionary
IPA: vɛrs, AS: vers
Wiktionary
rzecz. wersyfikacja ż., werset mrz.
przym. wersowy, wersyfikacyjny
Wiktionary
przesadna grzeczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. przesadna grzeczność i elegancja, wytworne maniery
Wiktionary
Wersal ( Versailles,) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Yvelines.
Miejscowość słynie przede wszystkim ze znajdującego się w jej granicach pałacu wersalskiego. W Wersalu w 1789 zostały zwołane Stany Generalne, w 1871 miasto było siedzibą rządu (tzw. wersalczyków), który stłumił Komunę Paryską. Wersal był także miejscem wielu konferencji międzynarodowych, między innymi 28 czerwca 1919 podpisano tu traktat wersalski.
Wikipedia
IPA: ˈvɛrsal, AS: versal
Wiktionary
rzecz. Wersal m., wersalczyk m., wersalka ż.
przym. wersalski, wersalkowy
Wiktionary
(1.1) uprzejmość
Wiktionary
dawniej: osoba bardzo uprzejma, układna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek wiernych rządowi oddziałów zwalczających Komunę Paryską w 1871
(1.2) daw. człowiek bardzo uprzejmy, układny
(1.3) mieszkaniec Wersalu
Wiktionary
rzecz. wersal mrz., Wersal mrz., wersalka ż.
przym. wersalski, wersalkowy
Wiktionary
czcionka dużej litery alfabetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) typogr. wielka litera
Wiktionary
(1.1) Niestety wyrazy pisane wersalikami wyglądają jak wykrzyczane, więc ich nagromadzenie nie wygląda dobrze.
Wiktionary
IPA: vɛrˈsalʲik, AS: versalʹik
Wiktionary
przym. wersalikowy
Wiktionary
(1.1) wielka litera, duża litera, majuskuła
Wiktionary
przymiotnik od: wersalik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wersalika
Wiktionary
rzecz. wersalik m.
Wiktionary
rozkładana kanapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. rozkładane łóżko, które po złożeniu tworzy kanapę
Wiktionary
Wersalka – mebel przeznaczony do snu oraz odpoczynku w pozycji leżącej albo siedzącej.
Składa się z podstawy w formie prostokątnej skrzyni, która służy jako pojemnik na pościel oraz dwóch ram tapicerowanych,
połączonych ze skrzynią i między sobą metalowymi łącznikami. Jedna rama po podniesieniu stanowi oparcie
Wikipedia
(1.1) Wewnątrz wersalki można trzymać pościel.
Wiktionary
IPA: vɛrˈsalka, AS: versalka
Wiktionary
rzecz. Wersal m., wersalczyk m., wersal mrz.
przym. wersalski, wersalkowy
Wiktionary
→ wersalka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wersalką, dotyczący wersalki
Wiktionary
rzecz. wersalka ż., Wersal m., wersal m., wersalczyk m.
przym. wersalski
Wiktionary
przymiotnik od: Wersal (miasto we Francji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pochodzący, wywodzący się z Wersalu; odbywający się, znajdujący się w Wersalu; mający związek z Wersalem
przymiotnik jakościowy
(2.1) książk. cechujący się wytwornością, wykwintnością, manierami
Wiktionary
IPA: vɛrˈsalsʲci, AS: versalsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wersal m., wersal m., wersalczyk m., wersalka ż.
przym. wersalkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ktoś obyty, doświadczony, ktoś wykształcony, biegły w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
(1.1) Był wersatem w historii świętej.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od werset
Wiktionary
rzecz. werset m.
Wiktionary
sól kwasu etylenodiaminotetraoctowego, stosowana w leczeniu zatrucia metalami ciężkimi
SJP.pl
sól kwasu etylenodiaminotetraoctowego, stosowana w leczeniu zatrucia metalami ciężkimi
SJP.pl
wiersz lub kilka wierszy jakiegoś tekstu stanowiący jakąś całość myślową; ustęp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jedno lub kilkuzdaniowy, wyodrębniony graficznie fragment tekstu, który stanowi całość myślową i rytmiczną, charakterystyczny dla prozy biblijnej i koranicznej
Wiktionary
We
Wikipedia
IPA: ˈvɛrsɛt, AS: verset
Wiktionary
rzecz. wers m., wiersz m., wersecik mrz.
Wiktionary
jedna z postaci czegoś, częściowo różniąca się od innych; wariant; odmiana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś
Wiktionary
(1.1) Według znanej przeze mnie wersji mitu to sęp, nie orzeł, wyjada wątrobę przybitemu do skał Kaukazu Prometeuszowi.
(1.1) Podobno nowa wersja tej samochodówki ma wejść na rynek pod koniec roku.
(1.1) Jego wersja wydarzeń jest nieprawdziwa! To nie ja stłukłam tę szklankę!
Wiktionary
IPA: ˈvɛrsʲja, AS: versʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) wariant, typ, rodzaj, gatunek, opracowanie, odmiana
Wiktionary
specjalista w zakresie wersologii
SJP.pl
Wersolog – uczony zajmujący się wersologią, czyli teorią wiersza. Ponieważ wersologia znajduje się na styku językoznawstwa i literaturoznawstwa, wersolog powinien być kompetentny w obu dziedzinach. Podstawowa dla wersologa jest znajomość prozodii określonego języka lub języków.
Wikipedia
nauka o budowie wiersza
SJP.pl
wektor o długości równej jednostce; wektor jednostkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wektor o długości równej 1, zwykle stanowiący bazę przestrzeni (określający układ współrzędnych);
Wiktionary
(1.1) W układzie ortogonalnym wszystkie wersory są do siebie prostopadłe.
Wiktionary
IPA: ˈvɛrsɔr, AS: versor
Wiktionary
(1.1) wektor jednostkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w gminie Dubicze Cerkiewne;
Wiktionary
Werstok (biał. "Вярсток, Wiarstok") – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Dubicze Cerkiewne.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego. Wieś w 2011 roku zamieszkiwały 62 osoby.
Wikipedia
rzecz. werstoczanin m., werstoczanka ż.
przym. werstocki
Wiktionary
zasady budowy wiersza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. system zasad opisujących, jak zbudowany jest wiersz; budowa wiersza
(1.2) nauk. dział poetyki, nauka o budowie wiersza
Wiktionary
Wersyfikacja (fr. "versification", łac. "versificatio") jest to termin z zakresu teorii literatury mający dwa znaczenia.
1. Dział poetyki zajmujący się badaniem budowy wiersza, czyli jego formą, metryką wersów a także kompozycją wiersza, m.in. podziałem na strofy (strofika).
Wikipedia
przym. wersyfikacyjny
rzecz. wers mrz.
Wiktionary
(1.2) wersologia, prozodia
Wiktionary
dotyczący wersyfikacji
SJP.pl
ten, kto układa wiersze; poeta, rymotwórca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wierszopis
Wiktionary
układać wiersze, nadawać utworowi formę wiersza
SJP.pl
dawna rosyjska jednostka długości wynosząca około 4,45 cm
SJP.pl
Werszek (ros. "вершок") – dawna rosyjska miara długości licząca 1/16 arszyna, czyli 4,4 cm.
Wikipedia
zagłębienie najczęściej okrągłe, powstałe w obszarach podlegających krasowieniu w wyniku rozpuszczania skał krasowiejących i/lub osiadania; lej krasowy
SJP.pl
punkt, w którym koło wielkie Ziemi styczne jest do równoleżnika oraz prostopadłe do południka
SJP.pl
1. wyboista droga, ścieżka; trasa utrudniająca przejście;
2. dawniej: widowisko o treści związanej z narodzinami Chrystusa; szopka; herody; jasełka
SJP.pl
pełen wertepów
SJP.pl
niem. bohater powieści autorstwa Geothego pt. "Cierpienia młodego Wertera", sentymentalny, młody bohater romantyczny, ofiara nieszczęśliwej miłości
SJP.pl
Werter – główny bohater dzieła jednego z twórców preromantycznych, J.W. Goethego pt. "Cierpienia młodego Wertera", które często utożsamiane jest z formą rozrachunku Goethego z pewnym etapem jego życia (silnie zarysowane podłoże biograficzne utworu).
Wikipedia
przewrażliwiony, pełen pesymizmu i melancholii
SJP.pl
postawa pełna pesymizmu i melancholii jednostki szukającej w marzeniach ucieczki od rzeczywistości
SJP.pl
We
Wikipedia
Wertheim – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Stuttgart, w regionie Heilbronn-Franken, w powiecie Main-Tauber-Kreis.
Leży nad Menem, ok. 20 km na północny zachód od Tauberbischofsheim, przy autostradzie A3 i linii kolejowej Aschaffenburg – Crailsheim.
Wikipedia
groźna choroba wywoływana przez dwa gatunki grzybów z grupy niedoskonałych; wertycylioza
SJP.pl
1. rodzaj pionowej żaluzji, zasłony ze sztywnego materiału; vertical, wertykal;
2. wielkie koło na sferze niebieskiej, prostopadłe do horyzontu; koło wierzchołkowe, wertykał
SJP.pl
We
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wertować.
Wiktionary
czas. wertować ndk.
Wiktionary
kartkować, przeglądać w poszukiwaniu potrzebnych informacji
SJP.pl
czasownik
(1.1) szukać czegoś, przeglądając jakieś strony, kartki
Wiktionary
(1.1) Wyciągają gazetę, niedbale ją wertują, wielokrotnie wracając na tę samą stronę.
Wiktionary
IPA: vɛrˈtɔvat͡ɕ, AS: vertovać
Wiktionary
rzecz. wertowanie n., przewertowanie n.
czas. przewertować
Wiktionary
groźna choroba wywoływana przez dwa gatunki grzybów z grupy niedoskonałych; werticylioza
SJP.pl
1. rodzaj pionowej żaluzji, zasłony ze sztywnego materiału; vertical, wertikal;
2. na Białorusi: scentralizowana, zhierarchizowana administracja wykonawcza; wertykał
SJP.pl
zasada kompozycyjna dzieła sztuki polegająca na jego rozbudowaniu wzwyż lub na szczególnym podkreśleniu jego linii pionowych
SJP.pl
Wertykalizm ( verticalis „pionowy”) – zasada kompozycyjna dzieła sztuki, która polega na podkreślaniu kierunków pionowych. Stanowi przeciwieństwo horyzontalizmu. Wertykalizm był szczególnie popularny w czasach późnego średniowiecza (architektura gotycka).
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) książk. pionowo
Wiktionary
(1.1) U stegozaurów kolce nie sterczały wertykalnie, ale pionowo.
Wiktionary
rzecz. wertykalność ż., wertykał mrz.
przym. wertykalny
Wiktionary
(1.1) poziomo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wertykalne; cecha tych, którzy są wertykalni
Wiktionary
przym. wertykalny
przysł. wertykalnie
Wiktionary
pionowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. pionowy
Wiktionary
(1.1) Lubowała się w rzutach wertykalnych, pionowych, w sylwetach smukłych i strzelistych.
Wiktionary
IPA: ˌvɛrtɨˈkalnɨ, AS: vertykalny
Wiktionary
rzecz. wertykalność ż., wertykał mrz.
przysł. wertykalnie
Wiktionary
(1.1) pionowy
Wiktionary
1. wielkie koło na sferze niebieskiej, prostopadłe do horyzontu; koło wierzchołkowe, wertikal;
2. hierarchia ważności administracji państwowej; wertykal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. półokrąg koła wielkiego lub koło wielkie sfery niebieskiej przechodzące przez zenit i nadir, prostopadłe do horyzontu;
Wiktionary
Wertykał, koło wierzchołkowe – półokrąg koła wielkiego lub koło wielkie sfery niebieskiej przechodzące przez zenit i nadir i prostopadłe do horyzontu. Pierwszym wertykałem nazywane jest takie koło wierzchołkowe, którego płaszczyzna prostopadła jest do płaszczyzny południka niebieskiego.
Wikipedia
IPA: vɛrˈtɨkaw, AS: vertykau̯
Wiktionary
przym. wertykalny
przysł. wertykalnie
Wiktionary
(1.1) koło wierzchołkowe
Wiktionary
zabieg pielęgnacyjny trawnika polegający na pionowym cięciu darni w celu skuteczniejszego napowietrzenia
SJP.pl
Wertykulacja – zabieg pielęgnacyjny wykonywany na trawnikach ozdobnych i sportowych, polegający na pionowym cięciu darni.
Wikipedia
urządzenie ogrodowe do napowietrzania oraz oczyszczania trawnika z mchu, zalegającej starej trawy i niektórych jednorocznych chwastów
SJP.pl
Wertykulator (skaryfikator) – urządzenie ogrodowe służące do wertykulacji tzn. napowietrzania oraz oczyszczania trawnika z filcu (mchu, zalegającej starej trawy, chwastów), którego elementami roboczymi są liczne noże, osadzone na obracających się bębnach.
Wikipedia
ciąć pionowo darń trawnika w celu skuteczniejszego napowietrzenia
SJP.pl
ciąć pionowo darń trawnika w celu skuteczniejszego napowietrzenia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pobudzenie, przypływ sił, energii objawiający się w chęci do jakichś działań, najczęściej pracy lub zabawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ochota do działania
Wiktionary
(1.1) Panna Florentyna aż drgnęła, a pan Tomasz z wielką werwą począł opowiadać (…)
Wiktionary
IPA: ˈvɛrva, AS: verva
Wiktionary
(1.1) animusz, zapał, wigor, bigiel; przest. akcent
Wiktionary
roślina z rodziny werbenowatych; werbena; witułka
SJP.pl
1. sprawdzenie autentyczności, słuszności i poprawności czegoś lub skorygowanie stwierdzonych błędów;
2. czynności mające na celu sprawdzenie kwalifikacji osób oraz ich uprawnień do zajmowania określonych stanowisk i pełnienia funkcji publicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sprawdzenie zgodności z prawdą
(1.2) sprawdzenie kwalifikacji czy przydatności
Wiktionary
Weryfikacja (z łac. "veritas" „prawda” i "facio" „czynię”), sprawdzanie – działanie zmierzające do rozstrzygnięcia prawdziwości danego zdania.
Wikipedia
(1.2) Po otrzymaniu i weryfikacji zgłoszenia – przystąpimy do jego realizacji.
Wiktionary
rzecz. weryfikator mos., zweryfikowanie n., weryfikowalność ż.
czas. weryfikować ndk., zweryfikować dk.
przym. weryfikacyjny, weryfikowalny
Wiktionary
(1.1) sprawdzenie
(1.2) lustracja, przejrzenie, sprawdzenie
Wiktionary
dotyczący weryfikacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z weryfikacją, weryfikowaniem
Wiktionary
rzecz. weryfikacja ż., weryfikowanie n., weryfikator m.
czas. weryfikować ndk., zweryfikować dk.
Wiktionary
osoba sprawdzająca wartość, prawdziwość czegoś, stwierdzająca czyjeś kwalifikacje
SJP.pl
kobieta sprawdzająca wartość, prawdziwość czegoś, stwierdzająca czyjeś kwalifikacje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) możliwość weryfikacji czegoś
Wiktionary
rzecz. zweryfikowanie n., weryfikacja ż.
przym. weryfikowalny
czas. weryfikować ndk., zweryfikować dk.
Wiktionary
możliwy do zweryfikowania, sprawdzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który da się zweryfikować, możliwy do sprawdzenia
Wiktionary
(1.1) Informacja nieprawdziwa, a łatwo weryfikowalna, jest kłamstwem.
Wiktionary
rzecz. weryfikowalność ż., weryfikacja ż., weryfikator m., zweryfikowanie n.
czas. weryfikować ndk., zweryfikować dk.
Wiktionary
(1.1) sprawdzalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|weryfikować.
Wiktionary
czas. weryfikować ndk.
rzecz. zweryfikowanie n.
przym. weryfikacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zweryfikować)
(1.1) sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś
(1.2) urz. stwierdzać czyjeś kwalifikacje, czyjąś przydatność do pełnienia określonego stanowiska, określonych funkcji itp.
Wiktionary
(1.1) Informujemy, że kryterium nr 2 oceny merytorycznej wniosków, dotyczące obszaru działalności będzie weryfikowane na podstawie dwóch list stanowiących załączniki do regulaminu naboru wniosków.
Wiktionary
IPA: ˌvɛrɨfʲiˈkɔvat͡ɕ, AS: veryfʹikovać
Wiktionary
rzecz. weryfikowalność ż., weryfikacja ż., weryfikowanie n., zweryfikowanie n.
czas. zweryfikować dk.
przym. weryfikowalny, weryfikacyjny
Wiktionary
(1.1) uzasadniać, rewidować
(1.2) oceniać, lustrować
Wiktionary
przedstawiciel, zwolennik weryzmu
SJP.pl
wiernie odtwarzający rzeczywistość; prawdziwy; realistyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgodny z weryzmem, dotyczący weryzmu
(1.2) odtwarzający wiernie rzeczywistość
Wiktionary
IPA: ˌvɛrɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: verystyčny
Wiktionary
rzecz. werysta m., weryzm m.
przysł. werystycznie
Wiktionary
1. wierne odtwarzanie rzeczywistości, zgodność z rzeczywistością; prawda, realizm;
2. kierunek w sztuce końca XIX w. i początku XX w., znany dzięki operze włoskiej, będący odmianą naturalizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. muz. szt. bliski naturalizmowi kierunek w sztukach, powstały we Włoszech w ostatnim ćwierćwieczu XIX wieku;
(1.2) wierne oddawanie rzeczywistości
Wiktionary
Weryzm (z łac. "verus" – prawdziwy) – kierunek w twórczości artystycznej, głównie włoskiej, ostatniego ćwierćwiecza XIX w., będący odmianą naturalizmu.
Głosił estetykę skrajnie mimetyczną, postulował wierne odtwarzanie rzeczywistości, prawdę, realizm, interesował się współczesnymi problemami społecznymi, przede wszystkim życiem wsi, krytykował ówczesne stosunki społeczne i sztukę symboliczną.
Wikipedia
przym. werystyczny
rzecz. werysta mos., werystka ż.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
We
Wikipedia
1. przyjęcie, zabawa organizowana po ślubie;
2. ogół ludzi uczestniczących w uroczystościach ślubnych;
3. poetycko: radość, wesołość, uciecha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. gastr. przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie
(1.2) przest. coś wesołego
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Zostałem zaproszony na wesele kuzyna.
Wiktionary
IPA: vɛˈsɛlɛ, AS: vesele
Wiktionary
rzecz. weselnik mos., wesołość ż.
:: zgrub. weselisko n.
czas. rozweselać, weselić się ndk.
przym. weselny, wesoły, wesół
przysł. weselnie, wesoło
Wiktionary
(1.1) żart. weselisko, reg. śl. wiesieli
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wesoło
SJP.pl
stawać się wesołym, weselszym
SJP.pl
zgrubienie od: wesele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: wesele; huczne wesele
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. zgrub. od: wesele; duże, huczne, wystawne wesele
Wiktionary
zob. wesele.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: weselnie
SJP.pl
uczestnik przyjęcia weselnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. uczestnik wesela, gość na przyjęciu weselnym
(1.2) gwara. ktoś, kto jest wesoły, rozwesela innych
Wiktionary
(1.1) Przyszło w końcu do tego, że trabanci królewscy musieli czynić na miejscu porządek, aby dla weselników pozostał przejazd wolny.
Wiktionary
IPA: vɛˈsɛlʲɲik, AS: veselʹńik
Wiktionary
rzecz. wesele n., wesołość ż., wesołkowatość ż., weselenie n., rozweselanie n., rozweselenie n., poweselenie n., wesołek m., weselisko n., weselicho n., Wesoła ż., Wesele n., Wesołowo n., rozweselacz m.
:: fż. weselniczka ż., weselnica ż.
czas. weselić ndk., rozweselać ndk., rozweselić dk., poweselić dk.
przym. weselny, wesoły, wesołkowaty, wesół, wesolutki
przysł. wesoło, wesołkowato, wesutko, weselnie
Wiktionary
(1.2) wesołek
Wiktionary
Weselno – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański
Miejscowość położona na obszarze Żuław Gdańskich, przy drodze wojewódzkiej nr 226, wchodzi w skład sołectwa Wiślina.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
1. dotyczący przyjęcia z okazji ślubu;
2. dawniej: radosny, wesoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wesela, przyjęcia z okazji ślubu
Wiktionary
(1.1) U wszystkich warstw narodu polskiego kołacz był w dawnych wiekach obrzędowym ciastem weselnym.
(1.1) Orszak weselny już oczekiwał pana młodego, z orkiestrą złożoną z skrzypiec, flecika i tamburyna…
Wiktionary
IPA: vɛˈsɛlnɨ, AS: veselny
Wiktionary
rzecz. wesele n., weselnik m., weselisko n.
czas. weselić się ndk.
przysł. weselnie
przym. wesoły
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotników: wesoły, wesół
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitsłow. bogini wiosny
Wiktionary
IPA: ˈvɛsna, AS: vesna
Wiktionary
zdrobnienie od: wesoły; wesoluśki, wesolutki, wesoluchny
SJP.pl
przymiotnik od: Wesoła
SJP.pl
zdrobnienie od: wesoły; wesolutki, wesoluśny, wesołeńki
SJP.pl
zdrobnienie od: wesoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: wesoły
Wiktionary
IPA: ˌvɛsɔluˈtɛ̃ɲci, AS: vesolutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: wesoły; wesoluśki, wesołeńki, wesoluchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: wesoły
Wiktionary
(1.1) Cesia odruchowo przyskoczyła do drzwi i zamknęła je na klucz. Następnie usiadła wygodnie na materacu dmuchanym i wesolutki uśmiech wykwitł na jej ustach.
Wiktionary
IPA: ˌvɛsɔˈlutʲci, AS: vesolutʹḱi
Wiktionary
przym. wesoły
przysł. wesolutko, wesoło
rzecz. weselnik mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: wesoły; wesolutki, wesoleńki, wesoluchny
SJP.pl
zdrobnienie od: wesoły; wesolutki, wesoluchny, wesoleńki
SJP.pl
radosny, szczęśliwy, uśmiechnięty, mający dobry dzień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;
(1.2) geogr. dzielnica Krakowa;
(1.3) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu polskich miejscowości oraz części miast i wsi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po przeprowadzce do Wesołej kupimy psa.
Wiktionary
rzecz. weselnik mos., wesolanin mos., wesolanka ż.
przym. wesolski, weselski, wesołowski, wesoły
Wiktionary
1. osoba zawodowo rozweselająca innych na dworach królewskich; błazen, trefniś;
2. potocznie: żartowniś, dowcipniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba skłonna do żartów
Wiktionary
rzecz. weselnik mos., wesołość ż.
przysł. wesoło
przym. wesoły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wesołkowate
Wiktionary
przym. wesołkowaty
rzecz. weselnik mos., wesołość ż.
przysł. wesoło
Wiktionary
przypominający zachowaniem wesołka; kpiarski i żartobliwy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w pogodnym nastroju
Wiktionary
(1.1) Nie myślałam, że na obozie będzie aż tak wesoło z tymi dzieciakami.
(1.1) Czeka na was przytulna sala z kominkiem, w którym wesoło iskrzy ogień.
Wiktionary
IPA: vɛˈsɔwɔ, AS: vesou̯o
Wiktionary
rzecz. wesołość ż., wesołkowatość ż., wesołek m., wesołucha ż., wesele n., weselisko n., weselnik m., weselnica ż.
przym. wesoły, wesolutki, wesołkowaty
przysł. wesolutko, weselnie
czas. rozweselić dk., rozweselać ndk.
Wiktionary
(1.1) radośnie, pogodnie, jowialnie, optymistycznie
Wiktionary
dotyczący wesołego miasteczka; lunaparkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wesołym miasteczkiem, dotyczący wesołego miasteczka
Wiktionary
(1.1) Wesołomiasteczkowy autodrom to specyficzne samochodziki, które jeździły po specjalnie przygotowanej do tego gumowej macie
Wiktionary
rzecz. wesołe miasteczko n.
Wiktionary
(1.1) lunaparkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wesoły nastrój, dobry humor, rozradowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wesoły nastrój, dobra atmosfera; radość, beztroska
Wiktionary
(1.1) Anegdota opowiedziana przez Darka wywołała wybuch wesołości.
Wiktionary
IPA: vɛˈsɔwɔɕt͡ɕ, AS: vesou̯ość
Wiktionary
rzecz. weselnik mos., wesołkowatość ż., wesołek m., wesele n.
czas. weselić, poweseleć
przym. wesoły, wesołkowaty, wesół
przysł. wesoło
Wiktionary
(1.1) radość
Wiktionary
płaz bezogonowy z rodziny żab
SJP.pl
Wesołucha ( Veselucha) – kolonia na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Bujwidze, przy granicy z Białorusią.
Wikipedia
radosny, szczęśliwy, uśmiechnięty, mający dobry dzień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
(1.2) taki, który wprawia w dobry humor
(1.3) świadczący o dobrym humorze, nastroju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W trudnych sytuacjach był wesoły i taktowny.
(1.2) Zaśpiewajmy jakąś wesołą piosenkę!
(1.2) (…) po weselach z skrzypcami chodził, po kolędach biegał, mięsopustne maszkary robić umiał i fraszki wesołe wyprawiał.
Wiktionary
IPA: vɛˈsɔwɨ, AS: vesou̯y
Wiktionary
rzecz. weselnik mos., wesołość ż., wesołek m., wesele n., weselisko n., Wesoła ż., rozweselanie n., rozweselenie n., weselenie n.
czas. rozweselać ndk., rozweselić dk., weselić ndk.
przym. weselny
:: zdrobn. wesolutki
przysł. wesoło, wesolutko
Wiktionary
(1.1) radosny
Wiktionary
Zobacz też: Wesołów w innych znaczeniach tej nazwy.
Wesołów – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Zakliczyn.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Wespazjan, "Titus Flavius Vespasianus" (ur. 17 listopada 9, zm. 23 czerwca 79) – cesarz rzymski od 1 lipca 69 do swojej śmierci. Początek jego panowania zakończył rok czterech cesarzy.
Wikipedia
Wespazjan z małżonką; Wespazjanowie
SJP.pl
Wespazjan z małżonką; Wespazjanostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wespazjana lub z nim związany
SJP.pl
1. oprzeć o coś, podtrzymać czymś, dać podporę;
2. udzielić pomocy
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wspierać)
(1.1) dać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
(1.2) oprzeć o coś/na czymś
czasownik zwrotny dokonany wesprzeć się (ndk. wspierać się)
(2.1) oprzeć się o coś, trzymać się czegoś
(2.2) udzielić sobie wzajemnie pomocy, wspomóc się nawzajem
Wiktionary
(1.1) Bank dla doraźnej korzyści raczej zrujnuje przedsiębiorstwo, które kredytuje, niż wesprze je w trudnym okresie, licząc na przyszłe korzyści.
(2.1) Pośliznęła się nieco i w tem roztargnieniu / Na pana Tadeusza wsparła się ramieniu.
Wiktionary
IPA: ˈvɛspʃɛt͡ɕ, AS: vespšeć
Wiktionary
czas. przeć ndk., wspierać ndk.
rzecz. wsparcie n.
Wiktionary
wspólnie, łącznie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. razem, wspólnie
Wiktionary
(1.1) Żyjące na Ziemi gatunki powstały, i dalej powstają, w wyniku paru wespół działających mechanizmów.
(1.1) W pomieszczeniu, gdzie na rozesłanej na podłodze macie spędzam pierwszą noc, śpi wespół ze mną dwadzieścia siedem osób.
Wiktionary
(1.1) razem, wspólnie, wraz, społem, pospołu
Wiktionary
ssąc wciągnąć, wchłonąć coś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łes-iks] jedno z siedmiu wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. średniowieczne królestwo istniejące w południowej Anglii w latach 519–927;
Wiktionary
Wessex ( Ƿestseaxna rīċe, Regnum Occidentalium Saxonum) – jedno z siedmiu państw anglosaskiej heptarchii.
Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, od północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Na południu Wessex otaczało morze.
Wikipedia
(1.1) Na południu Wessex otaczało morze.
Wiktionary
były mieszkaniec kapitalistycznych Niemiec Zachodnich; Wessi
SJP.pl
westka;
1. kamizelka noszona dawniej jako część stroju ludowego;
2. gwarowo: kamizelka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
westka;
1. kamizelka noszona dawniej jako część stroju ludowego;
2. gwarowo: kamizelka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. kamizelka
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Ściongej ta westa! → Zdejmij tę kamizelkę!
Wiktionary
rzecz. gw-pl|Poznań. westka
Wiktionary
kapłanka Westy w starożytnym Rzymie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. rel. kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;
Wiktionary
Westalka (łac. "virgo Vestalis") – kapłanka rzymskiej bogini domowego ogniska, Westy.
Do służby były wybierane dziewczynki w wieku 6–10 lat, z rodów patrycjuszowskich, wyłącznie takie, których oboje rodziców żyło. Było ich sześć. Przełożoną westalek była "Virgo Vestalis Maxima", najstarsza westalka, zaś opiekę religijną nad nimi sprawował pontifex maximus. On też dokonywał wyboru dziewczynek przeznaczonych do służby.
Wikipedia
rzecz. Westa ż., westalskość ż., Westalia nmos., westalizm m.
przym. westalski
przysł. westalsko
Wiktionary
głębokie i głośne odetchnięcie, wyrażające różne uczucia, np. smutek, ulgę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji
Wiktionary
(1.1) Cesia z westchnieniem pomyślała, że płomienni bruneci niekoniecznie potrzebni są w każdej minucie życia.
Wiktionary
rzecz. westchnięcie n.
czas. westchnąć dk.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. westchnięcie
Wiktionary
głęboko i głośno odetchnąć
SJP.pl
głęboko i głośno odetchnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wzdychać)
(1.1) odetchnąć głęboko i dość głośno z powodu nagłej emocji
(1.2) powiedzieć z westchnieniem
Wiktionary
rzecz. westchnienie n.
czas. wzdychać
Wiktionary
[czytaj: łestern] film (rzadziej książka), którego akcja rozgrywa się na Dzikim Zachodzie, głównie w środowisku kowbojów i Indian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) film. gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;
(1.2) film. film z gatunku westernu (1.1)
Wiktionary
Western – gatunek filmu fabularnego, powieści awanturniczej albo sztuki scenicznej, obejmujący utwory, których akcja rozgrywa się w okresie kolonizacji i stabilizowania się życia na terenach zachodnich stanów USA, zwanych Dzikim Zachodem. Często miejsce akcji nie jest konkretnym stanem, ale terytorium zorganizowanym – zalążkiem przyszłego stanu. Western jest charakterystyczną formą amerykańską, chociaż był uprawiany również przez twórców rodem z Europy.
Wikipedia
(1.2) Po spacerze wróciliśmy do domu, zjedliśmy słodki ramen i obejrzeliśmy western.
Wiktionary
IPA: ˈwɛstɛrn, AS: u̯estern
Wiktionary
przym. westernowy
przysł. westernowo
Wiktionary
[czytaj: łesternizacja] przejmowanie wzorców kulturowych, ekonomicznych i politycznych z Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych; okcydentalizacja
SJP.pl
[czytaj: łesternizować]
1. poddawać wpływom Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych;
2. westernizować się - przybierać cechy Europy Zachodniej i Stanów Zjednoczonych
SJP.pl
obrońca Westerplatte we wrześniu 1939 roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. uczestnik obrony Westerplatte we wrześniu 1939 r.
Wiktionary
(1.1) Pierwszy raz obchodzimy tę rocznicę ze świadomością, że westerplatczyków nie ma już wśród nas – przypominał o niedawnej śmierci mjr. Ignacego Skowrona, ostatniego z obrońców placówkaacówki na Westerplatte.
Wiktionary
rzecz. Westerplatte n.
Wiktionary
[czytaj: WESterplate albo westerPLAte] półwysep nad Zatoką Gdańską
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. półwysep (dawniej wyspa) w Gdańsku, stanowiący symbol początku II wojny światowej
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Na terenie Westerplatte funkcjonowała Wojskowa Składnica Tranzytowa.
Wiktionary
IPA: ˌvɛstɛrˈplatːɛ, AS: vesterpla•te
Wiktionary
rzecz. westerplatczyk mos.
Wiktionary
mieszkaniec Westfalii (regionu w zachodnich Niemczech)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Westfalii
Wiktionary
(1.1) Kiedy nazajutrz po bitwie notariusze królewscy zaczęli spisywać jeńców, okazało się, że byli wśród nich rycerze z całej Rzeszy, więc Bawarczycy, Łużyczanie, Szwabowie, Fryzowie, Turyńczycy, Sasi, Frankowie, Westfalczycy, Austriacy, Niemcy znad Renu, Pomorzanie i Inflantczycy.
Wiktionary
IPA: vɛˈstfalt͡ʃɨk, AS: vestfalčyk
Wiktionary
rzecz. Westfalia ż., westfalka ż.
:: fż. Westfalka ż.
przym. westfalski
Wiktionary
kraina historyczna w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina w zachodnich Niemczech;
Wiktionary
Westfalia (niem. "Westfalen") – kraina historyczna w Niemczech, między miastami Dortmund, Münster, Bielefeld i Osnabrück. Obecnie część kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Północno-wschodnia część historycznej Westfalii leży w obrębie Dolnej Saksonii.
Wikipedia
IPA: vɛˈstfalʲja, AS: vestfalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Westfalczyk mos., Westfalka ż., westfalka ż.
przym. westfalski
Wiktionary
rodzaj piekarnika na węgiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań, Chełmża. rodzaj metalowego pieca kuchennego;
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Na środku pomieszczenia stał kwadratowy stół, a przy nim dwa krzesła. Pod ścianą, na prawo, nędzny kredens, pomalowany na biało, z którego łuszczyła się farba. Przy przeciwległej ścianie westfalka pozbawiona fajerek, z czterema ziejącymi otworami.
Wiktionary
rzecz. Westfalia ż., Westfalczyk mos., Westfalka ż.
przym. westfalski
Wiktionary
(1.1) piec westfalski
Wiktionary
przymiotnik od: Westfalia (kraina historyczna w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Westfalią lub Westfalczykami, dotyczący Westfalii
(1.2) hist. związany układem politycznym jaki nastał po pokoju westfalskim z 1648 roku
Wiktionary
(1.1) Od 1899 mieszkał w westfalskim Dortmundzie.
Wiktionary
rzecz. Westfalia ż., Westfalczyk mos., Westfalka ż., westfalka ż.
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Westiarek Jezusa
SJP.pl
[czytaj: łesti] potocznie: pies rasy West Highland white terrier; westik, west
SJP.pl
[czytaj: łestik] potocznie: pies rasy West Highland white terrier; westie, west
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kamizelka noszona dawniej jako część stroju ludowego; westa;
2. gwarowo: kamizelka; westa;
3. [czytaj: łestka] potocznie: suka rasy West Highland white terrier
SJP.pl
Westka (955 m) lub Beskid Korbielowski – szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywiecko-Orawskim, znajdujący się na głównym grzbiecie karpackim pomiędzy Studentem (935 m) a Beskidem (873 m). Grzbietem tym przebiega granica polsko-słowacka, a także Wielki Europejski Dział Wodny.
Wikipedia
[czytaj: łestminster] dzielnica Londynu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. położona centralnie dzielnica Londynu, w której mieszczą się główne budynki rządowe;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilkunastu miejscowości i gmin w USA
Wiktionary
Westminster – dzielnica środkowego Londynu, położona na terenie gminy City of Westminster, w przeszłości samodzielne miasto. Przybliżone granice dzielnicy stanowią ulice Vauxhall Bridge Road na południowym zachodzie, Birdcage Walk, Horse Guards Road i Northumberland Avenue na północy oraz rzeka Tamiza na wschodzie.
Wikipedia
przym. westminsterski
Wiktionary
mieszkaniec Westminsteru (dawnego miasta, obecnie dzielnicy środkowego Londynu)
SJP.pl
mieszkanka Westminsteru (dawnego miasta, obecnie dzielnicy Londynu)
SJP.pl
[czytaj: łestminsterski] przymiotnik od: Westminster (dzielnica Londynu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Westminsterem, dotyczący Westminsteru
Wiktionary
(1.1) Karol Darwin został pochowany w opactwie westminsterskim obok Isaaca Newtona – innego naukowca, który zmienił świat.
Wiktionary
rzecz. Westminster m.
Wiktionary
[czytaj: łesten] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łestowy] w żeglarstwie, o wietrze: wiejący z zachodu, zachodni
SJP.pl
rozbudowana, umieszczona poprzecznie do nawy, zachodnia część bazyliki w kościołach z okresu przedromańskiego i romańskiego
SJP.pl
We
Wikipedia
1. obszerna poczekalnia w gmachu;
2. w pałacach: przedpokój o charakterze reprezentacyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. pomieszczenie poprzedzające główną klatkę schodową
(1.2) archit. reprezentacyjny przedsionek
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Zostawił muła służbie i wszedł do wykwintnego westybulu hotelowego
Wiktionary
drobny, bezskrzydły owad, pasożytujący na ciele ssaków, żywiący się ich krwią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;
(1.2) obraź. podła osoba
Wiktionary
(1.1) To też z dnia na dzień łaził pokryty brudem i wszami, trawiony przez gorączkę, ścigany przez jędzę spodlenia w każdej minucie dnia i nocy.
Wiktionary
IPA: vɛʃ, AS: veš
Wiktionary
rzecz. wszawica ż., wsza ż., wszoła ż., wszarz m., zawszawienie n., zawszenie n., odwszawianie n., odwszawienie n.
:: zdrobn. weszka ż.
czas. zawszawić dk., zawszyć dk., odwszawiać ndk., odwszyć dk.
przym. wszawy, zawszony
przysł. wszawo
Wiktionary
(1.1) menda; reg. pozn. peja; gw. Górny Śląsk wandzka, wancka
(1.2) wsza, menda
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wesz;
2. potocznie: drobny owad pasożytujący na roślinach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wesoły
Wiktionary
przym. wesoły
rzecz. weselnik mos., wesołość ż., wesele n.
czas. weselić się ndk.
Wiktionary
(1.1) wesoły
Wiktionary
ścieląc, włożyć do środka, wcisnąć między pościel, pod narzutę; wścielić
SJP.pl
dawniej: odpłacenie, odwzajemnienie; dziś tylko w związku frazeologicznym: wet za wet - wzajemnie, tym samym za to samo (najczęściej złem za doznane zło)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. odpłacenie, odwzajemnienie
(1.2) stpol. upominek dla sędziego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. weterynarz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Idę z psem do weta.
Wiktionary
IPA: vɛt, AS: vet
Wiktionary
skrót od: weterynarz, weterynaria, weterynaryjny (czytany jako cały, odmienny wyraz); weter.
SJP.pl
skrót
(1.1) = weterynarz
Wiktionary
IPA: ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ, AS: veterỹnaš
Wiktionary
rzecz. weterynarz mos.
Wiktionary
(1.1) weter.
Wiktionary
1. wciągnąć do płuc powietrze;
2. wywołać jakąś zmianę, spowodować nabycie pewnych cech; tchnąć;
3. dawniej: dmuchając, wtłoczyć; wdmuchnąć
SJP.pl
skrót od: weterynarz, weterynaria, weterynaryjny (czytany jako cały, odmienny wyraz); wet.
SJP.pl
skrót
(1.1) = weterynarz
Wiktionary
IPA: ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ, AS: veterỹnaš
Wiktionary
rzecz. weterynarz mos.
Wiktionary
(1.1) wet.
Wiktionary
żołnierz mający duże doświadczenie w walce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. stary, zasłużony w boju żołnierz
(1.2) przen. długoletni, doświadczony i zasłużony pracownik
(1.3) hist. żołnierz w starożytnym Rzymie zwolniony z armii z honorami po odbyciu pełnej służby wojskowej
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Weteran (łac. "veteranus") – doświadczony żołnierz, uczestnik minionej kampanii, wojny, powstania. Określenie to odnosi się zarówno do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową, jak i do osób, które już ją zakończyły.
Wikipedia
(1.1) Nasi weterani z drugiej wojny światowej wciąż tłumnie przybywają na uroczystość.
Wiktionary
IPA: vɛˈtɛrãn, AS: veterãn
Wiktionary
rzecz.
:: fż. weteranka
Wiktionary
(1.1) kombatant, wiarus
Wiktionary
1. kobieta, która przepracowała gdzieś wiele lat lub ma duże doświadczenie w czymś;
2. uczestniczka minionej wojny
SJP.pl
1. nauka o chorobach i leczeniu zwierząt;
2. wydział wyższej uczelni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, zob. medycyna weterynaryjna.
(1.2) pot. kierunek na studiach, na którym wykłada się medycynę weterynaryjną
rzeczownik zbiorowy, rodzaj żeński
(2.1) środ. studenci weterynarii (1.2)
Wiktionary
IPA: ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja, AS: veterỹnarʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. weterynarz m.
przym. weterynaryjny, weterynarski
Wiktionary
(1.1) medycyna weterynaryjna
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. lekarka lecząca zwierzęta
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z osobą lub zawodem weterynarza, dotyczący weterynarza
Wiktionary
(1.1) Polski internet pełen jest za to weterynarskich blogów z historiami zwierząt i ich ludzi (…).
Wiktionary
rzecz. weterynarz mos., weterynaria ż.
przym. weterynaryjny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z weterynarią
Wiktionary
(1.1) Na sam widok kliniki weterynaryjnej owczarek zaczął skomleć.
Wiktionary
IPA: ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ, AS: veterỹnaryi ̯ny
Wiktionary
rzecz. weterynaria ż., weterynarz m.
przym. weterynarski
Wiktionary
lekarz leczący zwierzęta, zwłaszcza domowe i hodowlane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wet. lekarz leczący zwierzęta;
(1.2) stpol. hodowca zwierząt
Wiktionary
(1.1) Zanim zaczniemy odchudzać psa, warto odwiedzić weterynarza i zrobić pupilowi okresowe badania, aby mieć pewność, że z jego zdrowiem i ogólną kondycją wszystko w porządku.
(1.1) Ta krowa ma problemy z czepcem, trzeba wezwać weterynarza.
Wiktionary
IPA: ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ, AS: veterỹnaš
Wiktionary
rzecz. weterynaria ż.
przym. weterynaryjny, weterynarski
skr. wet., weter.
Wiktionary
(1.1) ofic. lekarz medycyny weterynaryjnej, lekarz weterynarii, pot. wet, środ. zootechn. felczer, gwara. feterynarz, feteryniarz, tyrarct, wetener, witynerał, weteryniak, weteryniarz, wetrynarz, wetryniarz, witerynarz, witrenarz, witryniarz, witynyrarz, zwerolekar, zwierzolekarz
(1.2) weterynariusz
Wiktionary
rzadko: tkając, wpleść w osnowę lub wątek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wetknąć.
Wiktionary
IPA: vɛtʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: vetʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. wetknąć dk., wtykać ndk., nawtykać dk.
rzecz. wtyk, wtyczka, wtykanie, nawtykanie
Wiktionary
włożyć, wstawić, wcisnąć coś między inne rzeczy
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) wsunąć coś
(1.2) rzad. nadziać, nabić
Wiktionary
(1.1) Listonosz wetknął widokówkę do skrzynki pocztowej.
(1.2) Głowę zdrajcy wetknięto na drzewce i wystawiono ponad murem zamkowym.
Wiktionary
rzecz. wetknięcie n., wtyczka ż., wtyk mrz., wtykanie n.
czas. wetkać dk.
Wiktionary
Zobacz też: Wetlina – rzeka.
Wetlina – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna. Ma status sołectwa. Leży nad potokiem Wetlina, na granicy Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym, przy drodze wojewódzkiej nr 897.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wetliną, dotyczący Wetliny
Wiktionary
(1.1) Z Połoniny Wetlińskiej w Bieszczadach wczoraj rano było widać… Tatry. Taki obrazek zaskoczył nawet goprowców.
Wiktionary
rzecz. Wetlina ż.
Wiktionary
veto;
1. sprzeciw, protest;
2. niedopuszczenie do przyjęcia uchwały;
3. polit. prawo głowy państwa do zgłoszenia sprzeciwu wobec uchwalonej przez parlament uchwały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) protest lub sprzeciw wobec czegoś;
Wiktionary
Weto (także "veto", z veto – „nie pozwalam”) – prawo wyrażenia sprzeciwu wobec dowolnej decyzji, przyznawane na przestrzeni dziejów rozmaitym organom władzy, pozwalające na odrzucenie w całości (tzw. weto absolutne), lub wstrzymanie (tzw. weto zawieszające) jakiegoś aktu prawnego. Istnieje jeszcze weto ludowe, które polega na odrzuceniu uchwalonej przez parlament ustawy w drodze referendum.
Wikipedia
(1.1) W Sejmie wciąż trwa debata na temat prezydenckiego weta w sprawie ustawy oświatowej.
Wiktionary
IPA: ˈvɛtɔ, AS: veto
Wiktionary
rzecz. wetowanie n., zawetowanie n.
czas. wetować ndk., zawetować dk.
Wiktionary
(1.1) sprzeciw, protest
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wetować.
Wiktionary
czas. wetować ndk.
rzecz. weto n.
Wiktionary
oponować, sprzeciwiać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. nadrabiać straty
Wiktionary
IPA: vɛˈtɔvat͡ɕ, AS: vetovać
Wiktionary
rzecz. weto n., wetowanie n.
czas. zawetować
Wiktionary
1. rozprowadzić coś na zewnętrznej warstwie tak, by się wchłonęło;
2. trąc i rozdrabniając, dodać do czegoś;
3. wetrzeć się -
a) wchłonąć w jakąś powierzchnię w wyniku tarcia;
b) zacząć być postrzeganym jako część czegoś przez częste powtarzanie
SJP.pl
szwedzkie jezioro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɛtːɛr, AS: ve•ter
Wiktionary
dynastia niemiecka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) hist. tylko w lm. Wettynowie → dynastia panująca w Polsce w latach 1697–1763;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. przedstawiciel dynastii Wettynów (1.1)
Wiktionary
(1.1) Szereg księstw było zarządzanych przez Wettynów linii ernestyńskiej.
(2.1) Król August III Wettyn umarł w Dreźnie.
(2.1) Nie chcemy już Wettyna na tronie!
Wiktionary
regionalnie: młoda owca lub kozica; betula
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łetłer] środowiskowo: człowiek jako część systemu komputerowego; meatware
SJP.pl
dawniej: słodka potrawa stanowiąca zakończenie obiadu; deser, legumina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) daw. deser
Wiktionary
Wety (Anostostomatidae) – rodzina owadów z rzędu prostoskrzydłych i podrzędu długoczułkowych. Obejmuje ponad 200 opisanych gatunków. Są to głównie duże i ciężkie owady. W zapisie kopalnym znane są od aptu w kredzie.
Wikipedia
(1.1) Pierniki podawano jako zakąskę przy wódce, jako wety po obiedzie i zwykły przysmak przy winie, gdy gość przyjechał nad wieczorem.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Chrysopogon zizanioides|ref=tak., trawa pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej;
Wiktionary
(1.1) Korzeń wetywerii jest głównym składnikiem i tematem przewodnim wydanego w 2010 roku w koncentracji wody toaletowej zapachu Vetyverio.
Wiktionary
rzecz. war. wetiweria ż.
Wiktionary
skrót od: wewnętrzny; wewn.
SJP.pl
skrót od: wewnętrzny; wew.
SJP.pl
1. w środku czegoś;
2. w obrębie jakiejś grupy;
3. przenośnie: w psychice człowieka; w duchu, w duszy
SJP.pl
przyimek
(1.1) w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu
przysłówek
(2.1) w środku, w jakiejś zamkniętej przestrzeni
(2.2) przen. w sobie, w duszy
Wiktionary
(1.1) Wewnątrz sali jest piętnaście osób.
(2.1) Tutaj tłum zachowywał się spokojnie, lecz wewnątrz działy się straszne rzeczy!
(2.2) Co prawda jest cyniczny, ale wewnątrz jest bardzo wrażliwą osobą.
Wiktionary
IPA: ˈvɛvnɔ̃nṭʃ, AS: vevnõnṭš
Wiktionary
rzecz. wnętrze n., wnętrzarstwo n., wnętrzarz m., wnętrzności nmos.
przym. wewnętrzny, wnętrzarski
przysł. wewnętrznie
Wiktionary
(1.1) w głębi
(2.2) prywatnie
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie Afryki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz Afryki, dotyczący wnętrza Afryki, obowiązujący wewnątrz Afryki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃafrɨˈkãj̃sʲci, AS: vevnõnṭšafrykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. afrykańskość ż., afrykanizacja ż., Afryka ż., afryka ż.
czas. afrykanizować, zafrykanizować
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie Ameryki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz Ameryki/Ameryk, dotyczący wnętrza Ameryki/Ameryk, obowiązujący wewnątrz Ameryki/Ameryk
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃãmɛrɨˈkãj̃sʲci, AS: vevnõnṭšãmerykãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ameryka ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie aorty
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie atomu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz atomu, dotyczący wnętrza atomu, obowiązujący wewnątrz atomu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃatɔ̃ˈmɔvɨ, AS: vevnõnṭšatõmovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz Australii, dotyczący wnętrza Australii, obowiązujący wewnątrz Australii
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃawstraˈlʲijsʲci, AS: vevnõnṭšau̯stralʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Australia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz Azji, dotyczący wnętrza Azji, obowiązujący wewnątrz Azji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃazʲjaˈtɨt͡sʲci, AS: vevnõnṭšazʹi ̯atycʹḱi
Wiktionary
rzecz. Azja ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonego banku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz banku, dotyczący wnętrza banku, obowiązujący wewnątrz banku
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒbãŋˈkɔvɨ, AS: vevnõnḍžbãŋkovy
Wiktionary
rzecz. bank mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonej branży
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz branży, dotyczący wnętrza branży, obowiązujący wewnątrz branży
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒbrãw̃ˈʒɔvɨ, AS: vevnõnḍžbrãũ̯žovy
Wiktionary
rzecz. branża ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie czaszki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz czaszki, dotyczący wnętrza czaszki, obowiązujący wewnątrz czaszki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃt͡ʃaˈʃkɔvɨ, AS: vevnõnṭščaškovy
Wiktionary
(1.1) śródczaszkowy
Wiktionary
zawarty wewnątrz molekuły, odbywający się w jej obrębie; intramolekularny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz cząsteczki, dotyczący wnętrza cząsteczki, obowiązujący wewnątrz cząsteczki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃt͡ʃɔ̃w̃stɛt͡ʃˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭščõũ̯stečkovy
Wiktionary
(1.1) wewnątrzmolekularny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz diecezji, dotyczący wnętrza diecezji, obowiązujący wewnątrz diecezji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒdʲjɛt͡sɛˈzʲjalnɨ, AS: vevnõnḍždʹi ̯ecezʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. diecezja ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie domu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz domu, dotyczący wnętrza mieszkania, obowiązujący wewnątrz mieszkania
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒdɔ̃ˈmɔvɨ, AS: vevnõnḍždõmovy
Wiktionary
rzecz. dom mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz drużyny, dotyczący wnętrza drużyny, obowiązujący wewnątrz drużyny
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒdruʒɨ̃ˈnɔvɨ, AS: vevnõnḍždružỹnovy
Wiktionary
rzecz. drużyna ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie dzielnicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz dzielnicy, dotyczący wnętrza dzielnicy, obowiązujący wewnątrz dzielnicy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃʲt͡ɕɛlʲɲiˈt͡sɔvɨ, AS: vevnõnṭšʹćelʹńicovy
Wiktionary
rzecz. dzielnica ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie grupy etnicznej
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie Europy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz Europy, dotyczący wnętrza Europy, obowiązujący wewnątrz Europy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɛwrɔˈpɛjsʲci, AS: vevnõnṭšeu̯ropei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Europa ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie fabryki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz fabryki, dotyczący wnętrza fabryki, obowiązujący wewnątrz fabryki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfaˈbrɨt͡ʃnɨ, AS: vevnõnṭšfabryčny
Wiktionary
rzecz. fabryka ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie firmy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz firmy, dotyczący wnętrza firmy, obowiązujący wewnątrz firmy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfʲirˈmɔvɨ, AS: vevnõnṭšfʹirmovy
Wiktionary
rzecz. firma ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz frakcji, dotyczący wnętrza frakcji, obowiązujący wewnątrz frakcji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfrakˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭšfrakcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. frakcja ż.
przym. frakcyjny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie jednego gatunku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz gatunku, dotyczący wnętrza gatunku, obowiązujący wewnątrz gatunku
Wiktionary
(1.1) Pokrój drzewiastych lepidodendronów wskazuje na ostrość konkurencji wewnątrzgatunkowej.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒɡatũŋˈkɔvɨ, AS: vevnõnḍžgatũŋkovy
Wiktionary
rzecz. gatunek m.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. dziejący się wewnątrz gałki ocznej, dotyczący wnętrza gałki ocznej
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒɡawˈkɔvɨ, AS: vevnõnḍžgau̯kovy
Wiktionary
rzecz. gałka ż.
Wiktionary
(1.1) śródoczny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie gałęzi przemysłu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się, obowiązujący wewnątrz tej samej gałęzi, dotyczący jej wnętrza
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒɡawɛ̃w̃ˈʑɔvɨ, AS: vevnõnḍžgau̯ẽũ̯źovy
Wiktionary
rzecz. gałąź ż., gałęziak m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz gimnazjum, dotyczący wnętrza gimnazjum, obowiązujący wewnątrz gimnazjum
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒʲɟĩmnaˈzʲjalnɨ, AS: vevnõnḍžʹǵĩmnazʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie gminy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz gminy, dotyczący wnętrza gminy, obowiązujący wewnątrz gminy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒˈɡmʲĩnːɨ, AS: vevnõnḍžgmʹĩ•ny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz gospodarki, dotyczący wnętrza gospodarki, obowiązujący wewnątrz gospodarki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒɡɔspɔˈdart͡ʃɨ, AS: vevnõnḍžgospodarčy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonej grupy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz grupy, dotyczący wnętrza grupy, obowiązujący wewnątrz grupy
Wiktionary
(1.1) Dobór krewniaczy, który działać musiał na poziomie takich rodzinnych populacji, umacniał integralność i solidarność wewnątrzgrupową, faworyzował wszelkie zachowania społeczne.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒɡruˈpɔvɨ, AS: vevnõnḍžgrupovy
Wiktionary
rzecz. grupa ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz gwiazdy, dotyczący wnętrza gwiazdy, obowiązujący wewnątrz gwiazdy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒˈɡvʲjɛzdnɨ, AS: vevnõnḍžgvʹi ̯ezdny
Wiktionary
rzecz. gwiazda ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie hadronu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz imperium, dotyczący wnętrza imperium, obowiązujący wewnątrz imperium
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒʲĩmpɛrʲˈjalnɨ, AS: vevnõnḍžʹĩmperʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. imperium n., imperialność ż.
przym. imperialny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie jelit
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz jelita, dotyczący wnętrza jelita, obowiązujący wewnątrz jelita
Wiktionary
(1.1) Ciekawe jaki gatunek nazwą na cześć (…). Może pasożyta wewnątrzjelitowego, robaka obłego lub upierdliwej muchy?
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃʲjɛlʲiˈtɔvɨ, AS: vevnõnṭšʹi ̯elʹitovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie jądra atomowego
SJP.pl
w językoznawstwie: dotyczący wewnętrznej struktury języka; wewnętrznojęzykowy
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie kanału
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz kanału, dotyczący wnętrza kanału, obowiązujący wewnątrz kanału
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkãnaˈwɔvɨ, AS: vevnõnṭškãnau̯ovy
Wiktionary
rzecz. kanał mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz kasty, dotyczący wnętrza kasty, obowiązujący wewnątrz kasty
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkaˈstɔvɨ, AS: vevnõnṭškastovy
Wiktionary
rzecz. kasta ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonej klasy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz klasy, dotyczący wnętrza klasy, obowiązujący wewnątrz klasy (grupy uczniów, sali w szkole, grupy społecznej, jednostki podziału biologicznego)
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃklaˈsɔvɨ, AS: vevnõnṭšklasovy
Wiktionary
rzecz. klasa ż., klasy nmos.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie klatki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz klatki, dotyczący wnętrza klatki, obowiązujący wewnątrz klatki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃklatˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭšklatkovy
Wiktionary
rzecz. klatka ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie koalicji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz koalicji, dotyczący wnętrza koalicji, obowiązujący wewnątrz koalicji
Wiktionary
(1.1) Opozycja zachowała dystans wobec wewnątrzkoalicyjnych sporów.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkɔalʲiˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭškoalʹicyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. koalicja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz komisji, dotyczący wnętrza komisji, obowiązujący wewnątrz komisji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkɔ̃mʲiˈsɨjnɨ, AS: vevnõnṭškõmʹisyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. komisja ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie komórki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz komórki, dotyczący wnętrza komórki, obowiązujący wewnątrz komórki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkɔ̃murˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭškõmurkovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie korporacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz korporacji, dotyczący wnętrza korporacji, obowiązujący wewnątrz korporacji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkɔrpɔraˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭškorporacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. korporacja ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie kościoła
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się wewnątrz kościoła, dotyczący wnętrza kościoła
(1.2) dziejący się wewnątrz Kościoła, obowiązujący wewnątrz Kościoła
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkɔɕˈt͡ɕɛlnɨ, AS: vevnõnṭškośćelny
Wiktionary
przym. kościołowy
rzecz. Kościół mrz., kościół mrz.
przysł. kościelnie
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie kraju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz kraju, dotyczący wnętrza kraju, obowiązujący wewnątrz kraju
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃkraˈjɔvɨ, AS: vevnõnṭškrai ̯ovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie kryształu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz człowieka, dotyczący wnętrza człowieka, obowiązujący wewnątrz człowieka
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈlut͡sʲci, AS: vevnõnṭšlucʹḱi
Wiktionary
przym. ludzki
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie macicy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy
Wiktionary
(1.1) Wśród nich możemy wyróżnić zarówno wszelkiego rodzaju tabletki doustne jak też globulki dopochwowe, kapturki, krążki, pianki, kremy, wkładki wewnątrzmaciczne.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈt͡ɕit͡ʃnɨ, AS: vevnõnṭšmaćičny
Wiktionary
rzecz. macica ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz mafii, dotyczący wnętrza mafii, obowiązujący wewnątrz mafii
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈfʲijnɨ, AS: vevnõnṭšmafʹii ̯ny
Wiktionary
rzecz. mafia ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie magazynu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz magazynu, dotyczący wnętrza magazynu, obowiązujący wewnątrz magazynu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaɡazɨ̃ˈnɔvɨ, AS: vevnõnṭšmagazỹnovy
Wiktionary
rzecz. magazyn mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz miasta, dotyczący wnętrza miasta, obowiązujący wewnątrz miasta
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmʲjaˈstɔvɨ, AS: vevnõnṭšmʹi ̯astovy
Wiktionary
(1.1) wewnątrzmiejski
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie miasta
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz miasta, dotyczący wnętrza miasta, obowiązujący wewnątrz miasta
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈmʲjɛ̇jsʲci, AS: vevnõnṭšmʹi ̯ėi ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) wewnątrzmiastowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz mieszkania, dotyczący wnętrza mieszkania, obowiązujący wewnątrz mieszkania
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmʲjɛʃkãˈɲɔvɨ, AS: vevnõnṭšmʹi ̯eškãńovy
Wiktionary
rzecz. mieszkanie n.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie mięśnia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz mięśnia, dotyczący wnętrza mięśnia, obowiązujący wewnątrz mięśnia
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ, AS: vevnõnṭšmʹi ̯ẽũ̯śńovy
Wiktionary
rzecz. mięsień mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie molekuły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz molekuły, dotyczący wnętrza molekuły, obowiązujący wewnątrz molekuły
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃmɔlɛkuˈlarnɨ, AS: vevnõnṭšmolekularny
Wiktionary
(1.1) wewnątrzcząsteczkowy
Wiktionary
znajdujący się wewnątrz mózgu
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie nabłonka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz nabłonka, dotyczący wnętrza nabłonka, obowiązujący wewnątrz nabłonka
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃnabwɔ̃ŋˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭšnabu̯õŋkovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie naczyń krwionośnych lub limfatycznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz narządu, dotyczący wnętrza narządu, obowiązujący wewnątrz narządu
Wiktionary
(1.1) ''Te uchyłki powstają najczęściej na skutek zwiększonego ciśnienia wewnątrznarządowego, stąd też ich inna nazwa uchyłki pulsujące.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃnaʒɔ̃nˈdɔvɨ, AS: vevnõnṭšnažõndovy
Wiktionary
rzecz. narząd mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie nerki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz nerki, dotyczący wnętrza nerki, obowiązujący wewnątrz nerki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃnɛrˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭšnerkovy
Wiktionary
rzecz. nerka ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie nosa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz nosa, dotyczący wnętrza nosa
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃnɔˈsɔvɨ, AS: vevnõnṭšnosovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz obozu, dotyczący wnętrza obozu, obowiązujący wewnątrz obozu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔbɔˈzɔvɨ, AS: vevnõnṭšobozovy
Wiktionary
rzecz. obóz mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz obwodu, dotyczący wnętrza obwodu, obowiązujący wewnątrz obwodu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔbvɔˈdɔvɨ, AS: vevnõnṭšobvodovy
Wiktionary
rzecz. obwód mrz., obwiedzenie n., obwodzenie n.
czas. obwieść, obwodzić
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie oddziału
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz oddziału, dotyczący wnętrza oddziału, obowiązujący wewnątrz oddziału
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔdʲd͡ʑaˈwɔvɨ, AS: vevnõnṭšodʹʒ́au̯ovy
Wiktionary
rzecz. oddział mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz okręgu, dotyczący wnętrza okręgu, obowiązujący wewnątrz okręgu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔkrɛ̃ŋˈɡɔvɨ, AS: vevnõnṭšokrẽŋgovy
Wiktionary
rzecz. okręg m.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie organizacji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz organizacji, dotyczący wnętrza organizacji, obowiązujący wewnątrz organizacji
Wiktionary
(1.1) Identyczne były zresztą tendencje wewnątrzorganizacyjne - choćby gwałtowna rozbudowa aparatu etatowego.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔrɡãɲizaˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭšorgãńizacyi ̯ny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz organu, dotyczący wnętrza organu, obowiązujący wewnątrz organu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔrɡãˈnɔvɨ, AS: vevnõnṭšorgãnovy
Wiktionary
rzecz. organ mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie osiedla
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz osiedla, dotyczący wnętrza osiedla, obowiązujący wewnątrz osiedla
Wiktionary
(1.1) Ba, umieszczono nawet próg spowalniający jazdę, czyli - jak mówią miejscowi - "martwego policjanta", choć uliczka jest spokojna, prawie wewnątrzosiedlowa.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔɕɛˈdlɔvɨ, AS: vevnõnṭšośedlovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie otrzewnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz otrzewnej, dotyczący wnętrza otrzewnej, obowiązujący wewnątrz otrzewnej
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔṭʃɛvˈnɔvɨ, AS: vevnõnṭšoṭševnovy
Wiktionary
rzecz. otrzewna ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie owodni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz owodni, dotyczący wnętrza owodni, obowiązujący wewnątrz owodni
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔvɔdʲˈɲɔvɨ, AS: vevnõnṭšovodʹńovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz parafii, dotyczący wnętrza parafii, obowiązujący wewnątrz parafii
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃparaˈfʲjalnɨ, AS: vevnõnṭšparafʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. parafia ż., parafijka ż.
przym. parafialny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz parlamentu, dotyczący wnętrza parlamentu, obowiązujący wewnątrz parlamentu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃparlãmɛ̃nˈtarnɨ, AS: vevnõnṭšparlãmẽntarny
Wiktionary
rzecz. parlament mrz., parlamentariusz mos.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie partii; wewnętrznopartyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz partii, dotyczący wnętrza partii, obowiązujący wewnątrz partii
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃparˈtɨjnɨ, AS: vevnõnṭšpartyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. partia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odbywający się we wnętrzu pasma, dotyczący wnętrza pasma
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpaˈsmɔvɨ, AS: vevnõnṭšpasmovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz pałacu, dotyczący wnętrza pałacu, obowiązujący wewnątrz pałacu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpawaˈt͡sɔvɨ, AS: vevnõnṭšpau̯acovy
Wiktionary
rzecz. pałac mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie państwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz państwa, dotyczący wnętrza państwa, obowiązujący wewnątrz państwa
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpãj̃ˈstfɔvɨ, AS: vevnõnṭšpãĩ ̯stfovy
Wiktionary
przysł. wewnątrzpaństwowo
rzecz. państewko n.
czas. odpaństwowić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz planetaanety, dotyczący wnętrza planetaanety, obowiązujący wewnątrz planetaanety
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃplãnɛˈtarnɨ, AS: vevnõnṭšplãnetarny
Wiktionary
rzecz. planeta ż.
Wiktionary
1. pochodzący z wewnątrz;
2. w medycynie: spowodowany procesami zachodzącymi wewnątrz organizmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z wewnątrz
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpɔˈxɔdnɨ, AS: vevnõnṭšpoχodny
Wiktionary
(1.1) endogenny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonego pokolenia
SJP.pl
dotyczący polityki wewnętrznej państwa lub partii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) polit. dotyczący polityki wewnętrznej państwa
Wiktionary
(1.1) Decyzja rządu miała przede wszystkim charakter wewnątrzpolityczny.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie portu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz portu, dotyczący wnętrza portu, obowiązujący wewnątrz portu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpɔrˈtɔvɨ, AS: vevnõnṭšportovy
Wiktionary
rzecz. port m.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie powiatu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz powiatu, dotyczący wnętrza powiatu, obowiązujący wewnątrz powiatu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpɔvʲjaˈtɔvɨ, AS: vevnõnṭšpovʹi ̯atovy
Wiktionary
rzecz. powiat mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie przedszkola
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz przedszkola, dotyczący wnętrza przedszkola, obowiązujący wewnątrz przedszkola
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpʃɛˈṭʃkɔlnɨ, AS: vevnõnṭšpšeṭškolny
Wiktionary
rzecz. przedszkole n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz przemysłu, dotyczący wnętrza przemysłu, obowiązujący wewnątrz przemysłu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ, AS: vevnõnṭšpšẽmysu̯ovy
Wiktionary
rzecz. przemysł mrz., przemysłowiec mos.
przysł. przemysłowo
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie pęcherza
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie płuc
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz płuca, dotyczący wnętrza płuca, obowiązujący wewnątrz płuca
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈpwut͡snɨ, AS: vevnõnṭšpu̯ucny
Wiktionary
rzecz. płuco n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz rasy, dotyczący wnętrza rasy, obowiązujący wewnątrz rasy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃraˈsɔvɨ, AS: vevnõnṭšrasovy
Wiktionary
rzecz. rasa ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie redakcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz redakcji, dotyczący wnętrza redakcji, obowiązujący wewnątrz redakcji
Wiktionary
(1.1) Po raz pierwszy w historii zabawy wybór był jednak wyjątkowo trudny, bowiem musieliśmy przeprowadzić dodatkowe, wewnątrzredakcyjne głosowanie.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃrɛdakˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭšredakcyi ̯ny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonego regionu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz regionu, dotyczący wnętrza regionu, obowiązujący wewnątrz regionu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃrɛɟɔ̃ˈnalnɨ, AS: vevnõnṭšreǵõnalny
Wiktionary
rzecz. region mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie określonej religii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz religii, dotyczący wnętrza religii, obowiązujący wewnątrz religii
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃrɛlʲiˈɟijnɨ, AS: vevnõnṭšrelʹiǵii ̯ny
Wiktionary
rzecz. religia ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie resortu (ministerstwa); wewnątrzministerialny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz rodzaju, dotyczący wnętrza rodzaju, obowiązujący wewnątrz rodzaju
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃrɔd͡zaˈjɔvɨ, AS: vevnõnṭšroʒai ̯ovy
Wiktionary
rzecz. rodzaj mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie rodziny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz rodziny, dotyczący wnętrza rodziny, obowiązujący wewnątrz rodziny
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃrɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: vevnõnṭšroʒ́ĩ•ny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie rządu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz rządu, dotyczący wnętrza rządu, obowiązujący wewnątrz rządu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃːɔ̃nˈdɔvɨ, AS: vevnõnṭ•šõndovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz sejmu, dotyczący wnętrza sejmu, obowiązujący wewnątrz sejmu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsɛjˈmɔvɨ, AS: vevnõnṭšsei ̯movy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz sekcji, dotyczący wnętrza sekcji, obowiązujący wewnątrz sekcji
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsɛkˈt͡sɨjnɨ, AS: vevnõnṭšsekcyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. sekcja ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie serca
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz serca, dotyczący wnętrza serca, obowiązujący wewnątrz serca
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsɛrˈt͡sɔvɨ, AS: vevnõnṭšsercovy
Wiktionary
rzecz. serce n.
Wiktionary
1. dotyczący połączeń telefonicznych w obrębie jednej sieci;
2. dotyczący pracy komputerów w obrębie jednej sieci
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz sieci, dotyczący wnętrza sieci, obowiązujący wewnątrz sieci
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃʲɕɛ̇ˈt͡ɕɔvɨ, AS: vevnõnṭšʹśėćovy
Wiktionary
rzecz. sieć ż.
przym. sieciowy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie sklepu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz sklepu, dotyczący wnętrza sklepu, obowiązujący wewnątrz sklepu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsklɛˈpɔvɨ, AS: vevnõnṭšsklepovy
Wiktionary
rzecz. sklep mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danego społeczeństwa
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie stanu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz stanu, dotyczący wnętrza stanu, obowiązujący wewnątrz stanu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃstãˈnɔvɨ, AS: vevnõnṭšstãnovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie stawu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz stawu, dotyczący wnętrza stawu, obowiązujący wewnątrz stawu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃstaˈvɔvɨ, AS: vevnõnṭšstavovy
Wiktionary
rzecz. staw mrz.
Wiktionary
SJP.pl
Wewnątrzsterowność – cecha osobowości przejawiająca się poleganiem na własnych sądach i samodzielnością w podejmowaniu decyzji. Jest ona przeciwstawiana zewnątrzsterowności. Polskie słowo "wewnątrzsterowność" jest tłumaczeniem z języka angielskiego dwóch odrębnych terminów z zakresu nauk społecznych: "inner-direction" Davida Riesmana oraz "inner containtment" Waltera Recklessa. Terminy te nie powinny być mylone.
Wikipedia
kierujący się głównie własnymi przekonaniami i zasadami, a nie opinią otoczenia
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie danej strefy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz strefy, dotyczący strefy, obowiązujący w strefie
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃstrɛˈfɔvɨ, AS: vevnõnṭšstrefovy
Wiktionary
rzecz. strefa ż.
przym. strefowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz struktury, dotyczący wnętrza struktury, obowiązujący wewnątrz struktury
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃstruktuˈralnɨ, AS: vevnõnṭšstrukturalny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz sylabowy, dotyczący wnętrza sylabowy, obowiązujący wewnątrz sylabowy
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsɨlaˈbɔvɨ, AS: vevnõnṭšsylabovy
Wiktionary
(1.1) wewnątrzzgłoskowy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danego systemu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz systemu, dotyczący wnętrza systemu, obowiązujący wewnątrz systemu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃsɨstɛ̃ˈmɔvɨ, AS: vevnõnṭšsystẽmovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz szklarni, dotyczący wnętrza szklarni, obowiązujący wewnątrz szklarni
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃːklarʲˈɲɔvɨ, AS: vevnõnṭ•šklarʹńovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie szkoły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz szkoły, dotyczący wnętrza szkoły, obowiązujący wewnątrz szkoły
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈːkɔlnɨ, AS: vevnõnṭ•školny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie szpitala
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz szpitala, dotyczący wnętrza szpitala, obowiązujący wewnątrz szpitala
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃːpʲiˈtalnɨ, AS: vevnõnṭ•špʹitalny
Wiktionary
rzecz. szpital mrz.
przym. szpitalniczy
Wiktionary
występujący w obrębie tekstu, wśród zdań tworzących tekst; śródtekstowy
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie tkanki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz tkanki, dotyczący wnętrza tkanki, obowiązujący wewnątrz tkanki
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃtkãŋˈkɔvɨ, AS: vevnõnṭštkãŋkovy
Wiktionary
rzecz. tkanka ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) teol. dziejący się wewnątrz Trójcy Świętej, obowiązujący wewnątrz Trójcy Świętej
Wiktionary
(1.1) Zatem Bóg całkowicie, całą swoją osobą i w sposób konieczny angażuje się w relacje wewnątrztrynitarne.
(1.1) W egzystencji wewnątrztrynitarnej Duch Święty jest jednością z konieczności, dla ludzi staje się Darem-Miłością z wolnego wyboru, z nadmiaru hojności i łaskawości Bożej.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie uczelni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz uczelni, dotyczący wnętrza uczelni, obowiązujący wewnątrz uczelni
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃut͡ʃɛlʲˈɲãnɨ, AS: vevnõnṭšučelʹńãny
Wiktionary
rzecz. uczelnia ż.
Wiktionary
1. ruch wewnątrzujęciowy - ruch wynikający ze zmiany położenia kamery i odpowiadających im zmian punktu widzenia w danym ujęciu;
2. montaż wewnątrzujęciowy - montaż umożliwiający płynną zmianę ośrodka zainteresowania w obrazie filmowym w jednym ujęciu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się wewnątrz układu, dotyczący wnętrza układu, obowiązujący wewnątrz układu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃukwaˈdɔvɨ, AS: vevnõnṭšuku̯adovy
Wiktionary
rzecz. układ mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie unii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz unii, dotyczący wnętrza unii, obowiązujący wewnątrz unii
Wiktionary
(1.1) Ja natomiast proponuję zastosowanie teorii europeizacji do okresu transformacji postkomunistycznej w Polsce, a więc wyjście poza schemat wewnątrzunijny.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃũˈɲijnɨ, AS: vevnõnṭšũńii ̯ny
Wiktionary
rzecz. unia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz uniwersytetu, dotyczący wnętrza uniwersytetu, obowiązujący wewnątrz uniwersytetu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃũɲivɛrsɨˈtɛt͡sʲci, AS: vevnõnṭšũńiversytecʹḱi
Wiktionary
rzecz. uniwersytet m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz urzędu, dotyczący wnętrza urzędu, obowiązujący wewnątrz urzędu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃuʒɛ̃nˈdɔvɨ, AS: vevnõnṭšužẽndovy
Wiktionary
rzecz. urząd mrz.
przym. urzędniczy
Wiktionary
znajdujący się lub stosowany wewnątrz jamy ustnej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz ust, dotyczący wnętrza ust, obowiązujący wewnątrz ust
Wiktionary
(1.1) - Dla pacjentów aparat wewnątrzustny jest jednak zdecydowanie bardziej komfortowym sposobem leczenia niż sen z nałożoną na twarz maską pompy CPAP — mówi stomatolog.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈustnɨ, AS: vevnõnṭšustny
Wiktionary
rzecz. usta nmos.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danego ustroju
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz ustroju, dotyczący wnętrza ustroju, obowiązujący wewnątrz ustroju
Wiktionary
(1.1) Organizm pozbawiony żywności przechodzi na odżywianie wewnątrzustrojowe.
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃustrɔˈjɔvɨ, AS: vevnõnṭšustroi ̯ovy
Wiktionary
(1.1) endogenny, endogeniczny
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie ucha
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz ucha, dotyczący wnętrza ucha, obowiązujący wewnątrz ucha
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃˈuʃnɨ, AS: vevnõnṭšušny
Wiktionary
rzecz. ucho n.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danej warstwy
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie wiersza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wiersza, dotyczący wnętrza wiersza, obowiązujący wewnątrz wiersza
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfʲjɛrˈʃɔvɨ, AS: vevnõnṭšfʹi ̯eršovy
Wiktionary
rzecz. wiersz mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie województwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz województwa, dotyczący wnętrza województwa, obowiązujący wewnątrz województwa
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɔjɛˈvut͡sʲci, AS: vevnõnṭšfoi ̯evucʹḱi
Wiktionary
rzecz. województwo n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wojska, dotyczący wnętrza wojska, obowiązujący wewnątrz wojska
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɔjˈskɔvɨ, AS: vevnõnṭšfoi ̯skovy
Wiktionary
rzecz. wojsko n.
przysł. wojskowo
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danej wspólnoty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się we wspólnocie, dotyczący tylko wspólnoty, obowiązujący we wspólnocie
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfspulnɔˈtɔvɨ, AS: vevnõnṭšfspulnotovy
Wiktionary
przym. wspólnotowy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danego wydziału
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wydziału, dotyczący wnętrza wydziału, obowiązujący wewnątrz wydziału
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɨd͡ʑaˈwɔvɨ, AS: vevnõnṭšfyʒ́au̯ovy
Wiktionary
rzecz. wydział mrz.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w gruczołach wydzielania wewnętrznego
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie danego wyrazu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wyrazu, dotyczący wnętrza wyrazu, obowiązujący wewnątrz wyrazu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɨraˈzɔvɨ, AS: vevnõnṭšfyrazovy
Wiktionary
rzecz. wyraz mrz., pseudowyraz mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wyznania, dotyczący wnętrza wyznania, obowiązujący wewnątrz wyznania
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɨznãˈɲɔvɨ, AS: vevnõnṭšfyznãńovy
Wiktionary
rzecz. wyznanie n.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie wątroby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz wątroby, dotyczący wnętrza wątroby, obowiązujący wewnątrz wątroby
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nṭʃfɔ̃ntrɔˈbɔvɨ, AS: vevnõnṭšfõntrobovy
Wiktionary
rzecz. wątroba ż.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie zakonu
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie zakładu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz zakładu, dotyczący wnętrza zakładu, obowiązujący wewnątrz zakładu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzakwaˈdɔvɨ, AS: vevnõnḍžzaku̯adovy
Wiktionary
rzecz. zakład mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz zamku, dotyczący wnętrza zamku, obowiązujący wewnątrz zamku
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzãmˈkɔvɨ, AS: vevnõnḍžzãmkovy
Wiktionary
rzecz. zamek m.
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie zdania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz zdania, dotyczący wnętrza zdania, obowiązujący wewnątrz zdania
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzdãˈɲɔvɨ, AS: vevnõnḍžzdãńovy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie zespołu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz zespołu, dotyczący wnętrza zespołu, obowiązujący wewnątrz zespołu
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzɛspɔˈwɔvɨ, AS: vevnõnḍžzespou̯ovy
Wiktionary
rzecz. zespół mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz zgłoski, dotyczący wnętrza zgłoski, obowiązujący wewnątrz zgłoski
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzɡwɔˈskɔvɨ, AS: vevnõnḍžzgu̯oskovy
Wiktionary
(1.1) wewnątrzsylabowy
Wiktionary
istniejący, zachodzący w obrębie danego związku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz związku, dotyczący wnętrza związku, obowiązujący wewnątrz związku
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒzvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ, AS: vevnõnḍžzvʹi ̯õũ̯skovy
Wiktionary
rzecz. związek mrz.
Wiktionary
1. istniejący, zachodzący w obrębie jakiejś grupy środowiskowej;
2. charakterystyczny dla zjawisk występujących w obrębie określonego środowiska naturalnego
SJP.pl
istniejący, zachodzący w obrębie żołądka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dziejący się wewnątrz żołądka, dotyczący wnętrza żołądka, obowiązujący wewnątrz żołądka
Wiktionary
IPA: ˌvɛvnɔ̃nḍʒːɔwɔ̃ntˈkɔvɨ, AS: vevnõnḍ•žou̯õntkovy
Wiktionary
rzecz. żołądek mrz.
Wiktionary
dawniej: wnętrze
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób dotyczący wnętrza, środka; w środku, do środka
Wiktionary
(1.1) Architektura Bramantego wydaje się wewnętrznie spokrewniona z malarstwem jego urbinackiego ziomka Rafaela Santi (1483–1520), który urodził się jako syn malarza Giovanniego.
Wiktionary
rzecz. wnętrze n., wnętrzności nmos. lm., wnętrzarstwo n., wnętrzarz m.
przym. wewnętrzny, wnętrzarski
przyim. wewnątrz
przysł. wewnątrz
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: wewnętrzny
SJP.pl
w językoznawstwie: dotyczący wewnętrznej struktury języka; wewnątrzjęzykowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wewnętrzną Kartlią, dotyczący Wewnętrznej Kartlii
Wiktionary
rzecz. Wewnętrzna Kartlia ż.
Wiktionary
rzadko: istniejący, zachodzący w obrębie partii; wewnątrzpartyjny
SJP.pl
cecha tego, co jest wewnętrzne w stosunku do innych bytów, właściwe czemuś z natury niezależnie od czynników zewnętrznych; immanentność
SJP.pl
potocznie:
1. oddział chorób wewnętrznych w szpitalu; interna;
2. telefon wewnętrzny;
3. numer telefonu wewnętrznego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku
(1.2) taki, który dzieje się w granicach danego kraju
(1.3) taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
(1.4) dotyczący relacji pomiędzy elementami jakiegoś zamkniętego układu
Wiktionary
(1.1) Włóż to do wewnętrznej kieszeni.
(1.2) Ingerencje Wietnamu w sprawy wewnętrzne kraju w XV w. oraz zakończone klęską wojny z Birmą w XVI w. (…) doprowadziły Laos do anarchii.
(1.3) Pragnę, aby moje życie osobiste odzwierciedlało całe moje wewnętrzne piękno.
(1.4) Ateizm, który akceptuje istnienie boga, brzmi nieco jak wewnętrzna sprzeczność. Jak wegetarianin jedzący mięso.
Wiktionary
IPA: vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ, AS: vevnẽnṭšny
Wiktionary
rzecz. wnętrze n., wnętrzarstwo n., wnętrzarz m., wnętrzności nmos.
przym. wnętrzarski
przyim. wewnątrz
przysł. wewnątrz, wewnętrznie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wezbrać.
Wiktionary
Wezbranie – wysoki stan wody w rzece, wywołany zwiększonym zasileniem koryta podczas opadów lub roztopów, spiętrzeniem wody spowodowanym zatorem lodowym lub podwyższeniem bazy drenażu w ujściowym odcinku rzeki podczas sztormu. W polskiej terminologii geograficznej wezbrania przynoszące szkody materialne i społeczne nazywa się powodziami.
Wikipedia
rzecz. wzbieranie n.
czas. wezbrać dk., wzbierać ndk.
Wiktionary
podniesiony powyżej normalnego poziomu
SJP.pl
rzeka w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;
Wiktionary
Wezera (niem. "Weser") – rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy; długość: 733 km (od źródeł Werry), powierzchnia dorzecza: 45,5 tys. km².
Wikipedia
przym. wezerski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wezerą, dotyczący Wezery
przymiotnik
(2.1) daw. wezyrski
Wiktionary
(1.1) Na obszarze Swebii Tacyta wyróżnia się kulturę Germanów reńsko-wezerskich, krąg nadłabski (Niemcy, Czechy, Słowację), kulturę wielbarską i przeworską (Polska).
(2.1) Wezer sam i chan samotnie uciekli, namioty ich i co w nich było na łup poszły. Chorągiew, koń, szabla, kałkan, wezerskie wzięte sic..
Wiktionary
rzecz. Wezera ż.
Wiktionary
1. oparcie łóżka od strony głowy;
2. oparcie pod głowę; podgłówek; zagłówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poprzeczna, zwykle podwyższona ściana łóżka, o którą opiera się poduszkę
Wiktionary
rzecz. głowa ż.
Wiktionary
dawniej: poduszka lub materacyk pokryte skórą lub ozdobnym materiałem; wezgłowie
SJP.pl
minerał, zasadowy krzemian wapnia, magnezu, żelaza i glinu; idokraz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Wezuwian (idokraz) – minerał z gromady krzemianów wyspowych, należy do minerałów szeroko rozpowszechnionych, występuje w bardzo wielu regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od Wezuwiusza, minerał odkryto bowiem w produktach erupcyjnych tego włoskiego wulkanu (A.G. Werner, 1795 r.).
Wikipedia
(1.1) Na wezuwianach często obserwujemy smużystość barw.
Wiktionary
IPA: vɛˈzuvʲjãn, AS: vezuvʹi ̯ãn
Wiktionary
(1.1) idokraz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Wezuwiuszem, dotyczący Wezuwiusza, leżący nieopodal Wezuwiusza
Wiktionary
(1.1) Rozważania nad obydwoma wezuwiańskimi listami Pliniusza przebiegały dwutorowo: część badaczy starała się na podstawie listów ustalić szczegółowy przebieg wypadków w dniach kataklizmu; (…) inni zajęli się natomiast literackim aspektem listów (…)
(1.1) Konieczność wyodrębnienia z całości kolekcji obiektów, które nie mogą być pokazywane szerokiej publiczności, doprowadziła do powstania nowoczesnego rozumienia słowa „pornografia”, które zostało zaadaptowane do oznaczenia niewygodnych zbiorów z miast wezuwiańskich.
Wiktionary
rzecz. Wezuwiusz mrz.
Wiktionary
wulkan we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wulkan we Włoszech;
Wiktionary
Wezuwiusz ( Vesuvius, Vesuvio) – wulkan na terenie Włoch, na Półwyspie Apenińskim, nad Zatoką Neapolitańską. Jedyny czynny wulkan leżący bezpośrednio na kontynencie europejskim. Skałą wylewną Wezuwiusza jest lawa aa, której stare potoki leżą na zboczach wulkanu.
Wikipedia
(1.1) Wybuch Wezuwiusza zniszczył starożytne miasto Pompeje.
Wiktionary
IPA: vɛˈzuvʲjuʃ, AS: vezuvʹi ̯uš
Wiktionary
przym. wezuwiański
Wiktionary
1. przywołać, zobowiązać do przybycia;
2. apelować, domagać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wezwać.
(1.2) pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.
(1.3) apel, odezwa
(1.4) daw. nazwa, imię, tytuł
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na to uprzejme wezwanie, jakby spod ziemi zjawił się opalony wiejski młodzian, w dość starannie połatanej sukmance i dość obficie dziegciem wysmarowanych butach.
(1.2) Dostałem wezwanie do sądu. Będą sądzić mojego sąsiada za rzekome paserstwo.
(1.3) W siłowni wybuchł pożar i kapitan kazał nadać wezwanie o pomoc.
Wiktionary
IPA: vɛzˈvãɲɛ, AS: vezvãńe
Wiktionary
rzecz. wezwa ż., zawezwanie n.
czas. wezwać, zawezwać, wzywać
Wiktionary
(1.2) przest. cytacja
(1.3) apel, odezwa, orędzie, wezwa
(1.4) nazwa, imię, tytuł
Wiktionary
1. przywołać, zobowiązać do przybycia;
2. apelować, domagać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wzywać)
(1.1) dokonany od|wzywać.
(1.2) stpol. nazwać
Wiktionary
(1.1) Wczoraj szef wezwał mnie do swojego gabinetu.
Wiktionary
IPA: ˈvɛzvat͡ɕ, AS: vezvać
Wiktionary
rzecz. wezwanie n., zawezwanie n.
czas. wzywać, zawezwać dk.
Wiktionary
dostojnik państwowy w wielu krajach Wschodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) najważniejszy urzędnik na dworze kalifów;
Wiktionary
We
Wikipedia
IPA: ˈvɛzɨr, AS: vezyr
Wiktionary
1. urząd, godność wezyra;
2. okres sprawowania władzy przez wezyra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. urząd lub godność wezyra; też: okres sprawowania władzy przez wezyra
Wiktionary
urząd wezyra
SJP.pl
Wełdkowo (niem. "Groß Voldekow") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 45 stałych mieszkańców. Osada wchodzi w skład sołectwa Smęcino. Najwyżej położona miejscowość gminy (135 m n.p.m.).
Wikipedia
Wełdkówko (do 1945 r. niem. "Klein Voldekow") – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do województwa koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku osada miała 32 stałych mieszkańców. Osada wchodzi w skład sołectwa Tyczewo.
Wikipedia
zdrobnienie od: wełna
SJP.pl
przymiotnik od: Wełna (rzeka, miejscowość)
SJP.pl
dawniej: kłamiąc, wmawiać coś komuś
SJP.pl
Wełmice (dawna niem. nazwa "Wellmitz") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Bobrowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
Wełmin – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie strzelecko-drezdeneckim, w gminie Strzelce Krajeńskie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. fala morska
forma rzeczownika.
(2.1) lm. D. zob. wełna.
Wiktionary
(1.1) Minąwszy zatem wyspę, ujrzałem w tej chwili jakby dym i wełn wielki łamiący się z grzmotem.
Wiktionary
sierść niektórych zwierząt, stanowiąca surowiec włókienniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
(1.2) włók. kraw. tkanina, wyrób z wełny (1.1)
(1.3) sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)
(1.4) stpol. fala
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Dzięki wełnie owcom jest ciepło.
(1.2) Również sweter z wełny jest bardzo ciepły.
Wiktionary
IPA: ˈvɛwna, AS: veu̯na
Wiktionary
rzecz. wełniak mrz., wełnianka ż., wełniarka ż., wełniarstwo n., wełniarz mos., wełnica ż., wełnictwo n., wełnienie n., wełnowiec mzw., Wełnowiec mrz.
:: zdrobn. wełenka ż.
czas. wełnić
przym. wełniany, wełniarski, wełniasty, wełnisty, półwełniany
przysł. wełnisto
Wiktionary
(1.1) runo
(1.4) stpol. wełń
Wiktionary
rodzaj nietoperzy z rodziny mroczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wełniak
Wiktionary
Wełniaczek ("Kerivoula") – rodzaj ssaków z podrodziny wełniaczków (Kerivoulinae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Wikipedia
rzecz. wełniak m.
Wiktionary
1. gatunek małej małpy
2. wysokie drzewo z rodziny wełniakowatych; serecznik
3. rodzaj tkaniny
4. strój z wełniaku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gruba tkanina samodziałowa tkana zwykle w barwne pasy
(1.2) wyrób z grubej tkaniny samodziałowej
(1.3) syst. dendr. nazwa systematyczna|Bombax|L.|ref=tak., rodzaj drzew z rodziny ślazowatych, obejmujący osiem gatunków;
(1.4) dendr. drzewo z rodzaju wełniak (1.3)
Wiktionary
Wełniak, wełnik ("Lagothrix") – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny czepiaków (Atelinae) w obrębie rodziny czepiakowatych (Atelidae).
Wikipedia
(1.2) Dzieci zdrowym pokarmem żywione, wytrwałe na zimno i niepogody, a przecież opatrzone na zimę w obuwie i wełniaki (…).
Wiktionary
rzecz. wełna ż., wełnistość ż.
:: zdrobn. wełniaczek m.
czas. wełnić ndk., zwełnić dk.
przym. wełniany, wełnisty, wełniasty
Wiktionary
rodzina z klasy dwuliściennych obejmująca około 200 gatunków roślin drzewiastych rosnących w krajach tropikalnych, głównie w Ameryce Południowej
SJP.pl
o cechach wełniakowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Bombacoideae|Burnett|ref=tak., podrodzina roślin w obrębie rodziny ślazowatych;
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) Puchowiec zaliczany jest do wełniakowych.
Wiktionary
rzecz. wełniak mrz.
Wiktionary
roślina z rodziny turzycowatych
SJP.pl
Wełnianeczka ("Trichophorum" L.) – rodzaj roślin z rodziny ciborowatych ("Cyperaceae"). Należy do niego 10–21 gatunków. Zasięg obejmuje obszary okołobiegunowe na półkuli północnej, sięgając do strefy klimatu umiarkowanego oraz pasm górskich w południowo-wschodniej Azji i Andów na kontynentach amerykańskich. W Polsce występują dwa gatunki: wełnianeczka alpejska "T. alpinum" i wełnianeczka darniowa "T. cespitosum".
Wikipedia
rodzaj z rodziny turzycowatych - rośliny podobne do traw; wełnica
SJP.pl
Wełnianka ("Eriophorum") – rodzaj roślin należący do rodziny ciborowatych. Należy tu około 25 gatunków występujących głównie w strefie klimatu chłodnego i arktycznego oraz na terenach górskich półkuli północnej. Do polskiej flory należą cztery gatunki: wełnianka delikatna ("E. gracile"), pochwowata ("E. vaginatum"), szerokolistna ("E. latifolium") i wąskolistna ("E. angustifolium").
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) wykonany z wełny
Wiktionary
(1.1) Zimą zawsze noszę wełniane skarpetki.
(1.1) Na sznurze wisiał szary wełniany sweter.
Wiktionary
IPA: vɛwʲˈɲãnɨ, AS: veu̯ʹńãny
Wiktionary
rzecz. wełna ż., wełnowiec m., Wełnowiec m., wełnianka ż., wełenka ż., wełniak m.
przym. wełnisty, półwełniany
Wiktionary
1. rodzaj z rodziny turzycowatych - rośliny podobne do traw; wełnianka;
2. materiał wełniany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wełnin – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
krab wełnistoręki - gatunek kraba z rodziny Varunidae; krab wełnistoszczypcy
SJP.pl
krab wełnistoszczypcy - gatunek kraba z rodziny Varunidae; krab wełnistoręki
SJP.pl
o sierści, rzadziej włosach: przypominający wełnę owiec
SJP.pl
1. o zwierzętach: porosły wełną, hodowany dla wełny;
2. podobny do wełny np. owiec; kędzierzawy, skręcony, splątany;
3. przypominający puszyste kłęby nieprzędzonej wełny; kłębiasty, pierzasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) porosły wełną
Wiktionary
rzecz. wełna ż., wełenka ż., wełniak m.
przym. wełniany
Wiktionary
dający wełnę, dostarczający wełny
SJP.pl
przyrząd do mierzenia grubości włosa wełny albo tkaniny wełnianej; eriometr
SJP.pl
obfitujący w wełnę; dostarczający wełny
SJP.pl
mający niektóre właściwości wełny; przypominający wełnę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do wełny, przypominający wełnę, mający właściwości wełny
Wiktionary
(1.1) Zrezygnuj z kupowanych co miesiąc bawełnianych lub wełnopodobnych szmat, które tak naprawdę niczym się od siebie nie różnią.
(1.1) W marketach dostępne są dywaniki ozdobne wykonane z materiałów sztucznych oraz wełnopodobnych.
(1.1) Toga jest suknią fałdzistą z lekkiego czarnego materiału wełnianego lub wełnopodobnego, sięgającą powyżej kostek — około 25 cm od ziemi.
Wiktionary
IPA: ˌvɛwnɔpɔˈdɔbnɨ, AS: veu̯nopodobny
Wiktionary
rodzina niewielkich owadów z podrzędu pluskwiaków równoskrzydłych; wyspecjalizowane pasożyty roślin
SJP.pl
Wełnowcowate, czerwce mączyste ("Pseudococcidae") – rodzina owadów z rzędu pluskwiaków. Samice i larwy czerwców z tej rodziny mają ciało pokryte woskowatą wydzieliną.
Wikipedia
o cechach wełnowcowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wełnowca
Wiktionary
(1.1) Już od rana tłum wełnowczan wyczekiwał chwili, kiedy eksplodują ładunki i runą hutnicze kominy.
Wiktionary
rzecz. Wełnowiec n.
:: fż. wełnowczanka ż.
przym. wełnowiecki, podwełnowiecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wełnowca
Wiktionary
(1.1) Załężanki, wełnowczanki, wszystkie one katowiczanki.
Wiktionary
rzecz. Wełnowiec n.
:: fm. wełnowczanin m.
przym. wełnowiecki, podwełnowiecki
Wiktionary
owad z rzędu pluskwiaków, szkodnik roślin doniczkowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Katowic;
Wiktionary
We
Wikipedia
(1.1) W czasie plebiscytu za przynależnością Górnego Śląska do Polski głosowało sześćdziesiąt siedem procent ludności Wełnowca.
(1.1) To prawda, że zamknęli hutę na Wełnowcu?
Wiktionary
rzecz. wełna ż., wełnowczanin mos., wełnowczanka ż.
przym. wełnowiecki, podwełnowiecki, wełniany
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wełnowca, związany z Wełnowcem
Wiktionary
(1.1) Całkiem niedawno wygaszono wełnowieckie piece.
Wiktionary
rzecz. Wełnowiec m., wełnowczanin m., wełnowczanka ż.
przym. podwełnowiecki
Wiktionary
Wełpin – (niem. "1942-1945 Welpen") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 188 mieszkańców. Jest dziesiątą co do wielkości miejscowością gminy Lubiewo.
Wikipedia
rzeka w Czechach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;
Wiktionary
We
Wikipedia
IPA: vɛwˈtava, AS: veu̯tava
Wiktionary
rzecz. Powełtawie n., wełtawit n.
przym. nadwełtawski, wełtawski, powełtawski
Wiktionary
→ Wełtawa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wełtawą, dotyczący Wełtawy
Wiktionary
(1.1) Zapora jest częścią wełtawskiej kaskady energetycznej, przy czym niżej położone są dalsze zbiorniki: Kamyk, Slapy, Stiechovice, Wrane, jak również i miasto Praga.
Wiktionary
rzecz. Wełtawa ż., Powełtawie n.
przym. nadwełtawski, powełtawski
Wiktionary
w niego
SJP.pl
forma ściągnięta
(1.1) książk. w niego
Wiktionary
IPA: vɛ̃ɲ, AS: vẽń
Wiktionary
potocznie: wykrzyknienie wzmacniające przekaz, używane wraz z trybem rozkazującym różnych czasowników, np. weź przestań
SJP.pl
1. o zwierzętach: zjeść; zeżreć;
2. potocznie:
a) zjeść dużo i łapczywie; zeżreć, zszamać, wszamać, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, opędzlować;
b) zużyć jakieś zasoby; zeżreć;
c) wciągnąć coś w głąb i zniszczyć;
d) wchłonąć;
3. weżreć się -
a) wbić się w coś;
b) wgryźć się zębami, kłami itp.;
c) potocznie: rozciągając się na jakimś obszarze, wejść na inny teren; wciąć się;
d) potocznie: wniknąć w głąb czegoś, trawiąc i niszcząc;
e) potocznie: podrażnić, powodując pieczenie lub łzawienie;
f) o myślach, zjawiskach: zostawić trwały, negatywny ślad
SJP.pl
[czytaj: wu-EF] skrót od: wychowanie fizyczne - przedmiot szkolny, obejmujący ćwiczenia gimnastyczne, gry sportowe itp., mający wspomagać prawidłowy rozwój fizyczny uczniów; także lekcja tego przedmiotu; wf.
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = eduk. wychowanie fizyczne (zajęcia szkolne)
Wiktionary
(1.1) Dostałam dziś piątkę z wf-u za dwa gole w siatkę.
Wiktionary
IPA: vu‿ˈɛf, AS: vu‿ef
Wiktionary
rzecz. wuefista m., wuefistka ż., wuef mrz.
skr. WF, wf., wuef
Wiktionary
(1.1) WF, wf., wuef
Wiktionary
potocznie: nauczyciel wychowania fizycznego; wuefista, wuefmen
SJP.pl
potocznie: nauczycielka wychowania fizycznego; wuefistka, wuefmenka
SJP.pl
[czytaj: wu-EF] skrót od: wychowanie fizyczne - przedmiot szkolny, obejmujący ćwiczenia gimnastyczne, gry sportowe itp., mający wspomagać prawidłowy rozwój fizyczny uczniów; także lekcja tego przedmiotu; WF
SJP.pl
skrót od:
1. Warszawska Fabryka Motocykli;
2. Warszawskie Fabryki Mebli
SJP.pl
[czytaj: wuefemka] potocznie: motocykl marki WFM; Wuefemka
SJP.pl
1. skrót od: Wytwórnia Filmów Oświatowych;
2. skrót od: Warszawska Fabryka Obrabiarek
SJP.pl
skrót od: Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
SJP.pl
skrót od: World Federation od Scientific Workers - Światowa Federacja Pracowników Nauki
SJP.pl
skrót od: World Federation of Trade Unions - Światowa Federacja Związków Zawodowych
SJP.pl
skrót od: według (czytany jako cały wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = według
Wiktionary
IPA: ˈvɛdwuk, AS: vedu̯uk
Wiktionary
wgapiać się - potocznie: wpatrywać się bezmyślnie w coś
SJP.pl
potocznie: taki, który się wgapił (wpatrzył się bezmyślnie w coś)
SJP.pl
wgapić się - potocznie: wpatrzyć się bezmyślnie w coś
SJP.pl
robić w czymś wgłębienie lub załamanie
SJP.pl
zrobić w czymś zagłębienie
SJP.pl
zrobić w czymś zagłębienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zagłębienie w czymś
Wiktionary
skrót
(1.1) = środ. młodz. w ogóle
Wiktionary
wejrzenie w coś w celu zbadania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposobność własnej obserwacji, bezpośredniego badania czegoś
Wiktionary
Wgląd – nagła, nieoczekiwana zmiana percepcji problemu, prowadząca do nowego, głębszego i pełniejszego rozumienia problemu. Dzięki wglądowi problem początkowo trudny może się okazać bardzo prosty.
Wikipedia
rzecz. wglądanie n., wglądnięcie n., wglądówka ż.
czas. wglądać ndk., wglądnąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce na powierzchni, w którym ta powierzchnia uległa odkształceniu na skutek oddziaływania np. siły uderzenia
Wiktionary
(1.1) No to jesteśmy w domu – powiedział na głos, gdy dostrzegł czerwono zabarwiony ślad na wgnieceniu. Rower, który znaleźli, był właśnie koloru czerwonego.
Wiktionary
potocznie: wgniecenie, zagłębienie
SJP.pl
potocznie: wgniecenie w karoserii
SJP.pl
goniąc kogoś lub coś, głównie zwierzęta, wpędzić je do środka czegoś (np. owce do zagrody); wegnać
SJP.pl
pot.
1. zainstalować jakieś pliki, oprogramowanie, aplikacje itp. w pamięci odpowiedniego urządzenia elektronicznego, np. komputera;
2. wgrać się:
a) zostać wgranym, zainstalowanym;
b) przystosować się do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wgrywać.
Wiktionary
rzecz. niewgrywanie n.
czas. wgrywać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wgryzać.
Wiktionary
czas. wgryzać ndk.
Wiktionary
1. dawniej: gryząc, wbijać w coś zęby;
2. wgryzać się:
a) wbijać w coś zęby, wpijać się w coś szczękami;
b) wdzierać się do wnętrza czegoś, drążąc, przedostawać się gdzieś;
c) niszcząc coś, przenikać do środka, wżerając się, dostawać się w głąb czegoś;
d) przenośnie: wnikać w szczegóły, dogłębnie, gruntownie coś rozpatrywać
SJP.pl
taki, który wgryzł (wpił) się w coś zębami
SJP.pl
wgryzka szczypiorka - gatunek małego motyla, którego larwy żerują na roślinach, zwłaszcza warzywach cebulowych
SJP.pl
chrząszcz z rodziny korników
SJP.pl
1. dawniej: gryząc, wbić w coś zęby;
2. wgryźć się:
a) wbić w coś zęby, wpić się w coś szczękami;
b) wedrzeć się do wnętrza czegoś, drążąc, przedostać się gdzieś;
c) niszcząc coś, przeniknąć do środka, wżerając się, dostać się w głąb czegoś;
d) przenośnie: wniknąć w szczegóły, dogłębnie, gruntownie coś rozpatrzeć
SJP.pl
scalić na gorąco materiał syntetyczny z tkaniną
SJP.pl
dawniej:
1. grzebiąc, wsunąć w głąb, zakopać; wkopać;
2. wgrzebać się:
a) grzebiąc się, dostać się w głąb czegoś; wkopać się;
b) wleźć z trudem; wtarabanić się, wgramolić się
SJP.pl
dawniej:
1. grzebiąc, wsuwać w głąb, zakopywać; wkopywać;
2. wgrzebywać się:
a) grzebiąc się, dostawać się w głąb czegoś; wkopywać się;
b) włazić z trudem; wtarabaniać się
SJP.pl
scalać na gorąco materiał syntetyczny z tkaniną
SJP.pl
rzadko: zapadać się, pogrążać się w czymś
SJP.pl
rzadko o jelicie: wgłobić się - wpuklić się w dalszą część i spowodować niedrożność
SJP.pl
Wgłobienie (łac. "invaginatio, intussusceptio", ang. intussusception) – patologiczny stan, w którym część jelita cienkiego wsuwa się teleskopowo w inną część jelita. Najczęstszym miejscem wgłobienia jest okolica kątnicy. Wgłobienie jest jedną z najczęstszych przyczyn ostrego brzucha u niemowląt.
Wikipedia
taki, który się wgłobił
SJP.pl
rzadko o jelicie: wgłobić się - wpuklić się w dalszą część i spowodować niedrożność
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 2. os. lp. rozk. od wgłębić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wgłębić.
(1.2) wklęsłość, dołek
(1.3) wnęka, nisza
Wiktionary
(1.2) Spojrzał na szkolną ławkę z wgłębieniem na pióra i kałamarz.
Wiktionary
IPA: vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: vgu̯ẽmbʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. wgłębianie n., wgłębnik m.
czas. wgłębić (się) dk., wgłębiać (się) ndk.
przym. wgłębny
przysł. w głąb, wgłębnie
Wiktionary
(1.2) wklęsłość, dołek, zagłębienie
(1.3) wnęka, nisza
Wiktionary
rodzaj roślin z gromady wątrobowców
SJP.pl
Wg
Wikipedia
rodzina mszaków z rzędu porostnicowców
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu porostnicowców
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wgłębnie
SJP.pl
Wgłębnik (boulingrin) – rodzaj trawnika lub rabaty. Swoją nazwę zawdzięcza zagłębieniu w ziemię, tworząc część obniżoną w stosunku do poziomu ogrodu.
Jako element ogrodu wgłębnik powstał w Anglii i upowszechnił się w ogrodach barokowych. Był on stałym elementem ogrodów do połowy XIX wieku. Z reguły wgłębniki mają kształty geometryczne, często też były obsadzane dookoła szpalerami drzew. Można je podzielić na trzy rodzaje:
Wikipedia
1. zrobiony na określoną głębokość; zagłębiony, wgłębiony;
2. znajdujący się na znacznej głębokości;
3. sięgający daleko w głąb ziemi;
4. wydobywający coś z głębi ziemi
SJP.pl
symbol watogodziny
SJP.pl
Wh wh
Wh – dwuznak występujący w języku angielskim, w którym oznacza [w] (kiedyś, obecnie taka wymowa zachowała się tylko w kilku dialektach) oraz w maoryskim, w którym zwykle oznacza f (choć w niektórych dialektach może być wymawiany jako dźwięk zbliżony do ł).
Wikipedia
[czytaj: łorton] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
komunikator internetowy
SJP.pl
WhatsApp – mobilna aplikacja dla smartfonów, służąca jako komunikator internetowy. Aplikacja ta jest dostępna dla różnych platform: iOS, Android i KaiOS.
Wikipedia
[czyt. łeri] łódź przewożąca pasażerów w żegludze śródlądowej - na rzekach lub jeziorach
SJP.pl
[czytaj: łipkord] bawełniana lub wełniana tkanina o splocie diagonalnym, używana do wyrobu ubiorów sportowych, mundurów i na tapicerkę
SJP.pl
[czyt. łipet] pies myśliwski o smukłej budowie ciała i długich, cienkich nogach; chart angielski mniejszy
SJP.pl
Whippet (Chart angielski) – rasa psa zaliczana do grupy chartów, wyhodowana w Anglii, użytkowana głównie w wyścigach psów. Typ chartowaty. Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
[czytaj: łirlpul] marka sprzętu AGD oraz amerykański koncern
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łyskacz lub łiskacz] potocznie: whisky, whiskey; łyskacz, łiskacz
SJP.pl
[czytaj: łiskas] marka karmy dla kotów
SJP.pl
[czytaj: łyski albo łiski] wytrawna wódka z surowego spirytusu zbożowego, oryginalnie irlandzka; whisky
SJP.pl
[czytaj: łyski albo łiski] wytrawna wódka z surowego spirytusu zbożowego, oryginalnie szkocka; whiskey
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;
(1.2) pot. szklanka lub butelka tego napoju
Wiktionary
Whisky (z gaelickiego: "uisge beatha" – woda życia; w pisowni irlandzkiej i amerykańskiej whiskey) – napój alkoholowy spirytusowy powstały z destylacji zacieru zbożowego i poddawany dojrzewaniu w drewnianych (głównie dębowych) beczkach. Jest kojarzony najczęściej z krajami anglosaskimi, produkowany między innymi w Irlandii, Szkocji, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.
Wikipedia
(1.1) Napijesz się whisky?
(1.2) Poproszę jedną whisky.
Wiktionary
(1.1) pot. łyskacz, łycha
Wiktionary
[czytaj: łisylblołer]
1. osoba ujawniająca tajne spiski, nielegalne powiązania, działania osób, które swoją działalność chcą pozostawić w ukryciu; demistyfikator, demaskator;
2. osoba powiadamiająca opinię publiczną o nieprawidłowościach w działaniu instytucji; sygnalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) informator, który zdradza informacje o wewnętrznych nadużyciach w jakiejś grupie i przełamuje zmowę milczenia
Wiktionary
(1.1) sygnalista
Wiktionary
→ whistleblower [czytaj: łisylblołerka]; sygnalistka, demistyfikatorka, demaskatorka
SJP.pl
nazwisko, m.in.: James Abbott McNeill Whistler, malarz i grafik amerykański
SJP.pl
Whistler – miasto w zachodniej Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, w dystrykcie Squamish-Lillooet,
125 km na północ od Vancouver. Znajdują się w niej trasy narciarstwa alpejskiego i kolarstwa górskiego.
Góra Whistler pierwotnie była nazywana górą London. Nowa nazwa została nadana w późnych latach 60., pochodzi od odgłosu świstaków żyjących w tym regionie i wolnym tłumaczeniu znaczy "Świszcząca góra".
Wikipedia
rzeka w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łitman] nazwisko, m.in. Walt Whitman (1819-1892) - poeta amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wu-ha-o] skrót od: World Health Organization - Światowa Organizacja Zdrowia
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ang. World Health Organization → ŚOZ, Światowa Organizacja Zdrowia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) WHO jest agencją Narodów Zjednoczonych.
Wiktionary
IPA: vu‿xa‿ˈɔ, AS: vu‿χa‿o
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. film. rodzaj kryminału – książka, film lub gra fabularna, w której główny nacisk kładzie się na zagadkę dotyczącą tego, kto popełnił przestępstwo, najczęściej morderstwofakt.
Wiktionary
[czytaj: wifi lub łajfaj] Wi-Fi;
1. zestaw standardów bezprzewodowych sieci komputerowych;
2. lokalna bezprzewodowa sieć komputerowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. sieć bezprzewodowa;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Widziałeś mój gadżeciarski telefon, z aparatem fotograficznym, latarką i Wi-Fi?
Wiktionary
IPA: ˈvʲi‿fʲi, AS: vʹi‿fʹi
Wiktionary
(1.1) wi-fi, wifi, WLAN, IEEE 802.11
Wiktionary
koń wiacki - rasa małego, rosyjskiego, prymitywnego konia rolniczego pochodzącego od tarpana
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wiatką, dotyczący Wiatki
Wiktionary
rzecz. Wiatka ż.
Wiktionary
obce imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
zdrobnienie od: wiaderko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wiaderko
(1.2) bardzo małe wiadro
Wiktionary
IPA: ˌvʲjadɛˈrɛt͡ʃkɔ, AS: vʹi ̯aderečko
Wiktionary
rzecz. wiadro n., wiaderko n.
Wiktionary
małe wiadro lub jego zawartość
SJP.pl
małe wiadro lub jego zawartość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od wiadro
(1.2) małe wiadro
Wiktionary
IPA: vʲjaˈdɛrkɔ, AS: vʹi ̯aderko
Wiktionary
rzecz. wiadro n.
:: zdrobn. wiadereczko n.
Wiktionary
Wiaderno – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Mazowiecki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wielkość znana występująca w równaniu lub nierówności
SJP.pl
środowiskowo: wiadomo (jest oczywiste, jasne, zrozumiałe); wiadomix, wiadomka
SJP.pl
środowiskowo: wiadomo (jest oczywiste, jasne, zrozumiałe); wiadomiks, wiadomka
SJP.pl
środowiskowo: wiadomo (jest oczywiste, jasne, zrozumiałe); wiadomiks, wiadomix
SJP.pl
w funkcji czasownika modalnego:
1. jest rzeczą znaną, np.: Nie wiadomo, co przyniesie jutro.;
2. jest oczywiste, jasne, zrozumiałe, np.: Za wszystko, wiadomo, trzeba płacić.
SJP.pl
czasownik modalny
(1.1) w wypowiedziach twierdzących: jest pewne, oczywiste, jasne
(1.2) w wypowiedziach przeczących: wyraża krytyczny stosunek mówcy
(1.3) w wypowiedziach twierdzących, przeczących i pytających: znane są szczegóły, jest rzeczą znaną
Wiktionary
(1.1) Wiadomo co teraz będzie.
(1.1) Wiadomo - im nie można ufać.
(1.2) Zatrudnili nie wiadomo kogo, a teraz się dziwią, że terminy nie dotrzymane.
(1.3) Wiadomo tylko, że mieszkał w tej okolicy.
(1.3) Nie wiadomo, co było później.
(1.3) Czy może wiadomo, co się potem stało?
(1.3) Wiadomo było, że będzie afera, ale nikt nie spodziewał się, że aż taka.
(1.3) Niech w końcu będzie wiadomo, kto w tej firmie za co odpowiada.
Wiktionary
IPA: vʲjaˈdɔ̃mɔ, AS: vʹi ̯adõmo
Wiktionary
rzecz. powiadamianie n., powiadomienie n.
Wiktionary
(1.1) ewidentnie, oczywiście, w oczywisty sposób
Wiktionary
mało znacząca wiadomość, ploteczka
SJP.pl
1. wiedza z danego zakresu;
2. bieżące informacje przekazywane przez media
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) jakiś obszar wiedzy
(1.2) telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny
forma rzeczownika.
(2.1) D., C. i Ms. lp.; M., B. i W. lm. od: wiadomość
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Przy kolacji oglądamy z żoną wiadomości na pierwszym kanale telewizji.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕt͡ɕi, AS: vʹi ̯adõmośći
Wiktionary
rzecz. wiadomość ż.
Wiktionary
(1.2) serwis informacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nowina, informacja
(1.2) coś, co przekazuje informację
Wiktionary
Wiadomość (ang. "message") – jednostka komunikacji związana z "procesem emisji, przekazywania, przekształcania, przyjmowania i przechowywania (w pamięci) określonego ciągu elementów informacyjnych" do odbiorcy bezzwłocznie lub po pewnym czasie. Problemami ilości informacji zawartej w wiadomości zajmuje się teoria informacji.
Wikipedia
(1.1) Wiadomość o śmierci brata była dla niej szokiem.
(1.1) Wciąż nie ma żadnych wiadomości o liczbie ofiar wypadku.
(1.2) Jeszcze nie dostałem potwierdzenia zakupu, ale właśnie do skrzynki e-mailowej przyszła mi nowa wiadomość – może wreszcie je otrzymałem.
(1.2) Przez pomyłkę usunąłem sobie wszystkie wiadomości na komórce.
Wiktionary
IPA: vʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯adõmość
Wiktionary
przym. wiadomy
czas. wiedzieć
rzecz. powiadomienie n., powiadamianie n., wiadomości nmos., wiadomostka
Wiktionary
(1.1) informacja
Wiktionary
1. powszechnie znany; oczywisty, zrozumiały;
2. wspomniany, wymieniony wcześniej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ogólnie znany; taki, o którym wiadomo
Wiktionary
(1.1) Wystarczy z mej głowy wyzwolić atomy • A bomba wybuchnie i skutek – wiadomy.
Wiktionary
IPA: vʲjaˈdɔ̃mɨ, AS: vʹi ̯adõmy
Wiktionary
rzecz. wiadomość
Wiktionary
1. naczynie, zwykle w kształcie walca lekko rozszerzonego u góry, z pałąkiem, służące do przenoszenia lub przechowywania wody, śmieci itp; kubeł;
2. zawartość takiego naczynia
SJP.pl
1. naczynie, zwykle w kształcie walca lekko rozszerzonego u góry, z pałąkiem, służące do przenoszenia lub przechowywania wody, śmieci itp; kubeł;
2. zawartość takiego naczynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;
(1.2) ilość czegoś mieszcząca się we wiadrze (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: wiadro – jednostka miary objętości.
Wiadro (inaczej kubeł) – naczynie w kształcie walca lub odwróconego, ściętego stożka, dawniej najczęściej blaszane, obecnie z tworzywa sztucznego, zaopatrzone w ruchomy, kabłąkowaty uchwyt. Używane jest zazwyczaj jako pojemnik na ciecze lub materiały sypkie, głównie do ich ręcznego transportu.
Wikipedia
(1.1) Jedna zapalone polano z komina schwyciła i z nim jak z gorejącą chorągwią w obronnej postawie stanęła; druga wiadro pełne wody ku ziemi chyliła, trzecia zydel przyciągnęła i drzwi nim przywaliła.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjadrɔ, AS: vʹi ̯adro
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wiaderko n., wiadereczko n.
:: zgrub. wiadrzysko n.
przym. wiaderkowy
Wiktionary
(1.1) daw. ceber; reg. pozn. wymborek, węborek; gw. Górny Śląsk ajm, ajmer, ajmro, gw. Śląsk Cieszyński amper
Wiktionary
Wiadrowo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Żuromin. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
W czasie II wojny światowej otrzymała nazwę Eimerbrunnen.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wiadukt
Wiktionary
(1.1) To nie wiadukt, lecz tylko mały wiadukcik.
Wiktionary
rzecz. wiadukt m.
Wiktionary
rodzaj mostu zbudowanego jako część drogi nad przeszkodą, np. torami kolejowymi, inną drogą, wąwozem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urb. most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);
Wiktionary
Wiadukt – budowla inżynierska, pozwalająca na pokonanie przeszkody terenowej typu: dolina, wąwóz lub droga kołowa czy linia kolejowa, z wyłączeniem przeszkód wodnych, poprzez przejechanie nad nią. Pierwotnie tym terminem była określana droga rzymska przeprowadzona nad wąwozem, na konstrukcji opartej na arkadach. Wiadukty budowane są podobnie jak mosty, z wykorzystaniem podobnych rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych.
Wikipedia
(1.1) Droga na Warszawę przechodzi wiaduktem nad drogą do Pcimia.
(1.1) W miejscu gdzie zawsze jeździłem rowerem całkowicie rozebrano wiadukt niedawno remontowany.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjadukt, AS: vʹi ̯adukt
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wiadukcik m.
przym. wiaduktowy
Wiktionary
→ wiadukt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wiaduktu
Wiktionary
rzecz. wiadukt mrz.
Wiktionary
potocznie: lek przeciwko impotencji
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie do oddzielania najlżejszych cząstek materiałów sypkich za pomocą strumienia powietrza
SJP.pl
Wi
Wikipedia
wialnia stosowana w górnictwie do wzbogacania kopalin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna zajmująca się wyplataniem wianków
Wiktionary
rzecz. wianek mrz., wiano n., wianuszek mrz., wieniec mrz.
przym. wieńcowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wianek
SJP.pl
Wianecznik, hedychium ("Hedychium" J. Koenig) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych ("Zingiberaceae"). Obejmuje ok. 50 lub 99 gatunków. Są to byliny rozprzestrzenione w strefie międzyzwrotnikowej, rosnące w górach i lasach. Wykorzystywane są jako rośliny lecznicze, kosmetyczne i ozdobne.
Wikipedia
1. kółko powstałe ze splecionych kwiatów, gałązek, liści itp.;
2. element zdobniczy o takim kształcie;
3. przedmiot kształtem podobny do koła lub półkola;
4. dawniej: cnota, dziewictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wieniec
(1.2) mały wieniec z kwiatów służący jako ozdoba noszona na głowie
(1.3) przen. przest. dziewictwo
(1.4) zob. wianki.
Wiktionary
Wianek – rodzaj nakrycia głowy (wieńca) upleciony z ziół i kwiatów. Tradycyjnie wianki noszone były przez dziewczęta i niezamężne kobiety, stąd stały się symbolem niewinności. O kobiecie zamężnej mówiło się, że „straciła wianek”.Skoro w nocy po północy, po pierwszej godzinie,
Wikipedia
IPA: ˈvʲjãnɛk, AS: vʹi ̯ãnek
Wiktionary
rzecz. wieniec m., wiano n., wieńcówka ż., wianczarka ż.
:: zdrobn. wianeczek m., wianuszek m.
przym. wieńcowy
Wiktionary
(1.3) dziewictwo, cnota
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wiać.
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. lp. od: wiano
Wiktionary
IPA: ˈvʲjä̃ɲɛ, AS: vʹi ̯ä̃ńe
Wiktionary
rzecz. wiejadło n., powiewanie n., wiew mrz., wiatrówka ż.
czas. wiać ndk.
Wiktionary
1. kółko powstałe ze splecionych kwiatów, gałązek, liści itp.;
2. element zdobniczy o takim kształcie;
3. przedmiot kształtem podobny do koła lub półkola;
4. dawniej: cnota, dziewictwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zabezpieczenie posagu przez męża i odwzajemnienie się za niego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. posag, wyprawa panny młodej
(1.2) hist. praw. suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu;
forma czasownika.
(2.1) zob. wiać.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvʲjãnɔ, AS: vʹi ̯ãno
Wiktionary
rzecz. wianuszek mrz., wianowanie n., wianek m., wianczarka ż.
czas. wianować ndk.
przym. wianowy, wieńcowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wianować.
Wiktionary
rzecz. wiano
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wianem, dotyczący wiana
Wiktionary
rzecz. wiano n.
Wiktionary
drzewo ozdobne z podrodziny brezylkowatych
SJP.pl
Wi
Wikipedia
zdrobnienie od: wianek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wieniec, wianek
(1.2) mały wieniec
Wiktionary
IPA: vʲjãˈnuʃɛk, AS: vʹi ̯ãnušek
Wiktionary
rzecz. wieniec m., wianek m., wianczarka ż., wiano n.
przym. wieńcowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka we wschodniej Polsce i północno-zachodniej Ukrainie, prawy dopływ Sanu;
Wiktionary
Wiar ( Вігор, Wihur) – rzeka w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie, prawobrzeżny dopływ Sanu. Długość rzeki wynosi 70,4 km (z czego ok. 59 km w Polsce, a ok. 11 km na Ukrainie), a powierzchnia dorzecza obejmuje 798,2 km².
Wikipedia
1. określona religia, wyznanie, przekonanie o istnieniu boga;
2. przeświadczenie o słuszności czegoś; przekonanie o wartości czegoś; przekonanie, że coś się spełni;
3. wierność komuś;
4. przekonanie o istnieniu zjawisk nadprzyrodzonych;
5. potocznie: nieformalna grupa osób o wspólnych zainteresowaniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych;
(1.2) książk. przekonanie o słuszności twierdzeń opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga;
(1.3) daw. lub książk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Twoja wiara w to, że czterolistna koniczyna przynosi szczęście, graniczy już z zabobonem.
(1.1) Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła.
(1.2) Męczennika torturowano, bo nie chciał wyrzec się swojej wiary.
(1.4) Za mną, wiara!
(1.4) Do mazura stań wesoło // Buntownicza wiaro!
(1.5) Wiara tak im zdrowo nawszczylali, że zrobiła sie z tegó niezła haja i gemela. → Nasi nabili ich tak porządnie, że zrobiła się z tego niezła rozróba i bałagan.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjara, AS: vʹi ̯ara
Wiktionary
rzecz. zwierzenie n., Wiara ż., wierność ż., wierzący mos., wierny mos., wierna ż., wiernica ż., wierzenie n., wiarus mos., uwierzenie n., zawierzanie n., zawierzenie n.
czas. wierzyć ndk., uwierzyć dk., zawierzać ndk., zawierzyć dk.
przym. wierny
przysł. wiernie
Wiktionary
(1.1) zaufanie
(1.2) religia, wyznanie
(1.5) zdrobn. wiaruchna
Wiktionary
dawniej:
1. średniowieczna jednostka masy, równa 1/4 grzywny lub 4 łutom; wiertel, czwartak, ferton;
2. monetarna jednostka obrachunkowa w dawnej Polsce
SJP.pl
Wiardunek, także wiardunk, czwartak, viertel, ferton, ferding (z niem. "Vierding" od łac. "ferto") – średniowieczna jednostka miary masy, stosowana w Niemczech i w Polsce.
Wiardunek (około 49 g) odpowiadał 1/4 grzywny, „która ważyła 182,5 g (w XIV w. ok. 198 g) srebra, a w systemie groszowym wynosiła 48 groszy” i dzielił się na 6 skojców. Stosowano go najczęściej w obliczaniu czynszu pieniężnego (płacony rocznie w wysokości 1–1¼ wiardunku, zależnie od wielkości łanu).
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: wiarogodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wiarogodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. wiarygodność.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjarɔˈɡɔdnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯arogodność
Wiktionary
rzecz. wiarygodność
przym. wiarygodny, wiarogodny
przysł. wiarygodnie, wiarogodnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. lub książk. zob. wiarygodny.
Wiktionary
(1.1) Raczej proste rzeczy przemawiają do czytelnika i wydają mu się wiarogodne.
Wiktionary
rzecz. wiarogodność ż., wiarygodność ż.
przym. wiarygodny
przysł. wiarogodnie, wiarygodnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wiarołomny
Wiktionary
rzecz. wiarołomny mos.
przym. wiarołomny
Wiktionary
cecha kogoś niedotrzymującego przysięgi, danego słowa, dopuszczającego się zdrady; wiarołomstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co wiarołomne; cecha tych, którzy są wiarołomni
Wiktionary
rzecz. wiarołomstwo n., wiarołomca m., wiarołomny mos.
przym. wiarołomny, wiarołomczy
przysł. wiarołomnnie
Wiktionary
(1.1) zdradzieckość, niewierność
Wiktionary
1. niedotrzymujący przysięgi, danego słowa, dopuszczający się zdrady; niewierny, nielojalny;
2. świadczący o takich cechach, np. wiarołomne postępowanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. taki, który nie dotrzymał słowa, złamał przysięgę, sprzeniewierzył się komuś, popełnił zdradę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś wiarołomny (1.1), osoba wiarołomna (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌvʲjarɔˈwɔ̃mnɨ, AS: vʹi ̯arou̯õmny
Wiktionary
rzecz. wiarołomstwo n., wiarołomność ż., wiarołomca m., wiarołomna ż.
przym. wiarołomczy
przysł. wiarołomnie
Wiktionary
(1.1) zdradziecki, zdradliwy; daw. wiarołomczy
(2.1) wiarołomca
Wiktionary
złamanie danego słowa, przysięgi, dopuszczanie się zdrady; niewierność, zdrada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. niedotrzymanie danego słowa, złamanie przysięgi; dopuszczenie się zdrady
Wiktionary
Wiarołomstwo – składanie pod przysięgą przyrzeczenia, którego nie ma się zamiaru dotrzymywać lub niedotrzymywanie słów, których przyrzekło się pod przysięgą. W etosie rycerskim wiarołomstwo było na równi znieważające co tchórzostwo.
Wikipedia
rzecz. wiarołomność ż., wiarołomca m., wiarołomny mos.
przym. wiarołomny, wiarołomczy
przysł. wiarołomnnie
Wiktionary
(1.1) wiarołomność, niewierność; daw. przeniewierstwo
Wiktionary
stary, dzielny, zasłużony żołnierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stary, zasłużony, dzielny żołnierz
Wiktionary
(1.1) Pułkownik uśmiechnął się pod nosem na ten wyraźny przejaw szacunku młodego oficera wobec starego wiarusa.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjarus, AS: vʹi ̯arus
Wiktionary
rzecz. wiara ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wiarygodny
Wiktionary
(1.1) Ale hip-hop jako muzyka pokoju? To brzmi mało wiarygodnie, że gatunek często utożsamany z gloryfikowaniem przemocy mógłby pomóc w szerzeniu przekazu typu „daj szansę pokojowi”.
Wiktionary
rzecz. wiarogodność ż., wiarygodność ż.
przym. wiarygodny, niewiarygodny, wiarogodny
przysł. niewiarygodnie
czas. uwiarygodnić
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wiarygodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wiarygodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe
Wiktionary
(1.1) Podczas wyborów wiarygodność parti politycznych i polityków bywa niekiedy kontestowana przez wyborców.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯arygodność
Wiktionary
rzecz. wiarogodność ż.
przym. wiarygodny, wiarogodny
przysł. wiarygodnie, wiarogodnie
czas. uwiarygodnić
Wiktionary
(1.1) prawdziwość, rzetelność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) godny wiary, zasługujący na wiarę i zaufanie, pewny
Wiktionary
(1.1) Halina powołała się na mnie przed sądem jako wiarygodnego świadka w tej sprawie.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjarɨˈɡɔdnɨ, AS: vʹi ̯arygodny
Wiktionary
rzecz. wiarygodność ż., wiarogodność ż.
przym. wiarogodny
przysł. wiarygodnie, wiarogodnie
czas. uwiarygodnić
Wiktionary
(1.1) autorytatywny, miarodajny, pewny, rzetelny
Wiktionary
daszek wsparty na słupach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
IPA: ˈvʲjata, AS: vʹi ̯ata
Wiktionary
zdrobnienie od: wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wiatr
(1.2) lekki wiatr
Wiktionary
(1.2) Po piętnastej zerwał się lekki wiaterek.
Wiktionary
rzecz. wiatr mrz., wietrzyk mrz.
przym. wiatrowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wiata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Kirow – miasto w Rosji, nazwa oficjalna w latach 1374–1457 i 1780–1934;
(1.2) geogr. rzeka w Rosji, prawy dopływ Kamy;
Wiktionary
Wiatka (ros. Вятка) – rzeka w Rosji (Udmurcja, obwód kirowski, Tatarstan), prawy dopływ Kamy.
Długość – 1314 km, powierzchnia zlewni – 129 tys. km².
Wikipedia
rzecz. wiatka ż.
przym. wiacki
Wiktionary
(1.1) hist. Chłynow; współcz. Kirow
Wiktionary
Wiatowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Gdów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
poziomy ruch powietrza, odbywający się z wyżu do niżu, powstający na skutek nierównomiernego rozkładu ciśnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. ruszające się masy powietrza;
(1.2) pot. zob. wiatry.
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Nie dość, że jest zimno, to jeszcze wieje wiatr.
(1.1) Magnolie najlepiej rosną w miejscach zasłoniętych od wiatru, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych.
(1.1) Z powodu zbyt silnego wiatru pierwszy konkurs w Erzurum przeniesiono z 19 na 20 stycznia.
Wiktionary
IPA: vʲjatr̥, AS: vʹi ̯atr̦
Wiktionary
rzecz. wiatry lm nm., wiatrak mrz., wiatraczek mrz., wiatrówka ż., wywietrznik mrz., wiejadło n.
:: zdrobn. wietrzyk mrz., wiaterek mrz.
:: zgrub. wietrzysko n.
czas. wiać ndk., wietrzyć ndk.
przym. wiatrowy, wietrzny, bezwietrzny, nawietrzny, zawietrzny, dowietrzny
przysł. wietrznie, bezwietrznie, wietrzno
Wiktionary
(1.1) bryza, zefir, wichura, wicher, huragan, sztorm, szkwał, pasat, halny, tornado, monsun, cyklon, tajfun; przeciąg; cug
Wiktionary
zdrobnienie od: wiatrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wiatrak
(1.2) zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;
(1.3) mały wentylator
Wiktionary
Wiatraczek – bardzo mały wiatrak. Zwykle używany jako zabawka.
Wiatraczki mają zazwyczaj rozmiary od kilku do kilkudziesięciu centymetrów. Energia kinetyczna przekazywana im przez poruszające się powietrze zwykle wystarcza jedynie do poruszania samym wiatraczkiem.
Wikipedia
(1.1) Potem wystrugał sobie kolumnę; próbował, obciosywał, ustawiał, aż nareszcie wybudował mały wiatraczek, który na wietrze obracał mu się tak, jak tamten za Wisłą.
Wiktionary
IPA: vʲjaˈtrat͡ʃɛk, AS: vʹi ̯atraček
Wiktionary
rzecz. wiatr m., wietrzyk m., wiatrak m.
przym. wiatrowy, wiatraczny, wiatrakowy
Wiktionary
przymiotnik od: wiatraczek
SJP.pl
→ wiatrak; wiatrakowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiatrakiem, dotyczący wiatraka
Wiktionary
rzecz. wiatrak m., wiatraczek m., wiatrakowiec m.
przym. wiatrakowy
Wiktionary
(1.1) wiatrakowy
Wiktionary
1. urządzenie ze śmigami do młócenia zboża
2. potocznie o wentylatorze ze skrzydłami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
(1.2) pot. wentylator ze śmigłem
(1.3) pot. elektrownia wiatrowa
Wiktionary
Wiatrak – budowla ze skrzydłami poruszanymi siłą wiatru i napędzającymi urządzenia. Przeważnie jest drewniana, rzadziej murowana. Jest najstarszym silnikiem wiatrowym – przetwarza energię wiatru na energię kinetyczną w ruchu obrotowym. Jest maszyną przepływową i poprzednikiem turbiny wiatrowej, którą czasami również nazywa się wiatrakiem.
Wikipedia
(1.1) Dalej o tym, że w wiatraku miele się zboże na mąkę, i nareszcie o tym, że przy wiatraku siedzi młynarz, co żonę bije, a taki jest mądry, że wie, jakim sposobem ze spichrzów wyprowadza się szczury.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjatrak, AS: vʹi ̯atrak
Wiktionary
rzecz. wiatrakowiec m., wiatr m., wietrzyk m., wiatrówka ż.
:: zdrobn. wiatraczek m.
przym. wiatraczkowy, wiatraczny, wiatrakowy, wiatrowy
Wiktionary
(1.2) wentylator
Wiktionary
wiropłat o samoczynnie obracającym się wirniku; autogiro; autożyro
SJP.pl
Wi
Wikipedia
→ wiatrak; wiatraczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiatrakiem, dotyczący wiatraka
Wiktionary
rzecz. wiatrak m., wiatraczek m., wiatrakowiec m.
przym. wiatraczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. wentylator
Wiktionary
1. osłona przed wiatrem;
2. w samolocie, motocyklu itp.: szyba umieszczona z przodu otwartej kabiny, osłaniająca kierującego przed pędem powietrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. szpaler drzew, żywopłot lub ogrodzenie chroniące uprawy przed wiatrem
(1.2) tkanina na palikach chroniąca ludzi od wiatru na plażaaży
(1.3) techn. konstrukcja, część urządzenia chroniąca od wiatru
Wiktionary
(1.1) Gęsty rząd sosen po drugiej stronie został zasadzony przez mojego dziadka jako wiatrochron.
(1.2) Ludzie przynieśli kolorowe wiatrochrony i małe namioty.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru prędkości i kierunku wiatru
SJP.pl
poetycko: szybki, pędzący jak wiatr; chyży, rączy
SJP.pl
zapylanie roślin przez wiatr; anemogamia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. zapylanie kwiatów poprzez wiatr przenoszący pyłki;
Wiktionary
przym. wiatropylny
przysł. wiatropylnie
Wiktionary
(1.1) anemogamia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wiatropędne
Wiktionary
przym. wiatropędny
przysł. wiatropędnie
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) farm. wywołujący, wzmagający, ułatwiający wydalanie gazów z jelit
(1.2) daw. poet. szybki jak wiatr; chyży, rączy
Wiktionary
(1.1) Lek ma silne działanie przeczyszczające i wiatropędne.
Wiktionary
rzecz. wiatropęd m., wiatropędność ż.
przysł. wiatropędnie
Wiktionary
rozprzestrzenianie nasion, roślin i owoców za pomocą wiatru; anemochoria
SJP.pl
zakład stosujący silniki wiatrowe do napędu młynów, obrabiarek itp.; siłownia wiatrowa
SJP.pl
zabezpieczający przed wiatrem
SJP.pl
drzewo wyrwane z korzeniami przez wiatr; wykrot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) leśn. drzewo obalone lub naderwane u korzeni przez wiatr
Wiktionary
odłamek litej skały o ostrych krawędziach i wygładzonych ścianach; wielograniec, graniak, eologliptolit
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd wskazujący kierunek wiatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;
Wiktionary
Wiatrowskaz, anemoskop – proste mechaniczne urządzenie do wskazywania kierunku wiatru:
Wikipedia
IPA: vʲjaˈtrɔfskas, AS: vʹi ̯atrofskas
Wiktionary
(1.1) anemoskop
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. → wiatr;
2. farma wiatrowa - turbiny wiatrowe wraz z infrastrukturą; park wiatrowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiatrem
przymiotnik jakościowy
(2.1) gw-pl|księstwo łowickie. zielonopopielaty
Wiktionary
rzecz. wiatr m., wiatry nmos., wiaterek m., wietrzyk m., wietrzysko n., wiatrak m., wiatraczek m., wiatrówka ż., wiatrownica ż., wietrznik m., wietrznica ż., wietrzność ż.
czas. wietrzyć ndk.
przym. wietrzny
przysł. wietrznie, wietrzno
Wiktionary
(1.1) wietrzny
Wiktionary
niewielkie pomieszczenie oddzielające wnętrze budynku od wejścia; przedsionek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieduże pomieszczenie, często dobudowane, oddzielające wnętrze budynku od wejścia
Wiktionary
Wiatrołap, przedsionek – małe pomieszczenie między wejściem do domu, a jego wnętrzem. Zadaniem wiatrołapu jest przede wszystkim spowolnienie wymiany ciepła między wnętrzem domu, a jego otoczeniem podczas otwierania drzwi zewnętrznych.
Wikipedia
(1.1) przedsionek, ganek, sień, reg. śl. lauba
Wiktionary
1. drzewo złamane przez wiatr;
2. obszar, na którym wiatr połamał drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) drzewa powalone wiatrem;
Wiktionary
Wiatrołom – drzewa połamane silnym wiatrem. Wiatrołomy to częsty efekt przechodzenia tornad i silniejszych wiatrów nad lasami.
Wiatrołomy ze względu na duże zagrożenie są usuwane z terenu, na ich usuwanie w Polsce wymagane jest uzyskanie odpowiedniego zezwolenia.
Wikipedia
(1.1) Wiatrołomy leżące na szlaku i zaspy tworzyły zapory nie do przebycia dla skutera śnieżnego.
Wiktionary
potocznie: substancje lotne o przykrej woni wytwarzające się w jelitach na skutek zaburzeń w procesie trawienia, u niektórych zwierząt wytwarzane w celach obronnych; gazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. gazy jelitowe
forma rzeczownika.
(2.1) plural|wiatr.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjatrɨ, AS: vʹi ̯atry
Wiktionary
rzecz. stpol. wietrunek m., wiatr m.
przym. wiatrowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wiatrówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wiatrówka
Wiktionary
rzecz. wiatrówka ż.
Wiktionary
1. broń palna wyrzucająca pociski za pomocą sprężonego powietrza;
2. lekka, przewiewna kurtka sportowa;
3. potocznie: ospa wietrzna;
4. potocznie: elektrownia wiatrowa;
5. potocznie: lekki but letni z otworami w cholewce;
6. blacha lub deska zabezpieczająca z boku konstrukcję dachu przed wiatrem i deszczem; wiatrownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sport. karabinek lub pistolet pneumatyczny;
(1.2) odzież. lekka kurtka chroniąca przed wiatrem
(1.3) pot. med. ospa wietrzna
Wiktionary
Wiatrówka – ręczna broń pneumatyczna, miotająca pociski za pomocą energii sprężonego gazu. Najczęściej wykorzystywana w roli broni sportowej, choć w XVIII w. również epizodycznie w charakterze bojowym.
Wikipedia
(1.1) Kupił wiatrówkę, aby ćwiczyć się w strzelaniu.
(1.2) Wiem, że jest ciepło, ale weź wiatrówkę – nad morzem będzie wiało.
(1.3) Kubuś od dwóch dni leży w łóżku, bo złapał w przedszkolu wiatrówkę.
Wiktionary
IPA: vʲjaˈtrufka, AS: vʹi ̯atrufka
Wiktionary
rzecz. wiatr m., wietrzyk m., wietrzysko n., wiatrak mrz., wietrzenie n., wywietrzenie n., wiatrakowiec m., wialnia ż., wianie n., wywianie n., zawianie n., zawiewanie n.
:: zdrobn. wiatróweczka ż.
czas. wietrzyć ndk., wywietrzyć dk., wiać ndk., wywiać dk., zawiać dk., zawiewać ndk.
przym. wiatrówkowy, wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrznie
Wiktionary
przymiotnik od: wiatrówka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiatrówką, dotyczący wiatrówki
Wiktionary
rzecz. wiatrówka ż.
Wiktionary
plemię słowiańskie
SJP.pl
Wiatycze, Wiaticze, Węcicze (starorus.: вѧтичи, transliteracja: "wętići") – plemię słowiańskie, którego przynależność do Słowian zachodnich lub wschodnich pozostaje w nauce przedmiotem dyskusji. Prawdopodobnie od IX do XII wieku zamieszkiwali nad górną Oką i górnym Donem. W X wieku podbici przez Ruś Kijowską. Ich protoplastą miał być Wiatko.
Wikipedia
komunia udzielana konającemu lub ciężko choremu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Członkowie towarzyszyli księdzu, gdy udawał się z wiatykiem i w ostatniej drodze współbraci i sióstr.
Wiktionary
przymiotnik od: Wiaźma (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wiaźmą, dotyczący Wiaźmy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wiaźma ż.
Wiktionary
1. wiatr (tajfun, halny itp.) wieje - przesuwa się z jakąś siłą i prędkością;
2. wieje skądś chłodem, wilgocią itp. - daje się ją odczuć w dochodzącym skądś powietrzu; także w przenośnych znaczeniach typu: wieje grozą, wieje nudą;
3. potocznie: uciekać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) meteorol. przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)
(1.2) przen. książk. być odczuwalnym
(1.3) pot. uciekać
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) roln. oczyszczać omłócone ziarno (zwykle w wialni)
Wiktionary
(1.1) Znów jesień, wiatry wieją. Okropnie wieje (= Wiatr okropnie wieje).
(1.1) Zamknijcie drzwi, bo wieje tak, że zaraz nam głowy pourywa.
(1.2) Od twoich słów wieje chłodem.
(1.2) Jego dom od dawna wiał pustką.
(1.3) Po podłożeniu kapiszona na tor tramwajowy wiał, że aż się kurzyło.
Wiktionary
IPA: vʲjät͡ɕ, AS: vʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. wiatrówka ż., wiatr m., wietrzyk m., wianie n., owiewka ż., wiejadło n., owianie n., owiewanie n., wiew mrz.
czas. nawiewać, powiać dk., powiewać ndk.
Wiktionary
(1.1) dąć; reg. śl. cióngnóć
(1.3) uciekać, zmykać, wulg. spierdalać
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w obwodzie smoleńskim w Rosji, lewy dopływ Dniepru;
(1.2) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie smoleńskim, nad rzeką Wiaźmą (1.1);
Wiktionary
Wiaźma ( Вязьма) – miasto w Rosji, w obwodzie smoleńskim, nad rzeką Wiaźmą (dopływ Dniepru). Liczy około 52,4 tys. mieszkańców (2021).
Wikipedia
przym. wiaziemski
Wiktionary
międzybankowe oprocentowanie pożyczek, ang. Warsaw Interbank Offered Rate
SJP.pl
WI
Wikipedia
drgania mechaniczne o dużej częstotliwości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drganie o dużej częstotliwości
(1.2) muz. nieduża fluktuacja częstotliwości i natężenia dźwięku, stosowana dla zwiększenia ekspresji w śpiewie lub grze na niektórych instrumentach
(1.3) bud. ubijanie betonu ułożonego w formie za pomocą wibratorów
(1.4) pobudzenie odczuwane i wzmacniane poprzez kontakt z czymś lub kimś
Wiktionary
(1.1) Zamów broszurę o ergonomii, hałasie i wibracjach, bo wibracje na tym stanowisku roboczym zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.
Wiktionary
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibrato n., wibrator mrz., wibrowanie n., zawibrowanie n.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., wibrować ndk., zawibrować dk.
przym. wibracyjny
przysł. wibrująco
temsłow. wibro-
Wiktionary
(1.1) drganie
(1.2) vibrato
Wiktionary
dotyczący wibracji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z wibracją, dotyczący wibracji, polegający na wibracji, wykorzystujący wibrację
Wiktionary
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibracja ż., wibrato n., wibrator mrz., wibrowanie n., zawibrowanie n.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., wibrować ndk., zawibrować dk.
przysł. wibrująco
temsłow. wibro-
Wiktionary
perkusyjny instrument muzyczny, odmiana dzwonków orkiestrowych
SJP.pl
Wibrafon (łac. "vibratio" 'drganie' i gr. "φωνή" 'dźwięk, głos') – perkusyjny instrument muzyczny podobny do dzwonków, ksylofonu czy marimby. Zbudowany jest z metalowych płytek (czym odróżnia się od ksylofonu, w którym płytki są drewniane) połączonych z zestawem rur pełniących rolę rezonatorów i tworzących wibrujące dźwięki przy uderzaniu płytek pałeczkami. Pałeczki mają drewniane lub ratanowe trzonki, a główki owinięte są zwykle włóczką, czasem filcem lub gumą.
Wikipedia
osoba grająca na wibrafonie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na wibrafonie
Wiktionary
rzecz. wibrafon m.
:: fm. wibrafonista m.
przym. wibrafonowy
Wiktionary
1. guma podeszwowa produkowana z kauczuku syntetycznego, ułatwiająca poruszanie się w trudnych warunkach; protektor;
2. but z taką podeszwą
SJP.pl
przymiotnik od: wibram
SJP.pl
obuwie na podeszwie z wibramu
SJP.pl
nazwa handlowa antybiotyku o szerokim spektrum działania, zawierającego doksycyklinę
SJP.pl
mały element tłumiący drgania na rakiecie tenisowej
SJP.pl
falowanie częstotliwości i natężenia dźwięku uzyskiwane przez śpiewaka lub instrumentalistę (w grze na instrumentach smyczkowych i dętych); wibracja, vibrato
SJP.pl
1. w technice: urządzenie służące do wytwarzania drgań mechanicznych, używane w pracach budowlanych, do masażu itp.
2. w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsacz, wstrząsak, wstrząsarka;
3. w muzyce: część instrumentu muzycznego wydająca dźwięk dzięki wprawianiu jej w drganie, np. struna;
4. przedmiot imitujący męski członek, służący kobiecie do osiągnięcia orgazmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. maszyna wytwarzająca fale mechaniczne, służące do zagęszczania i ubijania mas o plastycznyastycznej konsystencji, np. betonu;
(1.2) fiz. przyrząd wytwarzający drgania lub różnego rodzaju fale, np. mechaniczne, elektromagnetyczne
(1.3) seks. wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;
(1.4) muz. część instrumentu muzycznego, np. struna, błona, płytka, wprawiana w drgania i wydająca dźwięk;
(1.5) pedag. logopedyczny przyrząd do terapii, kształcenia i wywoływania głoski R
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibracja ż., wibrato n., wibrowanie n., zawibrowanie n., wibrafon m.
:: zdrobn. wibratorek m.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., wibrować ndk., zawibrować dk.
przym. wibracyjny, wibratorowy
przysł. wibracyjnie, wibrująco
temsłow. wibro-
Wiktionary
niewielka, cienka bakteria, wywołująca m.in. cholerę
SJP.pl
choroba wywoływana przez przecinkowce
SJP.pl
Wibriozy – grupa chorób zakaźnych ludzi i zwierząt, wywołanych przez przecinkowce ("Vibrio"), z wyjątkiem tych będących przyczyną cholery ("V". "cholerae").
Do najczęstszych czynników etiologicznych u ludzi należą:
Do zakażenia dochodzi na drodze pokarmowej przez wodę, nieprzetworzoną żywność (owoce morza, zwłaszcza ostrygi), jak również na drodze kontaktowej przez spojówki, uszy i uszkodzoną skórę.
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drganiem, wstrząsem lub falowaniem
Wiktionary
(1.1) wibroakustyka • wibrobeton • wibroblok • wibrograf • wibrogram • wibromasaż • wibrometr • wibromłot • wibroskop
Wiktionary
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibracja ż., wibrato n., wibrator mrz., wibrowanie n., zawibrowanie n.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., wibrować ndk., zawibrować dk.
przym. wibracyjny
przysł. wibrująco
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wibroakustyką, dotyczący wibroakustyki
Wiktionary
rzecz. wibroakustyka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się wszelkimi procesami dragniowymi w przyrodzie, technice, maszynach, środkach transportu oraz organizmach żywych;
Wiktionary
Wibroakustyka – dziedzina wiedzy zajmująca się wszelkimi procesami drganiowymi i akustycznymi zachodzącymi w przyrodzie, technice, maszynach, urządzeniach, środkach transportu i komunikacji, a więc w szeroko pojętym środowisku w tym także w organizmach żywych.
Wikipedia
przym. wibroakustyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. beton zagęszczony w wibratorach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. w powojennej Polsce: rodzaj pustaka
Wiktionary
przyrząd do badania kształtu, amplitudy i częstotliwości drgań ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd wykreślający krzywe, umożliwiające określenie kształtu, amplitudy i częstotliwości drgań ciała;
Wiktionary
Wibrograf – przyrząd do rejestrowania (wykreślania) krzywych przedstawiających przemieszczenie ciała drgającego w funkcji czasu. Wyposażony jest w urządzenie rejestrujące, np. kreślące krzywe na papierze lub przez prezentowanie wyników pomiaru za pomocą lampy oscyloskopowej.
Wikipedia
wykres drgań ciała wykonany przez wibrograf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. wykres drgań ciała wykonany z użyciem wibrografu
Wiktionary
ogół środków ograniczających przenoszenie się drgań
SJP.pl
Wibroizolacja jest pojęciem obejmującym cały zespół środków mających na celu ograniczenie przenoszenia się drgań:
1) z ich źródła na jego szeroko rozumiane otoczenie (izolacja czynna)
2) z (drgającego) otoczenia na znajdujące się w nim obiekty chronione (izolacja bierna).
Wikipedia
masaż wibracyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. masaż wykonywany z wykorzystaniem wibracji, drgań
(1.2) med. urządzenie służące do wibromasażu (1.1)
Wiktionary
przyrząd do mierzenia amplitudy drgań ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do pomiaru amplitudy drgań ciała
Wiktionary
Wibrometr – przyrząd służący do pomiaru danych ciała drgającego, przedstawia on parametry pomiaru za pomocą urządzenia wskazówkowego. Podobne urządzenie, które jednak rejestruje wynik w postaci wykresu, to wibrograf.
Wikipedia
młot kafarowy, w którym do pogrążania elementu w gruncie wykorzystuje się działanie drgań i ciężar głowicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. urządzenie pogrążające (np. pale w grunt) lub wyciągające pogrążone już elementy wskutek oddziaływania uderzeń i drgań
Wiktionary
Wibromłot – typ młota kafarowego wykorzystującego energię wibracji; zaletą są małe gabaryty i masa - to ułatwia transport, może być stosowany na niedużych budowach. Zasadniczo składa się z mechanizmu uderzającego (stanowiącego silnik elektryczny na wale, którego są umieszczone niewyważone masy), do którego na sprężynach podczepiono mechanizm uderzany. Poprzez odpowiedni uchwyt zaciskowy może służyć jako wyrywacz kafarowy (przy wyjmowaniu grodzic metalowych).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. techn. aparat elektroniczny do wyznaczania częstotliwości i rodzaju drgań własnych części maszyn i konstrukcji
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wibrować.
Wiktionary
IPA: ˌvʲibrɔˈvãɲɛ, AS: vʹibrovãńe
Wiktionary
rzecz. wibrator m., wibracja ż.
czas. wibrować ndk.
przym. wibracyjny
temsłow. wibro-
przysł. wibrująco
Wiktionary
1. drgać bardzo szybko, falować;
2. o głosie lub dźwięku: brzmieć raz wyżej, raz niżej;
3. wprawiać coś w bardzo szybkie drgania
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) drgać bardzo szybko, falować
(1.3) wprawiać coś w drgania wibratorem
Wiktionary
IPA: vʲiˈbrɔvat͡ɕ, AS: vʹibrovać
Wiktionary
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibracja ż., wibrato n., wibrator mrz., wibrowanie n., zawibrowanie n.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., zawibrować dk.
przym. wibracyjny
przysł. wibrująco
temsłow. wibro-
Wiktionary
(1.1) drgać, drżeć, dygotać, latać, podrygiwać, podskakiwać, telepać się, trząść się, wstrząsać się; żart. warczeć
Wiktionary
w sposób wibrujący; drgająco, drżąco, falująco
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób wibrujący, powodujący wibrację
Wiktionary
rzecz. rozwibrowanie n., rozwibrowywanie n., wibracja ż., wibrato n., wibrator mrz., wibrowanie n., zawibrowanie n.
czas. rozwibrować dk., rozwibrowywać ndk., wibrować ndk., zawibrować dk.
przym. wibracyjny
temsłow. wibro-
Wiktionary
wibryss; zwykle w liczbie mnogiej:
1. sztywne, długie wąsy czuciowo-dotykowe u zwierząt, wyrastające głównie na zewnętrznej powierzchni wargi górnej, wargi dolnej lub podbródka;
2. sztywne włosy rosnące w przedsionku nosa, chroniące jamę nosową przed przedostaniem się ciał obcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. anat. prosty, sztywny i gruby włos pełniący rolę narządu dotyku;
Wiktionary
(1.1) Czasami kotu wypadnie wibrys; to normalne.
(1.1) Wibrysy, dzięki licznym zakończeniom komórek czuciowych oplatających każdą cebulkę, mogą odbierać bodźce z otaczającego świata i przekazywać je do mózgu.
Wiktionary
IPA: ˈvʲi.brɨs, AS: vʹi.brys
Wiktionary
(1.1) wibryss, włos czuciowy; pot. wąs
Wiktionary
wibrys; zwykle w liczbie mnogiej:
1. sztywne, długie wąsy czuciowo-dotykowe u zwierząt, wyrastające głównie na zewnętrznej powierzchni wargi górnej, wargi dolnej lub podbródka;
2. sztywne włosy rosnące w przedsionku nosa, chroniące jamę nosową przed przedostaniem się ciał obcych
SJP.pl
potocznie: dowcip, żart, kawał; witz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) pot. żart, kawał, dowcip
Wiktionary
[czytaj: łika] religia neopogańska, spopularyzowana w Europie i Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeden z odłamów neopogaństwa nawiązujący do dawnych kultów czarownic
Wiktionary
Wicca, w wersji spolszczonej także wikka lub wika – rozpowszechniona w Europie i Stanach Zjednoczonych religia neopogańska. Została zainicjowana przez emerytowanego brytyjskiego urzędnika, Geralda B. Gardnera, prawdopodobnie w latach 40. XX wieku, ale upubliczniona dopiero od roku 1951. Od tego czasu podzieliła się na kilka dużych i kilkanaście mniejszych gałęzi zwanych tradycjami.
Wikipedia
przym. wikkański
Wiktionary
[czytaj: łikanin] wyznawca wikki - religii neopogańskiej
SJP.pl
[czytaj: łikanka] wyznawczyni wikki - religii neopogańskiej
SJP.pl
mieszkaniec Wicka (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wicka (wsi w Polsce)
SJP.pl
potocznie: dowcip, żart, kawał; witz
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) …tworzący określenia osób będących czyimś zastępcą
(1.2) …tworzący określenia osób zajmujących drugie miejsce w zawodach, eliminacjach
(1.3) …tworzący określenia osób stojących stopień poniżej kogoś
Wiktionary
(1.1) wice- + prezes = wiceprezes
(1.1) wice- + prezydent = wiceprezydent
(1.2) wice- + mistrz = wicemistrz
Wiktionary
skrót od: wiceadmirał (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. mar. wiceadmirał
Wiktionary
(1.1) skr. wadm.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiceadmirałem, dotyczący wiceadmirała
Wiktionary
rzecz. wiceadmirał mos.
Wiktionary
wyższy stopień oficerski w marynarce wojennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. mar. oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;
(1.2) mar. oficer mający stopień wiceadmirała (1.1)
Wiktionary
Wiceadmirał (wadm., wiceadm.) – wojskowy stopień oficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający generałowi dywizji w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
Wikipedia
(1.1) W Polsce stopień wiceadmirała powstał w 1921, wraz z innymi stopniami Marynarki Wojennej.
(1.2) Żonę pana wiceadmirała poproszono o zostanie matką chrzestną nowej korwety.
Wiktionary
przym. wiceadmiralski
Wiktionary
(1.1) skr. wadm., wiceadm.
Wiktionary
zastępca ambasadora
SJP.pl
zastępca burmistrza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zastępca burmistrza
Wiktionary
(1.1) Wiceburmistrz miał uczucie, że ktoś tu z niego kpi.
Wiktionary
zastępczyni burmistrza
SJP.pl
skrót od: wicedyrektor
SJP.pl
skrót
(1.1) = wicedyrektor
Wiktionary
(1.1) Nasz wicedyr. Kowalski przeprowadził świetną prezentację podczas zebrania rady pedagogicznej.
Wiktionary
rzecz. wicedyrektor mos.
Wiktionary
zastępca dyrektora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zastępca dyrektora
Wiktionary
(1.1) Dyrektor banku jedzie na urlop, zastępuje go wicedyrektor, warsztat idzie dalej.
Wiktionary
rzecz. wicedyrektorka ż.
skr. wicedyr.
Wiktionary
zastępczyni dyrektora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zastępczyni dyrektora lub dyrektorki
Wiktionary
(1.1) Wychodząc od wicedyrektorki, zapomnieliśmy dziennika.
Wiktionary
rzecz. dyrektorka ż.
:: fm. wicedyrektor mos.
Wiktionary
zastępca dziekana - księdza kierującego dekanatem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zastępca dziekana;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. dziekan mos., dziekanat mrz., dziekanka ż.
przym. dziekański
Wiktionary
stanowisko, urząd wicegerenta (namiestnika królewskiego w szesnastowiecznym Księstwie Mazowieckim)
SJP.pl
namiestnik królewski w Księstwie Mazowieckim w latach 1527-1540
SJP.pl
zastępca gubernatora
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z wicegubernatorem, dotyczący urzędu wicegubernatora
Wiktionary
(1.1) Dla niej podobno zrzekł się profesury na uniwersytecie moskiewskim, zamierzając starać się o stanowisko wicegubernatorskie, bo salon salonem, ale ubogiego profesora Suchowo-Kobylinowie nie chcieli.
Wiktionary
rzecz. wicegubernator mos.
Wiktionary
tytuł arystokratyczny niższy od hrabiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego
Wiktionary
Wicehrabia – tytuł feudalny i arystokratyczny, początkowo odnoszący się do rodziny hrabiowskiej z prawem primogenitury, gdzie tytuł hrabiego przypada najstarszemu członkowi rodu, a wtedy tytuł wicehrabiego przypada jego synowi. Z czasem zaczęto go nadawać bez tego założenia (np. w Anglii), powstawały też niezależne dziedziczne wicehrabstwa (we Francji).
Wikipedia
(1.1) Gdy drzwi się zamknęły, książę podniósł oczy na wicehrabiego i rzekł: — Zdaje się, że pan przybyłeś z Paryża?
(1.1) Znajomość więc z wicehrabią była dla niej wysoce pożądaną i zupełnie na czasie...
Wiktionary
rzecz.
:: fż. wicehrabina ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny
Wiktionary
(1.1) Każdy okrzyk głęboko ranił serce wicehrabiny, bo każdy był prawie sztyletem, grożącym śmiercią jej kochankowi.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. wicehrabia mos.
Wiktionary
ziemie należące do wicehrabiego
SJP.pl
potocznie: zastępca osoby kierującej, np. wicedyrektor, wiceprzewodniczący
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. zastępca
Wiktionary
(1.1) wice, zastępca
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub urzędem wicekanclerza, dotyczący wicekanclerza
Wiktionary
rzecz. wicekanclerz mos.
Wiktionary
1. zastępca kanclerza;
2. w dawnej Polsce: wysoki urzędnik, pomocnik kanclerza; podkanclerz, podkanclerzy
SJP.pl
zastępca kapelmistrza
SJP.pl
zastępca kapitana drużyny sportowej
SJP.pl
zastępczyni kierownika
SJP.pl
zastępca kierownika
SJP.pl
zastępca komendanta
SJP.pl
zastępca komisarza
SJP.pl
zastępca konsula
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub urzędem wicekonsula, dotyczący wicekonsula
Wiktionary
rzecz. wicekonsul mos.
Wiktionary
1. osoba sprawująca władzę w zastępstwie panującego; namiestnik;
2. przenośnie: wicemistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hist. tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;
Wiktionary
Wicekról (hiszp. "virrey", ang.
"viceroy") – urzędnik królewski, sprawujący władzę nad danym terytorium (w niektórych przypadkach oficjalnie nazwanym od tytułu - wicekrólestwem) w imieniu monarchy. Urząd ten jest analogiczny z funkcją namiestnika monarszego, czy też generalnego gubernatora (generał-gubernatora) kraju podległego monarsze.
Wikipedia
rzecz. król, wicekrólestwo
:: fż. wicekrólowa
przym. wicekrólewski
Wiktionary
(1.1) namiestnik, (generalny) gubernator
Wiktionary
1. godność, tytuł wicekróla;
2. najważniejsza jednostka administracyjno-terytorialna w koloniach hiszpańskich w Ameryce XVI-XVIII wieku
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wicekrólem lub wicekrólestwem, dotyczący wicekróla lub wicekrólestwa
Wiktionary
rzecz. wicekrólestwo n., wicekról mos., wicekrólowa ż.
Wiktionary
1. żona wicekróla;
2. kobieta pełniąca urząd wicekróla;
3. przenośnie: wicemistrzyni
SJP.pl
urzędnik pełniący funkcję zastępcy kuratora przy nadzorze szkół i placówek wychowawczo-oświatowych w danym województwie
SJP.pl
1. zastępca przywódcy jakiejś organizacji, np. partii politycznej;
2. osoba lub drużyna, która zajęła drugie miejsce w zawodach; wicemistrz
SJP.pl
1. wiceprzewodniczący sejmu lub senatu;
2. stopień wojskowy niższy od marszałka
SJP.pl
zastępca mera
SJP.pl
skrót od: wiceminister
SJP.pl
skrót
(1.1) = wiceminister
Wiktionary
(1.1) Premier odwołał wicemin. finansów J. Sarnowskiego.
Wiktionary
skr. min.
Wiktionary
zastępca ministra
SJP.pl
zastępca ministra
SJP.pl
kobieta, która zajęła drugie miejsce w konkursie piękności; wicemisska
SJP.pl
potocznie: kobieta, która zajęła drugie miejsce w konkursie piękności; wicemiss
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta, która zajęła drugie miejsce w konkursie piękności lub jakiejś konkurencji tegoż konkursu
Wiktionary
rzecz. wicemiss ż.
Wiktionary
zdobywca drugiego miejsca w konkursie urody
SJP.pl
osoba lub drużyna, która zajęła drugie miejsce w zawodach; wicelider
SJP.pl
drugie miejsce w mistrzostwach sportowych
SJP.pl
związany z osobą lub drużyną, która zajęła drugie miejsce w zawodach
SJP.pl
kobieta zajmująca drugie miejsce w zawodach
SJP.pl
zastępczyni redaktora naczelnego
SJP.pl
zastępca naczelnika
SJP.pl
zastępca redaktora naczelnego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Vicenzą, dotyczący Vicenzy
Wiktionary
(1.1) Działalność katarów wicentyńskich szybko przybrała zorganizowane formy: już ok. 1190 r. wzmiankowany jest w Vicenzy katarski biskup Mikołaj.
(1.1) Blok polsko-francusko-wicentyński przypuścił tym razem szturm o naczelne stanowiska na Uniwersytecie Legistów, zdobywając dla siebie rektorat i syndykat.
(1.1) Przeważnie na koszulę wkładał krótki kaftan włoski z czarnego jedwabiu lub niemiecki z czarnego sukna wicentyńskiego. Na wierzch ubierał w razie deszczu płaszcz z czarnego sukna flamandzkiego, a w czasie pogody takiż z sukna paryskiego. Najkosztowniejszą część jego stroju stanowiła sobolowa czapka, giermak z adamaszku podbity popielicami i włoska szpada złocona.
(1.1) Jeżeli niepospolitymi pięknościami odznaczają się doliny Val di Fassa w Tyrolu południowym albo dolina Agno pomiędzy Recoaro i Valdagno w Alpach Wicentyńskich, albo sławna dolina Chamounix w Sabaudii, tyle przez podróżnych zwiedzana, to dolina tatrowa posiada tyle wdzięku, że się z wszystkimi równać może.
(1.1) «Wicentyńskie Alpy», grupa górska w Południowych Alpach Wapiennych, między doliną Sugańską a Adygą, wysokie do 2341 m (…)
(1.1) Izabella tak słynęła z wdzięków, że Giangiorgio Trissino, wicentyński humanista (…) uważał ją za typ renesansowej piękności, podobnie jak Helenę uważano za wzór pięknej kobiety u Greków.
(1.1) Oskarżenie żydów o zabicie dnia 4 kwietnia 1485 r. chłopca Lorenzo, stało się przyczyną wydalenia bezpowrotnego żydów z ziemi wicentyńskiej.
Wiktionary
rzecz. Vicenza ż.
Wiktionary
(1.1) war. vicentyński
Wiktionary
wikariusz sądowy pomocniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. czwartek – dla osób niecierpliwie czekających na weekend
Wiktionary
zastępca postulatora
SJP.pl
przestarzale: zastępca prefekta
SJP.pl
zastępca premiera
SJP.pl
Wicepremier (z łac. primus – pierwszy oraz z łac. vice – zamiast) – w języku polskim potoczne określenie zastępcy szefa rządu – premiera. W różnych krajach, urząd jest różnie nazywany. W większości państw urząd ten powoływany jest okazjonalnie, zazwyczaj powierzany jest przewodniczącym partii, które obok partii premiera tworzą rząd koalicyjny. W niektórych państwach w sytuacji gdy powołanych jest wielu wicepremierów, jeden z nich jest mianowany pierwszym zastępcą premiera.
Wikipedia
związany z zastępcą szefa rządu
SJP.pl
zastępca prezesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) urz. zastępca prezesa
Wiktionary
(1.1) 12 stycznia 2008 r. Rada Polityczna Prawa i Sprawiedliwości dokonała wyboru trzech wiceprezesów partii, sekretarza generalnego oraz czterech członków Komitetu Politycznego.
Wiktionary
rzecz. wiceprezeska ż.
czas. wiceprezesować
Wiktionary
potocznie: zastępczyni prezesa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta pełniąca funkcję wiceprezesa
Wiktionary
rzecz. wiceprezes m.
czas. wiceprezesować ndk.
Wiktionary
rzadko: być wiceprezesem, pełnić funkcję wiceprezesa
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) być wiceprezesem
Wiktionary
rzecz. wiceprezes m., wiceprezeska ż.
Wiktionary
rzadko: stanowisko wiceprezesa, zastępcy prezesa
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z osobą lub urzędem wiceprezydenta, dotyczący wiceprezydenta
Wiktionary
rzecz. wiceprezydent mos.
Wiktionary
zastępca prezydenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zastępca prezydenta
(1.2) adm. zastępca prezydenta miasta
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wiceprezydencki
Wiktionary
żona wiceprezydenta
SJP.pl
1. urząd lub godność wiceprezydenta;
2. okres pełnienia funkcji wiceprezydenta
SJP.pl
zastępca prokuratora
SJP.pl
potocznie: zastępczyni prokuratora
SJP.pl
kobieta będąca zastępcą przewodniczącego
SJP.pl
zastępca przewodniczącego
SJP.pl
zastępca regenta
SJP.pl
zastępca rektora
SJP.pl
zastępca rzecznika
SJP.pl
zastępca sekretarza
SJP.pl
zastępca starosty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zastępca starosty
Wiktionary
(1.1) Dokumenty od tygodnia leżą na biurku wicestarosty.
Wiktionary
rzecz. starosta m., starostwo n.
Wiktionary
zastępca szefa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. zastępca szefowej lub szefa
Wiktionary
(1.1) W naradzie wziął udział wiceszef węgierskiej misji dyplomatycznej.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. wiceszefowa ż.
Wiktionary
zastępczyni szefa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zastępczyni szefowej lub szefa
Wiktionary
(1.1) Kierownik obraził wiceszefową i chyba poleci.
Wiktionary
rzecz. szefowa ż.
:: fm. wiceszef mos.
Wiktionary
osada w Polsce
SJP.pl
Wicewo (niem. "Vietzow") – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo. W latach 1975–1998 osada należała do woj. koszalińskiego. Według danych UM, na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 180 stałych mieszkańców.
Wikipedia
zastępca wojewody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. urzędnik administracji niższy rangą od wojewody
Wiktionary
(1.1) Lot helikopterem miał okazję odbyć wicewojewoda Piotr Spyra, który przyznał, że możliwości śmigłowca są imponujące.
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos.
Wiktionary
zastępca wójta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nieokreślone narzędzie lub przedmiot, wihajster
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
silny, gwałtowny wiatr; wichura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. silny, porywisty wiatr o prędkości 60–75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta;
(1.2) przen. burzliwy zamęt towarzyszący czemuś
(1.3) gw-pl|Bukowina. wir rzeczny
Wiktionary
Wicher – gwałtowny wiatr o prędkości pomiędzy 17,2 a 20,7 m/s (60–75 km/h), o sile 8 stopni w skali Beauforta.
Wikipedia
(1.1) Zamęt, hałas, szybki bieg pociągu łączył się z poświstem wichrów i uderzeniami kół o skały, wyżłobione na tunel.
(1.2) Kto na mnie patrzy, roi, że usnąłem, / A we mnie wicher za wichrem wybucha.
Wiktionary
rzecz. Wichernik mrz., wichrzenie n., wichrzyca ż., wichura ż.
:: zdrobn. wicherek mrz.
:: zgrub. wichrzysko n.
czas. wichrzyć ndk.
przym. wicherkowaty, wichrowaty, wichrowy
przysł. wicherkowato, wichrowo
Wiktionary
(1.1) sztorm, wichura, wichrzysko, wietrzysko, zawierucha
(1.2) burza, huragan, nawałnica, sztorm, wichura, wstrząs, zawierucha
Wiktionary
1. lekki wiatr;
2. potocznie: kosmyk włosów sterczący na głowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wichorowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Naruszewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Wichowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Lipno.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
poetycko o wichrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wichrować.
Wiktionary
czas. wichrować ndk.
przym. wichrowy
Wiktionary
1. skręcony, zgięty, wypaczony;
2. rozchwiany, rosnący w wielu kierunkach;
3. dawniej:
a) niespokojny, narwany;
b) pełen wichrów, wietrzny
SJP.pl
wichrować się - odkształcać się, wyginać się w różne strony
SJP.pl
Wichrowice (1943-1945 "Windhof") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Choceń.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 291 mieszkańców. Jest siódmą co do wielkości miejscowością gminy Choceń.
Wikipedia
Wichrowiec (niem. "Wychrowitz", w latach 1938–1945 "Hardichhausen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Janowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
Wichrowo (dawniej niem. "Wichertshof") – osada leśna w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Dobre Miasto. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Osada znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: wicher, wichr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wichrem, dotyczący wichru
Wiktionary
rzecz. wicher m., wicherek m., wichura ż., wichurka ż., wichrzyciel m., wichrzycielka ż., wichrzenie n., wichrowanie n., zwichrowanie n.
czas. wichrzyć ndk., wichrować ndk., zwichrować dk.
przym. wichrzycielski
przysł. wichrzycielsko
Wiktionary
osoba namawiająca do buntu, agitująca przeciwko komuś lub czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) publ. człowiek wprowadzający zamęt, namawiający do buntu, podburzający przeciwko komuś lub czemuś
Wiktionary
(1.1) Nieprawda, że grupka wichrzycieli przygotowała wiec.
Wiktionary
IPA: vʲixˈʃɨt͡ɕɛl, AS: vʹiχšyćel
Wiktionary
rzecz. wichrzycielstwo n., wichrzenie n., wichura ż.
:: fż. wichrzycielka ż.
przym. wichrzycielski
czas. wichrzyć (się)
Wiktionary
(1.1) mąciciel, mąciwoda
Wiktionary
kobieta namawiająca do buntu, agitująca przeciwko komuś lub czemuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która celowo wprowadza zamieszanie, wszczyna bunt, sieje ferment
Wiktionary
rzecz. wichrzycielstwo n.
:: fm. wichrzyciel m.
przym. wichrzycielski, wichrowy
czas. wichrzyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wichrzycielskie; cecha tych, którzy są wichrzycielscy
Wiktionary
rzecz. wichrzyciel m., wichrzycielka ż.
przym. wichrzycielski
przysł. wichrzycielsko
Wiktionary
(1.1) awanturniczość
Wiktionary
zgrubienie od: wicher
SJP.pl
1. plątać, mierzwić coś;
2. wprowadzać zamęt, podburzać przeciwko komuś
SJP.pl
czasownik
(1.1) buntować
Wiktionary
rzecz. wichura ż., wicher mrz., wichrzycielka ż.
przym. wichrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Wiktoria
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wichulec – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Bobrowo.
Wikipedia
silny, porywisty, gwałtowny wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) silny, porywisty wiatr
Wiktionary
(1.1) Wczorajsza wichura wyrywała drzewa z korzeniami.
Wiktionary
IPA: vʲiˈxura, AS: vʹiχura
Wiktionary
rzecz. wicher, wicherek, wichrzysko, wichrzyciel, wichrzycielka, wichrzycielstwo
przym. wichrowaty, wichrowy
czas. wichrować, wichrzyć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wichłacz – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 994 osoby, według nowszych, internetowych oparty danych liczba jest 975. Nazwisko pochodzi od słowa "wikłać" i jest najbardziej rozpowszechnione w zachodnio-centralnej Polsce.
Wikipedia
dawniej w Polsce: witki będące wezwaniem rycerzy na wyprawę wojenną; później: uniwersały wzywające na pospolite ruszenie
SJP.pl
Wici – starodawny sposób zwoływania wojowników i rycerzy na wyprawę wojenną.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wić.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvʲit͡ɕɛ, AS: vʹiće
Wiktionary
czas. wić
Wiktionary
Wiciejów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Cegłów.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie garwolińskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wicimice ( Witzmitz) – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Płoty. Wieś leży przy drodze krajowej nr 6. W miejscowości znajduje się agencja pocztowa oraz szkoła podstawowa (zamknięta w czerwcu 2011 roku).
Wikipedia
dawniej:
1. statek rzeczny używany do spławiania towarów; wić;
2. zarośla wierzbowe; łoza, łozina
SJP.pl
Zobacz też: Wicina (ujednoznacznienie).
Wicina ( "Witzen") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Jasień.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: Witold, Wiktor (imiona męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m., poufała forma imion: Wiktor, Witold, Witosław
Wiktionary
(1.1) Założymy Wiciowi niebieski sweterek, który dostał od babci Honoraty.
Wiktionary
(1.1) Wituś
Wiktionary
roślina z rodziny przewiertniowatych; suchodrzew; lonicera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Lonicera|L.|ref=Lonicera L..;
(1.2) ogrod. pnący podrodzaj wiciokrzewu (1.1), w odróżnieniu od formy zdrewniałej zwanej suchodrzewem
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wiciokrzewy to pnącza lub krzewy.
Wiktionary
IPA: vʲiˈt͡ɕɔkʃɛf, AS: vʹićokšef
Wiktionary
(1.1) suchodrzew
Wiktionary
skorupiak morski; wąsonóg
SJP.pl
skorupiak morski; wąsonóg
SJP.pl
typ jednokomórkowych pierwotniaków o zazwyczaj podłużnym kształcie ciała, poruszających się przy pomocy wici
SJP.pl
Wi
Wikipedia
jednokomórkowy pierwotniak poruszający się za pomocą wici
SJP.pl
1. związany z wicią roślinną (witką);
2. związany z wicią - aparatem ruchowym niektórych organizmów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Wicko (wieś w Polsce)
SJP.pl
Wicki (biał. Віцькі) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Kwasówka.
W latach 1921–1939 Wicki należały do gminy Hornica, w ówczesnym województwie białostockim.
Wikipedia
→ Wicko (wieś w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wincenty (imię męskie); Wicek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wincenty
Wiktionary
rzecz. Wincenty mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;
Wiktionary
Wiczuga (ros. Вичуга) – miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa.
Wikipedia
dawniej: zjawa, widziadło; dziś tylko w związkach frazeologicznych:
a) ani widu, ani słychu - brak jakichś wiadomości o kimś lub o czymś; nic nie widać i nie słychać;
b) w pijanym widzie - po pijanemu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Widaczów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Jawornik Polski. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. prawy dopływ Odry;
3. osiedle we Wrocławiu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Widawy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Widawy (wsi w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik niewłaściwy, używany, gdy ktoś (coś) jest widoczne, można go (to) zobaczyć (np. Widać było Tatry. Tutaj nic nie widać. Po skręceniu w lewo już z daleka widać będzie wieżę kościoła.)
SJP.pl
czasownik bezosobowy niedokonany
(1.1) jest widoczny, można zobaczyć
(1.2) widocznie, zapewne, pewnie
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) stpol. (później gwara.) widzieć
Wiktionary
(1.1) Na piasku widać też było ślady kopyt koni, które już tam wprzódy napoju szukały.
(1.2) Teraz widać takie czasy przyszły, że jaja kury uczą.
Wiktionary
IPA: ˈvʲidat͡ɕ, AS: vʹidać
Wiktionary
rzecz. widoczność ż.
Wiktionary
(1.2) widocznie, zapewne, pewnie
Wiktionary
przypominający widelec, podobny do widelca
SJP.pl
zdrobnienie od: widelec; mały widelec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały widelec (używany np. do jedzenia śledzi lub ciasta)
Wiktionary
Widelczyk – mały widelec, w zależności od sytuacji mogący służyć do jedzenia przystawki (np. śledzi) lub deseru (owoców, ciasta).
Nakrywając do stołu widelczyk kładzie się nad talerzem, ale poniżej łyżeczki. Widelczyka można użyć do nałożenia na talerz ananasa, którego jednak się je używając noża i widelca. Widelczyka używa się do jedzenia banana, kiwi i innych niewielkich owoców lub kawałków owoców, które są na tyle małe, że można je podnieść do ust.
Wikipedia
(1.1) Proszę, porozkładaj jeszcze na stołach widelczyki deserowe.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɛlt͡ʃɨk, AS: vʹidelčyk
Wiktionary
rzecz. widelec mrz.
Wiktionary
1. narzędzie stołowe w kształcie widełek, służące do podnoszenia do ust kawałków jedzenia;
2. każda rozwidlona część maszyny, w szczególności część roweru lub motocykla, w której osadzone jest koło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
(1.2) środ. techn. element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;
Wiktionary
Widelec – jeden z przyborów ręcznych wchodzących w skład sztućców z zastawy kuchennej, posiadający uchwyt i zębiska. Jest używany do nadziewania, utrzymywania i przenoszenia potraw.
Wikipedia
(1.1) Porcję mięsa należy jeść nożem i widelcem.
(1.2) Muszę wymienić przedni widelec w rowerze.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɛlɛt͡s, AS: vʹidelec
Wiktionary
rzecz. widły lm., widełki lm., widłyżka m., rozwidlenie n., widłak m., widlica ż., widliczka m., widliszek m., widłogon m.
:: zdrobn. widelczyk m.
czas. rozwidlać
przym. rozwidlony
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk widołka
Wiktionary
rząd owadów uskrzydlonych
SJP.pl
Wi
Wikipedia
dawniej: podpis na dokumencie stwierdzający jego przejrzenie; poświadczenie, widymacja
SJP.pl
video;
1. technika rejestrowania na taśmie magnetycznej obrazu i dźwięku;
2. potocznie: sprzęt służący do rejestrowania w technice o tej samej nazwie;
3. wideo na życzenie - usługa umożliwiająca zobaczenie w późniejszym czasie programu telewizyjnego lub transmisji na żywo; video on demand
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;
(1.2) sekwencja obrazów zarejestrowana na nośniku danych
(1.3) pot. magnetowid
przymiotnik
(2.1) audiowizualny
Wiktionary
Wideo (z łaciny „widzę“) – technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu. Terminem tym określa się również sekwencję obrazów zarejestrowaną na nośniku danych.
Wikipedia
(1.3) Czy w każdej klasie jest wideo i telewizor?
Wiktionary
temsłow. wideo-
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk widyjo, vidyjo
(1.2) gw. Górny Śląsk widyjo, vidyjo
(1.3) magnetowid, wideomagnetofon; gw. Górny Śląsk widyjo, vidyjo
Wiktionary
internetowy pamiętnik w postaci nagrań wideo; vlog, videoblog
SJP.pl
Wideoblog (ang. "videoblog", "vlog" lub "vog") – rodzaj blogu internetowego, którego zasadniczą treść stanowią pliki filmowe (VODcast) publikowane przez autora w kolejności chronologicznej. Pliki udostępniane są do odtwarzania w technologii video-streamingu lub do pobrania na komputer użytkownika – gościa i widza wideoblogu. Vlogerzy publikują swoje filmy głównie w serwisie YouTube oraz Dailymotion.
Wikipedia
autor internetowego pamiętnika w postaci nagrań wideo
SJP.pl
[czytaj: wideokast] podcast w formie wideo; videocast, wideokast
SJP.pl
rozmowa on-line z wykorzystaniem kamery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) domofon wyposażony w wyświetlacz wyświetlający obraz zarejestrowany przez kamerę na zewnątrz budynku;
Wiktionary
Zobacz też: wideofon (wideotelefon).
Wideodomofon (w skrócie wideofon), wideobramofon – urządzenie umożliwiające komunikację słowną z osobą, która chce wejść do budynku (jak to ma miejsce w domofonie) oraz obejrzenie tej osoby. Kamera zainstalowana jest na drzwiach wejściowych lub bramie wjazdowej, natomiast monitor znajduje się w mieszkaniu. Podobnie jak w domofonie, urządzenie umożliwia zdalne odryglowanie zamka.
Wikipedia
(1.1) W tej cenie deweloper gwarantuje nie tylko sam budynek i działkę, ale także ogrodzenie z wideodomofonem i automatyczną bramą, chodniki i podjazdy wyłożone kostką.
Wiktionary
(1.1) wideobramofon
Wiktionary
dzwonek do drzwi wyposażony w kamerę
SJP.pl
esej w formie filmu, zwykle publikowany w internecie
SJP.pl
Wideoesej – forma eseju prezentowana w postaci filmu lub nagrania wideo, najczęściej poświęcona analizie dzieł kultury, mediów lub zjawisk społecznych. Rozwój platform internetowych, takich jak YouTube, przyczynił się do wzrostu popularności tej formy w XXI wieku. Wideoesej umożliwia bezpośrednie wykorzystanie fragmentów materiałów audiowizualnych, co odróżnia go od tradycyjnego eseju pisanego.
Wikipedia
potocznie: fan filmów wideo; wideoman
SJP.pl
aparat telefoniczny lub domofon zaopatrzony w kamerę i monitor; videofon
SJP.pl
Wideofon (nazwa pełna: wideotelefon) – aparat telefoniczny wyposażony w mały monitor ekranowy. W czasie prowadzenia rozmowy, rozmówcy widzą się nawzajem na monitorach znajdujących się przy aparatach telefonicznych. Urządzenie pozwala na wymianę informacji audio-wizualnych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) technika przesyłania dźwięku i obrazu w celu umożliwienia dwukierunkowej komunikacji w czasie rzeczywistym
Wiktionary
(1.1) Podstawową zaletą wideofonii jest zdolność do słuchowego i wzrokowego kontaktu z ludźmi znajdującymi się w różnych miejscach na Ziemi.
Wiktionary
przym. wideofoniczny
Wiktionary
(1.1) przest. wizjotelefonia
Wiktionary
rozmawiać za pomocą wideofonu
SJP.pl
spis filmów wideo nagranych przez jakiegoś muzyka lub zespół muzyczny
SJP.pl
obraz zapisany na taśmie wideo
SJP.pl
infolinia z widokiem wideo
SJP.pl
artystyczna instalacja wykorzystująca monitory, projektory i nagrania wideo
SJP.pl
osoba obsługująca kamerę wideo
SJP.pl
kaseta z taśmą magnetyczną, przeznaczona do rejestrowania obrazu i dźwięku oraz do odtwarzania w magnetowidzie; videokaseta
SJP.pl
podcast w formie wideo; wideocast, videocast
SJP.pl
niewielkie kino, w którym wyświetla się filmy z kaset wideo
SJP.pl
ilustracja filmowa piosenki; klip, teledysk, clip, videoclip, videoklip
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. telew. krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu
Wiktionary
IPA: ˌvʲidɛˈɔklʲip, AS: vʹideoklʹip
Wiktionary
(1.1) teledysk
Wiktionary
komentarz w formie wideo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spotkanie przeprowadzone zdalnie
Wiktionary
Wideokonferencja – interaktywna komunikacja multimedialna, realizowana zazwyczaj za pomocą komputerów, polegająca na przesyłaniu z dużą prędkością obrazu oraz dźwięku w czasie rzeczywistym pomiędzy odległymi lokalizacjami. Osoby posiadające sprzęt umożliwiający wykorzystywanie wideokonferencji mogą między sobą rozmawiać i jednocześnie widzieć się nawzajem.
Wikipedia
(1.1) telekonferencja
Wiktionary
konsultacja z przekazem obrazu i dźwięku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zob. magnetowid.
Wiktionary
(1.1) magnetowid; pot. wideo
Wiktionary
taśma wideomagnetyczna - nośnik danych (obrazu z dźwiękiem) w postaci cienkiego paska taśmy
SJP.pl
fan filmów wideo; wideofan, wideomaniak
SJP.pl
nadmierne oglądanie filmów wideo
SJP.pl
fan filmów wideo; wideofan, wideoman
SJP.pl
fanka filmów wideo
SJP.pl
automat do wypożyczania kaset wideo
SJP.pl
podcast publikowany w formie nagrania wideo
SJP.pl
porada w postaci nagrania wideo
SJP.pl
poradnik w postaci nagrania wideo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pornografia rozpowszechniana na kasetach wideo
Wiktionary
(1.1) videopornografia
Wiktionary
rozmowa lub konferencja odbywająca się za pomocą obrazu i dźwięku przez internet
SJP.pl
prezentacja w formie wideo
SJP.pl
recenzja w formie wideo
SJP.pl
drogowy przyrząd pomiarowy do kontrolnego mierzenia prędkości pojazdów i nieprzerwanej rejestracji obrazu; prędkościomierz kontrolny
SJP.pl
Wideorejestrator – przyrząd do rejestracji obrazu w sposób ciągły, umożliwiający utrwalanie zarejestrowanego materiału, pierwotnie na kasecie wideo, a współcześnie na nośniku cyfrowym (dysk twardy, karta pamięci).
Wikipedia
relacja wideo z jakiegoś wydarzenia
SJP.pl
reportaż zrealizowany za pomocą urządzeń wideo
SJP.pl
rozmowa, której uczestnicy widzą się wzajemnie na ekranie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozmowa prowadzona za pośrednictwem wideofonii
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Komunikator nie oferuje jeszcze wideorozmów — w obecnej chwili możliwe są tylko rozmowy tekstowe, głosowe oraz wysyłanie SMS-ów.
Wiktionary
rozprawa sądowa prowadzona zdalnie za pomocą wideokonferencji
SJP.pl
spotkanie online
SJP.pl
zbiór wideokaset z utrwalonymi nagraniami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: wideoteka
SJP.pl
aparat telefoniczny zaopatrzony w kamerę i monitor; videotelefon, wideofon, videofon
SJP.pl
Wideotorakoskopia (ang. "video-assisted thoracic surgery", VATS) – technika operacyjna lub inwazyjna technika diagnostyczna, polegająca na wprowadzeniu do jamy opłucnowej endoskopu umożliwiającego obejrzenie wnętrza klatki piersiowej, zaopatrzonego w źródło światła i podłączonego do kamery wideo przekazującej obraz na monitor ekranowy, wprowadzanego przez ścianę klatki piersiowej przy użyciu trokara, wraz z ewentualnym zabiegiem operacyjnym lub biopsją.
Wikipedia
samouczek w postaci wideo
SJP.pl
w sporcie: weryfikacja spornej sytuacji na podstawie zarejestrowanego materiału wideo
SJP.pl
widowisko składające się z pokazów wideo
SJP.pl
wypożyczalnia wideokaset
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. hist. budynek w oficynie, w tylnej części posesji
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: warta, pikieta, straż; czujka, czata, wedeta
SJP.pl
Widełka – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w gminie Kolbuszowa. Ma status sołectwa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zdrobn. od widły
(1.2) miejsce w telefonie gdzie odkłada się słuchawkę
(1.3) dwie liczby wyznaczające granicę pewnych wartości liczbowych
(1.4) środ. szach. jednoczesny atak na dwie figury, także szach z jednoczesnym atakiem na figurę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Inni żuli betel, zbiorowo palili fajki bądź też leżąc wkoło ognisk drapali się po głowie bambusowymi grzebykami, podobnymi do zakrzywionych widełek.
(1.2) Pan Jankowiak odłożył słuchawkę na widełki i już miał zdjąć okulary, gdy przypomniał sobie o książce telefonicznej.
(1.3) Podnieśli więc nam stawki, pozwalając na dowolne stosowanie górnej albo dolnej granicy widełek cenowych.
Wiktionary
rzecz. widelec m., widły m.
przym. widłowy, widełkowy
Wiktionary
(1.4) widły, podwójny atak
Wiktionary
przypominający kształtem widełki, podobny do widełek; rozwidlony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do widełek
Wiktionary
[czytaj: widżet] element graficzny interfejsu umożliwiający komunikację użytkownika z programem komputerowym; widżet
SJP.pl
1. produkt spiekania węglików wolframu, tytanu, tantalu i metalicznego kobaltu;
2. wiertło widiowe
SJP.pl
rodzaj fotoprzewodzącej lampy analizującej
SJP.pl
Wi
Wikipedia
przymiotnik od: widia
SJP.pl
1. potocznie: wózek widłowy; widłak;
2. drzewo, którego pień rozwidlił się na pewnej wysokości
SJP.pl
w gwarze podhalańskiej: widlasty
SJP.pl
pogardliwie: Ukrainiec; ukr, ukrak, banderowiec, upadliniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest widlaste
Wiktionary
przym. widlasty
przysł. widlasto
Wiktionary
1. przypominający widły; widłowaty, rosochaty, rozgałęziony;
2. silnik widlasty - silnik tłokowy o cylindrach rozmieszczonych w dwóch rzędach w kształcie litery V
SJP.pl
1. rodzaj zabudowy na terenach wiejskich, charakteryzujący się podwójnym rzędem domów połączonych przecznicą;
2. palma występująca w około 40 gatunkach, rosnąca przede wszystkim w Afryce;
3. rozwidlone zakończenie poroża jelenia byka;
4. element konstrukcyjny mający rozwidloną, widlastą formę, rozwidlony kształt
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
widlicz spłaszczony - bylina z rodziny widłakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Diphasiastrum|Holub|ref=tak., rodzaj roślin;
Wiktionary
Widlicz, zeglej ("Diphasiastrum" Holub) – rodzaj roślin należących do rodziny widłakowatych. Obejmuje ok. 20–23 gatunki. Są to rośliny głównie półkuli północnej, z 6 przedstawicielami we florze Polski.
Rośliny zimozielone, naziemne, zasiedlające zwykle raczej suche siedliska, często na terenach wyżej położonych.
Wikipedia
roślina z klasy widłakowych, występująca głównie w lasach strefy podzwrotnikowej
SJP.pl
Wi
Wikipedia
rodzina roślin zielnych (z jednym rodzajem obejmującym około 700 gatunków) z podgromady widłaków, niewielkich rozmiarów, o liściach opatrzonych języczkiem; występują głównie w cienistych lasach tropikalnych
SJP.pl
o cechach widliczkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy widłaków
SJP.pl
Widliczkowce ("Selaginellales") – jedna z trzech grup roślin wyróżniana w randze rzędu w obrębie klasy widłaków. W dawniejszych ujęciach systematycznych włączane były do klasy widłaków różnozarodnikowych lub wyodrębniane w osobną klasę "Selaginellopsida". Jest to współcześnie takson monotypowy – należy do niego tylko jedna rodzina – widliczkowate "Selaginellaceae" i jeden rodzaj – widliczka "Selaginella".
Wikipedia
przedstawiciel rzędu roślin z klasy widłaków
SJP.pl
glon należący do krasnorostów, występujący w Bałtyku
SJP.pl
Widlik ("Furcellaria") – rodzaj glonu należącego do gromady krasnorostów. Glony należące do tego rodzaju można spotkać w północnej części Oceanu Atlantyckiego. Obficie występują w Bałtyku.
Wikipedia
rodzina krasnorostów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
komar, którego samice przenoszą zarazki malarii
SJP.pl
Widliszek ("Anopheles") – rodzaj muchówek z rodziny komarowatych. Obejmuje 476 opisanych gatunków. Larwy są filtratorami, żerującymi u powierzchni wody. Dorosłe samce pobierają pokarm roślinny, natomiast samice uzupełniają dietę krwią zwierząt stałocieplnych. Część z gatunków to wektory zarodźców, wywołujących u ludzi malarię oraz nicieni wywołujących u ludzi filariozy.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przerażająca postać o niesprecyzowanym wyglądzie; duch, dziwo, fantom, mara, strach, straszydło, upiór, zmora, widzenie senne, widziadło, zjawa;
2. przenośnie: obraz czegoś złego;
3. fizyka: rozkład natężenia występowania danej wielkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;
(1.2) perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości
(1.3) fiz. rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
(1.4) mat. zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przed ołtarzem ukazało się ukoronowane widmo z berłem w ręku, siedzące na lwie. (B. Prus „Faraon”)
(1.2) Widmo śmierci głodowej zajrzało im w oczy.
(1.3) Wykonaliśmy pomiary widma wzmocnienia dla kilku konstrukcji laserów półprzewodnikowych.
(1.4) Widmo operatora jest zdegenerowane i dyskretne.
Wiktionary
IPA: ˈvʲidmɔ, AS: vʹidmo
Wiktionary
rzecz. widmowość ż.
przym. widmowy
przysł. widmowo
Wiktionary
(1.1) duch, fantom, mara, zjawa
(1.3,4) spektrum
Wiktionary
→ widmo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z widmem, dotyczący widma
przymiotnik jakościowy
(2.1) niekompletny, niejasny i trudny do zrozumienia lub zobaczenia
Wiktionary
rzecz. widmo n., widmowość ż.
przysł. widmowo
Wiktionary
rzadko: nieco widny, niezupełnie widoczny
SJP.pl
1. przestarzale: widownia, grupa widzów;
2. przyrząd optyczny służący niegdyś do przerysowywania obrazów w znacznym powiększeniu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. w sposób widoczny
Wiktionary
czas. widnieć ndk.
przysł. widno
rzecz. widność ż.
przym. widny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: widno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: widny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|widnieć.
Wiktionary
czas. widnieć
Wiktionary
być widocznym, uwidocznionym
SJP.pl
czasownik
(1.1) być widocznym, dawać się widzieć
(1.2) rzad. stawać się widnym, jasnym; jaśnieć
Wiktionary
(1.1) Na jej twarzy widniał uśmiech.
(1.1) Na horyzoncie widnieje zarys masywu Kilimandżaro.
(1.2) Zaczyna widnieć. Nastał świt.
Wiktionary
IPA: ˈvʲidʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: vʹidʹńėć
Wiktionary
przym. widny
przysł. widno, widnie
rzecz. widnienie n., widność ż.
Wiktionary
(1.2) jaśnieć, świtać
Wiktionary
zdrobnienie od: widny
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) książk. z dogodną jakością oświetlenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy wracałyśmy z kościoła, było już dosyć widno.
Wiktionary
rzecz. widok mrz., widność ż.
czas. widnieć ndk.
przym. widny
przysł. widnie
Wiktionary
(1.1) jasno
Wiktionary
miejsce pozornego zetknięcia się nieba z ziemią lub morzem; widnokres, nieboskłon, horyzont
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. horyzont, widnokrąg
Wiktionary
horyzont;
1. miejsce pozornego zetknięcia się nieba z ziemią lub morzem; widnokres, nieboskłon;
2. zakres czyichś zainteresowań, wiedzy, przekonań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) horyzont
Wiktionary
Zasugerowano, aby "Horyzont" Nie opisano powodu propozycji integracji.
Wikipedia
IPA: vʲidˈnɔkrɔ̃ŋk, AS: vʹidnokrõŋk
Wiktionary
→ widny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest widne
Wiktionary
czas. widnieć ndk.
przym. widny
przysł. widnie, widno
Wiktionary
pełen słońca, światła, dobrze oświetlony, jasny, niezaciemniony (np. widne mieszkanie, widna kuchnia), a dawniej także: wyraźny, widoczny (np. widny kontur)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. rozświetlony
(1.2) bud. mający okno
(1.3) książk. widoczny
Wiktionary
rzecz. widność ż.
czas. widnieć ndk.
przysł. widnie, widno
Wiktionary
(1.1) jasny
(1.3) widoczny, widzialny
Wiktionary
zdrobnienie od: widok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od widok
(1.2) niewielkich rozmiarów reprodukcja jakiejś panoramy
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.2) Na ścianie nad pianiem wisiały antyramy z jakimiś widoczkami z Ziemi Świętej.
Wiktionary
rzecz. widok mrz., widoczność ż.
przym. widokowy, widoczny
przysł. widokowo
Wiktionary
(1.2) obrazek
Wiktionary
1. dający się widzieć, zauważyć, dostrzec; widzialny;
2. wyraźny, oczywisty
SJP.pl
partykuła
(1.1) … wprowadzająca wniosek, który mówca uważa za prawdopodobne wyjaśnienie
przysłówek
(2.1) dostrzegalnie, istotnie, wyraźnie
Wiktionary
(1.1) Nie widać żadnych gwiazd, widocznie na niebie są chmury.
(2.1) Samolot zaczął się coraz widoczniej trząść.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɔt͡ʃʲɲɛ, AS: vʹidočʹńe
Wiktionary
przym. widoczny, niewidoczny
rzecz. widoczność, widok
czas. widzieć, widywać
Wiktionary
(1.1) najwidoczniej, niewątpliwie, ewidentnie, najwyraźniej
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: widocznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: widoczny; bardziej widoczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) możliwość widzenia w danej przestrzeni lub w danych warunkach
Wiktionary
(1.1) Mgła ogranicza widoczność.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɔt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: vʹidočność
Wiktionary
rzecz. widok m., widoczek m.
przym. widoczny, widokowy, niewidoczny
przysł. widocznie
czas. widać, widzieć
partyk. widocznie
Wiktionary
(1.1) widzialność
Wiktionary
1. dający się widzieć, zauważyć, dostrzec; widzialny;
2. wyraźny, oczywisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego widać
(1.2) taki, którego łatwo dostrzec, zauważyć
Wiktionary
(1.1) Widoczny za wzgórzem dom należał przed wojną do mojej rodziny.
(1.2) W przypadku, kiedy policjant posiada widoczny tatuaż, przełożony może nie dopuścić go do pełnienia służby lub może odsunąć od jej pełnienia.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɔt͡ʃnɨ, AS: vʹidočny
Wiktionary
rzecz. widoczność ż., widok m., widoczek m., widokówka ż.
czas. widzieć ndk.
przym. widokowy
przysł. widocznie
partyk. widocznie
Wiktionary
(1.1) książk. widzialny, widomy; przest. widny
(1.2) wyraźny
Wiktionary
1. widziana przestrzeń, fragment przestrzeni zapełnionej szczegółami; krajobraz;
2. wygląd czegoś, widzenie;
3. plan, projekt, perspektywa, szansa;
4. w rysunku technicznym: rzut pokazujący zewnętrzny wygląd obiektu, rysowany zazwyczaj liniami grubymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) widziana przestrzeń, krajobraz
(1.2) obraz, wygląd
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ze szczytu roztaczał się rozległy widok na dolinę.
(1.2) Tęsknię za widokiem domu.
(1.2) Sędzia śledczy Szydłowski na widok intruza cofnął się znad akt, jakby dostał fangę prosto w nos.
Wiktionary
IPA: ˈvʲidɔk, AS: vʹidok
Wiktionary
rzecz. widoki nmos., widokówka ż., widoczność ż., powidok m., zwid m., widziadło n., widzenie n., widywanie n., uwidocznienie n., uwidacznianie n.
:: zdrobn. widoczek m.
czas. widzieć ndk., widywać ndk., uwidocznić dk., uwidaczniać ndk.
przym. widokowy, widoczny, widzialny
przysł. widokowo, widocznie, widno
partyk. widocznie
Wiktionary
1. widziana przestrzeń, fragment przestrzeni zapełnionej szczegółami; krajobraz;
2. wygląd czegoś, widzenie;
3. plan, projekt, perspektywa, szansa;
4. w rysunku technicznym: rzut pokazujący zewnętrzny wygląd obiektu, rysowany zazwyczaj liniami grubymi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) z widokiem
Wiktionary
(1.1) We wschodniej części dzielnicy znajduje się ciekawy widokowo most tramwajowy.
Wiktionary
rzecz. widoczek mrz., widok mrz.
przym. widokowy
Wiktionary
przymiotnik od: widok
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący widoku, odsłaniający, stanowiący piękny widok
Wiktionary
(1.1) Spotkajmy się na tarasie widokowym o siedemnastej trzydzieści.
Wiktionary
rzecz. widoczek mrz., widoczność ż., widok mrz.
przysł. widokowo
przym. widoczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;
Wiktionary
(1.1) Przyślijcie nam, kochane wnuki, widokówkę z ferii.
Wiktionary
IPA: ˌvʲidɔˈkufka, AS: vʹidokufka
Wiktionary
rzecz. widok m.
przym. widoczny
Wiktionary
(1.1) kartka pocztowa, pocztówka
Wiktionary
dawny stopień wyższy od przysłówka: widomie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
możliwy do zobaczenia, oczywisty; widoczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) widoczny
Wiktionary
1. przedstawienie; spektakl; inscenizacja;
2. zdarzenie, scena odbywająca się na oczach widzów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność
(1.2) zdarzenie, na które ktoś patrzy
Wiktionary
Widowisko – zdarzenie przed publicznością, często o charakterze sztuki. Niektóre rodzaje widowisk:
Wikipedia
IPA: ˌvʲidɔˈvʲiskɔ, AS: vʹidovʹisko
Wiktionary
rzecz. widowiskowość ż., widownia ż.
przym. widowiskowy
przysł. widowiskowo
Wiktionary
(1.1) przedstawienie, spektakl, show, występ
Wiktionary
zespół cech, elementów właściwych widowisku
SJP.pl
przymiotnik od: widowisko
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający atrakcyjną formę wizualną i wywołujący emocje
przymiotnik relacyjny
(2.1) przeznaczony do wystawiania widowisk
Wiktionary
IPA: ˌvʲidɔvʲiˈskɔvɨ, AS: vʹidovʹiskovy
Wiktionary
rzecz. widowisko n., widowiskowość ż.
przysł. widowiskowo
Wiktionary
(1.1) efektowny / spektakularny / pokazowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce w teatrze, kinie, stadionie itp. przeznaczone dla widzów
(1.2) wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia
(1.3) miejsce, w którym rozgrywają się jakieś wydarzenia
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Najlepsze miejsca na widowni są w centrum.
(1.2) Ten mało ambitny film jest skierowany do niezbyt wymagającej widowni.
(1.3) Po czterech latach wojny domowej Omri zdołał się jednak ostać, a Tibni zniknął nagle z widowni politycznej.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɔvʲɲa, AS: vʹidovʹńa
Wiktionary
rzecz. widz m., widowisko n., widzenie n.
czas. widzieć ndk.
Wiktionary
(1.1) audytorium
(1.2) publiczność, publika, audytorium
(1.3) scena, teatr, arena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. widelec
Wiktionary
1. wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim;
2. wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Widuchowej (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Widuchowej (wsi w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wideo
Wiktionary
przestarzałe: podpis na dokumencie stwierdzający jego przejrzenie; poświadczenie, widenda
SJP.pl
dawniej: poświadczać, składać podpis na dokumencie stwierdzający jego przejrzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|widywać.
Wiktionary
IPA: ˌvʲidɨˈvãɲɛ, AS: vʹidyvãńe
Wiktionary
czas. widzieć, widywać ndk.
rzecz. widok mrz., widz mos.
Wiktionary
widzieć kogoś lub coś co jakiś czas
SJP.pl
czasownik
(1.1) czasami oglądać, widzieć, spotykać coś lub kogoś
czasownik zwrotny widywać się
(2.1) spotykać się z kimś
Wiktionary
(1.1) Gołębie, jako śmielsze, wnet zaczęły kuć dziobkami w polepę, kuropatwy zaś zbliżały się ostrożniej, spoglądając to na padające ziarno, to na księdza, to na liszkę, z którą opatrzyły się zresztą od dawna, bo schwytane jeszcze latem pisklętami i hodowane w domu od maleńkości, widywały ją codziennie.
(1.1) Widywała ją już w różnych sytuacjach, również w takich, które wywoływały stres, męczyły i wiodły na granicę choroby, czasem w chorobę.
(1.1) Widywałem lepsze filmy.
(2.1) Widywałem się z nią od czasu do czasu zanim przeprowadziła się do Poznania.
Wiktionary
IPA: vʲiˈdɨvat͡ɕ, AS: vʹidyvać
Wiktionary
czas. widzieć
przysł. widocznie
partyk. widocznie
rzecz. widok m., widywanie n., widz mos.
Wiktionary
(1.1) spotykać
Wiktionary
miasto w Bułgarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-zachodniej Bułgarii, nad Dunajem, stolica obwodu Widyń;
Wiktionary
Widyń ( Видин, "Widin") – miasto w północno-zachodniej Bułgarii, stolica obwodu Widyń i gminy Widyń, nad Dunajem, przy granicy z Rumunią i Serbią.
Port rzeczny na Dunaju. Przemysłowo-handlowy ośrodek regionu rolniczego; przemysł spożywczy, maszynowy, porcelanowo-fajansowy; rybołówstwo.
Wikipedia
przym. widyński
Wiktionary
1. osoba oglądająca jakieś przedstawienie, program telewizyjny;
2. obserwator, świadek zdarzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko
(1.2) przen. bierny obserwator jakichś wydarzeń
Wiktionary
(1.1) Ostatni film nie został dobrze przyjęty przez krytyków jak i widzów.
Wiktionary
IPA: vʲit͡s, AS: vʹic
Wiktionary
rzecz. widownia ż., widzenie n., widywanie n.
czas. widzieć ndk., widywać ndk.
przym. widzialny
Wiktionary
(1.2) gap
Wiktionary
1. móc badać świat za pomocą wzroku
2. spotykać kogoś
3. przywoływać w pamięci
4. mieć określony pogląd na coś
5. uważać za kogoś
6. zauważać
7. widzieć się:
a) widzieć swe odbicie
b) widzieć się nawzajem
c) spotkać się
d) reg. podobać się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odwiedziny więźnia w więzieniu
(1.2) obserwacja czegoś, co nie istnieje w rzeczywistości; wizja
(1.3) fizj. odbieranie bodźców wzrokowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tomek na widzeniu spotkał się ze swoją konkubiną.
(1.3) Drożdżyca oka jest poważnym zakażeniem, które może skutkować ślepotą lub ograniczeniem widzenia.
Wiktionary
IPA: vʲiˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: vʹiʒẽńe
Wiktionary
rzecz. widz m., widok mrz., widownia ż.
czas. widzieć
przym. widoczny
Wiktionary
(1.1) odwiedziny
(1.2) wizja
Wiktionary
1. dzielnica Łodzi;
2. klub sportowy z Łodzi
SJP.pl
Widzew – do 31 grudnia 1992 dzielnica miasta Łodzi. Największa obszarem dawna dzielnica miasta, licząca 90,8 km², ale jednocześnie o najmniejszej gęstości zaludnienia; ok. 133,6 tys. mieszkańców.
Wikipedia
kibicka lub zawodniczka klubu sportowego Widzew Łódź
SJP.pl
potocznie: kibic lub zawodnik klubu sportowego Widzew Łódź
SJP.pl
mieszkaniec Widzewa; Widzewiak (potocznie)
SJP.pl
mieszkanka Widzewa
SJP.pl
przymiotnik od: Widzew (dzielnica Łodzi lub klub sportowy z Łodzi)
SJP.pl
obraz osoby lub rzeczy, który się przyśnił lub przywidział
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. obraz, który nam się przyśnił; złudzenie wzroku lub wyobraźni; to, co ktoś widzi w świecie realnym lub w umyśle, a co nie jest częścią rzeczywistości
(1.2) daw. wizja
Wiktionary
Widziadło – polski film grozy, psychologiczny, z 1983 roku na motywach powieści "Pałuba" Karola Irzykowskiego.
Plenery: Turowa Wola (dwór), Wyczółki, Mała Wieś (dwór).
Wikipedia
(1.1) Lucjan często widział pod oknem jej kiwającą się sylwetkę, zwłaszcza przed wieczorem, w mroku, sprawiała koszmarne widziadło.
(1.2) Teatr musi wrócić do formy pół[ ]religijnej, wzniosłej, stać się widziadłem zbiorowem sic. [zbiorowym], [jak w »Bachantkach« Eurypidesa.]
Wiktionary
rzecz. widok mrz.
czas. widzieć
Wiktionary
(1.1) zjawa, widmo, mara, upiór, halucynacja
(1.2) wizja
Wiktionary
możliwość, zdolność widzenia oddalonych przedmiotów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest widzialne; cecha tych, którzy są widzialni
Wiktionary
Widzialność (met.) – zależny od warunków atmosferycznych zasięg dostrzegania obiektów.
Pojęcie "widzialności" bywa utożsamiane z pojęciem "widoczności", co nie jest ścisłe. Obiekty bywają dostrzegalne (lub nie) zależnie od:
"Widzialność" ocenia się w warunkach, gdy inne czynniki – poza właściwościami powietrza – nie ograniczają "widoczności" obiektów.
Wikipedia
(1.1) Lady Sybil nosiła zwykle suknie balowe bladoniebieskie – kolor często wybierany w pewnym wieku i przy pewnym obwodzie, łączący maksimum dyskretnego stylu i minimum widzialności.
Wiktionary
przym. widzialny
przysł. widzialnie
czas. widzieć
Wiktionary
książkowo: dający się widzieć, będący w zasięgu wzroku; widoczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który widać, który jest dostrzegalny
Wiktionary
IPA: vʲiˈd͡ʑalnɨ, AS: vʹiʒ́alny
Wiktionary
czas. widzieć
rzecz. widzialność ż., widok m., widz m.
Wiktionary
(1.1) widoczny
Wiktionary
1. móc badać świat za pomocą wzroku
2. spotykać kogoś
3. przywoływać w pamięci
4. mieć określony pogląd na coś
5. uważać za kogoś
6. zauważać
7. widzieć się:
a) widzieć swe odbicie
b) widzieć się nawzajem
c) spotkać się
d) reg. podobać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) o organizmach żywych odbierać bodźce wzrokowe
(1.2) spotykać się
(1.3) mieć dany pogląd na coś/kogoś
(1.4) o urządzeniach, kamerach, robotach rejestrować, utrwalać i przetwarzać sygnały z detektora obrazu lub czujnika światła do układu elektronicznego urządzenia
(1.5) stpol. widać
Wiktionary
(1.1) Widzę tłustą plamaamę na jej sukni; ciekawe, czy inni goście też ją widzą.
(1.2) Nie widziałam Pauliny od lat.
(1.3) Jakoś nie widzę go w roli kierownika…
Wiktionary
IPA: ˈvʲid͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: vʹiʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. widok m., widownia ż., widz m., widzialność ż., widoczność ż., widziadło n., widzenie n., widywanie n.
czas. widywać ndk.
przym. widoczny, widzialny, niewidoczny
przysł. widocznie
partyk. widocznie
Wiktionary
(1.1) dostrzegać, zauważać
Wiktionary
potocznie: czyjś pogląd, upodobanie nieliczące się z niczym; kaprys; zachcianka (ale: widzi mi się - zdaje mi się)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. czyjś pogląd nieliczący się z niczym
Wiktionary
(1.1) Bonhart to nieobliczalny sadysta. (…) W zależności od widzimisię pojmaną dziewczynę gotów zakatować albo porwać, by kazać jej walczyć na arenach.
(1.1) Przeorganizowała kuchnię podług własnego widzimisię: poprzekładała rzeczy w szufladach, zgarnęła porcelanowe skorupy, ofiary furii Maurycego, znalazła i schowała na lepszą godzinę jego podarte memuary, kazała wywietrzyć pościel i osiarkowała piwnicę.
Wiktionary
(1.1) kaprys, zachcianka
Wiktionary
Wi
Wikipedia
Widzówek – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kruszyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
1. móc badać świat za pomocą wzroku
2. spotykać kogoś
3. przywoływać w pamięci
4. mieć określony pogląd na coś
5. uważać za kogoś
6. zauważać
7. widzieć się:
a) widzieć swe odbicie
b) widzieć się nawzajem
c) spotkać się
d) reg. podobać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: część wózka widłowego w kształcie litery L
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
widłaczek torfowy - roślina z rzędu widłaków
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. rodzaj roślin z rodziny widłakowatych;
2. potocznie: wózek widłowy; widlak;
3. samiec jelenia lub sarny mający po dwie odnogi w każdej tyce poroża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Lycopodium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny widłakowatych o długich, wzniesionych lub płożących się pędach pokrytych szpilkowatymi lub łuskowatymi liśćmi;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. jeleń-byk lub kozioł mający po dwie odnogi na każdym z konarów poroża
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) W pokoju obok jadalnego ustawiano długi stół przykryty długim białym obrusem, zwisającym do podłogi, ubranym widłakami i barwinkiem.
(2.1) Kozły odstrzałowe to wszystkie guzikarze, szpiczaki, słabe widłaki o cienkich tykach oraz wybitnie cienkie szóstaki o słabo zaznaczonych odnogach.
Wiktionary
rzecz. widłakowate nmos., widelec mrz.
przym. widłakowy
Wiktionary
1. rodzaj roślin z rodziny widłakowatych;
2. potocznie: wózek widłowy; widlak;
3. samiec jelenia lub sarny mający po dwie odnogi w każdej tyce poroża
SJP.pl
Wi
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu widłakowców, obejmująca prawie 400 gatunków
SJP.pl
Wi
Wikipedia
o cechach widłakowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
gromada roślin naczyniowych licząca około 1100-1200 gatunków; widłaki
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy widłaków
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
1. część nazwy niektórych motyli z rodziny garbatkowatych;
2. widłogonka krucha - mały sześcionóg żyjący w wierzchniej warstwie gleby
SJP.pl
1. część nazwy niektórych motyli z rodziny garbatkowatych;
2. widłogonka krucha - mały sześcionóg żyjący w wierzchniej warstwie gleby
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. część nazwy niektórych motyli z rodziny garbatkowatych;
2. widłogonka krucha - mały sześcionóg żyjący w wierzchniej warstwie gleby
SJP.pl
Wi
Wikipedia
podgromady morskich i słodkowodnych skorupiaków
SJP.pl
Widłonogi (Copepoda) – drobne, z reguły planktonowe, morskie i słodkowodne skorupiaki. Zasiedlają wszystkie oceany i kontynenty łącznie z Antarktydą.
Wikipedia
przedstawiciel podgromady morskich i słodkowodnych skorupiaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. skorupiak morski lub słodkowodny wolno pływający lub pasożytniczy;
Wiktionary
(1.1) Dorosły wieloryb może pochłonąć 3-4 tony pokarmu dziennie, zwłaszcza widłonogów.
Wiktionary
IPA: vʲidˈwɔ̃nuk, AS: vʹidu̯õnuk
Wiktionary
rzecz. widłonogi
Wiktionary
1. mający widlaste rogi;
2. o cechach widłorogich (rodzina ssaków)
SJP.pl
rodzina ssaków parzystokopytnych, występująca wyłącznie w Ameryce Północnej; widłorogowate
SJP.pl
rodzina ssaków parzystokopytnych, występująca wyłącznie w Ameryce Północnej; widłorogie
SJP.pl
Widłorogowate (Antilocapridae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla) występująca wyłącznie w Ameryce Północnej.
Wikipedia
o cechach widłorogowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
antylopa amerykańska, parzystokopytna, zamieszkująca prerie zachodniej części Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Antilocapra|ref=tak., rodzaj ssaków kopytnych z rodziny widłorogowatych, których rogi mają rozwidlenia
Wiktionary
Widłoróg ("Antilocapra") – rodzaj ssaków z podrodziny Antilocaprinae w obrębie rodziny widłorogowatych (Antilocapridae).
Wikipedia
(1.1) Choć widłoróg wygląda jak antylopa, to najbliżej spokrewniony jest z żyrafami.
Wiktionary
morski skorupiak zaliczany do jeżokrabów
SJP.pl
przypominający widły; widlasty, rosochaty, rozgałęziony
SJP.pl
łączyć sztuki drzewa w kształt wideł
SJP.pl
przymiotnik od: widły
SJP.pl
rodzaj mchu z klasy prątników
SJP.pl
rodzina mchów z klasy prątników
SJP.pl
Widłozębowate ("Dicranaceae" Schimp.) – rodzina mchów (prątników) z rzędu widłozębowców. Obejmuje 21 rodzajów spotykanych na całym świecie. Do polskiej flory należą trzy rodzaje z 22 gatunkami, w tym dwa pospolite gatunki leśne – widłoząb miotłowy "Dicranum scoparium" i widłoząb kędzierzawy "D. polysetum".
Wikipedia
rząd mchów z klasy prątników
SJP.pl
Widłozębowce ("Dicranales") – rząd mchów (prątników) z podklasy "Dicranidae". Obejmuje 13 lub 15 rodzin. Rośliny te występują na wszystkich kontynentach. W Polsce występują przedstawiciele 6 rodzin z tego rzędu.
Wikipedia
ręczne narzędzie do przerzucania siana, słomy, obornika, kompostu itp., także do przekopywania ziemi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;
(1.2) rozgałęzienie dwóch rzek, ulic, gałęzi
(1.3) żegl. zob. szpona.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Widły z czterema zębami są uniwersalne i nadają się do prac z obornikiem.
(1.2) Stary Sącz położony jest w widłach Dunajca i Popradu.
(1.2) W widłach konarów znajdowało się ptasie gniazdo.
Wiktionary
IPA: ˈvʲidwɨ, AS: vʹidu̯y
Wiktionary
rzecz. widelec m., rozwidlenie, widełki
przym. widłowy, rozwidlony
Wiktionary
vidżej, VJ;
1. twórca wizualnej oprawy koncertu lub imprezy muzycznej;
2. prezenter nagrania wideo w dyskotece lub telewizji
SJP.pl
element graficzny interfejsu umożliwiający komunikację użytkownika z programem komputerowym; widget
SJP.pl
Widżet – podstawowy element graficznego interfejsu użytkownika (na przykład okno, pole edycji, suwak, przycisk). Termin ten jest szczególnie popularny wśród użytkowników systemów operacyjnych z rodziny UNIX, natomiast użytkownicy systemów MS Windows używają w tym kontekście terminu kontrolka lub element kontrolny. W produktach firmy Microsoft (Visual Studio.NET, Office itp.) używana jest nazwa formant. W pewnych kontekstach synonimem widżetu jest "okno".
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: wiedzieć
Wiktionary
IPA: vʲjɛ, AS: vʹi ̯e
Wiktionary
1. masowe zgromadzenie ludzi celem przedyskutowania jakichś wydarzeń lub wyrażenia swoich poglądów na ich temat;
2. hist.
a) starosłowiańskie zgromadzenie plemienne;
b) średniowieczny zjazd możnowładców;
3. krótkie przemówienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. publiczne zgromadzenie polityczne;
(1.2) hist. ogólne zebranie członków plemięemienia, mieszkańców grodu lub osady
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. rzecz, sprawa
(2.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rzecz, przedmiot
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Na wiec przyszli też przedstawiciele inteligencji.
(1.2) Na co dzień opolem zarządzał wiec plemienny, który w razie zagrożenia wybierał dowódcę.
(1.3) Znacznie mniejsza od Republiki Nowogrodzkiej, posiadała podobny ustrój zarówno społeczny, jak i polityczny, z wiecem, który wybierał księcia i wyższych urzędników, jako głównym organem i radą.
(1.3) Dwa lata później pskowski wiec podarował klasztorowi okoliczne grunty.
Wiktionary
IPA: vʲjɛt͡s, AS: vʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. wiece n.
czas. wiecować ndk.
przym. wiecowy
Wiktionary
(1.1) demonstracja, manifestacja, mityng
(1.2) zgromadzenie
(1.3) zgromadzenie
Wiktionary
Wiecanowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wiec, zgromadzenie plemiennyemienne
Wiktionary
rzecz. wiec m.
czas. wiecować ndk.
przym. wiecowy
Wiktionary
(1.1) wiec
Wiktionary
w językoznawstwie: język jakiejś grupy społecznej (środowiskowej, zawodowej, ale nie terytorialnej), różniący się od języka ogólnego (narodowego) zasobem słów, wyrażeń i wymową; żargon, slang, gwara, argot, język specjalistyczny (środowiskowy, zawodowy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. wiecheć
(1.2) jęz. potoczny styl językowy;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wiecha
Wiktionary
Wiech – gwara warszawska, a zwłaszcza literackie naśladownictwo tej gwary wzorowane na tym, które stosował w swej twórczości Stefan Wiechecki ps. „Wiech”. Termin określa także zjawiska z gwary warszawskiej pojawiające się w wypowiedziach w języku ogólnopolskim. W literaturze rolą wiechu jest nadanie, zwłaszcza dialogom, elementów rodzajowości i komizmu. Słowo „wiech" w tym sensie zyskało pewną popularność w latach 50. i 60. XX wieku.
Wikipedia
(1.2) W literaturze rolą wiechu jest nadanie, zwłaszcza dialogom, elementów rodzajowości i komizmu.
Wiktionary
1. potocznie: wiązka, pęk czegoś;
2. w budownictwie: pęk zieleni lub wieniec zatykany na dachu budującego się domu na znak, że budowa jest na ukończeniu;
3. w botanice: kwiatostan groniasty złożony, tworzący w całości kształt jajowaty lub podłużny;
4. w łowiectwie: ogon wilka; polano
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pęk czegoś, np. słomy, kwiatów, gałęzi
(1.2) bud. pęk gałęzi, wieniec lub drzewko tradycyjnie zawieszane na szczycie rusztowania budowlanego lub więźbie na czas trwania prac;
(1.3) bot. typ kwiatostanu, w którym na osi pędu wykształcają się odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich kwiaty;
(1.4) łow. ogon wilka
Wiktionary
Wi
Wikipedia
rzecz. wiechlinowate nmos., wiechlina ż.
Wiktionary
rzadko: nastroszony, strzępiasty
SJP.pl
nazwisko, m.in.: Stefan Wiechecki pseud. "Wiech" (1896-1797), publicysta, prozaik, dziennikarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: wiecheć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wiecheć
(1.2) mały wiecheć
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wiechetka
Wiktionary
(1.1) Po osmaleniu skóry skrobie się ją nożem i nakoniec wyciera szmatkami lub wiechetkami słomy, maczanemi we wrzącej wodzie i wyżętemi do sucha.
Wiktionary
rzecz. wiecheć mrz.
Wiktionary
potocznie:
1. garść, pęk słomy, siana, badyli itp.; wiecha;
2. przenośnie: coś sterczącego, poplątanego, np. wiecheć wąsów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pęk słomy itp.
(1.2) pot. coś przypominającego słomiany pęk
(1.3) łow. pęk sierści na narządach płciowych samców zwierzyny płowej
Wiktionary
(1.1) Gęsi po osmaleniu należy wytrzeć słomianym wiechciem, umoczonym w wodzie zmieszanej z otrębami (do wielkanocnych gęsi używamy wody bez otrębów).
(1.2) Wtedy już gnany strachem panicznym, wypadł z pod osłony gałęzi, osypały go kaskadą białą, uderzyły go w twarz kłującemi igłami i wiechciami śniegu.
Wiktionary
rzecz. wiechetek mrz.
Wiktionary
(1.1) wiecha
Wiktionary
Wiechlice (niem. "Wichelsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Szprotawa, nad rzeką Szprotawa.
Wzmiankowana po raz pierwszy w 1260 pod nazwą "villa Vechlic". W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
roślina z rodziny traw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Poa|ref=tak., trawa o kwiatostanie w kształcie wiechy
Wiktionary
Wiechlina, wyklina ("Poa" L.) – rodzaj roślin należących do rodziny wiechlinowatych ("Poaceae"). Wyróżnia się w jego obrębie ponad 500 gatunków – według "Plants of the World Online" do tego rodzaju należą 573 gatunki. Rodzaj jest kosmopolityczny – rozprzestrzeniony w strefach okołobiegunowych i umiarkowanych obu półkul, a w strefie równikowej obecny w większości obszarów górskich. W Ameryce Północnej rośnie 175 gatunków, w Europie 45 (z czego w Polsce 22), w Australii 46, w Nowej Zelandii 34.
Wikipedia
rzecz. wiechlinowce lm., wiechlinowate lm. nmos., wiecha ż.
przym. wiechlinowaty
Wiktionary
(1.1) wyklina
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu wiechlinowców, obejmująca około 11 tysięcy gatunków; trawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bot. rodzina traw należąca do rzędu wiechlinowców;
forma przymiotnika.
(2.1) lm. M., B., W. od wiechlinowaty
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „trawy”. Zobacz też: wieś Trawy.
Wiechlinowate, trawy ("Poaceae" (R. Br.) Barnh., "Gramineae" Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Rośliny te stanowią główny komponent roślinności formacji trawiastych, łąk i pastwisk. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.
Wikipedia
(1.1) W skamieniałościach rozpoznano m.in. daktyle, rośliny strączkowe i nasiona traw z rodziny wiechlinowatych (Poaceae).
Wiktionary
rzecz. wiechlinowce lm., wiechlina ż., wiecha ż.
przym. wiechlinowaty
Wiktionary
o cechach wiechlinowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin jednoliściennych; trawowce, plewowce
SJP.pl
Wi
Wikipedia
Wiechnowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rzeczyca.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie rawskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
1. podobny do wiechy;
2. floks wiechowaty - gatunek rośliny z rodziny wielosiłowatych; płomyk wiechowaty;
3. szarłat wiechowaty - gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych; szarłat wyniosły, amarantus, amarant;
4. łyszczec wiechowaty - gatunek rośliny z rodziny goździkowatych; gipsówka wiechowata;
5. roztrzeplin wiechowaty - gatunek rośliny z rodziny mydleńcowatych;
6. tojad wiechowaty - gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych;
7. brodziuszka wiechowata - gatunek rośliny z rodziny akantowatych;
8. kłoć wiechowata - gatunek rośliny z rodziny ciborowatych
SJP.pl
Wiechowice ( Vehovice, Wehowitz, od 1936 r. "Wehen") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, przy granicy z Czechami.
Wikipedia
Wiechowo – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Marianowo, położona 3 km na południowy wschód od Marianowa (siedziby gminy) i 17 km na północny wschód od Stargardu (siedziby powiatu).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. przymiotnik od: wiecha;
2. odnoszący się do wiechu (gwary miejskiej)
SJP.pl
Wiechutki – wieś w Polsce, w województwie łódzkim w powiecie sieradzkim gminie Sieradz.
Do 2023 miejscowość była częścią wsi Wiechucice.
W latach 1975–1998 Wiechutki należały do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
Wiecinin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kolskim, w gminie Babiak.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
We wsi znajduje się kościół filialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, będący filią parafii pw. św. Wojciecha w Brdowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wiecki
Wiecki (Widzki, Wietcki, Wietecki, Wietski, Wietzki, Grzebiński, Grzebieski, Księżyc odmienny, Leliwa odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Leliwa lub Księżyc.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. uczestniczyć w wiecu;
2. przenośnie: dyskutować nad czymś zbiorowo, spierając się
SJP.pl
uczestnik wiecu
SJP.pl
przymiotnik od: wiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiecem, dotyczący wiecu
Wiktionary
rzecz. wiec m., wiece n.
Wiktionary
1. uczestniczyć w wiecu;
2. przenośnie: dyskutować nad czymś zbiorowo, spierając się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. kolacja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. w kościołach prawosławnych nabożeństwo sprawowane wieczorem, o zachodzwie słońca według starotestamentowej rachuby czasu (doba rozpoczyna się o zachodzie słońca)
Wiktionary
gatunek motyla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) daw. astr. Gwiazda Wieczorna, Wenus
Wiktionary
1. w chrześcijaństwie: miejsce, w którym apostołowie spożyli z Chrystusem Ostatnią Wieczerzę; Wieczernik;
2. dawniej:
a) pomieszczenie, w którym spożywa się wieczerzę;
b) kolacja, wieczerza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. izba, pomieszczenie przeznaczone do spożywania wieczerzy
(1.2) daw. kolacja, wieczerza
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wieczerzę zwykło się jadać w wieczerniku na parterze.
(1.2) Pod koniec życia książę nie śmiał nawet tknąć wieczernika.
Wiktionary
czas. wieczerzać ndk.
rzecz. wieczorynka ż., Wieczernik mrz., wieczór mrz., wieczorek mrz., wieczorówka ż.
przym. wieczorny, wieczorowy, wieczernikowy
przysł. wieczorem
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wieczernikem, dotyczący wieczernika
Wiktionary
rzecz. wieczernik mrz., wieczorynka ż.
Wiktionary
wieczorny posiłek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. (dziś książk., czasem też podn.) kolacja
Wiktionary
IPA: vʲɛˈt͡ʃɛʒa
Wiktionary
czas. wieczerzać
rzecz. wieczornica ż., wieczorynka ż., Wieczernik mrz., wieczorówka ż., wieczerzadlnia ż., wieczór mrz.
przym. wieczorowy, wieczorny
przysł. wieczór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. miejsce, w którym spożywa się wieczerzę
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛt͡ʃɛˈʒadlʲɲa, AS: vʹi ̯ečežadlʹńa
Wiktionary
rzecz. wieczerza
czas. wieczerzać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieczerzować;
1. brać udział w wieczerzy wigilijnej;
2. dawniej: jeść wieczerzę (kolację)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. (dziś książk., czasem też podn.) spożywać wieczerzę
Wiktionary
(1.1) Po chwili dwaj górale siedli przy stole i zaczęli w spokoju wieczerzać.
(1.1) Oto stoję u drzwi i kołaczę: // jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, // wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, // a on ze Mną.
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczorynka ż., wieczerza ż., wieczerzadlnia ż., wieczór mrz., Wieczernik mrz., wieczernik mrz.
przysł. wieczór
Wiktionary
wieczerzać;
1. brać udział w wieczerzy wigilijnej;
2. dawniej: jeść wieczerzę (kolację)
SJP.pl
1. związany z kolacją;
2. związany z wieczerzą wigilijną
SJP.pl
przymiotnik od: Wieczfnia Kościelna
SJP.pl
1. zdrobnienie od: wieko; pokrywka;
2. część zarodni mchów;
3. płytka zamykająca wejście do muszli ślimaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wieko
(1.2) pokrywa małego przedmiotu
Wiktionary
rzecz. wieko n.
Wiktionary
(1.2) pokrywka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. szach. wieczny szach
Wiktionary
(1.1) W ogromnym niedoczasie zobaczył wieczniaka, ale wieczniaka nie było.
Wiktionary
rzecz. wiek m., wieczność ż.
przym. wieczny
przysł. wiecznie
Wiktionary
(1.1) wieczny szach
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bez ograniczenia w czasie
(1.2) nieustannie, ciągle, bez przerwy
Wiktionary
(1.1) Jakże dobry Bóg miałby wiecznie karać ludzi w piekle?
(1.2) Jesteś wiecznie spóźniony.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛt͡ʃʲɲɛ, AS: vʹi ̯ečʹńe
Wiktionary
rzecz. wieczność ż., wiek mrz., wieczniak m.
przym. wieczny, wieczysty
Wiktionary
(1.1) zawsze
(1.2) ciągle, stale, ustawicznie
Wiktionary
1. o roślinie: nietracąca zielonych liści;
2. bukszpan wieczniezielony - gatunek ozdobnego krzewu z rodziny bukszpanowatych; bukszpan zwyczajny, bukszpan wiecznozielony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. zawsze zielony, nietracący liści
Wiktionary
(1.1) wiecznie zielony, wiecznozielony
Wiktionary
rodzaj roślin z rodziny szarłatowatych; gomfrena
SJP.pl
Wi
Wikipedia
dawniej: brzmiący stale, nieprzerwanie
SJP.pl
trwający wieki; wieczny, nieprzemijający, niezniszczalny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. taki, który trwa na wieczność, nie ma końca, nigdy nie przemija
Wiktionary
rzecz. wiecznotrwałość ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzemijający
Wiktionary
1. o roślinach: niepodlegający sezonowym zmianom ulistnienia, nigdy nietracący zielonych liści; wiecznie zielony;
2. bukszpan wiecznozielony - gatunek ozdobnego krzewu z rodziny bukszpanowatych; bukszpan zwyczajny, bukszpan wieczniezielony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) bot. zawsze zielony, nigdy nie tracący liści
Wiktionary
(1.1) wieczniezielony, wiecznie zielony
Wiktionary
1. nieskończoność w czasie, wieczne trwanie;
2. w niektórych religiach: życie pozagrobowe następujące po śmierci;
3. bardzo długi czas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;
(1.2) bardzo długi czas
(1.3) rel. życie pozagrobowe
Wiktionary
W popularnym mniemaniu, wieczność jest równoznaczna z nieskończonością, jednak przez wielu określana jest jako istnienie poza czasem. Wieczność występuje m.in. w eschatologii chrześcijańskiej, w której w większości wyznań występuje wiara w pośmiertne życie wieczne. Zwolennicy istnienia wieczności, między innymi Arystoteles, twierdzą, że materia, siły i czas muszą istnieć wiecznie.
Wikipedia
(1.1) Tematem książki tego wielkiego pisarza jest pojęcie wieczności.
(1.2) Czekałem tam na ciebie całą wieczność.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯ečność
Wiktionary
rzecz. wiek m., wieczniak m., uwiecznienie n., uwiecznianie n.
przym. wieczny, wieczysty, przedwieczny, wiekowy
czas. uwiecznić dk., uwieczniać ndk.
przysł. wiecznie
Wiktionary
(1.1) nieskończoność
(1.2) wieki
(1.3) życie wieczne
Wiktionary
1. zawsze trwający;
2. nieograniczony w czasie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający wieczność; dotyczący wieczności
(1.2) pot. trwający bardzo długo
(1.3) pot. o kimś niedojrzałym
Wiktionary
(1.1) Komuniści wierzyli, że po rewolucji nastąpi wieczny pokój.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛt͡ʃnɨ, AS: vʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. wiek mrz., wieczność ż., wieczniak mzw.
przym. wiekowy, przedwieczny
przysł. wiecznie
Wiktionary
(1.1) nieskończony, nieśmiertelny, nieprzemijający, niezniszczalny, przedwieczny, ponadczasowy, wieczysty, wiekuisty
(1.2) nieustanny, odwieczny, trwały, wiecznotrwały
(1.3) infantylny
Wiktionary
1. wieczorna impreza artystyczna, często poświęcona jakiemuś pamiętnemu wydarzeniu lub wybitnej postaci;
2. przestarzałe: wieczorne spotkanie towarzyskie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zob. wieczorem.
forma rzeczownika.
(2.1) N. lm. od: wieczór
Wiktionary
(1.1) Wieczorami kąpaliśmy się w Wiśle i palili ognisko z miejscowymi.
Wiktionary
rzecz. wieczór m., wieczornica ż.
przysł. wieczorkiem, wieczór, wieczorem, wieczorowo
Wiktionary
(1.1) wieczór, wieczorem
Wiktionary
zdrobnienie od: wieczór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wieczór
(1.2) pot. prywatka
(1.3) kult. wydarzenie kulturalne organizowane dla niedużej grupy ludzi
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nycticeius|Rafinesque|ref=tak., rodzaj nietoperzy z podrodziny mroczków z gatunkami występującymi w Ameryce;
(2.2) zool. nietoperz z rodzaju wieczorków (2.1)
(2.3) daw. gw-pl|Zagłębie Dąbrowskie. nietoperz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Poznał ją na wieczorku tanecznym zorganizowanym przez hufiec.
(1.3) Nasz dom kultury zaprasza na wieczorki z twórczością poetów ludowych.
(2.1) Ten gatunek wieczorka żyje na Kubie.
Wiktionary
rzecz. wieczór mrz., wieczornica ż., wieczorynka ż., wieczorówka ż., podwieczorek mrz., wieczorki lm nm., wieczernik mrz.
przym. wieczorny, wieczorowy
przysł. wieczorkiem, wieczór
Wiktionary
w porze wieczornej; wieczorami, wieczorkiem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) gdy zapada zmierzch
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: wieczór
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wpadnij do mnie wieczorem.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈt͡ʃɔrɛ̃m, AS: vʹi ̯ečorẽm
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczorynka ż., wieczorówka ż., wieczór mrz., wieczernik mrz.
przym. wieczorowy, wieczorny
przysł. wieczór, wieczorami, wieczorkiem
Wiktionary
(1.1) wieczór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Nycticeiini|Gervais|ref=tak., plemię nietoperzy z podrodziny mroczków;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: wieczorek
Wiktionary
Wieczorki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Zawady.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Antoniego Padewskiego w Nowych Chlebiotkach.
Wikipedia
(1.1) Do plemięemienia wieczorków należą nietoperze z rodzaju ciemnolubków.
Wiktionary
rzecz. wieczorek mzw./mrz., wieczór mrz.
Wiktionary
w porze wieczornej; wieczorami, wieczorem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zob. wieczorem.
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: wieczorek
Wiktionary
(1.1) Wieczorkiem zaczęło się chmurzyć.
Wiktionary
rzecz. wieczór m., wieczorek mzw./mrz.
przysł. wieczorami, wieczorem, wieczór
Wiktionary
(1.1) wieczór, wieczorem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w gwarze środowiskowej: wieczorna impreza, zwłaszcza młodzieżowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kult. późnopopołudniowa lub wieczorna impreza połączona z prezentacjami artystycznymi, tańcami, itp. organizowana w świetlicach, domach kultury
(1.2) daw. lud. wspólne śpiewanie, opowiadanie baśni w wiejskich chatach przy jesienno-zimowym przędzeniu lnu
(1.3) daw. lud. kobieta biorąca udział w wieczornicy (1.2)
(1.4) mitsłow. słowiańska postać mitologiczna, czarownica ukazująca się jako młoda dziewczyna
(1.5) daw. wieczór
(1.6) daw. pojawiająca się na wieczornym niebie planeta Wenus
Wiktionary
(1.1) Poznali się podczas wieczornicy zorganizowanej przez strażaków z Wisły.
(1.2) Maciejowa nie przyszła na wieczornicę do organiściny.
(1.3) Jedna z wieczornic zawodziła rzewnym głosem.
(1.4) Słowiańska wieczornica była, jak się zdaje, personifikacją „Gwiazdy Wieczornej” czyli Wenus.
Wiktionary
rzecz. wieczór mrz., wieczorek mrz., wieczerza ż., wieczorynka ż., wieczorówka ż.
czas. wieczerzać ndk.
przym. wieczorny, wieczorowy
przysł. wieczorem, wieczorami, wieczorkiem, wieczorowo, wieczór
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przysłówka: wieczornie
SJP.pl
1. pokój, w którym spożywa się wieczerzę;
2. roślina z rodziny krzyżowych, rosnąca w Europie i Azji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych;
Wiktionary
Wieczornik ("Hesperis" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych. Należy do niego ok. 25–50 gatunków roślin pochodzących z basenu Morza Śródziemnego oraz terenów Azji o umiarkowanym klimacie. Rośliny te rosną w lasach, na terenach skalistych, także na siedliskach ruderalnych. Wieczornik damski jest popularną rośliną ozdobną sadzoną w ogrodach.
Wikipedia
(1.1) Dalej nisko na zagonach rosły lub wiły się warzywa, żółte słoneczniki wzbijały się nad delikatnym lasem białego kminku; tu i ówdzie pod grzędami wyrastały czerwone gaszty i rozpierały się rozłożyste krzaki wieczorników.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia
Wiktionary
(1.1) Jest sycąca i lekkostrawna, doskonała na posiłek wieczorny.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈt͡ʃɔrnɨ, AS: vʹi ̯ečorny
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczór m., wieczernik m., wieczernica ż., wieczerza ż., wieczorówka ż., wieczorynka ż., wieczorek mrz.
przym. wieczorowy
przysł. wieczorowo, wieczorem, wieczór
Wiktionary
(1.1) wieczorowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) co wieczór, wieczorem
(1.2) na wieczór, jak na wieczór
Wiktionary
(1.1) Mirek uczy się wieczorowo.
(1.2) Niestety nie zdążyłem ubrać się wieczorowo.
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczór mrz., wieczorówka ż.
przysł. wieczorami, wieczór
przym. wieczorowy, wieczorny
Wiktionary
(1.1) wieczorami, wieczorem
Wiktionary
przymiotnik od: wieczór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o stroju, fryzurze, makijażu: odpowiedni na eleganckie wydarzenia odbywające się zwykle wieczorem
(1.2) o studiach, szkole, nauce: odbywający się wieczorami
Wiktionary
(1.1) Tutaj nie wejdziesz bez stroju wieczorowego.
(1.2) Luśka skończyła liceum wieczorowe dla pracujących.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛt͡ʃɔˈrɔvɨ, AS: vʹi ̯ečorovy
Wiktionary
rzecz. wieczór m., wieczorek mrz., wieczernik m., wieczornica ż., wieczernica ż., wieczerza ż., wieczorówka ż., wieczorynka ż.
przym. wieczorny
przysł. wieczorowo, wieczorem, wieczór
Wiktionary
wieczorny program dla dzieci nadawany w radiu lub telewizji; dobranocka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. program telewizyjny dla dzieci emitowany wieczorem;
Wiktionary
Wieczorynka (zamiennie: Dobranocka) – nadawany na antenie radiowej lub telewizyjnej krótki program dla dzieci na dobranoc, w radiu najczęściej w formie słuchowiska, w telewizji jako seriale animowane lub lalkowe. Pierwotnie nazwa ta używana była także na określenie bajek do czytania na dobranoc, np. zbiory dobranocek (wieczorynek), najpiękniejszych dobranocek czy dobranocek na każdy dzień roku.
Wikipedia
(1.1) Zaraz po wieczorynce pójdziesz spać.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛt͡ʃɔˈrɨ̃nka, AS: vʹi ̯ečorỹnka
Wiktionary
rzecz. wieczór mrz., wieczorek mrz., wieczornica ż., wieczorówka ż., wieczernik mrz., wieczerza ż.
przym. wieczorynkowy, wieczorny, wieczorowy, wieczernikowy
przysł. wieczorem, wieczór
czas. wieczerzać ndk.
Wiktionary
(1.1) dobranocka
Wiktionary
przymiotnik od: wieczorynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. szkoła (najczęściej średnia), w której zajęcia odbywają się w systemie wieczorowym
Wiktionary
(1.1) W ostatniej klasie technikum został ojcem, więc przeniósł się do wieczorówki i poszedł do pracy.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛt͡ʃɔˈrufka, AS: vʹi ̯ečorufka
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczorek mrz., wieczorynka ż., wieczór, wieczernik, wieczerza
przym. wieczorowy, wieczorny
przysł. wieczorowo, wieczorem, wieczór
Wiktionary
Wieczyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, w gminie Czermin.
Wieś wzmiankowana w 1284 jako "Vetsino". Miejsce urodzenia Edmunda Taczanowskiego.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Wieczyn, po jej zniesieniu w gromadzie Czermin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) praw. związany z księgą wieczystą, księgami wieczystymi
Wiktionary
rzecz. księga wieczysta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przest. cecha tego, co jest wieczne
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯ečystość
Wiktionary
przym. wieczysty
Wiktionary
(1.1) wieczność
Wiktionary
1. przestarzale: wieczny, nieprzemijający, wiecznotrwały
2. księgi wieczyste - urzędowe rejestry ujawniające ogół praw rzeczowych na nieruchomościach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podn. poet. który trwa wiecznie, który nie przemija
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈt͡ʃɨstɨ, AS: vʹi ̯ečysty
Wiktionary
rzecz. wieczystość ż., wieczność ż.
przysł. wiecznie
Wiktionary
(1.1) nieprzemijający, nieprzemijalny, wieczny, trwały, stały
Wiktionary
część doby poprzedzająca noc; czas między zachodem słońca a nocą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część doby między zachodem słońca a nocą
(1.2) pot. impreza
(1.3) daw. zabawa taneczna
przysłówek
(2.1) w czasie wieczoru (1.1)
Wiktionary
Wieczór – część doby, która trwa od zmierzchu do nocy.
Wikipedia
(1.1) List był datowany na godzinę siódmą wieczorem 14 kwietnia, a zawierał informację, że oto po upływie dwunastu godzin od chwili podpisania listu wojska austriackie przekroczą granicę Księstwa Warszawskiego.
(1.1) Koncert rozpocznie się wieczorem i potrwa całą noc.
(1.2) W dzisiejszym wieczorze wystąpi gościnnie kabaret „Potem”.
(1.3) Gdy raz na tańcujący wieczór miała iść Antolka, / to do kuzyna Bolka mówiła – płacząc – tak: / „Ja nie mam co na siebie włożyć (…)”
(2.1) Dziś wieczór idziemy do kina.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛt͡ʃur, AS: vʹi ̯ečur
Wiktionary
rzecz. wieczornica ż., wieczerza ż., wieczorynka ż., wieczorówka ż.
:: zdrobn. wieczorek m.
czas. wieczerzać ndk.
przym. wieczorny, wieczorowy
przysł. wieczorem, wieczorami, wieczorkiem, wieczorowo
Wiktionary
(1.1) koniec dnia, wieczorowa pora; daw. wieczornica
(2.1) wieczorem
Wiktionary
1. parówka z mięsa wieprzowego;
2. elegancki sznurowany półbut męski;
3. linia kolejowa z Warszawy przez Częstochowę do miejscowości Maczki (przy dawnej granicy zaborów rosyjskiego i austriackiego), zbudowana w XIX wieku pod nazwą Droga Żelazna Warszawsko-Wiedeńska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wiednia
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈdɛ̃nka, AS: vʹi ̯edẽnka
Wiktionary
rzecz. Wiedeń mrz.
:: fm. wiedeńczyk mos.
przym. wiedeński
Wiktionary
stolica Austrii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Austrii;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wiedeń jest stolicą Austrii.
(1.1) Pasja turystyczno-krajoznawcza, która towarzyszyła mu przez całe życie, zawładnęła nim na dobre podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie Lwowskim oraz nauki w Akademii Handlowej we Wiedniu.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛdɛ̃ɲ, AS: vʹi ̯edẽń
Wiktionary
rzecz. wiedeńczyk mos., wiedenka ż., wiedeńskość ż.
przym. wiedeński, podwiedeński
Wiktionary
mieszkaniec Wiednia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wiednia
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈdɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: vʹi ̯edẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Wiedeń mrz.
:: fż. wiedenka ż.
przym. wiedeński
Wiktionary
przymiotnik od: Wiedeń (stolica Austrii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem
Wiktionary
(1.1) Walizka zaginęła ponoć na dworcu wiedeńskim, ale poeta dotarł do kraju, stając się w krótkim czasie apostołem i „papieżem” Awangardy.
(1.1) Grywał na skrzypcach w jednej z wiedeńskich tancbud.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci, AS: vʹi ̯edẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. wiedeńskość ż., Wiedeń mrz., wiedeńczyk mos., wiedenka ż.
przysł. po wiedeńsku
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wiedeńskie, typowe dla Wiednia lub jej mieszkańców
Wiktionary
(1.1) Adaptacja miała na celu przetłumaczyć wiedeńskość sztuki na warszawskość. Tylko że o tę warszawskość Hemarowską można by się i trzeba – posprzeczać.
Wiktionary
rzecz. Wiedeń mrz., wiedeńczyk mos., wiedenka ż.
przym. wiedeński
przysł. wiedeńsko
Wiktionary
1. ogół wiadomości zdobytych dzięki badaniom, uczeniu się itp.;
2. zasób informacji z jakiejś dziedziny;
3. znajomość czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół posiadanych wiadomości
Wiktionary
Wiedza – termin używany powszechnie, istnieje wiele definicji tego pojęcia. Nowa Encyklopedia Powszechna definiuje wiedzę jako „ogół wiarygodnych informacji o rzeczywistości wraz z umiejętnością ich wykorzystywania”.
Wikipedia
(1.1) Jego wiedza jest ogromna.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛd͡za, AS: vʹi ̯eʒa
Wiktionary
czas. wiedzieć
przym. wiedzowy
Wiktionary
(1.1) intelekt, mądrość, umiejętność
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wieść.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: vʹi ̯eʒẽńe
Wiktionary
czas. wieść, zawieść
Wiktionary
mieć wiedzę na temat czegoś; być zorientowanym w czymś, zdawać sobie sprawę z czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś
Wiktionary
(1.1) To pytanie jest retoryczne, ale czy wiecie, jak trzeba to zrobić?
(1.1) (…) gdyby były same piękne chwile, nie wiedziałbym, że żyłem.
(1.1) Wiedząc, że i tak nie zdąży, odruchowo zwolnił kroku.
(1.1) To jest na samym dnie statku. A statek siedzi ze cztery albo pięć metrów w gruncie, wiedzcie to sobie!
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ, AS: vʹi ̯ėʒ́ėć
Wiktionary
rzecz. wiedza ż., wiadomość ż., wiedźma ż.
czas. dowiadywać się ndk., dowiedzieć się dk.
przym. wiedzowy
Wiktionary
(1.1) zdawać sobie sprawę, orientować się, być pewnym, mieć pewność, być świadomym, umieć, potrafić
Wiktionary
→ wiedza, np. konkurs wiedzowy, quiz wiedzowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiedzą, dotyczący informacji
Wiktionary
(1.1) Przed zawodnikami takie zadania jak ułożenie hasła i wiersza o swojej miejscowości, rozpoznawanie charakterystycznych miejsc i obiektów oraz quiz wiedzowy.
Wiktionary
rzecz. wiedza ż.
czas. wiedzieć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne;
(1.2) etn. od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
(1.3) pot. pogard. kobieta stara, brzydka, kłótliwa
Wiktionary
Wiedźma – wiedźmy to w dawnych wierzeniach istoty półdemoniczne (istoty pośrednie między demonami a ludźmi), pozostające w ścisłym związku z ludźmi lub ich duszami. Według dawnych wierzeń ludowych i w baśniach wiedźma to kobieta mająca związek ze złymi mocami, czarownica, zła wróżka. W języku potocznym wiedźma to pogardliwe określenie kobiety złej i brzydkiej (także jako wyzwisko).
Wikipedia
(1.2) Okrutna wiedźma uwięziła Jasia i Małgosię.
(1.3) Już dłużej nie wytrzymam z tą wiedźmą.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇d͡ʑma, AS: vʹi ̯ėʒ́ma
Wiktionary
czas. wiedzieć
przym. wiedźmowy, wiedźmi
rzecz. wiedźmin mos.
Wiktionary
(1.2) czarownica
(1.3) jędza
Wiktionary
→ wiedźma; wiedźmowy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do wiedźmy
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z wiedźmą, dotyczący wiedźmy
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla wiedźmy, mający cechy wiedźmy
Wiktionary
rzecz. wiedźma ż., wiedźmin mos.
przym. wiedźmowy, wiedźmowaty, wiedźmini
Wiktionary
postać literacka stworzona przez Andrzeja Sapkowskiego w powieści fantastycznej "Cykl o wiedźminie" i "Saga o wiedźminie"; mężczyzna odpowiednio wyszkolony, wynajmowany do tropienia i zabijania potworów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. fant. człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory
Wiktionary
Wiedźmin – cykl książek polskiego pisarza fantasy Andrzeja Sapkowskiego i oparta na nim franczyza medialna oraz rodzaj najemnego łowcy potworów, który dał im nazwę.
Tytułowi wiedźmini zajmują się odpłatnym zabijaniem potworów zagrażających bezpieczeństwu ludzi żyjących w świecie wiedźmina. Głównym bohaterem cyklu jest wiedźmin Geralt z Rivii.
Wikipedia
(1.1) Wiedźmin był zmęczony, ale musiał iść dalej.
(1.1) Grosza daj wiedźminowi / sakiewką potrząśnij.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇d͡ʑmʲĩn, AS: vʹi ̯ėʒ́mʹĩn
Wiktionary
rzecz. wiedźma ż., wiedźmiństwo n.
przym. wiedźmiński, wiedźmini, wiedźminowy, wiedźmowy, wiedźmi
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z wiedźminem, dotyczący wiedźmina
(1.2) rzad. taki jak u wiedźmina
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) rzad. należący do wiedźmina
Wiktionary
rzecz. wiedźmin mos.
przym. wiedźmi
Wiktionary
(1.1) wiedźmiński
(1.2) wiedźmiński
(2.1) wiedźmiński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z wiedźminem
Wiktionary
rzecz. wiedźmin mos.
Wiktionary
→ wiedźmin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wiedźminem, dotyczący wiedźmina
(1.2) taki jak u wiedźmina
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do wiedźmina
Wiktionary
rzecz. wiedźmin mos.
przym. wiedźmowy
Wiktionary
(1.1) wiedźmini
(1.2) wiedźmini
(2.1) wiedźmini
Wiktionary
1. przypominający wiedźmę, podobny do wiedźmy;
2. potocznie: brzydki, zły i kłótliwy
SJP.pl
→ wiedźma; wiedźmi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiedźmą, dotyczący wiedźmy
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do wiedźmy, będący jej własnością
Wiktionary
rzecz. wiedźma ż., wiedźmiość ż., wiedźmowatość ż., wiedźmowość ż., wiedźmin m., wiedźmińskość ż.
przym. wiedźmi, wiedźmowaty, wiedźmiński
przysł. wiedźmińsko
Wiktionary
skrót
(1.1) = wiejski
Wiktionary
rzadko: wichura; zawierucha
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wiejadło, wiewidło; dawniej:
1. ręczna szufelka do wiania zboża;
2. przyrząd do tłoczenia powietrza, wachlarz
SJP.pl
wiejaczka, wiewidło;
1. ręczna szufelka do wiania zboża;
2. dawniej: przyrząd do tłoczenia powietrza, wachlarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. prymitywne narzędzie do oddzielania plewaew od ziarna w formie szufli, wideł lub płaskiego kosza;
Wiktionary
Wiejadło – narzędzie do oddzielenia ziarna od plew, w formie podobnej do wideł lub szufli. Było używane od starożytności, a w wielu regionach świata używane jest do dziś.
Przy silnym wietrze podrzucano wiejadłem ziarno wymieszane z plewami. Ziarno spadało na klepisko, a plewy były porywane przez wiatr. Zastępowane przez dużo wydajniejszą wialnię.
Wikipedia
(1.1) Ma On wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ˈjadwɔ, AS: vʹi ̯ėi ̯adu̯o
Wiktionary
rzecz. wianie n., wiatr m., wialnia ż.
czas. wiać ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wiejce ( "Waitze") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Skwierzyna, nad brzegiem Warty, otoczona lasami Puszczy Noteckiej.
Wikipedia
Wiejkowo (niem. "Groß Weckow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.
Z miejscowości tej pochodzi cukiernik Paweł Małecki, mieszkał tam do 24 roku życia. W Wiejkowie w latach pracował w miejscowej szkole w latach 1882–1889 niemiecki pedagog i spółdzielca
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu olickim;
Wiktionary
Wiejsieje ( Veisiejai) – miasto na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie łoździejskim, siedziba gminy.
Wiejsieje położone są na Pojezierzu Suwalskim, na półwyspie nad jeziorem Hańcza, na południe od jeziora Wiernieje. Nazwa miasta pochodzi od jeziora Wiejsieje położonego 6 km na południowy zachód od miasta.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Wiejsieji|Ms=Wiejsiejach.
Wiktionary
przym. wiejsiejski
Wiktionary
pochodzący ze wsi, charakterystyczny dla wsi; rustykalny, kmiecy, ludowy, chłopski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi
przymiotnik jakościowy
(2.1) pot. pejor. niemodny, żenujący
Wiktionary
(1.1) Jechali na północ, oddalając się od jeziora, podążając zrytą koleinami wiejską drogą.
(1.1) Oto w Polsce mamy dwa kraje, de facto dwie Polski – wiejską i miejską. Te dwie Polski oddziela od siebie znaczny, wręcz dramatyczny, dystans.
(2.1) Mieliśmy bekę, jak Ewa przyszła do szkoły w jakichś wiejskich białych spodniach.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇jsʲci, AS: vʹi ̯ėi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wieś ż., wieśniak m., wieśniaczka ż., wiejskość ż., wsiok mos.
przym. wioskowy, wsiowy
przysł. wiejsko
Wiktionary
(1.1) skr. wiej.; wioskowy, rustykalny; pogard. wsiowy
(2.1) niemodny, obciachowy, żenujący
Wiktionary
przysłówek
(1.1) charakterystycznie dla wsi
Wiktionary
przym. wiejski, wsiowy
rzecz. wsiowy mos., wieśniak mos., wieśniaczka ż., wiejskość ż., wieś ż.
Wiktionary
(1.1) rustykalnie
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla wsi i wieśniaków; rustykalność, chłopskość, ludowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wiejskie; cecha tych, którzy są wiejscy
Wiktionary
przym. wiejski, wsiowy
przysł. wiejsko
rzecz. wsiowy mos., wieś ż., wsiok mos.
Wiktionary
1. okres obejmujący 100 lat; stulecie,
2. przeciąg czasu od urodzin do danej chwili lub do śmierci człowieka lub zwierzęcia; czas istnienia czegoś, liczba lat przeżytych,
3. okres wyróżniający się czymś szczególnym; epoka, lata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
(1.2) sto lat;
(1.3) pewna charakterystyczna epoka
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wieko
Wiktionary
Stulecie, Wiek (skrót: w.) – jednostka miary czasu równa 100 latom, liczona od roku kończącego się cyframi "01" do najbliższego roku kończącego się dwoma zerami, np. od 1501 do 1600 to wiek XVI. W odniesieniu do lat przed naszą erą (p.n.e.) wiek zaczyna się rokiem z dwoma zerami, a kończy cyframi "01", np. od 500 p.n.e. do 401 p.n.e. to wiek V wiek p.n.e. Numery wieków w języku polskim zapisuje się zwyczajowo cyframi rzymskimi.
Wikipedia
(1.1) W jakim jesteś wieku?
(1.2) W XVI wieku Polska i Litwa przeżyły szczególny rozkwit.
(1.3) W walce o władzę Japonia wkroczyła w wiek wojen domowych zwanych okresem wojen prywatnych.
Wiktionary
IPA: vʲjɛk, AS: vʹi ̯ek
Wiktionary
rzecz. wieczniak mzw., wieczność ż., wiekowość ż., wiekuistość ż.
przym. wieczny, wiekowy, wiekuisty, długowiekowy
przysł. wiecznie, wiekowo, wiekuiście
Wiktionary
(1.2) stulecie
(1.3) epoka, czasy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. maczuga
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ˈcɛra, AS: vʹi ̯ėḱera
Wiktionary
dyskryminacja ze względu na wiek; ageizm, ageism
SJP.pl
uchylna lub zdejmowana część jakiegoś przedmiotu, np. skrzyni, służąca jako przykrycie; pokrywa, przykrywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wierzchnia część skrzyni, trumny lub walizki stanowiąca jej zamknięcie
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛkɔ, AS: vʹi ̯eko
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wieczko n.
Wiktionary
(1.1) pokrywa, dekiel, klapa
Wiktionary
cecha czegoś godnego pamiętania i mającego nieprzemijającą wartość
SJP.pl
godny pamiętania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) godny pamiętania, zachowania w pamięci na wieki
Wiktionary
(1.1) To była niezapomniana, wiekopomna chwila!
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛkɔˈpɔ̃mnɨ, AS: vʹi ̯ekopõmny
Wiktionary
rzecz. wiekopomność ż.
przysł. wiekopomnie
Wiktionary
(1.1) niezapomniany, pamiętny, niezatarty, nieśmiertelny
Wiktionary
1. potocznie: przebywać, pozostawać gdzieś długo lub zbyt długo;
2. dawniej: istnieć przez wieki, nieskończenie długo, na zawsze; trwać
SJP.pl
przymiotnik od: wiek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący lub trwający wiek bądź wiele wieków, wiele lat
(1.2) o człowieku: bardzo stary, liczący wiele lat
(1.3) przym. od wiek (w znaczeniu ilości lat)
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯ekovy
Wiktionary
rzecz. wiek m., wiekowość ż., wieczność ż.
przysł. wiekowo
przym. wieczny
Wiktionary
(1.1) sekularny
(1.2) leciwy, niemłody, posunięty w latach, poet. przyprószony siwizną, sędziwy, stary, książk. w jesieni życia, w podeszłym wieku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu telszańskim;
Wiktionary
Wieksznie (lit. "Viekšniai") – miasto na Litwie, położone w okręgu telszańskim, 13 km od Możejek.
Wikipedia
przym. wiekszniański
Wiktionary
australijska roślina z rodziny astrowatych; złociszek
SJP.pl
Wiekuistka, złociszek, susz ("Ammobium") – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje trzy gatunki). Rośliny te występują we wschodniej i południowo-wschodniej Australii.
Wiekuistka rozgałęziona jest gatunkiem uprawianym ze względu na długotrwałe kwitnienie. Kwiatostany wykorzystuje się także na suche wieńce i w bukietach zimowych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wiekuiste; cecha tych, którzy są wiekuiści
Wiktionary
przym. wiekuisty
przysł. wiekuiście
rzecz. wiek mrz.
Wiktionary
nieograniczony w czasie, istniejący, trwający zawsze
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ile
Wiktionary
Wiela – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Mieścisko.
Wieś królewska należąca do starostwa mieściskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie gnieźnieńskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
(1.1) Wiela jest na zygorze? → Która jest godzina?
Wiktionary
[czytaj: wilant] nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wielanowo (dawniej:niem. "Villnow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Grzmiąca.
1 km na północny wschód od wsi znajduje się stacja kolejowa Wielanowo.
Wikipedia
Wielawino (dawniej:niem. "Flackenheide") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Grzmiąca. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 171
Wikipedia
mieszkaniec Wielbarku (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wielbarku (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. osada w Polsce;
3. część Malborka
SJP.pl
Wielbark ( Willenberg) – miasto w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Wielbark, której jest siedzibą.
Położony jest przy ujściu rzeki Sawicy do Omulwi, w otoczeniu lasów. Znajduje się tu stacja kolejowa (linia PKP Ostrołęka – Olsztyn, Wielbark – Nidzica), przystanek PKS, apteka, ośrodek zdrowia, poczta, sklepy, karczma, stacja paliw; dawniej istniało kino.
Wikipedia
→ Wielbark
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wielbarkiem, dotyczący Wielbarku
Wiktionary
rzecz. Wielbark mrz., Wielbarczanin m., Wielbarczanka ż.
Wiktionary
1. osoba uwielbiająca, podziwiająca kogoś lub coś; zwolennik, miłośnik, amator;
2. książkowo: mężczyzna zabiegający o względy kobiety; amant, adorator, uwodziciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która wielbi kogoś lub coś
(1.2) książk. adorator
Wiktionary
IPA: vʲjɛlˈbʲit͡ɕɛl, AS: vʹi ̯elbʹićel
Wiktionary
rzecz. wielbicielka
czas. uwielbiać, wielbić
Wiktionary
(1.2) adorator
Wiktionary
1. kobieta uwielbiająca, podziwiająca kogoś lub coś; zwolenniczka, miłośniczka, amatorka;
2. książkowo: kobieta zabiegająca o względy mężczyzny; amantka, adoratorka, uwodzicielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: wielbiciel
Wiktionary
Wielbicielka (tytuł oryg. "Swimfan") – amerykański film fabularny (thriller) z 2002 roku, tuż po premierze okrzyknięty „"Fatalnym zauroczeniem" dla młodzieżowej widowni”.
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlbʲiˈt͡ɕɛlka, AS: vʹi ̯elbʹićelka
Wiktionary
rzecz. wielbiciel
czas. uwielbiać, wielbić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wielbić.
Wiktionary
IPA: vʲjɛlˈbʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: vʹi ̯elbʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. wielbić
przym. wielebny
rzecz. wielebny mos.
Wiktionary
otaczać kogoś czcią i miłością
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) otaczać kogoś uwielbieniem i miłością
(1.2) przest. czcić, oddawać cześć
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlbʲit͡ɕ, AS: vʹi ̯elbʹić
Wiktionary
rzecz. wielebny mos., wielbienie n., wielbiciel m., wielbicielka ż.
czas. uwielbiać
przym. wielebny
Wiktionary
(1.1) adorować, opiewać, czuć sympatię, kochać, lubić, przest. miłować, pałać miłością, pożądać, ubóstwiać, uwielbiać, książk. żywić uczucie
(1.2) czcić, darzyć czcią, oddawać cześć
Wiktionary
Wielbrandowo – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Skórcz przy drodze wojewódzkiej nr 234.
Wieś królewska w starostwie osieckim w powiecie nowskim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
duży ssak z rodziny wielbłądowatych, wykorzystywany jako zwierzę użytkowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Camelus|Linnaeus|ref=tak., duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;
(1.2) samiec wielbłąda (1.1)
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) A tymczasem wielbłądy pędziły jak huragan po błyszczących od księżyca piaskach.
(1.2) Chłopiec prowadził wielbłąda i wielbłądzicę.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlbwɔ̃nt, AS: vʹi ̯elbu̯õnt
Wiktionary
rzecz. wielbłądnik mos., wielbłądziątko n., wielbłądzię n., wielbłądka ż., wielbłądki lm nm., wielbłądowate lm nm., wielbłądkowate lm nm.
:: zdrobn. wielbłądek mzw.
:: fż. wielbłądzica ż.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
(1.1) książk. okręt pustyni
Wiktionary
1. młode wielbłąda; wielbłądziątko, wielbłądzię;
2. zdrobnienie od: wielbłąd; wielbłądzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. młode wielbłąda
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wielbłądka
Wiktionary
(1.1) Za wielbłądzicą dreptał śliczniutki wielbłądek.
Wiktionary
rzecz. wielbłąd mzw., wielbłądnik mos., wielbłądziątko n., wielbłądzica ż., wielbłądzię n., wielbłądka ż., wielbłądowate lm nm., wielbłądkowate lm nm.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
(1.1) wielbłądziątko, wielbłądzię
Wiktionary
1. młode wielbłąda; wielbłądziątko, wielbłądzię;
2. zdrobnienie od: wielbłąd; wielbłądzik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. owad z rodzaju nazwa systematyczna|Phaeostigma|Navás|ref=tak.
(1.2) ent. nazwa systematyczna|Ptilodon capucina|Linnaeus|ref=tak., motyl z rodziny garbatkowatych zamieszkujący niemal całą Palearktykę;
(1.3) daw. wielbłądzica
Wiktionary
(1.1) Skrzydła wielbłądek są bogato żyłkowane.
(1.2) Gąsienice wielbłądek charakteryzuje zmienność ubarwienia.
(1.3) Młody kalif gnał na swej wielbłądce w kierunku oazy.
Wiktionary
rzecz. wielbłąd mzw., wielbłądek mzw., wielbłądki lm nm., wielbłądnik mos., wielbłądziątko n., wielbłądzię n., wielbłądzica ż., wielbłądowate lm nm., wielbłądkowate lm nm.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
(1.2) wiechcica wielbłądka, wiechetka wielbłądka
Wiktionary
1. młode wielbłąda; wielbłądziątko, wielbłądzię;
2. zdrobnienie od: wielbłąd; wielbłądzik
SJP.pl
Wi
Wikipedia
rodzina drapieżnych owadów z rzędu wielbłądek
SJP.pl
Wielbłądkowate (Raphidiidae) – rodzina drapieżnych owadów z rzędu wielbłądek (Raphidioptera) o holarktycznym zasięgu występowania. Obejmuje ponad 180 gatunków. W Europie występuje około 70, z czego w Polsce stwierdzono 9 gatunków. Gatunki wielbłądek są bardzo trudne do rozróżnienia. Przykładowymi przedstawicielami rodziny są – występujące również w Polsce – wielbłądka żółtonoga ("Raphidia flavipes") i wielbłądka pospolita ("Phaeostigma notata").
Wikipedia
o cechach wielbłądkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
człowiek opiekujący się wielbłądami i prowadzący je w podróży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) poganiacz wielbłądów
Wiktionary
(1.1) — Nie znalazłem już wielbłądników — mówił — i goniłem za nimi, ale napróżno.
Wiktionary
rzecz. wielbłąd mzw., wielbłądek mzw., wielbłądziątko n., wielbłądzica ż., wielbłądzię n., wielbłądka ż., wielbłądowate lm nm., wielbłądkowate lm nm.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
rodzina dużych ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Camelidae|Gray|ref=tak., rodzina dużych, roślinożernych ssaków łożyskowych;
Wiktionary
Wielbłądowate (Camelidae) – rodzina dużych, roślinożernych ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych (Atriodactyla).
Wikipedia
(1.1) Introdukowane do Australii wielbłądowate wtórnie zdziczały.
Wiktionary
rzecz. wielbłąd mzw., wielbłądek mzw., wielbłądnik mos., wielbłądziątko n., wielbłądzica ż., wielbłądzię n., wielbłądka ż., wielbłądkowate lm nm.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
o cechach wielbłądowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
1. → wielbłąd;
2. styl wielbłądzi - w programowaniu: zapisywanie poszczególnych członów nazw (procedur, zmiennych itp.) bez spacji i wielką literą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący, odnoszący się do wielbłąda
(1.2) wykonany z wełny lub skóry wielbłąda
(1.3) mający kolor płowy z odcieniem karmelowym, taki jak kolor sierści wielbłąda
(1.4) charakterystyczny dla wielbłąda, mający cechy wielbłąda
Wiktionary
(1.3) Tak więc kolor „camelowy” to po polsku „wielbłądzi”.
Wiktionary
IPA: vʲjɛlbˈwɔ̃ɲd͡ʑi, AS: vʹi ̯elbu̯õńʒ́i
Wiktionary
rzecz. wielbłądzię n., wielbłądowate nmos., wielbłądnik mos., wielbłądek mzw., wielbłąd mzw., wielbłądzica ż., wielbłądziątko n., wielbłądka ż.
Wiktionary
samica wielbłąda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica wielbłąda
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlbwɔ̃ɲˈd͡ʑit͡sa, AS: vʹi ̯elbu̯õńʒ́ica
Wiktionary
rzecz. wielbłądnik m., wielbłądziątko n., wielbłądzię n., wielbłądek m., wielbłądka ż.
:: fm. wielbłąd m.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty
Wiktionary
(1.1) daw. wielbłądka
Wiktionary
zdrobnienie od: wielbłąd; wielbłądek
SJP.pl
pieszczotliwe zdrobnienie od: wielbłądzię; wielbłądek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wielbłądzię (młody wielbłąd)
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlbwɔ̃ɲˈd͡ʑɔ̃ntkɔ, AS: vʹi ̯elbu̯õńʒ́õntko
Wiktionary
rzecz. wielbłądnik m., wielbłądzię n., wielbłądek m., wielbłądka ż., wielbłądowate nmos., wielbłądzica ż., wielbłąd mzw.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty
Wiktionary
młode wielbłąda, mały wielbłąd; wielbłądek; wielbłądziątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młode wielbłąda
Wiktionary
(1.1) Kilka wielbłądziąt z naszego stada widział już weterynarz.
Wiktionary
rzecz. wielbłąd mzw., wielbłądek mzw., wielbłądnik mos., wielbłądziątko n., wielbłądzica ż., wielbłądka ż., wielbłądowate lm nm., wielbłądkowate lm nm.
przym. wielbłądzi, wielbłądowaty, wielbłądkowaty
Wiktionary
(1.1) wielbłądek, wielbłądziątko
Wiktionary
w dużym stopniu; bardzo, ogromnie, nadzwyczajnie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób znaczny
Wiktionary
(1.1) Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj, Córo Jeruzalem! Oto twój Król idzie do ciebie.
(1.1) Ollda ładniutka jest, na chłopów z potencją wielce łasa, a od owej łasości to i posag podwoiła prezentami, choć jej jeno dwadzieścia sześć wiosen.
Wiktionary
rzecz. wielkość ż., wielość ż., wielorakość ż., powielanie n., powielenie n., powielacz m.
czas. powielać ndk., powielić dk.
przym. wielki, wieloraki, wielgachny
licz. wiele, wieloraki
zaim. wiele
przysł. wiele
Wiktionary
(1.1) bardzo, mocno, gigantycznie, nadzwyczaj, niesłychanie, niezmiernie, niezwykle, ogromnie, obficie, przesadnie, silnie, wybitnie, wysoce, wysoko, znacznie, znacząco, ekstremalnie, w dużej/znacznej mierze, w dużym/znacznym stopniu
Wiktionary
zaimek liczebny nieokreślony, oznaczający wielką liczbę kogoś lub czegoś; dużo, mnóstwo, sporo, multum
SJP.pl
zaimek liczebny nieokreślony
(1.1) duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś
zaimek rzeczowny
(3.1) …wstawiany czasem w miejsce podmiotu domyślnego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiele gatunków roślin bezpowrotnie wyginęło.
(2.1) […] tak dawniej jak i dzisiaj u ludu, który tej nazwy w wielu stronach używa, świekier, świokier, świekra, świokra, świekrucha oznacza tylko rodziców męża, a teść i teścia – rodziców żony.
(2.1) Wiele chciałbym ci powiedzieć, nie mam jednak czasu.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlɛ, AS: vʹi ̯ele
Wiktionary
rzecz. wielość ż.
przym. wielki, wielgachny
temsłow. wielo-
przysł. wielo-, wielce
Wiktionary
(1.1) mnóstwo
(2.1) dużo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. duchowny katolicki
Wiktionary
(1.1) Wielebniczek Karol został właśnie prałatem.
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: wielebny
SJP.pl
honorowy tytuł duchownego
SJP.pl
przymiotnik używany przy tytułowaniu osób duchownych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób duchownych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. rel. ksiądz, duchowny
Wiktionary
(1.1) Witamy wielebnego księdza dziekana.
(2.1) Prosimy wielebnych o zajmowanie miejsc w rzędach przed ołtarzem.
Wiktionary
rzecz. wielebność ż., uwielbienie n., wielbienie n.
czas. wielbić ndk., uwielbiać ndk.
przysł. wielebnie
Wiktionary
(1.1) czcigodny
Wiktionary
Wielebnów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Łopuszno. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od co najmniej VIII wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych z czasów Karola Wielkiego nazywani również: "Wiltzi", "Vultzi", "Welatabowie". Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.
Wikipedia
przymiotnik od: Wieleci (grupa Słowian połabskich)
SJP.pl
wiele razy, wielokrotnie; wielokroć, po wielekroć, po wielokroć, powielekroć, powielokroć
SJP.pl
wielena plamowstęg - gatunek motyla
SJP.pl
mieszkaniec Wielenia (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wielenia (miasta w Polsce)
SJP.pl
Wielenin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Uniejów.
Wikipedia
mający długość wieluset kilometrów, wynoszący wieleset kilometrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący wiele setek tysięcy
Wiktionary
(1.1) Z Chin wyruszył wielesettysięczny tłum osadników.
Wiktionary
(1.1) wielotysięczny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
– miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, położone nad Notecią, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wieleń.
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɛlɛ̃ɲ, AS: vʹi ̯elẽń
Wiktionary
przymiotnik od: Wieleń
SJP.pl
liczebnik nieokreślony "wiele" wzmocniony partykułą ekspresywną -ż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielgachne; cecha tych, którzy są wielgachni
Wiktionary
przym. wielgachny
przysł. wielgachnie
Wiktionary
potocznie: bardzo wielki; wielgaśny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgrub. od: wielki
(1.2) pot. bardzo wielki, jeszcze większy od wielkiego
Wiktionary
(1.1) Po przerwie wtoczono na scenę wielgachną machinę, huczącą i warczącą.
Wiktionary
IPA: vʲjɛlˈɡaxnɨ, AS: vʹi ̯elgaχny
Wiktionary
rzecz. wielkość ż., wielgachność ż.
czas. powiększać ndk., powiększyć dk.
przym. wielki, niewielki, wielgi
formsłow. wielko-, wielo-
licz. wiele
przysł. wielo-, wielce, wiele
zaim. wiele
Wiktionary
(1.2) ogromny, olbrzymi, monstrualny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: bardzo wielki; wielgachny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. wielki
Wiktionary
przym. wielgachny
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wielgomłyny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in. Stanisław Wielgus - arcybiskup, współpracownik PRL-owskiej służby bezpieczeństwa
SJP.pl
Zobacz też: Wielgus w innych znaczeniach tej nazwy.
Wielgus – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Kazimierza Wielka. Ma status sołectwa.
Do 1954 roku siedziba gminy Nagórzany, a w latach 1973–1976 gminy Wielgus. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
wielica zaczepka - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych
SJP.pl
Wi
Wikipedia
mieszkaniec Wielichowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wielichowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
– miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie grodziskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wielichowo.
Według danych GUS z 30 czerwca 2021, miasto liczyło 1,753 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlʲiˈxɔvɔ, AS: vʹi ̯elʹiχovo
Wiktionary
przymiotnik od: Wielichowo
SJP.pl
Wielichów (niem. Königsfeld) – kolonia w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików.
W latach 1975–1998 kolonia administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Do 2023 r. miejscowość była kolonią wsi Stary Zawidów.
Wikipedia
Wielichówko ( Münsterberg) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka, położona 6 km na północ od Kobylanki (siedziby gminy) i 13 km na północny zachód od Stargardu (siedziby powiatu).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Wieliczka, Wieliczki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wieliczki, związany z Wieliczką, pochodzący z Wieliczki
(1.2) dotyczący Wieliczek, związany z Wieliczkami, pochodzący z Wieliczek
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlʲit͡sʲci, AS: vʹi ̯elʹicʹḱi
Wiktionary
(1.1)
rzecz. Wieliczka ż., wieliczanin mos., wieliczanka ż.
(1.2)
rzecz. Wieliczki nmos., wieliczczanin m., wieliczczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Wieliczki, Wieliczek lub Wielic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wieliczki; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Wieliczka ż.
:: fż. wieliczanka ż.
przym. wielicki
Wiktionary
mieszkanka Wieliczki lub Wieliczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wieliczki; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Wieliczka ż.
:: fm. wieliczanin mos.
przym. wielicki
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. kopalnia soli kamiennej w Wieliczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Pierwsza żona dziadka Zdziśka była Małopolanką spod Wieliczki.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlʲit͡ʃka, AS: vʹi ̯elʹička
Wiktionary
rzecz. wieliczanin mos., wieliczanka ż.
przym. wielicki
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. kopalnia soli kamiennej w Wieliczce
SJP.pl
Wieliczki (niem. "Wielitzken") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Wieliczki. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) hist. Wielka
Wiktionary
jezioro
SJP.pl
Wielimie (niem. "Vilmsee") – jezioro w woj. zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Szczecinek, leżące na terenie Pojezierza Drawskiego.
Przez Wielimie przepływa rzeka Gwda, wpada też do niego rzeka Nizica (zwana Niezdobną), wypływająca z jeziora Trzesiecko, leżącego tuż obok Szczecinka.
Wikipedia
Wielimowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Miłomłyn. W skład wsi wchodzi położona po drugiej stronie jeziora osada Danków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
Wielistowo (kaszb. "Wiélëstowò") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce.
Według danych na dzień 31 grudnia 2011 roku wieś zamieszkuje 156 mieszkańców.
Wikipedia
Wieliszew – wieś sołecka w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Wieliszew. Położona w Kotlinie Warszawskiej, 30 km na północ od centrum Warszawy, nieopodal południowego brzegu Zalewu Zegrzyńskiego, otoczona trzema kompleksami leśnymi oraz siecią kanałów i jezior Doliny Wieliszewskiej.
Wikipedia
Wieliszewo (kaszb. "Wielëszewò") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Potęgowo. Ma status sołectwa
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Wielisław, Wielesław, Wielsław – staropolskie imię męskie. Składa się z członów: "Wiele-" („chcieć, kazać, radzić”) i "-sław" („sława”). Mogło oznaczać „tego, kto pragnie sławy”. Skróconą formą tego imienia jest Wiesław.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Wielisława – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członów: "Wiele-" („chcieć, kazać, radzić”) i "-sława" („sława”). Mogło oznaczać „tę, która pragnie sławy”. Skróconą formą tego imienia jest Wiesława. W źródłach poświadczone od 1405 roku.
Wielisława imieniny obchodzi 29 stycznia i 9 grudnia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
obchodzone w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, na pamiątkę Zmartwychwstania Jezusa, najstarsze i najważniejsze święto chrześcijańskie; Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego; Pascha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) W kościołach zachodnich Wielkanoc zawsze przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca.
Wiktionary
IPA: vʲjɛlˈkãnɔt͡s, AS: vʹi ̯elkãnoc
Wiktionary
rzecz. wielkanocnica ż.
przym. wielkanocny
Wiktionary
(1.1) Pascha
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. wielkanocny podarek
Wiktionary
rzecz. Wielkanoc ż.
przym. wielkanocny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wielkanocą, dotyczący Wielkanocy
Wiktionary
(1.1) Śmigus-dyngus to jeden z polskich zwyczajów wielkanocnych.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkãˈnɔt͡snɨ, AS: vʹi ̯elkãnocny
Wiktionary
rzecz. Wielkanoc ż., wielkanocnica ż.
Wiktionary
1. odznaczający się z powodu rozmiarów, liczby, ilości; bardzo duży;
2. intensywny, gwałtowny, potężny;
3. mający duże znaczenie; ważny; podniosły;
4. niezwykły pod względem zdolności, osiągnięć i zasług, zwłaszcza dla swojego kraju; wzniosły; wybitny; sławny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o nadzwyczaj dużych rozmiarach
(1.2) o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
(1.3) bardzo ważny, znaczący
(1.4) o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
Wiktionary
(1.1) Zuzanna ukroiła sobie naprawdę wielki kawałek tortu.
(1.2) Program uprzemysłowienia Chin zaowocował wielkim głodem.
(1.3) Przekroczenie granicy stu tysięcy haseł było wielką chwilą dla pracujących nad Wikisłownikiem.
(1.4) Aleksander Wielki był wielkim strategiem.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlʲci, AS: vʹi ̯elʹḱi
Wiktionary
rzecz. wielkość ż., wielość ż., powiększenie n., zwiększenie n.
czas. powiększać ndk., powiększyć dk., zwiększać ndk., zwiększyć dk.
przym. wielgachny, niewielki
licz. wiele
temsłow. wielko-, wielo-
przysł. wielo-, wielce, wiele
zaim. wiele
Wiktionary
(1.1,2) duży, ogromny, gigantyczny
(1.3) ważny
(1.4) wybitny
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielkie rozmiary lub wielką skalę tego, co jest nazwane drugim członem
Wiktionary
przym. wielki, wielgachny
temsłow. wielo-
Wiktionary
(1.1) makro-
Wiktionary
o wielkim budżecie; wysokobudżetowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Wielkim Czwartkiem, dotyczący Wielkiego Czwartku, odprawiany w Wielki Czwartek
Wiktionary
(1.1) Po liturgii wielkoczwartkowej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do ołtarza zwanego ciemnicą.
(1.1) Byliśmy na wielkoczwartkowym nabożeństwie upamiętniającym ostatnią wieczerzę.
(1.1) Po ceremoniach wielkoczwartkowych milkną wszystkie dzwony w kościołach.
Wiktionary
rzecz. Wielki Czwartek mrz.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wielkodusznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wielkoduszny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielkoduszne; cecha tych, którzy są wielkoduszni
Wiktionary
(1.1) Ze swej strony pszczoły też wcale nie zapylają kwiatów wiedzione wielkodusznością czy jakąś formą botanicznej sympatii.
Wiktionary
przym. wielkoduszny
przysł. wielkodusznie
Wiktionary
(1.1) wspaniałomyślność
Wiktionary
szlachetny, wyrozumiały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością
(1.2) świadczący o czyjejś szlachetności, wyrozumiałości
Wiktionary
(1.1) Nie znał Urbana VIII, który był równie wielkoduszny, jak popędliwy.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ, AS: vʹi ̯elkodušny
Wiktionary
rzecz. wielkoduszność ż.
przysł. wielkodusznie
Wiktionary
(1.1-2) wspaniałomyślny, łaskawy; daw. wielkomyślny
Wiktionary
1. mający wielki dziób;
2. dzięcioł wielkodzioby - gatunek dużego ptaka z rodziny dzięciołowatych;
3. kruk wielkodzioby - gatunek dużego ptaka z rodziny krukowatych;
4. rybitwa wielkodzioba - gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych
SJP.pl
mający duży ekran
SJP.pl
1. umożliwiający wykonywanie zdjęć, wydruków dużego formatu;
2. mający duży format
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wielki format
(1.2) techn. zdolny wytworzyć, wydrukować obrazy w dużym formacie
Wiktionary
potocznie: odpad niemieszczący się w pojemniku na śmieci; odpad wielkogabarytowy
SJP.pl
mający wielkie wymiary, przekraczający normalny rozmiar
SJP.pl
bass wielkogębowy - drapieżna, słodkowodna ryba okoniokształtna z rodziny bassowatych
SJP.pl
nadmierny, chorobliwy rozrost czaszki - wrodzony lub nabyty, występujący najczęściej u dzieci; makrocefalia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o broni, amunicji: mający duży kaliber
Wiktionary
(1.1) Część wielkokalibrowego karabinu maszynowego, na której spoczywa lufa, nazywana jest kołyską.
Wiktionary
przym. kalibrowy
Wiktionary
dotyczący wielkiego kapitału, odnoszący się do przedstawicieli wielkiego kapitału
SJP.pl
o dużych rozmiarach przestrzennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający wielkie kwiaty
Wiktionary
przym. wielokwiatowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający wielkie liście
Wiktionary
1. mający bardzo dużą pojemność;
2. taki, w którym pojemność silnika jest bardzo duża
SJP.pl
mający duże liście; wielkolistny
SJP.pl
1. baśniowy stwór o olbrzymiej sile
2. żartobliwie o bardzo wysokim człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mit. silny baśniowy olbrzym
(1.2) pot. człowiek wielkiego wzrostu
Wiktionary
(1.1) Przedszkolanka opowiedziała nam bajkę o wielkoludzie, który pomagał podróżującym przez knieję.
(1.2) Jej kuzyn to doprawdy wielkolud, ma ponad dwa metry.
Wiktionary
(1.1) gigant, kolos, olbrzym, tytan
(1.2) olbrzym, gigant, goliat, kolos, nieułomek, mocarz; pot. chłop jak dąb, drągal, dryblas; przest. waligóra, wyrwidąb; reg. śl. hasztabiga
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. taki, który jest charakterystyczny dla wielkiego miasta
Wiktionary
(1.1) Nowi mieszkańcy narzucają wielkomiastowy styl życia, który z największą uwagą podpatrują i naśladują tubylcy.
Wiktionary
rzecz. miasto n., miastowy mos.
przym. miastowy
przyim. miasto
Wiktionary
(1.1) wielkomiejski
Wiktionary
odnoszący się do wielkiego miasta, charakterystyczny dla wielkiego miasta, znajdujący się w wielkim mieście
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest charakterystyczny dla wielkiego miasta
Wiktionary
(1.1) To samo dotyczy Wierzbna i Rakowca, po które już polip wielkomiejski wyciąga swoje ramiona i które prędzej czy później muszą być do miasta wcielone.
Wiktionary
rzecz. wielkomiejskość ż.
Wiktionary
(1.1) rzad. wielkomiastowy
Wiktionary
cecha czegoś charakterystycznego dla wielkiego miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co typowo wielkomiejskie
Wiktionary
(1.1) Mówiąc krótko, Poznań nie jest wielkomiejski. Wielkomiejskość — z metodologicznego punktu widzenia — to nic innego, jak zespół pewnych cech socjologicznych i sposobów zachowania. Może, ale nie musi wiązać się z liczbą ludności.
Wiktionary
przym. wielkomiejski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) książk. odnoszący się do wielkich mocarstw, dotyczący wielkiego mocarstwa, właściwy wielkiemu mocarstwu
Wiktionary
(1.1) To Zachód, a nade wszystko Stany Zjednoczone, podsyca w elitach władzy na Kremlu i wokół Kremla wielkomocarstwowe iluzje.
Wiktionary
rzecz. wielkomocarstwowość ż.
Wiktionary
(1.1) mocarstwowy, hegemonistyczny, imperialny, imperialistyczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Wielkimi Morawami (Państwem Wielkomorawskim)
Wiktionary
rzecz. Wielkie Morawy nmos.
Wiktionary
rodzaj glonów z gromady brunatnic; pęcherzolistka, wielkomorszczyn
SJP.pl
rodzaj glonów z gromady brunatnic; pęcherzolistka, wielkomorszcz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Mostów Wielkich
Wiktionary
rzecz. Mosty Wielkie nmos.
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) daw. wspaniałomyślny, wielkoduszny
(1.2) daw. myślący dużo o samym sobie, zarozumiały
przymiotnik relacyjny
(2.1) daw. zawierający w sobie wzniosłą, szczytną i cnotliwą myśl
Wiktionary
(1.1) Lecz od tak wielkomyślnych dusz bardzo daleko byłem! a jako niewolnik cielesnéj febry trawiącéj mnie, w śmiertelném opojeniu roskoszą wlókłem mój łańcuch nałogu, lękałem się aby go nie przerwano, a za poruszeniem jego ogniwa, rozjątrzona moja rana, drżąca odrzucała słowa dobréj rady, które były właśnie jak ręką rozwięzującego wybawcy. sic.
Wiktionary
rzecz. wielkomyślność ż.
przysł. wielkomyślnie
Wiktionary
(1.2) dumny, hardy
Wiktionary
przymiotnik od: Wielka Nieszawa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający wielki nos
Wiktionary
(1.1) W koronie siedziały jakieś wielkonose małpy.
Wiktionary
umożliwiający wykonywanie zdjęć wielkiego formatu
SJP.pl
przymiotnik od: Wielkie Oczy
SJP.pl
rodzaj nietoperza z rodziny liścionosowatych
SJP.pl
Wielkook ("Chiroderma") – rodzaj ssaków z podrodziny owocnikowców (Stenodermatinae) w obrębie rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).
Wikipedia
mający wielkie oczy (część nazw gatunków lub odmian wielu zwierząt, np. osadnik wielkooki - owad)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wielką Orkiestrą Świątecznej Pomocy
Wiktionary
(1.1) wośpowy
Wiktionary
grzyby wielkoowocnikowe - sztuczna grupa grzybów o owocnikach widocznych gołym okiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający wielkie owoce
Wiktionary
skrót od: wielkopolski; wielkopol., wlkp.
SJP.pl
dział przemysłu ciężkiego obejmujący przeróbkę rud żelaza w wielkich piecach
SJP.pl
hutnik pracujący przy wytapianiu rud w wielkim piecu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hutn. związany z wielkimi piecami, dotyczący wielkich pieców
Wiktionary
rzecz. wielki piec mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Wielkim Piątkiem, dotyczący Wielkiego Piątku, odprawiany w Wielki Piątek
Wiktionary
(1.1) Atmosfera wielkopiątkowa źle wpływa na dziadka Zbyszka.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔpʲjɔ̃ntˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯elkopʹi ̯õntkovy
Wiktionary
rzecz. Wielki Piątek mrz.
Wiktionary
pałątka wielkoplama - gatunek ważki
SJP.pl
pochwiak wielkopochwowy - gatunek grzybów z rodziny łuskowcowatych
SJP.pl
skrót od: wielkopolski; wielkop., wlkp.
SJP.pl
mieszkaniec Wielkopolski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wielkopolski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlkɔpɔˈlãɲĩn, AS: vʹi ̯elkopolãńĩn
Wiktionary
przym. wielkopolski
rzecz. Wielkopolska
:: fż. Wielkopolanka
Wiktionary
mieszkanka Wielkopolski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wielkopolski
Wiktionary
(1.1) Pierwsza żona dziadka Maćka była Wielkopolanką spod Rawicza.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔpɔˈlãŋka, AS: vʹi ̯elkopolãŋka
Wiktionary
rzecz. Wielkopolska ż.
:: fm. Wielkopolanin m.
przym. wielkopolski
Wiktionary
przymiotnik od: Wielkopolska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina w środkow-o-zachodniej Polsce;
Wiktionary
Wielkopolska ( Polonia Maior) – kraina historyczna w środkowej i zachodniej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim i Nizinie Południowowielkopolskiej, w dorzeczu środkowej i dolnej Warty; dzielnica historyczna Polski.
Historycznymi stolicami Wielkopolski są Poznań i Kalisz.
Wikipedia
(1.1) W Wielkopolsce i Małopolsce województwa dzieliły się na ziemie i powiaty.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska, AS: vʹi ̯elkopolska
Wiktionary
rzecz. Wielkopolanin mos., Wielkopolanka ż., Wielkopolskie n., wielkopolskość ż.
przym. wielkopolski
przysł. wielkopolsko
Wiktionary
przymiotnik od: Wielkopolska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wielkopolski, związany z Wielkopolską
Wiktionary
(1.1) Pierwszy edykt tolerancyjny wobec Żydów wydał książę wielkopolski Bolesław Pobożny w 1264 roku.
(1.1) Z piw wielkopolskich za najlepsze uchodziło niedrogie, lekkie, nieco musujące piwo grodziskie z Grodziska Wielkopolskiego.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔˈpɔlsʲci, AS: vʹi ̯elkopolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wielkopolska ż., Wielkopolanin m., Wielkopolanka ż.
Wiktionary
(1.1) skr. wielkop., wielkopol., wlkp.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do czeskiej wsi Velké Popovice, związany z wsią Velké Popovice
Wiktionary
(1.1) Szwejk pił piwo smichowskie i wielkopopowickie i zagryzał parówkami.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Wielkim Postem, dotyczący Wielkiego Postu, odprawiany w Wielkim Poście
Wiktionary
(1.1) Gorzkie żale są nabożeństwem wielkopostnym odprawianym tylko w Polsce.
(1.1) Właśnie nadaliśmy dwudziesty odcinek wielkopostnego słuchowiska internetowego.
(1.1) Przedstawiam kolejne propozycje na postanowienia wielkopostne.
Wiktionary
rzecz. Wielki Post mrz.
Wiktionary
zajmujący dużą powierzchnię, np. sklep wielkopowierzchniowy
SJP.pl
drobna ryba z rodziny łaźcowatych, z narządem błędnikowym umożliwiającym oddychanie tlenem atmosferycznym; makropod
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drobna ryba z rodziny łaźcowatych, z narządem błędnikowym umożliwiającym oddychanie tlenem atmosferycznym; makropod
SJP.pl
stawonóg kopalny z okresu sylurskiego i dewońskiego
SJP.pl
stawonóg kopalny z okresu sylurskiego i dewońskiego
SJP.pl
Wielkoraki (Eurypterida) – wymarła gromada (w niektórych klasyfikacjach rząd) stawonogów.
Wikipedia
Wi
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. wielkoruski.
Wiktionary
(1.1) Ogarnia nas gniew, kiedy obserwujemy imperialną agresję polityki wielkorosyjskiej w stosunku do Ukrainy.
Wiktionary
(1.1) wielkoruski
Wiktionary
zwolennik Rosji mocarstwowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z przekonaniem nacjonalistów rosyjskich, że nie istnieje odrębność narodów białoruskiego i ukraińskiego
(1.2) daw. rosyjski, dotyczący ziem etnicznie rosyjskich, w odróżnieniu od Ukrainy i Białorusi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) daw. rosyjski (język)
Wiktionary
rzecz. Wielkoruś ż., Wielka Ruś ż., Wielkorus m., wielkoruszczyzna ż.
Wiktionary
(1.1) wielkorosyjski
Wiktionary
w dawnej Polsce: urzędnik zarządzający dochodami z miast i dóbr królewskich
SJP.pl
w dawnej Polsce: obszar podlegający wielkorządcy - zarządcy dóbr królewskich
SJP.pl
1. w dawnej Polsce: urząd wielkorządcy;
2. dawniej: zarządzanie prowincją
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z północnoamerykańskimi Wielkimi Równinami, dotyczący Wielkich Równin
Wiktionary
rzecz. Wielkie Równiny nmos.
Wiktionary
przymiotnik od: Wielka Serbia (hasło propagandowe)
SJP.pl
występujący w wielkiej skali, liczbie, ilości
SJP.pl
rząd drapieżnych owadów wyposażonych w dwie pary bardzo długich, błoniastych skrzydeł oraz narządy gębowe gryzące, których larwy żyją w wodzie
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. mający wielkie skrzydła;
2. o cechach wielkoskrzydłych (rodzina owadów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma skrzydła wielkich rozmiarów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlkɔˈskʃɨdwɨ, AS: vʹi ̯elkoskšydu̯y
Wiktionary
przym. wieloskrzydły
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Wielką Sobotą, dotyczący Wielkiej Soboty, odprawiany w Wielką Sobotę
Wiktionary
(1.1) Wrócili do domu zaraz po liturgii wielkosobotniej.
Wiktionary
rzecz. Wielka Sobota ż.
Wiktionary
rodzaj ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
Wielkoszczur ("Cricetomys") – rodzaj ssaków z podrodziny wielkoszczurów (Cricetomyinae) w obrębie rodziny malgaszomyszowatych (Nesomyidae).
Wikipedia
związany z Wielkim Szlemem lub dotyczący go
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z Wielkim Szlemem; związany z jednym z turniejów Wielkiego Szlema
Wiktionary
rzecz. Wielki Szlem mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający wielkie szyszki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z Wielkim Tygodniem, dotyczący Wielkiego Tygodnia, odprawiany w Wielkim Tygodniu
Wiktionary
(1.1) Zapraszamy na wielkotygodniowe obchody na naszej kalwarii.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wielkim Tyrnowem, dotyczący Wielkiego Tyrnowa
Wiktionary
rzecz. Wielkie Tyrnowo n.
Wiktionary
gacek wielkouch - nietoperz z rodziny mroczkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Macrotis|J. Reid|ref=tak., torbacz z rodziny wielkouchowatych;
(1.2) zool. nazwa systematyczna|Plecotus auritus|Linnaeus|ref=tak., gacek brunatny, nietoperz z podrodziny mroczków;
Wiktionary
Wielkouch ("Macrotis") – rodzaj ssaków z rodziny wielkouchowatych (Thylacomyidae).
Wikipedia
(1.1) Ciało wielkoucha pokrywa jedwabiste futro.
(1.2) Sygnały echolokacyjne pomagają wielkouchom w lokalizowaniu przeszkód.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. wielkouchowate nmos.
Wiktionary
(1.2) gacek brunatny, gacek wielkouch, gacek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Thylacomyidae|Bensley|ref=tak., rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych;
Wiktionary
Wielkouchowate (Thylacomyidae) – rodzina torbaczy z rzędu jamrajokształtnych (Peramelemorphia). Podstawową cechą wyróżniającą są dłuższe niż u jamrajowatych uszy i ogon. Rodzina obejmuje największych przedstawicieli torbaczy jamrajokształtnych. Wielkouchy kopią liczne nory na swoim terytorium. Należą do ssaków o najkrótszej ciąży, 12-14 dni, co stawia je tuż za jamrajowatymi.
Wikipedia
(1.1) Na swoim terytorium wielkouchowate kopią liczne nory.
Wiktionary
rzecz. wielkouch mzw.
Wiktionary
mający wielkie uszy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wielkim Ustiugiem, dotyczący Wielkiego Ustiuga
Wiktionary
rzecz. Wielki Ustiug mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Wielkim Waradynem, dotyczący Wielkiego Waradynu (współcz. Oradea)
Wiktionary
rzecz. Wielki Waradyn mrz.
Wiktionary
(1.1) hist. waradyński; współcz. oradejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wielkimi Łukami, dotyczący Wielkich Łuków
Wiktionary
Wielkołucki – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Jelita.
Wikipedia
rzecz. Wielkie Łuki mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. głębokie, nierealistyczne przekonanie o własnej wyjątkowości, wyższości nad innymi oraz nadzwyczajnych talentach, władzy lub znaczeniu;
Wiktionary
Wielkościowość (ang. "grandiosity" z łac. "grandis - "wielki"") – zawyżona ocena własnych zdolności, osiągnięć i przymiotów, często połączona z przekonaniem o własnej wyjątkowości oraz wyższości w stosunku do innych ludzi. Dodatkowo wielkościowość charakteryzuje się przekonaniem, że zasługuje się na szczególne traktowanie, poczuciu uprzywilejowania i skłonnością do protekcjonalnego i lekceważącego stosunku do innych osób.
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlkɔɕˈt͡ɕɔvɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯elkośćovość
Wiktionary
(1.1) megalomania, arogancja, pycha
Wiktionary
bywalec salonów; człowiek obracający się w tzw. wielkim świecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
(1.2) rozmiary czegoś
(1.3) właściwość, którą można zmierzyć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) We framugach i na kamiennych stołach leżały drogie kamienie wszystkich barw: rubiny, topazy, szmaragdy, szafiry, diamenty, wreszcie perły wielkości orzechów, a nawet ptasich jaj.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlkɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯elkość
Wiktionary
przym. wielki, wielkościowy, wielgachny, niewielki
przysł. wielce
Wiktionary
przysłówek
(1.1) stpol. bardzo, wielce
Wiktionary
(1.1) zmowił Syn Boży słowa wielmi znamienita
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Kraju Krasnojarskim Rosji, lewy dopływ Podkamiennej Tunguzki
Wiktionary
w dawnej Polsce: członek wyższej warstwy społecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. członek arystokracji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W prawicy wielmoży Józefa gwizdnęła kawaleryjska szpicruta, spadła na twarz oficera i padł krótki rozkaz: — Salutuj marszałka, ciuro!
(1.1) — Darujcie opóźnienie, zacni wielmoże, ale zwlec się musiałem z łoża…
Wiktionary
rzecz. wielmożna ż., wielmożny mos., wielmożność ż.
czas. wielmożnić ndk., wielmożnić się ndk., wielmożnieć ndk., zwielmożnieć dk.
przym. wielmożny
przysł. wielmożnie
Wiktionary
(1.1) arystokrata
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta z wyższych sfer
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od wielmożny
Wiktionary
(1.1) Zaręczam, że naszej wielmożnej nikt nie dogodzi.
Wiktionary
rzecz. wielmoża mos., wielmożność ż.
:: fm. wielmożny mos.
czas. wielmożnić ndk., wielmożnić się ndk., wielmożnieć ndk., zwielmożnieć dk.
przysł. wielmożnie
przym. wielmożny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wielmożnie
SJP.pl
stawać się wielmożnym - bogatym, potężnym
SJP.pl
tytuł grzecznościowy, dodawany czasem (wraz z wyrazem pan) przed nazwiskiem adresata listu lub przesyłki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. przydomek stosowany do grzecznościowego tytułowania osób wysoko postawionych
(1.2) współcz. przymiotnik dodawany w zwrotach grzecznościowych
(1.3) przest. odznaczający się potęgą
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. (współcz. iron.) osoba z wyższych sfer
Wiktionary
(1.1) — Czerwonego woła ratowaliśmy, proszę wielmożnego pana.
(1.3) Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowali.
(2.1) Karczmarz podjął wielmożnych wyszukanymi potrawami i przednimi trunkami.
Wiktionary
rzecz. wielmoża m., wielmożność ż.
:: fż. wielmożna ż.
czas. wielmożnić ndk., wielmożnić się ndk., wielmożnieć ndk., zwielmożnieć dk.
przysł. wielmożnie
Wiktionary
(1.2) szanowny
(1.3) przemożny
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dużą liczbę tego, co jest nazywane drugim członem
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlɔ, AS: vʹi ̯elo
Wiktionary
przym. wielki, wielgachny
licz. wiele
temsłow. wielko-
zaim. wiele
przysł. wiele
Wiktionary
(1.1) multi-, poli-
Wiktionary
dotyczący wielu abonentów
SJP.pl
mający wiele akapitów
SJP.pl
posiadanie wielu różnych wątków, konieczność analizy różnorodnymi metodami
SJP.pl
mający wiele wątków, wymagający ujęcia w różnych płaszczyznach
SJP.pl
składający się z wielu atomów
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wielobarwnie
SJP.pl
1. cecha przedmiotów, które mają różne barwy, wiele kolorów; różnokolorowość, wielokolorowość, kolorowość, różnobarwność;
2. właściwość niektórych kryształów polegająca na zmianie ich barwy przy obracaniu, gdy przechodzi przez nie światło spolaryzowane liniowo; pleochroizm, polichroizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielobarwne
(1.2) opt. zob. pleochroizm.
Wiktionary
przym. wielobarwny
przysł. wielobarwnie
Wiktionary
(1.1) różnobarwność, różnokolorowość, wielokolorowość, pstrokatość, pstrość
(1.2) polichroizm
Wiktionary
mający wiele barw (kolorów); wielokolorowy, multikolorowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający wiele barw, złożony z elementów różnego koloru
Wiktionary
(1.1) Uzbrojenie terenu, przedstawiane na mapach, może być kreślone w technice jednobarwnej lub wielobarwnej.
Wiktionary
rzecz. wielobarwność ż.
przysł. wielobarwnie
Wiktionary
(1.1) różnobarwny, różnokolorowy, wielokolorowy
Wiktionary
1. o mechanizmie napędowym: mający wiele biegów;
2. o pojeździe: wyposażony w mechanizm napędowy o wielu biegach
SJP.pl
posiadanie wielu centrów oddziaływania
SJP.pl
mający wiele centrów oddziaływania
SJP.pl
1. zawierający wiele bitów;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości wielu bitów
SJP.pl
dotyczący wieloboku, mający wiele boków, ograniczony wieloma płaszczyznami itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geom. mający wiele boków
Wiktionary
rzecz. wielobok mrz.
Wiktionary
(1.1) wielokątny, poligonalny
Wiktionary
zawodnik biorący udział w wieloboju
SJP.pl
zawodnik biorący udział w wieloboju; wieloboista
SJP.pl
figura płaska ograniczona linią łamaną zamkniętą, złożoną co najmniej z trzech odcinków; wielokąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) figura geometryczna o wielu bokach;
Wiktionary
(1.1) Kwadrat jest regularnym wielobokiem. Umiesz obliczyć pole tego wieloboku?
Wiktionary
przym. wieloboczny
Wiktionary
(1.1) wielokąt
Wiktionary
charakteryzujący się strzeleniem wielu bramek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielobranżowe; cecha tych, którzy są wielobranżowi
Wiktionary
przym. wielobranżowy
przysł. wielobranżowo
Wiktionary
zawody sportowe, których uczestnicy startują w kilku konkurencjach z danej dziedziny sportu, a o kolejności miejsc decyduje łączna suma punktów zdobytych we wszystkich konkurencjach
SJP.pl
zabicie wielu osób
SJP.pl
wiara w istnienie wielu bogów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) filoz. rel. wiara w wielu bogów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈbustfɔ, AS: vʹi ̯elobustfo
Wiktionary
przym. wielobożny, wielobogi, wielobożeński
Wiktionary
(1.1) politeizm
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wykorzystujący usługi lub zasoby wielu różnych chmur obliczeniowych
SJP.pl
problem wielochodowy - w problemistyce: zadanie szachowe, w którym białe zaczynają i dają czarnym mata w co najmniej czterech najbliższych posunięciach; zadanie wielochodowe, wielochodówka
SJP.pl
w problemistyce: zadanie szachowe, w którym białe zaczynają i dają czarnym mata w co najmniej czterech najbliższych posunięciach; zadanie wielochodowe; problem wielochodowy
SJP.pl
W tym artykule użyto notacji algebraicznej w celu opisania szachowych posunięć.
Wielochodówka – zadanie szachowe, w którym białe matują w swoim czwartym lub późniejszym posunięciu.
Wikipedia
jednoczesne występowanie u jednej osoby kilku przewlekłych chorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. stan pacjenta, w którym współistnieją dwie lub więcej choroby przewlekłe;
Wiktionary
Wielochorobowość – jednoczesne występowanie u pacjenta dwóch lub więcej schorzeń.
Wikipedia
(1.1) Wielochorobowość i przewlekłość chorób są zjawiskami wyraźnie częściej dotyczącymi kobiet niż mężczyzn.
Wiktionary
przym. wielochorobowy
Wiktionary
(1.1) współchorobowość, polipatologia
Wiktionary
Wielochowo ( Großendorf) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie lidzbarskim, w gminie Lidzbark Warmiński.
Do roku 1772 była położona w granicach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, w ramach tzw. Prus Królewskich. Powróciła w granice Polski w 1945 roku.
Wikipedia
w hutnictwie: ciągarka wielostopniowa wyposażona w szereg ciągadeł
SJP.pl
związek złożony z kilku cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniami glikozydowymi; polisacharyd
SJP.pl
związek złożony z kilku cząsteczek cukrów prostych połączonych wiązaniami glikozydowymi; polisacharyd
SJP.pl
złożony z wielu cyfr
SJP.pl
mający wiele cylindrów, np. silnik wielocylindrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mający wiele cylindrów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔt͡sɨlʲĩnˈdrɔvɨ, AS: vʹi ̯elocylʹĩndrovy
Wiktionary
wyposażony w wiele czujników
SJP.pl
uwarunkowany wieloma czynnikami
SJP.pl
1. mogący wykonywać wiele różnych czynności;
2. mający wiele funkcji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. wykonujący wiele czynności
Wiktionary
(1.1) Złodziej zabrał z niej trzy worki z ziemniakami, maszynę wieloczynnościową do mielenia mięsa oraz… cztery nogi od ławy drewnianej.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔt͡ʃɨ̃nːɔɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: vʹi ̯eločỹ•nośćovy
Wiktionary
w prawie: związany z liczbą działań podjętych przez sprawcę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. składający się z wielu cząsteczek
Wiktionary
zbudowany z wielu cząstek
SJP.pl
składający się z wielu części
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu części
Wiktionary
(1.1) Najtańsze lokówki kosztują ok. 35 zł, za modele wieloczęściowe trzeba czasem zapłacić nawet 350 - 400 zł.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔt͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: vʹi ̯eločẽũ̯śćovy
Wiktionary
składający się z wielu członów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu członów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: vʹi ̯eloču̯õnovy
Wiktionary
składający się z wielu dań
SJP.pl
składający się z wielu dawek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wiele den
Wiktionary
(1.1) Planuje się wykonanie do 6 otworów (tj. 1 obligatoryjnego otworu pionowego o długości do 6000 m, oraz dodatkowo 5 opcjonalnych otworów pionowych o długości do 6000 m każdy wraz z wielodennymi otworami horyzontalnymi o długościach do 1500 m każdy). Inwestor dodatkowo przewiduje możliwość wykonania procesów szczelinowania w odcinkach pionowych oraz poziomych w dwóch różnych formacjach skalnych łupkowej i piaskowca.
Wiktionary
trwający wiele dni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający wiele dni
Wiktionary
(1.1) Zamiast wielogodzinnych, a czasem wielodniowych, negocjacji pracownik stawia sprawę prosto – wóz albo przewóz.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈdʲɲɔvɨ, AS: vʹi ̯elodʹńovy
Wiktionary
obejmujący wiele domen (dziedzin, obszarów)
SJP.pl
pojemnik z wieloma małymi doniczkami; doniczkopaleta, multiplat
SJP.pl
w informatyce: możliwość jednoczesnego korzystania z usług systemu komputerowego przez wielu użytkowników
SJP.pl
umożliwiający jednoczesne korzystanie przez wielu użytkowników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. o urządzeniach wskazujących: taki, który reaguje na wiele jednoczesnych dotknięć
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔdɔtɨˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯elodotykovy
Wiktionary
Wielodrożnica – typ dużej wsi o zwartej lecz bezładnej zabudowie wzdłuż kilku zazwyczaj krętych ciągów komunikacyjnych (ulic). Jedna z wczesnych form słowiańskiej zabudowy wsi.
Prawdopodobnie forma ta funkcjonowała obok łańcuchówki w południowej Małopolsce oraz Rusi Halickiej przed okresem kolonizacji, ale ślady dawnych form przestrzennych nie są obecnie w żaden sposób uchwytne. Typowe formy wielodrożnicowej zabudowy wsi zachowały się na obszarze Rosji oraz Ukrainy.
Wikipedia
poetycko: zespół wielu drzew
SJP.pl
mający wartość wielu dukatów
SJP.pl
obejmujący wiele dziedzin; interdyscyplinarny, multidyscyplinarny
SJP.pl
kobieta wielodzietna
SJP.pl
posiadanie licznego potomstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielodzietne; cecha tych, którzy są wielodzietni
Wiktionary
(1.1) Już dawno udowodniono ścisły związek przyczynowy między jedzeniem kawioru a nie spotykaną gdzie indziej wielodzietnością rodzin rybaków w delcie Wołgi i nad Amurem.
Wiktionary
przym. wielodzietny
rzecz. wielodzietny mos.
Wiktionary
osoba wielodzietna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający większą niż przeciętna liczbę dzieci
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna wielodzietny (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈd͡ʑɛtnɨ, AS: vʹi ̯eloʒ́etny
Wiktionary
rzecz. wielodzietność ż., wielodzietna ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) złożony z wielu dźwięków
Wiktionary
(1.1) Klaster jest wielodźwiękowym współbrzmieniem zbudowanym z małych interwałów.
Wiktionary
złożony z wielu elementów; wieloczęściowy
SJP.pl
składający się z wielu etapów
SJP.pl
wyścig składający się z wielu etapów
SJP.pl
osoba pracująca jednocześnie na kilku etatach
SJP.pl
1. pracujący na więcej niż jeden etat;
2. oferujący wiele etatów, zatrudniający wielu pracowników
SJP.pl
obejmujący osoby należące do wielu różnych kultur lub narodów; multietniczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielofazowe
Wiktionary
przym. wielofazowy
przysł. wielofazowo
Wiktionary
przebiegający w wielu fazach (etapach); polifazowy
SJP.pl
złożony z wielu figur; wielofigurowy
SJP.pl
złożony z wielu figur; wielofiguralny
SJP.pl
mogący pełnić wiele funkcji; multifunkcyjny, polifunkcyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który spełnia wiele funkcji
Wiktionary
(1.1) O wielofunkcyjnych właściwościach radaru decyduje obróbka wtórna.
Wiktionary
rzecz. wielofunkcyjność ż.
Wiktionary
(1.1) multifunkcyjny
Wiktionary
przyrządzany w wielu garnkach
SJP.pl
występujący w wielu gatunkach
SJP.pl
dotyczący wielu gazów
SJP.pl
1. wielopokoleniowy;
2. obejmujący wiele generacji
SJP.pl
trwający wiele godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający wiele godzin
Wiktionary
(1.1) Każdy nasz dialog wiązał się też zawsze z ciekawymi wielogodzinnymi dyskusjami o Janie Pawle II i Kościele.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: vʹi ̯elogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
odłamek litej skały o ostrych krawędziach i wygładzonych ścianach; graniak, wiatrowiec, eologliptolit
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. posiadający wiele gryfów
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. astr. gwiazdozbiór, konstelacja
Wiktionary
nazwa kilku polskich wsi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wi
Wikipedia
Wielogłosowość – konstrukcja harmoniczna opierająca się zwykle na czterogłosowym układzie akordów.
Przez analogię do kwartetu wokalnego, głosy nazywane są: sopran, alt, tenor i bas. Ponieważ materiał oparty jest na trójdźwięku, w układzie czterogłosowym jeden z dźwięków musi być zdwojony. Nie podwaja się tercji, które to w harmonii klasycznej poczytywane jest za błąd.
Wikipedia
złożony z wielu głosów, skomponowany na wiele głosów, wykonywany przez wiele głosów itp.
SJP.pl
wyposażony w wiele głowic
SJP.pl
posiadający wiele głów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający wiele głów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔˈɡwɔvɨ, AS: vʹi ̯elogu̯ovy
Wiktionary
przym. wielogłowny
Wiktionary
(1.1) daw. wielogłowny
Wiktionary
mający powierzchnię wielu hektarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający powierzchnię wielu hektarów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔxɛktaˈrɔvɨ, AS: vʹi ̯eloχektarovy
Wiktionary
składający się z kilku instancji powiązanych hierarchicznie
SJP.pl
1. o lokalu: składający się z kilku izb;
2. o parlamencie: składający się z kilku izb o różnych funkcjach i kompetencjach, multikameralny
SJP.pl
składający się z wielu jajek
SJP.pl
umiejętność biegłego posługiwania się kilkoma językami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. cecha tego, co wielojęzyczne
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wielojęzyczny
przysł. wielojęzycznie
Wiktionary
różnojęzyczny, różnojęzykowy;
1. posługujący się wieloma językami;
2. napisany w wielu językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się wieloma językami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) posługujący się wieloma językami
(1.2) napisany w wielu językach
Wiktionary
(1.2) Wikisłownik jest słownikiem wielojęzycznym.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: vʹi ̯eloi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzecz. wielojęzyczność ż.
Wiktionary
(1.1-2) wielojęzykowy, różnojęzyczny, różnojęzykowy, kilkujęzyczny, kilkujęzykowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. wielojęzyczny.
Wiktionary
(1.1) Zebrane i opracowane przez młodzież z Jasła i Bochum materiały zostaną w formie raportu wydane w wielojęzykowej wersji oraz umieszczone w formie witryny internetowej.
(1.1) Z czasem i dzięki pomocy przyjaciół zrobiłem nie tylko fonty postscriptowe, ale także wielojęzykowe typu TrueType, które nawet Microsoft zakupił.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯eloi ̯ẽũ̯zykovy
Wiktionary
(1.1) wielojęzyczny, różnojęzyczny, różnojęzykowy, kilkujęzyczny, kilkujęzykowy
Wiktionary
wyposażony w wiele kabin
SJP.pl
działający przez wiele kadencji
SJP.pl
jednostka wodna posiadająca kilka kadłubów, najczęściej dwa (katamaran) lub trzy (trimaran)
SJP.pl
wyposażony w kilka kamer
SJP.pl
1. posiadający wiele kanałów;
2. składający się z wielu kanałów;
3. dostępny za pomocą wielu kanałów;
4. udostępniający za pomocą wielu kanałów;
5. rozpowszechniający za pomocą wielu kanałów
SJP.pl
prowadzenie badań lub poszukiwań w kilku różnych kierunkach
SJP.pl
prowadzony w kilku kierunkach
SJP.pl
1. ważący wiele kilogramów;
2. przeznaczony na wiele kilogramów czegoś
SJP.pl
mający długość wielu kilometrów, wynoszący wiele kilometrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający długość wielu kilometrów, wynoszący wiele kilometrów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ, AS: vʹi ̯eloḱilõmetrovy
Wiktionary
składający się z wielu klas
SJP.pl
część wału z symetrycznie rozmieszczonymi na obwodzie wypustami; wałek wielowypustowy, wielowypust
SJP.pl
wyposażony w wiele kolców
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający wiele kolców
Wiktionary
przysłówek
(1.1) mając wiele kolorów
Wiktionary
(1.1) Na paradzie widziałem wielokolorowo ubrany skandujący tłum.
Wiktionary
przym. wielokolorowy
Wiktionary
(1.1) barwnie, pstro, różnokolorowo
Wiktionary
cecha przedmiotów, które mają różne barwy, wiele kolorów; różnokolorowość, wielobarwność, kolorowość, różnobarwność
SJP.pl
mający wiele kolorów (barw); wielobarwny, multikolorowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele kolorów
Wiktionary
przym. kolorowy
rzecz. kolorowy mos.
przysł. wielokolorowo
Wiktionary
(1.1) wielobarwny, różnobarwny, różnokolorowy
Wiktionary
1. posiadający wiele kolumn;
2. wydrukowany na kilku kolumnach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) druk. taki, który składa się z wielu kolumn
(1.2) archit. taki, który składa się z wielu kolumn
Wiktionary
mający wiele komór
SJP.pl
1. wyposażony w wiele komputerów;
2. złożony z wielu komputerów
SJP.pl
uogólnienie na dowolną liczbę wymiarów pojęcia wielokąta w dwóch wymiarach i wielościanu w trzech wymiarach; politop
SJP.pl
Wielokomórka (politop) – uogólnienie na dowolną liczbę wymiarów pojęcia wielokąta w 2 i wielościanu w 3 wymiarach.
Politopy definiuje się jako zbiory o jednospójnym wnętrzu, będące sumą jednego lub większej liczby sympleksów.
Niemiecka wersja tego terminu – "Polytop" – została wprowadzona do angielszczyzny przez Alicję Boole Stott, córkę logika George’a Boole’a.
Wikipedia
grupa organizmów złożonych z wielu komórek
SJP.pl
organizm złożony z wielu komórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) biol. organizm składający się z wielu komórek
Wiktionary
przym. wielokomórkowy
Wiktionary
o organizmie zwierzęcym lub roślinnym: mający ciało zbudowane z wielu komórek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. składający się z wielu komórek
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯elokõmurkovy
Wiktionary
rzecz. wielokomórkowiec m., wielokomórkowość ż.
Wiktionary
mający wiele kondygnacji; wielokondygnacyjny
SJP.pl
mający wiele kondygnacji; wielokondygnacjowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele kondygnacji, złożony z wielu kondygnacji
Wiktionary
(1.1) Na terenie pomiędzy ulicą Pełkińską, parkiem miejskim, ulicą Grodziszczańską a planowaćanowaną obwodnicą projektant zaplanował wielokondygnacyjne budownictwo.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔkɔ̃ndɨɡnaˈt͡sɨjnɨ, AS: vʹi ̯elokõndygnacyi ̯ny
Wiktionary
1. o pojeździe: zaprzężony w wiele koni;
2. o silniku: mający moc wielu koni mechanicznych
SJP.pl
mający wiele kół
SJP.pl
"..." - znak pisarski przestankowy składający się z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku mowy, niedomówienie lub (ujęty w nawias) wskazujący na opuszczenie w tekście cytowanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych;
Wiktionary
Wielokropek wielokropek
Wielokropek – znak interpunkcyjny w postaci trzech umieszczonych obok siebie kropek (…) używany przeważnie na końcu zdania lub dla zaznaczenia fragmentów pominiętych.
Wikipedia
(1.1) symbol. …
Wiktionary
liczba całkowita (lub wielomian), która powstała z danej liczby przez przemnożenie jej przez inną liczbę całkowitą
SJP.pl
przysłówek
(1.1) wiele razy
Wiktionary
(1.1) Zrobił przerwę i nabrał powietrza. Ale przemówienie, które poprzedniego dnia powtarzał wielokrotnie, zniknęło.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: vʹi ̯elokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. wielokrotność ż., zwielokrotnianie n., zwielokrotnienie n.
przym. wielokrotny
Wiktionary
zwiększać się wielokrotnie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;
(1.2) mat. w szerszym znaczeniu: iloczyn danej liczby i dowolnej liczby całkowitej;
Wiktionary
Wielokrotność – termin używany w arytmetyce i algebrze w kilku powiązanych znaczeniach.
Wikipedia
(1.1) 10 jest wielokrotnością 2, bo 2 razy 5 daje 10.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯elokrotność
Wiktionary
rzecz. zwielokrotnienie n., zwielokrotnianie n., podwielokrotność
przym. wielokrotny
przysł. wielokrotnie
Wiktionary
1. większy wiele razy od czegoś, powtórzony, powtarzający się wiele razy;
2. taki, który zrobił coś, wystąpił w jakiejś roli wiele lub kilka razy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) występujący więcej niż raz, powtarzający się
Wiktionary
(1.1) Został oskarżony o wielokrotne morderstwo.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɨ, AS: vʹi ̯elokrotny
Wiktionary
rzecz. wielokrotność ż., zwielokrotnianie n., zwielokrotnienie n.
czas. zwielokrotniać ndk., zwielokrotnić dk.
przysł. wielokrotnie
licz. wielokrotnie
Wiktionary
(1.1) wielorazowy
Wiktionary
wiele razy, wielokrotnie; wielekroć, po wielekroć, po wielokroć, powielekroć, powielokroć
SJP.pl
uwzględniający wiele różnych kryteriów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. ekon. sytuacja w której różne kryzysy występują jednocześnie i wzajemnie na siebie oddziałują, prowadząc do skumulowanego efektu trudniejszego do opanowania niż w przypadku wystąpienia każdego z kryzysów z osobna
Wiktionary
(1.1) polikryzys
Wiktionary
zespół krążków linowych stałych i ruchomych opasanych jedną liną, pozwalający na zwielokrotnienie siły, używany do podnoszenia ciężarów, naciągania lin itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą;
Wiktionary
Wielokrążek, talia – układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą. Wielokrążek jest przykładem maszyny prostej.
Wikipedia
(1.1) Za pomocą wielokrążka bez problemu wciągnąłem na dach skrzynkę dachówek.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈkrɔ̃w̃ʒɛk, AS: vʹi ̯elokrõũ̯žek
Wiktionary
przym. wielokrążkowy
Wiktionary
(1.1) talia
Wiktionary
wykorzystujący mechanizm wielokrążka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: wielokrążek; złożony z wielokrążków, zawierający wielokrążki
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔkrɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯elokrõũ̯škovy
Wiktionary
rzecz. wielokrążek
Wiktionary
posiadający wiele kształtów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wielorakie kształty
Wiktionary
(1.1) W zawiesinie poruszały się wielokształtne twory, powiększone przez okular mikroskopu.
Wiktionary
rzecz. wielokształtność ż.
Wiktionary
(1.1) różnokształtny, wielopostaciowy
Wiktionary
współistnienie na określonym terytorium różnych kultur; multi-kulti, multikulti, multikulturalizm, multikulturowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wielokulturowe
(1.2) kulturowa różnorodność, obecność wpływów różnych kultur
(1.3) socjol. idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy
Wiktionary
Wi
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯elokulturovość
Wiktionary
przym. wielokulturowy
Wiktionary
(1.1-3) multikulturowość
Wiktionary
1. posiadający cechy charakterystyczne dla różnych kultur;
2. czerpiący z dorobku kulturalnego wielu narodów;
3. budowany dorobkiem kulturalnym wielu narodów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur
Wiktionary
(1.1) To, że Polska miałaby się stać bardziej wielokulturowa, jest dla polskiej polityki niewyobrażalne.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ, AS: vʹi ̯elokulturovy
Wiktionary
rzecz. wielokulturowość ż.
przysł. wielokulturowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wiele kwiatów
(1.2) taki, który sporządzono z wielu rodzajów różnych kwiatów
Wiktionary
przym. wielkokwiatowy
rzecz. kwiat mrz., kwietnik mrz./mzw.
Wiktionary
figura płaska ograniczona linią łamaną zamkniętą, złożoną co najmniej z trzech odcinków; wielobok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;
Wiktionary
Wielokąt, wielobok – różnie definiowany typ figury geometrycznej:
Wielokąty, tak jak inne łamane, można definiować nie tylko na płaszczyźnie euklidesowej. Odcinkiem jest w ogólności linia geodezyjna – najkrótsza w sensie metryki danej przestrzeni. Przykładowo dla sfery odcinkiem jest ortodroma – łuk okręgu wielkiego przechodzącego przez dane dwa punkty sfery. Utworzone z ortodrom wielokąty sferyczne różnią się własnościami od wielokątów euklidesowych, co opisano niżej.
Wikipedia
(1.1) Wielokąt foremny to taki wielokąt wypukły, który ma wszystkie kąty i boki równe.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlɔkɔ̃nt, AS: vʹi ̯elokõnt
Wiktionary
przym. wielokątny
przysł. wielokątnie
Wiktionary
mający kształt wielokąta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geom. mający wiele kątów
Wiktionary
rzecz. wielokąt mrz.
Wiktionary
posiadający wiele kłosów
SJP.pl
kobieta albo samica zwierząt mająca wiele lat
SJP.pl
okres trwający wiele lat
SJP.pl
wykazujący oporność na wiele leków (zwłaszcza drobnoustrojów)
SJP.pl
jednoczesne stosowanie wielu leków; polipragmazja
SJP.pl
mający związek z wieloma lekami
SJP.pl
1. trwający wiele lat; obejmujący okres wielu lat;
2. mający, żyjący, istniejący, pracujący gdzieś wiele lat; gromadzony przez wiele lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający lub mający wiele lat
(1.2) pracujący gdzieś lub pełniący jakąś funkcję przez wiele lat
Wiktionary
(1.1) Marzanka wonna jest rośliną wieloletnią, osiągającą wysokość 30-40 cm.
(1.2) Z powodu kryzysu w naszej firmie zwolniono kilku wieloletnich pracowników.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi, AS: vʹi ̯eloletʹńi
Wiktionary
mający wiele liści
SJP.pl
napisany za pomocą wielu liter
SJP.pl
obejmujący lub składający się z wielu lokali
SJP.pl
wyposażony w wiele luf
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mający wiele luf
Wiktionary
o okręgu wyborczym: posiadający w organie wybieralnym wielu reprezentantów
SJP.pl
statek wielomasztowy; kilkumasztowiec
SJP.pl
mający wiele masztów
SJP.pl
wykonany z wielu różnych materiałów
SJP.pl
zawody składające się z wielu meczów
SJP.pl
mający długość wielu metrów, wynoszący wiele metrów
SJP.pl
suma wielu elementów będących zmiennymi, liczbami bądź iloczynami zmiennych i/lub liczb (np.: 2x-5y+12z+6, 2x^3+5x^2+7x-10)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;
Wiktionary
Wielomian, inaczej suma algebraiczna[] – wyrażenie algebraiczne będące sumą jednomianów; używane w różnych działach matematyki; przykładowo:
Wikipedia
(1.1) Każdy wielomian zespolony stopnia dodatniego ma pierwiastek.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn, AS: vʹi ̯elõmʹi ̯ãn
Wiktionary
przym. wielomianowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który odtwarza wiele wielkości
Wiktionary
mający wiele miejsc siedzących, mieszczący wiele osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który występuje, znajduje się lub działa w wielu miejscach
Wiktionary
mający wiele miesięcy, trwający wiele miesięcy itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający wiele miesięcy
Wiktionary
(1.1) Bogaty wujek zapłacił za wielomiesięczną opiekę medyczną swojego siostrzeńca.
(1.1) Wielomiesięczne śledztwo nie przyniosło oczekiwanych rezultatów.
(1.1) Budowa portu była poprzedzona wielomiesięcznymi przygotowaniami.
(1.1) Rozporządzenie podpisano po wielomiesięcznej dyskusji międzyresortowej.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: vʹi ̯elõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
liczący wiele miliardów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący wiele miliardów czegoś; mający wartość wielu miliardów
Wiktionary
(1.1) Firma odnotowała we wrześniu wielomiliardowe straty.
Wiktionary
liczący wiele milionów czegoś
SJP.pl
mający długość półtorej mili, wynoszący półtorej mili
SJP.pl
trwający wiele minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający wiele minut
Wiktionary
zawierający wiele rodzajów mięsa
SJP.pl
dotyczący wielu mięśni jednocześnie
SJP.pl
wspólny związek miłosny z więcej niż jedną osobą; poliamoria
SJP.pl
zwiększenie dziennej ilości wydalonego moczu powyżej normy fizjologicznej wskutek zaburzeń hormonalnych bądź chorób nerek; poliuria
SJP.pl
Wi
Wikipedia
łączący wiele form, kanałów, rodzajów czegoś; multimodalny
SJP.pl
zbudowany z wielu modułów
SJP.pl
złożony z wielu monitorów, przeznaczony dla wielu monitorów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
lubiący dużo mówić; gadatliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. książk. taki, który dużo mówi (także. przen.)
(1.2) przest. książk. taki, gdzie dużo się mówi
Wiktionary
(1.1) Po niewoli wzrok znowu przywierał do zgasłych końskich oczu, do ich siły wyczerpanej, do oczu przeżytych, a tak niedościgle mądrych, tak udręczająco wielomównych, że w ich wyrazie mieścił się cały jakiś świat (…) W mowie tych źrenic żałosnych, które przymusowo widziały płomień ogniska, bo je raził i nękał, można było wysłuchać słowa (…)
(1.2) Brat od najmłodszych lat interesował się studium krasomówstwa. Był urodzony do mężnych walk na wielomównym Forum.
Wiktionary
rzecz. wielomówność ż., wielomówstwo n.
Wiktionary
(1.1) war. wielomowny; wymowny, rozmowny, gadatliwy, elokwentny, rozgadany, rozszczebiotany, roztrajkotany, szczebiotliwy, terkotliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. odprzym. mówienie dużej ilości rzeczy lub do tego skłonność
Wiktionary
(1.1) Jeżeli to im wstręt czyni, żeby młodzież zamiast wymowy do wielomówstwa nie przywykła, niech z siebie dają przykład młodszym, a nie przesadzając w dobieraniu słów nadto wybornych, wyrażeń osobliwych, sposobu nadzwyczajnego, niech, jeżeli chcą, ganią wymowę, ale prostym i zwyczajnym mówienia sposobem.
Wiktionary
rzecz. wielomówność ż.
przym. wielomówny
Wiktionary
(1.1) gadatliwość, wielomówność, daw. polilogia
Wiktionary
małżeństwo kobiety z kilkoma mężczyznami jednocześnie; poliandria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) → zob. poliandria.
Wiktionary
(1.1) Chcemy zalegalizowania wielomęstwa i wielożeństwa. Państwo nie powinno ograniczać człowieka w jego możliwościach wyboru partnera czy partnerów - mówią młodzi szwedzcy Zieloni.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔ̃ˈmɛ̃w̃stfɔ, AS: vʹi ̯elõmẽũ̯stfo
Wiktionary
(1.1) poliandria
Wiktionary
obejmujący zasięgiem wiele naczyń krwionośnych
SJP.pl
składający się z grup społecznych o różnych narodowościach
SJP.pl