zawierający grupy ludzi o różnych narodowościach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości
Wiktionary
1. mający wiele narządów;
2. obejmujący zasięgiem wiele narządów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wielu narządów jednocześnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający wiele nasion
Wiktionary
posiadający nawę główną i kilka naw bocznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kilka naw
Wiktionary
mający wiele nerwów
SJP.pl
posiadający dwa lub więcej podwójnych wiązań, np. tłuszcz wielonienasycony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. o kwasach tłuszczowych: mający dwa lub więcej podwójnych wiązań między atomami węgla w łańcuchu kwasu tłuszczowego
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔ̃ɲɛ̃nasɨˈt͡sɔ̃nɨ, AS: vʹi ̯elõńẽnasycõny
Wiktionary
mający wiele nóg
SJP.pl
1. o obrabiarce: skonstruowana do skrawania wieloma nożami jednocześnie;
2. o uchwycie (głowicy): skonstruowany do mocowania wielu nożów
SJP.pl
obrabiarka wielonożowa
SJP.pl
w naukach humanistycznych: posiadanie wielu nurtów
SJP.pl
w naukach humanistycznych: posiadający wielu nurtów
SJP.pl
przestarzale: zwierzę mające wiele nóg
SJP.pl
złożony z wielu obiektów
SJP.pl
w medycynie: charakteryzujący się występowaniem wielu objawów
SJP.pl
dotyczący wielu obszarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele oczu
Wiktionary
(1.1) O Maryjo, centrum wszechświata (…) Ty większa od Cherubinów wieloocznych i Serafinów sześcioskrzydlnych. sic.
(1.1) Czasem czuję się, jak gdybym był jednouszny, jednooczny, półsercowy… Czasem wszystko mnie mija, żyję tylko połową siebie. A czasem znów jestem wielouszny, wielooczny, wielosercowy; po prostu nie mieszczę siebie w sobie.
Wiktionary
(1.1) wielooki
Wiktionary
składający się z wielu odcinków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu odcinków
Wiktionary
posiadający wiele oddziałów
SJP.pl
posiadający wiele odłamów
SJP.pl
tworzący dwa lub więcej ognisk skupienia światła, np. soczewki wieloogniskowe; multifokalny, progresywny
SJP.pl
posiadający wiele okapów
SJP.pl
mający wiele oczu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający wiele oczu
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈːci, AS: vʹi ̯el•oḱi
Wiktionary
(1.1) wielooczny
Wiktionary
posiadający wiele okien
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający wiele okien
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔːˈcɛ̃nːɨ, AS: vʹi ̯el•oḱẽ•ny
Wiktionary
składający się z wielu operacji
SJP.pl
posiadający wiele osi
SJP.pl
1. składający się z wielu osób (np. rodzina wieloosobowa);
2. przeznaczony dla wielu osób (np. wieloosobowy przedział)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla wielu osób, mogący pomieścić wiele osób
(1.2) złożony z wielu osób, wykonywany przez wiele osób
Wiktionary
(1.1) Warunki sanitarne w budynkach są tragiczne: ciasne i ciemne wnętrza, wieloosobowe sypialnie, łazienki w piwnicy.
(1.2) Do odpowiedzialności zostaje pociągnięta cała wieloosobowa rodzina.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔːsɔˈbɔvɨ, AS: vʹi ̯el•osobovy
Wiktionary
1. posiadający wiele ostrzy;
2. skonstruowany do skrawania wieloma ostrzami jednocześnie
SJP.pl
posiadający wiele otworów
SJP.pl
dawny rząd roślin obejmujący jaskrowce, magnoliowce i piwoniowce; Polycarpicae
SJP.pl
rząd roślin dwuliściennych, których każdy kwiat wydaje wiele owocków; Polycarpiceae
SJP.pl
przedstawiciel dawnego rzędu roślin obejmującego jaskrowce, magnoliowce i piwoniowce
SJP.pl
o cechach wieloowockowych (rząd roślin)
SJP.pl
sporządzony z wielu owoców
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złożony z wielu owoców lub ich produktów
Wiktionary
(1.1) Wzięła mnie ochota na sałatkę wieloowocową.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔːvɔˈt͡sɔvɨ, AS: vʹi ̯el•ovocovy
Wiktionary
o nowotworach: składający się z kilku niezależnych ognisk
SJP.pl
zgrzewka zawierająca kilka jednostek danego produktu, np. piwa, wody mineralnej; multipak
SJP.pl
wada rozwojowa polegająca na posiadaniu zbyt dużej liczby palców lub paliczków; polidaktylia
SJP.pl
mający wiele palców
SJP.pl
1. zakończony kilkoma palcami;
2. mający kończyny o wielu palcach
SJP.pl
złożony z wielu palników
SJP.pl
1. zależny od wielu parametrów;
2. umożliwiający sterowanie wieloma parametrami
SJP.pl
składający się z wielu par, np. kabel wieloparowy
SJP.pl
możliwość udziału w systemie politycznym wielu partii
SJP.pl
umożliwiający udział wielu partii
SJP.pl
składający się z wielu pasm (np. o drodze, jezdni), działający w wielu pasmach itp.
SJP.pl
1. składający się z wielu państw;
2. posiadający obywatelstwo kilku państw
SJP.pl
potocznie: pielucha wielorazowa; wielopielucha
SJP.pl
potocznie: pielucha wielorazowa; wielopielo
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. posiadający wiele pierścieni atomów w cząsteczce
Wiktionary
mający wiele pięter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele pięter
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ, AS: vʹi ̯elopʹi ̯ẽntrovy
Wiktionary
SJP.pl
Wieloplatformowość – cecha aplikacji, języków programowania, systemów operacyjnych oraz innego oprogramowania i jego implementacji, pracujących na różnych platformach sprzętowych. Przykładowo, wieloplatformowa aplikacja będzie działać pod kontrolą systemu Microsoft Windows na architekturze x86 oraz systemu Linux na architekturze ARM.
Wikipedia
w informatyce: pracujący na różnych platformach sprzętowych
SJP.pl
dotyczący wielu plemion, należący do wielu plemion
SJP.pl
mający wiele pni
SJP.pl
mający wiele podmiotów
SJP.pl
złożony z wielu pokojów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielopokoleniowe
Wiktionary
przym. wielopokoleniowy
przysł. wielopokoleniowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu pokoleń
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: vʹi ̯elopokolẽńovy
Wiktionary
rzecz. wielopokoleniowość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wielopola
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpɔˈlãɲĩn, AS: vʹi ̯elopolãńĩn
Wiktionary
rzecz. Wielopole n.
:: fż. wielopolanka ż.
przym. wielopolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wielopola
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpɔˈlãnka, AS: vʹi ̯elopolãnka
Wiktionary
rzecz. Wielopole n.
:: fm. wielopolanin m.
przym. wielopolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości i dzielnic w Polsce;
(1.2) jedna z ulic w Krakowie, w dzielnicy Stare Miasto;
(1.3) geogr. wieś na Słowacji, w kraju preszowskim;
(1.4) zob. Wielopole Skrzyńskie.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔˈpɔlɛ, AS: vʹi ̯elopole
Wiktionary
rzecz. wielopolanin m., wielopolanka ż.
przym. wielopolski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wielopolem, dotyczący Wielopola
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔˈpɔlsʲci, AS: vʹi ̯elopolsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wielopole n., wielopolanin m., wielopolanka ż.
Wiktionary
rodzina grzybów nadrzewnych lub naziemnych z klasy podstawczaków; żagwiowate
SJP.pl
1. gwiazda wieloporowata - gatunek grzybów z rodziny gwiazdoszowatych;
2. o cechach wieloporowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
mający wiele portów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielopostaciowe, występujące w różnych formach
(1.2) biol. chem. miner. występowanie czegoś w wielu postaciach, przy zachowaniu cech jednego gatunku, rodzaju itp.
Wiktionary
przym. wielopostaciowy
Wiktionary
(1.1) polimorficzność, polimorfizm, heteromorfizm
(1.2) polimorfizm
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele rozpoznawalnych form
(1.2) taki, który składa się z wielu osób
(1.3) miner. chem. biol. taki, który w ramach jednego rodzaju może przybierać różne postacie
Wiktionary
(1.2) Często tworzono figury monumentalne i kompozycje wielopostaciowe. (z Wikipedii)
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpɔstaˈt͡ɕɔvɨ, AS: vʹi ̯elopostaćovy
Wiktionary
rzecz. wielopostaciowość ż.
Wiktionary
(1.1) wieloraki, wielostronny
(1.3) polimorficzny, wielokształtny, różnokształtny
Wiktionary
mający wiele powierzchni, nadający się do wielu powierzchni
SJP.pl
mający wiele powłok
SJP.pl
mający wiele poziomów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele poziomów
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpɔʑɔ̃ˈmɔvɨ, AS: vʹi ̯elopoźõmovy
Wiktionary
przysł. wielopoziomowo
rzecz. wielopoziomowość
Wiktionary
Wieloprocesorowość – architektura komputerowa, mająca na celu zwiększenie mocy obliczeniowej komputera poprzez wykorzystanie kilku procesorów.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) inform. mający wiele procesorów
Wiktionary
w informatyce: możliwość jednoczesnej obsługi wielu zadań (programów); wielozadaniowość
SJP.pl
w informatyce: umożliwiający jednoczesną obsługę wielu zadań (programów); wielozadaniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. mający wiele prowadnic
Wiktionary
pozwalający odbyć wiele przejazdów
SJP.pl
1. składający się z wielu punktów;
2. mający wymiar wielu punktów (np. czcionka)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielopłaszczyznowe; cecha tych, którzy są wielopłaszczyznowi
Wiktionary
przym. wielopłaszczyznowy
przysł. wielopłaszczyznowo
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się na wielu płaszczyznach, mający wiele płaszczyzn
(1.2) przen. uwzględniający wiele aspektów, mający ich wiele
Wiktionary
(1.1) Ta gra jest wielopłaszczyznowa.
(1.2) Opisu mechanizmów rozwoju wsi i rolnictwa nie można zamknąć jedynie w ramach teorii ekonomicznych. Jest on bowiem procesem wielopłaszczyznowym - obejmuje zjawiska o charakterze ekonomicznym, społecznym, kulturowym i politycznym.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: vʹi ̯elopu̯aščyznovy
Wiktionary
rzecz. wielopłaszczyznowość
przysł. wielopłaszczyznowo
Wiktionary
(1.1) wieloplanowy
(1.2) skomplikowany, wieloaspektowy, wielostronny, złożony, zróżnicowany, wielowarstwowy, wielowątkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot posiadający więcej niż dwa płaty nośne
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlɔpwat, AS: vʹi ̯elopu̯at
Wiktionary
rzecz. wielopłatowiec m.
przym. wielopłatowy
Wiktionary
(1.1) wielopłatowiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) lotn. zob. wielopłat.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔpwaˈtɔvʲjɛt͡s, AS: vʹi ̯elopu̯atovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wielopłat
przym. wielopłatowy
Wiktionary
rodzina ryb kostnych z podgromady wielopłetwych; miastugi, wielopłetwcowate
SJP.pl
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Wielopłetwcokształtne (Polypteriformes) – monotypowy rząd ryb kostnoszkieletowych (Osteichthyes), zaliczany do rzędu Cladistii (Cladistii jest traktowana przez niektóre ujęcia systematyczne jako infragromada w obrębie ryb promieniopłetwych). Jest taksonem siostrzanym dla Actinopteri, obejmującego wszystkie pozostałe ryby promieniopłetwe. Najstarsze znane szczątki kopalne wielopłetwcokształtnych pochodzą ze środkowej kredy Afryki i późnej kredy Ameryki Południowej.
Wikipedia
o cechach wielopłetwcokształtnych (rząd ryb)
SJP.pl
rodzina drapieżnych ryb promieniopłetwych z rzędu wielopłetwcokształtnych; miastugi, wielopłetwce
SJP.pl
Wielopłetwcowate (Polypteridae) – rodzina słodkowodnych, drapieżnych ryb kostnoszkieletowych z rzędu wielopłetwcokształtnych (Polypteriformes).
Wikipedia
o cechach wielopłetwcowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
podgromada ryb kostnych obejmująca około 10 gatunków występujących współcześnie wyłącznie w wodach słodkich tropikalnej części Afryki; ramieniopłetwe
SJP.pl
ryba słodkowodna z rodziny wielopłetwcowatych; miastuga
SJP.pl
Wielopłetwiec, miastuga ("Polypterus bichir") – gatunek drapieżnej, słodkowodnej ryby z rodziny wielopłetwcowatych (Polypteridae). Jest gatunkiem typowym rodzaju "Polypterus".
Wikipedia
o cechach wielopłetwych (podgromada ryb)
SJP.pl
składający się z wielu płytek
SJP.pl
składający się z wielu płyt
SJP.pl
dotyczący wieloraczków
SJP.pl
1. konne lub ciągnikowe narzędzie do międzyrzędowej uprawy roślin;
2. narzędzie wieloczynnościowe
SJP.pl
reprezentowany przez wiele jednostek, rodzajów; różnorodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele form
Wiktionary
przysł. wielce
rzecz. wielorakość ż.
Wiktionary
(1.1) różnoraki, rozmaity, różnorodny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wieloraki
Wiktionary
rzecz. wielorakość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielorakie; cecha tych, którzy są wieloracy
Wiktionary
rzecz. wielorak m., wieloraczki nmos.
przym. wieloraki
przysł. wielorako, wielce
Wiktionary
(1.1) różnorodność
Wiktionary
mający wiele ramion, odnóg itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielorasowe
Wiktionary
przym. wielorasowy
Wiktionary
dotyczący wielu ras
SJP.pl
cecha czegoś przeznaczonego do użycia wiele razy
SJP.pl
1. zachodzący wiele razy;
2. przeznaczony do użycia wiele razy
SJP.pl
przedmiot wielorazowego użytku
SJP.pl
mający wiele rdzeni, np. wielordzeniowy procesor
SJP.pl
Wielordzenność – wada drewna z grupy wad budowy, polegająca na występowaniu na przekroju poprzecznym drewna dwóch lub więcej rdzeni.
Wielordzenność występuje często łącznie ze spłaszczeniem i zakorkiem. Rdzenie otoczone są wspólnymi słojami, oraz słojami indywidualnymi każdego rdzenia. Często najmłodsze słoje obu rdzeni (widoczne na przekroju poprzecznym) oddzielone są warstwą kory, wrośniętej w pień tworząc zakorek.
Wikipedia
rzadko: różnorodny, wieloraki
SJP.pl
mający wiele rodzajów
SJP.pl
przeznaczony dla wielu rodzin, mieszczący wiele rodzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony do użytku dla wielu rodzin
Wiktionary
(1.1) W sumie w 17 sektorach zmieści się 7030 grobów - od pojedynczych, poprzez wielorodzinne, do podziemnych krypt i grobowców.
Wiktionary
owca wieloroga - rasa owiec z dwiema parami rogów
SJP.pl
o samicy zwierzęcia: taka, która ma ruję więcej niż raz w roku; poliestralny
SJP.pl
trwający wiele rund
SJP.pl
wielki ssak morski o poziomej płetwie ogonowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. pot. każdy większy waleń;
Wiktionary
Wieloryb – potoczna nazwa niektórych ssaków z rzędu waleni o większych rozmiarach. Wieloryby są największymi zwierzętami zamieszkującymi Ziemię (pod względem długości ciała przegrywają jednak ze wstężnicami). Od wieków poławiane dla mięsa, a przede wszystkim dla tłuszczu i spermacetu.
Wikipedia
(1.1) Wieloryby, wbrew swojej nazwie, są ssakami.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlɔrɨp, AS: vʹi ̯eloryp
Wiktionary
rzecz. wielorybnictwo n., Wieloryb mzw., wielorybnik mos., wielorybiątko n.
:: zdrobn. wielorybek mzw.
przym. wielorybi, wielorybniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: wieloryb
(1.2) mały wieloryb
Wiktionary
(1.1) Za samicą płynął wielorybek.
Wiktionary
rzecz. wieloryb mzw., Wieloryb mzw., wielorybię n., narybek mrz.
przym. wielorybi
Wiktionary
przymiotnik od: wieloryb
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wielorybem, dotyczący wieloryba
(1.2) podobny do wieloryba
Wiktionary
(1.1) Król jednak zastrzegł sobie prawo do wielorybich języków, uważanych najwyraźniej za najlepszy kąsek.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈrɨbʲi, AS: vʹi ̯elorybʹi
Wiktionary
rzecz. wieloryb m., Wieloryb m., wielorybek m., wielorybiątko n., wielorybnik m., wielorybnictwo n., wielorybię n., narybek mrz.
przym. wielorybniczy
Wiktionary
młode wieloryba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wielorybię (młode wieloryba)
Wiktionary
(1.1) Samica nie opuszcza wielorybiątka ani na krok.
Wiktionary
rzecz. wieloryb mzw., wielorybię n.
przym. wielorybi
Wiktionary
(1.1) wielorybię
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. młode wieloryba
Wiktionary
rzecz. wieloryb mzw., wielorybek mzw., wielorybnictwo n., wielorybnik mos./mzw./mrz.
przym. wielorybi, wielorybniczy
Wiktionary
(1.1) wielorybek
Wiktionary
połowy wielorybów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wielorybnictwo przybrzeżne na małą skalę jest w niektórych krajach dozwolone.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲit͡stfɔ, AS: vʹi ̯elorybʹńictfo
Wiktionary
rzecz. wieloryb m., wielorybnik m., Wieloryb mzw., wielorybię n.
przym. wielorybniczy, wielorybi
Wiktionary
dotyczący wielorybnictwa lub wielorybnika
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wielorybnictwem, dotyczący wielorybnictwa
Wiktionary
rzecz. wielorybnictwo n., wielorybnik mos./mzw., wieloryb mzw., Wieloryb mzw.
przym. wielorybi
Wiktionary
człowiek trudniący się połowem wielorybów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ryb. człowiek trudniący się zawodowo połowem wielorybów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) mar. statek wielorybniczy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) zool. skorupiak z rzędu podbrzusznych
Wiktionary
(1.1) Kiedyś wielorybnicy zachodzili do naszej tawerny.
(1.1) Wyspa Jan Mayen przez wiele lat stanowiła bazę wielorybników.
(2.1) Podali, że jakiś wielorybnik zatonął z całą załogą.
(2.1) Mam na moim wielorybniku pięciu harpunników.
(3.1) Spreparowany wielorybnik stał na biurku kapitana.
Wiktionary
rzecz. wieloryb mzw., wielorybnictwo n., Wieloryb mzw., wielorybię n.
przym. wielorybniczy, wielorybi
Wiktionary
mający wiele rzędów
SJP.pl
kobieta lub samica u zwierząt, która rodziła już wielokrotnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. w ginekologii: kobieta, która rodziła więcej niż jeden raz lub kobieta w ciąży, która rodziła już co najmniej jeden raz
(1.2) zool. samica ssaków, która kilkakrotnie wydawała potomstwo
Wiktionary
Wieloródka w ginekologii: kobieta, która urodziła więcej niż jedno dziecko, lub ciężarna, która już co najmniej raz rodziła.
W zależności czy to pierwsza ciąża czy kolejna można zauważyć różnice:
Pierwiastka: I okres - 9-15 h, II - 1-2 h, III - 5-30 min.
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔˈrutka, AS: vʹi ̯elorutka
Wiktionary
mający wiele rąk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele rąk
Wiktionary
mający wiele sal
SJP.pl
złożony z wielu segmentów
SJP.pl
dotyczący wielu sektorów, obejmujący wiele sektorów
SJP.pl
złożony z wielu serii, powstały w wielu częściach, odcinkach
SJP.pl
obejmujący wiele sesji
SJP.pl
mający wieleset lat, trwający wieleset lat itp.; wielusetletni
SJP.pl
liczący wieleset tysięcy czegoś; wielusettysięczny
SJP.pl
potocznie: opona całoroczna
SJP.pl
związek nieorganiczny powstały przez rozpuszczenie siarki w siarczkach alkalicznych; polisiarczek
SJP.pl
kauczuk wielosiarczkowy - syntetyczny kauczuk stosowany m.in. do wyrobu powłok, klejów, kabli, oraz modyfikacji żywic epoksydowych; kauczuk polisiarczkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Polemonium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wielosiłowatych o pierzasto podzielonych liściach i dzwonkowatych kwiatach;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
rzecz. wielosiłowate nmos.
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu wrzosowców
SJP.pl
Wi
Wikipedia
o cechach wielosiłowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych; rurkokwiatowiec
SJP.pl
dotyczący wielu skal
SJP.pl
rodzaj ćwiczenia sportowego dla biegaczy
SJP.pl
o cechach wieloskrzydłych (rząd owadów)
SJP.pl
o cechach wieloskrzydłych (rząd owadów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele skrzydeł
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈskʃɨdwɨ, AS: vʹi ̯eloskšydu̯y
Wiktionary
przym. wielkoskrzydły
Wiktionary
złożony z wielu składników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu składników
Wiktionary
(1.1) Niektóre nawozy wieloskładnikowe zawierają wapń.
Wiktionary
(1.1) wieloelementowy
Wiktionary
występujący w wielu smakach
SJP.pl
terpużka wielosmużka - gatunek ryby z rodziny terpugowatych; Oxylebius pictus
SJP.pl
dotyczący wielu specjalizacji
SJP.pl
obejmujący wiele zakresów widma
SJP.pl
system wielostanowiskowy - wieloprogramowy, scentralizowany system operacyjny, pozwalający na rozpoczęcie i jednoczesne wykonywanie zadania przez wielu użytkowników niezależnych od siebie, dzięki zainstalowaniu pewnej liczby terminali
SJP.pl
dotyczący wielu stawów jednocześnie
SJP.pl
mający wiele stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele stopni, zachodzący etapami
Wiktionary
(1.1) Opracowano nowe sposoby regulacji ilości doprowadzanego powietrza do kanału grzewczego baterii koksowniczej, ze szczególnym uwzględnieniem baterii o wielostopniowym doprowadzeniu powietrza.
Wiktionary
przysł. wielostopniowo
Wiktionary
(1.1) wieloetapowy, wielofazowy
Wiktionary
składający się z wielu stronic
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wiele stron, stronic
Wiktionary
(1.1) Lekarz potwierdza, że otrzymali wielostronicową instrukcję co robić krok po kroku, aby powstrzymać epidemię.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielostronne; cecha tych, którzy są wielostronni
Wiktionary
przym. wielostronny
przysł. wielostronnie
Wiktionary
rozpatrywany z wielu stron, aspektów; mający wiele stron, aspektów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający wiele stron, aspektów; dotyczący wielu zagadnień
(1.2) podejmowany przez wiele stron
Wiktionary
(1.2) Na drodze do procesu wielostronnego rozbrojenia nadal występuje wiele trudności.
Wiktionary
rzecz. wielostronność ż.
przysł. wielostronnie
Wiktionary
(1.1) wieloaspektowy, wielokierunkowy, wieloplanowy, wielopłaszczyznowy, wielopostaciowy, wielopoziomowy, wielotorowy, wielowarstwowy, wielowymiarowy, wszechstronny
(1.2) multilateralny
Wiktionary
o instrumentach muzycznych: mający wiele strun; wielostrunowy
SJP.pl
o instrumentach muzycznych: mający wiele strun; wielostrunny
SJP.pl
o ręcznej broni palnej: mieszczący w magazynku wiele nabojów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skonstruowany w sposób umożliwiający oddanie serii strzałów bez konieczności ponownego ładowania przed każdym z nich
Wiktionary
(1.1) Rewolwer – pierwsza w historii wielostrzałowa broń palna powtarzalna, [...] w której funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy bęben z kilkoma komorami nabojowymi.
(1.1) Wyrzutnię wielostrzałową należy położyć z dala od ludzi i samochodów. Po odpaleniu lontu trzeba odejść na bezpieczną odległość.
(1.1) Około jedna trzecia posiadała broń palną, w tym ok. 200 wojowników miało nowoczesne wielostrzałowe winchestery, karabiny Henry'ego i Spencera.
Wiktionary
(1.1) daw. repetierowy
Wiktionary
złożony z co najmniej dwóch sylab; wielozgłoskowy
SJP.pl
składający się z wielu szczepów
SJP.pl
przedstawiciel gromady pierścienic występujących w morzach i oceanach, prowadzących tryb życia głównie denny lub osiadły
SJP.pl
przedstawiciel gromady pierścienic występujących w morzach i oceanach, prowadzących tryb życia głównie denny lub osiadły
SJP.pl
Wi
Wikipedia
gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych, np. wieloszpon szary
SJP.pl
kilka sztuk tego samego towaru
SJP.pl
drobny mięczak morski; chiton
SJP.pl
składający się z wielu tematów, dotyczący wielu tematów; wielotematyczny
SJP.pl
składający się z wielu tematów, dotyczący wielu tematów; wielotematowy
SJP.pl
składający się z wielu tomów, zawarty w wielu tomach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wielu tomów
Wiktionary
dźwięk składający się z kilku tonów
SJP.pl
Wieloton – dźwięk składający się z tonów o dowolnej częstotliwości.
Wikipedia
składający się z wielu tonów (odcieni)
SJP.pl
a) ważący wiele ton;
b) mieszczący wiele ton czegoś;
c) mogący unieść wiele ton
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o ciężarze wielu ton
(1.2) o wielu odcieniach
Wiktionary
rzecz. wielotonówka ż.
Wiktionary
ciężarówka przeznaczona do transportu wielotonowego ładunku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. mający wiele torbieli
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔtɔrbʲjɛlɔˈvatɨ, AS: vʹi ̯elotorbʹi ̯elovaty
Wiktionary
1. składający się z wielu torów, podzielony na wiele torów;
2. prowadzony, realizowany równolegle wieloma sposobami, metodami
SJP.pl
zespół kół łańcuchowych na osi tylnego koła roweru
SJP.pl
mający wiele trybów działania
SJP.pl
mający wiele tygodni, trwający wiele tygodni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający wiele tygodni
Wiktionary
(1.1) Historia reklamacji składanej przez Wiesławę Wnętrzak jest typowa. Sklep przyjmuje uwagi, deklaruje pomoc, a potem zaczynają się wielotygodniowe, a nawet kilkumiesięczne przepychanki.
(1.1) Piotr bez negocjacji zgadzał się na ceny, które proponowali mu podwykonawcy i dostawcy, bez mrugnięcia okiem przyjmował wielotygodniowe, a nawet wielomiesięczne opóźnienia płatności swoich klientów, nie mówiąc już o tym, że proponował im umiarkowane ceny i nigdy nie targował się, gdy prosili, żeby je obniżył.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: vʹi ̯elotygodʹńovy
Wiktionary
w łowiectwie: kozioł lub samica jelenia, który wskutek uszkodzenia możdżenia ma więcej niż dwie tyki w porożu
SJP.pl
w łowiectwie: nieprawidłowość poroża u jeleniowatych, polegająca na odrastaniu więcej niż dwóch odrębnych tyk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący wiele tysięcy
Wiktionary
(1.1) Wielotysięczny tłum wznosił gromkie okrzyki.
Wiktionary
(1.1) wielesettysięczny
Wiktionary
Wielotów (niem. "Weltho", łuż. "Wjeltow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin, przy drodze wojewódzkiej nr 285.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
taki, który obejmuje wiele tłoków, jest poruszany za pomocą wielu tłoków, np. maszyna wielotłokowa
SJP.pl
zanik wieloukładowy - rzadka choroba neurodegeneracyjna, w której dochodzi do uszkodzenia kilku struktur mózgu
SJP.pl
1. mający wiele ust;
2. pochodzący z wielu ust
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele uszu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) inform. telekom. mogący obsługiwać wielu użytkowników na raz
Wiktionary
1. dotyczący wielu walut, obsługujący wiele walut itp.;
2. karta wielowalutowa - karta płatnicza umożliwiająca przypisanie do niej kilku rachunków bankowych prowadzonych w walutach obcych
SJP.pl
w oponach samochodowych: element składający się z kilku warstw tkaniny nagumowanej, różnej szerokości i średnicy; wielowarstwka
SJP.pl
w oponach samochodowych: element składający się z kilku warstw tkaniny nagumowanej, różnej szerokości i średnicy; wielowarstka
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) wieloma warstwami
Wiktionary
rzecz. wielowarstwowość ż.
przym. wielowarstwowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielowarstwowe; cecha tych, którzy są wielowarstwowi
Wiktionary
przym. wielowarstwowy
przysł. wielowarstwowo
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma wiele warstw
(1.2) przen. taki, który można rozpatrywać na wiele sposobów, pod wieloma względami
Wiktionary
rzecz. wielowarstwowość ż.
przysł. wielowarstwowo
Wiktionary
(1.1) kompozytowy
Wiktionary
robotnik obsługujący jednocześnie kilka maszyn, warsztatów
SJP.pl
zawierający wiele rodzajów warzyw
SJP.pl
składający się z wielu wektorów
SJP.pl
składający się z wielu wersów
SJP.pl
cecha czegoś trwającego wiele wieków
SJP.pl
mający wiele wieków, trwający wiele wieków; długowiekowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający wiele wieków, istniejący wiele wieków
Wiktionary
(1.1) Miasto posiada wielowiekowe tradycje ośrodka rybołówstwa i przemysłu rybnego.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔvʲjɛˈkɔvɨ, AS: vʹi ̯elovʹi ̯ekovy
Wiktionary
(1.1) długowiekowy
Wiktionary
składający się z wielu wierszy
SJP.pl
[czytaj: wielowiejski] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bezzałogowy statek powietrzny z grupy pionowzlotów
SJP.pl
mający wiele wirników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spoż. zawierający wiele witamin
Wiktionary
(1.1) (…) mówiąc o superżywności, nie chodzi nam o suplementy wielowitaminowe czy wyciągi z egzotycznych roślin. Te nadzwyczajne produkty to warzywa i owoce oraz kilka innych popularnych składników diety.
Wiktionary
układ o wielu końcówkach lub wielu parach końcówek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. posiadający wiekszą liczbę wodniczek
Wiktionary
(1.1) Również może składać się z polimorficznych, wielowodniczkowych lipoblastów z dziwacznymi, hiperchromatycznymi, półokrągłymi jądrami.
Wiktionary
o cząsteczce: złożony z wielu grup wodorotlenowych
SJP.pl
w medycynie: nadmierne nagromadzenie się wód płodowych (powyżej 2000 ml) w worku owodniowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;
Wiktionary
Wielowodzie (łac. "polyhydramnion", ang. "polyhydroamniosis") – nadmierna ilość płynu owodniowego w czasie ciąży. Wielowodzie rozpoznaje się, gdy ilość płynu w III trymestrze ciąży wynosi ponad 2000 ml albo gdy wskaźnik AFI wynosi >25.
Wikipedia
rzecz. bezwodzie n., woda ż.
Wiktionary
układ mikrofalowy zawierający co najmniej dwa wrota
SJP.pl
Wi
Wikipedia
w trekkingu: wyposażony w wiele punktów asekuracyjnych, dłuższy niż długość jednego wyciągu, np. droga wielowyciągowa
SJP.pl
składający się z wielu wydziałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielowymiarowe; cecha tych, którzy są wielowymiarowi
Wiktionary
przym. wielowymiarowy
przysł. wielowymiarowo
Wiktionary
część wału z symetrycznie rozmieszczonymi na obwodzie wypustami; wałek wielowypustowy, wieloklin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) jęz. złożony z wielu wyrazów
Wiktionary
funkcjonowanie w jakiejś grupie społecznej różnych wyznań religijnych
SJP.pl
związany z różnymi wyznaniami religijnymi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) złożony z przedstawicieli wielu wyznań
Wiktionary
(1.1) W wielowyznaniowej armii Andersa, która była odwzorowaniem przedwojennej Polski na obczyźnie — w Rosji, na Bliskim Wschodzie czy we Włoszech, po porannym apelu, w niedzielę wywoływano żołnierzy różnych wyznań i rozprowadzano po odpowiednich nabożeństwach.
Wiktionary
rzecz. wielowyznaniowość ż.
przysł. wielowyznaniowo
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielowątkowe
Wiktionary
Wielowątkowość ( multithreading) – cecha systemu operacyjnego, dzięki której w ramach jednego procesu może być wykonywanych kilka zadań nazywanych wątkami. Nowe zadania to kolejne ciągi instrukcji realizowane do pewnego stopnia niezależnie. Wszystkie wątki (zadania) w ramach tego samego procesu współdzielą tę samą wirtualną przestrzeń adresową zawierającą kod programu i jego dane.
Wikipedia
przym. wielowątkowy
Wiktionary
1. mający wiele wątków, obejmujący wiele wątków, wykorzystujący wiele wątków itp.;
2.
a) umiejący skupić się jednocześnie na wielu myślach lub czynnościach;
b) właściwy komuś umiejącemu skupić się jednocześnie na wielu myślach lub czynnościach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. film. obejmujący wiele wątków, złożony z wielu wątków
Wiktionary
rzecz. wielowątkowość ż.
Wiktionary
1. umiejętność poprawnego wykonywania wielu czynności jednocześnie; multitasking;
2. w informatyce: możliwość jednoczesnej obsługi wielu zadań (programów); wieloprogramowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wielozadaniowe
Wiktionary
Wielozadaniowość – cecha systemu operacyjnego umożliwiająca równoczesne wykonywanie więcej niż jednego procesu (programu). Zwykle za poprawną realizację wielozadaniowości odpowiedzialne jest jądro systemu operacyjnego.
Wikipedia
przym. wielozadaniowy
przysł. wielozadaniowie
Wiktionary
1. mogący spełniać wiele zadań;
2. w informatyce: umożliwiający jednoczesną obsługę wielu zadań (programów); wieloprogramowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który może wykonywać wiele różnych zadań
Wiktionary
rzecz. wielozadaniowość ż.
Wiktionary
obejmujący wiele zakresów, działający w wielu zakresach
SJP.pl
potocznie: osoba, która potrafi wykonywać wiele (kilka) zawodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek umiejący wykonywać wiele zawodów
Wiktionary
(1.1) Robotnice są zakodowane wyłącznie na pracę. Są wielozawodowcami. W zależności od aktualnej potrzeby zajmują się sprzątaniem, pielęgnowaniem larw, budową plasterastrów, stróżowaniem u wejścia, zbieraniem pokarmu etc.
Wiktionary
dotyczący wielu zawodów
SJP.pl
składający się z wielu zbóż lub z ziaren wielu zbóż
SJP.pl
składający się z wielu zdań
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który liczy wiele zdań, jest złożony z wielu zdań
Wiktionary
(1.1) Dyskurs jest tu rozumiany jako wielozdaniowa wypowiedź, gdzie poszczególne jej wyrażenia składowe mogą być powiązane relacjami anaforycznymi (…)
Wiktionary
rzecz. zdanie n.
przym. zdaniowy
Wiktionary
wyraz złożony z wielu zgłosek
SJP.pl
złożony z co najmniej dwóch sylab; wielosylabowy
SJP.pl
mający wiele rodzajów ziaren
SJP.pl
przebiegający na wiele zmian, wykonywany na wiele zmian
SJP.pl
angażujący więcej niż jeden zmysł jednocześnie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wieloznaczny
Wiktionary
(1.1) Jej sposób postępowania może być odebrany wieloznacznie.
Wiktionary
rzecz. wieloznaczność ż.
przym. wieloznaczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wieloznacznie
SJP.pl
wyraz mający kilka znaczeń
SJP.pl
Wieloznacznik, symbol maski, znak globalny, metaznak, symbol wieloznaczny – nazwa symbolu stosowanego w informatyce w procedurach wyszukiwania ciągów znaków w dokumentach tekstowych i w zbiorach informacji o charakterze tekstowym. Wieloznaczniki używane są do konstruowania wzorców wyszukania (tzw. masek), w których symbol wieloznaczny zastępuje jeden lub więcej znaków pisarskich (tj. nie tylko litery i cyfry, ale także inne znaki występujące w tekstach – interpunkcyjne, matematyczne itp.).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ma wiele znaczeń;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛlɔˈznat͡ʃnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯eloznačność
Wiktionary
przym. wieloznaczny
przysł. wieloznacznie
Wiktionary
(1.1) polisemia
Wiktionary
mający wiele znaczeń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający liczne znaczenia
Wiktionary
(1.1) Trudno jest zrobić taką małą i wieloznaczną ikonę aplikacji?
Wiktionary
rzecz. wieloznaczność ż.
przysł. wieloznacznie
Wiktionary
(1.1) niejednoznaczny; rzad. polisemiczny
Wiktionary
składający się z wielu znaków
SJP.pl
składający się z wielu zwrotek
SJP.pl
1. korniczek wielozębny - gatunek chrząszcza z rodziny kornikowatych;
2. melonogłów wielozębny - gatunek ssaka z rodziny delfinowatych; delfin grubogłowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o osobach mający wiele zębów
(1.2) książk. o przedmiotach mający wiele zębów (ostrzy)
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈzɛ̃mbnɨ, AS: vʹi ̯elozẽmbny
Wiktionary
wydrukowany na wielu łamach
SJP.pl
posiadający kilka łodyg
SJP.pl
bryła ograniczona powierzchnią, na którą składa się skończona liczba figur wielokątnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;
Wiktionary
Wielościan – bryła geometryczna, ograniczona przez tak zwaną powierzchnię wielościenną, czyli powierzchnię utworzoną z wielokątów o rozłącznych wnętrzach i każdym boku wspólnym dla dwóch wielokątów.
Wikipedia
(1.1) Istnieje pięć wielościanów foremnych.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlɔɕt͡ɕãn, AS: vʹi ̯elośćãn
Wiktionary
rzecz. wielościenność ż.
przym. wielościenny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) geom. taki, który ma wiele ścian
Wiktionary
rzecz. wielościan m., wielościenność ż.
Wiktionary
hipotetyczny zbiór wszystkich wszechświatów (uniwersów), popularny w komiksach; multiwersum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) hipotetyczny zbiór wielu wszechświatów;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Zgodnie z hipotezą wieloświata wszechświat to jeszcze nie wszystko, co fizycznie istnieje.
Wiktionary
przym. wieloświatowy
Wiktionary
(1.1) multiwersum
Wiktionary
zawierający wiele świec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mnogość, duża ilość czegoś
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯elość
Wiktionary
licz. wiele
przym. wielki
przysł. wielce, wiele
zaim. wiele
Wiktionary
mający wiele źródeł
SJP.pl
składający się z wielu żeber
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. przest. mężczyzna mający kilka żon jednocześnie
Wiktionary
rzecz. wielożenność ż., wielożeństwo n., wielożon m.
przym. wielożenny
Wiktionary
(1.1) wielożon
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wielożenne; cecha tego, kto wielożenny
Wiktionary
(1.1) Był to rzecznik prasowy rządu, Jerzy Urban, wszechstronny kurdupel, o którym nawet życzliwi mu wyrażali sąd (biorąc jego wielożenność pod uwagę), że jeśli kobiety wychodzą za takich facetów, to znaczy, że kobieta gotowa jest wyjść za wszystko, co skacze po tej ziemi.
Wiktionary
przym. wielożenny
rzecz. wielożeniec m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, w którym mężczyzna ma jednocześnie wiele żon
(1.2) o mężczyźnie: mający kilka żon jednocześnie
Wiktionary
(1.1) Jakikolwiek bowiem typ kojarzenia małżeńskiego, monogamiczny czy wielożenny, uprawia dane społeczeństwo - zdrada kobiety stanowi poważne zagrożenie dla interesów rozrodczych mężczyzny (…).
Wiktionary
rzecz. wielożenność ż., wielożeniec m., wielożeństwo n.
Wiktionary
w zoologii: żywienie się kilkoma rodzajami pokarmów, np. mięsnym i roślinnym; wszystkożerność, polifagia, polifagizm
SJP.pl
w zoologii: odżywiający się różnymi rodzajami pokarmu; polifagiczny, wszystkożerny
SJP.pl
forma małżeństwa, w której jeden mężczyzna ma równocześnie kilka żon, dawniej rozpowszechniona w krajach islamu, Chinach, Afryce i Oceanii; poliginia; poligynia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) forma małżeństwa, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami
Wiktionary
(1.1) Politycy obawiają się, że wprowadzenie nowych zasad zawierania małżeństwa spowoduje legalizację w Niemczech wielożeństwa.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlɔˈʒɛ̃j̃stfɔ, AS: vʹi ̯eložẽĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. wielożeniec m.
przym. wielożenny
Wiktionary
(1.1) poliginia, poligynia
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
Wielsk (ros. Вельск) – miasto w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, w północno-wschodniej Europie, na lewym brzegu rzeki Waga.
Miejscowość jest ośrodkiem administracyjnym rejonu wielskiego i liczy 26.297 mieszkańców (1 stycznia 2005 r.).
Wikipedia
forma zaimka.
(1.1) forma zaimka wiele stosowana w odniesieniu do rzeczowników męskoosobowych (mężczyzn, chłopców)
Wiktionary
mieszkaniec Wielunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba płci męskiej mieszkająca lub urodzona w Wieluniu
Wiktionary
(1.1) Mariusz Wlazły to jeden z najbardziej znanych wielunian.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlũˈɲä̃ɲĩn, AS: vʹi ̯elũńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wieluń mrz.
:: fż. wielunianka ż.
przym. wieluński
Wiktionary
(1.1) pot. wieluniak
Wiktionary
mieszkanka Wielunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej mieszkająca lub urodzona w Wieluniu
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛlũˈɲãnka, AS: vʹi ̯elũńãnka
Wiktionary
rzecz. Wieluń mrz.
:: fm. wielunianin mos.
przym. wieluński
Wiktionary
mający wieleset lat, trwający wieleset lat itp.; wielosetletni
SJP.pl
liczący wieleset tysięcy czegoś; wielosettysięczny
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w centralnej Polsce;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wieluń był pierwszym zbombardowanym miastem podczas II wojny światowej.
(1.1) W wypadku pod Wieluniem zginęły cztery osoby.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛlũɲ, AS: vʹi ̯elũń
Wiktionary
rzecz. wielunianin mos., wielunianka ż.
przym. wieluński
Wiktionary
członek zachodniosłowiańskiego plemienia zamieszkującego wyspę Wolin i ziemie przyległe
SJP.pl
przymiotnik od: Wieluń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wieluniem, wywodzący się z Wielunia
Wiktionary
(1.1) Tak więc w całej Polsce często nadawano imiona Stanisław, Florian, w Wielkopolsce – Wojciech, na Litwie – Kazimierz, w ziemi wieluńskiej – Roch, na Spiszu – Wandalin, w okolicach Koła – Bogumił.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈlũj̃sʲci, AS: vʹi ̯elũĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wieluń mrz., wielunianin mos., wielunianka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik
(1.1) stpol. bowiem
forma czasownika.
(2.1) 1. os. lp. ter. od wiedzieć
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲjɛ̃m, AS: vʹi ̯ẽm
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. [czytaj: WIner] nazwisko niemieckie;
2. [czytaj: ŁIner] nazwisko angielskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Vienne, dotyczący Vienne
Wiktionary
(1.1) Olivi już za życia niejednokrotnie wikłał się w spory teologiczne (…). Sobór wieneński w 1311 r., który podjął także dwie uchwały przeciwko beginkom, potwierdza potępiającą ocenę jego już wcześniej oskarżanych poglądów.
(1.1) Zbroją się poganie w saraceńskie pancerze, wszyscy prawie w potrójne druciane koszulki, wiążą na głowie wyborne hełmy saragoskie, przypasują miecze z wieneńskiej stali. Mają bogate tarcze, walenckie włócznie i sztandary białe, niebieskie i czerwone.
(1.1) Lichwa w nauce i prawie kościelnym do Soboru Wieneńskiego - książka L. Halbana, Lwów, 1926.
Wiktionary
rzecz. Vienne n.
przym. vienneński
Wiktionary
(1.1) vienneński, war. wienneński
Wiktionary
1. dzielnica Lublina;
2. wieś w Polsce;
3. polski herb szlachecki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wieniawa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
(1.2) kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła
(1.3) techn. zewnętrzna, obwodowa część koła np. zębatego lub tarczy
(1.4) łow. poroże jelenia
(1.5) bud. wzmacniający element konstrukcji wieńczący ją;
(1.6) liter. popularna w starożytności forma, zbiór poetycki
(1.7) meteorol. zjawisko optyczne zachodzące, gdy Słońce lub Księżyc są przesłonięte cienką warstwą chmur lub mgły;
(1.8) kulin. rodzaj ciasta drożdżowego lub tortu w kształcie wieńca (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Delegacja złożyła wieniec pod pomnikiem powstańców.
(1.2) Pod okapem suszyły się wieńce grzybów.
(1.2) Wokół leżącego na murawie bramkarza utworzył się wieniec zawodników.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: vʹi ̯ė̃ńec
Wiktionary
rzecz. wianeczek mrz., wianuszek mrz., wieńcówka ż., zwieńczenie n., wianek m., uwieńczanie n., uwieńczenie n., wieńczenie n., zwieńczanie n., zwieńczenie n., Wianki nmos., wianczarka ż.
czas. uwieńczać ndk., uwieńczyć dk., wieńczyć ndk., zwieńczać ndk., zwieńczyć dk.
przym. wieńcowy
przysł. wieńcowo
Wiktionary
(1.1) wianek, stroik
(1.2) girlanda, krąg
(1.4) rogi, poroże
Wiktionary
Wi
Wikipedia
stolica Laosu; Vientiane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Laosu;
Wiktionary
Wientian ( ວຽງຈັນ //, Vientiane) – stolica Laosu, położona nad rzeką Mekong, w środkowo-zachodniej części kraju, tuż przy granicy z Tajlandią.
Terytorium miasta obejmuje 5 dzielnic, wchodzących w skład prefektury Wientian: Chantabuly, Sikhottabong, Xaysetha, Sisattanak i Hadxaifong. Istnieje też prowincja Wientian, która do 1989 tworzyła wraz z prefekturą Wientian jeden region administracyjny.
Wikipedia
(1.1) Ingerencje Wietnamu w sprawy wewnętrzne kraju w XV w. oraz zakończone klęską wojny z Birmą w XVI w. (w trakcie walk przeniesiono stolicę do Wientianu) doprowadziły Laos do anarchii.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃ntʲjãn, AS: vʹi ̯ẽntʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. wientiańczyk mos., wientianka ż.
przym. wientiański
Wiktionary
mieszkanka Wientianu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wientianu
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃nˈtʲjãnka, AS: vʹi ̯ẽntʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Wientian mrz.
:: fm. wientiańczyk mos.
przym. wientiański
Wiktionary
mieszkaniec Wientianu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wientianu
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃nˈtʲjä̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: vʹi ̯ẽntʹi ̯ä̃ĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Wientian mrz.
:: fż. wientianka ż.
przym. wientiański
Wiktionary
przymiotnik od: Wientian (stolica Laosu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Wientianu (miasta w Laosie)
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃nˈtʲjä̃j̃sʲci, AS: vʹi ̯ẽntʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wientian mrz., wientiańczyk mos., wientianka ż.
Wiktionary
1. wykastrowany samiec świni;
2. o osobie z brakiem manier
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. wykastrowany samiec świni
(1.2) gw-pl|Poznań. dzik
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. obraź. tęgi mężczyzna
(2.2) pot. obraź. mężczyzna zachowujący się nieprzyzwoicie
(2.3) pot. obraź. chciwy mężczyzna
(2.4) pot. obraź. o pogardzanej osobie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Żandarmi zabrali wieprza trzymanego przez nas od świąt.
(1.2) Myśliwi nie mogli zabić wieprza spod Konina.
(2.1) Na kocu siedział stary wieprz i sączył piwsko z butelki.
(2.2) Nie siadajcie obok tego wieprza przy barze, myśli o sobie, że jest donżuanem.
(2.3) Pazerne wieprze z magistratu dobrze wiedzą, jak nas oszwabić.
(2.4) Nie będziesz mnie tu, wieprzu jeden, pouczał!
Wiktionary
IPA: vʲjɛpʃ, AS: vʹi ̯epš
Wiktionary
rzecz. Wieprz mrz., wieprzowina ż., wieprzowinka ż., wieprzowatość ż.
:: zdrobn. wieprzak mzw., wieprzek mzw.
przym. wieprzowy, wieprzowaty
Wiktionary
(2.1) pot. gruby, baryła, baryłeczka, baryłka, beka, brzuchacz, buła, góra mięsa, góra tłuszczu, grubas, grubasek, klucha, kluseczka, kluska, obżartuch, pasibrzuch, pulpecik, pulpet, rozwora, spaślak, tłuścioch, tłuścioszek; pot. żart. szafa trzydrzwiowa; eufem. puszysty
(2.2) pot. cap, dziwkarz, świnia, świntuch, świntuszek; lubieżnik, rozpustnik, satyr; przest. bezwstydnik, wszetecznik, zbereźnik
Wiktionary
1. wykastrowany samiec świni;
2. o osobie z brakiem manier
SJP.pl
Wieprza (niem. "Wipper") – rzeka Pobrzeży Południowobałtyckich o długości 140,3 km, płynie przez Pojezierze Bytowskie, Wysoczyznę Polanowską i Pobrzeże Koszalińskie. Dorzecze Wieprzy obejmuje obszar 2172,7 km².
Wikipedia
zdrobnienie od: wieprzak
SJP.pl
młody wieprz; wieprzek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zootechn. młody wieprz, duże prosię
Wiktionary
(1.1) Wybiegłszy przed chlew wieprzak, spłoszył starego gołębia.
Wiktionary
rzecz. wieprz mzw.
Wiktionary
(1.1) wieprzek; gw. Górny Śląsk babuć
Wiktionary
przymiotnik od: Wieprz, Wieprza
SJP.pl
młody wieprz; wieprzak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. zootechn. młody wieprz, duże prosię
Wiktionary
Wieprzek – trzy skałki w miejscowości Siekierczyna w gminie Ciężkowice, powiecie tarnowskim, województwie małopolskim. Znajdują się w lesie, na wysokości 415 m n.,p.m., na wzgórzu w widłach potoków Jastrzębianka i Siekierczanka. Pod względem geograficznym obszar ten należy do Pogórza Rożnowskiego, a skałki znajdują się na jego części włączonej do Ciężkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
(1.1) Zenek handlował wieprzkami na targu w Lubartowie.
Wiktionary
rzecz. wieprz mzw., wieprzowina ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk babuć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. agrest
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk angryst, sztachloki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. ubój wieprza
Wiktionary
przypominający wieprza, podobny do wieprza
SJP.pl
przymiotnik od: wieprz
SJP.pl
1. mięso ze świni;
2. potrawa z tego mięsa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso ze świni;
(1.2) kulin. potrawa z wieprzowiny (1.1)
Wiktionary
Wieprzowina (przest. świnina) – ogólne określenie mięsa pochodzącego ze świń.
Wikipedia
(1.1) Kup kilogram wieprzowiny.
(1.2) Dziś przyrządzę wieprzowinę w sosie piwnym.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna, AS: vʹi ̯epšovʹĩna
Wiktionary
rzecz. wieprz m., wieprzek m., Wieprz m., Wieprzówka ż., Wieprzyce nmos., Wieprza ż., Wieprzów m.
:: zdrobn. wieprzowinka ż.
przym. wieprzowy, wieprzowinowy
przysł. wieprzowo
Wiktionary
(1.1) pot. świnina
Wiktionary
zdrobnienie od: wieprzowina
SJP.pl
przymiotnik od: wieprz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od wieprz
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈpʃɔvɨ, AS: vʹi ̯epšovy
Wiktionary
rzecz. wieprz, wieprzowina
Wiktionary
rosyjskie imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wiercanie lub Wierzyczanie (łac. Verizane) – plemię słowiańskie wymienione w tzw. Geografie Bawarskim, dokumencie karolińskim z połowy IX wieku. Powyższe źródło przypisuje temu plemieniu 10 civitates (grodów/ okręgów/ opoli).
Wikipedia
1. robić w czymś otwór wiertarką lub innym narzędziem;
2. poszukiwać kopalin lub wody poprzez drążenie otworów w skorupie ziemskiej;
3. wiercić się - poruszać się niespokojnie; kręcić się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wykonywanie otworu przy użyciu wiertarki;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
IPA: vʲjɛrˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: vʹi ̯ercẽńe
Wiktionary
rzecz. wiertło n., wiertarka ż., wiertnica ż., wiertnictwo n., zdrobn. wiertareczka ż., zgrub. wiertara ż., wiertniczy m., odwiert m., wiertnica ż., wwiercanie n., wwiercenie n.
:: zdrobn. wiertełko n.
czas. wiercić ndk., dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., ponawiercać dk., przewiercić, przewiercać, wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk.
przym. wiertniczy
przysł. wiertniczo
Wiktionary
(1.1) świdrowanie
Wiktionary
1. szczyt górski;
2. dawniej, dziś gwarowo: wierzch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. albo książk. szczyt górski
(1.2) daw. (dziś gwara.) wierzch
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wierchuszka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Zaolzie wyrch
(1.2) gw. Zaolzie wyrch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Ułan Ude (przed 1934);
Wiktionary
przym. wierchnieudyński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący Wierchnieudyńska albo pochodzący z Wierchnieudyńska, związany z Wierchnieudyńskiem
Wiktionary
rzecz. Wierchnieudyńsk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w Jakucji, przystań na prawym brzegu rzeki Jany;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wierchojański
Wiktionary
przymiotnik od: Wierchojańsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wierchojańskiem (miastem w Rosji)
(1.2) geogr. w nazwach miejscowych związany z górnym biegiem rzeki Jany (rzeki na Dalekim Wschodzie Rosji)
Wiktionary
rzecz. Wierchojańsk mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: wierch
SJP.pl
potocznie: kierownictwo, ogół ludzi sprawujących władzę; naczalstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. grupa ludzi sprawujących władzę w państwie, jakiejś organizacji, instytucji
Wiktionary
(1.1) Sejmowa wierchuszka przyznała sobie wielkie premie.
Wiktionary
IPA: vʲjɛrˈxuʃka, AS: vʹi ̯erχuška
Wiktionary
rzecz. wierch
Wiktionary
(1.1) pot. naczalstwo, góra; przest. zwierzchność; kierownictwo, management, szefostwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna, chłopiec ruchliwy, niepotrafiący usiedzieć w spokoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba, która nie umie usiedzieć spokojnie
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) pot. kobieta lub dziewczyna, która nie umie usiedzieć spokojnie
Wiktionary
Wiercipięta (ang. "Leave It to Beaver") – amerykański film familijny z 1997 roku w reżyserii Andy'ego Cadiffa. Wyprodukowany przez Universal Pictures.
Wikipedia
(1.1) Przedszkolaki to wiercipięty, nie usiedzą.
Wiktionary
zdrobnienie od: wiercipięta (r. męski)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wierciszów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Jabłonna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
1. robić w czymś otwór wiertarką lub innym narzędziem;
2. poszukiwać kopalin lub wody poprzez drążenie otworów w skorupie ziemskiej;
3. wiercić się - poruszać się niespokojnie; kręcić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wykonywać otwór przy użyciu wiertarki
czasownik zwrotny niedokonany wiercić się (dk. brak)
(2.1) pot. nie móc usiedzieć lub leżeć w jednej pozycji, poruszać się niespokojnie
Wiktionary
(1.1) Adam wierci otwór w murze.
(2.1) Siedź spokojnie! Przestań się wiercić!
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛrʲt͡ɕit͡ɕ, AS: vʹi ̯erʹćić
Wiktionary
rzecz. rozwiertak mrz., wiertło n., wiercenie n., wiertarka ż., wiertnica ż., wiertnictwo n., wiertareczka ż., wiertara ż., wiertniczy m., odwiert m., wiertnica ż., wwiercanie n., wwiercenie n., wiertełko n.
czas. dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., ponawiercać dk., przewiercić, przewiercać, wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk.
przym. wiertniczy
przysł. wiertniczo
Wiktionary
(1.1) borować
(2.1) kręcić się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyznawczyni jakiejś religii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta, który wierzy, jest wyznawczynią danej religii
Wiktionary
(1.1) Wierne zwykle nakrywają głowy welonem.
Wiktionary
rzecz. wiara ż.
:: fm. wierny mos.
czas. wierzyć ndk., uwierzyć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta zaufana
Wiktionary
rzecz. wiara ż., Wiara ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wierny, oddany, lojalny
(1.2) w sposób wierny, dokładny
Wiktionary
(1.1) Ludzie pyskowali na dziedzica. Żeby Niemców słać na człowieka, który służył wiernie!
(1.2) Plan ten obfituje w szczegóły obyczajowe wiernie, choć satyrycznie przedstawiające dążenia chłopomańskiej inteligencji polskiej do połączenia się z ludem dla celów narodowych.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛrʲɲɛ, AS: vʹi ̯erʹńe
Wiktionary
przym. wierny
rzecz. wiara ż., Wiara ż., wierność
czas. wierzyć
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wiernie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wierny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postawa całkowitego poddania się władzy, szczególnie zaborczej
(1.2) całkowita lojalność, nawet za cenę utraty własnej godności
Wiktionary
(1.2) Wszystkim rzucała się w oczy jego wiernopoddańczość w stosunku do dyrektora.
Wiktionary
przym. wiernopoddańczy
Wiktionary
1. będący wyrazem uległości;
2. zachowujący się jak wierny poddany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. pejor. mający całkowicie uległy stosunek wobec sprawującego władzę, szczególnie zaborczą
(1.2) książk. pejor. całkowicie lojalny, nawet za cenę utraty własnej godności
Wiktionary
rzecz. wiernopoddańczość ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś
(1.2) zgodność z rzeczywistością, z pierwowzorem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wierność swym ideałom jest wiernością samemu sobie […]
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯erność
Wiktionary
rzecz. wiara ż., wierny m., Wiara ż.
czas. wierzyć ndk., uwierzyć dk., zawierzyć dk.
przym. wierny
przysł. wiernie
Wiktionary
(1.1) lojalność, oddanie, stałość
Wiktionary
dochowujący czemuś lub komuś wiary, związany z kimś uczuciowo; oddany, zaufany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wykazujący się wiernością, lojalnością
(1.2) o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
(1.3) daw. prawdziwy, sprawiedliwy, słuszny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii
Wiktionary
(1.1) Do Krakowa przybył wierny współpracownik zmarłego króla, arcybiskup gnieźnieński, Wojciech Jastrzębiec.
(1.2) Najnowszy film reżysera oparty na książce był jej jednak niezbyt wierny.
(2.1) Kapłan zwrócił się do wiernych.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛrnɨ, AS: vʹi ̯erny
Wiktionary
(1.1) rzecz. wierność ż.
:: przysł. wiernie
(2.1) rzecz. wiara ż.
:: fż. wierna ż.
:: czas. wierzyć ndk., uwierzyć dk.
Wiktionary
(1.1) lojalny
(1.2) ścisły, dokładny, zgodny
Wiktionary
1. utwór poetycki;
2. charakterystyczny układ takiego utworu;
3. linijka wiersza lub innego tekstu; wers
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór poetycki, często rymowany
(1.2) charakterystyczny układ graficzny tekstów poetyckich
(1.3) linia tekstu
(1.4) każda z części rubryk tabeli
Wiktionary
Wiersz (także: mowa wiązana, oratio vincta) – sposób organizacji tekstu, w którym jego ciąg podzielony jest na wersy. Podział ten występuje obok typowych dla języka podziałów składniowych. Ten sposób organizacji jest tradycyjnie kontrastowany z prozą. Terminem tym określany jest też utwór zbudowany zgodnie z tą zasadą organizacji tekstu.
Wikipedia
(1.1) Czy aby być uważanym za poetę, należy swoje wiersze publikować, czy wystarczy pisać je do szuflady?
(1.2) Paszkwil napisany był wierszem, co wcale nie zmniejszyło jego zjadliwości.
(1.3) Tłumaczka zażądała pięciu euro za wiersz.
Wiktionary
IPA: vʲjɛrʃ, AS: vʹi ̯erš
Wiktionary
rzecz. półwiersz mrz., wierszówka ż., wierszowanie n.
:: zdrobn. wierszyk mrz.
:: zgrub. wierszydło n.
czas. wierszować ndk.
przym. wierszowy, wewnątrzwierszowy, wierszowany
Wiktionary
(1.3) linia
Wiktionary
rodzaj sieci do łowienia ryb, raków albo ptaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) śrpol. ryb. łow. sieć na ryby, raki lub ptaki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: wiersz
Wiktionary
(1.1) więcierz, wereżka, więciórka
Wiktionary
teatr utworzony w Białymstoku przez P. Tomaszuka i T. Słobodzianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. opuszczona osada w Polsce, w województwie podlaskim, w gminie Krynki, dawna siedziba grupy religijnej samozwańczego proroka Eliasza;
Wiktionary
Wierszalin ( Вершалін) – opuszczona osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Krynki, około 1,5 km od wsi Stara Grzybowszczyzna.
Wikipedia
pogardliwie:
1. tworzenie mało wartościowych, lichych wierszy;
2. mało wartościowe, liche wiersze
SJP.pl
pogardliwie: ktoś, kto tworzy mało wartościowe, liche wiersze; rymokleta, rymopis, wierszopis, wierszorób, rymorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. osoba tworząca nijakie wiersze; lichy poeta
Wiktionary
(1.1) Powyższy wierszyk nieznanego, jak widać utalentowanego wierszoklety, powtarzano w całej Polsce i wielokrotnie cytowano, najczęściej we fragmentach.
Wiktionary
rzecz. wierszoklectwo n.
przym. wierszoklecki
Wiktionary
(1.1) poecina, rymokleta, rymopis, rymorób, wierszopis, wierszorób, poeta z bożej łaski
Wiktionary
przesadna skłonność do pisania wierszy
SJP.pl
pogardliwie: ktoś, kto tworzy mało wartościowe, liche wiersze; wierszokleta, rymokleta, rymopis, wierszorób, rymorób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek piszący wiersze
Wiktionary
autorka wierszy; poetka
SJP.pl
pisanie wierszy; rymotwórstwo
SJP.pl
autor wierszy; poeta, rymotwórca, wersyfikator
SJP.pl
pogardliwie: kobieta tworząca mało wartościowe, liche wiersze; wierszokletka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. związany z pisaniem wierszy, poetycki
Wiktionary
(1.1) wierszopisny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. wierszopiski
Wiktionary
pogardliwie: ktoś, kto tworzy mało wartościowe, liche wiersze; wierszokleta, rymokleta, rymopis, wierszopis, rymorób
SJP.pl
1. dotyczący tworzenia wierszy; rymotwórczy, poetycki;
2. powodujący to, że dany tekst jest wierszem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) napisany wierszem
Wiktionary
(1.1) Codziennie czytam dzieciom wierszowane bajki.
Wiktionary
rzecz. wiersz mrz., wierszowanie n., wierszyk mrz.
czas. wierszować ndk.
przym. wierszowy
Wiktionary
(1.1) poetycki
Wiktionary
1. przyrząd do ręcznego składania linijek tekstu z czcionek; kątnik, winkielak, kątownik;
2. mechanizm w linotypie do składania wierszy z klinów i matryc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) druk. przyrząd zecerski służący do składania wierszy tekstu z czcionek
Wiktionary
(1.1) Wierszownik jest zwykle niewielkich rozmiarów tak, że mieści się w nim kilka, a najwyżej kilkanaście wierszy. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: vʲjɛrˈʃɔvʲɲik, AS: vʹi ̯eršovʹńik
Wiktionary
przymiotnik od: wiersz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wierszem, dotyczący wiersza
Wiktionary
(1.1) Powtarzalność wersu w obrębie utworu jest warunkiem jego budowy wierszowej i wytworzenia się w nim rytmu wierszowego.
Wiktionary
rzecz. wiersz mrz., wierszowanie n., wierszyk mrz.
czas. wierszować ndk.
przym. wierszowany
Wiktionary
zdrobnienie od: wierszyk
SJP.pl
żartobliwie o niewielkim utworze wierszowanym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. lub lekcew. wierszyk
Wiktionary
pogardliwie: lichy utwór wierszowany, utwór wierszowany bez wartości artystycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. marny wiersz
Wiktionary
rzecz. wiersz mrz.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wiersz;
2. mały utwór poetycki;
3. zdrobnienie od: wierch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wiersz
Wiktionary
(1.1) Tłumaczył dziecięce wierszyki z włoskiego.
Wiktionary
rzecz. wiersz m., wierszowanie n.
czas. wierszować ndk.
przym. wierszowany, wierszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński
(1.1) daw. kiepski wiersz
Wiktionary
Wierszyna (ros. Вершина) – wieś na Syberii, nad rzeką Idą, położona około 100 kilometrów na północ od Irkucka i 20 km na północny wschód od Tichonowki ("Тихоновка"), niemal w samym centrum Ust-Ordyńskiego Okręgu Buriackiego w obwodzie irkuckim. Liczy 529 mieszkańców (2002).
Wikipedia
Wierszyno (nazwa oboczna: Wierszno, kaszub. "Wierszëno", niem. "Versin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Kołczygłowy. Ma status sołectwa.
Wieś położona na południowym obrzeżu Parku Krajobrazowego Dolina Słupi.
Wikipedia
potocznie:
1. tekst, za który piszący do gazety dostaje honorarium; szpaltówka;
2. honorarium autora opublikowanego w gazecie tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. dziennikarskie wynagrodzenie płatne od linijki tekstu
(1.2) środ. dziennikarskie tekst napisany za wierszówkę (1.1)
Wiktionary
rzecz. wiersz mrz.
Wiktionary
pracownik zatrudniony przy robotach wiertniczych; wiertniczy, wiertnik
SJP.pl
zgrubienie od: wiertarka
SJP.pl
zdrobnienie od: wiertarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wiertarka
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛrtaˈrɛt͡ʃka, AS: vʹi ̯ertarečka
Wiktionary
rzecz. wiertacz mos., wiertarka ż., wiertarskość ż., wiertło n., wiertnia ż., wiertnica ż., wiertnictwo n., elektrowiert mrz., obwiert mrz., odwiert mrz., przedwiert mrz., przewiert mrz., rozwiert mrz., turbowiert mrz., uwiert mrz., wwiert mrz., wiercenie n., dowiercenie n., dowiercanie n., nawiercenie n., nawiercanie n., odwiercenie n., odwiercanie n., powiercenie n., ponawiercanie n., poprzewiercanie n., porozwiercanie n., powywiercanie n., przedwiercenie n., przedwiercanie n., przewiercenie n., przewiercanie n., rozwiercenie n., rozwiercanie n., uwiercenie n., uwiercanie n., wwiercenie n., wwiercanie n., wywiercenie n., wywiercanie n., zawiercenie n.
:: zgrub. wiertara ż.
czas. wiercić ndk., dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., powiercić dk., ponawiercać dk., poprzewiercać dk., porozwiercać dk., powywiercać dk., przedwiercić dk., przedwiercać ndk., przewiercić dk., przewiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk., uwiercić dk., uwiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., wywiercić dk., wywiercać ndk., zawiercić dk.
przym. wiertniczy
przysł. wiertniczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
(1.2) stomat. przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy
Wiktionary
Wiertarka (dawniej także bormaszyna) – urządzenie do wiercenia, rozwiercania i pogłębiania okrągłych otworów za pomocą wiertła. Może być wykorzystywana również do innych celów, np. szlifowania przy wykorzystaniu odpowiednich akcesoriów.
Proste wiertarki ręczne (zwane świdrami) były używane już 4 tys. lat p.n.e. W średniowieczu używano wiertarek napędzanych siłą mięśni lub przez koła wodne.
Wikipedia
(1.1) Użył wiertarki elektrycznej do przewiercenia deski.
(1.2) Zawsze kiedy słyszę dźwięk wiertarki u dentysty, odruchowo wciskam się w fotel.
Wiktionary
IPA: vʲjɛrˈtarka, AS: vʹi ̯ertarka
Wiktionary
rzecz. wiertło n., wiercenie n., wiertnica ż., wiertnictwo n., wiertniczy m., odwiert m., wiertnica ż., wwiercanie n., wwiercenie n., dowiercanie n., dowiercenie n., rozwiercanie n., rozwiercenie n., wiertełko n., wiercidełko n.
:: zdrobn. wiertareczka ż.
:: zgrub. wiertara ż.
czas. wiercić ndk., dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., ponawiercać dk., przewiercić, przewiercać, wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk.
przym. wiertniczy, wiertarkowy
przysł. wiertniczo
Wiktionary
(1.1) świder; przest. bormaszyna; gw. Górny Śląsk bormaszina
(1.2) wiertarka dentystyczna; przest. bormaszyna
Wiktionary
elektryczne urządzenie mechaniczne do wkręcania, wykręcania i wiercenia; wiertarkowkrętarka
SJP.pl
Wiertarkofrezarka, wytaczarkofrezarka – uniwersalna obrabiarka.
Można na niej wiercić, wytaczać i gwintować otwory, obtaczać i gwintować zewnętrzne powierzchnie walcowe, toczyć i frezować powierzchnie płaskie i kształtowe. Najczęściej wykonywane zabiegi to wytaczanie otworów oraz frezowanie powierzchni w korpusach (kadłubach).
Wikipedia
elektryczne urządzenie mechaniczne do wkręcania, wykręcania i wiercenia; wiertarka-wkrętarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie łączące w sobie funkcje zarówno wiertarki jak i wkrętarki
Wiktionary
(1.1) Nigdy nie miałem do czynienia z wiertarkowkrętarkami, nie wiem jak są one oceniane. […] Co mi poradzicie?
Wiktionary
(1.1) war. wiertarka-wkrętarka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiertarką, dotyczący wiertarki
Wiktionary
rzecz. wiertarka ż.
Wiktionary
dawniej:
1. średniowieczna jednostka masy, równa 1/4 grzywny lub 4 łutom; wiardunek, czwartak, feton;
2. monetarna jednostka obrachunkowa w dawnej Polsce;
3. miara pojemności, o różnej wielkości w różnych dzielnicach Polski;
4. dzielnica miasta
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wiertło
(1.2) bardzo cienkie wiertło
Wiktionary
IPA: vʲjɛrˈtɛwkɔ, AS: vʹi ̯erteu̯ko
Wiktionary
rzecz. rozwiertak mrz., wiertarka ż., wiertareczka ż., wiercenie n., wiertło
czas. wiercić
Wiktionary
gąbka
SJP.pl
zespół urządzeń i zabudowań otaczających otwór wiertniczy
SJP.pl
Wiertnia – urządzenia i zabudowania otaczające miejsce wykonywania otworu wiertniczego.
Wikipedia
zespół urządzeń i mechanizmów do wykonywania wierceń
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. dział górnictwa zajmujący się wykonywaniem otworów wiertniczych w skorupie ziemskiej;
2. dziedzina wiedzy o odwiertach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina zajmująca się wykonywaniem otworów wiertniczych w skorupie ziemskiej
Wiktionary
Wiertnictwo – dziedzina przemysłu zajmująca się poszukiwaniem i udostępnianiem złóż kopalin poprzez otwory wiertnicze. Zajmuje się również drążeniem otworów badawczych w celu poznania budowy geologicznej badanego obszaru.
Wyróżnia się trzy rodzaje technik wiertniczych:
Wikipedia
rzecz. rozwiertak mrz., wiertło n., wiertarka ż., wiercenie n., wiertareczka ż.
czas. wiercić
przym. wiertniczy
Wiktionary
związany z działem górnictwa zajmującym się wykonywaniem odwiertów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wiertnictwa, służący do wiercenia
Wiktionary
rzecz. rozwiertak mrz., wiertnia ż., wiertacz m., wiertnictwo n., wiercenie n., wiertareczka ż., wiertarka ż., wiertło n., wwiercanie n., wwiercenie n.
czas. wiercić, wywiercić
Wiktionary
pracownik zatrudniony przy robotach wiertniczych; wiertacz, wiertniczy
SJP.pl
1. ręczne narzędzie do wiercenia otworów; wiertarka, bor;
2. metalowy pręt używany do wiercenia otworów, wprawiany w ruch obrotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. narzędzie do wykonywania otworów;
(1.2) techn. narzędzie do wykonywania odwiertów
Wiktionary
Wiertło – narzędzie skrawające do wykonywania otworów (wiercenie) przy wykorzystaniu wiertarki lub innej obrabiarki z napędem obrotowym.
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɛrtwɔ, AS: vʹi ̯ertu̯o
Wiktionary
rzecz. wiercenie n., wiertarka ż., wiertnica ż., wiertnictwo n., zdrobn. wiertareczka ż., zgrub. wiertara ż., wiertniczy m., odwiert m., wiertnica ż., wwiercanie n., wwiercenie n., wiertnia ż., rozwiertak m., dowiercanie n., dowiercenie n., nawiercanie n., nawiercenie n., odwiercanie n., odwiercenie n., ponawiercanie n., przewiercanie n., przewiercenie n., wywiercenie n., wywiercanie n., rozwiercanie n., rozwiercenie n.
:: zdrobn. wiertełko n.
czas. wiercić ndk., dowiercić dk., dowiercać ndk., nawiercić dk., nawiercać ndk., odwiercić dk., odwiercać ndk., ponawiercać dk., przewiercić dk., przewiercać ndk., wywiercić dk., wywiercać ndk., wwiercić dk., wwiercać ndk., rozwiercić dk., rozwiercać ndk.
przym. wiertniczy
przysł. wiertniczo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
grzyb trujący z rodziny bedłkowatych
SJP.pl
rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców; dzwonkówkowate
SJP.pl
o cechach wieruszkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
mieszkaniec Wieruszowa
SJP.pl
mieszkanka Wieruszowa
SJP.pl
przymiotnik od: Wieruszów
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) miasto w Polsce;
Wiktionary
Wieruszów – miasto w województwie łódzkim, na ziemi wieluńskiej, na Wysoczyźnie Wieruszowskiej, nad Prosną, Niesobem i Brzeźnicą. Siedziba powiatu wieruszowskiego i gminy Wieruszów.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1368 roku położone było w XVI wieku w województwie sieradzkim. W latach 1975–1998 w województwie kaliskim.
Wikipedia
(1.1) W Wieruszowie znajduje się klasztor ojców paulinów.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈruʃuf, AS: vʹi ̯erušuf
Wiktionary
rzecz. wieruszowianin m., wieruszowianka ż.
przym. wieruszowski
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wierutnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wierutny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wierutne; cecha tych, którzy są wierutni
Wiktionary
przym. wierutny
przysł. wierutnie
Wiktionary
dokumentny, całkowity
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który odznacza się jakąś negatywną cechą rozwiniętą w najwyższym stopniu
Wiktionary
przysł. wierutnie
rzecz. wierutność ż.
Wiktionary
(1.1) istny, skończony
Wiktionary
Wierzawice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Leżajsk. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
drzewo lub krzew z rodziny wierzbowatych, występujące w wielu gatunkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Salix|ref=tak., rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;
(1.2) drewno wierzbowe
Wiktionary
Morfologia organów
Wikipedia
(1.1) Chrząszcza można obserwować właśnie na liściach topól i wierzb.
(1.1) Za oknami stoi wiosenny dzień, ciepły i chmurny. Po drugiej stronie drogi wierzby nadwiślańskie, rozcapierzone, tajemnicze, puściły pierwsze pędy.
(1.1) Wierzby, które rodzą gruszki, znaleźć można w Szczawnicy nad Dunajcem oraz w arboretum w Kórniku.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʒba, AS: vʹi ̯ežba
Wiktionary
rzecz. wierzbina ż., wierzbówka ż., Wierzbiak m., Wierzbno n., Wierzbninka ż., Wierzbnik m., wierzbownica ż., wierzbowate nmos.
przym. wierzbowy, wierzbolistny, wierzbowaty
Wiktionary
(1.2) wierzbina
Wiktionary
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. wieś na Ukrainie;
3. polska rzeka, dopływ Skrwy Prawej;
4. część Bogumina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wierzbice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wrocławskim, w gminie Kobierzyce.
Wikipedia
przymiotnik od: Wierzbica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Wierzbicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wierzbicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
Wierzbiec ( Wackenau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik, w dolinie rzeki Prudnik. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Obniżenia Prudnickiego, będącego częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Prudnik.
Wikipedia
przymiotnik od: Wierzbno
SJP.pl
1. wierzba;
2. wierzbowe zarośla;
3. drewno wierzbowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drzewa lub krzewy wierzbowe tworzące zarośla
(1.2) drzewo lub krzew wierzby
(1.3) gałązki wierzbowe
(1.4) drewno wierzbowe
Wiktionary
Wierzbina – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Żmigród.
Do 2024 r. miejscowość była przysiółkiem wsi Barkowo. W latach 1975–1998 przysiółek administracyjnie należał do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
(1.2) Oficer skoczył, ile tchu w koniu; hetman zaś posunął się dalej, gdzie pod wierzbiną na łące stała chorągiew laudańska, i zatrzymał się tuż przed nią.
(1.4) Hej, fujarko ma z wierzbiny • Hej, fujarko ma wierzbowa
(1.4) Dziękuję ci, mój braciszku, • Mój ty jedyny, • Żeś wykręcił fujareczkę • Dla mnie z wierzbiny.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʒˈbʲĩna, AS: vʹi ̯ežbʹĩna
Wiktionary
rzecz. wierzbowate nmos., wierzba ż.
przym. wierzbowy
Wiktionary
(1.3) lm. wikle
(1.4) wierzba
Wiktionary
przymiotnik od: Wierzbinek
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wierzbinek (niem. 1943–1945 Wirzbeck) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Wierzbinek przy drodze wojewódzkiej nr 266, nad rzeką Pichną. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Wierzbinek oraz siedzibą gminy Wierzbinek. Częścią wsi jest miejscowość Majdany.
Wikipedia
rzadko: złożony z wierzbiny, wykonany z wierzbiny; wierzbinowy
SJP.pl
wierzbinowiec rozetek - muchówka z rodziny pryszczarkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: wierzbina
SJP.pl
Wierzbięcice ( Oppersdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mieszkaniec Wierzbnika;
2. mieszkaniec Wierzbnicy
SJP.pl
mieszkanka Wierzbnicy
SJP.pl
dawniej: wierzbina (wierzbowe zarośla)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa wielu miejscowości i ich części w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wierzbocice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Słupca.
Wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie pyzdrskim województwa kaliskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) bot. mający liście jak wierzba
Wiktionary
rzecz. wierzba ż.
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu malpigiowców, obejmująca około 1200 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Salicaceae|Mirb.|ref=tak., rodzina roślin o zdrewniałych pędach należąca do rzędu malpigiowców;
forma przymiotnika.
(2.1) ż. i n. lm. oraz n. lp. od wierzbowaty
Wiktionary
Wierzbowate ("Salicaceae" Mirb.) – rodzina roślin o zdrewniałych pędach należąca do rzędu malpigiowców ("Malpighiales"). Obejmuje 54 rodzaje z ok. 1200 gatunkami. Dawniej włączano tu tylko dwa rodzaje – topola ("Populus") i wierzba ("Salix"), których gatunki są też jedynymi reprezentantami rodziny w polskiej florze. Jej przedstawiciele występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, w Australii występują nieliczne gatunki tylko na północnym wschodzie kontynentu.
Wikipedia
(1.1) Bezbielmowe nasiona wierzbowatych bywają opatrzone puchem.
Wiktionary
rzecz. wierzba ż., wierzbina ż., wierzbówka ż., Wierzbiak m., Wierzbno n., Wierzbninka ż., Wierzbnik m., wierzbownica ż.
przym. wierzbowy, wierzbowaty
Wiktionary
o cechach wierzbowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
nazwa kilku gatunków południowoamerykańskich drzew oraz ich kory i drewna; dostarczają głównie garbników, bardzo twardego drewna i alkaloidów; kebraczo; kwebracho; kwebraczo; quebracho
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wysoka roślina zielna z rodziny wiesiołkowatych, o miododajnych, purpurowych z fioletowym odcieniem kwiatach zebranych w stożkowate grona i o dużych, lancetowatych liściach, w Polsce pospolicie występująca na zrębach, usypiskach i w rowach; wierzbownica kiprzyca, wierzbownica wąskolistna, wierzbówka, wierzbówka kiprzyca, wierzbówka wąskolistna, kiprzyca
SJP.pl
Wi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wierzbowski (forma żeńska: Wierzbowska; liczba mnoga: Wierzbowscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 3798 osób.
Wikipedia
przymiotnik od: wierzba
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wierzby
(1.2) wykonany z drewna lub innej części wierzby
(1.3) będący częścią wierzby
(1.4) dotyczący wierzby
Wiktionary
(1.2) Używano ręczników, pumeksu i witek wierzbowych do biczowania.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʒˈbɔvɨ, AS: vʹi ̯ežbovy
Wiktionary
rzecz. wierzbowate nmos., wierzba ż., wierzbina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim.
Wiktionary
Wierzbołów (lit. "Virbalis", pierwotnie "Nowa Wola") – miasto na Litwie, położone w okręgu mariampolskim, 12 km od Wyłkowyszek.
Miasto królewskie lokowane w 1536 roku, położone było w Księstwie Żmudzkim. Miejsce obrad sejmików ziemskich powiatu starodubowskiego, przeniesionych tu ze Staroduba na czas okupacji rosyjskiej w 1659 roku.
Wikipedia
rzecz. wierzbołowianin m., wierzbołowianka ż.
przym. wierzbołowski
Wiktionary
Wierzbówiec – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Sochocin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
wysoka roślina zielna z rodziny wiesiołkowatych, o miododajnych, purpurowych z fioletowym odcieniem kwiatach zebranych w stożkowate grona i o dużych, lancetowatych liściach, w Polsce pospolicie występująca na zrębach, usypiskach i w rowach; wierzbówka kiprzyca, wierzbówka wąskolistna, wierzbownica, wierzbownica kiprzyca, wierzbownica wąskolistna, kiprzyca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górna lub zewnętrzna powierzchnia czegoś
Wiktionary
Wierzch (dodatkowa nazwa w j. niem. Deutsch Müllmen) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Wysoczyzny Bialskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej.
Wikipedia
(1.1) Kolejną teczkę położyłem na wierzchu sterty.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʃx, AS: vʹi ̯ešχ
Wiktionary
rzecz. wierzchowy mzw./mos., nawierzchnia ż., wierzchowiec mzw.
przym. wierzchni, wierzchowy
przysł. wierzchem
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) jadąc na koniu w siodle
forma rzeczownika|rodzaj=męskorzeczowy.
(2.1) N. lp. od: wierzch
Wiktionary
rzecz. wierzchowy mzw./mos., wierzch m., wierzchowiec m., wierzchołek m., wierzchowina ż.
przym. wierzchowy, wierzchni, wierzchołkowy
Wiktionary
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) książk. znajdujący się na wierzchu czegoś, umieszczony na górze, stanowiący zewnętrzną warstwę czegoś; górny, zewnętrzny
Wiktionary
(1.1) Szatniarz przyjął nasze okrycia wierzchnie i wydał nam numerki.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʃxʲɲi, AS: vʹi ̯ešχʹńi
Wiktionary
rzecz. wierzchowy mzw./mos., nawierzchnia ż., wierzch m., wierzchowiec mrz.
przysł. wierzchem
przym. wierzchowy
Wiktionary
Wierzchniactwo (łac. "epispadiasis") – wada wrodzona cewki moczowej. Występuje częściej u noworodków męskich.
Z powodu niewykształcenia się cewki moczowej w całkowicie zamknięty przewód rurowy ujście zewnętrzne cewki znajduje się na grzbietowej powierzchni prącia.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wierzchocin (pol. hist. "Wierzchucino") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Wronki.
Wikipedia
Wierzchocino (kaszb. "Wierzchòcëno", Virchenzin) – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino. Leży na Wybrzeżu Słowińskim. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wierzchominko (do 1945 niem. "Varchminshagen") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Będzino.
Wikipedia
Wierzchomino (do 1945 niem. "Varchmin") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Będzino.
W miejscowości znajduje się rezerwat przyrody Wierzchomińskie Bagno o powierzchni 43,64 ha. Działa tu klub piłkarski "Sokół".
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Wierzchosław (nazwa oboczna: Sośnica, do 1945 "Amalienhof") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów, przy drodze łączącej Widzieńsko z drogą nr 3, na Równinie Goleniowskiej porośniętej sosnowymi i mieszanymi lasami Puszczy Goleniowskiej.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dwa lata temu w Wierzchosławicach otwarto bibliotekę.
Wiktionary
rzecz. wierzchosławiczanin mos., wierzchosławiczanka ż.
przym. wierzchosławicki
Wiktionary
dotyczący Wierzchosławic, związany z Wierzchosławicami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wierzchosławic, związany z Wierzchosławicami
Wiktionary
rzecz. Wierzchosławice lm nm., wierzchosławiczanin mos., wierzchosławiczanka ż.
Wiktionary
Wierzchosław z małżonką; Wierzchosławowie
SJP.pl
Wierzchosław z małżonką; Wierzchosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wierzchosława lub z nim związany
SJP.pl
rodzaj kwiatostanu o wieloosiowym rozgałęzieniu pędów; kwiatostan wierzchotkowaty
SJP.pl
Wi
Wikipedia
kwiatostan wierzchotkowaty - rodzaj kwiatostanu o wieloosiowym rozgałęzieniu pędów; wierzchotka
SJP.pl
przymiotnik od: wierzchotka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jeźdz. koń do jazdy wierzchem, w siodle
(1.2) gwara. czubek, wierzchołek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój wierzchowiec wpadł do jakiegoś dołu, wypełnionego rudą, cuchnącą wodą.
(1.1) Odjechawszy kawałek dalej, pan i sługa zsiedli ze swoich wierzchowców i puścili je na trawę, a sami posilali się z zawiniątka, które Sanczo zdjął z osła.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʃˈxɔvʲjɛt͡s, AS: vʹi ̯ešχovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wierzchowy mos./mzw., wierzch mrz., wierzchowina ż.
przym. wierzchni, wierzchowy
przysł. wierzchem
Wiktionary
(1.1) rumak; daw. wierzchowy
Wiktionary
najwyższa część grupy górskiej lub grupy wzgórz czy pagórków, ograniczona od stoków krawędzią
SJP.pl
Wierzchowina – najwyższa część grupy: gór, wzgórz, pagórków łącząca spłaszczenia powyżej stoków.
Wikipedia
przymiotnik od: wierzchowina
SJP.pl
1. górna część drzewa nienadająca się na materiał budowlany;
2. przestarzale: górny bieg rzeki; tereny nad górnym biegiem rzeki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. jezioro na Pojezierzu Drawskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: wierzch
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) do jazdy wierzchem
(1.2) odbywany wierzchem
(1.3) środ. zatrudniony na powierzchni
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. służący jeżdżący na wierzchu karety
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) daw. jeźdz. koń do jazdy w siodle
Wiktionary
(1.1) Osły wykorzystuje się najczęściej jako zwierzęta juczne, rzadziej jako wierzchowe lub pociągowe, a ostatnio w onoterapii.
(1.3) Ciekawe, ile dozorcom wierzchowym dają na miesiąc na rękę?
Wiktionary
rzecz. wierzch mrz., wierzchołek mrz., wierzchowiec mzw., Wierzchowo n., Wierzchówko n.
przym. wierzchni
przysł. wierzchem
Wiktionary
(3.1) koń wierzchowy, koń pod siodło, koń pod wierzch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu; punkt łączący dwie proste
(1.2) geogr. szczyt góry
(1.3) najbardziej wysunięty punkt czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta figura ma pięć wierzchołków.
(1.2) Patrzę na wierzchołek góry.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʃˈxɔwɛk, AS: vʹi ̯ešχou̯ek
Wiktionary
przym. wierzchołkowy, wierzchowy
przysł. wierzchołkowo, wierzchem
rzecz. wierzchowy mzw./mos.
Wiktionary
przypominający wierzchołek
SJP.pl
przymiotnik od: wierzchołek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wierzchołka
Wiktionary
rzecz. wierzchołek m.
przysł. wierzchem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wierzchołówka żółtowłosa - gatunek owada z rzędu muchówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wierzchucinek – (niem. "Hohenfelde") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Sicienko.
W miejscowości zachował się pałac z 2 połowy XIX wieku, niegdyś własność hrabiny Anieli Potulickiej.
Wikipedia
Wierzchucino (kaszb. "Wiérzchùcëno" lub też "Wierzchùcëno", niem. "Wierschutzin", d. pol. "Wierzchucin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. Leży nad Morzem Bałtyckim. Ma status sołectwa.
Wieś leży nad Bychowską Strugą na północno-zachodnim krańcu jeziora Żarnowieckiego przy drodze wojewódzkiej nr 213. Zabudowania miejscowości znajdują się w odległości 3 km od Bałtyku.
Wikipedia
jedno ze skrzydeł dużych drzwi lub bramy
SJP.pl
Wierzeja – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Duszniki.
Wikipedia
1. dwuskrzydłowa brama zbita z desek;
2. wielkie, dwuskrzydłowe drzwi; podwoje, wrota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) przest. dwuskrzydłowa brama z desek
Wiktionary
Wierzeje – dawna wieś, od 1953 w granicach miasta Piotrków Trybunalski. Leży we wschodniej części miasta, wzdłuż ulicy Wierzeje, po wschodniej stronie jeziora Bugaj, na północ od wschodniej obwodnicy Piotrkowa.
Zabudowa osiedla to głównie domy jednorodzinne. Ze względu na chronologię zabudowania, osiedle można podzielić na dwie części: starą południową (zabudowa z lat 1970–1990, oraz nową północno-wschodnią zabudowaną po 1990 roku).
Wikipedia
(1.1) podwoje, wrota
Wiktionary
Wierzejewice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Janikowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wierzelin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Ślesin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w powiecie poznańskim;
Wiktionary
Wierzenica – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, powiecie poznańskim, gminie Swarzędz, na prawym brzegu rzeki Głównej.
Wieś szlachecka, własność wojewody płockiego Piotra Potulickiego, około 1580 leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
(1.1) Przy ul. Lisiej w Wierzenicy z budżetu gminnego wybudowano siłownię zewnętrzną.
Wiktionary
zwykle w liczbie mnogiej: poglądy, przekonania oparte na wierze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wierzyć.
(1.2) pogląd przyjmowany bez dowodu, zwłaszcza religijny
Wiktionary
(1.1) Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ, AS: vʹi ̯ežẽńe
Wiktionary
czas. wierzyć
rzecz. zwierzenie n., wiara ż., wierzący mos.
Wiktionary
fikać; potocznie:
1. machać gwałtownie nogami;
2. przeciwstawiać się komuś silniejszemu; podskakiwać, brykać;
3. o zwierzęciu: biegnąc, wyrzucać do tyłu obie tylne nogi; brykać
SJP.pl
fiknąć; potocznie:
1. machnąć gwałtownie nogami;
2. przeciwstawić się komuś silniejszemu; podskoczyć, bryknąć;
3. o zwierzęciu: biegnąc, wyrzucić do tyłu obie tylne nogi; bryknąć
SJP.pl
fiknąć; potocznie:
1. machnąć gwałtownie nogami;
2. przeciwstawić się komuś silniejszemu; podskoczyć, bryknąć;
3. o zwierzęciu: biegnąc, wyrzucić do tyłu obie tylne nogi; bryknąć
SJP.pl
Wierznica – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Dobrzyń nad Wisłą.
Wikipedia
Wierznowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Zduny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wierzonka – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Swarzędz. W dolinie rzeki Głównej (dopływ Warty), na skraju Parku Krajobrazowego Puszcza Zielonka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
rzeka w Polsce
SJP.pl
Wi
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wierzyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Łubowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Według danych GUS z 2021 r., wieś liczyła 681 mieszkańców.
Wikipedia
osoba prawna lub fizyczna uprawniona do żądania określonego świadczenia od dłużnika; osoba, u której ktoś zaciągnął dług
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
(1.2) praw. osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;
Wiktionary
Wierzyciel (łac. "creditor") – osoba, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby (dłużnika), z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy. Kodeks cywilny nie definiuje pojęcia wierzyciela "explicite" (wprost); definiuje jedynie konstrukcje zobowiązania (czyli stosunku zobowiązaniowego); zgodnie z przepisem art. 353 kc – zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik musi świadczenie spełnić.
Wikipedia
(1.1) Miał mnóstwo długów i co rusz wydzwaniali do niego wierzyciele.
(1.2) Dyrektor szkoły jest wierzycielem, uprawnionym do żądania wykonania obowiązku szkolnego w drodze egzekucji administracyjnej.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈʒɨt͡ɕɛl, AS: vʹi ̯ežyćel
Wiktionary
rzecz. wierzytelność ż.
:: fż. wierzycielka ż.
przym. wierzycielski, wierzytelny
Wiktionary
kobieta uprawniona do żądania określonego świadczenia od dłużnika; kobieta, u której ktoś zaciągnął dług
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta, od której pożyczone zostały pieniądze
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący wierzyciela
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Wierzynek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wierzyn
Wiktionary
Wierzynek – restauracja znajdująca się przy Rynku Głównym w Krakowie.
Wikipedia
rzecz. Wierzyn mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. prawo wierzyciela do żądania świadczenia od dłużnika;
Wiktionary
Wierzytelność – uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika i składające się z jednego lub wielu roszczeń lub praw kształtujących.
Wierzytelność jest antonimem długu, jeżeli na X ciąży dług wobec Y, to Y ma wierzytelność w stosunku do X. W języku prawniczym sformułowania tego używa się głównie dla scharakteryzowania pozycji wierzyciela.
Wikipedia
(1.1) Ta wierzytelność uległa przedawnieniu.
Wiktionary
rzecz. wierzyciel m., wierzycielka ż.
Wiktionary
1. wyznawać jakąś religię;
2. przyjmować coś za prawdę;
3. ufać, że ktoś mówi prawdę, mieć do kogoś zaufanie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. uwierzyć)
(1.1) uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
(1.2) ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
(1.3) wyznawać religię
czasownik zwrotny niedokonany wierzyć siebie
(2.1) stpol. zwierzać się komuś
Wiktionary
(1.1) Kibice wierzyli, że ich drużyna wygra.
(1.2) Ojciec od dziecka powtarzał mi, żebym nie wierzył prawnikom i lekarzom.
(1.3) Choć generał nie wierzył (w Boga), zgodził się na odprawienie przed bitwą mszy dla żołnierzy.
(2.1) Jesus nie wierzył sam siebie jim, dlatego iże on znał wszystki (…)
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʒɨt͡ɕ, AS: vʹi ̯ežyć
Wiktionary
rzecz. zwierzenie n., wiara ż., wierny mos., wierna ż., wierne n., wiernica ż., wierność ż., wierzenie n., Wiara ż., wierzący mos. wierząca ż., wierzące n., niezwierzenie n., niewierny mos., niewierna ż., niewierne n., niewierność ż., niewierzenie n., niewierzący mos., niewierząca ż.
czas. uwierzyć dk.
przym. wierzeniowy, niewierzeniowy, wierny, niewierny
przysł. wiernie, niewiernie
Wiktionary
(1.2) ufać, pokładać nadzieję
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kobieta wyznająca jakąś religię
SJP.pl
Wierząca (fr. "Hadewijch") – francuski dramat filmowy z 2009 roku w reżyserii Bruno Dumonta. Zdjęcia kręcono w Paryżu, Berthen (departament Nord) oraz w Lessines (Walonia).
Wikipedia
człowiek wyznający jakąś religię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyznająca jakąś religię
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: wierzyć
Wiktionary
(1.1) Ale uważam się za katoliczkę, zostałam ochrzczona, głównie za sprawą mamy, która była wierząca.
Wiktionary
rzecz. wiara ż., wierna ż., wierny mos., wierzenie n., wierzyciel mos., wierzycielka ż.
:: fż. wierząca
czas. wierzyć ndk., uwierzyć dk., zawierzać ndk., zawierzyć dk.
przym. wierny, wierzycielski
Wiktionary
(1.1) wierny, wyznawca, zwolennik
Wiktionary
[czytaj: wisbadn] miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;
Wiktionary
Wiesbaden – miasto na prawach powiatu, uzdrowisko w środkowo-zachodnich Niemczech, od 1945 roku stolica kraju związkowego Hesja, w rejencji Darmstadt. Leży nad Renem, u podnóża gór Taunus. Znane jest ze źródeł termalnych. Od 1945 do Wiesbaden należy Mainz-Kastel, poprzednio była to część Moguncji. Pod koniec 2024 liczba ludności wynosiła około 296 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. wiesbadeński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wiesbaden, dotyczący Wiesbaden
Wiktionary
(1.1) Za szczyt osiągnięć uważał lata wiesbadeńskie (listopad 1943 – marzec 1945), gdy „miał w garści 130 tysięcy ludzi z SS, policji, armii wewnętrznej i służb pomocniczych”.
Wiktionary
rzecz. Wiesbaden n.
Wiktionary
[czytaj: WIzel] nazwisko
SJP.pl
Wiesel (niem. "łasica") – niemiecki lekki gąsienicowy pojazd opracowany w latach 70. Od lat 90. znajduje szerokie zastosowanie w armii niemieckiej, która używa wielu jego odmian.
Wikipedia
[czytaj: WIzental] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wiesława (imię żeńskie); Wieśka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż., zdrobn. od Wiesława
Wiktionary
(1.1) Na weselu u Wiesi Karolina już była z Markiem.
Wiktionary
rzecz. Wiesława ż., Wieśka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wiesław (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wiesław
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Wieśka
Wiktionary
(1.1) Na weselu u Wieśka Karolina już była z Markiem.
(2.1) Nie będziesz mi tu żadnych Wiesiek przyprowadzał!
Wiktionary
rzecz. Wiesław mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wesele
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiesi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wiesław (imię męskie)
SJP.pl
roślina zielna z rodziny wiesiołkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Oenothera|ref=tak., roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;
Wiktionary
Wiesiołek ("Oenothera" L.) – rodzaj roślin zielnych z rodziny wiesiołkowatych ("Onagraceae"). Należy do niego 157 gatunków. Rośliny te występują naturalnie w Ameryce Północnej i Południowej, z centrum zróżnicowania w południowo-zachodniej części Ameryki Północnej. Część gatunków została introdukowana na inne kontynenty. W Europie w niektórych ujęciach opisano ich kilkadziesiąt, aczkolwiek wiele z nich nie jest szerzej uznawanych.
Wikipedia
IPA: vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk, AS: vʹi ̯ėśou̯ek
Wiktionary
rzecz. wiesiołkowate nmos.
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu mirtowców, obejmująca ponad 650 gatunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Onagraceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu mirtowców;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Fuksja należy do rodziny wiesiołkowatych.
Wiktionary
rzecz. wiesiołek mrz.
Wiktionary
o cechach wiesiołkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
postojak wiesiołkowiec - gatunek motyla z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
przymiotnik od: wiesiołek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Prypeci
Wiktionary
Wiesiołucha – dawny folwark. Tereny na których leżał znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie głębockim, w sielsowiecie Prozoroki.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Republice Komi i Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) śrpol. wiejski
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛsnɨ, AS: vʹi ̯esny
Wiktionary
zdrobnienie od: wieszak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wieszak
Wiktionary
rzecz. wieszak m., zawiesina ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: wieszadło
SJP.pl
Wieszadełko ( suspensor) – w biologii termin mający różne znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przedmiot służący do zawieszania lub podwieszania
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kołek, haczyk lub drążek, służący do wieszania ubrań, ręczników itp.
(1.2) mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)
(1.3) kraw. tasiemka lub pętelka przyszyta do ubrania lub ręcznika
(1.4) przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;
(1.5) archit. pionowy element drewnianej konstrukcji dachu;
(1.6) pot. żart. wysoka i chuda osoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powieś ręcznik na wieszaku.
(1.2) W kącie pokoju stał wieszak na płaszcze i kapelusze.
(1.3) Mamo, urwał mi się wieszak od kurtki, mogłabyś go przyszyć?
(1.4) Wieszaki do ubrań wyrabiane są z drewna, metalu lub plastiku.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʃak, AS: vʹi ̯ešak
Wiktionary
rzecz. wieszanie n., powieszenie n.
:: zdrobn. wieszaczek m.
czas. odwiesić, wieszać ndk., powiesić dk.
Wiktionary
(1.3) wieszadło
(1.4) ramiączko
Wiktionary
1. zaczepiać coś na czymś tak, aby zwisało;
2. potocznie, o komputerze: wieszać się - odmawiać posłuszeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wieszać.
Wiktionary
czas. wieszać, odwiesić
rzecz. wieszak mrz., zawiesina ż.
Wiktionary
typ wiązara dachowego, stosowany w dachach o dużej rozpiętości, przy braku podpór bezpośrednich
SJP.pl
przymiotnik od: wieszar
SJP.pl
1. zaczepiać coś na czymś tak, aby zwisało;
2. potocznie, o komputerze: wieszać się - odmawiać posłuszeństwa
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości
(1.2) zabijać kogoś poprzez zawiązanie na jego szyi pętli zaciskającej się pod jego ciężarem
(1.3) środ. inform. doprowadzać system informatyczny do zablokowania
czasownik zwrotny niedokonany wieszać się
(2.1) trzymać się czegoś, nie opierając nóg, dyndając, zwisać na czymś
(2.2) odbierać sobie życie poprzez zawiązanie na szyi pętli
(2.3) środ. inform. o komputerze: przestawać działać, blokować się
Wiktionary
(1.1) Wiele osób wiesza obrazy na ścianach.
(1.2) Brutalni żołnierze wieszali chłopów na przydrożnych drzewach.
(1.3) Nie uruchamiaj tego programu, bo on wiesza system.
(2.3) Muszę przeinstalować system, bo ten komputer coraz częściej się wiesza.
Wiktionary
rzecz. wiszenie n., wieszak m., wieszanie n., powieszenie n., uwieszenie n., zwisanie n., zwieszanie n., obwieszanie n., obwieszenie n., przywieszanie n., przywieszenie n., podwieszanie n., podwieszenie n., odwieszanie n., odwieszenie n., zawiesina ż., zawieszka ż., zwis m., zawisak m., wisielec m.
czas. zwieszać się, zwieszać, wisieć ndk., powiesić dk., zawiesić dk., uwieszać ndk., uwiesić dk., zwisać ndk., zwisnąć dk., obwieszać ndk., obwiesić dk., przywieszać ndk., przywiesić dk., podwieszać ndk., podwiesić dk., odwieszać ndk., odwiesić dk.
przym. zawiesinowy, wieszakowy, wisielczy
Wiktionary
(1.1) uwieszać
(1.2) obwieszać
(2.1) czepiać się
Wiktionary
książkowo:
1. genialny, natchniony poeta, zwłaszcza romantyczny; wieszczek;
2. człowiek przepowiadający przyszłość państw lub narodów; prorok, profeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) natchniony, wybitny poeta
(1.2) osoba przepowiadająca przyszłość narodu
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od wieszczyć
Wiktionary
Wieszcz – poeta natchniony, poeta-prorok.
Słowo to istniało już w staropolszczyźnie, wiążąc się jednak nie z określoną postawą artysty, lecz z funkcją przewidywania przyszłości, czyli wieszczenia.
Wikipedia
(1.1) Będziemy deklamować poezję naszych wieszczów.
Wiktionary
IPA: vʲjɛʃt͡ʃ, AS: vʹi ̯ešč
Wiktionary
rzecz. wieszczość ż., wieszczenie n., wieszczka ż., wieszczyca ż., wieszczek m., wieszczba ż., wieszczbiarz m., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarstwo n.
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy, wieszczbiarski
przysł. wieszczo
Wiktionary
(1.2) wieszczek, prorok
Wiktionary
przepowiednia, wróżba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przepowiednia
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʒd͡ʒba, AS: vʹi ̯ežǯba
Wiktionary
rzecz. wieszczbiarskość ż., wieszcz, wieszczbiarka, wieszczbiarnia, wieszczbiarstwo, wieszczbiarz, wieszczek, wieszczenie, wieszczka, wieszczyca
czas. wieszczyć
przym. wieszczbiarski, wieszczy
przysł. wieszczo, wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) przepowiednia, proroctwo, wróżba
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta wieszcząca przyszłość
Wiktionary
rzecz. wieszczba ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarskość ż.
:: fm. wieszczbiarz mos.
przym. wieszczbiarski
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) wieszczka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. miejsce wieszczenia przyszłości
Wiktionary
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszczbiarstwo n., wieszcz mos., wieszczba ż., wieszczbiarka ż., wieszczbiarskość ż., wieszczbiarz mos.
przym. wieszczbiarski
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) wyrocznia
Wiktionary
dotyczący wieszczbiarza, wieszczbiarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wieszczbiarstwem, dotyczący wieszczbiarstwa
Wiktionary
(1.1) Gdzie ta twoja sąsiadka nauczyła się sztuki wieszczbiarskiej?
Wiktionary
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszczbiarstwo n., wieszcz mos., wieszczba ż., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarskość ż., wieszczbiarz mos.
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) wróżbiarski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób wieszczbiarski
Wiktionary
rzecz. wieszczbiarstwo n., wieszczba ż., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarskość ż., wieszczbiarz mos.
przym. wieszczbiarski
Wiktionary
(1.1) wróżbiarsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wieszczbiarski charakter czegoś
Wiktionary
rzecz. wieszczbiarstwo n., wieszczba ż., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarz mos.
przym. wieszczbiarski
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) wróżbiarskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. próby przepowiadania przyszłości za pomocą specjalnych przedmiotów i technik
Wiktionary
(1.1) Sąsiadka Jadwigi trudni się wieszczbiarstwem.
Wiktionary
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszcz mos., wieszczba ż., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarskość ż., wieszczbiarz mos.
przym. wieszczbiarski
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) mantyka, wróżbiarstwo
Wiktionary
przestarzałe: ten, kto przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wieszczek, wróżbita, wróż, wróżbiarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. osoba wieszcząca przyszłość
Wiktionary
(1.1) Szkoda, że tu niema mojego wieszczbiarza, onby mi wytłómaczył sen tej kobiety, sen też mój, który śniłem ja przed godziną.
Wiktionary
rzecz. wieszczba ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarskość ż.
:: fż. wieszczbiarka ż.
przym. wieszczbiarski
przysł. wieszczbiarsko
Wiktionary
(1.1) wróż, wróżbiarz, wróżbita; daw. wieszczek
Wiktionary
1. przestarzałe: ten, kto przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wieszczbiarz, wróżbita, wróż, kabalarz;
2. dawniej: natchniony, wybitny poeta; wieszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. człowiek przepowiadający przyszłość
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Pyrrhocorax graculus|ref=tak., gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;
(2.2) ornit. ptak z gatunku wieszczek (2.1)
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: wieszczka
Wiktionary
Wieszczek ("Pyrrhocorax graculus") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje w górach Eurazji i północno-zachodniej Afryki; generalnie jest osiadły. Wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
(1.1) Wszyscy dobrze znali przepowiednię wieszczka Helenosa.
(2.1) Gniazda wieszczków znajdują się na niedostępnych ścianach skalnych.
Wiktionary
rzecz. wieszcz m., wieszczenie n., wieszczka ż., wieszczyca ż., wieszczba ż., wieszczbiarz m., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarstwo n.
:: fż. wieszczka ż.
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy, wieszczbiarski
przysł. wieszczo
Wiktionary
(1.1) wieszcz, wieszczbiarz
Wiktionary
1. zawiadamiać, obwieszczać
2. być oznaką czegoś, co nastąpi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. przepowiadanie przyszłości
(1.2) książk. zapowiadanie tego, co następuje
Wiktionary
(1.1) Faktem dokonanym historycznie stało się wieszczenie proroków i marzenie poetów: wolna Polska powstała.
(1.2) Kościelne dzwony rozpoczęły wieszczenie nadciągającej nawałnicy.
Wiktionary
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszcz mos., wieszczba ż.
przym. wieszczy
przysł. wieszczo
Wiktionary
(1.1) przepowiadanie
(1.2) zapowiadanie
Wiktionary
przestarzałe: wróżka;
1. kobieta, która przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalarka, kabalistka;
2. postać z baśni mająca moc czynienia czarów; czarodziejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: wieszcz
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʃt͡ʃka, AS: vʹi ̯eščka
Wiktionary
rzecz. wieszczość ż., wieszczenie n., wieszcz m., wieszczyca ż., wieszczek m., wieszczba ż., wieszczbiarz m., wieszczbiarka ż., wieszczbiarnia ż., wieszczbiarstwo n.
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy, wieszczbiarski
przysł. wieszczo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób wieszczy
Wiktionary
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszczba ż., wieszcz mos., wieszczenie n., wieszczka ż., wieszczość ż.
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co wieszcze
Wiktionary
rzecz. wieszcz mos., wieszczenie n., wieszczka ż.
czas. wieszczyć ndk.
przym. wieszczy
przysł. wieszczo
Wiktionary
książkowo:
1. odnoszący się do wieszcza;
2. proroczy, wróżebny, profetyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wieszczeniem, dotyczący wieszczenia
(1.2) liter. poetycki
Wiktionary
Wieszczy – postać z zakresu demonologii słowiańskiej, będąca formą pośmiertnej egzystencji ludzkiej duszy, zbliżona do wyobrażeń upiora lub wampira, posiadająca jednak na wielu terenach własną, odrębną tożsamość, wyróżniającą się szczególnymi cechami.
Wikipedia
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszczba ż., wieszcz mos., wieszczenie n., wieszczka ż., wieszczość ż.
czas. wieszczyć ndk.
przysł. wieszczo
Wiktionary
(1.1) proroczy, wróżebny
(1.2) poetycki
Wiktionary
1. wzjeżka wieszczyca - gatunek ćmy z rodziny garbatkowatych;
2. dawniej: wieszczka, wróżka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. nazwa systematyczna|Semblis phalaenoides|L.|ref=tak., motyl z rzędu chruścików;
(1.2) daw. wróżbiarka
(1.3) daw. med. kołtun, plica polonica
(1.4) daw. gw-pl|Kraków. upiór przybierający postać kobiety, duszący śpiących
Wiktionary
(1.4) Nie wierzy uszom swym. Uśmiecha się do widziadła sennego, do duszy swej, do wieszczycy na jawie stojącej.
Wiktionary
przym. wieszczyczny
rzecz. wieszczek mzw./mos., wieszcz mos., wieszczba ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wi
Wikipedia
książkowo: przepowiadać, przewidywać przyszłość; wróżyć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) książk. albo podn. przepowiadać przyszłość
Wiktionary
rzecz. wieszcz m., wieszczenie n., wieszczba ż., wieszczka ż., wieszczek mzw./mos.
przym. wieszczy
Wiktionary
(1.1) prorokować
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wieszkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Krzywiń.
Wikipedia
dawniej: czasownik "wiedzieć" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li" (= czy); czy wiesz
SJP.pl
Wieszyno (kaszb. "Wieszëno", Vessin) – wieś-ulicówka w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Redzikowo. Ma statut sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Wiesława
Wiktionary
Wiesław – staropolskie imię męskie. Była to skrócona forma imienia Wielisław, Wielesław. Mogło oznaczać „tego, kto pragnie sławy”. Według Władysława Kopalińskiego jest to imię literackie utworzone przez Wincentego Reklewskiego pod koniec XVIII w. spopularyzowane przez poemat "Wiesław" Kazimierza Brodzińskiego, co nie jest prawdą w świetle nowszych analiz.
Wikipedia
(1.1) Powiedzcie Wiesławowi, żeby przyszedł o ósmej.
(1.1) Żona Wiesława handluje na czarnym rajstopami.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛswaf, AS: vʹi ̯esu̯af
Wiktionary
rzecz. Wiesławowa ż., Wiesławówna ż., Wiesławostwo lm m.
:: fż. Wiesława ż.
:: zdrobn. Wiesiek mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Wiesław
Wiktionary
Wiesława – staropolskie imię żeńskie, zdrobniale: Wiesia, Wisia. Jest to żeński odpowiednik imienia Wiesław. Była to skrócona forma imienia Wielisława. Mogło oznaczać „tę, która pragnie sławy”.
Wedle danych rejestru PESEL imię Wiesława (jako pierwsze) według stanu na 22 stycznia 2025 w Polsce nosi 102 987 kobiet. Było wówczas na 63. miejscu pod względem popularności.
Wikipedia
(1.1) Powiedzcie Wiesławie, żeby przyszła o ósmej.
(1.1) Wiesława handluje rajstopami.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛswafa, AS: vʹi ̯esu̯afa
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Wiesław mos.
:: zdrobn. Wiesia ż., Wieśka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiesławy lub z nią związany
SJP.pl
Wiesław z małżonką; Wiesławowie
SJP.pl
Wiesław z małżonką; Wiesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiesława lub z nim związany
SJP.pl
Wietchinin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Turek.
Od 1 stycznia do 12 października 1973 w gminie Kawęczyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
motyl z rodziny bielinkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
komunistyczne oddziały partyzanckie w Wietnamie Południowym; Vietcong
SJP.pl
kosmopolityczny rodzaj paproci
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina paproci z rzędu paprotkowców
SJP.pl
Wietlicowate ("Athyriaceae") – rodzina paproci z rzędu paprotkowców ("Polypodiales") o zasięgu kosmopolitycznym. Według systemu PPG I (2016) obejmuje trzy rodzaje ("Athyrium", "Deparia" i "Diplazium") z ok. 650 gatunkami. W Polsce pospolitym przedstawicielem wietlicowatych jest wietlica samicza ("Athyrium filix-femina").
Wikipedia
skrót od: wietnamski
SJP.pl
państwo w Azji ze stolicą w Hanoi; Socjalistyczna Republika Wietnamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Azji;
Wiktionary
Wietnam, Socjalistyczna Republika Wietnamu ( Việt Nam, Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam,) − państwo w Azji Południowo-Wschodniej, położone na Półwyspie Indochińskim i graniczące z Chińską Republiką Ludową, Laosem i Kambodżą. Ma ponad 102 mln mieszkańców i jest piętnastym co do wielkości populacji państwem świata.
Wikipedia
(1.1) Królestwo Kambodży na zachodzie graniczy z Tajlandią, na północy z Laosem i na wschodzie z Wietnamem.
(1.1) W Wietnamie istnieje około 60 mniejszości etnicznych.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛtnãm, AS: vʹi ̯etnãm
Wiktionary
rzecz. wietnamski m., Wietnamczyk m., wietnamiec m., Wietnamka ż., wietnamistyka ż., wietnamista m., wietnamistka ż.
przym. wietnamski
Wiktionary
(1.1) urz. ofic. Socjalistyczna Republika Wietnamu
Wiktionary
obywatel Wietnamu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej
Wiktionary
(1.1) Dawniej Wietnamczycy, których pamiętałem jeszcze z Polski, to byli niezgrabni, kartoflaści ludzie, w szarych marynarkach i szarych spodniach, w półokrągłych milicyjnych butach z taką gumową podeszwą.
Wiktionary
IPA: vʲjɛtˈnãmt͡ʃɨk, AS: vʹi ̯etnãmčyk
Wiktionary
rzecz. Wietnam m., wietnamistyka ż., wietnamista m., wietnamistka ż., wietnamiec m., wietnamski m.
:: fż. Wietnamka ż.
przym. wietnamski
Wiktionary
(1.1) pogard. wietnamiec
Wiktionary
lekceważąco o Wietnamczyku; Wietnamiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. Wietnamczyk
Wiktionary
rzecz. Wietnam m., Wietnamczyk m., Wietnamiec m., Wietnamka ż., wietnamistyka ż., wietnamista m., wietnamistka ż., wietnamski m.
przym. wietnamski
Wiktionary
Wietnamistyka – dyscyplina zajmująca się językiem i literaturą Wietnamu, także kierunek akademicki poświęcony tym zagadnieniom.
Wikipedia
1. umocnienie zdolności samoobrony rządu i narodu południowowietnamskiego w czasie wojny wietnamskiej w celu zmniejszenia zaangażowania militarnego wojsk amerykańskich;
2. rzadko: poddawanie wpływom wietnamskim, nadawanie czemuś cech typowo wietnamskich
SJP.pl
Wi
Wikipedia
potocznie: świnka wietnamska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej
Wiktionary
(1.1) Może to niewłaściwe porównanie, bo z trzciną wiąże się pojęcie czegoś długiego, a Wietnamczycy są niewielkiej postaci, Wietnamki zaś jeszcze mniejsze. Ale tak czy owak, to bestyjki nad wyraz misterne i kształtne, choć drobniuteńkie.
Wiktionary
IPA: vʲjɛtˈnãmka, AS: vʹi ̯etnãmka
Wiktionary
rzecz. Wietnam mrz., wietnamistyka ż., wietnamista mos., wietnamistka ż., wietnamski mrz.
:: fm. Wietnamczyk mos., wietnamiec mos.
przym. wietnamski
Wiktionary
związany z Wietnamem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Wietnamu;
Wiktionary
IPA: vʲjɛtˈnãmsʲci, AS: vʹi ̯etnãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wietnam m., Wietnamczyk m., wietnamiec m., Wietnamka ż., wietnamistyka ż., wietnamista m., wietnamistka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem wietnamskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem wietnamskim
(1.3) spisany, stworzony w języku wietnamskim
Wiktionary
IPA: vʲjɛtˈnãmskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: vʹi ̯etnãmskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. izba radna
Wiktionary
IPA: vʲjɛtʲˈɲit͡sa, AS: vʹi ̯etʹńica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. wzdęcie
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈtrũnɛk, AS: vʹi ̯etrũnek
Wiktionary
rzecz. wiatry
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
usypisko powstałe z nagromadzenia się wietrzeliny
SJP.pl
przymiotnik od: wietrzelisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wietrzyć.
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) odczasownikowy od|wietrzeć.
Wiktionary
Wietrzenie – rozpad mechaniczny i rozkład chemiczny skał wskutek działania energii słonecznej, powietrza, wody i organizmów. Zachodzi na powierzchni Ziemi i w jej powierzchniowej strefie zwanej strefą wietrzenia (głębokość od kilku do kilkudziesięciu metrów).
Wikipedia
czas. wietrzyć
rzecz. wywietrznik mrz., wietrznik mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: wietrzenie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zwietrzeć)
(1.1) (o substancjach) stopniowo tracić świeżość i zapach wskutek działania czynników takich jak ciepło i powietrze
(1.2) (o zapachu) ulatniać się
(1.3) ulegać zapomnieniu
(1.4) stawać się nieaktualnym
Wiktionary
(1.1) To wino musiało wietrzeć od dawna.
(1.4) Symbol nie wietrzeje
(1.5) Na przykład oliwin i biotyt, które stosunkowo łatwo wietrzeją, posiadają luźniejszą budowę krystaliczną niż minerały odporne na wietrzenia chemiczne, takie jak cyrkon, czy muskowit.
Wiktionary
rzecz. zwietrzenie n., zwietrzelina ż.
czas. zwietrzeć dk., zwietrzyć dk., wietrzyć ndk.
Wiktionary
(1.4) przedawniać się, dezaktualizować się
(1.5) erodować, kruszeć, kruszyć się, pękać, rozpękać się, sypać się, rozpadać się, rozłupywać się, rozkruszać się, rozdrabniać się, łuszczyć się, złuszczać się, niszczeć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) odprzym. → wietrzny
Wiktionary
(1.1) Wczoraj cały dzień było bardzo wietrznie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛṭʃʲɲɛ, AS: vʹi ̯eṭšʹńe
Wiktionary
rzecz. wietrznik mos./mrz., wietrzność ż., wietrzysko n., wiatr, wietrzyk
przym. wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrzno, bezwietrznie
Wiktionary
(1.1) wietrzno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: wietrzno, wietrznie
SJP.pl
1. otwór w dachu lub ścianie umożliwiający dopływ powietrza; wywietrznik; wentylator;
2. niewielka część okna, dająca się oddzielnie otwierać; lufcik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. pejor. lekkomyślny, niestały mężczyzna (zwłaszcza młody) nietraktujący nikogo poważnie
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Poznań. cuk. zob. ptyś.
(2.2) bud. otwór wentylacyjny
(2.3) bud. otwieralna część w skrzydle okna umożliwiająca wietrzenie pomieszczenia
(2.4) archit. urządzenie wskazujące kierunek wiejącego wiatru
(2.5) łow. nozdrza psa lub zwierzęcia drapieżnego
(2.6) górn. amortyzator uderzeń strug wody w taranie wiertniczym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ci co bywają po salonach... to sobie wietrzniki, z tymi można i zawiązać coś i rozwiązać, i pobałamucić i porzucić, to wszystko wietrzniki....
(2.2) Pozakrywaliście wszystkie wietrzniki i płaczecie, że macie grzyba?
(2.5) Czułemu wietrznikowi teriera nie ujdzie żadna królicza nora.
(2.5) Prowodyr wciąż sunął naprzód. Świdrował oczyma ośnieżone pnie, pochylał wietrznik ku śladom, pił nim mroźny wiatr.
(2.7) Nie zadeptuj wietrzników, bo chociaż bywają trujące, są też użyteczne leczniczo.
Wiktionary
rzecz. wiatr mrz., wietrzenie n., wietrznica ż., wietrznictwo n., wietrzność ż., wietrzyk mrz.
czas. wietrzyć ndk., wietrzyć się ndk.
przym. wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrznie
Wiktionary
(1.1) lekkoduch, letkiewicz, trzpiot, szałaput, szaławiła, świszczypał, świszczypała, świszczypałka; fircyk
(2.1) ptyś
(2.2) wywietrznik
(2.3) lufcik, oberluft, wywietrznik
(2.4) wiatrowskaz
(2.7) zawilec
Wiktionary
przysłówek
(1.1) odprzym. → wietrzny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wczoraj cały dzień było bardzo wietrzno.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛṭʃnɔ, AS: vʹi ̯eṭšno
Wiktionary
rzecz. wiatr
przym. wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrznie
Wiktionary
(1.1) wietrznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wietrzne
Wiktionary
przym. wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrznie
rzecz. wietrznik mos./mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się silnymi podmuchami wiatru
(1.2) poruszany wiatrem
(1.3) zachodzący pod wpływem działania wiatru, powstały wskutek działania wiatru
(1.4) med. o chorobie: przenoszony drogą kropelkową
(1.5) przen. przest. niestały w uczuciach, niestabilny emocjonalnie
(1.6) przen. przest. znikomy, przelotny, nietrwały, przemijający
Wiktionary
(1.1) Noc była wietrzna i deszczowa.
(1.5) Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto!
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛṭʃnɨ, AS: vʹi ̯eṭšny
Wiktionary
rzecz. wiatr m., wietrzyk m., wietrznik m., wietrznica ż., wiatrownica ż., wiatrówka ż., wietrzysko n., wietrzność ż.
czas. wietrzyć ndk., przewietrzyć dk., wywietrzyć dk., zwietrzyć dk.
przym. wiatrowy
przysł. wietrznie, wietrzno
Wiktionary
(1.2) wiatrowy
(1.5) lekkomyślny, pusty, płochy, niestały, zmienny, labilny
Wiktionary
Wietrzyca, wietrznica – w tradycji polskich Górali jest to zły duch atmosferyczny, który pojawia się podczas wiatru halnego. Zgodnie z podaniami porywa różne przedmioty, a człowiekowi potrafi odebrać mowę oraz połamać kości. W walce z nim należało posłużyć się poświęconym nożem, który rzucano w powietrze. Jeśli nóż trafił wietrznicę, spadał pokryty krwią na ziemię a wiatr natychmiast ustawał.
Wikipedia
1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim;
2. wieś w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wietrzychowice
SJP.pl
Wietrzychowo (niem. "Dietrichsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Nidzica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
W 2022 w miejscowości został uruchomiony przystanek kolejowy.
Wikipedia
1. zdrobnienie od: wiatr;
2. lekki, przyjemny wiatr; podmuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lekki wiatr
Wiktionary
(1.1) Nad jeziorem było gorąco, ale ochładzał nas przyjemny wietrzyk.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛṭʃɨk, AS: vʹi ̯eṭšyk
Wiktionary
rzecz. wietrznik mos./mrz., wiatr, wiaterek, wietrzysko, wiatrak, wiatraczek, wiatrówka
przym. wiatrowy, wietrzny
przysł. wietrznie
czas. wiać, wietrzyć
Wiktionary
(1.1) wiaterek, zefirek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. silny, dokuczliwy wiatr
Wiktionary
(1.1) Grzmoty odzywały się już regularnie, a żeby nie było za dobrze, dołączyło do nich wietrzysko.
Wiktionary
rzecz. wietrzyk m., wiatr m., wiatrówka ż.
przym. wietrzny, wiatrowy
przysł. wietrznie
Wiktionary
(1.1) wicher
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. przewietrzyć, wywietrzyć)
(1.1) wywoływać przepływ powietrza w pomieszczeniu
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwietrzyć)
(2.1) łapać zapach z powietrza
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛṭʃɨt͡ɕ, AS: vʹi ̯eṭšyć
Wiktionary
rzecz. wietrznik mos./mrz., wietrzenie n., zwietrzenie n., wywietrznik m., wiatr m., wietrzyk m., wiatrówka ż.
czas. przewietrzyć, wywietrzyć, zwietrzyć
przym. wietrzny, wiatrowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wietszyce – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie głogowskim, w gminie Pęcław.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;
(1.2) geogr. adm. miasto w Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wietłuski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wietługą, dotyczący Wietługi (miasta lub rzeki)
Wiktionary
rzecz. Wietługa ż.
Wiktionary
strumień powietrza; podmuch; powiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ciąg, strumień powietrza
Wiktionary
rzecz. nawiew m., wywiew m., powiew m., wianie n., wywiewanie n., wywianie n., powiewanie n., powianie n., zwiewność ż., wialnia ż.
czas. wiać ndk., powiewać ndk., powiać dk., wywiewać ndk., wywiać dk.
przym. zwiewny, wywiewny, nawiewny
przysł. zwiewny
Wiktionary
dawniej:
1. machać, kiwać czymś;
2. powiewać, łopotać, trzepotać na wietrze
SJP.pl
wiejadło, wiejaczka; dawniej:
1. ręczna szufelka do wiania zboża;
2. przyrząd do tłoczenia powietrza, wachlarz
SJP.pl
Wiewiec – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie pajęczańskim, w gminie Strzelce Wielkie.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
1. regionalnie: wiewiórka;
2. przestarzale: rzeżączka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. przest. rzeżączka
(1.2) żart. lub reg. samiec wiewiórki
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. zob. wiewióra.
Wiktionary
(1.1) Kazek szlajał się po burdelach i złapał wiewióra.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛvʲjur, AS: vʹi ̯evʹi ̯ur
Wiktionary
rzecz. wiewióry nmos., wiewiórki nmos., wiewiórczaki nmos., wiewiórka ż., wiewióra ż., wiewióreczka ż., wiewiórczak m., wiewiórkowate nmos.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty
Wiktionary
(1.1) tryper
Wiktionary
1. regionalnie: wiewiórka;
2. przestarzale: rzeżączka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od wiewiórka
Wiktionary
Wiewióra ("Ratufa") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiór (Ratufinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
IPA: vʲjɛˈvʲjura, AS: vʹi ̯evʹi ̯ura
Wiktionary
rzecz. wiewiórka ż., wiewióreczka ż., wiewiórzysko n., wiewiór mzw./ż.
przym. wiewiórczy
Wiktionary
(1.1) wiewiórzysko
Wiktionary
pieszczotliwie: wiewiórka; wiewióreczka
SJP.pl
rozdaj gryzoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Callosciurus|Gray|ref=tak., nadrzewny gryzoń z podrodziny wiewiórczaków występujący w Azji Południowo-Wschodniej;
Wiktionary
Wiewiórczak ("Callosciurus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórczaków (Nannosciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
(1.1) Nasz zwierzyniec posiada specjalny pawilon dla wiewiórczaków, surykatek i lemurów.
Wiktionary
rzecz. wiewiór m., wiewióra ż., wiewiórczaki lm nm., wiewióreczka ż., wiewiórczę n., wiewiórka ż., wiewiórki lm nm., wiewiórkowate lm nm., wiewiórniczek mzw., wiewiórnik mzw., wiewióry lm nm.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Callosciurinae|Pocock|ref=tak., podrodzina ssaków z rodziny wiewiórkowatych;
Wiktionary
Wiewiórczaki (Nannosciurinae) – podrodzina ssaków z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki wiewiórczaków występują w Azji Południowo-Wschodniej.
Wiktionary
rzecz. wiewiór m., wiewióra ż., wiewiórczak mzw., wiewióreczka ż., wiewiórczę n., wiewiórka ż., wiewiórki lm nm., wiewiórkowate lm nm., wiewiórniczek mzw., wiewiórnik mzw., wiewióry lm nm.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy
Wiktionary
przymiotnik od: wiewiórka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiewiórką, dotyczący wiewiórki
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do wiewiórki, będący jej częścią
przymiotnik jakościowy
(3.1) przypominający wiewiórkę
Wiktionary
(2.1) Wspiął się na palce i zajrzał do wiewiórczej dziupli.
(3.1) Bawił ludzi ten ruch wiewiórczy, kręty i zwinny, jakim się on na wysoki wierzch pieca dostawał (…)
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈvʲjurt͡ʃɨ, AS: vʹi ̯evʹi ̯určy
Wiktionary
rzecz. wiewióry nmos., wiewiórkowate nmos., wiewiórki nmos., wiewiórczaki nmos., wiewiórczak mzw., wiewiór m., wiewiórka ż., wiewióra ż., wiewióreczka ż.
przym. wiewiórkowaty
Wiktionary
młode wiewiórki
SJP.pl
zdrobnienie od: wiewiórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wiewiórka
(1.2) mała wiewiórka
Wiktionary
Wiewióreczka ("Microsciurus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórek (Sciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
IPA: ˌvʲjɛvʲjuˈrɛt͡ʃka, AS: vʹi ̯evʹi ̯urečka
Wiktionary
rzecz. wiewióry nmos., wiewiórkowate nmos., wiewiórki nmos., wiewiórczaki nmos., wiewiórczak mzw., wiewiórka ż., wiewióra ż., wiewiór m.
przym. wiewiórczy
Wiktionary
wiewiórecznik pospolity - ssak nadrzewny z rodziny tupajowatych; tupaj, tupaja
SJP.pl
1. gryzoń nadrzewny z rodziny wiewiórkowatych
2. w l. mnogiej (wiewiórki): wyprawione skórki z wiewiórek; futro z tych skórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|sciurus|ref=tak., nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;
(1.2) pot. przen. osoba z jaskrawo rudymi włosami
(1.3) w lm. futro z wiewiórek (1.1)
Wiktionary
Wiewiórka ("Sciurus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórek (Sciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
(1.1) Wczoraj w lesie widziałem rudą wiewiórkę zajadającą orzechy.
(1.1) Wiewiórka, przestraszona zgiełkiem, wyskoczyła także jak bomba z dziupli swojej (…)
(1.2) Kim jest ta wiewiórka w minispódniczce?
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈvʲjurka, AS: vʹi ̯evʹi ̯urka
Wiktionary
rzecz. wiewiór mzw., wiewiórczę n., wiewiórczak m., wiewiórczaki nmos., wiewiórkowate nmos., wiewióry nmos., Wiewiórczyn m.
:: zdrobn. wiewióreczka ż.
:: zgrub. wiewióra ż.
:: fm. wiewiórek m.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy, wiewiórczakowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk wywiórka
(1.2) marchewka, rudzielec
Wiktionary
1. gryzoń nadrzewny z rodziny wiewiórkowatych
2. w l. mnogiej (wiewiórki): wyprawione skórki z wiewiórek; futro z tych skórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Sciurinae|G. Fischer|ref=tak., podrodzina ssaków z rodziny wiewiórkowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: wiewiórka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki wiewiórek występują w Ameryce i Eurazji.
Wiktionary
rzecz. wiewiór m., wiewióra ż., wiewiórczak mzw., wiewiórczaki lm nm., wiewióreczka ż., wiewiórczę n., wiewiórka ż., wiewiórkowate lm nm., wiewiórniczek mzw., wiewiórnik mzw., wiewióry lm nm.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy
Wiktionary
podrząd ssaków z rzędu gryzoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Sciuromorpha|Brandt|ref=tak., podrząd ssaków z rzędu gryzoni z długimi owłosionymi ogonami;
Wiktionary
Wiewiórkokształtne (Sciuromorpha) – podrząd ssaków z rzędu gryzoni (Rodentia).
Wikipedia
(1.1) Żyjące na drzewach wiewiórkokształtne chętnie gniazdują w dziuplach.
Wiktionary
rodzina głównie nadrzewnych gryzoni, średnich rozmiarów ciała o silnie owłosionym ogonie, występujących na wszystkich kontynentach poza Australią i Antarktydą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Sciuridae|G. Fischer|ref=tak., rodzina ssaków z podrzędu wiewiórkokształtnych;
Wiktionary
Wiewiórkowate (Sciuridae) – rodzina ssaków z podrzędu wiewiórkokształtnych (Sciuromorpha) w obrębie rzędu gryzoni (Rodentia).
Wikipedia
(1.1) Naziemne gatunki wiewiórkowatych mają krótsze ogony.
Wiktionary
rzecz. wiewiór m., wiewióra ż., wiewiórczak mzw., wiewiórczaki lm nm., wiewióreczka ż., wiewiórczę n., wiewiórka ż., wiewiórki lm nm., wiewiórniczek mzw., wiewiórnik mzw., wiewióry lm nm.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy
Wiktionary
o cechach wiewiórkowatych, rodziny ssaków
SJP.pl
rodzaj gryzoni latających
SJP.pl
Wiewiórolotka ("Anomalurus") – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórolotek (Anomalurinae) w obrębie rodziny wiewiórolotkowatych (Anomaluridae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Ratufinae|Moore|ref=tak., monotypowa podrodzina ssaków z rodziny wiewiórkowatych;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: wiewiór
(2.2) M., B. i W. lm. od: wiewióra
Wiktionary
Wiewióry (Ratufinae) – podrodzina ssaków z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Wikipedia
(1.1) Różne gatunki wiewiór występują w Azji.
Wiktionary
rzecz. wiewiór m., wiewióra ż., wiewiórczak mzw., wiewiórczaki lm nm., wiewióreczka ż., wiewiórczę n., wiewiórka ż., wiewiórki lm nm., wiewiórkowate lm nm., wiewiórniczek mzw., wiewiórnik mzw.
przym. wiewiórczy, wiewiórkowaty, wiewiórzy
Wiktionary
1. dawniej, dziś gwarowo: wiewiórka;
2. zgrubienie od: wiewiórka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wieźć.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: vʹi ̯ėźė̃ńe
Wiktionary
czas. wieźć, przywieźć, podwieźć, podwozić
rzecz. wóz mrz., przewoźnik mos., wózkowy mos., podwiezienie n., podwożenie n.
przym. wózkowy, przewoźny
Wiktionary
przymiotnik od: wieniec
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. odnoszący się do naczyń odżywiających serce
Wiktionary
(1.1) Jedną z przyczyn choroby wieńcowej jest miażdżyca tętnic wieńcowych.
(1.1) Abcyksymab stosuje się u pacjentów poddawanych przezskórnym interwencjom wieńcowym.
Wiktionary
rzecz. wieniec m., wianek m., wiano n., wieńcówka ż., wianuszek m., wianki nmos., wianczarka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wieńczysław – słowiańskie imię męskie utworzone w czasach nowszych; jego zapisy pojawiają się dopiero w XVIII wieku. Prawdopodobnie powstało przez analogię do imion staropolskich i miało oznaczać „ten, którego wieńczy sława”. Inną hipotezą jest powstanie tego imienia w wyniku specyficznego odczytania imienia Więcesław, być może za pośrednictwem języków wschodniosłowiańskich (Wiaczesław).
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Wieńczysława – żeński odpowiednik imienia Wieńczysław, utworzonego w nowszych czasach na wzór imion staropolskich.
Wieńczysława imieniny obchodzi 25 marca i 16 maja.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wieńczysławy lub z nią związany
SJP.pl
Wieńczysław z małżonką; Wieńczysławowie
SJP.pl
Wieńczysław z małżonką; Wieńczysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wieńczysława lub z nim związany
SJP.pl
1. kończyć jakąś pracę;
2. zamykać lub okalać, opasywać wieńcem
SJP.pl
czasownik
(1.1) stanowić zakończenie
Wiktionary
(1.1) „Potrzebne jest jakieś radykalne cięcie” – pomyślała Cesia, mijając rzeźbioną w drewnie głowę lwa, wieńczącą poręcz schodów.
Wiktionary
rzecz. wieniec mrz.
Wiktionary
popularne określenie choroby wieńcowej, czyli choroby niedokrwiennej serca
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. osada rolnicza;
2. mieszkańcy wsi; chłopi;
3. tereny pozamiejskie;
4. potocznie: coś niestosownego, nieciekawego lub prymitywnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
(1.2) tereny pozamiejskie
(1.3) pot. prostackie zachowanie
Wiktionary
Wieś – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej, lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych, lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta ("art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych").
Wikipedia
(1.1) Niektóre wsie w Polsce są większe od miast.
(1.1) W rezultacie zabudowa wsi zmieniała się ze zwartej na kolonijną i rozproszoną.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ɕ, AS: vʹi ̯ėś
Wiktionary
rzecz. wiejskość ż., wieśniactwo n., wieśniak mos., wieśniaczka ż., wsiowy mos., wsiok mos., wsioch mos.
:: zdrobn. wioska ż., wioseczka ż., wioszczyna ż.
:: zgrub. wiocha ż.
przym. wiejski, wsiowy, wieśniaczy
przysł. wiejsko
Wiktionary
(1.1) przest. sioło; pot. wioska; pot. lekcew. wioszczyna; pot. pogard. wiocha; gw. Górny Śląsk dziedzina
(1.2) reg-pl|Poznań|land.
(1.3) wiocha
Wiktionary
1. zawiadamiać, obwieszczać
2. być oznaką czegoś, co nastąpi
SJP.pl
zdrobnienie od: Wiesław (imię męskie)
SJP.pl
zdrobnienie od: Wiesław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wieśka lub z nim związany
SJP.pl
wieśniaczy, wiejski;
1. dawniej: dotyczący wieśniaka - mieszkańca wsi trudniącego się rolnictwem; chłopski, kmiecy;
2. pogardliwie: dotyczący wieśniaka - człowieka pochodzącego ze wsi lub mieszkającego na wsi; wsiowy;
3. pogardliwie: dotyczący wieśniaka - człowieka nieumiejącego się odpowiednio zachować w towarzystwie; wsiowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. obciachowy, w złym guście, kiczowaty, tandetny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) obciachowo, kiczowato, tandetnie
Wiktionary
pogardliwie:
1. tryb życia wieśniaków;
2. ogół wieśniaków;
3. prostackie zachowanie; prostactwo;
4. brak gustu; bezguście
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół wieśniaków
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wieś ż.
przym. wsiowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wieśniak
Wiktionary
rzecz. wieśniak m.
Wiktionary
→ wieśniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. mieszkanka wsi
(1.2) pot. pogard. prostaczka, kobieta prymitywna
Wiktionary
(1.1) Na obrazie artysta przedstawił wieśniaczkę drącą pierze.
(1.2) Powiedz tej wieśniaczce, żeby trzymała język za zębami.
Wiktionary
rzecz. wieś ż., powsinoga m./ż., wioska ż.
:: fm. wieśniak m., wsiok m.
przym. wieśniacki, wieśniaczy, wiejski, wsiowy
przysł. wieśniacko, wieśniaczo, wiejsko, wsiowo
Wiktionary
(1.1) chłopka, rolniczka, włościanka; pejor. wieśniara
(1.2) chamica, chamka, grubianka
Wiktionary
wieśniacki, wiejski;
1. przestarzałe: dotyczący wieśniaka - mieszkańca wsi trudniącego się rolnictwem; chłopski, kmiecy;
2. pogardliwie: dotyczący wieśniaka - człowieka pochodzącego ze wsi lub mieszkającego na wsi; wsiowy;
3. pogardliwie: dotyczący wieśniaka - człowieka nieumiejącego się odpowiednio zachować w towarzystwie; wsiowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wieśniakami, dotyczący wieśniaków
Wiktionary
(1.1) Ta dwuaktowa opera będzie prezentowana wraz z wystawioną w ubiegłym sezonie jednoaktówką P. Mascagniego "Rycerskość wieśniacza".
(1.1) Przy płocie zobaczył chłopkę w wieśniaczym stroju.
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wieśniaczka ż., wieś ż., wieśniak mos., wioska ż.
przym. wsiowy
Wiktionary
(1.1) wiejski, wsiowy
Wiktionary
1. przestarzałe: mieszkaniec wsi trudniący się rolnictwem; chłop, rolnik, włościanin;
2. pogardliwie: człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi; wsiok;
3. pogardliwie: człowiek nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie; wsiok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mieszkający na wsi
(1.2) pot. pogard. prostak, człowiek prymitywny
Wiktionary
(1.1) W dawnych czasach wieśniacy płacili rycerzom czynsz.
(1.2) Stefan ubiera się niemodnie; to wieśniak.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̇ɕɲak, AS: vʹi ̯ėśńak
Wiktionary
rzecz. wieś ż., wioska ż.
:: zdrobn. wieśniaczek m.
:: fż. wieśniaczka ż., wieśniara ż.
przym. wieśniacki, wieśniaczy, wiejski, wsiowy
przysł. wieśniacko, wieśniaczo, wiejsko, wsiowo
Wiktionary
(1.1) chłop, rolnik, kmieć; pejor. wsiur, kmiot, przest. pejzan
(1.2) wsiok, głupek
Wiktionary
dawniej: wieśniak
SJP.pl
pogardliwie:
1. kobieta pochodząca ze wsi lub mieszkająca na wsi;
2. kobieta nieumiejąca się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pogardliwie o kobiecie lub dziewczynie
Wiktionary
Wieśnica (niem. "Fegebeutel" lub "Fehebeutel"
) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Strzegom.
Wikipedia
wiadomość, pogłoska, fama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. nowina, wiadomość
(1.2) daw. podanie, legenda
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) książk. prowadzić
Wiktionary
(1.1) Z zachodniego frontu dochodziły niepokojące wieści o kolejnych porażkach.
(1.1) Wieść gminna niesie, że sypnęła dziś groszem, więc mam w zanadrzu komplet nowin, do dzielenia się.
(2.1) Chłopak wiódł kozę na postronku.
(2.1) Droga wiodła przez niewielki zagajnik do wioski w dolinie.
(2.1) Na koniec osiadł na wsi i wiódł spokojne życie, zajmując się garncarstwem.
(2.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯ėść
Wiktionary
(2.1) czas. wodzić ndk., dowieść dk., odwieść dk., przywieść dk., uwieść dk., wywieść dk., zwieść dk., zawieść dk.
Wiktionary
1. transportować ludzi lub przedmioty, poruszając się odpowiednim środkiem lokomocji;
2. o środku lokomocji: przenosić, transportować ludzi lub przedmioty
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przemieszczać coś lub kogoś z miejsca na miejsce za pomocą jakiegoś środka lokomocji
(1.2) o środkach lokomocji: przenosić kogoś, coś z miejsca na miejsce
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̇ɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯ėść
Wiktionary
rzecz. wóz m., wózek m., wożenie n., podwozie n., wiezienie n., przewoźnik mos., wiosło n.
czas. podwieźć, rozwodzić, wozić ndk., zwieźć dk., zawieźć dk., przywieźć dk.
przym. przewoźny
Wiktionary
1. wysoka budowla lub konstrukcja; dawniej: więzienie w takiej budowli, kara więzienia
2. figura szachowa
3. budowla, z pomostów której wykonuje się skoki do wody
4. obrotowa część uzbrojenia pojazdu wojskowego
5. zestaw urządzeń muzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
(1.2) szach. figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
(1.3) techn. muz. zestaw elektronicznego sprzętu odtwarzającego muzykę złożony z nakładanych na siebie elementów;
(1.4) wojsk. wystający ponad korpus element wojskowych pojazdów, okrętów, umocnień z zamontowanym działem;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Podobno o północy na wieży tego starego zamku pojawia się duch.
(1.2) Jednoczesny ruch królem i wieżą nazywa się roszadą.
(1.3) Kupiliśmy sobie nową wieżę stereo.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛʒa, AS: vʹi ̯eža
Wiktionary
rzecz. wieżowiec m., wieżówka ż., wieżyca ż.
:: zdrobn. wieżyczka ż.
przym. wieżowy
Wiktionary
(1.4) wieżyczka
Wiktionary
budynek składający się z wielu kondygnacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. bud. wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Podczas wycieczki do Japonii widziałem mnóstwo wieżowców.
(1.1) Dwa tygodnie temu w wieżowcu zerwała się winda.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈʒɔvʲjɛt͡s, AS: vʹi ̯ežovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wieżówka ż., wieża ż., wieżyczka ż.
przym. wieżowy, wieżyczkowy
Wiktionary
(1.1) drapacz chmur, punktowiec
Wiktionary
przymiotnik od: wieża
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) archit. związany z wieżą
(1.2) mający formę wieży, podobny do wieży
(1.3) szach. związany z wieżą
Wiktionary
rzecz. wieża ż., wieżyczka ż., wieżowiec m., wieżówka ż.
Wiktionary
(1.1) basztowy
Wiktionary
poetycko: wieża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. poet. wieża; wysoka budowla
(1.2) książk. poet. wieża; w czołgu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy na sekundę czarna opończa odrzucana została na bok, Małgorzata nie zwalniając biegu odwróciła się i zobaczyła, że nie ma już za nimi różnobarwnych wieżyc, nie ma już od dawna i miasta.
(1.2) Stacho podniósł broń i mierzył poprzez płomień do czarnej sylwetki, która zamajaczyła nad wieżycą czołgu.
Wiktionary
rzecz. wieżyczka ż., wieża ż., wieżycowość ż.
przym. wieżycowy
Wiktionary
mała wieża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wieża
(1.2) archit. względnie niewielka wieża
(1.3) wojsk. górna, obrotowa część czołgu z zamontowanym działem
(1.4) bot. zob. wieżyczka gładka., roślina o smukłym pokroju, z rodziny kapustowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Co dzień rano czekał za kioskiem „Ruchu” naprzeciwko żółtego domu z wieżyczką.
Wiktionary
IPA: vʲjɛˈʒɨt͡ʃka, AS: vʹi ̯ežyčka
Wiktionary
rzecz. wieża ż., wieżowiec m., wieżówka ż., Wieżyca ż., wieżycznik m., wieżyca ż.
przym. wieżowy, wieżowcowy, wieżycowy, wieżasty, wieżyczkowaty, wieżyczkowy
przysł. wieżasto
Wiktionary
(1.3) wieża czołgowa
(1.4) wieżycznik
Wiktionary
przypominający kształtem wieżyczkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. szach. końcówka wieżowa
Wiktionary
rzecz. wieża ż., wieżyczka ż., wieżowiec m.
przym. wieżowy
Wiktionary
[czytaj: wifi lub łajfaj] wi-fi, Wi-Fi;
1. sposób bezprzewodowego połączenia komputera lub innych urządzeń elektronicznych z internetem;
2. sieć lokalna, w której połączenia między urządzeniami sieciowymi realizuje się bezprzewodowo; WLAN
SJP.pl
członek angielskiego stronnictwa politycznego, które opowiadało się za przewagą władzy parlamentu nad władzą królewską; rywal torysa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. polit. członek brytyjskiego stronnictwa politycznego istniejącego od końca XVII wieku do wieku XIX;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲik, AS: vʹik
Wiktionary
[czytaj: łigen] miasto w Anglii
SJP.pl
Wigan – miasto położone w północno-zachodniej części Anglii między miastami Liverpool, Manchester i Preston, w obrębie hrabstwa Wielki Manchester, w dystrykcie Wigan. W 2001 roku miasto liczyło 81 203 mieszkańców. Inne sąsiednie miasta to Chorley, St Helens, Bolton i Warrington.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: łajt] wyspa w cieśninie La Manche
SJP.pl
Isle of Wight – wyspa należąca do archipelagu Wysp Brytyjskich, na kanale La Manche, u południowego wybrzeża wyspy Wielka Brytania, oddzielona od niej cieśniną Solent. Część Anglii, samodzielne hrabstwo ceremonialne i jednostka administracyjna typu "unitary authority", historycznie stanowiła część hrabstwa Hampshire. Zajmuje powierzchnię 384 km².
Wikipedia
przymiotnik od: Wigry; wigrowski (bardzo rzadko)
SJP.pl
wilia (rzadziej);
1. dzień poprzedzający inny dzień, zwłaszcza jakieś święto, wydarzenie;
2. tradycyjna wieczerza w przeddzień święta Bożego Narodzenia;
3. w starożytnym Rzymie: część nocy trwająca trzy godziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
(1.2) książk. dzień poprzedzający inny dzień, zwykle jakieś święto lub ważne wydarzenie
(1.3) tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia
(1.4) hist. w starożytnym Rzymie: część nocy równa trzem godzinom
(1.5) przest. lm. wigilie: modlitwa za zmarłych; nabożeństwo żałobne
Wiktionary
Wigilia (z łac. "vigilia" = „czuwanie”, „straż”; "vigilare" = „czuwać”) – wieloznaczny termin tradycji chrześcijańskiej, odnoszący się do różnych sposobów rozpoczynania obchodów świątecznych przed świtem dnia świątecznego.
Wikipedia
(1.2) Była to wigilia Bożego Narodzenia. Z ulicy dochodził gwar ludzki i brzęczenie dzwonków przy sankach.
(1.2) Tymczasem przyszła wigilia Trzech Króli… Wieczór był mroźny, pogodny (…).
(1.2) Wigilię zwaną przez Izraelitów wieczorem obchodzono przed każdą uroczystością jako jej początek.
(1.2) Były to obrzędy mające na celu wypędzenie czarownic, gdyż wierzono, że w wigilię Zielonych Świątek są one bardzo aktywne.
(1.2) W wigilię własnego ślubu miał poważny wypadek samochodowy, z którego udało mu się wyjść bez szwanku.
(1.3) Jedliśmy wigilię, kiedy zadzwonił wujek z życzeniami.
(1.3) W Wigilię (czyli 24 grudnia) jesteśmy zaproszeni na wigilię do rodziców.
(1.3) Przychodzili tam różni znajomi, witali się, zamieniali po kilka słów obojętnych i odchodzili; on siedział wciąż, bo miał jakąś ukrytą na dnie serca nadzieję, że może go który zaprosi do siebie na wigilię – ale nikt nie prosił.
(1.4) Rzymianie dzielili noc na cztery wigilie, tzw. straże.
(1.5) Po odśpiewaniu wigilii i dość długiem nabożeństwie, ukazały się we drzwiach poprzedzone krzyżem białe komże księży, za którymi wyniesiono trumnę sic..
(1.5) Baba przyjmowała dziecię, baba obmywała starca, gdy umarł, kładła go w trumnie i śpiewała nad nim wigilie.
Wiktionary
IPA: vʲiˈɟilʲja, AS: vʹiǵilʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Wigilia ż., wigilijność ż., wigiliowość ż., Wilijo ż.
:: przest. wilia ż., wilija ż.
:: reg. śl. wilijo ż.
przym. wigilijny, wigiliowy, wilijny
przysł. wigilijnie
Wiktionary
(1.1) przedświęcie; przest. wilia
(1.2) przeddzień, przedjutrze; przest. wilia
(1.3) wieczerza wigilijna, kolacja wigilijna; reg. śl. wilijo
(1.5) egzekwie, requiem, czuwania przy zmarłym
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zob. wigilia.
Wiktionary
(1.1) Westchnąłem. — Mój Boże! jakby też to mnie chudeuszowi wigilja smakowała w takim salonie…
(1.1) Tegoż dnia, w wigilję nocy sederowej, Abram nie zaznawał spokoju.
Wiktionary
roślina z rodziny motylkowatych (bobowatych), występująca w około 150 gatunkach; garbipłat
SJP.pl
wigoń;
1. zwierzę z rodziny wielbłądowatych żyjące dziko w Ameryce Południowej, charakteryzujące się brązowożółtą, jedwabistą sierścią; wikunia;
2. przędza z sierści tego zwierzęcia; także: tkanina z tej przędzy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do wigonia
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący wigonia, określający wigonia, używany przy wigoniu
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla wigonia, mający cechy wigonia
Wiktionary
rzecz. wigoń mzw.
Wiktionary
zapał, wewnętrzna siła, energia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu
Wiktionary
Wigor, właściwie Michał Igor Dobrzański (ur. 14 marca 1978) – polski raper i producent muzyczny pochodzący z Warszawy.
Wikipedia
(1.1) Pomimo podeszłego wieku wciąż tryskał wigorem.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɡɔr, AS: vʹigor
Wiktionary
(1.1) hart, moc, potęga, siła, wytrzymałość, tężyzna fizyczna, zdrowie, animusz, ikra, werwa
Wiktionary
wigorczyk lucernowiec - gatunek błonkówki z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
Wigorczyk ("Rophites") – rodzaj pszczół z rodziny smuklikowatych i podrodziny wigorczykowatych.
Wikipedia
angielskie stronnictwo powstałe w XVII wieku, którego celem było popieranie supremacji parlamentu, przeciwstawianie się absolutyzmowi i zwalczanie torysów, od XIX wieku stronnictwo liberalne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwierzę z rodziny wielbłądowatych żyjące dziko w Ameryce Południowej, charakteryzujące się brązowożółtą, jedwabistą sierścią; wikunia, wigonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Vicugna vicugna|Molina|ref=tak., południowoamerykański ssak parzystokopytny o gęstej, puszystej sierści;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) włók. przędza lub tkanina z wełny wikunii
Wiktionary
(1.1) Haremowe grupy rodzinne wigoni składają się z 6–19 osobników.
Wiktionary
przym. wigoniowy
Wiktionary
(1.1) wikunia andyjska, wikunia
Wiktionary
bardzo rzadko: wigierski (przymiotnik od: Wigry)
SJP.pl
1. jezioro na Pojezierzu Suwalskim;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pierwotnie kopulasty szałas Indian Algonkinów, potem nazwa rozciągnięta na inne typy namiotów Indian Ameryki Północnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) etn. rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wigwamy używane były przez Indian w obszarach leśnych Ameryki Północnej.
(1.1) Na pewno nie możemy się przyglądać tej sytuacji, żeby pan Jan nadal pomieszkiwał w ziemiankach, wigwamach, szałasach i w innych miejscach
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɡvãm, AS: vʹigvãm
Wiktionary
rzecz. wigwamik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wigwam
Wiktionary
(1.1) To nie wigwam, lecz tylko mały wigwamik.
Wiktionary
rzecz. wigwam m.
Wiktionary
Wigwałd (dawniej niem. "Wittigwalde") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. W latach 1973–74 w gminie Grunwald.
Wikipedia
mały przyrząd o nazwie chwilowo zapomnianej przez kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie
Wiktionary
(1.1) Do czego służy ten wihajster przy lodówce?
Wiktionary
IPA: vʲiˈxajstɛr, AS: vʹiχai ̯ster
Wiktionary
(1.1) pot. dzyndzel, dynks, tenteges, pipsztyk, ustrojstwo, fincykluchy, pizdryk; grub. pierdolnik
Wiktionary
klasztor buddyjski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. klasztor buddyjski i dźinijski
Wiktionary
Wihara (sanskr. vihara: विहार) – klasztor dżinijski lub buddyjski.
Wikipedia
IPA: vʲiˈxara, AS: vʹiχara
Wiktionary
przedstawiciel podtypu stawonogów, charakteryzujący się obecnością wyraźnie wyróżnionej głowy i wydłużonego tułowia o wielu segmentach
SJP.pl
Wii – stacjonarna konsola gier wideo opracowana i sprzedawana przez japońskie przedsiębiorstwo Nintendo. W Ameryce Północnej trafiła do sprzedaży 19 listopada 2006, a w większości pozostałych regionów świata – w grudniu 2006 roku. Jest piątą stacjonarną konsolą Nintendo i następczynią GameCube’a. Należy do siódmej generacji konsol, podobnie jak Xbox 360 Microsoftu i PlayStation 3 firmy Sony.
Wikipedia
przedstawiciel podtypu stawonogów, charakteryzujący się obecnością wyraźnie wyróżnionej głowy i wydłużonego tułowia o wielu segmentach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Myriapoda|ref=tak., zwierzę z podtypu stawonogów z wyraźnie wyróżnioną głową i wydłużonym tułowiem o wielu segmentach;
(1.2) mit. jeden z demonów z mitologii słowińskiej
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: wić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲij, AS: vʹii ̯
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
komunia udzielana ciężko chorym w Kościele katolickim; wiatyk
SJP.pl
tworzyć coś poprzez splatanie, np. gniazdo lub wianek
SJP.pl
Wi
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wijewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie leszczyńskim, w gminie Wijewo.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg-pl|Kresy Północne, Ziemia Dobrzyńska. piskorz (nazwa systematyczna|Misgurnus fossilis|ref=tak.)
(1.2) reg-pl|Podlasie. minóg strumieniowy (nazwa systematyczna|Lampetra planeri|Bloch|ref=tak.)
Wiktionary
(1.1) Gromadki dzieci pluskać sięuskały się w rzece i skrawkiem sieci łapały jazgorze i wijuny.
(1.1) Zimową porą po zamarznięciu wód, w niewielkich kanałach łowiło się piskorze (wijuny).
(1.1) Wielkie [...] kosze [...] roją [się] od gliniastych, mrowiących się krewetek, [...] od śniadych, rozedrganych minogów i wijunów morskich.
(1.1) W dziale etnograficznym eksponowano m.in. oryginalne przyrządy rybackie – na pierwszym miejscu słynną poleską 3-warstwową „nastawkę”, a także – „koszałkę” do łapania wijunów, którą rybak wkładał do przerębli.
Wiktionary
rzecz. wiun mrz.
Wiktionary
(1.1) piskorz; regionalizm. wiun
(1.2) minóg strumieniowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. żeński odpowiednik wikarego; wikariuszka;
2. dawniej: wikariat; w Kościele katolickim:
a) urząd lub godność wikariusza, zastępcy proboszcza;
b) dom wikariusza, wikarówka;
c) jednostka administracyjna na terenie misyjnym, odpowiadająca diecezji
SJP.pl
blisko spokrewniony gatunek organizmów, występujący w dwóch podobnych biocenozach, położonych na różnych obszarach geograficznych
SJP.pl
1. w Kościele katolickim:
a) urząd lub godność wikariusza, zastępcy proboszcza;
b) przestarzale: dom wikariusza, wikarówka;
c) jednostka administracyjna na terenie misyjnym, odpowiadająca diecezji;
2. dawniej: urząd lub godność namiestnika, mianowanego zastępcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. urząd wikariusza
(1.2) kośc. przest. dom wikariusza
Wiktionary
rzecz. wikary mos., wikarówka ż.
Wiktionary
w Kościele katolickim: ksiądz pełniący pewne funkcje w administracji kościelnej (np. wikariusz parafialny jest pomocnikiem proboszcza, wikariusz generalny - zastępcą lub pomocnikiem biskupa); wikary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
(1.2) praw. adm. w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;
Wiktionary
Wikariusz ( vicarius) – zastępca głównego duchownego w kościele, w parafii, diecezji, zgromadzeniu zakonnym, a w szczególności:
Wikipedia
(1.1) Ks. Michałowi pomagali w kolędowaniu wikariusze z sąsiedniej parafii.
(1.2) Naszego wikariusza prowincjalnego nigdy nie uświadczysz, wciąż jeździ po klasztorach.
Wiktionary
przym. wikariuszowski
rzecz. wikarówka ż.
Wiktionary
(1.1) wikary
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wikariusza, związany z wikariuszem
Wiktionary
(1.1) Na pierwszym piętrze fary znajdują się mieszkania wikariuszowskie.
Wiktionary
rzecz. wikariusz m.
Wiktionary
gatunki wikarne - dwa różne gatunki tego samego rodzaju roślin wymagające różnych warunków
SJP.pl
ksiądz będący współpracownikiem proboszcza; wikariusz parafialny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kośc. prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
Wiktionary
(1.1) W naszej parafii zarówno proboszcz jak i księża wikarzy uczą w szkole.
(1.1) Kazanie wikarego zaskoczyło panie z sodalicji mariańskiej.
(1.1) Babcia Józia przygotowała wikaremu jajecznicę z pięciu jaj.
Wiktionary
rzecz. wikarówka ż., wikariat m.
Wiktionary
(1.1) wikariusz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dom, w którym mieszka wikariusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. kośc. mieszkanie lub dom wikarego
Wiktionary
rzecz. wikary m., wikarowa ż., wikarewicz m., wikarówna ż., wikariat m., wikariusz m., wikaryzm m., wikariant m.
przym. wikarowy
Wiktionary
(1.1) wikariat
Wiktionary
zdrobnienie od: Wiktoria (imię żeńskie)
SJP.pl
Wikcinek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Nowa Sucha.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
rodzaj strony WWW, którą zwykle każdy może edytować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. strona internetowa, której zawartość może być modyfikowana przez użytkowników;
Wiktionary
Wiki – typ serwisu internetowego, w którym treść można tworzyć i zmieniać z poziomu przeglądarki internetowej, za pomocą języka znaczników lub edytora WYSIWYG. Strony wiki, ze względu na swoją specyfikę, są przede wszystkim wykorzystywane do pracy nad wspólnymi projektami, takimi jak repozytoria wiedzy na wybrany temat lub projekty różnych grup społecznych.
Wikipedia
IPA: ˈvʲici, AS: vʹiḱi
Wiktionary
rzecz. wikipedysta mos.
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …pierwszy człon rzeczowników złożonych oznaczający związek z programami i projektami opartymi na mechanizmie wiki
Wiktionary
(1.1) Wikisłownik, Wikipedia, wikiprojekt, wikitekst
Wiktionary
IPA: ˈvʲici, AS: vʹiḱi
Wiktionary
firma oferująca rozwiązania bazujące na stronach wiki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) jeden z projektów Fundacji Wikimedia; repozytorium cytatów na działające na systemie wiki;
Wiktionary
Wikicytaty ( Wikiquote) – siostrzany projekt Wikipedii, jeden z serwisów Wikimedia Foundation. Celem serwisu jest utworzenie bazy cytatów na licencji GNU Free Documentation License i Creative Commons BY-SA. Serwis działa na oprogramowaniu MediaWiki. Angielska wersja powstała 27 czerwca 2003 roku, polska zaś 17 lipca 2004 roku.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba uzależniona od Wikipedii, Wikisłownika, itp., poświęcająca im dużo czasu
Wiktionary
(1.1) Jurek całe dnie spędza na Wikipedii. On jest chyba wikiholikiem!
Wiktionary
IPA: ˌvʲiciˈxɔlʲik, AS: vʹiḱiχolʹik
Wiktionary
rzecz. wikiholizm m.
Wiktionary
prymitywny szałas w kształcie stożka, pokryty sitowiem lub trawą; zamieszkiwany przez niektóre plemiona Indian północnoamerykańskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wojownik skandynawski, członek łupieskich drużyn, podejmujących w VIII-XII wieku wyprawy, głównie do krajów europejskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wikingowie używali m.in. żelaznych garnków, które wieszali na trójnogu nad ogniem.
Wiktionary
IPA: ˈvʲicĩŋk, AS: vʹiḱĩŋk
Wiktionary
przym. wikiński
Wiktionary
wielojęzyczna encyklopedia internetowa, tworzona przez użytkowników globalnej sieci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) inform. internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wiktionary
Ta
Wikipedia
(1.1) Polska Wikipedia powstała 26 września 2001 roku.
Wiktionary
IPA: ˌvʲiciˈpɛdʲja, AS: vʹiḱipedʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. wikipedysta mos., wikipedystka ż., wikizacja ż.
Wiktionary
internauta tworzący i edytujący Wikipedię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) internauta tworzący i edytujący Wikipedię
Wiktionary
(1.1) Atlas wikipedystów podaje miejsca pobytu (nauki, zamieszkania lub pracy) polskojęzycznych wikipedystek i wikipedystów.
Wiktionary
IPA: ˌvʲicipɛˈdɨsta, AS: vʹiḱipedysta
Wiktionary
rzecz. Wikipedia ż., wikizacja ż., wiki ż.
:: fż. wikipedystka ż.
przym. wikipedyjny
Wiktionary
internautka tworząca i edytująca Wikipedię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) internautka tworząca i edytująca Wikipedię, także. Wikisłownik, Wikibooks lub Wikicytaty
Wiktionary
(1.1) Atlas wikipedystów podaje miejsca pobytu (nauki, zamieszkania lub pracy) polskojęzycznych wikipedystek i wikipedystów.
(1.1) Ta użytkowniczka jest początkującą wikipedystką i prosi o wyrozumiałość.
Wiktionary
IPA: ˌvʲicipɛˈdɨstka, AS: vʹiḱipedystka
Wiktionary
rzecz. Wikipedia ż., wikizacja ż.
:: fm. wikipedysta m.
przym. wikipedyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) jeden z projektów Fundacji Wikimedia; przewodnik turystyczny działający na systemie wiki;
Wiktionary
Wikipodróże (Wikivoyage []) – portal internetowy Wikimedia Foundation poświęcony tematyce turystycznej, oparty na technologii wiki i tworzony na wolnej licencji przez zaangażowanych w ten projekt wolontariuszy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) neol. projekt realizowany przez społeczność wikipedystów
Wiktionary
(1.1) Uczniowie naszej szkoły angażują się również w wikiprojekty.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) neol. wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;
Wiktionary
Wiktionary – projekt Wikimedia Foundation, którego założeniem jest stworzenie wolnego słownika w każdym języku opartego na mechanizmie wiki (zawierającego m.in. synonimy czy tłumaczenia). Wiktionary jest jednym z siostrzanych projektów Wikipedii. Polska wersja Wiktionary nosi nazwę Wikisłownik. Serwis był notowany w rankingu Alexa na miejscu 641.
Wikipedia
(1.1) Wikisłownik stawia sobie za cel opisanie wszystkich języków świata, istniejących i martwych.
(1.1) Wikisłownik może być edytowany przez anonimowych użytkowników.
Wiktionary
IPA: ˌvʲiciˈswɔvʲɲik, AS: vʹiḱisu̯ovʹńik
Wiktionary
rzecz. wikisłownikarz mos., wikisłownikarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. kobieta edytująca Wikisłownik
Wiktionary
rzecz. Wikisłownik mrz.
:: fm. wikisłownikarz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. autor współtworzący Wikisłownik
Wiktionary
rzecz. Wikisłownik mrz.
:: fż. wikisłownikarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. tekst napisany w języku programowania Wikitext Markup Language;
Wiktionary
(1.1) Do tworzenia linków wewnętrznych w wikitekście używa się nawiasów kwadratowych.
Wiktionary
IPA: vʲiciˈtɛkst, AS: vʹiḱitekst
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. czynność zmiany zwykłego tekstu na tekst ze specjalnymi znacznikami używanymi przez Wikipedię
Wiktionary
(1.1) Każdy artykuł Wikipedii musi zostać poddany wikizacji.
Wiktionary
IPA: ˌvʲiciˈzat͡sʲja, AS: vʹiḱizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Wikipedia ż., wikipedysta m., wikipedystka ż., wikipedianin m., wikipedianka ż.
przym. wikipedyczny, wikipedyjny
Wiktionary
→ wiking; wikingowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wikingami, dotyczący wikingów
Wiktionary
rzecz. wiking m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wiktionary
Wikiźródła ( Wikisource) – biblioteka internetowa oraz wielojęzyczny siostrzany projekt Wikipedii, który działa jako jedno z przedsięwzięć Wikimedia Foundation. Jego celem jest gromadzenie i udostępnianie wcześniej publikowanych tekstów (głównie utworów literackich) znajdujących się w domenie publicznej lub udostępnionych na wolnej licencji.
Wikipedia
(1.1) Wikipedia zawiera artykuły na temat książek, które znajdują się w Wikiźródłach.
Wiktionary
IPA: ˌvʲiciʑˈrudwa, AS: vʹiḱiźrudu̯a
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z religią wicca, dotyczący religii wicca
Wiktionary
rzecz. wicca n., wikkanin m., wikkanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. gąszcz, trudne do przebycia zarośla
(1.2) lm. wikle → przest. wierzbiny
Wiktionary
Wikla ( Βίκλα) – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Limassol. W 2011 roku liczyła 1 mieszkańca.
Wikipedia
(1.2) Splatał bowiem pierwotną sieć z wiklów, osadzał ją na stroiszu, czyli trzonku, lub podstępnie zastawiał.
Wiktionary
IPA: ˈvʲikla, AS: vʹikla
Wiktionary
trzcinowy pręt używany w koszykarstwie
SJP.pl
Wiklewo (niem. "Groß Winkeldorf", pierw. "Winkilkaimis") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w gminie Korsze. Znajduje się około 7 km na północ od Korsz.
W latach 1946–1954 wieś jako siedziba gromady była częścią dawnej Gminy Sątoczno ("Laukinikowo"). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Wikipedia
nazwa dla niektórych gatunków wierzby, o pędach służących do produkcji wyrobów koszykarskich; także: ścięte pędy tych drzew, służące do produkcji tych wyrobów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Salix purpurea|ref=tak., wierzba z młodymi czerwonymi pędami, rosnąca nad rzekami
(1.2) młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;
(1.3) przedmioty z wikliny (1.2)
(1.4) wierzbowe zarośla
Wiktionary
Wiklina – młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie (plecionkarstwie). Nazwa ta jest także zwyczajowym określeniem wierzby purpurowej.
Wikipedia
(1.4) Jednak łagodne i wdzięczne zakręty łąki zwężały się coraz, aż ustąpiły miejsca wąskiej rozpadlinie, a ścieżki w głąb parowu prowadzące zaczęły piąć się po stokach gór; to nagie, skaliste, ostrymi rozpęknięciami poprzerywane i kolczystą wikliną zjeżone, to zielone i tajemniczo pod sklepieniami liściastej zarośli przepadające.
Wiktionary
IPA: vʲikˈlʲĩna, AS: vʹiklʹĩna
Wiktionary
rzecz. wikliniarstwo, wikliniarz
przym. wiklinowy, wikliniarski
Wiktionary
dotyczący wikliniarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wikliniarstwem, dotyczący wikliniarstwa
Wiktionary
rzecz. wikliniarstwo n., wiklina ż.
przym. wiklinowy
Wiktionary
1. gałąź przemysłu obejmująca produkcję z wikliny wyrobów koszykarskich; koszykarstwo
2. uprawa wikliny na plantacjach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. dziedzina rzemiosła zajmująca się wyplataniem przedmiotów z wikliny
Wiktionary
Wikliniarstwo – rzemiosło polegające na wytwarzaniu przedmiotów z wikliny.
Z wikliny wytwarza się między innymi: meble i wyroby koszykarskie.
W Polsce, m.in. na Śląsku Opolskim i na Podkarpaciu w Rudniku nad Sanem rozwinęły się ośrodki wikliniarskie, w których przekazuje się wiedzę o tym rzemiośle z mistrza na ucznia.
Wikipedia
rzecz. wiklina ż., wikliniarz mos.
przym. wiklinowy
Wiktionary
osoba zajmująca się przygotowywaniem wikliny do produkcji i wyrobem różnego rodzaju przedmiotów z wikliny
SJP.pl
przymiotnik od: wiklina (np. kosz wiklinowy, zarośla wiklinowe)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wikliną, dotyczący wikliny
(1.2) wykonany w wikliny
Wiktionary
rzecz. wiklina ż., wikliniarz m., wikliniarka ż., wikliniarstwo n.
przym. wikliniarski
Wiktionary
marka kleju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj klubowej imprezy z elementami przebierania się, używania masek i intensywnie święcącch gadżetów;
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Poznań, Biskupizna. pasta do butów
Wiktionary
Wiksa (również wixa) – rodzaj imprezy klubowej.
Wikipedia
(1.2)
:: czas. wiksować
Wiktionary
(1.1) wixa
(1.2) wikspasta
Wiktionary
Wiksin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Grudusk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka DK616.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miejscowość w Rumunii, na Bukowinie, zamieszkana przez mniejszość polską
Wiktionary
Wikszany ( Vicșani) – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Mușenița. W 2011 roku liczyła 227 mieszkańców.
Część ludności w miejscowości stanowią Polacy.
Wikipedia
całodzienne utrzymanie; wyżywienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. żywność, zaopatrzenie
Wiktionary
(1.1) Przywiozłem słoiki, nie musisz się martwić o wikt przez dwa tygodnie.
Wiktionary
rzecz. wiktuały nmos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wiktoria (imię żeńskie)
SJP.pl
dawniej: zwycięzca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zwycięzca
Wiktionary
Wiktor, Wiktoriusz ( victor – zwycięzca) – imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Wiktor imieniny obchodzi: 22 lutego, 25 lutego, 6 marca, 29 marca, 12 kwietnia, 8 maja, 14 maja, 17 maja, 21 maja, 28 maja, 21 lipca, 28 lipca, 16 września, 30 września, 17 października, 8 listopada.
Wikipedia
rzecz. Wiktor m., Wiktoria ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Wiktor (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wiktor
Wiktionary
rzecz. Wiktor mos.
Wiktionary
zwycięstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zwycięstwo, zwykle w odniesieniu do wygranych bitew
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Victoria|Lindl.|ref=tak., rodzaj roślin wodnych z rodziny grzybieniowatych, o charakterystycznych pływających liściach;
(1.3) bot. roślina z rodzaju wiktoria (1.2)
(1.4) rodzaj konnego powozu czterokołowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jutro obchodzimy kolejną rocznicę wiktorii wiedeńskiej.
(1.2) W naszym ogrodzie botanicznym znaleźć można okazy wiktorii królewskiej.
Wiktionary
IPA: vʲikˈtɔrʲja, AS: vʹiktorʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Wiktoria ż., Wiktoryna ż., Wiktoryn m., wiktorianizm m., Wiktorów m., Wiktorowo n., Wiktorówko n., Wiktórka ż., Wiktorzyn m., Wiktorzec m.
:: zdrobn. Wiktorka ż., Wikta ż., Wiktusia ż., Wiktunia ż., Wika ż., Wikusia ż., Wikunia ż., Wiki ż., Wiktor m.
przym. wiktoriański; przest. gwara. Wiktoriowy, Wiktorowy
Wiktionary
(1.1) zwycięstwo, wygrana
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wiktorian – łacińskie imię męskie, pierwotnie przydomek utworzony poprzez dodanie przyrostka "–ianus" do imienia Wiktor. Żeński odpowiednik tego imienia, Wiktoriana, jest notowana w Polsce od średniowiecza.
W Polsce imię pozostaje rzadkie, częściej występuje w zakonach. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 13 mężczyzn o imieniu Wiktorian nadanym jako imię pierwsze oraz 14 mężczyzn noszących imię Wiktorian jako imię drugie.
Wikipedia
Wiktorian z małżonką; Wiktorianowie
SJP.pl
Wiktorian z małżonką; Wiktorianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiktoriana lub z nim związany
SJP.pl
odnoszący się do okresu, w którym panowała królowa Wiktoria
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej
(1.2) archit. szt. odznaczający się eklektyzmem oraz pompatycznością
Wiktionary
(1.2) W 1858 roku na zachodnich obrzeżach Toronto powstała wiktoriańska gotycka rezydencja zbudowana przez Sir Kazimierza Gzowskiego.
Wiktionary
rzecz. wiktoria ż., Wiktoria ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wiktor z małżonką; Wiktorowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca;
Wiktionary
Wiktorowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Kocmyrzów-Luborzyca.
Wieś duchowna, własność Opactwa Cystersów w Mogile położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie proszowskim województwa krakowskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego. Integralne części miejscowości: Baranówka, Niewarcza.
Wikipedia
(1.1) Wracam właśnie od rodziny, która mieszka w Wiktorowicach.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: zwycięzca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiktora lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wiktoryn – imię męskie, pochodzące od imienia Wiktor, utworzone za pomocą przyrostka oznaczającego przynależność lub pochodzenie.
Wiktoryn imieniny obchodzi: 29 marca, 15 kwietnia, 2 listopada, 8 listopada i 2 grudnia.
Wikipedia
IPA: vʲikˈtɔrɨ̃n, AS: vʹiktorỹn
Wiktionary
rzecz. wiktoria ż., Wiktoria ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Wi
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiktorii lub z nią związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wiktorówek – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Sokolniki. Jedyna miejscowość położona w Sołectwie Wiktorówek, którego sołtysem jest Henryk Madziała (stan na 2025 rok).
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kaliskiego.
Wikipedia
Wiktorówko – wieś krajeńska w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Łobżenica.
Wikipedia
pożywienie, żywność, prowiant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. dziś książk. żywność, prowiant
Wiktionary
rzecz. wikt mrz.
Wiktionary
(1.1) jedzenie, prowiant; pot. wałówa, wałówka
Wiktionary
zdrobnienie od: Wiktoria (imię żeńskie)
SJP.pl
działanie sprawiające, że dana osoba staje się ofiarą przemocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działanie wyrządzające komuś krzywdę, sprawiające, że dana osoba staje się jego ofiarą
Wiktionary
Wiktymizacja – proces stawania się ofiarą. Dziedziną, która bada proces, wskaźniki, częstotliwość występowania, skutki i rozpowszechnienie wiktymizacji jest wiktymologia.
Wikipedia
czas. wiktymizować ndk.
Wiktionary
specjalista w zakresie wiktymologii
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się ofiarami przestępstw i badaniem zjawisk patologii społecznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. nauka zajmująca się ofiarami przestępstw i badaniem roli ofiary w genezie przestępstwa; dziedzina kryminalistyki i kryminologii;
Wiktionary
Wiktymologia – dziedzina kryminologii, zajmująca się ofiarami przestępstw oraz badaniem ich roli w genezie przestępstwa, zwłaszcza ustaleniem czynników tworzących podatność na stanie się ofiarą przestępstwa (predestynacja wiktymologiczna) oraz metod zapobiegania temu. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa victima, co znaczy „ofiara”.
Wikipedia
IPA: ˌvʲiktɨ̃mɔˈlɔɟja, AS: vʹiktỹmoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. wiktymolog m.
przym. wiktymologiczny
Wiktionary
zwierzę z rodziny wielbłądowatych żyjące dziko w Ameryce Południowej, charakteryzujące się brązowożółtą, jedwabistą sierścią; wigoń, wigonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Vicugna vicugna|Molina|ref=tak., południowoamerykański ssak parzystokopytny o gęstej, puszystej sierści;
Wiktionary
(1.1) Do niedawna uważano, że alpaka pochodzi od gwanako andyjskiego, a wikunia nigdy nie została udomowiona.
Wiktionary
(1.1) wikunia andyjska, wigoń
Wiktionary
przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
przedstawiciel rodziny ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Wikłacze (Ploceinae) – podrodzina ptaków z rodziny wikłaczowatych (Ploceidae).
Wikipedia
rodzina niedużych ptaków z rzędu wróblowych; wikłacze
SJP.pl
Wikłaczowate, wikłacze (Ploceidae) – rodzina niedużych ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), licząca około 120 gatunków.
Wikipedia
o cechach wikłaczowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
ssak z rodziny szopowatych; chwytacz, kinkażu
SJP.pl
1. plątać
2. przenośnie:
a) mącić
b) psuć, krzyżować
c) wplątywać kogoś w coś nieprzyjemnego
3. wikłać się:
a) ulegać poplątaniu (o niciach, włosach)
b) przenośnie: gmatwać się
c) przenośnie: udzielać sprzecznych wyjaśnień
SJP.pl
Wikłów – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Kruszyna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
W 1672 we wsi urodził się Jan Chryzostom Bąkowski, polski duchowny oraz członek misji jezuickiej w Chinach.
Wikipedia
skrót od: wileński
SJP.pl
jednostka administracyjno-terytorialna w Turcji, Algierii i Tunezji; wilajet
SJP.pl
jednostka administracyjno-terytorialna w Turcji, Algierii i Tunezji; wilajat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. jednostka administracyjno-terytorialna najwyższego stopnia w niektórych krajach muzułmańskich
(1.2) hist. prowincja w Imperium Osmańskim
Wiktionary
Wilajet (tur. "vilâyet", z arab. "ولاية" wilāyah), także wilaja – w Imperium Osmańskim od 1864 roku określenie oznaczające prowincję; to samo znaczenie w języku malajskim. Nazwa pochodzi od arabskiego "waliyah" (zarządzać).
Zwierzchnik wilajetu nosił tytuł "Wali".
Wikipedia
(1.1) war. wilajat
(1.2) wilaja
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzadko: minerał, ortokrzemian cynku; wilemit, willemit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek niewielkiej grupy etnicznej z dzisiejszej Polski, zamieszkującej przede wszystkim miejscowość Wilamowice w województwie śląskim
Wiktionary
(1.1) Wilamowianie są potomkami osadników, którzy przybyli na polskie tereny w XIII wieku — prawdopodobnie z obszarów dzisiejszych Niemiec, Niderlandów i Flandrii.
Wiktionary
rzecz. Wilamowice nmos., wilamowicki mrz., wilamowickość ż., wilamowiczanin mos., wilamowiczanka ż., wilamowski mrz., wilamowszczyzna ż.
:: fż. Wilamowianka ż.
przym. wilamowicki, wilamowski
przysł. wilamowicko
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Polsce;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wilamowice są miastem założonym przez obcokrajowców.
(1.1) Język wilamowski – bo o nim mowa – jest pierwszym językiem dla jedynie około 70 osób – mieszkańców niewielkiego miasteczka Wilamowice w powiecie bielskim na Podbeskidziu.
Wiktionary
IPA: ˌvʲilãmɔˈvʲit͡sɛ, AS: vʹilãmovʹice
Wiktionary
rzecz. Wilamowianin mos., wilamowianin m., wilamowiczanin m., wilamowski mrz., wilamowszczyzna ż.
przym. wilamowski, wilamowicki
Wiktionary
mieszkaniec Wilamowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wilamowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Wilamowice (miasto w Polsce); wilamowicki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Wilamowic koło Bielska-Białej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. etnolekt z grupy zachodniej języków germańskich, którym posługiwali się mieszkańcy Wilamowic;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ocalmy wilamowską kulturę!
Wiktionary
IPA: ˌvʲilãˈmɔfsʲci, AS: vʹilãmofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wilamowianin mos., Wilamowice nmos., wilamowszczyzna ż.
przym. wilamowicki
Wiktionary
(1.1) wilamowicki
(2.1) wilamowicki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem wilamowskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem wilamowskim
(1.3) spisany, stworzony w języku wilamowskim
Wiktionary
IPA: ˌvʲilãˈmɔfskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: vʹilãmofskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język wilamowski
Wiktionary
(1.1) Choć wilamowszczyzna pozostaje prawdopodobnie najbardziej zagrożonym językiem germańskim świata, znaczącej zmianie uległ stosunek mieszkańców miasta do swojego dziedzictwa.
Wiktionary
rzecz. Wilamowice nmos., wilamowicki m., wilamowski m., Wilamowianin mos.
przym. wilamowicki, wilamowski
Wiktionary
(1.1) wilamowski, wilamowicki
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wilamówka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Trzcianne.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Według spisu ludności z 30 września 1921 w Wilamówce zamieszkiwało ogółem 156 osób z czego mężczyzn - 83, kobiet - 73. Budynków mieszkalnych było 28.
Wikipedia
przymiotnik od: Wilanowo, Wilanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wilanowa, związany z Wilanowem
Wiktionary
(1.1) Jednym z właścicieli pałacu wilanowskiego był Stanisław Kostka Potocki.
Wiktionary
rzecz. Wilanów mrz., wilanowianin mos., wilanowianka ż.
Wiktionary
1. dzielnica Warszawy;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. dzielnica Warszawy;
(1.2) geogr. toponim, nazwa miejscowości i części miast w Polsce
Wiktionary
Zobacz też: Wilanów w innych znaczeniach tej nazwy.
Wilanów – dzielnica Warszawy położona w lewobrzeżnej części miasta. Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Do 1951 miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Wilanów.
Wikipedia
(1.1) Od zachodu Wilanów graniczy z Ursynowem.
Wiktionary
rzecz. wilanowianin mos., wilanowianka ż.
przym. wilanowski
Wiktionary
(1.1) hist. Milanowo, Milanów
Wiktionary
imię obce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. część miasta Wodzisław Śląski w województwie śląskim;
Wiktionary
Wilchwy – część miasta i jednostka pomocnicza gminy (dzielnica) Wodzisławia Śląskiego.
Na jej terenie znajduje się zamknięta Kopalnia Węgla Kamiennego 1 Maja oraz przylegające do niej górnicze Osiedle 1 Maja. Dzielnica ma charakter podmiejski z zabudową wielorodzinną i jednorodzinną. W skład obecnej dzielnicy wchodzą: Wilchwy, Pustki, Zamysłów, Praga Mała, Sakandrzok, Sowiniec oraz część historycznego Wodzisławia z Grodziskiem. Dzielnica liczy ponad 6500 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Od 1972 r. Wilchwy są dzielnicą Wodzisławia Śląskiego.
Wiktionary
wilczak czechosłowacki - rasa psa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wilczanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Żyrzyn.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Żyrzyn. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 280 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) myśliwy polujący na wilki
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kynol. pies myśliwski używany do polowania na wilki
Wiktionary
Wilczarz – kolonia w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Kołbiel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
(1.1) Było słychać nawoływania wilczarzy.
(2.1) Wilczarze ujadały, ale basior był niezwyciężony, uciekał w gęstwinę.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczek m., wilczątko n., wilczysko n., wilk mrz./mzw.
przym. wilczy, wilczurzy, wilczarski
przysł. wilkiem, wilczo
Wiktionary
o koniu: mający maść ciemnobułaną
SJP.pl
mały wilk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. młody wilk
(1.2) daw. zuch, członek najmłodszej grupy wiekowej harcerstwa
Wiktionary
Wilczek (ang. "Teen Wolf", 1986–1987) – amerykańsko-australijski serial animowany oparty na filmie z 1985 roku pod tytułem "Nastoletni wilkołak" ("Teen Wolf"). Zawiera 2 serie. Liczy 21 odcinków.
Wikipedia
(1.1) Za basiorą dreptał wilczek ze spuszczonym ogonkiem.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilt͡ʃɛk, AS: vʹilček
Wiktionary
rzecz. wilk mzw., wilczę mzw., wilczur mzw., wilczysko n., wilczyca ż., wilczarz mos./mzw.
przym. wilczy
przysł. wilczo, wilkiem
Wiktionary
(1.1) wilczę
Wiktionary
Wilczewko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Radomin.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
niski krzew z rodziny wawrzynkowatych, o białych lub różowych, wonnych kwiatach (rozkwitających przed wykształceniem liści) i czerwonych trujących owocach, pochodzący z Eurazji; wawrzynek wilczełyko, wawrzynek wilcze łyko, wilcze łyko
SJP.pl
Wi
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jak wilk, na wilczy sposób
Wiktionary
(1.1) Zawył wilczo, by cały las wiedział, że wrócił na swoje.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilczek m., wilczątko n., wilczysko n., wilk mrz./mzw.
przym. wilczy, wilczurzy
przysł. wilkiem
Wiktionary
roślina zielna lub drzewiasta z rodziny wilczomleczowatych, zawierająca w pędach sok mleczny, uprawiana w celach ozdobnych; euforbia, ostromlecz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Euphorbia|L.|ref=tak., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny nazwa systematyczna|Euphorbiaceae|Juss.|ref=tak.;
(1.2) bot. roślina z rodzaju wilczomleczy (1.1)
Wiktionary
Wilczomlecz ("Euphorbia" L.) – rodzaj roślin z rodziny wilczomleczowatych, liczący około 2000 gatunków. Jest to jeden z najbardziej zróżnicowanych rodzajów w obrębie okrytonasiennych, zarówno jeśli idzie o liczbę gatunków, jak i różnorodność budowy roślin. Rośliny te rozpowszechnione są na całym świecie, w bardzo różnorodnych siedliskach, ale najbardziej zróżnicowane są na suchych obszarach w strefie międzyzwrotnikowej, zwłaszcza w Afryce. W Europie występuje dziko 105 gatunków, w Polsce ponad 20.
Wikipedia
(1.1) Na podstawie budowy kwiatów poinsecję zalicza się do wilczomleczy.
Wiktionary
zmrocznik wilczomleczek - owad z rzędu motyli
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu malpigiowców; ostromleczowate
SJP.pl
Wi
Wikipedia
o cechach wilczomleczowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy dwuliściennych
SJP.pl
przymiotnik od: wilczomlecz
SJP.pl
barczatka wilczomleczówka - gatunek motyla z rodziny barczatkowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. silny, duży pies, wyglądem podobny do wilka; tresowany m.in. jako pies policyjny, przewodnik osób niewidomych; wilk; owczarek niemiecki lub alzacki;
2. zgrubienie od: wilk (ssak z rodziny psowatych)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. owczarek niemiecki (rasa psa)
(1.2) pot. określ. pies o wilczym pokroju lub pochodzący od wilka
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: wilczura
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czy wyprowadzasz swojego wilczura w porze deszczowej?
Wiktionary
IPA: ˈvʲilt͡ʃur, AS: vʹilčur
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczarz mos./mzw., wilczek mzw., wilczątko n., wilczysko n.
:: zdrobn. wilczurek mzw.
przym. wilczurzy, wilczy, wilczarski
przysł. wilkiem, wilczo
Wiktionary
(1.1) owczarek alzacki
Wiktionary
1. wyprawiona wilcza skóra;
2. futro uszyte z tych skór; wilki;
3. suka owczarka niemieckiego; wilczyca, wilczurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wilcza skóra
(1.2) daw. burka podbita wilczą skórą
(1.3) rzad. suka owczarka niemieckiego
(1.4) gwara. samica wilka
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: wilczur
Wiktionary
(1.2) Pierwszy prowadził osobiście pan Józef, ubrany w wilczurę włosem na wierzch, w czapce z okularami, może nie bez celu tak ukryty pod przebraniem.
Wiktionary
rzecz. wilczur mzw., wilczurek mzw., wilk mzw./mrz.
przym. wilczurzy, wilczy
Wiktionary
(1.1) wilki
(1.3) wilczyca
(1.4) wilczyca
Wiktionary
zdrobnienie od: wilczur (pies)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) młody wilczur
Wiktionary
(1.1) Kobiecina trzymała w koszu małe wilczurki, które cicho piszczały.
Wiktionary
rzecz. wilczur mzw., wilczura ż.
przym. wilczurzy, wilczy, wilczarski
Wiktionary
zdrobnienie od: wilczur (pies)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wilczurem; dotyczący wilczura
(1.2) charakterystyczny dla wilczura
Wiktionary
(1.2) Jego wilczurzy instynkt kazał mu wskoczyć na podbudówkę, a z niej przez okno do środka domu.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilczek m., wilczątko n., wilczysko n., wilk mrz./mzw.
czas. zwilczyć dk.
przym. wilczy, wilczarski
przysł. wilkiem, wilczo
Wiktionary
przymiotnik od: wilk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wilkiem, dotyczący wilka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do wilka
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla wilka, posiadający cechy przypisywane wilkowi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Na otwartych przestrzeniach dawno znikł wilczy trop, wilk wie dobrze, czym pachnie zagłada.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilt͡ʃɨ, AS: vʹilčy
Wiktionary
rzecz. Podwilk mrz., wilczurek mzw., wilczura ż., wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilk m., wilczek m., wilczysko m., wilczątko n., Wilczka ż., wilczę n.
przym. wilkowaty, wilczurzy
przysł. wilczo, wilkiem
czas. zwilczyć się
Wiktionary
1. samica wilka; basiora, wadera;
2. suka owczarka niemieckiego; wilczura, wilczurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. samica wilka
(1.2) pot. suka owczarka niemieckiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pomiędzy drzewami przemknęła wilczyca, spieszno jej do młodych.
(1.2) Adam zaprezentował na wystawie swoją wilczycę.
Wiktionary
IPA: vʲilˈt͡ʃɨt͡sa, AS: vʹilčyca
Wiktionary
rzecz. wilk mzw., wilczek mzw., wilczysko n., wilczarz mos./mzw.
przym. wilczy
Wiktionary
(1.1) wadera, basiora
Wiktionary
1. samica wilka; basiora, wadera;
2. suka owczarka niemieckiego; wilczura, wilczurka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny wawrzynkowatych
SJP.pl
Wi
Wikipedia
zgrubienie od: wilk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: wilk
Wiktionary
Wilczysko (niem. "Wolfsberg", 790 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Rudawach Janowickich.
Wikipedia
(1.1) Nie podchodźcie do klatki za blisko, / Bo to bardzo niebezpieczne wilczysko.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilczek m., wilczątko n., wilk mrz./mzw.
przym. wilczy, wilczurzy
przysł. wilczo, wilkiem
Wiktionary
przymiotnik od: Wilczyn
SJP.pl
Wilczyński, Wilczyńska – polskie nazwisko, w Polsce nosi jest ponad 16,5 tys. osób.
Znane postacie noszące nazwisko „Wilczyński (-ska)”:
Wikipedia
pieszczotliwe zdrobnienie od: wilczę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: wilk
Wiktionary
(1.1) Wadera wiernie strzegła gniazda z czterema wilczątkami.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilczek m., wilczysko n., wilk mrz./mzw.
przym. wilczy, wilczurzy
przysł. wilczo, wilkiem
Wiktionary
(1.1) mały wilk, wilczek, wilczę
Wiktionary
szczenię wilka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zool. szczenię wilka
Wiktionary
(1.1) Wadera odważnie broniła swoich wilcząt.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilt͡ʃɛ, AS: vʹilče
Wiktionary
rzecz. wilk m., wilczek m., wilczyca ż., wilczysko n.
przym. wilczy
Wiktionary
(1.1) wilczek
Wiktionary
przymiotnik od: Wilczęta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wilczętami, dotyczący Wilcząt
Wiktionary
rzecz. Wilczęta nmos., Wilczęcianin mos., Wilczęcianka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek przeciwcukrzycowy z grupy związków poprawiających czynność wysepek Langerhansa, silny wybiórczy inhibitor dipeptydylopeptydazy 4
Wiktionary
(1.1) Jakoś metformina mi nie służyła, dlatego lekarka zapisała wczoraj wildagliptynę.
Wiktionary
(1.1) wzór chemiczny: C17H25N3O2; nazwy handlowe: Anvildis, Galvus, Glypvilo
Wiktionary
rodzaj dawnej altówki; viola d'amore, amorka, altówka miłosna
SJP.pl
[czytaj: łajld] nazwisko, m.in. Oscar Wilde (1854-1900) - pisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wildą, dotyczący Wildy
Wiktionary
rzecz. Wilda ż.
Wiktionary
[czytaj: łajlder] nazwisko, m.in. Billy Wilder (1906-2002) - amerykański reżyser filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wildno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Chrostkowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
[czytaj: wildsztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. roślina z rodziny powojowatych, mająca wijące i płożące się pędy, uprawiana jako roślina ozdobna lub użytkowa; ipomea;
2. wilec ziemniaczany - bylina z rodziny powojowatych; słodki ziemniak, patat, batat
SJP.pl
Wi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przestarzale: urlop spędzany na wsi; wilegiatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. letni pobyt na wakacjach
(1.2) przest. letnisko
Wiktionary
przestarzale: urlop spędzany na wsi; wiledżiatura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. letni pobyt na wakacjach
(1.2) przest. letnisko
Wiktionary
1. miasto na Białorusi;
2. rzeka na Litwie i Białorusi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wilhelm (imię męskie); Wiluś
SJP.pl
minerał, ortokrzemian cynku; willemit, wilamit (rzadko)
SJP.pl
Wilemowice – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Kamiennik.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
Wilenko (niem. "Zion") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Szczaniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
Wilewo – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Bieżuń. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Rocha w Radzanowie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Wilno (stolica Litwy), Wileńszczyzna (ziemia wileńska)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wilna lub Wileńszczyzny
Wiktionary
(1.1) Wzorem polskim wprowadzono na Litwie właściwej podział administracyjny, ustanawiając dwa województwa – wileńskie i trockie – oraz dwie takie same kasztelanie.
Wiktionary
IPA: vʲiˈlɛ̃j̃sʲci, AS: vʹilẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wilnianka ż., Wilnianin mos., Wilno n., Wileńszczyzna ż., wilnianin m., wilnianka ż., Wilniuk m., wilniuk m.
Wiktionary
region na Litwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. region wokół Wilna, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa wileńskiego;
Wiktionary
Wileńszczyzna ( Vilniaus kraštas, Віленшчына, Wileńskie) – terytorium leżące obecnie w granicach Litwy i Białorusi.
Wikipedia
(1.1) Wileńszczyzna w ciągu wieków wielokrotnie przechodziła z rąk do rąk.
Wiktionary
IPA: ˌvʲilɛ̃j̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: vʹilẽĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. Wilnianka ż., Wilnianin mos., Wilno n., wilnianin mos., wilnianka ż., Wilniuk mos., wilniuk mos.
przym. wileński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
ptak o żółto-czarnym upierzeniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (nazwa systematyczna|Oriolidae|ref=tak.);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kwitły i pachniały młode lipy – rozlegał się wszędzie melodyjny gwar pszczół, trzmieli, os, nieprzerwany krzyk kosów i pogwizdywanie wilg.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilɡa, AS: vʹilga
Wiktionary
rzecz. Wilga ż., wilgi nmos.
przym. wilgowy, wilgi
Wiktionary
(1.1) stpol. i gw. Poznań wywielga, gw. Poznań wiewiołga
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wilgotny
forma rzeczownika.
(2.1) plural|wilga.
Wiktionary
Wilgi (Oriolinae) – monotypowa podrodzina ptaków z rodziny wilgowatych (Oriolidae).
Wikipedia
rzecz. wilga ż., Wilga ż.
Wiktionary
(1.1) wilgły
Wiktionary
dawniej: wilgotny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. i gw-pl|Poznań. wilgotny
Wiktionary
(1.1) Ułożywszy wszystko zielsko na kupę (…), przykrył na wierzchu cokolwiek ziemią wilgną (…).
Wiktionary
czas. wilgnąć
przysł. wilgno
Wiktionary
(1.1) wilgotny
Wiktionary
rzadko: przesiąkać wilgocią; stawać się wilgotnym; wilgotnieć; nawilgać
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. dobrze rozwijający się w środowisku wilgotnym
Wiktionary
miernik wilgotności powietrza; wilgotnościomierz; higrometr
SJP.pl
krynicznia wilgotka - owad z rzędu chruścików
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny wodnichowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wilgotno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wilgotny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wilgotny, o zauważalnym poziomie wilgotności
Wiktionary
rzecz. odwilż ż., wilgotność ż., wilgoć ż.
przym. wilgotny
Wiktionary
miernik wilgotności powietrza; higrometr; wilgociomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. przyrząd do pomiaru wilgotności
Wiktionary
Wilgotnościomierz, higrometr (gr. "hygros" - wilgotny, mokry) – przyrząd służący do wyznaczania wilgotności. Specjalną grupą higrometrów są psychrometry (gr. "psychros" - zimny, chłodny), czyli przyrządy oparte na pomiarze termometrem suchym i wilgotnym. Współczesne higrometry są często przyrządami elektronicznymi mierzącymi także temperaturę, ciśnienie czy temperaturę punktu rosy.
Wikipedia
(1.1) higrometr
Wiktionary
dotyczący wilgotności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan wyższego nasycenia czegoś wodą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedynym towarzyszącym mu dźwiękiem było buczenie oczyszczaczy powietrza, które dzielnie walczyły z bezwzględną wilgotnością porośniętego dżunglą księżyca.
Wiktionary
przym. wilgotny, wilgotnościowy
rzecz. odwilż ż., wilgoć ż.
przysł. wilgotno
Wiktionary
nasycony, pokryty wilgocią
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) trochę mokry
Wiktionary
(1.1) Zasadniczo na grzybobranie można się wybrać przez cały rok, jednak najlepiej jest to robić jesienią, zwłaszcza jeśli końcówka lata była ciepła i wilgotna.
(1.1) Po naniesieniu kleju na powierzchnię można usunąć jego resztki wilgotną szmatką.
Wiktionary
IPA: vʲilˈɡɔtnɨ, AS: vʹilgotny
Wiktionary
rzecz. odwilż ż., wilgoć ż., wilgotność ż.
czas. wilgotnieć ndk.
przysł. wilgotno
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk wilgi, wilgły
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Wilgowate (Oriolidae) – rodzina ptaków z podrzędu śpiewających (Oscines) w obrębie rzędu wróblowych (Passeriformes).
Wikipedia
o cechach wilgowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny kacykowatych
SJP.pl
obecność wody (również sama woda) w atmosferze, glebie, itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;
Wiktionary
Wilgoć (W) – popularne określenie na wodę zawartą w powietrzu w formie aerozolu lub pary, obecną w porach substancji porowatych lub na powierzchni ciał stałych w formie drobnych kropelek lub jednolitego, cienkiego filmu.
Wilgoć w środowisku naturalnym występuje właściwie prawie wszędzie (oprócz obszarów pustynnych i polarnych), jest ona też nieodłączonym elementem wnętrz, w których przebywają ludzie.
Wikipedia
(1.1) Mimo potrzeby wilgoci paproć występuje także w suchych środowiskach.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilɡɔt͡ɕ, AS: vʹilgoć
Wiktionary
rzecz. odwilż ż., wilgotność ż.
czas. wilgotnieć, zwilżać
przym. wilgotny
przysł. wilgotnie, wilgotno
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wilgotny
Wiktionary
(1.1) wilgi
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wilhelm – imię męskie pochodzenia germańskiego. W starogermańskim oznaczało „tego, który udziela schronienia”. Żeńskim odpowiednikiem jest Wilhelmina (zdrobnienie Mina). Imię szczególnie popularne w krajach anglosaskich.
Imieniny przypadają 1 stycznia, 10 stycznia, 7 lutego, 10 lutego, 17 lutego, 6 kwietnia, 17 maja, 28 maja, 8 czerwca, 24 czerwca, 25 czerwca, 5 lipca, 26 lipca, 29 lipca i 2 września.
Wikipedia
(1.1) Wilhelm poznał znanego szekspirologa w Londynie.
(1.1) Nawet najlepsze systemy gry w bakarata zawodzą, więc któregoś dnia dziewiętnastoletni Wilhelm dowiedział się od matki, że odtąd musi sam zarobkować na siebie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilxɛlm, AS: vʹilχelm
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Wiluś mos.
:: fż. Wilhelmina ż.
przym. wilhelmiński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Siostra Wilhelminy ma na imię Gertruda.
Wiktionary
rzecz. Wilhelm mos.
przym. wilhelmiński
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wilhelminy lub z nią związany
SJP.pl
taki jak u Romana Wilhelmiego, charakterystyczny dla Romana Wilhelmiego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czasami cesarza Wilhelma II, dotyczący z czasów cesarza Wilhelma – ostatniego cesarza II Rzeszy
Wiktionary
rzecz. Wilhelm m., Wilhelmina ż.
Wiktionary
Wilhelm z małżonką; Wilhelmowie
SJP.pl
Wilhelm z małżonką; Wilhelmostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wilhelma lub z nim związany
SJP.pl
Wilhelmshaven – miasto na prawach powiatu w północno-zachodniej części Niemiec, w kraju związkowym Dolna Saksonia, nad zatoką Jadebusen Morza Północnego. Najbliżej położone duże miasta to: Oldenburg ok. 50 km na południe, oraz holenderskie Groningen ok. 100 km na zachód.
Wikipedia
regionalnie: wigilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wigilia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wigilia ż., wilija ż., wilja ż., Wigilia ż.
przym. wigilijny
Wiktionary
(1.1) wigilia
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wiliam z małżonką; Wiliamowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiliama lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Wilibald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Pochodzi od słów "wille", czyli chęć i "bald", czyli moc.
Imię nadawane rzadko. W styczniu 2025 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 105 mężczyzn o imieniu Wilibald nadanym jako imię pierwsze i 35 mężczyzn z imieniem Wilibald jako drugim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wigilia
Wiktionary
(1.1) Po wsiach w wiliję tego dnia idą włościanie do księdza z prośbą o wypominki t.j. o wspomnienie nazwisk zmarłych krewnych i polecenie ich modłom wiernych. sic.
Wiktionary
rzecz. wilia ż., wigilia ż., wilja ż., Wigilia ż.
przym. wigilijny
Wiktionary
(1.1) wigilia, wilia, wilja
Wiktionary
inaczej: wigilijny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kult. rel. Wigilia
Wiktionary
rzecz. Wigilia ż., wigilia ż., wilijo ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
największy przedstawiciel rodziny psowatych, charakteryzujący się szarożółtą sierścią, masywną budową i uzębieniem typowym dla drapieżców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;
(1.2) zool. pot. samiec wilka (1.1)
(1.3) zool. pot. owczarek niemiecki
(1.4) pot. skóra, futro z wilka (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. duża maszyna do rozdrabniania mięsa;
(2.2) med. pot. toczeń
(2.3) ogrod. pionowy pęd rosnący szybko z pnia lub konarów
(2.4) ogrod. pęd rosnący z nieuszlachetnionej podkładki
(2.5) stojak na opał przy kominku
(2.6) daw. przen. palący się z boku knot świecy
(2.7) daw. przen. med. nowotwór, rak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wczoraj w lesie widziałem dużego wilka.
(1.2) Nie ma złych wilków, są tylko wilki nieszczęśliwe.
(1.3) Mój brat ma wilka, a siostra wyżła.
(2.2) Nie siedź na ziemi, bo wilka dostaniesz.
Wiktionary
IPA: vʲilk, AS: vʹilk
Wiktionary
rzecz. wilczur m., wilczarz m., wilczura ż., zwilczanie n., zwilczenie n., Wilk m.
:: fż. wilczyca ż.
:: zdrobn. wilczek m., wilczątko n.
:: zgrub. wilczysko m.
czas. zwilczyć się, zwilczać ndk., zwilczyć dk.
przym. wilczy, wilczurzy
przysł. wilczo, wilkiem
Wiktionary
(1.1) gwara. bury
(1.2) basior
(1.3) wilczur
(2.1) maszynka do mięsa, rozdrabniacz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. zdrobn. willa
forma rzeczownika.
(2.1) lp. D. B. zob. wilk.
Wiktionary
Wilka ( Wilke, Wjelkow) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, w gminie Sulików.
Wikipedia
(1.1) Nazwa charakterystyczna, gdyż uliczka mała i spokojna, otoczona małemi wilkami.
Wiktionary
IPA: ˈvʲilka, AS: vʹilka
Wiktionary
rzecz. willa ż.
przym. willowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wilkanowem, dotyczący Wilkanowa
Wiktionary
rzecz. Wilkanów m.
Wiktionary
Wilkanów ( "Wölfelsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
największy przedstawiciel rodziny psowatych, charakteryzujący się szarożółtą sierścią, masywną budową i uzębieniem typowym dla drapieżców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu kowieńskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wilecki
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z niechęcią, nienawistnie
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: wilk
Wiktionary
(1.1) Gdy podała mu talerz zimnego żuru, spojrzał na nią wilkiem.
(2.1) Człowiek człowiekowi wilkiem.
Wiktionary
rzecz. wilczyca ż., wilczur m., wilczarz m., wilczek m., wilczątko n., wilczysko n., wilk mrz./mzw.
przym. wilczy, wilczurzy
przysł. wilczo
Wiktionary
dawna ustawa wiejska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. praw. ustawa wydawana przez radę miasta lokowanego na prawie niemieckim (magdeburskim), regulująca wewnętrzne sprawy miejskie
Wiktionary
Wilkierz (daw. niem. "Willkür" – samowola) – uchwała (lub zbiór takich uchwał) rady miejskiej w dawnej Polsce, w miastach lub wsiach lokowanych na prawie niemieckim. Wilkierze, zwane także statutami miejskimi, rada miejska wydawała samodzielnie lub przy udziale ławy sądowej, albo reprezentacji pospólstwa (złożonej ze starszych cechów).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wilkocin – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, w gminie Przemków. Miejscowość znana jest z wyjątkowego środowiska naturalnego oraz z dużej ilości poradzieckich obiektów wojskowych. Wilkocin ze względu na swoją nazwę nazywany jest Wioską Czerwonego Kapturka.
Wikipedia
okazały puchar ze szlachetnych metali, dawniej używany do wznoszenia toastów powitalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bogato zdobione naczynie w kształcie kufla z pokrywą lub pucharu służące do wznoszenia toastów;
forma rzeczownika.
(2.1) C. lm. od: wilk
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) W muzeum oglądaliśmy wilkomy bractwa strzeleckiego.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wilkostowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Aleksandrów Kujawski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Aleksandrów Kujawski w BIP.
Wikipedia
Wilkostów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
rodzaj średniej wielkości pająków z rodziny pogońcowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wilkoszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Gorzkowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Wilkoszyce – osada w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Chojna
Do 2024 r. miejscowość była częścią miasta Chojna. Do 2022 osada wsi Mętno.
W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w województwie zachodniopomorskim;
(1.2) geogr. nazwa dwóch wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wilkowa płynie na północ.
Wiktionary
IPA: vʲilˈkɔva, AS: vʹilkova
Wiktionary
1. przypominający wyglądem wilka;
2. pies wilkowaty - pies, którego głowa tworzy wraz z wydłużonym, wąskim pyskiem poziomą piramidę, np. husky, malamut
SJP.pl
nazwa wielu miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wilkowice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wymarła rodzina drapieżnych torbaczy; wilki workowate
SJP.pl
Wilkoworowate, wilki workowate (Thylacinidae) – wymarła rodzina drapieżnych ssaków niższych z rzędu niełazokształtnych (Dasyuromorphia). Najbardziej znany jej przedstawicielem był wilkowór tasmański ("Thylacinus cynocephalus").
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wymarły rodzaj ssaka z rodziny wilkoworowatych, zamieszkujący dawniej Australię
SJP.pl
Wilkowór ("Thylacinus") – wymarły rodzaj ssaków z rodziny wilkoworowatych (Thylacinidae).
Wikipedia
przymiotnik od: wilkołak
SJP.pl
nocna przemiana człowieka w zwierzę przypominające wilka, które przed świtem powraca do ludzkich kształtów; likantropia, lykantropia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wilkołak
Wiktionary
rzecz. wilkołak m.
Wiktionary
istota nadprzyrodzona mogąca przemieniać się z człowieka w wilka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) folk. człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka
(1.2) fant. człowiek, którego jedną z form jest wilk
Wiktionary
Wilkołak, także wilkołek – w wielu mitologiach (m.in. słowiańskiej i germańskiej) i legendach człowiek, który przemieniał się z własnej woli lub wskutek klątwy w wilka lub postać będącą połączeniem tego zwierzęcia z człowiekiem. Zdolność tę nazywa się wilkołactwem lub likantropią.
Wikipedia
(1.1) Oglądałem film, w którym młody chłopak zmienił się w wilkołaka.
Wiktionary
IPA: vʲilˈkɔwak, AS: vʹilkou̯ak
Wiktionary
rzecz. wilkołactwo n.
:: zdrobn. wilkołaczek m.
Wiktionary
(1.1) człowiek-wilk, likantrop
Wiktionary
przymiotnik od: Wilkołaz (wieś na Lubelszczyźnie)
SJP.pl
gmina wiejska w Polsce
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wilkszyce – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
Wilkszyn (niem. "Wilxen") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Miękinia.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.
Duża wieś wielodrożnicowa wykształcona z dawnej owalnicy.
Wikipedia
największy przedstawiciel rodziny psowatych, charakteryzujący się szarożółtą sierścią, masywną budową i uzębieniem typowym dla drapieżców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duży, komfortowy dom
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duży, komfortowy dom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;
(1.2) wolnostojący dom jednorodzinny w otoczeniu ogrodu
Wiktionary
Willa – niewielki budynek mieszkalny, powiązany zwykle z ogrodem.
Wikipedia
IPA: ˈvʲilːa, AS: vʹi•la
Wiktionary
przym. willowy
rzecz. wilka ż.
Wiktionary
(1.1) dacza
Wiktionary
1. zdrobnienie od: William (obce imię męskie);
2. obce imię męskie
SJP.pl
minerał, ortokrzemian cynku; wilemit, wilamit (rzadko)
SJP.pl
Willemit – minerał z gromady krzemianów, jest minerałem bardzo rzadkim.
Nazwa pochodzi od imienia króla Niderlandów Wilhelma I (1772-1843).
Wikipedia
rzeczownik, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Antyli Holenderskich;
Wiktionary
Willemstad (wym.) – stolica, dystrykt "(district)" i największe miasto kraju autonomicznego Curaçao, należącego do Holandii, w Ameryce Południowej. Leży na wyspie Curaçao, do 10 października 2010 stolica Antyli Holenderskich. Liczba mieszkańców wynosi 136 600 (23 marca 2011), jest największym miastem Karaibów Holenderskich.
Wikipedia
IPA: ˈvʲilɛ̃mstat, AS: vʹilẽmstat
Wiktionary
rzecz. willemstadczyk m., willemstadka ż.
przym. willemstadzki
Wiktionary
mieszkaniec Willemstad (stolicy Antyli Holenderskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Willemstadu
Wiktionary
IPA: ˌvʲilɛ̃mˈstaṭt͡ʃɨk, AS: vʹilẽmstaṭčyk
Wiktionary
rzecz. Willemstad m.
:: fż. willemstadka ż.
przym. willemstadzki
Wiktionary
mieszkanka Willemstad (stolicy Antyli Holenderskich)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Willemstad
Wiktionary
IPA: ˌvʲilɛ̃mˈstatka, AS: vʹilẽmstatka
Wiktionary
rzecz. Willemstad, willemstadczyk
przym. willemstadzki
Wiktionary
przymiotnik od: Willemstad
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Willemstadem, dotyczący Willemstadu
Wiktionary
rzecz. Willemstad mrz., willemstadczyk mos., willemstadka ż.
Wiktionary
[czytaj: łiljam] obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: łiljams] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łiljamson] nazwisko, m.in. Jack Williamson (1908-2006) - pisarz amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wilman} nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: willa
SJP.pl
nadawana w północnej Australii lokalna nazwa dla cyklonu tropikalnego
SJP.pl
[czytaj: łilis] marka amerykańskich samochodów terenowych i osobowych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: łilmat] nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Wilna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Wilnianin. (mieszkaniec Wilna)
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Vytautas, jestem wilnianinem, wykładam na uniwersytecie.
(1.1) Ojciec i rodzina z jego strony byli wilnianami z dziada pradziada.
Wiktionary
IPA: vʲilʲˈɲä̃ɲĩn, AS: vʹilʹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wilno n., Wileńszczyzna ż., Wilniuk m., Wilnianin m., Wilnianka ż.
:: fż. wilnianka ż.
przym. wileński
Wiktionary
mieszkanka Wilna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pl-reforma2026|Wilnianka. (mieszkanka Wilna)
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Gražina, pracuję jako pielęgniarka i jestem wilnianką.
(1.1) Jako wilnianka z urodzenia podczas okupacji była łączniczką i żołnierzem AK.
Wiktionary
IPA: vʲilʲˈɲãnka, AS: vʹilʹńãnka
Wiktionary
rzecz. Wilno n., Wilniuk m., wilniuk m., Wileńszczyzna ż., Wilnianin m., Wilnianka ż.
:: fm. wilnianin m.
przym. wileński
Wiktionary
potocznie: mieszkanka Wilna; Wilnianka
SJP.pl
potocznie: mieszkaniec Wilna; Wilnianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pl-reforma2026|Wilniuk. (Polak zamieszkały w Wilnie)
Wiktionary
(1.1) Wielu dawnych wilniuków po wojnie osiedliło się w Koszalinie.
Wiktionary
stolica Litwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Litwy;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Jadę do Wilna na wycieczkę.
(1.1) Równocześnie z insurekcją kościuszkowską w Polsce przeciw Rosji powstała Litwa, której żołnierzom udało się rozbić garnizon rosyjski w Wilnie
Wiktionary
IPA: ˈvʲilnɔ, AS: vʹilno
Wiktionary
rzecz. Wilnianka ż., Wilnianin mos., wilnianin mos., wilnianka ż., wilniuczka ż., wilniuk mos., Wilniuk mos., Wileńszczyzna ż.
przym. wileński, podwileński
Wiktionary
Wilnowo (niem. "Willnau") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Miejscowość leży w historycznym regionie Prus Górnych
Wikipedia
przymiotnik od: Wilga (wieś, rzeka w województwie małopolskim lub rzeka w województwie mazowieckim)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łilson] nazwisko, m.in. Woodrow Wilson (1856-1924) - polityk amerykański, prezydent USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj ptaków z rodziny lasówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Jakucji i Kraju Krasnojarskim; lewy i zarazem najdłuższy dopływ Leny;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wilujski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wilujem, dotyczący Wiluju
Wiktionary
rzecz. Wiluj mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Wilhelm (imię męskie); Wilek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Wilhelm
Wiktionary
rzecz. Wilhelm mos.
Wiktionary
roślina łąkowa z rodziny motylkowatych
SJP.pl
Wilżyna ("Ononis") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Obejmuje 88 gatunków. Najwięcej ich występuje w Europie, poza tym rosną w zachodniej Azji i północnej Afryce. W Polsce w zależności od ujęcia systematycznego występują dwa lub trzy blisko spokrewnione gatunki (wszystkie objęte są w Polsce ochroną prawną). Wilżyny rosną na terenach nasłonecznionych, na klifach, skałach, w murawach i zaroślach.
Wikipedia
przymiotnik od: wilżyna
SJP.pl
1. czynić wilgotnym, nasycać wilgocią; nawilżać, zwilżać, nawilgacać, zawilgacać, uwilgotniać;
2. wilżyć się - stawać się wilgotnym, zachodzić łzami; wilgotnieć
SJP.pl
obce imię męskie
SJP.pl
1. w hinduizmie: mitologiczny pojazd latający, na którym indyjscy bogowie przybyli na Ziemię;
2. wieża głównego budynku świątyni hinduistycznej
SJP.pl
Wimana – w architekturze (sanskryckie słowo विमान, trl. "vi-mana", dosł. „wy-mierzony”, "zmierzony w swoich częściach")
oznacza wysoki budynek świątynny lub pałac władcy. W stylu południowo indyjskim wimana jest wysokim zwieńczeniem (wieżą) głównego budynku świątyni hinduistycznej. W północnych Indiach odpowiada jej śikhara.
Wikipedia
[czytaj: łimbledon]
1. dzielnica Londynu;
2. turniej tenisowy odbywający się na kortach trawiastych, zaliczany do Wielkiego Szlema, najstarszy i najbardziej prestiżowy, rozgrywany w Londynie, w dzielnicy o tej samej nazwie
SJP.pl
Wi
Wikipedia
przymiotnik od: Wimbledon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wiminałem, wzgórzem rzymskim
Wiktionary
(1.1) Szli przez Vicus Patricius, wzdłuż Wiminału, do dawnej bramy Wiminalskiej, koło płaszczyzny, na której Dioklecjan wzniósł później wspaniałe łaźnie.
Wiktionary
rzecz. Wiminał m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. jedno z siedmiu klasycznych wzgórz rzymskich, położone w środkowo-wschodniej części miasta pomiędzy wzgórzami Kwirynał i Eskwilin;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wiminalski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
flaga lub proporczyk klubowy na jachcie
SJP.pl
Wimpel – proporzec klubowy, znak okrętowy w postaci małej trójkątnej lub prostokątnej flagi o barwach klubowych, noszony na topie masztu, oznacza przynależność jednostki pływającej do danego klubu sportowego, a także służy jako wskaźnik kierunku wiatru – wtedy może być w postaci miniaturowego rękawa.
Wikipedia
element dekoracyjny w kształcie ażurowego trójkąta, wieńczący portale lub okna, charakterystyczny dla architektury gotyckiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. dekoracyjne, ażurowe wykończenie w kształcie trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo okna, charakterystyczne dla architektury gotyckiej
Wiktionary
Wimperga (niem. "Wimperg") – dekoracyjne wykończenie w kształcie wysokiego trójkąta, wieńczące szczyt portalu albo ostrołuk okna charakterystyczne w architekturze gotyckiej oraz stosowane w zdobnictwie neogotyckim.
Wykonany z kamienia lub cegły. Pole trójkąta rzeźbione ślepym lub ażurowym maswerkiem lub gładkie. Krawędzie zdobione motywami dekoracyjnymi w kształcie zwiniętego liścia, czołgankami inaczej zwanymi żabkami. Zwieńczony kwiatonem albo krzyżem.
Wikipedia
IPA: vʲĩmˈpɛrɡa, AS: vʹĩmperga
Wiktionary
1. czyn niezgodny z istniejącymi normami postępowania (np. prawnymi); wykroczenie, przewinienie, występek, błąd;
2. odpowiedzialność za zły czyn;
3. przyczynienie się do czegoś złego; coś powodującego złe skutki, przyczyna, powód złego
SJP.pl
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(1.1) D. lm. od: wina
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) D. lm. od: wino
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲĩn, AS: vʹĩn
Wiktionary
członek WiN-u (Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość"); winowiec
SJP.pl
1. czyn niezgodny z istniejącymi normami postępowania (np. prawnymi); wykroczenie, przewinienie, występek, błąd;
2. odpowiedzialność za zły czyn;
3. przyczynienie się do czegoś złego; coś powodującego złe skutki, przyczyna, powód złego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czyn niezgodny z normami postępowania
(1.2) odpowiedzialność za czyn niezgodny z normami postępowania
(1.3) daw. grzywna, kara pieniężna
(1.4) muz. instrument szarpany z rodziny lutni pochodzący z południowych Indii
(1.5) muz. daw. rodzaj harfy o pięciu strunach
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: wino
Wiktionary
Wina – określony w przepisach prawnych stosunek psychiczny sprawcy do czynu (nieodzowny składnik każdego przestępstwa). Pojęcie to wiąże się z zagadnieniem wolności człowieka: wina jest to nieusprawiedliwiona wadliwość procesu decyzyjnego sprawcy, polegająca na wolnym wyborze zachowania sprzecznego z obowiązującą w danym społeczeństwie normą postępowania.
Wikipedia
(1.1) Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
(1.2) To nie moja wina, że lodówka nie działa.
(1.2) Do winy ich dodaj winę, / niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩna, AS: vʹĩna
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. winowajca mos., winowajczyni ż., obwinienie n., obwinianie n., przewinienie n., przewina ż., zawinienie n., winienie n., niewinność ż.
czas. zawinić dk., winić ndk., obwiniać ndk., obwinić dk., zawinić dk.
przym. winny, niewinny
Wiktionary
(1.1) przewinienie, wykroczenie, występek, grzech
(1.4) vina, veena
Wiktionary
program do odtwarzania plików audio
SJP.pl
Wi
Wikipedia
zdrobnienie od: Wincenty (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wincencin – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie włodawskim, w gminie Urszulin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wieś jest sołectwem w gminy Urszulin. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 104 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Wincencja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, jeden z żeńskich odpowiedników męskiego imienia Wincenty (łac. "vincens" - zwyciężający). Nowe Martyrologium Rzymskie wspomina dwie święte tego imienia.
Wincencja imieniny obchodzi 28 czerwca i 26 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Zawieźliśmy cioci Wincencji trochę makówek.
Wiktionary
rzecz. Wincenta ż., Wincenty mos., Wincentyna ż., Wincenciusz mos., Wincentyn mos., Wincentia ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Kolno;
(1.3) geogr. rzeka w Polsce, lewobrzeżny dopływ Pisy;
Wiktionary
Wincenta – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Kolno.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Koźle.
Wikipedia
(1.1) Zaproponowaliśmy pani Wincencie posadę głównej księgowej.
(1.2) Konkordiusz mieszka w Wincencie od dwudziestu lat.
(1.3) Siedząc znudzeni nad Wincentą słuchaliśmy radia.
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. Wincencja ż., Wincenty mos., Wincentyna ż., Wincenciusz mos., Wincentyn mos., Wincentia ż.
(1.2)
:: rzecz. wincencianin mos., wincencianka ż.
:: przym. wincencki
Wiktionary
członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo; szarytka
SJP.pl
Wincent z małżonką; Wincentowie
SJP.pl
Wincent z małżonką; Wincentostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wincenta lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp.; M., B., W. lm. od: Wincenta
Wiktionary
Wincenty ( vincens – zwyciężający) – imię męskie pochodzenia łacińskiego.
Wincenty imieniny obchodzi 1 stycznia, 22 stycznia, 23 stycznia, 8 marca, 20 marca, 5 kwietnia, 19 kwietnia, 24 maja, 14 lipca, 7 sierpnia, 25 sierpnia, 11 września, 25 września, 27 września, 9 października, 27 października, 7 listopada i 20 grudnia.
Wikipedia
(1.1) – Wie pani, on miał wizję Polski – mówi pan Wincenty, osiemdziesięciodwuletni elegancki pan w muszce.
Wiktionary
IPA: vʲĩnˈt͡sɛ̃ntɨ, AS: vʹĩncẽnty
Wiktionary
rzecz. Wincenta ż., Wincencja ż., Wincentyna ż., Wincenciusz mos., Wincentyn mos., Wincentia ż.
:: zdrobn. Wicek mos., Wicuś mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
rzecz. Wincentyna ż., Wincenty mos., Wincencja ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Wincentyna – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, jeden z żeńskich odpowiedników imienia Wincenty (łac. "vincens" – zwyciężający).
Wincentyna imieniny obchodzi 28 czerwca i 26 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Mąż Wincentyny zostawił ją w zeszłym roku.
Wiktionary
rzecz. Wincencja ż., Wincenty m., Wincenta ż., Wincenciusz m., Wincentyn m., Wincentia ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wincentyny lub z nią związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. członkini zakonu Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo;
Wiktionary
Wincentynów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, w gminie Sławno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Przemienienia Pańskiego w Kamieniu.
Wikipedia
Wincent z małżonką; Wincentostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nieprzemakalny płaszcz noszony przez marynarzy
SJP.pl
[czytaj: uinczester] dawny typ karabinu wojskowego z gwintowaną lufą; Winczester
SJP.pl
Winchester – miasto ("city") w południowej Anglii (Wielka Brytania), ośrodek administracyjny hrabstwa Hampshire oraz dystryktu Winchester, położone nad rzeką Itchen, na zachodnim skraju parku narodowego South Downs. W 2011 roku liczyło 45 184 mieszkańców. Stolica Anglii do przełomu XII i XIII wieku.
Wikipedia
[czytaj: łinczesterski] przymiotnik od: Winchester (nazwa wielu miejscowości na całym świecie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawny typ karabinu wojskowego z gwintowaną lufą; Winchester
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czyt. łinczmen] pracownik portowy obsługujący ładownicze windy statku
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D. lm. od: winda
Wiktionary
Wind – trzeci singel promujący album "Sünder ohne Zügel" In Extremo.
Wikipedia
urządzenie służące do przewozu ludzi lub towarów pomiędzy poziomami; dźwig
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;
(1.2) żegl. urządzenie do wybierania kotwicy lub lin
(1.3) środ. inform. system operacyjny Windows
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Mama ostrzegła Zosię, aby nie wsiadała do windy z nieznajomymi.
(1.3) Pracujesz pod windą czy pod linuchem?
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩnda, AS: vʹĩnda
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. windziarz mos., windziarka ż., windowanie n., wywindowanie n., windówka ż.
czas. windować ndk., wywindować dk.
przym. windowy
Wiktionary
(1.1) dźwig
(1.3) windoza
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Windak – kolonia wsi Głuchowo w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Chełmża, należąca do sołectwa Głuchowo.
W latach 1975–1998 kolonia należała administracyjnie do województwa toruńskiego.
W przeszłości była wsią Windak. W średniowieczu (XIV wiek) przeszła na własność prokuratora papowskiego (z Papowa Biskupiego).
Wikipedia
1. miasto na Łotwie;
2. rzeka na Litwie i Łotwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto portowe na Łotwie, położone nad Morzem Bałtyckim w zachodniej części Kurlandii, u ujścia rzeki Windawy (1.2);
(1.2) geogr. rzeka w północnej Litwie i w zachodniej Łotwie;
(1.3) geogr. miasto w Czechach, w kraju ołomunieckim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. windawski
Wiktionary
przymiotnik od: Windawa (rzeka na Litwie i Łotwie lub miasto na Łotwie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. ptyś
Wiktionary
[czytaj: łinder] maszt flagowy z reklamą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: windhuk] stolica Namibii; Windhuk
SJP.pl
→ Windhuk (stolica Namibii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Windhuk, związany z Windhukiem
Wiktionary
IPA: vʲĩntˈxut͡sʲci, AS: vʹĩntχucʹḱi
Wiktionary
rzecz. Windhuk mrz.
Wiktionary
stolica Namibii; Windhoek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Namibii;
Wiktionary
Windhuk (ang. "Windhoek", wym. ; afr. "Windhoek", wym. ; niem. "Windhuk") – miasto położone w środkowej Namibii na wysokości 1655 m n.p.m., jest największym miastem w kraju i jego centrum politycznym, kulturalnym, gospodarczym, finansowym i społecznym. Stolica Namibii i regionu Khomas. Według spisu w 2023 roku liczyło 486,2 tys. mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈvʲĩntxuk, AS: vʹĩntχuk
Wiktionary
przym. windhucki
Wiktionary
wywindowywać; potocznie:
1. znacznie zwiększać ilość, jakość lub wartość czegoś;
2. powodować, że ktoś lub coś znajduje się dużo wyżej niż poprzednio
SJP.pl
czasownik
(1.1) podbijać cenę
Wiktionary
przym. windowy
rzecz. windziarz mos., windziarka ż.
Wiktionary
[czytaj: łindołs] klawisz na klawiaturze komputerowej, znajdujący się zwykle między lewym klawiszem Control a lewym klawiszem Alt; Windows, WinKey
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. najpopularniejszy system operacyjny dla komputerów osobistych
Wiktionary
(1.1) pot. Windowsy; środ. winda
Wiktionary
→ Windows [czytaj: łindołsowy]
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. związany z systemem operacyjnym Windows, dotyczący tego systemu operacyjnego, z zainstalowanym systemem operacyjnym Windows
Wiktionary
IPA: ˌwʲĩndɔwˈsɔvɨ, AS: u̯ʹĩndou̯sovy
Wiktionary
[czytaj: łindołs] klawisz na klawiaturze komputerowej, znajdujący się zwykle między lewym klawiszem Control a lewym klawiszem Alt; Windows, WinKey
SJP.pl
przymiotnik od: winda
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z windą, dotyczący windy
Wiktionary
IPA: vʲĩnˈdɔvɨ, AS: vʹĩndovy
Wiktionary
rzecz. winda ż., windziarz m., windziarka ż., windowanie n., wywindowanie n., windówka ż.
czas. windować ndk., wywindować dk.
Wiktionary
[czytaj: łindskat lub łindskejt] windskating;
1. sport polegający na ślizganiu się po lodzie na desce wyposażonej w żagiel i płozy;
2. zabawa sportowa polegająca na jeździe po asfalcie na deskorolce zaopatrzonej w żagiel
SJP.pl
[czytaj: łindskejting] windskat;
1. sport polegający na ślizganiu się po lodzie na desce wyposażonej w żagiel i płozy;
2. zabawa sportowa polegająca na jeździe po asfalcie na deskorolce zaopatrzonej w żagiel
SJP.pl
[czytaj: łind-zor]
1. New Windsor; miasto w Anglii;
2. miasto w Kanadzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łind-zorowie] dynastia brytyjska
SJP.pl
Windsorowie ( House of Windsor) – królewski ród panujący w Wielkiej Brytanii oraz w dominiach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów.
Pod nazwą Rodu Windsorów rozumie się dwie niemieckie dynastie panujące w Wielkiej Brytanii oraz jej dominiach i koloniach – Wettynów (1901–2022) oraz Oldenburgów (od 2022 roku).
Wikipedia
[czytaj: łindsorski]
1. przymiotnik od: Windsor (miasto w Kanadzie);
2. związany z dynastią Windsor
SJP.pl
[czytaj: łindstar] model samochodu marki Ford
SJP.pl
[czytaj: łindserfer] osoba uprawiająca sport wodny na specjalnej desce z żaglem; windsurfingowiec, deskarz (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba uprawiająca windsurfing
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) sport. deska do windsurfingu
Wiktionary
(1.1) Czasopismo publikuje rokrocznie ranking najlepszych miejsc dla windsurferów i kitesurferów.
Wiktionary
rzecz. windsurfing mrz., windsurfingowiec mos.
:: fż. windsurferka ż.
przym. windsurfingowy
Wiktionary
(1.1) windsurfingowiec
(2.1) windsurfing
Wiktionary
[czytaj: łindserferka] kobieta uprawiająca sport wodny na specjalnej desce z żaglem; deskarka (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta uprawiająca windsurfing
Wiktionary
(1.1) Portugalskiej windsurferce znowu się powiodło.
Wiktionary
rzecz. windsurfing mrz.
:: fm. windsurfer mos.
przym. windsurfingowy
Wiktionary
[czytaj: łindserfing]
1. sport wodny uprawiany na specjalnej desce z żaglem;
2. specjalna deska z żaglem do uprawiania windsurfingu; windsurfer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. sport wodny, odmiana żeglarstwa uprawiana przy użyciu deski z niewielkim żaglem;
Wiktionary
Windsurfing (również żeglarstwo deskowe) – rodzaj żeglarstwa wodnego, uprawiany przy użyciu deski z żaglem. Dyscyplina ta klasyfikowana jest jako konkurencja żeglarska, rozgrywana na igrzyskach olimpijskich od 1984 roku w konkurencji mężczyzn i od 1992 roku w konkurencji kobiet. Obecna klasa olimpijska to iq foil, który polega na lewitowaniu nad wodą. Po raz pierwszy wejdzie do użytkowania na igrzyskach w roku 2024.
Wikipedia
rzecz. windsurfingowiec mos., windsurfer m., windsurferka ż.
przym. windsurfingowy
Wiktionary
potocznie: pływać na nietonącej desce z niedużym żaglem
SJP.pl
[czytaj: łindserfingowiec] osoba uprawiająca sport wodny na specjalnej desce z żaglem; windsurfer, deskarz (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. osoba uprawiająca windsurfing
Wiktionary
(1.1) Taki wiatr nie robi na windsurfingowcach żadnego wrażenia.
Wiktionary
rzecz. windsurfer mos., windsurferka ż., windsurfing mrz.
przym. windsurfingowy
Wiktionary
(1.1) windsurfer
Wiktionary
odnoszący się do windsurfingu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sport. związany z windsurfingiem, dotyczący windsurfingiem
Wiktionary
(1.1) Zofia Klepacka niedawno cieszyła się z brązowego medalu londyńskich igrzysk w windsurfingowej klasie RS:X, a już myśli o kolejnych.
(1.1) Nie wiem, czy windsurfingowy urlop na Helu byłby najlepszym pomysłem?
Wiktionary
rzecz. windsurfingowiec mos., windsurfer mos., windsurferka ż., windsurfing mrz.
Wiktionary
teren nad rzeką lub jeziorem, gdzie składa się drewno do spławu i zbija tratwy; binduga
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: winda
Wiktionary
Windy – czeski portal prognozy pogody, jeden z nielicznych portali pogodowych, który używa do prognoz i meteogramów wysokiej jakości danych z Europejskiego Centrum Prognoz Średnioterminowych. Portal został założony przez Ivo Lukacovica w listopadzie 2014 na podstawie projektu Camerona Beccario "earth".
Wikipedia
IPA: ˈvʲĩndɨ, AS: vʹĩndy
Wiktionary
1. dawniej: dochodzenie roszczeń, obrona konieczna, zemsta
2. dochodzenie własności za pomocą środków określonych w obowiązujących przepisach prawnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. przejmowanie majątku na drodze prawnej
Wiktionary
Windykacja ( vindicatio) – w znaczeniu dosłownym dochodzenie roszczeń, obrona konieczna, a nawet zemsta. Od czasów Cesarstwa Rzymskiego funkcjonowała instytucja prawna rei vindicatio, której zadaniem było dążenie do odzyskania rzeczy znajdującej się w posiadaniu osoby nieuprawnionej.
Wikipedia
(1.1) Windykacja należności nie jest możliwa bez dostępu do danych objętych tajemnicą bankową.
Wiktionary
rzecz. windykator mos., windykatorka ż., windykowanie n.
czas. windykować
przym. windykacyjny
Wiktionary
dotyczący windykacji
SJP.pl
osoba zajmująca się windykacją
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, działająca w imieniu i na zlecenie wierzyciela, na podstawie upoważnienia, pełnomocnictwa, która wykonuje wszelkie, dozwolone prawem, czynności zmierzające do odzyskania należności od dłużnika
Wiktionary
rzecz. windykacja ż.
Wiktionary
wymuszać zwrot należności, ściągać długi na drodze polubownej lub sądowej
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od windziarz
Wiktionary
(1.1) Jak tylko weszliśmy do kabiny, windziarka wdusiła przycisk i dźwig pomknął w górę.
Wiktionary
IPA: vʲĩɲˈd͡ʑarka, AS: vʹĩńʒ́arka
Wiktionary
rzecz. winda ż., windziarz mos., windowanie n., wywindowanie n., windówka ż.
czas. windować ndk., wywindować dk.
przym. windowy
Wiktionary
przymiotnik od: windziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna obsługujący windę
(1.2) środ. inform. użytkownik systemu operacyjnego Windows
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩɲd͡ʑaʃ, AS: vʹĩńʒ́aš
Wiktionary
rzecz. winda ż., windowanie n.
:: fż. windziarka ż.
czas. windować ndk.
przym. windziarski, windowy
Wiktionary
(1.1) dźwigowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. wino
Wiktionary
(1.1) Lepsze jest wineczko jako woda, / lepszo jest paniynka jako wdowa.
Wiktionary
IPA: vʲĩˈnɛt͡ʃkɔ, AS: vʹĩnečko
Wiktionary
rzecz. wino n., winko n., winiarz mos.
Wiktionary
(1.1) winko
Wiktionary
vinaigrette;
1. sos przygotowywany z octu, oliwy, wody, czosnku, cukru itp.;
2. sałatka przyprawiona sosem o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. sos sałatkowy przygotowany z oliwy i octu (najlepiej winnego) z dodatkiem soli, cukru, musztardy, cytryny i innych przypraw;
(1.2) kulin. sałata lub sałatka z sosem winegret (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: winegret – sałatka z buraków.
Winegret lub vinaigrette ( vinaigre – ocet) – zimny sos pochodzący z kuchni francuskiej, przyrządzany z oliwy (3 części) i octu (1 część), które są dokładnie mieszane i ubijane do lekkiego zgęstnienia. Przyprawia się go pieprzem i solą, które dodaje się na początku do czystego octu, bo dodatek oliwy utrudnia rozpuszczanie się soli.
Wikipedia
(1.1) Wolę sałatę z winegretem niż ze śmietaną.
(1.2) Jako przystawkę podano winegret.
Wiktionary
IPA: vʲĩnɛˈɡrɛt, AS: vʹĩnegret
Wiktionary
zdrobniale, pieszczotliwie o winie
SJP.pl
dawniej: winieta;
1. graficzny motyw ozdobny wykorzystywany na początku bądź końcu książki, czasopisma, rozdziału lub innego fragmentu tekstu;
2. naklejka umieszczana na pojeździe, będąca dowodem wniesienia opłaty za prawo do poruszania się określonymi drogami
SJP.pl
Wineta – legendarny gród i port z latarnią morską u ujścia Odry, duży ośrodek handlowy, większy niż większość znanych ówcześnie miast europejskich. Utrzymywał kontakty handlowe sięgające Bizancjum oraz szlaków prowadzących do Chin. Pojawiła się w relacji Adama z Bremy. Dokładne położenie jest nieznane, ale na wyspie Wolin lub sąsiednich istniało miasto i ośrodek handlu.
Wikipedia
[czytaj: ŁInfrej] nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
niewielkie skrzydełko aerodynamiczne na końcu skrzydła samolotu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. krótkie skrzydełko na końcu skrzydła nośnego, ustawione pod pewnym kątem, poprawiające parametry aerodynamiczne samolotu;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
[czytaj: łingsut]
1. swobodne spadanie z dużej wysokości w specjalnym kombinezonie; wingsuiting;
2. kombinezon do swobodnego spadania z dużej wysokości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. rodzaj sportu ekstremalnego, w którym sportowcy skaczą w specjalnych kombinezonach z dużych wysokości, a następnie szybują, ślizgając się w powietrzu;
(1.2) sport. kombinezon do wingsuitu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Adam uprawia wingsuit od zeszłego roku.
(1.1) Coraz więcej osób interesuje się wingsuitem.
(1.2) Amerykański skoczek spadochronowy Jeb Corliss planowaćanował wykonać pierwsze na świecie lądowanie w wingsuicie bez otwierania spadochronu.
Wiktionary
(1.1) wingsuiting
Wiktionary
[czytaj: łingsuter] osoba uprawiająca sport ekstremalny polegający na swobodnym spadaniu z dużej wysokości w specjalnym kombinezonie
SJP.pl
[czytaj: łingsuting] swobodne spadanie z dużej wysokości w specjalnym kombinezonie; wingsuit
SJP.pl
Wingsuiting, latanie w wingsuicie – sport ekstremalny, w którym skoczek ubrany w specjalny kombinezon skacze z dużej wysokości (z samolotu, szczytu urwiska, wysokiej budowli itp.), a następnie szybuje. Lot kończy się otwarciem spadochronu i lądowaniem. Sport ten powstał w latach dziewięćdziesiątych, wraz z wynalezieniem odpowiedniego kombinezonu.
Wikipedia
potocznie: wino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. pot. wino
Wiktionary
(1.1) Idziesz na winiacza?
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩɲat͡ʃ, AS: vʹĩńač
Wiktionary
(1.1) wino
Wiktionary
zdrobnienie od: winiacz (tanie wino owocowe)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od winiak
Wiktionary
rzecz. winiak m.
Wiktionary
rodzaj napoju alkoholowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. wódka destylowana z wina, głównie gronowego;
Wiktionary
rzecz. wino n., winnica ż.
:: zdrobn. winiaczek m.
Wiktionary
(1.1) wypalanka, brandy
Wiktionary
sól kwasu winowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu winowego
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. specjalna chłodziarka do wina;
2. przedsiębiorczyni produkująca wina, właścicielka winiarni lub sprzedawczyni win
SJP.pl
1. specjalna chłodziarka do wina;
2. przedsiębiorczyni produkująca wina, właścicielka winiarni lub sprzedawczyni win
SJP.pl
1. wytwórnia wina;
2. lokal, w którym pije się wino;
3. dawniej: piwnica na wino
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hand. lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
(1.2) wytwórnia wina
Wiktionary
rzecz. winiarz mos., wino
Wiktionary
(1.1) piwnica win, bodega, współcz. winoteka, enoteka
Wiktionary
dotyczący winiarza, winiarstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący winiarstwa, produkcji wina
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pewien kompleks niższości wobec francuskiego szampana Włosi próbują nadrabiać mistrzostwem na innych polach winiarskiej twórczości.
Wiktionary
IPA: vʲĩˈɲarsʲci, AS: vʹĩńarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. wino n., winko n., wińsko n., winiarstwo n., winiarz m.
przym. winny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wytwarzanie i pielęgnacja win
(1.2) dział przemysłu obejmujący produkcję i pielęgnację win
Wiktionary
Winiarstwo – działalność polegająca na wytwarzaniu wina. Działalność winiarską można prowadzić w domu, w zakładach rzemieślniczych lub w zakładach przemysłowych. Gospodarstwa skupiające się na produkcji winogron i wina gronowego nazywa się winnicami.
Winiarstwo swoimi korzeniami sięga czasów prehistorycznych. Za ojczyznę winorośli uznaje się region Kaukazu, ponieważ pierwsze ślady produkcji wina pochodzą z Gruzji, sprzed około 6000 lat p.n.e.
Wikipedia
IPA: vʲĩˈɲarstfɔ, AS: vʹĩńarstfo
Wiktionary
przym. winiarski, winny
rzecz. wino n., winiarz mos.
Wiktionary
1. nazwa wielu wsi w Polsce;
2. nazwa wielu dzielnic polskich miast;
3. jezioro w Gnieźnie;
4. przedsiębiorstwo z branży spożywczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przedsiębiorca produkujący wina;
2. właściciel winiarni;
3. sprzedawca win
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. osoba produkująca wino
(1.2) daw. właściciel winiarni
(1.3) daw. amator win
Wiktionary
Winiarze (winiary) – książęca ludność służebna zajmująca się uprawą winorośli. Winiarze są często wymieniani w źródłach polskich i czeskich, a ponadto ich obecność poświadcza toponomastyka w postaci nazw miejscowych "Winiary" (w Polsce), a także "Vinaře, Vinary, Winařice, Vinarovice" (w Czechach i na Morawach).
Wikipedia
(1.1) Protest winiarzy z południa Francji nie został przez Paryż nawet zauważony.
Wiktionary
rzecz. wineczko n., winiak mrz., winiarenka ż., winiarnia ż., winiarstwo n., winko n., wino n., wińsko n.
:: fż. winiarka ż.
przym. winiarski, winny
przysł. winiarsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Winicjusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od słowa "vinum" – „wino”. Imię to zyskało względną popularność w Polsce dzięki "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza.
Wikipedia
(1.1) Przeklęta niech będzie chwila, w której Winicjusz wszedł w nasz dom!
Wiktionary
IPA: vʲĩˈɲit͡sʲjuʃ, AS: vʹĩńicʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Winicjuszek m.
przym. Winicjuszowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Winicjusz
Wiktionary
(1.1) Winicjuszku, pomóż babci wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Winicjusz m.
przym. Winicjuszowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Winicjusza
Wiktionary
(1.1) Ligia nazbierała poziomek w Winicjuszowym zagajniku.
Wiktionary
rzecz. Winicjusz mos., Winicjuszek mos.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Bogodar Winid (1922-1996) - polski geograf i kartograf
SJP.pl
sztuczne tworzywo termoplastyczne
SJP.pl
przymiotnik od: winidur
SJP.pl
owad z nadrodziny mszyc; filoksera
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik modalny występujący w zdaniach wyłącznie w użyciu orzeczeniowym i tylko w połączeniu z bezokolicznikiem;
1. jest pożądane, żeby ktoś coś zrobił, wykonał, np.: Winien zapłacić czynsz.;
2. jest wskazane, żeby ktoś lub coś spełniało określone warunki, np.: Uczeń winien być grzeczny.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający jakieś zobowiązanie pieniężne do uregulowania, zapłaty
czasownik modalny
(2.1) mieć obowiązek, powinność coś zrobić
(2.2) musieć spełniać jakieś wymagania, warunki, kryteria
Wiktionary
(1.1) Jesteś mi winien dziesięć złotych.
(2.1) Nim siądziesz do stołu, winieneś umyć ręce.
(2.2) Każdy, kto chce tam wejść, winien być ubrany elegancko.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩɲɛ̃n, AS: vʹĩńẽn
Wiktionary
rzecz. winienie n.
Wiktionary
(1.1) winny, dłużny
(2.1) powinien
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|winić.
Wiktionary
czas. winić, winien
przym. winien
Wiktionary
1. graficzny motyw ozdobny wykorzystywany na początku bądź końcu książki, czasopisma, rozdziału lub innego fragmentu tekstu;
2. naklejka umieszczana na pojeździe, będąca dowodem wniesienia opłaty za prawo do poruszania się określonymi drogami;
3. efekt ściemnienia na brzegach zdjęcia podczas naświetlania materiału fotograficznego w aparacie fotograficznym;
4. ozdobny nadruk na dawnych fotografiach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pasek tytułowy czasopisma, też: tytuł drukowany na winiecie
(1.2) poligr. ozdobny drukarski ornament;
(1.3) mot. naklejka umieszczana na szybie samochodu po opłaceniu pozwolenia na poruszanie się po krajowych autostradach, będąca dowodem tej opłaty;
(1.4) daw. nadruk, często ozdobny, znajdujący się na odwrocie tekturki, na którą w 2. połowie XIX i na początku XX w. naklejano fotografię;
(1.5) fot. tekturowa lub metalowa wkładka umieszczana przed obiektywem wykonującym zdjęcie w celu modyfikacji kształtu kadru
(1.6) zob. winietowanie.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pismo wychodziło drukowane identyczną czcionką, z identyczną winietą i zachowaniem ciągłości numeracji.
(1.1) Zaczął publikować swoje teksty pod zaczerpniętą od Arystotelesa winietą: Muzyka łagodzi obyczaje.
(1.2) Usłużny subiekt otwiera dalsze składy, wypełnione aż po sufit książkami, rycinami, fotografiami. Te winiety, te ryciny przechodzą stokrotnie najśmielsze nasze marzenia.
(1.3) W wielu krajach europejskich korzystanie z autostrad i dróg ekspresowych wymaga wykupienia winiety.
Wiktionary
IPA: vʲĩˈɲɛta, AS: vʹĩńeta
Wiktionary
rzecz. war. wineta ż., e-winieta ż.; winietowanie n.
:: zdrobn. winietka ż.
przym. winietowy
Wiktionary
(1.2) iluminacja
Wiktionary
efekt ściemnienia na brzegach zdjęcia podczas naświetlania materiału fotograficznego w aparacie fotograficznym; winieta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fot. fiz. zjawisko optyczne polegające na niedoświetleniu narożników kadru wynikające z niskiej jakości optyki, spowodowane zakłóceniem brzegów toru optycznego innymi elementami urządzenia (np. osłoną obiektywu) lub nieodpowiednim oświetleniem;
Wiktionary
Winietowanie – wada obrazu uzyskiwanego w urządzeniu optycznym polegająca na niedoświetleniu brzegów kadru, spowodowana niedoskonałością optyki urządzenia, zakłóceniem brzegów toru optycznego innymi elementami urządzenia lub też wywołana nieodpowiednim oświetleniem. W niektórych przypadkach winietowanie jest celowo wprowadzanym efektem artystycznym, mającym zwrócić uwagę na centralną część kadru.
Wikipedia
(1.1) W przypadku winietowania spowodowanego samą optyką obiektywu, efekt winietowania maleje wraz ze wzrostem przysłony, a w obiektywach zmiennoogniskowych efekt winietowania maleje wraz ze wzrostem ogniskowej.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩɲɛtɔˈvãɲɛ, AS: vʹĩńetovãńe
Wiktionary
rzecz. winieta ż.
Wiktionary
przymiotnik od: winieta
SJP.pl
proces przemiany soku gronowego w wino na skutek fermentacji
SJP.pl
fermentując, przemieniać owoce winogrona w wino
SJP.pl
szkło z polichlorku winylu
SJP.pl
tkanina konopna lub jutowa pokryta z wierzchu warstwą zabarwionego i zmiękczonego polichlorku winylu; winyleum (częściej)
SJP.pl
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku polimeryzacji chlorku i octanu winylu, stosowane do wyrobu materiałów izolacyjnych, ochronnych, opakowań itp.; winylit
SJP.pl
tworzywo sztuczne na przędzę do wyrobu sieci
SJP.pl
uznawać kogoś winnym, oskarżać, obwiniać
SJP.pl
czasownik
(1.1) przypisywać komuś winę; oskarżać kogoś
Wiktionary
(1.1) Winił sąsiada za wszystkie swoje niepowodzenia.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩɲit͡ɕ, AS: vʹĩńić
Wiktionary
rzecz. winienie n., winowajca mos., przewinienie n., obwinienie n., obwinianie n., wina
czas. obwiniać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Wink (zespół muzyczny).
Wink – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Winkler.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. koncepcja historyczna zakładająca walkę narodu polskiego za wolność innych ludów Europy;
Wiktionary
Winkelriedyzm – romantyczny nurt ideowy, którego nazwę utworzono od nazwiska Arnolda Winkelrieda – legendarnego bohatera, który w bitwie pod Sempach (1386) poprowadził wojska szwajcarskie do boju przeciwko Austriakom i poświęcił w nim własne życie: kierując w swe piersi nieprzyjacielskie kopie, stworzył wyłom w szeregach wroga i przyczynił się do zwycięstwa. Bohaterskiemu czynowi miał towarzyszyć okrzyk: „Droga dla Wolności!”.
Wikipedia
(1.1) Ważne jest to, że winkelriedyzm, będący raczej hybrydą mickiewiczowskiego mesjanizmu niż polemiką z nim, nie prowadzi w dramacie do zwycięstwa i zmartwychwstania, ani nie daje na nie nadziei.
Wiktionary
1. róg domu lub ulicy; węgieł; narożnik;
2. dawniej: kąt prosty;
3. dawniej: kątownik, ekierka;
4. trójkąt jako oznaka na ubraniu więźnia obozów koncentracyjnych;
5. węgielnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. róg domu lub ulicy
(1.2) gwara. oboz. trójkąt, oznaka na ubraniu więźnia obozów koncentracyjnych;
(1.3) środ. rzem. przyrząd służący do wyznaczania kąta prostego; kątownik
(1.4) daw. środ. więz. brauning, browning
Wiktionary
(1.1) Zza winkla wyskoczył umorusany dzieciak.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩŋʲcɛl, AS: vʹĩŋʹḱel
Wiktionary
(1.1) węgieł, róg
(1.3) kątownik
(1.4) daw. środ. więz. polit. encyklopedia w ośmiu tomach
Wiktionary
przyrząd do składania linijek tekstu z czcionek; kątnik, wierszownik, kątownik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Kanadzie, w prowincji Manitoba;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aktor na stałe mieszka w Winkler w Kanadzie.
Wiktionary
zdrobniale, pieszczotliwie o winie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od zob. wino.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩnkɔ, AS: vʹĩnko
Wiktionary
rzecz. winiarz mos., wino n., wineczko n., winkowanie n., wińsko n., winnica ż.
czas. winkować
przym. winiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. picie wina
Wiktionary
(1.1) Spożywanie natomiast truskawek bądź popijanie w trakcie „winkowania” soków potęguje tylko efekt ubytku wapnia ze szkliwa – jest to bowiem dodatkowy atak kwasu na nasze zęby.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩŋkɔˈvãɲɛ, AS: vʹĩŋkovãńe
Wiktionary
czas. winkować
rzecz. winko
Wiktionary
potocznie: pić wino
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. pić wino
Wiktionary
IPA: vʲĩŋˈkɔvat͡ɕ, AS: vʹĩŋkovać
Wiktionary
rzecz. winkowanie, winko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zabezpieczenie należności banku na towarze będącym w drodze;
2. uzależnienie wydania towaru od złożenia przez odbiorcę zabezpieczenia, gwarancji itp.
SJP.pl
dotyczący winkulacji
SJP.pl
zabezpieczać należności banku na towarze będącym w drodze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ent. wąski skleryt samców motyli, łączący się po stronie grzbietowej z tegumenem, a po brzusznej tworzący niekiedy sakus
(1.2) ent. hipandrium muchówek z rodziny nazwa systematyczna|Calliphoridae|ref=tak.
Wiktionary
Winkulum (łac. "vinculum") – u motyli jest to element samczych narządów genitalnych.
Winkulum to płytka genitalna w kształcie litery U. Połączona jest stawowo z tegumenem lub jego pedynkulusem. Środkowo-brzusznie tworzy sakus. Winkulum w całości stanowi „płytkę koksosternalną” dziewiątego segmentu odwłoka.
Wikipedia
osoba ponosząca winę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zagranie wygrywające w tenisie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. postać literacka, bohater serii powieści Karola Maya;
Wiktionary
Winnetou – tytułowy i fikcyjny bohater powieści niemieckiego pisarza Karola Maya oraz kilku innych jego przygodowych opowieści. Syn wodza Inczu-czuny.
Wikipedia
(1.1) A tu stoi syn jego Winnetou, który pomimo młodości dokonał już więcej dzielnych czynów, niż dziesięciu starych wojowników przez całe życie.
Wiktionary
plantacja winorośli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. miejsce uprawy winorośli;
Wiktionary
Winnica – miejsce, gdzie uprawia się winorośl z przeznaczeniem na wino, rodzynki oraz do bezpośredniej konsumpcji.
Wikipedia
(1.1) Gatunek ten rośnie na polach jako chwast, także w winnicach, na odłogach i różnych siedliskach ruderalnych.
(1.1) Synowie mej matki rozgniewali się na mnie, / postawili mnie na straży winnic: / a ja mej własnej winnicy nie ustrzegłam.
Wiktionary
IPA: vʲĩɲˈːit͡sa, AS: vʹĩ•ńica
Wiktionary
rzecz. wino n., winko n., winniczek m.
:: zdrobn. winniczka ż.
przym. winny
Wiktionary
(1.1) winograd
Wiktionary
1. → Winnica;
2. obwód winnicki - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Winnicą, dotyczący Winnicy
Wiktionary
Winnicki (forma żeńska Winnicka) – nazwisko, według danych z roku 2000 używane przez 5073 Polaków, co dawało tysięczne miejsce wśród rankingu najpopularniejszych polskich nazwisk.
Wikipedia
rzecz. Winnica ż.
Wiktionary
zmrocznik winniczak - gatunek motyla z rodziny zawisakowatych
SJP.pl
1. mieszkaniec Winnicy (miasta na Ukrainie);
2. mieszkaniec Winnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
1. mieszkanka Winnicy (miasta na Ukrainie);
2. mieszkanka Winnicy (wsi w Polsce)
SJP.pl
roślinożerny ślimak płucodyszny (Helix pomatia), zamieszkujący lasy i zadrzewienia środkowej i południowo-wschodniej Europy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Helix pomatia|ref=tak., gatunek lądowego ślimaka;
Wiktionary
rzecz. wino n., winnica ż., Winniczka ż., Winniczki nmos., Winnica ż.
przym. winniczkowy, winny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: winny
SJP.pl
1. rodzaj pnączy z rodziny winoroślowatych;
2. dawniej: miotełka używana do chłostania w łaźni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. miotełka służąca do smagania plecyeców w łaźni
(1.2) daw. osad, powstający na dnie beczek z winem
(1.3) bot. rodzaj pnączy z rodziny winoroślowatych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. posługacz smagający miotełką korzystających z łaźni
Wiktionary
Winnik ("Ampelopsis" Michaux) – rodzaj pnączy z rodziny winoroślowatych ("Vitaceae"). Liczy około 30 gatunków z centrum występowania (największym zróżnicowaniem) we wschodniej Azji, nieliczne gatunki występują w Azji południowo-wschodniej, w Ameryce Północnej i Środkowej. Niektóre gatunki uprawiane są jako pnącza ozdobne, w warunkach Europy Środkowej jednak przemarzają.
Wikipedia
(1.1) chwostak, chróstak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w zachodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. winnikowski
Wiktionary
[czytaj: ŁInipeg] jezioro i miasto w Kanadzie
SJP.pl
– miasto w Kanadzie, stolica kanadyjskiej prowincji Manitoba. W 2004 r. liczyło 672 tys. mieszkańców.
Leży u zbiegu rzek Assiniboine i Red River, około 100 km na północ od granicy ze Stanami Zjednoczonymi i około 55 km na południe od jeziora Winnipeg.
Wikipedia
klejoporek winnoczerwony - gatunek grzyba z rodziny strocznikowatych
SJP.pl
dawniej: powinność, obowiązek
SJP.pl
dotyczący wina lub winorośli; przypominający wino
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego
(1.2) muszący coś komuś oddać
(1.3) być zobowiązanym do czegoś
(1.4) dotyczący wina lub o cechach wina
Wiktionary
Winny (znany również pod nazwą WinNY) – japoński program typu peer-to-peer (P2P), umożliwiający udostępnianie i pobieranie plików.
Został zainspirowany głównymi zasadami, na których opiera się działanie sieci Freenet, a mianowicie: pełną anonimowością użytkowników i szyfrowaniem przesyłanej treści. Podczas gdy Freenet został zaimplementowany w języku Java, Winny został napisany w języku C++ jako aplikacja działająca pod systemem operacyjnym Windows.
Wikipedia
(1.1) Sędzia orzekł, że podejrzany jest winny zarzucanych mu czynów.
(1.2) Jesteś mi winny dziesięć złotych.
(1.3) Ewa jest mi winna przeprosiny.
(1.4) Najbardziej lubię winne jabłka.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩnːɨ, AS: vʹĩ•ny
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. wina ż., obwinianie, obwinienie, winna
czas. obwiniać, obwinić
(1.4)
rzecz. wino n., winnica ż., winiarnia ż., winiarstwo n.
Wiktionary
(1.2) winien, powinien, dłużny
(1.3) dłużny
Wiktionary
1. napój alkoholowy otrzymywany w wyniku fermentacji alkoholowej miazgi lub soku z winogron (wino gronowe), a także z innych owoców, np. porzeczek, jabłek (wino owocowe);
2. pik w kartach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) enol. kulin. napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;
(1.2) butelka wina (1.1)
(1.3) pot. karc. pik (kolor w kartach)
(1.4) pot. winorośl
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od wina
Wiktionary
Wino – napój alkoholowy uzyskiwany w wyniku fermentacji moszczu winogronowego.
Istnieje wiele rodzajów win, co związane jest z mnogością odmian winorośli, oddziaływaniem środowiska na ich wzrost i różnymi technikami winifikacji (przekształcania winogron w wino). Można wyróżnić wina białe, różowe i czerwone. Ze względu na zawartość cukru można je podzielić na wytrawne, półwytrawne, półsłodkie i słodkie. Mogą to być wina musujące lub niemusujące. Nauką zajmującą się produkcją wina jest enologia.
Wikipedia
(1.1) Wypiłem dziś lampkę czerwonego wina do obiadu.
(1.3) Adrian idiotycznie zmarnował wina w brydżu.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩnɔ, AS: vʹĩno
Wiktionary
rzecz. winnica ż., winiak m., winiarz m., winiarstwo n.
:: zdrobn. winko n., wineczko n.
:: zgrub. wińsko n.
przym. winny, winiarski
Wiktionary
drzewiaste pnącze z rodziny winoroślowatych, uprawiane jako roślina ozdobna
SJP.pl
Winobluszcz, dzikie wino ("Parthenocissus") – rodzaj silnie rosnących pnączy należących do rodziny winoroślowatych ("Vitaceae"). Obejmuje 13–15 gatunków. Większość (10 z nich) występuje w Azji wschodniej i południowej od Pakistanu po Japonię z centrum zróżnicowania w Chinach, gdzie obecnych jest 9 gatunków, z czego 6 jest endemitami tego kraju. W Ameryce Północnej występują trzy gatunki rodzime. Rośliny te występują na terenach skalistych i w lasach, wspinając się w nich wysoko na drzewa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiór owoców winorośli
(1.2) okres zbierania winogron
Wiktionary
Winobranie, zbiór winogron – jeden z najważniejszych etapów produkcji wina. Zbiór winogron następuje w momencie osiągnięcia przez nie odpowiedniego poziomu dojrzałości związanej z zawartością cukrów, kwasów i tanin. Winobranie na półkuli północnej odbywa się zwykle między sierpniem a październikiem; na półkuli południowej – między lutym a kwietniem.
Wikipedia
(1.1) Ze stryjem udaliśmy się wczesnym rankiem na winobranie.
(1.2) Na winobranie zjeżdżają się na wieś do babci wszyscy bliscy krewni, część pomaga przy zbiorach, a część przygotowuje beczki, bukłaki, słoje i butelki na wino i inne przetwory gronowe.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ, AS: vʹĩnobrãńe
Wiktionary
dawniej: taki, z którego otrzymuje się wino
SJP.pl
drzewo z rodziny palm, rosnące na obszarach sawannowych
SJP.pl
Wi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. bot. zob. winorośl.
(1.2) daw. zob. winnica. (ogród, sad winny)
(1.3) daw. zob. winogrono.
(1.4) daw. zob. wino.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kraina nie była pustynna: jak okiem sięgnąć, widniały w niej doliny i wzgórza, porosłe ślicznymi kępami drzew, wokół których wiły się pnącze, zwoje bluszczu i winogradu zwieszały się ze skał.
(1.1) …dom Winicjusza przybrany był istotnie w zieleń mirtową i bluszcze, z których poczyniono upięcia na ścianach i nad drzwiami. Kolumny okręcono zwojami winogradu.
(1.1) …udały się do łaźni, gdzie Akte, wykąpawszy Ligię, zaprowadziła ją na śniadanie, a potem do ogrodów pałacowych (…) Ligia po raz pierwszy w życiu widziała te wspaniałe ogrody, pełne cyprysów, pinij, dębów, oliwek i mirtów, wśród których bielił się cały lud posągów, błyszczały spokojne zwierciadła sadzawek, kwieciły się całe gaiki róż zraszanych pyłem fontann, gdzie wejścia do czarownych grot obrastał bluszcz lub winograd, gdzie na wodach pływały srebrne łabędzie, a wśród posągów i drzew chodziły przyswojone gazele z pustyń Afryki i barwne ptactwo sprowadzane ze wszystkich znanych krain świata.
(1.3) Dawny, zapomniany bóg… Mithras! Władca, od którego woli zależy barwa młodych listeczków, kiście zbóż, kielichy kwiatów na tej całej cudownej ziemi… Boski ogrodnik! On, który sprawia, że owoc gruszki dojrzewa, że jabłka wonne wyciekają z żył prętów, że czerwienieją pod zwiędłymi liśćmi, zwiędłymi tak samo, jak więdnie piękna matka z nienasyconej miłości dla czerstwego synka… On sprawia, że ciemne śliwki okrywa cudowna, jedyna barwa, a winograd zwisa z wątłego szczepu i ciąży, jakby się kłonił do snu.
Wiktionary
IPA: vʲĩˈnɔɡrat, AS: vʹĩnograt
Wiktionary
(1.1-4) stpol. winohrad
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) roln. uprawa i hodowla winorośli;
(1.2) dział rolnictwa obejmujący uprawę i hodowlę winorośli
Wiktionary
Winogrodnictwo – specjalistyczna dziedzina ogrodnictwa, pokrewna sadownictwu, zajmująca się wyłącznie uprawą winorośli. W odróżnieniu od enologii, zajmuje się zagadnieniami związanymi z uprawą krzewów winnych, a nie przetwórstwem alkoholowym.
Winogrodnictwo jest znane od starożytności, gdy w rejonie Morza Śródziemnego uprawiano krzewy winorośli i zakładano winnice.
Wikipedia
(1.1) Winogrodnictwo w Polsce nigdy nie było bardzo popularne.
(1.1) Winogrodnictwo i winiarstwo skupione jest dziś w rękach osób prywatnych, prowadzących swą działalność samodzielnie lub przy pomocy członków rodzin i rzadko zatrudniających osoby trzecie.
(1.2) Uczestnicy zdobyli nowe umiejętności w zakresie winiarstwa i winogrodnictwa.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲit͡stfɔ, AS: vʹĩnogrodʹńictfo
Wiktionary
rzecz. winogrodnik m., winogrodniczka ż.
przym. winogrodniczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej zajmująca się uprawą winnicy
(1.2) specjalistka w zakresie winogrodnictwa
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲit͡ʃka, AS: vʹĩnogrodʹńička
Wiktionary
rzecz. winogrodnictwo n.
:: fm. winogrodnik mos.
przym. winogrodniczy
Wiktionary
dawniej: hodowca winorośli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się uprawą winnicy
(1.2) specjalista w zakresie winogrodnictwa
Wiktionary
(1.1) Święty Urban jest patronem winogrodników, winiarzy, winnej latorośli i winnic.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔˈɡrɔdʲɲik, AS: vʹĩnogrodʹńik
Wiktionary
rzecz. winogrodnictwo n.
:: fż. winogrodniczka ż.
przym. winogrodniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: winogrono
SJP.pl
jagoda winorośli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. owoc winorośli
(1.2) pot. ogrod. krzew winorośli
Wiktionary
Zobacz też: album "Winogrono" grupy Atrakcyjny Kazimierz.
Winogrona, winne jagody – owoce (jagody) roślin z rodziny winoroślowatych, głównie winorośli właściwej (w ścisłym znaczeniu pojedynczy owoc to winna jagoda, a winogrono to ich groniaste skupienie).
Winogrona można jeść na surowo lub można je przetwarzać. Główne produkty spożywcze uzyskiwane z winogron to: dżem, sok, galaretka, wino, wyciąg z pestek winogron, rodzynki, ocet winny i olej z pestek winogron.
Wikipedia
(1.1) Lubię zielone winogrona.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ, AS: vʹĩnogrõno
Wiktionary
rzecz. winogrodnik mos., winogroniarnia ż.
przym. winogronowy
Wiktionary
(1.1) winorośl
Wiktionary
przymiotnik od: winogrono
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący winogron (winorośli i owoców)
(1.2) przyrządzony, zrobiony z winogron, z dodatkiem winogron
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔɡrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: vʹĩnogrõnovy
Wiktionary
rzecz. winogrono n.
Wiktionary
(1.2) gronowy
Wiktionary
żartobliwie: osoba uzależniona od wina, lubiąca pić wino
SJP.pl
potocznie: miłośnik wina; enofil
SJP.pl
automat do sprzedaży wina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku miejscowości w USA
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żart. raczenie się winem
Wiktionary
(1.1) Resztę wakacji spędzili na codziennym winopiciu.
Wiktionary
przypominający wino
SJP.pl
pnącze występujące w wielkiej liczbie odmian i gatunków; jedna z najdłużej uprawianych roślin, ceniona za jagody, które są wyśmienitymi owocami deserowymi oraz doskonałym materiałem do produkcji soków i win
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) enol. ogrod. bot. krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście
Wiktionary
Winorośl ("Vitis" L.) – rodzaj pnączy z wąsami czepnymi z rodziny winoroślowatych, obejmujący 76 gatunków. Występują one w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, nieliczne rosną także w strefie subtropikalnej. Największe zróżnicowanie gatunkowe jest na obszarze Chin (30 endemitów) oraz we wschodniej części Ameryki Północnej. Rośliny te rosną na terenach skalistych w formacjach zaroślowych i leśnych, nierzadko wspinając się w nich wysoko na drzewa.
Wikipedia
(1.1) Uwieńczano także posągi bogów, zwykle roślinami, jakie były im poświęcone, np. wawrzyn Apollowi, dąb Zeusowi, mirt Afrodycie, winorośl albo platan Dionizosowi, kłosy zboża Demeter, oliwka Atenie.
Wiktionary
IPA: vʲĩˈnɔrɔɕl̥, AS: vʹĩnorośl̦
Wiktionary
przym. winoroślowaty
Wiktionary
(1.1) winogrono
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu winoroślowców
SJP.pl
Winoroślowate ("Vitaceae" Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu winoroślowców. Obejmuje 16–17 rodzajów z ok. 955 gatunkami łączonymi w dwie podrodziny. Rośliny te są obecne na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, nie występują naturalnie w północnej części Ameryki Północnej, Europy i Azji oraz na rozległych obszarach pustynnych. Najwięcej przedstawicieli rośnie w strefie międzyzwrotnikowej.
Wikipedia
o cechach winoroślowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin okrytonasiennych
SJP.pl
Winoroślowce ("Vitales" Reveal) – rząd roślin okrytonasiennych wyróżniony m.in. w systemach Reveala i APG. We współczesnych ujęciach obejmuje zwykle jedną rodzinę winoroślowatych "Vitaceae", czasem z wyodrębnianą z niej rodziną nałużynowatych "Leeaceae". Rośliny tu zaliczane dawniej włączane były zwykle do rzędu szakłakowców (np. w systemie Cronquista z 1981).
Wikipedia
miejsce do przechowywania wina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce przechowywania wina
Wiktionary
(1.1) Zejdę do winoteki po wino do kolacji.
Wiktionary
(1.1) enoteka, winiarnia
Wiktionary
dawniej: słup wina tryskający z fontanny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. słup tryskającego wina
Wiktionary
osoba winna złego czynu, która dopuściła się występku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto zawinił, kto popełnił występek, kto zrobił coś złego
Wiktionary
(1.1) I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
(1.1) Trzeba jak najszybciej znaleźć winowajcę i go ukarać.
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔˈvajt͡sa, AS: vʹĩnovai ̯ca
Wiktionary
rzecz. wina ż.
:: fż. winowajczyni ż.
czas. winić ndk., zawinić dk., obwinić dk., obwiniać ndk.
przym. winny
Wiktionary
kobieta, która zawiniła, popełniła występek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która jest odpowiedzialna za zrobienie czegoś złego
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔvajˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: vʹĩnovai ̯čỹńi
Wiktionary
rzecz. winowajca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. winowajca
Wiktionary
IPA: ˌvʲĩnɔˈvat͡ɕt͡sa, AS: vʹĩnovaćca
Wiktionary
członek WiN-u (Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość"); WiN-owiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kwas winowy - organiczny związek chemiczny występujący w owocach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. zbieranie winogron
(1.2) daw. plon winobrania
Wiktionary
(1.1) Podczas winozbioru wszyscy synowie zakasują rękawy.
(1.2) Obfity winozbiór raduje właścicieli winnicy.
Wiktionary
specjalista w dziedzinie nauki o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina; ojnolog, enolog
SJP.pl
związany z nauką o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina; ojnologiczny, enologiczny
SJP.pl
nauka o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina; ojnologia, enologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. nauk. wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy
(1.2) eduk. kierunek studiów obejmujący zagadnienia związane z winoznawstwem (1.1)
Wiktionary
(1.2) Szkoły wyższe prowadzą też kursy z zakresu winoznawstwa, cieszące się sporą popularnością.
Wiktionary
przym. winoznawczy
Wiktionary
(1.1-2) enologia, ojnologia
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, lek wpływający na krążenie krwi w mózgu
SJP.pl
Winpocetyna – organiczny związek chemiczny, pochodna eburnameniny, alkaloidu barwinka pospolitego, lek wpływający na krążenie krwi w mózgu.
Wikipedia
moszcz utrwalony dodatkiem spirytusu rektyfikowanego; półprodukt używany głównie do wyrobu wódek gatunkowych; mors owocowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. sok owocowy poddany dojrzewaniu
Wiktionary
(1.1) Napijesz się jeszcze trochę winsoku?
Wiktionary
imię
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|winszować.
Wiktionary
czas. winszować ndk.
Wiktionary
książkowo:
1. składać komuś życzenia; życzyć;
2. składać komuś gratulacje; gratulować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) składać życzenia
(1.2) składać gratulacje
Wiktionary
IPA: vʲĩw̃ˈʃɔvat͡ɕ, AS: vʹĩũ̯šovać
Wiktionary
czas. powinszować
rzecz. winszowanie n.
Wiktionary
(1.1) życzyć
(1.2) gratulować
Wiktionary
dawna gra w karty przy użyciu całej talii, zbliżona do brydża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) karc. dawna gra karciana, podobna do brydża i wista
Wiktionary
Wint – dawna odmiana brydża popularna w imperium rosyjskim do rewolucji bolszewickiej. Wywodziła się z wista i w porównaniu do innych jego odmian była bardzo zaawansowana i innowacyjna. Nazwa w języku rosyjskim oznacza śrubę i pochodziła stąd, że okrążenia licytacji przywodziły na myśl obroty śruby:
Wikipedia
IPA: vʲĩnt, AS: vʹĩnt
Wiktionary
[czytaj: łinter] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach winterowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Wi
Wikipedia
o cechach winterowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Winterthur (fr. "Winterthour", lat. "Vitudurum") – miasto i gmina "(Politische Gemeinde)" w północnej Szwajcarii, w kantonie Zurych, siedziba administracyjna okręgu "(Bezirk)" Winterthur. Leży nad rzekami Töss i Eulach. Powierzchnia miasta wynsoi 68,07 km².
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Winterthurem, dotyczący Winterthuru
Wiktionary
rzecz. Winterthur mrz.
Wiktionary
nienasycony rodnik organiczny o dwóch atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. substancja zawierająca rodniki powstałe poprzez oderwanie atomów wodoru od cząsteczek etenu
(1.2) pot. muz. płyta winylowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pierwsze krążki z winylu trafiły na rynek w połowie XX wieku.
(1.2) Marcel kocha trzeszczące winyle odziedziczone po swoim dziadku.
Wiktionary
rzecz. diwinyl mrz.
przym. winylowy
Wiktionary
(1.2) płyta winylowa
Wiktionary
tkanina konopna lub jutowa pokryta z wierzchu warstwą zabarwionego i zmiękczonego polichlorku winylu; winileum (rzadko)
SJP.pl
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku polimeryzacji chlorku i octanu winylu, stosowane do wyrobu materiałów izolacyjnych, ochronnych, opakowań itp.; winilit
SJP.pl
związek aromatyczny z alkenowym łańcuchem bocznym, używany do produkcji polistyrenu i kauczuku syntetycznego; styren
SJP.pl
polialkohol winylu, włókno sztuczne otrzymywane z polioctanu winylu, odporne na ścieranie, działanie kwasów i zasad, dobrze barwiące się
SJP.pl
w chemii: płynna substancja otrzymywana w wyniku kondensacji acetylenu i pirolidonu, używana w różnych procesach kopolimeryzacji
SJP.pl
przymiotnik od: winyl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z winylem, dotyczący winylu, zrobiony z winylu
Wiktionary
rzecz. winyl mrz.
Wiktionary
Winów (dodatkowa nazwa w j. niem. Winau) – część miasta Opole w województwie opolskim.
Miejscowość wraz z jej obrębem ewidencyjnym włączono do Opola 1 stycznia 2017. Przed włączeniem miejscowość była wsią w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Prószków.
Wikipedia
rodzaj beczki
SJP.pl
potocznie:
1. wykrzyknik, zawołanie mające pobudzić zwierzę w zaprzęgu do ruszenia się z miejsca;
2. w użyciu czasownikowym: o rozpoczęciu podróży, udaniu się dokądś, wyjściu skądś, np.: A teraz wio do domu!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu
Wiktionary
(1.1) Wio! — zawołał woźnica i strzelił z bata.
Wiktionary
IPA: vʲjɔ, AS: vʹi ̯o
Wiktionary
(1.1) naprzód
Wiktionary
zgrubienie od: wieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: wieś
(1.2) pejor. wieś
Wiktionary
(1.2) Przejeżdżaliśmy przez jakąś wiochę, gdy zabrakło nam paliwa.
Wiktionary
rzecz. wsiok mos., wieś ż., wiochna ż.
Wiktionary
wiochmen, wsiok, wsiór, wsiur, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
wiochman, wsiok, wsiór, wsiur, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
dawniej: urodziwa dziewczyna, zwłaszcza wiejska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. ładna dziewczyna, szczególnie mieszkanka wsi
Wiktionary
rzecz. wiocha ż.
Wiktionary
najważniejszy, najistotniejszy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kwestion. główny, przodujący, przewodni
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy czynny od: wieść
Wiktionary
viola;
1. dawny instrument muzyczny smyczkowy o wielu odmianach (viola d'amore, viola da braccio, viola da gamba, viola di bordone), podobny do skrzypiec;
2. instrument smyczkowy o 4 strunach, strojony o kwintę niżej od skrzypiec; altówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Wioleta
Wiktionary
Wiola – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego (gr. "íon", łac. "viola" - "fiołek") używane w Polsce już w średniowieczu. Z historycznego punktu widzenia imię Wioleta stanowi zdrobnienie od Wioli. Imię z pisownią przez "V" otrzymało negatywną opinię Rady Języka Polskiego.
Wikipedia
rzecz. Wioletta ż., Wioleta ż.
Wiktionary
Wi
Wikipedia
policykliczny diketon, barwnik kadziowy; stosowany do barwienia i drukowania włókien celulozowych; dwubenzantron
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wiolety lub z nią związany
SJP.pl
dawniej: bezprawie, przemoc, gwałt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. przemoc
Wiktionary
IPA: vʲjɔˈlɛ̃nt͡sʲja, AS: vʹi ̯olẽncʹi ̯a
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Wioleta, Wioletta – imię żeńskie pochodzenia włoskiego. Włoska "Violetta", której jest spolszczeniem, stanowi zdrobnienie wł. imienia "Viola", z łac. „fiołek” (zob. też Wiola). W Polsce Wioletta należy do imion nowych, pojawiła się w XIX wieku, w polskiej literaturze po raz pierwszy w "Kordianie" Juliusza Słowackiego. Imię to spotykane bywa w Polsce również w formie "Violetta", jednakże forma ta ma negatywną opinię Rady Języka Polskiego.
Wikipedia
IPA: vʲjɔˈlɛta, AS: vʹi ̯oleta
Wiktionary
rzecz.
:: war. Wioletta ż.
:: zdrobn. Wioletka ż., Wiola ż., Wiolka ż., Wiolcia ż., Wiolusia ż., Wiolunia ż.
przym. przest. gwara. Wiolecin
Wiktionary
(1.1) war. Wioletta; zdrobn. Wioletka, Wiola, Wiolka, Wiolcia, Wiolusia, Wiolunia
Wiktionary
zdrobnienie od: Wioleta (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Wioleta
Wiktionary
rzecz. Wioletta ż., Wioleta ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Kluczbork. fioletowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
(1.1) Z panią Wiolettą pracującą u mojego poprzedniego pracodawcy dobrze się znałem.
Wiktionary
rzecz.
:: war. Wioleta ż.
:: zdrobn. Wioletka ż., Wiola ż., Wiolka ż., Wiolcia ż., Wiolusia ż., Wiolunia ż., Wioleczka ż., Wioletteczka ż., Wiolettka ż., Wiolettusia ż., Wiolettunia ż.
Wiktionary
(1.1) Wioleta, Violetta, Wiola
Wiktionary
1. górna część muzycznej skali dźwiękowej, obejmująca w przybliżeniu skalę dźwiękową skrzypiec oraz dźwięki wyższe;
2. partia prawej ręki w grze na instrumentach klawiszowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. wyższy rejestr dźwiękowy w muzyce
(1.2) muz. partia w grze na instrumentach przeznaczona dla prawej ręki
Wiktionary
przym. wiolinowy
Wiktionary
muzyk grający na skrzypcach; skrzypek
SJP.pl
sztuka artystyczna gry na skrzypcach
SJP.pl
Wiolinistyka – sztuka gry na skrzypcach. Obejmuje technikę i interpretację skrzypcową oraz związane z nimi tradycje wykonawcze i pedagogiczne, w tym szkoły skrzypcowe kształtujące się w różnych krajach i okresach.
Termin oznacza również ogół dzieł skomponowanych na skrzypce, czyli literaturę skrzypcową.
Wikipedia
przymiotnik od: wiolin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany z wiolinem
Wiktionary
1. górna część muzycznej skali dźwiękowej, obejmująca w przybliżeniu skalę dźwiękową skrzypiec oraz dźwięki wyższe;
2. partia prawej ręki w grze na instrumentach klawiszowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Wioleta
Wiktionary
rzecz. Wioletta ż., Wioleta ż.
Wiktionary
smyczkowy instrument o czterech strunach strojonych w kwintach, opierany o podłoże; cello
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;
Wiktionary
Wiolonczela ( violoncello, skrót: "vc".) – tenorowo-basowy instrument muzyczny strunowy z grupy smyczkowych.
Wikipedia
(1.1) Instrumentalista wybrał wiolonczelę jako najbardziej odpowiedni instrument.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈt͡ʃɛla, AS: vʹi ̯olõṇčela
Wiktionary
rzecz. wiolonczelista m., wiolonczelistka ż., czelista m., czelistka ż., wiola ż.
przym. wiolonczelowy, wiolinowy
Wiktionary
muzyk grający na wiolonczeli; czelista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk, który gra na wiolonczeli
Wiktionary
(1.1) Poszukiwany wiolonczelista na czteromiesięczny kontrakt na statek – możliwość pracy na stałe, wysokie zarobki, pobyt na statku bez kosztów.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɔlɔ̃n͇t͡ʃɛˈlʲista, AS: vʹi ̯olõṇčelʹista
Wiktionary
rzecz. wiolonczela ż., wiola ż., czelistka ż., czelista m.
:: fż. wiolonczelistka ż.
przym. wiolonczelowy, wiolinowy
Wiktionary
(1.1) czelista
Wiktionary
kobieta grająca na wiolonczeli; czelistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na wiolonczeli
Wiktionary
(1.1) Wszyscy znają piosenkę o wiolonczelistce, a czy jest też jakaś piosenka o akordeonistce?
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɔlɔ̃n͇t͡ʃɛˈlʲistka, AS: vʹi ̯olõṇčelʹistka
Wiktionary
rzecz. wiolonczela ż., wiola ż., czelistka ż., czelista m.
:: fm. wiolonczelista m.
przym. wiolonczelowy, wiolinowy
Wiktionary
(1.1) czelistka
Wiktionary
przymiotnik od: wiolonczela
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z wiolonczelą; grany na wiolonczeli
Wiktionary
rzecz. wiolonczela ż., wiolonczelista mos., wiolonczelistka ż., czelista mos., czelistka ż., wiola ż.
przym. wiolinowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Wioleta
Wiktionary
rzecz. Wioletta ż., Wioleta ż.
Wiktionary
antybiotyk przeciwgruźliczy, który podaje się domięśniowo
SJP.pl
książkowo:
1. o wietrze: wiać, zawiać;
2. o zapachu, cieple itp.: być przenoszonym, zostać przeniesionym;
3. o stanach uczuciowych itp.: dawać, dać się odczuć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany/niedokonany (ndk. wiewać)
(1.1) książk. przypłynąć z podmuchem powietrza, przylecieć, powiać skądś
(1.2) książk. poruszyć się, powiać; poruszyć czymś, pomachać
(1.3) przen. dać się zbyt wyraźnie odczuć, zalecieć czymś
(1.4) przest. lekko przebiec, przemknąć się
(1.5) daw. ulecieć, ulotnić się, zniknąć
Wiktionary
(1.1) Następnego dnia jednak z nagła wionęło mroźne powietrze z północy.
(1.3) Już w sionce na wchodzącego wionął z kuchni niemiły zapach gotowanej kapusty i ziemniaków.
(1.4) Zerwała się bezszelestnie, ogarnęła szlafrok, wsunęła bose stopy w pantofle i wionęła jak cień do przedpokoju.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: vʹi ̯õnõńć
Wiktionary
rzecz. wionięcie n., wiew m., wiewanie n.
czas. wiewać
Wiktionary
(1.1) dolecieć, zawiać
(1.2) załopotać, trzepotać
(1.3) zapachnieć
(1.5) pierzchnąć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawna rosyjska jednostka długości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miar. dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. wiorstowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wioska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wioska
Wiktionary
IPA: vʲjɔˈsɛt͡ʃka, AS: vʹi ̯osečka
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wioska ż., wieś ż., wsiok mos., wioszczyna ż.
przym. wioskowy, wsiowy
Wiktionary
zdrobnienie od: wiosna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wiosna
Wiktionary
(1.1) Przyszła wiosenka, z kwiatów wonią miłą, / przeprosiła zimę, że jej rok nie było.
Wiktionary
rzecz. wiosna ż., Wiosna ż., wiosennisko n., wiosnówka ż.
przym. wiosenny, przedwiosenny
przysł. wiosennie, wiosną, wiosenno
Wiktionary
przysłówek
(1.1) typowo dla wiosny
Wiktionary
(1.1) Zrobiło się wiosennie, na dachu klekotał bociek.
Wiktionary
rzecz. Wiosna ż., wiosennisko n., wiosnówka ż., wiosenka ż., wiosna ż., wiosenność ż.
przym. wiosenny, przedwiosenny
przysł. wiosną, wiosenno
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wiosennie
SJP.pl
→ wiosenny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wiosenne; cecha tych, którzy są wiosenni
Wiktionary
przym. wiosenny
przysł. wiosennie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną
Wiktionary
(1.1) Obudziło nas wiosenne słońce.
(1.1) W trakcie wiosennej awantury o gaże członków pewnego publicznego gremium, bez żenady szermowano argumentem, że w podobnych prywatnych gremiach zarobki są wyższe.
Wiktionary
IPA: vʲjɔˈsɛ̃nːɨ, AS: vʹi ̯osẽ•ny
Wiktionary
rzecz. wiosna ż., wiosenka ż., wiosenność ż.
przysł. wiosennie, wiosną
przym. wczesnowiosenny
Wiktionary
zdrobnienie od: wiosło
SJP.pl
1. mała wieś
2. mieszkańcy wioski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielka wieś
(1.2) grupa mieszkańców niewielkiej wsi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po chleb trzeba było jeździć do najbliższej wioski.
(1.1) W wiosce mieszkało trzydzieści rodzin chłopskich, a nad nimi panował… straszny, bezlitosny głód.
(1.2) Przed domem sołtysa zebrała się cała wioska.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔska, AS: vʹi ̯oska
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wioseczka ż., wieś ż., wieśniak mos., wieśniaczka ż., wsiok mos., wioszczyna ż.
przym. wioskowy, wsiowy, wieśniaczy
Wiktionary
(1.1) osada
Wiktionary
przymiotnik od: wioska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wioską, dotyczący wioski
Wiktionary
(1.1) W świetlicy odbywają się zebrania wioskowej społeczności.
Wiktionary
rzecz. wsiowy mos., wsiok mos., wioseczka ż., wioska ż.
przym. wiejski, wsiowy
Wiktionary
jedna z pór roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;
(1.2) przest. książk. żart. rok życia (przy podawaniu wieku młodego człowieka)
Wiktionary
Wiosna − jedna z czterech pór roku w przyrodzie klimatu umiarkowanego. Charakteryzuje się umiarkowanymi temperaturami powietrza z rosnącą średnią dobową oraz umiarkowaną ilością opadu atmosferycznego.
Wikipedia
(1.1) Co na wiosnę można robić w ogrodzie?
(1.1) Z każdą wiosną piękniejesz, żabciu.
(1.2) W tym roku Jadwinia skończyła dwadzieścia wiosen.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔsna, AS: vʹi ̯osna
Wiktionary
rzecz. Wiosna ż., wiosennisko n., wiosnówka ż., pierwiosnek m., przedwiośnie n.
:: zdrobn. wiosenka ż.
przym. wiosenny, przedwiosenny, wiośniany
przysł. wiosennie, wiosną, wiosenno
Wiktionary
(1.1) przest. i gwara. pozimek, gw-pl|Śląsk Cieszyński. zwiesna
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przysłówek czasu
(1.1) w czasie trwania wiosny
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: wiosna
Wiktionary
(1.1) Wiosną na łąkach kwitną prymulki.
(2.1) Z każdą wiosną piękniejesz, kochanie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔsnɔ̃w̃, AS: vʹi ̯osnõũ̯
Wiktionary
rzecz. wiosna, wiosenka
przym. wiosenny
przysł. wiosennie
Wiktionary
(1.1) na wiosnę
Wiktionary
mała uboga wioska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. lekcew. lub pogard. mała wieś
Wiktionary
rzecz. wieś ż., wioska ż., wioseczka ż.
Wiktionary
1. długi kij zakończony z jednej lub z obu stron płaskimi łopatami, na które woda działa siłą oporu będącą jednocześnie siłą napędową niewielkiej jednostki pływającej;
2. potocznie o łyżce, zazwyczaj dużej;
3. potocznie o gitarze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;
(1.2) łow. noga ptaka wodnego
(1.3) gwara muzyków rockowych gitara elektryczna
(1.4) pot. żart. łyżka
Wiktionary
Wiosło – ręczny pędnik łodzi wykonany z drewna, tworzyw sztucznych, lekkich stopów metali lub kombinacji tych materiałów.
Ze względu na budowę wiosła dzieli się na:
Wikipedia
(1.1) Hanna chwyciła za wiosła, a ja oddałem się kąpieli słonecznej.
(1.2) Kaczka puściła w ruch swoje wiosła i prędko się oddaliła.
(1.3) Ten facet gra na wiośle jak opętany.
(1.4) Chłopcy chwycili za wiosła, jakby nie jedli od miesiąca.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔswɔ, AS: vʹi ̯osu̯o
Wiktionary
rzecz. wiosłowanie n., wioślarstwo n., wioślarz m., wioślarka ż.
czas. wieźć, wiosłować ndk.
przym. wiosłowy, wioślarski
Wiktionary
(1.1) daw. rudel
Wiktionary
o cechach wiosłonogich (rząd ptaków)
SJP.pl
rząd ptaków, gniazdowników, doskonale pływających i nurkujących (należą tu między innymi: fregaty, pelikany, kormorany); rudłonogie, pełnopłetwe, pelikanowe
SJP.pl
gatunek słodkowodnej ryby jesiotrokształtnej; wieloząb
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu jesiotrokształtnych; wiosłonosowate, łyżkowce
SJP.pl
rodzina ryb z rzędu jesiotrokształtnych; łyżkowce, jesiotry wiosłonose
SJP.pl
Wiosłonosowate, łyżkowce, jesiotry wiosłonose (Polyodontidae) – rodzina słodkowodnych, rzadziej słonawowodnych ryb promieniopłetwych z rzędu jesiotrokształtnych (Acipenseriformes). Występują w Ameryce Północnej. Są poławiane dla smacznego mięsa.
Wikipedia
o cechach wiosłonosowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
o cechach wiosłonosych (rodzina ryb)
SJP.pl
rodzaj płazów z rodziny nogolotkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wiosłować.
Wiktionary
(1.1) Ojciec nie sprzeciwiał się temu wiedząc, że wiosłowanie, konna jazda i ciągłe życie na świeżym powietrzu wzmacnia zdrowie chłopca i rozwija w nim zaradność.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɔswɔˈvãɲɛ, AS: vʹi ̯osu̯ovãńe
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wioślarz m., wioślarka ż., wioślarstwo n.
czas. wiosłować ndk., powiosłować
przym. wioślarski, wiosłowy, wiosłowaty
Wiktionary
taki, który kształtem przypomina wiosło - na końcu płaski, rozszerzający się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) sport. wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku
(1.2) ornit. (o ptakach wodnych) poruszać kończynami ciało zanurzone w wodzie, nadając mu pęd
(1.3) żart. szybko jeść płynny posiłek łyżką
Wiktionary
(1.1) Trudno między nimi wiosłować, lecz Indianie pokonują bez wysiłku wszystkie przeszkody, omijając zwinnie wysepki.
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wiosłowanie n., wiosłówka ż., wioślarz mos./mzw.
przym. wiosłowaty, wiosłowy, wioślarski
Wiktionary
przymiotnik od: wiosło
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poruszany wiosłami
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wiosłowanie n., wioślarstwo n., wioślarka ż., wioślarz mos.
czas. wiosłować ndk.
Wiktionary
potocznie: łódź wiosłowa
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wiotko
SJP.pl
tracić jędrność, sprężystość
SJP.pl
niesztywny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) łatwo wyginający się, z łatwością się odkształcający
(1.2) pozbawiony jędrności, napięcia
(1.3) bardzo szczupły
Wiktionary
(1.1) Stoisz się kołysząc, wiotka jarzębino….
Wiktionary
rzecz. wiotkość ż.
czas. wiotczeć ndk., zwiotczeć dk.
przysł. wiotko
Wiktionary
(1.1) giętki
(1.2) sflaczały, zwiotczały
Wiktionary
mający wiotką łodygę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wiotkie
Wiktionary
przym. wiotki
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wiotki; bardziej wiotki
SJP.pl
Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska
SJP.pl
owad z podrzędu pluskwiaków żyjący w wodzie
SJP.pl
rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków
SJP.pl
Wioślakowate (Corixidae) – rodzina owadów z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, jedyna z monotypowej nadrodziny Corixoidea.
Są to pluskwiaki wodne żyjące w wodach słodkich. Znanych jest ponad 600 gatunków wioślaków. Samce wioślakowatych wydają niekiedy dźwięki o głośności 99,2 dB przypominające ćwierkanie (99% mocy dźwięku jest tłumione przez wodę). Wioślakowate bywają w związku z tym nazywane cykadami wodnymi.
Wikipedia
o cechach wioślakowatych (rodzina pluskwiaków)
SJP.pl
drobny skorupiak słodkowodny; wioślarka
SJP.pl
1. kobieta, która wiosłuje;
2. kobieta uprawiająca zawodowo wioślarstwo;
3. drobny skorupiak słodkowodny; wioślarek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. kobieta uprawiająca wioślarstwo; taka, która wiosłuje
(1.2) zool. drobny skorupiak słodkowodny mający dwuczęściową skorupkę i rozwiniętą drugą parą czułków służących do pływania;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wioślarka posługuje się dwoma wiosłami osadzonymi w dulkach, siedząc plecyecami do kierunku ruchu łodzi.
(1.2) Wioślarka pływa przy użyciu drugiej pary czułków.
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̇ɕˈlarka, AS: vʹi ̯ȯślarka
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wioślarstwo n., wiosłowanie n.
:: fm. wioślarz mos.
przym. wioślarski, wiosłowy
Wiktionary
1. kobieta, która wiosłuje;
2. kobieta uprawiająca zawodowo wioślarstwo;
3. drobny skorupiak słodkowodny; wioślarek
SJP.pl
Wioślarki (Cladocera, Diplostraca) – monofiletyczna grupa drobnych, głównie słodkowodnych skorupiaków zasiedlających strefę pelagiczną, przydenną (niektóre gatunki żyją zagrzebane w osadach dennych) lub litoralną zbiorników wodnych.
Wikipedia
dotyczący wioślarza, wiosłowania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wioślarstwa i wioślarzy
Wiktionary
(1.1) Związek Sokolstwa Polskiego, tradycyjnie uprawiający gimnastykę zbiorową, zaczął także formować sekcje wioślarskie, kolarskie, jeździeckie.
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wioślarstwo n., wioślarz m., wioślarka ż., wiosłowanie n.
czas. wiosłować ndk.
Wiktionary
dyscyplina sportów wodnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sport. dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;
Wiktionary
Wioślarstwo – niegdyś odmiana transportu (wodnego), współcześnie dyscyplina sportowa polegająca na wprowadzeniu w ruch łodzi pływającej po wodzie przy użyciu siły mięśni wioślarza używającego wioseł jako dźwigni prostej.
Wikipedia
(1.1) Wioślarstwo polega na wprawianiu łodzi w ruch przy pomocy dwóch wioseł z jednym piórem, opartych na dulkach.
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ, AS: vʹi ̯ȯślarstfo
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wioślarz mos., wioślarka ż., wiosłowanie n.
czas. wiosłować ndk.
przym. wioślarski, wiosłowy
Wiktionary
1. ten, kto wiosłuje;
2. sportowiec uprawiający wioślarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś uprawiający wioślarstwo
(1.2) ktoś, kto wiosłuje
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) sport. środ. przyrząd treningowy, na którym ćwiczy się w sposób przypominający wiosłowanie
Wiktionary
(1.1) Wioślarz posługuje się dwoma wiosłami osadzonymi w dulkach, siedząc tyłem do kierunku ruchu łodzi.
(2.1) Ćwiczenia na wioślarzu pomagają zmniejszyć ilość tkanki tłuszczowej, wysmuklić sylwetkę, zwalczyć cellulit, a także pozytywnie wpływają na samopoczucie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ, AS: vʹi ̯ȯślaš
Wiktionary
rzecz. wiosło n., wiosełko n., wioślarstwo n., wiosłowanie n.
:: fż. wioślarka ż.
czas. wiosłować ndk.
przym. wioślarski, wiosłowy
Wiktionary
(2.1) wiosła
Wiktionary
pieśń liryczna wyrażająca uczucia młodej niewiasty
SJP.pl
1. poetycko: dotyczący młodego wieku
2. przestarzałe: dotyczący wiosny
SJP.pl
potocznie: miłośniczka wiosny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
skrót od: World Intellectual Property, Światowa Organizacja Praw Autorskich; organizacja broniąca własności intelektualnych
SJP.pl
Zobacz też: Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO).
Wipo, Wippo, Wipon (zm. po 1046) – pisarz, kronikarz, prezbiter cesarskiej kapeli dworskiej za czasów dynastii salickiej.
Wikipedia
handlowa nazwa włókien białkowych produkowanych w Polsce
SJP.pl
Wipsowo (niem. "Wieps") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Barczewo.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
1. szybki ruch obrotowy gazu lub cieczy wokół jakiejś osi, miejsce występowania takiego ruchu;
2. przenośnie: natłok różnych spraw, wydarzeń,
3. ruch po linii kolistej, obracanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi
(1.2) miejsce, w którym powstaje ruch wirowy
(1.3) poruszanie się po drodze kolistej lub obracanie się wokół własnej osi
(1.4) przen. natłok wydarzeń, różnych spraw wymagających intensywnego, szybkiego działania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲir, AS: vʹir
Wiktionary
rzecz. wirówka ż.
przym. wirowy
Wiktionary
potocznie: człowiek przebojowy, śmiały i pewny siebie; cwaniak
SJP.pl
1. (hiszp. Viracocha) bóg Inków, stwórca i organizator świata;
2. miano używane przez Inków wobec konkwistadora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. hist. ajmarski i inkaski bóg stworzyciel;
Wiktionary
Wirakocza, Viracocha, Apu Qun Tiqsi Wiraqutra (ajm., kecz. "Człowiek z Morskiej Piany") – ajmarski bóg stwórca świata, nauczyciel, prawodawca, ojciec Słońca i Księżyca, nazywany "Wielkim, Wszechwiedzącym, Potężnym, Starcem Niebios", wyobrażany pod postacią brodatego, białego człowieka, utożsamiany z bogiem Pacha Kamaqiem oraz Kon-Tiki. Jego małżonką była bogini morza Mama Cocha. Po podboju Ajmarów przez Inków przyjęty również do panteonu inkaskiego i z nim powszechnie kojarzony.
Wikipedia
(1.1) O ile stwórca świata Inków, Wirakocza, był bogiem abstrakcyjnym, o tyle słońce, realne i widoczne, uznawano za rzeczywistego opiekuna państwa i ludu.
Wiktionary
ciekawa lub śmieszna treść (np. filmik, zdjęcie, slogan), która bardzo szybko rozprzestrzenia się w internecie; viral
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zakręt drogi, toru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zakręt drogi, szosy, toru, bieżni itp., w kształcie łuku
Wiktionary
IPA: ˈvʲiraʃ, AS: vʹiraš
Wiktionary
rzecz. wirażowanie n.
czas. wirażować ndk.
Wiktionary
(1.1) zakręt
Wiktionary
potocznie: osoba dobrze bawiąca się na alkoholowych przyjęciach, spotkaniach towarzyskich, często czyimś kosztem; cwaniak na imprezie
SJP.pl
w branży filmowej: koloryzować filmy czarno-białe
SJP.pl
w branży filmowej: koloryzować filmy czarno-białe
SJP.pl
pierwotniak z podgromady wieńcorzęsych, występujący w około 100 gatunkach w wodach zasobnych w pokarm, np. w ślimaki, żywiący się szczątkami organicznymi i bakteriami
SJP.pl
Wi
Wikipedia
1. niewielkie, drapieżne zwierzę, żyjące przeważnie w wodzie, o wydłużonym i spłaszczonym ciele, pokrytym nabłonkiem z rzęskami;
2. zdrobnienie od: wir
SJP.pl
Wirek (niem. "Antonienhütte"; do 1948 "Nowa Wieś") – dzielnica Rudy Śląskiej, którą według danych z 2006 roku zamieszkiwało 20 595 osób.
Herb Nowej Wsi (Wirku) przedstawia osełkę, strug i kowadło[].
Wikipedia
w medycynie: okres w przebiegu zakażenia wirusowego, w którym wirusy krążą we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. obecność wirusów we krwi;
Wiktionary
Wiremia – stan definiowany jako obecność we krwi mogących się namnażać wirusów.
Wikipedia
IPA: vʲiˈrɛ̃mʲja, AS: vʹirẽmʹi ̯a
Wiktionary
wireonek czerwonooki - egzotyczny ptak wędrowny, zalatujący do Polski
SJP.pl
o cechach wireonkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Wireonkowate (Vireonidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca około sześćdziesięciu gatunków.
Wikipedia
o cechach wireonkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
w botanice: przybieranie zielonej barwy przez organizmy roślinne; zazielenianie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Wirgilia, Wergilia – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Imię pochodzi od rzymskiego rodu "Wirgiliuszów", "Wergiliuszów". Wśród patronów tego imienia znajduje się św. Wirgiliusz z Arles, który imieniny obchodzi 5 marca.
W Polsce imię rzadkie. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL, wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, wykazano 7 kobiet o imieniu Wirgilia nadanym jako imię pierwsze oraz 5 kobiet z imieniem Wirgilia jako drugim.
Wikipedia
rzecz. Wirgiliusz mos.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wirgiliusz (także Wergiliusz) – imię męskie pochodzenia łacińskiego od rzymskiego rodu "Virgilius" (pol. "Wirgiliusz", "Wergiliusz"). Zazwyczaj wymienia się dwóch świętych o tym imieniu: biskupa Salzburga i biskupa z Arles.
Wikipedia
IPA: vʲirʲˈɟilʲjuʃ, AS: vʹirʹǵilʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Wirgilia ż.
przym. Wirgiliuszowy
Wiktionary
(1.1) Wergiliusz
Wiktionary
zdrobnienie od: Wirgiliusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wirgiliuszka lub z nim związany
SJP.pl
Wirgiliusz z małżonką; Wirgiliuszostwo
SJP.pl
Wirgiliusz z małżonką; Wirgiliuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wirgiliusza lub z nim związany
SJP.pl
osoba grająca na wirginale - małym angielskim klawesynie
SJP.pl
klawiszowy instrument muzyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. dawny instrument muzyczny, mała odmiana klawesynu popularna w XVI i XVII wieku;
Wiktionary
Wirginał – mały klawiszowy instrument muzyczny, odmiana klawesynu z pojedynczymi strunami zamiast podwójnych. Był również lżejszy, często wykonywano go tylko jako pudło rezonansowe bez nóg. Do gry kładziono go na stole, biurku lub toaletce, bowiem był to instrument przeznaczony dla panien – stąd jego nazwa. Jego skala obejmuje 4 oktawy.
Wikipedia
rzecz. Wirginia ż.
Wiktionary
1. dawny gatunek taniego tytoniu;
2. dawny gatunek cygar wyprodukowanych wirginii - taniego tytoniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Wirginia ( Virginia), wymowa polska: [virginia] – stan w Stanach Zjednoczonych na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Prawie dwie trzecie Wirginii jest zalesione, a branże związane z lasami zapewniają 17 mld dolarów rocznego przychodu dla gospodarki Wirginii (2% PKB), oraz ponad 100 tys. miejsc pracy.
Wikipedia
(1.1) Z Wirginią graniczy Dystrykt Kolumbii.
Wiktionary
rzecz. Wirgińczyk mos., wirginał mrz., Wirginka ż.
przym. wirginijski
Wiktionary
[czytaj: wirdżinijski] przymiotnik od: Wirginia (stan w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wirginią, dotyczący Wirginii
Wiktionary
rzecz. Wirginia ż., Wirgińczyk mos., Wirginka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wirginiusz – imię męskie pochodzenia łacińskiego, pochodzi od nazwy rzymskiego rodu "Wirginiuszów".
Wikipedia
zdrobnienie od: Wirginiusz (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wirginiuszka lub z nim związany
SJP.pl
Wirginiusz z małżonką; Wirginiuszowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wirginiusza lub z nim związany
SJP.pl
mieszkanka Wirginii (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wirginii
Wiktionary
rzecz. Wirginia ż.
:: fm. Wirgińczyk mos.
przym. wirginijski
Wiktionary
Wirginowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Zabytkiem wsi znajdującym się w gminnej ewidencji zabytków jest figura Najświętszego Serca Jezusa z 1936. Pozostałym przydrożnymi świątkami jest figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 2004 oraz kapliczka Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1970.
Wikipedia
mieszkaniec Wirginii (stanu w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wirginii
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wirginia ż.
:: fż. Wirginka ż.
przym. wirginijski
Wiktionary
wielkość fizyczna charakteryzująca średnią energię kinetyczną układu wykonującego ograniczony ruch w przestrzeni
SJP.pl
pojedyncza, zakaźna cząstka wirusa składająca się z materiału genetycznego i białkowej otoczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. kompletna cząstka wirusa zdolna do przetrwania poza komórką, złożona z kwasu nukleinowego i kapsydu, niekiedy również z osłonki lipidowej;
Wiktionary
Wirion − pojedyncza, kompletna cząstka wirusowa, zdolna do przetrwania poza komórką i zakażenia jej. Składa się z nukleokapsydu złożonego z jednego kwasu nukleinowego (DNA albo RNA) otoczonego białkowym płaszczem zwanym kapsydem. Nukleokapsyd może być pokryty osłonką (np.: herpeswirusy, wirus grypy) lub pozostawać nagi (np.: adenowirusy, papillomawirusy, wirus mozaiki tytoniu). Osłonka pochodzić może z błony komórkowej komórki gospodarza. Bardziej złożoną budowę ma część wirionów bakteriofagów.
Wikipedia
(1.1) W surowicy osób zakażonych HBV, oprócz pełnych cząstek wirusowych, występują też wiriony pozbawione nukleokapsydu.
Wiktionary
przym. wirionowy
rzecz. wirus mzw./mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) mikrobiol. związany z wirionem (kompletną cząstką wirusa)
Wiktionary
(1.1) Szczury immunizowane wirionami […] rozwinęły swoistą odpowiedź humoralną na peptyd HERV-H wskazując, że immunogenne proteiny wirionowe są kodowane przez HERV-H.
Wiktionary
rzecz. wirion m.
Wiktionary
gromada zwierząt należąca do typu płazińców
SJP.pl
Wirki (Turbellaria) – wyróżniana w dawnych systemach klasyfikacji grupa zwierząt należąca do płazińców, wolno żyjących, w przeciwieństwie do form pasożytniczych – przywr i tasiemców. Żyją w środowisku wodnym (wody słodkie lub słone), a niektóre gatunki w wilgotnych środowiskach lądowych. Są przeważnie drapieżnikami, a ich ciała okrywa nabłonek z rzęskami, produkujący rabdity wyrzucane w czasie ataku (z wyjątkiem rzędu Catenulida).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
część jakiegoś urządzenia wykonująca ruch obrotowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mech. obracająca się część maszyny wirującej;
Wiktionary
Wirnik (rotor) – element maszyny lub mechanizmu, który w czasie pracy wiruje wokół stałej osi. Najczęściej stosowany w pompach, sprężarkach, wentylatorach, dmuchawach, maszynach elektrycznych, silnikach, prądnicach i turbinach.
Wirnik nośny jest elementem konstrukcyjnym wiropłatów.
Wikipedia
IPA: ˈvʲirʲɲik, AS: vʹirʹńik
Wiktionary
rzecz. wirowanie n., wirówka ż.
przym. wirnikowy
Wiktionary
(1.1) rotor
Wiktionary
→ wirnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wirnikiem, dotyczący wirnika
Wiktionary
rzecz. wirnik m., wirówka ż.
Wiktionary
najmniejszy zdolny do replikacji patogen, zawierający jedynie zamkniętą nić RNA, powodujący różne choroby roślin wyższych, np. wrzecionowatość bulw ziemniaka
SJP.pl
Wiroid – najmniejszy znany czynnik zakaźny roślin, zbudowany z RNA bez otoczki białkowej. Ma zdolność do autonomicznej samoreplikacji po wniknięciu do komórki gospodarzowej. Podobnie jak wirus, nie ma budowy komórkowej, a poza gospodarzem nie przejawia funkcji życiowych.
Wikipedia
specjalista zajmujący się badaniem wirusów oraz wywoływanych przez nie chorób; wirusolog
SJP.pl
nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach; wirusologia
SJP.pl
śmigłowiec wyposażony dodatkowo w skrzydła oraz w śmigło wytwarzające ciąg w czasie lotu poziomego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zbiór wszystkich wirusów obecnych w danej niszy;
forma rzeczownika.
(2.1) C. plural|wir.
Wiktionary
IPA: ˈvʲirɔ̃m, AS: vʹirõm
Wiktionary
sposób wnikania wirusa do wnętrza infekowanej komórki; viropexis
SJP.pl
statek powietrzny unoszony przez wirnik, np.: wiroszybowiec, helikopter; wiropłatowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. maszyna cięższa od powietrza, zdolna do lotu dzięki powstawaniu siły nośnej na wirujących powierzchniach;
Wiktionary
Wiropłat – aerodyna zdolna do latania dzięki istnieniu siły nośnej na wirujących płatach nośnych. Odróżniana od stałopłatu.
Wikipedia
IPA: vʲiˈrɔpwat, AS: vʹiropu̯at
Wiktionary
statek powietrzny unoszony przez wirnik, np.: wiroszybowiec, helikopter; wiropłat
SJP.pl
szybowiec mający nienapędzany wirnik zamiast stałych płatów; paraszybowiec
SJP.pl
Wiroszybowiec – beznapędowy wiatrakowiec, paraszybowiec. Wiroszybowiec wznosi się w powietrze dzięki sile nośnej wytworzonej przez jego wirnik nośny, który jest wprawiony w ruch podczas ruchu postępowego wiroszybowca holowanego za innym pojazdem, statkiem powietrznym lub wyciągarką. Po odłączeniu od zewnętrznego czynnika ruchu wiroszybowiec może lecieć dalej, wykorzystując zjawisko autorotacji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wirować.
Wiktionary
IPA: ˌvʲirɔˈvãɲɛ, AS: vʹirovãńe
Wiktionary
czas. wirować ndk., odwirowywać ndk., odwirować dk.
rzecz. wirnik m., wirówka ż.
przym. wirowy
Wiktionary
kręcący się w kółko; wirujący
SJP.pl
kręcić się, obracać się
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wywirować)
(1.1) poruszać się ruchem obrotowym
(1.2) przemieszczać się jednocześnie obracając wokół własnej osi
(1.3) używać urządzenia w celu wydzielenia jakiegoś składnika poprzez bardzo szybkie obracanie
(1.4) pot. suszyć pranie w wirówce
Wiktionary
(1.1) Dyskietka to przenośny stały nośnik mediów składający się z wirującej płytki o magnetycznej powierzchni w plastikowyastikowej okładce.
(1.1) Oko cyklonu to bezwietrzny obszar, wokół którego wirują powietrzne masy cyklonu.
(1.2) Klonowe śmigła zaczęły wirować w powietrzu.
(1.4) To moja matka zawsze wiruje swetry.
Wiktionary
IPA: vʲiˈrɔvat͡ɕ, AS: vʹirovać
Wiktionary
rzecz. wirowanie n., wirówka ż.
przym. wirowy
Wiktionary
(1.1) obracać się, rotować
Wiktionary
statek powietrzny będący skrzyżowaniem wiatrakowca i śmigłowca
SJP.pl
pomieszczenie w fabryce, w którym umieszczone są wirówki i inne urządzenia pomocnicze
SJP.pl
1. jednostka fizyczna, wielkość charakteryzująca pole przepływu płynu;
2. w matematyce: rotacja
SJP.pl
Wirowość – pojęcie używane w dynamice płynów. W najprostszym rozumieniu, wirowość mierzy skłonność cząstek płynu do zmiany orientacji w przestrzeni „skręcania”.
Wirowość w fizyce jest określana przez cyrkulację i rotację (a dokładniej, lokalnego kąta rotacji) w płynie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dotyczący ruchu wokół osi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wirowaniem, ruchem wokół osi
Wiktionary
rzecz. wir mrz., wirowanie n., wirówka ż.
czas. wirować ndk.
Wiktionary
(1.1) obrotowy
Wiktionary
wirusowa, zakaźna choroba roślin
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Wirtembergii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wirtembergii
Wiktionary
rzecz. Wirtembergia ż.
:: fż. Wirtemberka ż.
przym. wirtemberski
Wiktionary
kraina historyczna w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
rzecz. Wirtemberczyk mos., Wirtemberka ż.
przym. wirtemberski
Wiktionary
mieszkanka Wirtembergii (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wirtembergii
Wiktionary
rzecz. Wirtembergia ż.
:: fm. Wirtemberczyk mos.
przym. wirtemberski
Wiktionary
przymiotnik od: Wirtembergia (kraina historyczna w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wirtembergią, dotyczący Wirtembergii
Wiktionary
rzecz. Wirtembergia ż., Wirtemberczyk mos., Wirtemberka ż.
Wiktionary
potocznie: świat wirtualny
SJP.pl
w informatyce: dzielenie posiadanych zasobów sprzętowych na wiele środowisk
SJP.pl
Wirtualizacja – proces symulowania przez oprogramowanie istnienia zasobów logicznych, które wykorzystują ustalone podczas konfiguracji zasoby fizyczne. Wirtualna maszyna stosuje wirtualizację w celu emulowania pracy maszyny z danym systemem operacyjnym, pozwalając przez to badać zachowanie tej maszyny i jej oprogramowania, bez wpływania na realny system operacyjny.
Wikipedia
w informatyce: dzielić zasoby sprzętowe na wiele środowisk
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w internecie lub w innej wykreowanej rzeczywistości
(1.2) dopuszczając, jako możliwe, jednak mało prawdopodobne w rzeczywistości
Wiktionary
rzecz. wirtualność
przym. wirtualny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wirtualne; cecha tych, którzy są wirtualni
Wiktionary
rzecz. wirtualizacja ż., wirtualizowanie n., zwirtualizowanie n., wirtual m., wirtualka ż.
czas. wirtualizować ndk., zwirtualizować dk.
przym. wirtualny
przysł. wirtualnie
Wiktionary
(1.1) nierealność, nierzeczywistość
Wiktionary
1. stworzony na ekranie komputera, telewizora, w sposób tak realistyczny, że wydaje się rzeczywisty;
2. stworzony w ludzkim umyśle, ale teoretycznie możliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny
(1.2) inform. wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
Wiktionary
(1.1) Póki co, nasz dom jest jeszcze wirtualny: dopiero kupiliśmy działkę.
(1.2) Grając w gry komputerowe można odkryć wiele wirtualnych światów.
Wiktionary
IPA: ˌvʲirtuˈwalnɨ, AS: vʹirtuu̯alny
Wiktionary
przysł. wirtualnie
rzecz. wirtualność ż.
Wiktionary
(1.1) możliwy, prawdopodobny, potencjalny, rzeczywisty
Wiktionary
wybitny odtwórca dzieł muzycznych; wybitny śpiewak solista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta, który doskonale włada swoją sztuką (najczęściej o muzykach)
Wiktionary
Wirtuoz (wł. "virtuoso" z łac. "virtus", umiejętność, doskonałość) – wybitny instrumentalista, mistrz danego instrumentu. Muzyk zdolny pokonać najbardziej skomplikowane problemy techniczne. Charakteryzuje się doskonałym słuchem i wyczuciem rytmu.
Wirtuozeria może się łączyć z pogłębioną interpretacją, często jednak stanowi cel sam w sobie. We współczesnej kulturze muzycznej począwszy od XIX wieku, umacnia się przeświadczenie o prymacie interpretacji artystów nad wirtuozerią.
Wikipedia
(1.1) Wystąpi światowej sławy wirtuoz skrzypiec – Vadim Brodski.
Wiktionary
IPA: vʲirˈtuwɔs, AS: vʹirtuu̯os
Wiktionary
rzecz. wirtuozeria ż., wirtuozerstwo n.
:: fż. wirtuozka ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozowsko, wirtuozyjny
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) maestro, mistrz, gwiazda, koryfeusz
Wiktionary
mistrzowski poziom umiejętności w jakiejś dziedzinie; wirtuozostwo, wirtuozerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szczególny kunszt w robieniu czegoś
Wiktionary
(1.1) Wszystkich zaskoczyła wirtuozeria tego wykonania.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozerstwo, wirtuozostwo; przest. wirtuozja
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odznaczający się wirtuozją
Wiktionary
(1.1) Publiczność kochała jej wirtuozerskie popisy.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozowski, wirtuozyjny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wirtuozerski
Wiktionary
(1.1) Katowiccy muzycy wirtuozersko grają jego utwory.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wirtuozerskie
Wiktionary
(1.1) Krytycy byli zaskoczeni wirtuozerskością i nowoczesnością jej wykonania.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozowskość, wirtuozyjność
Wiktionary
mistrzowski poziom umiejętności w jakiejś dziedzinie; wirtuozostwo, wirtuozeria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. najwyższy kunszt w czymś
Wiktionary
(1.1) Jest ona koroną sonat skrzypcowych, najwdzięczniejszem tworzywem koncertowego popisu, ale zarazem odstępstwem twórczem w kierunku wirtuozerstwa.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozeria, wirtuozostwo; przest. wirtuozja
Wiktionary
wirtuozeria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. szczególny kunszt w robieniu czegoś
Wiktionary
(1.1) Ci podobni są malarzom lub pisarzom wyrzekającym się wirtuozji; plemięemionom artystów które się modernizują; ludom wojennym podejmującym inicjatywę powszechnego rozbrojenia; rządom absolutnym które się demokratyzują, wyrzekając się twardych praw.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozeria, wirtuozostwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. muz. kobieta wirtuoz
Wiktionary
rzecz. wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż., wirtuozja ż., wirtuozerstwo n., wirtuozerskość ż., wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozostwo n.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozowsko, wirtuozyjny
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
mistrzowski poziom umiejętności w jakiejś dziedzinie; wirtuozeria, wirtuozerstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) najwyższy kunszt w czymś
Wiktionary
(1.1) Doprowadziłem mianowicie do prawdziwego wirtuozostwa sztukę niedowiadywania się.
(1.1) Następnie odkroiłem sobie łapkę kurzą, lecz usta moje zapomniały o pracy na widok wirtuozostwa, z jakiem mój gospodarz ogołocił szkielet kury z mięsa i wsunął je sobie między szczęki.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozeria, wirtuozerstwo; przest. wirtuozja
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wirtuozem, dotyczący wirtuoza
Wiktionary
(1.1) Śpiewaczka ozdabiała całość elementami wirtuozowskimi, jak przystało na sopran koloraturowy.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozerski, wirtuozyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) w sposób wirtuozowski, z wirtuozostwem
Wiktionary
(1.1) Bielscy muzycy wirtuozowsko wykonują jego utwory.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny
przysł. wirtuozersko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozersko, wirtuozyjnie, po mistrzowsku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wirtuozowskie
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozerskość, wirtuozyjność
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wirtuozyjny, z wirtuozją
Wiktionary
(1.1) W zespole mamy też wirtuozyjnie grającą flecistkę.
(1.1) Wirtuozyjnie władający gitarą Hiszpan wystąpi w piątek na scenie centrum kultury.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko
Wiktionary
(1.1) wirtuozersko, wirtuozowsko, po mistrzowsku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wirtuozyjne
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż.
przym. wirtuozerski, wirtuozowski, wirtuozyjny, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) mistrzostwo, wirtuozerskość, wirtuozowskość
Wiktionary
właściwy wirtuozowi; mistrzowski; wirtuozowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. odznaczający się wirtuozją
Wiktionary
(1.1) Kilka wirtuozyjnych wykonań mamy na płytach w naszych zbiorach.
Wiktionary
rzecz. wirtuoz mos., wirtuozeria ż., wirtuozerskość ż., wirtuozerstwo n., wirtuozja ż., wirtuozka ż., wirtuozostwo n., wirtuozowskość ż., wirtuozyjność ż.
przym. wirtuozowski, wirtuozerski, wirtuozowsko
przysł. wirtuozersko, wirtuozowsko, wirtuozyjnie
Wiktionary
(1.1) wirtuozowski, wirtuozerski
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Mazury. wykarczować
Wiktionary
zdolność drobnoustrojów chorobotwórczych do wywoływania zmian chorobowych w organizmach żywych; zjadliwość drobnoustrojów
SJP.pl
Wi
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) biol. o zarazkach, bakteriach zdolny zakazić, zainfekować
Wiktionary
(1.1) Ekstrakt komórkowy zachowywał w sobie czynnik wirulentny nawet po przesączeniu go przez filtry Chamberlanda.
Wiktionary
rzecz. wirus mrz.
Wiktionary
(1.1) zjadliwy
Wiktionary
1. mikroorganizm nieposiadający budowy komórkowej, pasożytujący w organizmie żywym, wywołujący choroby;
2. złośliwy kod komputerowy doczepiający się do uruchomionych programów, zwykle niszczący dane
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mikrobiol. med. cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
(1.2) inform. samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
Wiktionary
(1.1) Oprócz jawnych chorób, wirusy wywołują często zakażenia latentne.
(1.2) Pierwszy wirus komputerowy pojawił się w internecie w roku 1988.
Wiktionary
IPA: ˈvʲirus, AS: vʹirus
Wiktionary
rzecz. wirion m., wirusowatość ż., wirusik mrz.
przym. wirusowy, wirusowaty, wirulentny
Wiktionary
zdrobnienie od: wirus; wirusik
SJP.pl
zdrobnienie od: wirus; wirusek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wirus
Wiktionary
(1.1) To nie wirus, lecz tylko mały wirusik.
Wiktionary
rzecz. wirus m.
Wiktionary
zabijający wirusy
SJP.pl
specjalista zajmujący się badaniem wirusów oraz wywoływanych przez nie chorób; wirolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. specjalista w dziedzinie wirusologii
Wiktionary
(1.1) Władze Arabii Saudyjskiej podjęły próbę uciszenia wirusologa, który donosił o nowym szczepie koronawirusa wykrytym po raz pierwszy u pacjenta szpitala w Dżuddzie jesienią 2012 roku.
Wiktionary
rzecz. wirusologia ż.
przym. wirusologiczny
przysł. wirusologicznie
Wiktionary
nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach; wirologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;
Wiktionary
Wirusologia, wirologia – nauka o wirusach, wiroidach i prionach; dział mikrobiologii.
Wirusologia bada ich systematykę, budowę, właściwości antygenowymi i chorobotwórcze. Opracowuje też metody izolacji, oczyszczania, namnażania i zwalczania wirusów. W celach badawczych korzysta się z mikroskopu elektronowego.
Wikipedia
IPA: ˌvʲirusɔˈlɔɟja, AS: vʹirusoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. wirusolog m.
przym. wirusologiczny
przysł. wirusologicznie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z wirusologią, dotyczący wirusologii
Wiktionary
rzecz. wirusologia ż., wirusolog mos.
Wiktionary
mający niektóre właściwości wirusa; działający jak wirus
SJP.pl
choroba roślin wywoływana przez wirusy, powodująca zniekształcenie liści lub zamieranie całej rośliny
SJP.pl
o roślinach: dotknięty chorobą wirusową powodującą zniekształcenie liści
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w sposób wirusowy
Wiktionary
przym. wirusowy
Wiktionary
1. → wirus;
2. marketing wirusowy, reklama wirusowa - działania marketingowe, dzięki którym informacje na temat firmy lub produktu rozpowszechniane są przez samych odbiorców; viral marketing
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wirusami, dotyczący wirusów
Wiktionary
(1.1) W połączeniu z kwasem askorbinowym, czyli witaminą C, zwiększa odporność organizmu na działanie bakterii i infekcje wirusowe.
(1.1) Tymczasem na trąbie Buby pojawiły się guzy, prawdopodobnie pochodzenia wirusowego.
Wiktionary
rzecz. wirus m., wirusowatość ż., zawirusowanie n.
czas. zawirusować dk.
przysł. wirusowo, wirusowaty
przym. wirusowo
Wiktionary
czworoboczny dziedziniec klasztorny otoczony krużgankami, zwykle z małym ogródkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. rel. ogród na czworobocznym dziedzińcu wewnątrz zabudowań klasztornych, zazwyczaj otoczony arkadami;
(1.2) archit. ogród dworski, pałacowy, miejsce przechadzek lub uprawy roślin przydomowych
Wiktionary
Wirydarz (łac. "viridarium" – gaj, park od "viridis" – zielony) – niewielki, z reguły prostokątny ogród umieszczany w obrębie murów klasztornych.
Płaszczyzna jego rozplanowana była geometrycznie, a całość często otaczano arkadowymi krużgankami, pośrodku zazwyczaj umieszczając studnię, fontannę, rzeźbę lub drzewo. Element ten w architekturze przewidziany był regułą wielu średniowiecznych zakonów (benedyktynów, cystersów, kartuzów) jako nieodłączna część założenia klasztornego.
Wikipedia
(1.1) W zadbanym klasztornym wirydarzu rosło nawet stare drzewo oliwne.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wirydarzyk
Wiktionary
mały wirydarz
SJP.pl
Wi
Wikipedia
wystąpienie u kobiety cech somatycznych męskich w następstwie nadmiaru hormonów o działaniu androgennym; wirylizm; maskulinizacja
SJP.pl
tulejka z cienkiego plastiku umożliwiająca odbycie stosunku pomimo braku wzwodu
SJP.pl
pojawienie się u kobiet niektórych fizycznych cech męskich (np. zarostu na twarzy), spowodowane zaburzeniami hormonalnymi; wirylizacja; maskulinizacja
SJP.pl
głos wirylny - dawniej w prawie: głos dawany w imieniu instytucji mającej przywilej delegowania deputowanego do parlamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wirówka
Wiktionary
rzecz. wirówka ż.
Wiktionary
1. określenie stanu zawirowania;
2. urządzenie kuchenne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) domowe urządzenie do suszenia prania w szybkoobrotowym bębnie
(1.2) techn. urządzenie laboratoryjne lub przemysłowe do separacji mieszanin metodą wirową;
(1.3) lotn. astr. urządzenie służące do wytwarzania przeciążeń, składające się z długiego ramienia, na końcu którego znajduje się kabina;
(1.4) pszcz. urządzenie do pozyskiwania miodu z plasterastra
Wiktionary
Wirówka, separator, centryfuga (łac. "centrifuge") – urządzenie do rozdzielania zawiesin i emulsji, przez wprawienie w szybki ruch obrotowy, którego stałe przyspieszenie znacznie przekracza przyspieszenie ziemskie, wielokrotnie zwiększając szybkość sedymentacji.
Wikipedia
IPA: vʲiˈrufka, AS: vʹirufka
Wiktionary
rzecz. wirowanie n., zawirowanie n., wirnik m., wir m., wiróweczka ż.
czas. wirować ndk., zawirować dk.
przym. wirówkowy, wirowy, wirnikowy
przysł. wirowo
Wiktionary
(1.2) centryfuga
(1.4) miodarka
Wiktionary
robotnik obsługujący wirówkę
SJP.pl
przymiotnik od: wirówka
SJP.pl
pistolet samopowtarzalny skonstruowany przez Polaków, używany w latach trzydziestych i w czasie drugiej wojny światowej; Vis, ViS, WiS
SJP.pl
Wis (bułg. "Вис") – wieś w południowej Bułgarii, w obwodzie Chaskowo, gminie Iwajłowgrad. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego, 31 grudnia 2011 roku wieś liczyła 3 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie;
Wiktionary
Wisaginia (lit. "Visaginas", w latach 1975–1992 "Sniečkus") – miasto na Litwie, w okręgu uciańskim, w północno-wschodniej części kraju, niedaleko granicy z Białorusią (ok. 10 km) i Łotwą (ok. 15 km), siedziba administracyjna rejonu wisagińskiego. Ludność (2001): ok. 29,5 tys. osób, z czego Litwini stanowili niespełna 16%, a Rosjanie ponad 55% (Białorusini – 10%, Polacy – 9%, Ukraińcy – 5%).
Wikipedia
przym. wisagiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wisajami, dotyczący Wisajów
Wiktionary
rzecz. Wisaj mos., Wisajka ż.
Wiktionary
jelitowy, trzewiowy; dotyczący wnętrzności
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. odnoszący się do wnętrzności
Wiktionary
(1.1) trzewiowy
Wiktionary
jeden z typów człowieka wg typologii Sheldona
SJP.pl
[czytaj: łiskons-in] stan w USA
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Stanach Zjednoczonych, dopływ Missisipi;
Wiktionary
Wisconsin () – stan na północy Stanów Zjednoczonych, leżący w regionie Midwest, w Krainie Wielkich Jezior. Położony jest pomiędzy Jeziorem Górnym na północy i jeziorem Michigan na wschodzie. Na zachodzie graniczy ze stanem Minnesota, na południowym zachodzie ze stanem Iowa, na południu z Illinois, a na północnym wschodzie z Michigan.
Wikipedia
substancja kleista zawarta w owocach jemioły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. wist
Wiktionary
(1.1) U okna siedzi sekretarz nad papierami; dalej nieco na lewo stolik, gdzie grają w wiska.
Wiktionary
rzecz. wist mzw./mrz.
Wiktionary
1. wieś, jezioro i rzeka w województwie zachodniopomorskim;
2. zdrobnienie od: Wisła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Wisła
(1.2) geogr. wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin
(1.3) geogr. jezioro w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin
(1.4) geogr. stare koryto oraz potoki źródłowe Wisły
(1.5) geogr. struga, dopływ Iny w województwie zachodniopomorskim
Wiktionary
Wisełka (niem. "Neuendorf") – wieś w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin, przy drodze wojewódzkiej nr 102.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
rzecz. wiślak mos., Wisła ż.
przym. wiślny
Wiktionary
[czytaj: łiszlista] lista rzeczy, które dana osoba chciałaby dostać w prezencie; chciejlista
SJP.pl
zdrobnienie od: Jadwiga, Wisława, Żywisława (imiona żeńskie)
SJP.pl
1. wiszące zwłoki człowieka;
2. przestarzałe: łajdak, łobuz, hultaj, nicpoń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ciało człowieka, który się powiesił albo został powieszony
(1.2) gra polegająca na odgadywaniu wyrazu poprzez podawanie liter i stopniowym rysowaniu człowieka na szubienicy w przypadku podania litery, która w danym wyrazie nie występuje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. wieszać, powiesić, wisieć ndk.
rzecz. powieszenie n., zawiesina ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: wiśnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wiśnia
Wiktionary
IPA: vʲiˈɕɛ̃nka, AS: vʹiśẽnka
Wiktionary
rzecz. wiśnia, wiśniówka
przym. wiśniowy
Wiktionary
1. być zawieszonym, uczepionym gdzieś, na czymś;
2. swobodnie opadać ku dołowi; obwisać, zwisać;
3. o ubraniu: być zbyt luźnym, obszernym;
4. unosić się nad ziemią, utrzymywać się w powietrzu;
5. być straconym przez powieszenie;
6. potocznie: być winnym komuś pieniądze;
7. potocznie: coś komuś wisi (zwisa) - coś jest dla kogoś obojętne, zupełnie go to nie obchodzi
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być przymocowanym do czegoś od góry
(1.2) znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
(1.3) umierać na szubienicy
(1.4) pot. być winnym (pieniądze itp.)
(1.5) pot. być (komuś) obojętnym
(1.6) zwieszać się w dół
(1.7) pot. być zbyt luźnym (o odzieży)
(1.8) dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
(1.9) środ. inform. nie wykazywać aktywności (o programie komputerowym)
Wiktionary
(1.1) Obrazek wisi nad biurkiem.
(1.1) Liście wiszą na drzewie.
(1.2) Nad miastem wisiała gruba warstwa smogu.
(1.2) Helikopter wisi nieruchomo trzydzieści metrów nad ziemią.
(1.3) Będziesz wisiał za swe zbrodnie!
(1.4) Wisisz mi jeszcze dwadzieścia złotych.
(1.5) Wisi mi, co ludzie o mnie powiedzą!
(1.6) Dzisiaj na wuefie nauczyciel znowu kazał nam wisieć na drabinkach.
(1.7) Schudłem i teraz spodnie na mnie wiszą.
(1.8) Nie spłacał kredytu i teraz wisi nad nim groźba licytacji mieszkania.
(1.9) Ten klient wisi, trzeba go zabić.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɕɛ̇t͡ɕ, AS: vʹiśėć
Wiktionary
czas. powiesić, rozwiesić, wieszać, wywiesić, zawiesić, zawisnąć
rzecz. zawiesina ż., wiszenie n., wisior mrz., wisielec, zwis
Wiktionary
(1.1) zwisać
(1.2) unosić się
(1.3) zawisać
(1.4) zalegać
(1.5) latać
(1.6) zwisać
(1.7) zwisać
(1.8) grozić, zagrażać
Wiktionary
duży, okazały wisiorek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. spory, okazały wisiorek
Wiktionary
(1.1) Główną ozdobą naszyjnika jest wisior wykonany ręcznie z miedzianej blachy. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɕɔr, AS: vʹiśor
Wiktionary
rzecz. wisiorek
czas. wisieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wisior
(1.2) jubil. drobna biżuteria noszona na szyi
Wiktionary
rzecz. wisior m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: wist (gra w karty)
SJP.pl
rodzaj gryzoni z rodziny szynszylowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Lagostomus maximus|ref=tak., południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;
Wiktionary
Wiskacza ("Lagidium") – rodzaj ssaków z podrodziny Chinchillinae w obrębie rodziny szynszylowatych (Chinchillidae).
Wikipedia
IPA: vʲiˈskat͡ʃa, AS: vʹiskača
Wiktionary
dawniej: piszczeć, skrzeczeć, kwiczeć; wiszczeć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. iskać
(1.2) slang. przeszukać kieszenie przez policję
Wiktionary
(1.1) Zbyszko wiska pióra dla Danusi.
(1.2) To samo wkurwienie, gdy pies na klatce cię wiska
Wiktionary
kryształ nitkowy, bardzo cienki monokryształ
SJP.pl
→ Wizna (lokalnie); wizeński
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ Wiskitki; wiskitecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wiskitkami, dotyczący Wiskitek
Wiktionary
rzecz. Wiskitki nmos.
Wiktionary
mieszkaniec Wiskitek (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wiskitek (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim;
(1.2) geogr. adm. gmina z siedzibą w Wiskitkach (1.1);
Wiktionary
}|-
Wiskitki – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie żyrardowskim, w gminie Wiskitki nad Pisią Gągoliną. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wiskitki. Administracyjnie ma status sołectwa. Leżą 4 km od Żyrardowa, przy węźle autostrady A2 z drogą krajową nr 50.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Janek i mieszkam w Wiskitkach od urodzenia.
Wiktionary
rzecz. wiskitczanin m., wiskitczanka ż.
przym. wiskicki, podwiskicki
Wiktionary
Wiskitno – (niem. "Steinmeiler") wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Koronowo.
Wikipedia
przyrząd mierzący lepkość cieczy i zapisujący wynik
SJP.pl
1. gęsta, lepka, ciągliwa ciecz używana głównie do produkcji włókien sztucznych;
2. włókno wyprodukowane z wiskozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. gęsta, lepka substancja pozyskiwana w wyniku chemicznej obróbki celulozy, używana głównie do produkcji włókien sztucznych i celofanu
(1.2) włók. włókno wyprodukowane z wiskozy (1.1)
(1.3) włók. tkanina z wiskozy (1.2)
(1.4) fiz. fizyczna właściwość płynów określająca siły tarcia wewnętrznego między poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub gazów
(1.5) pot. mot. sprzęgło, w którym obracający się element wprawia w ruch drugi element za pośrednictwem cieczy o dużej lepkości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wiskozowy
Wiktionary
(1.4) lepkość
Wiktionary
zagęszczacz
SJP.pl
w psychologii: trudność oderwania myśli od raz poruszonego problemu
SJP.pl
psych. typ atletyków, powolnych, zrównoważonych, dobrodusznych, pedantycznych, skłonnych do sporadycznych wybuchów gniewu
SJP.pl
→ wiskoza; wiskotyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wytworzony z wiskozy
(1.2) związany z wiskozą, dotyczący wiskozy
Wiktionary
rzecz. wiskoza ż.
Wiktionary
przyrząd do pomiaru lepkości cieczy; lepkościomierz
SJP.pl
Wiskozymetr, lepkościomierz – przyrząd pomiarowy służący do pomiaru lepkości płynów (głównie cieczy).
Lepkościomierze kapilarne wyznaczają lepkość na podstawie czasu przepływu określonej ilości płynu przez odpowiednio skalibrowane rurki kapilarne pod działaniem znanej różnicy ciśnień. Na takiej zasadzie działają m.in. przyrządy służące do wyznaczania lepkości kinematycznej olejów: lepkościomierze Ubbelohdego, Ostwalda i Pinkiewicza.
Wikipedia
dział chemii zajmujący się lepkością
SJP.pl
związany z wiskozymetrią
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto portowe w Niemczech, położone nad Morzem Bałtyckim;
Wiktionary
Wismar – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, siedziba powiatu Nordwestmecklenburg; port nad Morzem Bałtyckim. Liczba mieszkańców: 44 tys. (2008).
Stare miasto Wismaru jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wikipedia
przym. wismarski
Wiktionary
(1.1) daw. Wyszomierz
Wiktionary
przymiotnik od: Wismar
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wismarem, dotyczący Wismaru
Wiktionary
rzecz. Wismar mrz.
Wiktionary
nazwisko (patronimicum)
SJP.pl
rodzaj gry w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) karc. rodzaj gry w karty;
(1.2) pot. wojsk. pistolet WIST-94
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) karc. zagrywka w brydżu;
(2.2) karc. deklaracja gry ze zobowiązaniem do wzięcia lew
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wszystko wydawało się Dziedzicowi w porządku, kiedy z Kotuszowa przyjeżdżali Pełscy, kiedy grał wieczorami w wista, kiedy rozmawiał o sztuce, kiedy odwiedzał swoje piwnice i przycinał róże.
(1.2) Trzymałem wista w opuszczonej ręce.
Wiktionary
IPA: vʲist, AS: vʹist
Wiktionary
rzecz. wiścik mrz., wisek mzw.
czas. wistować
przym. wistowy
Wiktionary
(1.1) daw. wisek, zdrobn. wiścik
(2.1-2) zdrobn. wiścik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraw. kamizelka
Wiktionary
dawniej: łączyć, zespalać z istotą czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
drzewiaste pnącze z rodziny bobowatych; glicynia; wisteria; słodlin
SJP.pl
drzewiaste pnącze z rodziny bobowatych; glicynia; wistaria; słodlin
SJP.pl
1. w brydżu: rozpocząć wyjściem rozgrywkę;
2. w preferansie: zadeklarować podczas licytacji wzięcie określonej liczby lew
SJP.pl
1. w brydżu: rozpoczynać wyjściem rozgrywkę;
2. w preferansie: deklarować podczas licytacji wzięcie określonej liczby lew;
3. dawniej: grać w wista
SJP.pl
przymiotnik od: wist
SJP.pl
sztuczne włókno celulozowe, podobne do bawełny
SJP.pl
sztuczne tworzywo używane do wyrobu przedmiotów galanteryjnych
SJP.pl
urwis, łobuz, psotnik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wisz (niem. Wischau) – nieistniejąca miejscowość w woj. dolnośląskim położona niegdyś między wsiami Jutrzyna i Kolnica, dzisiaj bagniska i lasek nad rzeką Gnojna o tej samej nazwie.
Wikipedia
1. roślina czepna; gęste, splątane zarośle
2. przestarzale: skała, urwisko
SJP.pl
Wiszar – pło paprociowo-trzcinowe, torfowisko wiszące, występuje w obszarach źródliskowych. Torfowisko wiszące – soczewkowate torfowisko źródliskowe, położone na stromym zboczu, silnie uwodnione dzięki utrzymywaniu wody przez torf i stałemu dopływowi ze źródła.
Wikipedia
dawniej, dziś regionalnie: piszczeć, skrzeczeć, kwiczeć
SJP.pl
czasownik
(1.1) białystok. krzyczeć, piszczeć, wrzeszczeć
Wiktionary
(1.1) Przestań wiszczeć!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wisieć.
Wiktionary
IPA: vʲiˈʃɛ̃ɲɛ, AS: vʹišẽńe
Wiktionary
czas. wisieć, wieszać
rzecz. zawiesina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plast. narzędzie do rozcierania zmiękczania kreski rysunku wykonane np. z ciasno zrolowanego i zaostrzonego papieru;
(1.2) łow. pręt do czyszczenia lufy broni palnej
Wiktionary
Wiszer (wiszor) – narzędzie służące do osłabiania, zmiękczania i rozmazywania kreski w rysunku węglem, pastelem lub kredą, pozwalając na uzyskanie efektu zamglenia lub rozmycia. Służy także do mieszania kolorów w rysunku kolorowym. Najczęściej jest to łopatka lub pałeczka z miękką, filcową końcówką.
Wikipedia
(1.1) Wykorzystaj wiszer i sproszkowany węgiel drzewny do narysowania subtelnego, zamglonego widoku miasta lub portu.
Wiktionary
rzecz. wiszor m., wieszerowanie n.
czas. wiszerować ndk.
Wiktionary
(1.1) wiszor
(1.2) wycior
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy;
Wiktionary
Wiszera (ros. Вишера) – rzeka w Rosji, w Kraju Permskim. Lewy dopływ Kamy, wpada do Zatoki Wiszerskiej Zbiornika Kamskiego.
Długość 415 km, powierzchni zlewni 31 200 km², średnia wysokość zlewni 317 m.
Wikipedia
przymiotnik od: Wisznia Mała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol., śrpol., także. gw-pl|Brasławszczyzna,Cieszanów,Skałat,Stubno,Tuligłowy,Oleszkowce,Łotwa,Bujwidze,Supraśl. wiśnia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wiszniak mrz.
:: zdrobn. wiszenka ż.
przym. wiszniowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wisznice ( "Вішніцы") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Wisznice. Przez miejscowość przepływa Zielawa, rzeka dorzecza Bugu, dopływ Krzny. Wisznice leżą przy drodze krajowej nr 63 i drogach wojewódzkich nr 812 i nr 815.
Wikipedia
przymiotnik od: Wisznice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w mitologii indyjskiej: bóg, w "Wedzie" towarzysz i sojusznik Indry, przemierzający świat trzema krokami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) rel. jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu
Wiktionary
Wisznu (sanskryt i hindi: विष्णु, IAST: Viṣṇu) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, jedyny hinduski bóg czczony w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi awatarami: Kryszną i Ramą.
Wikipedia
(1.1) Gdy „zło sięga nieba", Wisznu staje się ziemskim awatarem. Obok oficjalnej listy awatarów istnieją wierzenia nieortodoksyjne. Za awatar Boga uważano często Gandhiego.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiʃnu, AS: vʹišnu
Wiktionary
jeden z głównych kultów w hinduizmie
SJP.pl
Wisznuizm (nazywany przez wielu wyznawców "waisznawizmem" (ew. "wajsznawizmem") od oryginalnej nazwy sanskryckiej) – gałąź hinduizmu, w której Wisznu lub jeden z jego awatarów wielbiony jest jako najwyższy Bóg. Najpopularniejszą religią wisznuicką jest krysznaizm.
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych
SJP.pl
Wiszogronowiec ("Unonopsis" R.E.Fr.) – rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych ("Annonaceae" Juss.). Według "The Plant List" w obrębie tego rodzaju znajduje się 48 gatunków o nazwach zweryfikowanych i zaakceptowanych, podczas gdy kolejne 3 taksony mają status gatunków niepewnych (niezweryfikowanych). Występuje naturalnie w klimacie tropikalnym obu Ameryk. Gatunkiem typowym jest "U. angustifolia" (Benth.) R.E.Fr.
Wikipedia
1. dawniej: szczotka do czyszczenia lufy armatniej lub karabinowej po wystrzale; wycior;
2. zwinięty kawałek skóry, irchy lub papieru, służący do rozcierania na rysunku kredki, ołówka, węgla lub pasteli; fiszorek
SJP.pl
zwinięty kawałek skóry, irchy lub papieru, służący do rozcierania na rysunku kredki, ołówka, węgla lub pasteli; wiszor; fiszorek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wiszowaty – nazwisko używane w Polsce.
Na początku lat 90. XX wieku nosiło je w Polsce 1067 pełnoletnich osób. Najwięcej w dawnym woj. białostockim (252 osoby), łomżyńskim (204 osób) i suwalskim (145 osób).
Wikipedia
przymiotnik od: Wisztyniec
SJP.pl
1. być zawieszonym, uczepionym gdzieś, na czymś;
2. swobodnie opadać ku dołowi; obwisać, zwisać;
3. o ubraniu: być zbyt luźnym, obszernym;
4. unosić się nad ziemią, utrzymywać się w powietrzu;
5. być straconym przez powieszenie;
6. potocznie: być winnym komuś pieniądze;
7. potocznie: coś komuś wisi (zwisa) - coś jest dla kogoś obojętne, zupełnie go to nie obchodzi
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wisówka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.
W drugiej połowie XVI wieku była to wieś szlachecka położona w powiecie bielskim ziemi rawskiej, w województwie rawskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
1. rzeka w Polsce;
2. miasto w Polsce;
3. nazwa wielu polskich klubów sportowych (np. Wisła Kraków, Wisła Płock)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Polsce;
(1.2) geogr. miasto w Polsce;
(1.3) pot. sport. nazwa kilku polskich klubów sportowych
(1.4) rzad. imię|polski|ż.;
(1.5) geogr. toponim, składnik nazw kilku miejscowości i rzek w Polsce
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Wisła przepływa przez Kraków i Warszawę.
(1.2) W Wiśle znajduje się szesnaście wyciągów narciarskich.
(1.3) Wisła wiele razy zdobyła mistrzostwo Polski.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiswa, AS: vʹisu̯a
Wiktionary
rzecz. wiślak m., wiślanka ż., Wisłok m., Wisłoka ż., wiślanin nmos., Wiślisko n., Powiśle n.
:: zdrobn. Wisełka ż.
przym. nadwiślański, przywiślański, wiślany, wiślny, wiślański
Wiktionary
(1.1) poet. Królowa Polskich Rzek
(1.3) pot. Biała Gwiazda
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wisław – staropolskie imię męskie, złożone ze skróconego członu "Wit-" („pan, władca”), i "-sław" („sława”). Mogło ono mieć charakter życzący i oznaczać „tego, który będzie sławnym panem”. Formą pełniejszą tego imienia jest Witosław.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Zobacz też: Wisława (album).
Wisława – słowiańskie imię żeńskie, będące skróconą formą imienia Witosława albo Wojsława. Poświadczone od 1273 roku jako "Wisława" ||"Wysława".
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Wisława i jestem krakowską kwieciarką.
Wiktionary
IPA: vʲisˈwava, AS: vʹisu̯ava
Wiktionary
rzecz. Witosława ż., Wojsława ż.
:: fm. Wisław m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wisławy lub z nią związany
SJP.pl
Wisław z małżonką; Wisławowie
SJP.pl
Wisław z małżonką; Wisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wisława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Wisłok, Wisłoka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Sanu;
Wiktionary
Wisłok – rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewy dopływ Sanu, o długości 228 km i powierzchni dorzecza 3528 km².
Wikipedia
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą tę okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa aż po Grybowski dział.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiswɔk, AS: vʹisu̯ok
Wiktionary
rzecz. Wisłoka ż., Wisła ż., wiślak mos.
przym. wisłocki, wiślny
Wiktionary
rzeka w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły;
Wiktionary
Wisłoka – rzeka w południowo-wschodniej Polsce, prawy dopływ górnej Wisły. Długość rzeki wynosi 164 km, a powierzchnia dorzecza 4110 km².
Wikipedia
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą tę okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa aż po Grybowski dział.
Wiktionary
IPA: vʲisˈwɔka, AS: vʹisu̯oka
Wiktionary
rzecz. Wisłok m., Wisła ż., wiślak mos.
przym. wisłocki
Wiktionary
ciąg ulic w Warszawie
SJP.pl
Wisłostrada – trasa szybkiego ruchu wzdłuż lewego brzegu Wisły w Warszawie.
Trasa, w którą włączono istniejące ulice, powstała w latach 1972–1975. Biegnie od ul. Pułkowej na północy do ul. Przyczółkowej na południu.
Wikipedia
twierdza w Gdańsku
SJP.pl
Wisłoujście (kaszb. "Minda", niem. "Weichselmünde", dawniej "Münde") – niezamieszkany obszar przemysłowy w Gdańsku, wchodzący w skład osiedla administracyjnego Przeróbka, na Wyspie Portowej, nad Martwą Wisłą. Znajduje się tu zachowana zabytkowa Twierdza Wisłoujście.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w gwarze przestępczej (więziennej): ręka
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca wysoki dźwięk wydawany przez ptaki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vʲit, AS: vʹit
Wiktionary
skrót
(1.1) = witamina
Wiktionary
(1.1) Jedną z najważniejszych witamin wspomagających odporność jest wit. A występująca m.in. w marchewce i jabłkach.
Wiktionary
reagować w określony sposób przy spotkaniu kogoś, na widok czegoś
SJP.pl
przydrożna konstrukcja z nazwą miasta, regionu, gminy itp., zwykle z napisem powitalnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przydrożna trwała konstrukcja przy wjeździe na obszar gminy, miasta itp. witająca podróżnych;
(1.2) folk. okazjonalna słomiana konstrukcja ustawiana przez mieszkańców podczas dożynek
Wiktionary
Witacz – znak ustawiany przy wjeździe do miejscowości, jednostki administracyjnej, regionu czy państwa w celu powitania przyjeżdżających osób.
Na tego typu znakach często umieszcza się hasło reklamowe, herb, logo, informacje o lokalnych atrakcjach turystycznych, liczbie mieszkańców, miastach partnerskich i tym podobne. Zdarza się, że projekt witacza zostaje wyłoniony na zasadzie konkursu, jak miało to miejsce między innymi w województwie zachodniopomorskim, Łodzi czy Bydgoszczy.
Wikipedia
(1.1) Miasto ustawiło nowy witacz przy drodze od Mikołowa.
(1.2) Ktoś podpalił witacz dożynkowy przy samej remizie.
Wiktionary
rzecz. przywitanie n., witaczka ż., witanie n.
czas. zawitać, powitać, przywitać dk., witać ndk.
przym. powitalny
wykrz. witaj, witam, powitać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara. przywitanie, witanie się
Wiktionary
rzecz. przywitanie n., witacz mrz., witanie n.
czas. zawitać, powitać, przywitać dk., witać ndk.
przym. powitalny
wykrz. witaj, witam, powitać
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) zwrot używany jako powitanie
forma czasownika.
(2.1) rozk. 2 os. lp. zob. witać.
Wiktionary
(1.1) Witaj, Jurku! Jak ci się spało?
(1.1) Nad wejściem powiesili napis: „Witaj, szkoło!”.
Wiktionary
rzecz. witacz mrz., witaczka ż., witanie n., powitanie n.
czas. zawitać, witać ndk., powitać dk.
wykrz. witam, powitać
Wiktionary
(1.1) hej, dzień dobry, cześć, czołem, serwus, pot. siema
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rosyjskie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Witalis – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „życiowy, zdolny do życia” ("vitalis") i wyrażało życzenie rodziców, żeby dziecko się dobrze chowało. Patronem imienia jest m.in. św. Witalis, męczennik, zm. ok. 300.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik witalizmu
Wiktionary
rzecz. witalizm m.
:: fż. witalistka
przym. witalistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka witalizmu
Wiktionary
rzecz. witalizm m.
:: fm. witalista mos.
Wiktionary
koncepcja filozoficzna zakładająca istnienie w organizmach żywych niematerialnej, siły życiowej, która kieruje procesami życiowymi i decyduje o ich przebiegu
SJP.pl
Wi
Wikipedia
zwiększać witalność, odmładzać
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: witalnie
SJP.pl
motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej
Wiktionary
IPA: vʲiˈtalnɔɕt͡ɕ, AS: vʹitalność
Wiktionary
przym. witalny
Wiktionary
(1.1) żywotność
Wiktionary
obdarzony siłą żywotną, życiowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący życia i jego procesów
(1.2) pełen sił życiowych
Wiktionary
rzecz. witalność ż.
przysł. witalnie
Wiktionary
reagować w określony sposób przy spotkaniu kogoś, na widok czegoś
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) zwrot używany jako powitanie
forma czasownika.
(2.1) 1. os. lp. ter. od: witać
Wiktionary
(1.1) Witam, Pana, Panie Jareczku!
Wiktionary
rzecz. przywitanie n., witacz mrz., witaczka ż., witanie n.
czas. zawitać, powitać, przywitać dk., witać ndk.
przym. powitalny
wykrz. witaj, powitać
Wiktionary
(1.1) dzień dobry
Wiktionary
organiczny związek chemiczny niezbędny do prawidłowego przebiegu procesów życiowych zachodzących w organizmie, występujący głównie w pożywieniu, biorący udział w regulacji metabolizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. biol. chem. związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;
Wiktionary
(1.1) Mleko owsiane zwykle robi się z owsa, wody i oleju słonecznikowego, ale można je też wzbogacić wapniem, wanilią i witaminami.
Wiktionary
IPA: ˌvʲitãˈmʲĩna, AS: vʹitãmʹĩna
Wiktionary
rzecz. witaminizowanie n., witaminizacja ż.
:: zdrobn. witaminka ż.
czas. witaminizować ndk.
przym. witaminowy
Wiktionary
dodanie naturalnych bądź syntetycznych preparatów witamin do produktów spożywczych, kasz i kosmetyków w celu ich wzbogacenia
SJP.pl
1. zdrobnienie od: witamina;
2. żartobliwie, ironicznie: Polka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: witamina
Wiktionary
rzecz. witamina ż.
Wiktionary
specjalista w zakresie witaminologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z witaminologią, dotyczący witaminologii
Wiktionary
rzecz. witaminologia ż.
Wiktionary
rzadko: uporczywa skłonność do profilaktycznego stosowania witamin, mogąca prowadzić do chorób
SJP.pl
rzadko: odpowiednie stosowanie witamin w profilaktyce i leczeniu chorób; kuracja witaminowa
SJP.pl
przymiotnik od: witamina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z witaminami
(1.2) zawierający witaminy
Wiktionary
(1.2) Na obiad - syty, gorący posiłek lub wrocławska bomba witaminowa, czyli knysza lub pita.
Wiktionary
IPA: ˌvʲitãmʲĩˈnɔvɨ, AS: vʹitãmʹĩnovy
Wiktionary
rzecz. witamina ż.
przym. witaminizowany
Wiktionary
reagować w określony sposób przy spotkaniu kogoś, na widok czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Withania|Pauquy|ref=tak., rodzaj roślin okrytonasiennych z rodziny psiankowatych
(1.2) bot. roślina z rodzaju witania (1.1)
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. oraz M., B. i W. lm. od witanie
Wiktionary
Witania ("Withania") – rodzaj roślin z rodziny psiankowatych ("Solanaceae"). Obejmuje 19 gatunków. Występują one w południowej Europie, południowej i wschodniej Azji oraz w niemal całej Afryce (bez Madagaskaru i niektórych krajów na zachodzie kontynentu).
Wikipedia
(1.1) Wspomniane właściwości witanii przypisywane są przede wszystkim występującym w korzeniu glikowitanolidom.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|witać.
Wiktionary
IPA: vʲiˈtãɲɛ, AS: vʹitãńe
Wiktionary
czas. witać, zawitać
przym. powitalny
wykrz. witaj, witam
rzecz. witacz mrz., witaczka ż.
Wiktionary
Witaniów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Łęczna.
Prywatna wieś szlachecka, położona w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
steroidowy lakton występujący w roślinach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. związek chemiczny z grupy laktonów steroidowych występujących głównie w roślinach z rodziny psiankowatych;
Wiktionary
(1.1) Witanolidy znosiły immunosupresję oraz wywołane chronicznym stresem zaburzenia seksualne występujące u samców.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Witanowo (kaszub. "Witónowò", niem. "Franzdorf") – wieś w Polsce w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Kołczygłowy. Leży na Pojezierzu Bytowskim. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
wegetarianin, który spożywa jedynie surowe warzywa i owoce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba praktykująca witarianizm
Wiktionary
rzecz. witarianizm m., witarianka ż.
przym. witariański
przysł. witariańsko
Wiktionary
(1.1) surojadek
Wiktionary
dieta wykluczająca spożywanie pokarmów poddanych obróbce termicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sposób odżywiania się polegający na spożywaniu wyłącznie surowych pokarmów (dopuszczalne jest podgrzewanie jedzenia do 40 °C) i wykluczeniu wysoko przetworzonej żywności;
Wiktionary
Witarianizm – dieta wykluczająca spożywanie pokarmów poddanych obróbce termicznej oraz produktów wysokoprzetworzonych. Najczęściej, choć nie zawsze, jest łączony z wegetarianizmem lub weganizmem.
Wikipedia
(1.1) Ratunkiem dla otyłych jest konsekwentny witarianizm. Witarianie to ludzie, którzy porzucili tradycyjną kuchnię na rzecz naturalnego, pierwotnego odżywiania: owoce i inne surowizny.
Wiktionary
rzecz. witarianin m., witarianka ż.
przym. witariański
Wiktionary
kobieta stosująca dietę składającą się wyłącznie ze świeżych warzyw i owoców oraz czystej wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przestrzegająca zasad żywieniowych witarianizmu
Wiktionary
(1.1) Pomimo tego, że jestem witarianką, od czasu do czasu mam ochotę na ciepły posiłek.
Wiktionary
rzecz. witarianizm m., witarianin m.
przym. witariański
przysł. witariańsko
Wiktionary
→ witarianizm, → witarianin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy dla witarianizmu
Wiktionary
(1.1) Na naszym weselu będą wyłącznie potrawy witariańskie i oczywiście wódka.
Wiktionary
rzecz. witarianizm m., witarianin m., witarianka ż.
przysł. witariańsko
Wiktionary
witamina rozpuszczalna w tłuszczach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Witaszewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Góra Świętej Małgorzaty.
Wieś od XVIII w. była własnością podczaszego Ignacego Szamowskiego.
Wiosną 1833 roku, w majątku Eugeniusza Szamowskiego w Witaszewicach ukrywał się Zenon Świętosławski, uczestnik partyzantki Zaliwskiego.
Wikipedia
Witaszkowo (niem. "Vettersfelde", łuż. "Wětškow") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
Witaszyce (dawn. niem. "Wittschütz") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie jarocińskim, w gminie Jarocin.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Witaszyce. W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
Witaszyn – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Wyśmierzyce.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wareckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
reagować w określony sposób przy spotkaniu kogoś, na widok czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś
(1.2) reagować w jakiś sposób na czyjeś przybycie lub inne zdarzenie
czasownik zwrotny niedokonany witać się
(2.1) składać sobie wzajemne przywitanie
Wiktionary
(1.1) Witam państwa w popołudniowej audycji - przywitał się redaktor.
(2.1) Wylękniony Żaczek witał się tymczasem z jasnowłosym, suchym dżentelmenem, który mimo różowych odstających uszu wyglądał rzeczywiście na lorda.
Wiktionary
IPA: ˈvʲitat͡ɕ, AS: vʹitać
Wiktionary
rzecz. powitanie n., witacz mrz., witaczka ż., witanie n.
czas. zawitać, przywitać dk.
przym. powitalny
wykrz. witaj, witam
Wiktionary
białe, niefiltrowane piwo pszeniczne, warzone metodą górnej fermentacji z dużym udziałem pszenicy niesłodowanej
SJP.pl
Wi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Witczak (ujednoznacznienie).
Witczak (forma żeńska: pani Witczak, Witczakowa, Witczakówna, w liczbie mnogiej: Witczakowie, pot. gwar. lub przest. Witczaki) – nazwisko polskie, którym posługuje się ponad 10 tysięcy osób.
Wikipedia
miasto na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Sprawca wypadku potrącił dwóch ludzi w Witebsku.
Wiktionary
rzecz. Witebszczyzna ż.
przym. witebski
Wiktionary
→ Witebsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Witebskiem, dotyczący Witebska
Wiktionary
rzecz. Witebsk m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: witka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: witka
Wiktionary
IPA: vʲiˈtɛt͡ʃka, AS: vʹitečka
Wiktionary
1. długa gałązka; wić; łoza;
2. aparat ruchu jednokomórkowców; wić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma imion: Wit, Witold, Witołd, Witosław, Wiktor
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Miał na imię Witek i chodził z nami na kurs tańca.
Wiktionary
rzecz. Wit mos./mrz.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Zobacz też: Witeliusz (kardynał).
Witeliusz, "Aulus Vitellius Germanicus" (ur. 24 września 15, zm. 21 grudnia 69 w Rzymie) – cesarz rzymski od 19 kwietnia 69 do swojej śmierci.
Wikipedia
Witelon, inne formy imienia: "Witelo, Witello, Vitellio, Vitelo, Vitello, Vitello Thuringopolonis" (ur. około 1230 na Dolnym Śląsku, zm. pomiędzy 1280 a kwietniem 1314) – polski mnich i uczony: fizyk, matematyk i filozof, znany z prac nad optyką i psychologią spostrzegania.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Viterbo, dotyczący Viterbo
Wiktionary
(1.1) Na forum międzynarodowym zwrócono uwagę na to zagadnienie w przyjętej w 1990 roku Deklaracji Witerbskiej, poświęconej edukacji leśnej społeczeństwa, a także zawodowemu kształceniu leśników.
Wiktionary
rzecz. Viterbo n.
Wiktionary
substancja neutralizująca zapach człowieka, używana do smarowania sideł, pułapek itp.; odwiatr
SJP.pl
minerał, węglan baru
SJP.pl
Witeryt (witheryt) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwany od imienia Williama Witheringa, angielskiego botanika i mineraloga, odkrywcy tego minerału.
Wikipedia
przymiotnik od: witeź
SJP.pl
dawniej dzielny rycerz, śmiałek, bohater
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. dzielny rycerz, bohaterski wojownik
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeka w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
przym. witimski
Wiktionary
przymiotnik od: Witim (rzeka w Federacji Rosyjskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Witimem, dotyczący Witimu
Wiktionary
rzecz. Witim mrz.
Wiktionary
1. długa gałązka; wić; łoza;
2. aparat ruchu jednokomórkowców; wić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienka, elastyczna gałązka
Wiktionary
Witka (czes. "Smědá", niem. "Wittig") – rzeka w Czechach i w Polsce o długości 51,9 km (w granicach Polski – 5,9 km) i powierzchni dorzecza 331 km² (w granicach Polski – 60 km²), prawy dopływ Nysy Łużyckiej.
Rzeka wypływa z trzech potoków źródliskowych w Górach Izerskich: Bílá Smědá, Černá Smědá, Hnědá Smědá, w Czechach. Za główny potok źródliskowy uważa się Bílá Smědá wypływający z torfowisk między Smiedawską Górą a Izerą.
Wikipedia
rzecz. wić ż.
czas. wić
Wiktionary
(1.1) wić
Wiktionary
wszystko, co dotyczy życia i twórczości Witkacego
SJP.pl
specjalista w dziedzinie witkacologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) naukowiec zajmujący się witkacologią; znawca, badacz życia i twórczości Witkacego
Wiktionary
(1.1) Żywemu zainteresowaniu sztuką ze strony reżyserów i inscenizatorów towarzyszy ciekawość witkacologów oraz historyków XX-wiecznego teatru.
Wiktionary
rzecz. Witkacy mos., Witkacówka ż.
:: fż. witkacolożka ż.
przym. Witkacowski, witkacologiczny
Wiktionary
badania nad twórczością Stanisława Ignacego Witkiewicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. dziedzina badań naukowych zajmująca się życiem i spuścizną artystyczną Stanisława Ignacego Witkiewicza
Wiktionary
(1.1) Anna Micińska przez 40 lat zajmowała się Witkacym i stworzyła fundamenty witkacologii.
Wiktionary
rzecz. Witkacy m., Witkacówka ż., witkacolog m., witkacolożka ż., Witkiewicz m.
przym. Witkacowski, witkacologiczny
Wiktionary
przymiotnik od: witkacologia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z witkacologią, dotyczący witkacologii
Wiktionary
rzecz. Witkacy m., witkacologia ż., Witkacówka ż., witkacolog m., witkacolożka ż.
przym. Witkacowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naukowczyni zajmująca się witkacologią; znawczyni, badaczka życia i twórczości Witkacego
Wiktionary
(1.1) Ważną postacią numeru jest Anna Micińska, wybitna witkacolożka, edytorka i literaturoznawczyni, która pojawia się w artykule profesora Janusza Deglera (…)
Wiktionary
rzecz. Witkacy m., Witkacówka ż., Witkiewicz m.
:: fm. witkacolog ż.
przym. Witkacowski, witkacologiczny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przynależny Witkacemu, będący jego własnością
Wiktionary
rzecz. Witkacy m., witkacologia ż., Witkacówka ż., witkacolog m., witkacolożka ż.
przym. witkacologiczny
Wiktionary
pseudonim Stanisława Ignacego Witkiewicza (1885-1939), dramatopisarza, malarza, teoretyka sztuki i filozofa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. pseudonim Stanisława Ignacego Witkiewicza, polskiego pisarza i malarza;
Wiktionary
(1.1) W Rosji Witkacemu zabrakło pieniędzy.
Wiktionary
rzecz. witkacologia ż., Witkacówka ż., witkacolog m., witkacolożka ż.
przym. Witkacowski, witkacologiczny
Wiktionary
1. Stanisław Witkiewicz (1851-1915) (ojciec Stanisława Ignacego), malarz, krytyk i pisarz;
2. Stanisław Ignacy Witkiewicz (pseud. Witkacy) (syn Stanisława) (1885-1939), dramatopisarz, malarz, teoretyk sztuki i filozof
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Stanisława Witkiewicza, charakterystyczny dla Stanisława Witkiewicza
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. szt. dotyczący życia i twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza, charakterystyczny, typowy dla Witkiewicza lub jego twórczości, taki jak u Witkiewicza
Wiktionary
przym. Witkiewiczowski
Wiktionary
mieszkaniec Witkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Witkowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Witkowicami, dotyczący Witkowic
Wiktionary
rzecz. Witkowice nmos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;
(1.2) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
IPA: vʲitˈkɔvɔ, AS: vʹitkovo
Wiktionary
rzecz. witkowianin m., witkowianka ż.
przym. witkowski
Wiktionary
przymiotnik od: Witkowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Witkowa, związany z Witkowem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Witkowo n., witkowianin m., witkowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Witka lub z nim związany
SJP.pl
ryba z rodziny dorszowatych; merlan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Merlangius merlangus|ref=tak., ryba atlatycka;
Wiktionary
Witlinek ("Merlangius merlangus") – gatunek morskiej ryby dorszokształtnej z rodziny dorszowatych (Gadidae). Poławiana gospodarczo na niewielką skalę, spotykana w akwariach publicznych.
Wikipedia
IPA: vʲiˈtlʲĩnɛk, AS: vʹitlʹĩnek
Wiktionary
(1.1) merlan
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Witnica ( Vietz) – miasto w zachodniej Polsce, w woj. lubuskim, w powiecie gorzowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Witnica.
Według danych GUS z 30 czerwca 2024 r. Witnica liczyła 6417 mieszkańców.
Miasto położone jest 26 km od Gorzowa Wielkopolskiego przy drodze wojewódzkiej nr 132 (relacji Gorzów Wielkopolski – Kostrzyn nad Odrą). Przez miasto przepływa rzeka Witna, która jest dopływem Warty. Na północny zachód od miasta znajduje się Jezioro Wielkie.
Wikipedia
IPA: vʲitʲˈɲit͡sa, AS: vʹitʹńica
Wiktionary
przym. witnicki
Wiktionary
przymiotnik od: Witnica
SJP.pl
mieszkaniec Witnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Witnicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
Witno (do 1945 niem. "Wittenfelde") – wieś sołecka w północno-zachodniej Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Gryfice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Witold jest wybitnym arytmetykiem.
(1.1) Na początku piętnastego wieku książę Witold rozkazał wybudować pierwszy murowany zamek w Wilnie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲitɔlt, AS: vʹitolt
Wiktionary
rzecz. Witoldowa ż.
:: fż. Witolda ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Witolda – żeński odpowiednik imienia Witold o znaczeniu „władająca ludem”.
Wikipedia
rzecz. Witold mos.
Wiktionary
Witold z małżonką; Witoldowie
SJP.pl
Witold z małżonką; Witoldostwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Witolda lub z nim związany
SJP.pl
Witoldzin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Szamotuły.
Wikipedia
dzielnica Gdyni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) dzielnica Gdyni
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Na Witominie znajduje się duży cmentarz.
Wiktionary
IPA: ˌvʲitɔ̃ˈmʲĩnɔ, AS: vʹitõmʹĩno
Wiktionary
przym. witomiński
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Witomir – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich.
Wikipedia
dawne imię żeńskie
SJP.pl
1. wieś w Polsce;
2. lewy dopływ Bzury
SJP.pl
Zobacz też: Witonia w innych znaczeniach tej nazwy.
Witonia (dawniej miasto) – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Witonia. Siedziba gminy Witonia.
Wikipedia
nazwisko, np.
1. Wincenty Witos (1875-1945), brat Andrzeja, działacz ruchu ludowego, polityk, publicysta, rolnik;
2. Andrzej Witos (1878-1973), brat Wincentego, działacz ruchu ludowego, rolnik
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Witostowice ( Schönjohnsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice, u stóp Wzgórz Strzelińskich.
Wikipedia
Wit z małżonką; Witowie
SJP.pl
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
masyw górski w Bułgarii
SJP.pl
margin-left: auto; margin-right:auto;">
Wikipedia
Witoszewo (niem. "Kunzendorf") – wieś w Polsce położona na Pojezierzu Iławskim w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Zalewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
W latach 1945–1946 miejscowość nosiła nazwę "Kończewo"
Wikipedia
Witoszyce – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Góra.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. toponim, nazwa pięciu polskich miejscowości;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ojciec Witosław całe swoje życie poświęcił katechizowaniu.
(2.1) Niemcy uciekli z Witosławia w czasie drugiej wojny światowej.
Wiktionary
(1.1) przym. Witosławowy
(2.1) rzecz. witosławianin mos., witosławianka ż.
(2.1) przym. witosławski, podwitosławski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Witosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Wit(o)-" („pan, władca”), i "-sława" („sława”). Zanotowane zostało po raz pierwszy w 1265 r. Mogło ono mieć charakter życzący i oznaczać „tę, która będzie sławną panią”. Formą skróconą tego imienia jest Wisława, a męskimi odpowiednikami – odpowiednio Witosław i Wisław.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Witosławia
Wiktionary
(1.1) Nikt się nie przejmował witosławianami i ich problemami.
Wiktionary
rzecz. Witosław m.
:: fż. witosławianka ż.
przym. witosławski, podwitosławski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Witosławia
Wiktionary
(1.1) Witosławianki chciałyby mieć własny fitness klub.
Wiktionary
rzecz. Witosław m.
:: fm. witosławianin m.
przym. witosławski, podwitosławski
Wiktionary
Witosław z małżonką; Witosławowie
SJP.pl
Witosław z małżonką; Witosławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Witosława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) od Witosław
Wiktionary
(1.1) Witosławowym konikiem jest tenis.
Wiktionary
rzecz. Witosław m.
przym. witosławski, podwitosławski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Witosławia, związany z Witosławiem
Wiktionary
(1.1) Będąc nastolatką, ciocia Józia wylegiwała się na witosławskich łąkach.
Wiktionary
rzecz. Witosław m., witosławianin m., witosławianka ż.
przym. podwitosławski, Witosławowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wita lub z nim związany
SJP.pl
Witowy – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie inowrocławskim, w gminie Inowrocław.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik od: Witonia
SJP.pl
Witramowo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. W latach 1973–77 w gminie Szkotowo.
Wikipedia
kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła ujętych w ołowiane ramki, często wystawiana w okna kościołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Pomiędzy służkami schodzącymi z żeber sklepienia umieszczono olbrzymie okna, w których znajdują się najstarsze w Paryżu gotyckie witraże.
Wiktionary
IPA: ˈvʲitraʃ, AS: vʹitraš
Wiktionary
rzecz. witrażysta m., witrażownik m., witrażystka ż., witrażownictwo n.
:: zdrobn. witrażyk m.
przym. witrażowy, witrażowniczy
Wiktionary
sztuka wykonywania witraży
SJP.pl
artysta zajmujący się wykonywaniem witraży; witrażysta
SJP.pl
przymiotnik od: witraż
SJP.pl
zdrobnienie od: witraż
SJP.pl
artysta zajmujący się wykonywaniem witraży; witrażownik
SJP.pl
artysta zajmujący się wykonywaniem witraży; witrażysta
SJP.pl
nóż pneumatyczny do wykonywania witrektomii
SJP.pl
chirurgiczne usunięcie ciała szklistego - żelu wypełniającego wnętrze gałki ocznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chirurgiczne usunięcie składników patologicznych znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka;
Wiktionary
Witrektomia – operacyjny zabieg okulistyczny polegający na usunięciu wszelakich składników patologicznych (np. wylewów krwawych) znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka. Jest jednym ze sposobów usuwania mętów ciała szklistego.
Wikipedia
stężony kwas siarkowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chem. uwodniony siarczan metalu ciężkiego
(1.2) daw. chem. stężony kwas siarkowy
Wiktionary
Witriol, olej szklany, olej witriolu, dawniej także witriolej (z śrdw-łac. "vitriolum", od łac. "vitrum", szkło + "oleum", olej) – dawna nazwa stężonego kwasu siarkowego, który jest przezroczystą cieczą o szklistym wyglądzie i oleistej konsystencji. Nazwą tą określano także uwodnione siarczany metali dwuwartościowych, np.:
Wikipedia
(1.2) Zalewała mnie gorycz żrąca jak witriol.
Wiktionary
Witrochromia – technika malowania na odwrocie przezroczystego podobrazia (najczęściej szkła).
W witrochromii maluje się farbami olejnymi lub wodorozcieńczalnymi na tylnej stronie tafli szklanej za pomocą pędzla lub piórka, tworząc obraz niejako „za szkłem”. Odwrotna jest też kolejność wykonywania poszczególnych warstw malunku (tło na końcu). Pozwala to uzyskać szczególną czystość i trwałość kolorów.
Wikipedia
1. taki jak u Witruwiusza, charakterystyczny dla Witruwiusza;
2. człowiek witruwiański - wizerunek nagiego mężczyzny wpisanego w okrąg i kwadrat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Witruwiuszem, dotyczący Witruwiusza, zgodnie z Witruwiuszem
Wiktionary
(1.1) Najsłynniejsza sangwina Leonarda, „Człowiek witruwiański”, znajduje się w zbiorach Luwru.
Wiktionary
rzecz. Witruwiusz mos.
Wiktionary
Marcus Vitruvius Pollio – rzymski architekt żyjący w I w. p.n.e.
Był konstruktorem machin wojennych za panowania Juliusza Cezara i Oktawiana Augusta. Twórca tzw. człowieka witruwiańskiego – opisu proporcji ludzkiego ciała zobrazowanego rysunkiem nagiego mężczyzny wpisanego w okrąg i kwadrat (własną wersję tego rysunku upowszechnił później Leonardo da Vinci).
Wikipedia
Witryfikacja (witrifikacja), zeszklenie – przemiana kinetyczna przejścia ze stanu ciekłego w stan szklisty. Nosi ona cechy przemiany fazowej II rzędu, ale nie jest przemianą termodynamiczną, bo nie prowadzi do utworzenia termodynamicznie stabilnej fazy.
Wikipedia
1. okno sklepowe, w którym wystawia się różne towary;
2. oszklona szafa przeznaczona do wystawiania różnych przedmiotów;
3. umieszczone pod jednym adresem w internecie informacje w postaci tekstu, obrazu lub dźwięku; strona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;
(1.2) rodzaj przeszklonej szafki, w której wystawia się coś, np. ozdobną zastawę lub bibeloty;
(1.3) inform. strona internetowa, zwykle komercyjna, eksponująca coś, np. strona sklepu internetowego
(1.4) szklana szafa muzealna lub wystawiennicza
Wiktionary
Witryna – okno wystawowe w sklepie, oszklona i najczęściej oświetlona gablota lub szafa w muzeum. Witryna służy do eksponowania towarów, przedmiotów, dzieł sztuki. Dzisiejsze sklepy, a szczególnie ich wystawy są miejscem reklamy towarów sprzedawanych przez daną instytucję i z tego powodu powinno być odpowiednio duże i jednocześnie chronić wystawiony towar przed zniszczeniem, kradzieżą.
Wikipedia
IPA: vʲiˈtrɨ̃na, AS: vʹitrỹna
Wiktionary
rzecz. witryfikacja ż.
:: zdrobn. witrynka ż.
przym. witrynowy
Wiktionary
(1.1) wystawa
(1.2) witrynka
(1.3) serwis
(1.4) gablota
Wiktionary
zdrobnienie od: witryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: witryna
(1.2) mała witryna
Wiktionary
(1.2) Jednak co jakiś czas przenosił wzrok z telewizora na równie ciekawą rzecz – na zupełnie nową meblościankę. Zrobiono ją z drewna sosnowego, a nie z płyty wiórowej. Składała się z pięciu elementów – szafy ubraniowej, bieliźniarki, przeszklonej witrynki na książki, szafki z półkami, zawierającej też dwie pojemne szuflady, i w końcu niewielkiej dwudrzwiowej komody, na której dumnie prezentował się lśniący telewizor.
Wiktionary
rzecz. witryna ż.
przym. witrynowy
Wiktionary
przymiotnik od: witryna
SJP.pl
składnik węgla kamiennego; węgiel szklisty
SJP.pl
Witryłów (w latach 1977–1981 Wietrzna) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie brzozowskim, w gminie Dydnia. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wieś leży na obszarze starego osadnictwa ruskiego, na lewym brzegu Sanu, przy ujściu potoku Witryłówka.
Wikipedia
[czytaj: wit] nazwisko obce
SJP.pl
Witt – nazwisko pochodzące od imion Wit i Witold, oznaczające "witać", "pozdrawiać kogoś przy spotkaniu", dawniej "przybywać". W roku 1994 w Polsce mieszkały 1772 osoby o tym nazwisku, najwięcej w dawnym województwie pilskim (252).
Wikipedia
[czytaj: witbrot] nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Wittenbergi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wittenbergi, osoba z tego miasta
Wiktionary
(1.1) Dość powiedzieć, że gdy w stuleciu XVI przeszło półtysięczna rzesza studencka wittenberczyków zapewniła Polsce potężny strumień nowego życia duchowego i religijnego — to wiek XVII przyniósł zupełne wyłączenie miasta Lutra z rozwoju umysłowego Polski.
Wiktionary
rzecz. Wittenberga mrz.
:: fż. wittenberka ż.
przym. wittenberski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto we wschodnich Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w środkowych Niemczech, leżące nad Łabą w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, centrum reformacji i miejsce działalności reformatora religijnego Marcina Lutra;
Wiktionary
Wittenberga ( Lutherstadt Wittenberg) – miasto powiatowe we wschodnich Niemczech, leżące nad Łabą w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, siedziba powiatu Wittenberga. Centrum reformacji, znane z działalności Marcina Lutra, stąd jego oficjalna nazwa "Lutherstadt Wittenberg" ("Miasto Lutra Wittenberga").
Wikipedia
rzecz. wittenberczyk mos., wittenberka ż.
przym. wittenberski
Wiktionary
(1.1) Miasto Lutra Wittenberga
Wiktionary
mieszkanka Wittenbergi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wittenbergi
Wiktionary
rzecz. Wittenberga ż.
:: fm. wittenberczyk mos.
przym. wittenberski
Wiktionary
przymiotnik od: Wittenberga, miasto w Niemczech
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wittenbergą, dotyczący Wittenbergi
Wiktionary
rzecz. wittenberka ż., wittenberczyk mos., Wittenberga ż.
Wiktionary
[czytaj: WITgensztajn] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wi
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny werbenowatych; werwena; werbena
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych obejmująca około 3000 gatunków drzew, krzewów lub roślin zielnych; werbenowate
SJP.pl
o cechach witułkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Zdrobnienie od: Wit, Witold (imiona męskie); Witek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. poufała forma imion: Wiktor, Witold, Witosław, Wit
Wiktionary
(1.1) Dziadziuś poszedł z Witusiem na spacerek do lasu.
Wiktionary
(1.1) Witek
Wiktionary
gatunek wierzby stosowany w wikliniarstwie; wierzba wiciowa, wierzba krzewiasta, wierzba krzaczasta, konopianka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wic] potocznie: dowcip, żart, kawał; wic
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Stare Załucze,Urszulin,Nadrybie,Krasne,Tarnawka,Rożki (powiat janowski),Żabno,Stryjów,Bończa (powiat krasnostawski),Wysokie,Rogów. zawieja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wiukać.
Wiktionary
czas. wiukać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. bekać, o odbijaniu się
(1.2) gw-pl|Poznań. czkać
Wiktionary
(1.1) Co zjod, to womitowoł abo wiukoł.
(1.2) Zaś szczype odetchła i przyszła dó sie, ale jeszcze roz po roz wiukała.
Wiktionary
rzecz. wiukanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg-pl|Polesie, Podlasie, Suwalszczyzna, Polesie Lubelskie. piskorz (nazwa systematyczna|Misgurnus fossilis|ref=tak.)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|chachłacka. osoba wykazująca się bystrością, zwinnością i życiowym sprytem
Wiktionary
(1.1) Przypomniały mi się te piskorze nanizane na sznurek i ich smak… Były słone i dosyć twarde do jedzenia, raczej chude. Mój dziadek mówił na nie „wiuny”.
(1.1) Polesie określa się często jako krainę wiuna (piskorza), które dla tego gatunku ryb stanowi prawdziwe królestwo.
(1.1) Mąka i krupy koronę za funt. Talerz cienkiej zupy dwa noble. Garnuszek złowionych w Chotli wiunów kosztuje tyle, co w Dillingen funt wędzonego łososia…
(1.1) Dziś Francuz pozakładał fabryki cukrowe,
I na błocie, gdzie kiedyś były wiuny, raki,
Stoi komin parowy — i rodzą buraki!
(2.1) Wiuny obywatele dalej prosperują, Żydzi prowadzą długoletni szantaż na trzebieniu lasów Wittgenstein-Hohenlohe, chłopi równie ciemni…
Wiktionary
przym. wiunowy
rzecz. wijun mzw.
Wiktionary
(1.1) piskorz; regionalizm. wijun
(2.1) spryciarz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wiwat
Wiktionary
(1.1) To nie wiwat, lecz tylko cichutki wiwacik.
Wiktionary
rzecz. wiwat m.
wykrz. wiwat
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Wiwald – imię męskie pochodzenia germańskiego. Patronami tego imienia jest dwóch świętych, m.in. św. Wiwald, eremita.
Wikipedia
pomieszczenie dostosowane do hodowli, obserwacji niedużych zwierząt ziemno-wodnych (np. płazów) w warunkach możliwie najbardziej zbliżonych do naturalnych; vivarium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;
Wiktionary
Wiwarium (lm. 'wiwaria' z łac. "vivarium" od "vivo, vivere" 'żyć, mieszkać') – ogólna nazwa sztucznego pomieszczenia służącego do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych, w celu ich prezentacji, chowu, hodowli lub badań. Do wiwariów nie zalicza się akwariów i wolier dla ptaków.
Wikipedia
(1.1) Przy szkolnej pracowni biologicznej mieliśmy wiwarium z jaszczurkami.
Wiktionary
rzecz. wiwifikacja ż.
Wiktionary
1. okrzyk wyrażający radość, uznanie;
2. ludowy taniec wielkopolsko-lubuski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) okrzyk wyrażający radość, entuzjazm
(1.2) folk. polski taniec ludowy z Wielkopolski;
wykrzyknik
(2.1) niech żyje!, hurra!, brawo!
Wiktionary
Wiwat – polski taniec ludowy z Wielkopolski, w żywym tempie, dwu- lub trójmiarowy.
Wikipedia
(1.1) Tłum szalał — oklaskom i wiwatom nie było końca.
(2.1) — Wiwat! Niech żyje! — zawołał jeszcze raz, otworzył parasol i sfrunął na ziemię.
Wiktionary
rzecz. wiwatówka ż.,
:: zdrobn. wiwacik mrz.
czas. wiwatować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wiwatować.
Wiktionary
czas. wiwatować ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) wznosić okrzyki na czyjąś cześć
Wiktionary
(1.1) Tłum zaczął klaskać i wiwatować na cześć zwycięzcy.
Wiktionary
rzecz. wiwat m., wiwatowanie n., wiwatówka ż.
wykrz. wiwat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. armatka do strzelania na wiwat
Wiktionary
(1.1) Armat nie mamy, jeno nasze wiwatówki, dobre do pukania w czasie uczt.
Wiktionary
IPA: ˌvʲivaˈtufka, AS: vʹivatufka
Wiktionary
rzecz. wiwat
czas. wiwatować
wykrz. wiwat
Wiktionary
przestarzale: żywność, prowiant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żywność, prowiant, zapasy żywnościowe
(1.2) daw. przeżycie, utrzymanie
Wiktionary
(1.1) (…) o, zapachu, perfumo, lawendo • wielobarwna tęczująca tańcująca wstęgo • niewyczerpalna nigdy wiwendo (…)
Wiktionary
IPA: vʲiˈvɛ̃nda, AS: vʹivẽnda
Wiktionary
rzecz. wiwifikacja ż.
Wiktionary
ssak drapieżny; łasza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Viverra|ref=tak., rodzaj ssaka z podrodziny wiwer w rodzinie wiwerowatych;
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju wiwera (1.1)
Wiktionary
Wiwera ("Viverra") – rodzaj ssaków z podrodziny wiwer (Viverrinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae).
Wikipedia
rzecz. wiwery nmos., wiwerowate nmos.
przym. wiwerowaty
Wiktionary
mityczne stworzenie podobne do smoka, dwunożny gad z parą błoniastych skrzydeł, długą szyją i ogonem, często zakończonym jadowitym grotem; wywerna, wiwern
SJP.pl
Wiwern (wiwerna lub wywerna) – mityczny gad ze średniowiecznego bestiariusza, często utożsamiany ze smokiem.
Nazwa „wiwern” pochodzi z języka angielskiego ("wyvern"). W Wielkiej Brytanii wiwerny są szczególnie popularne, można je spotkać w ikonografii, legendach oraz w heraldyce. Wizerunki dwunogiego smoka przyniosły na Wyspy Brytyjskie, prawdopodobnie jako godła wojskowe rzymskie legiony, które z kolei przejęły ten symbol od Daków.
Wikipedia
mityczne stworzenie podobne do smoka, dwunożny gad z parą błoniastych skrzydeł, długą szyją i ogonem, często zakończonym jadowitym grotem; wywerna, wiwern
SJP.pl
rodzina ssaków drapieżnych; łasze, wiwery, łaszowate
SJP.pl
Wi
Wikipedia
o cechach wiwerowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w rejonie ewenkijskim Kraju Krasnojarskiego Rosji, uchodzi do Dolnej Tunguzki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, uwodniony fosforan żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z gromady fosforanów;
Wiktionary
Wiwianit (Vivianit) – szeroko rozpowszechniony minerał z gromady fosforanów. Nazwa została mu nadana w 1817 r. przez Abrahama Gottloba Wernera na cześć pochodzącego z Kornwalii polityka i przemysłowca walijskiego, Johna Henry'ego Viviana (1785–1855).
Wikipedia
IPA: vʲiˈvʲjä̃ɲit, AS: vʹivʹi ̯ä̃ńit
Wiktionary
dawniej: ożywienie, obdarzenie życiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. ożywienie, ponowne obdarzenie życiem
Wiktionary
rzecz. wiwenda ż., wiwarium n.
Wiktionary
1. doświadczalny zabieg na żywym zwierzęciu;
2. szczegółowa analiza czyjejś osobowości; krytyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wet. operacja, doświadczenie przeprowadzane in vivo, na żywym, nieuśmierconym uprzednio organizmie zwierzęcym;
Wiktionary
Zobacz też: "Wiwisekcja" – album muzyczny Kazika i Kwartetu ProForma.
Wiwisekcja ( vivus ‘żywy’, "sectio" ‘rozcięcie’) – zabieg operacyjny wykonywany na żywym zwierzęciu w celach badawczych. Wiwisekcja jest przedmiotem protestów obrońców praw zwierząt, którzy wskazują na znaczenie różnic międzygatunkowych oraz postulują zastąpienie jej alternatywnymi metodami badań (np. badaniami na tkankach, symulacjami komputerowymi czy pełnym wykorzystaniem już zdobytych doświadczeń).
Wikipedia
rzecz. wiwisektor m.
przym. wiwisekcyjny
Wiktionary
dotyczący wiwisekcji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wiwisekcją, dotyczący wiwisekcji
Wiktionary
rzecz. wiwisekcja ż., wiwisektor m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto przeprowadza wiwisekcje
Wiktionary
rzecz. wiwisekcja ż.
przym. wiwisekcyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj klubowej imprezy z elementami przebierania się, używania masek i intensywnie święcącch gadżetów
Wiktionary
(1.1) wiksa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. icht. bieługa
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wiza
Wiktionary
IPA: vʲis, AS: vʹis
Wiktionary
rzecz. wyz m., wizina ż., wizyna ż.
Wiktionary
(1.1) wyz, bieługa
Wiktionary
dokument zezwalający na wjazd do danego kraju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. turyst. pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;
Wiktionary
Wiza (z fr. "visa") – pisemne zezwolenie na przekroczenie granicy lub pobyt na terenie obcego państwa wystawiane cudzoziemcom przez przedstawicielstwa dyplomatyczne lub konsularne (konsulaty) tegoż państwa. W niektórych wypadkach może być też uzyskana na przejściach granicznych. Wiza ma zazwyczaj postać naklejki umieszczonej w paszporcie lub innym dokumencie podróży, może też mieć postać stempla lub wpisu.
Wikipedia
(1.1) Polacy potrzebują wizy, aby wyjechać do USA, a obywatele USA jadący do Polski – nie.
Wiktionary
IPA: ˈvʲiza, AS: vʹiza
Wiktionary
czas. wizować ndk.
przym. wizowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. rodzaj karety z siedzeniami ustawionymi naprzeciw siebie przeznaczony dla 2-4 osób;
Wiktionary
Wizawa, wizawka, wisawka (z fr. "vis-à-vis"), vis-à-vis – rodzaj karety z siedzeniami ustawionymi naprzeciw siebie przeznaczony dla 2-4 osób. W użyciu od 3 ćwierci XVIII wieku. W XIX i XX wieku vis-à-vis określa konny pojazd spacerowy, z siedzeniami naprzeciw siebie, bez drzwiczek. Vis-à-vis przeznaczony był do jazdy w lecie, zatem nie posiadał dachu lub posiadał dach składany.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. wizawka ż.
Wiktionary
(1.1) vis-à-vis; war. wisawa
Wiktionary
sztuka dobierania makijażu, modelowania twarzy
SJP.pl
środowiskowo: użytkowniczka portalu internetowego Wizaż.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hobbistka zajmująca się dobieraniem fryzury, ubrań, makijażem, ale w odróżnieniu od wizażystki, nie trudniąca się tym zawodowo
Wiktionary
rzecz. wizaż mrz., wizażystka ż., wizażysta mos.
Wiktionary
specjalista od makijażu, modelowania twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista zajmujący się tworzeniem czyjegoś wizerunku (dobieraniem fryzury, ubrań itp.); także osoba świadcząca usługi w dziedzinie makijażu artystycznego
Wiktionary
IPA: ˌvʲizaˈʒɨsta, AS: vʹizažysta
Wiktionary
rzecz. wizaż
:: fż. wizażystka
Wiktionary
(1.1) stylista
Wiktionary
specjalistka od makijażu, modelowania twarzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) specjalistka zajmująca się tworzeniem czyjegoś wizerunku (dobieraniem fryzury, ubrań itp.); także świadcząca usługi w dziedzinie makijażu artystycznego
Wiktionary
(1.1) Mam umówioną wizytę u wizażystki, muszę zrobić wrażenie na tej zagranicznej delegacji.
Wiktionary
IPA: ˌvʲizaˈʒɨstka, AS: vʹizažystka
Wiktionary
rzecz. wizaż m.
:: fm. wizażysta m.
Wiktionary
(1.1) stylistka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi wiek geochronologiczny oraz piętro chronostratygraficzne mississipu;
Wiktionary
Wizen (ang. "Visean")
Stratotyp dolnej granicy wizenu nie jest jeszcze zatwierdzony przez ICS. Proponowany stratotyp znajduje się w Pengchong (Liuzhou, Kuangsi, południowe Chiny). Proponuje się oparcie dolnej granicy o pojawienie się konodonta "Gnathodus praebilineatus" Bełka, 1985.
Wikipedia
(1.1) Sam Hylonomus zdaje się być potomkiem gałęzi Anthracosauria, znanej od wizenu.
Wiktionary
1. podobizna, portret;
2. dowód, świadectwo czegoś; przykład, wzór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pierwowzór, odbicie, obraz
(1.2) sposób, w jaki dana osoba jest przedstawiana i postrzegana
Wiktionary
Wizerunek – podobizna osoby utrwalona w postaci obrazu, rysunku, fotografii bądź sposób percepcji danej osoby (np. polityka przez jego elektorat) lub rzeczy.
Sąd Najwyższy stwierdził, iż aby wizerunek był objęty ochroną prawa cywilnego, musi być wykonany tak, aby dawał możliwość identyfikacji osoby przedstawionej, bez względu na sposób ujęcia (z przodu, z boku, etc.). Rozpoznawalność musi mieć natomiast charakter powszechny (nie ogranicza się do wąskiego kręgu osób).
Wikipedia
(1.1) Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek orła białego w koronie w czerwonym polu.
(1.2) Kształtowanie wizerunku wroga jest czynnością tak starą jak tworzenie malowideł naskalnych. Dziś jednak problem polega nie tyle na kreatywności twórców, ile raczej na nadużywaniu owych negatywnych wizerunków w praktyce politycznej (…)
Wiktionary
IPA: ˌvʲizɛˈrũnɛk, AS: vʹizerũnek
Wiktionary
(1.1) image
Wiktionary
wysoki, przenikliwy głos; gwizd; pisk; wizgot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wysoki, przenikliwy, przeraźliwy głos lub dźwięk
Wiktionary
(1.1) Pamiętam jak zbliżając się do tego rejonu (już po wojnie), słychać było przeraźliwy wizg kół na wyjeżdżonych szynach tramwajowych.
(1.1) Ostatni TIE wycelował i wystrzelił, podlatując z wizgiem silników.
Wiktionary
IPA: vʲisk, AS: vʹisk
Wiktionary
rzecz. wizgot mrz.
Wiktionary
(1.1) gwizd, pisk
Wiktionary
regionalnie: wizg - wysoki, przenikliwy głos, gwizd, pisk; wisk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg. zob. wizg.
Wiktionary
rzecz. wizg mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. spoż. mięso z wiza (wyza), czyli bieługi, zwykle wędzone lub suszone
(1.2) gwara. wyżyna
Wiktionary
(1.1) Do dalszych przywozowych towarów należą: perły, drogie kamienie, i futra sobole, rysie, kunie, morskich myszy, lisie, niedźwiedzie i inszych źwierząt, których mnogość dostarczają lasy Północy i Wschodu; dalej przychodzą: wizina, śledzie i insze usolone albo zasuszone na wietrze ryby morskie (…) sic.
Wiktionary
(1.1)
rzecz. wiz m., wyz m., wizyna ż.
(1.2)
rzecz. wyż m., wyżyna ż.
Wiktionary
(1.1) wizyna
(1.2) wyżyna
Wiktionary
wytwór czyjejś wyobraźni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) widzenie, przywidzenie
(1.2) obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
(1.3) obraz przesyłany drogą radiową, odbierany przez ekran telewizyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Widział ich śmierć w wizji.
(1.2) Politycy opozycji mają wizję naprawy państwa.
Wiktionary
rzecz. wizjonerstwo n.
przym. wizjonerski
Wiktionary
1. otwór w drzwiach umożliwiający oglądanie tego, co się dzieje na zewnątrz; judasz; przeziernik
2. przyrząd celowniczy broni; przeziernik; diopter
3. część przyrządu optycznego służąca do określenia właściwych granic wycinka obserwowanej przestrzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. otwór w drzwiach lub czasem w ścianie umożliwiający obserwowanie tego, co dzieje się po drugiej stronie
(1.2) techn. celownik aparatu fotograficznego, peryskopu i podobnych urządzeń
Wiktionary
Wizjer – część przyrządu optycznego (np. aparatu fotograficznego) służąca do określenia granic kadru; celownik pozwalający na wybór i ustalenie obiektu zdjęcia.
W aparatach fotograficznych stosowany jest najczęściej celownik lunetkowy, będące układem optycznym wbudowanym w korpus aparatu, w którym widoczny obraz jest pomniejszony.
Wikipedia
(1.1) Ktoś zapukał do drzwi, więc spojrzałem w wizjer i zobaczyłem policjanta.
(1.2) W fotografii cyfrowej do kadrowania wykorzystujemy wyświetlacz lub wizjer aparatu.
Wiktionary
IPA: ˈvʲizʲjɛr, AS: vʹizʹi ̯er
Wiktionary
(1.1) judasz, gwara więzienna lipo, gw-pl|Górny Śląsk. kuklok
Wiktionary
środowiskowo, przestarzale: wizjer w drzwiach więziennej celi
SJP.pl
przymiotnik od: wizjer
SJP.pl
1. osoba myśląca przyszłościowo, twórca śmiałych planów związanych z przyszłością;
2. osoba miewająca wizje; prorok, profeta, jasnowidz, jasnowidzący;
3. osoba żyjąca w świecie fantazji; marzyciel, utopista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek miewający wizje
(1.2) przen. twórca nowatorskich, odważnych i oryginalnych pomysłów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najsłynniejszy wizjoner – Nostradamus – twierdził, że Armagedon rozpocznie się już w 1999 roku.
(1.2) Czy Apple straci pozycję wizjonera i kreatora nowej kultury, a zacznie być postrzegany jako typowa korporacja?
Wiktionary
rzecz.
:: fż. wizjonerka ż.
przym. wizjonerski
Wiktionary
(1.1) fantasta
(1.1-2) wizjonarz
Wiktionary
1. kobieta myśląca przyszłościowo, autorka śmiałych planów związanych z przyszłością;
2. kobieta miewająca wizje; prorokini, profetka, jasnowidząca;
3. kobieta żyjąca w świecie fantazji; marzycielka, utopistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta-wizjoner
Wiktionary
rzecz. wizja ż.
:: fm. wizjoner mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) właściwy wizjonerowi, charakteryzujący się wizjonerstwem
Wiktionary
rzecz. wizja ż., wizjonerstwo n., wizjoner m.
Wiktionary
(1.1) proroczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) widzenie, przeżywanie wizji
(1.2) przedstawianie własnych wizji w twórczości artystycznej
Wiktionary
(1.2) Wizjonerstwo Słowackiego jest równe przeżyciu mistycznemu.
Wiktionary
IPA: ˌvʲizʲjɔ̃ˈnɛrstfɔ, AS: vʹizʹi ̯õnerstfo
Wiktionary
rzecz. wizja, wizjoner
przym. wizjonerski
Wiktionary
(1.1) proroctwo
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Po powstaniu styczniowym Wizna utraciła prawa miejskie na podstawie carskiego dekretu.
(1.1) W XII wieku książę Bolesław nadał prawo spławiania towarów Narwią z Wizny do Makowa.
Wiktionary
rzecz. wiźnianin mos., wiźnianka ż.
przym. wiźniański
Wiktionary
gatunek norki żyjącej dziko w Ameryce Północnej; norka amerykańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Neovison||ref=tak., rodzaj drapieżnych ssaków z podrodziny łasic;
(1.2) zool. drapieżnik z rodzaju wizon (1.1)
(2.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Neovison vison|Schreber|ref=tak., gatunek drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych, występujących w stanie dzikim, w Ameryce Północnej;
(2.2) zool. drapieżnik z gatunku wizon (2.1)
Wiktionary
(1.1) Głowa wizona jest mała i dość płaska.
Wiktionary
(2.1) wizon amerykański, norka amerykańska
(2.2) wizon amerykański, norka amerykańska
Wiktionary
opatrzyć, opatrywać (paszport) wizą
SJP.pl
przymiotnik od: wiza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wizy
Wiktionary
(1.1) Loteria wizowa […] odbywa się corocznie od sześciu lat.
(1.1) Do końca czerwca ustawa wizowa ma trafić pod obrady wspólnej komisji Senatu i Izby Reprezentantów.
(1.1) A potem złożyli się na bilet i załatwili formalności wizowe, żeby tylko mogła być na placu Świętego Piotra w dniu inauguracji nowego pontyfikatu.
Wiktionary
rzecz. wiza ż.
przym. bezwizowy
Wiktionary
potocznie:
1. materiał graficzny używany do przedstawienia idei, projektu, produktu itp.;
2. oprawa wizualna;
3. wygląd zewnętrzny;
4. obserwowanie nieba bez przyrządów lub za pomocą prostych przyrządów optycznych
SJP.pl
1. przedstawienie czegoś za pomocą obrazu;
2. wyobrażanie sobie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przedstawienie czegoś za pomocą obrazu
Wiktionary
Wizualizacja – ogólna nazwa graficznych metod tworzenia, analizy i przekazywania informacji. Za pomocą środków wizualnych ludzie wymieniają się zarówno ideami abstrakcyjnymi, jak i komunikatami mającymi bezpośrednie oparcie w rzeczywistości. W dzisiejszych czasach wizualizacja wpływa na sposób prowadzenia badań naukowych, jest rutynowo wykorzystywana w dyscyplinach technicznych i medycynie, służy celom dydaktycznym, a także bywa pojmowana jako środek wyrazu artystycznego.
Wikipedia
rzecz. wizualność ż.
czas. wizualizować ndk., zwizualizować dk.
przym. wizualny, wizualizacyjny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wizualizacji
Wiktionary
rzecz. wizualizer mrz., wizualizacja ż., wizualizowanie n.
czas. wizualizować ndk., zwizualizować dk.
Wiktionary
urządzenie umożliwiające pokazywanie niewielkich przedmiotów lub dokumentów w powiększeniu
SJP.pl
Wizualizer ( document camera) – urządzenie z dziedziny wyposażenia biurowego służące do prezentacji. Umożliwia pokazanie na ekranie (w połączeniu z projektorem) lub na telewizorze czy też monitorze zarówno płaskiego (kartka w szczególności), jak i przestrzennego przedmiotu.
Wikipedia
przedstawiać coś za pomocą obrazu, prezentować graficznie, ilustrować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwizualizować)
(1.1) przedstawiać w postaci obrazu; prezentować graficznie
czasownik zwrotny niedokonany wizualizować się (dk. zwizualizować się)
(2.1) być wizualizowanym
Wiktionary
przym. wizualizacyjny, wizualny
rzecz. wizualizacja ż.
Wiktionary
odbierany za pomocą wzroku, działający na wzrok, związany ze wzrokiem; wzrokowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostrzegalny wzrokiem
Wiktionary
rzecz. wizualizacja ż., wizualista mos., wizualistka ż., wizualizm mrz.
czas. wizualizować
przysł. wizualnie
Wiktionary
(1.1) naoczny, optyczny, widoczny, wzrokowy
Wiktionary
1. część konstrukcyjna hełmu w postaci wąskiego poprzecznego otworu, umożliwiającego obserwację w przypadku gdy konstrukcja hełmu zasłania twarz użytkownika;
2. w geodezji: przestrzeń pomiędzy stanowiskiem instrumentu a punktem celowania, wolna od przeszkód uniemożliwiających dokonanie pomiarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przestrzeń wolna od przeszkód, zapewniająca dobre widzenie
Wiktionary
Wizura (szpara wzrokowa, wizjer, pot. "wiziura") – część konstrukcyjna hełmu w postaci wąskiego, poprzecznego otworu, umożliwiającego obserwację otoczenia przez użytkownika w przypadku, gdy konstrukcja hełmu zasłania twarz użytkownika. Wizura stosowana była zwłaszcza w hełmach zamkniętych. Wycinano ją bezpośrednio w dzwonie hełmu bądź w jego podnoszonej zasłonie (zob. przyłbica).
Wikipedia
przecinka, ścieżka leśna
SJP.pl
lud germański, zachodni odłam Gotów; Goci zachodni
SJP.pl
Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie, dosł: „leśni ludzie”, „mieszkańcy lasu” ( Visigothi) – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).
Wikipedia
dotyczący Wizygotów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. etn. związany z Wizygotami, dotyczący Wizygotów
Wiktionary
(1.1) Podkreśla się, że biskupi katoliccy popierali władców wizygockich i ułatwiali wewnętrzne przemiany.
Wiktionary
rzecz. Wizygot mos., Wizygotka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów;
Wiktionary
(1.1) Arabowie podbili Wizygotów w VIII wieku.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Wizygotka ż.
przym. wizygocki
Wiktionary
(1.1) Got zachodni, Terwing
Wiktionary
dotyczący wizji, mający charakter wizji; będący wytworem fantazji
SJP.pl
przestarzałe: wizjer
SJP.pl
odwiedziny, przybycie gdzieś w celach towarzyskich lub oficjalnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wszyscy pojechaliśmy z wizytą do naszej rodziny w Niemczech.
(1.1) Byłem zaskoczony wizytą sąsiada i nie miałem go czym poczęstować.
(1.1) W gazecie pisali o wizycie polskiego prezydenta w Stanach Zjednoczonych.
(1.1) Wujek nigdy nie lubił wizyt nieproszonych gości.
Wiktionary
IPA: vʲiˈzɨta, AS: vʹizyta
Wiktionary
rzecz. wizytownik mrz., wizytacja ż., wizytator mos., wizytatorka ż., wizytówka ż., wizytka ż., wizytowanie n., zwizytowanie n.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytowy, wizytówkowy
Wiktionary
(1.1) odwiedziny, pobyt, audiencja
Wiktionary
urzędowa wizyta władz danej instytucji, połączona z kontrolą; inspekcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeprowadzenie wizyty kontrolnej w instytucji lub obiekcie;
(1.2) komisja dokonująca kontroli instytucji zależnej
(1.3) daw. szpitalny obchód lekarski
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Takowe zezwolenie wydaje się na czas nieokreślony po wizytacji obiektu.
(1.2) Nigdy nie wpuszczono żadnej wizytacji na teren zakładu.
Wiktionary
rzecz. wizyta ż., wizytowanie n., wizytator mos., wizytatorka ż., wizytownik mrz.wizytówka ż., zwizytowanie n.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytacyjny, wizytatorski, powizytacyjny, wizytowy, wizytówkowy
Wiktionary
(1.1) kontrola, inspekcja, zwizytowanie
(1.2) kontrola
Wiktionary
dotyczący wizytacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wizytacją, dotyczący wizytacji
Wiktionary
(1.1) Nie zachowały się dawne księgi wizytacyjne pszczyńskiej parafii.
Wiktionary
rzecz. wizytacja ż., wizytator mos., wizytatorka ż., wizytowanie n., zwizytowanie n.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. powizytacyjny, wizytatorski
Wiktionary
osoba lub komisja kontrolująca podległe placówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przeprowadzająca wizytację
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po przemówieniu wizytatora zabrał głos dyrektor szkoły.
Wiktionary
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytacyjny, wizytowy, wizytatorski
rzecz. wizyta ż., wizytacja ż.
:: fż. wizytatorka ż.
Wiktionary
kobieta kontrolująca podległe placówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przeprowadzająca wizytację
Wiktionary
(1.1) Poprzednim wizytatorkom to jakoś nie przeszkadzało.
Wiktionary
rzecz. wizytacja ż.
:: fm. wizytator mos.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytacyjny, wizytatorski, wizytowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wizytatorem, dotyczący wizytatora
Wiktionary
rzecz. wizytownik mrz., wizytacja ż., wizytator mos., wizytatorka ż.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytacyjny, powizytacyjny
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wizyta
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wizyta
(1.2) rel. zakonnica z Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny;
Wiktionary
Wizytka – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Bełchatów.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
rzecz. zwizytowanie n., wizyta ż.
przym. wizytówkowy, wizytowy
czas. zwizytować, wizytować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wizytówka
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wizyta
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
SJP.pl
Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, łac. "Ordo Visitationis Beatissimae Mariae Virginis" – klauzurowe zgromadzenie zakonne – żeński zakon, w Polsce zwany potocznie "siostrami wizytkami".
Nazwa "wizytki" wywodzi się od francuskiego czasownika: "visiter" – po polsku: "odwiedzać". Nowo założone zgromadzenie miało bowiem początkowo charakter kontemplacyjno-czynny: wizytki wzorem Maryi nawiedzającej św. Elżbietę, udawały się z pomocą do ubogich i chorych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przeprowadzanie wizytacji
Wiktionary
(1.1) Na końcu wizytowania już prawie nie mógł mówić.
Wiktionary
rzecz. wizytownik mrz., zwizytowanie n., niewizytowanie n., wizytacja ż., wizytówka ż., wizyta ż.
czas. zwizytować, wizytować ndk.
przym. wizytowy, wizytacyjny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwizytować)
(1.1) przeprowadzać wizytację
(1.2) składać oficjalną wizytę
(1.3) daw. badać pacjenta
(1.4) daw. robić obchód w szpitalu
czasownik zwrotny niedokonany wizytować się (dk. brak)
(2.1) przest. wzajemnie się odwiedzać
Wiktionary
(1.1) Minister nalegała, by częściej wizytować placówkaacówki oświatowe.
(1.2) W maju papież będzie wizytował Rosję i Chiny.
(1.4) Lekarze właśnie wizytowali, gdy zadzwoniono z bloku operacyjnego.
Wiktionary
rzecz. wizytownik mrz., wizytatorka ż., wizyta ż., wizytacja ż., wizytator mos., wizytówka ż., wizytka ż., wizytowanie n., zwizytowanie n.
przym. wizytowy, wizytacyjny, wizytatorski
czas. zwizytować dk.
Wiktionary
(1.2) odwiedzać
Wiktionary
mały segregator na wizytówki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biur. etui lub segregator do przechowywania wizytówek;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Władek dostał na Gwiazdkę wizytownik ze skóry.
Wiktionary
rzecz. wizyta ż., wizytacja ż., wizytowanie n., wizytator mos., wizytatorka ż., wizytówka ż.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytowy, wizytówkowy, wizytatorski
Wiktionary
przymiotnik od: wizyta
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wizytą, dotyczący wizyty
Wiktionary
(1.1) Oferujemy stroje wizytowe oraz sportowe.
Wiktionary
rzecz. wizytownik mrz., zwizytowanie n., wizyta ż., wizytacja ż., wizytator mos., wizytatorka ż., wizytówka ż., wizytka ż., wizytowanie n.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przysł. wizytowo
Wiktionary
(1.1) wyjściowy
Wiktionary
druk akcydensowy w formie małego kartoniku z nadrukowanym imieniem, nazwiskiem, adresem itp., współcześnie spełnia również funkcje reklamowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi
(1.2) tabliczka na drzwiach z informacją o lokatorze
(1.3) dołączana do wiadomości e-mail informacja o danych osobowych lub firmowych nadawcy
(1.4) coś, czym się można pochwalić
Wiktionary
Wizytówka w sensie poligraficznym jest drukiem akcydensowym. Wizytówka to zazwyczaj prostokątny, podręczny kartonik, zapisany treścią zależną od rodzaju wizytówki. Towarzyszy chwilom nawiązywania znajomości, stając się elementem konwenansu. Jest oznaką uprzejmości i szacunku, a współcześnie może też pełnić funkcje reklamowe.
Wikipedia
(1.1) Wymiana wizytówek to częsty element spotkań handlowych.
(1.2) Zaraz zauważył widniejące na drewnianej wizytówce imię i nazwisko.
(1.3) Wiele programów pocztowych umożliwia dołączanie wizytówek do wysyłanej korespondencji.
(1.4) Tężnie i park stały się wizytówką nadodrzańskiego grodu.
Wiktionary
IPA: ˌvʲizɨˈtufka, AS: vʹizytufka
Wiktionary
rzecz. zwizytowanie n., wizyta ż., wizytacja ż., wizytowanie n., wizytownik mrz., wizytator mos., wizytatorka ż.
czas. wizytować ndk., zwizytować dk.
przym. wizytowy, wizytówkowy
Wiktionary
(1.1) bilecik, bilet wizytowy, karta wizytowa; gw. Górny Śląsk wizytkarta
(1.3) sygnaturka
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wizytówką, dotyczący wizytówki
Wiktionary
(1.1) Weź udział w loterii wizytówkowej, do wygrania cenne nagrody!
Wiktionary
rzecz. wizytacja ż., wizyta ż., wizytka ż., wizytówka ż., wizytownik mrz.
Wiktionary
1. drobna część materiału, powstała jako odpad przy obróbce skrawaniem; długie, spiralnie zwinięte pasemko;
2. zwykle w l.mn.: produkowane na potrzeby przemysłowe lub do opakowań, długie pasemka drewna wytwarzane na skrawarkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. spiralne pasemko powstałe jako odpad przy obróbce wiórowej;
(1.2) archeol. odłupek kamienny, którego długość przekracza dwukrotnie szerokość;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po heblowaniu desek, musieliśmy uprzątnąć wióry z ziemi.
(1.2) Wióry były wytwarzane w paleolicie.
Wiktionary
rzecz. wiórkarka ż., wiórołup m., wiórowanie n., wiórnik m.
:: zdrobn. wiórek m.
czas. wiórować ndk.
przym. wiórowy
Wiktionary
(1.1) strużka
Wiktionary
zdrobnienie od: wiórek
SJP.pl
zdrobnienie od: wiór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały, podłużny kawałek czegoś, zazwyczaj starty lub zestrugany
Wiktionary
Wiórek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
W 1988 roku nagrano przy ulicy Szkolnej oraz na brzegu rzeki Warty sceny do pierwszego odcinka serialu "Pogranicze w Ogniu" w reżyserii Andrzeja Konica.
Wikipedia
IPA: ˈvʲjurɛk, AS: vʹi ̯urek
Wiktionary
rzecz. wiór m.
Wiktionary
(1.1) płatek
Wiktionary
1. maszyna do wytwarzania płatków mydlanych z dużych bloków mydła;
2. obrabiarka skrawająca cienkie wióry
SJP.pl
1. obrabiarka skrawająca cienkie wióry;
2. maszyna produkująca płatki mydlane z dużych bloków mydła
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czyścić drewnianą podłogę, ścierając jej powierzchnię wiązką stalowych wiórków
SJP.pl
1. narzędzie do obróbki wykańczającej kół zębatych
2. nóż do ręcznego strugania wygarbowanych skór
SJP.pl
przymiotnik od: wiórek
SJP.pl
rodzaj struga
SJP.pl
skrawać maszynowo drewno
SJP.pl
obrabiarka do kół zębatych
SJP.pl
przymiotnik od: wiór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) iron. marny stolarz lub cieśla
Wiktionary
(1.1) W zakładzie stolarskim zatrudniano samych wiórołupów.
Wiktionary
rzecz. wiór mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zgrubienie od: wiązka;
2. wulgarne, obelżywe słowa skierowane do kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zgrub. wiązka (związany pęk czegoś)
(1.2) posp. pot. obelżywe słowa rzucane na kogoś
Wiktionary
(1.1) Miła i wiącha grochowin temu, co przez kilka roków na gołej ziemi sypiał.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔ̃w̃xa, AS: vʹi ̯õũ̯χa
Wiktionary
(1.2) wiązanka
Wiktionary
dawniej: uwiąd
SJP.pl
drzewo występujące w umiarkowanej strefie półkuli północnej; limak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Ulmus|L.|ref=tak., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;
(1.2) techn. drewno wiązu (1.1)
Wiktionary
Wi
Wikipedia
IPA: vʲjɔ̃w̃s, AS: vʹi ̯õũ̯s
Wiktionary
rzecz. wiązówka ż., wiązowate nmos.
przym. wiązowy, wiązowaty
Wiktionary
(1.1) lud. brzost
Wiktionary
1. część maszyny rolniczej do wiązania słomy: aparat wiążący;
2. robotnik zatrudniony przy wiązaniu różnych przedmiotów, np. tkacz zakładający osnowę na krosno;
3. zawodnik rugby
SJP.pl
zdrobnienie od: wiązadło
SJP.pl
1. to, co służy do wiązania, przewiązywania związania czegoś;
2. błona zbudowanych z tkanki łącznej, podtrzymująca niektóre narządy; więzadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. błona lub pasmo wytrzymałej tkanki łącznej łączące kości między sobą lub wzmacniające ruchome połączenia między kośćmi (stawy)
(1.2) posp. coś, co służy do wiązania
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ, AS: vʹi ̯õũ̯zadu̯o
Wiktionary
rzecz. więzadło n., wiązanie n., związanie n., wiązka ż., więzy nmos.
czas. wiązać ndk., związać dk.
przym. wiązadłowy, więzadłowy
Wiktionary
(1.1) więzadło, ligament
Wiktionary
przymiotnik od: wiązadło
SJP.pl
1. umocowywać tworząc węzeł
2. kojarzyć
3. splatać
4. krępować sznurem
5. być spoiwem
6. o roślinach: wypuszczać pączki
7. w budownictwie: tracić plastyczność
8. przyłączać chemicznie atomy lub cząsteczki innych pierwiastków lub związków chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) splatanie czegoś poprzez tworzenie węzłów
(1.2) element łączący odrębne części, podzespoły w całość
(1.3) chem. fiz. oddziaływanie między atomami;
(1.4) sport. element mocujący but narciarza do narty;
(1.5) sport. w szermierce: zmiana położenia broni skutkująca trafieniem po usunięciu klingi przeciwnika
(1.6) bud. sposób ułożenia kamieni lub cegieł w murze;
(1.7) bud. twardnienie zaprawy murarskiej, cementu, itp.
(1.8) górn. w kopalni: połączenie części odrzwi obudowy drewnianej; zamek
(1.11) gwara. podarunek dla ochrzczonego dziecka, czasami uwiązany w narożniku pieluszki lub koszulki
(1.12) rzad. akt płciowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Skończywszy wiązanie lin, odłożyli je na bok.
(1.2) Po postawieniu ścian, zaczęto wznosić wiązania dachu.
(1.6) Układ (wiązanie) tych cegieł w licach murów osłonowo-oporowych twierdzy pierwotnej ma wątek polski (gotycki).
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ, AS: vʹi ̯õũ̯zãńe
Wiktionary
rzecz. wiązadło n., więzadło n., wiązar m., wiązalnia ż., wiązacz m., wiązaczka ż.
czas. wiązać ndk., powiązać ndk.
przym. powiązany, niepowiązany
Wiktionary
(1.2) łącznik
(1.3) wiązanie chemiczne
(1.6) wątek
(1.10) węzeł, wiązarek, gwara. wiązarko
(1.11) wiązarek
Wiktionary
1. kompozycja z kwiatów;
2. kilka popularnych melodii dobranych ze względu na podobna cechę;
3. potocznie: wyzwiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pęk związanych razem kwiatów
(1.2) przen. zestaw popularnych melodii lub fragmentów utworów muzycznych
(1.3) pot. kilka lub wiele obelg, przekleństw, wyzwisk wypowiedzianych jednym ciągiem do kogoś
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈzãnka, AS: vʹi ̯õũ̯zãnka
Wiktionary
czas. związać, wiązać ndk.
Wiktionary
(1.1) bukiet
Wiktionary
1. element nośny więźby, często w kształcie trójkąta złożonego z pary skośnych krokwi i belki poprzecznej;
2. w parowozie: pozioma belka stalowa łącząca czop korbowy koła napędowego silnika z czopami korbowymi kół napędowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bud. główny element nośny konstrukcji dachu, przenoszący na ścianę budynku obciążenie dachu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. powiązać
Wiktionary
1. maszyna tkacka do wiązania osnów;
2. maszyna do wiązania paczek;
3. urządzenie do przewiązywania jelit napełnionych farszem
SJP.pl
przymiotnik od: wiązar
SJP.pl
1. umocowywać tworząc węzeł
2. kojarzyć
3. splatać
4. krępować sznurem
5. być spoiwem
6. o roślinach: wypuszczać pączki
7. w budownictwie: tracić plastyczność
8. przyłączać chemicznie atomy lub cząsteczki innych pierwiastków lub związków chemicznych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) splatać, tworząc węzeł
(1.2) łączyć przedmioty razem, używając sznura
(1.3) pakować w chustę związując jej końce
(1.4) krępować kogoś za pomocą sznura
(1.5) tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć
(1.6) wojsk. angażować obce oddziały w walkę, uniemożliwiając ich wykorzystanie w innym miejscu
(1.7) być substancją, elementem zespalającym coś z czymś
(1.8) tworzyć wiązanie chemiczne
(1.9) gw-pl|Bukowina. robić na drutach
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) jednoczyć ze sobą ludzi
(2.2) zobowiązywać do czegoś
(2.3) twardnieć, tężeć, tracić elastyczność
Wiktionary
(1.1) Nie umiem wiązać krawatów.
(1.4) Woły wiąże się za rogi, a ludzi za język.
(1.5) Równanie stanu gazu wiąże ze sobą jego temperaturę, ciśnienie i objętość.
(1.6) Nasz oddział wiązał wroga bojem, podczas gdy inni próbowali zajść go od tyłu.
(1.7) Ten proszek wiąże brud.
(2.1) Dzieci wiążą mocniej niż obrączki.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ, AS: vʹi ̯õũ̯zać
Wiktionary
rzecz. wiązka ż., powiązanie n., wiązanka ż., wiązadło n., wiązar m., wiązalnia ż., wiązacz m., wiązaczka ż., więź ż., więzadło n., wiązanie n., związanie n., zawiązanie n.
czas. związać, powiązać, nawiązać, odwiązać, dowiązać, wywiązać się, przewiązać, przywiązać, obwiązać
przym. wiążący, niepowiązany
przysł. wiążąco
Wiktionary
maszyna rolnicza do koszenia i wiązania w snopy; snopowiązałka
SJP.pl
drut wiązałkowy - cienki, giętki drut używany w budownictwie i rolnictwie
SJP.pl
zdrobnienie od: wiązka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wiązka
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈzɛt͡ʃka, AS: vʹi ̯õũ̯zečka
Wiktionary
1. związany pęk czegoś, zwykle jednakowych przedmiotów;
2. strumień energii, światła emitowany z tego samego źródła;
3. zespół przewodów tworzących konstrukcyjną całość (np. skręconych ze sobą)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych;
(1.2) światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podarowałem swojej żonie wiązkę polnych kwiatów.
(1.2) Emitowana wiązka jest silnie rozbieżna.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɔ̃w̃ska, AS: vʹi ̯õũ̯ska
Wiktionary
rzecz. wiązadło n., wiązar m., wiązalnia ż., wiązacz m., wiązaczka ż.
czas. wiązać ndk.
przym. wiązkowy, niepowiązany
Wiktionary
(1.1) pęk, snopek, reg. śl. ociepka
(1.2) strumień, promień
Wiktionary
przypominający kształtem wiązkę, podobny do wiązki
SJP.pl
przymiotnik od: wiązka
SJP.pl
rodzina drzew z rzędu pokrzywowców
SJP.pl
Wiązowate ("Ulmaceae" Mirb.) – rodzina roślin zaliczana do rzędu różowców ("Rosales"). Obejmuje 7 rodzajów z 56 gatunkami. Należą tu rośliny drzewiaste występujące głównie w strefie umiarkowanej półkuli północnej, poza tym obecne na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej. We florze Polski występują jako rodzime tylko trzy gatunki reprezentujące rodzaj wiąz ("Ulmus").
Wikipedia
o cechach wiązowatych (rodzina drzew)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający wiąz
Wiktionary
rzecz. wiąz, wiązowate
Wiktionary
mieszkaniec Wiązowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wiązowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
krzew lub drzewo z rodziny wiązowatych, uprawiane dla wysokogatunkowego, bardzo twardego drewna, występujące głównie w umiarkowanej i międzyzwrotnikowej strefie półkuli północnej; obrostnica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wiązowna
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wiązowna – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, siedziba gminy Wiązowna.
Wieś dzieli się na trzy sołectwa: Wiązownę Gminną (871 mieszkańców), Wiązownę Kościelną (1478 mieszkańców) oraz Osiedle Parkowe (141 mieszkańców).
Wieś jest siedzibą Kościoła rzymskokatolickiej parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Wiązownie. W Wiązownie Kościelnej przy ulicy Kościelnej znajduje się kościół, wybudowany w latach 1794–1797.
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wiązownica
SJP.pl
przymiotnik od: wiąz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z wiązu
(1.2) wykonany z drewna lub innej części wiązu
(1.3) będący częścią wiązu
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: vʹi ̯õũ̯zovy
Wiktionary
rzecz. wiąz
Wiktionary
drzewo występujące w umiarkowanej strefie półkuli północnej; limak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wiązów ( Vansovia, Wansen) – miasto leżące na Dolnym Śląsku, w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, nad Oławą, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wiązów. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto liczyło 2280 mieszkańców (809. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɔ̃w̃zuf, AS: vʹi ̯õũ̯zuf
Wiktionary
rzecz. wiązowianin m., wiązowianka ż.
przym. wiązowski
Wiktionary
roślina wieloletnia z rodziny różowatych, występująca w Polsce w dwóch gatunkach, m.in. wiązówka błotna o wonnych, żółtobiałych kwiatach zebranych w baldachogrona, rosnąca na wilgotnych łąkach i innych obszarach podmokłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Filipendula|Mill.|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny różowatych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wiąz mrz.
Wiktionary
krwawnik wiązówkowaty - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych
SJP.pl
rodzina wodnych paproci; salwiniowate
SJP.pl
taki, który zobowiązuje do czegoś, ma skutki prawne
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) praw. mający moc prawną, zobowiązujący do przestrzegania
forma czasownika.
(2.1) wiązać
Wiktionary
(1.1) Z chwilą wpisania aktu przeniesienia własności do księgi wieczystej staje się on prawnie wiążącym dokumentem potwierdzającym prawo nabywcy do nieruchomości.
(1.1) W sobotę w Nowej Zelandii odbyła się pierwsza, formalnie zatwierdzona i wiążąca pastafariańska ceremonia ślubna.
Wiktionary
IPA: vʲjɔ̃w̃ˈʒɔ̃nt͡sɨ, AS: vʹi ̯õũ̯žõncy
Wiktionary
przysł. wiążąco, niewiążąco
przym. powiązany, niepowiązany, niewiążący
czas. wiązać ndk., związać dk., związywać ndk.
Wiktionary
1. długa gałązka; witka; łoza;
2. aparat ruchu jednokomórkowców; witka;
3. (zwykle w lm - wici) pęd boczny roślin będący organem rozmnażania wegetatywnego; rozłóg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elastyczna, długa gałązka lub pęd;
(1.2) biol. prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna
(1.3) zob. wici.
czasownik przechodni niedokonany
(2.1) tworzyć coś splatając z wici (1.1), np. koszyk, wianek, gniazdo
czasownik zwrotny niedokonany wić się
(3.1) pełzać zygzakiem, poruszać się skręcając ciało na boki
(3.2) być ułożonym w zygzaki, zakosy
(3.3) leżąc, wykonywać gwałtowne ruchy na boki
Wiktionary
Wić (łac. "flagellum", l.mn. "flagella") – organellum ruchu wyrastające z powierzchni komórki u niektórych mikroorganizmów, bakterii, pierwotniaków, niektórych grzybów, niższych roślin i komórek zwierząt, np. u wiciowców, młodocianych korzenionóżek, promienionóżek, komórek kołnierzykowo-biczykowatych gąbek, plemników.
Wikipedia
(3.2) Była piętnasta dziesięć i Celestyna Żak stała w kolejce wijącej się przed piekarnią PSS przy ulicy Dąbrowskiego, tuż obok sklepu z sortami mundurowymi MO.
Wiktionary
IPA: vʲit͡ɕ, AS: vʹić
Wiktionary
rzecz. wiciowiec m.
:: zdrobn. witka ż.
przym. wiciowy
Wiktionary
(1.1) witka
(3.2) meandrować
Wiktionary
1. spójnik łączący zdania podrzędne wynikowe;
2. spójnik rozpoczynający wyliczenie, podanie przykładów itp.;
3. partykuła uwydatniająca kontrast, zdziwienie, służąca również do nawiązania rozmowy
SJP.pl
spójnik
(1.1) …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem
partykuła
(2.1) …używana do rozpoczęcia wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(2.1) „– Czemu to zrobiłeś?” „– No, więc… Myślałem, że się uda…”
(2.1) Więc twierdzisz, że nic o tym nie wiedziałeś?
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃nt͡s, AS: vʹi ̯ẽnc
Wiktionary
(1.1) (a) zatem, toteż, tak że, tym samym; książk. ergo; przest. przeto
Wiktionary
mieszkaniec Więcborka (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Więcborka (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Więcbork (niem. "Vandsburg") – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Więcbork.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1383 położone było w XVI wieku w województwie kaliskim.
Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Więcbork liczył 5598 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɛ̃nd͡zbɔrk, AS: vʹi ̯ẽnʒbork
Wiktionary
rzecz. więcborczanin m., więcborczanka ż.
przym. więcborski
Wiktionary
przymiotnik od: Więcbork
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Więcborka, związany z Więcborkiem
Wiktionary
rzecz. Więcbork m., więcborczanin m., więcborczanka ż.
Wiktionary
spójnik łączący zdania współrzędne wynikowe, połączony z partykułą "by"
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: dużo (wiele)
SJP.pl
forma przysłówka.
(1.1) stopień wyższy od: wiele, dużo
Wiktionary
Więcej – debiutancki solowy album studyjny polskiego rapera Małolata, wydany 20 kwietnia 2015 roku nakładem oficyny Koka Beats.
Swoje zwrotki nagrali m.in. Wuzet, Melny, Ginger, Neile, Paluch, Hades i Pezet.
Wikipedia
(1.1) Ostatnio mam coraz więcej obowiązków.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃nt͡sɛj, AS: vʹi ̯ẽncei ̯
Wiktionary
taki, w którego skład wchodzi więcej niż jeden człon; kilkuczłonowy, wieloczłonowy
SJP.pl
taki, w którego skład wchodzi więcej niż jedna sylaba; kilkusylabowy, wielosylabowy
SJP.pl
taki, w którego skład wchodzi więcej niż jeden wyraz; kilkuwyrazowy, wielowyrazowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Więcek – polskie nazwisko pochodzące od imienia Więcesław, w Polsce nosi je ponad 7,2 tys. osób.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Więcemir, Więcemiar, Więcemier, Więcmier – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Więce-" ("więcej") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Oznacza "tego, który przysparza pokoju".
Wikipedia
dawne imię żeńskie
SJP.pl
Więcemił – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Więce-" („więcej”) i "-mił" („miły”). Oznacza „tego, który jest milszy niż inni”.
Wikipedia
dawne imię żeńskie
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Więcerad – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Więce-" ("więcej") i "-rad" ("radosny, zadowolony, rad"). Oznacza "tego, który jest bardziej rad i zadowolony, niż inni".
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Więcesław, Więcsław, Więcław, Więsław – starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów "Więce-" ("więcej") i "-sław" ("sława"). Znaczenie imienia: „ten, który ma więcej sławy”.
W księgach przyjęć do prawa miejskiego w Krakowie pod rokiem 1393 zanotowano to imię z pisownią Wenczeslaus. Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób w formie "Więcesław" i 300 osób w formie "Więc(s)ław", a więc popularność Więcesława w średniowieczu była większa od popularności imienia Stanisław.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Więcesława, Więcsława, Więcława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Więce-" ("więcej") i "-sława" ("sława"). Znaczenie imienia: "ta, która ma więcej sławy". Pod wpływem języka czeskiego przyjęła się jego forma Wacława. Z kolei imię Wieńczysława mogło powstać w wyniku błędnego odczytania imienia Więcesława. Żeńska forma imienia Więcesław.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
sieć na ryby; wereżka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pułapka na ryby w kształcie cylindra;
Wiktionary
Więcierz (wereżka) – pułapka na ryby w kształcie cylindra około dwumetrowej długości, zrobiona z obręczy drewnianych, na których rozpięta jest wiklina lub tkanina sieciowa, czasami z przegrodą w środku.
Podobny do żaka, lecz prostszy, bez skrzydeł pułapkowych.
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛʃ, AS: vʹi ̯ė̃ńćeš
Wiktionary
(1.1) wereżka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilku wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jestem Marcin i mieszkam w podkrakowskich Więckowicach.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛ̃nt͡skɔˈvʲit͡sɛ, AS: vʹi ̯ẽnckovʹice
Wiktionary
Więckowo (niem. "Wientzkowen", w latach 1938–1945 "Winsken") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nidzickim, w gminie Janowo.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Na początku XX w. we wsi znajdował się duży tartak
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Więcmierzyce, niem. Winzenberg – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie brzeskim, w gminie Grodków.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Był synem Więcława – sędziego sochaczewskiego, dziedzica wsi Giżyce, i Elżbiety.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Więcławy lub z nią związany
SJP.pl
Więcław z małżonką; Więcławowie
SJP.pl
Więcław z małżonką; Więcławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Więcława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|więdnąć.
Wiktionary
Więdnięcie – utrata turgoru w komórkach budujących organy roślin. Wyróżniane są trzy poziomy więdnięcia:
Więdnięcie początkowe występuje często u roślin, zwykle o okresie dnia, gdy transpiracja jest wysoka. Nie powadzi do trwałych uszkodzeń i ustępuje po opadach deszczu lub w nocy, gdy roślina uzupełni deficyt wody.
Wikipedia
czas. więdnąć
Wiktionary
1. o roślinach: tracić świeżość, jędrność; obumierać
2. przenośnie:
a) tracić siły; mizernieć
b) słabnąć, przemijać
SJP.pl
czasownik
(1.1) bot. o roślinach: tracić wodę w komórkach
(1.2) tracić siły, słabnąć
Wiktionary
(1.1) Pod wpływem temperatury owoce zaczynają więdnąć i puszczać sok.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: vʹi ̯ẽndnõńć
Wiktionary
rzecz. więdnięcie
czas. uwiędnąć, zwiędnąć
przym. zwiędły
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z większością, dotyczący większości
Wiktionary
(1.1) Przepływ nośników większościowych nazywany jest prądem dyfuzyjnym.
(1.1) Firma jest prawdopodobnie największym eksporterem tych papierosów, posiadającym większościowy udział na rynku Stanów Zjednoczonych i Brazylii.
Wiktionary
rzecz. większość ż.
przym. większy
Wiktionary
1. większa liczebnie część jakiejś zbiorowości;
2. rzadko: większa część czegoś w odniesieniu do pozostałej części
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa
Wiktionary
(1.1) Współczesne nazwy miesięcy w większości języków europejskich wywodzą się z łaciny.
(1.1) Ogromna większość państw europejskich odnosiła się z największym krytycyzmem do rządów duce, widząc w nich przejawy brutalnej dyktatury.
(1.1) Większość programistów tej firmy pochodzi z jej okolic.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕt͡ɕ, AS: vʹi ̯ẽŋkšość
Wiktionary
czas. powiększać ndk., powiększyć dk.
przym. większościowy, większy
Wiktionary
1. stopień wyższy od przymiotnika: duży;
2. stopień wyższy od przymiotnika: wielki
SJP.pl
forma przymiotnika, stopień wyższy od wielki, duży
(1.1) przewyższający coś rozmiarami, wielkością
(1.2) przewyższający coś siłą, natężeniem
Wiktionary
(1.1) Profesor wzbudzał zaufanie większego grona.
(1.1) Mam doświadczenie w kierowaniu większymi grupami pracowników.
(1.1) Po drugiej stronie ulicy jest większy wybór asortymentu.
(1.1) Nigdy nie byłem w mieście większym niż Warszawa.
(1.2) Więźniowie byli zmuszani do coraz większego wysiłku.
(1.2) W dzieciństwie robiłem większe głupstwa.
(1.2) Nie mam większego wpływu na to, co robi moja żona.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ, AS: vʹi ̯ẽŋkšy
Wiktionary
rzecz. większość ż., większościowość ż., powiększanie n., powiększenie n., zwiększanie n., zwiększenie n., większościówka ż.
czas. powiększać ndk., powiększyć dk., zwiększać ndk., zwiększyć dk.
przym. większościowy
przysł. większościowo
Wiktionary
Większyce (dodatkowa nazwa w j. niem. Wiegschütz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Reńska Wieś.
W latach 1945–54 siedziba gminy Większyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. anat. więzadło
Wiktionary
(1.1) Do dwóch powierzchni więzu międzykostnego osadzają się niektóre mięśnie okolicy przedniéj i tylnéj przedramienia (…).
(1.1) Wszystkie te mięśnie, oprócz ksobnego, poczynają się od więzu napięstka dłoniowego osobnego.
Wiktionary
błona zbudowana z tkanki łącznej, podtrzymująca lub wzmacniająca niektóre narządy; wiązadło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. zool. tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy
Wiktionary
Więzadło, wiązadło, ligament (łac. "ligamentum") – wieloznaczne pojęcie anatomiczne:
Wikipedia
rzecz. wiązadło n., wiązanie n., związanie n., więź ż., węzeł m.
czas. wiązać ndk., związać dk.
przym. więzadłowy, związany
Wiktionary
(1.1) wiązadło, ligament
Wiktionary
przymiotnik od: więzadło
SJP.pl
podstawowy element konstrukcji dachowej, przenoszący na ścianę budynku obciążenie dachu, parcie wiatru itp.; wiązar
SJP.pl
przymiotnik od: więzar
SJP.pl
to, co łączy ludzi ze sobą; powiązanie; spójnia
SJP.pl
1. kara pozbawienia wolności
2. budynek przeznaczony dla trzymania skazanych przez sąd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|więzić.
(1.2) kara pozbawienia wolności, pobyt w zakładzie karnym
(1.3) miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Sąd skazał mężczyznę na dwa lata więzienia.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ, AS: vʹi ̯ẽũ̯źė̃ńe
Wiktionary
rzecz. więzień m., więźniarka ż., więziennictwo n., więziennik m., uwięzienie n.
czas. więzić ndk., uwięzić dk.
przym. więzienny, wokółwięzienny, przywięzienny, więźniarski, więzienniczy
Wiktionary
(1.3) zakład karny, pot. ciupa, kić, mamer, kibel, pierdel, pudło, koza, ul, reg. pozn. buchta, przestęp. akademia, furdygarnia, kwacz, miech, sak
Wiktionary
ogół zakładów karnych wraz z systemem penitencjarnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. system odbywania kary pozbawienia wolności, także ogół zakładów karnych;
Wiktionary
(1.1) Resort sprawiedliwości zapowiada największą reformę więziennictwa od trzydziestu lat.
Wiktionary
IPA: ˌvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲˈːit͡stfɔ, AS: vʹi ̯ẽũ̯źė̃•ńictfo
Wiktionary
rzecz. więzienie n., uwięzienie n., więzień ż., więźniarka ż.
przym. więzienny, więzienniczy
czas. więzić ndk.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z więziennictwem, dotyczący więziennictwa
Wiktionary
rzecz. więziennictwo n., uwięzienie n., więzienie n.
przym. więzienny
Wiktionary
osoba trudniąca się administracją więzień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) funkcjonariusz więzienny
Wiktionary
rzecz. uwięzienie n., więzienie n., więzień mos.
przym. więzienny
Wiktionary
dotyczący więzienia, używany, stosowany w więzieniu (np. budynek więzienny, regulamin więzienny)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący więzienia
Wiktionary
(1.1) Resztę życia morderca spędzi w ciemnej i wilgotnej celi więziennej.
(1.1) Około godziny 22 podjechała ta duża kabaryna i po kolei pakowali. Nie wiem, jak ten mój znajomy ormowiec zadziałał, ale ja do tej więziennej kabaryny nie wsiadłem i nie pojechałem do Gdańska.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ, AS: vʹi ̯ẽũ̯źẽ•ny
Wiktionary
rzecz. uwięzienie n., więzienie n., więziennictwo n., więzień m., więźniarka ż., więziennik m.
czas. więzić ndk., uwięzić dk.
przym. więźniarski, więzienniczy
Wiktionary
człowiek odbywający karę pozbawienia wolności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: więzienie
Wiktionary
(1.1) W większości przypadków dobre zachowanie nie gwarantuje więźniowi przedterminowego zwolnienia.
(1.1) W marcu tego roku kilku więźniom udało się zbiec z transportu.
(1.1) Izby zajmowane przez więźniów nosiły numery od 5 do 37.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ, AS: vʹi ̯ẽũ̯źė̃ń
Wiktionary
rzecz. więzienie ż., więziennictwo n., więziennik mos., uwięzienie n.
:: fż. więźniarka ż.
czas. więzić ndk., uwięzić dk.
przym. więzienny, więźniarski
Wiktionary
(1.1) osadzony, gwara. więz. garownik, garucha, garus; stpol. kłodnik; reg. śl. haresztant
Wiktionary
spojenie więziste: ścisłe lub częściowo ruchome połączenie kości za pomocą tkanki łącznej włóknistej; syndesmoza, więzozrost
SJP.pl
pozbawiać kogoś wolności, trzymając w zamknięciu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) trzymać kogoś w więzieniu (także przenośnie)
Wiktionary
(1.1) Chodziło o uwolnienie więzionego w Polsce arcyksięcia Maksymiliana, niefortunnego rywala Zygmunta III podczas wolnej elekcji.
(1.1) W 1950 r. komunistyczne władze Czech zlikwidowały prowincję, przejmując jej klasztory i więżąc wszystkich zakonników.
Wiktionary
czas. uwięzić dk.
rzecz. uwięzienie n., więzień mos., więziennictwo n., więzienie
przym. więzienny
Wiktionary
nie móc się wydostać z czegoś lub ciężko się wydostawać z czegoś z powodu utknięcia, wciśnięcia się, zapadnięcia się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) utykać w czymś grząskim lub wbijać się w coś
Wiktionary
(1.1) Nie ma nic bardziej przerażająco pięknego niż obserwowanie więznacego w lodzie dziobu kutra.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛ̃w̃znɔ̃ɲt͡ɕ, AS: vʹi ̯ẽũ̯znõńć
Wiktionary
rzecz. więźnięcie n.
czas. uwięznąć dk.
Wiktionary
(1.1) grzęznąć
Wiktionary
ścisłe lub częściowo ruchome połączenie kości za pomocą tkanki łącznej włóknistej; spojenie więziste, syndesmoza
SJP.pl
Więzozrost, połączenie włókniste ( syndesmosis, junctura fibrosa) – ścisłe (o bardzo ograniczonej ruchomości) połączenie kości za pomocą tkanki łącznej właściwej.
Więzozrost może występować w czterech postaciach:
Wikipedia
1. sznury służące do krępowania kogoś lub czegoś
2. przenośnie:
a) to, co kogoś krępuje
b) to, co łączy, jednoczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) rzeczy, którymi się krępuje co lub kogo
(1.2) to, co komu przeszkadza
(1.3) to, co wiąże; relacja zażyłości
Wiktionary
Więzy (liczba pojedyncza: wiązanie) – w mechanice każdy rodzaj ograniczenia nakładanego na ruch ciała (układu ciał). Ograniczenia te wywołują dodatkowe siły, jakimi więzy działają na ciało (ciała układu).
Przykładowo ciało przymocowane do nici tak, że tworzy wahadło, nie może swobodnie spadać pod wpływem siły grawitacji, ale wykonuje oscylacje po okręgu, gdyż nić wywiera na ciało dodatkową siłę przeciwdziałającą sile ciążenia.
Wikipedia
rzecz. wiązadło n.
Wiktionary
(1.1) kajdany, łańcuchy, pęta, powrozy, rzemienie, sznury, związanie
(1.2) restrykcje
(1.3) łączność, pokrewieństwo, powiązanie, spójność, związek
Wiktionary
to, co łączy ludzi ze sobą; powiązanie; spójnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan posiadania czegoś wspólnego
(1.2) to, co łączy jednostki ze sobą
forma czasownika.
(2.1) rozk. od: więzić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. wiązać
rzecz. więzadło n.
Wiktionary
(1.1) związek, relacja
(1.2) kontakt, łączność, połączenie, powiązanie, przywiązanie, spójnia, więzy
Wiktionary
1. ciesielska konstrukcja dachowa, w skład której wchodzą belki powiązane specjalnymi złączami;
2. odległość między świeżo zasadzonymi roślinami; ich wzajemny układ
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. drewniane belki tworzące konstrukcję szkieletową dachu;
(1.2) roln. leśn. układ i odległość między sadzonkami w uprawie leśnej lub na plantacjach;
(1.3) fiz. chem. element struktury w materiałach szklistych decydujący o ich właściwościach mechanicznych;
(1.4) transp. urb. mapa wielkości przemieszczeń między regionami stosowana przy planowanieanowaniu infrastruktury drogowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvʲjɛ̃w̃ʑba, AS: vʹi ̯ẽũ̯źba
Wiktionary
przym. więźbowy
Wiktionary
(1.1) wiązanie dachowe
Wiktionary
→ więzień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która została umieszczona w więzieniu, zakładzie karnym lub obozie
(1.2) pot. pojazd służący do przewożenia więźniów
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃w̃ʑˈɲarka, AS: vʹi ̯ẽũ̯źńarka
Wiktionary
rzecz. więzienie n., więziennictwo n.
:: fm. więzień m.
przym. więzienny
Wiktionary
(1.1) osadzona
(1.2) karetka więzienna
Wiktionary
przymiotnik od: więzień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|więznąć.
Wiktionary
IPA: vʲjɛ̃w̃ʑˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: vʹi ̯ẽũ̯źńė̃ńće
Wiktionary
czas. więznąć
Wiktionary
dawniej: więzienie
SJP.pl
dawniej: błazen, żartowniś, wesołek, lekkoduch; szaławiła, wiła, sowizdrzał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) błazen, żartowniś
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: wiła
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. przesz. od: wić
Wiktionary
Wił (ukr. Віл) – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie kamieńskim. Liczy 202 mieszkańców
Wikipedia
boginka wodna, żeńskie bóstwo słowiańskie, piękna kobieta z długimi, złotymi albo czarnymi włosami, skora do zabaw, zwodząca na śmierć młodzieńców, ukazująca się często pod postacią łabędzia lub konia
SJP.pl
Wi
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu wileńskim;
Wiktionary
Wiłkomierz ("lit. Ukmergė", dawniej "Vilkmergė") – miasto rejonowe w środkowej Litwie położone ok. 60 km na północny zachód od Wilna. Ludność: 28 tys. mieszkańców (2005).
Jest jednym z najstarszych miast na Litwie. Wzmianka o zamku w Wiłkomierzu pochodzi z 1225. Prawa miejskie nadano na początku XV wieku. Miejsce obrad sejmików ziemskich powiatu wiłkomierskiego od XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku.
Wikipedia
rzecz. wiłkomierzanin m., wiłkomierzanka ż.
przym. wiłkomierski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim;
Wiktionary
Wiłkupie – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Wiżajny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Na północ od wsi przebiega granica z Litwą.
Wikipedia
(1.1) Młody mężczyzna zginął w wypadku w Wiłkupiach w gminie Wiżajny.
Wiktionary
przym. wiłkupski
Wiktionary
nadrodzina owadów w rzędzie pluskwiaków, spokrewniona z mszycami
SJP.pl
1. o cechach wińcowatych (nadrodzina owadów);
2. zawilec wińcowaty - kwiat ogrodowy
SJP.pl
1. zgrubienie od: wino;
2. potocznie: tanie, marne wino; alpaga, bełt, jabol, pryta, siara, mózgotrzep
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. wino
Wiktionary
Wińsko ( Winzig, tuż po zakończeniu II wojny światowej "Winiec") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, w gminie Wińsko. Siedziba gminy Wińsko.
Dawniej miasto; uzyskało lokację miejską w 1285 roku, utraciło prawa miejskie w 1945 roku. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Wińsko. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.
Wikipedia
(1.1) Premier, gdy był młody, pił wińska z gwinta i ćmił marychę, a przy okazji kłócił się z żoną.
Wiktionary
IPA: ˈvʲĩj̃skɔ, AS: vʹĩĩ ̯sko
Wiktionary
rzecz. wino n., winko n., winiarz mos.
przym. winiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wist
Wiktionary
rzecz. wist m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wiślak
Wiktionary
rzecz. wiślak m.
Wiktionary
zawodniczka klubu sportowego Wisła Kraków
SJP.pl
potocznie: piłkarz z klubu Wisła Kraków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. pot. zawodnik klubu sportowego „Wisła”
(1.2) środ. kibic klubu sportowego „Wisła”
Wiktionary
rzecz. Wisła ż., wiślanka ż., Wisłok m., Wisłoka ż., wiślanin m., wiślisko n., Wiślisko n., Wisełka ż.
:: zdrobn. wiślaczek m.
przym. nadwiślański, wiślany, wiślny
Wiktionary
jedno z większych plemion na południowych terenach późniejszej Polski
SJP.pl
Wiślanie – plemię zachodniosłowiańskie z grupy plemion lechickich zamieszkujące we wczesnym średniowieczu tereny w dorzeczu górnej Wisły.
Wikipedia
mieszkaniec Wisły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wisły
Wiktionary
(1.1) Brennianom udało się pokonać wiślan 3 do 0.
Wiktionary
przym. wiślański
rzecz. Wisła ż.
:: fż. wiślanka ż.
Wiktionary
mieszkanka Wisły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wisły
Wiktionary
rzecz. Wisła ż.
:: fm. wiślanin mos.
przym. wiślański
Wiktionary
→ Wisła (największa rzeka w Polsce); wiślański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wisłą, dotyczący Wisły
Wiktionary
Wiślany (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Wiszlónë) – część wsi Parchowo w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Parchowo. Leży na zachodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego.
W latach 1975–1998 Wiślany administracyjnie należały do województwa słupskiego.
Wikipedia
(1.1) Widok na łachę wiślaną, a przed parkiem - na Warszawę był przebajeczny.
Wiktionary
przym. wiślny
rzecz. Wiślanin mos., wiślisko n., Wisła ż., Wisłoujście n., wiślak mos.
Wiktionary
1. przymiotnik od: Wisła (największa rzeka w Polsce); wiślany;
2. przymiotnik od: Wisła (miasto nad rzeką o tej samej nazwie)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Wisła, związany z miastem Wisła
Wiktionary
(1.1) Spaceruję po wiślańskim rynku.
Wiktionary
rzecz. Wiślanin mos., Wisła ż., wiślanin mos., wiślanka ż.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim;
(1.2) geogr. wieś w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim;
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Książę Kazimierz wyznaczył Wiślicę na główną siedzibę swojego dworu.
(1.2) Geograficznie wieś Wiślica leży w regionie Doliny Górnej Wisły.
Wiktionary
przym. wiślicki
Wiktionary
przymiotnik od: Wiślica
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wiślicy, związany z Wiślicą, pochodzący z Wiślicy
Wiktionary
(1.1) Ufundował organy do wiślickiej kolegiaty.
Wiktionary
rzecz. Wiślica ż.
przym. wiślny
Wiktionary
statuty wiślicko-piotrkowskie - dokonana w Polsce za panowania Kazimierza Wielkiego kodyfikacja prawa
SJP.pl
mieszkaniec Wiślicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wiślicy (miasta w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wiślina (kaszub."Wislënô", niem. "Hochzeit") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański. Leży na obszarze Żuław Gdańskich przy drodze wojewódzkiej nr 226. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gdańskim województwa pomorskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) starorzecze, dawne koryto Wisły
Wiktionary
rzecz. wiślak mos., Wisła ż.
przym. wiślany, wiślny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przest. wiślany
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɕl̥nɨ, AS: vʹiśl̦ny
Wiktionary
rzecz. Wisła ż., Wisłok m., Wisełka ż., wiślak mos., wiślisko n.
przym. wiślany, wisłocki, wiślicki, wisełkowy
Wiktionary
1. drzewo lub krzew z rodziny różowatych (Cerasus), w Polsce występuje dziko w trzech gatunkach
2. jadalny owoc uprawnej odmiany tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Cerasus|Mill.|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
(1.2) spoż. owoce wiśni (1.1)
(1.3) uczn. ktoś niekoleżeński
Wiktionary
Wi
Wikipedia
(1.1) Rosła wiśnia w królewskim ogrodzie, król ją ujrzał o słońca zachodzie.
(1.2) Madzia zaczerwieniła się jak najczerwieńsza wiśnia.
(1.3) Ale z ciebie wiśnia!
Wiktionary
IPA: ˈvʲiɕɲa, AS: vʹiśńa
Wiktionary
rzecz. wiśniówka ż.
:: zdrobn. wisienka ż.
przym. wiśniowy
Wiktionary
(1.3) świnia
Wiktionary
zdrobnienie od: wiśniak
SJP.pl
wódka z wiśni, nalewka wiśniowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz;
(1.2) geogr. toponim, nazwa części szeregu miejscowości w Polsce
(1.3) pot. geogr. Nowy Wiśnicz
(1.4) pot. geogr. Stary Wiśnicz
(1.5) pot. geogr. Wiśnicz Mały
Wiktionary
Wiśnicz – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Małogoszcz. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
(1.1) Przy szosie do Wiśnicza kobieta sprzedawała grzyby.
Wiktionary
rzecz. wiśniczanin mos., wiśniczanka ż.
przym. wiśnicki
Wiktionary
mieszkaniec Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Nowowiśniczanin
SJP.pl
mieszkanka Nowego Wiśnicza (miasta w Polsce); Nowowiśniczanka
SJP.pl
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wiśniew, Wiśniewo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(1.1) astr. planetoida o numerze katalogowym 2256;
Wiktionary
Wiśniewski (forma żeńska: Wiśniewska, liczba mnoga: Wiśniewscy) – trzecie pod względem popularności nazwisko w Polsce. Według bazy PESEL 22 stycznia 2025 roku nazwisko to nosiło 54 420 Polek i 53 380 Polaków. Łącznie nazwisko to nosiło 107 800 obywateli Polski. Jedna z planetoid nosi nazwę (2256) Wiśniewski dla uhonorowania astronoma Wiesława Wiśniewskigo.
Wikipedia
(1.1) Wiśniewski porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
brunatny o wiśniowym odcieniu
SJP.pl
czerwony o odcieniu wiśniowym
SJP.pl
przymiotnik od: Wiśniowa, Wiśniów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dotyczący wiśni (drzewa lub krzewu), wykonany z drewna wiśni itp.;
2. zrobiony z owoców wiśni, mający smak wiśni, zapach wiśni;
3. mający kolor dojrzałych owoców wiśni, ciemnoczerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wiśni, złożony z drzew wiśni, wykonany z drewna wiśni
(1.2) zrobiony z owoców wiśni, o smaku owoców wiśni
(1.3) mający kolor dojrzałych owoców wiśni
Wiktionary
IPA: vʲiɕˈɲɔvɨ, AS: vʹiśńovy
Wiktionary
rzecz. wiśniówka ż., wiśnia ż., wisienka ż.
przysł. wiśniowo
Wiktionary
(1.3) ciemnoczerwony
Wiktionary
zdrobnienie od: wiśniówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wiśniówka
Wiktionary
(1.1) Może napijemy się wiśnióweczki?
Wiktionary
IPA: ˌvʲiɕɲuˈvɛt͡ʃka, AS: vʹiśńuvečka
Wiktionary
zob. wiśniówka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. zwykle słodki napój alkoholowy, zwykle nalewka, z wiśni;
(1.2) pot. spoż. wódka o smaku wiśniowym, czasem zawierająca ekstrakt z owocu wiśni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) […] dolewał mu wciąż do kieliszka doskonałej wiśniówki […]
(1.2) Zaraz będziemy mieli gości, wskocz do monopolowego po butelkę wiśniówki.
Wiktionary
IPA: vʲiɕˈɲufka, AS: vʹiśńufka
Wiktionary
rzecz. wiśnia ż., wiśniak m., wisienka ż.
:: zdrobn. wiśnióweczka ż.
przym. wiśniowy
przysł. wiśniowo
Wiktionary
(1.2) cherry brandy
Wiktionary
okrzyk popędzający konia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) komenda dla konia w zaprzęgu do jazdy w lewo
Wiktionary
mieszkaniec Wizny (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wizny
Wiktionary
(1.1) Wiźnianie nie mieli nic przeciwko muralom patriotycznym.
Wiktionary
rzecz. Wizna ż.
:: fż. wiźnianka ż.
przym. wiźniański
Wiktionary
mieszkanka Wizny (wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wizny
Wiktionary
rzecz. Wizna ż.
:: fm. wiźnianin mos.
przym. wiźniański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wizny, związany z Wizną
Wiktionary
(1.1) Zwiedziliśmy pozostałości wiźniańskiego grodu wczesnopiastowskiego.
Wiktionary
rzecz. Wizna ż., wiźnianin mos., wiźnianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Wiżajny (miejscowość, jezioro)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim;
(1.2) geogr. jezioro w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim;
Wiktionary
Wiżajny – wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, na Suwalszczyźnie, siedziba gminy Wiżajny. Dawniej miasto; uzyskały lokację miejską w 1620 roku, zdegradowane w 1870 roku.
Wikipedia
(1.1) W 2013 roku sery z Wiżajn i Rutki otrzymały certyfikat Doceń Polskie, potwierdzający wysoką jakość.
Wiktionary
przym. wiżajeński
Wiktionary
skrót od: Księga Wyjścia - druga księga Pisma Świętego, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu
SJP.pl
skrót
(1.1) = bibl. Księga Wyjścia
Wiktionary
(1.1) Wj 40,15
Wiktionary
IPA: ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈvɨjɕt͡ɕa, AS: ḱśẽŋga vyi ̯śća
Wiktionary
(1.1) Wyj, 2 Mojż.
Wiktionary
Wjasa (dewanagari व्यास, trl. "vyāsa", dosł. „zbieracz, kompilator”, również Wedawjasa (वेद व्यास, trl. "veda vyāsa", ang. Veda Vyasa) – tytuł odnoszący się do wielu Indusów. Najczęściej używa się go w odniesieniu do starożytnego mędrca indyjskiego – Weda-Wjasy, któremu przypisuje się autorstwo Mahabharaty i Puran oraz podział Wedy na części.
Wikipedia
1. miejsce przeznaczone do wjeżdżania
2. wjechanie dokądś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fakt wjechania dokądś, przybycia do jakiegoś miejsca
(1.2) miejsce, przez które można dokądś wjechać
Wiktionary
(1.1) Nieodłącznym elementem nadbużańskiego krajobrazu są liczne przydrożne krzyże, stawiane najczęściej przy wjeździe do wsi czy przy „świętych źródełkach”.
Wiktionary
rzecz. wyjazd m.
czas. wjeżdżać
Wiktionary
przymiotnik od: wjazd
SJP.pl
wpierdolić; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. wrzucić;
2. wjebać (komuś) - pobić (kogoś);
3. wjebać się:
a) wpaść, np. do rowu;
b) wpaść w kłopoty
SJP.pl
wpierdalać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. wrzucać;
2. wjebywać (komuś) - uderzać, bić (kogoś); przyjebywać;
3. wjebywać się:
a) wpraszać się;
b) wpadać w kłopoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wjechać.
Wiktionary
czas. wjechać dk.
Wiktionary
1. jadąc, znaleźć się gdzieś, dostać się dokądś;
2. jadąc, dostać się na powierzchnię czegoś wysokiego;
3. jadąc, wpaść na coś lub na kogoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wjeżdżać)
(1.1) dokonany od|wjeżdżać.
Wiktionary
IPA: ˈvʲjɛxat͡ɕ, AS: vʹi ̯eχać
Wiktionary
czas. jechać
rzecz. wjechanie n.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wjechać)
(1.1) jadąc, dostawać się dokądś
(1.2) jadąc, zmierzać ku górze danej trasy
(1.3) jadąc, wpadać na jakiś obiekt
Wiktionary
rzecz. wjazd mrz., wjeżdżanie n.
czas. jechać
Wiktionary
(1.3) najeżdżać, napadać, wpadać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Albanii i Grecji, wypływająca z gór Pindos, uchodząca do Morza Adriatyckiego;
Wiktionary
Wjosa ( Vjosa, Vjosë; Αώος, "Aṓos") – rzeka w Albanii i Grecji.
Ma długość 272 km, z czego pierwsze 80 km w Grecji, a pozostałe 192 km w Albanii. Jej źródła znajdują się w górach Pindos, w masywie Avgo na wysokości 1343 m n.p.m. Powierzchnia zlewni rzeki Wjosy wynosi 6704 km² z czego 4365 km² na obszarze Albani. Uchodzi do Morza Adriatyckiego. Uznawana za jeden z najmniej przekształconych systemów rzecznych Europy.
Wikipedia
gwarowo: podwinąwszy lub zawinąwszy jakąś część ubrania, włożyć
SJP.pl
Warszawskie Koleje Dojazdowe
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Warszawska Kolej Dojazdowa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jazda pociągiem WKD była całkiem przyjemna.
Wiktionary
IPA: vu‿ka‿ˈdɛ, AS: vu‿ka‿de
Wiktionary
(1.1) wukadka
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = wojewódzka komisja dialogu społecznego
Wiktionary
IPA: ˌvu‿ka‿dɛ‿ˈːs, AS: vu‿ka‿d•‿es
Wiktionary
skrót od: Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystki
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wszechstronny konkurs konia wierzchowego
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = hist. Wielkie Księstwo Litewskie
Wiktionary
(1.1) W WKL, obejmującym obok Litwy właściwej i Żmudzi rozległe terytoria ruskie, kształtował się własny system prawa, który poza prawem zwyczajowym litewskim zawierał znaczne elementy dawnego prawa ruskiego.
Wiktionary
(1.1) W.Ks.Lit., WXL, WXLit
Wiktionary
umocować coś wewnątrz czegoś za pomocą kleju
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wklejać)
(1.1) dokonany od|wklejać.
Wiktionary
(1.1) Miał pieczątkę na wszystkie kraje świata i wklejoną wizę zachodnioniemiecką.
Wiktionary
IPA: ˈfklɛjit͡ɕ, AS: fklei ̯ić
Wiktionary
rzecz. klej mrz., wklejenie n., wklejanie n., wklejka ż.
czas. wklejać ndk., kleić ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkleić.
Wiktionary
IPA: fklɛˈjɛ̇̃ɲɛ, AS: fklei ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. wkleić
Wiktionary
oddzielna kartka doklejana do stronicy książki, zawierająca dodatkowe ilustracje, mapy, tabele itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poligr. luźna kartka zaraz za okładką książki, nieprzyklejona na całej powierzchni okładki
Wiktionary
Wklejka – oddzielna, pojedyncza kartka w formacie równym formatowi stronicy lub od niej większym, wklejona przez falc do grzbietu książki lub czasopisma. Zawiera najczęściej mapę, tabelę lub inny materiał ilustracyjny; może być drukowana jedno- lub dwustronnie, może też różnić się papierem od reszty publikacji (np. wklejka na papierze kredowym w książce wydrukowanej na papierze drukarskim).
Wikipedia
czas. wkleić
Wiktionary
1. klepiąc, wbić, wcisnąć coś głębiej, do środka;
2. potocznie: wpisać jakiś tekst do pamięci komputera za pomocą klawiatury
SJP.pl
1. klepiąc, wbijać, wciskać coś głębiej, do środka;
2. potocznie: wpisywać jakiś tekst do pamięci komputera za pomocą klawiatury
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wklepać)
(1.1) klepiąc, wciskać coś głębiej, do wewnątrz
(1.2) pot. przepisywać przy pomocy klawiatury (komputera, telefonu, maszyny do pisania itp.)
Wiktionary
(1.1) Chce mieć rozstępy, nie wklepywać codziennie tony kremów, nie kąpać się w płatkach róży, nie używać perfum, które wulgarnie uwydatniają seksowność.
Wiktionary
rzecz. wklepywanie n., wklepanie n., klepanie n., klepnięcie n., klepka ż.
czas. wklepać dk., klepać ndk., klepnąć dk.
przym. klepkowy
Wiktionary
wpisać coś do komputera, klikając myszką
SJP.pl
wpisywać coś do komputera, klikając myszką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkluczać.
Wiktionary
rzecz. niewkluczanie n.
czas. wkluczać ndk.
Wiktionary
dawniej: włączać w zakres czegoś; wliczać, zaliczać
SJP.pl
dawniej: włączyć w zakres czegoś; wliczyć, zaliczyć
SJP.pl
stawać się wklęsłym, wgłębionym; zaklęsać, wpuklać się, zapadać się
SJP.pl
w odlewnictwie: wkładka stosowana do otrzymywania wyokrągleń w modelach lub rdzennicach
SJP.pl
stać się wklęsłym, wgłębionym; zaklęsnąć, wpuklić się, zapaść się
SJP.pl
druk wklęsły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co wklęsłe
(1.2) wklęsłe, zagłębione miejsce
Wiktionary
rzecz. wklęśnięcie n.
czas. wklęsnąć dk.
przym. wklęsły
przysł. wklęsło
Wiktionary
(1.2) wgłębienie, zaklęsłość, zaklęśnięcie
Wiktionary
o powierzchni wznoszącej się od środka ku brzegom; wgłębiony, zapadnięty, nieckowaty, wklęśnięty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie
(1.2) mat. o funkcji: taka, że jej wykres znajduje się pod styczną w każdym punkcie
Wiktionary
(1.1) Skąd wzięłaś ów srebrzysty minerał z wklęsłym bokiem, co leży na sekretarzyku?
Wiktionary
rzecz. wklęsłość ż., wklęśnięcie n.
czas. wklęsnąć dk.
przysł. wklęsło
Wiktionary
(1.1) wgłębiony, wklęśnięty, zapadnięty
Wiktionary
stać się wklęsłym, wgłębionym; zaklęsnąć, wpuklić się, zapaść się
SJP.pl
o powierzchni wznoszącej się od środka ku brzegom; wgłębiony, zapadnięty, nieckowaty, wklęsły
SJP.pl
wielkokalibrowy karabin maszynowy; wukaem
SJP.pl
potocznie: wpoić, mocno utrwalić
SJP.pl
potocznie: wpoić, mocno utrwalić
SJP.pl
umieścić wykolejone wagony z powrotem na szynach
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkolejać)
(1.1) kolej. umieścić wykolejony pojazd z powrotem na szynach
Wiktionary
rzecz. kolej ż.
Wiktionary
umieszczać wykolejone wagony z powrotem na szynach
SJP.pl
urządzenie służące do umieszczania wykolejonych wagonów z powrotem na szynach
SJP.pl
odkrywkowe wyrobisko górnicze
SJP.pl
wkopnąć;
1. zagłębić w ziemi poprzez kopanie;
2. pot.
a) zdradzić kogoś; wsypać;
b) wkopać komuś - pobić kogoś, skopać;
3. wkopać się:
a) wryć się w ziemię;
b) wcisnąć się w coś;
c) pot. zdradzić się; wsypać się;
d) pot. wplątać się w przykrą sprawę
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|wkopywać.
czasownik zwrotny wkopać się
(2.1) dokonany od|wkopywać się.
Wiktionary
(2.1) Po dwunastu godzinach ślimak wkopał się pod powierzchnię piasku, stwardniał i stracił barwy. Wydawał się niczym więcej jak ciemnobrązowym otoczakiem.
Wiktionary
włączyć kopię do większej całości
SJP.pl
włączać kopię do większej całości
SJP.pl
wkopać;
1. kopiąc, zagłębić w ziemi;
2. umieścić coś gdzieś mocnym kopnięciem;
3. potocznie: postawić kogoś w trudnej, kłopotliwej sytuacji;
4. potocznie: zdradzić, wydać kogoś
SJP.pl
ze wszystkich stron czegoś, co znajduje się w środku; wokół; wokoło
SJP.pl
skrót od: Wszechzwiązkowa Komunistyczna Partia (bolszewików)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Wojewódzka Komisja Planowania Gospodarczego
SJP.pl
skrót od: Wojskowa Komenda Rejonowa
SJP.pl
rzeka w Polsce, dopływ Narwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Polsce, dolny bieg prawego dopływu Narwi;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Niemczech;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. wkrzański
Wiktionary
(1.2) hist. Ukra
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wkroczyć)
(1.1) podn. krocząc, wchodzić gdzieś dostojnie; wstępować gdzieś wolno, z powagą
(1.2) zaczynać zajmować obcy obszar
(1.3) rozpoczynać postępowanie naprawiające naruszony ład
(1.4) rozpoczynać nowy etap
Wiktionary
rzecz. wkraczanie n., wkroczenie n.
czas. wkroczyć
Wiktionary
(1.1) wstępować
(1.3) interweniować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. przyrząd służący do precyzyjnego dozowania jakiegoś płynu i wlewania go do naczynia, w którym zachodzi reakcja chemiczna
(1.2) chem. zob. pipeta.
Wiktionary
Wkraplacz to naczynie laboratoryjne, które służy do precyzyjnego dozowania ciekłych substancji, zazwyczaj substratów do prowadzonej w kolbie reakcji chemicznej.
Typowy wkraplacz składa się z naczynia o kształcie cylindrycznym, stożkowym lub gruszkowym, które posiada z jednej strony szlif żeński, zaś z drugiej strony nóżkę z kranikiem i szlifem męskim.
Wikipedia
rzecz. kropla ż. kropelka ż., kropienie n., kroplenie n., zakraplanie n., zakroplenie n., zakrapianie n., zakropienie n., kropidło n., kroplówka ż.
:: zdrobn. kropelki nmos.
czas. wkraplać, kropić ndk., kroplić ndk., zakraplać ndk., zakroplić dk., zakrapiać ndk., zakropić dk.
przym. kroplisty
Wiktionary
(1.2) pipeta, pipetka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkraplać.
Wiktionary
IPA: fkraˈplãɲɛ, AS: fkraplãńe
Wiktionary
czas. wkraplać
rzecz. kropelka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wkroplić)
(1.1) dodawać do czegoś płyn pojedynczymi kroplami
Wiktionary
(1.1) Kolbę zamykamy korkiem z wkraplaczem i do siarczynu wkraplamy 20-30 g stężonego kwasu siarkowego.
Wiktionary
IPA: ˈfkraplat͡ɕ, AS: fkraplać
Wiktionary
rzecz. wkraplanie n., wkroplenie n., wkraplacz m., kropla ż., kropelka ż.
czas. wkroplić dk.
Wiktionary
krojąc, wrzucać, wkładać do czegoś
SJP.pl
wkraść się - dostać się gdzieś ukradkiem, niepostrzeżenie
SJP.pl
kreśląc, włączać coś, nanosić na rysunek
SJP.pl
kreśląc, włączyć coś, nanieść na rysunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkroczyć.
(1.2) o wojsku: wejście w granice kraju, rejonu
Wiktionary
(1.2) Po wkroczeniu Niemcy aresztowali wszystkich profesorów gimnazjalnych. Trzymali ich w okropnych warunkach i (zanim ich wypuścili) kazali im złożyć przyrzeczenie, że nie będą agitować przeciwko (okupantom) (…).
Wiktionary
IPA: fkrɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: fkročẽńe
Wiktionary
czas. wkroczyć dk., wkraczać ndk., kroczyć ndk.
rzecz. wkraczanie n.
Wiktionary
1. wchodzić gdzieś przeważnie wolno;
2. wchodzić w nowe stadium czegoś;
3. interweniować
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) dokonany od|wkraczać.
Wiktionary
rzecz. wkraczanie n., kroczenie n., krok m., wkroczenie n.
czas. wkraczać ndk.
Wiktionary
dodać coś krojąc (np. do zupy)
SJP.pl
1. wlać gdzieś jakiś płyn, lejąc kropelkami
2. potocznie: wlać komuś, zbić kogoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkroplić.
Wiktionary
IPA: fkrɔˈplɛ̃ɲɛ, AS: fkroplẽńe
Wiktionary
czas. wkroplić, wkraplać
rzecz. kropelka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkraplać)
(1.1) dokonany od|wkraplać.
Wiktionary
IPA: ˈfkrɔplʲit͡ɕ, AS: fkroplʹić
Wiktionary
rzecz. wkroplenie n., kropla, kropelka
czas. wkraplać
Wiktionary
krusząc coś, wsypywać, dodawać do czegoś; wdrabiać
SJP.pl
krusząc coś, wsypać, dodać do czegoś; wdrobić
SJP.pl
przymiotnik od: Wkra
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rzeką Wkrą
Wiktionary
rzecz. Wkra ż.
Wiktionary
po upływie krótkiego czasu; niedługo, niebawem, niezadługo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w niedługim czasie, w najbliższym czasie
Wiktionary
(1.1) Wkrótce na ekranach kin ukaże się nowy film tego słynnego reżysera.
Wiktionary
IPA: ˈfkrutt͡sɛ, AS: fkrutce
Wiktionary
(1.1) niedługo, niebawem, lada chwila, lada dzień, lada moment, tylko patrzeć (jak), wnet, zaraz, bezzwłocznie, niezwłocznie, na dniach, szybko, rychło
Wiktionary
potocznie:
1. osoba wkręcająca coś;
2. osoba umyślnie wprowadzająca kogoś w błąd, zwykle dla żartu;
3. wkrętarka - urządzenie do wkręcania i wykręcania wkrętów lub śrub; wkręcarka;
4. coś wywołującego silne zainteresowanie i skłaniające do poświęcenia na to dłuższego czasu
SJP.pl
potocznie: kobieta umyślnie wprowadzająca kogoś w błąd, zwykle dla żartu
SJP.pl
potocznie: wywołujący duże zainteresowanie i zajmujący czyjś czas; wciągający
SJP.pl
dający się wkręcić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkręcać.
Wiktionary
czas. wkręcać ndk.
rzecz. wkrętak mrz.
Wiktionary
taki, którego umieszcza się w czymś poprzez kręcenie
SJP.pl
potocznie: wkrętarka - urządzenie do wkręcania i wykręcania wkrętów lub śrub; wkręcacz
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wkręcić)
(1.1) kręcąc czymś, wsadzać to w coś, umocowywać w czymś
(1.2) wprowadzać w środek obracającego się układu mechanicznego
(1.3) pot. chytrze podsuwać coś komuś, zabiegać, by ktoś coś nabył
(1.4) pot. wprowadzać kogoś do jakiegoś środowiska używając protekcji
czasownik zwrotny niedokonany wkręcać się (dk. wkręcić się)
(2.1) być wkręcanym
(2.2) ulegać wciągnięciu przez obracające się elementy mechanizmu
(2.3) podstępem dostawać się gdzieś
Wiktionary
rzecz. wkręcanie n., wkręt mrz., wkrętak mrz., wkrętarka ż.
Wiktionary
(1.2) wciskać, wsadzać
(1.3) wciskać
Wiktionary
potocznie: silne zainteresowanie czymś i poświęcanie na to dużo czasu
SJP.pl
1. mały wkręt - rodzaj śruby;
2. rodzaj małego kolczyka wkładanego w przekłutą część ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wkręt
Wiktionary
rzecz. wkręt m.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkręcać)
(1.1) kręcąc czymś, wsadzić to w coś, umocować w czymś
(1.2) wprowadzić w środek obracającego się układu mechanicznego
(1.3) pot. chytrze podsunąć coś komuś
(1.4) pot. wprowadzić kogoś do jakiegoś środowiska, używając protekcji
czasownik zwrotny dokonany wkręcić się (ndk. wkręcać się)
(2.1) zostać wkręconym
(2.2) ulec wciągnięciu przez obracające się elementy mechanizmu
(2.3) podstępem dostać się gdzieś
Wiktionary
rzecz. wkręcenie n., wkręt mrz., wkrętak mrz., wkrętarka ż.
Wiktionary
potocznie: bardzo zainteresowany czymś i poświęcający temu dużo uwagi
SJP.pl
1. rodzaj śruby z wyżłobieniem w łbie;
2. wkręcenie czegoś;
3. rodzaj kolczyka wkładanego w przekłutą część ciała; wkrętka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;
(1.2) pot. przen. żart, dowcip, oszukanie, wkręcenie kogoś
Wiktionary
Wkręt – gwintowany trzpień, zwykle o kształcie lekko stożkowym, stanowiący łącznik w połączeniu gwintowym. Prawie wszystkie wkręty mają łeb, przeważnie z nacięciem (najczęściej prostym lub krzyżowym). Gwinty wkrętów często nie są znormalizowane (czyli mogą mieć dowolny skok, w zależności od zastosowania).
Wikipedia
IPA: fkrɛ̃nt, AS: fkrẽnt
Wiktionary
rzecz. wkrętak mrz., wkrętarka ż., wkręcik mrz.
czas. wkręcać ndk., wkręcić dk.; wykręcać ndk., wykręcić dk.; przykręcać ndk., przykręcić dk.; dokręcać ndk., dokręcić dk.; wkręcać ndk., wkręcić dk.; pokręcać ndk., pokręcić dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: wkrętak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wkrętak
Wiktionary
rzecz. wkrętak m.
Wiktionary
ręczne narzędzie do wkręcania i wykręcania wkrętów lub śrub; śrubokręt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. zob. śrubokręt.
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „śrubokręt”. Zobacz też: Screwdriver — napój alkoholowy.
Wkrętak (śrubokręt) – jedno z podstawowych narzędzi ręcznych.
Wikipedia
rzecz. wkręt m., wkrętarka ż., wkręcanie n., wkręcenie n.
:: zdrobn. wkrętaczek m.
czas. wkręcać ndk., wkręcić dk.; wykręcać ndk., wykręcić dk.; przykręcać ndk., przykręcić dk.; dokręcać ndk., dokręcić dk.; wkręcać ndk., wkręcić dk.; pokręcać ndk., pokręcić dk.
Wiktionary
(1.1) śrubokręt
Wiktionary
zdrobnienie od: wkrętarka
SJP.pl
urządzenie do wkręcania i wykręcania wkrętów lub śrub; wkręcarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie z napędem elektrycznym do szybkiego wkręcania i wykręcania wkrętów, śrub itp.
Wiktionary
Wkrętarka – urządzenie mechaniczne służące do wkręcania i wykręcania śrub, wkrętów itp. Dzięki łatwo wymiennym końcówkom z chwytem sześciokątnym narzędzie łatwo można dostosować do różnych zakończeń wkrętów. Po wymianie narzędzia może być także używane doraźnie np. przy pracach stolarskich do nawiercania, rozwiercenia, itp.
Wikipedia
rzecz. wkręt mrz., wkrętak mrz.
czas. wkręcać ndk., wkręcić dk.; wykręcać ndk., wykręcić dk.; przykręcać ndk., przykręcić dk.; dokręcać ndk., dokręcić dk.; wkręcać ndk., wkręcić dk.; pokręcać ndk., pokręcić dk.
Wiktionary
potocznie:
1. element wkręcany w gwintowany otwór innego elementu;
2. rodzaj kolczyka wkładanego w przekłutą część ciała; wkręt
SJP.pl
1. → wkręt;
2. potocznie: wywołujący duże zainteresowanie i zachęcający do poświęcenia czemuś dużej uwagi, np. wkrętowy iflm
SJP.pl
skrót od:
1. Wojskowy Klub Sportowy;
2. Wybrzeże Kości Słoniowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót
(1.1) = Wasza Książęca Mość
Wiktionary
(1.1) war. W. Ks. M.
Wiktionary
Wojskowa Komenda Uzupełnień
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = Wojskowa Komenda Uzupełnień;
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj dostałem list z WKU.
Wiktionary
IPA: vu‿ka‿ˈu, AS: vu‿ka‿u
Wiktionary
1. rzadko: kuląc, wciskać w coś; wtulać;
2. wkulać się - kuląc się, wciskać się w coś; wtulać się
SJP.pl
1. rzadko: kuląc, wcisnąć w coś; wtulić;
2. wkulić się - kuląc się, wcisnąć się w coś; wtulić się
SJP.pl
taki, który przywarł do kogoś lub czegoś; wtulony
SJP.pl
wkupienie się do czegoś
SJP.pl
taki, który się wkupił
SJP.pl
wkupić się:
1. dostać się gdzieś dzięki uiszczeniu odpowiedniej zapłaty lub podarowaniu czegoś;
2. w przenośni, w wyrażeniu: wkupić się w czyjeś łaski: pozyskać czyjeś łaski, przychylność
SJP.pl
datek, poczęstunek mający pozwolić nowej osobie stać się członkiem jakiejś grupy; frycowe
SJP.pl
Wk
Wikipedia
wkupywać się:
1. dostawać się gdzieś dzięki uiszczeniu odpowiedniej zapłaty lub podarowaniu czegoś;
2. w przenośni: pozyskiwać czyjeś łaski, przychylność
SJP.pl
wulgarne:
1. zdenerwować;
2. wkurwić się - zdenerwować się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. oburzenie, zdenerwowanie, wściekłość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. drażnienie, irytowanie, denerwowanie kogoś
Wiktionary
rzecz. wkurwienie n., kurwowanie n., nakurwianie n., pokurwowanie n., kurwa ż., kurewka ż., kurwisko n.
czas. kurwować
wykrz. kurwa
przym. skurwiały
partyk. kurwa
Wiktionary
wulgarne:
1. denerwować;
2. wkurwiać się - denerwować się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wkurwić)
(1.1) wulg. wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić
czasownik zwrotny niedokonany wkurwiać się (dk. wkurwić się)
(2.1) wulg. denerwować się, odczuwać gniew
Wiktionary
(1.1) Wkurwia mnie ten ciągły hałas pod moim oknem.
(2.1) Dopiero co zaczęliśmy rozmawiać, a ty już się wkurwiasz i twierdzisz, że się czepiam!
Wiktionary
IPA: ˈfkurvʲjät͡ɕ, AS: fkurvʹi ̯äć
Wiktionary
rzecz. kurwica ż., pokurwowanie n., nakurwianie n., kurwowanie n., kurwisko n., kurewka ż., wkurwienie, kurwa
ims. wkurwiony, wkurwiający
czas. kurwować, wkurwić dk.
przysł. kurewsko
wykrz. kurwa
partyk. kurwa
przym. skurwiały, wkurwiony
Wiktionary
(1.1) wkurzać, wnerwiać, denerwować, wulg. podkurwiać
(2.1) wkurzać się, wściekać się, denerwować się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. stan intensywnego zdenerwowania, rozdrażnienia, gniewu
(1.2) wulg. podrażnienie, poirytowanie, podenerwowanie kogoś
(1.3) wulg. odczasownikowy od|wkurwić.
Wiktionary
IPA: fkurˈvʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: fkurvʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
rzecz. wkurwianie n., kurwowanie n., pokurwowanie n., kurwa ż., kurewka ż., kurwisko n., kurwiszcze n., kurewstwo n.
czas. wkurwiać ndk., wkurwić dk., kurwować ndk.
przym. kurewski, skurwiały, wkurwiony
przysł. kurewsko
ims. wkurwiony
wykrz. kurwa
partyk. kurwa
Wiktionary
(1.1) wnerwienie, wkurzenie
Wiktionary
wulgarnie: zdenerwowany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) wulg. odczuwający gniew, duże zdenerwowanie
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: wkurwić
Wiktionary
IPA: fkurˈvʲjɔ̃nɨ, AS: fkurvʹi ̯õny
Wiktionary
rzecz. wkurwienie n., kurwa ż.
czas. wkurwiać ndk., wkurwić dk.
wykrz. kurwa
przym. skurwiały
partyk. kurwa
Wiktionary
(1.1) wzburzony, zdenerwowany, wnerwiony
Wiktionary
wulgarne:
1. zdenerwować;
2. wkurwić się - zdenerwować się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkurwiać)
(1.1) dokonany od|wkurwiać.
czasownik zwrotny dokonany wkurwić się (ndk. wkurwiać się)
(2.1) dokonany od|wkurwiać się.
Wiktionary
(1.1) Wkurwił mnie, byłam zła, zresztą ciągle udaję, że mi nie przeszło, chociaż już dawno mu wybaczyłam.
(2.1) Przyznaję, wkurwiłem się. W ogóle od czasu tej cholernej roboty w starej kopalni chodziłem podminowany jak posągi Buddy przez talibów. Byle gówno potrafiło wytrącić mnie z równowagi (…)
Wiktionary
IPA: ˈfkurvʲit͡ɕ, AS: fkurvʹić
Wiktionary
rzecz. kurwica ż., kurwa ż., kurwisko n., kurewka ż., kurwowanie n., pokurwowanie n., wkurwienie n.
wykrz. kurwa
czas. wkurwiać, kurwować
przym. wkurwiony, skurwiały
przysł. kurewsko
partyk. kurwa
Wiktionary
denerwować kogoś, doprowadzać do złości
SJP.pl
denerwować kogoś, doprowadzać do złości
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wkurzyć)
(1.1) niedokonany od|wkurzyć.
czasownik zwrotny niedokonany (dk. wkurzyć się)
(2.1) niedokonany od|wkurzyć się.
Wiktionary
rzecz. kurz mrz., zakurzenie n., wkurzenie n., wkurzanie n., niezakurzenie n., zakurzanie n., niezakurzanie n., odkurzacz mrz.
przym. kurny, zakurzony, wkurzony, niekurny, niezakurzony, niewkurzony, niezakurzany, niewkurzany
czas. odkurzać ndk., odkurzyć dk., wkurzyć ndk.
Wiktionary
(1.1) złościć, sierdzić, denerwować, gniewać, wulg. wkurwiać, wściekać, bulwersować, frustrować, wnerwiać
(2.1) złościć się, sierdzić się, denerwować się, gniewać się, wulg. wkurwiać się, wściekać się,frustrować się, wnerwiać się, bulwersować się
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. taki, który poczuł złość
Wiktionary
(1.1) Przez resztę dnia chodziłem wkurzony … Nie tylko dlatego, że nie zwiedziłem muzeum, ale również dlatego, że to, co było moim osobistym i bolesnym przeżyciem, nagle znów było roztrząsane w mediach.
Wiktionary
rzecz. wkurzenie n.
czas. wkurzać ndk., wkurzyć dk.
przym. wkurzający
przysł. wkurzająco
Wiktionary
(1.1) zdenerwowany, rozgniewany, rozzłoszczony; pot. wnerwiony, wpieniony; wulg. wpieprzony
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkurzać)
(1.1) pot. zezłościć lub zdenerwować kogoś
czasownik zwrotny dokonany wkurzyć się (ndk. wkurzać się)
(2.1) pot. zezłościć lub zdenerwować się na kogoś albo coś
Wiktionary
(1.1) Wieści o zadaniu domowym w weekend wkurzyły mnie.
(2.1) Jeśli wybierzesz Windows zamiast Linuxa, wkurzę się na ciebie.
Wiktionary
rzecz. kurz mrz., zakurzenie n., wkurzenie n., wkurzanie n., niezakurzenie n., zakurzanie n., niezakurzanie n., odkurzacz mrz.
przym. kurny, zakurzony, wkurzony, niekurny, niezakurzony, niewkurzony, niezakurzany, niewkurzany
czas. odkurzać ndk., odkurzyć dk., wkurzać ndk.
Wiktionary
(1.1) zezłościć, rozzłościć, rozsierdzić, zdenerwować, rozgniewać, wulg. wkurwić, wściec, zbulwersować, zgniewać, sfrustrować, wnerwić
(2.1) zezłościć się, rozzłościć się, rozsierdzić się, zdenerwować się, rozgniewać się, wulg. wkurwić się, wściec się, zbulwersować się, zgniewać się, sfrustrować się, wnerwić się
Wiktionary
1. mocować coś w podłożu w wyniku kucia;
2. potocznie: opanowywać pamięciowo jakiś materiał; wykuwać, zapamiętywać, opanowywać;
3. wkuwać się:
a) dostawać się wgłąb czegoś w wyniku kucia;
b) potocznie: denerwować się na kogoś; wściekać się, irytować się, gniewać się
SJP.pl
1. umocować coś w podłożu w wyniku kucia;
2. potocznie: opanować pamięciowo jakiś materiał; wykuć, zapamiętać, opanować;
3. wkuć się:
a) dostać się wgłąb czegoś w wyniku kucia;
b) potocznie: zdenerwować się na kogoś; wściec się, zirytować się, rozgniewać się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wkuwać)
(1.1) dokonany od|wkuwać.
Wiktionary
IPA: fkut͡ɕ, AS: fkuć
Wiktionary
potykając się, z trudem gdzieś wejść
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wkuźwić)
(1.1) wulg. wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić
czasownik zwrotny niedokonany wkuźwiać się (dk. wkuźwić się)
(2.1) wulg. denerwować się, odczuwać gniew
Wiktionary
(1.1) Wkuźwia mnie ten ciągły hałas pod moim oknem.
(2.1) Dopiero co zaczęliśmy rozmawiać, a ty już się wkuźwiasz i twierdzisz, że się czepiam!
Wiktionary
rzecz. pokuźwowanie n., nakuźwianie n., kuźwowanie n., kuźwisko n., kuziewka ż., wkuźwienie n., kuźwa ż., kuźwowość ż.
ims. wkuźwiony, wkuźwiający
czas. kuźwować, wkuźwić dk.
przysł. kuźwowo
wykrz. kuźwa
partyk. kuźwa
przym. skuźwiały, wkuźwiony, kuźwowy
Wiktionary
(1.1) wkużać, wnerwiać, denerwować, wulg. podkuźwiać
(2.1) wkużać się, wściekać się, denerwować się
Wiktionary
1. rzadko: umieszczać gdzieś na kwaterze, wprowadzać na kwaterę;
2. wkwaterowywać się - wprowadzać się; zakwaterowywać się
SJP.pl
1. wypełnienie czegoś (np. wkład chłonący);
2. element wymienny przedmiotów (np. wkład do długopisu, do segregatora);
3. pomoc w dokonaniu czegoś (mieć wkład w coś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)
(1.2) element wymienny długopisu
(1.3) to, co wkłada się do wnętrza czegoś
Wiktionary
(1.1) Pan Józef zgromadził wkład na dom.
(1.2) Muszę wymienić wkład w długopisie, bo mi się wypisał.
Wiktionary
IPA: fkwat, AS: fku̯at
Wiktionary
rzecz. wkładka ż., wkładanie n.
:: zdrobn. wkładzik m.
czas. wkładać ndk.
Wiktionary
(1.1) udział
(1.3) wsad
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkładać.
Wiktionary
IPA: fkwaˈdãɲɛ, AS: fku̯adãńe
Wiktionary
rzecz. wkład mrz., wkładka ż.
czas. wkładać ndk.; włożyć dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. włożyć)
(1.1) umieszczać w środku czegoś
(1.2) ubierać się w coś
(1.3) położyć na czymś
(1.4) umieszczać coś pomiędzy innymi rzeczami
(1.5) o pieniądzach: inwestować
Wiktionary
(1.1) Nie wkładaj tutaj palca, bo się oparzysz.
(1.2) Idziemy w gości, nie wkładaj na siebie tego obleśnego swetra.
(1.4) Nie wkładaj palca między drzwi.
(1.5) Nie wkładaj wszystkich oszczędności w jeden interes.
Wiktionary
IPA: ˈfkwadat͡ɕ, AS: fku̯adać
Wiktionary
rzecz. wkładanie n., włożenie n., wkład m., wkładka ż., wkładca m.
czas. zakładać ndk., nakładać ndk.
Wiktionary
(1.1,4) wsadzać, umieszczać, wtykać, wpychać
(1.2) ubrać się
(1.3) kłaść, ładować, pakować, załadowywać
(1.5) lokować, inwestować, wnosić
Wiktionary
w gwarze środowiskowej: ten, kto wnosi wkład w przedsiębiorstwo, kto wpłaca udział
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) to, co wkłada się między jakieś powierzchnie, zwykle w celu wypełnienia, izolacji lub jako uzupełnienie czegoś
(1.2) wkładka (1.1), której zadaniem jest chłonięcie wilgoci, płynu
(1.3) pot. kawałek mięsa dodawany do zupy w celu zwiększenia jej kaloryczności
(1.4) druk. poligr. dodatek do książki, czasopisma lub wydawnictwa fonograficznego w postaci kolorowego prospektu, plakatu, tabeli itp., włożony luźno w środek
(1.5) druk. poligr. niezadrukowany kawałek papieru, znajdujący się między kartkami książki, mający chronić ilustracje w niej zawarte przed uszkodzeniem
(1.6) med. mechaniczny środek antykoncepcyjny w postaci spirali lub kapturka, umieszczany w macicy lub pochwie
(1.7) techn. część urządzenia wkładana między inne części w celu uszczelnienia, zabezpieczenia ich przed tarciem itp.
Wiktionary
(1.2) Wkładka przypomina wyglądem podpaskę, jest jednak od niej mniejsza, cieńsza i mniej chłonna.
(1.4) Rozkładana, albumowa okładka w biało-czarne pasy, rozkładana wkładka z tekstami, również na tle biało-czarnych pasów, wszystko było dokładnie przemyślane i nieźle wydane.
Wiktionary
IPA: ˈfkwatka, AS: fku̯atka
Wiktionary
rzecz. wkładanie n., wkład m.
czas. wkładać ndk.
Wiktionary
wbić w coś przedmiot ostro zakończony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkłuć.
Wiktionary
rzecz. wkłuwanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wkłuwać.
Wiktionary
rzecz. wkłucie n.
czas. wkłuwać ndk.
Wiktionary
wbić w coś przedmiot ostro zakończony
SJP.pl
rzadko: wlatywać
SJP.pl
wykrzyknik stanowczo zachęcający do wejścia do jakiegoś pomieszczenia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. lejąc, wprowadzić ciecz do wnętrza czegoś;
2. potocznie: sprawić komuś lanie
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wlewać)
(1.1) dokonany od|wlewać.
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. brak)
(2.1) pot. zlać, zbić
czasownik zwrotny dokonany wlać się (ndk. wlewać się)
(3.1) dokonany od|wlewać się.
Wiktionary
(2.1) Dawno temu, ledwie pamięta pogrzeb. Samego ojca nie, tylko to, że parę razy wlał mu pasem. Nie wie za co, może co stłukł?
Wiktionary
rzecz. wlew m., wlewka ż., wlewnica ż., wlewnik m., wlewanie n., wlanie n.
czas. olać, oblewać, wlewać ndk.
przym. wlewowy
Wiktionary
(2.1) pot. zrobić / sprawić lanie, spuścić manto
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. ciągnąc, przesuwać coś z trudem;
2. prowadzić kogoś na siłę, zmuszać do pójścia;
3. potocznie: brać ze sobą bez potrzeby coś uciążliwego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) ciągnąć po ziemi
czasownik zwrotny niedokonany wlec się
(2.1) ciągnąć się
(2.2) przemieszczać się powoli
Wiktionary
IPA: vlɛt͡s, AS: vlec
Wiktionary
czas. dowlec dk., dowlekać ndk., nawlec dk., nawlekać ndk., odwlec dk., odwlekać ndk., powlec dk., powlekać ndk., przewlec dk., przewlekać ndk., wywlec dk., wywlekać ndk., zawlec dk., zawlekać ndk., zwlec dk., zwlekać ndk.
rzecz. wywłoka ż., odwłok m.
Wiktionary
(1.1) ciągnąć, włóczyć
(2.2) pełzać, ślimaczyć się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. lecąc, dostać się gdzieś, do wnętrza czegoś;
2. wpaść gdzieś, zostać wrzuconym (np. o piłce);
3. potocznie: bardzo szybko wbiec gdzieś, na kogoś lub na coś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wlatać, wlatywać)
(1.1) wpaść do wnętrza czegoś lecąc
(1.2) pot. wpaść gwałtownie, nagle
Wiktionary
(1.1) A jak ten nietoperz wleciał do naszego domu?
(1.2) Tomek wleciał do klasy spóźniony.
Wiktionary
rzecz. wlecenie n., wlot mrz.
czas. dolecieć
Wiktionary
gruba lina spuszczana z balonu przed lądowaniem w celu wyhamowania
SJP.pl
otoczaki, żwiry, piaski wleczone po dnie, które w czasie ruchu nie tracą kontaktu z dnem
SJP.pl
mieszkaniec Wlenia (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wlenia (miasta w Polsce)
SJP.pl
zgrubienie od: wlepka
SJP.pl
1. umieszczać coś gdzieś poprzez przyklejenie; wklejać;
2. pospolite:
a) zmuszać kogoś do przyjęcia czegoś;
b) wyznaczać karę, karać kogoś
SJP.pl
1. umieścić coś gdzieś poprzez przyklejenie; wkleić;
2. pospolite:
a) zmusić kogoś do przyjęcia czegoś;
b) wyznaczyć karę, ukarać kogoś
SJP.pl
własnoręcznie wykonana mała naklejka samoprzylepna do rozlepiania w miejscach publicznych; vlepka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nalepka z rysunkami i tekstami umieszczana w środkach komunikacji publicznej lub innych miejscach publicznych; element street artu;
Wiktionary
należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z perspektywy – ". Pomóż poprawić.
Wlepka (stosowana też pisownia vlepka) – mała, samoprzylepna forma plastyczna tworzona z myślą o ingerencji w przestrzeń publiczną, jeden ze środków wyrazu tzw. kultury niezależnej, pokrewny graffiti. Przylepiana na ogół bez zezwolenia, przez co traktowana jako wandalizm. Początkowo była to naklejka zawierająca rysunek (grafika, fotomontaż, zdjęcie), tekst albo jedno i drugie.
Wikipedia
IPA: ˈvlɛpka, AS: vlepka
Wiktionary
rzecz. lepiszcze n., lepidło n., wlepkarz
Wiktionary
1. wprowadzenie do organizmu dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo większej ilości płynu w celach leczniczych; infuzja, wlewka
2. otwór w zbiorniku służący do wlewania płynów
3. kanał, przez który przepływa ciekły metal do formy odlewniczej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wlewać.
Wiktionary
IPA: vlɛˈvãɲɛ, AS: vlevãńe
Wiktionary
rzecz. wlew m., wlewka ż., wlewnica ż., wlewnik m., wlanie n.
czas. olać, wlewać ndk., wlać dk.
przym. wlewowy
Wiktionary
lejąc, wprowadzać ciecz do wnętrza czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wlać)
(1.1) lejąc, wprowadzać ciecz do wnętrza czegoś
(1.2) przen. wywołać określone uczucie lub nastrój
czasownik zwrotny niedokonany wlewać się (dk. wlać się)
(2.1) dostawać się do wnętrza czegoś płynąc lub lejąc się
(2.2) przen. dostawać się do wnętrza czegoś w sposób podobny do cieczy
Wiktionary
(1.1) Ludzie przy stolikach i przy barze wlewają w siebie alkohol.
(1.1) Potem wlewał do środka jakieś płyny, wsypał czerwony proszek mrucząc "egipskie" zaklęcia.
(1.2) Wysadzając w powietrze i posyłając w zaświaty wrogów Korony, Bond wlewał w serca zachodnich widzów nadzieję i rozładowywał strach przed rzeczywistym zagrożeniem.
(2.2) Wreszcie na parter wlewa się cała fala studentów, najwyraźniej na gapę, a za nimi zziajani posiadacze biletów parterowych.
Wiktionary
IPA: ˈvlɛvat͡ɕ, AS: vlevać
Wiktionary
rzecz. wlew m., wlewka ż., wlewnica ż., wlewnik m., wlewanie n., wlanie n.
czas. olać, oblewać, wlać dk.
przym. wlewowy
Wiktionary
(1.2) dawać, napełniać, dodawać
Wiktionary
półfabrykat hutniczy w postaci bloku ze stali lub z innego metalu
SJP.pl
wprowadzenie do organizmu dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo większej ilości płynu w celach leczniczych; wlew, infuzja
SJP.pl
metalowa forma do odlewania stali; zlewnica
SJP.pl
Wlewnica – niedzielona forma z żeliwa do odlewania wlewków, najczęściej stalowych.
Ze względu na niejednorodny skład odlanego materiału, wlewki przerabia się plastycznie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do wprowadzania płynów do jam ciała ludzkiego
Wiktionary
czas. olać, wlać, wlewać
rzecz. wlewanie n.
Wiktionary
(1.1) irygator
Wiktionary
umożliwiający wlanie cieczy do jakiegoś zbiornika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Trzebiatów;
Wiktionary
Wl
Wikipedia
przymiotnik od: wlew
SJP.pl
miasto na Dolnym Śląsku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wleń ( Lähn) – miasto leżące na Dolnym Śląsku, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wleń. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa jeleniogórskiego.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 1569 mieszkańców (898. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: vlɛ̃ɲ, AS: vlẽń
Wiktionary
rzecz. wlenianin m., wlenianka ż.
przym. wleński
Wiktionary
czasownik
(1.1) pot. wejść
Wiktionary
(1.1) Wlazła na drzewo i nie umie zleźć.
Wiktionary
czas. leźć, doleźć
Wiktionary
włączać coś do rachunku
SJP.pl
włączyć coś do rachunku
SJP.pl
skrót od: Wielki, np. Wlk. Brytania
SJP.pl
skrót
(1.1) = wielki
Wiktionary
skrót od: wielkopolski; wielkopol., wielkop.
SJP.pl
skrót
(1.1) = wielkopolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wlot
Wiktionary
rzecz. wlot m.
Wiktionary
zalogować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Albanii, na wybrzeżu Adriatyku;
Wiktionary
Wlora ( Vlorë, Vlora; Valona, Βαλόνα) – miasto w Albanii na wybrzeżu Adriatyku. Liczba mieszkańców wynosiła w 2011 ok. 80 tysięcy. Stolica okręgu i obwodu Wlory.
Miasto nadmorskie, nad którym wznosi się wzgórze Kuzum-Baba – siedziba muzułmańskiej sekty bektaszytów.
Wikipedia
przym. wlorski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wlorą, dotyczący Wlory (miasta w Albanii)
Wiktionary
rzecz. Wlora ż.
Wiktionary
1. miejsce, przez które coś wlatuje, wpływa;
2. wlatywanie, przedostawanie się (do środka czegoś)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) początkowa część rzeczy, do której coś wlatuje, wpada, wpływa lub wjeżdża
Wiktionary
(1.1) Grono pszczół skupionych przed wlotem do ula wyglądem przypomina brodę.
(1.1) Na Górnym Śląsku wlot kanału lub szamba nazywany jest „gulikiem”.
Wiktionary
rzecz. lot mrz., przelot mrz.
:: zdrobn. wlocik mrz.
czas. wlatywać ndk., wlecieć dk.
przym. wlotowy, oblatany
Wiktionary
potocznie: wejściówka
SJP.pl
przymiotnik od: wlot
SJP.pl
lutując, umocować coś wewnątrz czegoś
SJP.pl
lutując, umocowywać coś wewnątrz czegoś
SJP.pl
skrót od: Windows Media Audio, w informatyce: jeden z formatów kompresji plików dźwiękowych, bardzo pogarszający jakość dźwięku
SJP.pl
1. spowodować dla własnej korzyści, że ktoś znalazł się w kłopotliwej sytuacji; wmanewrować;
2. skłonić kogoś dla własnej korzyści do uwierzenia w to, co mu się mówi; wmówić
SJP.pl
1. dla własnej korzyści stawiać kogoś w kłopotliwej sytuacji; wmanewrowywać;
2. skłaniać kogoś dla własnej korzyści do uwierzenia w to, co mu się mówi; wmawiać
SJP.pl
wkroczenie, wstąpienie większej liczby maszerujących osób; wmaszerowanie
SJP.pl
[czytaj: wmar-zać] zostawać unieruchomionym przez lód, mróz
SJP.pl
[czytaj: wmar-znięty] taki, który wmarznął (zamarznął w czymś); wmarzły, wmarźnięty
SJP.pl
[czytaj: wmar-zły] taki, który wmarzł (zamarzł w czymś); wmarznięty, wmarźnięty
SJP.pl
taki, który wmarznął (zamarznął w czymś); wmarzły, wmarznięty
SJP.pl
wetrzeć coś w skórę, masując ją
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przekonywać kogoś o czymś, co nie jest prawdą
Wiktionary
(1.1) Nawet wmawiano mi parę razy, że człowiek wierzący ma zaakceptować chorobę, bo tak chciał Bóg.
Wiktionary
rzecz. wmawianie n., wmówienie n.
czas. wmówić dk.
Wiktionary
(1.1) imputować, insynuować
Wiktionary
1. zameldować kogoś w miejscu, w którym są już zameldowane inne osoby;
2. wmeldować się - potocznie: wpakować się;
a) wejść tam, gdzie nie jest się mile widzianym;
b) niespodziewanie zderzyć się, wpaść na coś lub na kogoś
SJP.pl
dawniej:
1. mieszając, dodać coś do czegoś; wmieszać; domieszać;
2. wcisnąć, włożyć (np. czapkę na głowę)
SJP.pl
1. wplątać kogoś w coś;
2. połączyć dwa składniki mieszając
SJP.pl
zamiatając wgarnąć coś miotłą, szczotką pod coś, do środka czegoś
SJP.pl
1. wmieszać przy użyciu miksera;
2. potocznie: wmiksować się - wkręcić się gdzieś, wmieszać się
SJP.pl
1. dodawać przy użyciu miksera;
2. potocznie: wmiksowywać się - wkręcać się w jakąś grupę ludzi
SJP.pl
skrót od: Wireless Markup Language, w informatyce: wersja języka XML, przystosowana do urządzeń przenośnych, wyposażonych w WAP
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. mniemanie
Wiktionary
IPA: vmʲɲɛ̃ˈmãɲɛ, AS: vmʹńẽmãńe
Wiktionary
skrót od: World Meteorological Organization - Światowa Organizacja Meteorologiczna
SJP.pl
wwikłać w coś; zaplątać; wplątać
SJP.pl
wplątywać w coś
SJP.pl
zmusić do przyjęcia lub zjedzenia czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wmuszać.
Wiktionary
rzecz. wmuszenie n., mus m., przymus m., przymuszanie n., przymuszenie n.
czas. wmuszać ndk., wmusić dk., musieć ndk., przymuszać ndk., przymusić dk.
przym. musowy, przymusowy
przysł. musowo, przymusowo
Wiktionary
wmykać się - wchodzić gdzieś ukradkiem, po cichu
SJP.pl
rzadko, zwykle o wodzie: przenieść coś w głąb czegoś, np. gleby
SJP.pl
wmyślać się - zastanawiać się nad czymś głęboko
SJP.pl
wmyślić się - zastanowić się nad czymś głęboko
SJP.pl
taki, który się wmyślił (zastanowił się nad czymś głęboko)
SJP.pl
przekonać kogoś wbrew jego woli lub rozsądkowi
SJP.pl
potocznie: zjeść, zwłaszcza z apetytem; wszamać, wtrąbić, zmłócić
SJP.pl
błonkówka owadziarka z rodziny bleskotek; szkodnik grusz i jabłoni
SJP.pl
dawniej: czynić właściwością czyjejś natury
SJP.pl
potocznie: wprowadzić w stan zdenerwowania
SJP.pl
potocznie: wprowadzać w stan zdenerwowania
SJP.pl
potocznie: wprowadzić w stan zdenerwowania
SJP.pl
potocznie: wprowadzić w stan zdenerwowania
SJP.pl
wkrótce, zaraz
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. w niedługim czasie od wskazanego momentu
Wiktionary
Zobacz też: Radio Wnet.
WNET (także Thirteen, channel 13) – niekomercyjna, amerykańska stacja telewizyjna w Newark, New Jersey, obejmująca swoim sygnałem obszar metropolitalnego Nowego Jorku. WNET jest sztandarową stacją telewizji publicznej PBS.
Studia i biura stacji WNET znajdują się na Manhattanie, w Midtown, a nadajnik na Empire State Building.
Wikipedia
(1.1) Ale wnet przestali o tym deliberować, gdyż żniwa były za pasem (…)
Wiktionary
(1.1) wkrótce, zaraz
Wiktionary
potocznie: bardzo głośno; przenikliwie, donośnie, na cały głos
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) książk. bardzo głośno, przeraźliwie głośno
przymiotnik nieodmienny
(2.1) książk. bardzo głośny, przeraźliwie głośny
Wiktionary
w teologii chrześcijańskiej, o zmartwychwstałym Jezusie Chrystusie: wznieść się do nieba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) rel. święto chrześcijańskie upamiętniające wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek);
Wiktionary
Wniebowstąpienie – przeniesienie się osoby świętej do nieba za życia (nie po śmierci) wraz z ciałem (nie sama dusza). Dwie najbardziej znane postacie, którym przypisywane jest wniebowstąpienie, to Jezus Chrystus oraz Mahomet.
Wniebowstąpienie znane jest także w buddyzmie (mnich Śantidewa) i hinduizmie (bóg Kryszna).
Wikipedia
w teologii chrześcijańskiej, o zmartwychwstałym Jezusie Chrystusie: wznieść się do nieba
SJP.pl
w teologii chrześcijańskiej, o zmartwychwstałym Jezusie Chrystusie: wznosić się do nieba
SJP.pl
święto kościelne związane z wstąpieniem Matki Boskiej do nieba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wydarzenie zbawcze przeniesienia kogoś do nieba
(1.2) przen. uczucie nieziemskiego zachwytu
Wiktionary
Wniebowzięcie – według teologii chrześcijańskiej to zabranie osoby świętej przez Boga do nieba za życia lub po śmierci wraz z ciałem i duszą.
Według Biblii Bóg zabrał do nieba dwie osoby:
Biblia zapowiada także, że po paruzji wszyscy sprawiedliwi zostaną zabrani przez Boga do nieba i będą żyć wiecznie (por. 1. List do Tesaloniczan 4,17).
Wikipedia
(1.2) Próżno na chmurach wieszasz błędne oko, / Próżno, płonąca, kamień ściskasz zimny! / — Ani przy modłach krótkie wniebowzięcia, / Ani cię zbawią podobłoczne loty.
Wiktionary
rzecz. Wniebowzięcie n., Wniebowzięta ż.
przym. wniebowzięty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rel. peryfr. matka Jezusa Chrystusa
Wiktionary
(1.1) Bóg ukoronował Wniebowziętą na Królową Nieba i Panią świata.
Wiktionary
rzecz. wniebowzięcie n., Wniebowzięcie n.
przym. wniebowzięty
Wiktionary
(1.1) Maryja, Matka Boża, Bogarodzica, Bogarodzicielka, Bogurodzica, Boża Rodzicielka, Madonna, Maria, Maria z Nazaretu, Matka Najświętsza, Matka Pana, Matka Przenajświętsza, Najświętsza Maria Panna, Najświętsza Maryja Panna, Niepokalana, Przeczysta Panienka, Przeczysta Panna; podn. Królowa Nieba, Królowa Niebios; skr. MB, NMP
Wiktionary
bardzo zadowolony, szczęśliwy, w stanie euforii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przen. odczuwający szczęście
Wiktionary
(1.1) Michaś, cały wniebowzięty, pobiegł ze świadectwem do domu.
Wiktionary
rzecz. wniebowzięcie n., Wniebowzięcie n., Wniebowzięta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przemieszczenie czegoś w górę lub w pewne miejsce
(1.2) dodawanie (treści), uzupełnianie
Wiktionary
czas. wnieść, wnosić
rzecz. wnoszenie n.
Wiktionary
1. przenieść coś do budynku, pomieszczenia lub innej zamkniętej przestrzeni;
2. przenieść coś na miejsce położone wyżej;
3. dać coś jako wkład we wspólnotę;
4. złożyć wniosek
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wnosić)
(1.1) dokonany od|wnosić.
Wiktionary
(1.1) A gdybyśmy wnieśli skargę w sprawie śmierci admirała Ozzela, sir?
Wiktionary
IPA: vʲɲɛ̇ɕt͡ɕ, AS: vʹńėść
Wiktionary
rzecz. wnoszenie n., wniesienie n.
Wiktionary
dawniej: wejść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. wejście
Wiktionary
(1.1) Mimo znużenia nie mógł zamrużyć oka i oczyma szeroko otwartemi, patrzał na wnijście do namiotu.
Wiktionary
czas. wnijść dk.
Wiktionary
(1.1) wejście
Wiktionary
dawniej: wejść
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) daw. wejść
forma rzeczownika.
(2.1) D. plural|wnijście.
Wiktionary
(1.1) I postanowię przymierze Moje z tobą; i wnijdziesz do korabia ty i synowie twoi, żona twoja i żony synów twoich z tobą.
Wiktionary
rzecz. wnijście n.
Wiktionary
(1.1) daw. wniść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wnikać.
Wiktionary
IPA: vʲɲiˈkãɲɛ, AS: vʹńikãńe
Wiktionary
czas. wnikać
przysł. wnikliwie
Wiktionary
1. dostawać się do wnętrza czegoś, przenikać dokądś;
2. badać coś, zapoznawać się z czymś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wniknąć)
(1.1) przedostawać się do środka, przenikać
(1.2) zgłębiać jakąś kwestię, próbować ją zrozumieć
Wiktionary
(1.1) W przemyśle mięsnym mikrofale (MW) są stosowane przede wszystkim do rozmrażania bloków mięsnych. Zwykle używana jest częstotliwość 915 MHz, ponieważ mikrofale mogą wtedy wnikać na głębokość 10-15 cm.
(1.2) Przy pomocy abstrakcji matematycznych naukowcy mają możliwość wnikać głęboko w istotę zjawisk.
Wiktionary
czas. wniknąć dk.
rzecz. wnikanie n., wnikliwość ż.
przym. wnikliwy
przysł. wnikliwie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wnikliwy
Wiktionary
rzecz. wnikliwość ż., wnikanie n.
czas. wnikać ndk.
przym. wnikliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wnikliwie
SJP.pl
skłonność do gruntownej analizy, do doszukiwania się sedna rzeczy, istoty czegoś; dociekliwość, dokładność, dogłębność, gruntowność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, kto wnikliwy, dociekliwy, uważny
Wiktionary
IPA: vʲɲikˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: vʹńiklʹivość
Wiktionary
przym. wnikliwy
przysł. wnikliwie
czas. wnikać
Wiktionary
(1.1) dociekliwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wnikliwy
SJP.pl
1. analizujący, roztrząsający coś gruntownie, docierający do istoty czegoś; dogłębny, dociekliwy, dokładny, skrupulatny;
2. sprawiający wrażenie przenikającego głęboko, np. wnikliwe spojrzenie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zgłębiający coś dokładnie, przenikający głęboko
Wiktionary
(1.1) Dziadek, jak zwykle krewki, dał się unieść fali elokwencji i szeroko komentował nikczemne poczynania cesarza–matkobójcy, na temat którego właśnie niedawno przeprowadził wnikliwe studia.
Wiktionary
rzecz. wnikliwość ż.
przysł. wnikliwie
czas. wnikać
Wiktionary
(1.1) analityczny, dociekliwy, gruntowny, przenikliwy, subtelny
Wiktionary
dostać się do wnętrza czegoś, zbadać, zgłębić
SJP.pl
1. przemyślenie, wynik rozumowania;
2. twierdzenie wynikające z przesłanek;
3. postulat;
4. projekt zgłaszany pod obrady ciała kolegialnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania
(1.2) pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
(1.3) urz. prośba przedstawiona w odpowiednim urzędzie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Informujemy, że kryterium nr 2 oceny merytorycznej wniosków, dotyczące obszaru działalności będzie weryfikowane na podstawie dwóch list stanowiących załączniki do regulaminu naboru wniosków.
Wiktionary
IPA: ˈvʲɲɔsɛk, AS: vʹńosek
Wiktionary
rzecz. wnioskowanie n.
czas. wnioskować ndk.
Wiktionary
(1.1) konkluzja
(1.2) propozycja
(1.3) podanie, pismo, prośba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, kto wnioskuje, składa wniosek
Wiktionary
(1.1) Wnioskodawca powinien wyrazić zgodę na przetwarzanie danych osobowych.
Wiktionary
IPA: ˌvʲɲɔskɔˈdaft͡sa, AS: vʹńoskodafca
Wiktionary
rzecz.
:: fż. wnioskodawczyni
Wiktionary
(1.1) ims. wnioskujący, petent
Wiktionary
kobieta występująca z wnioskiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) urz. forma żeńska od: wnioskodawca
Wiktionary
(1.1) Wnioskodawczyni nie zaznaczyła, w jakim terminie chce ten urlop.
Wiktionary
IPA: ˌvʲɲɔskɔdafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: vʹńoskodafčỹńi
Wiktionary
rzecz. wnioskodawca m.
Wiktionary
1. wyciągać wnioski z przesłanek;
2. proponować, wnosić
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wnioskować.
Wiktionary
Wn
Wikipedia
IPA: ˌvʲɲɔskɔˈvãɲɛ, AS: vʹńoskovãńe
Wiktionary
rzecz. wniosek m.
czas. wnioskować
Wiktionary
1. wyciągać wnioski z przesłanek;
2. proponować, wnosić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wywnioskować)
(1.1) wywodzić wniosek
czasownik przechodni niedokonany (dk. zawnioskować)
(2.1) starać się oficjalnie o coś
Wiktionary
(1.1) Wnioskował jednak, że gdy doliczy do stu, Perełka powinien dołączyć do niego.
Wiktionary
rzecz. wniosek mrz., wnioskowanie n.
czas. wywnioskować dk., zawnioskować dk.
przym. wnioskowy
Wiktionary
(1.1) dedukować, domniemywać, przyjmować, sądzić, wnosić
Wiktionary
1. dawniej: do szczętu, całkiem, zupełnie
2. w związku frazeologicznym: obrócić coś wniwecz - unicestwić, zniszczyć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. całkiem, zupełnie
Wiktionary
(1.1) Pragnienie występnych wniwecz się obróci.
Wiktionary
czas. zniweczyć dk., niweczyć ndk.
Wiktionary
(1.1) całkiem, całkowicie, zupełnie, maksymalnie, kompletnie, totalnie
Wiktionary
wciągnąć coś cienkiego (np. nitkę, sznurek) do środka czegoś
SJP.pl
wciągać nitkę, drut, sznurek itp. do środka czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) daw. wejść
Wiktionary
ptak, sowa ziemna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wnorowski (forma żeńska: Wnorowska; liczba mnoga: Wnorowscy) – polskie nazwisko, w Polsce nosi je ok. 1800 osób
Wikipedia
wieś w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim
SJP.pl
Wnory-Kużele – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kobylin-Borzymy.
Zaścianek szlachecki Kużele należący do okolicy zaściankowej Wnory położony był w drugiej połowie XVII wieku w powiecie tykocińskim ziemi bielskiej województwa podlaskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wikipedia
wieś w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim
SJP.pl
Wnory-Pażochy – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Kulesze Kościelne.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Bartłomieja Apostoła w Kuleszach Kościelnych.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. niosąc, umieszczać kogoś lub coś we wnętrzu lub na wierzchu czegoś;
2. przedstawiać, składać do rozpatrzenia, np. skargę;
3. książkowe: domyślać się, wyciągać wniosek
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wnieść)
(1.1) przemieszczać coś w górę lub w pewne miejsce
(1.2) mieć swój wkład w czymś; dodawać (treści), uzupełniać
(1.3) przedstawiać, składać do rozpatrzenia (np. skargę, wniosek)
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) wyciągać wnioski
Wiktionary
(1.1) Mężczyzna wnosi telewizor do pokoju.
(1.2) Pracując przy czymś, trzeba wnosić coś od siebie, a nie polegać na cudzych wskazówkach.
(1.3) Nie wiem, o co wnosi teraz pan minister, stojąc na mównicy.
Wiktionary
IPA: ˈvnɔɕit͡ɕ, AS: vnośić
Wiktionary
rzecz. wnoszenie n., wniesienie n.
czas. przenosić ndk., wznosić ndk.
Wiktionary
(1.1) nosić, dźwigać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wnosić.
Wiktionary
IPA: vnɔˈʃɛ̃ɲɛ, AS: vnošẽńe
Wiktionary
czas. wnosić, wnieść, wznosić
rzecz. wniesienie n.
Wiktionary
skrót od: Wspólnota Niepodległych Państw - związek gospodarczy, polityczny i wojskowy Rosji oraz niektórych byłych republik związkowych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński albo nijaki
(1.1) = Wspólnota Niepodległych Państw;
Wiktionary
(1.1) 12 (= dwanaście) krajów byłego ZSRR utworzyło w grudniu 1991 (= tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego pierwszego) roku WNP.
Wiktionary
IPA: vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ, AS: vu‿ẽn‿pe
Wiktionary
przym. WNP-owski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) polit. związany z WNP, dotyczący WNP
Wiktionary
rzecz. WNP mrz.
skr. WNP
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów
Wiktionary
Szlak sygnalizacyjny Wnt tworzy szereg białek komórki odgrywających rolę w embriogenezie i karcynogenezie, a także fizjologicznych procesach zachodzących w prawidłowych komórkach dorosłych organizmów.
Wikipedia
IPA: vu‿ɛ̃n‿ˈtɛ, AS: vu‿ẽn‿te
Wiktionary
zdrobnienie od: wnuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: wnuk
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wnuczka
Wiktionary
(1.1) Ostatnio bardzo popularną metodą oszustwa jest oszustwo na wnuczka.
Wiktionary
IPA: ˈvnut͡ʃɛk, AS: vnuček
Wiktionary
rzecz. wnuk m., wnuczka ż.
:: zdrobn. wnusio m., wnuś m.
przym. wnuczkowy
Wiktionary
(1.1) wnusio
Wiktionary
córka syna bądź córki (w stosunku do dziadka lub babki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka syna lub córki
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: wnuczek
Wiktionary
(1.1) Jak Twoja wnuczka ma na imię?
Wiktionary
IPA: ˈvnut͡ʃka, AS: vnučka
Wiktionary
rzecz. prawnuczka ż., wnuczęta nmos.
:: zdrobn. wnusia ż.
:: fm. wnuk mos., wnuczek mos.
przym. wnuczkowy
Wiktionary
(1.1) stpol. wnęka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wnuczkiem, dotyczący wnuka lub wnuczki
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do wnuka lub wnuczki
przymiotnik jakościowy
(3.1) właściwy wnukowi lub wnuczce
Wiktionary
(1.1) Zatrzymano króla mafii wnuczkowej.
Wiktionary
rzecz. wnuczek mos., wnuczka ż., wnuk mos., wnusio mos., wnuś mos.
Wiktionary
potocznie: młoda kobieta będąca partnerką znacznie starszego od siebie mężczyzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. młoda kobieta w związku ze znacznie starszym mężczyzną
Wiktionary
(1.1) Nie wypada nie zrobić wnuczkożonce dzidziusia, którego oboje zakochani noszą w nosidełku po trendy knajpach.
Wiktionary
pieszczotliwie: wnuk
SJP.pl
pieszczotliwie: wnuk
SJP.pl
wnukowy; dawniej:
1. będący własnością wnuka, należący do wnuka;
2. właściwy wnukowi
SJP.pl
pieszczotliwie: wnuczek lub wnuczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od wnuk lub wnuczka
Wiktionary
(1.1) Moje wnuczę właśnie zaczęło chodzić.
Wiktionary
rzecz. wnuk mos., wnuś mos.
Wiktionary
syn syna lub córki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn córki lub syna
Wiktionary
(1.1) Jestem wnukiem mojej babci i mojego dziadka.
Wiktionary
IPA: vnuk, AS: vnuk
Wiktionary
rzecz. wnęk m., wnuczę n., wnuczęta n. lm.
:: zdrobn. wnuczek m., wnusio m., wnuś m.
:: fż. wnuczka
przym. wnuczkowy
Wiktionary
(1.1) stpol. wnęk m.
Wiktionary
przestarzale: wnuczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wnuczka
Wiktionary
(1.1) wnuczka, stpol. synowica, wnęka, wnukiew
Wiktionary
przestarzale: wnuczka
SJP.pl
Wnuki ( Унукі; Унуки) − wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Narocz.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. wnuczka
Wiktionary
(1.1) wnuczka, stpol. synowica, wnęka, wnuka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wnuczy; dawniej:
1. będący własnością wnuka, należący do wnuka;
2. właściwy wnukowi
SJP.pl
pieszczotliwie o wnuczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. pieszcz. wnuczka
forma rzeczownika.
(2.1) zob. wnuś.
Wiktionary
(1.1) Wracając z banku planowaćanowała jeszcze wstąpić do piekarni po świeże rogaliki, oddać do wywołania film, który Krzysztof wypstrykał podczas świąt, i oczywiście odebrać z przedszkola swoją ukochaną wnusię.
Wiktionary
rzecz. wnuczka ż.
Wiktionary
(1.1) wnuczka
Wiktionary
zdrobnienie od: wnuk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. wnuk
Wiktionary
rzecz. wnuczek mos., wnuk mos.
przym. wnuczkowy
Wiktionary
pieszczotliwie o wnuku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. wnuk
Wiktionary
rzecz. wnuczek m., wnuczę n., wnuczka ż., wnuk m.
przym. wnuczkowy
Wiktionary
pętla używana przez kłusowników do chwytania zwierzyny; sidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. pułapka zastawiana na zwierzęta, zwykle w formie pętli ze sznura, drutu lub linki, która zaciska się na kończynie albo szyi zwierzęcia, gdy próbuje się uwolnić
Wiktionary
(1.1) W polskim prawie samo wytwarzanie, posiadanie lub używanie wnyków jest zabronione.
Wiktionary
rzecz. wnykarz mos.
Wiktionary
kobieta chwytająca zwierzynę we wnyki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) kłusownik używający wnyków do chwytania zwierzyny
Wiktionary
rzecz. wnyki nmos., wnyk m.
przym. wnykowy
Wiktionary
pętla używana przez kłusowników do chwytania zwierzyny; sidło
SJP.pl
1. zwabiać zwierzynę łowną za pomocą przynęty;
2. dawniej: wnęcać się - dostawać się gdzieś, wciskać się
SJP.pl
1. zwabić zwierzynę łowną za pomocą przynęty;
2. dawniej: wnęcić się - dostać się gdzieś, wcisnąć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. śrpol. (potem gw-pl|Podhale.) wnuk
Wiktionary
IPA: vnɛ̃ŋk, AS: vnẽŋk
Wiktionary
rzecz. wnęka, wnuk
Wiktionary
(1.1) wnuk, wnuczek
Wiktionary
wgłębienie w ścianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zagłębienie w ścianie, murze
(1.2) stpol. wnuczka
(1.3) anat. rodzaj szczeliny lub zagłębienia na powierzchni narządu, przez który wchodzą lub wychodzą naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne, nerwy
(1.4) archeol. sztuczne wklęśnięcie w boku narzędzia krzemiennego, typowe dla pewnych pradziejowych kultur;
Wiktionary
Wnęka – wgłębienie w ścianie. Wnęka może mieć różną głębokość, wysokość i szerokość. Może mieć proste krawędzie (bez ozdób) lub dekoracyjne wykończenie.
Wikipedia
(1.1) We wnęce stała wielka szafa.
(1.2) Wnęka wyrosła na przystojną młódkę.
Wiktionary
IPA: ˈvnɛ̃ŋka, AS: vnẽŋka
Wiktionary
(1.1) przym. wnękowy
(1.2) rzecz. wnęk, wnęczka
Wiktionary
(1.1) nisza, przest. nyża
(1.2) wnuczka, stpol. synowica
Wiktionary
przymiotnik od: wnęka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. przynęta
Wiktionary
IPA: ˈvnɛ̃nta, AS: vnẽnta
Wiktionary
czas. nęcić
Wiktionary
(1.1) nęta
Wiktionary
mężczyzna lub samiec zwierzęcia cierpiący na wnętrostwo
SJP.pl
wrodzony brak jednego lub obu jąder w mosznie wskutek zatrzymania się ich w jamie brzusznej lub kanale pachwinowym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący wnętrz budynków, związany z dekoracją wnętrz
SJP.pl
wszystkie elementy obiektu oprócz jego elementów brzegowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
(1.2) duchowa strona człowieka, dusza, serce
(1.3) pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
(1.4) geom. zbiór takich punktów figury geometrycznej, że dla każdego z nich istnieje otoczenie zawarte w tej figurze
Wiktionary
Wnętrze – obudowana przestrzeń zamknięta znajdująca się wewnątrz budowli, służąca określonym potrzebom materialnym i kulturowym człowieka.
Na pojęcie wnętrza architektonicznego, oprócz samego pomieszczenia, składa się również wystrój jego ścian, sklepienia, sufitu oraz wyposażenie w sprzęty ruchome.
Wikipedia
(1.1) Mniej wody dostanie się w ten sposób do wnętrza twoich butów.
(1.2) Myślę, że każdy artysta jest ekshibicjonistą. Już sam występ na scenie ociera się o ekshibicjonizm. Twórczy ekshibicjonizm, powiedziałbym. Obnażamy się, pokazujemy swoje wnętrze na forum publicznym…
(1.3) Nacisnęła klamkę i drzwi jęknęły przejmująco, ukazując woniejące kurzem wnętrze.
Wiktionary
IPA: ˈvnɛ̃nṭʃɛ, AS: vnẽnṭše
Wiktionary
rzecz. wnętrzności nmos., wnętrzarstwo n., wnętrzarz m.
przym. wewnętrzny, wnętrzowy, wnętrzarski
przysł. wewnątrz, wewnętrznie
przyim. wewnątrz
Wiktionary
(1.1) środek
Wiktionary
pasożyt żyjący wewnątrz ciała żywiciela
SJP.pl
pasożyt żyjący wewnątrz ciała żywiciela
SJP.pl
Wn
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) anat. narządy wewnętrzne jamy brzusznej, klatki piersiowej oraz miednicy człowieka lub zwierzęcia
forma rzeczownika.
(2.1) przest. plural|wnętrzność.
Wiktionary
(1.1) Usunąć wnętrzności i odkroić głowę i ogon ryby.
Wiktionary
IPA: vnɛ̃nˈṭʃnɔɕt͡ɕi, AS: vnẽnṭšnośći
Wiktionary
rzecz. wnętrze n., wnętrostwo n.
przym. wewnętrzny
przysł. wewnętrznie, wewnątrz
przyim. wewnątrz
Wiktionary
(1.1) trzewia
Wiktionary
przymiotnik od: wnętrze
SJP.pl
cienka, ażurowa tkanina
SJP.pl
Woal – cienka, mleczno prześwitująca tkanina o splocie włosowo-wątkowym. Produkowany z bawełny, włókien sztucznych (np. poliestrów lub poliamidów) lub z ich mieszanki. Używana w branży dekoracyjnej (np. w firankach) lub odzieżowej (np. w sukienkach).
Wikipedia
tiulowa ozdoba kapelusza, opuszczana na twarz kobiety
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;
Wiktionary
Woalka – cienka, rzadka, przejrzysta tkanina do okrycia twarzy, najczęściej przymocowana do kapeluszy. Wykorzystywana jest jako ozdobny dodatek do stroju ślubnego lub pogrzebowego.
Wikipedia
(1.1) Przynieś mi ciemny płaszczyk i czarny kapelusz z woalką.
Wiktionary
IPA: vɔˈalka, AS: voalka
Wiktionary
rzecz. woal m.
czas. zawoalować dk.
Wiktionary
rzadko: zasłaniać woalem
SJP.pl
[czytaj: łobler]
1. drukowany element reklamowy zawieszany na półce, poruszający się pod wpływem powietrza; kiwak;
2. spinningowa przynęta wędkarska, imitująca niedużą rybę; wobler
SJP.pl
Wobbler, kiwak, kiwaczek (ang. "to wobble", ruszać się nierównomiernie, kiwać się) – rodzaj materiału reklamowego, w którym treść reklamowa umieszczona jest na nośniku wprawianym w ruch poprzez podmuchy powietrza, dotyk, lub mechanicznie. Jest przynętą na klienta w miejscu sprzedaży.
Wikipedia
w stosunku do kogoś, czegoś
SJP.pl
przyimek
(1.1) (w odniesieniu) do; biorąc pod uwagę; uwzględniając, razem, wspólnie
(1.2) przed, w obliczu, naprzeciw
(1.3) względem
Wiktionary
(1.1) Wobec pańskiego zachowania na zebraniu nie widzę możliwości naszej dalszej współpracy.
(1.2) Staniesz wobec króla.
Wiktionary
IPA: ˈvɔbɛt͡s, AS: vobec
Wiktionary
rzecz. daw. obec ż., obcość, obecność
czas. obcować
Wiktionary
(1.1) w stosunku do, przy, razem
Wiktionary
spinningowa przynęta wędkarska, imitująca niedużą rybę; wobbler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wędk. sztuczna przynęta wędkarska na ryby drapieżne przypominająca wyglądem i ruchem ich pokarm;
Wiktionary
Wobler (ang. „to wobble” – telepać się) – sztuczna przynęta wędkarska imitująca naturalny pokarm ryb drapieżnych (ryby, owady, płazy itp.), wykonana z różnego rodzaju twardych materiałów, np.: drewna (najczęściej balsy), plastiku, stosowana w łowieniu ryb metodą spinningową i trollingową.
Wikipedia
zdrobnienie od: wobler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu poniewieskim.
Wiktionary
Wobolniki (lit. "Vabalninkas") – miasto na Litwie, położone w okręgu poniewieskim, 26 km od Birży w rejonie birżańskim.
Wikipedia
rzecz. wobolniczanin m., wobolniczanka ż.
przym. wobolnicki
Wiktionary
generator o automatycznie zmienianej częstotliwości
SJP.pl
Wo
Wikipedia
przyrząd elektroniczny do obserwacji na ekranie lampy oscyloskopowej zmian napięcia
SJP.pl
Wobuloskop – przyrząd elektroniczny, umożliwiający wizualną obserwację charakterystyk częstotliwościowych badanego układu, bądź wizualną analizę charakterystyki widmowej badanego sygnału. Dwoma głównymi elementami wobuloskopu są: wobulator i oscyloskop.
Wikipedia
przymiotnik od: wobuloskop
SJP.pl
płoć kaspijska, ryba
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = ekon. wolny obszar celny
(1.2) = wojsk. Wojska Obrony Cyberprzestrzeni
Wiktionary
IPA: vu‿ɔ‿ˈt͡sɛ, AS: vu‿o‿ce
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. pot. funkcjonariusz Wojsk Obrony Terytorialnej
Wiktionary
rzecz. WOT m., wotowiec m.
:: fż. wocistka ż.
przym. wotowski
skr. WOT
Wiktionary
(1.1) wotowiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. daw. wodór, pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; wodór m., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., lżeń m., wodoczyn m.
Wiktionary
skrót od: wodno-kanalizacyjny
SJP.pl
tlenek wodoru; najbardziej rozpowszechniony w przyrodzie związek nieorganiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;
(1.2) często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro
Wiktionary
Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo „woda” jako nazwa związku chemicznego może odnosić się do każdego stanu skupienia.
Wikipedia
(1.1) Na pustyni woda cenniejsza jest od złota.
(1.1) Ciało ludzkie w ponad 70% składa się z wody.
(1.2) Wody Polski są magnesem przyciągającym turystów.
Wiktionary
IPA: ˈvɔda, AS: voda
Wiktionary
rzecz. zwodorowanie n., wodorowanie n., wodorodek mrz., wodoród mrz., wodorod mrz., wodorek mrz., wodor mrz., wodoczyn mrz., wod mrz., wodór mrz., wódzia ż., wody nmos., wodniczka ż., wodnik m., wodnica ż., wodniak m., wodzianka ż., Wodnik m., wódka ż., bezwodzie n., owodnia ż., małowodzie n., wielowodzie n., wodowanie n., zwodowanie n., uwadnianie n., uwodnienie n., nawadnianie n., nawodnienie n., odwadnianie n., odwodnienie n., wodnicha ż., wodniczek m., wodność ż., wodnistość ż., bezwodność ż., bezwodnik m.
czas. zwodorować, wodorować, rozwadniać, wodować ndk., zwodować dk., uwadniać ndk., uwodnić dk., nawadniać ndk., nawodnić dk., odwadniać ndk., odwodnić dk.
przym. wodny, wodnisty, wodnikowy, wodniacki, bezwodny, owodniowy, wódczany, wodorodowy, wodorodny, wodorowy, wodorkowy
przysł. wodniście
temsłow. wodo-
Wiktionary
(1.1) tlenek wodoru, monotlenek diwodoru, H₂O
(1.2) akwen, zbiornik wodny
Wiktionary
bóg germański; Odyn
SJP.pl
Wodan, Wotan (również Woden, Wuotan) – germański bóg ojciec, bóg wojny, mistrz magii.
Przedstawiany był jako postać w towarzystwie dwóch wilków – znany później w Skandynawii jako Odyn. To on rozdzielał zwycięstwa, zsyłał choroby i uzdrawiał. Starożytni Rzymianie widzieli w nim Merkurego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) długi, wodoszczelny but gumowy, sięgający po pachwinę;
Wiktionary
(1.1) Młodzi strażacy poruszają się po rzece łodziami i ręcznie wyławiają ryby. Obserwowaliśmy ich w niedzielę. Długie wodery sięgające pasa, grube rękawice po łokcie, maseczki z solidnym filtrem na twarzy i na dokładkę kamizelki asekuracyjne.
Wiktionary
IPA: ˈvɔdɛr, AS: voder
Wiktionary
spodnie połączone z butami, używane przez wędkarzy i myśliwych; spodniobuty, wadery
SJP.pl
Wo
Wikipedia
komediowy utwór sceniczny, łączący dialogi z tańcami oraz pantomimą; vaudeville
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. muz. teatr. widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
IPA: vɔˈdɛvʲil, AS: vodevʹil
Wiktionary
rzecz. wodewilista m., wodewilistka ż.
przym. wodewilowy, wodewilny
Wiktionary
(1.1) śpiewogra, singspiel, melofarsa
Wiktionary
aktor grający w wodewilach
SJP.pl
aktorka grająca w wodewilach
SJP.pl
→ wodewil
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wodewilem, dotyczący wodewilu
Wiktionary
(1.1) W 1928 roku Helena Rojówna pisze wraz z mężem sztukę o charakterze wodewilowym, stylizowaną na folklor podhalański.
Wiktionary
rzecz. wodewil mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wodniak
SJP.pl
kobieta uprawiająca sporty wodne
SJP.pl
osoba uprawiająca sporty wodne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek uprawiający sporty wodne
Wiktionary
rzecz. wodnik mzw./mos., woda ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mebl. szafka, na której stawia się miskę do mycia i dzban z wodą
(1.2) ent. zob. koziułka wodniarka.
Wiktionary
1. baśniowa nimfa wodna przebywająca w morzach, jeziorach, rzekach, wabiąca ludzi; rusałka
2. linia wodna, waterlinia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mar. żegl. krzywa wyznaczona na kadłubie przez poziom spokojnej wody, przy określonym stopniu załadowania jednostki pływającej;
(1.2) mit. słowiański demon zamieszkujący zbiorniki wodne, uznawana za partnerkę topielca; również zwłoki utopionej kobiety
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wodnik mzw./mos., wodnistość ż., wodnik
czas. wodować
Wiktionary
(1.1) linia wodna
(1.2) topielica
Wiktionary
rodzaj grzybów podstawkowych z rzędu bedłkowców
SJP.pl
o cechach wodnichowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Wodnichowate ("Hygrophoraceae" Lotsy) – rodzina grzybów z rzędu pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach wodnichowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzina roślin z rzędu skalnicowców; wodnikowate
SJP.pl
o cechach wodnicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny chruścieli
SJP.pl
ptak z rzędu wróblowatych
SJP.pl
Wodniczek ("Micropotamogale") – rodzaj ssaków z rodziny wodnic (Potamogalidae).
Wikipedia
1. wypełniona płynem przestrzeń w obrębie cytoplazmy komórkowej; wakuola
2. niewielki ptak wędrowny z rodziny pokrzewkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Acrocephalus paludicola|ref=tak., gatunek wędrownego ptaka z rodziny trzciniaków, zamieszkującego wschodnią Europę i zachodnią Azję;
(1.2) ornit. ptak z gatunku wodniczka (1.1)
(1.3) biol. wakuola
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Ze starzeniem się komórki zachodzi proces rozrośnięcia się i zamienienia wakuoli w jedną wodniczkę.
Wiktionary
rzecz. bezwodzie n., woda ż., wodnistość ż., wodnik m., wodnica ż., uwadnianie n., uwodnienie n., wódka m., nawadnianie n., nawodnienie n.
czas. uwadniać ndk., uwodnić, nawadniać ndk., nawodnić dk.
przym. wodny, wodnisty
Wiktionary
1. baśniowa postać przebywająca w wodzie;
2. gatunek pająka; topik;
3. wędrowny ptak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) mitsłow. występująca w baśniach postać mieszkająca w rzekach i zbiornikach wodnych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Rallus aquaticus|ref=tak., żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;
(2.2) arachn. zob. topik.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wodnika w postaci konia można było złapać na pętlę i uzdę wykonane z wikliny lub lipy.
Wiktionary
IPA: ˈvɔdʲɲik, AS: vodʹńik
Wiktionary
rzecz. wodniczka ż., bezwodzie n., wody nmos., Wodnik m., woda ż., wódka ż., wódeczka ż., wodnistość ż., wodniak m., wodowanie n., wodnica ż.
czas. wodować ndk.
przym. wodny, wodnisty, wodniacki
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu skalnicowców; wodnicowate
SJP.pl
Wodnikowate ("Haloragaceae" R. Br. in Flinders) – rodzina roślin z rzędu skalnicowców ("Saxifragales"). Obejmuje 8 rodzajów z ok. 145 gatunkami. Są to w większości niewielkie rośliny zielne, wodne o drobnych kwiatach. Pochodzą z Australii i tam oraz na południowej półkuli występuje ich najwięcej. Ograniczony do półkuli północnej zasięg ma rodzaj "Proserpinaca". Rodzaj wywłócznik ("Myriophyllum") jest jedynym szeroko rozprzestrzenionym na świecie, jego przedstawiciele należą także do flory polskiej.
Wikipedia
o cechach wodnikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin okrytonasiennych z podklasy różowych
SJP.pl
błękitny o wodnistym odcieniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wodniste
Wiktionary
rzecz. bezwodzie n., woda ż., wódka ż., Wodnik m., wodnik m., wodniczka ż., wodniak m., wodzianka ż., wodnica ż., wodowanie n., zwodowanie n.
czas. wodować ndk., zwodować dk.
przym. wodny, wodnisty
Wiktionary
(1.1) lurowatość
Wiktionary
taki, który jest konsystencji wody lub taki, który zawiera duże ilości wody albo jakiejś innej cieczy podobnej do wody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający zbyt dużo wody
Wiktionary
rzecz. woda ż., wodnistość ż., wodnik mos./mzw.
przym. wodny
czas. wodować
Wiktionary
w gwarze śląskiej: wodnisty
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wodnisty
Wiktionary
rzecz. bezwodzie n., woda ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wodniście
SJP.pl
dotyczący wody i lądu; lądowo-wodny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. ziemnowodny.
Wiktionary
(1.1) Żółwie wodno-lądowe żyją na wszystkich kontynentach, poza Antarktydą i Australią.
Wiktionary
rzadko: składający się z wody i krwi
SJP.pl
rodzaj mchu z rodziny krzywoszyjowatych
SJP.pl
rzadko: dotyczący prawa wodnego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od prawo wodne
Wiktionary
IPA: ˌvɔdnɔˈpravnɨ, AS: vodnopravny
Wiktionary
rośliny wodnopączkowe - jedna z grup roślin skrytopączkowych, obejmująca rośliny wodne, których pączki odnawiające zimują w wodzie; hydrofity, rośliny wodne
SJP.pl
rośliny wodnopączkowe - jedna z grup roślin skrytopączkowych, obejmująca rośliny wodne, których pączki odnawiające zimują w wodzie; hydrofity, rośliny wodne
SJP.pl
samolot przystosowany do lądowania na wodzie i startu z powierzchni wody; hydroplan, wodnopłatowiec, wodnosamolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot, który może lądować na wodzie lub z niej startować;
Wiktionary
(1.1) Dwa wodnopłaty majestatycznie kołysały się na falach.
Wiktionary
IPA: vɔdˈnɔpwat, AS: vodnopu̯at
Wiktionary
rzecz. wodnopłatowiec mrz./mzw.
Wiktionary
(1.1) hydroplan, wodnopłatowiec, wodnosamolot, amfibia
Wiktionary
samolot przystosowany do lądowania na wodzie i startu z powierzchni wody; hydroplan, wodnopłat, wodnosamolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) lotn. zob. wodnopłat.
Wiktionary
(1.1) Czy leciałaś kiedyś wodnopłatowcem?
Wiktionary
IPA: ˌvɔdnɔpwaˈtɔvʲjɛt͡s, AS: vodnopu̯atovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. wodnopłat m.
Wiktionary
samolot przystosowany do lądowania na wodzie i startu z powierzchni wody; hydroplan, wodnopłat, wodnopłatowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. samolot przystosowany do startowania z powierzchni wody i wodowania;
Wiktionary
Wodnosamolot (albo: hydroplan) – samolot przystosowany konstrukcyjnie do startu i lądowania (wodowania) z powierzchni wody.
Wikipedia
(1.1) Zaledwie cztery lata później japoński okręt-baza wodnosamolotów przeprowadził pierwszy w historii nalot z morza, a w 1916 r., podczas bitwy jutlandzkiej, lotnictwo pokładowe po raz pierwszy wzięło udział w działaniach floty.
Wiktionary
(1.1) hydroplan
Wiktionary
szybowiec przystosowany do startowania i lądowania na powierzchni wody
SJP.pl
zawartość wody
SJP.pl
Wodność – parametr określający stan chmury lub mgły. Została ona zdefiniowana jako masa ciekłej lub zestalonej wody przypadająca na jednostkę objętości chmury (lub na jednostkę masy powietrza – wodność właściwa).
Wikipedia
odnoszący się do wody, będący wodą lub cieczą, wprawiany w ruch za pomocą wody
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nawiązujący do wody lub innych cieczy
(1.2) poruszający się po wodzie
(1.3) żyjący w wodzie lub na wodzie
(1.4) poruszany wodą lub inną cieczą
(1.5) sport. odbywający się w wodzie
(1.6) chem. o roztworze: rozcieńczany wodą
(1.7) gw-pl|Bukowina. wodnisty
Wiktionary
(1.1) To jest zbiornik wodny, chociaż chwilowo jest pusty.
(1.2) Popłynęliśmy na wyspę rowerem wodnym.
(1.3) Wąż wodny gonił drobną rybkę, unosząc kłębki mułu spomiędzy kamieni.
(1.3) Ptactwo wodne ma tutaj raj.
(1.4) Ten zegar wodny to pamiątka po moim dziadku.
Wiktionary
IPA: ˈvɔdnɨ, AS: vodny
Wiktionary
rzecz. woda ż., wodnik m., Wodnik mos./mzw.
przym. wodnisty
czas. rozwodnić, rozwadniać
Wiktionary
obecność nadmiaru wolnego płynu w jamie brzusznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. wet. gromadzenie się przesięku w jamie otrzewnej;
Wiktionary
Wodobrzusze, puchlina brzuszna (łac. "ascites") – stan, w którym dochodzi do nadmiernego nagromadzenia płynu w jamie otrzewnej niezależnie od przyczyny czy cech płynu, nazywanego również płynem puchlinowym. Wodobrzusze jest objawem, a nie osobną jednostką chorobową.
Wikipedia
(1.1) W chwili przybycia do kliniki stwierdzono u chorego wodobrzusze.
Wiktionary
nasiąkliwość wodą
SJP.pl
1. chłonący wodę; hydrochłonny;
2. wymagający dużej ilości wody
SJP.pl
ciek wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurociąg do transportu wody wraz z armaturą do czerpania i uzdatniania;
Wiktionary
Wodociąg – zespół urządzeń służących do zaopatrywania w sposób zorganizowany i ciągły odbiorców w wodę.
Urządzenia wodociągowe to ujęcia wód powierzchniowych i podziemnych, studnie publiczne, urządzenia służące do magazynowania i uzdatniania wód, sieci wodociągowe, urządzenia regulujące ciśnienie wody.
Wikipedia
(1.1) Pewna teoria dotycząca przyczyny upadku Cesarstwa Rzymskiego głosi, że Rzymianie zapadli na ołowicę, ponieważ ich wodociągi były wykonane z ołowiu.
(1.1) Historią Londynu jest seria pożarów, ponieważ Londyn nie miał wodociągów, gdy inne miasta były już objęte siecią rur wodnych.
(1.1) Z powodu mrozów w nocy pękły dwa wodociągi.
Wiktionary
IPA: vɔˈdɔt͡ɕɔ̃ŋk, AS: vodoćõŋk
Wiktionary
rzecz. zwodociągowanie n.
czas. zwodociągować
przym. wodociągowy
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk waserlajtung
Wiktionary
potocznie: przedsiębiorstwo zajmujące się czerpaniem wody, uzdatnianiem i rozprowadzaniem jej do miejsc odbioru
SJP.pl
pracownik zajmujący się zagadnieniami dotyczącymi wodociągów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wodociągami
Wiktionary
rzecz. wodociąg m., zwodociągowanie n.
czas. zwodociągować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. daw. wodór, pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wod m., wodorodek m., wodor m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; wodór m., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., lżeń m.
Wiktionary
dział wodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hydrol. granica pomiędzy sąsiednimi zlewniami lub dorzeczami
Wiktionary
przym. wododziałowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) geogr. hydrol. związany z wododziałem
Wiktionary
rzecz. wododział m.
Wiktionary
urządzenie umożliwiające prowadzenie rozmów pod wodą
SJP.pl
poetycko: wodospad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poet. zob. wodospad.
Wiktionary
(1.1) Szła, gdzie przedziwne huczą wodogrzmoty, / Spływając szumną, kroplistą kurzawą / Po alabastrach gładkich ścian na złoty / Piasek przydrożny; […]
Wiktionary
przewlekła choroba ośrodkowego układu nerwowego, polegająca na wrodzonym lub nabytym nadmiernym gromadzeniu się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu; hydrocefalia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
przym. wodogłowiowy
Wiktionary
(1.1) hydrocefalia, wodomózgowie
Wiktionary
leczenie wodą (np. kąpiele, natryski, nacierania); hydroterapia, hydropatia, aquaterapia, akwaterapia
SJP.pl
Wodolej ( Водолей) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Wielkie Tyrnowo, w gminie Wielkie Tyrnowo. W 2024 roku liczyła 818 mieszkańców.
Wikipedia
potocznie: mówiący rzeczy oczywiste, nieważne w sposób rozwlekły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wodolot
Wiktionary
rzecz. wodolot m.
Wiktionary
statek wodny z płatami nośnymi pod kadłubem; hydrolot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
IPA: vɔˈdɔlɔt, AS: vodolot
Wiktionary
rzecz. wodolocik mrz.
Wiktionary
(1.1) hydropłat
Wiktionary
o zwierzętach i roślinach potrzebujących do życia środowiska wodnego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. dobrze rozwijający się w środowisku wodnym
Wiktionary
automat do sprzedaży wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do sprzedawania wody
Wiktionary
przyrząd samoczynnie mierzący objętość wody przepływającej w przewodach zamkniętych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. miernik pokazujący ilość zużytej wody;
Wiktionary
Wodomierz – przyrząd służący do pomiaru objętości przepływającej przewodem wodociągowym wody.
Jednostką miary stosowaną w wodomierzach jest m³ (metr sześcienny) lub galon.
Wodomierz pozwala określić zużycie wody przez odbiorcę, dzięki czemu jest możliwe ustalenie opłaty innej niż ryczałtowa. Wszystkie wodomierze posiadają tak zwany próg rozruchu, poniżej którego nie dokonują pomiaru wody, która przez nie przepływa.
Wikipedia
IPA: vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ, AS: vodõmʹi ̯eš
Wiktionary
przymiotnik od: wodomierz
SJP.pl
urządzenie do wypłukiwania ziemi, piasku itp. za pomocą silnego strumienia wody; wodomiot; wodomiotacz; hydromonitor
SJP.pl
urządzenie do wypłukiwania ziemi, piasku itp. za pomocą silnego strumienia wody; wodomiot; hydromonitor
SJP.pl
nadmierne nagromadzenie moczu w obrębie kielichów i miedniczek nerkowych oraz moczowodu w wyniku przeszkody jego odpływu do pęcherza
SJP.pl
Wodonercze (łac. "Hydronephrosis") – rozszerzenie miedniczki i kielichów nerkowych z wtórnym do tego stanu zanikiem miąższu nerki. Możliwe jest prenatalne wykrywanie wodonercza. Wodonercze może się rozwijać przez wiele lat nie dając żadnych charakterystycznych objawów ze strony układu moczowego. Leczenie chirurgiczne nie jest wymagane we wszystkich przypadkach.
Wikipedia
nieprzepuszczający wody; niezalecana kalka z języka rosyjskiego; lepiej: wodoszczelny
SJP.pl
środowisko podziemnych wód zdolne do gromadzenia w sobie wody wolnej
SJP.pl
obfitujący w wodę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zawierający i gromadzący wodę albo zdolny do jej przewodzenia
Wiktionary
(1.1) Wodonośne warstwy piasków znajdują się na głębokości kilkudziesięciu metrów.
Wiktionary
wrodzona jaskra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wodoodporne
Wiktionary
(1.1) Kormorany, jak większość ptaków, posiadają gruczoł kuprowy, ale jego wydzielina nie daje piórom wodoodporności, jak ma to miejsce u innych ptaków wodnych, i po wyjściu na ląd kormorany muszą długo suszyć pióra.
Wiktionary
przym. wodoodporny
Wiktionary
(1.1) nieprzemakalność, nieprzesiąkliwość
Wiktionary
odporny na szkodliwe działanie wody
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) odporny na działanie wody
Wiktionary
(1.1) Zaprawa jest wodoodporna, dlatego może być użyta w pomieszczeniach narażonych na zawilgocenie: kuchniach, łazienkach, toaletach.
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ, AS: vod•otporny
Wiktionary
rzecz. wodoodporność ż.
Wiktionary
(1.1) nieprzemakalny, wodoszczelny, nieprzesiąkalny, nieprzesiąkliwy
Wiktionary
cecha czegoś zużywającego małe ilości wody
SJP.pl
pozwalający na zużywanie małej ilości wody
SJP.pl
brak szczelności wodnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność do wchłaniania, przepuszczania i oddawania wody
Wiktionary
(1.1) Przy renowacji istniejących lub budowie nowych boisk, poza znormalizowanymi wymiarami, płyty o trawiastym poroście powinny charakteryzować się odpowiednią wodoprzepuszczalnością, pojemnością wodną oraz zdolnością sorpcyjną i zasobnością w składniki pokarmowe.
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔpʃɛpuʃˈt͡ʃalnɔɕt͡ɕ, AS: vodopšepuščalność
Wiktionary
przym. wodoprzepuszczalny
Wiktionary
przepuszczający wodę; niewodoszczelny
SJP.pl
zapylanie roślin przez wodę
SJP.pl
miejsce w rzecze, jeziorze stawie gdzie zwierzęta najczęściej piją wodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę
Wiktionary
IPA: vɔˈdɔpuj, AS: vodopui ̯
Wiktionary
roztocze zamieszkujące środowisko wodne
SJP.pl
roztocze zamieszkujące środowisko wodne
SJP.pl
Wodopójki – zwyczajowa nazwa roztoczy (Acari) zamieszkujących środowiska wodne. Podobnie jak powszechnie stosowana w hydrobiologii ich nazwa łacińska Hydracarina (z łaciny "wodne roztocze") nie jest to nazwa taksonu, a nazwa grupy organizmów wydzielanej na podstawie kryteriów ekologicznych.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. daw. wodór, pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; wodór m., daw. wodorod m., wodoród m., wod m., lżeń m., wodoczyn m.
Wiktionary
związek wodoru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z wodoru i innego pierwiastka chemicznego;
Wiktionary
rzecz. wodór m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorkowy, wodorodowy, wodorodny
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) daw. wodorodek
Wiktionary
związek wodoru
SJP.pl
Wodorki (dawniej wodorodki (od dawnej nazwy wodoru: wodoród) – związki chemiczne wodoru z innymi pierwiastkami.
Wikipedia
→ wodorek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. dotyczący wodorku, związany z wodorkiem
Wiktionary
(1.1) Jonu wodorkowego wzór chemiczny|H⁻. naładowanego jednoujemnie nie należy mylić z jonem wodorowym wzór chemiczny|H⁺. naładowanym jednododatnie.
(1.1) Akumulator niklowo-wodorkowy (Ni-MH) jest to typ akumulatora, w którym katoda (elektroda dodatnia) zbudowana jest z niklu, a anoda (elektroda ujemna) ze stopu niklu, aluminium, manganu, magnezu i kobaltu. Napięcie pojedynczego ogniwa w akumulatorze niklowo-wodorkowym wynosi 1,2 V.
Wiktionary
rzecz. wodoczyn mrz., wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurociąg do transportu wodoru
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. daw. wodór, pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1
Wiktionary
rzecz. wodór, wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; wodór m., daw. wodoród m., wodor m., wod m., lżeń m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. chem. wodorek, nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z wodoru i innego pierwiastka chemicznego
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) wodorek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. daw. dotyczący wodoru (wodorodu), związany z wodorem (wodorodem), zasilany wodorem (wodorodem)
Wiktionary
(1.1) Gaz wodorodny połączony z gazem kwasorodnym za pomocą iskry elektrycznéy daie wodę. Gaz wodorodny z salétrorodnym daie gaz bagnisty.
Wiktionary
rzecz. wodoczyn mrz., wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) wodorowy, daw. wodorodowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. daw. dotyczący wodoru (wodorodu), związany z wodorem (wodorodem), zasilany wodorem (wodorodem)
Wiktionary
(1.1) Własność zapalną elektryczności okazał przez zapalenie eteru iskrą elektryczną również bawełny posypanej proszkiem kalafonji nareszcie na pistolecie elektrycznym przyrządzie blaszanym napełnionym gazem wodorodowym i zatkanego silnie korkiem gdy za zbliżeniem iskry elektrycznej gaz wodorodowy styka się z kwasorodem powietrza zapala się i przez prężenie powstałe ztąd wypycha siłą i hukiem korek.
Wiktionary
rzecz. wodoczyn mrz., wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m.
przym. wodorowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) wodorowy, daw. wodorodny
Wiktionary
nieorganiczny związek fluoru, w którym występuje on na -1 stopniu utlenienia
SJP.pl
związek chemiczny, wodorosól kwasu fosforowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. hydrokwas — kwas niezawierający tlenu;
Wiktionary
(1.1) hydrokwas
Wiktionary
sól kwasu siarkowego powstała w wyniku zastąpienia jednego atomu wodoru metalem
SJP.pl
związek chemiczny, sól siarkowodoru powstała przez zastąpienie jednego wodoru metalem; hydrosiarczek
SJP.pl
Wodorosole, #PATRZ sole kwaśne – związki chemiczne będące solami kwasów wieloprotonowych, których aniony zawierają atomy wodoru w grupie kwasowej.
Wikipedia
1. najprostsza samożywna roślina plechowa; alga; glon
2. roślina bytująca w środowisku wodnym; hydrofit; roślina wodna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. miękka roślina rosnąca w wodzie;
Wiktionary
rzecz. wodorościk mrz.
Wiktionary
(1.1) hydrofit, trawa morska
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) terapia wodorem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chem. związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego
Wiktionary
(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.
Wiktionary
Wo
Wikipedia
przymiotnik od: wodorotlenek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. chem. metoda oczyszczania silnika z nagaru polegająca na wprowadzeniu do dolotu silnika podczas jego pracy mieszaniny gazów: wodoru i tlenu (mieszanina piorunująca)
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorkowy, wodorodowy, wodorodny
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.2) uwodornianie, uwodornienie, hydrogenizacja, hydrogenacja, hydrogenoliza
Wiktionary
1. wprowadzać do silnika samochodowego mieszankę tlenu i wodoru, w celu usunięcia zanieczyszczeń;
2. nasycać ciecz wodorem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zwodorować)
(1.1) mot. chem. poddawać procesowi wodorowania
Wiktionary
(1.1) Dlaczego warto wodorować silniki w naszych samochodach? Przede wszystkim zabieg jest bezpieczny, a przy tym: zmniejsza emisję spalin, zwiększa wydajność silnika, […], zmniejsza zużycie oleju i paliwa, zwiększa zasięg
(1.1) Nie należy jednak wodorować silników starszych niż 20 letnie, ponieważ oczyszczenie ich komory spalania może doprowadzić do nieszczelności. Po wodorowaniu nie ma konieczności wymiany oleju silnikowego.
Wiktionary
rzecz. wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować
Wiktionary
potocznie: pojazd z napędem wodorowym
SJP.pl
przymiotnik od: wodór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. dotyczący wodoru, związany z wodorem, zasilany wodorem
Wiktionary
(1.1) Jeden rodnik wodorowy po cyklu reakcji daje w końcowej fazie reakcji aż trzy nowe rodniki wodorowe zdolne do aktywnego oddziaływania na kolejne cząsteczki w tym obojętne, co stanowi kolejny etap w łańcuchowym procesie spalania.
Wiktionary
rzecz. wodoczyn mrz., wodór m., wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m.
przym. wodorkowy, wodorodowy, wodorodny
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) daw. wodorodowy, wodorodny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;
Wiktionary
(1.1) Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali lub kation amonowy oraz na aniony wodorowęglanowe.
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn, AS: vodorovẽŋglãn
Wiktionary
przym. wodorowęglanowy
Wiktionary
Wodorowęglany – grupa związków chemicznych, wodorosoli kwasu węglowego.
Wodorowęglany dysocjują w wodzie na kationy metali (np.) lub kation amonowy () oraz na aniony wodorowęglanowe (), np.:
Wikipedia
taki, którego stężenie zmniejsza się po dodaniu wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wodorost
Wiktionary
rzecz. wodorost m.
Wiktionary
wylot rynny odprowadzający wodę deszczową z mostu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. daw. wodór, pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1
Wiktionary
(1.1) Wodoród otrzymać także można prowadząc parę wodną wywiązującą się z wody ogrzewanej w retorcie, a przez mocno rozżarzoną rurę żelazną lub porcelanową napełnioną opiłkami żelaza lub wiązkami czystego drutu żelaznego; kwasoród wody łączy się bowiem z żelazem, tworząc niedokwas żelaza, a wszystek wodoród uchodzi rurką o i ujętym być może w słojach napełnionych wodą.
Wiktionary
rzecz. wodór, wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorodowy, wodorodny, wodorkowy
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; wodór m., daw. wodorod m., wodor m., wod m., lżeń m.
Wiktionary
rozprzestrzenianie się drogą wodną nasion, zarodników i rozmnóżek; hydrochoria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki
Wiktionary
Wodospad – swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany istnieniem w korycie rzeki wyraźnego progu skalnego o wysokości od kilku do kilkuset metrów. Wodospad występuje w górnych odcinkach biegu rzek, w miejscach, gdzie rzeka przecina warstwę twardych skał. Skały te, wymywane wolniej niż miękkie podłoże w dolnym biegu rzeki, tworzą stopień, z którego woda spada. Szereg wodospadów nazywa się kaskadą.
Wikipedia
(1.1) Huk wodospadu zagłuszył rozmowy turystów.
Wiktionary
IPA: vɔˈdɔspat, AS: vodospat
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wodospadzik m.
Wiktionary
(1.1) katarakta, kaskada, siklawa
Wiktionary
zdrobnienie od: wodospad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: wodospad
(1.2) mały wodospad
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔˈspad͡ʑik, AS: vodospaʒ́ik
Wiktionary
rzecz. wodospad m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) nie przepuszczający wody
Wiktionary
(1.1) Wody artezyjskie występują tutaj między dwiema warstwami skał wodoszczelnych i podlegają ciśnieniu hydrostatycznemu, które w przypadku przebicia nadległej warstwy nieprzepuszczalnej prowadzi do powstania studni artezyjskiej lub źródła artezyjskiego, aż do osiągnięcia poziomu zwanego poziomem piezometrycznym.
(1.1) Jeśli chcesz zanurkować z zegarkiem na ręku, powinien być wodoszczelny.
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔˈʃt͡ʃɛlnɨ, AS: vodoščelny
Wiktionary
rzecz. wodoszczelność ż.
Wiktionary
ogół zabiegów leczniczych z użyciem wody w różnych stanach skupienia; aquaterapia, wodolecznictwo, hydroterapia, hydropatia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) słup wody bijący w górę, wytryskająca skądś
Wiktionary
1. spuszczać nowy lub wyremontowany statek z doku na wodę;
2. napełniać wodą zbiornik parowozu lub wagonu kolejowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) lotn. osadzanie samolotu lub kapsuły statku kosmicznego na wodzie;
(1.2) żegl. opuszczanie statku do wody po zbudowaniu lub remoncie;
Wiktionary
Wodowanie – wprowadzenie statku wodnego albo innej jednostki pływającej na wodę po budowie, remoncie, transporcie itp.
Wikipedia
(1.1) Fotografię wodowania kapsuły Apollo 15 opublikował miejscowy dziennik.
(1.2) Szczególnie uroczyste jest wodowanie jednostki nowo zbudowanej w stoczni połączone z chrztem i nadaniem nazwy.
Wiktionary
IPA: ˌvɔdɔˈvãɲɛ, AS: vodovãńe
Wiktionary
rzecz. wody lm nm., wodnistość ż., zwodowanie n., woda ż., wódka ż., wodnik mos./mzw., wodzianka ż., Wodnik mos./mzw., rozwadnianie n., rozwodnienie n., wodnica ż., wodniak mos./mrz., wodniaczka ż., odwodnianie n., odwodnienie n., uwadnianie n., uwodnienie n.
czas. wodować ndk., zwodować dk., rozwadniać ndk., rozwodnić dk., odwodniać ndk., odwodnić dk., uwadniać ndk., uwodnić dk.
przym. wodny, nawodny, podwodny, bezwodny
Wiktionary
1. spuszczać nowy lub wyremontowany statek z doku na wodę;
2. napełniać wodą zbiornik parowozu lub wagonu kolejowego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) spuszczać statek na wodę
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) lecąc, osiadać na wodzie
Wiktionary
(1.1) W gdańskiej stoczni wodują dziś nowy kontenerowiec dla szwedzkiego armatora.
(2.1) Amerykański samolot rejsowy awaryjnie wodował na rzece Hudson.
Wiktionary
IPA: vɔˈdɔvat͡ɕ, AS: vodovać
Wiktionary
rzecz. woda ż., wodowanie n., wodnik m., wodnica ż., wodzianka ż., wodniak m., Wodnik mos./mzw.
czas. zwodować dk., odwodnić dk., uwodnić dk.
przym. wodnisty
Wiktionary
miejsce wodowania hydroplanu
SJP.pl
zbiornikowiec zaopatrujący statki w wodę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd lub urządzenie służące do określania stanu wody w rzece lub jeziorze;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) Na każdym z wodowskazów zanotowano spadki.
(1.1) Na Opolszczyźnie stany alarmowe są przekroczone na 16 wodowskazach.
Wiktionary
IPA: vɔˈdɔfskas, AS: vodofskas
Wiktionary
przym. wodowskazowy
Wiktionary
przymiotnik od: wodowskaz
SJP.pl
przejaw wścieklizny polegający na strachu przed wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. wet. jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok
(1.2) med. wet. inne określenie wścieklizny
Wiktionary
(1.2) Pojęcie równości budzi w nim taką wściekłość jak woda w chorym na wodowstręt (…).
Wiktionary
(1.2) wścieklizna
Wiktionary
przestarzale: zbiornik wodny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pies z rasy pochodzącej z Nowej Fundlandii; nowofundlandczyk; nowofundland
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. kynol. rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie
Wiktionary
(1.1) Dziadek zwykle spacerował ze swoim wodołazem wzdłuż Olzy.
Wiktionary
(1.1) nowofundland, nowofundlandczyk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. wyżłobienie na zboczu; miejsce ukrycia się zająców
Wiktionary
rodzaj małych ślimaków z rodziny źródlarkowatych, występujący w pięciu gatunkach
SJP.pl
rodzina ślimaków z podgromady przodoskrzelnych; źródlarkowate
SJP.pl
o cechach wodożytkowatych (rodzina ślimaków)
SJP.pl
1. rzadko: kult religijny uprawiany głównie w Haiti i na południu USA, łączący elementy katolicyzmu z dawnymi wierzeniami afrykańskimi i spirytyzmem; wudu, voodoo, voudou;
2. ogólna nazwa bóstw u Fonów z Beninu; wodun, wodżu
SJP.pl
ogólna nazwa bóstw u Fonów z Beninu; wodu, wodżu
SJP.pl
dawniej:
1. pasożyt pęcherzykowaty, żyjący najczęściej w mózgu;
2. kołowacizna
SJP.pl
tlenek wodoru; najbardziej rozpowszechniony w przyrodzie związek nieorganiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. kurort leczniczy
(1.2) zob. wody płodowe.
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: woda
Wiktionary
(1.1) Hrabina była ostatnio u wód.
(1.2) Dzwoń na pogotowie, Hance odeszły wody.
Wiktionary
IPA: ˈvɔdɨ, AS: vody
Wiktionary
rzecz. bezwodzie n., woda ż., wódka ż., wodnik m., Wodnik m., wodniak m., wodowanie n.
czas. wodować ndk.
przym. wodny, wodnisty
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wo
Wikipedia
przymiotnik od: Wodynie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej, zwykle w liczbie mnogiej: lejce, cugle; dziś żywe w pewnych związkach wyrazowych, np. trzymać nerwy na wodzy - nie dać się wyprowadzić z równowagi;
2. dawniej: przewodzenie, kierownictwo; dziś żywe w pewnych związkach wyrazowych, np. pod czyjąś wodzą - pod czyimś dowództwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pas rzemienny połączony z wędzidłem, sluźący do kierowania koniem
Wiktionary
czas. wodzić
Wiktionary
specjalny wózek ciągnięty przez wodzarkę w dźwignicy linotorowej
SJP.pl
element bomu, pozwalający wodzić go w dół i w górę
SJP.pl
1. dawniej, zwykle w liczbie mnogiej: lejce, cugle; dziś żywe w pewnych związkach wyrazowych, np. trzymać nerwy na wodzy - nie dać się wyprowadzić z równowagi;
2. dawniej: przewodzenie, kierownictwo; dziś żywe w pewnych związkach wyrazowych, np. pod czyjąś wodzą - pod czyimś dowództwem
SJP.pl
Wodze – skórzane, parciane lub gumowe pasy połączone z wędzidłem, przy pomocy których jeździec utrzymuje kontakt z pyskiem konia poprzez kiełzno i w ten sposób przekazuje koniowi sygnały.
Lejce, rzadziej też: lejc, wodze – dłuższe pasy wykorzystywane w podobnym celu w powożeniu.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wodzić.
Wiktionary
czas. wodzić, zawieść, przewodzić
Wiktionary
połączenie chemiczne zawierające wodę w postaci oddzielnych cząsteczek; hydrat
SJP.pl
zupa z wody i rozdrobnionego chleba; wodzionka, kapłon, kapłonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. kulin. rodzaj zupy, ktorej podstawą są suche skórki od chleba bądź jego miąższ, woda oraz sól, czasem z dodatkiem smalcu, margaryny lub masła
Wiktionary
Wodzianka – prosta zupa znana na Śląsku i w Polsce Środkowej. Wodzianka występuje w wielu odmianach, ale w każdej podstawą są chleb i wrzątek. Maciej E. Halbański w swoim "Leksykonie sztuki kulinarnej" podał następującą definicję wodzianki: zupa przyrządzona z czerstwego chleba pokrajanego w kostkę, zalanego wrzątkiem, z dodatkiem roztartego z solą czosnku i tłuszczu, najlepiej smalcu ze skwarkami.
Wikipedia
rzecz. bezwodzie n., wodowanie n., woda ż., wodnistość ż.
czas. wodować
Wiktionary
(1.1) reg. śl. wodźůnka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś, kto dowodzi, prowadzi, wiedzie
Wiktionary
rzecz.
:: fż. wodzicielka ż.
Wiktionary
(1.1) lider / leader, przywódca, wodzirej, wódz
Wiktionary
1. dawniej: kobieta, która prowadzi, wiedzie kogoś;
2. kura, gęś, kaczka, indyczka opiekująca się pisklętami w pierwszym okresie ich życia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
element lokomotywy
SJP.pl
Wo
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wodzierady – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Wodzierady.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Wodzierady
SJP.pl
owad z rzędu muchówek
SJP.pl
Wodzień ("Chaoborus") – rodzaj owadów należący do rzędu muchówek i rodziny wodzieniowatych. Postacie dorosłe tych zwierząt – imago swoim wyglądem przypominają komary, jednakże w odróżnieniu od nich samice wodzienia nie kłują. Wodzienie przechodzą przeobrażenie zupełne.
Wikipedia
część wodząca w planimetrze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wodzinek – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łódzkim wschodnim, w gminie Tuszyn, przy szosie łączącej Wolę Kamocką z Tuszynem.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Główna ulica we wsi to ulica Srocka. Można nią dojechać do wsi Srock.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zupa z wody i rozdrobnionego chleba; wodzianka, kapłon, kapłonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kulin. potrawa z czerstwego chleba, czosnku, tłuszczu zwierzęcego oraz wrzątku;
Wiktionary
(1.1) Zrobilimy wczorej wodzionka ze czosnkiem i szpyrkom.
Wiktionary
rzecz. wódzia ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk brołtzupa, brotzupa, waserzupe
Wiktionary
człowiek, który prowadzi zabawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który prowadzi tańce na weselach i balach
(1.2) przywódca grupy osób
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Wasze wesele jest jednak udane, a wszystko dzięki wodzirejowi.
Wiktionary
IPA: vɔˈd͡ʑirɛj, AS: voʒ́irei ̯
Wiktionary
rzecz. wodzirejka ż.
Wiktionary
(1.2) przywódca
Wiktionary
1. funkcja wodzireja;
2. przewodzenie innym
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim;
(2.2) geogr. toponim, składnik nazwy miasta Wodzisław Śląski
Wiktionary
Wodzisław – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, siedziba miejsko-wiejskiej gminy Wodzisław. Leży w widłach rzeki Mozgawy i jej dopływu Mozgawki, przy drodze ekspresowej S7.
Prawa miejskie od 1366, zdegradowany do rangi wsi 13 stycznia 1870. Status miasta odzyskał 1 stycznia 2021.
Wikipedia
(2.1) W 1869 Wodzisław utracił prawa miejskie.
(2.2) W połowie XIX wieku większość mieszkańców Wodzisławia oraz całego regionu stanowiła ludność polskojęzyczna.
Wiktionary
(2.1-2)
rzecz. wodzisławianin m., wodzisławianka ż.
przym. wodzisławski
Wiktionary
(2.2) Wodzisław Śląski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
zdrobnienie od: Wodzisława (imię żeńskie)
SJP.pl
1. mieszkaniec Wodziasławia;
2. mieszkaniec Wodzisławia Śląskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wodzisławia
(1.2) mieszkaniec Wodzisławia Śląskiego
Wiktionary
(1.2) Radek jest rodowitym wodzisławianinem, jego dziadkowie mieszkali w Wodzisławiu Śląskim jeszcze przed wojną.
Wiktionary
rzecz. Wodzisław m.
:: fż. wodzisławianka ż.
przym. wodzisławski
Wiktionary
1. mieszkanka Wodziasławia;
2. mieszkanka Wodzisławia Śląskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wodzisławia
(1.2) mieszkanka Wodzisławia Śląskiego
Wiktionary
(1.2) Na raut przyszły zacne wodzisławianki.
Wiktionary
rzecz. Wodzisław m.
:: fm. wodzisławianin mos.
przym. wodzisławski
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wodzisławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wodzisława (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wodzisławka lub z nim związany
SJP.pl
Wodzisław z małżonką; Wodzisławowie
SJP.pl
Wodzisław z małżonką; Wodzisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wodzisława lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik od: Wodzisław Śląski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wodzisławia, związany z Wodzisławiem
(1.2) odnoszący się do Wodzisławia Śląskiego, związany z Wodzisławiem Śląskim
Wiktionary
(1.1) W 1720 wybudowano wodzisławską synagogę.
(1.2) Wodzisław Śląski został siedzibą powiatu wodzisławskiego.
Wiktionary
rzecz. Wodzisław m., wodzisławianin mos., wodzisławianka ż.
Wiktionary
1. prowadzić dokądś;
2. o samicach niektórych ptaków: opiekować się pisklętami do momentu osiągnięcia przez nie samodzielności;
3. przesuwać coś po czymś;
4. wodzić się - chodzić z kimś wolnym krokiem w różne miejsca; dawniej: mocując się, przeciągać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) idąc prowadzić kogoś, odwiedzając kolejne miejsca
(1.2) przesuwać coś po jakiejś powierzchni
(1.3) o drobiu: wyprowadzać pisklęta
(1.4) o zwierzętach: prowadzić za wodze
Wiktionary
(1.1) Heniek wodził nas po różnych melinach w poszukiwaniu Staśka.
(1.2) Wodził oczyma po kartce, ale nie rozumiał ani słowa.
Wiktionary
IPA: ˈvɔd͡ʑit͡ɕ, AS: voʒ́ić
Wiktionary
rzecz. wodzenie n., wódz m., wodza ż., wywód mrz.
czas. dowodzić, odwodzić, przewodzić, przywodzić, uwodzić, wywodzić, zwodzić, zawodzić, powodzić się, wieść, powodzić, zawieść, zwieść, rozwodzić
Wiktionary
(1.1) wieść, prowadzić
(1.2) przesuwać, podążać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) sprawowanie funkcji wodza
Wiktionary
Wodzostwo – forma organizacji społeczno-politycznej o zhierarchizowanej i scentralizowanej formie, charakteryzująca się redystrybucyjnym systemem ekonomicznym. Rozwój wodzostwa i stabilizacja mogą doprowadzić do powstania struktury państwowej.
Wikipedia
rzecz. wódz mos.
Wiktionary
→ wódz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wodza
Wiktionary
rzecz. wódz mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1, najlżejszy z pierwiastków chemicznych, niemetal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;
Wiktionary
Wodór (H, hydrogenium) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 1, niemetal z bloku s układu okresowego. Wodór jest najczęściej występującym pierwiastkiem chemicznym we Wszechświecie i jednym z najczęściej spotykanych pierwiastków na Ziemi. Ma najmniejszą masę atomową, wynoszącą 1,00794 u. Najczęściej występującym izotopem wodoru jest prot (), którego atom ma najprostszą możliwą budowę – składa się z jednego protonu i jednego elektronu.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma wodór?
(1.1) Wodór po raz pierwszy otrzymano sztucznie w reakcji metalu z kwasem.
Wiktionary
IPA: ˈvɔdur, AS: vodur
Wiktionary
rzecz. wodorek m., woda ż., wodorowanie n., zwodorowanie n., uwodornianie n., uwodornienie n., nawodornienie n., daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., wodorodek m., wodoczyn m.
przym. wodorowy, wodorkowy, wodorodowy, wodorodny
czas. wodorować ndk., zwodorować dk., uwodorniać ndk., uwodornić dk., nawodorować dk.
Wiktionary
(1.1) symbol. H; daw. wodorod m., wodoród m., wodor m., wod m., lżeń m., wodoczyn m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega;
Wiktionary
Wodła (ros Водла) – rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii.
Długość ok. 149 km, powierzchnia dorzecza 13.700 km², średni przepływ – 130 m³/s.
Wypływa z jeziora Wodłoziero i wpada do jeziora Onega. Nad Wodłą leży rejonowe miasto Pudoż.
Wikipedia
ogólna nazwa bóstw u Fonów z Beninu; wodun, wodu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wogezami, dotyczący Wogezów, położony w Wogezach
Wiktionary
(1.1) Ale tylko w pewnym stopniu, bo już w kilkanaście lat po śmierci Kolumbana, zrodził się, i to w samym Luxeuil, protest przeciwko iroszkockiej skrajności. W wogeskim opactwie i gdzie indziej zniesiono po prostu najbardziej rażące punkty.
Wiktionary
rzecz. Wogezy nmos., wogezyt mrz.
Wiktionary
góry we Francji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. pasmo górskie we wschodniej Francji;
(1.2) geogr. adm. francuski departament, położony w regionie Grand Est;
Wiktionary
Wogezy (fr. Vosges, niem. Vogesen) – pasmo górskie we wschodniej Francji, oddzielone Bramą Burgundzką od gór Jura. Stromo opadają ku Nizinie Górnoreńskiej. Nazwa pochodzi prawdopodobnie od celtyckiego boga gór i lasów Vosegusa (również Vosagusa, Vosaciusa), później została przejęta przez Rzymian w Galii.
Wikipedia
(1.1) Jednostki niemieckie sforsowały Wogezy i pomaszerowały na Paryż.
Wiktionary
rzecz. wogezyt mrz.
przym. wogeski
Wiktionary
magmowa skała żyłowa z grupy lamprofirów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. geol. skała magmowa, odmiana lamprofiru
Wiktionary
(1.1) Geolodzy zaliczają wogezyt do lamprofirów właściwych.
Wiktionary
rzecz. Wogezy lm. nmos.
przym. wogeski
Wiktionary
związany z Wogułami, ludem ugrofińskim
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wogółami, dotyczący Wogółów (Mansów)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wogulski
Wiktionary
rzecz. Wogół mos., Wogółka ż.
Wiktionary
(1.1) mansyjski
(2.1) mansyjski
Wiktionary
dawniej: Mans - członek ludu zamieszkującego zachodnią Syberię
SJP.pl
dawniej: Mansowie - naród ugrofiński zamieszkujący zachodnią Syberię
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wohyń – wieś (dawne miasto) w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie radzyńskim, w gminie Wohyń, ok. 10 km od Radzynia Podlaskiego.
Wohyń uzyskał lokację miejską w 1522 roku, zdegradowany w 1869 roku. Wohyń położony był w drugiej połowie XVI wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego. Miasto ekonomii brzeskiej w drugiej połowie XVII wieku. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bialskopodlaskim.
Wikipedia
przymiotnik od: Wohyń, gmina w województwie lubelskim
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
polski rycerz, wojownik z czasów średniowiecza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. dawny wojownik
Wiktionary
(1.1) Ujrzała na widnokręgu pięciu wojów uzbrojonych w kusze i berdysze.
Wiktionary
rzecz. wojownik mzw./mos., wojna ż.
przym. wojowniczy
Wiktionary
(1.1) rycerz, wojownik
Wiktionary
skrót od:
1. województwo; wojew.;
2. wojewoda; wojew.;
3. wojewódzki; wojew.;
4. wojenny;
5. wojskowy; wojsk.
SJP.pl
skrót
(1.1) = województwo
Wiktionary
(1.1) Gdańsk leży w woj. pomorskim.
Wiktionary
IPA: ˌvɔjɛˈvut͡stfɔ, AS: voi ̯evuctfo
Wiktionary
żartobliwie: branie udziału w wojnie, walce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wojak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wojak m.
Wiktionary
żartobliwie: branie udziału w wojnie, walce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. kobieta wojak
Wiktionary
rzecz. wojak mzw./mos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący wojaka
Wiktionary
czas. wojować
rzecz. wojownik mzw./mos.
Wiktionary
żołnierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. żołnierz, zwykle doświadczony
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Sturnella|ref=tak., ptak z rodziny kacykowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɔjak, AS: voi ̯ak
Wiktionary
rzecz. wojsko n., wojska nmos., wojna ż., wojenka ż., wojskowy m., wojski m., wojaczka ż., wojowanie n., zawojowanie n., zwojowanie n., wywojowanie n., wojskowość ż.
:: zdrobn. wojaczek m.
czas. wojować ndk., zawojować dk., zwojować dk., wywojować dk.
przym. wojskowy, wojenny, wojujący
przysł. wojskowo
Wiktionary
(1.1) wojskowy, żołnierz; gw. Górny Śląsk wojok
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wojanów (do 1945 niem. "Schildau") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Mysłakowice, na pograniczu Kotliny Jeleniogórskiej i Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. wojownik
Wiktionary
(1.1) Z tyloma wojarzami miasta nie weźmiecie.
Wiktionary
rzecz. wojennik mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wojas – polskie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją i sprzedażą obuwia skórzanego oraz drobnej galanterii skórzanej. Jest notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.
Spółka jest dostawcą butów dla administracji państwowej, wojska i leśnictwa. Produkty Wojas można nabyć w blisko 170 sklepach firmowych na terenie Polski, Słowacji, Czech, Białorusi. Około 10% sprzedaży to eksport, głównie do Ukrainy, Izraela, Mongolii, Litwy, Niemiec oraz Rosji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wojaszówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, siedziba gminy Wojaszówka. Ma status sołectwa.
Miejscowość leży nad Wisłokiem. Przez wieś przechodzi droga wojewódzka (łącząca Krosno z drogą DW 988) oraz linia kolejowa Rzeszów – Jasło z przystankiem Wojaszówka.
Wikipedia
podróż, wycieczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. podróż, głównie zagraniczna
Wiktionary
(1.1) Kinga jutro wraca z wojaży po Ameryce.
Wiktionary
IPA: ˈvɔjaʃ, AS: voi ̯aš
Wiktionary
rzecz. wojażer mos., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
:: zdrobn. wojażyk mrz.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
(1.1) podróż, wycieczka, peregrynacja
Wiktionary
osoba podróżująca, zwłaszcza za granicę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. podróżnik
Wiktionary
(1.1) Wit dużo jeździ po Azji, wszyscy mają go za wojażera.
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
:: fż. wojażerka ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
(1.1) podróżnik, globtroter
Wiktionary
→ wojażer; podróżniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. podróżniczka
Wiktionary
(1.1) Przedwojenne wojażerki pływały do Ziemi Świętej statkami.
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
:: fm. wojażer m.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
(1.1) podróżniczka, globtroterka
Wiktionary
→ wojażer
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. właściwy wojażom
(1.2) przest. związany z wojażerem lub wojażerką, dotyczący wojażera lub wojażerki
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) przest. należący do wojażera lub wojażerki
Wiktionary
(1.1) Wiszący na wieszaku kask kolonialny, będzie przypominał zwiedzającym o wojażerskim stylu życia właściciela rezydencji.
(1.2) Jego wojażerski ekwipunek mieści się w plecaku.
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażer m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
(1.1) podróżny, podróżniczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) rzad. przest. tak jak wojażerowie, wojażując
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażer m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zbiór cech uważanych za typowe dla wojażera
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażer m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażowość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wojażować.
(1.2) przest. podróżowanie, szczególnie poza granicami kraju
Wiktionary
(1.1) Gdy wyda już wszystkie pieniądze po dziadkach, skończy się to całe wojażowanie.
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażer mos., wojażerka ż., wojażerskość ż., wojażowość ż., wojażyk mrz.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przest. przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca
Wiktionary
(1.1) Dziadkowie w wakacje zawsze wojażowali.
Wiktionary
rzecz. wojaż mrz., wojażer mos., wojażyk mrz., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
(1.1) podróżować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. zbiór cech uważanych za typowe dla wojaży
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażyk m., wojażer m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
przymiotnik od: wojaż
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. podróżniczy
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażer m., wojażyk m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski
przysł. wojażersko
Wiktionary
zdrobnienie od: wojaż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. zdrobn. od: wojaż
Wiktionary
rzecz. wojaż m., wojażer m., wojażerka ż., wojażowanie n., wojażerskość ż., wojażowość ż.
czas. wojażować ndk.
przym. wojażerski, wojażowy
przysł. wojażersko
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Wojbor – imię słowiańskie złożone z dwóch członów: woj - "wojownik" i bor - "walka". Może to oznaczać: walka wojownika, wojownik waleczny itd.
Wojbor imieniny obchodzi w dniu: 13 sierpnia
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
, Wociech – staropolskie męskie imię pochodzenia słowiańskiego. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Wojciech w 2017 r. zajmował 9. miejsce w grupie imion męskich. W całej populacji Polaków Wojciech zajmował w 2017 r. 16. miejsce (317 857 nadań).
Wikipedia
(1.1) Do Krakowa przybył wierny współpracownik zmarłego króla, arcybiskup gnieźnieński, Wojciech Jastrzębiec.
Wiktionary
IPA: ˈvɔjt͡ɕɛx, AS: voi ̯ćeχ
Wiktionary
rzecz. Wojciechowa ż., Wojciechówna ż., Wojciechostwo lm m., Wojtkowa ż., Wojtkówna ż., Wojtusiowa ż., Wojtusiówna ż., Wojciechów mrz., Wojciechowo n., Wojciechówka ż.
:: zdrobn. Wojtek mos., Wojtuś mos.
:: zgrub. Wojtas mos.
:: fż. Wojciecha ż.
przym. Wojciechowy, wojcieski, wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Wojciecha, Wociecha – staropolskie imię żeńskie. Składa się z członów oznaczających „ta, która cieszy jako żołnierz” czyli „wojownik pociecha”, „ta, której walka sprawia radość”. Żeński odpowiednik imienia Wojciech.
Wojciecha imieniny obchodzi 23 kwietnia i 29 lipca.
Wikipedia
rzecz. Wojciech mos.
Wiktionary
Wojciech z małżonką; Wojciechowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) przest. żona Wojciecha
Wiktionary
(1.1) Na zebraniu brakowało tylko Wojciechowej.
Wiktionary
rzecz. Wojciechówka ż., wojciechówczanka ż., wojciechówczanin mos., Wojciech mos., wojciechowianin m., wojciechowianka ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miejscowości Wojciechowo
(1.2) mieszkaniec miejscowości Wojciechów
Wiktionary
(1.1) Michał był rodowitym wojciechowianinem.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz.
:: fż. wojciechowianka ż.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miejscowości Wojciechowo
(1.2) mieszkanka miejscowości Wojciechów
Wiktionary
(1.1) Wasza prababcia była rodowitą wojciechowianką.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz.
:: fm. wojciechowianin m.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
1. część miasta Ostrołęka;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wojciechowice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wojciech z małżonką; Wojciechostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu polskich wsi, osad i części wsi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zapewne wybierzemy się w czerwcu do Wojciechowa na urodziny babci Danusi.
Wiktionary
rzecz. wojciechówczanin mos., Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechów mrz., wojciechowianin mos., wojciechowianka ż.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
przymiotnik od: Wojciechowo, Wojciechów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miejscowości Wojciechowo, związany z miejscowością Wojciechowo
(1.2) odnoszący się do miejscowości Wojciechów, związany z miejscowością Wojciechów
Wiktionary
Wojciechowski (forma żeńska Wojciechowska, l. mn: Wojciechowscy) – jedno z najpopularniejszych nazwisk w Polsce. Według bazy PESEL 17.01.2015 r. nosiło je 42 828 Polek i 41 864 Polaków. Najwięcej osób o tym nazwisku mieszka na terenie Mazowsza, Wielkopolski i Kujaw. Dawniej często spotykana była też pisownia „Woyciechowski”.
Wikipedia
(1.1) Oni rozbili się przy szosie wojciechowskiej.
Wiktionary
rzecz. Wojciechówka ż., wojciechówczanin mos., Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz., wojciechowianin mos., wojciechowianka ż.
przym. wojciechówecki
Wiktionary
taki jak u Wojciecha, charakterystyczny dla Wojciecha
SJP.pl
Wojciech z małżonką; Wojciechostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkudziesięciu polskich gmin, wsi, osad i dawnych gromad;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lm. od: Wojciech
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W lesie pod Wojciechowem widziano watahę wilków.
Wiktionary
rzecz. wojciechówczanin mos., Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., wojciechowianin mos., wojciechowianka ż.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wojciechówki
Wiktionary
(1.1) Na zawodach strażackich znowu zwyciężyli wojciechówczanie.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz., Wojciechówka ż.
:: fż. wojciechówczanka ż.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wojciechówki
Wiktionary
(1.1) Prababcia Krystyna była rodowitą wojciechówczanką.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechówka ż.
:: fm. wojciechówczanin m.
przym. wojciechówecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miejscowości Wojciechówka, związany z miejscowością Wojciechówka
Wiktionary
(1.1) Oni rozbili się przy szosie wojciechóweckiej.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., Wojciechowo n., Wojciechów mrz., Wojciechówka ż., wojciechowianin mos., wojciechowianka ż., wojciechówczanin mos., wojciechówczanka ż.
przym. wojciechowski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. toponim, nazwa kilkunastu wsi i części wsi w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Wojciechówce nikt nie zgłaszał żadnych problemów.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojciechowa ż., wojciechówczanin mos., wojciechówczanka ż.
przym. wojciechowski, wojciechówecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Wojcieszków
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wojcieszków – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Wojcieszków. Leży nad Małą Bystrzycą.
Miejscowość jest siedzibą gminy Wojcieszków oraz parafii rzymskokatolickiej Najświętszego Serca Pana Jezusa, należącej do metropolii lubelskiej, diecezji siedleckiej, dekanatu Adamów.
Wikipedia
mieszkaniec Wojcieszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wojcieszowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Wojcieszów ( Kauffung) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, położone nad rzeką Kaczawą, w Górach Kaczawskich, w Sudetach Zachodnich.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto miało 3470 mieszkańców (679. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: vɔjˈt͡ɕɛʃuf, AS: voi ̯ćešuf
Wiktionary
rzecz. wojcieszowianin m., wojcieszowianka ż., Wojciech m.
przym. wojcieszowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wojciuliszki (dodatkowa nazwa w j. litewskim – Vaičiuliškės) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sejneńskim, w gminie Puńsk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wojdat, lit. "Vaidotas" (ur. XIV wiek, zm. po 1401) – syn Kiejstuta, wielkiego księcia litewskiego. W wiarygodnych źródłach historycznych jest wspomniany jedynie dwukrotnie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wojeniec – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Dziadkowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Dziadkowicach.
Wikipedia
zdrobnienie od: wojna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wojna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wojenko, wojenko, cóżeś ty za pani (…) (Wojenko, wojenko)
Wiktionary
IPA: vɔˈjɛ̃nka, AS: voi ̯ẽnka
Wiktionary
przym. wojenny
rzecz. wojna ż., wojski m., wojownik mos., wojak mzw./mos.
Wiktionary
lokalny urząd wojskowy (komisariat wojskowy)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) zbrojnie, militarnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. żołnierz zaprawiony w bojach, często wyróżniający się męstwem datadef|ok. 1601|1616.
(1.2) hist. chrześcijański żołnierz przypisany do służby pomocniczej w dawnych siłach zbrojnych Imperium Osmańskiego
(1.3) współcz. środ. pasjonat militarnych gier planszowych oraz komputerowych
Wiktionary
(1.1) – Ach, co to za wielki wojennik! co to za rycerz! co to za wódz!
(1.1) Ich wódz Oronapi oddał nam całą ową grupę ludzi do rozporządzenia, ażebyśmy tych chwatów przekształcili w doskonałych, bitnych wojenników.
(1.1) Stefanowi Czarnieckiemu, sławnemu wojennikowi, na chorobę podano remedium — słuchanie muzyki.
(1.2) Są inni także z rozmaitego ludu, którym żadnej zapłaty nie dają i zowią ich wojennicy; ci zasługują się cesarzowi
(1.3) Jeśli chcecie wiedzieć, jak dawniej wojennicy wyszukiwali się by mieć z kim grać, zerknijcie mniej więcej na środek tekstu w poniższym odnośniku…
Wiktionary
rzecz. wojna ż., woj mos., wojanin mos., wojarz mos., wojownik mos., wojenność ż., wojski mos., wojaczka ż., wojowniczość ż.
przym. wojenny, wojenniczy, wojowniczy, wojaczy, przedwojenny, powojenny, wojujący
przysł. wojowniczo, wojskowo
czas. wojować ndk., zawojować dk., powojować dk.
Wiktionary
(1.1) wojownik, żołnierz, rycerz, bohater, woj, bojownik, wojarz, wojanin, wojen, wojskowiec, walecznik
Wiktionary
związany z prowadzeniem wojny, istniejący, używany podczas wojny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wojną, odnoszący się do wojny
Wiktionary
(1.1) Od jakiegoś czasu interesuję się literaturą wojenną.
Wiktionary
IPA: vɔˈjɛ̃nːɨ, AS: voi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. wojna ż., wojski m.
:: zdrobn. wojenka ż.
czas. wojować ndk.
przysł. wojennie
przym. wojowniczy
Wiktionary
osoba czerpiąca przyjemność erotyczną z podglądania par uprawiających seks; voyeur, voyeurysta, podglądacz
SJP.pl
dewiacja seksualna charakteryzująca się skłonnością do oglądania osób uprawiających seks; podglądactwo, oglądactwo, voyeuryzm, skopofilia, skoptofilia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) psych. seks. zob. oglądactwo.
Wiktionary
(1.1) voyeuryzm, voyeryzm, skopofilia, skoptofilia
Wiktionary
woj.; skrót od:
1. województwo;
2. wojewoda;
3. wojewódzki
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) adm. zwierzchnik administracji rządowej na terenie województwa
(1.2) daw. hist. wojsk. najwyższy urzędnik dowodzący wojskiem
(1.3) daw. hist. jeden z urzędów senatorskich
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) adm. kobieta sprawująca urząd zwierzchnika administracji rządowej na terenie województwa
Wiktionary
Wojewoda ( comes palatinus „komes pałacowy, palatyn”) – organ administracji państwowej w Polsce, a w przeszłości także w innych krajach słowiańskich i bałkańskich: w Czechach, Rusi, Bułgarii, Mołdawii i Siedmiogrodzie.
W Czechach i na Węgrzech był to tytuł arystokratyczny odpowiadający polskiemu księciu (dux).
Wikipedia
(1.1) To była poważna impreza, na sali było pełno VIP-ów, prezydent miasta, wojewoda, kilku posłów i inne szychy.
(1.2) O kilka kroków za wojewodą wlokła się reszta komisarzy, a orszak zamykała dragonia […] (H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem)
Wiktionary
IPA: ˌvɔjɛˈvɔda, AS: voi ̯evoda
Wiktionary
rzecz. województwo n., wojewodzina ż., wojewodzin m., wojewodzic m., wojewodzianka ż., wojewodowanie n., wojewodziński mos.
czas. wojewodować ndk.
przym. wojewódzki, wojewodziński, wojewodzin
Wiktionary
skrót woj.
Wiktionary
dawniej o córce wojewody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. odojcowski tytuł córki wojewody
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos., województwo n.
przym. wojewódzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) odojcowski tytuł syna wojewody
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos., województwo n.
przym. wojewódzki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. syn wojewodzica czyli wnuk wojewody
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. żona wojewodzicowicza
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do wojewody, jego władzy, urzędu
Wiktionary
Wojewodzin – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo.
Prywatna wieś szlachecka "Wojewodzino" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie wąsoskim ziemi wiskiej województwa mazowieckiego. W okresie międzywojennym posiadłość ziemską miał tu Marcin Gardocki (252 ha).
Wikipedia
rzecz. wojewoda mos., województwo n.
przym. wojewódzki
Wiktionary
(1.1) wojewodziński
Wiktionary
dawniej o żonie wojewody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. odmężowski tytuł żony wojewody
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos., województwo n.
przym. wojewódzki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. dotyczący wojewody, należący do niego albo nakazany przez niego
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) daw. stronnik wojewody, osoba na służbie wojewody
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos., województwo n.
przym. wojewódzki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dotyczący województwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od województwo
Wiktionary
(1.1) Było tam parę osób. Ktoś z komitetu miejskiego, wojewódzkiego, komendant milicji miejskiej z Jastrzębia.
Wiktionary
IPA: ˌvɔjɛˈvut͡sʲci, AS: voi ̯evucʹḱi
Wiktionary
rzecz. wojewoda m., województwo n., wojewodzina ż., wojewodzin m., wojewodzic m., wojewodzianka ż., wojewodowanie n., wojewodziński mos.
czas. wojewodować ndk.
przym. wojewodziński, wojewodzin
Wiktionary
jednostka samorządu terytorialnego Polski, mająca największy zasięg terytorialny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) adm. jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) Wzorem polskim wprowadzono na Litwie właściwej podział administracyjny, ustanawiając dwa województwa – wileńskie i trockie – oraz dwie takie same kasztelanie.
(1.1) Jak co roku jeleniogórzanie zebrali się na Placu Ratuszowym, by pożegnać stary rok, tym razem pożegnali również województwo.
(1.1) Aktualnie w Polsce jest 16 (= szesnaście) województw.
Wiktionary
IPA: ˌvɔjɛˈvut͡stfɔ, AS: voi ̯evuctfo
Wiktionary
rzecz. wojewoda mos., wojewodzina ż., wojewodzin m., wojewodzic m., wojewodzianka ż., wojewodowanie n., wojewodziński mos.
czas. wojewodować ndk.
przym. wojewódzki, wojewodziński, wojewodzin, wewnątrzwojewódzki
Wiktionary
(1.1) skr. woj.
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. wieś na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|- class="grafika iboxs"
Wojkowice – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie będzińskim.
Wikipedia
IPA: ˌvɔjkɔˈvʲit͡sɛ, AS: voi ̯kovʹice
Wiktionary
mieszkaniec Wojkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wojkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Wojkówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Wojaszówka. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Wojmir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Woj-" ("wojownik") i "-mir" ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać kogoś, kto wojując zaprowadza spokój i dobro. W niektórych przypadkach imię to mogło utożsamiać się brzmieniowo z jedną z form imienia Wolimir.
Wikipedia
zdrobnienie od: Wojmir (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojmirka lub z nim związany
SJP.pl
Wojmir z małżonką; Wojmirowie
SJP.pl
Wojmir z małżonką; Wojmirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojmira lub z nim związany
SJP.pl
1. zorganizowana walka zbrojna między państwami, narodami lub grupami społecznymi, religijnymi itp., prowadzona dla osiągnięcia zamierzonych celów (np. zagarnięcia obcego terytorium lub obrony własnego); konflikt zbrojny
2. gra w karty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. polit. zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;
(1.2) karc. prosta gra karciana;
Wiktionary
Wojna – zorganizowany konflikt zbrojny między państwami, narodami lub grupami etnicznymi, religijnymi czy społecznymi. Pojęcie trudne do jednoznacznego zdefiniowania.
Wikipedia
(1.1) W czasie ostatniej wojny ten kraj został doszczętnie zniszczony.
(1.1) Współczesne wojny prowadzone są na wielu frontach jednocześnie.
(1.2) W lato Daria zajmowała się ogrodem, a Karol ze mną grał w wojnę.
Wiktionary
IPA: ˈvɔjna, AS: voi ̯na
Wiktionary
rzecz. wojak mos./mzw., woj m., wojownik m., wojowniczka ż., wojsko n., wojski m., wojowanie n., zawojowanie n., wojaczka ż., wojskowość ż.
:: zdrobn. wojenka ż.
czas. wojować ndk., zawojować dk.
przym. wojenny, wojujący, wojskowy, przedwojenny, powojenny, wojaczy
Wiktionary
(1.1) konflikt zbrojny; eufem. specjalna operacja wojskowa, ograniczona, celowa operacja wojskowa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pluskwiak z rodziny tarczówek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wojnicz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie małopolskim;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
IPA: ˈvɔjɲit͡ʃ, AS: voi ̯ńič
Wiktionary
rzecz. wojniczanin m., wojniczanka ż.
przym. wojnicki
Wiktionary
mieszkaniec Wojnicza (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wojnicza (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: wojsko, służba wojskowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. wojsko
Wiktionary
(1.1) Za dwa tygodnie idę do woja.
Wiktionary
IPA: ˈvɔjɔ, AS: voi ̯o
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. żołnierz, wojak
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wojować.
Wiktionary
IPA: ˌvɔjɔˈvãɲɛ, AS: voi ̯ovãńe
Wiktionary
czas. wojować
przym. wojujący, wojowniczy
rzecz. wojownik mos., wojak mzw./mos.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. powojować)
(1.1) książk. walczyć, brać udział w fizycznej bitwie
(1.2) pot. prowadzić z kimś spory o coś, zwalczać coś
(1.3) żart. bawić się w wojnę
czasownik przechodni niedokonany (dk. zawojować)
(2.1) daw. podbijać, zdobywać, zwyciężać
Wiktionary
IPA: vɔˈjɔvat͡ɕ, AS: voi ̯ovać
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojowanie n., wojownik m., wojowniczka ż., wojna ż., wojsko n., wojak m., wojski m., wojaczka ż., wojowniczość ż.
czas. zawojować dk., powojować dk.
przym. wojenny, wojowniczy, wojaczy, przedwojenny, powojenny, wojujący
przysł. wojowniczo, wojskowo
Wiktionary
→ wojownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta zajmująca się walką
Wiktionary
Wojowniczka – trzeci album studyjny Gosi Andrzejewicz, wydany w 2009 roku.
Wikipedia
IPA: ˌvɔjɔvʲˈɲit͡ʃka, AS: voi ̯ovʹńička
Wiktionary
rzecz. wojna ż., wojownik
czas. wojować
przym. wojowniczy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wojowniczy
Wiktionary
(1.1) Kurna, chyba sam wyrąbię pół lasu! - darł się Edek. Wśród łagodnych cudowności czeskiej przyrody wojowniczo wymachiwał siekierą.
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojowniczość ż.
przym. wojowniczy
czas. wojować
Wiktionary
(1.1) walecznie, bitnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skłonność grupy ludzi do wszczynania walk
(1.2) cecha zachowania tj. skłonność do bójek
Wiktionary
przym. wojowniczy
czas. wojować ndk.
przysł. wojowniczo
rzecz. wojownik mos., wojennik mos.
Wiktionary
(1.2) czupurność, zadziorność
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skłonny do walki
Wiktionary
(1.1) Zdumiewające jest jednak, jak rzadko kobiety, istoty słodkie i mało wojownicze, trafiają do celu!
(1.1) Natomiast pierwszy pilot ani myślał ukrywać swego nienawistnego zadowolenia, że złamią tej wojowniczej bestii planetarnyanetarnej kark.
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojownik m., wojowniczka ż., wojowniczość ż., wojaczka ż., woj m., wojsko n., wojskowość ż., wojna ż., wojowanie n., zawojowanie n., wojskowy mos.
czas. wojować ndk., zawojować
przym. wojskowy, wojenny, powojenny, przedwojenny, wojujący
przysł. wojowniczo, wojskowo
Wiktionary
(1.1) bojowy, bitny, buńczuczny
Wiktionary
1. uczestnik walk, żołnierz;
2. dzielna osoba walcząca o jakąś chlubną sprawę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który walczy
(1.2) etn. członek ludu pierwotnego, który zajmuje się walką
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych
Wiktionary
Wojownik (dawniej: woj) – osoba zajmująca się walką (niekoniecznie profesjonalnie).
Wikipedia
(1.1) Wojownicy złożyli broń, którą następnie policja na wszelki wypadek zniszczyła.
(2.1) Wojowniki wspaniałe polują często parami.
Wiktionary
IPA: vɔˈjɔvʲɲik, AS: voi ̯ovʹńik
Wiktionary
rzecz. woj m., wojowniczość ż., wojna ż., wojenka ż., wojaczka ż., wojowanie n., zawojowanie n.
:: fż. wojowniczka ż.
czas. wojować ndk., zawojować dk.
przym. wojowniczy, wojenny, wojaczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wojsa ( Войса; Войса) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Druja.
Wikipedia
owad z rzędu wojsiłkowatych, wielkości do 3 cm
SJP.pl
owad z rzędu wojsiłkowatych, wielkości do 3 cm
SJP.pl
Wo
Wikipedia
rodzina drapieżnych owadów z rzędu wojsiłek
SJP.pl
Wojsiłkowate (Panorpidae) – rodzina drapieżnych owadów z rzędu wojsiłek (Mecoptera) obejmująca około 420 współcześnie żyjących gatunków o zasięgu holarktycznym. Są szeroko rozprzestrzenione w Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Europie występuje 16, a w Polsce 6 gatunków – ich rozmieszczenie w kraju jest słabo poznane. Przykładowym przedstawicielem jest wojsiłka pospolita ("Panorpa communis").
Wikipedia
o cechach wojsiłkowatych (rodzina owadów)
SJP.pl
skrót od: wojskowy; woj.
SJP.pl
siły zbrojne danego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga
(1.1) wojsk. regularne oddziały określonego rodzaju sił zbrojnych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɔjska, AS: voi ̯ska
Wiktionary
rzecz. wojsko n., wojak mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) formacja
Wiktionary
urzędnik ziemski w dawnej Polsce sprawujący pieczę nad rodzinami i mieniem szlachty w czasie pospolitego ruszenia, pełniący też obowiązki sędziego w zastępstwie starosty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. urzędnik do spraw wojskowych w dawnej Polsce, pilnujący porządku podczas wyprawy wojennej; w średniowieczu podporządkowany kasztelanowi; w późniejszym okresie, jako niższy urzędnik ziemski, miał pieczę nad żonami i dziećmi szlachty w czasie trwania pospolitego ruszenia;
Wiktionary
Wojski (łac. "tribunus") – urząd ziemski, który pojawił się w Polsce dzielnicowej, zachowany w zjednoczonym Królestwie Polskim, a w epoce nowożytnej wprowadzony w Wielkim Księstwie Litewskim.
Wikipedia
IPA: ˈvɔjsʲci, AS: voi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojsko n., wojskowość ż., woj m., wojak m., wojna ż., wojenka ż., wojaczka ż., wojskowy mos.
czas. wojować, zawojować
przym. wojskowy, wojenny, wojaczy
przysł. wojskowo
Wiktionary
siły zbrojne danego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie
(1.2) pot. grupa żołnierzy
(1.3) pot. obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe
Wiktionary
(1.1) Polskie wojsko stacjonuje w Iraku.
(1.2) Drogą przez wieś szło wojsko i śpiewało.
(1.3) Kiedy idziesz do wojska?
Wiktionary
IPA: ˈvɔjskɔ, AS: voi ̯sko
Wiktionary
rzecz. wojskowość ż., wojskowy mos., wojak m., wojna ż., wojska n. lm., wojski m.
czas. wojować
przym. wojskowy, wewnątrzwojskowy, wojowniczy
przysł. wojskowo
Wiktionary
(1.1) armia, siły zbrojne
(1.3) służba wojskowa
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób właściwy dla wojska
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojsko n., wojskowość ż., wojskowy mos., wojak m., wojna ż., wojska n. lm., wojski m.
czas. wojować
przym. wojskowy, wewnątrzwojskowy, wojowniczy
Wiktionary
(1.1) żołniersko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) całokształt spraw dotyczących wojska
Wiktionary
rzecz. wojsko n., wojskowy m., wojski mos., wojak mzw./mos.
przym. wojskowy, wojowniczy
Wiktionary
przymiotnik od: wojsko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wojskiem, dotyczący wojska
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) żołnierz
Wiktionary
(1.1) Nad nami przeleciał właśnie wojskowy helikopter.
(2.1) Do autobusu wsiadł jakiś wojskowy z dziewczyną.
Wiktionary
IPA: vɔjˈskɔvɨ, AS: voi ̯skovy
Wiktionary
rzecz. wojna ż., wojsko n., wojak m., wojski m., wojskowość ż., wojaczka ż.
przysł. wojskowo
przym. wojowniczy
Wiktionary
(1.1) militarny, żołnierski
(2.1) żołnierz
Wiktionary
specjalista w zakresie nauki, wiedzy o wojsku
SJP.pl
związany z nauką, wiedzą o wojsku
SJP.pl
1. nauka, wiedza o wojsku;
2. kierunek studiów w szkole wyższej poświęcony tej nauce
SJP.pl
Wojskoznawstwo – nauka o wojsku – kierunek studiów na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim oraz Uniwersytecie Łódzkim.
Interdyscyplinarny kierunek studiów obejmuje historię wojskowości, geografię i kartografię wojenną, geopolitykę, sztukę wojenną starożytności i nowożytną. Do programu włączono także wiedzę o systemie obronności państwa, zagadnienia związane z terroryzmem, funkcjonowaniem policji i straży granicznej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɔjswaf, AS: voi ̯su̯af
Wiktionary
rzecz. Wojsława ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
Wojsława, Wojesława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Woj-" ("wojownik") i "-sława" ("sława"). Oznacza „tę, która zdobywa sławę w wojnach”, „sławną wojowniczkę”. Imię to mogło być skracane również do formy Wisława. Jego męskim odpowiednikiem jest Wojsław.
Wikipedia
rzecz. Wojsław mos., Wisława ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wojsław (imię męskie)
SJP.pl
1. nazwa kilku miejscowości i ich części w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wojsławice
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojsławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wojsław (imię męskie)
SJP.pl
Wo
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojsławka lub z nim związany
SJP.pl
Wojsław z małżonką; Wojsławowie
SJP.pl
Wojsław z małżonką; Wojsławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojsława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wojtal – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Czersk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zgrub. imię|polski|m. Wojciech
Wiktionary
Wojtas, właśc. Wojciech Schmidt (ur. 4 lipca 1974 w Kielcach) – polski raper, autor tekstów i producent muzyczny znany z działalności w grupie Wzgórze Ya-Pa 3, której jest współzałożycielem. Z zespołem uzyskał nominację do Fryderyka.
Współpracował z takimi wykonawcami, jak Jajonasz, Liroy, Kajman, IGS, Peja, Abradab, Gutek, O.S.T.R., Fu, Waco, Molesta Ewenement, Pęku, Kali, Rahim, czy Grubson.
Wikipedia
(1.1) Posłuchaj Wojtasa, on dobrze mówi.
Wiktionary
rzecz. Wojciech mos., Wojtek mos.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wojciech (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojtaska lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wojtaszyce (niem. "Voigtshagen") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Dobra.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Wojciech (imię męskie)
SJP.pl
gwarowo: bocian
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rozklekotał się wojtek, co to ma gniazdo na kominie sąsiada.
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, boción, bociun, bocan, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boćko, boć, busiek, buśko, busion, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian staś, wojtuś, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wojtek z małżonką
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojtka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Wojciech; Wojtek
SJP.pl
zdrobnienie od: Wojciech (imię męskie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojtulka lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Wojciech (imię męskie); Wojtek, Wojtuś
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wojtusia lub z nim związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wojciech (imię męskie); Wojtek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, busion, buśko, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wosio; białystok|klekotun.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, m.in. Karol Wojtyła (1920-2005), pierwszy papież Polak
SJP.pl
Wojtyła – polskie nazwisko. Według danych z lat 90. XX wieku nazwisko to nosiło 1728 polskich obywateli.
Wikipedia
taki jak u Wojtyły, właściwy Wojtyle, charakterystyczny dla twórczości Wojtyły itp.
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Wojtyły, Wojtyłowej lub Wojtyłów
Wiktionary
(1.1) Na tyłach Wojtyłowego domu znajdował się sklep jubilera.
(1.1) Wojtyłowy syn miał na imię Adam.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
taki, który zaciekle walczy o swoje poglądy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zaciekle walczący o swoje ideały
Wiktionary
IPA: ˌvɔjüˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: voi ̯üi ̯õncy
Wiktionary
rzecz. wojennik mos., wojna ż., wojak m., wojowanie n.
czas. wojować ndk., zawojować dk., zawojowywać ndk.
przym. wojowniczy
Wiktionary
(1.1) zażarty, zacięty, zagorzały, zajadły, zapamiętały, zapiekły, zaprzysięgły
Wiktionary
prowincja w północnej Serbii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;
Wiktionary
Wojwodina, Prowincja Autonomiczna Wojwodiny ("Vojvodina", Vajdaság) – autonomiczny okręg w północnej Serbii, zamieszkany przez 1,93 mln mieszkańców (2011), przede wszystkim Serbów (66% liczby ludności) i Węgrów (13%). Stolicą Wojwodiny jest Nowy Sad, inne większe miasta to Pančevo, Subotica, Zrenjanin, Sremska Mitrovica, Sombor, Kikinda i Vršac. Obejmuje serbskie części historycznych regionów Baczki, Banatu, Sremu i częściowo Mačvy.
Wikipedia
(1.1) Język rumuński jest językiem urzędowym w Rumunii, Mołdawii i Wojwodinie.
Wiktionary
rzecz. Wojwodińczyk mos., Wojwodinka ż.
przym. wojwodiński
Wiktionary
(1.1) adm. urz. Prowincja Autonomiczna Wojwodiny
Wiktionary
mieszkanka Wojwodiny (prowincji w Serbii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wojwodiny
Wiktionary
rzecz. Wojwodina ż.
:: fm. Wojwodińczyk mos.
przym. wojwodiński
Wiktionary
mieszkaniec Wojwodiny (prowincji w Serbii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wojwodiny
Wiktionary
rzecz. Wojwodina ż.
:: fż. Wojwodinka ż.
przym. wojwodiński
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wojwodiną, dotyczący Wojwodiny, pochodzący z Wojwodiny
Wiktionary
rzecz. Wojwodińczyk mos., Wojwodinka ż., Wojwodina ż.
Wiktionary
Wojęcino – (do 1945 r. niem. "Wojenthin") wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Bobolice.
Miejscowość wywodzi swój rodowód ze średniowiecza - od XVI w. Należała wtedy do rodu von Bonin, który to ród ufundował nieistniejącą już kaplicę. W latach 1855–1945 należała do rodziny von Holtz z Manowa.
Wikipedia
niski gatunek filcu, używany na buty, derki, pokrycie jurt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filc gorszego gatunku lub wytwarzany tradycyjnymi metodami z wełny odpadowej (zwykle z runa owczego) i sierści zwierzęcej;
Wiktionary
Zobacz też: wojłok w łąkarstwie.
Wojłok – filc gorszego gatunku lub wytwarzany tradycyjnymi metodami. W odróżnieniu od filcu wojłok ma mocno zróżnicowane włókna: od grubych wewnątrz do delikatnych po zewnętrznej stronie.
Wojłok produkowany jest z wełny odpadowej (zwykle z runa owczego) i sierści zwierzęcej, częściej rzemieślniczo niż przemysłowo. Stosuje się go do wyrobu chodników, koców, czapraków i derek, obuwia zimowego (walonek), pokryć jurt.
Wikipedia
przypominający wyglądem lub konsystencją wojłok, podobny do wojłoku
SJP.pl
przymiotnik od: wojłok
SJP.pl
[czytaj: wok albo łok] rodzaj głębokiej patelni o półkulistym lub stożkowym dnie, wykorzystywanej w kuchni chińskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;
Wiktionary
Wok (chiń. upr. 镬; chiń. trad. 鑊) – naczynie przypominające miskę z jedną lub dwiema rączkami, służące do smażenia w ruchu, szybkiego przyrządzania potraw na ogniu, przeważnie wykorzystywane w kuchni chińskiej. Pozwala na bardzo wydajną obróbkę cieplną. Wok kantoński posiada dwie rączki („uszy”), natomiast nowsze woki mandaryńskie i pekińskie posiadają rączkę podobną do rączki patelni. Współcześnie woki mają często lekko spłaszczone dno, w celu dostosowania do pracy na kuchenkach indukcyjnych.
Wikipedia
IPA: wɔk, AS: u̯ok
Wiktionary
dawniej: słownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. słownik
Wiktionary
(1.1) Wokabularz trydencki zawiera ok. 500 polskich słów z łacińskimi odpowiednikami.
Wiktionary
IPA: ˌvɔkaˈbulaʃ, AS: vokabulaš
Wiktionary
(1.1) słownik
Wiktionary
mały wokabularz
SJP.pl
dawniej: powołanie, naturalna skłonność
SJP.pl
partia śpiewana w utworze muzycznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. śpiew wykonywany przez człowieka; partia muzyczna realizowana głosem ludzkim, w przeciwieństwie do partii instrumentalnej
Wiktionary
rzecz. wokalista mos., wokalistka ż., wokalizacja ż., wokalistyka ż., wokaliza ż., wokalizm mrz.
czas. wokalizować ndk.
przym. wokaliczny, wokalistyczny, wokalny
przysł. wokalicznie, wokalnie
Wiktionary
(1.1) śpiew
Wiktionary
piosenkarz; śpiewak; solista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. śpiewak, nauczyciel śpiewu
(1.2) muz. kompozytor utworów wokalnych
(1.3) solista bądź członek większego zespołu wykonujący część głosową (wokalną) utworu muzycznego
Wiktionary
(1.1) Jan Kowalski jest wokalistą.
(1.3) Wejście wokalisty na scenę wywołało euforię wśród widzów koncertu.
Wiktionary
IPA: ˌvɔkaˈlʲista, AS: vokalʹista
Wiktionary
rzecz. wokalizm mrz., wokal mrz., wokalistyka ż., wokaliza ż., wokalizacja ż.
:: fż. wokalistka ż.
czas. wokalizować ndk.
przym. wokalny, wokalistyczny
przysł. wokalnie, wokalicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od wokalista
Wiktionary
(1.1) Wokalistkę tego zespołu nawet lubię, ale nie będę jednak chodzić na ich koncerty.
Wiktionary
IPA: ˌvɔkaˈlʲistka, AS: vokalʹistka
Wiktionary
rzecz. wokalizm mrz., wokal mrz., wokalistyka ż., wokaliza ż., wokalizacja ż.
:: fm. wokalista mos.
czas. wokalizować ndk.
przym. wokalny, wokalistyczny
przysł. wokalnie, wokalicznie
Wiktionary
dział muzyki obejmujący utwory przeznaczone do śpiewu, ich wykonanie, komponowanie
SJP.pl
śpiewanie melodii bez tekstu, polegające na powtarzaniu samogłoski lub sylaby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. śpiewanie melodyjnych dźwięków przy użyciu samogłosek lub sylab, bez słów
(1.2) muz. utwór do śpiewu bez tekstu
Wiktionary
Wokaliza ( vocalis „samogłoska”) – rodzaj śpiewu, polegający na wykonywaniu melodii na jednej samogłosce (najczęściej "a"). Może służyć jako ćwiczenie wokalne, a także być częścią utworu muzycznego (np. "Vocalise" Siergieja Rachmaninowa).
Termin ten bywa także używany dla określenia prawidłowej artykulacji głosek w śpiewie; dotyczy to zwłaszcza samogłosek.
Wikipedia
(1.1) Steczkowska dała czadu tą wokalizą na końcu piosenki.
Wiktionary
czas. wokalizować ndk.
rzecz. wokal mrz., wokalizm mrz., wokalizacja ż., wokalista mos., wokalistka ż.
przym. wokalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. proces, w którym półsamogłoska lub samogłoska zredukowana przekształca się w samogłoskę
(1.2) muz. dodanie śpiewu do utworu muzycznego
(1.3) jęz. oznaczenie samogłosek za pomocą specjalnych znaków diakrytycznych w językach takich jak arabski czy hebrajski (odpowiednio harakat i niqqud)
Wiktionary
IPA: ˌvɔkalʲiˈzat͡sʲja, AS: vokalʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. wokal mrz., wokalista mos., wokalistka ż., wokaliza ż., wokalizm mrz., wokalistyka ż.
czas. wokalizować
przym. wokalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zasób, system samogłosek danego języka
Wiktionary
IPA: vɔˈkalʲism̥, AS: vokalʹism̦
Wiktionary
rzecz. wokal mrz., wokalista mos., wokalistka ż., wokaliza ż., wokalizacja ż., wokalizowanie n.
czas. wokalizować ndk.
przym. wokalny, wokaliczny
przysł. wokalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wokalne; cecha tych, którzy są wokalni
Wiktionary
przym. wokalny
przysł. wokalnie
Wiktionary
związany ze śpiewem, przeznaczony do śpiewania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. związany ze śpiewaniem
Wiktionary
rzecz. wokal mrz., wokalista mos., wokalistka ż., wokalistyka ż., wokaliza ż., wokalizacja ż., wokalizm mrz., wokalność ż.
czas. wokalizować
przym. wokaliczny
przysł. wokalnie
Wiktionary
(1.1) głosowy, piosenkarski, śpiewaczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spis spraw sądowych, ułożony według kolejności ich rozpatrywania w danym dniu
Wiktionary
Wokanda (z vocanda) – sprawy do wywołania (przez woźnego sądowego) – wykaz spraw sądowych w kolejności, w jakiej mają być w danym dniu rozpatrywane.
Ze słowem "wokanda" stosuje się określenia:
Wikipedia
(1.1) Co mamy dziś na wokandzie?
Wiktionary
IPA: vɔˈkãnda, AS: vokãnda
Wiktionary
vocativus, wokatyw, wołacz; w językoznawstwie:
1. ostatni przypadek w deklinacji łacińskiej (szósty z kolei), polskiej (siódmy) oraz niektórych innych językach, używany w momencie, gdy nadawca zwraca się do kogoś, rzadziej czegoś;
2. forma wyrazowa tego przypadka, np. Boże!, Polsko!, Krzysiu!
SJP.pl
wokatiwus, vocativus, wołacz; w językoznawstwie:
1. ostatni przypadek w deklinacji łacińskiej (szósty z kolei), polskiej (siódmy) oraz niektórych innych językach, używany w momencie, gdy nadawca zwraca się do kogoś, rzadziej czegoś;
2. forma wyrazowa tego przypadka, np. Boże!, Polsko!, Krzysiu!
SJP.pl
[czytaj: łok] zespół poglądów i praktyk społeczno-politycznych koncentrujących się na przeciwdziałaniu dyskryminacji i nierównościom społecznym; wokizm, wokeizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) społ. nurt społeczny świadomości i mobilizacji wobec niesprawiedliwości, rasizmu, dyskryminacji;
przymiotnik
(2.1) wspierający woke (1.1), mający cechy charakterystyczne dla woke
Wiktionary
Woke (wymowa:) – wieloznaczny termin społeczno-polityczny.
Wikipedia
(1.1) W krajach arabskich symbole ideologii woke są wręcz prawnie zakazane, tam się plućuje na „moralnie zepsuty zachód”, lgbt, feminizm itd..
Wiktionary
rzecz. wokeizm m.
Wiktionary
[czytaj: łokizm] zespół poglądów i praktyk społeczno-politycznych koncentrujących się na przeciwdziałaniu dyskryminacji i nierównościom społecznym; woke, wokizm
SJP.pl
[czytaj: łokizm] zespół poglądów i praktyk społeczno-politycznych koncentrujących się na przeciwdziałaniu dyskryminacji i nierównościom społecznym; woke, wokeizm
SJP.pl
zespół urządzeń do przetwarzania sygnału mowy; vocoder
SJP.pl
wzdłuż obwodu czegoś; wokół
SJP.pl
przyimek
(1.1) wokół
przysłówek
(2.1) wokół
Wiktionary
IPA: vɔˈkɔwɔ, AS: vokou̯o
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający położenie, występowanie czegoś lub ruch dookoła tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
najmniejszy element przestrzeni w grafice trójwymiarowej
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „Voxel”. Zobacz też: Václav Lebeda (Voxel) – czeski muzyk.
Woksel ( volumetric picture element, w skrócie "voxel") – najmniejszy element przestrzeni w grafice trójwymiarowej, w pewnym sensie odpowiednik piksela w grafice dwuwymiarowej. Przy użyciu wokseli scenę przedstawia się jako trójwymiarową tablicę, na przykład 512×512×512 wokseli.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wzdłuż obwodu czegoś; wokoło
SJP.pl
przyimek
(1.1) ze wszystkich stron
Wiktionary
(1.1) Tłuszcz trzewny, w przeciwieństwie do podskórnego, odkłada się wokół narządów takich jak wątroba, żołądek czy jelita.
(1.1) Pszczoły latały wokół kwiatów.
Wiktionary
IPA: ˈvɔkuw, AS: vokuu̯
Wiktionary
rzecz. koło n.
przyim. koło
Wiktionary
(1.1) wokoło, wkoło, reg. śl. kole
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół banku, odbywający się wokół banku
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwbãŋˈkɔvɨ, AS: vokuu̯bãŋkovy
Wiktionary
rzecz. bank mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół basenu, odbywający się wokół basenu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwbasɛ̃ˈnɔvɨ, AS: vokuu̯basẽnovy
Wiktionary
rzecz. basen mrz., basenik mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół bazaru, odbywający się wokół bazaru
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwbazaˈrɔvɨ, AS: vokuu̯bazarovy
Wiktionary
rzecz. bazar mrz., bazarek mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół biblioteki, odbywający się wokół biblioteki
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwbʲiblʲjɔˈtɛt͡ʃnɨ, AS: vokuu̯bʹiblʹi ̯otečny
Wiktionary
rzecz. bibliotekarstwo n., biblioteka ż.
przym. biblioteczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół boiska, odbywający się wokół boiska
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwbɔjiˈskɔvɨ, AS: vokuu̯boi ̯iskovy
Wiktionary
rzecz. boisko n.
przym. boiskowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół cmentarza, odbywający się wokół cmentarza
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwt͡smɛ̃nˈtarnɨ, AS: vokuu̯cmẽntarny
Wiktionary
rzecz. cmentarz mrz., cmentarnictwo n.
przym. cmentarny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół fabryki, odbywający się wokół fabryki
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwfaˈbrɨt͡ʃnɨ, AS: vokuu̯fabryčny
Wiktionary
rzecz. fabryka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół gimnazjum, odbywający się wokół gimnazjum
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwʲɟĩmnaˈzʲjalnɨ, AS: vokuu̯ʹǵĩmnazʹi ̯alny
Wiktionary
rzecz. gimnazjum n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół jeziora, odbywający się wokół jeziora
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwʲjɛ̇ˈʑɔrnɨ, AS: vokuu̯ʹi ̯ėźorny
Wiktionary
rzecz. jezioro n., jeziorko n., jeziorzysko n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół katedry, odbywający się wokół katedry
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkatɛˈdralnɨ, AS: vokuu̯katedralny
Wiktionary
rzecz. katedra ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół kawiarni, odbywający się wokół kawiarni
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkavʲjarʲˈɲãnɨ, AS: vokuu̯kavʹi ̯arʹńãny
Wiktionary
rzecz. kawiarnia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół kina, odbywający się wokół kina
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwʲcĩˈnɔvɨ, AS: vokuu̯ʹḱĩnovy
Wiktionary
rzecz. kino n., kinowość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół klasztoru, odbywający się wokół klasztoru
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwklaˈʃtɔrnɨ, AS: vokuu̯klaštorny
Wiktionary
rzecz. klasztor m., klasztorek mrz.
przym. klasztorny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół klubu, odbywający się wokół klubu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkluˈbɔvɨ, AS: vokuu̯klubovy
Wiktionary
rzecz. klub mrz., klubowy mrz./mzw.
przym. klubowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół kopalni, odbywający się wokół kopalni
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkɔpalʲˈɲãnɨ, AS: vokuu̯kopalʹńãny
Wiktionary
rzecz. kopalnia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół koszar, odbywający się wokół koszar
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkɔʃaˈrɔvɨ, AS: vokuu̯košarovy
Wiktionary
rzecz. koszary nmos.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół kościoła, odbywający się wokół kościoła
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwkɔɕˈt͡ɕɛlnɨ, AS: vokuu̯kośćelny
Wiktionary
zob. kościół.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół lotniska, odbywający się wokół lotniska
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwlɔtʲɲiˈskɔvɨ, AS: vokuu̯lotʹńiskovy
Wiktionary
rzecz. lotnisko n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół magazynu, odbywający się wokół magazynu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwmaɡazɨ̃ˈnɔvɨ, AS: vokuu̯magazỹnovy
Wiktionary
rzecz. magazyn mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół marketu, odbywający się wokół marketu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwmarkɛˈtɔvɨ, AS: vokuu̯marketovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół mostu, odbywający się wokół mostu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwmɔˈstɔvɨ, AS: vokuu̯mostovy
Wiktionary
rzecz. most mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół obozu, odbywający się wokół obozu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwɔbɔˈzɔvɨ, AS: vokuu̯obozovy
Wiktionary
rzecz. obóz mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół ogrodu, odbywający się wokół ogrodu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwɔɡrɔˈdɔvɨ, AS: vokuu̯ogrodovy
Wiktionary
rzecz. ogród mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół opery, odbywający się wokół opery
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwɔpɛˈrɔvɨ, AS: vokuu̯operovy
Wiktionary
rzecz. opera ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół osiedla, odbywający się wokół osiedla
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwɔɕɛˈdlɔvɨ, AS: vokuu̯ośedlovy
Wiktionary
rzecz. osiedle n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół parkingu, odbywający się wokół parkingu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwparʲcĩŋˈɡɔvɨ, AS: vokuu̯parʹḱĩŋgovy
Wiktionary
rzecz. parking m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół parku, odbywający się wokół parku
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwparˈkɔvɨ, AS: vokuu̯parkovy
Wiktionary
rzecz. park mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół pałacu, odbywający się wokół pałacu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwpawaˈt͡sɔvɨ, AS: vokuu̯pau̯acovy
Wiktionary
rzecz. pałac mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół peronu, odbywający się wokół peronu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwpɛrɔ̃ˈnɔvɨ, AS: vokuu̯perõnovy
Wiktionary
rzecz. peron mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół portu, odbywający się wokół portu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwpɔrˈtɔvɨ, AS: vokuu̯portovy
Wiktionary
rzecz. port m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół przedszkola, odbywający się wokół przedszkola
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwpʃɛˈṭʃkɔlnɨ, AS: vokuu̯pšeṭškolny
Wiktionary
rzecz. przedszkole n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół restauracji, odbywający się wokół restauracji
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwrɛstawraˈt͡sɨjnɨ, AS: vokuu̯restau̯racyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. restauracja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół rynku, odbywający się wokół rynku
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwrɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: vokuu̯rỹŋkovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół schroniska, odbywający się wokół schroniska
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwsxrɔ̃ɲiˈskɔvɨ, AS: vokuu̯sχrõńiskovy
Wiktionary
rzecz. schronisko n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół sklepu, odbywający się wokół sklepu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwsklɛˈpɔvɨ, AS: vokuu̯sklepovy
Wiktionary
rzecz. sklep mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół stacji, odbywający się wokół stacji
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwstaˈt͡sɨjnɨ, AS: vokuu̯stacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. stacja ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół stadionu, odbywający się wokół stadionu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwstadʲjɔ̃ˈnɔvɨ, AS: vokuu̯stadʹi ̯õnovy
Wiktionary
rzecz. stadion mrz.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół szkoły, odbywający się wokół szkoły
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwˈʃkɔlnɨ, AS: vokuu̯školny
Wiktionary
rzecz. szkoła ż.
czas. przeszkalać, przeszkolić
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół szpitala, odbywający się wokół szpitala
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwʃpʲiˈtalnɨ, AS: vokuu̯špʹitalny
Wiktionary
rzecz. szpital mrz.
przym. szpitalniczy
Wiktionary
1. otaczający budynek teatru;
2. związany z twórczością teatralną; teatralny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół teatru, odbywający się wokół teatru
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwtɛaˈtralnɨ, AS: vokuu̯teatralny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół uczelni, odbywający się wokół uczelni
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwut͡ʃɛlʲˈɲãnɨ, AS: vokuu̯učelʹńãny
Wiktionary
rzecz. uczelnia ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół uniwersytetu, odbywający się wokół uniwersytetu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwũɲivɛrsɨˈtɛt͡sʲci, AS: vokuu̯ũńiversytecʹḱi
Wiktionary
rzecz. uniwersytet m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół urzędu, odbywający się wokół urzędu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwuʒɛ̃nˈdɔvɨ, AS: vokuu̯užẽndovy
Wiktionary
rzecz. urząd mrz.
przym. urzędniczy
Wiktionary
znajdujący się naokoło uszu, zakładany wokół uszu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół więzienia, odbywający się wokół więzienia
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwvʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ, AS: vokuu̯vʹi ̯ẽũ̯źẽ•ny
Wiktionary
rzecz. więzienie n., uwięzienie n.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół zakładu, odbywający się wokół zakładu
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwzakwaˈdɔvɨ, AS: vokuu̯zaku̯adovy
Wiktionary
rzecz. zakład m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) znajdujący się wokół zamku, odbywający się wokół zamku
Wiktionary
IPA: ˌvɔkuwzãmˈkɔvɨ, AS: vokuu̯zãmkovy
Wiktionary
rzecz. zamek m.
Wiktionary
skrót
(1.1) = wolumen, wolumin
Wiktionary
chęć, zdolność podejmowania pewnych decyzji czy działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem
(1.2) chęć zaistnienia jakiegoś stanu
(1.3) daw. wolność
(1.4) daw. wieś, która korzystała z pewnych swobód
forma rzeczownika|rodzaj=nijaki.
(2.1) M. i B. lm. od wole
forma przymiotnika.
(3.1) ż. od woli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Z wolą waszą się zgadza, co ja tylko czynię. • Moja wola bez waszéj byłaby zwodniczą; • Moja wolą to będzie, co rodzice życzą.
(2.1) Wola u ptaków służą do gromadzenia i przenoszenia pokarmu.
(2.1) U tych kobiet można spostrzec wola, czyli powiększone gruczoły tarczowe.
Wiktionary
IPA: ˈvɔla, AS: vola
Wiktionary
rzecz. samowolka ż., wolność ż., niewola ż.
:: zdrobn. wólka
czas. woleć ndk., niewolić ndk., wolno niewłaśc.
Wiktionary
odmiana gołębia domowego, mającego zdolność bardzo silnego rozdymania wola; garłacz; gardłacz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
germańskie imię Szatana
SJP.pl
Woland (Valand, Faland, Wieland) – germańskie imię Szatana, pojawiające się w kilku wersjach legendy o Fauście. Prawdopodobnie znaczy „oszustwo”.
W dramacie "Faust" Goethego Mefistofeles raz mówi o sobie jako junkrze Wolandzie.
W powieści Michaiła Bułhakowa "Mistrz i Małgorzata" posługujący się imieniem Woland (Воланд) Szatan należy do bohaterów pierwszoplanowych. W serialu z 1988 roku, w reżyserii Macieja Wojtyszki, rolę Wolanda zagrał Gustaw Holoubek.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Woli
(1.2) osoba pochodząca z Woli, urodzona w Woli
Wiktionary
(1.2) Miron jest rodowitym wolaninem.
Wiktionary
rzecz. Wola ż.
:: fż. wolanka ż.
przym. wolski
Wiktionary
mieszkanka Woli (jednej z kilkudziesięciu wsi w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Woli
(1.2) kobieta pochodząca z Woli, urodzona w Woli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Lora jest rodowitą wolanką.
Wiktionary
rzecz. Wola ż.
:: fm. wolanin m.
przym. wolski
Wiktionary
przymiotnik od: Wolanów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pojazd konny, powóz;
2. przestarzałe: badminton; piłka używana w tej grze;
3. element sterownicy ręcznej w płatowcu; koło sterowe;
4. dawniej: draperia naszyta na suknię, spódnicę;
5. lekka suknia z falbanami, popularna w połowie XVIII w.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lotn. urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;
(1.2) daw. kawałek drewna lub korka pokryty skórą z powtykanymi piórkami, który podbijano rakietkami; także sama gra;
(1.4) hist. czterokołowy pojazd na resorach, bez budy, używany w Polsce w XIX i w pierwszej połowie XX w.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvɔlãnt, AS: volãnt
Wiktionary
rzecz. woliera ż.
Wiktionary
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. miejscowość na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
volapük;
1. sztuczny język międzynarodowy;
2. niezrozumiały i zagmatwany język lub styl
SJP.pl
1. dawniej: człowiek handlujący wołami;
2. odmiana gołębia domowego; gardłacz; wolak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. hand. człowiek handlujący wołami
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) środ. ornit. hodowlana odmiana gołębia domowego charakteryzująca się bardzo dużym wolem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1)
:: rzecz. wół mzw.
:: przym. wołowy, woli
(2.1)
:: rzecz. wole n.
Wiktionary
(2.1) war. wolak; garłacz, gardłacz
Wiktionary
minerał z gromady krzemianów, odkryty przez Williama Hyde'a Wollastona; wollastonit
SJP.pl
wschodnioaustralijski torbacz z rodziny pałanek, fałd skórny z boków ciała umożliwia mu lot ślizgowy
SJP.pl
Wolatucha ("Petauroides") – rodzaj ssaków z podrodziny leworków (Hemibelideinae) w obrębie rodziny pseudopałankowatych (Pseudocheiridae).
Wikipedia
rodzaj ssaków z podrodziny pseudopałanek
SJP.pl
Wolatuszka ("Pseudochirulus") – rodzaj ssaków z podrodziny pseudopałanek (Pseudocheirinae) w obrębie rodziny pseudopałankowatych (Pseudocheiridae).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wolbórz
SJP.pl
mieszkaniec Wolborza
SJP.pl
mieszkanka Wolborza
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wolbrom – miasto w województwie małopolskim, w powiecie olkuskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wolbrom w historycznym regionie Zagłębia Dąbrowskiego. Jest ośrodkiem przemysłu gumowego, drzewnego i metalowego.
Wikipedia
IPA: ˈvɔlbrɔ̃m, AS: volbrõm
Wiktionary
rzecz. wolbromianin m., wolbromianka ż.
przym. wolbromski
Wiktionary
mieszkaniec Wolbromia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wolbromia
Wiktionary
IPA: ˌvɔlbrɔ̃ˈmʲjä̃ɲĩn, AS: volbrõmʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wolbrom m.
:: fż. wolbromianka ż.
przym. wolbromski
Wiktionary
mieszkanka Wolbromia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wolbromia
Wiktionary
IPA: ˌvɔlbrɔ̃ˈmʲjãnka, AS: volbrõmʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Wolbrom m.
:: fm. wolbromianin m.
przym. wolbromski
Wiktionary
przymiotnik od: Wolbrom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wolbromia, związany z Wolbromiem
Wiktionary
IPA: vɔlˈbrɔ̃msʲci, AS: volbrõmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wolbrom m., wolbromianin m., wolbromianka ż.
Wiktionary
Wolbromów (niem. Klein Neundorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Gryfów Śląski.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
}|-
Wolbórz – miasto w centralnej Polsce, położone w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Wolbórz. Miejscowość jest siedzibą gminy Wolbórz. Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Bogusławice. W latach 1273–1795 miasto biskupów włocławskich w powiecie piotrkowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
więzień niemieckiego obozu jenieckiego Oflag II C Woldenberg
SJP.pl
1. workowata część przełyku niektórych ptaków służąca do przechowywania pokarmu;
2. powiększony gruczoł tarczycy; struma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. powiększony, obrzmiały gruczoł
(1.2) med. patologia tarczycy, np. powiększenie gruczołu lub lokalizacja narządu za mostkiem
(1.3) zool. rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) wole tarczycy
Wiktionary
dawniej: wołek (młody wół)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wykastrowany wół
(1.2) daw. młody wykastrowany byczek
Wiktionary
IPA: ˈvɔlɛt͡s, AS: volec
Wiktionary
rodzaj uderzenia piłki w sporcie, volley
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. odbicie lub uderzenie piłki w locie przed dotknięciem przez nią podłoża (w tenisie lub piłce nożnej)
(1.2) pot. piłka odbita albo uderzona zanim dosięgnie podłoża
Wiktionary
Wolej (ang. "volley") – w sporcie – wybicie lub uderzenie piłki w powietrzu, zanim zetknie się ona z ziemią.
Termin ten stosowany jest m.in. w tenisie i piłce nożnej.
Wikipedia
IPA: ˈvɔlɛj, AS: volei ̯
Wiktionary
rzecz. volley m.
Wiktionary
(1.1) volley
(1.2) volley
Wiktionary
wolemia szlachetna - australijskie drzewo iglaste
SJP.pl
Wolemia – pojęcie na pół żargonowe, określające stopień wypełnienia płynem (krwią) łożyska żylnego w znaczeniu adekwatności tego wypełnienia w odniesieniu do czynności układu krążenia (a nie objętości).
Pojęcie to stosowane jest zwykle z przedrostkami:
Wikipedia
Wo
Wikipedia
strzyżyk woleoczko - drobny ptak z rzędu wróblowatych, o prążkowanym, rdzawobrunatnym upierzeniu
SJP.pl
dawać komuś lub czemuś pierwszeństwo, bardziej lubić; preferować
SJP.pl
czasownik modalny (dk. brak)
(1.1) bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego
(1.2) zwykle w trybie przypuszczającym chcieć
Wiktionary
(1.1) Ona woli gruszki od jabłek.
(1.1) Wolę kawę niż herbatę.
(1.2) Wolałbym nie iść dziś do szkoły.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlɛt͡ɕ, AS: voleć
Wiktionary
rzecz. wola ż.
Wiktionary
(1.1) preferować
(1.2) chcieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łolf] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
niemieckie imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Wolfgang – imię męskie pochodzenia germańskiego.
Wolfgang imieniny obchodzi 31 października.
Wikipedia
(1.1) Wolfgang przeglądał zeszyt zapisany poematami – Nie gódź w ego bliźniego swego, znajdź do tego coś lepszego – przeczytał na głos.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlvɡãŋk, AS: volvgãŋk
Wiktionary
1. najmniejsza wodna roślina kwiatowa na świecie; wolffia;
2. wolfia bezkorzeniowa - najmniejsza w Polsce roślina okrytonasienna z rodziny obrazkowatych; wolffia bezkorzeniowa
SJP.pl
Wolfia ("Wolffia" Horkel ex Schleiden) – rodzaj pływających roślin wodnych z rodziny obrazkowatych, obejmujący 11 gatunków, występujących na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. W Polsce jedynym przedstawicielem rodzaju jest rzadko spotykana wolfia bezkorzeniowa. Gatunki z tego rodzaju są najmniejszymi znanymi roślinami okrytonasiennymi.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łulfołits] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74; dawniej: tungsten
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;
Wiktionary
Wolfram (W, wolframium) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma wolfram?
Wiktionary
IPA: ˈvɔlfrãm, AS: volfrãm
Wiktionary
rzecz. wolframian m.
przym. wolframowy
Wiktionary
(1.1) symbol. W; daw. tungstan, tungsten, tunstan, tunsten
Wiktionary
sól kwasu wolframowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu wolframowego
Wiktionary
IPA: vɔlˈfrãmʲjãn, AS: volfrãmʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. wolfram mrz.
Wiktionary
sól kwasu wolframowego
SJP.pl
białko błonowe retikulum endoplazmatycznego
SJP.pl
minerał, wolframian manganu i żelaza
SJP.pl
Wo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wolframować.
Wiktionary
rzecz. niewolframowanie n.
czas. wolframować ndk.
Wiktionary
przymiotnik od: wolfram
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wolframu, wykonany z wolframu
Wiktionary
rzecz. wolfram m.
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
Wolfsburg (do 1945 znane jako "Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben", pol. "Miasto Samochodów KdF koło Fallersleben") – miasto na prawach powiatu, leżące w środkowych Niemczech w kraju związkowym Dolna Saksonia, na wschód od Hanoweru i na północ od Brunszwiku.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wolfsburgiem (miastem w Niemczech)
Wiktionary
rzecz. Wolfsburg mrz.
Wiktionary
rasa psa stróżującego; szpic wilczy, szpic wilczasty
SJP.pl
przymiotnik od: wół
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy wołowi, należący do wołu
forma rzeczownika.
(2.1) D., C. i Ms. lp. od: wola
forma czasownika.
(3.1) 3. os. lp. ter. od: woleć
Wiktionary
IPA: ˈvɔlʲi, AS: volʹi
Wiktionary
rzecz. wół, wołek, wołowina
przym. wołowy
Wiktionary
wieś w województwie dolnośląskim, u podnóża Gór Sowich
SJP.pl
Wolibórz (niem. "Volpersdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wolice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie żnińskim, w gminie Barcin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 359 mieszkańców. Jest szóstą co do wielkości miejscowością gminy Barcin.
Wikipedia
zależny od woli, dotyczący woli
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) psych. dotyczący woli, zależny od niej
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲit͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ, AS: volʹicʹi ̯õnalny
Wiktionary
przym. wolitywny, woluntarny
Wiktionary
(1.1) wolitywny, woluntarny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Woliczno (niem. "Golz") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Drawsko Pomorskie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa koszalińskiego. W roku 2007 miejscowość liczyła 147 mieszkańców. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Mielenko Drawskie.
Wikipedia
pomieszczenie w zoo, osłonięte siatką, przeznaczone dla ptaków latających; ptaszarnia, ptaszkarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obszerna klatka dla ptaków;
Wiktionary
Woliera (z franc. "volière") – pomieszczenie lub jego zabudowana i odgrodzona część (siatką lub szkłem), w której przebywają ptaki. Musi być na tyle duża, aby mogły one w niej swobodnie latać. Należy również zamontować konary oraz sznury i inne przedmioty imitujące naturalne środowisko. Spotykane w ogrodach zoologicznych (często zgrupowane w ptaszarni) lub na terenach prywatnych.
Wikipedia
(1.1) W wolierach osadzono po parze rocznych puchaczy, które przebywały w nich przez okres 6 tygodni.
Wiktionary
IPA: vɔˈlʲjɛra, AS: volʹi ̯era
Wiktionary
przym. wolierowy
rzecz. wolant mrz.
Wiktionary
(1.1) ptaszarnia
Wiktionary
wieś położona w województwie dolnośląskim
SJP.pl
Wolimierz ( "Volkersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubańskim, w gminie Leśna.
Przez Wolimierz przepływa potok Łużyca, oraz przez Starą Skibę płynie strumyk Złotniczka. Podzielona jest na dwie części: Nową Skibę (okolice kościoła) i Starą Skibę.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Wolimir, Wolemir, Wolmir, Wolimierz – staropolskie imię męskie. Znaczenie imienia: "ten, który woli pokój". Imię to mogło przybierać także formę Wojmir.
Wolimir imieniny obchodzi 5 marca, 25 marca i 15 grudnia.
Wikipedia
zdrobnienie od: Wolimir (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wolimirka lub z nim związany
SJP.pl
Wolimir z małżonką; Wolimirowie
SJP.pl
Wolimir z małżonką; Wolimirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wolimira lub z nim związany
SJP.pl
Wolimirzyce – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Szczaniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
wiórki drzewne używane do pakowania wyrobów łatwo tłukących się oraz wyrobu materiałów budowlanych; wełna drzewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wyspa na Morzu Bałtyckim;
(1.2) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po wojnie trzydziestoletniej tereny Międzyzdrojów i całą wyspę Wolin opanowali Szwedzi.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlʲĩn, AS: volʹĩn
Wiktionary
rzecz. wolinianin m., wolinianka ż.
przym. woliński
Wiktionary
wiórki drzewne używane do pakowania wyrobów łatwo tłukących się oraz wyrobu materiałów budowlanych; wełna drzewna
SJP.pl
Wo
Wikipedia
słowiańskie plemię
SJP.pl
Wo
Wikipedia
mieszkaniec Wolina (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec miasta Wolin
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲĩˈɲä̃ɲĩn, AS: volʹĩńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wolin m., Wolinianin m., Wolinianka ż.
:: fż. wolinianka ż.
przym. woliński
Wiktionary
mieszkanka Wolina (miasta)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka miasta Wolin
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲĩˈɲãnka, AS: volʹĩńãnka
Wiktionary
rzecz. Wolin, wolinianin, Wolinianin, Wolinianka
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Wolisław – staropolskie imię męskie. Znaczenie imienia: "ten, który woli sławę" albo "ten, który sławi wolę". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Wolisława.
Wikipedia
zdrobnienie od: Wolisław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wolisławka lub z nim związany
SJP.pl
Wolisław z małżonką; Wolisławowie
SJP.pl
Wolisław z małżonką; Wolisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wolisława lub z nim związany
SJP.pl
odnoszący się do woli, zależny od woli; woluntarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. zob. wolicjonalny.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲiˈtɨvnɨ, AS: volʹityvny
Wiktionary
przym. wolicjonalny
Wiktionary
(1.1) wolicjonalny
Wiktionary
przymiotnik od: Wolin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Wolina, związany z Wolinem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vɔˈlʲĩj̃sʲci, AS: volʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wolin m., wolinianin mos.
Wiktionary
drzewo, krzew lub pnącze z rodziny werbenowatych; klerodendron; szczęślin
SJP.pl
minerał z gromady krzemianów, odkryty przez Williama Hyde'a Wollastona; wolastonit
SJP.pl
Wollastonit – minerał z gromady krzemianów.
Nazwa pochodzi od nazwiska angielskiego wynalazcy, lekarza, fizyka, botanika, mineraloga i chemika Williama Hyde’a Wollastona (1766-1828), który po raz pierwszy opisał ten minerał.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
potocznie: czas wolny od pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. czas wolny od pracy, zajęć
forma przymiotnika.
(2.1) n. lp. i ż. plural|wolny.
Wiktionary
Wolne – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.1) Ile wam dali tego wolnego?
(1.1) Zrobimy sobie wolne, gdy posprzątamy na zapleczu.
Wiktionary
rzecz. wolność ż., zwalnianie n., zwolnienie n.
czas. wolnieć, wolno, zwalniać ndk., zwolnić dk.
przym. wolny
przysł. wolno, z wolna
wykrz. wolnego, z wolna
Wiktionary
(1.1) czas wolny, pot. laba
Wiktionary
potocznie: czas wolny od pracy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wyraża wezwanie do zaniechania czynności
forma przymiotnika.
(2.1) zob. wolny.
Wiktionary
(1.1) Wolnego, druhowie! Najpierw sprawdzimy wasze dokumenty!
Wiktionary
rzecz. wolne n.
Wiktionary
(1.1) hola, stop, z wolna, za pozwoleniem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wolnica czarniawa - gatunek błonkówki z rodziny nastecznikowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wolno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wolny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zwolnieć)
(1.1) przest. tracić na prędkości, stawać się powolniejszym
(1.2) przest. tracić na sile lub natężeniu, słabnąć
(1.3) przest. stawać się luźniejszym, tracić fizyczne napięcie lub sprężystość
(1.4) przest. przen. tracić rygor, stawać się mniej surowym lub bardziej pobłażliwym
(1.5) przest. tracić wysoką temperaturę, stygnąć
Wiktionary
(1.1) Bieg dzianeta wolniał stopniowo. Basia będąc doświadczonym jeźdźcem rozumiała natychmiast, że trzeba dać mu czas wytchnienia, inaczej padnie.
(1.1) W pewnych odstępach czasu
(1.1) Począłem pacierze odmawiać, trzy minęło — aż coraz wolniejąc, stanęły śmigi! Tedym przejechał.
(1.1) Łoskot kół potężnieje echami wzmożony, // Bieg pociągu wolnieje; w dali tłumem dachów, // Kopuł, wieżyc i szpiców, domów, świątyń, gmachów, // Śmieje się w słońcu miasto.
(1.2) Znowu muzyka wolnieje, ruchy stają się spokojniejsze, tańczący biorą ciupagi, zczepiają je ostrzami, trzymając wysoko, i tańczą wkoło zwolna, jakby dla odpoczynku.
(1.2) Wszystko to nie pomogło, Janka nie było i nie było… gniew też powoli wolnieć zaczął, i zapomniano o nim potroszę.
(1.2) Gdy po krótkiéj nocy odniało (…), nie ustawała burza, lecz posunęła się tylko nieco ku wschodowi, a deszcz ulewny zdawał się wolnieć na chwilę.
(1.2) Już gwiazda ranna blizki sic. światła powrót głosi, // Już różana Jutrzenka na niebie się wznosi, // Gdy wolnieć zaczął pożar, stos płomienie spasły.
(1.3) Żelazny uścisk mego towarzysza wolniał widocznie… ja coraz szybciej za sznur dzwonu pociągałam, który coraz głośniej niepokoił okoliczne echa, wołając: // — Mężatka, mężatka!
(1.3) Głowa Zulimy opadła martwa, lecz morderca jej nie wiedział, że to śmierć. Zamknął oczy, jego uścisk wolniał, ustępując miejsca chwilowemu oszołomieniu.
(1.3) Skoro tylko posiedzenie zostało otwarte, łagodne ciepło napełniało salę, a pod dobroczynnem jego działaniem wytężone fibry chorych wolniały; ciepłota podnosiła się stopniowo (…).
(1.4) Wolniał naówczas cokolwiek surowy rygor w zamku, chociaż młodszy brat Strażnika, a jego zastępca, miał również twardą rękę.
(1.4) Hrabia tłumaczył się dosyć niezręcznie, czując, że dopiął już celu i miłość własną ocalił; powoli począł ulegać, mięknąć, wolnieć, aż nareszcie skończyło się na tem, że zamilkł.
(1.4) Była to właśnie miłości godzina, // Którą swym drżeniem serce wybijało, // Wtenczas najdziksza wolnieje dziewczyna, // Tak jak się z moją hardą cnotą stało.
Wiktionary
rzecz. wolne n., wolność ż., pozwalnianie n., rozwolnienie n., rozwalnianie n., spowolnienie n., spowalnianie n., uwolnienie n., uwalnianie n., zwolnienie n., zwalnianie n., Wolny m./ż., Wolna ż.
czas. pozwalniać dk., rozwolnić dk., rozwalniać ndk., spowolnić dk., spowalniać ndk., uwolnić dk., uwalniać ndk., zwolnić dk., zwalniać ndk.
przym. wolny
:: zdrobn. wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki
przysł. wolno, wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko
temsłow. wolno-
Wiktionary
(1.2) łagodnieć, słabnąć, ustępować, puszczać; przest. folgować, folżeć
(1.3) kurczyć się
(1.4) rozluźniać się, stawać się rozwiązłym; przest. rozprzęgać się, rozwalniać się
(1.5) przest. letnieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) bardzo wolno
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) bardzo powolny
Wiktionary
zdrobnienie od: wolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: wolniuśki
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: volʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki, wolny
przysł. wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko, wolno
temsłow. wolno-
czas. wolno, wolnieć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo wolno
Wiktionary
czas. wolnieć
przym. wolniusieńki, wolniuśki, wolniuteńki, wolniutki, wolny
temsłow. wolno-
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo wolno
Wiktionary
zdrobnienie od: wolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: wolniutki
Wiktionary
IPA: ˌvɔlʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: volʹńutẽńḱi
Wiktionary
przym. wolniusieńki, wolniutki, wolniuśki, wolny
przysł. wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko, wolno
temsłow. wolno-
rzecz. powolniak mzw./mos.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) bardzo wolno
Wiktionary
przysł. wolniutko
przym. wolniusieńki, wolniuśki, wolniuteńki, wolniutki, wolny
czas. wolnieć
temsłow. wolno-
Wiktionary
zdrobnienie od: wolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: wolny
Wiktionary
IPA: vɔlʲˈɲutʲci, AS: volʹńutʹḱi
Wiktionary
przym. wolniusieńki, wolniuteńki, wolniuśki, wolny
przysł. wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko, wolno
temsłow. wolno-
rzecz. powolniak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) wolniuśki
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zdrobn. od: wolno
(1.2) bardzo wolno
Wiktionary
(1.1) Abigail się nie zatrzymała, bardzo wolniutko jadąc wciąż za nim.
Wiktionary
przym. wolno, powolny, wolniutki, wolniusieńki, wolniuteńki, wolniuśki, wolny
przysł. wolno, wolniuteńko
czas. wolno, wolnieć
temsłow. wolno-
Wiktionary
zdrobnienie od: wolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: wolny
Wiktionary
IPA: vɔlʲˈɲüɕci, AS: volʹńüśḱi
Wiktionary
przym. wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolny
przysł. wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko, wolno
temsłow. wolno-
czas. wolno, wolnieć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) zdrobn. od: wolniutko
(1.2) bardzo wolno
Wiktionary
przym. wolniusieńki, wolniuśki, wolniuteńki, wolniutki, wolny
temsłow. wolno-
czas. wolnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. zwolnienie mieszkańców wsi, osady lub kolonii z podatków lub pańszczyzny trwające przez pewien czas od dnia jej założenia;
(1.2) hist. wieś, osada lub kolonia objęta wolnizną (1.1)
Wiktionary
Wolnizna (staropol. "lgota") – stosowany w średniowieczu dla osadników osiedlających się w nowym miejscu przywilej pozwalający im na użytkowanie ziemi pańskiej bez ponoszenia za to stosownych opłat. Wolnizną określano też ziemię objętą ulgami gospodarczymi.
Wikipedia
(1.1) Po upływie wolnizny każdy kmieć został zobowiązany do płacenia z łanu czynszu w wysokości 12 groszy uiszczanych w dniu św. Marcina.
Wiktionary
(1.1) wola
(1.2) stpol. lgota
Wiktionary
modalny czasownik niewłaściwy określający dopuszczalność (np.: Czy wolno wejść?) czegoś, występujący w zdaniu w połączeniu z bezokolicznikiem; można
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu
(1.2) swobodnie, w sposób luźny
czasownik niewłaściwy
(2.1) jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie
Wiktionary
(1.1) Szedł wolno do szkoły.
(1.2) Puścili go wolno.
(1.2) Jadę wolno, bo mi wolno.
(2.1) Jadę wolno, bo mi wolno.
(2.1) Nie wolno śmiecić w parku.
(2.1) Teraz wolno wam iść do domu.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlnɔ, AS: volno
Wiktionary
przym. wolny, powolny, wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki
przysł. powoli, wolniutko
temsłow. wolno-
rzecz. wolne n., powolniak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) powoli, nieśpiesznie, jak żółw
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący, że to, co nazywa drugi człon złożenia, nie podlega żadnym ograniczeniom ani wpływom
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na niewielkie tempo tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
rzecz. wolność ż., pozwalnianie n., rozwolnienie n., rozwalnianie n., spowolnienie n., spowalnianie n., uwolnienie n., uwalnianie n., zwolnienie n., zwalnianie n.
czas. wolnieć, wolno, pozwalniać dk., rozwolnić dk., rozwalniać ndk., spowolnić dk., spowalniać ndk., uwolnić dk., uwalniać ndk., zwolnić dk., zwalniać ndk.
przym. wolny, wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki
przysł. wolno, wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko
Wiktionary
(1.2) szybko-
Wiktionary
wolna amerykanka;
1. walka zapaśnicza, w której wszystkie chwyty są dozwolone;
2. postępowanie bez przestrzegania jakichkolwiek norm
SJP.pl
Wolnoamerykanka ( catch-as-catch-can - dosł. „chwytaj, jak możesz chwycić” lub catch wrestling) − popularne określenie walk zapaśniczych, w których wszystkie chwyty są dozwolone (z wyjątkiem uderzeń i chwytów zagrażających życiu). Zmagania tego typu wywodzą się z Anglii, na przełomie XIX i XX wieku zdobyły znaczną popularność na terenie Stanów Zjednoczonych. Wywarły wpływ na powstanie wrestlingu oraz pośrednio na ukształtowanie się japońskiego nurtu mieszanych sztuk walki.
Wikipedia
mechanizm w rowerze łączący koła zębate i przekładnię łańcuchową z kołem, umożliwiający jazdę przy zatrzymanych pedałach
SJP.pl
żyjący na wolności, nieoswojony i niehodowlany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wolny od płacenia cła
Wiktionary
(1.1) bezcłowy
Wiktionary
potocznie: sklep bezcłowy; sklep wolnocłowy
SJP.pl
dostępny dla wszystkich, bez ograniczeń
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. taki, na którym panuje wolna konkurencja; oparty na wolnej konkurencji
Wiktionary
(1.1) Celem wolnokonkurencyjnej gospodarki prywatnej jest wyłącznie korzystne ustosunkowanie kosztów do wyników, a więc osiąganie zysków.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlnɔkɔ̃ŋkurɛ̃nˈt͡sɨjnɨ, AS: volnokõŋkurẽncyi ̯ny
Wiktionary
taki, który kurczy się powoli
SJP.pl
członkini stowarzyszenia wolnomularskiego; masonka, farmazonka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini stowarzyszenia wolnomularskiego
Wiktionary
(1.1) Jej babka w młodym wieku została wolnomularką.
Wiktionary
rzecz. wolnomularstwo n.
:: fm. wolnomularz mos.
przym. wolnomularski
Wiktionary
(1.1) masonka
Wiktionary
dotyczący wolnomularza, wolnomularstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wolnomularstwem, dotyczący wolnomularstwa
Wiktionary
(1.1) Miał zdjęcie dziadka w fartuszku wolnomularskim.
Wiktionary
rzecz. wolnomularz mos., wolnomularka ż., wolnomularstwo n.
Wiktionary
(1.1) masoński
Wiktionary
tajne stowarzyszenie międzynarodowe mające na celu duchowe doskonalenie jednostki, zbratanie wszystkich ludzi i walkę z przesądami; masoneria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) masoneria;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) W krajach katolickich i prawosławnych przynależność do wolnomularstwa była zakazana przez Kościoły, ponieważ uważano, że loże rozsiewają antyklerykalizm i relatywizm etyczny.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlnɔ̃muˈlarstfɔ, AS: volnõmularstfo
Wiktionary
rzecz. wolnomularka ż., wolnomularz mos.
przym. wolnomularski
Wiktionary
(1.1) masoneria
Wiktionary
członek stowarzyszenia wolnomularskiego; mason
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek stowarzyszenia wolnomularskiego
Wiktionary
(1.1) W Stanach Zjednoczonych mieszka około dwóch milionów wolnomularzy.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ, AS: volnõmulaš
Wiktionary
rzecz. wolnomularstwo n.
:: fż. wolnomularka ż.
przym. wolnomularski
Wiktionary
(1.1) mason
Wiktionary
zwolennik wolnomyślicielstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna głoszący wolnomyślność
(1.2) filoz. zwolennik wolnomyślicielstwa
(1.3) pot. żart. człowiek wolno myślący, nierozgarnięty
Wiktionary
rzecz. wolnomyślność ż., wolnomyślicielstwo n.
:: fż. wolnomyślicielka ż.
przym. wolnomyślicielski, wolnomyślny
przysł. wolnomyślnie
Wiktionary
zwolenniczka wolnomyślicielstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) filoz. światopogląd rozpowszechniony na przełomie XIX i XX wieku, opierający się na racjonalizmie, agnostycyzmie i laicyzacji życia publicznego;
Wiktionary
Wolnomyślicielstwo ( free-thinking) – ideologia, ruch społeczny zapoczątkowany w dobie Oświecenia przeciwny wszelkim dogmatom, zasadzający się na poglądzie, iż sądy należy formułować na podstawie wiedzy naukowej i rozumowania logicznego, bez odwoływania się do argumentów religijnych czy tradycji; określenie "wolnomyśliciel" bywa traktowane jako synonim określenia "ateista", chociaż "wolnomyśliciel" niekoniecznie jest ateistą.
Wikipedia
IPA: ˌvɔlnɔ̃mɨɕlʲiˈt͡ɕɛlstfɔ, AS: volnõmyślʹićelstfo
Wiktionary
rzecz. wolnomyśliciel m.
przym. wolnomyślicielski, wolnomyślny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wolnomyślnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wolnomyślny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który głosi zasadę wolności myśli
Wiktionary
(1.1) Toteż nic dziwnego, że księgę tę nazwano wolnomyślnym poematem, pełnym zwątpienia i pesymizmu.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlnɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ, AS: volnõmyśl̦ny
Wiktionary
rzecz. wolnomyślicielstwo n., wolnomyśliciel m., wolnomyślicielka ż., wolnomyślność ż.
przysł. wolnomyślnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający wolne obroty, wolno wirujący
Wiktionary
(1.1) niskoobrotowy
Wiktionary
wolno spalający się
SJP.pl
podklasa roślin okrytonasiennych; rozdzielnopłatkowe
SJP.pl
o cechach wolnopłatkowych (podklasa roślin)
SJP.pl
związany z wolnymi rodnikami
SJP.pl
zwolennik gospodarki opartej na zasadach wolnego rynku; rynkowiec
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. związany z wolnym rynkiem
Wiktionary
(1.1) Przechodzenie od systemu totalitarnego do demokratycznego i wolnorynkowego wymaga głębokich zmian świadomości, ustawodawczych i organizacyjnych w zakresie zarządzania środowiskiem przyrodniczym.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlnɔrɨ̃ŋˈkɔvɨ, AS: volnorỹŋkovy
Wiktionary
rzecz. wolny rynek
Wiktionary
silnik wolnossący - typ motoru spalinowego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mot. o silniku spalinowym: niewyposażony w turbodoładowanie
Wiktionary
(1.1) W salonach dominują modele z turbodoładowanymi jednostkami napędowymi, zaś silniki wolnossące powoli odchodzą do lamusa.
(1.1) Na sprzedaż wystawiono dostawczego seata z wolnossącym silnikiem wysokoprężnym typu 1.9 SDI.
Wiktionary
(1.1) atmosferyczny
Wiktionary
1. budynek wolnostojący - budynek niepołączony żadną ze ścian z innymi budynkami;
2. wanna wolnostojąca - wanna możliwa do ustawienia pośrodku pomieszczenia (nie do zabudowy)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezwiązany z podłożem, przesuwalny
Wiktionary
urządzenie elektryczne do wolnego gotowania potraw
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do długotrwałego gotowania w niskiej temperaturze;
Wiktionary
Wolnowar – urządzenie elektryczne służące do gotowania potraw na wolnym ogniu, co wymaga podtrzymywania przez dłuższy (ok. 8-10 godzin) czas względnie niskiej temperatury ok. 80 stopni Celsjusza (w porównaniu do pieczenia, wrzenia czy smażenia). Pozwala to na wielogodzinne gotowanie bez nadzoru takich potraw jak gulasze, zupy, desery (jak np. fondue) i innych. Przygotowane potrawy nie tracą witamin oraz wartości odżywczych.[]
Wikipedia
pochodzący z hodowli, w której zwierzęta (zwykle kury) mogą swobodnie poruszać się po wybiegu, a nie są trzymane wyłącznie w klatkach
SJP.pl
1. dawniej, potocznie: wzmocniony czasownik "wolno";
2. obecnie: tylko w wyrażeniu "wolnoć Tomku w swoim domku"
SJP.pl
osoba opowiadająca się za szeroką wolnością jednostki i minimalną ingerencją państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. zwolennik wolności, niezależności, uczestnik ruchu politycznego głoszącego hasła wolnościowe
Wiktionary
(1.1) A on sam coraz słabiej panuje nad zbieraniną różnej maści prawicowców, wolnościowców, narodowców i antyszczepionkowców.
Wiktionary
rzecz. wolnościowość ż., wolność ż.
przym. wolnościowy, wolny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wolnością, dotyczący wolności
Wiktionary
rzecz. wolność ż., wolnościowiec m., wolnościowość ż.
przym. wolny, wolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
(1.2) polit. niezależność państwowa
(1.3) więz. pozostawanie poza więzieniem
(1.4) praw. prawo obywatelskie
Wiktionary
Wolność – brak przymusu, możliwość działania zgodnie z własną wolą. Sytuacja, w której można swobodnie dokonywać wyborów spośród wszystkich dostępnych opcji.
Wikipedia
(1.1) Każdy człowiek ma prawo wolności myśli, sumienia i wyznania
(1.2) Żołnierze walczyli o wolność Polski.
(1.3) Rok temu morderca wyszedł na wolność.
(1.4) Sejm zniósł wolności szlacheckie.
(1.4) Wskazuje się, że stan wyjątkowy to przejściowa sytuacja, w której instytucje państwowe są postawione w zagrożonej pozycji, przez co czują się upoważnione do derogacji, czyli zawieszenia pewnych zasad, co wiąże się z ograniczeniem praw i wolności człowieka.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlnɔɕt͡ɕ, AS: volność
Wiktionary
przym. wolny, wolnościowy
temsłow. wolno-
rzecz. powolniak mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) niezależność, swoboda
(1.2) niepodległość, niezależność, autonomia, niezawisłość
(1.4) swoboda, prawo, przywilej
Wiktionary
żyjący w stanie dzikim, nieoswojony i niehodowlany
SJP.pl
1. mogący postępować zgodnie z własną wolą; samodzielny, niezależny;
2. będący na swobodzie, nieuwięziony;
3. o kraju: niebędący pod obcą okupacją; suwerenny, niepodległy, niezawisły;
4. nieskrępowany zewnętrznymi zasadami, zwyczajami, przepisami;
5. niezajęty pracą, obowiązkami;
6. niezajęty przez nikogo, przez nic;
7. niepołączony z nikim związkiem małżeński;
8. o ubraniu: nieprzylegający do ciała, luźny;
9. odbywający się, wykonywany powoli, bez pośpiechu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mogący postępować zgodnie z własną wolą
(1.2) nieobciążony czymś niekorzystnym
(1.3) niezajęty przez coś
(1.4) niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
(1.5) odbywający się bez pośpiechu
(1.6) mogący swobodnie się rozwijać i funkcjonować
(1.7) inform. będący wolnym oprogramowaniem
Wiktionary
Osoby o nazwisku Wolny.
Kawalerowie Orderu Virtuti Militari – o tym nazwisku:
Lista Katyńska – oficerowie o tym nazwisku:
Wikipedia
(1.1) Mam wolny wybór: albo iść na zajęcia, albo na wagary.
(1.1) Rene odszedł z dużym ociąganiem, przekonując się raz jeszcze, jak ironicznie brzmi samo określenie „wolny związek" w stosunku do współżycia dwojga ludzi. Nie jest on chyba nigdy wolny — jak żaden ludzki związek, jeżeli ma być ludzki.
(1.2) Ten kraj jest wolny od dyktatury.
(1.3) Teraz jestem wolny, mogę Ci pomóc.
(1.4) Aktualnie jestem wolny, ale szukam partnerki.
(1.5) On jest bardzo wolny, bo mu się nie śpieszy.
(1.7) Ta dystrybucja Linuksa nie obsługuje mojej karty graficznej, bo dopuszczane są tam tylko wolne sterowniki.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlnɨ, AS: volny
Wiktionary
rzecz. wolne n., wolność ż., pozwalnianie n., rozwolnienie n., rozwalnianie n., spowolnienie n., spowalnianie n., uwolnienie n., uwalnianie n., zwolnienie n., zwalnianie n., Wolny m./ż., Wolna ż.
czas. pozwalniać dk., rozwolnić dk., rozwalniać ndk., spowolnić dk., spowalniać ndk., uwolnić dk., uwalniać ndk., zwolnić dk., zwalniać ndk.
przym. zdrobn. wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki
przysł. wolno, wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko
temsłow. wolno-
Wiktionary
(1.1) niezależny, samodzielny, suwerenny
(1.3) odpoczywający, wypoczywający
(1.4) kawaler
(1.5) powolny, ślamazarny, nieśpieszny
Wiktionary
język należący do rodziny kongo-kordofańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wolontariat
Wiktionary
rzecz. wolontariat m.
Wiktionary
dotyczący wolontariatu; związany z dobrowolną pracą o nieodpłatnym charakterze
SJP.pl
woluntariat (rzadziej);
1. pracowanie gdzieś z własnej woli za darmo, zwłaszcza przy ludziach chorych, starszych, bezdomnych;
2. bezpłatna forma stażu w szpitalu odbywana przez lekarza zdobywającego specjalizację
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dobrowolna, bezpłatna praca społeczna
Wiktionary
Wo
Wikipedia
rzecz. wolontariusz m., wolontariuszka ż., wolontariacik mrz.
przym. wolontariacki
Wiktionary
1. osoba dobrowolnie pracująca bez wynagrodzenia w celu niesienia pomocy innym, np. opiekująca się nieuleczalnie chorymi lub bezdomnymi; woluntariusz (rzadziej);
2. praktykant wykonujący pracę bez wynagrodzenia dla nauczenia się zawodu; woluntariusz (rzadziej);
3. dawniej: ochotnik, żołnierz, który z własnej chęci wstąpił do wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która bez wynagrodzenia i dobrowolnie poświęca czas dla innych
(1.2) praktykant, zaznajamiający się z zawodem, pracujący bez wynagrodzenia
(1.3) daw. wojsk. ochotnik
Wiktionary
(1.1) W przyszłości chciałbym być wolontariuszem w schronisku dla zwierząt.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlɔ̃nˈtarʲjuʃ, AS: volõntarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. woluntariusz mos., wolontariat mrz., woluntariat mrz.
:: fż. wolontariuszka ż., woluntariuszka ż.
Wiktionary
(1.1) woluntariusz
Wiktionary
woluntariuszka (rzadziej);
1. kobieta dobrowolnie pracująca bez wynagrodzenia w celu niesienia pomocy innym, np. opiekująca się nieuleczalnie chorymi lub bezdomnymi;
2. praktykantka wykonująca pracę bez wynagrodzenia dla nauczenia się zawodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: wolontariusz
Wiktionary
(1.1) Jestem wolontariuszką w hospicjum.
Wiktionary
IPA: ˌvɔlɔ̃ntarʲˈjuʃka, AS: volõntarʹi ̯uška
Wiktionary
rzecz. wolontariusz, woluntariusz, woluntariuszka, wolontariat, woluntariat
Wiktionary
(1.1) woluntariuszka
Wiktionary
woluntaryzm;
1. kierowanie się wyłącznie własną wolą w podejmowaniu decyzji;
2. pogląd filozoficzny, według którego wola jest głównym czynnikiem w codziennym działaniu, przeciwstawiający się intelektualizmowi i sentymentalizmowi
SJP.pl
turystyka w połączeniu z nieodpłatną pracą na rzecz lokalnej społeczności
SJP.pl
Wolonturystyka (inaczej turystyka wolontariacka) – dziedzina turystyki łącząca wyjazdy turystyczne z pracą wolontariacką.
Wikipedia
wywołujący chorobę tarczycy, zwaną wolem
SJP.pl
mający widoczne, powiększone wole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;
Wiktionary
Wolsk ( Вольск) – miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, rozmieszczone na prawym brzegu rzeki Wołga. Około 61 tys. mieszkańców (2020). Miasto zostało założone w 1690, w 1780 otrzymało prawa miejskie.
Wikipedia
przym. wolski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pogard. iron. Polska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Żądzić sic. Wolaki to sobie możecie w Wolsce. Rządzenie Polską zostawcie normalnym Polakom.
Wiktionary
IPA: ˈwɔlska, AS: wolska
Wiktionary
rzecz. Wolak mos., wolszczyzna ż., zwolszczenie n.
przym. wolacki, wolski
Wiktionary
przymiotnik od: Wola, Wola Krzysztoporska, Wola Mysłowska, Wola Prażmowska, Wola Uhruska, Wola Żarczycka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wolskiem, dotyczący Wolska – miasta w Rosji
(1.2) związany z Wolą, dotyczący Woli – miastem lub dzielnicą o tej nazwie
(1.3) pogard. związany z Wolską – pogardliwym określeniem na Polskę
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Wolska ż., wolanka ż., wolanin mos., Wolsk mrz., Wola ż.
Wiktionary
starożytne plemię italijskie ze środkowego Apeninu
SJP.pl
Wo
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wolsztyn ( Wollstein) – miasto w Polsce w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu wolsztyńskiego i gminy miejsko-wiejskiej Wolsztyn. Położony jest w zachodniej części województwa nad rzeką Dojcą, 72 km na południowy zachód od Poznania.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
IPA: ˈvɔlʃtɨ̃n, AS: volštỹn
Wiktionary
rzecz. wolsztynianin mos., wolsztynianka ż.
przym. wolsztyński
Wiktionary
mieszkaniec Wolsztyna
SJP.pl
mieszkanka Wolsztyna
SJP.pl
przymiotnik od: Wolsztyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wolsztyna, związany z Wolsztynem
Wiktionary
rzecz. Wolsztyn mrz., wolsztynianin mos., wolsztynianka ż.
Wiktionary
jednostka napięcia elektrycznego, potencjału elektrycznego, a także siły elektromotorycznej; volt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wolta
Wiktionary
|CGS-jedn =
Wikipedia
(1.1) Jeden elektronowolt jest to energia, jaką uzyskuje elektron, który jest przyspieszany napięciem równym jednemu woltowi.
Wiktionary
IPA: vɔlt, AS: volt
Wiktionary
rzecz. woltaż m.
Wiktionary
(1.1) volt
Wiktionary
1. jazda w kółko na ujeżdżanym koniu;
2. zręczny obrót ciała, np. podczas walki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. figura jeździecka; wykonanie konno pełnego, szerokiego koła;
(1.2) sport. zręczny obrót, wykonany w celu uniknięcia ataku przeciwnika
(1.3) lotn. wolta (1.1) samolotem
(1.4) książk. nagła i zazwyczaj drastyczna zmiana, często mająca podłoże oportunistyczne
(1.5) kult. zaskakujący zwrot akcji w filmie lub książce
(1.6) muz. zob. volta.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Wróg zaczął wykonywać swój taniec śmierci. Jakąś pisaną woltami na niebie pieśń łabędzią.
(1.4) Mimo (…) wolt i kluczeń był zawsze obecny całym sobą w tym, co robił.
Wiktionary
IPA: ˈvɔlta, AS: volta
Wiktionary
rzecz. półwolta ż.
Wiktionary
(1.2) unik
Wiktionary
przyrząd do mierzenia ładunku elektrycznego przepływającego w określonym czasie przez dany obwód elektryczny; kulometr, kulombometr
SJP.pl
zespół metod elektrochemicznych stosowanych w badaniach fizykochemicznych i w analizie chemicznej
SJP.pl
Woltamperometria – technika analityczna, której podstawą jest pomiar zależności natężenie prądu – potencjał elektryczny w układzie elektrody pracującej i odniesienia zanurzonych w roztworze badanym zawierającym oznaczaną substancję i elektrolit podstawowy. Elektroda porównawcza (odniesienia) jest niepolaryzowana (np. elektroda kalomelowa), natomiast elektroda pracująca jest polaryzowaną obojętną i może to być:
Wikipedia
obywatelka Górnej Wolty (dawna nazwa Burkina Faso)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. obywatel Górnej Wolty (współcz. Burkina Faso)
Wiktionary
rzecz. Wolta ż.
:: fm. Woltańczyk mos.
przym. woltański
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. obywatel Górnej Wolty (współcz. Burkina Faso)
Wiktionary
rzecz. Wolta ż.
:: fż. Woltanka ż.
przym. woltański
Wiktionary
przymiotnik od:
1. Wolta (rzeka w Afryce);
2. Górna Wolta (dawna nazwa Burkina Faso, państwa w Afryce); górnowoltański
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Górną Woltą, dotyczący Górnej Wolty (współcz. Burkina Faso)
Wiktionary
rzecz. Wolta ż., Woltańczyk mos., Woltanka ż.
Wiktionary
(1.1) górnowoltański
Wiktionary
1. napięcie elektryczne wyrażane w woltach;
2. potocznie: procentowy poziom zawartości alkoholu w napoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. napięcie elektryczne wyrażane w woltach
Wiktionary
rzecz. wolt mrz.
Wiktionary
pisarz i filozof francuski (1694-1778); Voltaire
SJP.pl
zwolennik wolterianizmu; wolnomyśliciel
SJP.pl
doktryna światopoglądowo-polityczna Woltera głosząca filozoficzny sceptycyzm połączony z afirmacją rozumu, walkę z obskurantyzmem, tolerancję religijną
SJP.pl
Wolterianizm − koncepcje światopoglądowo-polityczne Voltaire`a reprezentujące filozoficzny sceptycyzm połączony z afirmacją rozumu, postulujące walkę z obskurantyzmem, krytykę światopoglądu religijnego z pozycji deistycznych i idee tolerancji religijnej.
Wikipedia
dotyczący wolterianizmu, wolterianina
SJP.pl
1. taki jak u Woltera, charakterystyczny dla utworów Woltera;
2. dawniej: fotel wolterowski - fotel o wysokim oparciu i niskim siedzeniu; wolter
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Woltera lub z nim związany
SJP.pl
pozaukładowa jednostka mocy elektrycznej biernej
SJP.pl
Woltoamper, woltamper (oznaczenie: VA) – wolt × amper, jednostka miary mocy pozornej.
Woltoamper (oraz jego jednostki pochodne: kVA i MVA) jest jednostką używaną do określania mocy znamionowej niektórych urządzeń, na przykład transformatorów energetycznych lub zasilaczy awaryjnych.
Wikipedia
przyrząd do pomiaru napięcia i natężenia prądu; amperowoltomierz
SJP.pl
produkt zagęszczenia olejów mineralnych, zwierzęcych lub roślinnych za pomocą cichych wyładowań elektrycznych
SJP.pl
przyrząd do mierzenia napięcia prądu elektrycznego
SJP.pl
przyrząd do pomiaru napięcia prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. elektr. przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;
Wiktionary
Woltomierz – przyrząd pomiarowy mierzący napięcie elektryczne.
Nazwa pochodzi od jednostki napięcia: wolta. Woltomierz włącza się równolegle do obwodu elektrycznego. Idealny woltomierz posiada nieskończenie dużą rezystancję wewnętrzną. W związku z tym oczekuje się pomijalnie małego poboru prądu przez cewkę pomiarową.
Wikipedia
IPA: vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ, AS: voltõmʹi ̯eš
Wiktionary
(1.1) woltometr
Wiktionary
przestarzale: woltyżerka (popisowa jazda na koniu)
SJP.pl
1. żołnierz lekkiej piechoty w armii napoleońskiej; tyralier;
2. jeździec cyrkowy
SJP.pl
1. kobieta uprawiająca jazdę akrobatyczną na koniu;
2. popisowa jazda na koniu w cyrku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jeźdz. dyscyplina sportowa i rodzaj pokazów cyrkowych polegających na gimnastyce oraz akrobatyce na koniu;
Wiktionary
Woltyżerka – dyscyplina jeździecka, obecnie jako jedna z 7 dyscyplin wspierana jest przez Międzynarodową Federację Jeździecką (FEI). W dyscyplinie tej zawodnik lub grupa zawodników wykonuje zróżnicowane ćwiczenia gimnastyczne i akrobatyczne na galopującym, kłusującym lub stępującym koniu, prowadzonym na lonży.
Wikipedia
IPA: ˌvɔltɨˈʒɛrka, AS: voltyžerka
Wiktionary
rzadko: specjalizować się w ćwiczeniach akrobatycznych wykonywanych na galopującym koniu
SJP.pl
oprawny tom obejmujący całość dzieła, jego poszczególne części lub kilka różnych dzieł; wolumin, volumen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do mierzenia objętości gazów
SJP.pl
1. oprawny tom, jednostka introligatorska, biblioteczna; wolumen, volumen;
2. książkowo: rękopis oprawny w grubą księgę; foliał;
3. książkowo: zapisany zwój papirusu lub pergaminu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pojedynczy egzemplarz książki
(1.2) inform. wydzielona część w pamięci stałej komputera, w której przechowywane są informacje;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biblioteka wyprzedaje stare książki po dwa złote za wolumin.
(1.2) W trybie tym można połączyć w jeden logiczny wolumin kilka różnych dysków. Umożliwi to uzyskanie sporej pojemności przy wykorzystaniu kilku starych dysków, co stanowi atrakcyjne rozwiązanie zwłaszcza w przypadku serwera "budynkowego".
Wiktionary
IPA: vɔˈlũmʲĩn, AS: volũmʹĩn
Wiktionary
(1.1) vol.
Wiktionary
związany z woluminem - wydzielonym obszarem pamięci komputerowej umożliwiającej przechowywanie dużych ilości danych przez długi czas
SJP.pl
wolontariat (częściej);
1. pracowanie gdzieś z własnej woli za darmo, zwłaszcza przy ludziach chorych, starszych, bezdomnych;
2. bezpłatna forma stażu w szpitalu odbywana przez lekarza zdobywającego specjalizację
SJP.pl
wolontariusz (częściej);
1. osoba dobrowolnie pracująca bez wynagrodzenia w celu niesienia pomocy innym, np. opiekująca się nieuleczalnie chorymi lub bezdomnymi;
2. praktykant wykonujący pracę bez wynagrodzenia dla nauczenia się zawodu
SJP.pl
wolontariuszka (częściej);
1. kobieta dobrowolnie pracująca bez wynagrodzenia w celu niesienia pomocy innym, np. opiekująca się nieuleczalnie chorymi lub bezdomnymi;
2. praktykantka wykonująca pracę bez wynagrodzenia dla nauczenia się zawodu
SJP.pl
zwolennik woluntaryzmu
SJP.pl
wolontaryzm;
1. kierowanie się wyłącznie własną wolą w podejmowaniu decyzji;
2. pogląd filozoficzny, według którego wola jest głównym czynnikiem w codziennym działaniu, przeciwstawiający się intelektualizmowi i sentymentalizmowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) filoz. pogląd, według którego wola jest głównym czynnikiem w codziennym działaniu;
(1.2) publ. stawianie własnej woli i zachcianek nad inne czynniki przy podejmowaniu decyzji
Wiktionary
Zobacz też: Woluntaryzm (myśl polityczna).
Woluntaryzm (z łac. "voluntas" – "wola") – termin wprowadzony przez Ferdinanda Tönniesa, oznaczający zespół poglądów szczególnie akcentujących rolę woli w etyce i życiu ludzkim. W woluntaryzmie wola jest najwyższą władzą człowieka.
Wikipedia
(1.1) Augustyńska idea filozoficznego woluntaryzmu, akcentowanie przede wszystkim zagadnienia woli ludzkiej i działania zapoczątkowuje w myśli chrześcijańskiej na długie stulecia aktualny nurt myślowy, niejako konkurencyjny w stosunku do późniejszego filozoficznego intelektualizmu tomistycznego.
(1.1) Ktoś powinien skończyć z tym woluntaryzmem interpretacyjnym Ministerstwa Finansów.
(1.2) To klasyczny woluntaryzm ekonomiczny, czyli po polsku chciejstwo.
Wiktionary
rzecz. woluntarysta mos., woluntarystka ż.
przym. woluntarystyczny
przysł. woluntarystycznie
Wiktionary
dekoracyjny motyw w kształcie spirali lub zwoju; ślimacznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;
Wiktionary
Woluta, ślimacznica – element architektoniczny i motyw ornamentacyjny w formie spirali lub zwoju.
Występuje w głowicach kolumn w architekturze greckiej i rzymskiej (w porządku jońskim, korynckim i kompozytowym). Jako ozdoba występował w sztuce asyryjskiej, perskiej oraz w okresie renesansu i baroku, w budowlach wzorowanych na stylu antycznym. Woluta stanowi najważniejszy element esownicy.
Wikipedia
IPA: vɔˈluta, AS: voluta
Wiktionary
przym. wolutowy
Wiktionary
(1.1) ślimacznica
Wiktionary
przymiotnik od: woluta
SJP.pl
materiał zapasowy bakterii występujący w postaci ziaren polifosforanowych
SJP.pl
Wolutyna, ziarnistości metachromatyczne – substancja zapasowa bakterii i niektórych grzybów znajdująca się w cytoplazmie w formie ziaren. Polimer fosforanowy, służący m.in. bakteriom do syntezy ATP. Ziarnistości wolutyny opisano po raz pierwszy u bakterii "Spirillum volutans", stąd pochodzi nazwa substancji.
Wikipedia
Wo
Wikipedia
Wolwanowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Proszowice.
W 1595 roku wieś położona w powiecie proszowickim województwa krakowskiego była własnością kasztelana małogoskiego Sebastiana Lubomirskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
australijski ssak z rodziny torbaczy o krótkich łapkach i dobrze rozwiniętym tułowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;
Wiktionary
Wombat ("Vombatus") – rodzaj ssaka z rodziny wombatowatych (Vombatidae).
Wikipedia
IPA: ˈvɔ̃mbat, AS: võmbat
Wiktionary
rzecz. wombatowate
Wiktionary
o cechach wombatowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
Wombatowate, wombaty (Vombatidae) – rodzina ssaków z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia), prawdopodobnie blisko spokrewnionych z koalowatymi.
Wikipedia
o cechach wombatowatych (rodzina torbaczy)
SJP.pl
australijski ssak z rodziny torbaczy o krótkich łapkach i dobrze rozwiniętym tułowiu
SJP.pl
przejście w różnego rodzaju budowlach o charakterze amfiteatralnym; vomitorium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. tunelowe przejście przez trybuny stadionu lub innej budowli amfiteatralnej
(1.2) archit. hist. w starożytnym Rzymie, przejście dla publiczności w murze cyrku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|womitować.
Wiktionary
czas. womitować ndk.
Wiktionary
dawniej: wymiotować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) daw. gw-pl|Poznań. wymiotować
Wiktionary
(1.1) Jak sie miyszko koło knajpy, to już tak jes, że ci w bramie siurajóm abo womitujóm.
Wiktionary
rzecz. womitowanie n., daw. womity
Wiktionary
dawniej: wymioty
SJP.pl
1. waluta Korei Południowej, 1 won = 100 jeonów (chonów);
2. waluta Korei Północnej, 1 won = 100 junów (chonów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) monet. waluta Korei Południowej i Północnej o symbolu ₩;
wykrzyknik
(2.1) nieuprzejme wezwanie do oddalenia się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten chleb kosztuje 1000 wonów w Korei.
(2.1) Nie marnuj dłużej mojego czasu, won!
Wiktionary
IPA: wɔ̃n, AS: u̯õn
Wiktionary
przym. wonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. ₩
(2.1) precz, wynocha, sio
Wiktionary
won ton, wonton;
1. rodzaj pikantnych pierogów z nadzieniem mięsnym, pochodzący z kuchni chińskiej;
2. zupa z tymi pierogami
SJP.pl
dawniej: wówczas
SJP.pl
zaimek przysłowny
(1.1) daw. w tamtym czasie; wówczas, wtedy
Wiktionary
(1.1) Głownią od pistoletu dała mu między oczy, a że się wonczas przyzostali, nikt nie widział i nikt nie gonił.
Wiktionary
(1.1) wówczas, wtedy; książk. podówczas; daw. naonczas, naówczas, natedy, natenczas, wtenczas
Wiktionary
[czytaj: łonder] nazwisko
SJP.pl
gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
SJP.pl
Wonga ("Leucosarcia melanoleuca") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Zamieszkuje obszar od Queenslandu do Gippslandu (Australia). Zasadniczo osiadły, ale w przypadku braku lub zbyt małej ilości pożywienia populacja południowa migruje na niewielkie odległości. Zasięg występowania to ok. 1 milion km².
Wikipedia
rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny bobowatych
SJP.pl
książkowe: wydzielać woń, zapach, zwykle przyjemny; być pełnym jakiegoś zapachu
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zawonieć)
(1.1) przest. książk. wydzielać woń, zapach
Wiktionary
(1.1) W komnacie matczynej było ciepło, woniało kadzidłem i dymem z jałowca. Na kominie strzelał ogień, odświeżając powietrze, Anusia leżała na wznak, drzemiąc.
Wiktionary
czas. zawonieć dk.
rzecz. woń ż., powonienie n., wonność ż.
przym. wonny
Wiktionary
(1.1) pachnieć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wódka
Wiktionary
duży, zielony chrząszcz z rodziny kózkowatych, wydzielający woń piżma; jego larwy żerują w wierzbach
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: wonnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wonny
SJP.pl
zapach, zwłaszcza przyjemny
SJP.pl
zapach, zwłaszcza przyjemny
SJP.pl
zapachowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wydzielający woń – przyjemny zapach
Wiktionary
(1.1) W ogrodzie Amelii rośnie mnóstwo wonnych ziół i kwiatów.
Wiktionary
IPA: ˈvɔ̃nːɨ, AS: võ•ny
Wiktionary
rzecz. wonność ż., wonności nmos., powonienie n., Wonna ż., woń ż.
czas. wonieć
przysł. wonnie
Wiktionary
(1.1) pachnący
Wiktionary
zastawne narzędzie służące do połowu ryb w jeziorach i rzekach
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łudroł]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łutstok]
1. festiwal muzyczny organizowany przez fundację Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy z pieniędzy uzyskanych od sponsorów; Przystanek Woodstock;
2. nazwa kilku miast w Kanadzie;
3. nazwa kilku miast, wsi i gmin w Stanach Zjednoczonych;
4. miejscowość w Anglii, w hrabstwie Oxfordshire;
5. nazwa festiwalu muzycznego, który odbył się w dniach 15, 16, 17 i 18 sierpnia 1969 roku w Bethel koło Nowego Jorku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: łudstokowicz] uczestnik Woodstocku (festiwalu muzycznego)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. uczestnik festiwalu Pol’and’Rock Festival, dawniej „Przystanek Woodstock”
Wiktionary
rzecz. Woodstock n./m., woodstockowicz m.
:: fż. woodstokowiczka ż., woodstockowiczka ż.
przym. woodstockowy
Wiktionary
(1.1) woodstockowicz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Woody (dawniej Weringdale) – obszar niemunicypalny w hrabstwie Kern, w Kalifornii (Stany Zjednoczone), na wysokości 504 m.
Wikipedia
[czytaj: łufer] głośnik niskotonowy
SJP.pl
[czytaj: łulf] nazwisko, m.in. Virginia Woolf (1882-1941) - pisarka angielska
SJP.pl
[czytaj: wunerf] rodzaj ulicy na terenie mieszkaniowym, na której piesi i rowerzyści mają pierwszeństwo wobec pojazdów mechanicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urb. rodzaj ulicy w mieście zaprojektowanej w celu zwiększenia bezpieczeństwa przede wszystkim pieszych i rowerzystów, którzy mają priorytet przed samochodami;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) W artykule omówiony został rozwój koncepcji modernizacji ulic w polskich miastach zgodnie z zasadami woonerf.
(1.1) Na woonerfie bardzo ważną rolę pełnią bowiem meble miejskie, czyli ławki, stojaki na rowery, plac zabawace zabaw oraz drzewa i trawniki.
Wiktionary
Wojska Ochrony Pogranicza; dawna organizacja powołana do ochrony granic państwa, odpowiednik dzisiejszej Straży Granicznej
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Wojska Ochrony Pogranicza;
Wiktionary
IPA: vɔp, AS: vop
Wiktionary
rzecz. wopista mos.
Wiktionary
po drugiej wojnie światowej: żołnierz Wojsk Ochrony Pogranicza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz WOP, formacji ochrony granic Polski do 1991 roku
Wiktionary
(1.1) Staszek był wopistą na strażnicy w Stroniu Śląskim.
Wiktionary
IPA: vɔˈpʲista, AS: vopʹista
Wiktionary
rzecz. wopik m., wopistówka ż.
skr. WOP
przym. wopowski
Wiktionary
(1.1) pot. wopik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. wapno
Wiktionary
Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe;
Wiktionary
IPA: vɔpr̥, AS: vopr̦
Wiktionary
przym. woprowski
Wiktionary
członek WOPR (Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego); woprowiec
SJP.pl
członek WOPR (Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego); WOPR-owiec
SJP.pl
przymiotnik od: WOPR (Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe); WOPR-owski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z WOPR-em, dotyczący WOPR-u
Wiktionary
rzecz. WOPR m.
skr. WOPR
Wiktionary
[czytaj: w-orać]
1. rzadkie: wprowadzić coś w głąb gleby poprzez oranie; przyorać;
2. worać się:
a) zaorać czyjąś część pola na swój użytek, przywłaszczyć ją sobie;
b) zagłębić się w coś, wbić się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ostry sos z soi, octu i innych składników
SJP.pl
Worcester (,) – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), o statusie "city", ośrodek administracyjny hrabstwa Worcestershire, w dystrykcie Worcester. W 2021 roku miasto liczyło 105 465 mieszkańców. W mieście wynaleziono oraz długi czas produkowano sos Worcestershire.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Worcesterem, dotyczący Worcesteru
Wiktionary
rzecz. Worcester mrz.
Wiktionary
worczak zagnietek - gatunek pająka z rodziny worczakowatych
SJP.pl
o cechach worczakowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Worczakowate (Gnaphosidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothelae i infrarzędu Araneomorphae. Grupa kosmopolityczna, obejmująca około 2250 opisanych gatunków, sklasyfikowanych w ponad 130 rodzajach. Żyją głównie na ziemi, w ściółce i pod korą. Aktywnie polują na ofiary.
Wikipedia
o cechach worczakowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
[czytaj: łord] program komputerowy do pisania tekstów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 268 – 265,8 milionów lat temu;
(1.2) pot. zob. WORD.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) inform. popularny edytor tekstu firmy Microsoft;
Wiktionary
(2.1) Napisałem w wordzie kilkustronicowe wypracowanie.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wo
Wikipedia
[czytaj: łord perfekt] program komputerowy, zaawansowany edytor tekstowy; Word Perfect
SJP.pl
WordPerfect – procesor tekstu powstały w 1982 roku, w firmie WordPerfect Corporation, którego szczyt popularności przypadł na
lata 80. i początek lat 90. XX wieku, w okresie powszechnego użytkowania na mikrokomputerach osobistych systemu operacyjnego MS/PC DOS. Później edytor ten został stopniowo wyparty z rynku przez Microsoft Word. WordPerfect długo był popularnym narzędziem do przetwarzania tekstów, zastępując inny standardowy program komputerowy tamtej epoki – edytor WordStar.
Wikipedia
WordPress – napisany w języku PHP system zarządzania treścią (CMS), zaprojektowany pierwotnie do obsługi blogów.
Wykorzystuje bazę danych MySQL i MariaDB. Jest darmowy i udostępniany na licencji GNU General Public License.
Według danych W3Techs, firmy analizującej rynek IT, we wrześniu 2022 aż 43,0% stron na świecie wykorzystywało WordPress. Wśród systemów zarządzania treścią WordPress miał udział na poziomie 64,2% – czyli był najpopularniejszym CMS na świecie.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: worek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. worek
(1.2) mały worek
(1.3) zawartość małego worka
Wiktionary
Woreczek – (łac. "sacculus") część ucha wewnętrznego, będąca fragmentem systemu służącego do utrzymania równowagi ciała, czyli błędnika błoniastego. Znajduje się on między ślimakiem a kanałami półkolistymi. Zawiera zgrubienie nabłonka zmysłowego, zwane plamką woreczka.
Wikipedia
(1.2) Z tego woreczka już zaparzył raz herbatę, ale że z natury był człowiekiem oszczędnym, nie wyrzucił go, ale odłożył na talerzyk, żeby wykorzystać ponownie.
Wiktionary
IPA: vɔˈrɛt͡ʃɛk, AS: voreček
Wiktionary
rzecz. wory nmos., worek m., wór m., workowanie n.
czas. workować ndk.
przym. woreczkowy, woreczkowaty, workowy, workowaty
Wiktionary
przypominający kształtem woreczek, podobny do woreczka
SJP.pl
→ woreczek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od woreczek
Wiktionary
IPA: ˌvɔrɛt͡ʃˈkɔvɨ, AS: vorečkovy
Wiktionary
rzecz. worek, woreczek
przym. woreczkowaty, workowy, workowaty
czas. workować
Wiktionary
jednostka podziału administracyjnego w Etiopii
SJP.pl
pojemnik z płótna lub plastiku zwykle pozbawiony uchwytów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;
(1.2) miara ilości: zawartość worka (1.1)
(1.3) pot. przen. zbyt luźne ubranie, sukienka
(1.4) bot. zarodnia u niektórych grzybów;
(1.5) zob. worek mosznowy., moszna
(1.6) geogr. wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich
Wiktionary
Worek – wiotki pojemnik podobny do torby, lecz pozbawiony specjalizowanego zamknięcia. Wykonuje się go głównie z juty, płótna, skóry, papieru bądź tworzyw sztucznych. Służy do przechowywania i transportu rozmaitych artykułów, w tym sypkich, lecz nie płynów. Jedną z jego odmian jest worek próżniowy – gadżet charakteryzujący się możliwością wypompowania z niego powietrza dla oszczędzenia miejsca.
Wikipedia
(1.1) Konie jednak nie mogły się za płotem pomieścić, więc chłopcy, rozkulbaczywszy je i zdjąwszy z nich naczynia blaszane i worki, popętali je tylko, by nie oddaliły się zanadto w poszukiwaniu trawy lub wody.
Wiktionary
IPA: ˈvɔrɛk, AS: vorek
Wiktionary
rzecz. wory m., workowanie m., workowatość ż., workowiec m., workowce nmos., woreczniak m.
:: zdrobn. woreczek m.
:: zgrub. wór m.
czas. workować ndk.
przym. workowy, woreczkowy, workowaty
Wiktionary
(1.1) sak, sakwa, mieszek, miech, reg. śl. bojtel
(1.6) cypel
Wiktionary
[czytaj: łerkaholik] człowiek odczuwający nieustanną potrzebę wytężonej pracy; pracoholik, workaholik, workoholik
SJP.pl
[czytaj: łerkaholik] człowiek odczuwający nieustanną potrzebę wytężonej pracy; pracoholik, workaholic, workoholik
SJP.pl
[czytaj: łorkejszyn] środowiskowo: połączenie pracy zdalnej i wypoczynku
SJP.pl
potocznie, u ludzi: obwisła skóra pod oczami; wory
SJP.pl
[czytaj: łerkoholik] człowiek odczuwający nieustanną potrzebę wytężonej pracy; pracoholik, workaholik, workaholic
SJP.pl
gatunek podobnego do wiewiórki latającej torbacza, zamieszkujący kontynent australijski; lotopałanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|workować.
Wiktionary
czas. workować ndk.
rzecz. worek mrz., zaworkowanie n., woreczek mrz., wory nmos.
Wiktionary
1. przypominający kształtem worek, podobny do worka;
2. o ubraniu: zbyt luźny;
3. o cechach workowatych (nadrząd lub rodzina ssaków);
4. mrówkożer workowaty - gatunek ssaka z nadrzędu torbaczy;
5. lew workowaty - wymarły gatunek drapieżnego ssaka z nadrzędu torbaczy;
6. wilk workowaty - wymarły gatunek ssaka z rodziny wilkoworowatych; wilk tasmański, wilkowór tasmański
SJP.pl
1. przypominający kształtem worek, podobny do worka;
2. o ubraniu: zbyt luźny;
3. o cechach workowatych (nadrząd lub rodzina ssaków);
4. mrówkożer workowaty - gatunek ssaka z nadrzędu torbaczy;
5. lew workowaty - wymarły gatunek drapieżnego ssaka z nadrzędu torbaczy;
6. wilk workowaty - wymarły gatunek ssaka z rodziny wilkoworowatych; wilk tasmański, wilkowór tasmański
SJP.pl
pakować w worki
SJP.pl
czasownik
(1.1) pakować coś do worów
Wiktionary
IPA: vɔrˈkɔvat͡ɕ, AS: vorkovać
Wiktionary
rzecz. worek m., woreczek m., workowanie n., zaworkowanie n., wory nmos.
przym. workowy, woreczkowy, workowaty
Wiktionary
1. lądowy ssak niższy rozwijający się w torbie na brzuchu matki; torbacz, torbowiec;
2. grzyb rozmnażający się przez zarodniki workowe lub przez pączkowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Marsupialia|Illiger|ref=tak., nadrząd ssaków z podgromady żyworodnych;
(1.2) syst. mik. nazwa systematyczna|Ascomycota|Caval.-Sm.|ref=tak., gromada grzybów;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
rzecz. worek mrz., workowiec mzw.
Wiktionary
(1.1) war. torbacze
Wiktionary
1. lądowy ssak niższy rozwijający się w torbie na brzuchu matki; torbacz, torbowiec;
2. grzyb rozmnażający się przez zarodniki workowe lub przez pączkowanie
SJP.pl
urządzenie ułatwiające napełnianie worków
SJP.pl
przymiotnik od: worek
SJP.pl
[czytaj: łerkszop] seminarium, spotkanie artystyczny lub naukowe, mające na celu nabycie określonych umiejętności; warsztaty artystyczne lub naukowe
SJP.pl
Workshop – bezpłatny miesięcznik społeczno-kulturalny wydawany przez Fundację Laboratorium Reportażu, ISSN 1895-6157. Ukazuje się od października 2005 r.
Redakcja znajduje się w Warszawie w Laboratorium Reportażu Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Redaktorem naczelnym jest Marek Miller. Sekretarzem redakcji jest Krzysztof Sielicki.
Wikipedia
→ Workuta (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Workutą, dotyczący Workuty (miasta w Rosji)
(1.2) związany z Workutą, dotyczący Workuty (rzeki w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Workuta ż.
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na północy Federacji Rosyjskiej, w Republice Komi;
(1.2) geogr. rzeka w Federacji Rosyjskiej, na polarnym Uralu, prawy dopływ Usy;
Wiktionary
Workuta ( Воркута; komi: Вӧркута, "Vörkuta") – miasto w Rosji, w republice Komi, nad rzeką Workutą (dorzecze Peczory), 160 km na północ od koła podbiegunowego. Nazwa miasta pochodzi z języka nienieckiego, co można przetłumaczyć jako "obfitujący w niedźwiedzie" od słowa "wark" (pol. niedźwiedź) z języka nienieckiego.
Wikipedia
(1.1) Tym razem los mnie rzucił hen na północ, w zapolarny dziki kraj Workuta.
Wiktionary
IPA: vɔrˈkuta, AS: vorkuta
Wiktionary
przym. workucki
Wiktionary
wirus komputerowy samoczynnie się rozprzestrzeniający; robak
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w Nadrenii-Palatynacie, port nad Renem;
Wiktionary
Wormacja ( "Worms" //; ווערמײַזע "Wermajze"; "Civitas Vangionum") – miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w południowo-wschodniej części kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. Port nad Renem. Jedno z najstarszych niemieckich miast. 31 grudnia 2019 r. liczyło 83 542 mieszkańców na powierzchni 108,77 km².
Wikipedia
przym. wormacki
Wiktionary
przymiotnik od: Wormacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wormacją, dotyczący Wormacji
Wiktionary
rzecz. Wormacja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu telszańskim;
Wiktionary
Wornie (lit. "Varniai", żmudz. "Varnē", niem. "Medeniken") – miasto na Litwie, jeden z głównych historycznych grodów Żmudzi, położone na Wysoczyźnie Żmudzkiej, nad rzeką Wirwitą (Wornianką) między jeziorami Łukszta i Birżule. W XV wieku znane pod nazwą Варни (Wornie), zapis był dokonany w j. starobiałoruskim urzędowym WXL (pol. "Miedniki", zapis współczesny). W latach 1417–1864 były stolicą biskupstwa żmudzkiego, w latach 1219–1795 uważane były za stolicę Księstwa Żmudzkiego.
Wikipedia
przym. wornyński
Wiktionary
Woroblin (przed 1 stycznia 1990 "Wróblin") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Janów Podlaski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Janów Podlaski. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 97 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, prawy dopływ Bystrzycy Nadwórniańskiej
(1.2) geogr. hydron. rzeka w obwodach penzeńskim, woroneskim i tambowskim Rosji, prawy dopływ Chopru
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ Woroneż; woronieski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Woroneżem, dotyczący Woroneża
Wiktionary
rzecz. Woroneż m.
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej; Woronież
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;
(1.2) geogr. rzeka, lewy dopływ Donu;
Wiktionary
Woroneż ( Воронеж) – miasto obwodowe w Rosji, nad rzeką Woroneż (dopływ Donu). Znajduje się 486 km na południe od Moskwy, przy federalnej magistrali M4 „Don”. Aglomeracja woroneska liczy ponad 1,3 mln mieszkańców, a samo miasto (2020) 1 058 261 mieszkańców.
Wikipedia
przym. woroneski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Federacji Rosyjskiej; Woroneż
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Ługańsk, nazwa w użyciu w latach 1935–58 i 1970–90;
Wiktionary
przym. woroszyłowgradzki
Wiktionary
(1.1) współcz. Ługańsk
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Woroszyłowgradem, dotyczący Woroszyłowgradu
Wiktionary
(1.1) W szybkim tempie idzie wydobycie rudy żelaza w Radzieckiej Ukrainie. Na jej podstawie wyrosły wielkie zakłady-giganty: „Azowstal”, „Kriworiżstal”, „Zaporożstal”, Kramatorskie Zakłady im. Stalina, Woroszyłowgradzkie Zakłady Budowy Parowozów, Charkowskie Zakłady Traktorów i wiele innych.
(1.1) Udałem się do kancelarii i prorektora Uralskiego Instytutu i przedstawiłem moje dokumenty z aspirantury woroszyłowgradzkiej.
Wiktionary
rzecz. Woroszyłowgrad mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Stawropol (Kaukaski), nazwa używana w latach 1935-1943
(1.2) geogr. hist. Ałczewsk, nazwa używana w latach 1931-62
Wiktionary
przym. woroszyłowski
Wiktionary
przypominający wyglądem wór
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka płynąca po terytorium Rosji i Ukrainy, lewy dopływ Dniepru;
Wiktionary
Worskla (ukr. i Ворскла "Worskła") – rzeka płynąca po terytorium Rosji i Ukrainy, lewy dopływ Dniepru.
Długość rzeki wynosi 464 km, a powierzchnia dorzecza – 14 700 km².
Nad jej brzegami 12 lub 16 sierpnia 1399 rozegrała się bitwa między wojskami litewsko-ruskimi a tatarskimi.
Wikipedia
(1.1) W bitwie pod Worsklą, w roku 1399 zginęło kilkudziesięciu litewsko-ruskich książąt, a Tatarzy zapuścili się aż na Wołyń.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
serwis internetowy o określonej tematyce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. portal internetowy zajmujący się jedną określoną tematyką;
Wiktionary
Wortal – portal internetowy zajmujący się jedną określoną tematyką.
Termin pochodzi od określania „portal wertykalny” (z ang. "vertical portal"). Przykładem polskiego wortalu może być serwis E-teatr.pl.
Wikipedia
(1.1) Marek prowadzi wortal filatelistyczny.
Wiktionary
Wortycyzm (ang. "vorticism", od łac. "vortex" „zawirowanie, burza“) – awangardowy kierunek sztuk plastycznych powstały w Anglii na początku XX wieku, równoległy do kubizmu i włoskiego futuryzmu. Był odpowiedzią na tradycje akademickie i impresjonizm, stanowił specyficznie angielski przyczynek do modernizmu.
Wikipedia
potocznie, u ludzi: obwisła skóra pod oczami; worki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. powiększone fałdy skórne wiszące pod oczami
(1.2) pot. grub. męska moszna
forma rzeczownika.
(2.1) plural|wór.
Wiktionary
(1.1) Masz wielkie wory pod oczami, więc zdrzemnij się.
Wiktionary
IPA: ˈvɔrɨ, AS: vory
Wiktionary
rzecz. wór m., worek m., worki nmos., woreczek m., workowanie n.
czas. workować ndk.
przym. workowy, workowaty
Wiktionary
(1.1) worki
Wiktionary
w gwarze śląskiej i wielkopolskiej: woreczek
SJP.pl
[czytaj: w-orywać]
1. rzadkie: wprowadzać coś w głąb gleby poprzez oranie; przyorywać;
2. worywać się:
a) zaorywać czyjąś część pola na swój użytek, przywłaszczać ją sobie;
b) zagłębiać się w coś, wbijać się
SJP.pl
[czytaj: wos] skrót od: wiedza o społeczeństwie - przedmiot humanistyczny; wos.
SJP.pl
skrótowiec literowy w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = eduk. wiedza o społeczeństwie
(1.2) = kolej. wykaz ostrzeżeń stałych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dostałam piątkę z WOS-u.
Wiktionary
IPA: vɔs, AS: vos
Wiktionary
(1.1) wos.
Wiktionary
skrót od: wiedza o społeczeństwie; WOS
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gwara. bocian, bocian biały
Wiktionary
(1.1) bocian, pot. bociek; gwara. bocion, bociun, bocan, boción, bociąg, bocon, bocoń, boczoń, boć, boćko, busiek, busion, buśko, iwanko, klebocon, klobocon, ksiądz wojciech, mocian, pocian, staś, wojtek, wojtuś; białystok|klekotun.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
substancja używana m.in. do wyrobu świec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) plastycznyastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;
(1.2) przestęp. złoto
(1.3) przestęp. przedmioty pochodzące z kradzieży
Wiktionary
(1.1) Nie polecam wosku sojowego, ponieważ jest komedogenny.
(1.1) W XVI wieku wosk był cennym i poszukiwanym na rynkach europejskich surowcem oraz jednym z podstawowych artykułów polskiego eksportu.
(1.4) Mały nakład oraz fakt, że to pierwszy discopolowy album wydany na wosku, może podbijać cenę z biegiem czasu.
Wiktionary
IPA: vɔsk, AS: vosk
Wiktionary
rzecz. woskowina ż., woszczyna ż., woskarka ż., woskownica ż., woskowanie n., woskarz n., woskoboiny lm., woskobojne n., woskobojnia ż., woskowiec m., woskodrzew m., woskopalma ż., woskownik m., woskowniczka ż., woskownictwo n., woskownicowate lm., woskówka ż., woskowatość ż.
:: zdrobn. woszczek m.
:: zgrub. woszczysko n.
czas. woskować ndk., nawoskować, woszczyć
przym. woskowy, woskowaty, woskowożółty, woskowny, woszczysty, nawoskowany, bezwoskowy, woskowniczy, woszczynowy
przysł. woskowo, woskowato
Wiktionary
maszyna wykańczalnicza do nakładania wosku na tkaniny runowe i polerowania ich powierzchni pokrytej woskiem, w celu nadania połysku
SJP.pl
dawniej: osoba wyrabiająca świece i inne woskowe przedmioty
SJP.pl
zawierający wosk, dostarczający wosku
SJP.pl
wosk syntetyczny, produkt chlorowania naftalenu
SJP.pl
1. przypominający wosk, podobny do wosku;
2. zawierający wosk, pełen wosku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający wosk
Wiktionary
(1.1) Imperator przyjmie ją w sali tronowej nie po to, by ją przesłuchać (choć Mon słyszała, że niektórych przesłuchuje osobiście), lecz by spojrzeć na nią i wykrzywić postarzałą, woskowatą twarz w jadowitym uśmiechu.
Wiktionary
rzecz. wosk mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opakowanie żywności wielokrotnego użytku, najczęściej bawełniane i z dodatkiem wosku pszczelego
Wiktionary
(1.1) Jeśli jeszcze nie wiesz to woskowijka to idealna alternatywa dla folii spożywczej, aluminiowej czy innych opakowań jednorazowych na żywność.
Wiktionary
wydzielina gruczołów skóry przewodu słuchowego chroniąca go przed drobnymi ciałami obcymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;
Wiktionary
Woskowina, wosk uszny (łac. "cerumen") – żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków. Odgrywa znaczącą rolę w oczyszczaniu i nawilżaniu przewodu słuchowego zewnętrznego oraz zapewnia ochronę przed niektórymi bakteriami, grzybami i owadami. Jest mieszaniną lepkiej wydzieliny gruczołów łojowych i mniej lepkiej ze zmodyfikowanych apokrynowych gruczołów potowych.
Wikipedia
IPA: ˌvɔskɔˈvʲĩna, AS: voskovʹĩna
Wiktionary
rzecz. wosk mrz., woszczyna ż.
przym. woszczynowy
Wiktionary
(1.1) wosk uszny, woszczyna
Wiktionary
przymiotnik od: woskowina
SJP.pl
dawniej: zakład, w którym wytłaczano wosk
SJP.pl
1. wieloletnia roślina pnąca z rodziny toinowatych, uprawiana jako doniczkowa; hoja, hoya;
2. woskownica europejska - trujący krzew z rodziny woskownicowatych występujący nad Bałtykiem
SJP.pl
Wo
Wikipedia
rodzina roślin z rzędu bukowców
SJP.pl
Woskownicowate ("Myricaceae" Blume) – rodzina roślin z rzędu bukowców. Obejmuje cztery rodzaje z 57 gatunkami. Występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy i Australii, przy czym zasięg rodziny jest bardzo porozrywany i zwykle brak jej przedstawicieli na rozległych obszarach lądowych wewnątrz kontynentów o klimacie ciepłym. W strefie tropikalnej rośliny te rosną na obszarach górskich. Do europejskiej i polskiej flory należy tylko jeden gatunek – woskownica europejska ("Myrica gale").
Wikipedia
o cechach woskownicowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel monotypowego rzędu roślin okrytonasiennych
SJP.pl
biały o odcieniu wosku
SJP.pl
żółty o woskowym odcieniu; żółtowoskowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru żółtego o odcieniu wosku
Wiktionary
(1.1) Thomas Wolf spostrzegł wówczas, że mężczyzna wygląda na chorego, zapisał w pamięci gorejące plamaamy na policzkach i woskowożółtą skórę jego rąk.
Wiktionary
rzecz. wosk mrz.
Wiktionary
1. przymiotnik od: wosk
2. wykonany, zrobiony z wosku
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do wosku, zrobiony z wosku
(1.2) przypominający wosk kolorem i konsystencją
Wiktionary
rzecz. woszczyna ż., wosk m., woskówka ż.
czas. woskować ndk.
Wiktionary
(1.2) woskowaty
Wiktionary
miękka skóra u nasady dzioba niektórych ptaków, np. gołębi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. ornit. miękka skóra pokrywająca nasadę dzioba (występuje u ptaków drapieżnych, sów, gołębi, a także u innych grup ptaków);
Wiktionary
Woskówka ("ceroma") – miękka, silnie ukrwiona, zmodyfikowana skóra znajdująca się u niektórych ptaków przy nasadzie dzioba (szponiaste, grzebiące, gołębiowate, sowy, papugowe), lub powlekająca cały dziób (kaczkowate). W obrębie woskówki lub na jej skraju umieszczone są nozdrza. Często kontrastowo ubarwiona, zwłaszcza u samców. U ptaków drapieżnych woskówka jest żółta (u dorosłych) lub szara albo niebieska (u młodych).
Wikipedia
rzecz. wosk
przym. woskowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny dyniowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
żółtobrunatna wydzielina gruczołów skóry przewodu słuchowego chroniąca go przed drobnymi ciałami obcymi; woskowina
SJP.pl
przymiotnik od: Woszczele
SJP.pl
Woszczkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie rawickim, w gminie Miejska Górka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. plastry z wosku z komórkami na miód;
2. pozostałości po stopieniu i oczyszczeniu wosku;
3. żółtobrunatna wydzielina gruczołów skóry przewodu słuchowego, chroniąca go przed ciałami obcymi; woskowina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pszcz. odwirowany plaster pszczeli
(1.2) anat. wydzielina uszna
Wiktionary
Woszczyna – plastry pszczele niezawierające miodu ani czerwiu przeznaczone do wytopu wosku lub ponownego wykorzystania w ulu. Zwartość wosku zmniejsza się wraz z wiekiem woszczyny.
Wikipedia
rzecz. wosk mrz., woskowina ż.
przym. woskowy, woszczynowy
Wiktionary
(1.1) woskowina
Wiktionary
przymiotnik od: woszczyna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z woszczyną, dotyczący woszczyny
Wiktionary
rzecz. wosk mrz., woskowina ż., woszczyna ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
glon z klasy różnowiciowców, rosnący w wodzie lub na wilgotnej glebie
SJP.pl
Woszeria, prostnica ("Vaucheria") – rodzaj glonów z klasy różnowiciowców z monotypowej rodziny "Vaucheriaceae".
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. spoż. kiełbasa
Wiktionary
skrót od:
1. Wojska Obrony Terytorialnej;
2. Warszawski Ośrodek Telewizyjny
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = Warszawski Ośrodek Telewizyjny
(1.2) = wojska obrony terytorialnej
Wiktionary
Wot – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Rapti w dystrykcie Rolpa. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2011 roku liczył on 832 gospodarstwa domowe i 4409 mieszkańców (2416 kobiet i 1993 mężczyzn).
Wikipedia
(1.1) Program zrealizował WOT w 1983 roku.
(1.2) Politycy opozycji często porównują WOT do ORMO, czy ZOMO twierdząc, że będą one wykorzystywane do tłumienia antyrządowych protestów.
Wiktionary
rzecz. wocista mos.
przym. WOT-owski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z WOT-em, dotyczący WOT-u
Wiktionary
rzecz. WOT m.
skr. WOT
Wiktionary
votum;
1. w Kościele katolickim: symboliczny przedmiot ofiarowany w jakiejś intencji, wieszany na ołtarzu, obrazie itp.;
2. dawniej:
a) uroczyste zobowiązanie; ślub, przyrzeczenie;
b) decyzja, głos w wyborach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. sędzia, który nie przewodniczy rozprawie, ale bierze udział w wydaniu wyroku
Wiktionary
rzecz. wotum n.
Wiktionary
dotyczący Wotiaków
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wotiakami, dotyczący Wotiaków (Udmurtów)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wotiacki;
Wiktionary
rzecz. Wotiak mos., Wotiaczka ż.
Wiktionary
(1.1) udmurcki
(2.1) udmurcki
Wiktionary
dawniej: Udmurci (lud zamieszkujący Udmurcję i sąsiednie tereny)
SJP.pl
dawniej: Udmurtka (mieszkanka Umdurcji)
SJP.pl
dawniej: Udmurta (mieszkaniec Umdurcji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w europejskiej części Rosji, w Udmurcji;
Wiktionary
Wotkińsk ( Воткинск, Вотка) – miasto w europejskiej części Rosji, w Udmurcji. Około 96 tys. mieszkańców (2021).
W tym mieście urodził się Piotr Ilicz Czajkowski i tutaj znajduje się muzeum poświęcone jego osobie.
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, uzbrojenia (Wotkinskij Zawod), środków transportu, drzewny oraz materiałów budowlanych.
Wikipedia
przym. wotkiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wotkińskiem, dotyczący Wotkińska
Wiktionary
rzecz. Wotkińsk mrz.
Wiktionary
uchwalać; składać śluby
SJP.pl
czasownik
(1.1) daw. głosować
(1.2) daw. uchwalać
(1.3) daw. ślubować
Wiktionary
rzecz. wotowanie n., wotum n.
przym. wotywny
Wiktionary
potocznie: żołnierz Wojsk Obrony Terytorialnej
SJP.pl
język należący do grupy języków ugrofińskich, używany w północno-wschodniej Rosji w okolicy Sankt Petersburga
SJP.pl
votum;
1. w Kościele katolickim: symboliczny przedmiot ofiarowany w jakiejś intencji, wieszany na ołtarzu, obrazie itp.;
2. dawniej:
a) uroczyste zobowiązanie; ślub, przyrzeczenie;
b) decyzja, głos w wyborach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. kult. przedmiot ofiarowany Bogu w jakiejś intencji, umieszczony w świątyni;
(1.2) daw. uroczyste zobowiązanie
(1.3) daw. głos oddawany w wyborach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gablotę na wota powiesimy z lewej strony.
Wiktionary
rzecz. votum n., dewocjonalia nmos., wotant mos.
przym. wotywny
czas. wotować
Wiktionary
(1.1) votum
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wotami, dotyczący Wotów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wotycki;
Wiktionary
rzecz. Wotowie lm m.
przym. wotski, wocki
Wiktionary
(1.1) wocki, wotski
(2.1) wocki, wotski
Wiktionary
1. msza odprawiana w specjalnej intencji;
2. ranna msza śpiewana i grana
SJP.pl
Wotywa, msza wotywna – w Kościele katolickim jest to msza odprawiana w czyjejś/jakiejś intencji nie według formularza przypisanego na dany dzień, lecz według formularza odpowiadającego pobożności wiernych lub szczególnej okazji.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. ofiarowywany jako wotum
Wiktionary
(1.1) Przyniosła ze sobą świecę jako dar wotywny.
Wiktionary
rzecz. votum n., wotum
czas. wotować
Wiktionary
[czytaj: łał] wykrzyknik używany w mowie potocznej, wyrażający zachwyt, uznanie, zdziwienie itp.; łał
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …pot. wyrażający zachwyt, uznanie itp.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: człowiek trudniący się przewozem towarów wozem konnym;
2. robotnik górniczy napełniający wózki urobkiem; sypacz; ciskacz;
3. wozak leśny - robotnik leśny przemieszczający sortymenty drewna przy użyciu zaprzęgów konnych; zrywkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) woźnica, osoba prowadząca wóz
(1.2) robotnik zajmujący się transportem urobku w kopalni
Wiktionary
czas. wozić
rzecz. wóz mrz., wózek mrz.
Wiktionary
(1.1) woźnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. woźnica
Wiktionary
IPA: vɔˈzataʃ, AS: vozataš
Wiktionary
dawniej:
1. flegma, śluz z nosa, smark;
2. osoba zakatarzona
SJP.pl
rodzaj wywrotki do jazdy w trudnym terenie
SJP.pl
Wozidło, wozidło technologiczne – rodzaj wywrotki przeznaczonej do transportu dużych ilości materiałów sypkich w trudnych warunkach terenowych, niedostępnych dla standardowych samochodów ciężarowych, np. w kopalniach odkrywkowych. Ze względu na konstrukcję wozidła dzieli się na przegubowe oraz sztywnoramowe.
Wikipedia
zdrobnienie od: wóz (głównie o samochodzie)
SJP.pl
tani, lichy wóz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, co rozwozi wodę
Wiktionary
Woziwoda ( Woziwoda, po 1900 "Schüttenwalde") – osada w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie tucholskim, w gminie Tuchola. Miejscowość jest częścią składową sołectwa Klocek.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
(1.1) Właśnie w tem miejscu woziwody napełniali beczki, w których dostarczali wodę mieszkańcom miasta.
Wiktionary
1. transportować często ludzi lub przedmioty, poruszając się odpowiednim środkiem lokomocji;
2. potocznie: zwiedzać wiele miejsc, jeżdżąc z kimś;
3. wozić się - potocznie: brać coś w podróż
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wieźć)
(1.1) przemieszczać coś przy pomocy jakiegoś pojazdu
czasownik zwrotny wozić się
(2.1) przen. celowo wykorzystywać kogoś lub jakąś sytuację dla osiągnięcia korzyści
Wiktionary
IPA: ˈvɔʑit͡ɕ, AS: voźić
Wiktionary
rzecz. wożenie n., wóz m., wózek m., wozak m., woźnica m., Woźnica ż./mos./mzw., podwozie n.
czas. wieźć, zwozić, wywozić, wywieść, odwozić, odwieźć
przym. wozowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w kalkulacji kosztów przewozów samochodowych: każdy dzień kalendarzowy, w którym dany pojazd opuścił swoje miejsce postoju niezależnie od przepracowanych godzin w ciągu doby
SJP.pl
jednostka obliczeniowa stosowana w transporcie kołowym, równa jednemu kilometrowi drogi wykonanej przez środki transportu w określonym czasie
SJP.pl
Wozokilometr ("wkm") – stosowana zwyczajowo w transporcie kołowym jednostka miary długości drogi wykonanej przez środki transportu (wozy) w określonym czasie (np. doby, miesiąca, roku, wybranego kursu itp.), odpowiadająca kilometrowi – uwielokrotnionej podstawowej jednostce długości układu SI.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. hist. wojsk. dowódca, wódz powożący wozem
Wiktionary
(1.1) Wozokotczy wodzu Strumenu, czy widzisz nieprzyjaciela?
(1.1) Wybaw wozokotczego Kolmara, mój miły!
Wiktionary
IPA: vɔzɔ̃kɔtt͡ʃɨ, AS: vozõkotčy
Wiktionary
budynek, w którym przechowywane są powozy, karety i inne pojazdy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. budynek przeznaczony do przechowywania wozów konnych
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) Właśnie idziemy zwiedzać łańcucką wozownię.
Wiktionary
rzecz. wóz m., wózek mrz., wózkowy mos., wozówka ż.
czas. wozić ndk.
przym. wozowy, wózkowy
Wiktionary
(1.1) powozownia
Wiktionary
dawniej: na wozach, wozami
SJP.pl
1. przeznaczony dla wozów, będący częścią wozów;
2. przewożony wozem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wozem, dotyczący wozu
Wiktionary
rzecz. wóz m., wozownia ż.
czas. wozić
Wiktionary
Wozzeck – trzyaktowa opera z librettem i muzyką Albana Berga.
Wikipedia
dłuższa boczna ściana cegły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. archit. wąska i długa powierzchnia cegły, ciosu, bloku
(1.2) przest. budynek lub pomieszczenie na wozy
Wiktionary
(1.1) Wątki ceglane można rozróżnić po sposobie ułożenia główek i wozówek cegieł.
(1.2) Ściany chlewa wykonano w konstrukcji zrębowej, a wozówki – sumikowo-łątkowej.
Wiktionary
IPA: vɔˈzufka, AS: vozufka
Wiktionary
rzecz. wóz mrz., wózek mrz., wozik mrz., wozownia ż.
czas. wozić ndk., wozić się ndk.
przym. wozówkowy
Wiktionary
(1.2) wozownia
Wiktionary
→ wozówka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bud. archit. związany z wozówką
Wiktionary
(1.1) Wiązanie wozówkowe jest łatwe i szybkie do wykonania.
Wiktionary
IPA: ˌvɔzufˈkɔvɨ, AS: vozufkovy
Wiktionary
rzecz. wozówka ż.
Wiktionary
1. w językoznawstwie: ostatni przypadek w deklinacji łacińskiej (szósty z kolei), polskiej (siódmy) oraz niektórych innych językach, używany w momencie, gdy nadawca zwraca się do kogoś, rzadziej czegoś; vocativus, wokatiwus;
2. w językoznawstwie: forma wyrazowa tego przypadka, np. Boże!, Polsko!, Krzysiu!; vocativus, wokatiwus;
3. dawniej: ten, kto woła, ogłasza coś; herold
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;
Wiktionary
Wołacz (łac. "vocativus") – przypadek gramatyczny, [] przypadek polskiej deklinacji, występuje także w wielu innych językach.
Wikipedia
(1.1) Wołaczem rzeczownika „Litwa” zaczyna się utwór „Pan Tadeusz”.
Wiktionary
IPA: ˈvɔwat͡ʃ, AS: vou̯ač
Wiktionary
rzecz. wołanie n., zawołanie n.
czas. wołać ndk.
przym. wołaczowy
Wiktionary
(1.1) wokatiwus
Wiktionary
→ wołacz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) gram. związany z wołaczem, dotyczący wołacza
Wiktionary
rzecz. wołacz mrz.
Wiktionary
Wołajowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Hrubieszów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Hrubieszów. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 191 mieszkańców i była 27. co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
przywoływać kogoś, wydać okrzyk
SJP.pl
zwierzę robocze, kastrowany samiec bydła domowego
SJP.pl
przywoływać kogoś, wydać okrzyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wołać.
(1.2) okrzyk, dźwięk dalekiego głosu
Wiktionary
Wołanie – siódmy album polskiej artystki muzycznej Antoniny Krzysztoń, który wydany został w 2000 roku.
Wikipedia
IPA: vɔˈwãɲɛ, AS: vou̯ãńe
Wiktionary
czas. wołać ndk.
rzecz. wołacz mrz., zawołanie n.
Wiktionary
przywoływać kogoś, wydać okrzyk
SJP.pl
czasownik
(1.1) wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
(1.2) nazywać kogoś
(1.3) przekazywać coś krzykiem
(1.4) pot. żądać pewnej ceny (zwykle za usługę)
Wiktionary
(1.1) Tyle razy cię wołałem, a ty twierdzisz, że nic nie słyszałaś?
(1.2) W podstawówce wołali na mnie „Gałązka”.
(1.3) Niektórzy śmiali się, ale większość wołała: „zabierzecie go ze sceny!”.
(1.4) Oni wołają dwieście złotych za wymianę opon.
Wiktionary
IPA: ˈvɔwat͡ɕ, AS: vou̯ać
Wiktionary
rzecz. wołacz m., wołanie n., przywołanie n., zawołanie n.
czas. przywoływać ndk., przywołać dk., nawoływać ndk., wywołać dk.
Wiktionary
(1.1) wzywać, prosić
(1.3) mówić, krzyczeć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w zachodniej Rosji europejskiej, przepływająca przez obwody nowogrodzki i leningradzki, wypływa z jeziora Ilmen i uchodzi do jeziora Ładoga;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na przykład nad Wołchowem przepływającym przez kraj Rusów cena niewolnika na początku IX w. wynosiła 60-75 dirhemów (ok. 255 gramów srebra).
Wiktionary
przym. wołchowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wołchowem, dotyczący Wołchowa
Wiktionary
rzecz. Wołchow mrz.
Wiktionary
w religii Słowian: wróżbita, mag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szaman, kapłan w religii słowiańskiej;
Wiktionary
Wołchw, pot. guślarz – w religii Słowian wróżbita, częściowo też mag, swego rodzaju odpowiednik szamana znanego z innych kultur pierwotnych. Po chrystianizacji wołchwów zaczęto nazywać „guślarzami”. Sztuka wróżenia wołchwów była powiązana z kultem boga chtonicznego Welesa, można w niej dostrzec aspekty animizmu i szamanizmu. Wieszcza Bojana uznawano także za „wnuka Welesowego”, co mogło świadczyć o jego powiązaniu z Welesem tudzież wołchwami.
Wikipedia
(1.1) Wołchwowie utrzymywali kontakty ze światem nadprzyrodzonym poprzez ekstazę wywołaną tańcem lub środkami odurzającymi.
Wiktionary
w wierzeniach Słowian: kapłanka, wróżbitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na Ukrainie, lewy dopływ Samary, przepływa przez obwód doniecki i dniepropetrowski;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wołczkowo (do 1945 niem. "Völschendorf") – wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Dobra (Szczecińska). Leży na skraju Puszczy Wkrzańskiej u podnóża wału morenowego, tzw. Wału Bezleśnego, rozciągającego się na przestrzeni kilkunastu kilometrów – od Bezrzecza do brzegu Odry w Siadle Dolnym; ok. 3 km na zachód od szczecińskiego osiedla Głębokie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wołczyn ( Konstadt) – miasto w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie miejsko-wiejskiej Wołczyn, której jest siedzibą.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 5320 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈvɔwt͡ʃɨ̃n, AS: vou̯čỹn
Wiktionary
przym. wołczyński
Wiktionary
mieszkaniec Wołczyna (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wołczyna (miasta w Polsce)
SJP.pl
Wołczyno – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Gryfice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Wołczyn
SJP.pl
Wołdowo – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Przelewice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych, szkodnik magazynów zbożowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: wół
(1.2) pieszcz. wół
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wołek, wołek, wołek i osiołek / Dzieciąteczko w żłobie, a w stajence mróz / Kto stworzył świat cały? Tylko jeden Bóg!
Wiktionary
rzecz. wół mzw., wołowina ż., wołowe n.
przym. wołowy, woli
Wiktionary
marka samochodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód marki Wołga
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) To on wyłazi z auta swojego, pcha z nami i ta pierdolona wołga wreszcie rusza.
Wiktionary
rzecz. Wołga ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie rostowskim, port nad Donem;
Wiktionary
Wołgodońsk (ros. Волгодонск) – miasto w Rosji, w obwodzie rostowskim, port nad Donem (nad Cymlańskim Zbiornikiem Wodnym). Około 171 tys. mieszkańców (2020). Jedno z najmłodszych miast na południu Rosji, założony 27 lipca 1950 roku jako osiedle budowniczych Cymlańskiego Węzła Wodnego. Duży ośrodek przemysłowy i naukowy, energetyczne centrum południa Rosji.
Wikipedia
przym. wołgodoński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wołgodońskiem, dotyczący Wołgodońska
Wiktionary
rzecz. Wołgodońsk mrz.
Wiktionary
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, położone nad Wołgą;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
IPA: vɔwˈɡɔɡrat, AS: vou̯gograt
Wiktionary
rzecz. wołgogradczyk mos., wołgogradka ż.
przym. wołgogradzki
Wiktionary
(1.1) hist. Carycyn, hist. Stalingrad
Wiktionary
mieszkaniec Wołgogradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wołgogradu
Wiktionary
rzecz. Wołgograd mrz.
:: fż. wołgogradka ż.
przym. wołgogradzki
Wiktionary
mieszkanka Wołgogradu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wołgogradu
Wiktionary
rzecz. Wołgograd mrz.
:: fm. wołgogradczyk mos.
przym. wołgogradzki
Wiktionary
przymiotnik od: Wołgograd
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Wołgogradem, dotyczący Wołgogradu
Wiktionary
rzecz. Wołgograd mrz., wołgogradczyk mos., wołgogradka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wołk ( Воўка, "Wouka"; Волка, "Wołka") – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie dzierżyńskim, w sielsowiecie Borowa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Wołkowyja – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Leży na pograniczu Gór Sanocko-Turczańskich i Bieszczadów. Ma status sołectwa. Leży nad Jeziorem Solińskim, otoczona niewysokimi górami.
Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 894 i droga powiatowa 2279R.
Wikipedia
przymiotnik od: Wołkowyja (wieś w Polsce); wołkowyski
SJP.pl
miasto na Białorusi
SJP.pl
Wołkowysk (biał. Ваўкавыск/Vaŭkavysk "Waukawysk"; ros. Волковыск, "Wołkowysk") – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, stolica rejonu wołkowyskiego, nad Wołkowyją, w pobliżu jej ujścia do Rosi; 44 tys. mieszkańców (2010); przemysł maszynowy, metalowy, elektrotechniczny, mineralny, drzewny, chemiczny, spożywczy; węzeł kolejowy.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Wołkowysk (miasto na Białorusi);
2. przymiotnik od: Wołkowyja (wieś w Polsce); wołkowyjski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od: Wołkowysk (miasta na Białorusi)
(1.2) przym. od: Wołkowyja (wsi w Podkarpackiem)
Wiktionary
Wołkowyski – polski herb szlachecki.
Wikipedia
(1.1)
rzecz. Wołkowysk m.
(1.2)
rzecz. Wołkowyja ż.
przym. wołkowyjski
Wiktionary
(1.2) wołkowyjski
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
Wołnowacha ( Волноваха) – miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim, administracyjne centrum rejonu wołnowaskiego. „Miasto-bohater Ukrainy” (2022).
Wołnowacha znajduje się na południu obwodu donieckiego, jest węzłem kolejowym na liniach Mariupol–Donieck i Mariupol–Zaporoże. Przez miasto przebiega droga N20 (Słowiańsk – Mariupol).
Wikipedia
mieszkaniec Wołoszczyzny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mężczyzna należący do jednej z grup etnicznych zamieszkujących pierwotnie Półwysep Bałkański, posługujących się językami wschodnioromańskimi;
(1.2) gw-pl|Bukowina. Rumun
Wiktionary
(1.1) Najstarsze pisemne wzmianki o Wołochach znajdujemy w źródłach bizantyńskich.
(1.1) Fala migracji Wołochów trwała aż do XVI wieku (…)
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Wołoszka ż.
przym. wołoski
Wiktionary
wielkanocny zwyczaj ludowy (głównie Podlasie, Mazowsze, Białostocczyzna) polegający na chodzeniu z pieśniami i powinszowaniami po domach w drugi dzień świąt; włóczebne
SJP.pl
Wołoczebne, także chodzenie z Konopielką, włóczebne lub włóczonno – zwyczaj ludowy znany w Polsce na Mazowszu i Podlasiu, zwłaszcza na Białostocczyźnie, ale także na Litwie, Białorusi, Ukrainie i w Rosji.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ukraińskie imię męskie
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto obwodowe w północno-zachodniej części Federacji Rosyjskiej;
(1.2) geogr. rzeka w obwodzie wołogodzkim, prawy dopływ Suchony
Wiktionary
Wołogda ( Вологда) – miasto obwodowe w Rosji, nad rzeką Wołogda (dorzecze Dwiny). Około 310 302 mieszkańców (2020).
Wikipedia
IPA: vɔˈwɔɡda, AS: vou̯ogda
Wiktionary
rzecz. wołogdzianin m., wołogdzianka ż.
przym. wołogodzki, wołogdziański, wołogdzki
Wiktionary
przymiotnik od: Wołogda (miasto i rzeka w Rosji); wołogodzki, wołogdzki
SJP.pl
przymiotnik od: Wołogda (miasto i rzeka w Rosji); wołogdziański, wołogodzki
SJP.pl
przymiotnik od: Wołogda (miasto i rzeka w Rosji); wołogdziański, wołogdzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wołogdą, dotyczący Wołogdy
Wiktionary
rzecz. Wołogda ż.
przym. wołogdzki, wołogdziański
Wiktionary
(1.1) wołogdzki, wołogdziański
Wiktionary
sztuczne tworzywo antykorozyjne, produkowane z włókien i żywicy fenolowej na terenie dawnego Związku Radzieckiego
SJP.pl
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
Wołokołamsk (Wołok) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 129 km na północny zachód od Moskwy. W 2020 liczyło 18 372 mieszkańców.
Znajduje się tu stacja kolejowa Wołokołamsk, położona na linii Moskwa - Siebież.
W mieście rozwinął się przemysł włókienniczy, materiałów budowlanych oraz spożywczy.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wołomin (dawn. "Wołumin") – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, siedziba powiatu wołomińskiego i gminy miejsko-wiejskiej Wołomin. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego. Wołomin należy do aglomeracji warszawskiej.
Wikipedia
(1.1) Po trzecie, dziecko wyjechało z Wołomina wydolne krążeniowo i oddechowo, nie wymagało intubacji. Natomiast przed wyjazdem otrzymało leki przeciwdrgawkowe, które powodują zwiotczenie.
Wiktionary
IPA: vɔˈwɔ̃mʲĩn, AS: vou̯õmʹĩn
Wiktionary
rzecz. wołominianin m., wołominianka ż.
przym. wołomiński
Wiktionary
mieszkaniec Wołomina
SJP.pl
mieszkanka Wołomina
SJP.pl
przymiotnik od: Wołomin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wołomina, związany z Wołominem, pochodzący z Wołomina
Wiktionary
IPA: ˌvɔwɔ̃ˈmʲĩj̃sʲci, AS: vou̯õmʹĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wołomin m., wołominianin m., wołominianka ż.
Wiktionary
słowiańskie bóstwo
SJP.pl
wieś
SJP.pl
Wołosate (w latach 1977–1981 Roztoka, ukr. "Волосате") – osada w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Lutowiska.
Wołosate wchodzi w skład sołectwa "Ustrzyki Górne".
Miejscowość leży na obszarze Bieszczadzkiego Parku Narodowego, w dolinie potoku Wołosatki górnego biegu Wołosatego, przy drodze wojewódzkiej nr 897. Jest dobrym punktem wypadowym na Tarnicę, a także rozpoczyna się tu Główny Szlak Beskidzki.
Wikipedia
związany z narodem Wołosów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wołoszczyzną (historycznym państwem), dotyczący Wołoszczyzny lub jej mieszkańców
(1.2) związany z Wołoszczyzną (krainą geograficzną), dotyczący Wołoszczyzny lub jej mieszkańców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) hist. umowna nazwa grupy dialektów, którymi posługiwali się Wołosi po wywędrowaniu w średniowieczu ze swojej bałkańskiej kolebki;
Wiktionary
Wołoski ( Валоскі, "Wałoski"; Волоски) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie brzeskim, w sielsowiecie Czernie.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie poleskim, do 12 kwietnia 1928 w powiecie kobryńskim, w gminie Zbirohi, następnie w powiecie brzeskim, w gminie Kosicze.
Wikipedia
rzecz. Wołoszczyzna ż., Wołoch m., Wołoszka ż., Wołoskie n.
Wiktionary
(2.1) język wołoski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od XIV w. do 1861 r.; Księstwo Wołoskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;
(1.2) geogr. kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
(1.3) geogr. kraina historyczno-geograficzna na Morawach;
(1.4) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie przemyślańskim;
(1.5) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie brzeżańskim;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
rzecz. Wołoch m., Wołoszka ż., wołoski mrz.
przym. wołoski
Wiktionary
(1.1) Hospodarstwo Wołoskie, Księstwo Wołoskie
Wiktionary
mieszkanka Wołoszczyzny (dawnego państwa na Nizinie Wołoskiej)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kobieta należąca do jednej z grup etnicznych zamieszkujących pierwotnie Półwysep Bałkański, posługujących się językami wschodnioromańskimi;
Wiktionary
Wołoszka – ubiór wojskowy zwany też krakuską; długi do kolan, wcięty, mający na obu piersiach wzorem ludów zakaukaskich kieszonki na ładunki w postaci tulejek w liczbie 5–7 i więcej.
Wołoszka była m.in. ubiorem piechoty Wojska Polskiego okresu powstania krakowskiego.
Wikipedia
(1.1) Ludmiła miała nad biurkiem obraz z Wołoszką niosącą gliniany dzban.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Wołoch m.
przym. wołoski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
grzbiet w Tatrach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. szczyt w Tatrach Wysokich;
Wiktionary
Wołoszyn ( Walachenkopf, 'Woloszyn, Woľoszyn) – potężny grzbiet w Tatrach Wysokich, rozdzielający Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki. W regionie przełęczy Krzyżne łączy się z masywem Koszystej, stanowiącym drugą z końcowych odnóg wschodniej grani Świnicy.
Wikipedia
(1.1) Najłatwiejsza droga zimą prowadzi na Wołoszyn od Krzyżnego.
Wiktionary
rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy; krętorogie, pustorogie, pustorożce, pochworogie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Bovidae||ref=tak., rodzina ssaków parzystokopytnych z podrzędu przeżuwaczy;
Wiktionary
Wołowate, krętorogie, pustorogie, pustorożce (Bovidae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla).
Wikipedia
(1.1) Wołowate preferują otwarte tereny trawiaste (stepy, tundry, sawanny) i pustynie
Wiktionary
rzecz. wół m., wołowaty m.
Wiktionary
(1.1) daw. krętorogie, pustorogie, pustorożce
Wiktionary
1. przypominający woła, podobny do woła;
2. potocznie: ciężki, leniwy jak wół
SJP.pl
1. dotyczący woła lub krowy, np. wątroba wołowa;
2. zrobiony z wołowiny (mięsa woła lub krowy), np. pieczeń wołowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. mięso z wołu lub krowy
forma przymiotnika.
(2.1) lm. nmos. od: wołowy
Wiktionary
Wo
Wikipedia
(1.1) Wezmę kilo śląskiej i trzy kilo wołowego z kością.
Wiktionary
rzecz. wół mzw., wołek mzw., wołowina ż., wołowinka ż.
przym. wołowy
Wiktionary
(1.1) wołowina; reg. śl. łowiyńzi, łowiyzi, bydle
Wiktionary
mieszkaniec Wołowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Wołowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Wołowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mięso z krowy lub z wołu; wołowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso z wołu lub krowy;
(1.2) kulin. potrawa z wołowiny (1.1)
Wiktionary
Wołowina (mięso wołowe) – mięso otrzymane z bydła o wieku powyżej pół roku. Jest jednym z najważniejszych mięs kuchni europejskiej i kuchni amerykańskiej. Pięcioma największymi producentami wołowiny są: Stany Zjednoczone, Brazylia, kraje Unii Europejskiej, Chiny oraz Indie. Najdroższa na świecie jest wołowina Kobe.
Wikipedia
(1.1) Kup kilogram wołowiny.
(1.2) Dziś przyrządzę wołowinę na ostro.
Wiktionary
IPA: ˌvɔwɔˈvʲĩna, AS: vou̯ovʹĩna
Wiktionary
rzecz. wół m., wołowe n., wołek m.
:: zdrobn. wołowinka ż.
przym. wołowy, woli
Wiktionary
(1.1) wołowe; reg. śl. owiynzina
Wiktionary
zdrobnienie od: wołowina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wołowina
(1.2) pieszcz. wołowina
Wiktionary
rzecz. wołowina ż., wołowe n.
przym. wołowy
Wiktionary
Wołowno (dawniej "Windtken") – wieś na Warmii w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Jonkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
W miejscowości znajduje przystanek kolejowy, będący na trasie linii kolejowej nr 220 Olsztyn – Elbląg.
Wikipedia
przymiotnik od: Wołów
SJP.pl
1. dotyczący woła lub krowy, np. wątroba wołowa;
2. zrobiony z wołowiny (mięsa woła lub krowy), np. pieczeń wołowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do krowy lub wołu
(1.2) kulin. zrobiony z wołowiny, zawierający wołowinę
Wiktionary
(1.2) Winna Basieńka i obita wyładowała się na bitkach wołowych, które mąż lubił z kaszą, a Kazimierz bezskutecznie szukał Jadzi po Wałbrzychu.
Wiktionary
IPA: vɔˈwɔvɨ, AS: vou̯ovy
Wiktionary
rzecz. wół mzw., wołek mzw., wolica ż., wołowina ż., wołowe n., Wołów mrz., wołowinka ż.
przym. woli, wołkowy, wołowaty
Wiktionary
(1.1) woli; reg. śl. owiynzi
(1.2) reg. śl. owiynzi
Wiktionary
miasto na Białorusi
SJP.pl
Wołożyn ( Валожын) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu wołożyńskiego nad Wołożynką (dorzecze Niemna), na północnym skraju Puszczy Nalibockiej, 10,6 tys. mieszkańców (2010). Od 1929 miasto.
Wikipedia
mieszkaniec Wołynia (krainy); Wołynianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Wołynia
Wiktionary
(1.1) Mnóstwo tam Wołyniaków, Ukraińców, Podolaków osiada, tworzy się towarzystwo miłe; są resursa dla młodego, jak ja, człowieka.
Wiktionary
rzecz. Wołyń mrz., Wołynianin mos.
:: fż. Wołyniaczka ż., Wołynianka ż.
przym. wołyński
Wiktionary
(1.1) Wołynianin
Wiktionary
mieszkaniec Wołynia (krainy); Wołyniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wołynia
Wiktionary
(1.1) — Aa!? — nie jesteś Polak, tylko Wołynianin z polską kulturą? — dobrze!
Wiktionary
rzecz. Wołyń mrz., Wołyniak mos.
:: fż. Wołynianka ż.
przym. wołyński
Wiktionary
(1.1) pot. Wołyniak
Wiktionary
mieszkanka Wołynia (krainy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wołynia
Wiktionary
(1.1) Najstarszy syn cierpi na umyśle; drugi, Wincenty, żonaty z Wołynianką, prowadzi wszystkie interesa; trzeci służy w dyplomacyi rosyjskiej, czwarty w gwardyi w Petersburgu.
(1.1) Film opowiada o losach młodej Wołynianki podczas okupacji niemieckiej.
Wiktionary
rzecz. Wołyń mrz., Wołyniak mos.
:: fm. Wołynianin mos.
przym. wołyński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kraina historyczna między górnym Bugiem a górną Prypecią i Słuczą, obecnie część Ukrainy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;
Wiktionary
Wołyń ( Волинь, łac. "Volhynia") – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy, obecnie część Ukrainy – obwody wołyński i rówieński, zachodnia część żytomierskiego i północne części tarnopolskiego i chmielnickiego.
Wikipedia
(1.1) Większa część Wołynia leży w dorzeczu Morza Czarnego.
(1.1) Nauczycielka opowiadała nam o Wołyniu i o Polakach sprzed wojny.
Wiktionary
IPA: ˈvɔwɨ̃ɲ, AS: vou̯ỹń
Wiktionary
rzecz. Wołynianin mos., Wołyniak mos., Wołynianka ż.
przym. wołyński
Wiktionary
1. → Wołyń;
2. obwód wołyński - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Wołynia, związany z Wołyniem, pochodzący z Wołynia
Wiktionary
(1.1) Przemówienie powitalne wygłosił wojewoda pomorski Stefan Łaszewski, a straż honorową pełnili ułani wołyńscy.
Wiktionary
IPA: vɔˈwɨ̃j̃sʲci, AS: vou̯ỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wołyń m., Wołyniak mos., Wołynianin mos., Wołynianka ż.
Wiktionary
zwierzę robocze, kastrowany samiec bydła domowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Wo
Wikipedia
IPA: ˈvɔwuf, AS: vou̯uf
Wiktionary
rzecz. wół m., wołowina ż.
przym. wołowski, wołowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wołga (rzeka)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wołgą, dotyczący Wołgi
Wiktionary
rzecz. Wołga ż.
Wiktionary
miasto w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie wołgogradzkim, położone nad Wołgą;
Wiktionary
Wołżski (ros. Волжский) – miasto w Rosji (obwód wołgogradzki), nad Wołgą; 315 tys. mieszk. (2024). W mieście rozwinął się przemysł rafineryjny, chemiczny, maszynowy, metalowy, materiałów budowlanych oraz spożywczy. Port rzeczny; muzeum. Miasto powstało w 1951 r. w związku z budową Wołgogradzkiej (Wołżańskiej) Elektrowni Wodnej; prawa miejskie od 1954 r.
Wikipedia
przym. wołżski
rzecz. Wołga ż.
Wiktionary
książkowo: zapach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. bodziec działający na zmysł powonienia
Wiktionary
(1.1) Nad obu orszakami: tym, którego wozy i konie stały jak w ziemię wryte, i tym, który, w barwistych strojach, jak łan ściętych kwiatów na pozłacanej ziemi leżał, świeciło w górze, jasne, ale łagodne słońce i z woniami ambry, sandału, cynamonu, piżma, aloesu, przeciągały obłoki kadzidłowego dymu.
Wiktionary
IPA: vɔ̃ɲ, AS: võń
Wiktionary
rzecz. powonienie n., nawaniacz m., wonność ż.; stpol. wonianka, wonidło
przym. wonny
Wiktionary
(1.1) zapach
Wiktionary
gatunek rośliny rodzaju Osmanthus, należący do rodziny oliwkowatych
SJP.pl
Wończa, osmantus ("Osmanthus") – rodzaj krzewów i małych drzew należący do rodziny oliwkowatych. Zalicza się do niego około 30–36 gatunków. Występują one w południowo-wschodniej Azji (tylko w Chinach rosną 23 gatunki) oraz w Ameryce Północnej. Wszystkie gatunki mają wonne kwiaty, a wończa pachnąca jest rośliną przyprawową.
Wikipedia
owad dwuskrzydły
SJP.pl
owad dwuskrzydły
SJP.pl
rodzina owadów dwuskrzydłych z rzędu muchówek; wońki, Sepsidae
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) = Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
Wiktionary
(1.1) Koncert ten odbywa się pod egidą WOŚP.
(1.1) Kwesta WOŚP przebiega spokojnie.
Wiktionary
IPA: vɔɕp, AS: vośp
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
Woświn (niem. "Wotschwien See") – jezioro na Pojezierzu Ińskim, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno, w dorzeczu Uklei. Jezioro znajduje się na obszarze pomiędzy miastami Węgorzyno i Dobra.
Wikipedia
Woźbin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Cegłów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Jana Chrzciciela i Andrzeja Apostoła w Cegłowie.
Wikipedia
pracownica szkoły lub innej instytucji wykonująca w niej czynności pomocnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. pracownica szkoły wykonująca czynności pomocnicze
Wiktionary
(1.1) Przy drzwiach stała woźna i sprawdzała, czy każdy nosi tarczę.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. woźny m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Woźniak (forma żeńska: Woźniak, Woźniakowa, liczba mnoga: Woźniakowie) – jedno z najpopularniejszych nazwisk w Polsce. Według bazy PESEL 22.01.2025 r. nosiło je 43 310 Polek i 42 757 Polaków.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
łac. Auriga; gwiazdozbiór nieba północnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) otwór w suficie kurnej chaty, przez który uchodzi dym
Wiktionary
Woźnica (również "furman", "wozak") – osoba powożąca zaprzęgiem konnym, także saniami, za pomocą lejca, bata, również zawód (jeśli zajęcie jest trwałe).
W tonacji sielankowej obraz niebezpieczeństw czyhających na dawnych zawodowych kupców-woźniców znany jest np. na podstawie ballady Mickiewicza z elementami beletrystycznymi.
Wikipedia
(1.1) Ospały woźnica uniósł wielką kłodę drzewa i cisnął nią w motocykl…
Wiktionary
IPA: vɔʑˈɲit͡sa, AS: voźńica
Wiktionary
rzecz. Woźnica mzw., wóz m.
czas. wozić ndk., powozić ndk.
Wiktionary
(1.1) furman, wozak
Wiktionary
przymiotnik od: Woźniki
SJP.pl
mieszkaniec Woźnik (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Woźnik (miasta w Polsce)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w dawnej Polsce: urzędnik dworski zajmujący się utrzymaniem powozów
SJP.pl
Woźniczy ("łac. praefectus curruum") – w dawnej Polsce urzędnik dworski. Do jego obowiązków należało utrzymanie karet, wozów dworu królewskiego w należytym stanie oraz to, aby były wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem. Był przełożonym rzemieślników pracujących na potrzeby wozowni. Osoba piastująca to stanowisko musiała zawsze towarzyszyć obok kwatermistrza królewskiego i kwatermistrza dworu w podróżach Króla.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. część miasta Sieradz;
3. nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Woźniki ( Woischnik) – miasto w Polsce położone w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Woźniki. Według danych opartych na badaniach GUS z 31 grudnia 2024, miasto miało 4100 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: vɔʑˈɲici, AS: voźńiḱi
Wiktionary
pracownik (najczęściej szkolny lub sądowy), pełniący funkcje pomocnicze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. pracownik szkoły lub innej instytucji wykonujący czynności pomocnicze
(1.2) daw. niższy urzędnik sądowy
Wiktionary
Woźny ( ministerialis) – pracownik sądowy (w Polsce; na Litwie i Ukrainie do końca XIX w.).
Gdy upoważnienia woźnego rozciągały się na teren całego województwa, wówczas był on nazywany potocznie "generałem" (od ministerialis generalis).
Nazwa ta używana była też w szkolnictwie, gdzie funkcjonowało równolegle określenie "pedel" ( Pedell, bedellus), oraz w odniesieniu do pracowników teatralnych średniego szczebla odpowiedzialnych za aspekty techniczne funkcjonowania danej placówki.
Wikipedia
(1.1) Rzuciliśmy psu woźnego kawałek kiełbasy.
(1.2) Pan woźny mnie już prosi na salę. Muszę kończyć.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. woźna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wozić.
(1.2) przemieszczanie pojazdem kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.2) W końcu był kierowcą, a nie bagażowym. Kierowcy taksówek byli od wożenia klientów, a nie od dźwigania.
Wiktionary
IPA: vɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: vožẽńe
Wiktionary
czas. wozić, wieźć
rzecz. wóz mrz., Woźnica mzw., przewoźnik mos., wózkowy mos.
przym. wózkowy, przewoźny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Wożuczyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Rachanie. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 850
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesniego województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Rachanie, siedzibą rzymskokatolickiej parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 768 mieszkańców.
Wikipedia
1. [czytaj: wu-PE] skrót od:
a) Wiedza Powszechna;
b) Wydawnictwo Poznańskie;
c) Wirtualna Polska;
2. skrót od: Wojsko Polskie (czytany jako całe, odmienne wyrażenie);
3. skrót od: Wyścig Pokoju (czytany jako całe, odmienne wyrażenie);
4. skrót od:
a) wielmożny pan (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); WPan;
b) wielmożna pani (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); WPani;
c) wielmożni państwo (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); WPaństwo
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Wojsko Polskie;
(1.2) = Wiedza Powszechna;
(1.3) = wielmożni państwo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Generał Eugeniusz Kuszko w imieniu naczelnego dowódcy WP odczytał rozkaz o odznaczeniu pośmiertnym czołowych bohaterów powstania w getcie.
Wiktionary
IPA: vu‿ˈpɛ, AS: vu‿pe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpadać.
Wiktionary
IPA: fpaˈdãɲɛ, AS: fpadãńe
Wiktionary
czas. wpadać
Wiktionary
1. przemieszczać się do wnętrza czegoś;
2. zderzać się z kimś lub czymś;
3. spotykać się niespodziewanie;
4. ulegać działaniu silnych emocji;
5. mieć pewne cechy (np. mieć domieszkę innego koloru);
6. robić się wklęsłym;
7. popadać (np. w tarapaty);
8. domyślać się, sprawnie rozumować;
9. być dekonspirowanym lub przyłapanym na popełnieniu przestępstwa;
10. zakochiwać się;
11. zachodzić w ciążę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wpaść)
(1.1) przemieszczać się do wnętrza czegoś
(1.2) zderzać się z kimś lub czymś
(1.3) spotykać się niespodziewanie
(1.4) ulegać działaniu silnych emocji
(1.5) robić się wklęsłym
(1.6) popadać w kłopotliwy stan
(1.7) domyślać się, sprawnie rozumować
(1.8) być dekonspirowanym lub przyłapanym na popełnieniu czegoś niegodziwego lub zabronionego
(1.9) przen. pot. zakochiwać się
(1.10) przen. pot. niespodziewanie zachodzić w ciążę
(1.11) przychodzić z nieformalną wizytą
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) mieć pewne cechy, np. mieć domieszkę innego koloru
(2.2) o rzece, potoku: wpływać do innej rzeki, do jeziora lub do morza
Wiktionary
(1.1) Po dobrym uderzeniu kija, odbita bila wpada prosto do łozy.
(1.2) W stanie wskazującym na spożycie, zwykle wpadam na słup przed bramą domu i nabijam sobie guza.
(1.3) Przed biurem pracownicy często wpadają na dyrektora i nie udaje się im ukryć spóźnienia.
(1.4) Ojciec wpada w szał, gdy ogląda moje świadectwa.
(1.6) Przez swoją naiwność, Jacek wiecznie wpada w tarapaty.
(1.6) Mężczyźni jednak nie wpadają w syndrom współuzależnienia tak często, jak dzieje się to w przypadku kobiet.
(1.7) Na haju często wpadam na świetne pomysły.
(1.8) Wszyscy złodzieje wpadają podczas próby forsowania drzwi na zapleczu naszego sklepu.
(1.9) Ja, niestety, zawsze wpadam od pierwszego wejrzenia.
(1.10) Moi starzy wpadali dwa razy i teraz mam dwie młodsze siostrzyczki.
(1.11) Wpadał do mnie prawie co dzień.
(2.1) Ten brąz na tapicerce wpada lekko w mahoń.
Wiktionary
IPA: ˈfpadat͡ɕ, AS: fpadać
Wiktionary
rzecz. wpadka ż., wpadanie n.
Wiktionary
kompromitacja, ujawnienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pomyłka, błąd, gafa, faux pas
(1.2) pot. niechciana, nieplanowaćanowana ciąża
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈfpatka, AS: fpatka
Wiktionary
czas. wpadać
Wiktionary
(1.1) nietakt, uchybienie, potknięcie, niezręczność
Wiktionary
przymiotnik od: wpadka
SJP.pl
taki, który gdzieś wpadł; wpadły
SJP.pl
padając, lecąc, znaleźć się we wnętrzu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpajać.
Wiktionary
IPA: fpaˈjä̃ɲɛ, AS: fpai ̯ä̃ńe
Wiktionary
czas. wpajać
Wiktionary
doprowadzać do przyswojenia przez kogoś jakichś zasad
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wpoić)
(1.1) sprawiać, że ktoś stopniowo przyjmuje określone przekonania, zasady, wartości, sposób myślenia lub nawyki i zaczyna je uznawać za własne
Wiktionary
(1.1) Rodzice wpajali dzieciom szacunek do innych ludzi.
Wiktionary
rzecz. wpajanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpakować.
Wiktionary
rzecz. paczka ż., pakowanie n., spakowanie n.
Wiktionary
skrót od: Wielmożny Pan; WP
SJP.pl
skrót
(1.1) = Wielmożny Pan
Wiktionary
skrót od: Wielmożna Pani; WP
SJP.pl
skrót
(1.1) = Wielmożna Pani
Wiktionary
wejść gdzieś, popisując się swoim wyglądem lub towarzystwem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wparować.
Wiktionary
rzecz. para ż., sparowanie n.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gwałtownie wtargnąć
Wiktionary
(1.1) Do korytarza wparowała druga grupa szturmowców, eskortująca wysoką, ciemną postać w powłóczystej pelerynie i lśniącym czarnym hełmie.
Wiktionary
wciśnięty w coś lub mocno z czymś połączony
SJP.pl
dopasować
SJP.pl
wpatrzeć się - zatrzymać na kimś lub na czymś wzrok długo, badawczo; wpatrzyć się
SJP.pl
wpatrzyć się - zatrzymać na kimś lub na czymś wzrok długo, badawczo; wpatrzeć się
SJP.pl
potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wsunąć, wtranżolić, spałaszować, wszamać, opędzlować
SJP.pl
skrót
(1.1) = Wielmożni Państwo
Wiktionary
padając, lecąc, znaleźć się we wnętrzu czegoś
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wpadać)
(1.1) dokonany od|wpadać.
Wiktionary
(1.1) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach.
Wiktionary
IPA: fpaɕt͡ɕ, AS: fpaść
Wiktionary
1. pełznąc, dostawać się, wsuwać się, wczołgiwać się do wnętrza czegoś, pod coś, na coś;
2. przenośnie o świetle, dymie, mgle, chłodzie: stopniowo, powoli wnikać, dostawać się gdzieś, do wnętrza czegoś
SJP.pl
taki, który gdzieś wpełznął; wpełźnięty, wpełzły
SJP.pl
1. pełznąc, dostać się, wsunąć się, wczołgać się do wnętrza czegoś, pod coś, na coś;
2. przenośnie o świetle, dymie, mgle, chłodzie: stopniowo, powoli wniknąć, dostać się gdzieś, do wnętrza czegoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|wpełzać.
Wiktionary
(1.1) Wpełzła pod konsolę od sterburty i zawołała: – No i te odłamki nieźle poturbowały antenę!
Wiktionary
czas. pełznąć
Wiktionary
1. pełznąc, dostać się, wsunąć się, wczołgać się do wnętrza czegoś, pod coś, na coś;
2. przenośnie o świetle, dymie, mgle, chłodzie: stopniowo, powoli wniknąć, dostać się gdzieś, do wnętrza czegoś
SJP.pl
taki, który gdzieś wpełznął; wpełznięty, wpełzły
SJP.pl
potocznie:
1. zdenerwować kogoś;
2. wpieklić się - zdenerwować się; wkurzyć się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpieniać.
Wiktionary
rzecz. niewpienianie n.
czas. wpieniać ndk.
Wiktionary
potocznie: wywoływać w kimś gniew; złościć; wkurzać
SJP.pl
potocznie: wywołać w kimś gniew; rozzłościć; wkurzyć
SJP.pl
potocznie: bicie, lanie; manto, wpierdziel, wpiernicz
SJP.pl
potocznie:
1. rozdrażniony, zdenerwowany; wkurzony, wnerwiony, wpieniony;
2. niepotrzebnie zaangażowany w coś; uwikłany
SJP.pl
czasownik
(1.1) wulg. zjeść
(1.2) wulg. pobić
Wiktionary
(1.1) Nagle kątem oka zobaczyłem dziwne terrarium. A za szkłem cudowny kwiat. Przykryty wielką szklaną paterą. Podniosłem ją i po prostu wpieprzyłem ten kwiat.
Wiktionary
przym. pieprznięty
czas. pieprzyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpierdalać.
Wiktionary
rzecz. niewpierdalanie n., wpierdol mrz.
czas. zapierdalać, pierdolić, wpierdalać ndk.
Wiktionary
wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. wrzucać;
2. jeść;
3. wpierdalać się:
a) ingerować, mieszać się, np. w czyjeś sprawy;
b) wpadać, np. do rowu;
c) wpadać w kłopoty
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wpierdolić)
(1.1) wulg. jeść
(1.2) wulg. rzad. denerwować, złościć
(1.3) wulg. sprawiać komuś lanie, zbijać, wlewać
(1.4) wulg. wrzucać
(1.5) wulg. wbijać
(1.6) wulg. strzelać
(1.7) wulg. wkładać
czasownik zwrotny niedokonany wpierdalać się (dk. wpierdolić się)
(2.1) wulg. wtrącać się
(2.2) wulg. wpadać na coś, zderzać się
(2.3) wulg. wchodzić gdzieś, w szczególności nieproszonym
Wiktionary
(1.1) Codziennie na śniadanie wpierdalam trzy miski płatków owsianych.
(1.2) Wpierdala mnie to!
(1.3) Tomek wpierdolił Krzyśkowi.
(1.4) Wpierdalaj ten worek do bagażnika.
(1.5) Gdzie wpierdolić ten gwóźdź?
(1.5) Osa wpierdoliła mi żądło w rękę.
(1.6) Musiałem wpierdolić w niego dwa magazynki.
(2.1) Nie wpierdalaj się w nie swoje sprawy!
(2.2) Wpierdoliłem się samochodem na słupek.
(2.3) Trzeba było dać mu w mordę za wpierdalanie się do mieszkania.
Wiktionary
IPA: fpʲjɛrˈdalat͡ɕ, AS: fpʹi ̯erdalać
Wiktionary
czas. zapierdalać, wpierdolić dk., pierdolić ndk.
rzecz. wpierdol mrz., wpierdalanie n.
Wiktionary
(1.1) żreć
(1.2) wkurwiać
Wiktionary
wulgarne: bicie, lanie; wpieprz, wpierdziel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wulg. dotkliwe pobicie
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: wpierdolić
Wiktionary
(1.1) Kochanie, a chcesz dostać wpierdol?
(1.1) Gdybym spotkał tego, kto to wymyślił to dałbym mu porządny wpierdol.
Wiktionary
IPA: ˈfpʲjɛrdɔl, AS: fpʹi ̯erdol
Wiktionary
rzecz. pierdoła m./ż., pierdolenie n., wpierdalanie n., wpierdolenie n.
czas. wpierdalać ndk., wpierdolić dk., pierdolić ndk., pierdzieć ndk.
przym. pierdolony
Wiktionary
(1.1) manto, lanie, bicie
Wiktionary
wjebać; wulgaryzm o wielu znaczeniach, m.in.:
1. wrzucić;
2. wpierdolić (komuś) - pobić (kogoś);
3. wpierdolić się:
a) wpaść, np. do rowu;
b) wpaść w kłopoty
SJP.pl
wulgarnie: czapka z wygiętym daszkiem
SJP.pl
potocznie: bicie, lanie; manto, wpieprz, wpiernicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. dotkliwe pobicie
(1.2) posp. wyczerpujący trening
(1.3) posp. poszerzająca horyzonty sytuacja życiowa
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: wpierdzielić
Wiktionary
(1.1) Coś musieli nabroić, ale żaden nic nawet nie warknął. A dostali taki wpierdziel, że krew się lała, a oni nic.
(1.1) Pani kazała nam podać sobie ręce na zgodę, to sobie podaliśmy, ale żadnej zgody nie będzie, bo ja dalej tego Kuby nie lubię i jutro mu wpierdziel spuszczę za salą gimnastyczną.
(1.2) Wpierdziel na ostatnim wuefie był dla nas rzeczą nową.
(2.1) Kochany, wpierdziel całego arbuza przed snem i potem pogadamy!
(2.1) Nie wpierdziel Sabiny, bo ci nie pomoże!
Wiktionary
rzecz. wpierdzielanie n., wpierdzielenie n.
czas. wpierdzielać ndk., wpierdzielać się ndk., wpierdzielić dk., wpierdzielić się dk.
Wiktionary
(1.1) manto
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. denerwowanie kogoś
(1.2) posp. bicie kogoś
(1.3) posp. uderzanie w coś samochodem
(1.4) posp. zjadanie ze smakiem
Wiktionary
(1.1) Kiedyś zapłacisz za to ciągłe wpierdzielanie szefa.
(1.2) Wpierdzielanie tym chłopakom, jednemu po drugim, niczego nie załatwi.
(1.3) I za wpierdzielanie autem można stracić prawko.
(1.4) Zawsze znajdzie czas na wpierdzielanie tej swojej porannej owsianki.
Wiktionary
rzecz. wpierdziel mrz., wpierdzielenie n.
czas. wpierdzielać ndk., wpierdzielać się ndk., wpierdzielić dk., wpierdzielić się dk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wpierdzielić)
(1.1) posp. denerwować kogoś
(1.2) posp. bić kogoś
(1.3) posp. uderzać w coś samochodem
(1.4) posp. zajadać ze smakiem
czasownik zwrotny niedokonany wpierdzielać się (dk. wpierdzielić się)
(2.1) posp. denerwować się
(2.2) posp. wtrącać się w rozmowę lub czyjąś sprawę
(2.3) posp. uderzać w coś lub niepożądanie wjeżdżać gdzieś samochodem
Wiktionary
(1.1) Musisz go tak cały czas wpierdzielać?
(1.2) Leszek wpierdzielał Kazikowi, ile razy ten dostawiał się do Zuzy.
(1.3) Przecież to Iza wpierdziela w ścianę, wjeżdżając do garażu.
(1.4) Młody wpierdzielał frytki z majonezem.
(2.1) Stary wpierdzielał się z byle powodu.
(2.2) Nie powinnaś wpierdzielać się w ich prywatne sprawy.
(2.3) Ile razy będziesz się jeszcze wpierdzielał do gnojówki za oborą?
Wiktionary
rzecz. wpierdziel mrz., wpierdzielanie n., wpierdzielenie n.
czas. wpierdzielić ndk., wpierdzielić się ndk.
Wiktionary
(1.1) wkurzać, wnerwiać
(1.2) prać, tłuc, wypłacać; wulg. przypieprzać
(1.3) walić, grzmocić; wulg. przypieprzać
(1.4) wsuwać, połykać, szamać, wtranżalać
(2.1) wkurzać się, wnerwiać się
(2.2) wtranżalać się
(2.3) wjeżdżać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. zdenerwowanie kogoś
(1.2) posp. zbicie kogoś
(1.3) posp. uderzenie w coś samochodem
(1.4) posp. zjedzenie ze smakiem
Wiktionary
(1.1) Najwidoczniej zależało jej na wpierdzieleniu pana Janka.
(1.2) Szczycił się wpierdzieleniem kilku chłopakom pod dyskoteką.
(1.3) Pochwaliłeś się już staremu wpierdzieleniem audicą w murek pod remizą?
(1.4) Po wpierdzieleniu całej kaszanki wrzucił rondel do zlewu.
Wiktionary
rzecz. wpierdziel mrz., wpierdzielanie n.
czas. wpierdzielać ndk., wpierdzielać się ndk., wpierdzielić dk., wpierdzielić się dk.
Wiktionary
(1.1) wkurzenie, wnerwienie
(1.2) spranie, wtłuczenie, wypłacenie, manto, dokopanie; wulg. wpieprzenie
(1.3) grzmotnięcie, walnięcie, stuknięcie; wulg. przypieprzenie
(1.4) wsunięcie, zszamanie, połknięcie, wtranżolenie, zeżarcie, zżarcie; wulg. wpieprzenie
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpierdzielać)
(1.1) posp. zdenerwować kogoś
(1.2) posp. pobić kogoś
(1.3) posp. uderzyć w coś samochodem
(1.4) posp. zjeść ze smakiem
czasownik zwrotny dokonany wpierdzielić się (ndk. wpierdzielać się)
(2.1) posp. zdenerwować się
(2.2) posp. wtrącić się w rozmowę lub czyjąś sprawę
(2.3) posp. uderzyć w coś lub niepożądanie wjechać gdzieś samochodem
Wiktionary
(1.1) W sobotę Łukasz wpierdzielił Karola na imprezie.
(1.2) Jakieś typy wpierdzieliły burmistrzowi pod restauracją.
(1.3) Wczoraj kobieta wpierdzieliła skodą w parkan pod pizzerią.
(1.4) Był tak głodny, że wpierdzielił całego indyka.
(2.1) Mówię ci, Halina wpierdzieliła się nie na żarty.
(2.2) Musiałeś wpierdzielić się w ich prywatną rozmowę?!
(2.3) Wpierdzieliłem się w rów koło cmentarza.
Wiktionary
rzecz. wpierdziel mrz., wpierdzielanie n., wpierdzielenie n.
czas. wpierdzielać ndk., wpierdzielać się ndk.
Wiktionary
(1.1) wkurzyć, wnerwić
(1.2) sprać, stłuc, wypłacić; wulg. przypieprzyć, pieprznąć
(1.3) walnąć, grzmotnąć; wulg. przypieprzyć, pieprznąć
(1.4) wsunąć, połknąć, zszamać
(2.1) wkurzyć się, wnerwić się
(2.3) wjechać
Wiktionary
potocznie: bicie, lanie; manto, wpieprz, wpierdziel
SJP.pl
najpierw, na początku
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na początku, w pierwszej kolejności
(1.2) uprzednio, przedtem
Wiktionary
przysł. pierw, pierwej, najpierw, najsampierw
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpijać.
Wiktionary
czas. wpijać ndk.
Wiktionary
1. zagłębiać w coś (np. zęby, paznokcie);
2. wpijać się - wrzynać; uwierać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpinać.
Wiktionary
rzecz. wpięcie n.
czas. wpinać ndk.
Wiktionary
(1.1) niewypinanie
Wiktionary
wtykać, wbijać coś ostrym końcem
SJP.pl
mały element do wpinania, np. do butonierki
SJP.pl
1. wpisanie czegoś do rejestru, dokumentu urzędowego itp.;
2. tekst wpisany odręcznie do pamiętnika;
3. wiadomość na internetowym forum, blogu lub portalu społecznościowym; post;
4. opłata wnoszona podczas zapisywania się do jakiejś organizacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) umieszczenie zapisu w jakimś tekście
(1.2) opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy
(1.3) praw. rejestracja w księdze urzędowej
(1.4) eduk. umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu
Wiktionary
Wpis (skrót od „Wiara, Patriotyzm i Sztuka”) – polski miesięcznik o tematyce społeczno-politycznej wydawany od 2010 r. w Krakowie. Ukazuje się w połowie miesiąca. Redaktorem prowadzącym jest Adam Sosnowski.
Wikipedia
rzecz. wpisanie n., wpisowe n., wpisywanie n., wpisik mrz., pisanina ż.
czas. wpisać dk., wpisywać ndk.
przym. wpisowy
Wiktionary
(1.1) wpisanie, post
(1.2) wpisowe
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpisać.
Wiktionary
IPA: fpʲiˈsãɲɛ, AS: fpʹisãńe
Wiktionary
czas. wpisać, wpisywać
rzecz. pisanie n., wpis mrz., pisanina ż.
Wiktionary
umieścić tekst, notatkę w zeszycie, księdze
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpisywać)
(1.1) dopisać w zeszycie, księdze
(1.2) geom. umieścić figurę w wielokącie tak, aby dotykała jego wszystkich boków
(1.3) geom. umieścić bryłę w wielościanie tak, aby dotykała jego wszystkich ścian
(1.4) wprowadzić tekst w rubrykę, pole w tabeli, formularzu, oknie komputerowym
czasownik zwrotny dokonany wpisać się (ndk. wpisywać się)
(2.1) umieścić osobiste pozdrowienia w pamiętniku, księdze pamiątkowej
(2.2) dopisać swoje nazwisko na listę
Wiktionary
(1.1) Śliczne córki nauczyciela śpiewały do wtóru ojcowskim skrzypkom. Starszej, Pelagii, przelotnej sympatii (bo czołową adresatką „tęsknot” gimnazjalistów była panna Olimpia Drwęska, o iście olimpijskiej urodzie), wpisał 19-letni Janek w imionnik dwa wiersze „Bądź silną i mężną”, „Bądź Polką”.
Wiktionary
IPA: ˈfpʲisat͡ɕ, AS: fpʹisać
Wiktionary
czas. wpisywać
rzecz. pisanina ż., wpis mrz., wpisanie
Wiktionary
(1.1) dopisać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wpis
Wiktionary
(1.1) To nie wpis, lecz tylko mały wpisik.
Wiktionary
rzecz. wpis m.
Wiktionary
przymiotnik od: wpis
SJP.pl
przymiotnik od: wpis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpisywać.
Wiktionary
IPA: ˌfpʲisɨˈvãɲɛ, AS: fpʹisyvãńe
Wiktionary
czas. wpisywać
rzecz. pisanie n., wpis mrz., pisanina ż.
Wiktionary
umieszczać tekst, notatkę w zeszycie, księdze
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wpisać)
(1.1) umieszczać tekst, notatkę w zeszycie, księdze
czasownik zwrotny niedokonany wpisywać się (dk. wpisać się)
(2.1) umieszczać swoje notatki, sentencje w pamiątkowej księdze, sztambuchu
(2.2) umieszczać swoje nazwisko na jakiejś liście
(2.3) przen. stawać się trwałym elementem czegoś
Wiktionary
(1.1) Robotnicze i robotniczo-chłopskie pochodzenie wpisywano więc, komu się tylko dało, ale i tak procent był niziutki i była to najsłabsza strona naszej szkoły.
Wiktionary
IPA: fpʲiˈsɨvat͡ɕ, AS: fpʹisyvać
Wiktionary
rzecz. wpis m., wpisanie n., wpisywanie n., wpisowe n., pisanina ż.
czas. wpisać dk., pisać ndk., pisywać ndk.
przym. wpisowy
Wiktionary
wetknąć, wbić coś ostrym końcem
SJP.pl
wbić (zęby, paznokcie itp.) w coś miękkiego
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|wpijać.
Wiktionary
(1.1) W czasie gdy dwaj krzepcy dżentelmeni wynosili Krystynę na noszach, doktorek wpił oburzone spojrzenie w tatę Żaka.
Wiktionary
muchówka z rodziny narzępikowatych, pasożyt owiec; prukwa
SJP.pl
o cechach wpleszczowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
o cechach wpleszczowatych (rodzina muchówek)
SJP.pl
wtrącić coś, dodać np. wpleść wstążkę w warkocz
SJP.pl
taki, który w coś się wplątał; zamieszany w coś
SJP.pl
1. połączyć, plącząc z czymś;
2. zaplątać, wmieszać w coś; uwikłać
SJP.pl
przestarzałe: obok
SJP.pl
przyimek
(1.1) śrpol. daw., także. gw-pl|Żelechów,Tykocin. obok
Wiktionary
(1.1) Jednego dnia Kunegunda, przechadzając się wpodle zamku po małym lasku, który nazywano parkiem, ujrzała w gęstwinie doktora (…), jak dawał lekcję eksperymentalnej fizyki pokojówce jej matki, fertycznej brunetce, bardzo ładnej i niesrogiej.
Wiktionary
(1.1) war. podle
Wiktionary
doprowadzić do przyswojenia przez kogoś jakichś zasad
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (dk. wpajać)
(1.1) sprawić, że ktoś stopniowo przyjął określone przekonania, zasady, wartości, sposób myślenia lub nawyki i zaczął je uznawać za własne
Wiktionary
(1.1) A co ci wpojono w domu rodzinnym odnośnie ojczyzny?
Wiktionary
rzecz. wpojenie n.
Wiktionary
potocznie: w porządku, dobrze; w porząsiu, spoko, okej
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) slang. zob. w porządku.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) stpol. w środku
Wiktionary
IPA: ˈfpɔɕʃɔt, AS: fpośšot
Wiktionary
przestarzale, książkowo: wśród, pośród, śród;
1. przyimek komunikujący, że ktoś lub coś jest otoczone jakimiś osobami, przedmiotami (np. Wpośród drzew stał on.); pomiędzy;
2. spójnik komunikujący, że ktoś lub coś, o czym mowa, należy do określonego zbioru (np. Wpośród tłumu była Ewa.); pomiędzy;
3. spójnik komunikujący, że to, o czym mowa, dotyczy danej grupy czy całości (np. Wpośród nas cieszy się zaufaniem.);
4. przyimek komunikujący o zjawiskach towarzyszących danemu zdarzeniu; podczas
SJP.pl
przyimek
(1.1) daw. wśród
(1.2) daw. w trakcie trwania czegoś
Wiktionary
(1.1) Dlatego kto by się chciał doszukać wpośród tej nowoczesności dawnego pejzażu i rytmu, to bardzo by się zawiódł.
Wiktionary
(1.1) pośród, wśród, między, pomiędzy, przest. śród
(1.2) podczas, w czasie, w trakcie, w ciągu
Wiktionary
[czytaj: wu-pe-PE]
1. skrót od: Wrocławski Park Przemysłowy;
2. skrót od: Warszawska Pielgrzymka Piesza;
3. skrót od: Wojskowy Przegląd Prawniczy (czasopismo)
SJP.pl
wpracować się -
1. przestarzale: zdobyć wprawę poprzez dłuższe wykonywanie określonych czynności;
2. działając przez pewien czas, zyskać zdolność właściwego wykonywania określonych działań
SJP.pl
wpracowywać się -
1. przestarzale: zdobywać wprawę poprzez dłuższe wykonywanie określonych czynności;
2. działając przez pewien czas, zyskiwać zdolność właściwego wykonywania określonych działań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzenie substancji w jakiś materiał lub umocowanie czegoś na powierzchni jakiegoś materiału w wyniku prasowania
(1.2) wciśnięcie czegoś lub dociśnięcie do czegoś w wyniku nacisku
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wprasowywać)
(1.1) prasując, wprowadzić substancję w jakiś materiał lub umocować coś na powierzchni jakiegoś materiału
(1.2) napierając na coś, wcisnąć to w coś lub docisnąć do czegoś
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wprowadzanie substancji w jakiś materiał lub mocowanie czegoś na powierzchni jakiegoś materiału w wyniku prasowania
(1.2) wciskanie czegoś lub dociskanie do czegoś w wyniku nacisku
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wprasowywać ndk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wprasować)
(1.1) niedokonany od|wprasować.
Wiktionary
rzecz. prasowanie n., prasownica ż., prasownictwo n., prasowacz mos., prasowaczka ż., prasowalność ż., prasa ż., prasówka ż., prasowarka ż., prasowalnia ż., prasownia ż., prasowalnica ż., prasowanko n., doprasowanie n., doprasowywanie n., naprasowanie n., odprasowanie n., odprasowywanie n., poprasowanie n., przeprasowanie n., przeprasowywanie n., przyprasowanie n., przyprasowywanie n., rozprasowanie n., rozprasowywanie n., sprasowanie n., sprasowywanie n., uprasowanie n., wprasowanie n., wprasowywanie n., wyprasowanie n., wyprasowywanie n., zaprasowanie n., zaprasowywanie n.
czas. doprasować dk., doprasowywać ndk., naprasować dk., odprasować dk., odprasowywać ndk., poprasować dk., prasować ndk., przeprasować dk., przeprasowywać ndk., przyprasować dk., przyprasowywać ndk., rozprasować dk., rozprasowywać ndk., sprasować dk., sprasowywać ndk., uprasować dk., wprasować dk., wyprasować dk., wyprasowywać ndk., zaprasować dk., zaprasowywać ndk.
przym. prasowalniczy, prasowniczy, prasowalny
Wiktionary
1. doświadczenie w wykonywaniu czegoś;
2. wprawianie się do czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności
Wiktionary
(1.1) Tomek doszedł do wielkiej wprawy w rzucaniu pinezkami do celu.
Wiktionary
IPA: ˈfprava, AS: fprava
Wiktionary
rzecz. wprawka ż., wprawność ż.
czas. wprawiać ndk., wprawić dk.
przym. wprawny
przysł. wprawnie
Wiktionary
składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest niezgodna z tym, co wynika z treści drugiego
SJP.pl
fragment spójnika
(1.1) składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania
Wiktionary
(1.1) Mały wąsik pod kulfoniastym nosem poruszył się na boki, a ręka poprawiła błyskawicznie monokl i wygładziła siwiejące baki. Szczupaczyńska dostrzegła, że łysinę zasłaniała pożyczka, finezyjna wprawdzie, lecz dalece niewystarczająca.
Wiktionary
IPA: ˈfpravʲd͡ʑɛ, AS: fpravʹʒ́e
Wiktionary
rzecz. prawda ż.
wykrz. prawda
Wiktionary
(1.1) acz, książk. aczkolwiek, co prawda, przest. aliści, przest. atoli, chociaż, choć, książk. jakkolwiek, jednak, jednakże, lecz, natomiast, niemniej, tymczasem, przest. wszakże, przest. wszelako
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wprawiać.
Wiktionary
czas. wprawiać ndk.
rzecz. wprawienie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wprawić)
(1.1) umocowywać coś w czymś
(1.2) powodować jakiś stan psychiczny
(1.3) ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś
czasownik zwrotny niedokonany wprawiać się (dk. wprawić się)
(2.1) wywoływać u siebie jakiś stan psychiczny
(2.2) ćwiczyć, aby nabyć wprawy
Wiktionary
rzecz. wprawa ż., wprawienie n., wprawianie n.
czas. wprawić
Wiktionary
umocować coś w czymś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wprawiać)
(1.1) dokonany od|wprawiać.
Wiktionary
rzecz. wprawa ż., wprawienie n.
czas. wprawiać
Wiktionary
ćwiczenie wykonywane dla osiągnięcia biegłości, zwłaszcza ćwiczenie muzyczne lub wokalne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ćwiczenie wykonywane dla osiągnięcia biegłości w jakiejś umiejętności
Wiktionary
IPA: ˈfprafka, AS: fprafka
Wiktionary
czas. wprawić (się) dk., wprawiać (się) ndk.
rzecz. wprawa, wprawienie dk., wprawianie ndk.
przym. wprawny
przysł. wprawnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) z wprawą, sprawnie, biegle
Wiktionary
(1.1) Dziadek powąchał wódkę, skrzywił się na zapas, podniósł brodę do góry i wprawnie, jak bocian żabę, łyknął zawartość szklanki.
Wiktionary
IPA: ˈfpravʲɲɛ, AS: fpravʹńe
Wiktionary
rzecz. wprawa ż., wprawka ż., wprawienie n., wprawianie n.
czas. wprawić (się) dk., wprawiać (się) ndk.
przym. wprawny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wprawnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wprawny
SJP.pl
mający wprawę w czymś; biegły, wyćwiczony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający w czymś wprawę
Wiktionary
(1.1) O, pan naczelnik! – wykrzyknęła trochę zbyt głośno pani Małgosia, poprawiając odruchowo nieco zmierzwioną blond grzywkę, do której rozczochrania przyczyniła się przed chwilą wprawna ręka Waldka.
Wiktionary
IPA: ˈfpravnɨ, AS: fpravny
Wiktionary
rzecz. wprawa ż., wprawka ż.
przysł. wprawnie
Wiktionary
(1.1) doświadczony, fachowy, obeznany, umiejętny, wyćwiczony, wykwalifikowany, zaznajomiony
Wiktionary
1. w najkrótszej linii prostej od jakiegoś punktu, od kogoś;
2. bez jakiegokolwiek pośrednictwa;
3. szczerze, otwarcie;
4. po prostu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bezpośrednio
(1.2) szczerze, otwarcie, bez ogródek
(1.3) wręcz
Wiktionary
Wprost – polski tygodnik społeczno-polityczny wydawany od 1982, do 2000 w Poznaniu, następnie w Warszawie; od 2024 redaktorami zarządzającymi są: Szymon Krawiec i Damian Skowron. Ukazuje się w poniedziałek. W wersji papierowej wydawany do 30 marca 2020.
Od 1990 tygodnik publikuje listę 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”, a od 1991 redakcja tygodnika przyznaje tytuł Człowieka Roku tygodnika „Wprost”.
Wikipedia
(1.1) Często odpadki z obiektów turystycznych są składowane na dzikich wysypiskach albo nawet wrzucane wprost do oceanu lub jeziora.
(1.1) Gdy Wisła wzbierała i występowała z brzegów, Przeździecki, Tyrmand i Janek Hempel, syn profesora, wpływali kajakami wprost do baraku.
Wiktionary
IPA: fprɔst, AS: fprost
Wiktionary
(1.2) prosto z mostu; pot. bez owijania w bawełnę
Wiktionary
skrót
(1.1) = wprowadzenie
Wiktionary
(1.1) przedsł., przedm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wprowadzać.
Wiktionary
czas. zaprowadzać, wprowadzać ndk.
rzecz. wprowadzka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wprowadzić)
(1.1) zaczynać stosować jakąś zasadę/system
(1.2) wtajemniczać kogoś w coś
(1.3) powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację
(1.4) inform. umieszczać dane w programie, pamięci komputera
(1.5) przest. przen. rozpowszechniać, puszczać w obieg
(1.6) przest. wnosić, dostarczać coś z zewnątrz
(1.7) stpol. mnożyć (liczbę)
Wiktionary
(1.1) Kiedy zarządca wprowadzał nowe przepisy, nie wszyscy byli z nich zadowoleni.
(1.1) Wprowadzano różne innowacje, ale nie wszystkie przyniosły oczekiwane rezultaty.
(1.1) Na uwagę zasługuje fakt, że krajowy przemysł paszowy wprowadza różne technologie uzdatniania tych pasz, jak chociażby łuszczenie nasion bobiku i rzepaku.
(1.3) (…) wprowadzał ją do izby i gwarzyli przy ogniu o Zbyszku, o Litwie, o Krzyżakach i o wojnie (…)
Wiktionary
IPA: fprɔˈvad͡zat͡ɕ, AS: fprovaʒać
Wiktionary
rzecz. wprowadzanie n., wprowadzenie n., wprowadzka ż.
czas. prowadzać, prowadzić, powprowadzać, zaprowadzać, pozaprowadzać, przeprowadzać, wyprowadzać, odprowadzać, poodprowadzać, sprowadzać, nasprowadzać, rozprowadzać, porozprowadzać, wprowadzić
Wiktionary
(1.6) wnosić
(1.7) mnożyć, przest. multyplikować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wstęp, prolog (np. w utworze literackim)
(1.2) wpisanie (hasła lub danych)
(1.3) podstawowe informacje z jakiejś dziedziny
(1.4) zastosowanie, dokonanie czegoś, ogłoszenie jakiegoś planu postępowania
(1.5) wpuszczenie
Wiktionary
(1.2) Miałem kłopoty z wprowadzeniem nazwisk do tego nowego systemu.
(1.3) Profesor z naszego uniwerka właśnie wydał swoje „Wprowadzenie do analizy matematycznej”.
(1.4) Dziś przypada kolejna rocznica wprowadzenia stanu wojennego.
Wiktionary
IPA: ˌfprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: fprovaʒẽńe
Wiktionary
czas. zaprowadzać, wprowadzić dk., wprowadzać ndk.
rzecz. wprowadzka ż.
Wiktionary
(1.1) przedmowa, introdukcja, intro
(1.3) wstęp, podstawy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wprowadzać)
(1.1) dokonany od|wprowadzać.
Wiktionary
(1.1) Zadzwoniono do drzwi i Renata wprowadziła mężczyznę o zmiętym wyglądzie i biegających nerwowo oczkach.
Wiktionary
IPA: fprɔˈvad͡ʑit͡ɕ, AS: fprovaʒ́ić
Wiktionary
czas. prowadzić, wprowadzać
rzecz. wprowadzka ż., wprowadzenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zamieszkanie gdzieś, zwykle połączone z przeniesieniem tam swojego dobytku
Wiktionary
(1.1) Właśnie odebrałem klucze do nowego mieszkania, a chłopaki obiecali pomóc nam we wprowadzce.
Wiktionary
rzecz. wprowadzanie n., wprowadzenie n.
czas. wprowadzać ndk., wprowadzić dk.
Wiktionary
pryskając, wlać
SJP.pl
pryskając, wlewać
SJP.pl
gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych
SJP.pl
przestarzałe: w pierwszej kolejności; najpierw; przedtem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. zob. najpierw.
Wiktionary
(1.1) Nieprzyjaciel, nim Kamieniec oblegnie, musi wprzód Żwaniec pokruszyć, bo mu nijak obronny zamek za plecyecami sobie zostawiać.
Wiktionary
przysł. wprzódy
Wiktionary
(1.1) najpierw, wpierw; przest. wprzódy; daw. nasamprzód, najsampierw, najsamprzód, pierw, pierwej
Wiktionary
dawniej:
1. do przodu, przed siebie;
2. najpierw, naprzód, przedtem; wprzód
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. we wcześniejszym okresie, przedtem, najpierw
Wiktionary
(1.1) Zanim miałam na zawsze porzucić rozkosze miłości, chciałam wprzódy je poznać.
Wiktionary
IPA: ˈfpʃudɨ, AS: fpšudy
Wiktionary
przym. przedni
rzecz. przodek mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) przedtem, w pierwszej kolejności, najpierw, wpierw, wcześniej, przede wszystkim, pierwej, wprzód
Wiktionary
1. przymocować za pomocą uprzęży konia, osła itp. do wozu, bryczki, pługa itp.;
2. zmusić kogoś do jakiś prac lub obowiązków;
3. wykorzystać coś do realizacji czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. rzad. wprzędywać)
(1.1) wpleść dany element w powstającą przędzę
Wiktionary
(1.1) Samson powiada, że straci moc, jeżeli go zwiążą siedmiu świeżymi powrozami albo jeśli siedm jego loków wprzędą w płochę tkacką.
Wiktionary
rzecz. prządka ż., przędza ż., przędzalnia ż., przędzenie n., wprzędzenie n.
czas. prząść ndk., rozprząść dk., sprząść dk., uprząść dk., zaprząść dk., wprzędywać ndk.
Wiktionary
włączać coś w przędzioną nić; wprzędywać
SJP.pl
włączać coś w przędzioną nić; wprzędać
SJP.pl
wprzęg linowy - automatyczne urządzenie wprzęgające wózek kolejki wiszącej do liny pociągowej
SJP.pl
1. zmuszać kogoś do prac lub obowiązków;
2. zaprzęgać zwierzęta pociągowe do wozu
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wspólna procedura tranzytowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vu‿pɛ‿ˈtɛ, AS: vu‿pe‿te
Wiktionary
wbić, wprowadzić poprzez pukanie
SJP.pl
uderzając, wbijać coś
SJP.pl
rzadko: wpuklać się - stawać się wklęsłym, wciśniętym; wklęsać, zaklęsać
SJP.pl
rzadko: wpuklić się - stać się wklęsłym, wciśniętym; wklęsnąć, zaklęsnąć
SJP.pl
rzadko: taki, który się wpuklił (stał się wklęsłym, wgłębionym)
SJP.pl
1. otwór umożliwiający dostanie się, wejście czegoś dokądś
2. techn. zagłębienie rowek w bocznej krawędzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Wpustka (także eliminacja, ang. "endplay", "throw-in") to w brydżu sposób rozgrywki, polegający na zmuszeniu obrońcy do zagrania w sposób korzystny dla rozgrywającego, najczęściej polegający na wpuszczeniu go do ręki w momencie, w którym nie posiada już kart, w które mógłby zagrać ("odejść") bezpiecznie.
Wikipedia
wąskie dłuto o wydłużonym ostrzu, dostosowane kształtem do żłobionego wpustu
SJP.pl
specjalny rodzaj struga do robienia wpustów w deskach
SJP.pl
przymiotnik od: wpust
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wpuścić)
(1.1) pozwalać czemuś lub komuś dostać się gdzieś
(1.2) wkładać coś do wnętrza czegoś
(1.3) pot. stawiać kogoś w trudnej sytuacji
Wiktionary
rzecz. wpuszczenie n., wpuszczanie n.
czas. puszczać ndk., wpuścić dk.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpuszczać)
(1.1) dokonany od|wpuszczać.
Wiktionary
(1.1) Zresztą, wpuszczę każdego, ktokolwiek przyjdzie skorzystać ze sprzętu w gabinecie, bo wiem, że przyniesie grosz na kawałek chleba, dla dzieci.
Wiktionary
IPA: ˈfpuɕt͡ɕit͡ɕ, AS: fpuśćić
Wiktionary
rzecz. wpuszczenie n., wpuszczanie n.
czas. puszczać, wpuszczać ndk.
Wiktionary
rzadko:
1. ten, co wpycha coś;
2. narzędzie do wpychania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpychać.
Wiktionary
czas. wpychać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wepchnąć, wepchać)
(1.1) pchając, umieszczać w czymś
(1.2) pot. natrętnie zmuszać kogoś do przyjęcia lub zakupienia czegoś
(1.3) pot. umieszczać kogoś gdzieś na siłę
czasownik zwrotny niedokonany wpychać się (dk. wepchnąć się, wepchać się)
(2.1) pchając się, wchodzić w ciasne lub zatłoczone miejsce
(2.2) przedostawać się pod ciśnieniem
(2.3) pot. dostawać się gdzieś bez zaproszenia, na siłę, podstępem
Wiktionary
(1.1) Cesia namacała w ciemnościach miękką tkaninę szlafroka i niemrawo wpychając dłoń w rękaw zastanawiała się, czy ojciec już poszedł do pracy i czy nie zapomniał zostawić dla niej gorącej wody na herbatę.
Wiktionary
rzecz. wpychanie n.
czas. pchać
Wiktionary
(1.1) wciskać, wduszać, wtłaczać
(1.2) wciskać
(2.1) wciskać się, wpierać się, wtłaczać się
(2.2) wciskać się
(2.3) wmeldowywać się, wpieprzać się, wpierdalać się, wtarabaniać się, wtranżalać się, wtryniać się
Wiktionary
potocznie: jeść dużo i łapczywie; wsuwać, wtranżalać, pałaszować, wtrajać, szamać
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) polit. wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa
Wiktionary
IPA: ˌvu‿pɛ‿zɛt‿i‿ˈbɛ, AS: vu‿pe‿zet‿i‿be
Wiktionary
1. na środku (np. zgiąć się wpół; wpół do piątej)
2. niezupełnie (np. na wpół przytomny)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną lub pół godziny po pełnej godzinie
(1.2) w połowie, częściowo
(1.3) w połowie, w środkowej części; odnośnie ludzi: w pasie, w talii
Wiktionary
(1.1) Jest wpół do szóstej. (= jest 5:30 albo 17:30)
(1.1) Spotykamy się o wpół do ósmej.
(1.1) Stary zegar stojący w kącie pokoju wybił wpół po czwartej.
(1.2) Jagienka zaś odrzekła, na wpół z niechęcią, a na wpół ze smutkiem: (…)
(1.2) Zygfryd jechał na wpół przytomny, trawiony przez gorączkę.
(1.3) Obrońca złapał napastnika wpół i powalił go na ziemię tuż przed polem karnym.
Wiktionary
IPA: fpuw, AS: fpuu̯
Wiktionary
licz. pół
rzecz. połowica ż., połowinki
Wiktionary
przedrostek
(1.1) w połowie
Wiktionary
IPA: fpuw, AS: fpuu̯
Wiktionary
nie do końca ciepły, na wpół ciepły; półciepły
SJP.pl
bardzo tanio, za połowę ceny; półdarmo
SJP.pl
w sposób częściowo wyrażający drwinę; półdrwiąco, półkpiąco
SJP.pl
lekko drzemać; półdrzemać
SJP.pl
rzadko: trochę, częściowo filuterny; półfiluterny
SJP.pl
pozostawać w pozycji pośredniej między klęczeniem a staniem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) nie całkiem martwy; o znikomych oznakach życia; ledwie żywy
Wiktionary
(1.1) war. na wpół martwy, półmartwy
Wiktionary
objęty w pasie
SJP.pl
obnażać częściowo, do połowy ciała
SJP.pl
1. obnażyć do połowy; półobnażyć;
2. półobnażyć się - obnażyć się do połowy; półobnażyć się
SJP.pl
częściowo omdlały, osłabły, słaniający się; na wpół omdlały, półomdlały
SJP.pl
pośredni między siedzeniem a leżeniem; półsiedzący
SJP.pl
spróchniały do połowy
SJP.pl
rzadko: trochę tajemniczy; półtajemny
SJP.pl
nie do końca uduszony
SJP.pl
rzadko: nie do końca wesoły, trochę wesoły
SJP.pl
zgniły do połowy
SJP.pl
pot.
1. wyczerpany, bardzo zmęczony;
2. rzadziej: bliski śmierci; ledwo żywy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. bardzo wyczerpany
Wiktionary
przym. żywy
Wiktionary
(1.1) półżywy
Wiktionary
głębokość, na jaką wchodzi w inne ciało wbijany gwóźdź lub pal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpędzać.
Wiktionary
czas. wpędzać ndk.
Wiktionary
pędząc, zmuszać kogoś do wejścia gdzieś
SJP.pl
czasownik
(1.1) zmusić kogoś do wejścia gdzieś
(1.2) przen. doprowadzić do tego, że ktoś znalazł się w niekorzystnej sytuacji życiowej lub złym stanie
czasownik zwrotny wpędzać się
(2.1) doprowadzać się do złego stanu
Wiktionary
IPA: ˈfpɛ̃nd͡zat͡ɕ, AS: fpẽnʒać
Wiktionary
czas. wpędzić dk.
rzecz. wpędzenie, wpędzanie
Wiktionary
pędząc, zmusić kogoś do wejścia gdzieś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpędzać)
(1.1) dokonany od|wpędzać.
czasownik zwrotny dokonany wpędzić się (ndk. wpędzać się)
(2.1) dokonany od|wpędzać się.
Wiktionary
czas. wpędzać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpłacać.
Wiktionary
czas. wpłacać ndk.
rzecz. wpłacenie n.
Wiktionary
uiszczać jakąś należność
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wpłacić)
(1.1) bank. dokonywać wpłaty, uiszczać kwotę pieniężną
Wiktionary
(1.1) Były mąż musi co miesiąc wpłacać na jej konto określoną, regularnie rewaloryzowaną kwotę.
Wiktionary
rzecz. dopłata ż., wpłata ż., wpłacanie n., wpłacenie n.
czas. wpłacić dk.
Wiktionary
uiścić jakąś należność
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wpłacać)
(1.1) dokonać wpłaty; wnieść należność finansową
Wiktionary
(1.1) Zestresowana klientka wpłaciła do banku dziewięćdziesiąt siedem tysięcy złotych.
(1.1) Młody Tabaksbaum, zapragnąwszy zdobyć wiedzę hippiczną, udał się do tatersalu i wpłaciwszy 60 groszy wziął udział w pierwszej lekcji.
Wiktionary
rzecz. wpłata ż., wpłacenie n., dopłata ż.
czas. wpłacać
Wiktionary
1. wpłacona kwota;
2. wpłacenie pieniędzy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wpłacenie pieniędzy
Wiktionary
czas. wpłacać, wpłacić
rzecz. dopłata ż.
Wiktionary
bankomat z funkcjami wpłatomatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wpłatomat
Wiktionary
rzecz. wpłatomat m.
Wiktionary
urządzenie do przyjmowania wpłat gotówki na wskazane konto bankowe, w niektórych wersjach umożliwiające realizację czeku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do wpłacania pieniędzy
Wiktionary
Wpłatomat, zwany również bankomatem do wpłat – urządzenie do przyjmowania wpłat na konta bankowe.
Wikipedia
rzecz. wpłatomacik mrz.
Wiktionary
płynąc bezpośrednio w wodzie (np. Pokonaliśmy wpław całe jezioro.)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) płynąc w wodzie o własnych siłach
Wiktionary
IPA: fpwaf, AS: fpu̯af
Wiktionary
rzecz. pława ż., pławka ż.
czas. pływać, pławić ndk., spławić dk., spławiać ndk.
przym. pławny, spławny
Wiktionary
w technice: umocować pale w gruncie przez oblewanie miejsc ich umieszczenia wodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpłynąć.
Wiktionary
IPA: fpwɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: fpu̯ỹńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. wpływ, wpływanie dk.
przym. wpływowy
czas. wpływać ndk., wpłynąć dk.
Wiktionary
1. mieć wpływ, wymusić zmianę;
2. przybyć do wnętrza drogą wodną
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) dokonany od|wpływać.
Wiktionary
(1.1) Według urzędników, zmiany nie wpłyną na liczbę zatrudnionych nauczycieli i na wysokość ich pensji.
Wiktionary
IPA: ˈfpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fpu̯ỹnõńć
Wiktionary
przym. wpływowy
rzecz. wpłynięcie n., wpływanie n.
czas. wpływać
Wiktionary
1. oddziaływanie
2. zwykle w l.mn.: przychód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dostawanie się cieczy, substancji do jakiegoś zbiornika, pomieszczenia
(1.2) presja, oddziaływanie na coś lub kogoś
(1.3) najczęściej w lm.: korzystne znajomości, stosunki międzyludzkie
(1.4) wpłacone pieniądze (na konto, do kasy, do banku itp.)
Wiktionary
(1.2) Islamizm ma trzy główne cechy wyróżniające: wierność wobec świętego prawa (Szariatu), odrzucenie wpływów Zachodu oraz przeistoczenie wiary w ideologię.
(1.4) Organizacje pozarządowe apelują do premiera, aby nie obcinał im wpływów z 1 procenta.
Wiktionary
IPA: fpwɨf, AS: fpu̯yf
Wiktionary
czas. wpływać, wypływać
przym. wpływowy
rzecz. wpłynięcie n., wpływanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wpływać.
(1.2) wywieranie nacisku
Wiktionary
(1.2) Używanie Mocy w celu wpływania na świecki wszechświat nieuchronnie korumpuje, więc wszyscy użytkownicy jasnej strony albo stają się drobiazgowymi żandarmami, albo uciekają się do taoistycznej medytacji w poszukiwaniu absolutnej prawdy.
Wiktionary
IPA: fpwɨˈvãɲɛ, AS: fpu̯yvãńe
Wiktionary
rzecz. wpływ, wpłynięcie dk.
przym. wpływowy
czas. wpływać ndk., wpłynąć dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wpłynąć)
(1.1) płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
(1.2) sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: także. pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
(1.3) urz. o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
(1.4) mar. zawijać, przybijać do portu
(1.5) przen. unosząc się, dostawać się z zewnątrz do wnętrza
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) o ciekach wodnych: mieć ujście
Wiktionary
(1.1) To są kamienie Pierwszej Katarakty. Granitowe wrota, przez które Nil wpływa na terytorium Egiptu.
(1.2) Twórcę grupy, Aleksandra Bragina, kojarzono z półświatkiem, co wpływało niekorzystnie na jej wizerunek.
Wiktionary
IPA: ˈfpwɨvat͡ɕ, AS: fpu̯yvać
Wiktionary
rzecz. wpływ m., wpływanie n., wpłynięcie n.
przym. wpływowy
czas. wpłynąć
Wiktionary
(1.2) oddziaływać
(1.4) zawijać
(2.1) uchodzić
Wiktionary
ironicznie: badacz literatury, będący zwolennikiem teorii, że każdy utwór literacki powstaje jako wynik oddziaływania innych utworów literackich
SJP.pl
ironicznie: uznawanie, że czynnikami wywołującymi powstawanie jakichś dzieł oraz kształtującymi ich formę i styl są głównie wpływy innych dzieł i innych twórców
SJP.pl
Wp
Wikipedia
dotyczący wpływologii
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wpływowy
SJP.pl
1. taki, z którym inni się liczą, posiadający wpływy, ustosunkowany;
2. dający możliwość wpływania, zapewniający wpływy;
3. środowiskowo: łatwo ulegający cudzym wpływom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający duży wpływ, autorytet
Wiktionary
(1.1) Dzięki niej mógł bywać w domach arystokratycznych, zwłaszcza u bardzo wpływowej Zofii z Branickich Odescalchi.
Wiktionary
IPA: fpwɨˈvɔvɨ, AS: fpu̯yvovy
Wiktionary
rzecz. wpływ m., wpływanie n., wpłynięcie n.
czas. wpływać ndk., wpłynąć dk.
Wiktionary
(1.1) możny, prominentny, ustosunkowany, ważny, wysoko postawiony
Wiktionary
1. oddziaływanie
2. zwykle w l.mn.: przychód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wrabiać.
Wiktionary
czas. wrabiać ndk.
Wiktionary
1. pot. wplątywać kogoś w jakąś nieprzyjemną dla niego sprawę;
2. wplatać w tworzoną tkaninę nitki innego typu bądź innej barwy;
3. pot. wrabiać się - (rzadkie) nieświadomie zgadzać się na udział w nieprzyjemnej dla siebie sytuacji
SJP.pl
czasownik
(1.1) tworzyć nieprawdziwe przekonanie, że ktoś uczestniczył w przestepstwie
Wiktionary
rzecz. wrabianie n.
Wiktionary
czasownik "wracaj" wzmocniony partykułą "-żeż"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wracać.
Wiktionary
czas. wracać ndk.
Wiktionary
1. kierować się w przeciwnym kierunku;
2. zacząć coś robić ponownie;
3. kontynuować; nawiązać do czegoś ponownie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wrócić)
(1.1) przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio
(1.2) ponawiać myśl lub temat, o którym mówiło się lub myślało wcześniej
(1.3) przen. odzyskiwać przytomność, władze umysłowe, uspokajać się
czasownik przechodni niedokonany (dk. wrócić)
(2.1) przest. zwracać, przywracać
czasownik zwrotny wracać się
(3.1) cofać się, robić kilka kroków wstecz
Wiktionary
(1.1) Na święta wracam do domu.
(1.2) Nie chcę wracać do tej rozmowy. Wszystko już zostało wyjaśnione.
(1.3) Rano ojciec był bardzo zdenerwowany. Idź, zobacz czy już wrócił do siebie.
(2.1) Wiejskie powietrze wróciło jej siły.
(3.1) Synku, wróć się i posprzątaj papierki, które rozrzuciłeś na podłodze.
Wiktionary
IPA: ˈvrat͡sat͡ɕ, AS: vracać
Wiktionary
rzecz. zwrot m., zwrotnik m., zwrotka ż., wracanie n.
czas. nawracać ndk., odwracać ndk., powracać ndk., przewracać ndk., przywracać ndk., wywracać ndk., zawracać ndk., wrócić dk.
Wiktionary
rzadko: włączać do rachunku; wliczać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wrak
Wiktionary
rzecz. wrak m.
Wiktionary
1. rodząc przekazywać coś potomstwu;
2. wradzać się - wdawać się (w kogoś)
SJP.pl
1. zatopiony lub zniszczony statek;
2. pojazd nie nadający się do użytku;
3. człowiek schorowany lub wyczerpany psychicznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) resztki uszkodzonego statku lub samolotu;
(1.2) pot. wyeksploatowany, zniszczony pojazd, maszyna
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) przen. o człowieku schorowanym, niedołężnym, wyczerpanym fizycznie lub psychicznie
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) Nurkowie wydobyli z morza wrak statku.
(1.2) Tym wrakiem, co stoi w garażu, raczej nie da się jeździć.
(2.1) Heniek jest w tej chwili wrakiem, tak go ta wódka zniszczyła.
Wiktionary
IPA: vrak, AS: vrak
Wiktionary
rzecz. wrakowisko n.
:: zdrobn. wraczek m.
przym. wrakowy
Wiktionary
(1.2) grat, rupieć, trup, ruina
(2.1) żywy trup, strzęp ludzki, strzęp człowieka, ruina
Wiktionary
miejsce, gdzie zgromadzono wraki, zniszczone pojazdy i maszyny
SJP.pl
przymiotnik od: wrak
SJP.pl
jadalna ryba z rzędu strzępielowatych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wrangel ( Врангель) – dawne osiedle typu miejskiego w Kraju Nadmorskim na Dalekim Wschodzie Rosji, obecnie część Nachodki. W 2002 roku zamieszkany przez 15 346 osób. Osiedle zostało zlikwidowane w 2004 roku.
We Wranglu znajduje się Port Wostocznyj, jeden z największych intermodalnych portów rosyjskich. Dociera do niego również odnoga Kolei Transsyberyjskiej.
Wikipedia
potocznie: spodnie marki Wrangler; Wranglery
SJP.pl
Wrangle – wieś w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, w dystrykcie Boston. Leży 50 km na południowy wschód od Lincoln i 171 km na północ od Londynu.
Wikipedia
1. marka dżinsów i odzieży oraz firma;
2. model samochodu marki Jeep
SJP.pl
Wrangler – w ten sposób określani są najlepsi studenci na Uniwersytecie Cambridge. Najlepszy z najlepszych nazywany jest Senior Wrangler. Dla kontrastu najsłabszy ze studentów, któremu udało się zdać egzamin to "wooden spoon" (pol. "drewniana łyżka").
W Stanach Zjednoczonych słowo "wrangler" oznacza kowboja, człowieka opiekującego się końmi.
Wikipedia
spodnie marki Wrangler
SJP.pl
[czytaj: wrap lub rap] kanapka z okrągłego chlebka i zawiniętym w środku nadzieniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rodzaj kanapki wykonanej z okrągłego placekacka (np. tortilli czy pity) z zawiniętym w środku nadzieniem;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
IPA: rap, AS: rap
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czeskiemu księciu Wratysławowi przypisuje się założenie miasta Wrocławia.
Wiktionary
zdrobnienie od: Wratysław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wratysławka lub z nim związany
SJP.pl
Wratysław z małżonką; Wratysławowie
SJP.pl
Wratysław z małżonką; Wratysławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wratysława lub z nim związany
SJP.pl
razem, wspólnie (z kimś, z czymś)
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. razem, wspólnie (z kimś)
(1.2) książk. równocześnie (z jakimś wydarzeniem)
(1.3) książk. razem, łącznie (z innymi zjawiskami, przedmiotami, faktami)
(1.4) stpol. w sam raz, w odpowiednim momencie
(1.5) daw. w tej chwili, natychmiast, nagle
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) stpol. idea, wyobrażenie
Wiktionary
(1.1) (…) księżna wraz z orszakiem wyruszyła z gościnnego Tyńca do Krakowa (…)
(1.2) Ta sytuacja uległa zasadniczej zmianie wraz z powstaniem NSZZ „Solidarność”, a następnie po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego.
(1.3) Za ową ścianą z książek umieściłam swoją sypialnię wraz z biurkiem i szpargałami (…)
Wiktionary
IPA: vras, AS: vras
Wiktionary
rzecz. raz m.
liczgł. raz
Wiktionary
przestarzale:
a) wetknąć, wepchnąć, wbić
b) wpoić, wszczepić coś komuś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) energicznie włożyć coś do czegoś innego
Wiktionary
(1.1) Podczas rodzinnej Wigilii Żaneta znów wraziła kij w mrowisko, poruszając temat aborcji.
Wiktionary
czas. razić ndk.
rzecz. wrażenie n., raz mrz.
liczgł. raz
Wiktionary
(1.1) włożyć, wsadzić
Wiktionary
przestarzale:
a) wbijać, wpychać, wtykać
b) wpajać, wszczepiać coś komuś
SJP.pl
przestarzale:
a) wetknąć, wepchnąć, wbić
b) wpoić, wszczepić coś komuś
SJP.pl
przestarzale:
a) wetknąć, wepchnąć, wbić
b) wpoić, wszczepić coś komuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;
(1.2) ogólne wrażenie psychiczne w określone sytuacji
(1.3) fizj. informacja odbierana za pomocą zmysłów
Wiktionary
Wrażenie – pierwotny i najbardziej podstawowy proces poznawczy człowieka. Powstaje na skutek bezpośredniego działania bodźców ze świata zewnętrznego lub z wnętrza organizmu na zakończenia nerwowe (receptory), wywołując reakcję psychiczną. Jeden obiekt może jednocześnie działać na kilka rodzajów narządów zmysłowych, przez co jednocześnie można odczuwać kilka rodzajów wrażeń.
Wikipedia
(1.1) Świeżo oto ściskał rękę pani Emilii, i uścisk ów nie zostawił mu żadnego wrażenia, podczas gdy dziś jeszcze pamiętał ciepło dłoni panny Maryni i doznawał pewnego rodzaju dreszczu na samo o tym wspomnienie.
(1.1) To, z jaką prostotą i geniuszem Kim mówił o najbardziej skomplikowanych problemach, wyjadając ze słoika śmietanę, która od czasu do czasu kapała mu na ubranie, wywarło na mnie niezapomniane wrażenie.
Wiktionary
IPA: vraˈʒɛ̃ɲɛ, AS: vražẽńe
Wiktionary
rzecz. raz mrz., wrażliwość ż., wrażliwiec mos., wrażeniowiec mos.
przym. wrażeniowy, wrażliwy
czas. wrazić dk., wrażać ndk.
liczgł. raz
Wiktionary
(1.1) efekt, odczucie
Wiktionary
osoba łatwo ulegająca wrażeniom, kierująca się nimi bardziej niż myśleniem
SJP.pl
przymiotnik od: wrażenie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wrażliwy
Wiktionary
rzecz. wrażliwiec mos., wrażliwość ż.
przym. wrażliwy
Wiktionary
potocznie: osoba bardzo wrażliwa, przeżywająca wszystko intensywnie; nadwrażliwiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba nadmiernie wrażliwa
Wiktionary
rzecz. wrażenie n., wrażliwość ż.
czas. uwrażliwiać ndk., uwrażliwić dk.
przym. wrażliwy
przysł. wrażliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wrażliwie
SJP.pl
1. podatność na bodźce, przeżywanie emocji; czułość, uczuciowość, tkliwość;
2. skłonność do obrażania się; przeczulenie, drażliwość;
3. podatność, brak odporności na coś; skłonność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. zdolność odbierania bodźców poprzez zmysły
(1.2) zdolność przeżywania emocji i odczuwania wrażeń; bycie wyczulonym
(1.3) słaba odporność, podatność
Wiktionary
(1.2) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierwszą transzę za statek, znów będzie w ruchu i przekona się, jakie to cuda ma do zaoferowania galaktyka osobie o jego wyjątkowych zdolnościach i wrażliwości.
Wiktionary
IPA: vraʒˈlʲivɔɕt͡ɕ, AS: vražlʹivość
Wiktionary
rzecz. wrażenie n., wrażliwiec m., przewrażliwienie n., nadwrażliwość ż., raz mrz.
przym. wrażliwy
przysł. wrażliwie
licz. raz
Wiktionary
(1.1) czułość
(1.2) delikatność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wrażliwy
SJP.pl
1. łatwo, szybko, silnie reagujący na coś; czuły, uczuciowy, tkliwy;
2. skłonny do obrażania się; przeczulony, pobudliwy, drażliwy;
3. podatny na wpływy z zewnątrz, mało odporny; skłonny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe
(1.2) taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji
(1.3) taki, który ma słabą odporność
Wiktionary
(1.1) Wszystkie psy mają bardzo wrażliwy węch.
(1.2) On jest bardzo wrażliwą osobą i łatwo popada w depresję.
(1.3) Małe dzieci, zwłaszcza te z rozwijającymi się płucami, są bardziej wrażliwe na pleśń, co może prowadzić do problemów oddechowych i przyczyniać się do rozwoju astmy.
Wiktionary
IPA: vraʒˈlʲivɨ, AS: vražlʹivy
Wiktionary
rzecz. wrażenie n., raz mrz., wrażliwiec m., wrażliwość, przewrażliwienie
czas. uwrażliwić, przewrażliwić
przym. przewrażliwiony
przysł. wrażliwie
licz. raz
Wiktionary
(1.1) odczuwający, pobudliwy
(1.2) czuły, uczuciowy
(1.3) delikatny, podatny, słaby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wraże; cecha tych, którzy są wraży
Wiktionary
przym. wraży
przysł. wrażo
Wiktionary
dawniej, dziś książkowo: związany z wrogiem, nieprzyjacielem; wrogi, nieprzyjazny, nieprzychylnie nastawiony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. wrogi
Wiktionary
(1.1) Zniszczymy wszystkie wędzidła, ostrogi / Nie będzie groźnie strzelać wraży bat.
Wiktionary
rzecz. wrażość ż.
Wiktionary
skrótowiec, rodzaj żeński
(1.1) = wojsk. walka radioelektroniczna
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wredny, perfidnie
Wiktionary
przym. wredny
rzecz. wredność ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wrednie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wredny
SJP.pl
fałszywość, podstępny charakter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wredne; cecha tych, którzy są wredni
Wiktionary
rzecz. wredota ż.
przym. wredny
przysł. wrednie
Wiktionary
1. świadomie złośliwy i robiący komuś przykrość; podły, nikczemny;
2. właściwy komuś podłemu, świadczący o podłości, np. wredny charakter; 4. trudny do zniesienia, nieprzyjemny, budzący niechęć
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. pełny podłości, fałszu
(1.2) pot. budzący niechęć, trudny do zniesienia
Wiktionary
(1.2) Moi byli sąsiedzi byli niezwykle wredni. Wchodzili do mojego mieszkania jak na swoje i robili awantury.
Wiktionary
IPA: ˈvrɛdnɨ, AS: vredny
Wiktionary
rzecz. wredność ż., wredota ż.
przysł. wrednie
Wiktionary
(r. żeński) potocznie: kobieta podła, nikczemna, bardzo nieuprzejma; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obraź. kobieta nieuprzejma, kłótliwa, trudna w obyciu
Wiktionary
rzecz. wredność ż.
przym. wredny
Wiktionary
[czytaj: restler] sportowiec uprawiający wrestling - widowiskowy sport rozgrywany na ringu
SJP.pl
[czytaj: restling] widowiskowy sport rozgrywany na ringu, rodzaj reżyserowanych walk zapaśniczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;
Wiktionary
Wrestling (ang. "professional wrestling", "pro wrestling"; pol. "zapasy zawodowe", "zapasy profesjonalne") – rodzaj rozrywki sportowej, posiadającej elementy sportu walki i spektaklu. Wywodzi się z brytyjskiego rodzaju walk zwanego wolnoamerykanką. Największy wpływ na ukształtowanie się wrestlingu miały Stany Zjednoczone. Jest również popularny w Meksyku, gdzie powstał styl lucha libre, i w Japonii, w której powstał styl puroresu.
Wikipedia
IPA: ˈrɛstlʲĩŋk, AS: restlʹĩŋk
Wiktionary
nareszcie, w końcu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) nareszcie, w końcu
Wiktionary
(1.1) Wreszcie przyjechałeś! Tak długo na ciebie czekaliśmy!
(1.1) Czy wreszcie powiesz mi, o co ci właściwie chodzi?
Wiktionary
IPA: ˈvrɛʃʲt͡ɕɛ, AS: vrešʹće
Wiktionary
(1.1) nareszcie
Wiktionary
[czytaj: rajt] nazwisko angielskie, m.in. Frank Lloyd Wright (1869-1959) - architekt amerykański
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
osoba malująca sprayem; graficiarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hist. polit. Węgierska Republika Ludowa;
Wiktionary
(1.1) WRL był niezbyt przyjemnym okresem historii Węgier.
Wiktionary
skrót od:
1. Wojewódzka Rada Narodowa - organ władzy państwowej w PRL;
2. Wolność, Równość, Niepodległość - konspiracyjna partia polityczna działająca w czasie II wojny światowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
środowiskowo: Wrocław; wro
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = pot. Wrocław
Wiktionary
1. pot. wplątać kogoś w jakąś nieprzyjemną dla niego sprawę;
2. wpleść w tworzoną tkaninę nitki innego typu bądź innej barwy;
3. pot. wrobić się - nieświadomie zgodzić się na udział w nieprzyjemnej dla siebie sytuacji
SJP.pl
skrót
(1.1) = wrocławski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) pot. żart. Wrocław
Wiktionary
Wrocek – kot domowy rasy kot brytyjski, porzucony na wrocławskim dworcu autobusowym, a następnie adoptowany przez prezydenta Wrocławia Jacka Sutryka i mieszkający w Urzędzie Miejskim Wrocławia. Kot jest wykorzystywany w promocji miasta.
Wikipedia
(1.1) Sam kiedyś miałem przyjemność pracowania na ohapie we Wrocku w rozlewni wina.
Wiktionary
przym. podwrocławski
rzecz. wrocławianin mos., wrocławianka ż., Wrocław mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
Wrocisław, Wrocsław, Wrosław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Wroci-" („wrócić, wrócić się, przywrócić”) i "-sław" („sława”). Może zatem oznaczać "ten, który przywróci sławę". Polska nazwa miasta Wrocław pochodzi od jednej ze skróconych form tego imienia: Wrocisław → Wrocsław. Podobną etymologię ma nazwa stolicy Słowacji, Bratysława.
Wikipedia
(1.1) Czeskiemu księciu Wrocisławowi przypisuje się założenie naszego miasta.
Wiktionary
rzecz. Wrocław mrz.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wrocisławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wrocisław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wrocisławy lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Wrocisław (imię męskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wrocisławka lub z nim związany
SJP.pl
Wrocisław z małżonką; Wrocisławowie
SJP.pl
Wrocisław z małżonką; Wrocisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Wrocisława lub z nim związany
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Wrocki – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Golub-Dobrzyń.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;
Wiktionary
}|-
( Vratislavia, , Vratislav) – miasto na prawach powiatu w południowo-zachodniej Polsce, siedziba władz województwa dolnośląskiego i powiatu wrocławskiego. Położone w Europie Środkowej, na Nizinie Śląskiej, nad Odrą i czterema jej dopływami. Jest historyczną stolicą Dolnego Śląska, a także całego Śląska.
Wikipedia
(1.1) We Wrocławiu jeżdżą niebieskie tramwaje.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔt͡swaf, AS: vrocu̯af
Wiktionary
rzecz. wrocławianin mos., wrocławianka ż., wrocławiak mos., Wrocek mrz., Wrocisław mrz., Wrocławice nmos.
przym. wrocławski, podwrocławski, pozawrocławski
Wiktionary
(1.1) stpol. Wrocisław; skr. W-w
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od wrocławiak
Wiktionary
rzecz. wrocławiak m.
Wiktionary
potocznie: wrocławianin (mieszkaniec Wrocławia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Wrocławia
Wiktionary
IPA: vrɔt͡sˈwavʲjak, AS: vrocu̯avʹi ̯ak
Wiktionary
rzecz. Wrocław m., wrocławianin m., wrocławianka ż.
:: zdrobn. wrocławiaczek m.
:: fż. wrocławiaczka ż.
przym. wrocławski, podwrocławski
Wiktionary
(1.1) wrocławianin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wrocławianka
Wiktionary
rzecz. wrocławianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Wrocławia; Wrocławiak (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wrocławia
(1.2) osoba pochodząca z Wrocławia, urodzona we Wrocławiu
Wiktionary
Gr
Wikipedia
IPA: ˌvrɔt͡swaˈvʲjä̃ɲĩn, AS: vrocu̯avʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Wrocław m., Wrocek m., wrocławiak m.
:: fż. wrocławianka ż.
przym. wrocławski, podwrocławski
Wiktionary
(1.1) pot. wrocławiak
Wiktionary
mieszkanka Wrocławia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wrocławia
(1.2) kobieta pochodząca z Wrocławia, urodzona we Wrocławiu
Wiktionary
IPA: ˌvrɔt͡swaˈvʲjãnka, AS: vrocu̯avʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Wrocław m., Wrocek m., wrocławiak m.
:: zdrobn. wrocławianeczka ż.
:: fm. wrocławianin m.
przym. wrocławski, podwrocławski
Wiktionary
Zobacz też: Wrocławice (osada).
Wrocławice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz.
Wikipedia
→ Wrocław (miasto), → Wrocławskie (region)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) od: Wrocław
Wiktionary
(1.1) Przez 10 miesięcy wrocławskiej policji i prokuraturze nie udało się złapać sprawców kradzieży trzech milionów złotych z wrzutni bankowej.
Wiktionary
IPA: vrɔt͡sˈwafsʲci, AS: vrocu̯afsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wrocław m., wrocławianin m., wrocławiak m., wrocławianka ż.
przym. podwrocławski
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. wradzać)
(1.1) przekazać coś poprzez urodzenie
czasownik zwrotny dokonany wrodzić się (ndk. wradzać się)
(2.1) urodzić się, mając cechę lub cechy obserwowalne w rodzinie
Wiktionary
(1.1) Z powodu wrodzonego pesymizmu Rozalia nie kupiła nigdy losu na żadną loterię.
(2.1) W kogo tyś się wrodziła, dziewczyno?
Wiktionary
rzecz. wradzanie, wrodzenie n.
czas. wradzać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) właściwy istocie żywej od urodzenia
Wiktionary
(1.1) Agresja ludzka jest wrodzona czy nabyta?
Wiktionary
IPA: vrɔˈd͡zɔ̃nɨ, AS: vroʒõny
Wiktionary
rzecz. wrodzoność
czas. wrodzić się dk., wradzać się ndk.
Wiktionary
(1.1) naturalny, przyrodzony, daw. pierworodny
Wiktionary
nieprzyjazny, nieprzychylnie nastawiony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy
(1.2) o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem
forma rzeczownika.
(2.1) daw. plural|wróg.
Wiktionary
(1.2) Wrogi statek pływał u wybrzeży wyspy.
(2.1) Wrogi, o Panie, pastwią się nade mną / I na mieszkanie dali otchłań ciemną.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔɟi, AS: vroǵi
Wiktionary
rzecz. wróg m., wrogość ż.
przysł. wrogo
Wiktionary
(1.1) niechętny, surowy; przest. wraży
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wrogi
Wiktionary
(1.1) Gdy wstała, kot zaczął wrogo syczeć.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔɡɔ, AS: vrogo
Wiktionary
rzecz. wrogość, wróg
przym. wrogi
Wiktionary
(1.1) nieprzyjaźnie
Wiktionary
Wrogocin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Drobin.
Wieś duchowna "Wrogocino", własność prebendalna płockiej kapituły katedralnej w 1542 roku położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nieprzyjazne uczucia wobec kogoś albo czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś
Wiktionary
IPA: ˈvrɔɡɔɕt͡ɕ, AS: vrogość
Wiktionary
rzecz. wróg m.
przym. wrogi
przysł. wrogo
Wiktionary
(1.1) animozja, antypatia, awersja, niechęć, nienawiść
Wiktionary
rolując, wprowadzić coś do wnętrza czegoś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
pospolity ptak z rodziny krukowatych
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj żeński lub męskorzeczowy
(1.1) = hist. Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego
Wiktionary
(1.1) Z treści odezwy odczytywanej przez generała dowiedzieliśmy się, że WRON „w trosce” o naród „podarowała” społeczeństwu stan wojenny.
Wiktionary
IPA: vrɔ̃n, AS: vrõn
Wiktionary
pospolity ptak z rodziny krukowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Corvus|Linnaeus|ref=tak., ptak z rodziny krukowatych;
(1.2) pogard. godło III Rzeszy
(1.3) daw. przen. kleks
forma przymiotnika.
(2.1) lp. ż. zob. wrony.
Wiktionary
(1.1) Kraczące przeraźliwie / Wrony dziś dach nasz obsiadły.
(1.2) Ślad po szwabskiej wronie długo pozostawał widoczny na dawnym Domu Partii.
(1.3) Malec sadzi wrony jak najęty.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔ̃na, AS: vrõna
Wiktionary
rzecz. Wronki nmos., Wronka ż., wroniec mzw.
:: zdrobn. wronka ż.
przym. wroni, wrony, wronowaty
Wiktionary
(1.1) gw. Łódź, Poznań glapa
(1.2) gapa
(1.3) żyd
Wiktionary
mieszkaniec Wronek
SJP.pl
mieszkanka Wronek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ wrona
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący wrony, odnoszący się do wrony
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) taki, który należy do wrony
przymiotnik jakościowy
(3.1) charakterystyczny dla wrony, mający cechy wrony
Wiktionary
(3.1) Bardzo mi przyjemnie poznać, — rzekł Marks, wyciągając długą, kościstą rękę, bardzo podobną do wroniej nogi.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔ̃ɲi, AS: vrõńi
Wiktionary
rzecz. wroniec mzw./mrz., wrony mzw., wrona ż., wronka ż., Wronka ż., Wronki nmos.
przym. wrony
Wiktionary
1. podobny do wrony; wronowaty;
2. potocznie: związany z Wojskową Radą Ocalenia Narodowego
SJP.pl
1. podgatunek wrony siwej; wrona czarna, czarnowron;
2. rodzaj roślin z gromady widłaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Corvus corone corone|Linnaeus|ref=tak., ptak z rodziny krukowatych, cały czarny z zielonkawym połyskiem;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) bot. nazwa systematyczna|Huperzia|Bernh.|ref=tak., trująca roślina należąca do rodziny widłakowatych, o pędach gęsto pokrytych drobnymi listkami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Od gawrona wroniec różni się nieco sylwetką.
(2.1) Porośnięte wrońcem skałki oświetlały słabe promienie słońca.
Wiktionary
rzecz. wrony mzw., wrona ż., wronka ż., Wronki nmos., Wronka ż.
przym. wroni, wrony, wronowaty
Wiktionary
(1.1) war. czarnowron, wrona czarna
Wiktionary
Zobacz też: Wroników w innych znaczeniach tego słowa.
Wroników – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie piotrkowskim, w gminie Rozprza.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zgrubienie od: wrona; wrońsko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pisklę wrony; wronię
SJP.pl
pisklę wrony; wroniątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ornit. młode wrony
Wiktionary
(1.1) W gnieździe było troje wroniąt.
Wiktionary
rzecz. wrony mzw., wronka ż.
przym. wrony
Wiktionary
zdrobnienie od: wrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: wrona
(1.2) kulin. napój z kawy, herbaty i śmietanki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvrɔ̃nka, AS: vrõnka
Wiktionary
rzecz. wroniec mzw./mrz., wrona ż., wronię n., Wronka ż., Wronki nmos.
przym. wroni
Wiktionary
zdrobnienie od: wrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim;
(1.2) geogr. adm. gmina w województwie wielkopolskim, z siedzibą we Wronkach (1.1);
(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Świętajno;
(1.4) pot. środ. zakład karny we Wronkach (1.1);
Wiktionary
Wronki (niem. "Wronke", "Fronich") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wronki. Położone nad rzeką Wartą, ok. 58 km na północny zachód od centrum Poznania.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1383 roku, położone było w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego.
Wikipedia
(1.4) Zbychu garuje we Wronkach od lutego.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔ̃ŋʲci, AS: vrõŋʹḱi
Wiktionary
rzecz. wronka ż., wrona ż., Wronka ż.
przym. wroni, wroniecki, wronkowski
Wiktionary
ogół cech typowych dla wrony
SJP.pl
podobny do wrony; wroniasty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający cechy wrony
Wiktionary
rzecz. wroniec mzw./mrz., wrona ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przestarzale o koniu lub jego maści: barwy czarnej, kary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) (o maści konia i barwie innych zwierząt) czarny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) koń o czarnym (wronym) umaszczeniu
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D. lp. i M., B., W. lm. od: wrona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvrɔ̃nɨ, AS: vrõny
Wiktionary
rzecz. wroniec mzw./mrz., wrona ż., wronię n.
przym. wroni
Wiktionary
(1.1) kary
(2.1) karosz
Wiktionary
wróść;
1. rosnąc, zakorzenić się w coś;
2. stać się częścią czegoś
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. obcy twór w minerałach, zwykle drobny kryształ innego minerału; wrostek;
2. potocznie: włosek wrośnięty w skórę po goleniu lub depilacji;
3. potocznie: wrośnięty paznokieć
SJP.pl
1. (zwykle w liczbie mnogiej) obcy twór w minerałach, zwykle drobny kryształ innego minerału; wrost;
2. element fonetyczny w rdzeniu wyrazu, będący wykładnikiem określonej formy gramatycznej; infiks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. element słowotwórczy umieszczany wewnątrz leksemu, np. morfem wewnątrz rdzenia wyrazu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈvrɔstɛk, AS: vrostek
Wiktionary
rzecz. infiksacja
Wiktionary
(1.1) infiks
Wiktionary
rzadko: wrosnąć;
1. rosnąc, zakorzenić się w coś;
2. stać się częścią czegoś
SJP.pl
1. przestarzale: wielkie drzwi, najczęściej dwuskrzydłowe, dawniej np. w murach zamków, dziś w budynkach gospodarczych;
2. przenośnie:
a) punkt, w którym coś się rozpoczyna;
b) coś, co pozwala na osiągnięcie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wielkie drzwi frontowe
(1.2) przen. sposób, szansa na osiągnięcie czegoś znaczącego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wszedłem do kościoła ogromnymi wrotami.
(1.1) Po śmierci chciałbym przekroczyć wrota do nieba.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔta, AS: vrota
Wiktionary
przym. wrotny
Wiktionary
(1.1) brama; daw. odrzwia, podwoje, wierzeje
Wiktionary
przedstawiciel jednego z typów zwierząt tkankowych
SJP.pl
1. urządzenie z kółkami przymocowane do obuwia;
2. but z przymocowanymi od spodu kółkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę;
(1.2) inform. slang. informacja w treści listu elektronicznego o autorze cytowanego fragmentu;
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(2.1) małe wrota
Wiktionary
Wrotka (od wrote – napisał) – zamieszczony na początku wiadomości internetowej krótki tekst informujący, zgodnie z prawem autorskim, o źródle cytowanej wypowiedzi.
Tekst taki może zawierać nazwę użytkownika (imię i nazwisko lub nick), jego adres poczty elektronicznej, datę i godzinę wysłania wiadomości i jej temat. Wrotka jest najczęściej wstawiana automatycznie przez newsreader lub program pocztowy. Niektóre z tych programów umożliwiają skonfigurowanie treści wrotki.
Wikipedia
(1.1) Zosia od rana jeździ na wrotkach.
(1.2) Twoja nowa wrotka jest bardzo zabawna.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔtka, AS: vrotka
Wiktionary
rzecz. wrotkarz mos.
przym. wrotkarski
Wiktionary
(1.1) roller
Wiktionary
kobieta jeżdżąca na wrotkach
SJP.pl
tor do jazdy na wrotkach; wrotkowisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) miejsce do jazdy na wrotkach
Wiktionary
rzecz. wrotkarz mos.
Wiktionary
dotyczący wrotkarza, związany z jazdą na wrotkach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wrotkarstwem, dotyczący wrotkarstwa
Wiktionary
rzecz. wrotkarstwo n., wrotka ż., wrotkarz m., wrotkartka ż.
Wiktionary
Wrotkarstwo – grupa dyscyplin sportowych uprawianych na wrotkach dwuśladowych (tradycyjnych) oraz jednośladowych (potocznie nazywanych rolkami). Uprawiane rekreacyjnie i wyczynowo.
Wikipedia
osoba jeżdżąca na wrotkach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. ktoś, kto jeździ na wrotkach, uprawia wrotkarstwo
Wiktionary
IPA: ˈvrɔtkaʃ, AS: vrotkaš
Wiktionary
rzecz. wrotka ż., wrotkarstwo n., wrotkarnia ż., wrotkowisko n.
:: fż. wrotkarka ż.
przym. wrotkowy, wrotkarski
Wiktionary
obuwie z przyczepionymi od spodu kółkami
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: jeździć na wrotkach
SJP.pl
tor do jazdy na wrotkach; wrotkarnia
SJP.pl
Wrotkowo (niem. "Friedrichowen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie gołdapskim, w gminie Gołdap.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Podczas akcji germanizacyjnej nazw miejscowych i fizjograficznych (tzw. "chrzty hitlerowskie") utrwalona historycznie nazwa niemiecka "Friedrichowen" (Frydrychowy) została w 1938 r. zastąpiona przez administrację nazistowską sztuczną formą "Friedrichau".
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wydzielony teren służący do jazdy i wykonywania różnych ewolucji na łyżworolkach lub deskorolkach; wrotowisko
SJP.pl
1. używany dawniej przymiotnik od: wrota;
2. dawniej: wracający; powrotny
SJP.pl
Wrotnów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie węgrowskim, w gminie Miedzna. Ma status sołectwa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Miedznie.
Wikipedia
wydzielony teren służący do jazdy i wykonywania różnych ewolucji na łyżworolkach lub deskorolkach; wrotnisko
SJP.pl
pospolita roślina zielna o dużych, pierzastych liściach i żółtopomarańczowych kwiatach zebranych w koszyczki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Tanacetum|L.|ref=tak., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) Wrotycz pospolity zyskał reputację jako środek odstraszający owady, szczególnie muchy.
Wiktionary
IPA: ˈvrɔtɨt͡ʃ, AS: vrotyč
Wiktionary
rozdestnica wrotyczówka - gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych
SJP.pl
ptak należący do krukowatych, upierzenie czarne, czerwony dziób
SJP.pl
Wrończyk ("Pyrrhocorax pyrrhocorax") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje w zachodniej i południowej Europie, północno-zachodniej Afryce (izolowane populacje także w Etiopii) oraz zachodniej, środkowej i wschodniej Azji. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyznacznik macierzy Wrońskiego
SJP.pl
Wrońskian – wyznacznik znajdujący zastosowanie w rachunku różniczkowym i równaniach różniczkowych, opracowany przez polskiego matematyka Józefa Hoene-Wrońskiego, nazwany tak na jego cześć.
Jednym z zastosowań jest użycie lematu Wrońskiego do znajdowania układów funkcji liniowo niezależnych.
Wikipedia
zgrubienie od: wrona; wronisko
SJP.pl
Wrońsko – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Konopnica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
W pobliżu wsi, za leśniczówką, znajdował się pomnik poległym "O utrwalanie władzy ludowej".
Wikipedia
grzyb pasożytniczy z klasy glonowców
SJP.pl
o cechach wroślikowatych (rodzina organizmów)
SJP.pl
Wroślikowate ("Peronosporaceae" de Bary) – rodzina organizmów zaliczanych do królestwa chromistów ("Chromista").
Wikipedia
o cechach wroślikowatych (rodzina organizmów)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu organizmów z klasy grzybopodobnych lęgniowców
SJP.pl
rodzina organizmów z królestwa chromistów, zaliczana do grzybopodobnych lęgniowców; wroślikowate
SJP.pl
o cechach wroślowatych (rodzina organizmów)
SJP.pl
przedstawiciel rodziny glonowców z klasy lęgniowców
SJP.pl
rodzaj grzybów z rzędu żagwiowców
SJP.pl
grzyb z rodziny żagwiowatych
SJP.pl
taki, który wrósł; wrosły
SJP.pl
sklepienie w kształcie trójkąta sferycznego, stanowiące przejście od kwadratu podbudowy do podstawy kopuły; żagielek
SJP.pl
1. wykrzyknik wyrażający złość; grr;
2. wykrzyknik wyrażający warczenie
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja naśladująca warczenie zwierzęcia, np. psa
(1.2) onomatopeja naśladująca warkot urządzeń
Wiktionary
IPA: vrːː, AS: v••r
Wiktionary
dawniej, dziś gwarowo: w niedługim czasie, rychło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) herald. kaszubski herb szlachecki;
Wiktionary
Wrycza (Wrycz) – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
potocznie:
1. pobić kogoś; wklupać;
2. zjeść coś; wszamać
SJP.pl
potocznie: wsadzać, wbijać w coś
SJP.pl
rysując, wkomponować coś w istniejący rysunek
SJP.pl
rysując, wkomponowywać coś w istniejący rysunek
SJP.pl
1. rzadko: ryjąc, wkopać w coś;
2. potocznie: opanować pamięciowo (materiał przed egzaminem); wkuć;
3. wryć się - zagłębić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. brak)
(1.1) uderzając lub wciskając, zagłębić coś w miękkim podłożu
czasownik zwrotny dokonany wryć się (ndk. brak)
(2.1) uderzywszy lub wcisnąwszy się w miękkie podłoże, zagłębić się w nim
(2.2) utrwalić się w czyjejś świadomości na długi czas
Wiktionary
(1.1) I spostrzega teraz dopiero, że leży na płycie sarkofagu, którą czas strzaskał, w ziemię wrył i mchami przez wieki znów spoił.
(2.2) Ich krótka wizyta wryła się w pamięć wielu ludzi, zmieniła albo złamała im życie.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
głośny, przeraźliwy krzyk, wołanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bardzo głośny krzyk
Wiktionary
Wrzask – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.
Przed 2023 r. miejscowość była częścią wsi Gozdów.
Wikipedia
(1.1) Uczniowie nie przestawali hałasować i musiałem uciszyć ich wrzaski.
Wiktionary
IPA: vʒask, AS: vžask
Wiktionary
przym. wrzaskliwy
przysł. wrzaskliwie
czas. wrzeszczeć, wrzasnąć
Wiktionary
(1.1) ryk, wycie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób wrzaskliwy; z wrzaskiem; bardzo głośno
Wiktionary
(1.1) Teraz natomiast zbliżyło się kilka łódeczek. Mali wioślarze, półnadzy chłopcy arabscy, wrzaskliwie usiłowali porozumieć się z załogą statku.
Wiktionary
rzecz. wrzask mrz., wrzaskul mos., wrzaskula ż., wrzaskliwość n., wrzaskun mrz.
czas. ndk. wrzeszczeć, dk. zawrzeszczeć
przym. wrzaskliwy
Wiktionary
(1.1) głośno, krzykliwie, hałaśliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wrzaskliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wrzaskliwy
SJP.pl
1. skory do wrzasku;
2. zbyt głośno brzmiący;
3. pełen wrzasku, hałasu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) skłonny do wrzasku, wrzeszczenia
(1.2) przen. bardzo intensywny, o silnych kolorach, mocno przyciągający uwagę
Wiktionary
(1.1) Wrzaskliwe, wygadane przekupki w spódnicach sztywnych od krochmalu i wysokich bieluśkich czepkach.
Wiktionary
rzecz. wrzask m., wrzeszczenie n.
czas. wrzeszczeć ndk., wrzasknąć dk.
przysł. wrzaskliwie
Wiktionary
(1.1) krzykliwy
(1.2) krzykliwy
Wiktionary
1. powiedzieć lub zawołać coś bardzo głośno; krzyknąć;
2. wydać krzykliwy, ostry głos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wrzeszczeć)
(1.1) dokonany od|wrzeszczeć.
Wiktionary
(1.1) Fa-fasolka! – wrzasnęła Cesia, zrywając się na równe nogi. – Zapomniałam zamknąć gaz!
Wiktionary
IPA: ˈvʒasnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: vžasnõńć
Wiktionary
rzecz. wrzask mrz.
Wiktionary
hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków
(1.2) przen. wzburzenie, zamieszanie
Wiktionary
(1.1) Musiała jednak wrzawa wojenna uciszyć się o późnej godzinie, gdyż pamiętam jak byłem raptownie obudzony nagłą kanonadą przy różanej zorzy.
Wiktionary
IPA: ˈvʒava, AS: vžava
Wiktionary
rzecz. wrzenie n.
Wiktionary
wrzałka płaskozębna, wrzałka powojowa - gatunki błonkówki z rodziny smuklikowatych
SJP.pl
dawniej: przędzarka przygotowawcza do przeróbki bawełny; wrzecienica, wrzecionarka, wrzecioniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zespół elementów obrabiarki zawierający skrzynkę prędkości i wrzeciono robocze
Wiktionary
1. zdrobnienie od: wrzeciono;
2. część w zegarkach sprężynowych kieszonkowych lub morskich; kółko balansowe ze sprężyną (włosem)
SJP.pl
grupa bakterii mających kształt pałeczek o zaostrzonych biegunach
SJP.pl
rodzaj bakterii mających kształt pałeczek o zaostrzonych biegunach; Fusobacterium
SJP.pl
1. drewniany przyrząd do ręcznego przędzenia wełny;
2. element maszyny przędzalniczej;
3. wrzeciono kariokinetyczne - wrzecionowata struktura komórki zbudowana z włókien białka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włók. obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;
(1.2) techn. element obrabiarki w kształcie wału, służący do zamocowania narzędzia lub obrabianego przedmiotu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie lękaj się możny królu, przestań płakać o królowo! chociaż uśnie córka twoja, lecz obudzi się na nowo, bo nie umrze wtedy ona, gdy wrzecionem się ukłuje, lecz ją właśnie to ukłucie na sen długi zaczaruje.
Wiktionary
IPA: vʒɛˈt͡ɕɔ̃nɔ, AS: vžećõno
Wiktionary
rzecz. wrzecionowatość ż.
przym. wrzecionowy, wrzecionowaty
przysł. wrzecionowato
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przypominając kształtem wrzeciono
Wiktionary
rzecz. wrzeciono n., wrzecionowatość ż.
przym. wrzecionowy, wrzecionowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest wrzecionowate
Wiktionary
rzecz. wrzeciono n.
przym. wrzecionowy, wrzecionowaty
przysł. wrzecionowato
Wiktionary
przypominający kształtem wrzeciono, podłużny i zwężający się ku końcom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający kształtem wrzeciono
Wiktionary
(1.1) Długoszpar posiada wrzecionowate ciało.
Wiktionary
rzecz. wrzeciono n., wrzecionowatość ż.
przym. wrzecionowy
przysł. wrzecionowato
Wiktionary
przymiotnik od: wrzeciono
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wrzecionem, dotyczący wrzeciona
Wiktionary
rzecz. wrzeciono n., wrzecionowatość ż.
przym. wrzecionowaty
przysł. wrzecionowato
Wiktionary
dawne urządzenie przeznaczone do zamykania bramy lub drzwi od wewnątrz; skobel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. urządzenie do zamykania bramy lub drzwi, najczęściej w postaci żelaznej sztaby, drąga obracającego się na sworzniu lub krótkiego łańcucha nakładanego na skobel;
(1.2) daw. przen. element ograniczający, krępujący lub stanowiący barierę
(1.3) stpol. żelazny łańcuch, pęta lub kajdany
Wiktionary
Wrzeciądz (dawniej także w formach: "rzeciądz", "rzecządz", "rzecądz", "rzejcuz", "rzecoz") – okucie budowlane, zamknięcie drzwi lub bramy, element w formie sztaby (lub płaskownika) z otworem współpracujący ze skoblem służący wraz z nim do mocowania kłódki, czasem (szczególnie w przeszłości) w formie krótkiego łańcucha, służącego do zamykania drzwi od wewnątrz.
Wikipedia
(1.1) Drzwi wszystkie w bramie i innych budowlach zamkowych, zamykały się na wrzeciądze, skoble żelazne, kolca, łańcuchy i kłódki.
(1.1) Warkły wrzeciądze katedralnej bramy, otwarło się łono świątyni Pańskiej i Kościół.
(1.2) Nie miały czasu nasze biedne żądze wytchnąć od pracy wśród wiosny uniesień, a nim nam wywczas otwarł swe wrzeciądze, żądze umarły i nadeszła jesień.
Wiktionary
(1.1-3) war. daw. rzeciądz, rzecządz, wrzecąc, wrzeciąż
Wiktionary
żółta biedronka o czarnych plamkach
SJP.pl
Wrzeciążka, biedronka wrzeciążka ("Propylea quatuordecimpunctata") – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Wikipedia
modulant, przysłówek
(1.1) stpol. śrpol. rzekomo, podobno
Wiktionary
(1.1) war. wrzkomo
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Wrzelowiec – wieś (1543–1824 miasto) w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Opole Lubelskie.
W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa lubelskiego.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa "Wrzelowiec" i "Wrzelowiec-Kierzki" w gminie Opole Lubelskie. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 455 mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik od: Wrzelowiec; wrzelowski
SJP.pl
przymiotnik od: Wrzelowiec; wrzelowiecki
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Wrzelów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Łaziska.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) stpol. doczesny
Wiktionary
IPA: vʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ, AS: vžẽmʹi ̯ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. wrzemię n.
przym. nawrzemienny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. czas
(1.2) stpol. odcinek czasu, pora
Wiktionary
przym. wrzemienny
Wiktionary
(1.1) war. brzemię
Wiktionary
1. o cieczach: zmieniać swój stan skupienia w gazowy w odpowiedniej temperaturze; gotować się;
2. kłębić, burzyć się;
3. odczuwać gwałtowne uczucia, podniecać się, być wzburzonym;
4. być pełnym zgiełku, kipieć, tętnić życiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. gwałtowne przechodzenie ze stanu ciekłego w gazowy, połączone z tworzeniem się pęcherzyków pary w cieczy;
(1.2) przen. oznaki niezadowolenia lub buntu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dodatnie azeotropy mają niższą temperaturę wrzenia niż jakikolwiek inny roztwór danych składników pod tym samym ciśnieniem, a więc izobara wrzenia osiąga minimum przy składzie azeotropowym.
Wiktionary
rzecz. wrzątek mrz., wrzawa
czas. wrzeć
Wiktionary
(1.1) parowanie
(1.2) bunt, ferment, niepokój, rewolta, wrzawa, wzburzenie, zamieszanie, zamieszki
Wiktionary
potocznie:
1. wyznaczać coś komuś jako karę (np. mandat); wlepiać;
2. sprawiać komuś lanie, bić kogoś
SJP.pl
rubasznie: sprawić komuś lanie, zbić kogoś
SJP.pl
dziewiąty miesiąc roku kalendarzowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
(1.2) stpol. listopad
Wiktionary
Wrzesień – dziewiąty miesiąc w roku, według kalendarza gregoriańskiego ma 30 dni.
Nazwa miesiąca (według Brücknera) pochodzi od kwitnących w tym miesiącu wrzosów (por. ukr. "вересень / wereseń", błr. "верасень / wierasień"). Dawniej używano również nazwy "pajęcznik" od nici babiego lata. Łacińska nazwa "September" (‘siódmy miesiąc’; zobacz: kalendarz rzymski) została zapożyczona przez większość języków europejskich.
Wikipedia
(1.1) II wojna światowa rozpoczęła się pierwszego września 1939 (tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego) roku.
(1.1) W pierwszych dniach września spadły deszcze.
Wiktionary
IPA: ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ, AS: vžeśė̃ń
Wiktionary
przym. wrześniowy, wrzosowy
rzecz. wrzost mrz., wrzosk mrz., wrzosik mrz., werez mrz., weres mrz., wrześniak m., wrześniówka ż., wrzos m., wrzosowisko n.
Wiktionary
(1.1) daw. pajęcznik, september
(1.2) stpol. listopad, pajęcznik, październik
Wiktionary
przymiotnik od: Września
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Wrześni, związany z Wrześnią
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan Skibiński zasygnalizował problem we wrzesińskim oddziale koncernu.
Wiktionary
IPA: vʒɛˈɕĩj̃sʲci, AS: vžeśĩĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Września ż., wrześnianin mos., wrześnianka ż.
Wiktionary
dzielnica Gdańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. dzielnica Gdańska;
Wiktionary
Wrzeszcz (niem. "Langfuhr") – część Gdańska, znajdująca się na północ od Śródmieścia, nad strugą Strzyżą. W latach 1992–2010 dzielnica Gdańska, współcześnie jego terytorium jest podzielone pomiędzy dwie dzielnice: Wrzeszcz Dolny i Wrzeszcz Górny.
Wikipedia
(1.1) Stamtąd dojdziemy ponownie do starego, historycznego Wrzeszcza o zabudowie kwartałowej wypełnionej kamienicami.
Wiktionary
IPA: vʒɛʃt͡ʃ, AS: vžešč
Wiktionary
rzecz. wrzeszczańskość ż.
przym. wrzeszczański
przysł. wrzeszczańsko
Wiktionary
przymiotnik od: Wrzeszcz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) adm. dotyczący gdańskiej dzielnicy Wrzeszcz lub w niej położony
Wiktionary
(1.1) Wiele zapomnianych lub mniej znanych kryminalnych historii rozegrało się na wrzeszczańskich ulicach i we wrzeszczańskich domach w pierwszej połowie XX wieku.
(1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.
Wiktionary
IPA: vʒɛʃˈt͡ʃãj̃sʲci, AS: vžeščãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Wrzeszcz mrz., wrzeszczanin mos., wrzeszczanka ż.
Wiktionary
Wrzeszczewice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Łask.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) krzyczeć bardzo głośno i intensywnie
Wiktionary
(1.1) Nie wrzeszcz na swoich ludzi, winny jest intrygant i zleceniodawca, a nie wykonawcy. Może trzeba im więcej posmarować?
Wiktionary
IPA: ˈvʒɛʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: vžeščeć
Wiktionary
czas. wywrzaskiwać
rzecz. wrzask m., wrzeszczenie n.
przym. wrzaskliwy
przysł. wrzaskliwie
Wiktionary
(1.1) drzeć się, wydzierać się, pot. drzeć mordę, drzeć japę, piłować japę
Wiktionary
Wrzeszczyn ( "Boberrullersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Jeżów Sudecki.
Wikipedia
Wrzeszczów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Przytyk.Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 740.
Wrzeszczów jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Marii Magdaleny. We wsi znajduje się zabytkowy kościół św. Marii Magdaleny oraz dwór, należący niegdyś do Stanisława Morsztyna – wojewody sandomierskiego.
Wikipedia
Wrzeszewo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie brodnickim, w gminie Osiek.
Wikipedia
1. o cieczach: zmieniać swój stan skupienia w gazowy w odpowiedniej temperaturze; gotować się;
2. kłębić, burzyć się;
3. odczuwać gwałtowne uczucia, podniecać się, być wzburzonym;
4. być pełnym zgiełku, kipieć, tętnić życiem
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zawrzeć)
(1.1) fiz. gotować się, bulgotać od gorąca
(1.2) książk. przen. burzyć się, niepokoić się
czasownik niedokonany
(2.1) przest. napierać, przeć, cisnąć
(2.2) przest. rwać się do kogoś, dyszeć gniewem, ostrzyć zęby
Wiktionary
(1.1) Poparzyłem się wrącą zupą.
(1.2) Tłum zgromadzony na wiecu wrze i rzuca kamieniami w okna budynków rządowych.
(1.2) Graj, nie żałuj strun // A niech tam na sali wrze // Niech dowiedzą się, jak gra polski bluesman
(2.2) Byłoby przyszło do krwi, tak już na siebie warli.
Wiktionary
IPA: vʒɛt͡ɕ, AS: vžeć
Wiktionary
(1) war, wywar, odwar, wrzątek, wrzenie, zawrzeć
(2) przywrzeć
Wiktionary
(1.1) kipieć
Wiktionary
Wrześcienko (dawniej "Wrzeście Szlacheckie", kaszb. "Szlachecczé Wrzesce", niem. "Adlig Freest") – osada w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko. Leży przy trasie linii kolejowej Lębork – Łeba.
Osada wchodzi w skład sołectwa "Wrzeście".
Wikipedia
krzew lub niewielkie drzewo z rodziny tamaryszkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa systematyczna|Myricaria|(L.) Desv.|ref=tak., rodzaj rośliny drzewiastej z rodziny tamaryszkowatych, charakteryzujący się długimi, cienkimi pędami, drobnymi, łuskowatymi lub igiełkowatymi liśćmi;
Wiktionary
Września ( Wreschen) – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Września i powiatu wrzesińskiego. Położone 50 km na wschód od Poznania, nad rzeką Wrześnicą.
Ważny węzeł komunikacji drogowej i kolejowej. Okolica równinna, rolnicza.
Wikipedia
(1.1) Siedlisko 3230 stanowi luźne zarośla wrześniowo-wierzbowe, w których dominuje września pobrzeżna [...].
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: wrześniak
Wiktionary
(1.1) Ta kobyła to wrześniaczka.
Wiktionary
IPA: vʒɛɕˈɲat͡ʃka, AS: vžeśńačka
Wiktionary
zob. wrześniak.
Wiktionary
1. młody zając urodzony na jesieni;
2. koń urodzony we wrześniu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. zool. źrebak urodzony na jesieni
(1.2) przest. łow. zając urodzony we wrześniu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) reg. miód z kwiatów wrzosu wyprodukowany we wrześniu
Wiktionary
(1.1) Rejestr zębowy wrześniaka zmienia się tylko do siódmego roku życia.
Wiktionary
IPA: ˈvʒɛɕɲak, AS: vžeśńak
Wiktionary
rzecz. wrzesień m., wrzos m., wrzosiec m., wrzosowiec m., wrzosownica ż., wrzosowisko n., wrzosowina ż., wrzosowate nmos.
:: fż. wrześniaczka ż.
przym. wrześniowy, wrzosowy, wrzosisty, wrzosowiskowy
Wiktionary
mieszkaniec Wrześni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wrześni
Wiktionary
IPA: vʒɛɕˈɲä̃ɲĩn, AS: vžeśńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Września ż.
:: fż. wrześnianka ż.
przym. wrzesiński
Wiktionary
mieszkanka Wrześni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wrześni
Wiktionary
IPA: vʒɛɕˈɲãnka, AS: vžeśńãnka
Wiktionary
rzecz. Września ż.
:: fm. wrześnianin mos.
przym. wrzesiński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dotyczący września
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wrześniem, charakterystyczny dla września
Wiktionary
IPA: vʒɛɕˈɲɔvɨ, AS: vžeśńovy
Wiktionary
rzecz. wrzesień m., wrześniówka ż., wrześniak mrz./mzw.
przym. wrzosowy
Wiktionary
(1.1) daw. septembrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. wycieczka za miasto we wrześniu
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Hudsonia|ref=tak., roślina z rodziny czystkowatych
Wiktionary
IPA: vʒɛɕˈɲufka, AS: vžeśńufka
Wiktionary
rzecz. wrzesień m.
przym. wrześniowy
Wiktionary
rzeźbiąc, umieszczać w czymś
SJP.pl
rzeźbiąc, umieścić w czymś
SJP.pl
przysłówek
(1.1) śrpol. zob. wrzekomo.
Wiktionary
IPA: ˈfʃkɔ̃mɔ, AS: fškõmo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: owrzodzony; wrzodowaty
SJP.pl
sprzyjający powstawaniu wrzodów
SJP.pl
dawniej: owrzodzony; wrzodny
SJP.pl
osoba chora na chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy
SJP.pl
przymiotnik od: wrzód
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z wrzodami, dotyczący wrzodów
Wiktionary
rzecz. wrzód mrz., wrzodzik mrz.
czas. wrzodzieć ndk.
przym. owrzodzony
Wiktionary
ropne zapalenie skóry
SJP.pl
pokrywać się wrzodami
SJP.pl
mały wrzód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wrzód
Wiktionary
rzecz. wrzód m.
przym. owrzodzony, wrzodowy
Wiktionary
krzewinka o zimozielonych, bardzo drobnych listkach i drobnych fioletowych kwiatach, zakwitająca wczesną jesienią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. wrzos zwyczajny - nazwa systematyczna|Calluna vulgaris|ref=tak., krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;
(1.2) bot. pot. zob. wrzosiec.
(1.3) kolor fioletoworóżowy, taki jak kolor kwiatów wrzosu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Przyniosłam z lasu trochę wrzosu i włożyłam do wazonu.
Wiktionary
IPA: vʒɔs, AS: vžos
Wiktionary
rzecz. wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzosik m., wrzost m., wrzosk m., weres m., werez m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos zwyczajny, zdrobn. wrzosik, daw./reg. wrzost, wrzosk, weres, werez
(1.2) wrzosiec, przest. wrzosień
(1.3) fioletoworóżowy, wrzosowy
(1.5) jałowiec
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
krzew lub krzewinka o zimotrwałych, drobnych, igiełkowatych liściach i kwiatach białych lub różowych zebranych w baldachogrona, rosnąca w Afryce i Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Erica (Ericaceae)|L.|ref=tak., krzew z rodziny wrzosowatych o zimozielonych liściach;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) Na początku XIX wieku odkryto nowy, zdaniem większości fajczarzy, najdoskonalszy surowiec – korzeń wrzośca.
Wiktionary
rzecz. wrześniak mzw./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. bot. wrzos
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzost m., wrzosk m., weres m., werez m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos, wrzos zwyczajny, daw./reg. wrzost, wrzosk, weres, werez
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw./gwara. wrzos
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzosik m., wrzost m., weres m., werez m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos, wrzos zwyczajny, wrzosik, daw./reg. wrzost, weres, werez
Wiktionary
o cechach wrzosowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. rodzina roślin krzewinkowych, krzewiastych lub drzew z rzędu wrzosowców;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) W korzeniach wrzosowatych występuje mikoryza wewnętrzna.
Wiktionary
rzecz. wrześniak mzw./mrz., wrzos mrz., wrzosowce lm nm.
Wiktionary
o cechach wrzosowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. rząd roślin okrytonasiennych z kladu astrowych;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) W zależności od systemu klasyfikacyjnego i rozwoju wiedzy o filogenezie tych roślin, bardzo zmieniał się zakres roślin jaki zaliczano do wrzosowców.
Wiktionary
rzecz. wrzos mrz., wrzosowate lm nm.
Wiktionary
(1.1) dwurożne
Wiktionary
1. roślina z rodziny komosowatych;
2. przedstawiciel rośliny z rzędu wrzosowców
SJP.pl
Wr
Wikipedia
obszar porosły wrzosem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;
Wiktionary
Wrzosowisko – bezleśna, azonalna formacja zimozielonych krzewinek o charakterystycznym pokroju. Dominują w niej rośliny wrzosopodobne o kseromorficznych (erikoidalnych) liściach – niewielkich, zwykle wałeczkowatych. Wykształca się na siedliskach ubogich, zwykle wilgotnych, znajdujących się pod wpływem klimatu morskiego.
Wikipedia
(1.1) (…) Ze mną można tylko pójść na wrzosowisko • I zapomnieć wszystko (…)
Wiktionary
IPA: ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ, AS: vžosovʹisko
Wiktionary
rzecz. wrześniak m., wrzos m., wrzosiec m., wrzesień m., wrzosowość ż., Wrześniak m./ż.
przym. wrzosowy, wrzosowiskowy, wrzoścowy
przysł. wrzosowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru wrzosu, różowofioletowy
Wiktionary
(1.1) Czasami spod pokładów szarej, białej i wrzosowej farby błyśnie smuga ostrzejszego koloru.
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosiec m., wrzosowisko n., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw.
przym. wrześniowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw./gwara. wrzos
Wiktionary
rzecz. wrzos m., wrzosowisko n., wrzosina ż., wrzosowina ż., wrzesień m., wrześniak mrz./mzw., wrzosik m., wrzosk m., weres m., werez m.
przym. wrzosowy, wrzosisty, wrzosowaty
Wiktionary
(1.1) wrzos, wrzos zwyczajny, wrzosik, daw./reg. wrzosk, weres, werez
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wrzucać.
Wiktionary
rzecz. wrzutka ż., wrzucenie n., wrzut m., wrzutnia ż.
czas. wrzucać ndk., wrzucić dk.
przym. wrzutowy
Wiktionary
czasownik
(1.1) rzucając, umieszczać coś w czymś
(1.2) pot. inform. umieszczać materiały w internecie
Wiktionary
(1.1) Śmieci należy wrzucać do śmietnika.
(1.1) Wrzuć do zupy trochę drobno pokrojonej natki pietruszki.
(1.2) Znacie jakąś stronę na którą można wrzucać filmiki?
(1.2) Prowadzenie szczęśliwego i barwnego życia staje się czymś w rodzaju etycznego obowiązku, a liczne zdjęcia wrzucane na Facebooka mają zaświadczać, jak świetnie nam to idzie.
Wiktionary
IPA: ˈvʒut͡sat͡ɕ, AS: vžucać
Wiktionary
rzecz. wrzutka ż., wrzucenie n., wrzucanie n., wrzutnia ż., wrzut m., niewrzucanie n.
czas. wrzucić dk., wrucić się dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wrzucić.
Wiktionary
rzecz. wrzutka ż., wrzucanie n., wrzut m., wrzutnia ż.
czas. wrzucić dk., wrzucać ndk.
przym. wrzutowy
Wiktionary
rzucając, umieścić coś w jakimś miejscu
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wrzucać)
(1.1) zob. wrzucać.
Wiktionary
(1.1) Wystarczy włożyć odpowiedź do butelki, zakorkować i wrzucić do najbliższej wody.
Wiktionary
rzecz. wrzutka ż., wrzucanie n., wrzucenie n., wrzut m., wrzutnia ż.
czas. wrucić się, wrzucać ndk.
Wiktionary
wrzucenie czegoś do jakiegoś celu
SJP.pl
w gwarze młodzieżowej:
1. upload pliku na serwis hostingowy;
2. obraza słowna; pojazd;
3. wsad w koszykówce
SJP.pl
1. w piłce nożnej: wysokie podanie piłki w pole karne;
2. potocznie: folder reklamowy umieszczany w gazecie lub skrzynce pocztowej;
3. środowiskowo: upublicznienie jakiejś plotki odwracającej uwagę od rzeczywistego problemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. w piłce nożnej wysokie podanie w pole karne
(1.2) w go sposób zabicia grupy kamieni poprzez postawienie ich w atari kamieniem, który sam jest w atari
Wiktionary
(1.2) Już myślałem, że uratuję te kamienie, kiedy zrobiła mi wrzutkę.
Wiktionary
IPA: ˈvʒutka, AS: vžutka
Wiktionary
czas. wrzucać, wrzucić
rzecz. wrzucanie n., wrzucenie n., wrzutnia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) udostępniany przez instytucję publiczną zasobnik umożliwiający ludności zdawanie określonych obiektów, bez możliwości ich samodzielnego wyjęcia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przez całą dobę czynna jest samoobsługowa wrzutnia do zwrotu książek.
(1.1) Przez 10 miesięcy wrocławskiej policji i prokuraturze nie udało się złapać sprawców kradzieży trzech milionów złotych z wrzutni bankowej.
Wiktionary
IPA: ˈvʒutʲɲa, AS: vžutʹńa
Wiktionary
rzecz. wrzut mrz., wrzucanie n., wrzucenie n., wrzutka ż.
czas. wrzucać ndk., wrzucić dk.
przym. wrzutowy
Wiktionary
otwór lub urządzenie służące do wrzucania czegoś
SJP.pl
1. zagłębiać w czymś coś ostrego, wąskiego, cienkiego;
2. wrzynać się - o czymś wąskim lub ostrym: zagłębić się w czymś, tworząc ślad, bruzdę lub przecinając to
SJP.pl
1. nagromadzenie ropy wskutek zakażenia tkanki bakteriami; ropień, czyrak;
2. przenośnie: zjawisko szkodliwe społecznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;
(1.2) pot. ropień
(1.3) pot. czyrak
(1.4) stpol. osłabienie wynikające z choroby, niemoc
(1.5) stpol. choroba
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.2) Widziałyście wrzody na twarzach tych ludzi?
Wiktionary
IPA: vʒut, AS: vžut
Wiktionary
rzecz. wrzodzik
przym. wrzodowy, owrzodzony
czas. wrzodzieć
Wiktionary
owrzodzenie
Wiktionary
1. o cieczach: zmieniać swój stan skupienia w gazowy w odpowiedniej temperaturze; gotować się;
2. kłębić, burzyć się;
3. odczuwać gwałtowne uczucia, podniecać się, być wzburzonym;
4. być pełnym zgiełku, kipieć, tętnić życiem
SJP.pl
Wrząsowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Świątniki Górne, na terenie aglomeracji krakowskiej.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krakowskim.
Wikipedia
wrząca ciecz; war; ukrop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ciecz (najczęściej woda) w stanie wrzenia (zamieniania się w parę)
Wiktionary
(1.1) Żeby herbata była smaczna, należy zalać ją wrzątkiem i odczekać kilka minut.
Wiktionary
IPA: ˈvʒɔ̃ntɛk, AS: vžõntek
Wiktionary
rzecz. wrzenie n., warząchew ż.
czas. wrzeć ndk.
Wiktionary
(1.1) ukrop, war, białystok|kipiatok.
Wiktionary
urządzenie do przygotowywania gorącej wody na potrzeby domowe i utrzymywania jej w temperaturze 85-90 stopni Celsjusza
SJP.pl
bezkręgowiec o ciele wydłużonym, spłaszczonym grzbieto-brzusznie, będący pasożytem dróg oddechowych ssaków, ptaków i gadów
SJP.pl
podgromada pasożytów wewnętrznych; wrzęchy
SJP.pl
o cechach wrzęchowatych (podgromada pasożytów)
SJP.pl
wywoływana przez wrzęchę z rodzaju Porocephalus; porocefaloza
SJP.pl
bezkręgowiec o ciele wydłużonym, spłaszczonym grzbieto-brzusznie, będący pasożytem dróg oddechowych ssaków, ptaków i gadów
SJP.pl
Wrzęchy (Pentastomida, pięciouste, "Linguatulida") – podgromada pasożytów wewnętrznych. Znanych jest ok. 95 gatunków.
Wikipedia
inaczej buzdyganek, roślina zielna rosnąca w Afryce, Azji i Europie południowej
SJP.pl
mały ptak z rodziny wikłaczy, gnieżdżący się w pobliżu domostw, w osiedlach i miastach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. ornit. nazwa systematyczna|Passer domesticus|ref=tak., mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;
(1.2) ornit. nazwa niektórych gatunków ptaków z podrodziny wróbli (1.3), a w szczególności z rodzaju: nazwa systematyczna|Passer|ref=tak., nazwa systematyczna|Gymnoris|ref=tak., nazwa systematyczna|Carpospiza|ref=tak., nazwa systematyczna|Petronia|ref=tak.
(1.3) wróble ornit. nazwa systematyczna|Passerinae|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny wróblowatych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ania karmi wróble okruchami chleba.
Wiktionary
IPA: ˈvrubɛl, AS: vrubel
Wiktionary
rzecz. wróblica ż., wróbliczka ż., wróble lm., wróblowate lm., wróblowe lm.
:: zdrobn. wróbelek m.
przym. wróbli, wróblowaty
Wiktionary
(1.1) wróbel zwyczajny, wróbel domowy, jagodnik
Wiktionary
zdrobnienie od: wróbel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. wróbel
Wiktionary
(1.1) Raz wróbelek Elemelek znalazł w polu kartofelek.
Wiktionary
IPA: vruˈbɛlɛk, AS: vrubelek
Wiktionary
rzecz. wróbel mzw., wróblica ż., wróbliczka ż., wróblowate lm nm.
przym. wróbli
Wiktionary
1. rzadko: pisklę wróbla; wróblę;
2. dawniej: śnieżka (ptak z rodziny wikłaczy)
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Wróblew
SJP.pl
Wróblewski (forma żeńska: Wróblewska; liczba mnoga: Wróblewscy) – polskie nazwisko. Nazwisko pochodzi od słowa "wróbel" (gatunek ptaka).
Wikipedia
→ wróbel; wróblowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla wróbla; dotyczący, odnoszący się do wróbla
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: wróbel
Wiktionary
IPA: ˈvrublʲi, AS: vrublʹi
Wiktionary
rzecz. wróbel, wróbelek, wróblica, wróbliczka
Wiktionary
samica wróbla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. samica wróbla
(1.2) przen. spryciara
Wiktionary
(1.1) Czy łatwo jest odróżnić wróblicę od wróbla?
(1.2) Życie jest małą ściemniarą, / wróblicą, wygą, cwaniarą. / Plącze nam nogi i mówi idź!
Wiktionary
przym. wróbli
rzecz. wróbel mzw., wróbelek mzw.
Wiktionary
samiczka wróbla
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
o cechach wróblowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Passeridae|Rafinesque|ref=tak., rodzina ptaków do której zaliczane są dwie podrodziny;
Wiktionary
(1.1) Cynamończyk zaliczany jest do wróblowatych.
Wiktionary
rzecz. wróbel mzw., wróbelek mzw., wróblowe lm nm.
Wiktionary
o cechach wróblowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. → wróbel;
2. o cechach wróblowych (rząd ptaków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Passeriformes|Linnaeus|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) Spośród wróblowych najmniejszym gatunkiem jest raniuszczyk (…)
Wiktionary
rzecz. wróbel mzw., wróblowate lm. nmos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Wróblowicami, dotyczący Wróblowic
Wiktionary
rzecz. Wróblowice nmos.
Wiktionary
pisklę wróbla; wróblę
SJP.pl
pisklę wróbla; wróblątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wrócić.
Wiktionary
IPA: vruˈt͡sɛ̃ɲɛ, AS: vrucẽńe
Wiktionary
czas. wrócić
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
1. przyjść do miejsca, w którym już się było;
2. zacząć robić coś ponownie lub po przerwie; powtórzyć się;
3. odzyskać poprzedni stan
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wracać)
(1.1) dokonany od|wracać.
czasownik zwrotny dokonany wrócić się (ndk. wracać się)
(2.1) dokonany od|wracać się.
Wiktionary
(1.1) Na niewielką scenę w kącie sali wrócił właśnie, z przysługującej mu piętnastominutowej przerwy rekreacyjnej, trzyosobowy zespół złożony z gitarzysty, perkusisty i śpiewaczki o platynowych włosach, ubranej w czarno-srebrzystą suknię niepotrzebnie mocno odsłaniającą dekolt.
(2.1) Yoda wrócił się do chaty i powiódł palcami po brzegu materiału.
Wiktionary
IPA: ˈvrut͡ɕit͡ɕ, AS: vrućić
Wiktionary
czas. wracać, zawracać
rzecz. wrócenie n., zwrot mrz.
Wiktionary
1. osoba lub grupa osób nieprzychylnie nastawiona do innej osoby lub grupy osób, np. wróg kobiet; nieprzyjaciel;
2. państwo, z którym prowadzi się wojnę; nieprzyjaciel;
3. wojsko nieprzyjaciela;
4. osoba zwalczająca coś, odnosząca się do czegoś z niechęcią, np. wróg palenia papierosów; przeciwnik;
5. coś, co szkodzi komuś lub czemuś, np.: Wrogiem pszczół jest wiatr.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
(1.2) państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska
Wiktionary
(1.1) Czy pani mąż miał jakichś wrogów?
(1.2) Piętnastu naszych żołnierzy dostało się w ręce wroga.
Wiktionary
IPA: vruk, AS: vruk
Wiktionary
rzecz. wrogość ż.
przym. wrogi
przysł. wrogo
Wiktionary
(1.1) nieprzyjaciel
(1.1) nieprzyjaciel, przeciwnik
Wiktionary
1. przyjść do miejsca, w którym już się było;
2. zacząć robić coś ponownie lub po przerwie; powtórzyć się;
3. odzyskać poprzedni stan
SJP.pl
rzadko: wrosnąć;
1. rosnąc, zakorzenić się w coś;
2. stać się częścią czegoś
SJP.pl
poetycko: ten, kto przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróżbiarz, kabalarz, kabalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. mężczyzna przepowiadający przyszłość
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: wróżyć (się)
Wiktionary
(1.1) Chodziła po przepowiednie do starego wróża mieszkającego pod lasem.
Wiktionary
rzecz. wróżbitka ż., wróżbita mos., wróżbiarz mos., wróżbiarka ż., wróżenie n., wróżka ż.
czas. powróżyć dk., wróżyć ndk., wywróżyć dk.
Wiktionary
(1.1) wróżbiarz, wróżbita; daw. wieszczek; przest. wieszczbiarz
Wiktionary
1. przewidywanie przyszłości za pomocą kart, kryształowej kuli, wosku itd.; przepowiednia;
2. zjawisko uznane za zapowiedź czegoś; oznaka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu
(1.2) zjawisko uznawane za zapowiedź czegoś
Wiktionary
czas. wróżyć
rzecz. wróżbiarskość ż., wróżbiarka ż., wróżbiarstwo n., wróżbiarz m., wróżbita m., wróżka ż., wróżbitka ż., wróżenie n.
przym. wróżebny, wróżbiarski
przysł. wróżbiarsko
Wiktionary
(1.1) przepowiadanie, przepowiednia, wróżenie
(1.2) omen, proroctwo, przepowiednia, zapowiedź, znak
Wiktionary
kobieta, która przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżka, kabalarka, kabalistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. kobieta zajmująca się przepowiadaniem przyszłości
Wiktionary
(1.1) Ponoć Basi jakaś wróżbiarka przepowiedziała wielką wygraną.
Wiktionary
IPA: vruʒˈbʲjarka, AS: vružbʹi ̯arka
Wiktionary
rzecz. wróżbiarstwo n., wróż m., wróżbita m., wróżba ż., wróżka ż., wróżbitka ż., wróżenie n.
:: fm. wróżbiarz m.
czas. wróżyć ndk., wywróżyć dk.
przym. wróżebny, wróżbiarski
przysł. wróżbiarsko
Wiktionary
(1.1) wróżbitka, wróżka, kabalarka, kabalistka
Wiktionary
dotyczący wróżbiarza, wróżbiarstwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wróżbiarstwem, dotyczący wróżbiarstwa
Wiktionary
(1.1) Fach wróżbiarski wiedźma przejęła po matce.
Wiktionary
rzecz. wróżbitka ż., wróżba ż., wróżbiarka ż., wróżbiarskość ż., wróżbiarstwo n., wróżbiarz mos.
przysł. wróżbiarsko
czas. wróżyć
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób wróżbiarski
Wiktionary
rzecz. wróżba ż., wróżbiarka ż., wróżbiarskość ż., wróżbiarstwo n., wróżbiarz mos.
przym. wróżbiarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wróżbiarskie
Wiktionary
rzecz. wróżba ż., wróżbiarka ż., wróżbiarstwo n., wróżbiarz mos.
przym. wróżbiarski
przysł. wróżbiarsko
Wiktionary
(1.1) przest. wieszczbiarskość
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) próby przepowiadania przyszłości za pomocą specjalnych przedmiotów i technik;
Wiktionary
(1.1) Tylko pokazywanie niedorzeczności związanych z wróżbiarstwem daje realne, pozytywne skutki.
(1.1) Babka Salomea uprawiała wróżbiarstwo i miała mnóstwo materiałów na ten temat.
Wiktionary
rzecz. wróżka ż., wróżbitka ż., wróżbita mos., wróżbiarskość ż., wróżba ż., wróżbiarz mos., wróżenie n., wróżbiarka ż.
czas. wróżyć ndk., powróżyć dk.
przym. wróżbiarski
przysł. wróżbiarsko
Wiktionary
(1.1) mantyka; przest. wieszczbiarstwo
Wiktionary
ten, kto przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbita, wróż, kabalarz, kabalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. człowiek przepowiadający przyszłość
Wiktionary
(1.1) Lecz obok, tych przodowników religji i oświaty, tuż obok, w jednej z takich samych brudnych, cuchnących izb, mieszkają i działają czarownicy, wróżbiarze i wiedźmy... tu też, gdzieś w pobliżu gnieździ się prastare pogaństwo.
(1.1) Zajmował się różnymi procederami, był sutenerem, fałszerzem pieniędzy, wróżbiarzem, magikiem i złodziejem, a zacierał za sobą ślady tak biegle, że policja karać go mogła co najwyżej za zuchwalstwo.
Wiktionary
IPA: ˈvruʒbʲjaʃ, AS: vružbʹi ̯aš
Wiktionary
rzecz. wróżbiarstwo n., wróż mos., wróżbita mos., wróżba ż., wróżebność ż., wróżka ż., wróżbitka ż., wróżenie n.
:: fż. wróżbiarka ż.
czas. powróżyć dk., wróżyć ndk., wywróżyć dk.
przym. wróżebny, wróżbiarski
przysł. wróżbiarsko
Wiktionary
(1.1) wróż, wróżbita; przest. wieszczbiarz; starop|czasownik.
Wiktionary
podniośle: ten, kto przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbiarz, wróż, kabalarz, kabalista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. osoba zajmująca się wróżeniem
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: wróżbit
Wiktionary
rzecz. wróż mos., wróżba ż., wróżbiarka ż., wróżbiarstwo n., wróżbiarz mos., wróżenie n., wróżka ż., powróżenie n., wywróżenie n., wróżbitka ż.
czas. powróżyć dk., wróżyć ndk., wywróżyć dk.
Wiktionary
(1.1) jasnowidz, medium, wieszczek, wróż, wróżbiarz; przest. wieszczbiarz
Wiktionary
podniośle: kobieta, która przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbiarka, wróżka, kabalarka, kabalistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. kobieta zajmująca się przepowiadaniem przyszłości
Wiktionary
IPA: vruʒˈbʲitka, AS: vružbʹitka
Wiktionary
rzecz. wróżba ż., wróż m., wróżbiarz m., wróżbiarka ż., wróżka ż., wróżbiarstwo n., wróżenie n.
:: fm. wróżbita m.
czas. wróżyć ndk., wywróżyć dk.
przym. wróżebny, wróżbiarski
Wiktionary
zwyczaj wywierania krwawej zemsty na sprawcy zabójstwa krewnego (lub na kimś z jego rodu); wendeta, wendetta, vendetta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. prawo krwawej rodowej zemsty za zabójstwo (lub obrazę) w krajach dawnej Europy południowej i wschodniej
(1.2) stpol. walka
Wiktionary
(1.1) wendetta, dintojra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co wróżebne
Wiktionary
przym. wróżebny
rzecz. wróżbiarz mos.
Wiktionary
1. będący wróżbą, oznaką czegoś;
2. dotyczący wróżb, służący do wróżenia, np. świeca używana do celów wróżebnych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) ezot. związany z wróżbą, dotyczący wróżby
Wiktionary
rzecz. wróżka ż., wróżbitka ż., wróżbiarz mos., wróżbiarka ż., wróżba ż., wróżebność ż.
Wiktionary
(1.1) mantyczny, proroczy, wieszczbiarski, wieszczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wróżyć.; ezot. przepowiadanie przyszłości
Wiktionary
Wróżenie (wróżbiarstwo, dywinacja) ( divinatio) – zespół czynności związanych z próbami przepowiadania przyszłości z pomocą specjalnych przedmiotów i technik, a według niektórych interpretacji, także sił nadnaturalnych (zob. siła wyższa). W środowisku naukowym wróżenie uznawane jest za pseudonaukę. Nie istnieje dowód potwierdzający skuteczność wróżenia.
Wikipedia
IPA: vruˈʒɛ̃ɲɛ, AS: vružẽńe
Wiktionary
rzecz. wróżbiarstwo n., wróż mos., wróżba ż., wróżka ż., wróżbiarz m., wróżbiarka ż., wróżbita mos., wróżbitka ż.
czas. wróżyć ndk., wywróżyć dk.
Wiktionary
wieszczka;
1. kobieta, która przepowiada przyszłość z kart, z ręki, z liczb lub innych znaków; wróżbitka, wróżbiarka, kabalarka, kabalistka;
2. postać z baśni mająca moc czynienia czarów; czarodziejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. kobieta przepowiadająca przyszłość
(1.2) liter. baśniowa postać czyniąca czary;
(1.3) stpol. wróżba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mężczyzna odwiedził wróżkę, aby dowiedzieć się trochę o przyszłości.
Wiktionary
IPA: ˈvruʃka, AS: vruška
Wiktionary
rzecz. wróż m., wróżbiarz m., wróżbita m., wróżba ż., wróżbiarka ż., wróżbitka ż., wróżbiarstwo n., wróżenie n.
czas. wróżyć dk., wywróżyć dk.
przym. wróżebny
Wiktionary
(1.1) wróżbiarka, wróżbitka, daw. ciota
(1.2) czarodziejka
Wiktionary
1. przepowiadać przyszłość, analizując jakiś układ, np. kart, fusów, gwiazd;
2. przewidywać w oparciu o znane sobie fakty;
3. być oznaką czegoś, co się stanie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) ezot. przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę
(1.2) przen. (o obiektach, zjawiskach) zapowiadać
Wiktionary
IPA: ˈvruʒɨt͡ɕ, AS: vružyć
Wiktionary
rzecz. wróżbiarstwo n., wróżba ż., wróżbiarz m., wróżbiarka ż., wróż m., wróżka ż., wróżenie n., wróżbita mos., wróżbitka ż.
przym. wróżbiarski
Wiktionary
(1.1) przepowiadać, zwiastować, przest. astrologować
Wiktionary
1. rowek, wgłębienie w czymś
2. brzeg naczynia
3. w górnictwie: wąska szczelina wykonana mechanicznie lub ręcznie w skale, ułatwiająca odstrzelenie kopaliny
4. w leśnictwie: podrąb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wgłębienie lub wcięcie w przedmiocie
(1.2) brzeg czegoś, zwłaszcza naczynia
(1.5) bot. wcięcie w blaszce liścia
(1.6) leśn. przestrzeń powstała po wyrąbaniu drzew z brzegu lasu
(1.7) leśn. poziome, klinowate wycięcie zrobione siekierą lub piłą w odziomku ścinanego drzewa od strony, w którą ma ono padać
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: wrąbać
Wiktionary
Wrąb, zacios – połączenie ciesielskie elementów drewnianych wykonane przez nacięcie albo wcięcie w jednym lub w obu łączonych elementach. Nacięcia są tak dopasowane, aby umożliwić nasunięcie jednego elementu na drugi i zapewnić ich współpracę.
Wikipedia
(1.2) Napój przelał się przez wrąb, spłynął pienistą strużką na nieskazitelny obrus.
Wiktionary
czas. wrąbać, wrąbywać
Wiktionary
(1.7) podrąb
Wiktionary
1. pospolicie: zjeść ze smakiem; wszamać;
2. wrąbać się:
a) dostać się gdzieś przez rąbanie;
b) pospolicie: zaryć się w coś przez uderzenie;
c) pospolicie: dostać się gdzieś, wejść gdzieś
SJP.pl
czasownik
(1.1) zjeść
Wiktionary
(1.1) Cesia wrąbała trzy grube pajdy chleba i pełen talerz jajecznicy i ku swojemu zdziwieniu stwierdziła, że jest w dalszym ciągu głodna i mogłaby zjeść jeszcze ów przypalony bigos.
Wiktionary
rzecz. wrąb mrz.
czas. odrąbać, rąbać
Wiktionary
Wrąbczynek – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Pyzdry. Niedaleko wsi znajduje się Nadwarciański Park Krajobrazowy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: wrąb
SJP.pl
maszyna górnicza do wykonywania wrębów w caliźnie, poruszana za pomocą sprężonego powietrza lub elektryczności; wrębówka
SJP.pl
Wr
Wikipedia
górnik obsługujący wrębiarkę
SJP.pl
krążkownica wrębiasta - gatunek grzybów z rodziny krążkownicowatych
SJP.pl
w górnictwie: wydrążać w kopalinie wąskie i długie szczeliny w celu uzyskania dodatkowej płaszczyzny odsłonięcia
SJP.pl
w górnictwie: wąska szczelina w skale, ułatwiająca odstrzelenie kopaliny; wrąb, szczelina wrębowa
SJP.pl
w górnictwie: wydrążyć w kopalinie wąskie i długie szczeliny w celu uzyskania dodatkowej płaszczyzny odsłonięcia
SJP.pl
część wrębiarki złożona z noży wrębowych żłobiących wrąb w caliźnie
SJP.pl
przymiotnik od: wrąb, wręb; wrębowy
SJP.pl
maszyna górnicza urabiająca wzdłuż całego przodku ścianowego i usuwająca urobek ze ściany
SJP.pl
miał powstały przy wykonywaniu wrębów
SJP.pl
przymiotnik od: wrąb, wręb; wrębny
SJP.pl
maszyna górnicza wykonująca wrąb w caliźnie i ładująca urobek na znajdujący się obok przenośnik
SJP.pl
maszyna górnicza do wykonywania wrębów w caliźnie, poruszana za pomocą sprężonego powietrza lub elektryczności; wrębiarka
SJP.pl
książkowo:
1. partykuła podkreślająca, że jakaś cecha lub zjawisko mają większe natężenie, niż można się spodziewać (np. Wyglądał wręcz odrażająco.);
2. partykuła podkreślająca, że ma miejsce stan inny od tego, jaki przewidywaliśmy, słowo używane w związkach "wręcz przeciwnie a. odwrotnie", "wręcz przeciwny a. odwrotny" (np. Dało to wręcz przeciwne efekty.);
3. otwarcie, bez ogródek, wprost (np. Powiedział jej wręcz, że jej nie lubi.);
4. walka wręcz, walczyć wręcz - walka bezpośrednia, walczyć bezpośrednio
SJP.pl
partykuła
(1.1) …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy
przysłówek
(2.1) bezpośrednio, otwarcie
forma czasownika.
(3.1) rozk. zob. wręczać.
Wiktionary
(1.1) Potraktowali mnie niedobrze. Byli wręcz bezczelni.
Wiktionary
IPA: vrɛ̃n͇t͡ʃ, AS: vrẽṇč
Wiktionary
czas. wręczać
Wiktionary
(1.1) zgoła, wprost
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wręczać.
Wiktionary
IPA: vrɛ̃n͇ˈt͡ʃãɲɛ, AS: vrẽṇčãńe
Wiktionary
czas. wręczać ndk., wręczyć dk.
rzecz. wręczenie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wręczyć)
(1.1) dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny
Wiktionary
(1.1) Na zakończenie roku szkolnego uczniowie wręczają nauczycielom kwiaty.
Wiktionary
IPA: ˈvrɛ̃n͇t͡ʃat͡ɕ, AS: vrẽṇčać
Wiktionary
rzecz. wręczyciel mos., wręczanie n., wręczenie n.
przysł. wręcz
partyk. wręcz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wręczyć.
Wiktionary
IPA: vrɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: vrẽṇčẽńe
Wiktionary
czas. wręczyć dk., wręczać ndk.
rzecz. wręczanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: Wręczyca Wielka
SJP.pl
oddać, podać komuś do rąk, najczęściej w sposób oficjalny, uroczysty
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. wręczać)
(1.1) oddać, podać komuś do rąk, najczęściej w sposób oficjalny, uroczysty
Wiktionary
(1.1) Prezydent wręczył weteranowi Krzyż Zasługi.
(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
Wiktionary
IPA: ˈvrɛ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ, AS: vrẽṇčyć
Wiktionary
rzecz. wręczanie n., wręczenie n.
Wiktionary
(1.1) dać, podać, przekazać
Wiktionary
wręga;
1. boczne wycięcie w desce stosowane przy połączeniach na zakładkę;
2. element usztywniający w kadłubie statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem
(1.2) pszcz. element konstrukcyjny korpusów ula wzmacniający ich łączenie
(1.3) szkut. lotn. jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;
Wiktionary
Wr
Wikipedia
(1.1) Deska z wręgiem to taka, w której jedna lub obie krawędzie zostały przycięte, by uformować stopień.
(1.2) W pasiece stacjonarnej problem ustawiania kondygnacji na styk czy z wręgami jest mało ważny.
(1.3) Krzywizna wręga jest dopasowana do wewnętrznej powierzchni kadłuba.
Wiktionary
IPA: vrɛ̃ŋk, AS: vrẽŋk
Wiktionary
rzecz. owrężenie
Wiktionary
(1.1-3) wręga
(1.2) falc, felc
(1.3) żebro
Wiktionary
wręg;
1. boczne wycięcie w desce stosowane przy połączeniach na zakładkę;
2. element usztywniający w kadłubie statku
SJP.pl
biegacz wręgaty - gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych
SJP.pl
robić wręgi za pomocą specjalnego struga, w różnego rodzaju deskach, płytach itp.
SJP.pl
hala fabryki, stoczni, w której wykonuje się wręgi do samolotów, łodzi itp.
SJP.pl
rodzaj struga do robienia wręgów w płytach, deskach itp.
SJP.pl
1. → wręg; 2 strug wręgowy - strug do robienia wręgów w drewnie; wręgownik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wręgi, dotyczący wręgą
Wiktionary
rzecz. wręga ż.
Wiktionary
Wr
Wikipedia
strug o budowie podobnej do wręgownika, lecz o większej szerokości noża, służący do wykonywania wrężyn; płytnik
SJP.pl
przymiotnik od: wręg (wręga)
SJP.pl
boczne wycięcie w desce, podobne do wręgi, lecz płytsze i szersze
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = wojsk. wojska specjalne
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) = kolej. wyłącznik szybki
Wiktionary
(1.1) WS dysponują przenośnymi terminalami łączności Link 16, umożliwia to dowodzenie w systemie sieciocentrycznym.
(2.1) WS jest przeznaczony do wykrywania i wyłączania zwarć niskooporowych.
Wiktionary
IPA: vu‿ˈɛs, AS: vu‿es
Wiktionary
przedrostek
(1.1) w połączeniu z czasownikiem uwydatnia wykonanie lub intensywność tego, co oznacza czasownik
Wiktionary
(1.1) ws- + pomagać — wspomagać
Wiktionary
IPA: vs, AS: vs
Wiktionary
skrót od: w sprawie
SJP.pl
skrót
(1.1) = w sprawie
Wiktionary
(1.1) Akt oskarżenia ws. afery FOZZ.
Wiktionary
IPA: ˈf‿spravʲjɛ, AS: f‿spravʹi ̯e
Wiktionary
[czytaj: wu-es-A]
1. skrót od: Wojewódzki Sąd Administracyjny;
2. skrót od: Wyższa Szkoła Administracji
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = praw. wojewódzki sąd administracyjny;
Wiktionary
1. porcja materiału przeznaczona do pieca hutniczego itp.;
2. w koszykówce: włożenie piłki do kosza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) porcja materiałów wsadzana jednorazowo do jakiegoś urządzenia
(1.2) porcja rudy, koksu, złomu itp. przeznaczona do umieszczenia w piecu
(1.3) bank. kapitał niezbędny do prowadzenia jakiegoś przedsięwzięcia
(1.4) sport. koszykarski wrzut piłki do kosza, z wyskoku
(1.5) wsadzanie, wkładanie
Wiktionary
Wsad ( slam dunk) – zagranie w koszykówce polegające na specyficznym umieszczeniu przez zawodnika piłki w koszu (obręczy): zawodnik trzymając piłkę w ręce lub obu rękach nie wykonuje rzutu, ale wkłada ją do kosza; często potem łapiąc czy uwieszając się obręczy.
Wikipedia
IPA: fsat, AS: fsat
Wiktionary
rzecz. wsadka ż., wsadnica ż., wsadzarka ż., wsadzanie n., wsadzenie n.
czas. wsadzać ndk., wsadzić dk.
przym. wsadowy
Wiktionary
(1.2) namiar, nabój
Wiktionary
część pióra wiecznego, w której osadzona jest stalówka; szyjka
SJP.pl
urządzenie mechaniczne służące do ładowania wsadu oraz wyładowywania koksu
SJP.pl
przymiotnik od: wsad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wsadzać.
Wiktionary
IPA: fsaˈd͡zãɲɛ, AS: fsaʒãńe
Wiktionary
rzecz. wsad m.
czas. wsadzić, wsadzać
Wiktionary
specjalne urządzenie mechaniczne, umieszczone na niedużej suwnicy albo na nieruchomym dźwigarze, służące do wsypywania materiału wsadowego do pieca hutniczego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wsadzić)
(1.1) umieszczać gdzieś
(1.2) pomagać usadowić się
(1.3) pot. zamykać w więzieniu
Wiktionary
rzecz. wsad mrz., wsadzanie n.
czas. wsadzić
Wiktionary
(1.1) nakładać, umieszczać, wkładać
(1.2) władowywać
(1.3) przyskrzyniać, zamykać
Wiktionary
umieścic coś wewnatrz czegoś; wsunąć; wcisnąć; wetknąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wsadzać)
(1.1) dokonany od|wsadzać.
Wiktionary
(1.1) Każdy z pilotów obstawiał, którego dnia księżniczkę wreszcie trafi szlag z powodu szkolnych umizgów Hana i poinformuje go, gdzie konkretnie może je sobie wsadzić.
Wiktionary
czas. sadzić, wsadzać ndk.
rzecz. wsadzanie n., wsadzenie n., sadzarka ż., wsad m.
Wiktionary
skrót od: wschód, wschodni
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. wschodni
(1.2) = geogr. wschód
Wiktionary
przymiotnik od: wschód
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
(1.2) dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
Wiktionary
(1.1) Zakładamy, że budowa płotu przed dzikami wzdłuż wschodniej granicy Polski powinna ruszyć we wrześniu.
(1.1) Świt był dość chłodny, pnie jabłoni jeszcze otulone mgłą, ale słońce stało już na wschodniej stronie nieba i dzień zapowiadał się upalny. Brzęczały pierwsze owady, a ponad dachami szybowały jaskółki.
(1.2) Celnicy wykryli wschodnie podróbki markowych produktów.
Wiktionary
IPA: ˈfsxɔdʲɲi, AS: fsχodʹńi
Wiktionary
rzecz. wschód m., Wschód m., wschodzenie n.
czas. wschodzić ndk.
przysł. wschodnio
Wiktionary
dawniej, potocznie: mieszkaniec Niemieckiej Republiki Demokratycznej
SJP.pl
związany ze wschodnią Afryką, pochodzący ze wschodniej Afryki, charakterystyczny dla wschodniej Afryki itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią
Wiktionary
związany ze wschodnią Australią, pochodzący ze wschodniej Australii, charakterystyczny dla wschodniej Australii itp.
SJP.pl
1. związany ze wschodnią Azją, pochodzący ze wschodniej Azji, charakterystyczny dla wschodniej Azji itp.;
2. związany z Azją Wschodnią (regionem fizycznogeograficznym)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Azją wschodnią
(1.2) zamieszkujący, występujący w Azji wschodniej
Wiktionary
(1.1) Znacznie później, bo dopiero w XVI wieku herbata, jako gotowy produkt, została sprowadzona do Europy. W 1517 roku ze wschodnioazjatyckich kolonii przywieźli ją Portugalczycy.
(1.1) Dobra passa minęła, gdy pojawiła się wschodnioazjatycka konkurencja.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do wschodniego Bałtyku, związany ze wschodnim Bałtykiem
Wiktionary
(1.1) Pojezierze Mazurskie stanowi część polskich Pojezierzy Wschodniobałtyckich.
Wiktionary
przym. bałtycki
Wiktionary
związany ze wschodnią Białorusią, pochodzący ze wschodniej Białorusi, charakterystyczny dla wschodniej Białorusi itp.
SJP.pl
związany ze wschodnimi Chinami, pochodzący ze wschodnich Chin, charakterystyczny dla wschodnich Chin itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wschodnią częścią Czech; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
mieszkaniec Europy Wschodniej
SJP.pl
mieszkanka Europy Wschodniej
SJP.pl
związany ze wschodnią Europą, pochodzący ze wschodniej Europy, charakterystyczny dla wschodniej Europy itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej
Wiktionary
(1.1) Wschodnioeuropejscy politycy są często oskarżani o homofobię, odrzucają jednak tę krytykę jako nieuzasadnioną.
(1.1) Oskarżył on związek zawodowy o stosowanie „stalinowskich metod” w walce ze wschodnioeuropejską siłą roboczą.
Wiktionary
rzecz. Europa Wschodnia ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Fryzją Wschodnią, dotyczący Fryzji Wschodniej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język wschodniofryzyjski;
Wiktionary
rzecz. Fryzja Wschodnia ż.
Wiktionary
związany ze wschodnią Germanią, pochodzący ze wschodniej Germanii, charakterystyczny dla wschodniej Germanii itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Germanami wschodnimi (np. Gotami, Wandalami)
Wiktionary
(1.1) W połowie III wieku z południowej Szwecji wtargnęli na południowe wybrzeże Bałtyku Herulowie, którzy, tak jak poprzednie plemięemiona wschodniogermańskie, wylądowali u ujścia Wisły.
Wiktionary
związany ze wschodnią Grenlandią, pochodzący ze wschodniej Grenlandii, charakterystyczny dla wschodniej Grenlandii itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący wschodniej części Karaibów
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wschodnią częścią Karpat, dotyczący wschodniej części Karpat
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wywodzący się z Wschodniego Kaukazu
Wiktionary
IPA: ˌfsxɔdʲɲɔkawˈkasʲci, AS: fsχodʹńokau̯kasʹḱi
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wschodnim Kazachstanem, dotyczący wschodniego Kazachstanu
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z wschodnią częścią Korei, pochodzący lub mieszkający tam; leżący na wschodzie Korei
Wiktionary
związany ze wschodnią Małopolską, pochodzący ze wschodniej Małopolski, charakterystyczny dla wschodniej Małopolski itp.
SJP.pl
związany ze wschodnimi Niemcami, pochodzący ze wschodnich Niemiec, charakterystyczny dla wschodnich Niemiec itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geogr. dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
(1.2) dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)
Wiktionary
(1.2) W roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym czwartym tysiące młodych berlińczyków wzięło udział w nielegalnej demonstracji przeciwko wschodnioniemieckiemu rządowi.
Wiktionary
(1.2) enerdowski
Wiktionary
związany ze wschodnią Polską, pochodzący ze wschodniej Polski, charakterystyczny dla wschodniej Polski itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wschodnią Polską, dotyczący wschodniej Polski
Wiktionary
dotyczący Pomorza Wschodniego, pochodzący z Pomorza Wschodniego, charakterystyczny dla Pomorza Wschodniego itp.
SJP.pl
związany ze wschodnią Rosją, pochodzący ze wschodniej Rosji, charakterystyczny dla wschodniej Rosji itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z wschodnią częścią Sachalinu; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Serbii wschodniej, związany z Serbią wschodnią lub jej mieszkańcami
Wiktionary
związany ze wschodnią Syberią, pochodzący ze wschodniej Syberii, charakterystyczny dla wschodniej Syberii itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wschodnią częścią Syberii
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z wschodnią częścią Słowacji; tam położony lub tam odbywający się
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny
Wiktionary
IPA: ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci, AS: fsχodʹńosu̯ovʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
przym. pansłowiański
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Timoru Wschodniego
Wiktionary
IPA: ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci, AS: fsχodʹńotʹĩmorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Timor Wschodni m.
Wiktionary
leżący, występujący na wschód od Morza Śródziemnomorskiego, charakterystyczny dla obszarów leżących na wschód od Morza Śródziemnomorskiego itp.
SJP.pl
specjalista w dziedzinie nauki o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalista
SJP.pl
związany z nauką o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistyczny
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie nauki o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistka
SJP.pl
nauka o językach i kulturze krajów wschodnich; orientalistyka
SJP.pl
Wschodoznawstwo – interdyscyplinarny kierunek naukowy traktujący o terytorium państw byłego ZSRR.
Wschodoznawstwo łączy elementy nauki o stosunkach międzynarodowych, politologii, historii, ekonomii, kulturoznawstwa i filologii.
Dawniej (do 1939) pod pojęciem wschodoznawstwa rozumiano orientalistykę.
Wikipedia
1. wschodzenie, kiełkowanie roślin;
2. to, co wzeszło, wykiełkowało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wschodzić.
Wiktionary
IPA: fsxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: fsχoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. wschód m., wzejście n.
czas. wschodzić ndk., wzejść dk.
przym. wschodni
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wzejść)
(1.1) wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)
(1.2) o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi
(1.3) przest. rozpoczynać się, nadchodzić, brać początek
(1.4) przest. przen. uśmiechać się komuś (gdy dopisuje mu szczęście)
Wiktionary
(1.1) W lecie Słońce wschodzi wcześniej niż w zimie.
(1.1) Księżyc na nowiu wschodzi zza gór grzbietów…
(1.1) Jeno gdzieś na krańcach zaczynały wschodzić łuny dalekich pożarów.
(1.2) U nas w ogródku zaczyna wschodzić zieloniutka trawa.
(1.3) Wschodzi nowy rok, więc życzmy sobie, by był lepszy od poprzedniego.
Wiktionary
IPA: ˈfsxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: fsχoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. wschód m., Wschód m., wschodzenie n.
czas. przest. wschadzać ndk., przest. wzniść
przym. wschodni
temsłow. wschodnio-
Wiktionary
(1.1) świtać (jedynie o Słońcu)
(1.2) kiełkować
(1.3) rozpoczynać się, zaczynać się, nadchodzić, brać początek
(1.4) pot. uśmiechać się, pot. dopisywać
Wiktionary
miasto powiatowe w województwie lubuskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim;
Wiktionary
Wschowa (niem. "Fraustadt") – miasto w województwie lubuskim, siedziba powiatu wschowskiego i gminy miejsko-wiejskiej Wschowa. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa leszczyńskiego.
Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. Wschowa liczyła 13 851 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Będąc we Wschowie, odwiedziliśmy wuja Alojzego.
(1.1) Za króla Jana II Kazimierza bito w mennicy we Wschowie miedziane szelągi, szóstaki oraz orty.
Wiktionary
IPA: ˈfsxɔva, AS: fsχova
Wiktionary
rzecz. wschowianin mos., wschowianka ż.
przym. wschowski
Wiktionary
mieszkaniec Wschowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Wschowy
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj wschowianom nie udało się pokonać szlichtyngowian.
Wiktionary
rzecz. Wschowa ż.
:: fż. wschowianka ż.
przym. wschowski
Wiktionary
mieszkanka Wschowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Wschowy
Wiktionary
(1.1) Wieniec dożynkowy przygotowany przez wschowianki został doceniony podczas dożynek diecezjalnych.
Wiktionary
rzecz. Wschowa ż.
:: fm. wschowianin m.
przym. wschowski
Wiktionary
przymiotnik od: Wschowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Wschowy, związany ze Wschową
Wiktionary
(1.1) Siedzibą władz powiatu wschowskiego jest miasto Wschowa.
Wiktionary
rzecz. Wschowa ż., wschowianin mos., wschowianka ż.
Wiktionary
1. strona świata, po której ukazuje się wschodzące Słońce;
2. wschodnia część kraju, regionu, itp.
3. pojawienie się Słońca lub innego ciała niebieskiego nad horyzontem;
4. wczesna pora dnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) astr. chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
(1.2) geogr. kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;
(1.3) roln. leśn. proces kiełkowania nasion w glebie
Wiktionary
(1.1) Dzisiaj wschód Słońca był o czwartej rano.
(1.2) Pójdziemy 5 kilometrów na wschód, gdzie powinna leżeć niewielka osada.
(1.3) Siew jesienny daje przeważnie obfite wschody i silniejsze siewki oraz uwalnia od potrzeby przechowywania nasion.
Wiktionary
IPA: fsxut, AS: fsχut
Wiktionary
rzecz. wschodzenie n., Wschód m.
czas. wschodzić ndk., wzejść dk.
przym. wschodni
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński wychód
Wiktionary
skrót od: Wyższe Seminarium Duchowne, Wyższa Szkoła Dziennikarstwa
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika
(1.1) = eduk. Wyższe Seminarium Duchowne
(1.2) = eduk. Wyższa Szkoła Dziennikarstwa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: wu-es-E] skrót od: Wyższa Szkoła Ekonomiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = żegl. wyłączna strefa ekonomiczna;
(1.2) = eduk. nauk. wyższa szkoła ekonomiczna
(1.3) = eduk. nauk. Wyższa Szkoła Europejska im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Wyższa Szkoła Filmowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Wyższa Szkoła Handlowa, Wyższe Studium Handlowe
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. osada rolnicza;
2. mieszkańcy wsi; chłopi;
3. tereny pozamiejskie;
4. potocznie: coś niestosownego, nieciekawego lub prymitywnego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Wojskowe Służby Informacyjne;
(1.2) = Wyższa Szkoła Inżynierska;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zajmować miejsce w środku lokomocji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wsiadać.
Wiktionary
IPA: fʲɕaˈdãɲɛ, AS: fʹśadãńe
Wiktionary
czas. wsiadać, siadać, wsiąść
rzecz. siad mrz.
wykrz. siad
Wiktionary
dawniej: sygnał dawany trąbką, nakazujący wsiadanie na konie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wojsk. daw. sygnał grany na trąbce, nakazujący wsiadanie na konie
Wiktionary
(1.1) Grunt, że w Polsce na wieść o jego działaniach zagrano wsiadanego i 23 marca - zapewne na polecenie ministra Józefa Becka - ogłoszono częściową mobilizację.
Wiktionary
czas. wsiadać, wsiąść
Wiktionary
zajmować miejsce w środku lokomocji
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wsiąść)
(1.1) wchodzić do środka lokomocji
(1.2) pot. przen. usilnie kogoś krytykować
Wiktionary
(1.1) Co rano wsiadam do zatłoczonego trolejbusa.
(1.2) Dlaczego znów na niego tak wsiadasz? Odpuść mu dziś.
Wiktionary
IPA: ˈfʲɕadat͡ɕ, AS: fʹśadać
Wiktionary
rzecz. wsiadanie n., wsiadany m., siad m., siadanie n., wysiadanie n., wysiadka ż., siedzenie n., przesiadanie n., przesiadka ż.
czas. siadać ndk., siedzieć ndk., usiedzieć dk., przesiesieć dk., wsiąść dk., wysiadać ndk., wysiąść dk., siąść dk., usiąść dk., przesiadaść ndk., przesiąść dk.
przym. przesiadkowy, wysiadkowy
wykrz. siad
Wiktionary
wrzucić nasiona roślin w odpowiednio przygotowaną glebę; też: zasiać coś w plon główny
SJP.pl
rzadko: posiekawszy, dodać coś do czegoś; wsiekać
SJP.pl
wprowadzać gatunki do środowiska
SJP.pl
wprowadzić gatunki do środowiska
SJP.pl
rzadko: posiekawszy, dodać coś do czegoś; wsiec
SJP.pl
błona wyścielająca wszystkie struktury wewnątrz serca oraz tworząca zastawki serca; endocardium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. wewnętrzna warstwa ściany serca;
Wiktionary
Wsierdzie ( endocardium) – w anatomii człowieka najbardziej wewnętrzna warstwa ściany serca, błona łącznotkankowa pokryta nabłonkiem jednowarstwowym płaskim, wyścielająca wewnętrzne powierzchnie jego jam (przedsionków i komór). Wsierdzie składa się z trzech warstw – tkanki podwsierdziowej (w której znajduje się sieć nerwów, naczyń krwionośnych i układu przewodzącego serca), blaszki właściwej wsierdzia i śródbłonka.
Wikipedia
IPA: ˈfʲɕɛrʲd͡ʑɛ, AS: fʹśerʹʒ́e
Wiktionary
przym. wsierdziowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od wsierdzie
Wiktionary
IPA: fʲɕɛrʲˈd͡ʑɔvɨ, AS: fʹśerʹʒ́ovy
Wiktionary
rzecz. wsierdzie n.
Wiktionary
roślina wsiewana w pole zajęte przez uprawę stanowiącą plon główny
SJP.pl
Ws
Wikipedia
[czytaj: wsjo albo wsio] potocznie: wszystko
SJP.pl
zaimek rzeczowny nieokreślony
(1.1) pot. wszystko
Wiktionary
człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi; wsiok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. mieszkaniec wsi
Wiktionary
rzecz. wieś ż., wsiok mos., wsiowość ż., wsiowskość ż., wsiowy mos., wsiowa ż.
przym. wsiowski, wsiowy
przysł. wsiowsko
Wiktionary
(1.1) wsiok
Wiktionary
wsiór, wsiur, wiochman, wiochmen, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. pogard. mieszkaniec wsi lub osoba wywodząca się ze wsi
(1.2) pot. pogard. człowiek nieobyty, prymitywny, niepotrafiący się zachować
Wiktionary
rzecz. wsiowa ż., wieś ż., wioska ż., wioseczka ż., wiocha ż., wsioch m., wsiowy m., wieśniak m., wieśniaczka ż., wiejskość ż.
przym. wiejski, wioskowy, wsiowy
Wiktionary
(1.1) pot. wsioch, wsiowy, wieśniak
(1.2) pot. bamber, gbur, prostak, prymityw
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. mieszkanka wsi
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: wsiowy
Wiktionary
(1.1) Myślisz, że wsiowe chodzą rzadziej do fryzjera?
(2.1) Na ławce siedziały dwie wsiowe baby, czekając na autobus.
Wiktionary
rzecz. wieś ż., wsiok mos., wsiowość ż., wsiowskość ż., wsiowy mos.
:: fm. wsiowy mos.
przym. wsiowski, wsiowy
przysł. wsiowsko
Wiktionary
zespół cech charakterystycznych dla wsi lub mieszkańców wsi; ludowość, wiejskość, wieśniactwo
SJP.pl
wieśniaczy, wieśniacki; pogardliwie:
1. pogardliwie: pochodzący ze wsi, charakterystyczny dla wsi; wiejski, rustykalny, kmiecy;
2. potocznie: nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie; niekulturalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wsią, dotyczący wsi
przymiotnik jakościowy
(2.1) pogard. niemodny, zacofany, mający cechy przypisywane wsi
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) pogard. o mieszkańcu wsi lub osobie pochodzącej ze wsi
Wiktionary
(2.1) Jeszcze nosisz te wsiowe sztruksy?
(3.1) W tamtym przedziale wsiowe buty pozdejmowały, udusić się można.
Wiktionary
rzecz. wsiowa ż., wsioch mos., wieś ż., wioska ż., wioseczka ż., wieśniak mos., wieśniaczka ż., wieśniactwo n., wsiok mos., wiejskość ż., wieśniaczość ż., wsiowość ż.
przym. wiejski, wioskowy, wieśniaczy
przysł. wiejsko, wsiowo, wieśniaczo
Wiktionary
(1.1) wiejski, wioskowy
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne;
Wiktionary
IPA: ˌvu‿ɛs‿i‿ˈpɛ, AS: vu‿es‿i‿pe
Wiktionary
wsiór, wiochman, wiochmen, wsiok, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec wsi
Wiktionary
(1.1) wsiok
Wiktionary
pogardliwie:
1. kobieta pochodząca ze wsi lub mieszkająca na wsi;
2. kobieta prymitywna, nieumiejąca się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
wsiur, wiochman, wiochmen, wsiok, wieśniak, czereśniak; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
minerał wypełniający szczeliny i najmniejsze pory w skale
SJP.pl
1. wsączać się, przenikać w głąb czegoś;
2. potocznie: ginąć, przepadać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wsiąkliwe
Wiktionary
przym. wsiąkliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wsiąkliwy
SJP.pl
taki, który wsiąknął
SJP.pl
1. o płynach: przeniknąć w głąb czegoś;
2. wejść gdzieś, stając się niezauważalnym;
3. przyzwyczaić się do czegoś nowego;
4. potocznie: zaginąć;
5. potocznie: przepaść bez wieści;
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wsiąkać)
(1.1) dokonany od|wsiąkać.
Wiktionary
IPA: ˈfʲɕɔ̃ŋknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fʹśõŋknõńć
Wiktionary
rzecz. wsiąknięcie n., wsiąkanie n.
czas. wsiąkać ndk.
Wiktionary
1. o płynach: przeniknąć w głąb czegoś;
2. wejść gdzieś, stając się niezauważalnym;
3. przyzwyczaić się do czegoś nowego;
4. potocznie: zaginąć;
5. potocznie: przepaść bez wieści;
SJP.pl
zająć miejsce w środku lokomocji
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wsiadać)
(1.1) dokonany od|wsiadać.
Wiktionary
(1.1) Czemu kolega nie wsiadł do autobusu, tylko w ostatniej chwili cofnął się na przystanek?
Wiktionary
IPA: fʲɕɔ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: fʹśõũ̯ść
Wiktionary
rzecz. wsiadany m., wsiadanie n., wsiądnięcie n., siad mrz.
czas. siadać, wsiadać ndk.
wykrz. siad
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Wielki słownik języka polskiego Polskiej Akademii Nauk;
(1.2) = Wielki słownik języka polskiego PWN
Wiktionary
(1.1) ofic. WSJP PAN
(1.2) ofic. WSJP PWN
Wiktionary
1. skrót od: Wytwórnie Sprzętu Komunikacyjnego;
2. marka polskich motocykli
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego
(1.2) motocykl produkowany przez WSK (1.1) w Świdniku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: vu‿ɛs‿ˈka, AS: vu‿es‿ka
Wiktionary
rzecz. wueska ż.
Wiktionary
(1.2) wueska, fuma; żart. motór
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wskakiwać.
Wiktionary
czas. wskakiwać ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wskoczyć)
(1.1) niedokonany od|wskoczyć.
Wiktionary
(1.1) Kot wskakuje do samochodu.
Wiktionary
IPA: fskaˈcivat͡ɕ, AS: fskaḱivać
Wiktionary
rzecz. wskakiwanie n.
Wiktionary
kreska, wrąb, punkt albo inny ruchomy lub nieruchomy znak na narzędziu pomiarowym, odpowiadający mierze na nim wywzorcowanej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) znak na urządzeniu pomiarowym, który odpowiada pewnej wartości;
(1.2) wektorowe przedstawienie sygnału sinusoidalnego stosowane w elektrotechnice
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: fskas, AS: fskas
Wiktionary
rzecz. wskaźnik m., wskazówka ż.
czas. wskazywać, wskazać
przym. wskaźnikowy, wskazówkowy, wskazowy
Wiktionary
(1.2) wykres wskazowy, fazor, strzałka fazowa, wykres wektorowy
Wiktionary
1. pokazać, gdzie się ktoś lub coś znajduje;
2. zwrócić uwagę na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wskazać.
Wiktionary
(1.1) Wskazanie zasad ładu korporacyjnego, które nie były przez emitenta stosowane, wraz ze wskazaniem jakie były okoliczności i przyczyny niezastosowania danej zasady oraz w jaki sposób spółka zamierza usunąć ewentualne skutki niezastosowania danej zasady lub jakie kroki zamierza podjąć, by zmniejszyć ryzyko niezastosowania danej zasady w przyszłości.
Wiktionary
IPA: fskaˈzãɲɛ, AS: fskazãńe
Wiktionary
czas. wskazać, wskazywać
rzecz. wskazówka ż., wskazywanie
przym. wskazany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) uważany za potrzebny, polecany jako korzystny
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: wskazać
Wiktionary
(1.1) Wydaje mi się, że w tym przypadku wskazana jest szczególna rozwaga, panie pełniący obowiązki kapitana.
Wiktionary
rzecz. wskazanie n.
czas. wskazać dk., wskazywać ndk.
Wiktionary
(1.1) zalecany
Wiktionary
1. pokazać, gdzie się ktoś lub coś znajduje;
2. zwrócić uwagę na coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wskazywać)
(1.1) zwrócić czyjąś uwagę na coś
(1.2) pokazać, gdzie ktoś albo coś się znajduje
(1.3) o przyrządach, urządzeniach: podać zmierzoną wartość
(1.4) poinformować o czymś, udzielić wskazówek
(1.5) wyznaczyć, polecić kogoś
czasownik zwrotny dokonany wskazać się (ndk. wskazywać się)
(2.1) zwrócić uwagę na siebie
Wiktionary
(1.1) Podczas tamtejszej konferencji wskazano listę gorących problemów dotyczących zagrożeń dla środowiska.
(1.2) Wskaż mi, Bożydarze, w którym miejscu odnajdę tę dawną świątynię.
(1.3) Prędkościomierz wskazał prędkość 220 km/h.
Wiktionary
rzecz. wskazanie n., wskaz mrz., wskazówka ż.
przym. wskazany
Wiktionary
(1.1) napomknąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, co wskazuje
Wiktionary
(1.1) wskaziciel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wskazywać.
Wiktionary
(1.1) W niektórych zegarach i zegarkach stosowany jest także system kalendarzowy do wskazywania dni tygodnia, dat, faz Księżyca itp.
Wiktionary
IPA: ˌfskazɨˈvãɲɛ, AS: fskazyvãńe
Wiktionary
czas. wskazywać
rzecz. wskazanie n., wskazówka ż.
Wiktionary
czasownik
(1.1) pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje
(1.2) o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej
(1.3) przen. być znakiem czegoś, świadczyć o czymś
Wiktionary
(1.1) Aaaa, Kaśka pipę pokazała! – krzyknął umorusany blondynek, wskazując brudnym paluchem na dziewczynkę, której twarz natychmiast pokryła się rumieńcem
(1.2) Licznik wskazywał ponad 100 km/h.
(1.3) Wtedy ksiądz miał nadzieję, że chłop oprzytomnieje, ale on przestał już w ogóle przytomnieć. Pił na umór i nic nie wskazywało na to, że coś może pójść w lepszym kierunku.
Wiktionary
IPA: fskaˈzɨvat͡ɕ, AS: fskazyvać
Wiktionary
rzecz. wskaz mrz., wskazywanie n., wskazówka, wskazanie, wskaźnik
przym. wskazany
Wiktionary
(1.1) pokazywać, podawać
(1.3) świadczyć, znaczyć
Wiktionary
zdrobnienie od: wskazówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wskazówka
Wiktionary
IPA: ˌfskazuˈvɛt͡ʃka, AS: fskazuvečka
Wiktionary
rzecz. wskazówka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;
(1.2) skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś
(1.3) oznaka czegoś
Wiktionary
Wskazówka – element przyrządu pomiarowego analogowego (wskazówkowego), przesuwający się nad (lub obok) narysowanej skali.
Wikipedia
(1.1) Zegar stał. Znieruchomiałe wskazówki zasunięte jedna na drugą znaczyły godzinę dwunastą (…)
(1.2) Dawała mu przezorne rady i wskazówki dobrotliwe. Uczyła go niejednej mądrości życia (…)
(1.3) Umysł mój rozjaśnił się niespodzianie; była to dla mnie wskazówka do dojścia prawdy (…)
Wiktionary
IPA: fskaˈzufka, AS: fskazufka
Wiktionary
rzecz. wskaźnik m., wskaz m., wskazywanie n., wskazanie n.
:: zdrobn. wskazóweczka ż.
czas. wskazywać ndk., wskazać dk.
przym. wskazówkowy
Wiktionary
(1.2) rada, porada, instrukcja, pouczenie, sugestia
Wiktionary
osoba udzielająca wskazówek
SJP.pl
przymiotnik od: wskazówka
SJP.pl
wskaźnica modrzewianeczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) długi i cienki przedmiot do wskazywania
(1.2) techn. element miernika umożliwiający odczyt wielkości
(1.3) stat. liczbowe przedstawienie pewnej wielkości
(1.4) chem. związek chemiczny, który przez zmianę zabarwienia umożliwia ocenę odczynu
(1.5) inform. adres w pamięci
(1.6) mat. indeks dolny lub czasem górny w zapisie matematycznym, wprowadzany dla odróżnienia obiektów od siebie (np. wyrazów ciągu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nauczyciel pokazał wskaźnikiem Chiny na mapie.
(1.2) Poziom oleju odczytujemy na wskaźniku C.
(1.3) W Azerbejdżanie wskaźniki śmierci samobójczej są ponad sześćdziesięciokrotnie niższe niż spowodowanej zabójstwem, w Armenii ponad jedenastokrotnie, w Meksyku zaś - blisko siedmiokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˈfskaʑɲik, AS: fskaźńik
Wiktionary
czas. wskazywać
rzecz. wskazówka ż., wskaz mrz.
przym. wskaźnikowy
Wiktionary
(1.3) stopa
Wiktionary
przymiotnik od: wskaźnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wskaźnikiem
Wiktionary
(1.1) Ostateczne rozpoznanie zawału ustala lekarz po wykonaniu badania EKG i badań poziomu tzw. enzymów wskaźnikowych we krwi.
(1.1) Początkowo informacje o składzie badanych gazów gromadzono metodami spektrofotometrycznymi oraz z użyciem wskaźnikowych rurek Drägera (H2S, tiole, disulfidy, disiarczek węgla, SO2, HF).
Wiktionary
IPA: ˌfskaʑɲiˈkɔvɨ, AS: fskaźńikovy
Wiktionary
rzecz. wskaz mrz., wskaźnik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wskoczyć.
Wiktionary
czas. wskoczyć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wskakiwać)
(1.1) skacząc, dostać się na wierzch lub do środka czegoś
(1.2) posp. dostać się gdzieś szybko lub w ostatniej chwili
(1.3) o elementach mechanicznych: trafić we właściwy otwór
(1.4) pot. wstąpić do kogoś lub gdzieś na krótko
Wiktionary
(1.1) To też, gdy mu się jednego razu udało wejść do izby chyłkiem i nieobaczkiem, wskoczył na łóżko, zakopał się głęboko w pierzynie i zasnął.
(1.1) Żeby popisać się przed koleżankami z klasy, wziął deskorolkę i wskoczył na bardzo wysoki murek.
(1.2) Autobus już odjeżdżał z zatoczki, więc jął biec, krzyczeć, po czym wskoczył energicznie do środka.
(1.3) Męczyłem się z tymi zębatkami kilka godzin; dopiero teraz wskoczyły jedna w drugą.
(1.4) Miałam jeszcze chwilę wolnego czasu, więc wskoczyłam do sąsiadki, pogawędzić o dzisiejszej pogodzie.
(1.4) Gdy szła do turbowindy, gotowa, by wskoczyć pod prysznic, zjeść coś i napić się – napić się czegoś mocnego – komandor Pamel Poul próbowała ignorować rosnące poczucie niepokoju i niespokojną kulę zimna, która osadziła się w jej żołądku
Wiktionary
IPA: ˈfskɔt͡ʃɨt͡ɕ, AS: fskočyć
Wiktionary
rzecz. skoczek mrz./mos./mzw., wyskok n., podskok mrz., skok, skakanie, skoczenie, skakanka
czas. skoczyć dk., podskoczyć dk., uskoczyć dk., przeskakiwać ndk., wyskakiwać ndk.
przym. skoczny
przysł. skocznie
Wiktionary
(1.1) naskoczyć
(1.2) wtargnąć, bryknąć
(1.3) wejść, zaskoczyć, zakleszczyć
(1.4) zajrzeć, odwiedzić; przen. posp. wpaść, podskoczyć
Wiktionary
w gwarze myśliwskiej: urządzenie w ogrodzeniu łowiska, pozwalające zwierzynie dostać się do wnętrza, a uniemożliwiające jej wyjście z ogrodzenia; skakanka
SJP.pl
1. na wylot; na przestrzał;
2. do głębi; całkowicie;
3. przez całą długość czegoś; dookoła; wszędzie
SJP.pl
przysłówek
(1.1) książk. na wylot, na przestrzał, przez
Wiktionary
(1.1) Była na wskroś nowoczesna tą sztuczną nowoczesnością dziewcząt ładnych i zarozumiałych, ale absolutnie powierzchownych.
Wiktionary
IPA: fskrɔɕ, AS: fskroś
Wiktionary
(1.1) przez
Wiktionary
1. osoba, która na nowo wprowadza coś w życie; odnowiciel;
2. osoba potrafiąca wskrzesić umarłego
SJP.pl
kobieta, która kogoś lub coś wskrzesiła
SJP.pl
1. w wierzeniach: przywrócić życie umarłemu;
2. sprawić, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzesić dawny zwyczaj
SJP.pl
1. w wierzeniach: przywracać życie umarłemu;
2. sprawiać, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzeszać dawne zwyczaje
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. wskrzesić)
(1.1) przywracać kogoś lub coś do życia lub istnienia
Wiktionary
1. w wierzeniach: przywrócić życie umarłemu;
2. sprawić, że coś zaczyna ponownie istnieć, np. wskrzesić dawny zwyczaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wskrzesić.
Wiktionary
przestarzałe: wskroś
SJP.pl
skrót od: Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej (w Toruniu)
SJP.pl
z powodu czego, na skutek
SJP.pl
przyimek
(1.1) książk. zob. na skutek.
Wiktionary
(1.1) Wskutek czołowego zderzenia samochodu ciężarowego z autem osobowym na trasie drogi krajowej nr 7 koło Olsztynka zginęły trzy osoby. Wśród ofiar śmiertelnych znalazł się kierowca samochodu osobowego i dwóch jego pasażerów.
(1.1) Inigo wzruszył ramionami. Wskutek tego ruchu coś srebrzystego wystrzeliło mu z rękawa; była to starannie ukształtowana klinga, wyściełana z jednej strony i ustawiająca się wzdłuż kantu dłoni.
(1.1) Wskutek działania mocnego prądu wody w kilku miejscach te zabezpieczenia znalazły się bliżej koryta, zostały dosłownie odepchnięte na środek potoku.
Wiktionary
IPA: ˈfskutɛk, AS: fskutek
Wiktionary
dokonać czegoś, coś zrobić
SJP.pl
skrót od: Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa, Wyższa Szkoła Morska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek lub mieszkaniec WSM-u (Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej); wuesemowiec
SJP.pl
snując wpleść jakąś nitkę, ozdobne pasmo w tkaninę
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Wielki słownik ortograficzny
Wiktionary
chów wsobny - w hodowli roślin lub zwierząt: łączenie osobników bardziej spokrewnionych niż przeciętna danej populacji
SJP.pl
zaprawić solą, włożyć sól w celu zakonserwowania; nasolić
SJP.pl
skrót od: Wyższa Szkoła Pedagogiczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. współczesny;
2. współpracownik
SJP.pl
na wspak;
1. w przeciwnym niż normalnie kierunku; od tyłu, w tył;
2. odwrotnie niżby należało; na opak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. przeciwieństwo kultury w filozofii Jana Stachniuka;
Wiktionary
Wspakultura – pojęcie występujące w filozofii kulturalizmu Jana Stachniuka, oznaczające przeciwieństwo kultury ujętej jako kolejna po ładzie naturalnym płaszczyzna rozwoju Wszechświata. Wspakultura jest równoznaczna z ustaniem bądź cofnięciem się w rozwoju "procesu kulturowego".
Wikipedia
(1.1) Wspakultura łączy się z pełnym odwróceniem wszystkich podstawowych wartości kultury.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wspaniały
Wiktionary
(1.1) Ta sofa wspaniale wkomponowała się w nasze mieszkanie.
(1.1) To wspaniale, że się nie poddajesz!
Wiktionary
IPA: fspãˈɲalɛ, AS: fspãńale
Wiktionary
rzecz. wspaniałość ż.
przym. wspaniały
przysł. wspaniało
Wiktionary
(1.1) cudownie, fantastycznie, niezwykle
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wspaniale
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wspaniały
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. wspaniale, szlachetnie, wielkodusznie
Wiktionary
rzecz. wspaniałość ż.
przym. wspaniały
przysł. wspaniale
Wiktionary
(1.1) wspaniale
Wiktionary
przysłówek
(1.1) szlachetnie i wyrozumiale
Wiktionary
(1.1) Wszyscy autorzy biorący udział w projekcie wspaniałomyślnie zrzekli się należnego im wynagrodzenia za swoją pracę.
Wiktionary
rzecz. wspaniałomyślność ż.
przym. wspaniałomyślny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wspaniałomyślnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wspaniałomyślny; bardziej wspaniałomyślny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha, tego kto jest wspaniałomyślny; cecha tego, co jest wspaniałomyślne
Wiktionary
(1.1) Nowela ta stanowi pierwszy w literaturze wyraz hiszpańskiego ideału nazywanego caballeria i charakteryzującego się połączeniem odwagi i śmiałości w stosunku do mężczyzn z wspaniałomyślnością i uczynnością w stosunku do kobiet.
Wiktionary
IPA: ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ, AS: fspãńau̯õmyśl̦ność
Wiktionary
przym. wspaniałomyślny
przysł. wspaniałomyślnie
Wiktionary
(1.1) wielkoduszność, łaskawość
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały
Wiktionary
(1.1) (…) Rzewuskiego późne wieki wspomną jak dopust Boży, kiedy w superacie po tych wielmożach pozostają w kraju obce hordy, sprowadzone przez nich, wspaniałomyślna protekcja imperatorowej i król pruski gospodarzący w Wielkopolsce.
Wiktionary
IPA: ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ, AS: fspãńau̯õmyśl̦ny
Wiktionary
rzecz. wspaniałomyślność ż.
przysł. wspaniałomyślnie
Wiktionary
(1.1) wielkoduszny, łaskawy; daw. wielkomyślny
Wiktionary
1. to, co wspaniałe, piękne, bogate;
2. przysmaki, smakowite potrawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wspaniałe
Wiktionary
IPA: fspãˈɲawɔɕt͡ɕ, AS: fspãńau̯ość
Wiktionary
przym. wspaniały
przysł. wspaniale, wspaniało
Wiktionary
(1.1) cudowność, świetność, pot. genialność
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym
Wiktionary
Wspaniały (chin. trad. 玻璃樽, kant. Bor lei jun, pinyin Bo li zun; ang. Gorgeous, High Risk, Under Control) – hongkońsko-tajwański film akcji z 1999 roku w reżyserii Vincenta Koka.
Wikipedia
(1.1) Jej pies jest wspaniały, ale wolę jej kota.
(1.1) Ja mu sam włożę jarzmo na wspaniałą szyję, / sam Efraima zaprzęgnę, / orać będzie Juda, / Jakub zaś będzie bronował.
Wiktionary
IPA: fspãˈɲawɨ, AS: fspãńau̯y
Wiktionary
rzecz. wspaniałość ż.
przysł. wspaniale, wspaniało
Wiktionary
(1.1) cudowny, doskonały, idealny, świetny
Wiktionary
1. oprzeć o coś, podtrzymać czymś, dać podporę;
2. udzielić pomocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielenie pomocy
Wiktionary
Wsparcie – działania sił lub ich części, które pomagają, zabezpieczają, uzupełniają lub wspierają działania każdego innego rodzaju sił.
Wsparcie wojskami to działania bojowe prowadzone przez pododdziały i oddziały na korzyść innych rodzajów wojsk lub innych jednostek. Wsparcie ma na celu okazanie pomocy walczącym wojskom w wykonaniu przez nie postawionego zadania bojowego.
Wikipedia
(1.1) Czas na realne wsparcie ofiar hejtu i edukację tych, którzy hejtują.
Wiktionary
IPA: ˈfsparʲt͡ɕɛ, AS: fsparʹće
Wiktionary
rzecz. wspieranie n.
czas. wspierać ndk., wesprzeć dk.
przym. wsparciowy
Wiktionary
związany z pomocą udzielaną komuś, np. grupa wsparciowa
SJP.pl
1. oprzeć o coś, podtrzymać czymś, dać podporę;
2. udzielić pomocy
SJP.pl
umieścić w czymś przez spawanie
SJP.pl
umieszczać w czymś przez spawanie
SJP.pl
powodować powstawanie piany
SJP.pl
1. osoba, która udziela komuś pomocy;
2. w rugby: zawodnik wspomagający kolegów z drużyny walczących w pierwszej linii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wspierać.
Wiktionary
Wspieranie – skonstruowana czynność ramion, tułowia z głową i nóg w celu przeniesienia ciężaru ciała ze zwisu do podporu dążąc głową ponad oś chwytu dłoni.
Wikipedia
IPA: fspʲjɛˈrãɲɛ, AS: fspʹi ̯erãńe
Wiktionary
czas. wspierać
rzecz. wsparcie n.
Wiktionary
(1.1) pomaganie
Wiktionary
1. pomagać, pocieszać, popierać, dodawać otuchy, wspomagać;
2. podtrzymywać, podpierać, opierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wesprzeć)
(1.1) dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
(1.2) opierać o coś/na czymś
czasownik zwrotny niedokonany wspierać się (dk. wesprzeć się)
(2.1) opierać się o coś, trzymać się czegoś
(2.2) udzielać sobie wzajemnie pomocy, wspomagać się nawzajem
Wiktionary
(1.1) Wtedy, pamiętając / Przeszłość młodocianą, / Będę wspierał biednych, / Tak jak mnie wspierano.
(1.2) Stary Gifrejter, (…) / Lewą rękę opuszcza, a broń z prawej ręki / Suwa naprzód (…) / I znowu ją w tył cofa, na kolanie wspiera, / I tak kręcąc się, skacząc, na Maćka naciera.
(2.1) Na myśl o tem radość rozpierała mu tak piersi, że chwilami słabł i wspierał się na ramieniu Ursusa, nie mogąc iść o własnej mocy.
(2.2) Przyjaciele powinni się wspierać w trudnych chwilach.
Wiktionary
IPA: ˈfspʲjɛrat͡ɕ, AS: fspʹi ̯erać
Wiktionary
rzecz. wsparcie n., wspieranie n.
czas. wesprzeć dk.
Wiktionary
(1.1) pomagać, wspomagać
(1.2) opierać
(2.1) opierać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto się wspina
(1.2) sport. turyst. osoba uprawiająca wspinaczkę
Wiktionary
(1.2) O sprawie trojga wspinaczy słyszał każdy, a kilka tygodni temu poszukiwaniami zdawała się żyć cała Polska.
Wiktionary
IPA: ˈfspʲĩnat͡ʃ, AS: fspʹĩnač
Wiktionary
rzecz. wspinanie n., wspięcie n., wspinaczka ż., wspinek mos.
czas. wspinać się ndk., wspiąć się dk.
przym. wspinaczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyprawa w strome, wysokie góry
(1.2) sport. dyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu stromych ścian
(1.3) pot. dążenie do osiągnięcia wysokich pozycji
(1.4) kobieta, która się wspina
Wiktionary
Wspinaczka – przemieszczanie się w terenie na tyle stromym oraz trudnym, że wymaga on użycia rąk co najmniej do utrzymania równowagi.
W powyższej definicji mieszczą się tak różne działalności, jak wspinanie na kilkumetrowe kamienie (bouldering) i wchodzenie na ponad ośmiokilometrowe góry.
Wikipedia
(1.1) Wspinaczka na Mount Everest to moje największe marzenie.
Wiktionary
IPA: fspʲĩˈnat͡ʃka, AS: fspʹĩnačka
Wiktionary
rzecz. wspinacz m., wspinanie n., wspinek mos.
czas. wspinać się, wspiąć się
przym. wspinaczkowy
Wiktionary
przymiotnik od: wspinaczka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sport. związany ze wspinaczką, przeznaczony do wspinania
Wiktionary
(1.1) Przed maturą, za namową jednego z profesorów, zapisał się na obóz wspinaczkowy.
Wiktionary
zob. wspinacz.
Wiktionary
(1.1) alpinistyczny, taterniczy, taternicki
Wiktionary
urządzenie do zabaw dla dzieci w postaci kilku drabinek ustawionych w czworobok, po których można się wspinać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wspinać.
Wiktionary
rzecz. wspinek m., wspinacz mos., wspinaczka ż.
czas. wspinać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. wspiąć)
(1.1) ściskać konia ostrogami i ściągać uzdę tak by stanął dęba
czasownik zwrotny niedokonany wspinać się (dk. wspiąć się)
(2.1) wznosić siebie samego na coś wysokiego
Wiktionary
IPA: ˈfspʲĩnat͡ɕ, AS: fspʹĩnać
Wiktionary
rzecz. wspinanie n.
Wiktionary
(2.1) wdrapywać się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. ktoś, kto się wspina
Wiktionary
IPA: ˈfspʲĩnɛk, AS: fspʹĩnek
Wiktionary
rzecz. wspinacz, wspinaczka, wspinanie
czas. wspinać się
Wiktionary
1. przemieścić się wyżej;
2. wyprężyć ciało ku górze (np. unosząc się na palcach lub stając na tylnych łapach);
3. rosnąć, czepiając się podpory;
4. awansować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wspinać)
(1.1) jeźdz. ścisnąć konia ostrogami i ściągnąć uzdę, ażeby stanął na tylnych kończynach
czasownik zwrotny dokonany wspiąć się (ndk. wspinać się)
(2.1) przemieścić się w górę po czymś wysokim z pewnym trudem
Wiktionary
(2.1) wejść, wleźć, wgramolić się
Wiktionary
roślina zielna z rodziny bobowatych; wspięga chińska to wigna, wspięga pospolita - lobia
SJP.pl
Wspięga ("Lablab") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. W zależności od ujęcia takson jest traktowany jako monotypowy lub obejmujący dwa gatunki. Gatunek wspięga pospolita pochodzi z Afryki, ale rozprzestrzeniony został na całym świecie. Drugi gatunek – "L. prostrata" – rośnie w zachodniej Australii.
Wikipedia
1. udzielać komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmacniać, ułatwiać działanie czegoś;
3. wspomagać się:
a) wspomagać samego siebie;
b) wspomagać się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorabiać się, bogacić;
d) wzmacniać się fizycznie, pokrzepiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wspomagać.
Wiktionary
Św
Wikipedia
IPA: ˌfspɔ̃maˈɡãɲɛ, AS: fspõmagãńe
Wiktionary
czas. wspomagać, pomóc
Wiktionary
1. udzielać komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmacniać, ułatwiać działanie czegoś;
3. wspomagać się:
a) wspomagać samego siebie;
b) wspomagać się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorabiać się, bogacić;
d) wzmacniać się fizycznie, pokrzepiać
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji
(1.2) wspierać urządzenie
Wiktionary
(1.1) Wspomóżcie, dobrzy ludzie - mamrotał żebrak.
(1.2) Układ ten ma wspomagać główny procesor.
Wiktionary
IPA: fspɔ̃ˈmaɡat͡ɕ, AS: fspõmagać
Wiktionary
czas. pomagać, pomóc
rzecz. wspomożenie n., pomoc ż., wspomaganie n., pomocnictwo n.
przym. pomocny
Wiktionary
(1.1) pomagać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wspominać.
Wiktionary
IPA: ˌfspɔ̃mʲĩˈnãɲɛ, AS: fspõmʹĩnãńe
Wiktionary
czas. wspominać
Wiktionary
sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby znanej w przeszłości
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wspomnieć)
(1.1) sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości
(1.2) mówić mimochodem, wzmiankować
Wiktionary
(1.1) Chętnie wspominam czasy, gdy służyłem w wojsku.
(1.2) Nauczyciel wspominał na lekcji o możliwej dacie egzaminu.
Wiktionary
IPA: fspɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ, AS: fspõmʹĩnać
Wiktionary
rzecz. wspomnienie n., wspominanie n.
czas. wspomnieć dk.
Wiktionary
wspominek;
1. wspominanie osób lub zdarzeń z przeszłości;
2. coś przypominającego o jakichś zdarzeniach z przeszłości;
3. wzmianka, napomknięcie
SJP.pl
wspominek;
1. wspominanie osób lub zdarzeń z przeszłości;
2. coś przypominającego o jakichś zdarzeniach z przeszłości;
3. wzmianka, napomknięcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wspominanie jakiegoś wydarzenia z przeszłości
Wiktionary
przymiotnik od: wspominkarz
SJP.pl
potocznie: modlitwy odmawiane w kościele za dusze zmarłych; wypominki
SJP.pl
przymiotnik od: wspominki
SJP.pl
sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości
SJP.pl
sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obraz przeszłości w pamięci
(1.2) przedmiot przypominający przeszłość
(1.3) utwór literacki dotyczący minionych przeżyć autora
(1.4) wzmianka, napomknięcie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) To przykre wspomnienie już od dawna nie daje mi spokoju.
(1.4) Pobieżne wspomnienie o tym obrazie zawarto dopiero w najnowszej biografii artysty.
Wiktionary
IPA: fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: fspõmʹńė̃ńe
Wiktionary
czas. wspominać ndk., wspomnieć dk.
przym. wspomnieniowy
Wiktionary
(1.1) reminiscencja, echo, retrospekcja, deja-vu, paramnezja
(1.2) pamiątka, souvenir
(1.3) memoar
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany ze wspomnieniami, dotyczący wspomnień
Wiktionary
rzecz. wspomnienie n.
Wiktionary
sięgnąć pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wspominać)
(1.1) dokonany od|wspominać.
Wiktionary
(1.1) Jak już wspominano, człowiek jest istotą złożoną: cielesną i duchową jednocześnie, zaś Ahura Mazda stworzył nas jako najdoskonalszy ze wszystkich powołanych przez siebie do istnienia bytów - byt "wyższy od aniołów".
Wiktionary
IPA: ˈfspɔ̃mʲɲɛ̇t͡ɕ, AS: fspõmʹńėć
Wiktionary
czas. wspominać
rzecz. wspomnienie
Wiktionary
wsparcie, zwykle w postaci pieniężnej; datek, jałmużna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) udzielenie pomocy
Wiktionary
(1.1) I opiąć powiedział Pan Bog: Nie jest dobrze być człowieku samemu, uczyńmy jemu wspomożenie podobne k niemu.
(1.1) A gdy powstanie olbrzym Goliath, / by złamać młodość mą – / Błagają ciebie Syjon, Moria: / ku wspomożeniu zstąp!
Wiktionary
rzecz. wspomoga ż., wspomożyciel mos., wspomożycielka ż.
czas. wspomagać ndk., wspomóc dk.
Wiktionary
dawniej: osoba, która kogoś ratuje, pomaga, zwłaszcza materialnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pomagająca innym
Wiktionary
1. dawniej: kobieta, która kogoś ratuje, pomaga, zwłaszcza materialnie;
2. członkini katolickiego zakonu żeńskiego: Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych
SJP.pl
1. udzielić komuś wsparcia, pomocy materialnej lub moralnej;
2. wzmocnić, ułatwić działanie czegoś; 2. wspomóc się:
a) wspomóc samego siebie;
b) wspomóc się nawzajem
c) gwarowo, dawniej: dorobić się, wzbogacić;
d) wzmocnić się fizycznie, pokrzepić
SJP.pl
1. element konstrukcyjny podtrzymujący coś; wspornica, wspornik, podpora;
2. kamień sklepienia znajdujący się tuż nad wezgłowiem
SJP.pl
służący jako wspora lub podpora; wspornikowy
SJP.pl
1. element konstrukcyjny podtrzymujący coś; wspora, wspornik, podpora;
2. narzędzie do strugania drewna
SJP.pl
1. wspierający element konstrukcyjny w różnych maszynach i urządzeniach;
2. architektoniczna podpora sklepienia, balkonu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. podtrzymujący element architektoniczny osadzony w ścianie;
(1.2) bud. część konstrukcji wystająca poza skrajną podporę
Wiktionary
Wspornik – element architektoniczny lub konstrukcyjny pełniący funkcję podpierającą. W architekturze jego zadaniem jest podtrzymanie elementu wystającego przed lico ściany wewnątrz (np. żebra sklepienia, posąg, parapet itp.) lub na zewnątrz (balkon, wykusz, pomost) budynku.
Wikipedia
(1.1) podpora
Wiktionary
stanowiący wspornik; wsporczy
SJP.pl
dawniej: taki, na którym coś się opiera, np. filary, łęki, wrota wsporne
SJP.pl
przysłówek
(1.1) daw. szybciej, prędzej, rychlej
Wiktionary
(1.1) Tym gorzej. / Wszystko to na złe wyszło i zgubi mnie wsporzej (…).
Wiktionary
współuczestnictwo; współudział w czymś
SJP.pl
→ wspólnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca wspólny udział w czymś
(1.2) kobieta wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
Wiktionary
rzecz. wspólnota ż.
:: fm. wspólnik mos.
przym. wspólny
przysł. wspólnie
Wiktionary
(1.1) współpracownica, współpracowniczka
(1.2) współsprawczyni, współwinna
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wraz z kimś lub czymś
Wiktionary
(1.1) Dokładnie pamiętam: był rok 1938, poszliśmy wspólnie z ojcem na wystawę obrazów Adama Chmielowskiego.
(1.1) Najpierw przyjechali Jan Józef Lipski i Jacek Kuroń, którzy chcieli się wspólnie zastanowić, jak zorganizować pomoc.
Wiktionary
IPA: ˈfspulʲɲɛ, AS: fspulʹńe
Wiktionary
rzecz. wspólnota ż., wspólnik m., wspólniczka ż., wspólnictwo n., wspólność ż., wspólnotowiec m., wspólnotowość ż.
przym. wspólny, wspólnotowy
Wiktionary
(1.1) wespół, razem, wraz, łącznie
Wiktionary
1. właściciel części spółki;
2. osoba biorąca udział w czymś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca wspólny udział w czymś
(1.2) osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
Wiktionary
(1.1) Bardzo się zapalał do każdego nowego pomysłu wspólnika.
(1.2) Szuler dostrzegł umówiony ruch ręką swojego wspólnika i podbił stawkę.
Wiktionary
rzecz. wspólnota ż., wspólnotowość ż., wspólnictwo n.
:: fż. wspólniczka ż., wspólnica ż.
przym. wspólny, wspólnotowy
przysł. wspólnie, wspólnotowo
Wiktionary
(1.1) towarzysz, partner, współpracownik, udziałowiec, akcjonariusz
(1.2) współsprawca, współwinny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) jęz. o rzeczowniku mogący być używany w dwóch rodzajach gramatycznych i odmieniany tak samo w każdym z nich
Wiktionary
(1.1) Rzeczownikami wspólnorodzajowymi są np. beksa, gaduła, oferma czy niedołęga – każdy z nich można poprzedzić zarówno słowem ten, jak i ta, a przy tym zawsze odmienia się tak samo.
Wiktionary
IPA: ˌfspulnɔrɔd͡zaˈjɔvɨ, AS: fspulnoroʒai ̯ovy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami
(1.2) posiadanie wspólnych cech; wspólne posiadanie / przeżywanie czegoś
Wiktionary
Wspólnota – typ zbiorowości oparty na silnych, emocjonalnych więziach, nieformalnej strukturze, dominujący przede wszystkim w społeczeństwach pierwotnych.
W ujęciu Ferdinanda Tönniesa wspólnota ("Gemeinschaft") jest przeciwstawnym typem zbiorowości wobec zrzeszenia ("Gesellschaft") i charakteryzuje się tym, że więzi wytwarzane są w oparciu o pokrewieństwo lub braterstwo, kontrola społeczna sprawowana jest dzięki tradycji, natomiast podstawą gospodarki we wspólnotach jest własność zbiorowa.
Wikipedia
(1.1) Jak wspólnota międzynarodowa może pomagać ubogim krajom?
(1.2) Arabowie to wspólnota religijno-językowo-kulturowa, która skupia ludność uznającą język arabski za ojczysty.
Wiktionary
IPA: fspulˈnɔta, AS: fspulnota
Wiktionary
rzecz. wspólność ż., wspólnotowość ż., wspólnictwo n., wspólnik m., wspólniczka ż.
przym. wspólnotowy, wspólny
przysł. wspólnie
Wiktionary
potocznie: członek wspólnoty mieszkaniowej
SJP.pl
przymiotnik od: wspólnota
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wspólnoty, właściwy wspólnocie
Wiktionary
rzecz. wspólnota ż., wspólnik mos.
przysł. wspólnie
przym. wewnątrzwspólnotowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co wspólne
Wiktionary
Gr
Wikipedia
rzecz. wspólnota ż.
przym. wspólny
przysł. wspólnie
Wiktionary
1. przeżywany, tworzony razem z innymi;
2. należący do wielu osób;
3. jednakowy dla wielu osób
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący lub używany przez kilka osób
(1.2) charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
(1.3) wykonywany razem przez kilka osób
Wiktionary
(1.1) Jadwiga mieszka z siostrą we wspólnym pokoju.
(1.2) Gościnność to cecha wspólna wszystkim mieszkańcom tej okolicy.
(1.2) Jedyną wspólną rzeczą, jaka łączy ten film z moją piosenką, jest tytuł.
Wiktionary
IPA: ˈfspulnɨ, AS: fspulny
Wiktionary
rzecz. współka ż., spółka ż., spóła ż., pospółka ż., wspólnota ż., wspólnik m., wspólniczka ż., wspólność ż., wspólnictwo n.
przysł. wspólnie
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński spólny
Wiktionary
dawniej: spiętrzenie, zator
SJP.pl
wieszadło pojedyncze lub wielokrotne służące do podwieszania przewodów, kabli, rurociągów itp.
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na wspólną z kimś cechę, na wspólne działanie itp.
Wiktionary
(1.1) przest. spół-
Wiktionary
osoba lub podmiot wspólnie odpowiedzialny za administrowanie, np. danymi
SJP.pl
administrować czymś wspólnie z innymi
SJP.pl
1. osoba grająca w tym samym filmie lub teatrze, co ktoś inny;
2. przenośnie: osoba, która razem z inną coś udaje;
3. przenośnie: współuczestnik jakichś wydarzeń
SJP.pl
syndrom negatywnych zjawisk obejmujący alkoholika i jego rodzinę
SJP.pl
osoba projektująca coś z kimś innym
SJP.pl
osoba będąca wspólnie z kimś autorem czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła
Wiktionary
(1.1) Nie jest zaś tak, jak Pan pisze, aby współautorka stłumiła w tym współautora.
Wiktionary
IPA: fspuwˈawtɔr, AS: fspuu̯au̯tor
Wiktionary
rzecz. współautorstwo n.
:: fż. współautorka ż.
przym. współautorski
Wiktionary
(1.1) współtwórca
Wiktionary
1. jedna z twórców dzieła literackiego, naukowego lub dzieła sztuki;
2. jedna z wynalazców, projektodawców wspólnego dzieła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta będąca jednym z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła
Wiktionary
(1.1) Nie jest zaś tak, jak Pan pisze, aby współautorka stłumiła w tym współautora.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwawˈtɔrka, AS: fspuu̯au̯torka
Wiktionary
rzecz. współautorstwo n.
:: fm. współautor
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z pracą, dziełem współautorów
Wiktionary
rzecz. współautor mrz.
Wiktionary
Współautorstwo (w zależności od kontekstu także współtwórczość czy pisanie zespołowe, w pracach angielskojęzycznych spotykany jest termin "Collaborative Writing", w skrócie CW) – sytuacja, w której utwór powstaje dzięki twórczej pracy więcej niż jednej osoby.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. osoba, która wraz z kimś innym dopuszcza się kradzieży i morderstw
Wiktionary
(1.1) Śniło mi się, że uzbrojony w rewolwer, schwyciłem Olejarka i dwunastu jego współbandytów.
(1.1) Do tego w tamtych krajach przychodzi, że najgłówniejsi rozbójnicy w Kurdystanie otrzymują urzędy kajmakanów i innych zwierzchników, byle się tylko trochę ustatkowali; a ci znowu swoim współbandytom mniejsze rozdają posady administracyjne i policyjne.
Wiktionary
wspólne ucztowanie
SJP.pl
forma symbiozy zwierząt, polegająca na wykorzystywaniu przez jedno (komensal) np. odchodów lub resztek pożywienia zdobywanego przez drugie (gospodarz); komensalizm
SJP.pl
jeden z uczestników biesiady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) współuczestnik biesiady
Wiktionary
(1.1) Królewski łowczy zachęcił współbiesiadników do wzniesienia kielichów.
Wiktionary
rzecz. biesiadnik m., biesiada ż.
czas. biesiadować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest współbieżne; cecha tych, którzy są współbieżni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. współbieżny
przysł. współbieżnie
Wiktionary
(program) współbieżny:
a) wykonywany w systemie wieloprogramowym;
b) tworzący własne podprocesy i koordynujący ich współpracę;
c) wykonywany jednocześnie z innymi programami w systemie wieloprocesorowym lub rozproszonym; program równoległy
SJP.pl
każdy człowiek w stosunku do drugiego człowieka; bliźni
SJP.pl
osoba walcząca wspólnie z kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z tej samej wspólnoty zakonnej
Wiktionary
(1.1) Postanowił odwdzięczyć się współbraciom za okazaną podczas choroby życzliwość.
Wiktionary
rzecz. brat mos.
wykrz. bracie
Wiktionary
(1.1) przest. konfrater
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. jednoczesne brzmienie dźwięków
(1.2) liter. poet. zgodność głosek w dwóch szeregach fonicznych utworu lirycznego
(1.3) wywoływanie harmonijnego wrażenia w sposobie postępowania lub istnieniu dwóch podmiotów
Wiktionary
rzecz. brzmienie n.
czas. współbrzmieć ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) książk. zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać harmonijny dźwięk
Wiktionary
rzecz. współbrzmienie n.
czas. brzmieć ndk.
Wiktionary
kobieta, która wspólnie z kimś buduje coś
SJP.pl
występowanie dwóch lub więcej chorób u jednej osoby jednocześnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co współczesne
Wiktionary
Współczesność – czasopismo literacko-artystyczne, wydawane w latach 1956 (październik) – 1971 w Warszawie, przez „grupę literacką»Współczesność«” (oznaczenie podawane do kwietnia 1957), początkowo w składzie: Leszek Szymański (redaktor naczelny), Roman Śliwonik (zastępca), Jerzy Kwiryn Siewierski, Andrzej Chąciński, jako organ literacki młodego pokolenia, najpierw miesięcznik, od nru 10 (luty 1958) jako dwutygodnik, do końca utrzymujący z nim więź.
Wikipedia
przym. współczesny
przysł. współcześnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
(1.2) taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym
Wiktionary
(1.1) Nie podobają się mi współczesne samochody.
(1.1) Współczesne nazwy miesięcy w większości języków europejskich wywodzą się z łaciny.
(1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.
Wiktionary
IPA: fspuwˈt͡ʃɛsnɨ, AS: fspuu̯česny
Wiktionary
rzecz. współczesność ż.
przysł. współcześnie
Wiktionary
(1.1) teraźniejszy, aktualny, obecny; daw. tegoczesny
(1.2) równoczesny
Wiktionary
ludzie żyjący w tym samym czasie, co ten, o kim mowa
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w obecnej epoce
(1.2) w sposób typowy dla dzisiejszej epoki
(1.3) w tej samej epoce z kimś lub czymś
Wiktionary
(1.1) Nie mogę wyobrazić siebie współcześnie w takich rajtuzach jak w średniowieczu chadzali paziowie czy giermkowie.
(1.2) Współcześnie filozofia korzysta z wiedzy ścisłej i analitycznej.
(1.3) Musicie uzmysłowić sobie, koledzy, że współcześnie do powstającego literackiego języka polskiego istotnie rosło poczucie tożsamości narodowej wśród elit polskich grup etnicznych.
Wiktionary
IPA: fspuwˈt͡ʃɛɕɲɛ, AS: fspuu̯čeśńe
Wiktionary
przym. współczesny
rzecz. współczesność
Wiktionary
(1.1) obecnie, dzisiaj, dziś, w dzisiejszych czasach, teraz
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: współcześnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: współczesny
SJP.pl
przestarzale: człowiek żyjący w tym samym czasie, co ten, o którym jest mowa
SJP.pl
1. litość okazywana osobie cierpiącej, nieszczęśliwej; uczuciowa solidarność z osobą nieszczęśliwą;
2. dawniej: wspólne odczuwanie czegoś; wspólnota uczuć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym
Wiktionary
Współczucie – stan emocjonalny, w którym jeden człowiek solidaryzuje się z inną osobą, współodczuwa. Może mieć to związek z przeżywanym przez nią cierpieniem czy wyrażaniem głębokiego ubolewania, okazywanego komuś nieszczęśliwemu. Współczucie w tym kontekście jest rodzajem niesienia pomocy emocjonalnej.
Wikipedia
(1.1) Żadne słowa współczucia z pewnością nie pomogą ci pogodzić się z tą ciężką stratą.
(1.1) Ale mówi płynnie w jidysz i ma naturalny talent do wywoływania współczucia u słuchaczy.
(1.1) — Może pani pożyczyć agrafki do zapięcia sukni pod kolanami? — zapytał Cezary ze współczuciem i gotowością do usług.
(1.1) Powoli pozytywny biegun muzyki zaczął coraz bardziej przyciągać współczucie i tak rozluźniła się ostatnia więź z rodziną.
Wiktionary
IPA: fspuwˈt͡ʃut͡ɕɛ, AS: fspuu̯čuće
Wiktionary
czas. współczuć ndk.
Wiktionary
1. odczuwać żal i smutek z powodu złego powodzenia innych ludzi, ubolewać nad kimś; litować się;
2. dawniej: czuć to samo co inni
SJP.pl
1. odczuwać żal i smutek z powodu złego powodzenia innych ludzi, ubolewać nad kimś; litować się;
2. dawniej: czuć to samo co inni
SJP.pl
czasownik nieprzechodni
(1.1) czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą
Wiktionary
(1.1) Dickens potrafi nadać swoim postaciom głębię i złożoność oraz sprawić, że czytelnik współczuje Scrooge'owi, pomimo że początkowo jest on postacią antypatyczną.
Wiktionary
IPA: ˈfspuwt͡ʃut͡ɕ, AS: fspuu̯čuć
Wiktionary
rzecz. współczucie
przysł. współczująco
Wiktionary
1. liczba lub funkcja będąca mnożnikiem jakiegoś wyrażenia;
2. wielkość fizyczna określająca jakąś właściwość;
3. jeden z czynników mających wpływ na coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeden z czynników oddziałujących
(1.2) fiz. wielkość liczbowa określająca pewne właściwości ciał
(1.3) mat. wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Współczynnik mocy jest charakterystyczną wielkością odbiornika elektrycznego.
(1.2) Grecką literą ni bywa oznaczany kinematyczny współczynnik lepkości.
Wiktionary
przym. współczynnikowy
Wiktionary
(1.1) wskaźnik
(1.3) dzielnik, iloraz
Wiktionary
osoba mieszkająca z kimś w tym samym domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współdziałać.
Wiktionary
Ws
Wikipedia
czas. współdziałać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) działać razem, współpracować
Wiktionary
(1.1) Cały zastęp współdziałał w zdobywaniu tego trofeum.
Wiktionary
rzecz. współdziałanie n.
Wiktionary
(1.1) spółdziałać
Wiktionary
1. wspólnie korzystać z czegoś;
2. w informatyce: dzielić zasoby (np. pliki, urządzenia zewnętrzne, miejsce w pamięci)
SJP.pl
będący czyimś dłużnikiem wspólnie z inną osobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) egzystowanie jednocześnie z kimś lub czymś innym
Wiktionary
czas. współegzystować ndk.
Wiktionary
(1.1) koegzystencja, współistnienie, współżycie, współwystępowanie
Wiktionary
egzystować jednocześnie z kimś lub czymś; współistnieć, współżyć, współwystępować
SJP.pl
w słowotwórstwie: formant występujący równocześnie z innym
SJP.pl
osoba, która ufundowała coś wspólnie z kimś innym; jeden z fundatorów
SJP.pl
kobieta, która ufundowała coś wspólnie z kimś innym; jedna z fundatorów
SJP.pl
kobieta zajmująca się gospodarstwem wspólnie z kimś
SJP.pl
1. wzajemne oddziaływanie, dopełnianie się;
2. zharmonizowana gra aktorów
SJP.pl
osoba grająca wspólnie z kimś innym
SJP.pl
wzajemnie się dopełniać w czasie jakiegoś działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współgrać.
Wiktionary
czas. współgrać ndk.
Wiktionary
wzajemnie się dopełniać w czasie jakiegoś działania
SJP.pl
czasownik
(1.1) wzajemnie się dopełniać, działać wspólnie
Wiktionary
(1.1) Te dwa światy - precyzyjnie skomponowanego utworu wokalnego i jazzowej improwizacji - których połączenie wydawało się pomysłem karkołomnym, teraz doskonale współgrają.
Wiktionary
IPA: ˈfspuwɡrat͡ɕ, AS: fspuu̯grać
Wiktionary
rzecz. współgra ż., współgracz m., współgraczka ż., współgranie n., przygrywka ż.
czas. grać
Wiktionary
członek grupy; grupowicz
SJP.pl
aktor lub aktorka grający jedną z głównych ról obok innej gwiazdy
SJP.pl
wyznawca idei wspólnej z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyznająca tę samą ideologię
Wiktionary
noszący to samo imię lub nazwisko, co ktoś inny, mający tę samą nazwę
SJP.pl
osoba występująca z inicjatywą wspólnie z kimś; jeden z projektodawców
SJP.pl
kobieta występująca z inicjatywą wspólnie z kimś
SJP.pl
osoba lub przedsiębiorstwo dokonująca inwestycji wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta dokonująca inwestycji wspólnie z kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współistnieć.
(1.2) istnienie jednocześnie z czymś innym
Wiktionary
(1.2) Eli, pisarz uprawiający swój zawód po francusku i po malgasku, od lat bada warunki współistnienia dwóch języków.
(1.2) Temat współistnienia muzycznych tradycji kościelnych i świeckich jest dobrze widoczny w badaniach kulturoznawczych i muzykologicznych od ostatniej dekady XX w. w krajach europejskich postkomunistycznych.
Wiktionary
czas. współistnieć ndk.
Wiktionary
(1.1) koegzystencja
Wiktionary
dotyczący wspólnego, jednoczesnego istnienia z kimś lub z czymś
SJP.pl
istnieć jednocześnie z kimś lub czymś; współegzystować, współżyć, współwystępować
SJP.pl
w chrześcijaństwie: pojęcie określające relację między osobami Trójcy Świętej, polegającą na współistnieniu, współdziałaniu i współtworzeniu siebie nawzajem; homouzja
SJP.pl
Współistotność – wspólność natury. W teologii chrześcijańskiej termin określający relację między osobami Trójcy Świętej. W szczególności precyzował istnienie Ojca i Syna na tym samym poziomie czasowym i natury, gdzie Syn nie miał początku oraz nigdy nie było czasu, w którym nie było Syna. W tym znaczeniu Syn znalazł się na tej samej pozycji co sam Ojciec.
Wikipedia
o Trójcy Świętej: taki, który współistnieje, współdziała i współtworzy siebie nawzajem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. umowny związek dwóch lub więcej osób, zawiązany w celu prowadzenia wspólnej działalności lub realizacji określonych celów
(1.2) przest. wspólne działanie, uczestnictwo w czymś lub ogół interesów i zamierzeń łączących pewne osoby
(1.3) przest. porozumienie mające na celu działania niejawne, naganne lub szkodliwe; zmowa, konszachty
Wiktionary
(1.1) Gdy współka, zawarta przez nas do eksploatowania naszych wynalazków, rozwiązała się w 1846 r. Wilhelm, jako inżynier, zajmował wybitne stanowiska […].
(1.1) Z innym chłopem stracił djabeł na współce w ten sposób: Poczęli razem warzyć piwo: chłop smaczne zrobił, a djabeł, co mu pomagał, gdy cały war był w kadzi, rzekł; dzielmy się teraz.
(1.3) Gdy zagorzalcy strzelają do Ludwika Filipa, pierwszy potępia zbrodnicze zamachy i wypiera się współki ze sprawcami
Wiktionary
rzecz. spółka ż., wspólnictwo n., wspólnik mos., wspólniczka ż.
czas. spółkować ndk.
przym. spółkowy, spólny, wspólny
przysł. pospołu
Wiktionary
(1.1-3) war. spółka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rel. druga katedra ordynariusza diecezji
Wiktionary
(1.1) Nasz kościół nie jest katedrą tylko współkatedrą.
Wiktionary
(1.1) konkatedra, kościół konkatedralny
Wiktionary
kierownictwo sprawowane razem z kimś innym
SJP.pl
osoba zarządzająca czymś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba komentująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba będąca wspólnie z kimś kompozytorem czegoś
SJP.pl
osoba konstruująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta konstruująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
wspólne sprawowanie kontroli przez kilka osób lub instytucji
SJP.pl
kontrolować coś wspólnie z inną osobą lub grupą
SJP.pl
w matematyce: najmniejsza moc zbioru współkońcowego
SJP.pl
W matematyce, zwłaszcza w teorii mnogości, współkońcowość formula_1 zbioru częściowo uporządkowanego formula_2 to najmniejsza moc zbioru współkońcowego w formula_3
Wikipedia
zbiór współkońcowy - rodzaj zbioru matematycznego w teorii mnogości
SJP.pl
osoba tworząca coś razem z kimś innym; współtwórca
SJP.pl
osoba będąca kredytobiorcą wspólnie z kimś innym
SJP.pl
wspólnie tworzyć coś z kimś innym
SJP.pl
zgodny co do kształtu; homolograficzny
SJP.pl
osoba będąca kuratorem razem z kimś innym
SJP.pl
kobieta będąca kuratorką z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) gwara więzienna wspólnik
Wiktionary
IPA: ˈfspuwlas, AS: fspuu̯las
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. osoba, która wspólnie z kimś innym złożyła hołd seniorowi i została współposiadaczem lenna
Wiktionary
(1.1) Traktat lenny wykluczał bowiem linię margrabiów brandenburskich z praw do lenna, a rozporządzenie Zygmunta Augusta z roku 1563 o dołączeniu tej gałęzi rodziny Hohenzollernów do grona współlenników z Prus Książęcych było jedynie prywatnym aktem monarchy.
Wiktionary
osoba, która razem z inną w równym stopniu dzieli władzę i wpływy nad firmą lub projektem
SJP.pl
kobieta, która razem z inną w równym stopniu dzieli władzę i wpływy nad firmą lub projektem
SJP.pl
zależność między wzajemnym położeniem punktów, które leżą na tej samej prostej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
leżący na tej samej prostej (linii)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mat. o wektorach leżący na prostej równoległej (w szczególnym przypadku tej samej)
(1.2) leżący na jednej linii
Wiktionary
(1.2) Jeśli trzy punkty na płaszczyźnie nie są współliniowe, tworzą one wierzchołki trójkąta.
Wiktionary
rzecz. współliniowość ż.
Wiktionary
(1.1) kolinearny
(1.2) kolinearny, współosiowy
Wiktionary
jeden z lokatorów mieszkających razem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, z kim się wspólnie mieszka
Wiktionary
IPA: ˌfspuwlɔˈkatɔr, AS: fspuu̯lokator
Wiktionary
rzecz.
:: fż. współlokatorka ż.
przym. współlokatorski
Wiktionary
(1.1) współmieszkaniec
Wiktionary
jedna z lokatorów mieszkających razem
SJP.pl
Współlokatorka (ang. "The Roommate") – amerykański thriller z 2011 roku w reżyserii Christiana E. Christiansena. Wyprodukowany przez Screen Gems.
Wikipedia
w problemistyce: rodzaj zadania szachowego, w którym grę zaczynają czarne i pomagają białym w zamatowaniu czarnego króla; mat pomocniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szach. współdziałanie białych pionków z czarnymi w celu dania mata czarnemu królowi
Wiktionary
IPA: ˈfspuwmat, AS: fspuu̯mat
Wiktionary
urzędowo: mąż lub żona (w stosunku do drugiej osoby); małżonek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jedno z małżonków w stosunku do drugiego
Wiktionary
(1.1) Standardowa formuła podziękowania współmałżonkowi wypowiadana przez jubilatów nawiązywała literalnie do tej, którą wygłaszano w czasie ślubu cywilnego.
(1.1) W przypadku małżeństwa oraz innych współwłaścicieli gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny osobie, na którą współmałżonek lub współposiadacz wyrazili zgodę.
Wiktionary
rzecz. małżonek mos.
Wiktionary
(1.1) lepsza połowa
Wiktionary
urzędowo: żona; małżonka
SJP.pl
książkowo: odpowiedniość w porównaniu z czymś; współmierność, proporcjonalność, porównywalność, ekwiwalencja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest współmierne
Wiktionary
Współmierność (również: współmierzalność, komensurabilność) – właściwość dwóch lub większej liczby obiektów, wielkości lub pojęć, polegająca na tym, że są one mierzalne albo porównywalne za pomocą wspólnej miary, wspólnego standardu lub innej wspólnej podstawy porównania. Termin używany jest m.in. w matematyce, astronomii, krystalografii, ekonomii, etyce, teorii grup oraz w filozofii nauki.
Wikipedia
przym. współmierny
przysł. współmiernie
Wiktionary
(1.1) proporcjonalność
Wiktionary
książkowo: odpowiedni w porównaniu z czymś; adekwatny, proporcjonalny, porównywalny, ekwiwalentny
SJP.pl
kobieta mieszkająca w tej samej miejscowości lub mieszkaniu co ktoś inny
SJP.pl
mieszkać wspólnie z kimś innym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) rzad. mieszkać z kimś wspólnie
Wiktionary
rzecz. współmieszkanie n.
Wiktionary
(1.1) war. współzamieszkiwać; daw. kohabitować
Wiktionary
osoba wynajmująca lokal wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta wynajmująca lokal wspólnie z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która wspólnie z innymi bierze udział w negocjacjach
Wiktionary
IPA: ˌfspuwnɛɡɔˈt͡sʲjatɔr, AS: fspuu̯negocʹi ̯ator
Wiktionary
rzecz. współnegocjatorka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która wspólnie z innymi bierze udział w negocjacjach
Wiktionary
IPA: ˌfspuwnɛɡɔt͡sʲjaˈtɔrka, AS: fspuu̯negocʹi ̯atorka
Wiktionary
rzecz. współnegocjator
Wiktionary
obecny gdzieś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
obwiniony wespół z innymi; współwinny
SJP.pl
każdy z wielu obywateli tego samego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba będąca obywatelem tego samego państwa lub innego terenu, co ktoś inny
Wiktionary
(1.1) Ich niezasłużona zamożność razi wielu współobywateli, na których frustracji grają cymbaliści polityki.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. współobywatelka
Wiktionary
(1.1) daw. spółobywatel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współodczuwać.
Wiktionary
rzecz. niewspółodczuwanie n.
czas. współodczuwać ndk.
Wiktionary
odczuwać coś razem z kimś innym
SJP.pl
odczuć coś razem z kimś innym
SJP.pl
wywierać wpływ wspólnie, łącznie z innymi osobami, czynnikami; współdziałać
SJP.pl
kobieta, która dokonała wspólnie z kimś odkrycia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, która razem z kimś ma udział w odkryciu czegoś
Wiktionary
rzecz. współodkrycie n., współodkrywanie n.
:: fm. współodkrywca m.
czas. współodkrywać ndk., współodkryć dk.
Wiktionary
odkryć coś razem z kimś innym
SJP.pl
być współodpowiedzialnym za coś
SJP.pl
bycie odpowiedzialnym za coś razem z inną osobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest współodpowiedzialne; cecha tych, którzy są współodpowiedzialni
Wiktionary
przym. współodpowiedzialny
przysł. współodpowiedzialnie, odpowiedzialnie
rzecz. odpowiedzialność ż.
Wiktionary
odpowiedzialny razem z inną osobą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ponosi odpowiedzialność wspólnie z inną osobą (innymi osobami)
Wiktionary
(1.1) Wolą toczyć boje wymyślając argumenty za dobroczynnym wpływem mięsa, niż przestać być współodpowiedzialni za mordowanie bezbronnych dzieci innych gatunków ([http://neurokultura.pl/vege/120-micha-j-bdkowski-dopoki-istniej-wegetarianie-bd-istniay-rownie-rzenie-wegaski-punkt-widzenia.html źródło]).
Wiktionary
IPA: ˌfspuwɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ, AS: fspuu̯otpovʹi ̯ėʒ́alny
Wiktionary
rzecz. współodpowiedzialność ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mat. opt. mający wspólne ognisko
Wiktionary
IPA: ˌfspuwɔɟɲiˈskɔvɨ, AS: fspuu̯oǵńiskovy
Wiktionary
(1.1) konfokalny
Wiktionary
osoba, która wspólnie z kimś planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie
SJP.pl
kobieta, która wspólnie z kimś planuje, organizuje jakieś przedsięwzięcie
SJP.pl
kobieta przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współwięźniarka
SJP.pl
osoba przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest współosiowe; cecha tych
Wiktionary
przym. współosiowy
przysł. współosiowo
Wiktionary
oskarżona razem z kimś innym o udział w przestępstwie
SJP.pl
człowiek, przeciwko któremu wszczęto postępowanie sądowe, postawiony w stan oskarżenia jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
oznaczając dany element, oznaczać jednocześnie inne elementy; konotować
SJP.pl
oznaczając dany element, oznaczyć jednocześnie inne elementy
SJP.pl
wspólne rządy dwóch lub kilku państw nad jakimś krajem; kondominium, condominium
SJP.pl
współuczestnik gier, zabaw itp.; współtowarzysz, wspólnik
SJP.pl
współuczestniczka gier, zabaw itp.; współtowarzyszka; wspólniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba podróżująca tym samym środkiem transportu, co ktoś inny
Wiktionary
(1.1) Nasza rozmówczyni opowiada, jak wraz ze współpasażerami autobusu przez cztery godziny stała w korku.
Wiktionary
rzecz. pasażer m., pasażerka ż.
:: fż. współpasażerka
przym. pasażerski, współpasażerski
Wiktionary
kobieta odbywająca podróż razem z kimś; towarzyszka podróży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta podróżująca tym samym środkiem transportu, co ktoś inny
Wiktionary
(1.1) Potwierdziła to współpasażerka z pociągu, której Łatyszenko pokazał ów wielki rewolwer, mówiąc w zaufaniu, że jedzie do Warszawy „załatwić porachunki”.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. współpasażer
Wiktionary
członek plemienia w stosunku do innych jego członków; plemieniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. członek jakiegoś plemięemienia w stosunku do innych członków tego plemięemienia
Wiktionary
(1.1) Prawdopodobnie już nasz jaskiniowy praprzodek potrafił za pomocą ognia zaalarmować współplemieńców.
(1.1) Grupy rządzące musiały sprostać tej sytuacji, tworząc struktury zdolne do sprawowania władzy nie tylko nad współplemieńcami króla, ale i nad rzymskim społeczeństwem.
Wiktionary
rzecz. współplemienność ż., współplemiennik m.
:: fż. współplemiennica ż.
przym. współplemienny
Wiktionary
(1.1) jednoplemieniec, rzad. współplemiennik
Wiktionary
podpisywać coś jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta, która podróżuje wraz z innymi
SJP.pl
osoba, która podróżuje razem z kimś innym; towarzysz podróży
SJP.pl
osoba będąca wspólnie z kimś pomysłodawcą czegoś
SJP.pl
osoba posiadająca coś wspólnie z inną osobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto posiada coś wspólnie z kimś innym
Wiktionary
(1.1) W przypadku małżeństwa oraz innych współwłaścicieli gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny osobie, na którą współmałżonek lub współposiadacz wyrazili zgodę.
Wiktionary
czas. współposiadać ndk.
Wiktionary
(1.1) współwłaściciel
Wiktionary
posiadanie pewnej rzeczy przez dwie lub więcej osób
SJP.pl
być współwłaścicielem czegoś
SJP.pl
posiąść razem z inną osobą
SJP.pl
1. wspólne działanie kilku osób, firm lub państw;
2. działalność na czyjeś zlecenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wspólne działanie kilku podmiotów
(1.2) naganna moralnie działalność na czyjeś zlecenie
Wiktionary
Współpraca – zdolność tworzenia więzi i współdziałania z innymi, umiejętność pracy w grupie na rzecz osiągania wspólnych celów, umiejętność zespołowego wykonywania zadań i wspólnego rozwiązywania problemów.
Zdolność tę zalicza się do kompetencji emocjonalnych; umiejętność ta stanowi jeden z wyróżników kompetencji społecznych, które warunkują jakość relacji z innymi ludźmi.
Wikipedia
(1.1) W ostatnim czasie nawiązaliśmy współpracę z kilkoma instytutami we Francji.
(1.2) Przez lata ukrywał swoją współpracę z SB.
Wiktionary
IPA: fspuwˈprat͡sa, AS: fspuu̯praca
Wiktionary
rzecz. współpracownik mos., współpracowniczka ż., współpracowanie n.
czas. współpracować ndk.
Wiktionary
(1.1) kooperacja, współdziałanie; przest. kolaboracja
(1.2) kolaboracja
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współpracować.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwprat͡sɔˈvãɲɛ, AS: fspuu̯pracovãńe
Wiktionary
rzecz. współpraca ż., współpracownik mos.
czas. współpracować
Wiktionary
(1.1) przest. kolaborowanie
Wiktionary
czasownik
(1.1) pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu
(1.2) dodatkowo lub w niepełnym wymiarze pracować na rzecz jakiejś organizacji lub firmy
Wiktionary
IPA: ˌfspuwpraˈt͡sɔvat͡ɕ, AS: fspuu̯pracovać
Wiktionary
rzecz. współpraca ż., współpracowanie n., współpracownik m., współpracowniczka ż.
przym. współpracowniczy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta współpracująca
Wiktionary
rzecz. współpraca ż., współpracownik mos.
czas. współpracować
Wiktionary
(1.1) współpracownica
Wiktionary
osoba lub firma pracująca wspólnie z inną osobą lub firmą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem
Wiktionary
(1.1) Wtedy Teoś zarekwirował ponad pięćdziesiąt flaszek, które lojalnie rozdzielił pośród najbliższych współpracowników.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwpraˈt͡sɔvʲɲik, AS: fspuu̯pracovʹńik
Wiktionary
rzecz. współpraca ż., współpracowanie n.
:: fż. współpracowniczka ż.
czas. współpracować ndk.
Wiktionary
(1.1) partner, wspólnik
Wiktionary
osoba pełniąca funkcję prezesa razem z inną osobą
SJP.pl
dodatkowy, wyspecjalizowany procesor wspomagający główny procesor komputera; koprocesor
SJP.pl
koprodukcja;
1. współpraca kilku osób lub przedsiębiorstw przy produkcji czegoś;
2. produkt powstały w wyniku takiej współpracy
SJP.pl
produkować wspólnie z kimś innym
SJP.pl
prowadzić wspólnie z kimś innym
SJP.pl
przewodniczyć wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta pełniąca funkcję przewodniczącego jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
człowiek pełniący funkcję przewodniczącego jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
przeżyć coś jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
przyczyna działająca jednocześnie z inną przyczyną
SJP.pl
przygotowywać wspólnie z kimś innym
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. dotyczący rodzaju układu przepływu płynów w urządzeniach przepływowych, m.in. wymiennikach ciepła, w którym płyny poruszają się równolegle do siebie w tym samym kierunku
Wiktionary
(1.1) Współprądowe wymienniki ciepła cechują się mniejszą wydajnością od przeciwprądowych.
Wiktionary
rzecz. współprąd
Wiktionary
częściowe pokrywanie kosztów przez korzystającego z usługi
SJP.pl
osoba realizująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta realizująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
1. redagowanie pisma wspólnie z kimś innym;
2. kierowanie redakcją wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba redagująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta redagująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
regent sprawujący rządy wspólnie z kimś innym; członek regencji
SJP.pl
osoba reżyserująca coś z kimś innym
SJP.pl
wspólna reżyseria filmu, spektaklu lub widowiska przez dwie lub więcej osób
SJP.pl
kobieta reżyserująca coś z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba z tego samego narodu
Wiktionary
(1.1) Wszyscy moi bracia i współrodacy jedli tam potrawy pogan.
Wiktionary
rzecz. rodak mos.
:: fż. współrodaczka ż.
Wiktionary
(1.1) rodak, pobratymiec, krajan, współziomek, ziomek; daw. kompatriota
Wiktionary
osoba, z którą wychowuje się dziecko, często po rozstaniu partnerów lub w ramach wspólnego rodzicielstwa
SJP.pl
wspólne wychowywanie dziecka przez dwoje rodziców, także po rozstaniu
SJP.pl
kobieta rozmawiająca z kimś; rozmówczyni; interlokutorka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współrządzić.
Wiktionary
czas. współrządzić
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) rządzić wspólnie z kimś
Wiktionary
(1.1) Od momentu powstania Związku Południowej Afryki Afrykanerzy współrządzili wraz z Brytyjczykami.
Wiktionary
IPA: fspuwˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ, AS: fspuu̯žõńʒ́ić
Wiktionary
rzecz. współrządzenie n.
Wiktionary
wielkość określająca położenie obiektu na linii, na płaszczyźnie, w przestrzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. liczba z zestawu określającego położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni;
Wiktionary
(1.1) Przy odpowiedniej zmianie indeksacji krzywych sieci jej quasi-grupa współrzędnych jest pętlą.
Wiktionary
przym. współrzędny
przysł. współrzędnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co współrzędne
Wiktionary
przym. współrzędny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) równy; jednakowy
Wiktionary
rzecz. współrzędna ż., współrzędność ż.
przysł. współrzędnie
Wiktionary
1. równający się czemuś, nie różniący się od czegoś; równy;
2. dorównujący komuś, równający się z kimś, nie gorszy (i nie lepszy) od kogoś pod jakimś względem; równy;
3. rzadko: o przekładzie, tłumaczeniu: taki, który dorównuje oryginałowi; kongenialny;
4. przestarzałe: taki, który dorównuje komuś, czemuś pod względem talentu; kongenialny
SJP.pl
człowiek pełniący funkcję scenarzysty jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jedna z osób, które wspólnie tworzą jeden scenariusz
Wiktionary
(1.1) Jest głównym pomysłodawcą multimedialnej inicjatywy z Gwiezdnych Wojen pod nazwą Wielka Republika. Jest też współscenarzystą komiksu Death’s Day i pisze comiesięczną serię IDW The High Republic Adventures.
Wiktionary
siostra zakonna w stosunku do sióstr z tego samego zakonu
SJP.pl
element lub składnik występujący razem z innymi w danym kontekście, tworząc jakąś całość
SJP.pl
potocznie: współlokator
SJP.pl
kobieta, która odziedziczyła spadek wspólnie z kimś
SJP.pl
człowiek należący do spisku wspólnie z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) jeden ze wspólnie spiskujących
Wiktionary
(1.1) Leia Organa! Znana przywódczyni terrorystów z tak zwanego Sojuszu Rebeliantów! Wszelkie informacje na temat jej samej lub jej współspiskowców powinny natychmiast zostać przekazane lokalnemu dowództwu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. jeden ze sprawców tego samego przestępstwa
Wiktionary
(1.1) Niemczyk to legenda polskiej mafii: złodziej samochodów, sprawca napadu na konwój z pieniędzmi, porywacz ludzi dla okupu, współsprawca zabójstwa innego legendarnego bossa gangsterskiego Andrzeja K. ps. Pershing.
Wiktionary
rzecz. współsprawstwo n.
:: fż. współsprawczyni
przym. współsprawczy
Wiktionary
(1.1) wspólnik, współwinny
Wiktionary
kobieta będąca wspólnie z kimś sprawcą tego samego przestępstwa
SJP.pl
pełnić jakąś funkcję wraz z kimś innym
SJP.pl
popełnienie przestępstwa razem z kimś innym
SJP.pl
Współsprawstwo – jedna z postaci sprawstwa. Polega na zrealizowaniu ustawowych znamion czynu zabronionego wspólnie i w porozumieniu z inną osobą (lub osobami). Konstrukcja ta pozwala na przypisanie odpowiedzialności każdemu ze współsprawców za to, co uczynili pozostali, jeżeli pozostawało to w ramach porozumienia.
Wikipedia
Współstrącanie, koprecypitacja – proces polegający na wytrącaniu wraz z osadem oznaczanego makroskładnika związków, które w danych warunkach są rozpuszczalne w roztworze. Współstrącają się te związki, których iloczyny rozpuszczalności nie są przekroczone wskutek ich małego stężenia lub dużej rozpuszczalności.
Wikipedia
osoba obejmująca sukcesję wspólnie z kimś innym
SJP.pl
kobieta obejmująca sukcesję wspólnie z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. rzad. dźwięk złożony z chociaż jednej pary harmonicznych tonów
(1.2) przen. rzad. coś, co daje wzajemne zrozumienie
Wiktionary
(1.1) Wśród wielotonów na wyróżnienie zasługują wielotony harmoniczne zwane również współtonami.
Wiktionary
trwać jednocześnie z kimś lub z czymś; współistnieć
SJP.pl
1. tworzyć coś wspólnie z kimś innym;
2. przenośnie: mieć wpływ na system organizowania czegoś wraz z czymś innym, np. współtworzyć klimat przedstawienia
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) tworzyć coś wspólnie, razem
Wiktionary
rzecz. współtwórca m., współtwórczyni ż., współtworzenie n.
Wiktionary
osoba tworząca coś razem z kimś innym; współkreator
SJP.pl
kobieta, która stworzyła coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
ubolewać jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
uczestniczenie w czymś wspólnie z kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uczestnictwo w czymś razem z kimś innym
Wiktionary
IPA: ˌfspuwut͡ʃɛˈstʲɲit͡stfɔ, AS: fspuu̯učestʹńictfo
Wiktionary
rzecz. współuczestnik m., współuczestniczka ż.
czas. współuczestniczyć
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) uczestniczyć w czymś wspólnie z kimś
Wiktionary
(1.1) Delegacja Flamandów współuczestniczy w wodowaniu nowej korwety.
Wiktionary
rzecz. współuczestniczenie n., współuczestnictwo n., współuczestnik mos.
Wiktionary
(1.1) partycypować, występować
Wiktionary
osoba uczestnicząca w jakiejś akcji razem z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik tego samego wydarzenia lub działania razem z kimś innym
Wiktionary
rzecz. współuczestnictwo n., współuczestniczenie n.
:: fż. współuczestniczka ż.
czas. współuczestniczyć ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uczestnictwo w jakimś czynie lub przedsięwzięciu razem z kimś lub czymś
(1.2) praw. pomocnictwo, współsprawstwo, przestępstwo zdefiniowane w art. 18 § 3 KK
Wiktionary
Współudział (ang. "Complicity") – brytyjski thriller z gatunku dramat z 2000 roku w reżyserii Gavina Millara, powstały na podstawie powieści Iaina Banksa. Wyprodukowana przez wytwórnię Carlton Films, J&M Entertainment i Talisman Films Limited.
Wikipedia
(1.1) W końcu maja 1944 oddziały AK, przy współudziale partyzantów radzieckich, bazę zlikwidowały.
(1.1) W liście zgodzi się "oczywiście, z największą radością" (jak to postanowił sformułować) na współudział w edycji pierwszego, demokratycznego słownika języka polskiego.
(1.2) Podejrzewani są o współudział w kradzieży, do której doszło w styczniu.
Wiktionary
rzecz. udział mrz., udziałowiec mos.
Wiktionary
(1.1-2) wspólnictwo
Wiktionary
człowiek mający udziały w czymś wspólnie z kimś innym; jeden z udziałowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. chem. proces polegający na jednoczesnej hydrorafinacji frakcji pochodzących z przerobu ropy naftowej i biomasy, w wyniku którego powstają biowęglowodory ciekłe oraz biopropan w mieszaninie z węglowodorami z przerobu ropy naftowej; stosowane przy dodawaniu biopaliw do paliw naftopochodnych
Wiktionary
(1.1) Współuwodornienie wpisuje się w realizację w Unii Europejskiej wzrostu udziału energii odnawialnej w miksie energetycznym, który Polska w dużym stopniu realizuje przez dodawanie biokomponentów do paliw.
Wiktionary
współuzależniający się - wzajemnie się uzależniający
SJP.pl
zespół psychicznych zmian zachodzących u osób mieszkających z osobą uzależnioną od używek
SJP.pl
Współuzależnienie – utrwalona forma funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej sytuacji związanej z patologicznymi zachowaniami uzależnionej bliskiej emocjonalnie osoby (np. partnera lub członka rodziny), ograniczająca w sposób istotny swobodę wyboru postępowania, prowadząca do pogorszenia własnego stanu i utrudniająca zmianę własnego położenia na lepsze. Współuzależnienie może wystąpić również w relacjach między członkami rodziny, przyjaciółmi czy współpracownikami.
Wikipedia
człowiek będący uzależniony od czegoś jednocześnie z kimś innym
SJP.pl
użytkować wspólnie z kimś innym
SJP.pl
użytkować wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba użytkująca coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
jedna z osób uprawnionych wspólnie do żądania określonego świadczenia od dłużnika
SJP.pl
kobieta, będąca jedną z osób uprawnionych wspólnie do żądania określonego świadczenia od dłużnika
SJP.pl
wina obciążająca kogoś razem z kimś innym
SJP.pl
osoba, która wspólnie z innymi jest odpowiedzialna za coś
SJP.pl
kobieta, która zawiniła wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, z kim się jest wspólnie uwięzionym
Wiktionary
(1.1) Oddał współwięźniowi kromkę chleba.
Wiktionary
rzecz. więzień mos.
Wiktionary
kobieta przebywająca w więzieniu wraz z innymi; współosadzona
SJP.pl
kobieta wychowywana razem z kimś innym
SJP.pl
kobieta wychowywana razem z kimś innym
SJP.pl
kobieta zajmująca się wychowaniem i nauczaniem dzieci oraz opieką nad nimi wspólnie z kimś
SJP.pl
osoba będąca wspólnie z kimś wykonawcą czegoś
SJP.pl
kobieta będąca wspólnie z kimś wykonawczynią czegoś
SJP.pl
zaistnieć jednocześnie z kimś lub czymś
SJP.pl
istnieć jednocześnie z kimś lub czymś; współegzystować, współżyć, współistnieć
SJP.pl
czasownik
(1.1) pojawiać się jednocześnie z czymś innym
Wiktionary
rzecz. współwystępowanie n.
Wiktionary
1. osoba wyznająca tę samą wiarę, co ktoś inny;
2. zwolennik tych samych poglądów, idei, teorii itp., co ktoś inny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik tych samych poglądów
(1.2) wyznawca tej samej religii
Wiktionary
IPA: ˌfspuwvɨˈznaft͡sa, AS: fspuu̯vyznafca
Wiktionary
rzecz.
:: fż. współwyznawczyni
Wiktionary
(1.1) zwolennik, stronnik
Wiktionary
1. kobieta wyznająca tę samą wiarę, co ktoś inny;
2. zwolenniczka tych samych poglądów, idei, teorii itp., co ktoś inny
SJP.pl
osoba odbywająca podróż wspólnie z kimś innym; towarzysz podróży
SJP.pl
kobieta, która sprawuje władzę wspólnie z kimś
SJP.pl
Tę sekcję należy dopracować:
"przedstawiono sytuację tylko z polskiej perspektywy – ". Pomóż ją poprawić.
Współwłasność (łac. "condominium") – znana polskiemu prawu cywilnemu odmiana własności.
Wikipedia
osoba posiadająca prawo do własności wraz z inną osobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ktoś, kto posiada coś wspólnie z kimś innym
Wiktionary
rzecz. współwłaścicielstwo n., współwłaścicielka ż., współwłasność n.
przym. współwłaścicielski
Wiktionary
kobieta posiadająca prawo do własności wraz z inną osobą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z współwłaścicielami, dotyczący współwłaścicieli, zachodzący między współwłaścicielami
Wiktionary
rzecz. współwłaściciel mos., współwłaścicielka ż., współwłaścicielstwo n.
Wiktionary
zakażenie dwoma lub więcej różnymi patogenami jednocześnie; koinfekcja
SJP.pl
zakładać coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
wzajemny związek zachodzący między rzeczami, zjawiskami itp. polegający na tym, że rzeczy nawzajem się określają; współzmienność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wzajemna zależność obiektów, faktów, osób
Wiktionary
IPA: ˌfspuwzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ, AS: fspuu̯zaležność
Wiktionary
rzecz. zależność ż.
przym. współzależny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zależny od czegoś lub kogoś
Wiktionary
rzecz. współzależność ż.
Wiktionary
zalotnik ubiegający się o względy tej samej kobiety co inni zalotnicy; rywal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. rywal w zalotach
Wiktionary
(1.1) Tłumiąc w sobie nienawiść, powstałą na gruncie zazdrości, starał się poniżać współzalotnika tonem obojętnym, aby nie nadać mu zbyt wielkiej ceny.
Wiktionary
rzecz. zalotnica ż., zalotnik mos., zaloty lm nm.
czas. zalecać się ndk.
przym. zalotny
przysł. zalotnie
Wiktionary
(1.1) konkurent, rywal
Wiktionary
zamieszkać gdzieś wraz z kimś innym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|współzamieszkiwać.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwzãmʲjɛʃʲciˈvãɲɛ, AS: fspuu̯zãmʹi ̯ešʹḱivãńe
Wiktionary
czas. współzamieszkiwać
Wiktionary
(1.1) kohabitacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. współzamieszkać)
(1.1) mieszkać razem z kimś
Wiktionary
(1.1) W przypadku śmierci członka spółdzielni-najemcy o prawa członkowskie musi wystąpić któraś z osób mu bliskich, współzamieszkujących.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwzãmʲjɛˈʃʲcivat͡ɕ, AS: fspuu̯zãmʹi ̯ešʹḱivać
Wiktionary
rzecz. współzamieszkiwanie n.
czas. współzamieszkać dk.
Wiktionary
(1.1) war. rzad. współmieszkać; daw. kohabitować
Wiktionary
wydać polecenie wraz z kimś innym
SJP.pl
ubieganie się o pierwszeństwo; rywalizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie
Wiktionary
(1.1) Jutro będą ogłoszone wyniki współzawodnictwa sportowego w naszej szkole.
Wiktionary
IPA: ˌfspuwzavɔdʲˈɲit͡stfɔ, AS: fspuu̯zavodʹńictfo
Wiktionary
rzecz. współzawodnik m., współzawodniczka ż.
czas. współzawodniczyć ndk.
Wiktionary
(1.1) rywalizacja, konkurowanie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) ubiegać się wspólnie o zdobycie czegoś, o wygraną
Wiktionary
rzecz. współzawodnictwo n., współzawodniczenie n., współzawodnik mos., współzawodniczka ż.
Wiktionary
osoba ubiegająca się wraz z innymi osobami o pierwszeństwo w czymś lub o zdobycie czegoś
SJP.pl
osoba, która wspólnie z kimś dała początek czemuś, stworzyła coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mająca współudział w założeniu czegoś
Wiktionary
(1.1) W Kościele katolickim na 29 czerwca przypada święto ku czci św. św. Piotra i Pawła, współzałożycieli gminy chrześcijańskiej w Rzymie.
Wiktionary
rzecz. założyciel mos.
:: fż. współzałożycielka ż.
Wiktionary
kobieta, która wspólnie z kimś dała początek czemuś, stworzyła coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca współudział w założeniu czegoś
Wiktionary
(1.1) Odwiedziłyśmy grób współzałożycielki instytutu.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. współzałożyciel mos.
Wiktionary
założyć coś wspólnie z kimś innym
SJP.pl
osoba pochodząca z tej samej okolicy, miejscowości, regionu co ktoś inny; rodak
SJP.pl
w matematyce: pozostający w stałej relacji z czymś; kowariantny
SJP.pl
wzajemny związek zachodzący między rzeczami, zjawiskami itp. polegający na tym, że rzeczy nawzajem się określają; współzależność
SJP.pl
osoba, która ćwiczy wspólnie z kimś innym
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co współśrodkowe
Wiktionary
przym. współśrodkowy
Wiktionary
mający wspólny środek; homocentryczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obcowanie z kimś, utrzymywanie z kimś kontaktu
(1.2) seks. utrzymywanie z kimś stosunków płciowych
Wiktionary
IPA: fspuwˈʒɨt͡ɕɛ, AS: fspuu̯žyće
Wiktionary
czas. współżyć ndk.
Wiktionary
1. utrzymywać z kimś stały kontakt, wieść z kimś wspólne życie, obcować;
2. mieć z kimś stosunki seksualne, obcować;
3. dawniej: żyć współcześnie, w tym samym czasie, co kto inny;
4. o dwóch różnych organizmach żywych: żyć wspólnie, dostarczając sobie wzajemnie potrzebnych do życia substancji lub pasożytując
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) o człowieku: odbywać stosunek seksualny, kopulować
(1.2) mieszkać, żyć z kimś w jakiś sposób
(1.3) biol. żyć w symbiozie
Wiktionary
(1.1) Matka zdenerwowała się, gdy się dowiedziała, że jej córka współżyła przed ślubem.
(1.2) Staram się dobrze współżyć ze swoimi sąsiadami.
Wiktionary
IPA: ˈfspuwʒɨt͡ɕ, AS: fspuu̯žyć
Wiktionary
rzecz. współżycie n.
Wiktionary
(1.1) kochać się, uprawiać miłość, uprawiać seks, slang. seksić się, kopulować, wulg. pieprzyć się, pierdolić się
(1.2) żyć (zob. uwagi)
Wiktionary
bardzo rzadko: zająć się płomieniami, buchnąć ogniem; zapłonąć, zapalić się
SJP.pl
w górnictwie: zjawisko podnoszenia się okruchów skalnych ku powierzchni cieczy, w której są one zanurzone
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstać.
forma czasownika.
(2.1) 3. os. przysz. prostego od: wstać
Wiktionary
czas. postawić, wstawać, wstać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstawać.
(1.2) zmienianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
Wiktionary
czas. wstawać, postawić
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wstać)
(1.1) zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
(1.2) wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
(1.3) zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej
(1.4) stać się zdolnym po chorobie do opuszczania łóżka
(1.5) przen. o słońcu: wschodzić
(1.6) przen. o dniu, nocy: rozpoczynać się
(1.7) przen. wzniecać powstanie
(1.8) przen. o wietrze: zaczynać wiać
Wiktionary
(1.1) Wstaję i ruszam w drogę zgodnie z adresem, który na szczęście zanotowałam, sporządzając dokładny szkic ze strzałkami.
(1.1) Wstał z krzesła.
(1.2) Musiałem zacząć wcześniej wstawać, żeby na czas docierać do pracy.
(1.3) Wstał w końcu od książek.
(1.4) Pacjent już wstaje.
(1.5) Słyszał, jak pieją pierwsze koguty; nie otwierając oczu, przy zamkniętych okiennicach, wiedział, kiedy słońce wstaje.
(1.6) Słońce zagasło, ciemna noc wstaje
(1.7) Już Słowacja wstaje i okowy zwala
(1.7) W dwa lata później zerwała się znów cała Kozaczyzna do boju z Rzecząpospolitą. Wstał Chmielnicki silniejszy niż kiedykolwiek.
(1.8) Wstał z morza lekki wiatr.
Wiktionary
IPA: ˈfstavat͡ɕ, AS: fstavać
Wiktionary
czas. postawić, dk. wstać
rzecz. wstawanie, wstanie
Wiktionary
(1.1) podnosić się, powstawać, prostować się, dźwigać się, zrywać się, unosić się
(1.2) budzić się, zrywać się, zwlekać się
(1.5) wschodzić, budzić się
(1.6) zaczynać się, rozpoczynać się, budzić się
(1.7) powstawać, budzić się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstawiać.
Wiktionary
czas. postawić, wstawić, wstawiać ndk.
rzecz. wstawiennictwo n., wstawienie n., wstawka ż.
Wiktionary
1. stawiać coś wewnątrz czegoś;
2. zakładać brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieszczać coś w istniejącym tekście;
4. umieszczać tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. stawiać coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) pić napój alkoholowy;
b) nastawiać zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) popierać kogoś, brać w obronę;
b) potocznie: upijać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wstawić)
(1.1) umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej
(1.2) osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
(1.3) dopisywać do tekstu
(1.4) pot. zaczynać gotowanie
czasownik zwrotny niedokonany wstawiać się (dk. wstawić się)
(2.1) brać w obronę
(2.2) pot. ulegać upojeniu alkoholowemu
Wiktionary
rzecz. wstawiennictwo n., wstawka ż., wstawianie n., wstawienie n.
przym. wstawiony
czas. stawiać, wstawić, postawić
Wiktionary
(1.1) umieszczać, wkładać
(1.2) osadzać, umieszczać, usadawiać
(1.3) wpisywać
(2.1) orędować, ujmować się
(2.2) upijać się
Wiktionary
ujmowanie się za kimś, wstawianie się za kimś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś, zwykle w kontekście religijnym
Wiktionary
(1.1) Modlił się gorąco o wstawiennictwo świętego patrona.
Wiktionary
rzecz. wstawienniczość ż., wstawka ż., wstawianie n., wstawienie n., wstawiennik m., wstawienniczka ż.
czas. wstawiać ndk., wstawić dk.
przym. wstawienniczy
przysł. wstawienniczo
Wiktionary
(1.1) orędownictwo, przyczyna, intercesja
Wiktionary
mający na celu ubłaganie kogoś o coś, zwykle w czyimś imieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. ujmujący się za kimś
Wiktionary
rzecz. wstawiennictwo n., wstawka ż.
Wiktionary
1. postawić coś wewnątrz czegoś
2. założyć brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieścić coś w istniejącym tekście;
4. umieścić tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. postawić coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) wypić napój alkoholowy;
b) nastawić zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) poprzeć kogoś, wziąć w obronę;
b) potocznie: upić się
SJP.pl
1. postawić coś wewnątrz czegoś
2. założyć brakującą lub dodatkową część czegoś;
3. umieścić coś w istniejącym tekście;
4. umieścić tekst lub grafikę na stronie internetowej;
5. postawić coś na kuchence, ogniu do ugotowania lub podgrzania;
6. dawniej:
a) wypić napój alkoholowy;
b) nastawić zwichniętą kość;
7. wstawiać się:
a) poprzeć kogoś, wziąć w obronę;
b) potocznie: upić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wstawiać)
(1.1) dokonany od|wstawiać.
czasownik zwrotny dokonany wstawić się (ndk. wstawiać się)
(2.1) dokonany od|wstawiać się.
(2.2) pot. upić się alkoholem
Wiktionary
(1.1) Najpierw należy zagnieść ciasto, następnie przelać je do formy, a potem wstawić do piekarnika.
(1.1) Dzięki tym skrótom można podejrzeć, otworzyć lub wstawić plik bez konieczności przechodzenia do lokalizacji, w której się znajduje.
Wiktionary
rzecz. wstawiennictwo n., wstawianie n., wstawienie n., wstawka ż.
czas. stawiać ndk., stawić dk., postawić ndk., wstawiać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) element, część konstrukcji wstawione do całości
(1.2) motyw, element uzupełniający kompozycję architektoniczną, plastycznyastyczną
(1.4) element dodany do programu telewizyjnego lub radiowego o odmiennej funkcji i stylu
(1.5) to, co zostało wstawione do tekstu
(1.6) koronka o jednakowych, zwykle prostych brzegach wzdłużnych wstawiana miejscami do bielizny, a także do bluzek, sukien damskich
(1.7) bot. zwykle w lm.: wielokomórkowe utwory nitkowate znajdujące się między organami płciowymi mchów liściastych oraz niektórych grzybów
(1.8) daw. stawka
Wiktionary
(1.1) Plemniki ssaków zbudowane są z główki, wstawki i wici.
(1.1) Sporo instalacji gazowych posiada już w budynkach izolacyjne wstawki na przyłączach.
(1.2) Drewniane wstawki na elewacji pełnią funkcję dekoracyjną oraz urozmaicają prostą bryłę budynku.
(1.3) Dłuższe wypowiedzi malowniczo trącą folklorem i zawierają ludowe wstawki gwarowe.
(1.3) Otwarty organowym wstępem (…) przynosi porcję całkiem przyjemnego, chwytliwego gitarowego riffowania, zgrabnie uzupełnionego instrumentalną wstawką z użyciem syntezatora gitarowego.
(1.4) (…) programy telewizyjne są jak nigdy dotąd gęsto posiekane reklamami rozmaitych firm, co dodatkowo świadczy o zubożeniu właścicieli mediów, którzy bez litości faszerują każdy nadawany materiał możliwie zyskownymi wstawkami reklamowymi.
Wiktionary
rzecz. wstawianie n., wstawienie n., wstawiennictwo n.
czas. wstawiać ndk., wstawić dk.
przym. wstawienniczy, wstawiony
Wiktionary
przeznaczony do wstawiania
SJP.pl
merystem wstawowy - partia tkanki umiejscowiona w łodydze niektórych roślin, np. traw, umożliwiająca im wzrost na długość
SJP.pl
1. zmienić pozycję na stojącą;
2. opuścić posłanie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wstawać)
(1.1) dokonany od|wstawać.
Wiktionary
(1.1) Tymczasem Alfa wstał, przyniósł butelkę piwa z baru i szklankę, nalewa, pije.
(1.1) - Pójdę zobaczyć, czy lekarz przyszedł. - Ela nagle wstała.
Wiktionary
IPA: fstat͡ɕ, AS: fstać
Wiktionary
czas. wstawać, postawić
rzecz. wstanie n.
Wiktionary
w kierunku przeciwnym do dotychczasowego
SJP.pl
przysłówek
(1.1) do tyłu (w czasie lub przestrzeni)
Wiktionary
(1.1) Patrząc wstecz myślę, że to był dobry pomysł.
Wiktionary
IPA: fstɛt͡ʃ, AS: fsteč
Wiktionary
rzecz. wsteczny m.
przym. wsteczny
Wiktionary
(1.1) wspak
Wiktionary
osoba zacofana pod względem kulturalnym, przeciwna zmianom, nowym ideom i postępowi; obskurant, obskurantysta, wstecznik, zacofaniec, konserwatysta
SJP.pl
1. pogardliwie, zwłaszcza w ideologii marksistowskiej: wyznawanie, głoszenie, lub działanie na rzecz poglądów sprzecznych z "postępowymi"; kierowanie się "wstecznymi" poglądami w działaniu;
2. w łowiectwie: zanikanie u niektórych samców odnóg w porożu (w wieku pełnego rozwoju zwierzęcia)
SJP.pl
osoba zacofana pod względem kulturalnym, przeciwna zmianom, nowym ideom i postępowi; obskurant, obskurantysta, wsteczniak, zacofaniec, konserwatysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wsteczne; cecha tych, którzy są wsteczni
Wiktionary
przym. wsteczny
przysł. wstecznie
Wiktionary
1. skierowany w tył, poruszający się do tyłu;
2. przestarzały, przeciwstawiający się postępowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z kierunkiem wstecz, do tyłu
(1.2) taki który hołduje temu, co nienowoczesne, przestarzałe i przeciwstawia się postępowi
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) mot. bieg wsteczny
Wiktionary
(1.1) Inną przyczyną dokonywania inżynierii wstecznej jest przeprowadzenie audytu bezpieczeństwa, usunięcie zabezpieczeń przed kopiowaniem (cracking) lub chęć odblokowania ukrytej funkcjonalności produkt.
(2.1) Musisz wyjechać na wstecznym, nie ma miejsca na zawrócenie.
Wiktionary
IPA: ˈfstɛt͡ʃnɨ, AS: fstečny
Wiktionary
rzecz. wsteczność ż., uwstecznianie n., uwstecznienie n., wstecznik m., wstecznictwo n., wsteczniak m.
czas. uwsteczniać ndk., uwstecznić dk.
przysł. wstecznie, wstecz
Wiktionary
1. strzelenie z broni palnej w określony punkt;
2. w łowiectwie: miejsce, którędy pocisk dostał się do ciała dużego zwierzęcia łownego;
3. w piłce nożnej: posłanie piłki w określone miejsce po wielokrotnych próbach właściwego wycelowania
SJP.pl
próba uzyskania lepszej celności strzałów poprzez korektę błędów popełnionych przy poprzednich strzałach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstrzeliwać.
Wiktionary
czas. wstrzeliwać ndk.
rzecz. strzelec mos., strzelanina ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z umiarem
Wiktionary
rzecz. wstrzemięźliwość ż.
przym. wstrzemięźliwy
Wiktionary
(1.1) powściągliwie, umiarkowanie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wstrzemięźliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) powstrzymywanie się od czego
Wiktionary
przym. wstrzemięźliwy
przysł. wstrzemięźliwie
Wiktionary
(1.1) abstynencja, powściągliwość, umiar
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wstrzemięźliwy
SJP.pl
umiejący powstrzymać się od pokus; powściągliwy, opanowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
(1.2) świadczący o zachowywaniu umiaru
Wiktionary
rzecz. wstrzemięźliwość ż.
przysł. wstrzemięźliwie
Wiktionary
(1.1) powściągliwy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstrzykiwać.
Wiktionary
czas. wstrzyknąć, wstrzykiwać ndk.
rzecz. strzykawka ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wstrzyknąć)
(1.1) med. wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki
(1.2) techn. wprowadzać płyn lub gaz do czegoś pod ciśnieniem
Wiktionary
(1.1) Wstrzykiwano także podskórnie octan morfinowy w okolicy dołka podsercowego z niejaką ulgą dla chorych.
Wiktionary
rzecz. wstrzykiwanie n., wstrzyknięcie n., strzykawka ż., zastrzyk mrz.
czas. wstrzyknąć dk.
przym. zastrzykowy
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrzykiwać)
(1.1) dokonany od|wstrzykiwać.
Wiktionary
(1.1) Co pan mi wstrzyknął!?
(1.1) Pani Basiu, proszę założyć Karemu dutkę, bo inaczej nie damy rady wstrzyknąć mu leku.
Wiktionary
rzecz. wstrzykiwanie n., strzykawka ż., wstrzyknięcie n.
czas. wstrzykiwać ndk.
przym. zastrzykowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstrzymać.
Wiktionary
czas. trzymać, wstrzymywać ndk., wstrzymać dk.
rzecz. wstrzymywanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrzymywać)
(1.1) dokonany od|wstrzymywać.
czasownik zwrotny dokonany wstrzymać się (ndk. wstrzymywać się)
(2.1) dokonany od|wstrzymywać się.
Wiktionary
rzecz. wstrzymywanie n., wstrzymanie n., trzymanie n.
czas. wstrzymywać ndk., trzymać ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstrzymywać.
Wiktionary
czas. trzymać, wstrzymywać ndk., wstrzymać dk.
rzecz. wstrzymanie n.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wstrzymać)
(1.1) powodować zatrzymanie czegoś, co ma się poruszać
(1.2) odkładać na później
czasownik zwrotny niedokonany wstrzymywać się (dk. wstrzymać się)
(2.1) nie pozwalać sobie na co
(2.2) nie wykonywać czegoś przez pewien czas
Wiktionary
rzecz. wstrzymywanie n., wstrzymanie n.
czas. trzymać, wstrzymać dk.
Wiktionary
(1.1) zatrzymywać
(1.2) zawieszać
(2.1) powstrzymywać się, powściągać się
(2.2) odczekiwać, zaprzestawać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) silne, gwałtowne drgnięcie
(1.2) bardzo silna emocja
(1.3) zaburzenie dotychczasowego stanu rzeczy
(1.4) med. zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Nastąpiły wstrząsy sejsmiczne w dolinie rzeki. Wstrząsy miały siłę czterech stopni w skali Richtera.
(1.2) Rozwód jej rodziców spowodował u niej wielki wstrząs emocjonalny.
(1.4) Jeżeli nieleczony pies przeżyje fazę ostrą zatrucia i nie wystąpi u niego wstrząs, wówczas rokowanie jest pomyślne.
Wiktionary
IPA: fsṭʃɔ̃w̃s, AS: fsṭšõũ̯s
Wiktionary
rzecz. wstrząsanie n., wstrząśnięcie n., wstrząsik mrz., otrzęsiny nmos.
czas. wstrząsać ndk., wstrząsnąć dk., trząść ndk., trząsać ndk.
przym. wstrząsowy, wstrząsający
przysł. wstrząsowo
Wiktionary
(1.1) wstrząśnięcie
(1.2) szok, trauma, uraz
(1.3) szok
(1.4) szok, porażenie, uraz
Wiktionary
w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsak, wstrząsarka, wibrator
SJP.pl
przysłówek
(1.1) prowokując mocne wrażenie, powodując wstrząs
Wiktionary
(1.1) Kiecka Lidki okazała się być wstrząsająco niestosowna.
Wiktionary
czas. wstrząsać ndk., wstrząsnąć dk.
rzecz. wstrząsanie n., wstrząsacz mos./mrz., wstrząsak mrz., wstrząsarka ż.
Wiktionary
przerażający, wywołujący bardzo silne, gwałtowne emocje
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: wstrząsać
przymiotnik
(2.1) wywołujący niezwykle silne, gwałtowne emocje (zazwyczaj negatywne) lub wywierający głębokie, niezatarte wrażenie; głęboko poruszający
(2.2) budzący grozę, przerażenie lub odrazę; cechujący się okrucieństwem, tragizmem lub makabrą
Wiktionary
(1.1) [...] na wszystko rychło nałożył się głęboki, wstrząsający gruntem łomot - bicie stęporów, tłukących sukno w stępach.
(2.1) Kilka dni temu Warszawę obiegła wstrząsająca wiadomość: nie będzie zapowiadanego od wielu miesięcy Jacksonlandu.
(2.2) Opowiadano, że po obozie snują się ludzkie szkielety [...]. A potem to najstraszniejsze: że zjadają trupy zmarłych. To było tak wstrząsające, że prawie nie do uwierzenia.
Wiktionary
rzecz. wstrząs mrz., trzęsienie n., wstrząsarka ż., wstrząsak mrz., roztrząsanie n., otrzęsiny w.
czas. trząść ndk., wstrząsać ndk., wstrząsnąć dk., potrząsać ndk., potrząsnąć dk., roztrząsać ndk., roztrząsnąć dk., otrząsać ndk., otrząsnąć dk., wytrząsać ndk., wytrząsnąć dk., zatrząść dk.
przym. wstrząśnięty, roztrzęsiony, trzęsący, przeciwwstrząsowy
przysł. wstrząsająco
Wiktionary
(2.1-2) porażający, przerażający, zatrważający, szokujący, dramatyczny, tragiczny, straszny, koszmarny, makabryczny, okropny, potworny, bulwersujący, przejmujący, rozpaczliwy
Wiktionary
1. w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsacz, wstrząsarka, wibrator;
2. w technice: część maszyny do wyrobu zapałek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstrząsać.
Wiktionary
czas. wstrząsać ndk.
rzecz. wstrząs mrz.
przysł. wstrząsająco
Wiktionary
w budownictwie: maszyna do mechanicznego wstrząsania czymś, ułatwiająca mieszanie, rozdzielanie, ściślejsze wypełnianie, a także zagęszczanie i ubijanie mas o konsystencji plastycznej, np. betonu; wstrząsacz, wstrząsak, wibrator
SJP.pl
Ws
Wikipedia
czasownik
(1.1) szybko czymś ruszać w te i we wte
(1.2) przen. przerażać, wzbudzać silne emocje
Wiktionary
(1.2) Jego żona napisała wstrząsającą książkę
Wiktionary
IPA: ˈfsṭʃɔ̃w̃sat͡ɕ, AS: fsṭšõũ̯sać
Wiktionary
rzecz. wstrząs m., wstrząsanie n., wstrząśnięcie n.
czas. wstrząsnąć, trząść, trząsać
przym. wstrząsowy, wstrząsający
przysł. wstrząsowo, wstrząsająco
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wstrząs
Wiktionary
(1.1) To nie wstrząs, lecz tylko mały wstrząsik.
Wiktionary
rzecz. wstrząs m.
Wiktionary
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wstrząsać)
(1.1) dokonany od|wstrząsać.
czasownik zwrotny dokonany wstrząsnąć się (ndk. wstrząsać się)
(2.1) dokonany od|wstrząsać się.
Wiktionary
IPA: ˈfsṭʃɔ̃w̃snɔ̃ɲt͡ɕ, AS: fsṭšõũ̯snõńć
Wiktionary
czas. wstrząsać
rzecz. wstrząs mrz., wstrząśnięcie n., niewstrząśnięcie n., wstrząśnienie n., niewstrząśnienie n.
przysł. wstrząsająco
przym. wstrząsający
Wiktionary
odporny na wstrząsy; udaroodporny
SJP.pl
przymiotnik od: wstrząs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) środ. dyskoteka
Wiktionary
Wstrząsy (tytuł z VHS: Wężoidy lub Drgania, ang. "Tremors") – amerykański film z gatunku: horror, czarna komedia, Sci-Fi wyreżyserowany w 1990 roku przez Rona Underwooda.
Wikipedia
IPA: ˈfsṭʃɔ̃w̃sɨ, AS: fsṭšõũ̯sy
Wiktionary
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wstrząs
Wiktionary
(1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
Wiktionary
czas. wstrząsnąć
Wiktionary
(1.1) wstrząśnięcie n.
Wiktionary
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom
SJP.pl
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; wstrząść, potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; wstrząść, poruszyć;
3. spowodować gwałtowne, nieoczekiwane zmiany;
4. wstrząsnąć się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom
SJP.pl
wstrząsnąć;
1. wprawić w krótki, gwałtowny ruch; potrząsnąć, zatrząść;
2. wzbudzić silne emocje; poruszyć;
3. wstrząść się - ulec drganiom, skurczom, wstrząsom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wstręt
Wiktionary
rzecz. wstręt m.
Wiktionary
potocznie o człowieku niemiłym, złośliwym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pejor. lub niekiedy żart. osoba niemiła, wywołująca niechęć
Wiktionary
(1.1) Stało się to zaraz po tym, jak po raz kolejny usłyszałem w telewizji, że głównym zadaniem policji jest od jakiegoś czasu łapanie tych wstręciuchów, którzy jeżdżą samochodami bez zapiętych pasów bezpieczeństwa.
Wiktionary
rzecz. wstręt m., wstrętność ż.
:: zdrobn. wstręciuszek m.
:: fż. wstręciucha ż.
przym. wstrętny
przysł. wstrętnie
Wiktionary
(1.1) obrzydliwiec
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. lub niekiedy żart. kobieta wstręciuch
forma rzeczownika.
(2.1) D./B. lp. od: wstręciuch
Wiktionary
zdrobnienie od: wstręciucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. wstręciuch
Wiktionary
rzecz. wstręciuch mzw.
Wiktionary
zdrobnienie od: wstręciucha
SJP.pl
niechęć, obrzydzenie, odraza do kogoś, czegoś lub jakiejś okoliczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) intensywne uczucie niechęci, odraza;
(1.2) daw. przeszkoda lub trudność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Postępowanie polityków wywołuje we mnie wstręt.
(1.1) Rozejrzał się po pomieszczeniu i ze wstrętem wzdrygnął się, gdy dostrzegł biegnącego wzdłuż ściany karalucha.
Wiktionary
IPA: fstrɛ̃nt, AS: fstrẽnt
Wiktionary
rzecz. wstręciuch m., wstręciucha ż.
:: zdrobn. wstręcik m.
:: zgrub. wstręcizna ż.
przym. wstrętny
przysł. wstrętnie
Wiktionary
(1.1) obrzydzenie, awersja
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób wstrętny; paskudnie
Wiktionary
IPA: ˈfstrɛ̃ntʲɲɛ, AS: fstrẽntʹńe
Wiktionary
przym. wstrętny
rzecz. wstręt m., wstręciuch mzw.
Wiktionary
(1.1) strasznie, obrzydliwie, okropnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wstrętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: wstrętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wywołujący obrzydzenie
(1.2) pot. powodujący rozczarowanie (czasem w tonie żartobliwym)
Wiktionary
(1.1) Co za wstrętne robale!
(1.2) Jesteś wstrętny, że nawet nie zadzwoniłeś!
Wiktionary
IPA: ˈfstrɛ̃ntnɨ, AS: fstrẽntny
Wiktionary
rzecz. wstręt mrz., wstręciuch mos., wstręciucha ż.
przysł. wstrętnie
Wiktionary
(1.1) obrzydliwy, ohydny, straszny, odrażający, paskudny, obleśny, obmierzły, obskurny, parszywy, przebrzydły, świński, uświniony, brudny, nieapetyczny, szkaradny, szpetny, koszmarny, odpychający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstukać.
Wiktionary
IPA: fstuˈkãɲɛ, AS: fstukãńe
Wiktionary
czas. wstukać, wstukiwać
Wiktionary
potocznie:
1. wprowadzić tekst, posługując się klawiaturą;
2. nauczyć się czegoś mechanicznie, bez zrozumienia; wklepać
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wstukiwać)
(1.1) dokonany od|wstukiwać.
Wiktionary
IPA: ˈfstukat͡ɕ, AS: fstukać
Wiktionary
czas. wstukiwać
rzecz. wstukanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstukiwać.
Wiktionary
IPA: ˌfstuciˈvãɲɛ, AS: fstuḱivãńe
Wiktionary
czas. wstukiwać
Wiktionary
potocznie:
1. wprowadzać tekst, posługując się klawiaturą;
2. uczyć się czegoś mechanicznie, bez zrozumienia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wstukać)
(1.1) uderzając w klawisze, wprowadzać cyfry lub znaki do urządzenia
Wiktionary
(1.1) Każdy w inny sposób składa podpis, pisze na klawiaturze, a nawet wstukuje kod PIN podczas korzystania z bankomatu.
Wiktionary
IPA: fstuˈcivat͡ɕ, AS: fstuḱivać
Wiktionary
rzecz. wstukanie n. dk., wstukiwanie n. ndk.
czas. wstukać dk.
Wiktionary
przykre uczucie doznawane przy ujawnieniu złego postępku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
(1.2) uczucie onieśmielenia, zażenowania
(1.3) stpol. stygnięcie, ostyganie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Agnieszka zaczerwieniła się ze wstydu.
(1.2) Bójka między kibicami obu drużyn była widowiskiem przynoszącym wstyd.
(1.2) Dzisiaj jest tylu magistrów, że aż wstyd mieć tylko średnie wykształcenie.
Wiktionary
IPA: fstɨt, AS: fstyt
Wiktionary
(1.1)
rzecz. wstydliwość ż., wstydzenie n., zawstydzenie n.
czas. wstydzić się ndk., zawstydzać ndk.
przym. wstydliwy
przysł. wstydliwie
ims. zawstydzony
(1.3)
czas. stydnąć, stygnąć
Wiktionary
(1.1) kompromitacja, upokorzenie, hańba, daw. gańba, pot. poruta, pot. obciach, pot. wiocha, książk. blamaż
(1.2) skrępowanie, zażenowanie, żenada
Wiktionary
roślina z rodziny liliowatych; knifofia
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób wstydliwy
Wiktionary
rzecz. wstyd m., wstydliwość ż.
przym. wstydliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: wstydliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wstydliwe; cecha tych, którzy są wstydliwi
Wiktionary
Wstydliwość (łac. "Pudor", ang. "modesty") – cnota naturalna, która chroni intymność osoby. Również cecha osoby, polegająca na częstym odczuwania emocji wstydu lub określana też jako "skromność" w ubiorze.
Wstydliwość jest ceniona w wielu religiach. m.in. w judaizmie, chrześcijaństwie, islamie (por. hidżab) i buddyzmie[].
Wikipedia
rzecz. wstyd m., zawstydzenie n.
przym. wstydliwy
przysł. wstydliwie
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: wstydliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) łatwo odczuwający wstyd
(1.2) świadczący o wstydliwości
(1.3) powodujący odczucie wstydu
Wiktionary
(1.1) Nie wydawał się ani nieśmiały, ani wstydliwy.
(1.3) Ta wstydliwa choroba nie musi koniecznie wiązać się z bólem i często może przebiegać bezobjawowo.
Wiktionary
rzecz. wstyd mrz., wstydliwość ż.
czas. wstydzić się
przysł. wstydliwie
Wiktionary
(1.1) bojaźliwy, nieśmiały, płochliwy, skrępowany, skromny
(1.3) krępujący, nieprzyzwoity, niezręczny, żenujący
Wiktionary
potocznie: kobieta wstydliwa; wstydzioszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. wstydliwa osoba
Wiktionary
potocznie: kobieta wstydliwa; wstydzioszka
SJP.pl
potocznie: kobieta wstydliwa; wstydziocha
SJP.pl
potocznie: kobieta wstydliwa; wstydziocha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstąpić.
Wiktionary
IPA: fstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: fstõmpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. wstąpić, wstępować
rzecz. wstępowanie n., wstęp mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. wstępować)
(1.1) przyjść z krótką wizytą w pewnym celu
(1.2) wejść w szeregi jakiejś organizacji lub grupy
(1.3) zrobić krok na miejsce wyżej położone
(1.4) dostać się do wnętrza
Wiktionary
(1.1) Czy możemy na chwilę wstąpić do galerii, żeby sprawdzić, czy są jakieś wyprzedaże?
(1.2) Ile osób w tym roku wstąpiło do sekt?
Wiktionary
IPA: ˈfstɔ̃mpʲit͡ɕ, AS: fstõmpʹić
Wiktionary
rzecz. wstępowanie n., wstąpienie n., wstęp m., wstępniak m.
czas. wstępować ndk.
przym. wstępny
przysł. wstępnie
Wiktionary
(1.1) wejść, wpaść, zajść, wkroczyć, odwiedzić, złożyć wizytę, wniknąć, wprowadzić się, zajrzeć
(1.2) przystąpić, wpisać się, zapisać się, dołączyć się, przyłączyć się, zarejestrować się
(1.3) wejść, wznieść się, wdrapać się, wtrabanić się
Wiktionary
licha, marna wstążka
SJP.pl
zdrobnienie od: wstążka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: wstążka
Wiktionary
IPA: fstɔ̃w̃ˈʒɛt͡ʃka, AS: fstõũ̯žečka
Wiktionary
rzecz. wstężnica ż., wstążka
Wiktionary
1. wąski i długi pasek tkaniny;
2. kształt wąskiego, długiego, wijącego się pasma;
3. potocznie: makaron w kształcie długiego, wąskiego paska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ozdobny, wąski pasek tkaniny
(1.2) sport. przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;
(1.3) inform. element interfejsu użytkownika, zastępujący tradycyjne menu i paski narzędzi;
(1.4) przen. coś wyglądającego na długie i wijące się
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziewczynka miała błękitną wstążkę we włosach.
(1.2) Wstążka nie może dotknąć ciała zawodniczki.
(1.4) Podczas lotu samolotem widziałam wstążki dróg i rzek.
Wiktionary
IPA: ˈfstɔ̃w̃ʃka, AS: fstõũ̯ška
Wiktionary
rzecz.
:: zgrub. wstęga ż.
:: zdrobn. wstążeczka ż.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szlajfka
Wiktionary
przypominający wstążkę
SJP.pl
przymiotnik od: wstążka
SJP.pl
1. szeroka wstążka;
2. wijące się pasmo czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża (w szczególności szeroka) wstążka
(1.2) przen. długi obiekt, który wije się, meandruje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rodzina złożyła na grobie wieniec udekorowany wstęgami.
Wiktionary
IPA: ˈfstɛ̃ŋɡa, AS: fstẽŋga
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. wstążka ż.
przym. wstęgowy
Wiktionary
(1.1) taśma; gw. Górny Śląsk szlajfa
Wiktionary
wstęgor królewski - gatunek ryby głębinowej z rzędu strojnikokształtnych
SJP.pl
elfik wstęgoszyi - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
w geologii o skałach i kamieniach: naprzemienne ułożenie warstewek o różnym natężeniu barwy
SJP.pl
w geologii: iły wstęgowane - drobnoziarniste skały osadowe, składające się głównie z minerałów ilastych i pyłu kwarcowego, występujące w różniących się barwą warstwach; iły wstęgowe
SJP.pl
przypominający wstęgę, podobny do wstęgi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający wstęgę, posiadający kształt wstęgi
Wiktionary
(1.1) Jedna wić jest poprzeczna, wstęgowata, a druga podłużna, gładka, skierowana ku tyłowi komórki.
Wiktionary
1. dawniej: odnoszący się do wstęgi, mający kształt wstęgi;
2. ceramika wstęgowa - naczynia gliniane o ornamentyce w kształcie wstęg, charakterystycznej dla kultury europejskiej plemion przedhistorycznych;
3. piła wstęgowa - piła w postaci taśmy stalowej z ostrzami (zębami) na brzegach, osadzona na dwóch obracających się tarczach, służąca do przecinania drewna;
4. w geologii: iły wstęgowe - drobnoziarniste skały osadowe, składające się głównie z minerałów ilastych i pyłu kwarcowego, występujące w różniących się barwą warstwach; iły wstęgowane
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z wstęgą, dotyczący wstęgi
przymiotnik jakościowy
(2.1) przypominający kształtem wstęgę
Wiktionary
rzecz. wstężnica ż., wstęga ż.
Wiktionary
wyodrębniona graficznie początkowa część dzieła wprowadzająca w jego treść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wejście dokądś
(1.2) prawo wejścia dokądś
(1.3) początek jakiejś czynności
(1.4) w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia
(1.5) początkowa część utworu literackiego lub muzycznego
(1.6) początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść
Wiktionary
Ws
Wikipedia
(1.1) Wstęp tylko za okazaniem zaproszenia.
(1.2) Od czasu, gdy rozbiłem lampę, nie mam wstępu do tego klubu.
(1.3) Na wstępie podam zarys problemu.
(1.4) W końcu zaliczyłem wstęp do teorii obwodów!
(1.5) We wstępie Iliady znajduje się inwokacja do Muzy.
(1.5) We wstępie słychać delikatny fortepian i towarzyszącą mu gitarę.
(1.6) We wstępie tłumacz opisał trudności, jakich nastręczało oddanie w tłumaczeniu gier słownych oryginału.
Wiktionary
IPA: fstɛ̃mp, AS: fstẽmp
Wiktionary
rzecz. wstępniak m., wstępny m., wstępowanie n., wstąpienie n.
czas. wstępować ndk., wstąpić dk.
przym. wstępny
przysł. wstępnie
Wiktionary
(1.1) wejście
(1.2) prawo wejścia
(1.3) początek
(1.4) wprowadzenie, prolegomena, propedeutyka, podstawy
(1.5) preludium, przygrywka, uwertura, prolog, preambuła, introdukcja
(1.6) przedmowa, wprowadzenie, zapowiedź, przedsłowie, prolegomena
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od wstępniak
Wiktionary
rzecz. wstępniak m.
Wiktionary
artykuł wstępny; edytorial
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) artykuł wstępny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. wstęp m.
:: zdrobn. wstępniaczek m.
czas. wstąpić, wstępować
Wiktionary
część okrężnicy od zastawki krętniczo-kątniczej do prawego zgięcia wątrobowego; okrężnica wstępująca
SJP.pl
przysłówek
(1.1) na wstępie, początkowo
Wiktionary
rzecz. wstęp m., wstępny mos.
czas. wstąpić, wstępować
przym. wstępny
Wiktionary
będący początkiem, odbywający się na początku; początkowy, przygotowawczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) robiony na początku (wstępie)
(1.2) dający prawo wstępu lub przejścia pewnego etapu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) praw. przodek danej osoby;
Wiktionary
Wstępny lub antenat (l.mn. antenaci), ascendent (l.mn. ascendenci) – pojęcie używane w prawie i genealogii, oznaczające każdego przodka danej osoby: rodziców (ojca, matkę), dziadków (dziadka, babcię), pradziadków (pradziadka, prababcię), prapradziadków itd. Stosunek faktyczny pomiędzy daną osobą a jej wstępnym polega na tym, że ta pierwsza pochodzi od tego drugiego. Osoby te są spokrewnione ze sobą w linii prostej.
Wikipedia
(1.1) Wstępną czynnością jest umycie rąk, dopiero później możesz robić obiad.
(1.1) To są tylko wstępne ustalenia, wiele może się zmienić.
Wiktionary
IPA: ˈfstɛ̃mpnɨ, AS: fstẽmpny
Wiktionary
przysł. wstępnie
zob. wstęp.
Wiktionary
(1.1) propedeutyczny
(1.2) eliminacyjny, selekcyjny
(2.1) antenat, ascendent
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wstępować.
Wiktionary
IPA: ˌfstɛ̃mpɔˈvãɲɛ, AS: fstẽmpovãńe
Wiktionary
czas. wstępować, wstąpić
rzecz. wstąpienie n., wstęp mrz.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wstąpić)
(1.1) wejść gdzieś na krótko
(1.2) wchodzić gdzieś wyżej
(1.3) książk. wchodzić do wnętrza
(1.4) zostawać członkiem jakiejś organizacji, ugrupowania
(1.5) urz. stawać się elementem określonej relacji
(1.6) o uczuciu: ogarniać kogoś
(1.7) stawać się opanowanym przez coś lub kogoś
Wiktionary
(1.1) We wtorki po szkole wstępuję do babci.
(1.1) Celina musi zawsze wstępować do tej samej drogerii?
(1.2) Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba.
(1.3) Hobbity bały się wstępować w mroczną gęstwinę.
(1.4) Poetka wstępowała do partii dwukrotnie.
(1.4) Dziewczęta zazwyczaj wstępowały do karmelitanek po maturze.
(1.5) Jej synowie wstępowali w związki małżeńskie rok po roku.
(1.6) Wstępowała w nich nadzieja, gdy tylko było z oddali słychać dźwięk dzwonów.
(1.7) Ile razy z nim rozmawiała, jakby diabeł w nią wstępował.
Wiktionary
IPA: fstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ, AS: fstẽmpovać
Wiktionary
rzecz. wstęp mrz., wstępny mos., wstępniak mrz., wstępowanie n., wstąpienie n.
czas. stąpać, wstąpić dk.
przym. wstępny
przysł. wstępnie
Wiktionary
(1.1) wpadać
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) skierowany ku górze
(1.2) przen. ulegający rozwojowi
forma czasownika.
(2.1) zob. wstępować.
Wiktionary
rzecz. wstęp mrz., wstępny mos., wstępniak mrz., wstępowanie n., wstąpienie n.
czas. stąpać ndk., wstąpić dk., wstępować ndk.
przym. wstępny
przysł. wstępnie
Wiktionary
rozdzielnopłciowy robak o wydłużonym ciele, żyjący a wodach morskich lub słodkich
SJP.pl
rozdzielnopłciowy robak o wydłużonym ciele, żyjący a wodach morskich lub słodkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. zwierzę należące do typu nazwa systematyczna|Nemertea|ref=tak.;
(1.2) bot. rodzaj glonów z grupy zielenic
Wiktionary
rzecz. wstęga ż., wstążka ż., wstążeczka ż.
przym. wstęgowy
Wiktionary
(1.1) wstężniak
Wiktionary
rodzina glonów z gromady zielenic
SJP.pl
o cechach wstężnicowatych (rodzina glonów)
SJP.pl
rząd glonów z gromady zielenic
SJP.pl
przedstawiciel rzędu glonów z gromady zielenic
SJP.pl
rodzaj lądowych ślimaków z rzędu trzonkoocznych
SJP.pl
1. sunąc, umieścić coś na czymś lub wewnątrz czegoś; włożyć, nałożyć, wsadzić;
2. dać coś komuś niepostrzeżenie lub wbrew czyjejś woli; wetknąć, wepchnąć;
3. potocznie: zjeść dużo i łapczywie; wszamać, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, opędzlować;
4. wsunąć się:
a) wejść gdzieś ukradkiem;
b) czołgając się, dostać się gdzieś; wpełznąć, wślizgnać się;
c) zostać wsuniętym, włożonym gdzieś, często mimowolnie, w miejsce niewłaściwe
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wsuwać)
(1.1) dokonany od|wsuwać.
czasownik zwrotny dokonany wsunąć się (ndk. wsuwać się)
(2.1) dokonany od|wsuwać się.
Wiktionary
(1.1) Inni porównywają te dni do apokryfów, wsuniętych potajemnie między rozdziały wielkiej księgi roku, do palimpsestów, skrycie włączonych pomiędzy jej stronice, albo do tych białych nie zadrukowanych kartek, na których oczy, naczytane do syta i pełne treści, broczyć mogą obrazami i gubić kolory na tych pustych stronicach, coraz bladziej i bladziej, ażeby wypocząć na ich nicości, zanim wciągnięte zostaną w labirynty nowych przygód i rozdziałów.
Wiktionary
rzecz. wsunięcie n., wsuwka ż., suw mrz.
czas. zasuwać
Wiktionary
(1.1) gw. Śląsk Cieszyński styrczyć
Wiktionary
w technice: wsuwanie, wsunięcie
SJP.pl
stopień łatwości wsunięcia czegoś
SJP.pl
dający się wsuwać
SJP.pl
w budownictwie drewnianym: krótkie deski, wsunięte między belki stropowe, uszczelniające pokrycie
SJP.pl
1. sunąc, umieszczać coś na czymś lub wewnątrz czegoś; wkładać, nasuwać
2. dawać coś komuś niepostrzeżenie
3. potocznie: jeść ze smakiem
4. wsuwać się:
a) wchodzić ukradkiem
b) czołgając się, dostawać się gdzieś; wpełzać
c) być wsuwanym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wsunąć)
(1.1) sunąć czymś, umieszczać to gdzieś
(1.2) dawać komu co w sposób skryty
(1.3) pot. jeść dużo i szybko
czasownik zwrotny niedokonany wsuwać się (dk. wsunąć się)
(2.1) sunąc się, dostawać się gdzieś
(2.2) wchodzić ukradkiem
(2.3) być wsuwanym gdzieś
Wiktionary
rzecz. wsuwanie n., wsuwka ż., suw mrz.
czas. zasuwać
Wiktionary
(1.1) umieszczać, wkładać
(1.2) dać ukradkiem, przekazywać
(1.3) jeść, pochłaniać, wcinać, zajadać, zjadać
Wiktionary
spinka przytrzymująca włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fryzj. spinka do włosów w postaci zagiętej, cienkiej i wąskiej metalowej blaszki
Wiktionary
IPA: ˈfsufka, AS: fsufka
Wiktionary
czas. zasuwać ndk., wsuwać ndk., wsunąć dk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk, Poznań szpanga
Wiktionary
skrót od:
1. Wydział Spraw Wewnętrznych;
2. Wojskowa Służba Wewnętrzna
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = hist. wojsk. Wojskowa Służba Wewnętrzna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Idzie żołnierz z długimi włosami • WSW go goni alejami.
Wiktionary
(1.1) współcz. ŻW
Wiktionary
otwór służący do wsypywania materiałów sypkich lub w kawałkach do silosów, pionów zsypowych itp.
SJP.pl
1. worek z gęstej tkaniny, który po wypełnieniu pierzem stanowi poduszkę lub pierzynę;
2. potocznie: wpadnięcie, skompromitowanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wsypać.
Wiktionary
czas. wsypywać, wsypać dk.
Wiktionary
1. umieścić coś wewnątrz czegoś poprzez sypanie; nasypać
2. pot. zdradzić, wydać; wkopać, sypnąć
3. wsypać się:
a) wpaść gdzieś poprzez sypanie się
b) pot. zdradzić się, skompromitować się; wkopać się, wpaść
c) pot. zdradzić się wzajemnie
SJP.pl
czasownik
(1.1) umieścić coś gdzieś dzięki sypaniu
(1.2) pot. zdradzić kogoś
czasownik zwrotny
(2.1) dostać się gdzieś poprzez sypanie
(2.2) pot. zdradzić się
(2.3) pot. zdradzić się wzajemnie
Wiktionary
(1.1) Wsyp do czajnika herbatę!
Wiktionary
IPA: ˈfsɨpat͡ɕ, AS: fsypać
Wiktionary
czas. wsypywać, wysypywać
rzecz. wsypanie n.
Wiktionary
zdrobnienie od: wsypa
SJP.pl
przymiotnik od: wsyp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wsypywać.
Wiktionary
czas. wysypywać, wsypywać ndk.
Wiktionary
1. umieszczać coś wewnątrz czegoś poprzez sypanie
2. pot. zdradzać, wydawać; wkopywać, sypać
3. wsypywać się:
a) wpadać gdzieś poprzez sypanie się
b) pot. zdradzać się, kompromitować się; wkopywać się, wpadać
c) pot. zdradzać się wzajemnie
SJP.pl
czasownik
(1.1) umieszczać coś sypkiego w czymś
Wiktionary
(1.1) - I nawet jesteś inteligentny - odparłam, wsypując chipsy do trzech wielkich mis.
Wiktionary
IPA: fsɨˈpɨvat͡ɕ, AS: fsypyvać
Wiktionary
rzecz. wsypanie n., wsypywanie n., wsyp m., wsypa ż.
czas. wsypać, sypać, odsypywać, odsypać, zsypywać, zsypać, przesypywać, przesypać, wysypywać
przym. wsypowy
Wiktionary
urządzenie służące do wsysania
SJP.pl
rzadko:
1. taki, który łatwo ulega wsysaniu;
2. taki, który łatwo wsysa
SJP.pl
wciągać pod wpływem różnicy ciśnień
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) ssąc, wciągać coś
Wiktionary
skrót od: Wyższa Szkoła Zarządzania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie albo pogardliwie człowiek nikczemny
SJP.pl
inaczej: przecież, toż
SJP.pl
partykuła
(1.1) …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność
Wiktionary
(1.1) Biblioteka szkolna tradycyjnie, chyba można już tak napisać, wszak to już po raz piąty, zaprasza do wzięcia udziału w konkursie tematycznie związanym z motywem miłości w literaturze.
Wiktionary
IPA: fʃak, AS: fšak
Wiktionary
(1.1) przecież, przecie, wszakże; gw. Śląsk Cieszyński szak
Wiktionary
partykuła "wszak" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
partykuła "wszak" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Wszakeś im winien rewanż.")
SJP.pl
"wszakoż" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
partykuła
(1.1) … podkreślająca prawdziwość i oczywistość wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Lepiej wszakże, jeśli pomiędzy skałą a skamieniałością jest istotna różnica w składzie chemicznym.
Wiktionary
IPA: ˈfʃaɡʒɛ, AS: fšagže
Wiktionary
(1.1) przecież, przest. przecie, wszak; stpol. wżdy
Wiktionary
partykuła "wszakże" z dołączoną końcówką "by"; wzmocnione "wszakby"
SJP.pl
1. partykuła "wszakże" wzmocniona partykułą "-ż";
2. spójnik "wszakże" wzmocniony partykułą "-ż"
SJP.pl
potocznie: zjeść dużo i łapczywie; zszamać, wtranżolić, spałaszować, wpałaszować, opędzlować
SJP.pl
1. potocznie: człowiek mający wszy;
2. pospolicie: człowiek nikczemny, bez godności;
3. obraźliwie: człowiek niedbający o swój wygląd fizyczny, zaniedbany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. obraź. ktoś, kto ma wszy
(1.2) przest. reg., nędzarz, brudas, niechluj
(1.3) pot. posp. obraź. o kimś nikczemnym, podłym
Wiktionary
IPA: fʃaʃ, AS: fšaš
Wiktionary
rzecz. wesz ż., wszawica ż., wsza ż., wszoła ż., zawszawienie n., zawszenie n., odwszawianie n., odwszawienie n.
:: zdrobn. weszka ż.
czas. zawszawić dk., zawszyć dk., odwszawiać ndk., odwszyć dk.
przym. wszawy, zawszony
przysł. wszawo
Wiktionary
(1.3) śmieć, gnój
Wiktionary
chorobowe zmiany skórne wywołane przez wszy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;
Wiktionary
Wszawica (łac. "pediculosis") – choroba zwierząt (w tym człowieka), powodująca zmiany skórne wywołane przez stawonogi – wszy.
Wikipedia
rzecz. wesz ż., wszarz mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest wszawe; cecha tych, którzy są wszawi
Wiktionary
przym. wszawy
przysł. wszawo
Wiktionary
dawniej: mający wszy, zawszony
SJP.pl
tkanka, narząd bądź proteza wszczepiane do organizmu w celu zastąpienia usuniętych, uszkodzonych lub nieczynnych tkanek lub narządów; implant
SJP.pl
dający się wszczepić; nadający się do wszczepiania
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wszczepiać)
(1.1) nauczyć czegoś kogoś
(1.2) med. wprowadzić lek lub szczepionkę do organizmu przez nakłucie lub nadcięcie naskórka
(1.3) med. wprowadzić z zewnątrz do organizmu tkankę lub protezę, zastępując nią usuniętą część
(1.4) med. implementować do organizmu urządzenie pobudzające pracę uszkodzonego narządu
(1.5) bot. ogrod. umieścić w tkance rośliny szczepkę rośliny szlachetnej
czasownik zwrotny dokonany wszczepić się (ndk. wszczepiać się)
(2.1) wrosnąć w coś
Wiktionary
(1.3) Miała wszczepioną endoprotezę i do wczoraj musiała czekać na kontrolę.
Wiktionary
rzecz. wszczepienie n., szczepienie n., wszczep m.
czas. szczepić
przym. szczepionkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|wszczynać.
Wiktionary
rzecz. wszczęcie
czas. wszczynać ndk., wszcząć ndk.
Wiktionary
zaczynać; rozpoczynać; podejmować jakieś działanie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wszcząć)
(1.1) niedokonany od|wszcząć.
czasownik zwrotny niedokonany wszczynać się (dk. wszcząć się)
(2.1) niedokonany od|wszcząć się.
Wiktionary
(1.1) Kiedy przestaniesz wszczynać awantury na rodzinnych imprezach?
Wiktionary
rzecz. wszczynanie n., wszczęcie n.
czas. wszcząć
Wiktionary
zacząć jakąś działalność; dać czemuś początek; zapoczątkować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. wszczynać)
(1.1) książk. zacząć jakąś działalność, akcję, dać początek czemuś
czasownik zwrotny dokonany wszcząć się (ndk. wszczynać się)
(2.1) książk. zacząć się, dać początek czemuś
Wiktionary
(1.1) Urząd wszczął dziś postępowanie w tej sprawie.
(2.1) Podczas spotkania wszczął się spór polityczny.
Wiktionary
rzecz. wszczęcie n., wszczynanie n.
czas. ndk. wszczynać
Wiktionary
(1.1) rozpocząć
Wiktionary