1. związany z mózgiem i jego czynnościami, znajdujący się w mózgu lub będący jego wytworem; mózgowy;
2. spółgłoska cerebralna - spółgłoska, przy wymawianiu której koniec języka styka się z najwyżej położoną częścią podniebienia twardego
SJP.pl
zespół zaburzeń pourazowych czaszkowo-mózgowych z osłabieniem, zaburzeniem snu i pamięci, zawrotami i bólami głowy
SJP.pl
nadwrażliwość, skierowanie do świata wewnętrznego, odcięcie się od świata, powściągliwość; introwersja
SJP.pl
osoba uzdolniona intelektualnie, z przewagą sprawności myślowej nad innymi formami aktywności, określona według typologii Shaldona
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, występujący m.in. w mózgu i we krwi; galaktolipid
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. zbyteczna, konwencjonalna grzeczność;
2. nieszczere wymawianie się, wysuwanie nieistotnych zastrzeżeń; certowanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zbędne, przesadne uprzejmości, konwencjonalne grzeczności, ceremonie
(1.2) pot. nieszczere wykręcanie się z powodu drobiazgów; przedstawianie nieistotnych zastrzeżeń
Wiktionary
(1.1) – Przepraszamy najmocniej za najście, nie chcielibyśmy przeszkadzać… – Ależ po co te ceregiele, wchodźcie, wchodźcie.
(1.2) Dopiero po wielkich ceregielach szef zgodził się na mój urlop w lipcu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrɛˈɟɛla, AS: cereǵela
Wiktionary
czas. ceregielić się
Wiktionary
(1.1) ceremonie
(1.2) certacja, certowanie się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. ceregiela.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrɛˈɟɛlɛ, AS: cereǵele
Wiktionary
ceregielować się; ceregielić się - potocznie:
1. nieszczerze wymawiać się od czegoś; certować się;
2. postępować zbyt uprzejmie, ostrożnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ceregielować.
Wiktionary
czas. ceregielować
Wiktionary
ceregielić się; ceregielować się - potocznie:
1. nieszczerze wymawiać się od czegoś; certować się;
2. postępować zbyt uprzejmie, ostrożnie
SJP.pl
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. wzniesienie w Górach Sowich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
oficjalna uroczystość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;
(1.2) przen. czynność wykonywana z namaszczeniem, powagą
(1.3) zob. ceremonie.
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Rozpoczęła się ceremonia immatrykulacji.
(1.2) Wprowadzili nam do firmy ISO 9001 i teraz z byle sprawą jest cała biurokratyczna ceremonia.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja, AS: cerẽmõńi ̯a
Wiktionary
rzecz. ceremonie nmos., ceremoniał m., ceremoniowanie n., ceremoniarz m., ceremonialność ż.
czas. ceremoniować się ndk.
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
Wiktionary
(1.1) ceremoniał
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ceremonialnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ceremonialny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ceremonialne
Wiktionary
rzecz. ceremonia ż., ceremoniał mrz., ceremoniarz mos.
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
Wiktionary
1. związany z ceremonią, dotyczący ceremonii; uroczysty, obrzędowy
2. zgodny z konwenansami, czasem zbyt oficjalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z uroczystością
(1.2) sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych
Wiktionary
(1.2) Religijność chłopska jest ceremonialna, liturgiczna, stanowi bardziej element obyczaju niż światopoglądu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ, AS: cerẽmõńalny
Wiktionary
rzecz. ceremoniał mrz., ceremonia ż., ceremonie nmos., ceremoniarz mos., ceremonialność ż.
przysł. ceremonialnie
Wiktionary
(1.1) obrzędowy, uroczysty
(1.2) etykietalny, dworski, kurtuazyjny, ugrzeczniony
Wiktionary
przestarzale: człowiek nadmiernie ugrzeczniony, zachowujący się nienaturalnie, przykładający nadmierną wagę do form towarzyskich
SJP.pl
osoba, która sprawuje posługę liturgiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba kierująca przebiegiem liturgii
(1.2) daw. urzędnik koordynujacy przebieg uroczystości i ceremonii dworskich, mistrz ceremonii
(1.3) daw. zasady regulujące obchodzenie uroczystości
Wiktionary
Ceremoniarz – osoba sprawująca funkcję liturgiczną, której zadaniem jest koordynacja przebiegu liturgii oraz, w razie potrzeby, przeprowadzanie prób zespołu liturgicznego przed celebrą. Musi biegle znać przepisy liturgiczne, a także powinien cechować się umiejętnością dyskretnego interweniowania w nagłych i wyjątkowych przypadkach. Funkcję tę może sprawować ministrant lub duchowny.
Wikipedia
(1.1) Kościelny powiedział ceremoniarzowi o ornatach.
(1.2) Król bezgranicznie ufał nadwornemu ceremoniarzowi i nigdy się na nim nie zawiódł.
(1.3) Zgodnie z przyjętym ceremoniarzem gości witano przed wejściem.
Wiktionary
rzecz. ceremoniał m., ceremonia ż., ceremonialność ż., ceremoniant m., ceremoniantka ż.
czas. ceremoniować się
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
Wiktionary
(1.3) ceremoniał
Wiktionary
1. tradycyjny lub ustalony prawnie sposób zachowania obowiązujący podczas oficjalnych uroczystości lub obrzędów
2. uroczystość przebiegająca zgodnie z przepisami i tradycją; ceremonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zbiór reguł dotyczących danej ceremonii, przyjęcia
(1.2) uroczystość według określonych przepisów
(1.3) iron. zachowywanie się z przesadną powagą podczas jakiejś czynności
Wiktionary
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
rzecz. ceremonialność ż., ceremonie nmos., ceremoniarz mos., ceremonia ż.
Wiktionary
(1.1) etykieta, obrządek, obrzęd, rytuał
(1.2) ceremonia, uroczystość
Wiktionary
oficjalna uroczystość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. przen. przesadne dowody grzeczności
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) plural|ceremonia.
Wiktionary
(1.1) Nie bawmy się już w te ceremonie.
Wiktionary
rzecz. ceremonia ż., ceremoniał m., ceremoniowanie n.
czas. ceremoniować się ndk.
przym. ceremonialny
przysł. ceremonialnie
Wiktionary
(1.1) ceregiele
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ceremoniować.
Wiktionary
czas. ceremoniować
rzecz. ceremonia ż., ceremonie nmos.
Wiktionary
ceremoniować się - zachowywać się w sposób nienaturalnie grzeczny, nadmiernie przestrzegać form; certować się
SJP.pl
mit. rzym. italska bogini urodzajów; Ceres
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitrzym. zob. Ceres, Demeter, Demetra.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈrɛra, AS: cerera
Wiktionary
rzecz. Ceres ż.
Wiktionary
(1.1) Ceres, Demeter, Demetra
Wiktionary
tłuszcz otrzymywany z miąższu orzechów palmy kokosowej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. bezwonny tłuszcz do głębokiego smażenia, utwardzany roślinny (kokos, rzepak);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pączki smaży się na ceresie albo smalcu.
Wiktionary
rzecz. Ceres ż.
Wiktionary
marka fungicydu
SJP.pl
Ce
Wikipedia
roślina z rodziny kaktusowatych rosnąca na pustynnych terenach Meksyku i Półwyspu Kalifornijskiego; pałczak, otąg
SJP.pl
oczyszczony wosk ziemny używany do wyrobu świec
SJP.pl
Cerezyna – rafinowany ozokeryt, otrzymywany głównie z pozostałości po destylacji ropy naftowej.
Cerezyna używana m.in. do wyrobu świec, smarów, kremów, maści i jako materiał izolacyjny. Chemicznie jest to mieszanina wyższych parafin (węglowodorów wielkocząsteczkowych).
Wikipedia
mieszanina soli kwasu olejowego z nasyconym roztworem wapnia, stosowana do zapraw cementowych
SJP.pl
Cerezyt – gęsta, żółta substancja stosowana jako domieszka wodoszczelna do zapraw cementowych, mieszanina soli wapniowej kwasu oleinowego z nasyconym roztworem wodorotlenku wapniowego.
Wikipedia
1. szczyt w Beskidach Środkowych o wysokości 716 metrów n.p.m.;
2. wieś w województwie podkarpackim leżąca u podnóża góry o tej samej nazwie
SJP.pl
Ce
Wikipedia
przymiotnik od miejscowości: Cergowa
SJP.pl
niewielka cera - plecionka z przędzy lub nici w miejscu rozdarcia, przetarcia lub dziury w tkaninie; łatka
SJP.pl
wolno żyjąca larwa przywr, zaopatrzona w umięśniony, ruchliwy ogonek umożliwiający poruszanie się w wodzie; ogonatka
SJP.pl
Ce
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) śrpol. cyrkiel, przyrząd służący do zakreślania koła
(1.2) śrpol. koło, krąg, okrąg, zakrzywienie
Wiktionary
Ce
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛrʲcɛl, AS: cerʹḱel
Wiktionary
kościół prawosławny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rel. świątynia prawosławna;
(1.2) rel. wspólnota chrześcijan wyznania prawosławnego;
(1.3) archit. rel. świątynia greckokatolicka;
(1.4) rel. wspólnota chrześcijan wyznania greckokatolickiego (unickiego);
(1.5) daw. kościół, świątynia wyznania rzymskokatolickiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za czasów Stalina w ZSRR masowo burzono cerkwie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛrʲcɛf, AS: cerʹḱef
Wiktionary
rzecz. cerkwisko n., Cerkwica ż., Cerkiewnik m.
:: zdrobn. cerkiewka ż.
przym. cerkiewny, starocerkiewny
Wiktionary
wyraz, forma gramatyczna lub konstrukcja składniowa przejęte z języka staro-cerkiewno-słowiańskiego
SJP.pl
potocznie: mała cerkiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. rel. niewielka cerkiew
Wiktionary
(1.1) Nieco w bok za domami srebrzy się w słońcu biało-niebieska, drewniana cerkiewka, o kilkaset metrów dalej stoi pobudowana z czerwonej cegły „malenna” starowierców, pod samym prawie lasem, już za wsią, mały „nomastyr”, gdzie żyją starowierskie „inoczki”.
(1.1) Historyk dokładnie opisał ikonostas z małej cerkiewki w Bieszczadach.
Wiktionary
rzecz. cerkiew ż., cerkiewnik mos.
przym. cerkiewny
Wiktionary
wyznawca albo duchowny Kościoła wschodniego, obrządku greckokatolickiego
SJP.pl
Cerkiewnik (dawniej Münsterberg) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Dobre Miasto. Założona w 1383 roku wieś była własnością biskupów warmińskich. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
język cerkiewnosłowiański - język literacki i liturgiczny wywodzący się z języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, używany w cerkwi prawosławnej; cerkiewszczyzna
SJP.pl
dotyczący cerkwi, związany z cerkwią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cerkwią, dotyczący cerkwi
Wiktionary
(1.1) W korpusie chłopcy obdarzeni dobrym słuchem i głosem śpiewali w chórze cerkiewnym, za co otrzymywali na śniadanie dodatkową bułkę.
Wiktionary
rzecz. cerkiew ż., cerkiewka ż., cerkwisko n.
Wiktionary
potocznie:
1. język cerkiewnosłowiański;
2. język staro-cerkiewno-słowiański
SJP.pl
wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim
SJP.pl
Cerkwica (hist. "Cerekwica"; do 1945 niem. "Ciruiz, Scirkitz, Zirkwitz"; 1945–1950 "Czarkowice") – wieś w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Karnice, na Równinie Gryfickiej.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cerkwica. W latach 1946–1998 wieś administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. W 2004 roku we wsi było zameldowanych 1261 osób.
Wikipedia
miejsce, na którym dawniej stała cerkiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) miejsce na którym dawniej stała cerkiew;
Wiktionary
Cerkwisko – miejsce, na którym dawniej stała cerkiew. Na cerkwisku bardzo często znajduje się również cmentarz.
Wikipedia
rzecz. cerkiew ż.
przym. cerkiewny
Wiktionary
spiek ceramiczno-metalowy, tworzywo odporne na działanie wysokich temperatur i korozję; cermetal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) materiał ceramiczny, kompozyt, wytwarzany wielofazowo spiek metalu i krzemionki;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) cermetal
Wiktionary
spiek ceramiczno-metalowy, tworzywo odporne na działanie wysokich temperatur i korozję; cermet
SJP.pl
[czytaj: sern albo cern] skrót od: Centre Européen pour la Recherche Nucléaire (Europejski Ośrodek Badań Jądrowych)
SJP.pl
Eu
Wikipedia
technika wykonywania formy drukarskiej wklęsłodrukowej, polegająca na stosowaniu posrebrzanej płyty miedzianej pokrytej woskiem, na której ręcznie żłobi się rysunek i poddaje trawieniu elektrolitycznemu
SJP.pl
Cerografia – sposób wykonywania formy drukarskiej wklęsłodrukowej, znajdujący zastosowanie w artystycznych technikach graficznych. Polega na ręcznym wyżłobieniu rysunku na pokrytej woskiem posrebrzanej płycie miedzianej, którą następnie poddaje się trawieniu elektrolitycznemu.
Wikipedia
wróżenie z wosku w płonących świecach
SJP.pl
Ceromancja (od łac. "cera" = wosk + gr. "manteía" = wieszczenie, wróżba) – sposób wróżenia polegający na laniu wosku roztopionego w mosiężnym tyglu. Gorący wosk wlewa się powoli do misy z zimną wodą. Kiedy zetknie się z powierzchnią wody, zastyga, przyjmując rozmaite kształty.
Wikipedia
metoda analizy miareczkowej, w której do miareczkowania stosuje się mianowane roztwory soli ceru (głównie siarczan ceru)
SJP.pl
Cerometria – jedna z metod miareczkowania, która wykorzystuje mianowane roztwory siarczanu ceru(IV), Ce(SO4)2. W cerometrii oznacza się substancje o własnościach redukujących. Najczęściej stosowanym wskaźnikiem w cerometrii jest fenantrolina.
Wikipedia
sztuka wytwarzania dzieł z wosku, stosowana głównie w rzeźbie portretowej i wotywnej; keroplastyka
SJP.pl
Ceroplastyka (łac. "cera" – wosk, "plastica" – modelowanie) – sztuka modelowania i rzeźbienia w wosku, wykorzystywana głównie w rzeźbie portretowej i wotywnej.
Technika rzeźbienia w wosku, jak i narzędzia do tego stosowane były podobne do tych używanych przy rzeźbieniu w glinie. Wosk uważany był za idealne tworzywo imitujące ciało ludzkie.
Wikipedia
1. osoba zajmująca się cerowaniem;
2. osoba wykańczająca tkaniny w fabryce włókienniczej
SJP.pl
1. kobieta zajmująca się cerowaniem;
2. kobieta wykańczająca tkaniny w fabryce włókienniczej
SJP.pl
pracownia, w której naprawia się zniszczoną odzież; cerownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cerować.
Wiktionary
Ce
Wikipedia
czas. cerować ndk.
rzecz. cera ż.
Wiktionary
naprawiać dziury lub rozdarcia w tkaninie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zacerować)
(1.1) wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie
(1.2) daw. ozdabiać koronkowymi wszywkami
Wiktionary
(1.1) Dziura w cerowanej pończosze wydała jej się beznadziejnie wielka, a grzybek kręcił się jak opętany, nie mogąc we wnętrzu tej pięty odpowiedniego miejsca znaleźć.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈrɔvat͡ɕ, AS: cerovać
Wiktionary
rzecz. cerowaczka ż., cera ż., cerowanie n.
Wiktionary
1. dział fabryki włókienniczej; cerowalnia;
2. miejsce naprawy uszkodzonej odzieży
SJP.pl
przymiotnik od: cer
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ceru
Wiktionary
rzecz. cer m.
Wiktionary
Cersanit S.A. – polska spółka akcyjna produkująca ceramikę sanitarną oraz płytki ceramiczne i gresy, z siedzibą w Kielcach. W latach 2012–2017 nosiła nazwę Rovese S.A.
W skład grupy Cersanit wchodzą europejskie marki: Cersanit, Opoczno, Meissen Keramik, Pilkington’s i Mei. Posiada 11 fabryk w Polsce, Rosji, Rumunii, Niemczech i Ukrainie.
Wikipedia
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek;
Wiktionary
Certa ("Vimba vimba") – gatunek anadromicznej ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae).
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛrta, AS: certa
Wiktionary
potocznie: certowanie się, wymawianie się nieszczerze od czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. walka
Wiktionary
IPA: t͡sɛrˈtat͡sʲja, AS: certacʹi ̯a
Wiktionary
dawniej:
1. sprzeczka, spór;
2. mocowanie się, zapasy
SJP.pl
pisemny kontrakt dotyczący wynajęcia statku do przewozu towarów
SJP.pl
cackać się, być zbyt delikatnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|certować.
Wiktionary
czas. certować
Wiktionary
certować się -
1. wymawiać się nieszczerze od czegoś, robić ceregiele; droczyć się;
2. postępować zbyt delikatnie;
3. dawniej - brać udział w zapasach; walczyć, mocować się
SJP.pl
1. nadanie certyfikatu
2. inaczej: certyfikat
SJP.pl
Certyfikacja – ściśle określone postępowanie, w którym strona trzecia (organizacja) przyznaje pisemne zaświadczenie w formie certyfikatu, potwierdzające, że produkt, usługa, proces, albo osoba spełnia określone wymagania. Certyfikacja jest częścią procesu oceny zgodności.
Wikipedia
oficjalny dokument potwierdzający zgodność z normami, spełnianie wymogów, autentyczność i inne; zaświadczenie, świadectwo; certyfikacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia
Wiktionary
Certyfikat
Certyfikaty wydawane są na ogół przez akredytowane lub cieszące się zaufaniem instytucje
Wikipedia
(1.1) Przedsiębiorcy zajmujący się nekrobiznesem żądają wprowadzenia certyfikatów potwierdzających odpowiednią jakość trumien.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛrtɨˈfʲikat, AS: certyfʹikat
Wiktionary
czas. certyfikować ndk.
przym. certyfikacyjny
przysł. certyfikacyjnie
Wiktionary
osoba lub podmiot dokonujący certyfikacji
SJP.pl
posiadacz certyfikatu, dyplomu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|certyfikować.
Wiktionary
czas. certyfikować
Wiktionary
zaświadczać za pomocą certyfikatu; wystawiać certyfikat
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie
Wiktionary
rzecz. certyfikat m., certyfikowanie n.
Wiktionary
rodzaj sieci zastawianej do połowu cert
SJP.pl
peptyd wyizolowany ze skóry żaby australijskiej; barwnik syntetyczny o zaprawie chromowej
SJP.pl
enzym obecny we krwi, katalizujący utlenianie żelaza; oksydoreduktaza żelazo(II):tlen
SJP.pl
Ceruloplazmina (lub ferroksydaza; nazwa systematyczna: oksydoreduktaza żelazo(II):tlen; EC 1.16.3.1) – enzym z grupy oksydaz, którego kofaktorem są jony miedzi. Ludzka ceruloplazmina zbudowana jest z 1046 aminokwasów (masa cząsteczkowa 132 kDa) i zawiera średnio ok. 6 atomów miedzi.
Wikipedia
węglan ołowiu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał, węglan ołowiu;
Wiktionary
Cerusyt (gr. "keros" – „wosk”; łac. "cereus" – „o barwie wosku” lub "cerrusa" – „biały ołów”) – rzadki minerał ołowiu z grupy węglanów.
Wikipedia
(1.1) Cerusyt powstaje w strefach wietrzenia złóż ołowiu.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈrusɨt, AS: cerusyt
Wiktionary
przym. cerusytowy
Wiktionary
[czytaj: serwantes] nazwisko, np. Miguel de Cervantes (1547-1616) pisarz hiszpański, autor przygód Don Kichota z La Manchy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel ssaków z rodziny jeleniowatych, żyjący w lasostepach i lasotundrach
SJP.pl
fotografowanie szyjki macicznej dla celów diagnostycznych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. czerwony
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. rudy
Wiktionary
(1.2) zółty
Wiktionary
w mitologii greckiej: łania ceryntyjska - niezwykle szybkie zwierzę, mające rogi ze złota, sierść ze srebra, a kopyta z brązu; Ceryntis, łania kerynejska
SJP.pl
gruba igła służąca przede wszystkim do cerowania
SJP.pl
dźwięk c obniżony o pół tonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk c obniżony o półton;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) symbol. C♭
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) zoblistę|ceses|ces|c|cis|cisis.
(1.1) por|aisis|h.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) C-flat
* niemiecki: (1.1) Ces n.
źródła.
== ces (język francuski.) ==
wymowa.
audio|Fr-ces.ogg.
IPA|se.
audio|LL-Q150 (fra)-LoquaxFR-ces.wav. audio|LL-Q150 (fra)-Poslovitch-ces.wav.
znaczenia.
forma przymiotnika|fr.
(1.1) lm. m. i ż. od zob. ce.
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: t͡sɛs, AS: ces
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
(1.1) zoblistę|ceses|ces|c|cis|cisis.
(1.1) por|aisis|h.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) C-flat
* niemiecki: (1.1) Ces n.
źródła.
== ces (język francuski.) ==
wymowa.
audio|Fr-ces.ogg.
IPA|se.
audio|LL-Q150 (fra)-LoquaxFR-ces.wav. audio|LL-Q150 (fra)-Poslovitch-ces.wav.
znaczenia.
forma przymiotnika|fr.
(1.1) lm. m. i ż. od zob. ce.
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
(1.1) symbol. C♭
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku ces (w zapisie nutowym z siedmioma bemolami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji Ces-dur (1.1)
Wiktionary
Ces-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest ces. Gama Ces-dur zawiera dźwięki: ces, des, es, fes, ges, as, b. Tonacja Ces-dur zawiera siedem bemoli.
Wikipedia
dawniej: zwolennik cesarza
SJP.pl
cesarskie cięcie, położniczy zabieg operacyjny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. med. cesarskie cięcie
(1.2) środ. więz. samouszkodzenie przez pocięcie się
(1.3) środ. więz. rodzaj tatuażu („tatuaż królewski”)
Wiktionary
Zobacz też: cesarka – potoczne określenie cięcia cesarskiego.
Cesarka – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Stryków.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.
Wikipedia
rzecz. cesarz mos., cesarzowa ż.
Wiktionary
1. → cesarz;
2. cięcie cesarskie - rodzaj operacji położniczej, otwarcie jamy brzusznej i macicy w celu wyjęcia płodu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa
Wiktionary
(1.1) W stajni parobek z podziwem oglądał cesarskiego konia.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈsarsʲci, AS: cesarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. cesarz mos., cesarzowa ż., cesarstwo n., cesarzowanie n.
przysł. cesarsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób cesarski, po cesarsku
Wiktionary
rzecz. cesarz mos.
przym. cesarski
Wiktionary
1. państwo rządzone przez cesarza;
2. panowanie cesarza, władza cesarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;
(1.2) biol. kategoria systematyczna wyższa od królestwa, stosowana w klasyfikacji biologicznej
(1.3) rzad. władza, godność cesarza
(1.4) polit. państwo rządzone przez cesarza lub cesarzową
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) cesarz z małżonką
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Japonia jest obecnie jedynym cesarstwem.
(1.2) Ta istota należy do cesarstwa bakterii.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈsarstfɔ, AS: cesarstfo
Wiktionary
przym. cesarski, cesarzewiczowski
rzecz. cesarz m., cesarzowa ż., cesarzowanie n., Cezaria ż., cesarzewicz mos.
Wiktionary
(1.2) domena
Wiktionary
tytuł władcy w państwie o rządach monarchicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) najwyższy stopień monarchiczny;
Wiktionary
Cesarz (od Caesar) – monarcha, któremu przypisuje się i wyższe od króla.
Wikipedia
(1.1) Cesarz to ktoś, kto włada cesarstwem.
(1.1) Tylko cesarz mógł polować z orłem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛsaʃ, AS: cesaš
Wiktionary
rzecz. cesarstwo n., cesarzewicz m., cesarzówna ż., cesarzowanie n., cesarka ż., cesarczyk m., antycesarz m.
:: fż. cesarzowa ż.
przym. cesarski, cesarzewiczowski
przysł. cesarsko
Wiktionary
(1.1) imperator, kajzer, cezar, car; stpol. carz; gwara. cysorz m.
Wiktionary
syn cesarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) syn cesarza
(1.2) hist. tytuł rosyjskiego następcy tronu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Hrabia został adiutantem cesarzewicza Mikołaja.
Wiktionary
rzecz. cesarz mos., cesarzowa ż., cesarstwo n., carzyk mos.
:: fż. cesarzówna ż.
przym. cesarzewiczowski
Wiktionary
(1.1) carewicz
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cesarzewiczem, dotyczący cesarzewicza
Wiktionary
rzecz. cesarzewicz mos., cesarz mos., cesarzówna ż., cesarzowa ż., cesarstwo n., carzyk mos.
Wiktionary
1. władczyni cesarstwa;
2. żona cesarza;
3. karta w tarocie;
4. żartobliwie: kobieta, która urodziła dziecko przez cesarskie cięcie; cesarzowa mama
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta cesarz
(1.2) żona cesarza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-2) Posłaniec zapomniał skłonić się cesarzowej i ścięto mu głowę.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛsaˈʒɔva, AS: cesažova
Wiktionary
rzecz. cesarz m., cesarstwo n., cesarzewicz m., cesarzówna ż., cesarzowanie n., cesarka ż., cesarczyk m.
przym. cesarski, cesarzewiczowski
Wiktionary
(1.1) caryca
(1.2) bazylisa, caryca, imperatorowa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cesarzować.
Wiktionary
rzecz. cesarz m., cesarzowa ż., cesarskość ż., cesarstwo n.
czas. cesarzować ndk.
przym. cesarski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
córka cesarza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) córka cesarza
Wiktionary
rzecz. cesarz mos., cesarzewicz mos., cesarzowa ż.
przym. cesarzewiczowski
Wiktionary
Cesena – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Forlì-Cesena.
Przez centrum miasta przepływa rzeka Savio.
Według danych na rok 2006 gminę zamieszkiwały 94 002 osoby, 376,81 os./km².
Wikipedia
dźwięk c obniżony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk c obniżony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki ceses na pięciolinii. W kolejności: ceses¹, ceses², Ceses, ceses°.
Ceses – dźwięk, którego częstotliwość dla ceses¹ wynosi około 233,1 Hz. Jest to obniżony za pomocą podwójnego bemola dźwięk c. Dźwięki enharmonicznie równoważne (o tej samej wysokości) to: ais i b.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛsɛs, AS: ceses
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Celestyna
Wiktionary
(1.1) Cesia namacała w ciemnościach miękką tkaninę szlafroka i niemrawo wpychając dłoń w rękaw zastanawiała się, czy ojciec już poszedł do pracy i czy nie zapomniał zostawić dla niej gorącej wody na herbatę.
Wiktionary
1. przelanie praw na inną osobę;
2. oddanie części obszaru państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) praw. zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cedowanie n.
czas. cedować
Wiktionary
osoba przyjmująca wierzytelności bądź inne prawa do czegoś od cedenta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba, która przyjmuje prawa przelane na nią przez kogoś innego w drodze cesji
Wiktionary
Cesjonariusz ( Zessionar) – osoba, która przyjmuje prawa przelane na nią przez kogoś innego. Taki przelew uprawnień, najczęściej wierzytelności, w prawniczej terminologii nazywany jest cesją. Cesjonariusz rzeczone uprawnienia otrzymuje od cedenta, czyli drugiej osoby uczestniczącej w cesji.
Wikipedia
marka samolotów
SJP.pl
Cessna Aircraft Company – jeden z najbardziej znanych producentów lekkich samolotów (nazywanych dawniej "Columbia"). Historia firmy sięga początków XX w., kiedy to w 1911 r. Clyde Cessna, farmer zamieszkały w USA, wybudował drewniany samolot i przeleciał nim jako pierwszy trasę pomiędzy rzeką Missisipi oraz Górami Skalistymi. Sukces biznesowy jest zasługą jego wnuka – Dwane’a Wallace’a.
Wikipedia
skrót od: Central European Summer Time - czas środkowoeuropejski letni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. droga
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
piramida Cestiusza - grobowiec w Rzymie
SJP.pl
choroba pasożytnicza człowieka i zwierząt wywoływana przez tasiemce; tasiemczyca
SJP.pl
skrót od: Central European Time - czas środkowoeuropejski
SJP.pl
węglowodór nasycony, wchodzi w skład ropy naftowej
SJP.pl
zawierający cetan, dotyczący cetanu (np. liczba cetanowa, indeks cetanowy - wskaźnik charakteryzujący zdolność paliwa używanego w silniku Diesla do samozapłonu)
SJP.pl
1. kartka z informacją;
2. w obozach koncentracyjnych: więzienne określenie wezwania, kartki z wezwaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kartka z informacją
(1.2) gwara więzienna kartka z wezwaniem w obozach hitlerowskich
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛtɛl, AS: cetel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim
SJP.pl
Cetki – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Rypin.
Wikipedia
Cetlin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Gozdowo. Ma status sołectwa. Leży nad Sierpienicą dopływem Skrwy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
dawna, angielsko-amerykańska jednostka masy równa około 40 - 60 kilogramów; centnar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. pozaukładowa jednostka masy o wartości zależnej od kraju;
Wiktionary
Cetnar – pozaukładowa jednostka masy, używana głównie w dawnej, północnej Europie, o wielkości różnie ustalonej w różnych miejscach, zazwyczaj zbliżonej do ok. 50 kg, choć w Polsce równej od ponad 40 do nawet 80 kg.
Używany w XIX-wiecznej Europie cetnar celny wynosił 100 funtów celnych, czyli ok. 50 kg.
Wikipedia
(1.1) Kilka pęków sznurów i cetnar mydła dopełniły ładunku, z którym szczęśliwie wylądowałem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛtnar, AS: cetnar
Wiktionary
przym. cetnarowy
rzecz. cent mzw.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: cetnar (np. waga cetnarowa); centnarowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) daw. związany z cetnarem, dotyczący cetnara
(1.2) daw. mający masę cetnara
Wiktionary
rzecz. cetnar mrz.
Wiktionary
dawniej: beczka o pojemności około 50 litrów
SJP.pl
willowa dzielnica Władysławowa
SJP.pl
Cetniewo (kaszb. "Cétniéwò") – część miasta i dzielnica miasta Władysławowa, mająca charakter turystyczny.
W dzielnicy znajduje się Ośrodek Przygotowań Olimpijskich.
Wieś biskupstwa włocławskiego w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku.
Wikipedia
dawniej: liczba parzysta; cet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. śrpol. daw., także. gw-pl|Janki Młode,Krajewo-Wierciochy,Adamowo,Litwa. liczba parzysta datadef|1462}}
przysłówek
(2.1) gw-pl|ziemia chełmińsko-dobrzyńska. co do grosza
(2.2) gw-pl|ziemia chełmińsko-dobrzyńska. gotówką
Wiktionary
(1.1) Widzisz, mości balwierzu, żem ci trafił w cetno; masz kiedyś chciał.
Wiktionary
przym. cetny
Wiktionary
(1.1) war. stpol. czetno
Wiktionary
zoolog zajmujący się wielorybami
SJP.pl
dział zoologii zajmujący się wielorybami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o waleniach;
Wiktionary
Cetologia (od gr. κητος, ketos= "wieloryb" i λόγος, logos= "rozum") – dział teriologii, nauka o waleniach (Cetacea), badająca około osiemdziesiąt gatunków wielorybów, delfinów i morświnowatych.
Cetologowie – naukowcy praktykujący cetologię – badają m.in. ewolucję, dystrybucję, morfologię i zachowanie waleni.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɛtɔˈlɔɟja, AS: cetoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. cetolog m.
przym. cetologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z cetologią, dotyczący cetologii
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛtɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: cetoloǵičny
Wiktionary
rzecz. cetologia ż., cetolog m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
świeżo ścięte gałęzie drzew iglastych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) leśn. ścięte lub opadłe świeże, zielone gałęzie drzew iglastych;
(1.2) leśn. pędy sosnowe wydrążone przez cetyńce i obłamane przez wiatr lub pędy świerkowe ścięte przez wiewiórki
Wiktionary
Cetyna (słow. "čečina") – pojęcie stosowane w leśnictwie dotyczące uiglonych, żywych, rzadziej martwych, ułamanych gałązek drzew iglastych.
Wikipedia
(1.1) Przedtem jednak z gałęzi, cetyny i liści zbudował zaimprowizowany szałas (…).
(1.1) (…) leżał na cetynie pogrążony w całkowitej zadumie.
Wiktionary
rzecz. cetynowość ż., cetyniak m., cetyniec m.
przym. cetynowy
Wiktionary
miasto i gmina miejska w południowej Czarnogórze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej Czarnogórze, kolebka państwowości czarnogórskiej;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
przym. cetyński
Wiktionary
motyl; szkodnik lasów iglastych
SJP.pl
chrząszcz, żeruje na drzewach iglastych
SJP.pl
Cetyniec ("Tomicus") – rodzaj chrząszczy z podrodziny kornikowatych (Scolytidae).
Występuje ponad 10 gatunków zaliczanych do tego rodzaju, w Polsce żyją przedstawiciele dwóch gatunków:
Obydwa cetyńce to groźne szkodniki wtórne lasów sosnowych. Atakują uszkodzone drzewostany. Larwy żerują pod korą, która wskutek tego płatami odpada z drzew.
Wikipedia
związany z cetyną
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cetyną, dotyczący cetyny; uzyskany z cetyny; uzyskany z cetyny
Wiktionary
rzecz. cetyna ż.
Wiktionary
pochodna hydroksyzyny, lek przeciwhistaminowy II generacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. lek przeciwhistaminowy, antagonista receptora H1, używany do leczenia alergii;
Wiktionary
Cetyryzyna ( cetirizinum) – antagonista receptora H1, pochodna hydroksyzyny. Lek przeciwhistaminowy II generacji. Blokuje receptory H1 i hamuje chemotaksję eozynofili.
W lecznictwie stosuje się też aktywny izomer lewoskrętny: lewocetyryzynę.
Wikipedia
(1.1) Biorąc przewlekle cetyryzynę czasem trzeba skontrolować serce i zrobić EKG.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɛtɨrɨˈzɨ̃na, AS: cetyryzỹna
Wiktionary
rzecz. lewocetyryzyna ż.
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Acer, Alermed, Alero, Allertec, Alerzina, Amertil, Ceratio, CetAlergin, Cetrizen, Cetyryzyna-Egis, Letizen, Parlazin, Virlix, Zyrtec, ZYX 7
Wiktionary
→ Cetynia (historyczna stolica Czarnogóry)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cetynią, dotyczący Cetynii, pochodzący z Cetynii
Wiktionary
rzecz. Cetynia ż.
Wiktionary
[czytaj: sełta] miasto autonomiczne Hiszpanii, eksklawa w północnym Maroku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka;
Wiktionary
Ce
Wikipedia
(1.1) Algeciras i Malaga mają wiele linii promowych i wodolotowych docierających na marokańskie wybrzeże Morza Śródziemnego. Najtańsze jest połączenie z Ceutą – promów odpływa codziennie kilkanaście, a cena biletu w jedną stronę to ok. 1900 peset (…)
Wiktionary
[czytaj: cieWAPcici] danie kuchni bałkańskiej w postaci podłużnego kotleta z mielonego mięsa; czewapcziczi, ćevapčići
SJP.pl
[czytaj: sewicze] latynoamerykańskie danie z surowej ryby lub owoców morza marynowanych w soku cytrusowym z dodatkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. sałatka z ryby i owoców morza marynowanych w soku z limonki z dodatkiem cebuli i papryczki chili, poidawana zwykle z słodkimi ziemniakami, sałatą, kukurydzą, awokado lub bananem; specjalność kuchni Ameryki Łacińskiej i Karaibów;
Wiktionary
Ceviche – rodzaj sałatki z owocami morza, która pochodzi najprawdopodobniej z Wicekrólestwa Peru. Potrawa popularna jest w przybrzeżnych regionach Ameryki Łacińskiej i na Karaibach.
Tradycyjne ceviche przyrządza się, zalewając surową, posiekaną rybę sokiem z cytrusów (najczęściej limonki), z dodatkiem cebuli, papryczki chili i soli, i pozostawiając do krótkiego zamarynowania.
Wikipedia
bęben, na który nawijane są zwoje liny; bobina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża cewka
(1.2) techn. wąski bęben z tarczami o dużej średnicy, na którym zwoje liny nawijają się na siebie
Wiktionary
rzecz. cewka mrz.
Wiktionary
(1.2) szpula, bobina
Wiktionary
osoba, która stała się popularna dzięki internetowi; internetowy celebryta
SJP.pl
zdrobnienie od: cewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cewka
Wiktionary
rzecz. cewka ż.
Wiktionary
robotnik obsługujący maszynę do cewienia; przewijacz
SJP.pl
robotnica obsługująca maszynę do cewienia; cewiarka; przewijaczka
SJP.pl
1. maszyna służąca do cewienia; przewijarka;
2. robotnica obsługująca maszynę do cewienia; cewiaczka; przewijaczka
SJP.pl
dział fabryki, w którym odbywa się cewienie przędzy; przewijalnia; przewijarnia
SJP.pl
dotyczący cewienia, pracujący przy cewieniu
SJP.pl
wieś w Polsce w województwie pomorskim
SJP.pl
Ce
Wikipedia
morski stułbiopław tworzący kolonie; rurkopław
SJP.pl
przewijać przędzę
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zaw. włók. przewijać przędzę na cewki snowackie lub do czółenek tkackich (w kopki wątkowe)
Wiktionary
(1.1) Pracujący przy kołowrotku siadał przy nim na niskim stołeczku, zakładał kolejno cewki osnowy czy wątkowe, przewijał lub cewił przędzę.
(1.1) Załoga cewiarni, pragnąc ułatwić pracę dziewiarzom, zobowiązała się tak cewić przędzę, aby nie było reklamacji. Dziewiarze skarżą się jednak w dalszym ciągu na pęki, które w niemałym stopniu powodują niszczenie igieł.
Wiktionary
rzecz. cewka ż., cewa ż., cewiacz mos., cewiarka ż., cewiarnia ż., cewienie n.
:: fż. cewiaczka ż., cewiarka ż.
:: zdrobn. ceweczka ż.
:: zgrub. cewa ż.
czas. nacewić dk., przecewić dk.
przym. cewiarski
Wiktionary
(1.1) daw. zaw. włók. szpulać
Wiktionary
1. naczynie w kształcie rurki w organizmie ludzkim i zwierzęcym;
2. stożkowy rdzeń do nawijania przędzy;
3. noga sarny;
4. rodzaj sidła kłusowniczego;
5. martwa komórka przewodząca wodę i soki w roślinach; tracheida;
6. rodzaj przewodu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektr. zwój izolowanego przewodu elektrycznego, stosowany w urządzeniach elektrotechnicznych i radiotechnicznych;
(1.2) anat. przewodzące naczynie w organizmie ludzkim lub zwierzęcym
(1.6) łow. sidła kłusownicze
(1.7) daw. rurka
Wiktionary
Cewka – część obwodu elektrycznego, zaliczana do elementów biernych. Posiada uzwojenie, czyli zwoje przewodnika nawinięte np. na powierzchnie:
Cewki ze zwojami ułożonymi w linię śrubową (helisę) nazywa się zwojnicami. Oprócz tego wyróżnia się cewki:
Cewki mają różne zastosowania; wytwarzane przez nie pole magnetyczne:
Wikipedia
(1.1) Dla prądu stałego cewka jest elementem rezystancyjnym o rezystancji przewodnika, z którego jest wykonana.
(1.2) Odcinki wydzielnicze śluzowe mają postać cewek, których ściana jest zbudowana z jednej warstwy komórek sześciennych.
(1.5) Sarny mają gruczoły zapachowe m.in. między racicami tylnych cewek; wydzielająca się z nich ciecz pozostawia w śladach zapach umożliwiający innym zwierzętom rozpoznanie drogi przejścia.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛfka, AS: cefka
Wiktionary
rzecz. cewa ż., ceweczka ż.
przym. cewkowy
Wiktionary
(1.1) zwojnica, solenoid, rzad. induktor
Wiktionary
dawniej: robotnik w przędzalni
SJP.pl
mający kształt cewki
SJP.pl
przymiotnik od: cewka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cewką, dotyczący cewki
Wiktionary
rzecz. cewka ż.
Wiktionary
Ce
Wikipedia
cienka, wąska rurka, służąca do cewnikowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;
Wiktionary
Cewnik, kateter − rurka (zwykle giętka, w przeciwieństwie do kaniuli), służąca do wprowadzenia do narządów i jam ciała w celach zróżnicowanych, najczęściej by coś upuścić (pobrać, odbarczyć, odprowadzić), wprowadzić (np. lek, kontrast) lub dokonać pomiaru (ciśnienia, temperatury).
Wikipedia
(1.1) Odprowadzenie moczu z nerki drogą szynowania moczowodu, jak również trudności związane z utrzymaniem takiego cewnika przez dłuższy czas znano od dawna.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛvʲɲik, AS: cevʹńik
Wiktionary
rzecz. cewnikowanie n.
przym. cewnikowy
Wiktionary
(1.1) kateter
Wiktionary
wprowadzanie cewnika; kateteryzacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) med. zakładanie cewnika do jam i narządów ciała w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków
Wiktionary
rzecz. cewnik m.
czas. cewnikować
Wiktionary
wprowadzać cewnik naturalnymi drogami do jam i narządów ciała w celach leczniczych lub diagnostycznych
SJP.pl
rodzaj glonu, zielenica z nitkowatą plechą
SJP.pl
związany z cewnikiem
SJP.pl
[czytaj: cejnowa] nazwisko, m.in. Florian Stanisław Ceynowa (1817-1881), kaszubski działacz społeczny i narodowy, pisarz i publicysta; Cejnowa, Cenowa
SJP.pl
pierwiastek chemiczny o symbolu Cs
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;
Wiktionary
Cez (Cs, caesium) – pierwiastek chemiczny, metal alkaliczny. Nazwa łacińska "caesium" (błękitny) pochodzi od silnych niebieskich linii spektralnych w widmie cezu.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma cez?
Wiktionary
IPA: t͡sɛs, AS: ces
Wiktionary
przym. cezowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Cs
Wiktionary
rodzaj sieci rybackiej do łowienia ryb dennych; niewód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ryb. sieć rybacka do łowienia przy dnie
Wiktionary
Ceza – typ niewodu, narzędzie do połowu ryb dennych, ciągnione po dnie z zakotwiczonej łodzi; składa się ze stożkowatego worka zwanego matnią o długość około 10 m i 2 skrzydeł o długości 4–6 m.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɛza, AS: ceza
Wiktionary
przym. cezowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: sklep przedsiębiorstwa CEZAL (Centrala Zaopatrzenia Lecznictwa)
SJP.pl
drzewo lub pnący krzew z rodziny bobowatych; brezylka, brezylia
SJP.pl
1. tytuł samowładcy rzymskiego w czasach starożytnych; później również: tytuł następcy tronu; osoba mająca ten tytuł;
2. przenośnie: samowładny wódz, dyktator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. przydomek rodowy Juliusza Cezara
(1.2) film. nazwa filmowej nagrody przyznawanej corocznie przez Francuską Akademię Sztuki i Techniki Filmowej
(1.3) kulin. rodzaj sałatki przyrządzonej głównie z sałaty rzymskiej, grzanek i parmezanu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cezar, pozostawiwszy silną straż na obu końcach mostu, ruszył do kraju Sugambrów.
Wiktionary
rzecz. cezarianin mos., Cezarion m.
Wiktionary
nazwa kilku miast w imperium rzymskim:
1. Cezarea Kapadocka lub Mauretańska (obecnie Kayseri, Turcja);
2. Cezarea Palestyńska lub Nadmorska;
3. Cezarea Filipowa (obecnie Banijas, Syria)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa szeregu miast i miejscowości na terenie historycznego Imperium Rzymskiego;
(1.2) geogr. wieś w Izraelu, w Dystrykcie Hajfy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Towarzyszyli nam niektórzy uczniowie z Cezarei i zaprowadzili do niejakiego Mnazona z Cypru, jednego z pierwszych uczniów, u którego mieliśmy znaleźć gościnę.
Wiktionary
przym. cezarejski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Cezarei, związany z Cezareą
Wiktionary
(1.1) Turyści zwiedzą antyczny teatr cezarejski oraz ruiny akweduktu.
Wiktionary
rzecz. Cezarea ż.
Wiktionary
kusak cezarek - gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|ż.;
Wiktionary
Cezaria – żeński odpowiednik imion męskich Cezary i Cezariusz, alternatywny odpowiednik imienia żeńskiego Cezaryna.
Wikipedia
rzecz. cezar m., cesarz m., cesarstwo n.
:: fm. Cezary m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. stronnik Gajusza Juliusza Cezara w toczących się w I w. p.n.e. wojnach domowych
Wiktionary
(1.1) Jego duchowi przodkowie to ludzie tacy jak Porcjusz Kato Młodszy, dzielny przeciwnik Juliusza Cezara, konsekwentny do końca, odbierający sobie życie jako komendant oblężonej przez cezarian Utyki.
Wiktionary
rzecz. Cezar mos., Cezarion mos.
przym. cezariański
Wiktionary
forma rządów: jedynowładztwo legitymowane zaufaniem mas (mianem cezarianizmu określano np. pozornie demokratyczny ustrój Francji za Napoleona I oraz Napoleona III); cezaryzm
SJP.pl
związany z cesarzem; cesarski, cezaryjski
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Cezariusz – oboczna forma imienia Cezary.
Cezariusz imieniny obchodzi: 25 lutego, 15 kwietnia, 20 kwietnia i 27 sierpnia.
Wikipedia
Cezariusz z małżonką; Cezariuszowie
SJP.pl
Cezariusz z małżonką; Cezariuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cezariusza lub z nim związany
SJP.pl
1. tendencja prowadząca do przypisywania państwu zwierzchności nad Kościołem, również w materii teologicznej;
2. system rządów, w którym monarcha sprawuje władzę świecką i kościelną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. system polityczny, w którym monarcha sprawuje władzę zarówno kościelną jak i świecką;
(1.2) polit. doktryna polityczna propagująca podporządkowanie Kościoła państwu
Wiktionary
Nie mylić z: papocezaryzm.
Cezaropapizm – tendencja nazywana też cezaryzmem, prowadząca do zwierzchności państwa nad Kościołem i decydowaniu o całokształcie życia religijnego, w tym także w materii teologicznej. Przeciwstawia się systemowi teokracji. Cechy cezaropapizmu występowały w gallikanizmie, febronianizmie i józefinizmie.
Wikipedia
(1.1) Rzeczywiście można mówić o cezaropapizmie w okresie po rewindykacji Justyniana, gdy Wieczne Miasto i jego biskup byli bezpośrednio zależni od cesarza.
Wiktionary
przym. cezaropapistyczny
Wiktionary
Cezar z małżonką; Cezarowie
SJP.pl
1. tytuł samowładcy rzymskiego w czasach starożytnych; później również: tytuł następcy tronu; osoba mająca ten tytuł;
2. przenośnie: samowładny wódz, dyktator
SJP.pl
przymiotnik od: cezar
SJP.pl
1. tytuł samowładcy rzymskiego w czasach starożytnych; później również: tytuł następcy tronu; osoba mająca ten tytuł;
2. przenośnie: samowładny wódz, dyktator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cezary – łacińskie imię męskie o nieustalonej do końca etymologii. Jedną z koncepcji jest pochodzenie tego imienia od rzeczownika "caesaries" – „długie włosy, czupryna”, być może też od słowa "caedere" (ciąć, wycinać), co miało oznaczać: "wycięty z łona matki" []. Jego żeńskie odpowiedniki to Cezaryna i Cezaria.
Wikipedia
(1.1) Głównym podręcznym był narzeczony, pan Barwicki. Lecz były również pomagiery drugorzędne, między innymi Hipolit Wielosławski i Cezary Baryka.
(1.1) Cezary Miżejewski (PPS) jest inicjatorem interpelacji do ministra sprawiedliwości w sprawie delegalizacji organizacji neofaszystowskich i skrajnej prawicy w Polsce.
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈzarɨ, AS: cezary
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Cezaria ż.
:: zdrobn. Czarek mos., Czaruś mos.
Wiktionary
związany z cesarzem; cesarski, cezariański
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
Cezaryna – żeński odpowiednik imienia Cezary. Alternatywna forma imienia Cezaria.
Cezaryna imieniny obchodzi 12 stycznia, 8 kwietnia.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cezaryny lub z nią związany
SJP.pl
forma rządów: jedynowładztwo legitymowane zaufaniem mas (mianem cezaryzmu określano np. pozornie demokratyczny ustrój Francji za Napoleona I oraz Napoleona III); cezarianizm
SJP.pl
Cezaryzm – określenie systemu rządów, którego nazwa wywodzi się od tytułu "Caesar", występującego w starożytnym Rzymie.
Wikipedia
CEZAS; Centrala Zaopatrzenia Szkół
SJP.pl
przymiotnik od: cez (np. bomba cezowa - urządzenie stosowane do niszczenia nowotworów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cezu
(1.2) dotyczący cezy
Wiktionary
(1.1) rzecz. cez m.
(1.2) rzecz. ceza ż.
Wiktionary
1. granica chronologiczna, przełomowy moment w dziejach ludzkości;
2. pauza rytmiczna, także średniówka;
3. nieznaczna przerwa między frazami w utworach muzycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. muz. pauza dzieląca wers lub frazę muzyczną
(1.2) przen. przełomowy moment wyznaczający koniec jednej epoki i początek następnej
Wiktionary
rodzaj dachówki o przekroju zbliżonym do litery C
SJP.pl
symbol kalifornu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: confer (z łaciny: porównaj)
SJP.pl
[czytaj: s-iefs-I] skrót od: Chelsea Football Club - brytyjski klub piłkarski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Congregatio Fratrum Cordis Iesu, Zgromadzenie Braci Serca Jezusowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Congregatio Filiorum Matris Dei Dolorosae, zakon dolorystów
SJP.pl
centygram
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Common Gateway Interface, znormalizowany interfejs, umożliwiający komunikację pomiędzy oprogramowaniem serwera WWW a innymi programami znajdującymi się na serwerze; z jego pomocą można dynamicznie (na żądanie klienta) generować dokumenty HTML uzupełniając je np. treścią pobieraną z bazy danych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Centymetr Gram Sekunda, dawny układ metryczny
SJP.pl
1. połączenie liter oznaczające spółgłoskę "ch";
2. spółgłoska tylnojęzykowa, bezdźwięczna, twarda, szczelinowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dwuznak oznaczający spółgłoskę ch (1.2)
(1.2) spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna bezdźwięczna;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zawsze myślałem, że moher pisze się przez ch.
Wiktionary
wyraz, zwykle powtarzany, oznaczający śmiech, zwłaszcza głośny i spontaniczny; ha
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. … oznaczający śmiech
Wiktionary
(1.1) Cha! cha! cha! Głuptasek chce korony! cha! cha! cha!
Wiktionary
IPA: xa, AS: χa
Wiktionary
przym. uchachany
Wiktionary
(1.1) ha
Wiktionary
południowoamerykański taniec towarzyski; cza-cza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. zob. cza-cza.
Wiktionary
Ch
Wikipedia
IPA: t͡ʃa‿ˈt͡ʃa, AS: ča‿ča
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Chaba – władca starożytnego Egiptu z III dynastii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. przest. rzeźnik
Wiktionary
rzecz. chabas mrz., chabanina ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. pogard. adorator
(1.2) reg-pl|Kresy południowe. pogard. alfons
(1.4) gw-pl|Tykocin,Łomżyńskie. pogard. Żyd, żyd
Wiktionary
mięso gorszego gatunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. posp. mięso gorszego gatunku, także nieświeże
(1.2) lwów., reg-pl|Kraków., reg-pl|Poznań. byle jakie mięso
Wiktionary
(1.1) Nie będę jadł tej chabaniny.
Wiktionary
IPA: ˌxabãˈɲĩna, AS: χabãńĩna
Wiktionary
rzecz. chabaj m., chabas m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, na Dalekim Wschodzie, stolica Kraju Chabarowskiego;
Wiktionary
Chabarowsk ( Хабаровск) – miasto w Rosji, położone w południowo-wschodnim regionie azjatyckiej części tego kraju, nad Amurem w pobliżu ujścia rzeki Ussuri.
Stolica Kraju Chabarowskiego; 616 tys. mieszkańców (2020). Współrzędne geograficzne: 48°25′ N 135°07′ E.
Wikipedia
IPA: xaˈbarɔfsk, AS: χabarofsk
Wiktionary
rzecz. chabarowszczanin mos., chabarowszczanka ż.
przym. chabarowski
Wiktionary
przymiotnik od: Chabarowsk (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chabarowskiem, dotyczący Chabarowska
Wiktionary
rzecz. Chabarowsk m., chabarowszczanin mos., chabarowszczanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chabarowska; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Chabarowsk mrz.
:: fż. chabarowszczanka ż.
przym. chabarowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chabarowska; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Chabarowsk mrz.
:: fm. chabarowszczanin mos.
przym. chabarowski
Wiktionary
regionalnie: duża porcja mięsa, mięso; habas
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. pozn. mięso
Wiktionary
rzecz. chabanina, chabaj, chabaśnik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg-pl|Dolny Śląsk, Lwów. kwiatki, zarośla
Wiktionary
minerał z grupy zeolitów, uwodniony glinokrzemian wapnia i sodu
SJP.pl
Chabazyt, chabasyt – minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy zeolitów. Minerał pospolity i szeroko rozpowszechniony.
Nazwa pochodzi od gr. "khabazios" = ziarnko gradu, co trafnie nawiązuje do wyglądu tego minerału.
Wikipedia
gwarowo: chwast, zielsko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. gw-pl|Kolbuszowa,Żywiec, Sękowa, Besko,Podhale,Zagórze, Tuligłowy. chwast
(1.2) reg-pl|Kresy południowe. pogard. kwiat
(1.4) gw-pl|Koszarawa,Nienadówka. zarośla, krzaki
(1.5) gw-pl|Nienadówka. gałązka na chrust
Wiktionary
rodzaj dużej, drewnianej, uzbrojonej łodzi przeznaczonej do różnych prac pomocniczych we flocie w XV wieku
SJP.pl
pospolity chwast polny o niebieskich kwiatach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. syst. nazwa systematyczna|Centaurea|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju chabrów (1.1)
(1.3) pot. bot. nazwa systematyczna|Centaurea cyanus|ref=tak., chaber bławatek
(1.4) bot. roślina z gatunku chaber bławatek
Wiktionary
Chaber ("Centaurea" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych ("Asteraceae"). Obejmuje według różnych ujęć systematycznych od ok. 250 do ok. 750 gatunków. Zasięg rodzaju obejmuje całą Europę, północną Afrykę i znaczną część Azji (z wyjątkiem jej południowo-wschodniej części). Rośliny z tego rodzaju rosną jako introdukowane na wszystkich innych kontynentach (z wyjątkiem Antarktydy).
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki chabra są uprawiane jako rośliny ozdobne.
(1.2) Na obrazie przedstawiony został wazon z chabrami.
Wiktionary
IPA: ˈxabɛr, AS: χaber
Wiktionary
przym. chabrowy
Wiktionary
(1.3) bławatek, gw. Poznań modrak, gwara. głowacz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Chaberkowo (niem. "Neu Wuttrienen") – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Purda. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. lekcew. lichy, chudy koń
Wiktionary
(1.1) Jej zdaniem koń, którego kupił, niczym się nie różnił od ich zdechłego chabeta.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. chabeta ż.
Wiktionary
(1.1) chabeta, szkapa, rosynant, stpol. myrcha
Wiktionary
nędzny, zabiedzony, chudy koń; szkapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. lekcew. lichy, chudy koń
Wiktionary
(1.1) Starej chabecie niewiele już zostało.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. chabet mzw.
:: zdrobn. chabetka ż.
Wiktionary
(1.1) szkapa, rosynant, stpol. myrcha
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od chabeta
(1.2) lekcew. lichy, mniejszy koń
Wiktionary
(1.1) A ile lat ma ta twoja chabetka?
Wiktionary
rzecz. chabet mzw., chabeta ż.
Wiktionary
Chabielice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Szczerców.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie piotrkowskim.
Wieś znajduje się 7 km na południe od miejscowości Szczerców. Jest położona na prawym brzegu rzeki Krasówki (dopływu Widawki), uregulowanej przez KWB Bełchatów. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 483 z Łasku do Częstochowy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chabić.
Wiktionary
czas. chabić
Wiktionary
Chabierów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Błaszki. Miejscowość liczy 280 mieszkańców.
W latach 1949–1975 w woj. poznańskim (powiat kaliski). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dawniej: rózga, pręt
SJP.pl
gwarowo: cienka gałązka, witka
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kraść
Wiktionary
(1.1) Jorg zachabił mi wczorej hefty.
Wiktionary
rzecz. chabienie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szabLI] rodzaj białego wina
SJP.pl
Chablis (wym. []) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2569 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 66 osób/km² (wśród 2044 gmin Burgundii Chablis plasuje się na 75. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 80.).
Wikipedia
Chabowo (niem. "Alt Falkenberg", nazwa przejściowa – "Szymanów, Sokolice Stare") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Bielice.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chabowo, po jej zniesieniu w gromadzie Bielice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Chabowo, Chabówka
SJP.pl
[czytaj: szabrolizm] styl filmowy inspirowany twórczością reżysera filmowego, Claude'a Chabrola; szabrolizm
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
powszelatek chabrowiec - motyl z rodziny powszelatkowatych
SJP.pl
niebieski o chabrowym odcieniu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. → chaber;
2. niebieskofioletowy; bławatkowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący chabru, należący do chabru, zrobiony z chabru, związany z chabrem
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor intensywnie niebieski, taki jak kolor kwiatu chabra bławatka
Wiktionary
(1.1) Maciuś podarował swojej mamusi uroczy chabrowy bukiecik.
(2.1) Kupiłam sobie piękną chabrową sukienkę.
Wiktionary
IPA: xaˈbrɔvɨ, AS: χabrovy
Wiktionary
rzecz. chaber mzw./mrz., chabrowość ż.
Wiktionary
(2.1) bławatkowy, szafirowy
Wiktionary
drobny motyl z rodziny rusałkowatych; przeplatka chabrówka
SJP.pl
Chabsko – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie mogileńskim, w gminie Mogilno.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mebl. niski japoński stolik
Wiktionary
wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim
SJP.pl
Zobacz też: Chabówka w innych znaczeniach tego słowa.
Chabówka – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Rabka-Zdrój. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
W 1595 roku wieś położona w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego była własnością kasztelanowej krakowskiej Anny z Sieniawskich Jordanowej.
Wikipedia
potocznie: chachać się - śmiać się
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny;
Wiktionary
Chachalnia – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie krotoszyńskim, w gminie Zduny.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kaliskiego.
Wikipedia
(1.1) Przed laty Chachalnia należała do województwa kaliskiego.
Wiktionary
rzecz. chachalnianin mos., chachalnianka ż.
przym. chachalniański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chachalni
Wiktionary
(1.1) Jej córka wyszła za rodowitego chachalnianina.
Wiktionary
rzecz. Chachalnia ż.
:: fż. chachalnianka ż.
przym. chachalniański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chachalni
Wiktionary
(1.1) Dwie rozbawione chachalnianki siedziały na kocu nad ruczajem.
Wiktionary
rzecz. Chachalnia mrz.
:: fm. chachalnianin mos.
przym. chachalniański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chachalni, związany z Chachalnią
Wiktionary
(1.1) Wypasał na chachalniańskich łąkach sto krów.
Wiktionary
rzecz. Chachalnia ż., chachalnianin mos., chachalnianka ż.
Wiktionary
duchowny karaimski; hacham
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chachać.
Wiktionary
czas. chachać
Wiktionary
pogardliwie o włóczędze albo o człowieku pochodzącym z niższych warstw społecznych, głównie o chłopie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. włóczęga, powsinoga
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. pijak
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. łobuz
Wiktionary
przym. chacharski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. związany z chacharem, dotyczący chachara
Wiktionary
rzecz. chachar mos., chachor mos.
Wiktionary
potocznie: chachać się - śmiać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gmatwać, sprawiać, że coś jest zawiłe
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. starając się ukryć jakieś informacje, czynić coś trudniejszym do zrozumienia
Wiktionary
(1.1) Dla dziennikarza depeszowego każdy kontakt z politykiem to informacja; nawet wtedy, gdy on się miga od odpowiedzi albo chachmęci, albo odpowiada, ale na inne pytanie.
Wiktionary
czas. nachachmęcić dk., zachachmęcić dk.
Wiktionary
1. potocznie: oszustwo; machlojka, przekręt;
2. dawniej:
a) manowiec, wertep, rozdroże;
b) przenośnie: plątanina, chaos, zamęt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pijak
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. dziad
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. łobuz
(1.4) gw-pl|Górny Śląsk. także bez pejoratywnego wydźwięku, w znaczeniu zbliżonym do pieron
Wiktionary
(1.1) Ty mi nikaj z chachorami łazić niy bydziesz.
(1.2) Z Zeflika się latoś pieroński chachor zrobił.
Wiktionary
przym. chacharski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. Ukrainiec lub osoba posługująca się językiem ukraińskim
(1.2) gw-pl|Poznań. kark
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
język chachłacki, gwara chachłacka - określenie różnych gwar wschodniosłowiańskich na obszarze Podlasia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: czako] formacja roślinna typowa dla pewnych regionów Argentyny, Paragwaju i Boliwii, kompleks zbiorowisk sawannowych i leśnych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szaKON] taniec hiszpański z XVI w. w metrum trójdzielnym; ciaccona
SJP.pl
Chaconne, szakon, ciacona – forma muzyczna oparta na hiszpańskim tańcu w metrum 3/4. Chaconne oznacza również sam taniec.
Charakteryzuje się szeregiem wariacji, z których żadna nie jest dłuższa niż 8 taktów. Jako taniec jest swawolny, rytmiczny i często uważany za rozwiązły.
Wikipedia
gruzinski zapiekany placek z serem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;
Wiktionary
Chaczapuri (gruz. ხაჭაპური) – gruziński zapiekany placek z serem. Jedno z tradycyjnych dań kuchni kaukaskiej. Występuje w licznych różniących się od siebie odmianach, m.in.:
Może być podawane również z dodatkami, na przykład z sosem adżika.
Nazwa chaczapuri pochodzi od gruzińskich słów „chaczo” i „puri” oznaczających twaróg i chleb.
Wikipedia
nazwisko obce, np. Aram Iljicz Chaczaturian (1903-1978) - ormiański kompozytor muzyki poważnej, dyrygent i pedagog
SJP.pl
ormiańska kamienna stela lub płyta wotywna upamiętniająca szczególne wydarzenia lub osobę
SJP.pl
Chaczkar (orm. "Խաչքար" – "kamień krzyż") – ormiańska kamienna stela lub płyta wotywna upamiętniająca szczególne wydarzenia lub osobę.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) anglosaskie imię męskie
(1.2) pot. pejor. stereotypowy przystojny, młody mężczyzna, mający powodzenie, ale niezbyt rozgarnięty intelektualnie, obiekt kpin w memach
Wiktionary
Chad (Ceadda, Chad z Yorku, Cedda; data urodzenia nieznana, zm. 2 marca 672) – średniowieczny anglosaski duchowny, opat kilku klasztorów, biskup Northumbrii i Mercji, czczony jako święty w Kościele katolickim, prawosławnym i anglikańskim. Jest uznawany za jednego z najważniejszych misjonarzy w państwach anglosaskich i za człowieka, który schrystianizował Mercję.
Wikipedia
(1.1) Chad spojrzał przez ramię, podenerwowany. Owen dał mu znak, że wszystko jest w porządku.
Wiktionary
IPA: t͡ʃat, AS: čat
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
ryba z rodziny łososiowatych
SJP.pl
potocznie: chrześcijańska demokracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. chrześcijańska demokracja
Wiktionary
IPA: xaˈdɛt͡sʲja, AS: χadecʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chadek m., chadeckość ż.
przym. chadecki
Wiktionary
(1.1) skrót ChD
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od chadecja
Wiktionary
(1.1) - To była próba ratowania Unii przed zniknięciem ze sceny politycznej, przed przekształceniem partii o kilkunastoprocentowym elektoracie w niewielkie ugrupowanie chadeckie - tłumaczył wówczas.
Wiktionary
IPA: xaˈdɛt͡sʲci, AS: χadecʹḱi
Wiktionary
rzecz. chadecja ż., chadek m., chadeckość ż.
Wiktionary
(1.1) chrześcijańsko-demokratyczny
Wiktionary
→ chadecki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chadeckie; cecha tych, którzy są chadeccy
Wiktionary
rzecz. chadek m., chadecja ż.
przym. chadecki
Wiktionary
1. polityczka należąca do partii chrześcijańsko-demokratycznej;
2. zwolenniczka polityki chadecji
SJP.pl
polityk należący do partii chrześcijańsko-demokratycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) polit. członek bądź sympatyk chadecji
Wiktionary
IPA: ˈxadɛk, AS: χadek
Wiktionary
rzecz. chadecja ż., chadeckość ż.
przym. chadecki
Wiktionary
osoba z chorobą afektywną dwubiegunową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. gorczyca polna
Wiktionary
[czytaj: czedłyk] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chadzać.
Wiktionary
IPA: xaˈd͡zãɲɛ, AS: χaʒãńe
Wiktionary
rzecz. przechodka ż., chód m., chodzik m., chodnik m., chodniczek m., chodnikowiec m., chodak m., chodaczek m., chodzony m., chodnica ż., chodliwość ż., chodziarz m., chodziarka m., chadzka ż., chodzenie n.
czas. obejść, chodzić ndk., chadzać ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
1. chodzić, udawać się dokądś od czasu do czasu
2. nosić czasami, miewać coś na sobie jako ubiór
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) chodzić od czasu do czasu lub regularnie
Wiktionary
(1.1) Jeszcze przez kilka dni chadzał Kazimierz, olśniony i odurzony, po brukach świętującej i wiwatującej Warszawy.
Wiktionary
IPA: ˈxad͡zat͡ɕ, AS: χaʒać
Wiktionary
rzecz. schadzka ż., przechodka ż., chód mrz., chodzik mrz., chodnik mrz., chodniczek mrz., chodnikowiec mos., chodak mrz., chodaczek mrz., chodzony mrz., chodnica ż., chodliwość ż., chodziarz mos., chodziarka ż., chadzka ż., chadzanie n., chodzenie n.
czas. obejść, chodzić ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pogard. szmaciarz, osoba niechlujna
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk.
Wiktionary
(1.1) Tyn pieróński chadziaj. Kaj loucóm zajś te chadziaje? Jou by sie nie dziwiół bo to je chadziaj.
Wiktionary
rzecz. chadziajka ż., chadziajstwo n., chaziaj m.
przym. chadziajski
Wiktionary
(1.1) szmaciorz, ciarach, dziod
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z chadziajem
Wiktionary
(1.1) Tradycje polskie, hanyskie i chadziajskie trwają w nieustającym zwarciu i konkurują ze sobą na dusze.
Wiktionary
rzecz. chadziaj m.
Wiktionary
władca starożytnego Egiptu z okresu Starego Państwa, syn Cheopsa; Chefren
SJP.pl
[czytaj: czaga] gatunek grzyba z rodziny szczecinkowcowatych; czaga, huba brzozowa, błyskoporek podkorowy
SJP.pl
[czytaj: szaGAL] Marc Chagall (1887-1985), francuski malarz i grafik
SJP.pl
[czytaj: CHA-im] obce imię męskie
SJP.pl
żydowska początkowa szkoła religijna dla chłopców; cheder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Nienieckim Okręgu Autonomicznym Rosji, uchodzi do Zatoki Chajpudyrskiej Morza Peczorskiego
Wiktionary
przym. chajpudyrski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chajpudyrą, dotyczący Chajpudyry
Wiktionary
rzecz. Chajpudyra ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chajtać.
Wiktionary
rzecz. ochajtanie n.
czas. chajtać ndk., ochajtać dk.
Wiktionary
chajtać się - potocznie: brać ślub; hajtać się
SJP.pl
potocznie: taki, który wziął ślub; hajtnięty, ochajtnięty
SJP.pl
chajtnąć się - potocznie: wziąć ślub; hajtnąć się
SJP.pl
pikantna południowoafrykańska potrawa warzywna
SJP.pl
przedstawiciel ludu zamieszkującego Chakasję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek tureckiego ludu zamieszkującego Chakasję i obwód kemerowski;
Wiktionary
rzecz. Chakasja ż., chakaski mrz.
:: fż. Chakaska ż.
przym. chakaski
Wiktionary
republika autonomiczna w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Chakasja ( Республика Хакасия, Хака́с Респу́бликазы, tr. "Chakás Respúblikazy") – autonomiczna republika w Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
rzecz. Chakas mos., Chakaska ż., chakaski mrz.
przym. chakaski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Chakasji
Wiktionary
dotyczący Chakasów, związany z Chakasami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. członkini tureckiego ludu zamieszkującego Chakasję i obwód kemerowski
Wiktionary
rzecz. Chakasja ż., chakaski mrz.
:: fm. Chakas mos.
przym. chakaski
Wiktionary
dotyczący Chakasów, związany z Chakasami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chakasją lub Chakasami, dotyczący Chakasji lub Chakasów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język chakaski;
Wiktionary
rzecz. Chakasja ż., Chakas mos., Chakaska ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja, w której ciało jest wygięte do góry w łuk, stopy i dłonie oparte są podłodze
Wiktionary
(1.1) urdva dhanurasana, pozycja koła, pozycja wzniesionego łuku, koło, wzniesiony łuk
Wiktionary
chalazon;
1. gęste pasmo białka, na którym podwieszona jest kula żółtkowa w jajku; powrózek białkowy;
2. u roślin kwiatowych: podstawa zalążka znajdująca się naprzeciw okienka; osadka
SJP.pl
Zasugerowano, aby ten artykuł na różne artykuły – Chalaza (zoologia) i Chalaza (botanika).
Chalaza – struktura występująca w jajach zwierząt i zalążkach roślin.
Wikipedia
chalaza;
1. gęste pasmo białka, na którym podwieszona jest kula żółtkowa w jajku; powrózek białkowy;
2. u roślin kwiatowych: podstawa zalążka znajdująca się naprzeciw okienka; osadka
SJP.pl
tlenek krzemu, odmiana kwarcu; jego barwne odmiany to: agat, chryzopraz, heliotrop, karneol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;
(1.2) jubil. oszlifowany kamień ozdobny z chalcedonu (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Barwne odmiany chalcedonu mają zastosowanie w jubilerstwie.
Wiktionary
IPA: xalˈt͡sɛdɔ̃n, AS: χalcedõn
Wiktionary
rzecz. Chalcedon mrz.
przym. chalcedoński, chalcedonowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chalcedonem, dotyczący chalcedonu; wykonany z chalcedonu
Wiktionary
rzecz. chalcedon mrz., Chalcedon mrz.
Wiktionary
dotyczący Chalcedonu, greckiego miasta w starożytnej Bitynii, obecnie dzielnicy Stambułu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. hist. odnoszący się do Chalcedonu, związany z Chalcedonem
(1.2) rel. hist. odnoszący się do czwartego soboru powszechnego biskupów chrześcijańskich w 451 roku, związany z czwartym soborem powszechnym
Wiktionary
(1.2) Kościołami chalcedońskimi są obecnie wszystkie Kościoły katolickie i wszystkie Cerkwie prawosławne.
Wiktionary
rzecz. Chalcedon m., chalcedon m.
Wiktionary
nazwa Babilonii użyta po raz pierwszy w IX w. p.n.e. w inskrypcjach króla Asyrii Aszurnasirpala II; Chaldeja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. zob. Chaldeja.
Wiktionary
Chaldeja, Chaldea, akadyjskie Kaldu, "nazwa Babilonii lub jej południowej części użyta po raz pierwszy w inskrypcjach króla Asyrii Aszurnasirpala II (IX w. p.n.e.);" od czasów panowania dyn. chaldejskiej (626–539) nazwą Chaldeja objęto obszar całej Babilonii (w świecie antycznym Chaldeja i Kaldu oznaczały to samo). Zamieszkane przez starożytnych Chaldejczyków. Z Ur chaldejskiego pochodził m.in. biblijny Abraham.
Wikipedia
(1.1) Chaldea była południową częścią starożytnej Mezopotamii.
Wiktionary
(1.1) war. Chaldeja
Wiktionary
nazwa Babilonii użyta po raz pierwszy w IX w. p.n.e. w inskrypcjach króla Asyrii Aszurnasirpala II; Chaldea
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. historyczna kraina w południowej Mezopotamii, nad Zatoką Perską u ujścia Eufratu i Tygrysu — na obszarze dzisiejszego południowego Iraku
Wiktionary
(1.1) Gdy w mieście Ur żył Abraham, wówczas to nie była jeszcze Chaldeja a Sumer.
Wiktionary
rzecz. Chaldejczyk mos., Chaldejka ż., chaldejski mrz.
przym. chaldejski
Wiktionary
(1.1) war. Chaldea
Wiktionary
członek starożytnego ludu zachodniosemickiego, przybyłego do południowej Babilonii w połowie XI w. p.n.e.
SJP.pl
Chaldejczycy (akad. trl. "Kaldu", כשדים "Kasdim", Χαλδαίοι, "Chaldaioi") – starożytny lud zachodniosemicki posługujący się dialektem języka aramejskiego.
Wikipedia
członek starożytnego ludu zachodniosemickiego, przybyłego do południowej Babilonii w połowie XI w. p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek starożytnego ludu semickiego;
Wiktionary
(1.1) Nabuchodonozor II był ostatnim wielkim królem Chaldejczyków.
Wiktionary
rzecz. Chaldeja ż., chaldejski m.
:: fż. Chaldejka ż.
przym. chaldejski
Wiktionary
członkini starożytnego ludu zachodniosemickiego, przybyłego do południowej Babilonii w połowie XI w. p.n.e.
SJP.pl
przymiotnik od: Chaldeja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Chaldei lub Chaldejczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;
(2.2) jęz. język zaliczany do grupy semickiej, którym posługuje się około 200 tysięcy zamieszkujących głównie Irak;
Wiktionary
(1.1) Językiem liturgicznym Kościoła chaldejskiego pozostał aramejski.
(1.1) Informacje te znalazłam na chaldejskim portalu informacyjnym.
(2.1) Język chaldejski zapisywany był sumeryjskim pismem klinowym.
(2.2) Współczesny język chaldejski stanowi część tzw. makrojęzyka syryjskiego.
Wiktionary
rzecz. Chaldeja ż., Chaldejczyk mos., Chaldejka ż.
Wiktionary
(2.1) akadyjski
(2.2) nowoaramejski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
kalif; tytuł muzułmańskiego przywódcy świeckiego i duchownego; u szyitów: tytuł przywódcy świeckiego; osoba mająca ten tytuł
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, uwodniony siarczan miedzi
SJP.pl
Chalkantyt (gr. "chalkos" – miedź, "anthos" – kwiat; "kwiat miedzi") – minerał z gromady siarczanów. Jest powszechnie spotykany w większości kopalń siarczkowych rud miedzi.
Wikipedia
miasto w starożytnej Bitynii, obecnie dzielnica Stambułu w Turcji; Chalcedon
SJP.pl
Chalkedon, Chalcedon (gr. Χαλκηδών "Chalkēdṓn", łac. "Chalcedonia") – starożytne miasto portowe założone przez greckich kolonistów z Megary w roku 676 p.n.e. nad azjatyckim wybrzeżem Bosforu w krainie Bitynia. Miasto znajdowało się na półwyspie Chalkedońskim u wejścia do cieśniny Bosfor prawie dokładnie naprzeciw starożytnego Byzantionu – późniejszego Konstantynopola.
Wikipedia
półwysep w Grecji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chalkidą, dotyczący Chalkidy
Wiktionary
(1.1) Szczególnie rozpowszechnione były trzy systemy: chalkidzki, ateński i joński. Ten ostatni stał się w IV w. przed Chr. ogólnogreckim alfabetem „klasycznym”.
Wiktionary
rzecz. Chalkida ż.
Wiktionary
minerał, siarczek miedzi
SJP.pl
o pierwiastku: łatwo łączący się z siarką, tworzący trwałe siarczki
SJP.pl
rytownik będący specjalistą w dziedzinie chalkografii; miedziorytnik
SJP.pl
sztuka rytowania w miedzi lub mosiądzu; miedziorytnictwo
SJP.pl
okres przejściowy między epokami kamienia i brązu; eneolit, epoka miedzi
SJP.pl
Chalkolit (od gr. "chalkós" — miedź i "lithos" — kamień), także eneolit lub epoka miedzi – jedna z epok prehistorii, okres przejściowy między archeologicznymi epokami kamienia i brązu, w którym u ludów neolitycznych pojawiły się pierwsze użytkowe wyroby z metalu, głównie z miedzi (narzędzia, broń, ozdoby), obok pozostających wciąż w powszechnym użyciu narzędzi wyrabianych z krzemienia i in. kamienia.
Wikipedia
nienasycony keton mający dwa pierścienie aromatyczne w cząsteczce
SJP.pl
Chalkon (nazwa systematyczna: 1,3-difenylo-2-propen-1-on, benzylidynoacetofenon) – organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych ketonów aromatycznych.
Może być otrzymany np. w reakcji acetofenonu z benzaldehydem w obecności zasady:
Wikipedia
minerał, siarczek miedzi i żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza;
Wiktionary
Chalkopiryt (piryt miedziowy) – minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest mieszany siarczek miedzi(II) i żelaza(II) (CuFeS2). Jest minerałem pospolitym i bardzo szeroko rozpowszechnionym.
Nazwa pochodzi od gr. "chalkós", "miedź" + "pyrítes", "ogniowy" i nawiązuje do składu chemicznego i barwy tego minerału.
Wikipedia
przym. chalkopirytowy
Wiktionary
minerał, siarczek miedzi; błyszcz miedzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. siarczek (I) miedzi, nieprzezroczysty minerał barwy ołowianoszarej, ważne źródło miedzi na użytek przemysłowy;
Wiktionary
Chalkozyn (gr. "khalkos", "chalkos", tłum. miedź) – minerał z grupy siarczków.
Wikipedia
przym. chalkozynowy
Wiktionary
[czytaj: czelendż]
1. nazwa zawodów sportowych w niektórych dyscyplinach;
2. bezpośrednia rywalizacja zawodników z czołówki i spoza niej;
3. rodzaj klasyfikacji sportowych dokonywanych przez organizację lub gazetę sportową;
4. w siatkówce i tenisie ziemnym: prośba o elektroniczne sprawdzenie poprawności zagrania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czelendżer] turniej klasyfikacyjny, zwykle niższy rangą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś położona w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Chalno – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Topólka.
Wieś sołecka – zobacz jednostki pomocnicze gminy Topólka w BIP.
Wikipedia
[czytaj: szaliMO] z francuskiego: dmuchawka;
1. dawny instrument dęty, rodzaj fujarki, pierwowzór klarnetu;
2. niski rejestr klarnetu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. człowiek ordynarny, grubiański, nieokrzesany, niekulturalny; grubianin, prostak, gbur, prymityw;
2. dawniej: człowiek, który należy do niższej warstwy społecznej, zwłaszcza taki, który nie posiada szlachectwa; chłop, wieśniak, włościanin, plebejusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pejor. obraź. osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm
(1.2) przest. pogard. człowiek niskiego stanu, chłop, parobek
Wiktionary
Cham (hebr. חָם "Ḥam") – według biblijnej Księgi Rodzaju jeden z 3 synów Noego, przodek ludów Kanaanu i Afryki. Od jego imienia wzięła się nazwa grupy ludów chamickich.
Za swoje zachowanie w stosunku do ojca został, w popularnym rozumieniu, wraz z potomstwem, przeklęty przez Noego (stąd chamem określa się człowieka źle wychowanego, gbura, prostaka), choć ściśle został przeklęty tylko jeden jego syn Kanaan.
Wikipedia
(1.1) Ten cham nawet się ze mną nie przywitał!
(1.2) Cham powinien słuchać swojego pana, bo po to się urodził!
Wiktionary
IPA: xãm, AS: χãm
Wiktionary
rzecz. chamstwo n., chamienie n., schamienie n., odchamianie n., odchamienie n., chamskość ż.
:: fż. chamka ż., chamica ż., chamówa ż., chamówka ż.
:: zdrobn. chamek m., chamuś m.
:: zgrub. chamidło n., chamisko n.
czas. chamieć ndk., schamieć dk., odchamiać ndk., odchamić dk.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.1) bamber, burak, barbarzyńca, burek, chamidło, chamisko, chamskie nasienie, chamuś, lwów|ćmok., gbur, gburzysko, grubianin, jaskiniowiec, kałmuk, nieokrzesaniec, ordynus, parobas, plebejusz, prostak, prymityw, troglodyta, żłób
(1.2) plebejusz, prostak
Wiktionary
[czytaj: szaMAD] sygnał bębnem lub trąbką na znak, że się chce wysłać parlamentariusza do nieprzyjacielskiego dowódcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina, której pędy przemieszczają się po powierzchni ziemi toczone przez wiatr
Wiktionary
(1.1) biegacz, biegacz pustynny, biegacz stepowy, biegus
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) białystok. cham
Wiktionary
[czytaj: CZEJMbelin] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szambertĘ] burgundzkie wino czerwone
SJP.pl
[czytaj: szamBOR]
1. francuskie miasto w Górnej Normandii (regionie administracyjnym w północnej Francji);
2. francuskie miasto w Centre (regionie administracyjnym w środkowej Francji)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina z rodziny wrzosowatych; rozmarynek
SJP.pl
chamedora wytworna - gatunek roślin z rodziny arekowatych
SJP.pl
Chamedora ("Chamaedorea" Willd.) – rodzaj roślin z rodziny arekowatych ("Arecaceae"). Obejmuje co najmniej 107 gatunków. Palmy te występują w Ameryce Środkowej. Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Wikipedia
roślina wieloletnia o odnawiających się pączkach w dole pędów, bardzo blisko gleby, np. wrzos zwyczajny, borówka, mech; roślina niskopączkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. krzew lub krzewinka mająca odnawiające się pączki tuż nad powierzchnią ziemi;
Wiktionary
(1.1) W skrajnych warunkach klimatycznych Arktyki przeważają drobne chamefity zimujące pod śniegiem lub schowane w płatach mchów i krzaczkowatych porostów.
Wiktionary
zdrobnienie od: cham; chamuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. rzad. herp. kameleon
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌxãmɛˈlɛɔ̃n, AS: χãmeleõn
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chmura
Wiktionary
(1.1) bydzie loć, bo chamery zaś ciągną od zachodu.
Wiktionary
chamerops niski - gatunek palmy; palmiczka, karłatka niska
SJP.pl
[czytaj: szaFOR] nazwisko
SJP.pl
chamka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. obraź. kobieta, która zachowuje się niekulturalnie, ordynarnie
Wiktionary
rzecz. chamstwo n., chamienie n., schamienie n., odchamianie n., odchamienie n.
:: fm. cham
:: zdrobn. chamek m., chamuś m.
:: zgrub. chamidło n., chamisko n.
czas. chamieć ndk., schamieć dk., odchamiać ndk., odchamić dk.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.1) chamka ż., chamówa ż., chamówka ż.
Wiktionary
przedstawiciel grupy ludów niesemickich zamieszkujących północną i północno-wschodnią Afrykę przed ekspansją Arabów
SJP.pl
Chamici – przestarzałe określenie niesemickich ludów zamieszkujących Afrykę Północną przed ekspansją Arabów i innych grup pochodzenia semickiego. Pojęcie to było używane w nauce do lat 60. XX wieku.
Ludy chamickie dzielono w następujący sposób:
Języki, którymi posługują się te ludy, klasyfikowano jako języki chamickie i zaliczano do wspólnej rodziny językowej z językami semickimi jako "języki chamito-semickie".
Wikipedia
języki chamickie - grupa języków afrykańskich należących do rodziny językowej semito-chamickiej (od imienia biblijnego Cham)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący ludów niesemickich (głównie w odniesieniu do północnej i północno-wschodniej Afryki przed ekspansją Arabów i innych grup semickich)
Wiktionary
(1.1) (…) zostali podbici przez wojowniczy pasterski lud Tutsi należący do rodziny ludów chamickich wywodzących się z Afryki północnej.
Wiktionary
IPA: xãˈmʲit͡sʲci, AS: χãmʹicʹḱi
Wiktionary
rzecz. Cham m., Chamita m., Chamitka ż.
Wiktionary
potocznie: człowiek ordynarny, grubiański, nieokrzesany, niekulturalny; grubianin, prostak, gbur, prymityw, chamisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. osoba chamska, prostacka, niekulturalna
Wiktionary
(1.1) Widziałeś? Nie zrobiła mi miejsca, chociaż grzecznie o to prosiłam. Ale z niej chamidło!
Wiktionary
IPA: xãˈmʲidwɔ, AS: χãmʹidu̯o
Wiktionary
rzecz. chamowatość ż., chamka ż., chamica ż., cham m., chamstwo n., chamisko n.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko, chamowato
czas. schamieć
Wiktionary
(1.1) chamisko, ordynus, cham, burak, prostak, ćwok
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stawać się chamskim, nieokrzesanym
SJP.pl
potocznie: człowiek ordynarny, grubiański, nieokrzesany, niekulturalny; grubianin, prostak, gbur, prymityw, chamidło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ekspr. cham
Wiktionary
rzecz. cham mzw./mos.
Wiktionary
przedstawiciel grupy ludów niesemickich zamieszkujących północną i północno-wschodnią Afrykę przed ekspansją Arabów
SJP.pl
Chamita – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Rio Arriba.
Wikipedia
(okazjonalizm) ironicznie: pracownik ZWCh (Zakładów Włókien Chemicznych) Stilon w Gorzowie Wielkopolskim
SJP.pl
1. obelżywie o kobiecie prostackiej, niekulturalnej, ordynarnej
2. archaicznie: pogardliwie o kobiecie niższego stanu, zwłaszcza o chłopce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. ordynarna kobieta
(1.2) przest. kobieta niskiego stanu, zwłaszcza chłopka
Wiktionary
IPA: ˈxãmka, AS: χãmka
Wiktionary
rzecz. chamuś m., chamidło n., chamisko n., chamskość ż., chamowatość ż., chamstwo n., chamienie n., schamienie n.
:: fm. cham m.
:: zgrub. chamica ż.
czas. chamieć ndk., schamieć dk.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko, po chamsku
Wiktionary
[czytaj: szaMŁA] kolor jasnożółty
SJP.pl
Chamois – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Dolina Aosty, w dolinie Valtournenche w Alpach Pennińskich.
Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwały 92 osoby przy gęstości zaludnienia 6,35 os./1 km².
Wikipedia
[czytaj: szamoNI] dawniej: Chamonix-Mont-Blanc - miasto we Francji
SJP.pl
[czytaj: szamoNI mą BLA] miasto we Francji
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „Chamonix”. Zobacz też: Chamonix – brazylijski producent samochodów.
Chamonix-Mont-Blanc – miejscowość turystyczna i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Górna Sabaudia. Leży w dolinie Vallée de Chamonix.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) rzad. imię|polski|m., jedno z imion biblijnych
Wiktionary
(1.1) Obrawszy sobie miejsce w pobliżu tego miasta, nabył od synów Chamora, ojca Sychema, za sto kesitów kawał pola, na którym rozbił swe namioty.
Wiktionary
minerał z grupy chlorytów, glinokrzemian żelaza; szamozyt
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chamowate; cecha tych, którzy są chamowaci
Wiktionary
rzecz. cham m., chamisko n., chamidło n., chamka ż., chamica ż., chamskość ż., chamienie n., schamienie n.
czas. chamieć ndk., schamieć dk.
przym. chamowaty, chamski
przysł. chamowato, chamsko
Wiktionary
(1.1) ordynarność
Wiktionary
nieokrzesany; grubiański; ordynarny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) posp. zachowujący się jak cham
Wiktionary
(1.1) Ten nauczyciel jest straszliwie chamowaty.
Wiktionary
rzecz. chamskość ż., chamica ż., cham mos., chamka ż., chamek mos., chamidło n., chamstwo n., chamówa ż., chamówka ż., chamienie n., schamienie n., odchamianie n., odchamienie n., chamowatość ż.
czas. chamieć ndk., schamieć dk., odchamiać ndk., odchamić dk.
przym. chamski
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.1) nieokrzesany, grubiański, ordynarny
Wiktionary
[czytaj: czempion] mistrz sportowy; czempion; szampion
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mistrzostwo w jakiejś dyscyplinie sportu; czempionat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tytuł championa; mistrzostwo w określonej dziedzinie lub dyscyplinie sportu
(1.2) zawody sportowe mające na celu wyłonienie zdobywcy championatu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Spośród 36 zwierząt trzy sięgnęły po championat.
(1.1) W nagrodę dyplom, puchar i medal, bo profitów finansowych za zdobycie championatu nie ma.
(1.2) Dla Koreańczyków z południa Półwyspu, start w czerwcowym championacie będzie szóstym występem w finałach piłkarskich mistrzostw świata [...].
Wiktionary
rzecz. champion mos., czempion mos., championka ż., czempionka ż.
Wiktionary
(1.1) war. czempionat; mistrzostwo, zwycięstwo, triumf
(1.2) war. czempionat
Wiktionary
czempionka;
1. mistrzyni w jakiejś dyscyplinie sportu
2. zwierzę (samica), które zostało zwycięzcą zawodów lub konkursu
SJP.pl
[czytaj: czempioństwo] bycie championem, mistrzostwo; czempioństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chamrać.
Wiktionary
czas. chamrać
Wiktionary
potocznie:
1. gadać, obgadywać;
2. targać, tarmosić, użerać się z czymś lub kimś
SJP.pl
1. sardela europejska, ryba z rodziny śledziowatych;
2. piątka, w klasycznych literaturach muzułmańskich Wschodu, ogólna nazwa dzieła poetyckiego składającego się z 5 oddzielnych, większych poematów o powtarzających się tematach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;
(1.2) icht. pot. ryba z gatunku sardela europejska
(1.3) liter. pięcioksiąg
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) ręka Fatimy, ręka Miriam, ręka Boga, hamesz, rzad. hamsa
Wiktionary
lokalna nazwa suchego, porywistego wiatru wiejącego na Saharze i często wywołującego burze piaskowe; samum, samiel, hamsin
SJP.pl
Chamsin – ciepły, porywisty wiatr wiejący na pustynnych obszarach Egiptu i Libii.
Wiatr ten jest wywoływany przez układy niżowe przesuwające się na wschód w południowej części Morza Śródziemnego w okresie od lutego do czerwca.
Wikipedia
źle wychowany, prostacki, ordynarny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) posp. pejor. obraź. ordynarny, grubiański, wyjątkowo nieuprzejmy, właściwy chamowi
(1.2) daw. pogard. należący do członka niższej klasy społecznej, właściwy chłopu
Wiktionary
(1.1) Nie bądź taki chamski, trochę uprzejmości nie zawadzi.
(1.2) Pokojówka zmieniała ciągle salaterki, przynosiła filigranowe talerzyki, łyżeczki, rogowe nożyki, ale chamski syn wstawał po tych ceremoniach tak samo zgłodniały, jak do nich zasiadał.
Wiktionary
IPA: ˈxãmsʲci, AS: χãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. chamowatość ż., chamica ż., cham m., chamka ż., chamówa ż., chamidło n., chamstwo n., chamskość ż.
przysł. chamsko
przym. chamowaty
czas. schamieć
Wiktionary
(1.1) ordynarny, grubiański
(1.2) włościański, chłopski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chamski, bezczelnie, niegrzecznie, prostacko
Wiktionary
rzecz. chamowatość ż., chamica ż., cham m., chamka ż., chamstwo n., chamidło n., chamskość ż.
przym. chamski, chamowaty
czas. schamieć
Wiktionary
→ chamski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chamskie; cecha tych, którzy są chamscy
Wiktionary
rzecz. cham m., chamka ż., chamowatość ż., chamienie n., schamienie n.
czas. chamieć ndk., schamieć dk.
przym. chamski, chamowaty
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.1) chamowatość, ordynarność
Wiktionary
1. wybitnie złe zachowanie, cechy właściwe chamowi; grubiaństwo, prostactwo, obelżywość;
2. dawniej: pogardliwie o chłopach;
3. grupa osób zachowująca się ordynarnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zbiór cech należących do chama; brak kultury
(1.2) daw. pogard. chłopi, lud
Wiktionary
(1.1) Nienawidzę chamstwa.
Wiktionary
IPA: ˈxãmstfɔ, AS: χãmstfo
Wiktionary
rzecz. cham m., chamka ż., chamek m., chamidło n.
czas. chamieć, odchamiać, schamieć, odchamić, odchamić się
przym. chamski
przysł. chamsko
Wiktionary
(1.1) nieokrzesanie, ordynarność, grubiaństwo, prostactwo, wulgarność
Wiktionary
zdrobnienie od: cham; chamek
SJP.pl
1. człowiek ordynarny, grubiański, nieokrzesany, niekulturalny; grubianin, prostak, gbur, prymityw;
2. dawniej: człowiek, który należy do niższej warstwy społecznej, zwłaszcza taki, który nie posiada szlachectwa; chłop, wieśniak, włościanin, plebejusz
SJP.pl
potocznie: chamskie zachowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. chamskie, bezczelne zachowanie; zupełny brak kultury
(1.2) pot. wiejska zabawa, nieudana dyskoteka
Wiktionary
IPA: xãˈmuva, AS: χãmuva
Wiktionary
rzecz. cham, chamstwo
przym. chamski, chamowaty
czas. schamieć
Wiktionary
dawny tytuł panującego zwierzchnika prowincji lub władcy feudalnego w krajach wschodnich; osoba nosząca ten tytuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rel. chińska odmiana buddyzmu, z której wywodzi się japoński zen;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Misjonarze i poszukiwacze przygód, tacy jak Marco Polo, mogli bez przeszkód wędrować przez bezkresne państwo chanów.
Wiktionary
IPA: xãn, AS: χãn
Wiktionary
(1.1)
rzecz. chanat mrz.
przym. chanowy
Wiktionary
starożytna kraina; Kanaan
SJP.pl
Chanameel – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Kuzyn Jeremiasza. Kiedy Jerozolima była zagrożona ze strony Babilończyków, Chanameel zdecydował się sprzedać swoje pole. Pole to kupił Jeremiasz, żeby pokazać, iż pewnego dnia Babilończycy nie będą panować nad Judą, i że warto będzie mieć tu ziemię na własność. Patrz Jr 32
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) śrpol. kananejski, związany z Kanaanem, dotyczący Kanaanu
Wiktionary
rzecz. Chanaan m., Kanaan mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) kananejski, kanaański
Wiktionary
Chanani ( חנני) – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Najlepiej znanym z kilku mężczyzn o tym imieniu jest ten, który pojechał do Suzy, aby powiedzieć Nehemiaszowi, że Jerozolima leży wciąż w gruzach, mimo iż część Żydów wróciła z wygnania. Kiedy Nehemiasz odbudował mury Jerozolimy, uczynił Chananiego gubernatorem (zob. Ne 1,2).
Wikipedia
dawniej:
1. ustrój feudalny, w którym władzę sprawował chan;
2. tereny podległe chanowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. władza chana
(1.2) hist. polit. państwo zarządzane przez chana
Wiktionary
Chanat – dawna, wschodnia forma monarchii, w której panujący władca nosił dziedziczny tytuł chana. Określenie pochodzenia mongolskiego lub tureckiego pojawiło się w starożytności. Chanat mógł być podporządkowany innym chanatom lub być częścią kaganatu lub (w erze nowożytnej) sułtanatu.
Wikipedia
(1.2) Chanat mógł być podporządkowany innym chanatom lub być częścią kaganatu lub (w erze nowożytnej) sułtanatu.
Wiktionary
rzecz. chan mos.
przym. chański
Wiktionary
(1.2) hist. orda, horda
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) film. popularny gatunek brazylijskiej komedii filmowej, szczególnie obecny od lat 30. do 50. XX wieku; filmy lekkie, często musicalowe, łączące slapstick, farsę i elementy satyry społecznej
Wiktionary
(1.1) Brazylijska chanchada odniosła duży sukces w latach 40.
Wiktionary
[czytaj: CZANdler] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stan przygnębienia, apatii; depresja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. przygnębienie, często bez wyraźnej przyczyny;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy mam chandrę, zjadam torebkę cukierków i od razu mi lepiej.
Wiktionary
(1.1) przygnębienie, splin/spleen
Wiktionary
mający przygnębiający, beznadziejny charakter
SJP.pl
chandryczyć się - kłócić się w sposób szczególnie irytujący dla otoczenia; handryczyć się
SJP.pl
rodzaj sztyletu; handżar
SJP.pl
[czytaj: szaNEL] nazwisko
SJP.pl
Chanel SA – francuski dom mody, założony przez Coco Chanel w 1909 roku w Paryżu.
Wikipedia
[czytaj: szanelka] potocznie: mała torebka damska na łańcuszku
SJP.pl
[czytaj: szanelowski] w stylu Chanel, francuskiego domu mody
SJP.pl
góry w środkowej Mongolii
SJP.pl
Ch
Wikipedia
[czytaj: CZANKczun] miasto w Chinach; Czangczun
SJP.pl
Changchun (chiń. upr. 长春; chiń. trad. 長春; pinyin "Chángchūn"; dosł. „Długa Wiosna”) – miasto w północno-wschodnich Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Jilin. W 2010 roku liczba mieszkańców strefy zurbanizowanej wynosiła 2 813 245, zaś cały zespół miejski w 1999 roku liczył 7 025 921 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: szanŻĄ] tkanina zmieniająca kolor w zależności od kąta padania światła, używana głównie do produkcji damskiej odzieży
SJP.pl
[czytaj: CZANKsza] miasto w Chinach; Czangsza
SJP.pl
Changsha (chiń. upr. 长沙; chiń. trad. 長沙; pinyin "Chángshā") – miasto na prawach prefektury w środkowych Chinach, ośrodek administracyjny prowincji Hunan, port nad rzeką Xiang Jiang, uchodzącą do jeziora Dongting Hu. W 2020 roku liczyło ok. 5,6 mln mieszkańców. Ośrodek szkolnictwa wyższego, przemysłu bawełnianego, spożywczego, elektrotechnicznego, hutniczego i maszynowego oraz hafciarstwa.
Wikipedia
[czytaj: CZANKdżoł] miasto w Chinach; Czangczou
SJP.pl
Changzhou (chiń. 常州; pinyin "Chángzhōu") – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Jiangsu, port nad Wielkim Kanałem, na południowym brzegu Jangcy. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 1 000 831. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 3 397 108 mieszkańców. Ośrodek przemysłu bawełnianego, maszynowego i spożywczego.
Wikipedia
miasto w Grecji; Kanea
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. greckie miasto na północno-zachodnim wybrzeżu Krety;
Wiktionary
Chania ( Χανιά, Hanya, Canea) – miasto w południowej Grecji, na północno-zachodnim wybrzeżu Krety, w administracji zdecentralizowanej Kreta, w regionie Kreta, w jednostce regionalnej Chania. Siedziba gminy Chania. Zlokalizowane na wybrzeżu Morza Śródziemnego (Morza Kreteńskiego), nad Zatoką Chania. W 2011 r. liczyło 53 910 mieszkańców (drugie pod tym względem miasto wyspy). W latach 1898–1971 główny ośrodek administracyjny Krety.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;
Wiktionary
Chanka (ros. Oзеро Ханка, chin. upr. 兴凯湖, chin. trad. 興凱湖, pinyin Xīngkǎi Hú) – przepływowe jezioro w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku (współrzędne geograficzne: 45°0′ N, 132°25′ E).
Wikipedia
przym. chankajski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chanką, dotyczący Chanki
Wiktionary
rzecz. Chanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Azji, stolica Karabachu;
Wiktionary
Chankendi ( Xankəndi, Խանքենդի, dawniej Stepanakert, Ստեփանակերտ) – miasto w Azerbejdżanie, w regionie Górski Karabach, położone u podnóża Masywu Karabaskiego.
W latach 1923–1991 stolica Nagorno-Karabachskiego Obwodu Autonomicznego, z kolei po upadku ZSRR w latach 1991–2023, największe miasto i stolica nieuznawanej międzynarodowo Republiki Górskiego Karabachu.
Wikipedia
przym. chankendzki
Wiktionary
(1.1) Stepanakert; daw. Wararakn
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chankendi, dotyczący Chankendi
Wiktionary
rzecz. Chankendi
Wiktionary
(1.1) chankendyjski, hist. stepanakercki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. osoba, która zajmuje się channelingiem
Wiktionary
(1.1) W ostatnich latach channelerzy kontaktują się i otrzymują informacje głównie od istot pozaziemskich.
Wiktionary
rzecz. channeling m.
:: fż. channelerka ż.
Wiktionary
[czytaj: CZAneling] nawiązywanie kontaktu z wyższymi formami świadomości w celu otrzymywania konkretnych i praktycznych przekazów
SJP.pl
Ch
Wikipedia
przymiotnik od: chan (w znaczeniu osoby), np. chanowe oddziały; chański
SJP.pl
[czytaj: szanSĄ]
1. termin stosowany na określenie różnych typów francuskich pieśni, opartych na formach ballady;
2. lekka, kabaretowa piosenka francuska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. hist. rodzaj pieśni francuskiej śpiewanej przez trubadurów i truwerów w XV i XVI w.;
(1.2) muz. styl piosenki francuskiej, odmiana poezji śpiewanej i piosenki autorskiej, która charakteryzuje się literackim, poetyckim tekstem, melodyjną warstwą muzyczną o skromnej instrumentacji
Wiktionary
Chanson – wielogłosowa forma świeckiej muzyki wokalnej z XV i XVI w. Od XIX w. lekka piosenka solowa.
W twórczości trubadurów i truwerów były to utwory jednogłosowe, oparte na formach ballady, rondeau, virelai. W XIV w. do typu chanson należą liczne ballady Guillaume’a de Machauta, a w I poł. XV w. ballady przedstawicieli szkoły burgundzkiej: Guillaume’a Dufaya, Gilles’a Binchois, Nicolasa Grenona, Pierre’a Fontaine’a.
Wikipedia
rzecz. szansonista m., szansonistka ż.
Wiktionary
[czytaj: szansoNJE] piosenkarz kabaretowy; szansonista
SJP.pl
[czytaj: czant] angielska pieśń sakralna
SJP.pl
Chant:
Wikipedia
członek ludu zamieszkującego zachodnią Syberię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju
Wiktionary
Chantajka (ros. "Хантайка") – rzeka w Rosji w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju. W środkowym biegu rzeki znajduje się Zbiornik Chantajski i Chantajska Elektrownia Wodna.
Długość rzeki wynosi 174 km. Powierzchnia dorzecza obejmuje 30 700 km². Średni przepływ wody wynosi w około ~595 m³/s w odległości 62 km od ujścia do Jeniseju.
Wikipedia
przym. chantajski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chantajką, dotyczący Chantajki
Wiktionary
rzecz. Chantajka ż.
Wiktionary
[czytaj: kantarelle] najwyższa struna w skrzypcach
SJP.pl
Chanterelle – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, w departamencie Cantal.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 165 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 8 osób/km² (wśród 1310 gmin Owernii Chanterelle plasuje się na 683. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 430.).
Wikipedia
[czytaj: szantiJI]
1. francuskie koronki klockowe z białych lub czarnych nici;
2. sos na bazie bitej śmietany podawany na zimno lub ciepło
SJP.pl
Chantilly – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 11 341 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 700 osób/km² (wśród 2293 gmin Pikardii Chantilly plasuje się na 18. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 165.).
Wikipedia
lud zamieszkujący zachodnią Syberię
SJP.pl
Chantowie (dawniej: "Ostiacy", w staroruskich kronikach: "Jugrowie", nazwy własne "Chanti", "Chande", "Kantek") – lud ugrofiński zamieszkujący zachodnią Syberię, na wschód od rzeki Ob. Posługują się językiem chantyjskim, należącym do języków ugryjskich, oraz – coraz częściej – językiem rosyjskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;
Wiktionary
Chanty-Mansyjsk (ros. Xaнты-Мaнcийcк) – miasto w Rosji, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego, często nazywane „Bramą Syberii”. Liczy 103 117 mieszkańców (2021).
Wikipedia
IPA: ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk, AS: χãnty mãũ̯syi ̯sk
Wiktionary
przym. chanty-mansyjski
Wiktionary
Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny - jednostka podziału administracyjnego w Federacji Rosyjskiej
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chanty-Mansyjskiem, dotyczący Chanty-Mansyjska
Wiktionary
rzecz. Chanty-Mansyjsk mrz.
Wiktionary
członkini ludu zamieszkującego zachodnią Syberię
SJP.pl
1. związany z Chantami - ludem zamieszkującym Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny oraz Jamalsko-Nieniecki Okręg Autonomiczny;
2. język chantyjski - jeden z języków urzędowych Rosji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chantami, dotyczący Chantów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język chantyjski;
Wiktionary
rzecz. Chanta mos., Chantyjka ż.
Wiktionary
(1.1) ostiacki
(2.1) ostiacki
Wiktionary
radosne święto żydowskie upamiętniające oczyszczenie Świątyni Jerozolimskiej przez Judę Machabeusza z bezczeszczących ją posągów, obchodzone przez 8 dni od 25 dnia hebr. miesiąca kislew; Hanukka, Święto Poświęcenia Świątyni, Święto Świateł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. żyd. ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Przeszłam na judaizm. W piątki wieczorem błogosławię świece. W Chanukę palę kolorowe świeczki. Wie pan, co to jest Chanuka? Takie święto?
Wiktionary
przym. chanukowy
rzecz. chanukija ż.
Wiktionary
(1.1) Święto Świeczek, Święto Świateł
Wiktionary
dziewięcioramienny świecznik żydowski zapalany podczas święta Chanuka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. żyd. judaistyczny dziewięcioramienny świecznik zapalany tradycyjnie z okazji Chanuki;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) W piątek wieczorem zarówno chanukiję, jak i świece szabatowe zapalamy 18 minut przed zachodem słońca.
Wiktionary
rzecz. Chanuka ż.
przym. chanukowy
Wiktionary
1. związany z Chanuką, świętem żydowskim;
2. lampa chanukowa - ośmioramienny świecznik żydowski, zapalany podczas Chanuki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chanuką, dotyczący Chanuki
Wiktionary
rzecz. chanukija ż., Chanuka ż.
Wiktionary
minerał zbudowany z węgla, białoszara odmiana grafitu
SJP.pl
Ch
Wikipedia
bezład, zamęt, zamieszanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nieporządek, bezład
(1.2) mitgr. w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;
(1.3) mat. wrażliwość rozwiązań równań lub układów równań na niewielkie zaburzenia parametrów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Graficy wedlowscy trochę bardziej poszaleli niż wawelscy, efekt w miarę estetyczny, chociaż i nadmiar chaosu (…)
Wiktionary
IPA: ˈxaɔs, AS: χaos
Wiktionary
rzecz. chaotyczność ż.
przym. chaotyczny
przysł. chaotycznie
Wiktionary
(1.1) bezład, dezorganizacja, kakofonia, nieporządek, rozgardiasz, zamęt, zamieszanie; przest. kweres; pot. bigos, dom wariatów, galimatias, kocioł, kociokwik, kołomyja, kołowacizna, kołowanina, kołowrotek, koniec świata, meksyk, mętlik, miszmasz, młyn, obłęd, pomieszanie z poplątaniem, przewalanka, sajgon, sądny dzień, szurum-burum, urwanie głowy; wulg. pierdolnik, bajzel, burdel
Wiktionary
przysłówek
(1.1) książk. w sposób nieuporządkowany, chaotyczny
Wiktionary
rzecz. chaos mrz., chaotyczność ż.
przym. chaotyczny
Wiktionary
(1.1) nieporządnie, bezładnie, bezplanowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chaotycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chaotyczny
SJP.pl
nieuporządkowanie; całkowite niezorganizowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chaotyczne; cecha tych, którzy są chaotyczni
Wiktionary
rzecz. chaos m.
przym. chaotyczny
przysł. chaotycznie
Wiktionary
(1.1) bezładność, nieskładność
Wiktionary
znajdujący się w stanie zamętu; bezplanowy, bezładny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany
Wiktionary
(1.1) W konsekwencji sytuacja społeczna w Transylwanii podczas bardzo długiego okresu była chaotyczna.
(1.1) Skąd bierze się atrakcyjność Londynu? Przecież to miasto moloch, zakorkowane samochodami, pełne zgiełku i śmieci, chaotyczna plątanina ulic i miasteczek kubek w kubek podobnych do siebie (…)
(1.1) Ambitny, seksowny, inkluzywny, pełen energii, żywiołowy, buntowniczy, a czasem chaotyczny, niezręczny i przesadnie napakowany, 135-minutowy spektakl odzwierciedlał cechy, które definiują karierę Madonny.
(1.1) Obliczenia wykazują, że tysiące pierwotnych brył krążyło wokół Słońca w sposób chaotyczny.
Wiktionary
IPA: ˌxaɔˈtɨt͡ʃnɨ, AS: χaotyčny
Wiktionary
rzecz. chaos m., chaotyczność ż.
przysł. chaotycznie
Wiktionary
(1.1) bezładny, nieuporządkowany
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający nagłe chwycenie czegoś (zwykle zębami); chaps
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. wykrzyknik nazywający szybkie pochwycenie czegoś, głównie pożywienia dziobem, zębami, pyskiem
w funkcji czasownika
(2.1) pot. ugryźć, pochwycić zębami
Wiktionary
(1.1) Chap! Zaraz cię zjem – zawołał tatuś przebrany za wilka.
(2.1) Treser wyciągnął rękę z krwistym mięsem, a lew chap i nie ma ani mięsa, ani ręki.
Wiktionary
IPA: xap, AS: χap
Wiktionary
czas. chapnąć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chapać.
Wiktionary
czas. chapać
Wiktionary
potocznie: pazerność, zachłanność
SJP.pl
staropolska gra karciana
SJP.pl
[czytaj: szaperejołs] skórzane spodnie z frędzlami, noszone na zwykłych spodniach przez kowbojów i pracowników na rancho jako dodatkowa ochrona podczas jazdy konno; chaparejos, chaps
SJP.pl
[czytaj: szaperejołs] skórzane spodnie z frędzlami, noszone na zwykłych spodniach przez kowbojów i pracowników na rancho jako dodatkowa ochrona podczas jazdy konno; chaparajos, chaps
SJP.pl
[czytaj: czaparal] gęstwina karłowatych dębów wiecznie zielonych, występująca w Ameryce Północnej (zachodnia część USA), przypominającą wyglądem makię
SJP.pl
Chaparral (wym. "czaparal"; z hiszp. "chaparro" – niski) – zimozielona, zaroślowa formacja roślinna stanowiąca charakterystyczny składnik roślinności twardolistnej w zachodniej części Ameryki Północnej (w Kalifornii i północno-zachodnim Meksyku). Jest zachodnioamerykańskim odpowiednikiem makii z basenu Morza Śródziemnego.
Wikipedia
[czytaj: czapati] rodzaj indyjskiego chleba pszennego; ćapati, czapati, ciapata
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) kulin. rzad. zob. ćapati.
Wiktionary
potocznie, żartobliwie:
1. gryźć;
2. chwytać (coś);
3. jeść (coś);
4. kraść
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pot. chwytać, zazwyczaj w usta albo pysk
(1.2) pot. wykonywać duże lub gwałtowne kęsy
(2.1) pot. kraść
Wiktionary
(1.2) Nie chapaj tego tak, bo się zadławisz.
Wiktionary
rzecz. chapanie n.
Wiktionary
[czytaj: szapeRĄ] dawniej: przyzwoitka, starsza opiekunka towarzysząca młodej kobiecie; szaperon
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Częstochowa. kapeć
Wiktionary
[czytaj: szapiTO] namiot cyrkowy; szapito
SJP.pl
Chapiteau (franc.) – namiot cyrkowy o kształcie elipsy (w cyrkach wieloarenowych) wykonany z brezentu albo tworzyw sztucznych.
Wikipedia
[czytaJ: czaplin] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czeplinada]
1. sztuka komiczna, burleska w stylu Charlesa Chaplina;
2. w przenośni: wygłupy, błaznowanie, clownada
SJP.pl
[czytaj: czeplinowski] taki, jak u Charlesa Chaplina, w stylu aktorstwa Chaplina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) film. związany z filmową twórczością Charliego Chaplina; właściwy dla niego
Wiktionary
[czytaj: czapman] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chapsnąć; potocznie, żartobliwie:
1. ugryźć;
2. chwycić (coś);
3. zjeść (coś);
4. ukraść
SJP.pl
chapsnąć; potocznie, żartobliwie:
1. ugryźć;
2. chwycić (coś);
3. zjeść (coś);
4. ukraść
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chapać)
(1.1) pot. gwałtownie złapać coś, zwłaszcza przy użyciu zębów, pyska albo dzioba
(1.2) pot. zjeść coś szybko; przekąsić naprędce
(1.3) pot. przywłaszczyć sobie coś nieuczciwie
Wiktionary
rzecz. chapnięcie n.
wykrz. chap
Wiktionary
(1.1) capnąć, ugryźć
(1.2) przegryźć, przekąsić, wciągnąć, zjeść
(1.3) capnąć, ukraść
Wiktionary
[czytaj: szap] przędza jedwabna z kokonów; szapa
SJP.pl
wykrzyknik oznaczający nagłe chwycenie czegoś (zwykle zębami); chap
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Poznań. kęs
wykrzyknik
(2.1) zob. chap.
Wiktionary
IPA: xaps, AS: χaps
Wiktionary
czas. chapsnąć
Wiktionary
chapnąć; potocznie, żartobliwie:
1. ugryźć;
2. chwycić (coś);
3. zjeść (coś);
4. ukraść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chapsnąć.
Wiktionary
czas. chapsnąć
Wiktionary
chapnąć; potocznie, żartobliwie:
1. ugryźć;
2. chwycić (coś);
3. zjeść (coś);
4. ukraść
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) gw-pl|Poznań. ugryźć
(1.2) pot. zob. chapnąć.
Wiktionary
IPA: ˈxapsnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χapsnõńć
Wiktionary
rzecz. chapsnięcie n., chaps
wykrz. chaps
Wiktionary
dziki wielbłąd
SJP.pl
glon słodkowodny z rzędu ramienic; ramienica
SJP.pl
[czytaj: szaRA:D lub szaREJD] model samochodu marki Daihatsu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zespół cech psychicznych, właściwych danemu człowiekowi;
2. zespół cech właściwych danemu przedmiotowi lub zjawisku; wygląd, postać, forma;
3. przenośnie o człowieku ze względu na jego osobowość;
4. postać literacka silnie zindywidualizowana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. zespół cech psychicznych danej osoby
(1.2) zespół cech psychicznych kogoś, kto odznacza się silną wolą, nieustępliwością i zdecydowaniem
(1.3) zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju
Wiktionary
Charakter (z gr. "charakteristikos" – odróżniający) – piętno, cecha, wizerunek lub właściwość. Zespół cech wyróżniających dany przedmiot, zjawisko, osobę od innych tego samego rodzaju, np. ze względu na wygląd, postać, działanie czy zachowanie.
Wikipedia
(1.1) Maria ma okropny charakter, trudno z nią mieszkać.
(1.2) Miał charakter i hart, świetną pamięć, talent, gruntowną znajomość świata roślinnego, wyniesioną z czasów, gdy mógł chodzić i patrzeć.
(1.3) Moja działalność ma charakter czysto społeczny.
(1.3) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
Wiktionary
IPA: xaˈraktɛr, AS: χarakter
Wiktionary
rzecz. charakteryzacja ż., charakterystyka ż., charakteryzowanie n., charakteryzator mos., charakteryzatorka ż., charakternik mos.
:: zdrobn. charakterek m.
:: zgrub. charakterzysko n.
czas. charakteryzować ndk., scharakteryzować dk.
przym. charakterny, charakterowy, charakterystyczny
przysł. charakterystycznie
Wiktionary
(1.1) natura, temperament, usposobienie
Wiktionary
potocznie, ironicznie: osoba krnąbrna, kapryśna, trudna dla otoczenia; przyjemniaczek, indywiduum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) osoba o dokuczliwym charakterze
Wiktionary
gwarowo: człowiek z charakterem, zdecydowany
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: charakterny
SJP.pl
1. człowiek o silnym charakterze;
2. dawniej: czarownik, czarodziej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. czarodziej, człowiek o nadprzyrodzonych właściwościach uważany za czarownika; znachor
(1.2) pot. człowiek o silnej woli, odważny, stanowczy, nacechowany mocnym charakterem
(1.3) daw. człowiek słowny, uczciwy
Wiktionary
Charakternik – wśród Kozaków zaporoskich Kozak, któremu przypisywano nadprzyrodzone zdolności (zaklinanie kul, dar jasnowidzenia).
Zajmowali się wróżbiarstwem i lecznictwem ludowym. Prawdopodobnie wywodzili się z pogańskich "wołchwów", których do ucieczki na stepy zmusiły prześladowania ze strony chrześcijan.
Wikipedia
(1.1) Wiedziałem, że to nie człowiek jak my wszyscy, ale charakternik, co z szatanem jest w aliansie, więc tedy wziąłem się na sposób.
(1.1) – Niech ich tam piorun zapali ! Wolę mieć sprawę ze zbójem niż z charakternikiem – odpowiedział Białous – bo że ten książę niesamowity, to niesamowity.
Wiktionary
rzecz. charakter mrz.
przym. charakterny
Wiktionary
(1.1) mag
(1.2) twardziel
(1.3) pewniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest charakterne; cecha tych, którzy są charakterni
Wiktionary
rzecz. charakter m., charakterek m., charakterniak mos., charakteryzacja ż.
przym. charakterny
Wiktionary
(1.1) hardość
Wiktionary
potocznie: mający silny charakter; uparty, stanowczy, bezkompromisowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. kwestion. odznaczający się mocnym charakterem; taki, który łatwo się nie poddaje i skłonny jest do buntu; także.: świadczący o takich cechach
Wiktionary
(1.1) Wiele się mówiło wtedy o koniach charakternych. Całe legendy narastały o koniach, których nikt do końca nie potrafił okiełznać ani ujarzmić.
Wiktionary
rzecz. charakterność ż., charakter mrz., charakterek mrz.; pot. charakterniak mos., daw. charakternik mos., charakteryzacja ż.
czas. charakteryzować ndk.
przysł. charakternie, charakterystycznie
Wiktionary
(1.1) hardy, uparty, twardy, nieugięty, wytrwały
Wiktionary
specjalista w dziedzinie charakterologii
SJP.pl
dział psychologii dotyczący wiedzy o charakterach ludzkich, wpływom otoczenia i wychowania, związkach z właściwościami fizycznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze;
Wiktionary
Charakterologia – (z gr.) – nauka o charakterze.
M.in. w Niemczech i Polsce dziedzina psychologii utożsamiana z nauką o osobowości, choć ze względu na normatywne konotacje i często heurystyczną budowę poszczególnych typologii mniej obecna w głównym nurcie współczesnej psychologii osobowości.
Wikipedia
rzecz. charakterolog m., charakteryzacja ż.
przym. charakterologiczny
przysł. charakterologicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) psych. związany z charakterologią, dotyczący charakterologii
Wiktionary
rzecz. charakterologia ż., charakterolog mos.
Wiktionary
osoba dotknięta charakteropatią
SJP.pl
w psychologii: trwałe zaburzenia psychiki człowieka wskutek organicznych zmian w nerwowym układzie ośrodkowym, wywołane czynnikami zewnętrznymi; degeneracja psychiczna, degradacja psychiczna, psychodegradacja, psychodegeneracja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. zmiany osobowości typu psychopatycznego, wyrażające się w odchyleniach charakterologicznych;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
dotyczący charakteropatii
SJP.pl
wyrabiający charakter
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób charakterystyczny
Wiktionary
(1.1) Ubrany był dosyć charakterystycznie: żółte spodnie, czerwona koszula i zielony kapelusz.
Wiktionary
rzecz. charakterystyka ż., charakter m., charakteryzacja ż., charakterystyczność ż.
czas. charakteryzować ndk.
przym. charakterystyczny, charakterny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: charakterystycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: charakterystyczny; bardziej charakterystyczny
SJP.pl
zespół cech charakteryzujących daną osobę, przedmiot lub zagadnienie; swoistość; znamienność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest charakterystyczne; cecha tych, którzy są charakterystyczni
Wiktionary
rzecz. charakter m., charakterek m., charakteryzacja ż., charakteryzowanie n.
czas. charakteryzować ndk.
przym. charakterystyczny
przysł. charakterystycznie
Wiktionary
właściwy komuś lub czemuś; wyróżniający się, znamienny, szczególny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
(1.2) wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów
Wiktionary
(1.1) Takie zachowanie jest charakterystyczne dla ludzi z autyzmem.
(1.2) W mieście znajdują się najbardziej charakterystyczne zabytki związane z kulturą starożytną.
(1.2) Po wejściu do pokoju był wyczuwalny charakterystyczny ostry zapach.
Wiktionary
IPA: ˌxaraktɛrɨˈstɨt͡ʃnɨ, AS: χarakterystyčny
Wiktionary
rzecz. charakter m., charakterystyka ż., charakterystyczność ż., charakteryzacja ż.
przysł. charakterystycznie
czas. charakteryzować
Wiktionary
(1.2) specyficzny, szczególny, wyjątkowy; książk. dystynktywny
Wiktionary
1. opis cech charakteryzujących kogoś lub coś;
2. analiza, interpretacja, ukazanie (np. w dziele naukowym, literackim) cech wewnętrznych i zewnętrznych osoby lub postaci literackiej;
3. zależność między pewnymi wielkościami rozważanymi przy badaniu maszyn lub urządzeń; wykres przedstawiający taką zależność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś
(1.2) przedstawienie cech zewnętrznych oraz wewnętrznych jakiejś osoby lub postaci literackiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌxaraktɛrɨsˈtɨka, AS: χarakterystyka
Wiktionary
rzecz. charakter m., charakteryzacja ż., charakteryzowanie n., charakteryzator m., charakteryzatorka ż.
czas. charakteryzować
przym. charakterystyczny
przysł. charakterystycznie
Wiktionary
(1.2) portret
Wiktionary
wartości liczbowe w statystyce
SJP.pl
1. nadawanie czyjejś twarzy i sylwetce cech innej osoby;
2. akcesoria do zmiany czyjegoś wyglądu zewnętrznego;
3. zmieniony wygląd po zastosowaniu tych akcesoriów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teatr. film. czynność zmiany wyglądu aktora, która nadaje mu zewnętrzne cechy granej postaci
(1.2) teatr. film. rezultat charakteryzacji (1.1)
(1.3) teatr. film. akcesoria do charakteryzacji (1.1)
(1.4) liter. proces tworzenia postaci literackiej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Podobała mi się charakteryzacja hobbitów w ekranizacji tej trylogii.
Wiktionary
IPA: ˌxaraktɛrɨˈzat͡sʲja, AS: χarakteryzacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. charakter m., charakteryzator m., charakteryzatorka ż., charakteryzatornia ż., charakterność ż., charakteryzowanie n., ucharakteryzowanie n., charakterystyczność ż., charakteryzatorstwo n., charakterologia ż., charakterystyka ż.
czas. charakteryzować ndk., ucharakteryzować dk., scharakteryzować dk.
przym. charakterny, charakterystyczny, charakteryzatorski
przysł. charakternie, charakterystycznie
Wiktionary
osoba zatrudniona przy charakteryzacji teatralnej, filmowej lub fotograficznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która zmienia wygląd aktora za pomocą makijażu, fryzury i stroju
Wiktionary
Charakteryzator – zawód polegający na nadaniu twarzy i sylwetce aktora cech granej przez niego postaci (wieku, osobowości, wyglądu zewnętrznego). Swoje zadanie charakteryzator wykonuje na podstawie scenariuszy zatwierdzonych przez reżyserów i producentów we współpracy z kostiumografami. Wykorzystuje do tego własną wiedzę i doświadczenia plastyczne. W ekipie filmowej pion charakteryzatorski (w odróżnieniu od np. pionu oświetlenia) pracuje bezpośrednio z aktorem.
Wikipedia
rzecz. charakteryzacja ż., charakter mrz., charakterystyka ż.
Wiktionary
kobieta zatrudniona przy charakteryzacji teatralnej, filmowej lub fotograficznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: charakteryzator
Wiktionary
IPA: ˌxaraktɛrɨzaˈtɔrka, AS: χarakteryzatorka
Wiktionary
zob. charakteryzator.
Wiktionary
miejsce w teatrze lub na planie filmowym, gdzie przygotowuje się makijaż, fryzury, charakteryzuje się aktorów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) definiowanie charakterystycznych cech kogoś lub czegoś
(1.2) modyfikowanie czyjegoś wyglądu zewnętrznego przy pomocy np. makijażu w celu upodobnienia kogoś do innej osoby
Wiktionary
(1.1) Ze mnie samego wychodzą wszystkie dzieła poety! te charakteryzowania poszczególnego człowieka, jak egzystuje i żyje, tak że ludzie myślą, że go rozpoznają.
Wiktionary
IPA: ˌxaraktɛrɨzɔˈvãɲɛ, AS: χarakteryzovãńe
Wiktionary
rzecz. charakterystyczność ż., ucharakteryzowanie n., charakteryzacja ż., charakterystyka ż., charakter mrz.
czas. charakteryzować ndk., ucharakteryzować dk.
Wiktionary
1. opisywać charakter kogoś lub czegoś;
2. zmieniać wygląd zewnętrzny człowieka za pomocą odpowiednich środków
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. scharakteryzować)
(1.1) robić charakterystykę, opisywać cechy charakterystyczne
(1.2) cechować, być cechą
(1.3) wykonywać charakteryzację
czasownik zwrotny niedokonany charakteryzować się (dk. scharakteryzować się)
(2.1) odznaczać, wyróżniać się czymś
(2.2) wykonywać charakteryzację własnej osoby
Wiktionary
(1.1) Charakteryzując cechy sztuki awangardowej, nie możemy zapominać o świadomym odrzuceniu dorobku pokoleń artystów.
(1.2) Sztukę awangardową charakteryzuje ucieczka od realizmu i tradycyjnych form artystycznych.
(1.3) Długo charakteryzowała aktora na ciężko pobitego.
(2.1) Jazz charakteryzuje się rytmem synkopowanym.
(2.2) Jak to pani Basia jest chora?! Mam się sam charakteryzować?
Wiktionary
IPA: ˌxaraktɛrɨˈzɔvat͡ɕ, AS: χarakteryzovać
Wiktionary
rzecz. charakterystyczność ż., charakteryzowanie n., charakteryzacja ż., charakterystyka ż., charakter m.
przym. charakterystyczny, charakterny
czas. scharakteryzować, ucharakteryzować
przysł. charakterystycznie
Wiktionary
(1.1) opisywać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dokuczliwy charakter
Wiktionary
niewielki andyjski instrument strunowy, podobny do mandoliny
SJP.pl
Charango – niewielki andyjski instrument strunowy, podobny do mandoliny. Zazwyczaj posiada 10 strun. Tradycyjnie pudło rezonansowe wyrabiano ze skorupy pancernika. Instrument powstał w obecnej postaci w XVIII w., jego pierwowzorem była prawdopodobnie hiszpańska vihuela, bandurria (mandolina) lub lutnia. Charango uważane jest w Boliwii za narodowy instrument, wykorzystywane jest jednak również w Chile i Peru.
Wikipedia
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Poznańskie. chorować, niedomagać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Chinach; Harbin
SJP.pl
Charbin – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Powidz, nad jeziorem Niedzięgiel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
We wsi znajduje się zabytkowy zespół pałacowy wpisany do krajowego rejestru zabytków pod numerem
Wikipedia
Charbinowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Opatowiec. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
Charbowo (niem. Kleedorf) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kłecko.
Charbowo było własnością rodu Sulimów. W 1520 r. wieś oddawała dziesięcinę do kościoła w Kłecku. W okresie reformacji w Charbowie osiedlili się osadnicy ze Szkocji. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. stary, zniszczony but
Wiktionary
(1.1) Kaj som moje charboły?
Wiktionary
(1.1) szczewik
Wiktionary
Charbrowo (kaszb. "Charbrowò" lub też "Chabrowò", niem. "Charbrow") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Wicko. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 214.
Wieś jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzą również miejscowości Krakulice, Charbrowski Bór, Podroże i Cegielnia Charbrowska.
Wikipedia
młodzieżowo:
1. pluć, spluwać; charkać, melać;
2. smarkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) śrpol. człowiek często plućujący
Wiktionary
IPA: xarˈxawa, AS: χarχau̯a
Wiktionary
potocznie: gardłowy, chrypliwy dźwięk, głos; charkot, chargot
SJP.pl
mający chrypliwy, gardłowy głos; charkliwy, chargotliwy, charkotliwy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
odnoszący się do charta
SJP.pl
1. osoba hodująca charty;
2. myśliwy polujący z chartami
SJP.pl
samica charta
SJP.pl
1. karłowata rasa psa z grupy chartów;
2. pies tej rasy;
3. mały lub młody chart, gończy pies myśliwski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: chart
Wiktionary
IPA: ˈxarʲt͡ɕik, AS: χarʹćik
Wiktionary
rzecz. chart m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. nieborak, chorowity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|charczeć.
Wiktionary
czas. charczeć
Wiktionary
1. wydawać chrapliwe dźwięki, będące oznaką kłopotów z oddychaniem;
2. wydawać chrapliwy dźwięk w czasie pracy;
3. mówić coś chrapliwym głosem
SJP.pl
czasownik
(1.1) mówić chrapliwie
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. chrapać podczas snu
Wiktionary
(1.1) Ojciec charczał do syna umierając w szóstej części tego filmu.
Wiktionary
IPA: ˈxart͡ʃɛt͡ɕ, AS: χarčeć
Wiktionary
rzecz. charczenie n.
Wiktionary
gruzińska zupa z wołowiny lub jesiotra, z dodatkiem migdałów i orzechów
SJP.pl
Ch
Wikipedia
[czytaj: szarDĘ] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: szardoNE]
1. szczep winorośli wykorzystywanych do produkcji białego wina;
2. wino z winogron tego szczepu
SJP.pl
Chardonnay (wym. []) – biała, przemysłowa odmiana winorośli, wykorzystywana do produkcji białego wina oraz win musujących. Uznawana jest za jedną z najbardziej cenionych i najpowszechniej uprawianych na świecie oraz za podstawową odmianę w wielu klasycznych apelacjach Burgundii.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Egipcie;
2. grupa oaz w południowym Egipcie; Al-Charidża
SJP.pl
Charga ( الخارجة, Al-Charidża) – miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Nowa Dolina, położone w oazie Charga na Pustyni Libijskiej.
Wikipedia
[czytaj: czerdżbek] zwrot środków pobranych z karty płatniczej w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dotyczących transakcji
SJP.pl
Chargeback (z ang. obciążenie zwrotne) – procedura zwrotu środków za transakcję dokonaną kartą płatniczą realizowana przez wystawcę karty i inicjowana przez klienta w sytuacji, gdy nie otrzymał on produktów albo usług, za które zapłacił (lub np. okazały się uszkodzone), nastąpiła pomyłka techniczna w rozliczeniu transakcji lub transakcja nosiła znamiona oszustwa.
Wikipedia
potocznie: gardłowy, chrypliwy dźwięk, głos; charkot, charchot
SJP.pl
mający chrypliwy, gardłowy głos; charkliwy, charkotliwy, charchotliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. nimfa opiekująca się małym Achillesem, żona centaura Chirona
(1.2) mitgr. nimfa, wielbicielka Ateny, matka wróżbity Tejrezjasza
(1.3) astr. planetoida (prawdopodobnie największa) z grupy centaurów
Wiktionary
nazwa publikacji ofiarowywanej w hołdzie osobie o wielkich zasługach i osiągnięciach w jakiejś dziedzinie twórczości lub nauki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|charkać.
Wiktionary
rzecz. obcharkanie n.
czas. charkać ndk., obcharkać dk.
Wiktionary
potocznie:
1. wydawać suchy nieartykułowany głos, chrząkać chrapliwie;
2. głośno pluć, odpluwając wydzielinę z krtani lub gardła
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pluć
Wiktionary
(1.1) Nie charkej mi sam do zupy.
Wiktionary
rzecz. chark m., charkanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający chrypliwy, gardłowy głos; charkotliwy, chargotliwy, charchotliwy
SJP.pl
potocznie:
1. wydać suchy nieartykułowany głos, chrząknąć chrapliwie;
2. głośno splunąć, odpluwając wydzielinę z krtani lub gardła;
3. wydać chrapliwy dźwięk w czasie pracy;
4. powiedzieć coś chrapliwym głosem
SJP.pl
potocznie:
1. wydać suchy nieartykułowany głos, chrząknąć chrapliwie;
2. głośno splunąć, odpluwając wydzielinę z krtani lub gardła;
3. wydać chrapliwy dźwięk w czasie pracy;
4. powiedzieć coś chrapliwym głosem
SJP.pl
potocznie: gardłowy, chrypliwy dźwięk, głos; chargot, charchot
SJP.pl
potocznie: wydawać chrapliwy głos, chrząkać chrapliwie
SJP.pl
potocznie: wydawać chrapliwy głos, chrząkać chrapliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wydawanie przez człowieka lub zwierzę charkotliwych, często gardłowych dźwięków
(1.2) wydawanie przez maszynę lub inną rzecz charkotliwych dźwięków
Wiktionary
rzecz. charkotliwość ż., charkot m.
czas. charkotać ndk.
przym. charkotliwy
przysł. charkotliwie
Wiktionary
(1.1) charczenie, chrapanie, rzężenie
(1.2) charczenie, rzężenie
Wiktionary
potocznie: wydawać chrapliwy głos, chrząkać chrapliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: charkotliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co charkotliwe; cecha tych, którzy są charkotliwi
Wiktionary
rzecz. charkotanie n.
czas. charkotać
przym. charkotliwy
przysł. charkotliwie
Wiktionary
(1.1) chrypliwość
Wiktionary
mający chrypliwy, gardłowy głos; charkliwy, chargotliwy, charchotliwy
SJP.pl
mieszkaniec Charkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Charkowa; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Charków mrz.
:: fż. charkowianka ż.
przym. charkowski
Wiktionary
mieszkanka Charkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Charkowa; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Charków mrz., Charkowszczyzna ż., Charkiw m.
:: fm. charkowianin mos.
przym. charkowski
Wiktionary
1. → Charków;
2. obwód charkowski - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Charkowem, dotyczący Charkowa
Wiktionary
IPA: xarˈkɔfsʲci, AS: χarkofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Charków m., charkowianin m., charkowianka ż.
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;
Wiktionary
Charków ( Харків, "Charkiw"; Харьков, "Charkow") – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, położone na południowym krańcu Wyżyny Środkoworosyjskiej, stolica obwodu charkowskiego. Na początku 2021 roku, z liczbą mieszkańców wynoszącą około 1,43 mln, Charków zajął drugie miejsce (po Kijowie) wśród najludniejszych ukraińskich miast. Jest jednym z dziesięciu największych miast Ukrainy pod względem powierzchni.
Wikipedia
(1.1) W Charkowie odbędą się niektóre mecze piłkarskich mistrzostw Europy.
Wiktionary
IPA: ˈxarkuf, AS: χarkuf
Wiktionary
rzecz. charkowianin mos., charkowianka ż., Charkowszczyzna ż.
przym. charkowski
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kaszleć
Wiktionary
(1.1) Ujek jak mioł tubera, to ino kurzył i charloł.
Wiktionary
rzecz. cherlok mos.
Wiktionary
[czytaj: czarls] imię angielskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
(1.2) imię|polski|m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W 40. rocznicę wydarzeń 1968 r. NBC powtarza swój kultowy wywiad z Charlesem Mansonem przeprowadzony dokładnie 20 lat wcześniej.
(1.2) Jego misja miała na celu wyjaśnienie sytuacji Charles'owi de Gaulle'owi i przekonanie go, żeby Francja udzieliła wsparcia Stanom Zjednoczonym w ewentualnym konflikcie atomowym.
Wiktionary
[czytaj: czarlston] szybki taniec w rytmie 4/4, podobny do fokstrota, modny w latach 20. i 30. XX wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czarlstonka] perkusyjny instrument muzyczny z grupy idiofonów; break-maszyna, high-hat
SJP.pl
[czytaj: czarlstończyk] mieszkaniec Charlestonu
SJP.pl
[czytaj: czarlstoński] przymiotnik od miasta: Charleston
SJP.pl
[czytaj: czarli albo czerli] obce imię męskie
SJP.pl
Zobacz też: Charlie Shen – chiński piosenkarz.
Charlie, właściwie Károly Horváth (ur. 28 października 1947 w Ondódzie) – węgierski muzyk i piosenkarz.
Wikipedia
[czytaj: czarlton] dzielnica Londynu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szarMĄ] powabny, ujmujący
SJP.pl
Charmant – miejscowość i dawna gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente. W dniu 1 stycznia 2016 roku z połączenia trzech ówczesnych gmin – Charmant, Chavenat oraz Juillaguet – utworzono nową gminę Boisné-La Tude. Siedzibą gminy została miejscowość Charmant. W 2013 roku populacja Le Rouget wynosiła 369 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: szarm] urok, powab, wdzięk osobisty; szarm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. wdzięk, urok, powab, czar
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta narzucona sobie rezerwa sprawia jednak, że przestawanie z takim młodzieńcem ma swoisty charme.
(1.1) (…) był pełen osobistego charme, lubił żartować z panem inspektorem, a niemiecki znał wybornie.
Wiktionary
IPA: ʃarm, AS: šarm
Wiktionary
rzecz. war. szarm mrz.
Wiktionary
(1.1) wdzięk
Wiktionary
[czytaj: szarmör] mężczyzna ujmujący, fascynujący, atrakcyjny
SJP.pl
[czytaj: szarmöz] kobieta ujmująca, fascynująca, atrakcyjna
SJP.pl
[czytaj: czarms] mała srebrna zawieszka, przypinana do bransoletki modułowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. chrust
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szaroLEZ] francuska rasa bydła domowego pochodząca z Masywu Centralnego; szarol
SJP.pl
Ch
Wikipedia
1. w mitologii greckiej: przewoźnik dusz przez rzekę Styks lub Acheron do Hadesu;
2. księżyc Plutona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mit. przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(2.1) astr. naturalny satelita Plutona;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Hemera uchodziła za córkę Ereba i Nyks oraz siostrę Etera, Charona i Nemezys.
Wiktionary
IPA: ˈxarɔ̃n, AS: χarõn
Wiktionary
(2.1) ⯕
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. solone i suszone na słońcu paski chudej wołowiny, pierwotnie przygotowywane przez rdzennych mieszkańców Ameryki Południowej
Wiktionary
(1.1) jerky
Wiktionary
Charszewo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie rypińskim, w gminie Rogowo.
Wikipedia
wieś w woj. małopolskim
SJP.pl
Charsznica (do czerwca 2004 "Charsznica-Wieś") – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim, w gminie Charsznica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Rejon Charsznicy jest jednym z głównych w Polsce ośrodków uprawy kapusty oraz produkcji kapusty kiszonej. Co roku we wrześniu organizowane są we wsi Dni Kapusty.
Wikipedia
przymiotnik od: Charsznica
SJP.pl
mieszkaniec Charsznicy
SJP.pl
mieszkanka Charsznicy
SJP.pl
duży pies myśliwski z charakterystycznym zadem w kształcie łuku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;
Wiktionary
IPA: xart, AS: χart
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. charcik m.
:: fż. charcica ż.
przym. charci
Wiktionary
zbiory dokumentów, księgi klasztorne; chartularia
SJP.pl
[czytaj: czarter] umowa między armatorem a frachtującym o wynajęcie statku lub samolotu na określony czas; czarter
SJP.pl
[czytaj: czarterować] wynajmować statek lub samolot na określony kurs lub czas; czarterować
SJP.pl
typ chartowaty - typ psów o podłużnej, stożkowatej głowie z wąską czaszką i małymi uszami zwróconymi do tyłu
SJP.pl
[czytaj: szartr] miasto we Francji
SJP.pl
Chartres () – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym-Dolinie Loary, w departamencie Eure-et-Loir.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 39 595 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 2350 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Chartres plasuje się na 6. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 798.).
Wikipedia
[czytaj: szarTRÖZ] francuski likier ziołowy; szartreza
SJP.pl
Chartreuse – francuski likier oparty na destylacie winnym i ekstraktach ze 130 różnych ziół. Jego nazwa pochodzi od klasztoru kartuzów La Grande Chartreuse w okolicach Grenoble.
Istnieją dwa podstawowe typy likieru Chartreuse:
Wikipedia
[czytaj: szartryjski] przymiotnik od: Chartres
SJP.pl
zbiory dokumentów, księgi klasztorne; chartaria
SJP.pl
stolica Sudanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Sudanu;
Wiktionary
Chartum (arab. الخرطوم al-Ḫarṭūm, czyli „trąba słonia”) – stolica Sudanu, położona w miejscu, w którym łączą się wody Nilu Białego i Błękitnego. Główny ośrodek polityczny, handlowy i kulturalny kraju, ważny węzeł komunikacyjny. Uniwersytet założony w 1903. Liczba mieszkańców wynosi 2 568 590 (2010) – jest to drugie pod względem ludności miasto kraju. Wraz z sąsiednimi miastami Omdurmanem i Chartumem Północnym tworzy zespół miejski, który zamieszkuje około 4,8 mln mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Chartum wspiera ugandyjskich rebeliantów, bo - jak twierdzi - Uganda pomaga sudańskim separatystom z Ludowej Armii Wyzwolenia Sudanu SPLA.
Wiktionary
IPA: ˈxartũm, AS: χartũm
Wiktionary
rzecz. chartumczyk mos., chartumka ż.
przym. chartumski
Wiktionary
mieszkaniec Chartumu (stolicy Sudanu); Chartumianin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chartumu
Wiktionary
IPA: xarˈtũmt͡ʃɨk, AS: χartũmčyk
Wiktionary
rzecz. Chartum mrz.
:: fż. chartumka ż.
przym. chartumski
Wiktionary
mieszkaniec Chartumu (stolicy Sudanu); Chartumczyk
SJP.pl
Chartumka;
1. mieszkanka Chartumu (stolicy Sudanu);
2. mieszkanka Chartumu Północnego (miasta w Sudanie)
SJP.pl
mieszkanka Chartumu (stolicy Sudanu); Chartumianka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chartumu
Wiktionary
IPA: xarˈtũmka, AS: χartũmka
Wiktionary
rzecz. Chartum mrz.
:: fm. chartumczyk mos.
przym. chartumski
Wiktionary
przymiotnik od: Chartum (stolica Sudanu)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do miasta Chartum
Wiktionary
(1.1) W zoo chartumskim reprezentowane są absolutnie wszystkie gatunki zwierzyny sudańskiej.
Wiktionary
IPA: xarˈtũmsʲci, AS: χartũmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chartum mrz., chartumczyk mos., chartumka ż.
Wiktionary
pierwszy masowy ruch polityczny robotników angielskich, żądający demokratycznych reform politycznych; czartyzm
SJP.pl
jeden z żeńskich potworów czyhający na statki na skałach Przylądka Scylla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;
Wiktionary
Charybda (gr. Χάρυβδις "Chárybdis") – w mitologii greckiej jeden z dwóch potworów morskich (drugim była Skylla) czyhających na żeglarzy po obu stronach cieśniny, lokalizowanej jako Cieśnina Mesyńska.
Wikipedia
wyznawcy jednego z trzech (poza sunnizmem i szyizmem), skrajnego odłamu islamu
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z charydżytami, dotyczący charydżytów lub charydżyzmu
Wiktionary
rzecz. charydżyta mos., charydżyzm mrz.
Wiktionary
członek pierwszego w islamie ugrupowania polityczno-religijnego negującego władzę kalifa
SJP.pl
jeden z trzech (obok sunnizmu i szyizmu) nurtów islamu
SJP.pl
Charydżyzm ( خوارج, "chawāridż") – najmniejszy z trzech głównych nurtów islamu (obok sunnizmu i szyizmu). Był pierwszą grupą rozłamową w tej religii, powstałą wskutek sporu o sukcesję do tronu kalifa.
Wikipedia
rodzaj węża z rodziny dusicieli; wąż gumowy
SJP.pl
w mitologii greckiej: każda z trzech córek Zeusa (Eufrozyne, Aglaja lub Talia), bogiń wdzięku, uroków ludzkiego życia i przyrody
SJP.pl
przysłówek
(1.1) nie pobierając wynagrodzenia
Wiktionary
(1.1) Policjanci pomagają dzieciom charytatywnie.
Wiktionary
rzecz. charytatywność ż.
przym. charytatywny
Wiktionary
(1.1) dobroczynnie
Wiktionary
dobroczynność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co charytatywne;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
przym. charytatywny
przysł. charytatywnie
Wiktionary
(1.1) dobroczynność
Wiktionary
płynący z miłości do bliźniego; dobroczynny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym
Wiktionary
(1.1) We Wrocławiu odbył się koncert charytatywny znanych zespołów.
Wiktionary
IPA: ˌxarɨtaˈtɨvnɨ, AS: χarytatyvny
Wiktionary
rzecz. charytatywność ż.
przysł. charytatywnie
Wiktionary
(1.1) miłosierny, dobroczynny, dobry, filantropijny, humanitarny, przest. zbożny
Wiktionary
teolog zajmujący się zagadnieniami łaski Bożej
SJP.pl
w teologii chrześcijańskiej: dział dogmatyki, którego przedmiotem jest łaska
SJP.pl
Charytologia ("charis" łaska, "logos" słowo) – nauka o Bożej łasce, jedna z dziedzin teologii dogmatycznej.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
charyzmat;
1. wszystkie cechy charakteru, które czynią daną osobę wyjątkową na tle społeczeństwa;
2. według teologii: przejaw łaski bożej, dar Ducha Świętego udzielany pojedynczemu człowiekowi lub określonej wspólnocie dla dobra społeczności Kościoła;
3. w religioznawstwie: typ wrażliwości religijnej, wyróżniający daną osobę od otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;
Wiktionary
Charyzma (gr. "chárisma" „dar”) – termin zaczerpnięty z teologii, gdzie określał jednostki obdarowane łaską boską, „darem bożym”, obecnie rozumiany jest jako:
Termin „charyzma” jest używany w odniesieniu do lidera i cech, w jakie został on wyposażony czy które posiada, nie nawiązując do celów, do jakich on zmierza, czy motywów, jakimi się kieruje.
Wikipedia
(1.1) Andrzej wykazuje się niebywałą charyzmą.
Wiktionary
IPA: xaˈrɨzma, AS: χaryzma
Wiktionary
rzecz. charyzmat mrz., charyzmatyczka ż.
przym. charyzmatyczny
przysł. charyzmatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od charyzmat
Wiktionary
rzecz. charyzmat m.
Wiktionary
charyzma;
1. wszystkie cechy charakteru, które czynią daną osobę wyjątkową na tle społeczeństwa;
2. według teologii: przejaw łaski bożej, dar Ducha Świętego udzielany pojedynczemu człowiekowi lub określonej wspólnocie dla dobra społeczności Kościoła;
3. w religioznawstwie: typ wrażliwości religijnej, wyróżniający daną osobę od otoczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ogół cech charakteru czyniących daną osobę wyjątkową na tle społeczeństwa
(1.2) teol. szczególny dar otrzymywany przez człowieka od Ducha Świętego;
(1.3) rel. typ wrażliwości religijnej, który wyróżnia daną osobę z otoczenia
Wiktionary
(1.2) Kościół pierwszych wieków posługiwał się charyzmatami bardzo intensywnie.
(1.2) Obdarowanie charyzmatem nie może zatem być głównym argumentem świadczącym o świętości człowieka.
Wiktionary
rzecz. charyzma ż., charyzmatyk m., charyzmatyczka ż., charyzmatyczność ż., charyzmacik mrz.
przym. charyzmatyczny
przysł. charyzmatycznie
Wiktionary
1. kobieta obdarzona charyzmą, budząca autorytet u innych;
2. według teologii: kobieta obdarzona darami łaski bożej, wyposażona przez Ducha Świętego w dar służący dobru społeczności Kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. kobieta obdarzona charyzmatami
(1.2) teol. członkini wspólnoty charyzmatycznej
(1.3) teol. członkini ewangelikalnego Kościoła charyzmatycznego
Wiktionary
(1.1) W spotkaniu z charyzmatyczką z USA w Pionkach wzięło udział prawie sto osób.
Wiktionary
rzecz. charyzmat m., charyzma ż.
:: fm. charyzmatyk m.
przym. charyzmatyczny
przysł. charyzmatycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) teol. przy użyciu darów charyzmatycznych
(1.2) pot. z charyzmą, z zaangażowaniem, inaczej niż przeciętnie
Wiktionary
(1.1) Jak posługiwać charyzmatycznie na Mszy Św. z modlitwą w intencji uzdrowienia
Wiktionary
rzecz. charyzmat mrz., charyzmatyk mos., charyzmatyczka ż., charyzmatyczność ż., charyzma ż.
przym. charyzmatyczny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: charyzmatycznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: charyzmatyczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. cecha tego, co charyzmatyczne
(1.2) socjol. cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie
Wiktionary
(1.1) Błędne metodologicznie jest utożsamianie charyzmatyczności katolickiej z ruchem pentekostalnym.
(1.2) O jego charyzmatyczności decydowały siła woli i hart ducha.
Wiktionary
(1.1) rzecz. charyzmat m., charyzmatyk m., charyzmatyczka ż.
(1.2) rzecz. charyzma ż., charyzmatyk mos.
Wiktionary
(1.2) charyzma
Wiktionary
1. obdarzony charyzmą (charyzmatem), czyli szczególnymi właściwościami, budzącymi i utrzymującymi czyjś autorytet wśród innych;
2. w religii: obdarzony charyzmą (charyzmatem), czyli szczególnym darem łaski bożej, darem Ducha Świętego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) socjol. obdarzony charyzmą, estymą
(1.2) rel. obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami
Wiktionary
(1.1) Józef Piłsudski był charyzmatycznym przywódcą, pociągał za sobą tłumy Polaków.
(1.2) Nie ulega wątpliwości, że ruch charyzmatyczny z całym swoim zapałem ewangelizacyjnym stał się pewnym wyzwaniem dla Kościoła katolickiego i dalej nim jest.
(1.2) W Licheniu odbyły się warsztaty posługi charyzmatycznej.
Wiktionary
rzecz. charyzma ż., charyzmatyczność ż., charyzmat mrz., charyzmatyk mos., charyzmatyczka ż., charyzmatyczność ż.
przysł. charyzmatycznie
Wiktionary
1. osoba obdarzona charyzmą, budząca autorytet u innych;
2. według teologii: osoba obdarzona darami łaski bożej, wyposażona przez Ducha Świętego w dar służący dobru społeczności Kościoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. ktoś obdarzony charyzmatami;
(1.2) rel. członek wspólnoty charyzmatycznej
(1.3) rel. członek ewangelikalnego Kościoła charyzmatycznego
Wiktionary
Charyzmatyk – obdarzony charyzmatami, w znaczeniu religijnym – darami Ducha Świętego. W szerszym znaczeniu oznacza również:
Wikipedia
(1.1) Franciszek z Asyżu był włoskim charyzmatykiem.
(1.2) Każdy członek tej wspólnoty jest charyzmatykiem i posługuje charyzmatami.
Wiktionary
rzecz. neocharyzmatyk mos., charyzmat mrz.
:: fż. charyzmatyczka ż.
przym. charyzmatyczny
przysł. charyzmatycznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) daw. zdrobn. imię|polski|m. Zachariasz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xaʃ, AS: χaš
Wiktionary
rzecz. Zachariasz m.
:: zdrobn. Charzyk m.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Charzewo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo. Prowadzi przez nią Wielkopolska Droga św. Jakuba.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) daw. zdrobn. imię|polski|m. Zachariasz
Wiktionary
IPA: ˈxaʒɨk, AS: χažyk
Wiktionary
rzecz. Charzykowy nmos., Zachariasz, Charz
Wiktionary
przymiotnik od: Charzykowy
SJP.pl
wieś turystyczno-letniskowa w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś letniskowa i turystyczna niedaleko Chojnic;
Wiktionary
Charzykowy ( Charzëkòwë, Müskendorf) – wieś turystyczno-letniskowa w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Chojnice. Leży nad Jeziorem Charzykowskim.
W skład sołectwa "Charzykowy" wchodzą także miejscowości: Łukomie, Pomoc i Wolność. W końcu 2024 sołectwo liczyło 2124 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Nigdy nie zapomnę wakacji w Charzykowach.
Wiktionary
IPA: ˌxaʒɨˈkɔvɨ, AS: χažykovy
Wiktionary
rzecz. Charzyk
przym. charzykowski
Wiktionary
Charzyno (niem. "Garrin") – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, w gminie Siemyśl.
Według danych z 31 grudnia 2013 r. Charzyno miało 898 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przestarzale: mizerny, wychudły, nędzny; charłaczy
SJP.pl
skrajne wyniszczenie ustroju z zanikiem tkanki tłuszczowej i mięśni; kacheksja
SJP.pl
przestarzale: mizerny, wychudły, nędzny; charłacki
SJP.pl
być przez dłuższy czas słabym, mizernym, cierpiącym, chorowitym; cherlać
SJP.pl
człowiek wyniszczony chorobą, wychudzony; kachektyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek schorzały, mizernie wyglądający
(1.2) człowiek bez środków do życia, biedak
Wiktionary
(1.1) Zakonnica uwijała się przy charłakach, starając się ulżyć ich niedoli.
(1.2) W sieni stało jakiś dwóch charłaków, prosząc feldmarszałka o jałmużnę.
Wiktionary
czas. charłać ndk.
przym. charłacki
przysł. charłacko
rzecz. charłackość ż., charłactwo n., charłaczość ż., charłaczyna ż., charłanie n.
Wiktionary
(1.1) cherlak, cherlawiec, chory, słabeusz, wymoczek
(1.2) biedak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|charłać.
Wiktionary
czas. charłać
rzecz. charłak mos.
Wiktionary
wychudzony, wyniszczony chorobą; charłacki, charłaczy, kachektyczny
SJP.pl
być przez dłuższy czas słabym, mizernym, cierpiącym, chorowitym; cherlać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czeladź, służba rolna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
w architekturze japońskiej pawilon ogrodowy, wznoszony specjalnie do ceremonialnego picia herbaty
SJP.pl
Chashitsu – pomieszczenie przeznaczone do ceremonialnego picia herbaty.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina korzystająca z gleby powstającej w szczelinach skał
Wiktionary
zapłodnienie zachodzące w otwartym kwiecie
SJP.pl
Chasmogamia – rodzaj zapylenia zachodzący w otwartym kwiecie. Jej przeciwieństwem jest klejstogamia, zachodząca w kwiecie zamkniętym.
Wikipedia
Chasor, Hazor (hebr. תל חצור, "Tel Chacor") – ruiny starożytnego miasta kananejskiego położone na północ od Jeziora Tyberiadzkiego w Górnej Galilei, na północy Izraela. Leży przy kibucu Ajjelet ha-Szachar, przy drodze z Rosz Pinna do Kirjat Szemona.
Wikipedia
[czytaj: szas-i]
1. podwozie samochodu;
2. obudowa (w komputerach) lub metalowa rama bądź płytka drukowana (w odbiornikach radiowych, telewizyjnych itp.), do której mocowane są podzespoły urządzenia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
członek odłamu judaizmu, odznaczającego się rygorystycznym przestrzeganiem tradycyjnych zwyczajów religijnych i przepisów Talmudu; chusyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca chasydyzmu
Wiktionary
(1.1) W drzwiach do bożnicy stało dwóch chasydów.
Wiktionary
IPA: ˈxasɨt, AS: χasyt
Wiktionary
rzecz. chasydyzm m.
:: fż. chasydka ż.
przym. chasydzki
Wiktionary
członek odłamu judaizmu, odznaczającego się rygorystycznym przestrzeganiem tradycyjnych zwyczajów religijnych i przepisów Talmudu; chusyt
SJP.pl
wyznawczyni chasydyzmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. wyznawczyni chasydyzmu
Wiktionary
(1.1) Przy wejściu do mykwy stała otyła chasydka.
Wiktionary
rzecz. chasydyzm mrz.
:: fm. chasyd m.
przym. chasydzki
Wiktionary
ruch religijny w judaizmie, kierowany przez cadyków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;
(1.2) rel. chasydyzm polski
Wiktionary
Chasydyzm, chasydyzm polski – odmiana chasydyzmu, powszechnie i potocznie zwana po prostu chasydyzmem. Jest znana najszerzej, między innymi dlatego, że rozwija się do dziś. Mimo że dzisiejszy chasydyzm jest wynikiem kilkuwiekowej ewolucji, to w prostej linii jest spadkobiercą ruchu powstałego w XVIII wieku.
Wikipedia
(1.1) W tym czasie studiował chasydyzm pod kierunkiem Dawida ben Szlomy z Lelowa.
Wiktionary
rzecz. chasyd mos., chasydka ż.
przym. chasydzki
Wiktionary
przymiotnik od: chasyd
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rel. związany z chasydem, dotyczący chasyda lub chasydyzmu
Wiktionary
rzecz. chasyd mos., chasydka ż., chasydyzm mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. gromada
Wiktionary
IPA: ˈxaʃa, AS: χaša
Wiktionary
gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków, np. chaszczak madagaskarski
SJP.pl
bardzo gęste, dzikie krzaki; zielska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gęste krzaki lub zarośla
Wiktionary
[czytaj: czat] rozmowa prowadzona za pośrednictwem Internetu; czat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. zob. czat.
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) D. lm. zob. chata.
Wiktionary
(1.1) Gadałam z Tomkiem na chacie i nagle wyłączyli prąd.
Wiktionary
IPA: t͡ʃat, AS: čat
Wiktionary
rzecz. chatownik mos., chatroom mrz., czatownia ż.
czas. chatować ndk.
przym. chatowy
Wiktionary
drewniany budynek na wsi lub w górach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach;
(1.2) etn. prosty, prymitywny budynek stawiany przez ludy pierwotne
(1.3) pot. przen. każde mieszkanie lub dom rodzinny
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) W oknach chat widać było światła naftowych kaganków.
(1.2) Tymczasem w chatach czarowników ozwały się w bomie na szczycie góry dzikie ryki złego Mzimu.
(1.3) Czasem, jak ma robotę, to nie ma jej w domu po parę dni. A ja mam wolną chatę, chłopaki.
Wiktionary
IPA: ˈxata, AS: χata
Wiktionary
rzecz. chatnik m., chatar m.
:: zdrobn. chatka ż., chateńka ż., chatynka ż.
przym. chatowy, chatkowy
Wiktionary
(1.1) chatka, chateńka, chatynka, chałupa, domek
(1.2) chyża, koleba, szałas, lepianka, pantok, półziemianka
(1.3) mieszkanie, dom; pot. chałupa; slang. chawira (hawira)
Wiktionary
1. miasto w Rosji;
2. rzeka w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, powstaje z połączenia Chety i Kotuja;
Wiktionary
Chatanga (ros. Хатанга) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim. Długość 227 km, długość ciągu rzecznego od źródeł Kotuja 1636 km; powierzchnia dorzecza 364 tys. km²; średni roczny przepływ przy ujściu 3286 m³/s.
Powstaje z połączenia rzek Cheta i Kotuj, płynie w kierunku północno-wschodnim po Nizinie Północnosyberyjskiej, uchodzi estuarium do Zatoki Chatańskiej Morza Łaptiewów.
Wikipedia
przym. chatański
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. gospodarz schroniska turystycznego lub chatki w górach;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
rzecz. chata ż., chatnik m., chatka ż., chateńka ż., chatynka ż.
przym. chatowy, chatkowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chatangą, dotyczący Chatangi
Wiktionary
rzecz. Chatanga ż.
Wiktionary
[czytaj: czatbot] program, z którym można się komunikować przez chat (czat); czatbot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) inform. program komputerowy, którego zadaniem jest rozmowa z człowiekiem przez czat;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
[czytaj: szatoBRJĄ albo szatoBRJAN] pieczeń z polędwicy wołowej; szatobriand
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) polędwica wołowa pieczona na ruszcie, podawana z ziemniakami;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Będąc ostatnio w restauracji zamówiłem chateaubriand.
Wiktionary
zdrobnienie od: chatka
SJP.pl
nazwa chatbota
SJP.pl
ChatGPT – chatbot opracowany przez OpenAI, oparty na generatywnej sztucznej inteligencji (dużym modelu językowym GPT), służący do generowania odpowiedzi na dane wprowadzane przez użytkownika. Model ten został opracowany na podstawie dużych zbiorów danych, aby mógł prowadzić rozmowę i angażować się w różne tematy, od ogólnych rozmów po określone obszary wiedzy.
Wikipedia
w islamie: kaznodzieja wygłaszający kazanie w meczecie
SJP.pl
Chatib (arab. خطيب, ḫaṭīb; tur. hatip) – w islamie kaznodzieja wygłaszający chutbę w meczecie podczas wspólnej piątkowej modlitwy lub modlitw w trakcie świąt bajram. Chatibem jest najczęściej imam każdego meczetu, główny mułła. Ponieważ chutba oprócz treści religijnych odnosi się także do wydarzeń bieżących, chatib bywa nierzadko swego rodzaju felietonistą. Wzorem chatiba był Al-Dżahiz.
Wikipedia
mały domek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chata
(1.2) mała chata
(1.3) rodzaj schroniska lub schronu turystycznego, głównie w górach
Wiktionary
(1.1) W głuchej puszczy przed chatką leśnika rota strzelców stanęła zielona.
(1.3) Pod wierzchołkiem Czarnej Kopy znajdowała się najmniejsza z karkonoskich chatek.
Wiktionary
IPA: ˈxatka, AS: χatka
Wiktionary
rzecz. chata ż., chateńka ż., chatynka ż., chatar mos.
przym. chatkowy
Wiktionary
(1.1) chateńka, chatynka
(1.3) schron turystyczny, bacówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chatować.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃatɔˈvãɲɛ, AS: čatovãńe
Wiktionary
czas. chatować
Wiktionary
[czytaj: czatować] rozmawiać z kimś za pośrednictwem Internetu; czatować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) alternatywna pisownia → czatować
Wiktionary
(1.1) Nikt nikogo nie zmusza do pracy — wolny wybór: albo pracujesz albo chatujesz.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈtɔvat͡ɕ, AS: čatovać
Wiktionary
rzecz. chatowanie n., chat m., chatter m., chatownik m., chatroom m.
przym. chatowy
Wiktionary
(1.1) czatować
Wiktionary
[czytaj: czatowicz] uczestnik czatu; czatowicz, czatownik, chatownik
SJP.pl
uczestniczka czatu; czatowniczka, czatowiczka, chatowniczka
SJP.pl
[czytaj: czatownik] uczestnik czatu; czatownik, czatowicz, chatowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. ekspr. agent policyjny
Wiktionary
[czytaj: czat rum] internetowy kanał dyskusyjny; chat room, czatownia, czateria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. wirtualna przestrzeń, gdzie odbywają się rozmowy uczestników czatu na określony temat lub grupujące użytkowników o podobnym profilu
Wiktionary
(1.1) Abyście się jednak mogli spotkać, musicie się pojawiać w chatroomie o ustalonej porze. (z Internetu)
(1.1) Nie zawsze spotykała się z miłym przyjęciem, często była wyrzucana z chatroomów. (z Internetu)
Wiktionary
rzecz. chat mrz./ż., chatownik mos., chat room mrz., czatownia ż.
czas. chatować ndk.
przym. chatowy
Wiktionary
(1.1) war. chat room
Wiktionary
[czytaj: czataNUga] miasto w USA
SJP.pl
Chattanooga – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Tennessee. Leży nad rzeką Tennessee, niedaleko granicy ze stanem Georgia. Według spisu w 2020 roku liczy 181,1 tys. mieszkańców i jest 4. co do wielkości miastem stanu Tennessee. Obszar metropolitalny Chattanooga obejmuje 567,4 tys. mieszkańców.
Wikipedia
regionalnie: mała, nędzna chata
SJP.pl
mały drewniany budynek na wsi lub w górach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chata
(1.2) mała lub skromna chata
Wiktionary
rzecz. chata ż., chatka ż., chatar mos.
Wiktionary
(1.1) chatka
Wiktionary
[czytaj: CZOser] nazwisko
SJP.pl
gatunek drapieżnego kota; kot błotny, kot bagienny, kot trzcinowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Felis chaus|Schreber|ref=tak., drapieżny ssak z rodziny kotowatych o maskującym umaszczeniu występujący w południowej Azji i Egipcie;
Wiktionary
(1.1) Nie odważyłabym się trzymać chausa w domu.
Wiktionary
(1.1) kot bagienny, kot błotny, kot trzcinowy
Wiktionary
[czytaj: szaWAN] nazwisko, m.in. Edouard Chavannes (1865-1918) - sinolog francuski; Pierre Cécile Puvis de Chavannes (1824-1898) - malarz francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
potocznie: dom, mieszkanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara przestępcza dom, mieszkanie
(1.2) prostytutka
(1.3) gwara przestępcza kryjówka
(1.4) gwara przestępcza duża kieszeń
Wiktionary
IPA: xaˈvʲira, AS: χavʹira
Wiktionary
(1.1) zdrobn. chawirka
Wiktionary
(1.2) zob. prostytutka.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gwara przestępcza zdrobn. od chawira
Wiktionary
IPA: xaˈvʲirka, AS: χavʹirka
Wiktionary
Chawłodno – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, w gminie Gołańcz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
Ch
Wikipedia
w judaizmie: kantor prowadzący nabożeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. (w judaizmie) kantor synagogi, urzędnik synagogalny
Wiktionary
Chazan ( חַזָּן "chazzan", חזן "chazn"; inaczej kantor) – w judaizmie osoba prowadząca nabożeństwo z mniejszego pulpitu przed aron ha-kodeszem. W judaizmie ortodoksyjnym funkcję tę pełnią tylko mężczyźni, natomiast w judaizmie reformowanym dopuszcza się do niej kobiety, tzw. "chazanit".
Wikipedia
członek koczowniczego ludu pochodzenia tureckiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek ludu koczowniczego pochodzenia tureckiego
Wiktionary
(1.1) Wg tego listu, Żydzi z Persji i Armenii uciekając przed prześladowaniami zasymilowali się prawie całkowicie pośród przyjmujących ich Chazarów.
(1.1) W 965 roku wielki książę kijowski Świętosław rozgromił Chazarów.
Wiktionary
IPA: ˈxazar, AS: χazar
Wiktionary
rzecz. Chazarka ż.
przym. chazarski
Wiktionary
(1.1) Kozar
Wiktionary
członkini koczowniczego ludu pochodzenia tureckiego
SJP.pl
członek koczowniczego ludu pochodzenia tureckiego
SJP.pl
Zo
Wikipedia
dotyczący Chazarów, charakterystyczny dla Chazarów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chazarami, dotyczący Chazarów
Wiktionary
rzecz. Chazar m., Chazarka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łódź. białystok. bogaty gospodarz
(1.2) reg. pozn. daw. chłop ze wschodu
Wiktionary
rzecz. chaziajstwo n., chadziaj m.
Wiktionary
przypominający krokodyla archozaur z epoki triasu
SJP.pl
duży dinozaur roślinożerny z kryzą wokół głowy i trzema rogami, podobny do triceratopsa
SJP.pl
1. podłużna, zwykłe słodka bułka pszenna, zapleciona w warkocz;
2. pospolicie: marna, bezwartościowa rzecz, zwykle o przedstawieniu, filmie, utworze literackim itp.; kicz, szmira, chłam, gniot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. podłużne, plecionyecione, zwykle słodkie pieczywo przygotowywane tradycyjnie na szabat przez Żydów aszkenazyjskich
(1.2) pot. pejor. coś marnej jakości, bezwartościowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. chałka ż.
przym. chałowaty
Wiktionary
(1.1) bułka szabasowa, war. chałka
(1.2) lipa, szmira, tandeta
Wiktionary
przymiotnik od: chałaciarz
SJP.pl
ubogi Żyd noszący tradycyjny chałat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. Żyd w chałacie
Wiktionary
(1.1) Był to widocznie żyd, ale ani surdutowiec ani chałaciarz, bo jego suknia jedwabna miała formę raczej księżej sutanny; nie nosił ani pejsów ani jarmułki na głowie, a brodę miał z rzymska przystrzyżoną.
Wiktionary
rzecz. chałat mrz., chałacik mrz., chałatowy mos.
przym. chałatowy
Wiktionary
zdrobnienie od: chałat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chałat
Wiktionary
(1.1) To nie chałat, lecz tylko mały chałacik.
Wiktionary
rzecz. chałat m., chałaciarz mos., chałatowy mos.
przym. chałatowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. długi płaszcz noszony na Wschodzie;
2. luźny fartuch ochronny; kitel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szeroka, sięgająca stóp odzież w formie płaszcza noszona w niektórych krajach Wschodu, również przez społeczność żydowską wschodniej Europy;
(1.2) fartuch, wierzchnie okrycie chroniące ubraniefakt.
Wiktionary
Chałat (także kapota) – szeroka wierzchnia odzież zapinana z przodu i sięgająca stóp, noszona zwłaszcza przez Żydów we wschodniej Europie.
W Małopolsce, chałat to też nazwa stroju szkolnego lub fartucha, który noszą biolodzy, chemicy, archiwiści i lekarze.
Wikipedia
(1.1) Nagle ujrzał przed sobą Żyda w długim chałacie i w butach z cholewami, który nie wiadomo po co o tej porze przyplątał się tu z ponurych ulic getta.
Wiktionary
IPA: ˈxawat, AS: χau̯at
Wiktionary
rzecz. chałacik mrz., chałaciarz mos., chałatowy mos.
przym. chałatowy
Wiktionary
(1.2) kitel, daw. puderman, pudermantel
Wiktionary
rzadko spotykane określenie Żydów
SJP.pl
przymiotnik od: chałat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kraw. związany z chałatem, dotyczący chałatu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. Żyd noszący chałat
Wiktionary
(1.1) Kup trochę chałatowego sukna, gdy będziesz w Łodzi.
(2.1) Przede mną wysiadł jeden chałatowy z wielką torbą.
Wiktionary
rzecz. chałat mrz., chałacik mrz., chałaciarz mos.
Wiktionary
(2.1) daw. chałaciarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przedstawiciel najliczniejszej spośród ludów mongolskich grupy etnicznej
SJP.pl
najliczniejszy lud mongolski
SJP.pl
Chałchasi, Chałchowie, Chałcha-Mongołowie – grupa etniczna, najliczniejsza spośród ludów mongolskich, zamieszkująca Mongolię (2,1 mln) oraz Mongolię Wewnętrzną. Łączna ich liczba wynosi 6,5 mln.
Chałchasi dzielą się na około 10 pomniejszych grup, które stopniowo zatracają swoją odrębność i są traktowane jako społeczności regionalne.
Wikipedia
język chałchaski - główny język z rodziny mongolskiej języków ałtajskich; utożsamiany z językiem mongolskim
SJP.pl
język chałchaski - główny język z rodziny mongolskiej języków ałtajskich; utożsamiany z językiem mongolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chałka
Wiktionary
rzecz. chałka ż.
Wiktionary
mała, podłużna, zwykłe słodka bułka pszenna, zapleciona w warkocz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. słodki, pleśćeciony pszenny chleb wywodzący się z tradycji Żydów aszkenazyjskich wypiekających takie bochenki m.in. na święto Rosz ha-Szana;
Wiktionary
Chałka, chała – w kuchni polskiej słodkie, w kuchni żydowskiej tylko lekko słone, puszyste, drożdżowe pieczywo pszenne w postaci zaplecionego warkocza. Można także spotkać wypieki w kształcie bułek lub wałka zamkniętego w okrąg.
Chałka zwana jest też czasem plecionką albo kukiełką (na Podhalu). Jest rytualnym typem pieczywa dla Żydów, w szczególności Aszkenazyjczyków, którzy zwyczajowo spożywają ją w czasie szabatu i świąt. Jej nazwa wywodzi się z hebrajskiego „חַלָּה” ("chala").
Wikipedia
(1.1) Na progu piekarni stał piekarz z cudowną, rumianą chałką w ręce, którą wyciągnął w moją stronę.
(1.1) Na żydowskim targowisku w Jerozolimie widzieliśmy chałki i precle.
Wiktionary
IPA: ˈxawka, AS: χau̯ka
Wiktionary
rzecz. chała ż.
:: zdrobn. chałeczka ż.
przym. chałkowy
Wiktionary
potocznie: bez wartości, w złym guście; kiczowaty, chałowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. kiepski, marny, o niskiej wartości
Wiktionary
IPA: ˌxawɔˈvatɨ, AS: χau̯ovaty
Wiktionary
rzecz. chała
przym. chałowy
Wiktionary
(1.1) szmirowaty, dziadowski
Wiktionary
potocznie: bez wartości, w złym guście; kiczowaty, chałowaty
SJP.pl
potocznie, pejoratywnie: mało ambitna praca, zwłaszcza artystyczna lub naukowa, podjęta głównie dla zarobku i byle jak wykonana; również produkt takiej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatkowa, łatwa praca (szczególnie z dziedziny kultury, sztuki), ale zazwyczaj mało ambitna, wykonywana jedynie dla szybkiego zarobku, często niedbale
(1.2) efekt, produkt chałtury (1.1)
Wiktionary
Chałtura – zjawisko pracy zarobkowej (głównie w zawodach artystycznych). W potocznym języku oznacza działalność motywowaną względami wyłącznie zarobkowymi. W wielu przypadkach oznacza pójście na kompromis oraz może stanowić uszczerbek na wizerunku artysty. Chałtura ma zdecydowanie wydźwięk negatywny. W powszechnym rozumieniu jest często kojarzona z występami "celebrytów" na wydarzeniach sponsorowanych przez korporacje niemające na co dzień związku z kulturą, bądź organy władzy publicznej.
Wikipedia
(1.1) Nie mogę dziś wpaść do ciebie, bo mam chałturę na bankiecie dla jakichś nowobogackich.
(1.2) Przyszedł właściciel galerii obejrzeć moje obrazy, a tu na wierzchu leżą same chałtury.
Wiktionary
IPA: xawˈtura, AS: χau̯tura
Wiktionary
rzecz. chałturnictwo n., chałturnik ż., chałturowiec m., chałturszczyk m., chałturzysta m., chałturzystka ż.
:: zdrobn. chałturka ż.
przym. chałturowy, chałturniczy
czas. chałturzyć
Wiktionary
niewielka chałtura
SJP.pl
podejmowanie działalności jedynie dla zarobku; zajmowanie się dodatkową, zwykle niedbale wykonywaną pracą
SJP.pl
potocznie: osoba wykonująca wyłącznie dla pieniędzy (często niestarannie) mało ambitne zajęcia, zwłaszcza naukowe lub artystyczne; chałturzysta, chałturszczyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chałturować.
Wiktionary
czas. chałturować
Wiktionary
chałturzyć; potocznie:
1. tworzyć coś tandetnego, pozbawionego wartości;
2. podejmować się podatkowej pracy wyłącznie dla pieniędzy
SJP.pl
potocznie: osoba uprawiająca chałturę; chałturzysta
SJP.pl
potocznie: osoba wykonująca wyłącznie dla pieniędzy (często niestarannie) mało ambitne zajęcia, zwłaszcza naukowe lub artystyczne; chałturzysta, chałturnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chałturzyć.
Wiktionary
IPA: ˌxawtuˈʒɛ̃ɲɛ, AS: χau̯tužẽńe
Wiktionary
rzecz. chałtura ż., chałturka ż., chałturnik m., chałturowiec m., chałturzysta m., chałturszczyk m.
czas. chałturzyć ndk., chałturować ndk.
przym. chałturowy
Wiktionary
potocznie: osoba wykonująca wyłącznie dla pieniędzy (często niestarannie) mało ambitne zajęcia, zwłaszcza naukowe lub artystyczne; chałturszczyk, chałturnik
SJP.pl
kobieta zarabiająca robieniem chałtur
SJP.pl
chałturować; potocznie:
1. tworzyć coś tandetnego, pozbawionego wartości;
2. podejmować się podatkowej pracy wyłącznie dla pieniędzy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wykonywać dodatkową pracę w dziedzinie kultury i sztuki wyłącznie w celach zarobkowych, nie troszcząc się o poziom (artystyczny itp.)
Wiktionary
(1.1) Aktor nie będzie już chałturzył w reklamie.
Wiktionary
IPA: xawˈtuʒɨt͡ɕ, AS: χau̯tužyć
Wiktionary
rzecz. chałtura ż., chałturka ż., chałturnik m., chałturowiec m., chałturszczyk m., chałturzysta m., chałturzystka ż., chałturnictwo n., chałturzenie n.
przym. chałturowy, chałturniczy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. chłopski, prymitywny budynek mieszkalny;
2. żartobliwie o własnym mieszkaniu lub domu;
3. legowisko zająca w śniegu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny
(1.2) pot. nieduży, zaniedbany budynek o nietrwałej konstrukcji
(1.3) pot. o domu lub mieszkaniu, zwłaszcza własnym
(1.4) łow. legowisko zająca w śniegu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Należy zwrócić uwagę na wrażliwość estetyczną fundatorów krzyży i kapliczek […] Obiekty te harmonizowały z zabudową wsi, z urodą chałup, wzbogacały krajobraz.
(1.3) Janek nie poszedł na imprezę, został w chałupie.
(1.4) Na noc szedł mróz, więc szarak wykopał sobie głębszą chałupę w polu.
Wiktionary
IPA: xaˈwupa, AS: χau̯upa
Wiktionary
rzecz. chałupnictwo n., chałupnik m., chałupnica ż.
:: zdrobn. chałupka ż., chałupina ż.
:: zgrub. chałupsko n.
przym. chałupniczy
Wiktionary
(1.1) chata, dym
(1.2) chałupsko, buda, rudera
(1.3) pot. chata; książk. dach nad głową
(1.4) kopno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mały, nędzny dom
SJP.pl
zdrobnienie od: chałupina
SJP.pl
1. zgrubienie od: chałupa; pogardliwie o chałupie; chałupsko;
2. dawniej: miejsce zajmowane przez chałupę
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: chałupa
SJP.pl
1. kobieta wykonująca u siebie w domu prace rzemieślnicze na zamówienie przedsiębiorcy; chałupniczka;
2. dawniej: kobieta bezrolna, posiadająca tylko chałupę z obejściem;
3. przestarzałe: kobieta wiejska niemająca własnego gospodarstwa ani domu, mieszkająca w cudzej chacie; komornica
SJP.pl
praca wykonywana przez rzemieślnika na zlecenie w domu, z surowców dostarczanych przez przedsiębiorcę
SJP.pl
rzemieślnik wykonujący u siebie w domu pracę na zamówienie przedsiębiorcy
SJP.pl
Chałupnik:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: chałupa
SJP.pl
1. chłopski, prymitywny budynek mieszkalny;
2. żartobliwie o własnym mieszkaniu lub domu;
3. legowisko zająca w śniegu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bardzo słodki wyrób cukierniczy z tłustej, włóknistej masy, otrzymanej z karmelu i miazgi nasion roślin oleistych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;
Wiktionary
Chałwa (pers. "halva", sanskryt "halawa", hebr. "halwa", arab. "halawi", tur. "helva", gr. χαλβάς) – wyrób cukierniczy z karmelu oraz miazgi nasion oleistych pochodzący z Iranu. Popularny w wielu innych rejonach świata – na Bałkanach, w krajach śródziemnomorskich i zachodniej Azji.
Wikipedia
(1.1) Sabina zrobiła chałwę waniliową z warstwą grylażu.
(1.1) Odrazą napawa ją befsztyk krwisty, przepada natomiast za oleistą, mdłą chałwą.
Wiktionary
IPA: ˈxawva, AS: χau̯va
Wiktionary
przym. chałwowy
Wiktionary
→ chałwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z chałwą
Wiktionary
rzecz. chałwa ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: chan (w znaczeniu osoby), np. chańskie ziemie; chanowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z osobą lub tytułem chana, dotyczący chana
Wiktionary
rzecz. chan mos., chanat mrz.
przym. chanowy
Wiktionary
dawniej: chanat
SJP.pl
potocznie: to, czego się pragnie; chęć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczuwanie chęci zrobienia czegoś
Wiktionary
IPA: ˈxt͡sɛ̃ɲɛ, AS: χcẽńe
Wiktionary
rzecz. chcica ż., chciwość ż., chciejstwo n.
czas. chcieć ndk., zechcieć dk.
przym. chciwy
Wiktionary
dawniej: czasownik "chcieć" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li"; czy chcesz
SJP.pl
mieć chęć, ochotę na coś
SJP.pl
silna chęć lub ochota, zwłaszcza w znaczeniu seksualnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) posp. silne pragnienie, najczęściej w kontekście seksualnym
Wiktionary
IPA: ˈxʲt͡ɕit͡sa, AS: χʹćica
Wiktionary
rzecz. chcenie n., chciejstwo n., zachcianka ż., chciwość ż.
czas. chcieć ndk., zechcieć dk.
przym. chciwy
przysł. chciwie
Wiktionary
(1.1) pragnienie, pożądanie, chęć, żądza
Wiktionary
rzadko: osoba przeświadczona o tym, że coś będzie tak, jak sobie wyobraża, jakby chciała
SJP.pl
lista rzeczy, które dana osoba chciałaby dostać w prezencie; wishlista
SJP.pl
rzadko:
1. myślenie życzeniowe;
2. chęć do działania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. branie za rzeczywistość faktów istniejących tylko w sferze własnych marzeń
Wiktionary
IPA: ˈxʲt͡ɕɛ̇jstfɔ, AS: χʹćėi ̯stfo
Wiktionary
rzecz. chcica ż., chcenie n., chcica ż.
czas. chcieć ndk., zechcieć dk.
Wiktionary
(1.1) myślenie życzeniowe
Wiktionary
mieć chęć, ochotę na coś
SJP.pl
czasownik modalny niedokonany
(1.1) odczuwać chęć zrobienia czegoś
Wiktionary
(1.1) Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć ciosem, / Zasłonił oczy ręką i rzekł mocnym głosem: / „Jam jest Jacek Soplica…”
Wiktionary
IPA: xʲt͡ɕɛ̇t͡ɕ, AS: χʹćėć
Wiktionary
rzecz. chciwość ż., zachcianka ż., chciejstwo n., chcica ż., chcenie n., zechcenie n.
czas. zechcieć dk.
przym. chciwy
przysł. chciwie
Wiktionary
(1.1) pragnąć, pożądać, mieć chęć, mieć ochotę, odczuwać brak, potrzebować, życzyć sobie, pot. mieć chrapkę, napalić się
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób charakteryzujący się chciwością
Wiktionary
(1.1) Publiczność chciwie spijała słowa z ust mówcy.
Wiktionary
IPA: ˈxʲt͡ɕivʲjɛ, AS: χʹćivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. chciwiec mos., chciwość ż., chcica ż.
czas. chcieć ndk.
przym. chciwy
Wiktionary
(1.1) zachłannie, pazernie
Wiktionary
człowiek chciwy; chciwus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. człowiek chcący jak najwięcej zysku tylko dla siebie
Wiktionary
rzecz. chciwość ż., chciwus mos.
przym. chciwy
przysł. chciwie
Wiktionary
(1.1) chciwus, centuś, harpagon, łapigrosz
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chciwie
SJP.pl
→ chciwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Piotr z chciwości oszukiwał swoich klientów.
Wiktionary
IPA: ˈxʲt͡ɕivɔɕt͡ɕ, AS: χʹćivość
Wiktionary
rzecz. chciwiec m., chcenie n., chcica ż.
czas. chcieć
przym. chciwy
przysł. chciwie
Wiktionary
(1.1) pazerność, zachłanność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chciwy; bardziej chciwy
SJP.pl
potocznie: człowiek chciwy; chciwiec
SJP.pl
chorobliwie żądny dóbr materialnych, zachłanny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który odznacza się chciwością
Wiktionary
(1.1) Mój chciwy kuzyn zagarnął dla siebie wszystkie kopie zamiast rozdać je zebranym.
Wiktionary
IPA: ˈxʲt͡ɕivɨ, AS: χʹćivy
Wiktionary
rzecz. chciwość ż., chciwstwo n., chciwiec m., chciwosz m., chcica ż., chcenie n.
czas. chcieć ndk.
przysł. chciwie
Wiktionary
(1.1) pazerny, zachłanny
Wiktionary
ten, kto czegoś chce, chętny do czegoś
SJP.pl
[czytaj: cha-de] skrót od: Chrześcijańska Demokracja
SJP.pl
skrót
(1.1) = chrześcijańska demokracja, chadecja
Wiktionary
wyraz, zwykle powtarzany, oznaczający śmiech, zwłaszcza złośliwy, ironiczny; he
SJP.pl
Che – hiszpański wykrzyknik używany w części Ameryki Południowej (Argentyna) oraz w hiszpańskiej Walencji. W innym zapisie ("tchê") stosowany także w części Brazylii.
Okrzyk "che!" wyraża radość lub podziw. Słowo posiada także drugie znaczenie – "człowiek", "przyjaciel", "kolega" - i jest kolokwialną formą zwracania się do ludzi niezależnie od ich statusu społecznego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metoda manipulacji polegająca na przerabianiu fotografii prostymi, powszechnie dostępnymi narzędziami graficznymi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) inform. środ. program komputerowy służący do oszukiwania w grach komputerowych
Wiktionary
Cheat – łamanie zasad gry komputerowej ustalonych przez jej autorów poprzez modyfikację elementów mechaniki gry. Celem używania cheatów jest zyskanie przewagi nad komputerem w rozgrywce, a także chęć jak najszybszego zdobycia nagrody. Stosowanie cheatów w grach wieloosobowych jest negatywnie traktowane przez społeczność i może skutkować banem.
Wikipedia
rzecz. cheater mos., cheaterka ż., cheaterskość ż., cheatowanie n., czit mrz., cziter mos., cziterka ż., cziterskość ż., czitowanie, zcheatowanie n., zczitowanie n.
czas. cheatować ndk., czitować ndk., zcheatować dk., zczitować dk.
przym. cheaterski, cheatowy, cziterski, czitowy
Wiktionary
[czytaj: cziter] osoba oszukująca w grze komputerowej; cziter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) środ. osoba oszukująca w grach komputerowych, korzystająca z programów dających mu przewagę nad przeciwnikami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cheat mrz., cheaterka ż., cheaterskość ż., cheatowanie n., czit mrz., cziter mos., cziterka ż., cziterskość ż., czitowanie, zcheatowanie n., zczitowanie n.
czas. cheatować ndk., czitować ndk., zcheatować dk., zczitować dk.
przym. cheaterski, cheatowy, cziterski, czitowy
Wiktionary
[czytaj: cziterka] kobieta oszukująca w grze komputerowej; cziterka
SJP.pl
[czytaj: czitować] środowiskowo: oszukiwać w grze komputerowej; czitować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) środ. oszukiwać w grach komputerowych, stosować programy dające przewagę nad przeciwnikami, np. wspomaganie celowania bronią, widzenie przeciwników przez ściany itp.
Wiktionary
rzecz. cheat mrz., cheater mos., cheaterka ż., cheaterskość ż., cheatowanie n., czit mrz., cziter mos., cziterka ż., cziterskość ż., czitowanie, zcheatowanie n., zczitowanie n.
czas. czitować ndk., zcheatować dk., zczitować dk.
przym. cheaterski, cheatowy, cziterski, czitowy
Wiktionary
dziki bez; hebd
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chechłać.
Wiktionary
czas. chechłać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni
(1.1) łódź. kroić tępym narzędziem
(1.2) lud. moczyć, prać bieliznę
Wiktionary
(1.1) Co tak chechłasz ten chleb? Wziąłbyś inny nóż.
Wiktionary
rzecz. chechłanie n.
Wiktionary
Chechłowo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn.
W czasach II Rzeczypospolitej wieś należała (do 1934) do gminy Narojki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
[czytaj: czeklista] lista kontrolna, lista zadań do wykonania
SJP.pl
[czytaj: CZEKpoint]
1. punkt kontrolny na wyścigach sportowych;
2. punkt kontrolny na lotnisku;
3. punkt zapisu w grach komputerowych
SJP.pl
rzadko: chata kaszubska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. etn. chata kaszubska
Wiktionary
(1.1) Ojciec nie potrzebował tutaj żadnej mapy. Za trzema wierzbami droga szła w prawo i już dochodziliśmy do checzy Bieszków.
Wiktionary
[czytaj: czeDAR, CZEdar] twardy żółty ser podpuszczkowy; czedar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. twardy, dojrzewający żółty ser podpuszczkowy z mleka krowiego, o lekko kwaskowatym, orzechowym smaku;
Wiktionary
Cheddar, czedar – rodzaj angielskiego sera, który jest produkowany z krowiego mleka. Ser ten jest zaliczany do serów podpuszczkowych, dojrzewających oraz twardych. Ser cheddar zawiera ok. 25% tłuszczu. Ma żółtopomarańczową barwę, smak ostry, lekko kwaskowy oraz orzechowy. Cheddar jest produkowany w kształcie walców.
Wikipedia
(1.1) Krysia przyniosła ze sklepu kilka gatunków sera: brie, camembert i cheddar.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛdar, AS: čedar
Wiktionary
żydowska początkowa szkoła religijna dla chłopców; chajder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. elementarna szkoła żydowska o charakterze religijnym, przeznaczona dla chłopców, utrzymywana przez gminę religijną;
Wiktionary
Cheder (hebr. חדר pokój) – szkoła żydowska o charakterze religijnym utrzymywana przez gminę religijną.
Wikipedia
IPA: ˈxɛdɛr, AS: χeder
Wiktionary
przym. chederowy
Wiktionary
przymiotnik od: cheder
SJP.pl
dziedziczny tytuł wicekrólów Egiptu w okresie 1867-1914; kedyw
SJP.pl
[czytaj: czirlider] kobieta wykonująca w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; cheerleaderka, czirliderka, pomponiarka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czirliderka] kobieta wykonująca w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; czirliderka, pomponiarka
SJP.pl
[czytaj: czirliding] zagrzewanie drużyny sportowej do walki przez cheerleaderki; czirliding
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „cheerleaderka”. Zobacz też: Cheerleaderka (film); cheerleader.
Cheerleading (ang. „przewodzenie dopingowaniu”) – zorganizowane układy składające się z elementów gimnastyki, tańca i akrobacji wykonywane w celu kibicowania zespołom sportowym w czasie meczów. Także osobna dyscyplina sportu. "Cheerleading" najpopularniejszy jest w Stanach Zjednoczonych, ale przyjął się też w wielu innych krajach.
Wikipedia
[czytaj: czisburger] hamburger z dodatkowym plastrem sera
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. hamburger serwowany z plasterastrem żółtego sera;
Wiktionary
Cheeseburger – hamburger z dodanym żółtym serem.
Wikipedia
(1.1) Idziesz do McDonalda? Weź mi cheeseburgera i colę.
Wiktionary
[czytaj: czisburgerek] zdrobnienie od: cheeseburger
SJP.pl
władca starożytnego Egiptu z okresu Starego Państwa, syn Cheopsa
SJP.pl
Chefren (z gr.; egip. Cha-ef-re – „Niechaj Re objawia się w chwale”), u Herodota Χεφρῆν, u Diodora "Chabryes" – władca starożytnego Egiptu z IV dynastii, z okresu Starego Państwa.
Wikipedia
prowadzenie chóru przez określające melodię ruchy rękami
SJP.pl
Ch
Wikipedia
w mitologii greckiej: centaur znany z prawości, mądrości i wiedzy medycznej; Chiron
SJP.pl
dziedzina kryminalistyki zajmująca się identyfikacją człowieka na podstawie odbitek linii papilarnych występujących na dłoniach
SJP.pl
Chejroskopia – dział techniki kryminalistycznej, pokrewny do daktyloskopii, zajmujący się badaniem linii papilarnych znajdujących się na krawędziach palców oraz na wewnętrznych częściach dłonii.
Wikipedia
reakcja powstawania chelatu (rodzaj związku chemicznego, taki jak np. hemoglobina - chelat żelaza); chelatacja
SJP.pl
związek kompleksowy stosowany w leczeniu zatruć metalami ciężkimi
SJP.pl
reakcja powstawania chelatu (związek chemiczny taki jak np. hemoglobina - chelat żelaza); chelacja
SJP.pl
Chelatacja, chelatowanie, chelacja (gr. "chele" – kleszcze, szczypce kraba) – reakcja chemiczna tworzenia chelatu, czyli kompleksowego związku chemicznego o cząsteczce złożonej z organicznej struktury pierścieniowej wielopodstawnego ligandu (pochodzącej z tzw. chelatora, czyli czynnika chelatującego) i związanego z nią kilkoma wiązaniami jonu centralnego – kationu metalu. Nazwa nawiązuje do chwycenia kationu jakby w kleszcze wiązań struktury pierścieniowej.
Wikipedia
w chemii: rodzaj kompleksometrii, oznaczanie substancji przez miareczkowanie mianowanym roztworem odczynnika tworzącego z nią chelaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chelatować.
Wiktionary
czas. chelatować
Wiktionary
łączyć w kompleksy chelatowe (kleszczowe) za pomocą związków chelatowych
SJP.pl
chelodyna rotiańska - gatunek żółwia z rodziny wężoszyjnych
SJP.pl
skamieniały szylkret, drogi kamień
SJP.pl
[czytaj: czels-i]
1. dzielnica Londynu;
2. londyński klub sportowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Zobacz też: Cheltenham (borough) – dystrykt w hrabstwie Gloucestershire.
Cheltenham – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), w hrabstwie Gloucestershire, w dystrykcie Cheltenham, nad rzeką Chelt (dopływ Severn). W 2021 roku miasto liczyło 115 940 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Kyzył, nazwa używana w latach 1918-1926
Wiktionary
przym. chem-bełdyrski
Wiktionary
skrót od: chemia, chemiczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = (termin) chemiczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kosmet. zabieg z użyciem kwasów kosmetycznych wykonywany w celu złuszczenia naskórka i regeneracji skóry
Wiktionary
(1.1) Fachowo wykonana chemabrazja rozjaśnia skórę, spłyca zmarszczki, usuwa zmiany potrądzikowe.
Wiktionary
(1.1) peeling chemiczny, chemiczna eksfoliacja, kwasy
Wiktionary
dział nauki zajmujący się badaniem właściwości atomów, związków chemicznych, jak również reakcji między nimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;
(1.2) pot. dużo sztucznych (nienaturalnych) środków chemicznych
(1.3) pot. przen. coś, co podświadomie łączy, zbliża dwoje ludzi, również w kontekście erotycznym
(1.4) pot. med. zob. chemioterapia.
(1.5) pot. szkolna lekcja chemii (1.1)
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Mój brat studiuje chemię.
(1.2) W tych warzywach nie ma żadnych zdrowych substancji, tylko sama chemia.
(1.3) Na koncercie jazzowym między muzykami a słuchaczami musi działać chemia.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃mʲja, AS: χẽmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chemik m., chemiczka ż., chemiczność ż., chemikalia lm. nmos., chemizacja ż., chemizator m., chemizowanie n., chemica ż., chemikaliowiec m., chemex m., alchemia ż., alchemik m., alchemiczka ż., alchemiczność ż.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny, alchemiczny, alchemicki
przysł. chemicznie, alchemicznie
temsłow. chemio-, chemi-, chem-
Wiktionary
(1.3) fluidy
Wiktionary
dawny kierunek w chemii, według którego głównym zadaniem chemii jest preparowanie leków i wyjaśnianie procesów zachodzących w organizmie ludzkim; chemia lekarska, jatrochemia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od chemiczka
(1.2) środ. grub. nauczycielka chemii
Wiktionary
(1.1) Czy chemica nadal stawia wam z poprawy najwyżej „dobry” i uśrednia to z wcześniejszym „niedostatecznym”?
Wiktionary
rzecz. chemia ż., chemik m., chemiczka ż., chemizowanie n., chemikalium n., chemizator m., chemizatorka ż., chemiczność ż., chemikaliowiec m.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny
przysł. chemicznie
temsłow. chemio-, chemi-
Wiktionary
1. specjalistka w dziedzinie chemii;
2. nauczycielka chemii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. specjalistka w zakresie chemii, kobieta zajmująca się chemią
(1.2) pot. uczn. nauczycielka chemii
Wiktionary
(1.1) Maria Skłodowska-Curie jest bardzo znaną chemiczką.
(1.2) Nasza chemiczka postawiła wszystkim jedynki.
Wiktionary
IPA: xɛ̃ˈmʲit͡ʃka, AS: χẽmʹička
Wiktionary
rzecz. chemia ż., chemikalia nmos., chemikaliowiec m., chemizacja ż., chemizator m., chemizowanie n.
:: fm. chemik m.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny
przysł. chemicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób odnoszący się do chemii
Wiktionary
(1.1) Ten granatowoniebieski napój wygląda na barwiony chemicznie.
Wiktionary
IPA: xɛ̃ˈmʲit͡ʃʲɲɛ, AS: χẽmʹičʹńe
Wiktionary
rzecz. chemica ż., chemia ż., chemik m., chemiczka ż., chemizm ż., chemiatria ż., chemikalia nmos., chemikaliowiec m., chemizacja ż., chemizator m., chemizowanie n.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny
Wiktionary
związany z chemią fizyczną, działem chemii zajmującym się analizą zjawisk fizycznych zachodzących w trakcie przemian chemicznych; fizykochemiczny
SJP.pl
związany z chemią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chemią
Wiktionary
(1.1) Dwa płyny różnią się składem chemicznym.
(1.1) Każdy pierwiastek ma swój symbol chemiczny.
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma wolfram?
Wiktionary
IPA: xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: χẽmʹičny
Wiktionary
zob. chemia.
Wiktionary
osoba wyspecjalizowana w dziedzinie chemigrafii
SJP.pl
obróbka chemiczna powierzchni niektórych metali
SJP.pl
Chemigrafia, fotochemigrafia, cynkografia – chemiczna obróbka powierzchni niektórych metali. Powierzchnia trawionego metalu jest częściowo zakryta warstwą odporną na chemię używaną w czasie trawienia i dzięki temu uzyskuje się odpowiedni relief. Technika ta pozwala na trawienie powierzchni metalowych ażurowo, jak i trawień matryc lub patryc mających zastosowanie np. w poligrafii.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chemigrafią, dotyczący chemigrafii
Wiktionary
rzecz. chemigrafia ż., chemigraf mos.
Wiktionary
1. specjalista w dziedzinie chemii;
2. nauczyciel chemii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią
(1.2) pot. nauczyciel chemii w szkole
Wiktionary
(1.1) Wykształcony chemik mieszał kwas w próbówce.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃mʲik, AS: χẽmʹik
Wiktionary
rzecz. chemia ż., chemikalia nmos., chemikaliowiec m., chemizacja ż., chemizator m., chemizowanie n.
:: fż. chemiczka ż.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny
przysł. chemicznie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne
Wiktionary
(1.1) Jak na razie, za wykorzystywanie seksualne więźniów, bicie, polewanie ich chemikaliami i zimną wodą oraz rażenie prądem amerykańskie dowództwo ukarało żołnierzy oficjalną naganą.
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja, AS: χẽmʹikalʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chemikaliowiec m., chemia ż., chemik m., chemiczka ż., chemizacja ż., chemizator m., chemizowanie n.
przym. chemiczny, chemizacyjny
przysł. chemicznie
Wiktionary
typ statku; zbiornikowiec przeznaczony do transportu płynnych chemikaliów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek handlowy przystosowany do przewozu chemikaliów;
Wiktionary
Chemikaliowiec – zbiornikowiec przeznaczony do przewozu płynnych chemikaliów.
Wikipedia
rzecz. chemikalia nmos., chemia ż., chemik m., chemiczka ż., chemizowanie n., chemikalium n., chemizator m., chemizatorka ż., chemiczność ż., chemica ż.
czas. chemizować ndk.
przym. chemiczny, chemizacyjny
przysł. chemicznie
temsłow. chemio-, chemi-
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) produkt chemiczny
SJP.pl
metoda otrzymywania odpowiednich struktur na podłożu półprzewodnikowym z wykorzystaniem chemicznego trawienia
SJP.pl
świecenie zimnego materiału pod wpływem reakcji chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. świecenie wywołane reakcją chemiczną;
Wiktionary
Chemiluminescencja – zjawisko emisji fal świetlnych w wyniku reakcji chemicznych.
Zjawisko to występuje, na przykład, podczas utleniania fosforu białego oraz reakcji lucyferyny z lucyferazą.
Wikipedia
(1.1) Mimo że chemiluminescencja fosforu jest efektowna, nie ma praktycznego zastosowania.
(1.1) Warunkiem pojawienia się chemiluminescencji jest wysoka egzotermiczność reakcji chemicznej.
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃mʲilũmʲĩnɛˈst͡sɛ̃nt͡sʲja, AS: χẽmʹilũmʹĩnescẽncʹi ̯a
Wiktionary
przym. chemiluminescencyjny
Wiktionary
metoda usuwania tkanek, np. naskórka, metodami chemicznymi, stosowana głównie w kosmetyce
SJP.pl
odporny na działanie czynników chemicznych; chemoodporny
SJP.pl
specjalista stosujący metodę leczenia za pomocą preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemoterapeuta
SJP.pl
specjalistka stosująca metodę leczenia za pomocą preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemoterapeutka
SJP.pl
→ chemioterapia; chemoterapeutyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z chemioterapią, dotyczący chemioterapii
Wiktionary
rzecz. chemioterapia ż.
Wiktionary
(1.1) war. chemoterapeutyczny
Wiktionary
lek przeciw drobnoustrojom otrzymany na zasadzie całkowitej syntezy chemicznej, nie posiadający swojego odpowiednika w przyrodzie; chemoterapeutyk; lek, preparat chemoterapeutyczny
SJP.pl
metoda leczenia polegająca na stosowaniu preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. med. terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;
Wiktionary
Chemioterapia – używanie syntetycznych związków chemicznych w celu zwalczania chorób wywołanych przez drobnoustroje i pasożyty, a także chorób nowotworowych. Skrótowo często terminem tym określa się leczenie przeciwnowotworowe za pomocą cytostatyków.
Pojęcie chemioterapii wprowadził do medycyny Paul Ehrlich (1854–1915). Zastosował on salwarsan (organiczną pochodną arsenową) w leczeniu chorób wywoływanych przez krętki i pierwotniaki.
Wikipedia
(1.1) Chemioterapia budziła we mnie więcej strachu niż sama choroba.
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja, AS: χẽmʹi ̯oterapʹi ̯a
Wiktionary
przym. chemioterapeutyczny
Wiktionary
(1.1) war. chemoterapia; pot. chemia
Wiktionary
rodzaj adsorpcji, w której między adsorbentem i adsorbatem tworzą się wiązania chemiczne
SJP.pl
Ch
Wikipedia
stosowanie osiągnięć chemii w praktyce, przede wszystkim w rolnictwie
SJP.pl
przymiotnik od: chemizacja
SJP.pl
specjalista w dziedzinie chemizacji
SJP.pl
specjalistka w dziedzinie chemizacji
SJP.pl
właściwości chemiczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chemizować.
Wiktionary
czas. chemizować
rzecz. chemikaliowiec mrz., chemica ż., chemia ż., chemiczka ż., chemik mos., chemikalia nmos.
przysł. chemicznie
Wiktionary
[czytaj: kemnic] miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, położone w Saksonii nad rzeką Chemnitz (1.2) u podnóża Rudaw;
(1.2) geogr. rzeka w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, biorąca swój początek w mieście Chemnitz (1.1);
Wiktionary
Chemnitz (w latach 1953–1990 "Karl-Marx-Stadt") – miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Saksonii, nad rzeką Chemnitz, u podnóża Rudaw. Po Lipsku i Dreźnie trzecie co do wielkości miasto Saksonii.
Wikipedia
(1.1) hist. Kamienica Saska, hist. Karl-Marx-Stadt (1953-1990)
Wiktionary
organizm samożywny (autotrof) wykorzystujący energię pozyskaną z utleniania zredukowanych związków chemicznych celem wytworzenia związków organicznych
SJP.pl
odżywianie się na drodze chemosyntezy
SJP.pl
w geologii: złoże chemogeniczne - złoże powstałe przez nagromadzenie substancji mineralnych wytrąconych z wody w wyniku zachodzących w niej reakcji chemicznych
SJP.pl
niskocząsteczkowe białko z grupy cytokin
SJP.pl
marka farb, lakierów i chemii budowlanej
SJP.pl
litografía chemiczna
SJP.pl
dział chemii zajmujący się wykorzystaniem metod komputerowych i matematycznych w analizowaniu danych chemicznych
SJP.pl
Chemometria – dział chemii zajmujący się wykorzystaniem metod komputerowych, statystycznych, matematycznych oraz symbolicznych w analizowaniu danych chemicznych. Metody chemometryczne mogą również służyć do analizy danych: fizycznych, medycznych i wszelkich innych. Chemometrię stosuje się do projektowania lub wyboru optymalnych procedur eksperymentalnych, aby pozyskać maksimum informacji poprzez analizę danych a także w celu nabywania wiedzy o układach (systemach) chemicznych i nie tylko chemicznych.
Wikipedia
rodzaj ruchów rośliny, zależny od budowy organu, wywołany chemiczną reakcją na bodziec
SJP.pl
Chemonastia – reakcja nastyczna roślin na działanie czynnika chemicznego. Zachodzi między innymi podczas ruchów aparatów szparkowych, w odpowiedzi na zmiany stężenia CO2 i O2 oraz u roślin owadożernych podczas chwytania ofiary.
Wikipedia
odporny na działanie czynników chemicznych; chemioodporny
SJP.pl
odnoszący się do białek złożonych, zawierających oprócz łańcucha białkowego pewne grupy prostetyczne
SJP.pl
receptor wrażliwy na substancje chemiczne
SJP.pl
Chemoreceptory – receptory rozróżniające substancje chemiczne, pełniące u wielu organizmów podstawowe funkcje zmysłowe. Są one dość pierwotne filogenetycznie i występują praktycznie u wszystkich grup zwierząt – od pierwotniaków do ssaków (w tym człowieka). Uczestniczą one we wszystkich procesach życiowych, m.in.: odnajdywanie pokarmu, unikanie drapieżników, dobór partnera seksualnego, komunikacja chemiczna.
Wikipedia
środek chemiczny powodujący bezpłodność, stosowany do ograniczania populacji niektórych zwierząt, wykorzystywany w ochronie roślin
SJP.pl
wywoływanie bezpłodności przez stosowanie chemosterylantów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chemosyntetyzować.
Wiktionary
czas. chemosyntetyzować
Wiktionary
biochemiczny proces asymilacji dwutlenku węgla przy zużytkowaniu energii uzyskanej z utlenienia tlenem atmosferycznym prostych substancji nieorganicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. proces przyswajania dwutlenku węgla w oparciu o energię pochodzącą nie ze światła, ale z utleniania prostych związków organicznych lub metanu; występuje u niektórych grzybów i bakterii;
Wiktionary
Chemosynteza – starszy ewolucyjnie od fotosyntezy i mniej od niej skomplikowany sposób autotrofizmu. Przeprowadzają go bakterie nazywane chemoautotrofami, których źródłem energii do asymilacji dwutlenku węgla (#PATRZ) są reakcje utlenienia prostszych związków nieorganicznych lub metanu. Odgrywa ona bardzo ważną rolę w obiegach pierwiastków ważnych biologicznie (np. azotu, węgla lub fosforu). Asymilacja dwutlenku węgla rozpoczyna się od karboksylacji rybulozo-1,5-bisfosforanu.
Wikipedia
ruch lokomocyjny niższych organizmów lub swobodnych komórek w kierunku bodźca chemicznego lub w przeciwną doń stronę przy jednoczesnym unikaniu granicy bodźca niekorzystnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
IPA: ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja, AS: χẽmotaksʹi ̯a
Wiktionary
przym. chemotaktyczny
Wiktionary
dział taksonomii stosujący badanie związków chemicznych występujących w organizmach żywych do ulepszenia ich systematyki
SJP.pl
Ch
Wikipedia
dotyczący chemotaktyzmu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chemotaksją, dotyczący chemotaksji
Wiktionary
rzecz. chemotaksja ż.
Wiktionary
ruch kierunkowy żywych komórek roślinnych i zwierzęcych spowodowany bodźcami chemicznymi
SJP.pl
specjalista stosujący metodę leczenia za pomocą preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemioterapeuta
SJP.pl
specjalistka stosująca metodę leczenia za pomocą preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemioterapeutka
SJP.pl
lek przeciw drobnoustrojom otrzymany na zasadzie całkowitej syntezy chemicznej, niemający swojego odpowiednika w przyrodzie; chemioterapeutyk; lek chemoterapeutyczny
SJP.pl
1. metoda leczenia polegająca na stosowaniu preparatów chemicznych niszczących drobnoustroje chorobotwórcze lub hamujących rozrost komórek i tkanek nowotworowych; chemioterapia;
2. zapobieganie chorobom roślin lub ich zwalczanie przy użyciu związków chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. farm. zob. chemioterapia.
(1.2) roln. zwalczanie lub przeciwdziałanie chorobom roślin z użyciem syntetycznych środków chemicznych
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃mɔtɛˈrapʲja, AS: χẽmoterapʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) pot. chemia
Wiktionary
przenoszenie wewnątrzkomórkowe wywoływane przez substancję chemiczną działającą na komórki postsynaptyczne
SJP.pl
chemik specjalizujący się w stosowaniu zjawisk chemicznych dla celów elektroniki
SJP.pl
gałąź elektrochemii wykorzystująca zjawiska chemiczne dla celów elektroniki
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z chemotropizmem, dotyczący chemotropizmu
Wiktionary
rzecz. chemotropizm mrz.
Wiktionary
ruch kierunkowy organizmów roślinnych i zwierzęcych polegający na zwracaniu się w kierunku bodźca chemicznego lub w stronę doń przeciwną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. reakcja ruchowa roślin w odpowiedzi na czynnik chemiczny;
Wiktionary
Chemotropizm – reakcja ruchowa roślin w odpowiedzi na czynnik chemiczny. Ruch w kierunku zwiększającego się stężenia związku chemicznego określany jest jako chemotropizm dodatni. Chemotropizm ujemny polega na ruchu w kierunki niższego stężenia substancji chemicznej. Bodziec chemiczny stymuluje lub hamuje wzrost komórek.
Wikipedia
IPA: ˌxɛ̃mɔˈtrɔpʲism̥, AS: χẽmotropʹism̦
Wiktionary
przym. chemotropiczny
Wiktionary
różnica w składzie chemicznym roślin lub mikroorganizmów tego samego gatunku, wynikająca z odmienności wtórnych metabolitów
SJP.pl
twardniejący pod wpływem czynników chemicznych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
aktywność seksualna z użyciem substancji psychoaktywnych; chemsex
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność
Wiktionary
Ni
Wikipedia
aktywność seksualna z użyciem substancji psychoaktywnych; chemseks
SJP.pl
henna;
1. naturalny czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z pędów henny;
2. farba do włosów, której głównym składnikiem jest ten barwnik
SJP.pl
[czytaj: czenej lub czeni lub czini] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chengdu (""; chiń. 成都; pinyin "Chéngdū") – miasto w Chinach, liczące ponad 15 milionów mieszkańców, stolica prowincji Syczuan.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z górami Chentej, dotyczący gór Chentej
Wiktionary
rzecz. Chentej mrz.
Wiktionary
1. władca starożytnego Egiptu IV dynastii;
2. piramida Cheopsa - największa piramida egipska, wybudowana na przełomie XXVII i XXVI w. p.n.e
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) hist. jeden z faraonów;
Wiktionary
Cheops ( Χέοψ) – władca starożytnego Egiptu IV dynastii z okresu Starego Państwa. Imię Cheops to spopularyzowana przez Herodota, grecka forma egipskiego imienia Chu-fu, skrótu od "Chnum-chuefui" (z egip. "Chnum mnie chroni").
Wikipedia
(1.1) Stare cywilizacje, nie tylko egipska, wiedziały co robią, budując piramidy w Babilonii, w meksykańskim Teotihuacan, wśród Olmeków i Majów, w Peru i Boliwii, w Indiach, Kambodży, Australii, Japonii i Chinach, gdzie jest największa na świecie, tak zwana Biała Piramida, mająca 300 metrów wysokości, czyli ponad dwa razy większa od piramidy Cheopsa.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w starożytnym Egipcie nakrycie głowy faraonów wykonane z niebieskiego płótna lub skóry, ozdobione z przodu ureuszem, używane podczas bitew i ceremonii
Wiktionary
IPA: ˈxɛprɛʃ, AS: χepreš
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitegip. staroegipski bóg wschodzącego Słońca mający postać skarabeusza;
Wiktionary
Chepri ("stający się, Ten-Który-Się-Staje, powstały [sam z Siebie]") – prabóstwo egipskie, czczone pod postacią skarabeusza. Był bogiem wschodzącego słońca. W Starym Państwie uważany za personifikację Atuma i jako taki uznany za stwórcę bóstw. W tekstach Księgi umarłych ma związek z symboliką zmartwychwstania.
Wikipedia
1. dawniej: wietrzna, śnieżna pogoda; zamieć, zadymka;
2. gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
Cher (ur. jako Cheryl Sarkisian 20 maja 1946 w El Centro w Kalifornii) – amerykańska piosenkarka, aktorka, pisarka, biznesmenka, komiczka, tancerka, projektantka mody, modelka, filantropka, producentka muzyczna, autorka tekstów i prezenterka telewizyjna. Często określana przez media mianem Bogini Popu ( Goddess of Pop).
Wikipedia
1. dawniej: wietrzna, śnieżna pogoda; zamieć, zadymka;
2. gatunek ptaka z rodziny jaskółkowatych
SJP.pl
Chera, chera australijska ("Cheramoeca leucosterna") – gatunek małego ptaka z rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Cheramoeca. Zamieszkuje Australię. Nie wyróżnia się podgatunków.
Samice jak i samce mają białą głowę, podgardle oraz kark; czarny brzuch, skrzydła oraz ogon. Długość ciała 15 cm, masa ciała 12–16 g.
Wikipedia
[czytaj: szerBU:R] miasto we Francji
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. klątwa za naruszenie przepisów religijnych w judaizmie
2. poświęcenie rzeczy lub osoby jako tabu
SJP.pl
Ch
Wikipedia
związany z cherlakiem
SJP.pl
potocznie: wątłość, słabowitość, chorowitość; mizeractwo, chuderlawość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od cherlak
Wiktionary
rzecz. cherlak m.
Wiktionary
człowiek wątły, mizerny, chorowity
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) człowiek chorowity, słabowity
Wiktionary
rzecz. cherlactwo n., cherlawiec m., cherlawość ż., cherlakowatość ż.
:: zdrobn. cherlaczek m.
przym. cherlawy, cherlakowaty
Wiktionary
(1.1) charłak, cherlawiec, chucherko, chuchrak, chuchro, chuderlak, marnota, mimoza, mizeractwo, mizeraczek, mizerak, mizerota, mizerotka, wymoczek, wyskrobek, zdechlak, zgniłek, zmora
Wiktionary
o wyglądzie cherlaka; chuderlawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cherlać.
Wiktionary
czas. cherlać
Wiktionary
potocznie: człowiek cherlawy; cherlak
SJP.pl
1. o człowieku: słaby, mizerny, chorowity;
2. przenośnie: taki, który jest w złym stanie; kiepski, lichy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: wątły, słaby i chorowity
(1.2) przen. będący w złym stanie
Wiktionary
IPA: xɛrˈlavɨ, AS: χerlavy
Wiktionary
rzecz. cherlawiec m., cherlak mos.
Wiktionary
(1.1) mizerny
Wiktionary
być przez dłuższy czas słabym, mizernym, cierpiącym, chorowitym; charłać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. rodzaj marynaty pochodzącej z krajów Maghrebu, której podstawowymi składnikami są liście kolendry, czosnek i kumin rozprowadzone w oliwie i soku cytrynowym;
Wiktionary
Chermoula (szermula) – pochodzący z krajów Maghrebu rodzaj marynaty do pieczonych warzyw, mięs i ryb.
Podstawowymi składnikami szermuli są świeża kolendra, czosnek i kmin rzymski. Innymi składnikami, dodawanymi w zależności od przepisu, są papryka słodka lub ostra, szafran lub pieprz, a także kiszona cytryna, cebula i natka pietruszki. Do szermuli dodaje się także sok cytrynowy i oliwę. Jest to marynata używana głównie do ryb i owoców morza.
Wikipedia
(1.1) Kawałki kurczaka włóż do dużej, szklanej miski, nałóż chermoulę i pozostaw do zamarynowania na całą noc.
Wiktionary
rzecz. szermula ż.
Wiktionary
(1.1) szermula
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. irracjonalny strach przed radością lub szczęściem
Wiktionary
[czytaj: cziroki] model samochodu marki Jeep
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejsce bitwy Greków z Macedończykami z 338 roku p.n.e.; Cheroneja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. greckie miasto w zachodniej Beocji;
Wiktionary
Cheronea, Cheroneja (gr. Χαιρώνεια, "Cheroneja"; łac. "Chaeronea") – miejscowość w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Tesalia-Grecja Środkowa, w regionie Grecja Środkowa, w jednostce regionalnej Beocja, w gminie Liwadia, położona między rzeką Kifisos a górą Turio. W 2011 roku liczyła 556 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Bitwa pod Cheroneą, która powaliła Teby na kolana, Tespiom przyniosła radość, pokój i pomyślność.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔ̃ˈnɛa, AS: χerõnea
Wiktionary
rzecz. Cheroneja ż., cheronejczyk m., cheronejka ż.
przym. cheronejski
Wiktionary
(1.1) Cheroneja
Wiktionary
miejsce bitwy Greków z Macedończykami z 338 roku p.n.e.; Cheronea
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. greckie miasto w zachodniej Beocji;
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔ̃ˈnɛja, AS: χerõnei ̯a
Wiktionary
rzecz. Cheronea ż., cheronejczyk m., cheronejka ż.
przym. cheronejski
Wiktionary
(1.1) Cheronea
Wiktionary
przymiotnik od: Cheronea (miasto starożytne)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cheroneją, dotyczący Cheronei
Wiktionary
(1.1) W muzeum cheronejskim przechowywane są artefakty z okolicznych wykopalisk archeologicznych.
Wiktionary
IPA: ˌxɛrɔ̃ˈnɛjsʲci, AS: χerõnei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Cheronea ż., Cheroneja ż., cheronejczyk m., cheronejka ż.
Wiktionary
[czytaj: szery] likier lub wino wytwarzane z wiśni; cherry brandy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto obwodowe w południowej Ukrainie; Chersoń
SJP.pl
nazwa kilku miast i półwyspów w starożytnej Grecji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto obwodowe w południowej Ukrainie; Cherson
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;
Wiktionary
Chersoń ( Херсон, "Cherson") – miasto obwodowe na południu Ukrainy nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego, 283 649 mieszkańców w 2021. W mieście znajduje się stacja kolejowa Chersoń.
Jedyne miasto obwodowe Ukrainy zajęte w ramach rosyjskiej inwazji z 2022 roku. Od 2 marca do 11 listopada 2022 miejscowość znajdowała się pod okupacją sił rosyjskich.
Wikipedia
rzecz. Chersońszczyzna ż., chersończyk m., chersonka ż.
przym. chersoński
Wiktionary
1. → Chersoń;
2. obwód chersoński - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chersoniem, dotyczący Chersonia
Wiktionary
rzecz. Chersoń mrz.
Wiktionary
cherubin;
1. w chrześcijaństwie: anioł z najwyższego chóru anielskiego;
2. w religiach Wschodu: istota nadprzyrodzona, przedstawiana najczęściej jako skrzydlata postać o ciele zwierzęcia i ludzkiej głowie;
3. dawniej: młodzieniec o wyjątkowej urodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) rel. bibl. zob. cherubin.
(1.2) pot. zob. cherubin.
Wiktionary
Cherub lub cherubin (l.mn. cheruby, cherubini, cherubiny, cherubinowie; hebr. l.p. כְּרוּב kərūv, l.mn. כְּרוּבִים krūvîm od akadyjskiego karābu – błogosławieństwo, modlitwa, poświęcenie) – według wierzeń, potężna nadprzyrodzona istota, stojąca bardzo wysoko w hierarchii bytów, znajdująca się często w bezpośredniej bliskości Boga. Mylona często z uskrzydlonymi puttami pojawiającymi się w dziełach sztuki nowożytnej.
Wikipedia
IPA: ˈxɛrup, AS: χerup
Wiktionary
rzecz. cherubin m., Cherubin m., zdrobn. cherubinek m., cherubinowość ż.
przym. cherubinowy, cherubowy
Wiktionary
cherub;
1. w chrześcijaństwie: anioł z najwyższego chóru anielskiego;
2. w religiach Wschodu: istota nadprzyrodzona, przedstawiana najczęściej jako skrzydlata postać o ciele zwierzęcia i ludzkiej głowie;
3. dawniej: młodzieniec o wyjątkowej urodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) rel. bibl. w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga;
(1.2) rel. w religiach starożytnych na wpół ludzka, na wpół zwierzęca istota strzegąca miejsc kultu
(1.3) pot. niepoprawnie: barokowy motyw dekoracyjny w postaci małego aniołka;
(1.4) pot. o młodzieńcu z delikatną urodą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wejścia do ogrodu Eden strzegą cherubinowie.
(1.2) Głównego wejścia na teren świątyni strzegą dwa kamienne cherubiny.
(1.3) Barokowi architekci upstrzyli całe prezbiterium grubawymi cherubinami.
Wiktionary
IPA: xɛˈrubʲĩn, AS: χerubʹĩn
Wiktionary
rzecz. Cherubin m., cherub m., cherubinowość ż.
:: zdrobn. cherubinek m.
przym. cherubinowy, cherubowy
Wiktionary
(1.1) cherub
(1.3) putto
Wiktionary
plastyczne przedstawienie w sztuce małego cherubina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) zdrobn. od: cherubin
Wiktionary
rzecz. Cherubin mos., cherub mzw./mos.
Wiktionary
cherub;
1. w chrześcijaństwie: anioł z najwyższego chóru anielskiego;
2. w religiach Wschodu: istota nadprzyrodzona, przedstawiana najczęściej jako skrzydlata postać o ciele zwierzęcia i ludzkiej głowie;
3. dawniej: młodzieniec o wyjątkowej urodzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
będący dziecięcej urody, mający wygląd cherubinka
SJP.pl
przymiotnik od: cherubinek
SJP.pl
→ cherubin; cherubowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy cherubina
Wiktionary
rzecz. Cherubin mos., cherub mzw./mos.
Wiktionary
potężne plemię germańskie, zamieszkujące w starożytności tereny między Wezerą i Łabą
SJP.pl
Cheruskowie (łac. "Cherusci") – jedno z plemion germańskich, o którym wspomina Tacyt w swym dziele "Germania".
Cheruskowie zamieszkiwali tereny północnych Niemiec na zachód od Półwyspu Jutlandzkiego. Za sąsiadów mieli rzymską Galię, Longobardów, Semnonów i Chattów. Na kartach historii pojawili się w 58 p.n.e., kiedy Juliusz Cezar pokonał ich wodza Ariowista, spieszącego na pomoc Celtom w Galii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający, o ostrym, pikantnym smaku
Wiktionary
Cheshire (wymowa:) – hrabstwo ceremonialne i historyczne w zachodniej Anglii, w regionie North West England, położone nad estuariami rzek Mersey i Dee, przy granicy z Walią. Do 2009 roku pełniło funkcję administracyjną jako hrabstwo niemetropolitalne.
Cheshire liczy 2343 km² powierzchni, a liczba mieszkańców hrabstwa wynosi 1 027 700 (2011). Dawnym ośrodkiem administracyjnym, a zarazem jedynym miastem posiadającym status "city", jest Chester, położony na zachodzie hrabstwa.
Wikipedia
(1.1) Z żółtych serów najbardziej lubię cheshire.
Wiktionary
(1.1) chester
Wiktionary
[czytaj: czester] ser podobny do czedara; czester
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający, o ostrym, pikantnym smaku
Wiktionary
Chester (wal. "Caer") – miasto w północno-zachodniej Anglii, w hrabstwie ceremonialnym Cheshire, ośrodek administracyjny dystryktu Cheshire West and Chester, położone przy granicy walijskiej, nad rzeką Dee. Ma 118 200 mieszkańców (2011).
Wikipedia
(1.1) Z żółtych serów najbardziej lubię chester.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛstɛr, AS: čester
Wiktionary
(1.1) cheshire
Wiktionary
[czytaj: CZESterfild] marka papierosów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w syberyjskiej części Rosji, łącząc się z Kotujem tworzy Chatangę;
Wiktionary
Cheta – jedna z rzek syberyjskich.
Wypływa z podnóża szczytu Kamienia w Górach Putorana, płynie południowym skrajem półwyspu Tajmyr, następnie skręca na północny wschód w kierunku miasta Chatanga, gdzie łączy się z rzeką Kotuj, tworząc rzekę o tej samej nazwie, która uchodzi do Morza Łaptiewów.
Wikipedia
morska ryba okoniokształtna z rodziny chetonikowatych
SJP.pl
rodzina morskich ryb okoniokształtnych; ustnikowate, szczeciozębowate, szczeciozęby, ryby motyle
SJP.pl
Chetonikowate, ustnikowate, szczeciozębowate, szczeciozęby, ryby motyle (Chaetodontidae) – rodzina morskich ryb okoniokształtnych (Perciformes). Niektóre gatunki spotykane są w hodowlach akwariowych.
Wikipedia
o cechach chetonikowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;
Wiktionary
(1.1) W pobliżu znaleziono groby Chetytów.
(1.1) Efron Chetyta, który siedział wśród swych współplemieńców, odpowiedział Abrahamowi wobec nich i wobec wszystkich wchodzących w bramę miasta.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Chetytka ż.
przym. chetycki
Wiktionary
[czytaj: szewalJE] nazwisko, m.in. Maurice Chevalier (1888-1972) - francuski piosenkarz, tancerz i aktor
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szewiot] rasa owiec o długiej, lśniącej wełnie; szewiot
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szewrolet] marka samochodów i firma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Chevrolet
Wiktionary
Chevrolet – amerykański producent samochodów osobowych, SUV-ów, samochodów sportowych, vanów i pickupów z siedzibą w Detroit działający od 1911 roku. Należy do amerykańskiego koncernu General Motors.
Wikipedia
(1.1) Sąsiadka rozwaliła nowego chevroleta.
Wiktionary
rzecz. Chevrolet mrz.
Wiktionary
[czytaj: szewroletka] potocznie: samochód marki Chevrolet; Szewrolet
SJP.pl
[czytaj: szewron] amerykańska korporacja branży energetycznej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czewa] język urzędowy Malawi; czewa
SJP.pl
Chewa, Heva Dağı – najwyższy szczyt Gór Szawszeckich. Wznosi się na wysokość 2812 m n.p.m..
Wikipedia
[czytaj: czubaka] fikcyjna postać z uniwersum Gwiezdnych wojen
SJP.pl
Chewbacca (znany też jako Chewie) – fikcyjna postać z "Gwiezdnych wojen", przedstawiciel rasy Wookieech pochodzący z planety Kashyyyk. Jest wojownikiem i pilotem-mechanikiem. Od do części grał go Peter Mayhew. W ósmej i cyklu oraz w filmie "" zastąpił go Joonas Suotamo.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. niewielka kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji
Wiktionary
banda, grupa złodziei, środowisko przestępcze; hewra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji;
Wiktionary
Chewsuretia (gruz. ხევსურეთი, dosł. "kraj dolin") – kraina historyczno-geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji. Jest to jeden z trzech gruzińskich regionów (obok Tuszetii i Kazbegi), leżących na północ od Pasma Wododziałowego Wielkiego Kaukazu, a więc na Kaukazie Północnym.
Wikipedia
[czytaj: szaJEN]
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Cheyenne (wym. ang. // lub //) – miasto w północno-środkowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych, stolica i największe miasto stanu Wyoming, a także stolica hrabstwa Laramie. Miasto jest najdalej na północ wysuniętą częścią szybko rozwijającej się aglomeracji Front Range Urban Corridor, w której zawierają się m.in. takie miasta jak Denver czy Colorado Springs.
Wikipedia
meduza z gromady krążkopławów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chełkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w Polsce;
2. dzielnica Gdańska;
3. obszar Krakowa;
4. szczyt w Beskidzie Niskim;
5. szczyt w Beskidzie Wyspowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilkunastu miejscowości, dzielnic i części miast w Polsce;
(1.2) geogr. nazwa kilku gór i wzniesień w Polsce
(1.3) geogr. mezoregion fizycznogeograficzny, garb na Wyżynie Śląskiej;
(1.4) geogr. jezioro w gminie Łobez, w województwie zachodniopomorskim;
Wiktionary
Chełm (pod koniec XVIII wieku stosowana też pisownia "Hełm") – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce, w województwie lubelskim. Leży 42 km od granicy z Białorusią i 21 km od granicy z Ukrainą w pobliżu przejścia granicznego w Dorohusku. Miasto jest położone nad rzeką Uherką (lewym dopływem Bugu) i stanowi trzecie pod względem liczby ludności miasto w województwie.
Wikipedia
(1.1) Chełm był tuż przede mną, plątanina domów, ogrodów i cerkwi, osypana błyszczącą rosą świateł, piętrzyła się na tle nieba czarnymi, groźnymi konturami.
(1.2) Dość rozległe, częściowo jedynie zalesione wzgórze Chełmu stanowi kulminację w grzbiecie wododziałowym Wisły i Odry.
(1.3) Powierzchnia Chełma wynosi ok. 320 km².
(1.4) Chełm w typologii rybackiej jest jeziorem linowo-szczupakowym.
Wiktionary
IPA: xɛwm, AS: χeu̯m
Wiktionary
rzecz. chełmianin mos., chełmianka ż., Chełmszczyzna ż.
przym. chełmski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxɛwmt͡sɛ, AS: χeu̯mce
Wiktionary
1. mieszkaniec Chełmka;
2. mieszkaniec Chełmca
SJP.pl
1. mieszkanka Chełmka;
2. mieszkanka Chełmca
SJP.pl
przymiotnik od: Chełmek; chełmkowski
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wyspa w Świnoujściu;
3. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chełmek – miasto w południowej Polsce, w woj. małopolskim, w powiecie oświęcimskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chełmek, nad Przemszą.
W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana wiślickiego Mikołaja Ligęzy. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. bielskiego. Chełmek należy do Jaworznicko-Chrzanowskiego Okręgu Przemysłowego.
Wikipedia
IPA: ˈxɛwmɛk, AS: χeu̯mek
Wiktionary
przym. chełmecki, chełmkowski
Wiktionary
ptak afrykański; szyszak; turak; bananojad
SJP.pl
mieszkaniec Chełma (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Chełma (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wzniesienie w województwie pomorskim, w gminie Karsin, najwyższe po Wieżycy
(1.2) wąskotorowa mijanka w Chełmiczkach, w województwie kujawsko-pomorskim
Wiktionary
Chełmice (kasz. Chôłmice) – wzniesienie na obszarze mezoregionu Bory Tucholskie, położone w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Karsin, zlokalizowane w kierunku północno-zachodnim od wsi Wiele. Jego wysokość to 201,5 m n.p.m.. To najwyższe wzniesienie w regionie po Wieżycy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Chełmiec (do 29 maja 1953 – "Chełmiec Polski") – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Chełmiec, której jest siedzibą.
Wikipedia
IPA: ˈxɛwmʲjɛt͡s, AS: χeu̯mʹi ̯ec
Wiktionary
przym. chełmiecki
Wiktionary
przymiotnik od: Chełmiec
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chełmna, związany z Chełmnem
Wiktionary
(1.1) Na chełmieńskim ratuszu już wisiały biało-czerwone flagi.
Wiktionary
rzecz. Chełmno n., chełmnianin mos., chełmnianka ż.
przym. chełmiński
Wiktionary
(1.1) chełmiński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Chełmno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chełmna, związany z Chełmnem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na chełmińskim ratuszu już wisiały biało-czerwone sztandary.
Wiktionary
rzecz. Chełmno n., chełmnianin mos., chełmnianka ż.
przym. chełmieński
Wiktionary
(1.1) chełmieński
Wiktionary
przymiotnik od: Chełmek; chełmecki
SJP.pl
mieszkaniec Chełmna
SJP.pl
mieszkanka Chełmna
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Chełmno ( Culm, Kulm) – miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, siedziba powiatu chełmińskiego; leży nad Wisłą, u ujścia Fryby. W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
(1.1) (…) przebywając długo w Toruniu i Chełmnie, wyuczył się polskiej mowy (…)
Wiktionary
IPA: ˈxɛwmnɔ, AS: χeu̯mno
Wiktionary
rzecz. Chełmnianin mos., Chełmnianka ż.
przym. chełmiński, chełmieński
Wiktionary
Chełmoniec (niem. "Gruneberg") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Kowalewo Pomorskie.
W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 43 Eskadra Towarzysząca.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chełm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chełma, związany z Chełmem
Wiktionary
(1.1) Spotkamy się przy ratuszu na chełmskim rynku.
Wiktionary
rzecz. Chełm m.
Wiktionary
przymiotnik od: Chełm
SJP.pl
przymiotnik od: Chełm
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jednostka administracyjna Królestwa Polskiego w okresie I Rzeczypospolitej; ziemia chełmska
SJP.pl
miasto w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. nazwa miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Chełmża (pol. do 1251 r. "Łoza", Culmsee, Kulmsee) – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, na zachodnim brzegu Jeziora Chełmżyńskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Wikipedia
(1.1) Toruńskie Towarzystwo Budownictwa Społecznego jako pierwsze w regionie wyjdzie poza granice miasta, w którym działa, i rozpocznie budowę mieszkań w Chełmży.
Wiktionary
IPA: ˈxɛwmʒa, AS: χeu̯mža
Wiktionary
rzecz. chełmżanin, chełmżanka
przym. chełmżyński
Wiktionary
mieszkaniec Chełmży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chełmży
Wiktionary
IPA: xɛwmˈʒãɲĩn, AS: χeu̯mžãńĩn
Wiktionary
rzecz. Chełmża ż.
:: fż. chełmżanka
przym. chełmżyński
Wiktionary
mieszkanka Chełmży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chełmży
Wiktionary
IPA: xɛwmˈʒãnka, AS: χeu̯mžãnka
Wiktionary
rzecz. Chełmża ż.
:: fm. chełmżanin mos.
przym. chełmżyński
Wiktionary
przymiotnik od: Chełmża
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chełmży, związany z Chełmżą
Wiktionary
(1.1) 23 czerwca br. przedstawiciele Policji i władz samorządowych uroczyście otworzyli odnowiony gmach chełmżyńskiego komisariatu.
Wiktionary
IPA: xɛwmˈʒɨ̃j̃sʲci, AS: χeu̯mžỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chełmża ż., chełmżanin m., chełmżanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. śrpol. chełpliwość, pycha, buta
Wiktionary
Chełpa ( Helpe) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Choszczno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 42 mieszkańców. Wieś wchodzi w skład sołectwa Wardyń.
Wikipedia
IPA: ˈxɛwpa, AS: χeu̯pa
Wiktionary
chełpić się - mieć się za kogoś lepszego i okazywać to otoczeniu
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: chełpliwie
SJP.pl
książkowo: upodobanie do chełpienia się, czyli oznajmiania z dumą i uznaniem o swoich własnych osiągnięciach; zarozumiałość, pyszałkowatość, przemądrzałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyniosłość, buta
Wiktionary
przym. chełpliwy
przysł. chełpliwie
Wiktionary
(1.1) daw. chwalba
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chełpliwy
SJP.pl
zarozumiały, samochwalczy, pyszałkowaty, przemądrzały; książkowo:
1. lubiący się chełpić, czyli oznajmiać z dumą i uznaniem o swoich własnych osiągnięciach, sugerując, żę są one wyjątkowe i niepowtarzalne;
2. właściwy komuś, kto tak się zachowuje, np. chełpliwa wypowiedź
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) skłonny do przechwalania się i wynoszenia nad innych
Wiktionary
rzecz. chełpliwość ż.
czas. chełpić się
przysł. chełpliwie
Wiktionary
(1.1) pyszałkowaty, zarozumiały
Wiktionary
bryźnięcie wody, fali itp.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chełstowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie płockim województwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
bryźnięcie wody, fali itp.
SJP.pl
Chełstów – (niem. "Groß Schönwald") wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra.
Wikipedia
Chełstówek – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Twardogóra.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chełznać.
Wiktionary
czas. chełznać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stpol. śrpol. kiełznać
Wiktionary
IPA: ˈxɛwznat͡ɕ, AS: χeu̯znać
Wiktionary
rzecz. chełznanie n.
Wiktionary
skrót od: chuj go wie; chgw
SJP.pl
1. wyraz, zwykle powtarzany, naśladujący śmiech, zwłaszcza cichy, czasem ironiczny; hi;
2. chińska jednostka długości; cze, czi;
3. nazwa jednej z greckich liter;
4. [czytaj: czi albo ki] wg chińskiego taoizmu i medycyny chińskiej: energia przenikająca cały świat i ludzkie ciało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) chi
* duński: (1.1) chi n., khi n.
* niemiecki: (1.1) Chi n.
* nowogrecki: (1.1) χι n.
* ukraiński: (1.1) хі
źródła.
== chi (język angielski.) ==
litera|Χ χ|chi (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-chi.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi2.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) litera grecka chi
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: xʲi, AS: χʹi
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) chi
* duński: (1.1) chi n., khi n.
* niemiecki: (1.1) Chi n.
* nowogrecki: (1.1) χι n.
* ukraiński: (1.1) хі
źródła.
== chi (język angielski.) ==
litera|Χ χ|chi (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-chi.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi2.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) litera grecka chi
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) chi
* duński: (1.1) chi n., khi n.
* niemiecki: (1.1) Chi n.
* nowogrecki: (1.1) χι n.
* ukraiński: (1.1) хі
źródła.
== chi (język angielski.) ==
litera|Χ χ|chi (1.1).
wymowa.
audioUS|En-us-chi.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-chi2.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) litera grecka chi
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
1. rozkład chi-kwadrat - metoda rozkładu zmiennej losowej;
2. test zgodności chi-kwadrat - rodzaj testu statystycznego sprawdzającego słuszność hipotez
SJP.pl
[czytaj: CZIja] szałwia hiszpańska lub argentyńska, której nasiona są popularnym dodatkiem spożywczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. nazwa systematyczna|Salvia hispanica|ref=tak., szałwia hiszpańska
(1.2) bot. spoż. nasiona szałwii hiszpańskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃʲija, AS: čʹii ̯a
Wiktionary
(1.1) szałwia hiszpańska
Wiktionary
rasa bydła z Toskanii, największa na świecie i jedna z najstarszych
SJP.pl
[czytaj: kjanti] wytrawne wino toskańskie o aromacie fiołków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) włoskie wino wytrawne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) – Na początek poprosimy butelkę chianti, a potem zastanowimy się, co dalej.
Wiktionary
Chiapas () – stan położony w południowej części Meksyku. Chiapas graniczy na zachodzie ze stanami Veracruz oraz Oaxaca, na północy z Tabasco, na wschodzie z Gwatemalą. Południową granicę wyznacza wybrzeże Oceanu Spokojnego.
Wikipedia
[czytaj: kjaroskuro]
1. malarstwo, w którym duży nacisk położony jest na wyeksponowanie światłocienia;
2. światłocień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szt. rozłożenie światła i cienia na obrazie
(1.2) szt. ostry kontrast światłocieniowy charakterystyczny dla malarstwa niektórych mistrzów;
(1.3) szt. odmiana drzeworytu
Wiktionary
Chiaroscuro (wł. "chiaro" – "jasny" i "scuro" – "ciemny") – termin stosowany czasem wymiennie ze "światłocieniem", ale kładący bardziej nacisk na różnice w natężeniu światła, podczas gdy "światłocień" oznacza ogólny rozkład świateł i cieni w dziele (malarskim, graficznym, rysunkowym), dzięki którym uzyskuje się wrażenie trójwymiarowości.
Wikipedia
(1.1) Dzięki chiaroscuro scena się ożywia.
(1.2) Malarz zastosował pierwszy raz chiaroscuro w swym obrazie „Madonna w grocie” w 1483 roku.
(1.3) Po XVI wieku drzeworyt chiaroscuro stracił na popularności.
Wiktionary
(1.3) drzeworyt światłocieniowy
Wiktionary
odmiana składniowego paralelizmu polegająca na powtórzeniu w odwróconej kolejności takiego samego układu członów zdaniowych; chiazm, chiasmus
SJP.pl
odmiana składniowego paralelizmu polegająca na powtórzeniu w odwróconej kolejności takiego samego układu członów zdaniowych; chiasm, chiazm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. odmiana andaluzytu;
Wiktionary
Chiastolit (nazywany także: "Howdenitem" lub "Kamieniem krzyżowym") – odmiana andaluzytu, bardzo rzadki minerał z grupy krzemianów.
Nazwa pochodzi od gr. "chiasto" = przekątnie ułożony oraz "chiastos" = podobny do krzyża, krzyżowy. Rozpoznawany po charakterystycznym krzyżu widocznym na przekroju kryształu.
Wikipedia
IPA: xʲjaˈstɔlʲit, AS: χʹi ̯astolʹit
Wiktionary
(1.1) howdenit, kamień krzyżowy
Wiktionary
odmiana składniowego paralelizmu polegająca na powtórzeniu w odwróconej kolejności takiego samego układu członów zdaniowych; chiasm, chiasmus
SJP.pl
Chiazm ( "χιασμός" chiasmos, "χίασμα" chiasma – „ułożenie na krzyż”, „skrzyżowanie”) – klasyczna figura retoryczna, odmiana inwersji. Paralelizm składniowy polegający na odwróceniu symetrii dwóch całostek składniowych, z których druga powtarza porządek syntaktyczny składników, ale w odwrotnej kolejności. Szczególnie według schematu: podmiot – orzeczenie, orzeczenie – podmiot, np:
Wikipedia
1. miejsce, w którym 2 homologiczne chromosomy mogą wymienić między sobą odcinki
2. skrzyżowanie nerwów wzrokowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ciba] miasto w Japonii
SJP.pl
Chiba (jap. 千葉市 "Chiba-shi") – stolica prefektury Chiba w Japonii, na wyspie Honsiu. Miasto ma powierzchnię 271,76 km². W 2020 r. mieszkało w nim 975 210 osób, w 446 695 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 962 130 osób, w 406 450 gospodarstwach domowych). Miasto założono 1 stycznia 1921, a 1 kwietnia 1992 zostało oznaczone rządowym rozporządzeniem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. masyw górski, położony za północnym kołem podbiegunowym u nasady Półwyspu Kolskiego w północnej Rosji;
Wiktionary
Chibiny ( Хибины, kil. Умптек) – pasmo górskie w Arktyce, zbudowane głównie z głębinowych skał magmowych (sjenitów), należące do obwodu murmańskiego, położone w Kole podbiegunowym północnym u nasady Półwyspu Kolskiego w północno-zachodniej Rosji.
Wikipedia
przym. chibiński
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chibinami, dotyczący Chibin
Wiktionary
(1.1) Apatyty chibińskie mogłyby dostarczyć wielu miliardów ton nefelinu, jednakże brak na miejscu taniego opału, a przede wszystkim brak wapienia, którego potrzeba 8 ton na 1 tonę uzyskiwanego z nefelinu aluminium, skłoniły do porzucenia tych ciekawych prób.
Wiktionary
rzecz. Chibiny nmos.
Wiktionary
[czytaj: szikago albo czikago] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych;
(1.2) geogr. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
(1.3) astr. planetoida o numerze 334 znajdująca się w zewnętrznej części głównego pasa planetoidaanetoid;
Wiktionary
Chicago () – miasto w Stanach Zjednoczonych, położone nad jeziorem Michigan w stanie Illinois, siedziba hrabstwa Cook, w pobliżu centrum kontynentu północnoamerykańskiego, ponad 800 km od granicy z Kanadą. Stanowi trzecie pod względem wielkości i zaludnienia miasto w Stanach Zjednoczonych (po Nowym Jorku i Los Angeles). Obszar metropolitalny Chicago liczy 9,3 mln mieszkańców i jest to także trzecia co do wielkości amerykańska aglomeracja.
Wikipedia
(1.1) Chicago jest wielkiem centrum zorganizowanej Polonii.
(1.1) Skład biało-czerwonych zdecydowanie odbiegał od optymalnego, natomiast rywale do Chicago przyjechali w najmocniejszym zestawieniu, z kadrą naszpikowaną medalistami ostatnich mistrzostw świata i igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro.
Wiktionary
rzecz. chicagowianin mos., chicagowianka ż.
przym. chicagowski
Wiktionary
(1.1) peryfr. Miasto Wiatrów, peryfr. Wietrzne Miasto
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chicago
Wiktionary
rzecz. Chicago n.
:: fż. chicagowianka ż.
przym. chicagowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chicago
Wiktionary
rzecz. Chicago n.
:: fm. chicagowianin mos.
przym. chicagowski
Wiktionary
[czytaj: czikagowski] dotyczący Chicago (miasto w Stanach Zjednoczonych); czikagowski; chicagoski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chicago, związany z Chicago
Wiktionary
(1.1) Przycumujemy przy chicagowskim nabrzeżu portowym.
Wiktionary
rzecz. Chicago n., chicagowianin mos., chicagowianka ż.
przym. Chicago
Wiktionary
[czytaj czikano] w USA: członek meksykańskiej mniejszości narodowej
SJP.pl
[czytaj: czikanoz] w USA: grupa etniczna o pochodzeniu latynoskim
SJP.pl
potocznie: cichy, tłumiony śmiech, chichot; zwykle w lm - chichy
SJP.pl
[czytaj: czicza] brazylijski napój alkoholowy; chica
SJP.pl
Chicha – rodzaj napoju alkoholowego wyrabianego przez Rdzennych mieszkańców Ameryki Południowej z rejonu Andów, który istniał już w czasach imperium Inków. Jest wytwarzany ze specjalnego gatunku kukurydzy (tzw. "chicha de jora").
Ma blady słomkowy kolor i kwaśny posmak przypominający lekkie wino jabłkowe – cydr.
Wikipedia
[czytaj: czyczester] miasto w Anglii
SJP.pl
Chichester () – miasto o statusie "city" w południowej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie West Sussex, w dystrykcie Chichester. W 2001 roku miasto liczyło 27 477 mieszkańców.
Miasto jest popularnym ośrodkiem turystycznym ze względu na bliskość wybrzeża morskiego i plaż.
Wikipedia
[czytaj: cziczewa] język z rodziny bantu używany w południowo-środkowej Afryce, język urzędowy Malawi; cziczewa
SJP.pl
potocznie: krótki, tłumiony śmiech; chichotek, śmieszek
SJP.pl
tłumiony, cichy śmiech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tłumiony śmiech o wysokim tonie
Wiktionary
(1.1) Na sali zapanowała grobowa cisza, tylko z kąta dobiegał czyjś głupawy chichot.
Wiktionary
IPA: ˈxʲixɔt, AS: χʹiχot
Wiktionary
rzecz. chichotek m., chichotka ż.
:: zdrobn. chichocik m.
czas. chichotać
Wiktionary
potocznie: kobieta skłonna do śmiechu; chichotka
SJP.pl
potocznie: chichotać (się) - śmiać się; chichrać (się), ryć (się)
SJP.pl
potocznie: chichotać (się) - śmiać się; chichrać (się), ryć (się)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chichotać.
Wiktionary
czas. chichotać
Wiktionary
potocznie: chichotać (się) - śmiać się; chichrać (się), ryć (się)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zachichotać)
(1.1) śmiać się niezbyt głośnym, powstrzymywanym śmiechem o wysokim tonie
czasownik zwrotny niedokonany chichotać się (dk. zachichotać się)
(2.1) to samo znaczenie co (1.1)
Wiktionary
rzecz. chichot mrz., chichotanie n.
Wiktionary
(1.1) chichotać się, chichrać się
(2.1) chichotać, chichrać się
Wiktionary
potocznie: cichy, tłumiony śmiech; chichocik, śmieszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek często się śmiejący
Wiktionary
potocznie: kobieta, dziewczyna skłonna do śmiechu; śmieszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta często śmiejąca się
Wiktionary
potocznie: cichy, tłumiony śmiech; chichocik, śmieszek
SJP.pl
1. skłonny do chichotania; chichoczący;
2. piskliwy, podobny do chichotu
SJP.pl
potocznie: kobieta skłonna do śmiechu; chichotka
SJP.pl
potocznie: chichrać się - śmiać się; chichotać (się), ryć (się)
SJP.pl
potocznie: chichrać się - śmiać się; chichotać (się), ryć (się)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chichrać.
Wiktionary
czas. chichrać
Wiktionary
potocznie: chichrać się - śmiać się; chichotać (się), ryć (się)
SJP.pl
[czytaj: czikenburger] hamburger z kotletem z piersi kurczaka
SJP.pl
[czytaj: czif] główny mechanik na statku; czif
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) główny mechanik na statku
Wiktionary
The Chief, a w rzeczywistości dr Niles Caulder – fikcyjna postać występująca w komiksach DC Comics. Jest liderem zespołu superbohaterów "Doom Patrol""". Postać wystąpiła w serialach telewizyjnych i filmach. Po raz pierwszy pojawił się na ekranie w serialu "Titans". Grał go Bruno Bichir. Następnie wystąpił w "Doom Patrol". Wcielił się w niego Timothy Dalton.
Wikipedia
(1.1) Kapitan zszedł pod pokład i zauważył umorusanego chiefa.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲif, AS: čʹif
Wiktionary
(1.1) główny mechanik
Wiktionary
[czytaj: cziłała] bardzo mały, wielkouchy pies o krótkiej sierści, którego rasa ma być rzekomo starsza od cywilizacji Azteków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kynol. rasa psów do towarzystwa;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chios
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chios, dotyczący Chios
Wiktionary
rzecz. Chios
Wiktionary
[czytaj: czikungunia] tropikalna choroba wirusowa przenoszona przez komary, objawiająca się gorączką i bólem mięśni; czikungunia
SJP.pl
Chikungunya (wymawiane: „czikungunia”), czikungunia – tropikalna choroba wirusowa, występująca głównie w południowej Azji i wschodniej Afryce, podobna do dengi, przenoszona przez komary.
W 2006 wystąpiły masowe zachorowania na wyspach Oceanu Indyjskiego (Reunion, Majotta, Seszele, Mauritius, Komory, Madagaskar, Malediwy) oraz w zachodnich, nadbrzeżnych rejonach Indii i w Malezji.
Wikipedia
[czytaj: czile] chili, chilli, czili; rzadko:
1. ogół gatunków papryki, których owoce mają bardzo ostry smak;
2. owoc chile - rośliny;
3. przyprawa ze sproszkowanych owoców chile - rośliny;
4. ostry sos z dodatkiem chile - przyprawy lub strączków rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Ameryce Południowej;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Liczne gatunki stewii występują w Ameryce od Chile po północny Meksyk.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃʲilɛ, AS: čʹile
Wiktionary
rzecz. Chilijczyk mos., Chilijka ż.
przym. chilijski
Wiktionary
[czytaj: czilenizacja] przejęcie przez władze państwowe Chile kontroli nad gospodarką, nacjonalizacja w Chile w latach 1964-73
SJP.pl
[czytaj: czili] chilli, czili, chile;
1. ogół gatunków papryki, których owoce mają bardzo ostry smak;
2. owoc chili - rośliny;
3. przyprawa ze sproszkowanych owoców chili - rośliny;
4. ostry sos z dodatkiem chili - przyprawy lub strączków rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bot. owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
(1.2) przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
(1.3) zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kapsaicyna, alkaloid papryczek chili, zapobiega powstaniu i postępom uszkodzenia wątroby.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. zob. chiliazm.
Wiktionary
(1.1) W historii Kościoła możemy wymienić wiele idei o charakterze mesjańskim, począwszy od wczesnochrześcijańskiego chiliaizmu, […] po idee Moskwy – Trzeciego Rzymu.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. w starożytnej Grecji: dowódca oddziału wojskowego liczącego ponad tysiąc osób;
Wiktionary
Chiliarcha (gr. χιλίαρχος chilíarchos [rzadziej χειλίαρχος cheilíarchos lub χιλιάρχης chiliárchēs] – dosł. tysięcznik) – w wojskach starożytnych Greków dowódca oddziału liczącego ponad tysiąc ludzi.
Wikipedia
(1.1) Hefajstion zmarł w październiku 324 r. przed Chr. Umierał jako chiliarcha imperium. Aleksander nigdy nie pogodził się ze śmiercią przyjaciela.
Wiktionary
rzecz. chiliarchia ż.
Wiktionary
zwolennik, głosiciel chiliazmu; milenarysta, millenarysta
SJP.pl
dotyczący chiliazmu lub chiliastów (np. wiara chiliastyczna, ruchy chiliastyczne); milenarystyczny, millenarystyczny
SJP.pl
pogląd religijno-historiozoficzny opierający się na wierze w powtórne przyjście i tysiącletnie panowanie Chrystusa na ziemi przed końcem świata; milenaryzm, millenaryzm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. wiara w powrót Jezusa Chrystusa i nadejście jego rządów na tysiąc lat przed końcem świata
Wiktionary
(1.1) Podobieństwo chiliazmu do żydowskich wyobrażeń mesjańskich nie umknęło uwagi obserwatorów, którzy często zarzucali im wtórną judaizację.
Wiktionary
(1.1) millenaryzm
Wiktionary
[czytaj: czilijczyk] obywatel Chile
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Chile
Wiktionary
(1.1) Czy Chilijczycy w Chile mówią po chilijsku? Nie, mówią po hiszpańsku.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲiˈlʲijt͡ʃɨk, AS: čʹilʹii ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Chile n.
:: fż. Chilijka ż.
przym. chilijski
Wiktionary
[czytaj: czilijka] obywatelka Chile
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Chile
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲiˈlʲijka, AS: čʹilʹii ̯ka
Wiktionary
rzecz. Chile n.
:: fm. Chilijczyk mos.
przym. chilijski
Wiktionary
[czytaj: czilijski] przymiotnik od: Chile
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Chile
Wiktionary
(1.1) Czy Chilijczycy w Chile mówią po chilijsku? Nie, mówią po hiszpańsku.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲiˈlʲijsʲci, AS: čʹilʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chile n., Chilijczyk mos., Chilijka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: czil] młodzieżowo: relaks, luz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. zob. chillout.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) slang. chillout, chill-out, chill out
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chill-out
Wiktionary
rzecz. chill-out m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. zob. chillout.
Wiktionary
rzecz. chill-oucik mrz.
Wiktionary
(1.1) chillout, chill out, chill
Wiktionary
[czytaj: czili] chili, czili, chile;
1. ogół gatunków papryki, których owoce mają bardzo ostry smak;
2. owoc chilli - rośliny;
3. przyprawa ze sproszkowanych owoców chilli - rośliny;
4. ostry sos z dodatkiem chilli - przyprawy lub strączków rośliny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sziJĄ] zamek w Szwajcarii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chillout
Wiktionary
rzecz. chillout m.
Wiktionary
[czytaj: czilałt] spokojna, relaksująca muzyka elektroniczna, przeciwieństwo muzyki dance
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. stan całkowitego wyluzowania, zrelaksowania, ignorowania problemów
Wiktionary
Chillout (także chill out) – gatunek muzyczny, w którego skład wchodzi wiele spokojnych stylów tworzonych przez artystów i producentów sceny muzyki elektronicznej.
"Chilloutem" jest zarówno wolniejszy house, niektóre formy muzyki tranceowej, ambient, jak i nu jazz, trip-hop, downtempo czy instrumentalny hip-hop. Pojęcie powstało w latach 90. XX wieku ze slangowego określania relaksowania się.
Wikipedia
rzecz. chilloucik mrz.
Wiktionary
(1.1) chill-out, chill out, chill
Wiktionary
[czytaj: czilautować] chilloutować się - potocznie: relaksować się, odpoczywać; czilautować się
SJP.pl
[czytaj: czilowanko] potocznie: odpoczywanie, relaksowanie się, odprężanie się; czilowanko
SJP.pl
[czytaj: czilować] młodzieżowo: chillować się - odpoczywać, relaksować się; czilować się
SJP.pl
wygasły wulkan w Andach, najwyższy szczyt Ekwadoru, położony w centralnej jego części
SJP.pl
Chimborazo – zlodowacony stratowulkan w Andach w Ekwadorze, w paśmie Kordyliera Zachodnia. Jest najwyższym szczytem kraju. Według pomiaru GPS z 2016 roku osiąga 6263,47 m nad poziomem morza. Ostatnia znana erupcja Chimborazo nastąpiła około 550 roku n.e. (±150 lat). Ze względu na położenie bardzo blisko równika wierzchołek Chimborazo jest powszechnie uznawany za punkt powierzchni Ziemi najbardziej oddalony od jej środka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Joachim
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Achim
Wiktionary
1. motyw dekoracyjny w postaci Chimery lub podobnego potwora, występujący w sztuce;
2. coś nierealnego; ułuda, mrzonka, fantazja;
3. u zwierząt: osobnik powstały przez połączenie się dwóch odrębnych zarodków;
4. organizm zbudowany z komórek różniących się genetycznie, powstały np. w wyniku mutacji;
5. duża ryba głębinowa z rodziny chimerowatych, żyjąca w Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym; przeraza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przen. coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego
(1.2) przen. kaprys, wybryk, zachcianka, dziwactwo
(1.3) biol. organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
(1.4) icht. morska ryba głębinowa z rodzaju nazwa systematyczna|Chimaera|ref=tak.;
(1.5) paleont. rzekomy takson opisany na podstawie skamieniałości dwóch gatunków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z Gośką trudno normalnie porozmawiać, ona żyje w świecie chimer.
(1.2) Nie mam zamiaru ulegać wszystkim chimerom mojego szefa.
(1.3) Duchownego niepokoi również ostatnio przegłosowane we Francji prawo o bioetyce, które umożliwiło parom lesbijskim i samotnym kobietom zachodzenie w ciążę metodą in vitro, a także prowadzenie eksperymentów na nienarodzonych dzieciach, w tym tworzenie chimer ludzko-zwierzęcych.
Wiktionary
IPA: xʲĩˈmɛra, AS: χʹĩmera
Wiktionary
rzecz. Chimera ż., chimeryzm mrz., chimeryczność ż., chimerokształtne nmos., chimerowate nmos.
przym. chimeryczny, chimerowaty
Wiktionary
(1.1) urojenie, fantazja, mrzonka, ułuda, fantasmagoria, miraż, mamidło
(1.2) fanaberia, fochy, humory
(1.4) przeraza
Wiktionary
rzadko: kapryśny, dziwaczny, grymaśny; chimeryczny
SJP.pl
rodzina ryb chrzęstnoszkieletowych, o wydłużonym ciele zakończonym długim i cienkim ogonem, występujących w chłodnych głębokich wodach morskich
SJP.pl
Chimerowate, przerazowate, chimery (Chimaeridae) – rodzina morskich ryb zrosłogłowych z rzędu chimerokształtnych (Chimaeriformes). W zapisie kopalnym znane są z kredy.
Wikipedia
o cechach chimerowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
okazywanie swojego niezadowolenia bez widocznego powodu; fochy, grymasy, humory, dąsy
SJP.pl
kobieta zmienna, kierująca się kaprysami
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chimeryczny
SJP.pl
zmienność; kierowanie się kaprysem
SJP.pl
zmieniający usposobienie (zdanie, pogląd) pod wpływem emocji
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zmienny, kapryśny
(1.2) nierealny, niemożliwy do urzeczywistnienia
Wiktionary
rzecz. chimera ż., chimeryczność ż., Chimera ż.
Wiktionary
człowiek zmienny, kieruje się kaprysami, chimerami
SJP.pl
stan organizmu będącego chimerą
SJP.pl
[czytaj: czimiczanga] potrawa meksykańska, smażone burrito
SJP.pl
Chimichanga – potrawa meksykańska. Rodzaj burrito smażonego na oleju lub maśle, popularnego na północy Meksyku, szczególnie w stanach Sonora i Sinaloa. Pszenną tortillę o różnych rozmiarach pokrywa się farszem mięsnym i składa tworząc prostokątną torebkę. Często zdarzają się również inne dodatki, jak fasola, ryż, ser. Danie podawane jest z pikantnymi sosami lub guacamole.
Wikipedia
[czytaj: czimiczuri] argentyński sos pikantny
SJP.pl
Chimichurri – tradycyjny sos kuchni argentyńskiej i urugwajskiej, będący najpowszechniejszą przyprawą do mięsa, zwłaszcza do argentyńskiej wołowiny przygotowywanej na grillu ("asado"). Chimichurri jest szeroko rozpowszechniony w krajach Ameryki Łacińskiej i zdobył międzynarodowe uznanie kulinarne dzięki intensywnemu profilowi smakowemu i uniwersalności zastosowań.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chimkami, dotyczący Chimek
Wiktionary
rzecz. Chimki nmos.
Wiktionary
1. wiecznie zielone drzewo i krzew z rodziny marzanowatych, rosnące w Andach, hodowane na Jawie i w Indiach; drzewo chinowe, chinowiec;
2. kora drzewa chinowego, z której wytwarza się środek przeciwgorączkowy i przeciwmalaryczny; kora chinowa;
3. rzadko: związek organiczny, alkaloid otrzymywany z kory chinowca, przeciwmalaryczny i przeciwgorączkowy środek leczniczy; chinina;
4. dawniej: porcelana chińska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. zob. chin japoński.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wiecznie zielone drzewo i krzew z rodziny marzanowatych, rosnące w Andach, hodowane na Jawie i w Indiach; drzewo chinowe, chinowiec;
2. kora drzewa chinowego, z której wytwarza się środek przeciwgorączkowy i przeciwmalaryczny; kora chinowa;
3. rzadko: związek organiczny, alkaloid otrzymywany z kory chinowca, przeciwmalaryczny i przeciwgorączkowy środek leczniczy; chinina;
4. dawniej: porcelana chińska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj talerza perkusyjnego, wydający charakterystyczny, jasny, ostry dźwięk;
(1.2) farm. chem. rzad. zob. chinina.
(1.3) bot. zob. chinowiec.
(1.4) bot. kora chinowca (drzewa chinowego)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: sziNAŻ] technika farbiarska polegająca na farbowaniu wybranych partii nici, a nie całych tkanin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chinalugami, dotyczący Chinalugów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język chinalugijski;
Wiktionary
rzecz. Chinalugowie lm m.
Wiktionary
[czytaj: czajnatałn] dzielnica miasta zamieszkana głównie przez ludzi pochodzenia chińskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czincz] rodzaj złącza elektronicznego; cinch, czincz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: Chinka
Wiktionary
(1.1) Wachlarze sprzedawała uśmiechnięta Chineczka.
(1.1) Otóż za przykładem swych dwóch poprzedniczek – a może spontanicznie – Chineczka ta napisała do Andropowa list, w którym zapytywała w prostych słowach, „dlaczego Rosjanie zabili jej najbliższą przyjaciółkę, która znajdowała się w samolocie Boeing 747 zestrzelonym nad wyspą Sachalin.”''
Wiktionary
rzecz. chiński mrz., Chiny lm nm., Chińczyk mos., Chinka ż., chińczyk mzw., chińszczyzna ż., chińskość ż.
przym. chiński
przysł. chińsko, po chińsku
Wiktionary
równomolowa mieszanina chinonu i hydrochinonu
SJP.pl
Chinhydron organiczny związek chemiczny, kompleks chinonu z hydrochinonem w stosunku molowym 1:1. W temperaturze pokojowej występuje w formie czarnozielonych kryształów. Jest stosowany jako składnik elektrody chinhydronowej.
Wikipedia
alkaloid, pochodna chinoliny, izomer optyczny chininy, działa hamująco na układ przywspółczulny, stosowany jako lek antyarytmiczny
SJP.pl
Ch
Wikipedia
przeciwmalaryczny środek leczniczy; china
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;
Wiktionary
Chinina ( chininum), – organiczny związek chemiczny, alkaloid o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej w Andach. Chinina była pierwszym skutecznym lekiem przeciw malarii. Została zastąpiona środkami o mniejszych działaniach ubocznych i stosuje się ją zazwyczaj w wypadku oporności na chlorochinę. Ponadto chinina posiada własności przeciwgorączkowe, przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jest wykorzystywana do nadawania smaku tonikowi.
Wikipedia
(1.1) Chinina była pierwszym skutecznym lekiem przeciw malarii.
Wiktionary
IPA: xʲĩˈɲĩna, AS: χʹĩńĩna
Wiktionary
rzecz. chinowiec mrz., chinidyna ż.
przym. chinowy, chininowy
Wiktionary
przymiotnik od: chinina
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chininy
Wiktionary
rzecz. chinina ż.
Wiktionary
obywatelka Chin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W czasie wakacji poznałam całkiem miłą Chinkę.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩŋka, AS: χʹĩŋka
Wiktionary
rzecz. chińczyk mzw., Chiny nmos., chiński mrz., chińszczyzna ż.
:: fm. Chińczyk mos.
przym. chiński
przysł. chińsko, po chińsku
Wiktionary
(1.1) pot. pogard. kitajka
Wiktionary
potrawa kuchni gruzińskiej, duże pierogi wypełnione bulionem
SJP.pl
Ch
Wikipedia
Chinków – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Solec-Zdrój. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Przez wieś przechodzi zielony szlak turystyczny z Wiślicy do Grochowisk.
Wikipedia
[czytaj: szinłaZRI]
1. motywy sztuki Dalekiego Wschodu występujące w sztuce europejskiej;
2. ornamentyka naśladująca motywy chińskie, występująca w dobie rokoka
SJP.pl
Chinoiserie (fr., dosł. „chińszczyzna”, wym. "szinuazeri") – eklektyczny styl w sztuce, wzornictwie i architekturze europejskiej nawiązujący do kultury chińskiej. Charakteryzuje się zapożyczaniem chińskich motywów i materiałów, m.in. laki, porcelany itd. Chinoiserie pojawiła się we Francji w połowie XVII wieku. Szybko opanowała Europę, a w XVIII wieku stała się jednym z elementów rokoko. Sama nazwa zaczęła być używana w XVIII wieku.
Wikipedia
nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybiczego, zawierającego hydroksychinolinę
SJP.pl
lekceważąco o Chińczyku; Chinol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. Chińczyk
Wiktionary
zasadowy, toksyczny związek heterocykliczny o przykrym zapachu, stosowany do konserwacji preparatów anatomicznych, produkcji barwników i środków farmaceutycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. związek chemiczny zawierający azot, wykorzystywany do tworzenia barwników;
Wiktionary
Chinolina (C9H7N) – związek heterocykliczny zawierający azot, zbudowany ze skondensowanych pierścieni: benzenowego i pirydynowego. W temperaturze pokojowej jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu, silnie załamująca światło, rozpuszczalna w alkoholu i eterze, ma własności zasadowe.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości mają roztwory wodne chinoliny?
Wiktionary
przym. chinolinowy
Wiktionary
lekceważąco o Chince; Chinolka
SJP.pl
specjalista w zakresie sinologii; sinolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) nauk. uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin
Wiktionary
chemioterapeutyk o działaniu bakteriobójczym
SJP.pl
związek organiczny używany do produkcji barwników
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny o właściwościach aromatycznych, zawierających dwie grupy ketonowe
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: cziNUK, czyNUK lub sziNUK]
1. ciepły, wilgotny wiatr znad zachodnich wybrzeży USA
2. ciepły, suchy wiatr wiejący wzdłuż wschodnich zboczy Gór Skalistych;
3. rasa psa pociągowego
SJP.pl
Ch
Wikipedia
uniwersalne bawełniane spodnie męskie z prostymi nogawkami w pastelowych kolorach
SJP.pl
Chinosy, także chino, spodnie drelichowe – popularne spodnie męskie. Ich historia sięga XIX wieku. Nawiązują krojem do spodni formalnych, jednak wykonane są z innego typu materiałów, sprawiając, że są strojem półformalnym. Mogą występować w różnych wersjach kolorystycznych.
Wikipedia
wiecznie zielone drzewo i krzew z rodziny marzanowatych, rosnące w Andach, hodowane na Jawie i w Indiach; drzewo chinowe, china
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. rodzaj roślin z rodziny marzanowatych;
Wiktionary
Chinowiec, drzewo chinowe (błędnie: drzewo chininowe) ("Cinchona" L.) – rodzaj roślin z rodziny marzanowatych ("Rubiaceae"). Obejmuje ponad 20 tropikalnych gatunków, występujących w stanie dzikim w Andach na obszarze od Wenezueli po Boliwię. Niektóre gatunki są uprawiane i miejscami dziczeją w strefie międzyzwrotnikowej, m.in. w Ameryce Środkowej, w Afryce równikowej i w południowej Azji.
Wikipedia
rzecz. chinina ż.
Wiktionary
(1.1) drzewo chinowe
Wiktionary
przymiotnik od: china
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący kory chinowca, dotyczący drzewa chinowego
Wiktionary
(1.1) Są to związki z grupy tzw. GOTCAB, głównie pochodne kwasu gipsogeninowego, chinowego i oleanolowego.
Wiktionary
rzecz. chinina ż.
Wiktionary
proszek barwy żółtej o intensywnym, specyficznym zapachu i piekącym smaku
SJP.pl
[czytaj: cinc, czinc lub czints] mocna tkanina bawełniana, zazwyczaj powleczona warstwą wosku, używana do dekoracji wnętrz
SJP.pl
1. wiecznie zielone drzewo i krzew z rodziny marzanowatych, rosnące w Andach, hodowane na Jawie i w Indiach; drzewo chinowe, chinowiec;
2. kora drzewa chinowego, z której wytwarza się środek przeciwgorączkowy i przeciwmalaryczny; kora chinowa;
3. rzadko: związek organiczny, alkaloid otrzymywany z kory chinowca, przeciwmalaryczny i przeciwgorączkowy środek leczniczy; chinina;
4. dawniej: porcelana chińska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. państwo w Azji;
Wiktionary
(1.1) W zeszłym roku na wakacjach byliśmy w Chinach.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩnɨ, AS: χʹĩny
Wiktionary
rzecz. chiński mrz., Chińczyk mos., Chinka ż., Chineczka ż., chińczyk mzw., chińszczyzna ż., chińskość ż.
przym. chiński
przysł. chińsko, po chińsku
Wiktionary
(1.1) ofic. urz. Chińska Republika Ludowa; ofic. skr. ChRL; Państwo Środka, Państwo Zielonego Smoka
Wiktionary
[czytaj: szinE] mieniąca się tkanina jedwabna lub bawełniana
SJP.pl
[czytaj: kjodżja] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Wenecja;
Wiktionary
Chioggia – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Wenecja.
Historyczne centrum Chioggii położone jest na wyspie (leżącej w południowej części Laguny Weneckiej), która podzielona jest kanałami. Stąd określenie „mała Wenecja”, jak często nazywa się Chioggię. Tuż obok – bezpośrednio nad Adriatykiem – położona jest Sottomarina, nadmorska dzielnica miasta z hotelami i szeroką plażą.
Wikipedia
(1.1) Wojna wlokła się 100 lat. Raz bitwy wygrywali Genueńczycy, raz Wenecjanie. Decydująca rozegrała się w Chioggii na brzegu laguny, prawie pod pyskami czterech koni ze złoconego brązu, przytaszczonych do Wenecji po klęsce Bizancjum z tamtejszego hipodromu.
Wiktionary
przym. chioggiański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z Chioggią, dotyczący Chioggii
Wiktionary
(1.1) Scenografia Awantury w Chioggii autorstwa Marcina Stajewskiego to wielki walor spektaklu. W pastelowe kadry dekoracji wtapiają się wysmakowane kolorystycznie kostiumy chioggiańskich mieszczek.
(1.1) (…) Fra Pedro przełożył z tomu chioggiańskiego biskupa co najmniej dziewięć wierszy (…)
(1.1) Lud chioggiański jest właściwym bohaterem tego utworu. Naturalnie, lud taki, jakim go widzi bystry mieszczański obserwator.
Wiktionary
rzecz. Chioggia ż.
Wiktionary
minerał zawierający fluor, sód i glin, przypominający strukturą i kolorem kriolit
SJP.pl
organizm żyjący w niskich temperaturach; psychrofil, kriofil
SJP.pl
Chionofil – organizm należący do fauny naśnieżnej, przystosowany do przebywania w niskich temperaturach, typowych dla strefy podbiegunowej. Chionofile pojawiają się w zimie, ale występują także w innych porach roku, są one odporne na mróz, ale nie wykształciły morfologicznych lub fizjologicznych przystosowań do życia w niskich temperaturach. Wiele chionofili to relikty polodowcowe.
Wikipedia
strefa całorocznego gromadzenia się śniegów, w której mogą formować się lodowce
SJP.pl
1. wyspa grecka na Morzu Egejskim;
2. miasto w Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(2.1) geogr. adm. greckie miasto na wschodnim wybrzeżu wyspy o tej samej nazwie;
Wiktionary
Chios (gr. "Χίος", łac. "Chius") – wyspa w Grecji na Morzu Egejskim, położona na azjatyckim szelfie kontynentalnym, u wybrzeży Turcji. Wyspa jest zbudowana ze skał wapiennych i kredowych. Ważny ośrodek turystyczny. W przeszłości znana jako „wyspa kupców”, „wyspa kapitanów”.
Wikipedia
(1.1) Wyspa Chios stała się schronieniem dla uciekinierów.
(2.1) Wielu turystów uważa, że Chios jest urocze i spokojne.
Wiktionary
przym. chijski
Wiktionary
[czytaj: czip] układ scalony wyprodukowany w jednym krysztale krzemu; czip
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. układ scalony
(1.2) elektron. zob. mikroczip.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃʲip, AS: čʹip
Wiktionary
rzecz. chipset m., czips / chips m., czip m., czipowanie n., zaczipowanie n.
czas. czipować ndk., zaczipować dk.
przym. chipowy, czipsowy
Wiktionary
(1.1) kość, kostka, czip
Wiktionary
[czytaj: czipołtlej] meksykańskie wędzone papryczki jalapeño
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. wet. zaopatrywanie w chip
Wiktionary
(1.1) W naszej gminie chipowania odbywają się na wiosnę.
Wiktionary
rzecz. chip mrz.
czas. chipować ndk., zachipować dk.
przym. chipowy, czipowy
Wiktionary
[czytaj: czipować] zakładać lub wszczepiać chipy, oznaczać coś, zwłaszcza zwierzęta, za pomocą specjalnych układów scalonych; czipować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zachipować)
(1.1) techn. wet. wyposażać w chip
Wiktionary
(1.1) Weterynarz pojechał chipować psy do sąsiedniej wsi.
Wiktionary
rzecz. chip mrz., chipowanie n.
przym. chipowy, czipowy
Wiktionary
→ chip [czytaj: czipowy]; czipowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektron. związany z chipem, dotyczący chipu, wyposażony w chip
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲiˈpɔvɨ, AS: čʹipovy
Wiktionary
rzecz. chip m., czip m., chipowanie ndk., czipowanie ndk., zachipowanie dk., zaczipowanie dk.
czas. chipować ndk., czipować ndk., zachipować dk., zaczipować dk.
przym. czipowy
Wiktionary
(1.1) czipowy
Wiktionary
[czytaj: czypendejl] styl w meblarstwie angielskim
SJP.pl
Chippendale – niejednorodny styl (czasem określany jako style) w meblarstwie angielskim, który pojawił się ok. połowy XVIII wieku. Nazwa pochodzi od nazwiska ebenisty Thomasa Chippendale’a, który wydał w 1754 w Londynie wzornik "The Gentelman and Cabinet Marker’s Director". Jest to pierwszy styl w meblarstwie angielskim nazwany nie od imienia władcy, ale od nazwiska twórcy.
Wikipedia
[czytaj: czipendejls] tancerz erotyczny męskiego zespołu tanecznego; chippendale
SJP.pl
Chippendales – amerykańska grupa taneczna składająca się z mężczyzn, którzy wykonują striptiz, mając na sobie w górnej części ciała charakterystyczne muszki, białe kołnierze i mankiety koszul noszone na gołym torsie.
Wikipedia
[czytaj: czips] cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; czips
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska;
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Uwielbiam chipsy cebulowe.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲips, AS: čʹips
Wiktionary
rzecz. chip mrz., czip mrz.
Wiktionary
(1.1) war. czips
Wiktionary
zestaw układów scalonych spełniający jako całość określone zadanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) elektron. grupa specjalistycznych układów scalonych, odciążająca procesor główny i koordynująca wymianę danych między podzespołami komputera;
Wiktionary
Chipset – grupa specjalistycznych chipów, które są przeznaczone do wspólnej pracy. Mają zazwyczaj zintegrowane oznaczenia i zwykle sprzedawane są jako jeden produkt.
W komputerach termin "chipset" jest powszechnie używany w odniesieniu do specjalistycznego układu scalonego lub zestawu układów płyty głównej komputera lub karty rozszerzeń.
Wikipedia
(1.1) Na płycie głównej rezyduje chipset 440 BX – znany z szybkich domowych komputerów obsługujących procesory Pentium II.
Wiktionary
rzecz. chip mrz.
przym. chipsetowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący chipsetu
Wiktionary
(1.1) (…) Chińczycy należą w tym temacie do pionierów, znacznie wyprzedzając nawet takiego chipsetowego potentata jak Qualcomm (…).
Wiktionary
rzecz. chipset mrz.
Wiktionary
[czytaj: czipsik] zdrobnienie od: chips; czipsik
SJP.pl
[czytaj: czips] cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; czips
SJP.pl
Ch
Wikipedia
[czytaj: cziptjun] muzyka syntetyczna tworzona przez układy dźwiękowe
SJP.pl
Chiptune (Chip music) – określenie ogółu muzyki generowanej przez układy dźwiękowe.
Ideą jest wykorzystywanie syntezy dźwięku, czyli jego generowania zamiast odtwarzania gotowych próbek. Stosuje się do tego celu takie układy jak np. MOS 6581 lub CO12294, stąd nazwa "chiptune" (chip – układ scalony). Brzmienia uzyskiwane w ten sposób subiektywnie mogą wydawać się surowe lub też ubogie. Dzieje się tak za sprawą realizowania prostego w porównaniu do syntezatorów, toru syntezy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. wódka
Wiktionary
[czytaj: sziRAK] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przewlekła choroba stawów; dna; artretyzm; podagra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. med. dna moczanowa objawiająca się w palcach dłoni
Wiktionary
(1.1) Jeden cierpi okrutną w swych nogach podagrę, / Drugi zasię narzeka w ręku na chiragrę.
Wiktionary
rzecz. chiragryk m.
Wiktionary
cecha cząsteczek polegająca na nieidentyczności cząsteczki wyjściowej i jej lustrzanego odbicia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. taki, który wraz z innym są dla siebie odbiciami lustrzanymi
Wiktionary
rzecz. chiralność ż.
Wiktionary
[czytaj: cziraszi] rodzaj sushi podawanego w miseczce lub drewnianym pudełku wypełnionym ryżem i z rozrzuconymi na nim różnorodnymi składnikami
SJP.pl
[czytaj: kiriko] nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. ogół gatunków nietoperzy zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym
Wiktionary
(1.1) Wykład dotyczył chirofauny jaskiń beskidzkich.
Wiktionary
dokument średniowieczny używany w dyplomacji zachodnioeuropejskiej
SJP.pl
osoba wróżąca z linii dłoni; chiromanta
SJP.pl
1. sposób porozumiewania się na migi, stosowany wśród głuchoniemych; daktylografia;
2. wróżenie z rąk; chiromancja
SJP.pl
wróżenie z linii papilarnych dłoni; chirologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ezot. sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;
Wiktionary
Nie mylić z: hieromancja.
Chiromancja (z gr. "cheir" = ręka, "manteia" = wróżenie) – wróżenie z dłoni. Zagadnienie to było różnie nazywane na przestrzeni wieków np. nauka starożytna, sztuka dywinacyjna, wróżenie lub umiejętność odczytywania losów ludzkich z dłoni. Chirognomia to badanie konturów, zewnętrznych kształtów dłoni (szerokość, długość), spoistości wnętrza dłoni, kształtu palców i określanie ogólnego wyrazu. Chirologia polega na badaniu wnętrza dłoni, tj. wzgórków, linii i znaków.
Wikipedia
rzecz. chiromanta mos., daw. chiromancista mos., chiromantyk mos.
:: fż. chiromantka
przym. chiromancki, chiromantyczny
Wiktionary
(1.1) chirologia
Wiktionary
osoba wróżąca z linii dłoni; chirolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ezot. wróżbita zajmujący się chiromancją, czytający przyszłość z rąk
Wiktionary
rzecz. chiromancista mos., chiromantyk mos.
:: fż. chiromantka ż., chiromantyczka ż., chiromancistka ż.
przym. chiromancki, chiromantyczny
Wiktionary
(1.1) rzad. chiromancista, chiromantyk, rękowieszcz
Wiktionary
kobieta zajmująca się chiromancją, czyli wróżeniem z ręki
SJP.pl
1. w mitologii greckiej: centaur znany z prawości, mądrości i wiedzy medycznej; Chejron;
2. małe ciało Układu Słonecznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
sztuka i nauka wykonywania gestów rąk przy wygłaszaniu mów lub tekstów scenicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sztuka gestykulacji przy wygłaszaniu mów lub tekstów scenicznych;
Wiktionary
Chironomia (gr. "cheir" = dłoń) – złożony system gestykulacji łączący rytm i ruch, rozwinięty przez starożytnych Greków.
Wikipedia
IPA: ˌxʲirɔ̃ˈnɔ̃mʲja, AS: χʹirõnõmʹi ̯a
Wiktionary
przymiotnik od: chironomia
SJP.pl
przyrząd utrzymujący nadgarstek i palce we właściwej pozycji przy nauce gry na fortepianie, popularny na początku XIX wieku
SJP.pl
leczenie zaburzeń układu kostno-mięśniowego za pomocą masażu w obrębie kręgosłupa, delikatniejszy i mniej inwazyjny rodzaj kręgarstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. specjalista zajmujący się niwelowaniem bólu w mięśniach i kręgosłupie za pomocą zabiegów wykonywanych rękami
Wiktionary
leczenie zaburzeń układu kostno-mięśniowego za pomocą masażu w obrębie kręgosłupa, delikatniejszy i mniej inwazyjny rodzaj kręgarstwa
SJP.pl
Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną.
Chiropraktyka – dziedzina medycyny niekonwencjonalnej oparta na diagnozie, leczeniu oraz zapobieganiu mechanicznym zaburzeniom i dysfunkcjom narządu ruchu. W szczególności skupiona na manipulacji kręgosłupa, gdyż według pierwotnych hipotez chiropraktycznych schorzenia układu ruchu mogą wpływać na ogólne zdrowie organizmu poprzez system nerwowy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. ogół nietoperzy (nazwa systematyczna|Chiroptera|ref=tak.) na danym terenie
Wiktionary
rzecz. chiropterologia
Wiktionary
zapylanie roślin przez nietoperze
SJP.pl
zoolog zajmujący się nietoperzami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zool. naukowiec zajmujący się badaniem nietoperzy
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) zool. specjalistka w dziedzinie chiropterologii
Wiktionary
(1.1) Polscy chiropterolodzy odkryli w peruwiańskich jaskiniach nowy gatunek nietoperzy.
Wiktionary
IPA: ˌxʲirɔptɛˈrɔlɔk, AS: χʹiropterolok
Wiktionary
rzecz. chiropterologia ż.
przym. chiropterologiczny
przysł. chiropterologicznie
Wiktionary
dział zoologii zajmujący się nietoperzami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nauka o nietoperzach;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Chiropterologia jest działem teriologii, ta zaś - zoologii.
Wiktionary
IPA: ˌxʲirɔptɛrɔˈlɔɟja, AS: χʹiropteroloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. chiropterolog m., chiropterofauna ż.
przym. chiropterologiczny
przysł. chiropterologicznie
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. związany z chiropterologią, dotyczący chiropterologii
Wiktionary
(1.1) Na Uniwersytecie Wrocławskim dwa razy w roku organizowane są kursy chiropterologiczne dla amatorów.
Wiktionary
IPA: ˌxʲirɔptɛrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ, AS: χʹiropteroloǵičny
Wiktionary
rzecz. chiropterologia ż., chiropterolog m.
Wiktionary
dziedzina techniki zajmująca się estetyką kształtu produkowanych narzędzi pracy
SJP.pl
w Kościele prawosławnym i greckokatolickim: udzielenie święceń na diakona, prezbitera i biskupa
SJP.pl
Ch
Wikipedia
lekarz będący specjalistą w dziedzinie chirurgii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) med. lekarka specjalistka w zakresie chirurgii
Wiktionary
(1.1) Chirurg musi być bardzo dokładny.
(2.1) Żona Kowalskiego jest chirurgiem plastycznym.
(2.1) Doświadczona chirurg-laparoskopistka przeprowadziła appendektomię.
Wiktionary
IPA: ˈxʲirurk, AS: χʹirurk
Wiktionary
rzecz. chirurgia ż.
:: fż. chirurżka ż.
przym. chirurgiczny
przysł. chirurgicznie
Wiktionary
(1-2) chirurg ogólny
Wiktionary
1. dział medycyny zajmujący się leczeniem chorób poprzez przeprowadzanie zabiegów operacyjnych;
2. oddział chirurgiczny w szpitalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;
(1.2) pot. med. oddział szpitala, kliniki lub uczelni medycznej, który zajmuje się chirurgią (1.1)
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) W Warszawie odbyła się konferencja na temat chirurgii plastycznej, w której uczestniczyło ponad 300 lekarzy z całej Polski.
Wiktionary
IPA: xʲiˈrurʲɟja, AS: χʹirurʹǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. chirurg m., chirurżka ż., chirurgini ż.
przym. chirurgiczny
przysł. chirurgicznie
Wiktionary
(1.1) chirurgia ogólna
(1.2) chirurgia ogólna
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) med. w sposób związany z chirurgią lub za pomocą zabiegu chirurgicznego
Wiktionary
(1.1) Możemy pozbyć się tej zmiany chirurgicznie.
Wiktionary
rzecz. chirurg mos., chirurgia ż.
przym. chirurgiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów
przymiotnik jakościowy
(2.1) pot. charakteryzujący się precyzją, dokładnie odmierzony, wycelowany
Wiktionary
(1.1) Pacjent zemdlał widząc jakieś chirurgiczne przyrządy.
(2.1) Snajper trafił do odległego celu z chirurgiczną precyzją.
Wiktionary
IPA: ˌxʲirurʲˈɟit͡ʃnɨ, AS: χʹirurʹǵičny
Wiktionary
rzecz. chirurg m., chirurgia ż.
przysł. chirurgicznie
Wiktionary
(1.1) operacyjny
(2.1) precyzyjny, dokładny
Wiktionary
→ chirurg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. lekarka specjalistka zajmująca się operacjami i zabiegami
Wiktionary
(1.1) Jako chirurżka przeprowadzam operacje ratujące zdrowie i życie moich pacjentów.
(1.1) Chirurżka była członkinią wydziału w szkołach medycznych na Harvardzie i Uniwersytecie Kalifornijskim.
(1.1) Natomiast w zespole ginekologicznym na dziewięć zatrudnionych lekarzy mamy aż siedem chirurżek.
Wiktionary
rzecz. chirurgia ż.
:: fm. chirurg m.
przym. chirurgiczny
przysł. chirurgicznie
Wiktionary
(1.1) chirurg
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) reg-pl|Kresy południowe. pijak
Wiktionary
(1.1) war. reg-pl|Kresy południowe|kirus.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Bułgarii, w obwodzie Płowdiw;
Wiktionary
Chisaria ( Хисаря) – miasto w Bułgarii, w obwodzie Płowdiw; siedziba administracyjna gminy Chisaria. Według danych Narodowego Instytutu Statystycznego w Bułgarii z 31 grudnia 2011 miasto liczyło 7066 mieszkańców.
Wikipedia
strunowy instrument szarpany, rodzaj mniejszego teorbanu
SJP.pl
Chitarrone (kitaron) – rodzaj lutni. Strunowy szarpany instrument muzyczny, popularny od XVI do XVIII wieku.
Jest typem arcylutni; ma szyjkę długości ok. 120 cm, i korpus lutni. Posiada struny melodyczne (1 pojedyncza i 5 podwójnych) oraz struny basowe w liczbie 5–8. Instrument ten miał szerokie możliwości gry akordowej (wielogłosowej). Wykorzystywany do akompaniamentu przy utworach wokalnych i kameralnych jako instrument realizujący basso continuo.
Wikipedia
lniana lub wełniana szata noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnej Grecji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionach;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. nazwa systematyczna|Polyplacophora|ref=tak., mięczak z rodzaju chitonów;
Wiktionary
Chiton (stgr. χιτών) – koszula lniana lub wełniana z krótkimi rękawami noszona w starożytnej Grecji; rodzaj tuniki pochodzenia wschodniego (fenickiego).
Składała się z dwóch prostokątnych kawałków materiału zszytych dłuższymi bokami do wysokości ramion, spinanych na ramionach fibulami lub guzikami. Wkładano ją bezpośrednio na ciało, nie zdejmowano do snu (rozpinając tylko pasek); dzieci nosiły bez przepasania. Lżejszą jej odmianę zwano chitonionem (χιτώνιον).
Wikipedia
IPA: ˈxʲitɔ̃n, AS: χʹitõn
Wiktionary
rzecz. chityna ż., chitozan m.
przym. chitynowy
Wiktionary
(2.1) wielotarczowiec, wielopłytkowiec
Wiktionary
lniana lub wełniana szata noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnej Grecji
SJP.pl
Ch
Wikipedia
polisacharyd, pochodna chityny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;
Wiktionary
Chitozan – organiczny związek chemiczny z grupy polisacharydów; pochodna chityny, powstająca w wyniku jej częściowej deacetylacji. Jest nietoksyczny, biokompatybilny i degradowalny.
Jest stosowany w medycynie, m.in. jako składnik materiałów opatrunkowych. Działa antybakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwbólowo, tamuje krwawienie oraz przyspiesza proces gojenia ran. Używa się go także w opatrunkach stosowanych na polu walki w celu doraźnego powstrzymania krwawienia.
Wikipedia
rzecz. chityna ż., chiton mrz./mzw.
przym. chitozanowy, chitynowy
Wiktionary
(1.1) poli(2-deoksy-2-aminoglukoza), deacetylowana chityna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;
Wiktionary
(1.1) Zwróciliśmy się z prośbą o pomoc do Chittytów i nas nie zawiedli.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Chittytka ż.
przym. chittycki
Wiktionary
wielocukier zbliżony budową do celulozy; substancja występująca w błonach komórkowych u grzybów i bakterii, tworząca okrywy ciała bezkręgowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;
Wiktionary
Chityna ( χιτών "chiton" ‘wierzchnia szata’) – organiczny związek chemiczny z grupy biopolimerów, polisacharyd zbudowany z cząsteczek "N"-acetylowanej β-glukozaminy, połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi. Występuje w ścianach komórkowych wodorostów, grzybów i bakterii, a także w szkieletach zewnętrznych stawonogów (które tworzy wraz z białkami oraz solami wapnia i magnezu). Jej obecność potwierdzono także u mięczaków, ramienionogów i mszywiołów.
Wikipedia
przym. chitynowy
rzecz. chiton mrz./mzw.
Wiktionary
przymiotnik od: chityna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chityną, dotyczący chityny, składający się z chityny
Wiktionary
rzecz. chityna ż., chitozan m., chiton m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;
Wiktionary
Chiwa (uzb. "Xiva") – miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej, ok. 51 tys. mieszkańców (2004) i ok. 90 tys. w 2017 roku. Położone jest 35 km od stolicy regionu Urgenchu i ledwo 5 km od granicy z Turkmenistanem.
Chiwa była jednym z głównych ośrodków handlowych w VI-VII w. w regionie Azji Środkowej. W XVI w. miasto zostało stolicą Chanatu Chiwańskiego, a od 1873 znajdowało się pod władzą Rosji.
Wikipedia
przym. chiwański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chiwą, dotyczący Chiwy
Wiktionary
rzecz. Chiwa ż.
Wiktionary
drzewo z rodziny biegunecznikowatych; przetrwał; ajlant; bożodrzew; ailant
SJP.pl
rodzaj minerału, siarczek bizmutowo-ołowiowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: chiński (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = chiński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
gra planszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gra planszowyanszowa dla 2-4 osób;
(1.2) pot. restauracja z chińską kuchnią
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dzieciństwie często graliśmy w chińczyka.
(1.2) Dostałam bukiet kwiatów, poszliśmy do chińczyka na obiad, a później oglądaliśmy filmy na komputerze.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩj̃n͇t͡ʃɨk, AS: χʹĩĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. chiński mrz., Chineczka ż., Chiny nmos., Chińczyk mos., Chinka ż., chińskość ż., chińszczyzna ż.
przym. chiński
przysł. po chińsku, chińsko
Wiktionary
1. → Chiny;
2. zupka chińska - rozpuszczalna zupa w proszku z makaronem, którą zalewa się wrzącą wodą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chin lub Chińczyków
(1.2) odnoszący się do języka chińskiego (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy w Chinach;
Wiktionary
(1.1) Chcesz jeść chińską zupkę na śniadanie?
(2.1) Leon nauczył się chińskiego na studiach.
Wiktionary
IPA: ˈxʲĩj̃ɲsʲci, AS: χʹĩĩɲ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chineczka ż., Chiny nmos., Chińczyk mos., Chinka ż., chińszczyzna ż., chińskość ż., chińczyk m.
przysł. po chińsku, chińsko
Wiktionary
(1.1) pot. pogard. kitajski
(2.1) chińszczyzna; pot. pogard. kitajski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób chiński, po chińsku
Wiktionary
(1.1) W spisie znalazły się chińsko brzmiące nazwy.
Wiktionary
rzecz. chiński mrz., Chiny lm nm., Chińczyk mos., Chinka ż., Chineczka ż., chińczyk mzw., chińszczyzna ż., chińskość ż.
przym. chiński
przysł. po chińsku
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem chińskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim
(1.3) spisany, stworzony w języku chińskim
Wiktionary
(1.1) Pierwszego dnia po przyjeździe wyłączył chińskojęzyczny kanał telewizyjny.
Wiktionary
IPA: ˌxʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χʹĩĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
→ chiński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. cecha tego, co chińskie; chiński charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) O chińskości dzielnicy świadczą napisy na szyldach.
Wiktionary
rzecz. chiński mrz., Chiny lm nm., Chińczyk mos., Chinka ż., Chineczka ż., chińczyk mzw., chińszczyzna ż.
przym. chiński
przysł. chińsko, po chińsku
Wiktionary
stawać się takim, jak Chińczycy
SJP.pl
1. chiński język i kultura;
2. produkty pochodzące z Chin, często jako synonim produktów niskiej jakości;
3. potrawa kuchni chińskiej lub orientalnej;
4. coś trudnego do zrozumienia, zagmatwanego;
5. przestarzale: nadmierna grzeczność, przesadny rytuał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język chiński
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów chińskich
(1.3) pejor. przen. pot. wyroby niskiej jakości
(1.4) pot. danie kuchni azjatyckiej
(1.5) nadmierna grzeczność
(1.6) pot. coś niezrozumiałego i trudnego
Wiktionary
(1.6) To dla mnie chińszczyzna.
Wiktionary
IPA: xʲĩj̃ˈʃt͡ʃɨzna, AS: χʹĩĩ ̯ščyzna
Wiktionary
rzecz. Chiny nmos., Chińczyk mos., chińczyk mzw., Chinka ż., Chineczka ż., chiński mrz., chińskość ż., schińszczenie n., schińszanie n.
czas. schińszczyć dk., schińszczać ndk., schińszczeć dk.
przym. chiński
przysł. po chińsku, chińsko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. pot. ChZJN (Chrześcijański Związek Jedności Narodowej)
Wiktionary
(1.1) Dlatego w czwartym głosowaniu endecy „dodali” nieco głosów Narutowiczowi, eliminując tym samym kandydata ludowców. Sprawa wydała się więc przesądzona – endecy z Chjeny byli przekonani, że w ostatecznym pojedynku wyborczym ludowcy, nie mając już swojego kandydata – Wojciechowskiego, poprą hrabiego Maurycego Zamoyskiego, który choć nie „ich”, to jednak sto razy lepszy od kandydata konkurencyjnego PSL Wyzwolenia – Narutowicza.
Wiktionary
Ch
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
człowiek nadużywający alkoholu; pijak, bibosz, chlejus
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szukać
Wiktionary
rodzaj płaszcza noszonego przez mężczyzn w starożytnej Grecji
SJP.pl
Ch
Wikipedia
potocznie: człowiek nadużywający alkoholu; ochlajtus, ochlaptus, ochlapus, opijus, pijus
SJP.pl
obszerna męska szata wierzchnia noszona w starożytnej Grecji do jazdy konnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. krótka wełniana szata męska, noszona przez mężczyzn do jazdy konnej w starożytnej Grecji;
(1.2) daw. długa, luźna suknia damska, przeznaczona do noszenia w warunkach domowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Woland ubrany w swoją czarną chlamidę siedział na składanym taborecie.
Wiktionary
jednokomórkowy glon występujący głównie w zanieczyszczonych zbiornikach wodnych
SJP.pl
grubościenny zarodnik przetrwalnikowy grzyba
SJP.pl
grubościenny zarodnik przetrwalnikowy grzyba
SJP.pl
rodzaj bakterii, pasożyt organizmów eukariotycznych, odgrywający ważną rolę w chorobach zakaźnych przenoszonych drogą płciową
SJP.pl
rodzaj bakterii bezwzględnie wewnątrzkomórkowych
SJP.pl
Chlamydie (łac. "Chlamydiae") – rodzaj bakterii bezwzględnie wewnątrzkomórkowych. Bakterie te nie wytwarzają własnego ATP, lecz wymieniają swoje ADP na ATP gospodarza. Bakterie pokrewne riketsjom. W swojej błonie komórkowej zewnętrznej posiadają lipopolisacharyd (LPS), podobnie jak większość bakterii Gram-ujemnych, jednak w przeciwieństwie do nich nie posiadają w ścianie kwasu muraminowego oraz peptydoglikanu. Są zdolne do syntezy własnych białek dzięki posiadaniu rybosomów.
Wikipedia
bakteryjna choroba przenoszona drogą płciową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. grubościenny zarodnik przetrwalnikowy powstający ze strzępek grzybni;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
IPA: ˌxlãmɨdɔˈspɔra, AS: χlãmydospora
Wiktionary
rzecz. askospora, bazydiospora, egzospora, mejospora
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlać.
Wiktionary
czas. chlać
Wiktionary
wyraz naśladujący odgłos powstający przy chlapaniu
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) odgłos chlapania
Wiktionary
IPA: xlap, AS: χlap
Wiktionary
rzecz. chlapacz mos./mrz., chlapanie, chlapa, chlapanina, chlapawica
czas. chlapać, pochlapać, zachlapać
przym. chlapiący, pochlapany, zachlapany
Wiktionary
potocznie: brzydka, deszczowa pogoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brzydka, deszczowa pogoda
(1.2) błoto i mokry śnieg
Wiktionary
rzecz. chlapawica ż., chlapacz mos./mrz.
czas. chlapać
wykrz. chlap
Wiktionary
gumowy płat montowany na karoserii samochodowej przy kołach przeciwdziałający nadmiernemu wydobywaniu się wody spod podwozia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. osłona z tyłu koła służąca do zabezpieczania pojazdu przed bryzgami wody, błota
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. ktoś, kto chlapie językiem, mówi byle co
Wiktionary
Chlapacz samochodowy – element montowany seryjnie lub dodawany opcjonalnie do samochodu, który ma na celu ochronę nadwozia przed kamieniami, wodą, błotem.
Montowany jest za kołami samochodu przy jednej lub przy obu osiach.
Szczególne zastosowanie dla chlapacza znalazło się w rajdach samochodowych, które często odbywają się na drogach szutrowych. Chlapacz ma za zadanie ochronić nie tylko nadwozie samochodu, ale przede wszystkim kibiców przed wylatującym spod kół żwirem czy kamieniami.
Wikipedia
(1.1) Naderwany chlapacz nad tylnym kołem szurał po mokrym asfalcie, nad nim zaś w najlepsze rósł mech, któremu łagodna zima nie dała rady. Samochodzik rzęził straszliwie, kaszląc spalinami, lecz dalej parł pod górkę.
(2.1) Hanka, ja wiem, że ze mnie taki chlapacz jest, że czasami ręce opadają, ale jakby świat był taki pod szyję zapięty, taki zasznurowany jak te twoje cudne usteczka, to ludzkość by się w ogóle nie posuwała.
Wiktionary
rzecz. chlapawica ż., chlapa ż., chlapanina ż., chlapanie n., chlapnięcie n., nachlapanie n.
czas. chlapać ndk., chlapnąć dk., nachlapać dk., rozchlapywać ndk., rozchlapać dk.
wykrz. chlap
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlapać.
Wiktionary
czas. chlapać, rozchlapywać
wykrz. chlap
rzecz. chlapawica ż., chlapacz mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. chlapa.
Wiktionary
rzecz. chlapa ż., chlapanina ż., chlapanie n., chlapnięcie n., nachlapanie n., chlapacz m.
czas. chlapać ndk., chlapnąć dk., nachlapać dk.
wykrz. chlap, chlapu-chlapu
Wiktionary
(1.1) chlapa, chlapanina, słota
Wiktionary
1. rozpryskiwać jakąś substancję;
2. uderzać o powierzchnię czegoś z odgłosem podobnym do plusku;
3. potocznie: mówić coś bez zastanowienia;
4. potocznie: wypić wódkę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chlapnąć)
(1.1) wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku
(1.2) wylewać się porcjami z pluskiem
(1.3) pot. mówić bez zastanowienia
(1.4) pot. pić trunek
czasownik zwrotny niedokonany chlapać się (dk. chlapnąć się)
(2.1) obryzgiwać czymś siebie
(2.2) oblewać jeden drugiego
(2.3) pot. spędzać czas na kąpaniu się
Wiktionary
rzecz. chlapa ż., chlapacz mrz., chlapanie n., chlapanina ż., chlapawica ż., chlapnięcie n.
czas. rozchlapywać, chlapnąć dk.
wykrz. chlap, chlapu-chlapu, chlapu, chlap, chlapu, chlapu
Wiktionary
(1.1) bryzgać, obryzgiwać, ochlapywać
(1.3) paplać
(2.3) kąpać się
Wiktionary
1. prysnąć jakąś substancją;
2. uderzyć o powierzchnię czegoś z odgłosem podobnym do plusku;
3. potocznie: powiedzieć coś bez zastanowienia; lapnąć;
4. potocznie: wypić wódkę
SJP.pl
1. prysnąć jakąś substancją;
2. uderzyć o powierzchnię czegoś z odgłosem podobnym do plusku;
3. potocznie: powiedzieć coś bez zastanowienia; lapnąć;
4. potocznie: wypić wódkę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) rozproszyć ciecz
(1.2) pot. powiedzieć coś bezmyślnie
Wiktionary
rzecz. chlapanie n., chlapnięcie n., chlapacz m., chlapawica ż.
czas. chlapać ndk.
Wiktionary
wyraz dźwiękonaśladowczy, zwykle powtórzony, naśladujący odgłos chlapania, przeważnie używany przez dzieci lub przez dorosłych w rozmowie z nimi; chlapu-chlapu; chlapu, chlapu; chlapu, chlap
SJP.pl
potocznie:
1. uderzyć z pluskiem, chlupotem;
2. wydać plusk, chlupot;
3. uderzyć z rozmachem i świstem;
4. zrobić coś od razu;
5. rozedrzeć gwałtownie;
6. zaciąć, uderzyć, przeciąć
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chlastać)
(1.1) pot. gwałtownie uderzyć z rozmachem i świstem
(1.2) pot. gwałtownie zranić ostrym przedmiotem
(1.3) pot. uderzyć czymś zdolnym do przecięcia skóry (np. batem)
(1.4) pot. gwałtownie oddzielić od całości ostrym narzędziem
(1.5) pot. (o cieczy) gwałtownie uderzyć o kogoś lub coś, rozpryskując się
(1.6) pot. rozpryskać jakąś ciecz szybko i gwałtownie
(1.7) pot. przen. ostro skrytykować kogoś
czasownik zwrotny dokonany chlasnąć się (ndk. chlastać się)
(2.1) pot. uderzyć siebie samego
(2.2) pot. uderzyć siebie nawzajem
(2.3) pot. zranić siebie samego ostrym przedmiotem
(2.4) pot. uderzyć siebie samego czymś zdolnym do przecięcia skóry
(2.5) pot. gwałtownie schlapać siebie samego
Wiktionary
(1.2) chlusnąć, smagnąć, zbiczować
(1.3) pociąć
(1.6) chlusnąć
(1.7) chlusnąć, wychłostać, zjechać
Wiktionary
wykrzyknik nazywający odgłos gwałtownego uderzenia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja naśladująca odgłos bicia, chłosty
(1.2) onomatopeja naśladująca odgłos cięcia nożem, szablą
Wiktionary
rzecz. chlastanie n., wychlastanie n., pochlastanie n.
czas. chlastać ndk., wychlastać dk., pochlastać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlastać.
Wiktionary
czas. chlastać
wykrz. chlast
Wiktionary
potocznie:
1. uderzać z pluskiem, chlupotem;
2. wydawać plusk, chlupot;
3. uderzać z rozmachem i świstem;
4. robić coś od razu;
5. rozdzierać gwałtownie;
6. zacinać, uderzać, przecinać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chlasnąć)
(1.1) pot. ciąć kogoś lub siebie
(1.2) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. pić
Wiktionary
(1.1) Wykrzykując straszliwe klątwy i ohydne wyzwiska, demeryt chlastał szablą, aż bryzgała jucha.
Wiktionary
IPA: ˈxlastat͡ɕ, AS: χlastać
Wiktionary
rzecz. chlastanie n., chlaśnięcie n.
wykrz. chlast
Wiktionary
(1.1) ranić
Wiktionary
potocznie:
1. pić w dużej ilości;
2. pić alkohol w nadmiarze; chlorzyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. posp. pić, zwłaszcza alkohol
Wiktionary
(1.1) Janek chla już od pięciu dni.
(1.1) Od tygodnia tylko chlejesz. Opamiętaj się wreszcie, stary!
Wiktionary
IPA: xlat͡ɕ, AS: χlać
Wiktionary
rzecz. chlanie n., ochlajtus m., ochlaj m.
czas. ochlać się dk.
Wiktionary
(1.1) żłopać, drinkować
Wiktionary
potocznie: impreza, na której pije się dużo alkoholu; biba, pijatyka, libacja
SJP.pl
potocznie:
1. uderzyć z pluskiem, chlupotem;
2. wydać plusk, chlupot;
3. uderzyć z rozmachem i świstem;
4. zrobić coś od razu;
5. rozedrzeć gwałtownie;
6. zaciąć, uderzyć, przeciąć
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = med. choroba Leśniowskiego-Crohna;
Wiktionary
(1.1) ChL-C
Wiktionary
1. pieczywo z mąki i wody na drożdżach lub na zakwasie, formowane w bochenki; bochenek takiego pieczywa;
2. przenośnie: byt, utrzymanie, zarobek, praca;
3. zboże
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;
(1.2) przen. sposób zarabiania na życie, zawód, źródło utrzymania
(1.3) pot. wódka
(1.4) stpol. żywność
(1.5) stpol. żyto
(1.6) stpol. zboże
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) To oburzające, żeby w piekarni nie było świeżego chleba!
(1.2) Sklepikarze skarżą się na supermarkety, że im chleb odbierają.
Wiktionary
IPA: xlɛp, AS: χlep
Wiktionary
rzecz. chlebak mrz., chlebnica ż.
:: zdrobn. chlebaszek mrz., chlebek mrz., chlebuś mrz.
przym. chlebowy, chlebny
Wiktionary
(1.1) pieczywo; gw. Górny Śląsk chlyb
Wiktionary
zdrobnienie od: chlebak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chlebak
Wiktionary
rzecz. chlebak m.
Wiktionary
1. skórzana torba używana do przenoszenia żywności podczas wycieczek;
2. drewniany lub metalowy pojemnik używany w gospodarstwach domowych do przechowywania pieczywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;
(1.2) średniej wielkości torba z paskiem, na prowiant;
Wiktionary
Zobacz też: chlebak (torba).
Chlebak – pojemnik kuchenny służący do przechowywania pieczywa, zmniejszający jego wysychanie i umożliwiający utrzymanie porządku.
Chlebaki w formie pojemników wykonywane są głównie z drewna, z tworzyw sztucznych i metalu. Chlebak składa się z części nieruchomej (dna) jak i części ruchomej (pokrywy).
Wikipedia
(1.1) Moja mama chleb przechowuje w chlebaku.
Wiktionary
IPA: ˈxlɛbak, AS: χlebak
Wiktionary
rzecz. chleb m., chlebek m.
:: zdrobn. chlebaczek m.
przym. chlebowy
Wiktionary
(1.1) przest. chlebnica
Wiktionary
Chlebczyn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Sarnaki.
Miejscowość leży przy drodze krajowej nr 19 w odległości 1,5 km na północ od Sarnak i linii kolejowej nr 31 Siedlce – Siemianówka z przystankiem Sarnaki. We wsi funkcjonuje jednostka OSP.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: chleb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: chleb
(1.2) mały chleb, niekiedy ze słodkimi dodatkami
(1.3) bot. lud. ślaz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziś na śniadanie zjadłem dwie kromeczki chlebka z masłem.
Wiktionary
IPA: ˈxlɛbɛk, AS: χlebek
Wiktionary
rzecz. chleb m., chlebuś m., chlebak m.
przym. chlebowy
Wiktionary
(1.1) chlebuś
Wiktionary
Chlebice (niem. "Wiesenthal", w latach 1948–1953 "Niemaszchleba") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Tuplice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. szafa lub pojemnik do składowania chleba
(1.2) rzad. dzieża do wyrobu ciasta na chleb
(1.3) daw. specjalna łopata do wkładania chleba do pieca
Wiktionary
(1.1) Chleb przechowywany w chlebnicy wysycha szybciej – tam przechowujemy tylko chleb tradycyjny i owocowy […]
Wiktionary
rzecz. chleb mrz.
Wiktionary
(1.1) chlebak
(1.2) dzieża
(1.3) łopata
Wiktionary
Chlebno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Łobżenica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: chleb; związany z chlebem, otrzymywany z chleba; chlebowy
SJP.pl
1. dający chleb;
2. dający zarobek, utrzymanie;
3. urodzajny, żyzny
SJP.pl
1. książkowo: pracodawca;
2. dawniej: ten, kto daje wyżywienie, utrzymanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. ten, kto zatrudnia kogoś do pracy, zapewnia zarobek
(1.2) przest. ten, kto zapewnia wyżywienie, utrzymanie
Wiktionary
rzecz.
:: fż. chlebodawczyni ż.
Wiktionary
(1.1) pracodawca
Wiktionary
1. kobieta dająca wyżywienie;
2. kobieta dająca komuś płatną pracę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. kobieta zatrudniająca osoby
(1.2) daw. kobieta żywiąca
Wiktionary
(1.2) Na powitanie swej chlebodawczyni suczka zamerdała ogonem.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. chlebodawca mos.
Wiktionary
(1.1) pracodawczyni
(1.2) żywicielka
Wiktionary
osoba uwielbiająca jeść pieczywo
SJP.pl
automat do sprzedaży pieczywa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Warszawa. piekarz
Wiktionary
(1.1) piekarz
Wiktionary
Zobacz też: Chlebowice (Ukraina).
Chlebowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim, w gminie Głowno.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa łódzkiego.
Wikipedia
1. drzewo z rodziny morwowatych, o jadalnych owocach, rosnące w okolicach zwrotnikowych; drzewo chlebowe;
2. żywiak chlebowiec - niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych
SJP.pl
Chlebowiec ("Artocarpus" J. R. Forst. & G. Forst.) – rodzaj roślin z rodziny morwowatych. Obejmuje 56 gatunków. Rośliny te rosną w Azji Południowo-Wschodniej, wyspach zachodniej Oceanii oraz w północnej części Australii. Owoce szeregu gatunków są jadalne. Popularnie uprawiane (współcześnie w tropikach także poza pierwotnym zasięgiem) są takie gatunki jak: chlebowiec właściwy, różnolistny, chempedak i wonny.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chlebowski (forma żeńska: Chlebowska; liczba mnoga: Chlebowscy) – polskie nazwisko. Najprawdopodobniej pochodzi pośrednio od pokarmu – chleb.
Wikipedia
przymiotnik od: chleb; związany z chlebem, otrzymywany z chleba; chlebny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zrobiony z chleba, zawierający chleb
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z chlebem, odnoszący się do chleba
Wiktionary
rzecz. chleb mrz., chlebek mrz., chlebuś mrz., chlebak mrz., chlebowiec mrz., chlebowe n.
Wiktionary
żartobliwie: człowiek lubiący jeść chleb
SJP.pl
pieszczotliwe zdrobnienie od: chleb; chlebek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. chleb
Wiktionary
rzecz. chleb mrz., chlebek mrz.
przym. chlebowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Chlebówka (niem. "Brotsack") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie malborskim, w gminie Nowy Staw na obszarze Wielkich Żuław Malborskich. Leży przy drodze krajowej nr 55. Ma status sołectwa.
Wieś królewska położona była w II połowie XVI wieku w województwie malborskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.
Wikipedia
człowiek nadużywający alkoholu; pijak, bibosz, chlacz
SJP.pl
od postaci Chlestakowa z komedii Gogola "Rewizor": bezczelność, hucpiarstwo, tupeciarstwo
SJP.pl
od postaci Chlestakowa z komedii Gogola "Rewizor": hucpiarstwo, bezczelność, tupeciarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. bezczelne łgarstwa
Wiktionary
budynek z całym zapleczem technicznym przeznaczony do hodowli trzody chlewnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;
(1.2) przen. miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
Wiktionary
Chlew, chlewnia, świniarnia – budynek inwentarski służący do przetrzymywania, chowu oraz tuczu trzody chlewnej; także, zespół świń w różnym wieku (lochy, prosięta, knury), lub różnej kategorii (zwierzęta hodowlane, tuczniki) służący odpowiednim celom produkcyjnym, stąd nazwa: chlewnia hodowlana, chlewnia użytkowa, chlewnia o cyklu zamkniętym (chlewnia towarowa), tuczarnia itd..
Wikipedia
(1.1) W środku obszerniejszego podwórza, przed obórką, chlewem i drwalniami stało kilka fur chłopskich.
(1.2) Ale tu chlew! Posprzątaj w końcu!
Wiktionary
IPA: xlɛf, AS: χlef
Wiktionary
rzecz. chlewnia ż.
:: zdrobn. chlewek mrz., chlewik ż.
przym. chlewny
Wiktionary
(1.1) chlewnia, świniarnia; daw. gw. Poznań kubel
Wiktionary
zdrobnienie od: chlew; chlewik
SJP.pl
zespół chlewów w dużym gospodarstwie rolnym
SJP.pl
dawna nazwa Gliwic (miasta na Śląsku)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: chlewik
SJP.pl
zdrobnienie od: chlew; chlewek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: chlew
Wiktionary
(1.1) Znika cuchnąca obórka dla każdej chorej na gruźlicę krowiny i znika dwakroć bardziej cuchnący chlewik dla brudnej świnki, mającej na sobie i w sobie miliony zarazków chorobotwórczych.
Wiktionary
IPA: ˈxlɛvʲik, AS: χlevʹik
Wiktionary
rzecz. chlew m., chlewnia ż.
Wiktionary
związany z miejscowością Chlewiska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z miejscowością Chlewiska
SJP.pl
mieszkaniec Chlewisk
SJP.pl
mieszkanka Chlewisk
SJP.pl
pracownik doglądający hodowli trzody chlewnej
SJP.pl
kobieta opiekująca się trzodą chlewną; chlewiarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta opiekująca się trzodą chlewną
Wiktionary
rzecz.
:: fm. chlewmistrz
Wiktionary
1. budynek do hodowli, chowu i tuczenia świń; chlew, świniarnia;
2. świnie hodowane w danym gospodarstwie, fermie itp.; trzoda chlewna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. budynek do przemysłowej hodowli świń
(1.2) zootechn. przedsiębiorstwo przemysłowej hodowli świń
Wiktionary
(1.1) Albert poszedł zanieść zlewki do chlewni.
Wiktionary
IPA: ˈxlɛvʲɲa, AS: χlevʹńa
Wiktionary
rzecz. chlew mrz., chlewek mrz., chlewik mrz.
przym. chlewny
Wiktionary
(1.1) świniarnia
Wiktionary
związany z hodowlą świń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chlewem, dotyczący chlewu
Wiktionary
(1.1) Spośród zwierząt gospodarskich w Katowicach w 2010 pogłowie drobiu liczyło 56,8 tys., trzody chlewnej 589, a bydła 126 sztuk.
Wiktionary
rzecz. chlew mrz., chlewnia ż.
Wiktionary
członek ukraińskiej partii (Ukrajinśka Chliborobśka Partija) jednoczącej głównie zamożne chłopstwo, działającej w latach 1918-20
SJP.pl
chlipu;
1. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas głośnego picia;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas płakania, szlochania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos płaczu
Wiktionary
chlipu-chlipu;
1. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas głośnego picia;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas płakania, szlochania
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. pić głośno, z mlaskaniem; chłeptać, siorbać, siorpać;
2. szlochać, łkać, płakać żałośnie
SJP.pl
potocznie:
1. pić głośno, z mlaskaniem; chłeptać, siorbać, siorpać;
2. szlochać, łkać, płakać żałośnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlipać.
Wiktionary
rzecz. chlipnięcie n.
czas. chlipać ndk., chlipnąć dk.
Wiktionary
potocznie:
1. pić głośno, z mlaskaniem; chłeptać, siorbać, siorpać;
2. szlochać, łkać, płakać żałośnie
SJP.pl
czasownik
(1.1) pić wciągając płyn z odgłosem
(1.2) płakać żałośnie z cichym westchnieniem
Wiktionary
(1.1) Zziębnięty chłopiec łapczywie chlipał gorące kakao.
(1.2) Dziecko cicho chlipało w kącie.
Wiktionary
IPA: ˈxlʲipat͡ɕ, AS: χlʹipać
Wiktionary
rzecz. chlipanie n., chlipnięcie n.
czas. chlipnąć dk.
Wiktionary
(1.1) chłeptać
(1.2) popłakiwać, łkać, szlochać
Wiktionary
potocznie:
1. pić głośno, z mlaskaniem; chłeptać, siorbać, siorpać;
2. szlochać, łkać, płakać żałośnie
SJP.pl
przypominający żałosne płakanie; chlipiący
SJP.pl
potocznie:
1. wypić głośno, z mlaskaniem, wydając odgłos podobny do cmokania; siorbnąć, siorpnąć;
2. zaszlochać, załkać, zapłakać żałośnie
SJP.pl
potocznie:
1. wypić głośno, z mlaskaniem, wydając odgłos podobny do cmokania; siorbnąć, siorpnąć;
2. zaszlochać, załkać, zapłakać żałośnie
SJP.pl
chlip;
1. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas głośnego picia;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas płakania, szlochania
SJP.pl
chlip-chlip;
1. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas głośnego picia;
2. wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas płakania, szlochania
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Januszkowice (powiat krapkowicki), Kozakowice Górne, Zarzecze (powiat cieszyński), Rogów (powiat wodzisławski), powiat oleski, Żory, Krakowiacy wschodni. jeść półpłynne potrawy (np. zupę) lub pić płyny, zwykle w sposób łapczywy i zachłanny bądź też siorbiąc przy tym
(1.2) gw-pl|Lubliniec, Dziergowice, Krakowiacy wschodni. chlać, pić wódkę
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Kalety (powiat tarnogórski), Lubliniec. mieć biegunkę
czasownik zwrotny niedokonany chlistać się
(3.1) gw-pl|Piekary Śląskie. oblewać się płynem
Wiktionary
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk.: Te juzaś łochyntole, ftore woleli pulyrować i fest bizygōnić, łoblywali
Wiktionary
rzecz. chlist mrz., chlistaczka ż., chlistka ż., chlistacz mos.
Wiktionary
(1.1) pot. żłopać, chłeptać, chłapać; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk chlipać, strzebać; gw. Orzesze chlupać
(1.2) pot. chlać, golić, tankować
(1.3) war. reg-pl|Częstochowa|chlizdać.
(2.1) pot. biegunkować; gw. Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk lakserować, drzystać (drzistać); gw. Śląsk Cieszyński laksować; gw. Kalety (powiat tarnogórski) klitać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
minerał, arsenek niklu
SJP.pl
Chloantyt – minerał z gromady arsenków, należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od gr. "chloantes (khloantes) – zielonkawy", nawiązując do charakterystycznych nalotów, którymi pokrywa się minerał podczas wietrzenia.
Wikipedia
imię królów Franków; Klodwig
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Spory z Chlodwigiem trwały dekadę.
Wiktionary
[czytaj: klołi]
1. imię żeńskie pochodzenia greckiego;
2. w mitologii greckiej: jedna z nimf
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
(wym. "Chloe") – imię żeńskie pochodzenia greckiego (gr. "Χλοη"), oznaczające "zielony pęd", "młode dziewczę". Przydomek greckiej bogini Demeter. Imię Chloe pojawia się także w Biblii, w 1. liście do Koryntian. W okresie baroku i rokoko imię to często było wykorzystywane przez autorów sielanek, nawiązujących do antycznego romansu greckiego "Dafnis i Chloe" Longosa. "Dafnis i Chloe" to także balet Ravela.
Wikipedia
(1.1) Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory.
Wiktionary
rzecz. Chloris ż., chlor m., chlorek m., chloran m., chlorowiec m., chlorowanie n.
czas. chlorować ndk.
przym. chlorowy
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Cl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) pot. kloszard lub pijak
Wiktionary
Chlor, Cl ( chlorum, od χλωρός "chloros" – „zielonożółty”) – pierwiastek chemiczny z grupy fluorowców, niemetal o liczbie atomowej 17.
Izotopy stabilne to i. Chlor jest toksycznym żółtozielonym gazem około dwa i pół razy cięższym od powietrza, o nieprzyjemnym, duszącym zapachu. Jest silnym utleniaczem, wybielaczem i środkiem dezynfekującym. Wchodzi w skład wielu powszechnie spotykanych soli oraz innych związków.
Wikipedia
(1.1) Chlor jest gazem trującym.
(2.1) Pod budką z piwem stał jakiś chlor.
Wiktionary
IPA: xlɔr, AS: χlor
Wiktionary
rzecz. chlorek m., chloran m., chlorowiec m., chlorowanie n., Chloe ż., Chloris ż.
czas. chlorować ndk.
przym. chlorowy
przedr. chloro-
Wiktionary
(1.1) symbol. Cl
Wiktionary
miernik chlorak (chlorissa cloraria) - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych, o niebieskawozielonych skrzydłach i rozpiętości skrzydeł 18-20 mm, podobny do miernika seledyniaka
SJP.pl
związek organiczny zawierający chlor, powstały wskutek chlorowania alkoholu etylowego
SJP.pl
Chloral, aldehyd trichlorooctowy, – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów. Jest to bezbarwna, ruchliwa, oleista ciecz o drażniącym słodkawo-eterowym zapachu. Rozpuszcza się w alkoholu etylowym, eterze dietylowym, chloroformie. Z wodą tworzy hydrat zwany wodzianem chloralu lub hydratem chloralu.
Wikipedia
antybiotyk działający na liczne bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, riketsję i chlamydię
SJP.pl
Chloramfenikol (chloromycetyna, detreomycyna) – antybiotyk o działaniu bakteriostatycznym wobec szeregu bakterii G- i G+, a także riketsji, mykoplazm, chlamydii i innych. Pierwotnie wyizolowany w 1947 roku przez Paula Burkholdera i współpracowników z produktów Gram-dodatnich bakterii "Streptomyces venezuelae". Jednak najważniejsza w odkryciu, określeniu struktury i syntezie była rola chemiczki Mildred Rebstock. Można go również uzyskać syntetycznie.
Wikipedia
gęsta, bezbarwna ciecz o mocnym zapachu i właściwościach bakteriobójczych
SJP.pl
gęsta, bezbarwna ciecz o mocnym zapachu i właściwościach bakteriobójczych
SJP.pl
Chloroaminy – grupa organicznych związków chemicznych, chlorowych pochodnych sulfonamidów, powstałych przez działanie podchlorynów na amoniak lub związki zawierające grupę aminową (-NH2) albo iminową (=NH).
Większość wykazuje właściwości bakteriobójcze.
Najprostszym przedstawicielem chloroamin jest chloroamina (NH2Cl). Inne przykłady:
Wikipedia
sól kwasu chlorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu chlorowego (HClO₃); związek chemiczny, w którym jon ClO₃⁻ łączy się z kationem metalu
Wiktionary
(1.1) Chlorany są silnymi utleniaczami.
Wiktionary
przym. chloranowy
rzecz. chlor mzw./mos./mrz., Chloe ż.
Wiktionary
sól kwasu chlorowego
SJP.pl
minerał, chlorek srebra; srebro rogowe, kerargiryt
SJP.pl
przyrząd służący do odkażania wody; chlorownik, chlorownica
SJP.pl
ogólna nazwa materiałów wybuchowych utworzonych przez zmieszanie chloranu potasowego z substancjami bogatymi w węgiel; używane w czasie pierwszej wojny światowej
SJP.pl
kwas chlorawy - nazwa zwyczajowa kwasu chlorowego (III)
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego w zakażeniach jamy ustnej i gardła, zawierającego chlorochinaldol
SJP.pl
chlorek kwasu cyjanowodorowego; chlorocyjan
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, insektycyd z grupy związków dienowych
SJP.pl
Chlordan – organiczny związek chemiczny, insektycyd z grupy związków dienowych o działaniu podobnym do DDT i HCH. Chlordan bywa również stosowany jako herbicyd selektywny.
Wikipedia
1. sól kwasu chlorowodorowego;
2. biały, żrący proszek o działaniu wybielającym i dezynfekcyjnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu solnego;
Wiktionary
(1.1) Chlorek sodu to po prostu sól kuchenna.
Wiktionary
IPA: ˈxlɔrɛk, AS: χlorek
Wiktionary
rzecz. chlor m., chloran m., chlorowiec m., chlorowanie n., Chloe ż.
czas. chlorować ndk.
przym. chlorowy
temsłow. chloro-
Wiktionary
jednokomórkowy glon z typu zielenic żyjący w wielu środowiskach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Chlorella|Beijerinck|ref=tak., rodzaj glona z gromady zielenic;
(1.2) bot. glon z rodzaju chlorella (1.1)
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Bioindykatorem do badania czystości wód wykorzystuje się dafnię, chlorellę, pałkę szerokolistną, gupika oraz pstrąg potokowego.
Wiktionary
rzecz. Chloris ż.
Wiktionary
miękisz asymilacyjny
SJP.pl
organiczny związek chemiczny zawierające w cząsteczce atom chloru i grupę hydroksylową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. bogini kwiatów, utożsamiana z rzymską Florą; jedna z nimf;
(1.2) mitgr. królewna tebańska, córka Amfiona i Niobe;
(1.3) mitgr. jedna z Pieryd
(1.4) mitgr. córka Tejrezjasza
(1.5) astr. planetoida o numerze katalogowym 410;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.5) Chloris porusza się w obszarze między orbitami Marsa i Jowisza, czyli w pasie głównym planetoid.
Wiktionary
rzecz. chlor mrz., chlorella ż., chloroza ż., Chloe ż.
temsłow. chloro-
Wiktionary
(1.1) Flora
(1.2) Meliboja
Wiktionary
1. sól kwasu chlorowodorowego;
2. biały, żrący proszek o działaniu wybielającym i dezynfekcyjnym
SJP.pl
Chlorki – ogólna nazwa związków chemicznych, soli kwasu solnego lub innych związków zawierających chlor.
W chemii nieorganicznej chlorkami nazywa się:
W chemii organicznej określenie "chlorki" obejmuje:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlorkować.
Wiktionary
czas. chlorkować
Wiktionary
wybielać coś lub dezynfekować za pomocą chlorku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. med. wojsk. toksyczny związek organiczny, parzący bojowy środek trujący z grupy iperytów azotowych, pierwszy lek przeciwnowotworowy stosowany od lat 40. XX wieku, obecnie praktycznie nieużywany w medycynie;
Wiktionary
(1.1) Pochodne chlormetyny, m.in. cyklofosfamid i ifosfamid, stosowane są w leczeniu nowotworów.
Wiktionary
IPA: ˌxlɔrmɛˈtɨ̃na, AS: χlormetỹna
Wiktionary
(1.1) chlorometyna, mechloretamina, 2-chloro-N-(2-chloroetylo)-N-metyloetanoamina, 2,2'-dichloro-N-metylodietyloamina, bis(2-chloroetylo)metyloamina, HN2, HN-2
Wiktionary
przedrostek
(1.1) chem. pierwszy człon nazwy związku chemicznego, wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce
(1.2) biol. pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na związek z zielonym barwnikiem
Wiktionary
IPA: ˈxlɔrɔ, AS: χloro
Wiktionary
rzecz. Chloris ż., chlor m., chlorek m., chloran m., chloryn m., chlorowanie n.
czas. chlorować ndk.
przym. chlorowy, chlorkowy
temsłow. chlor-
Wiktionary
(1.1) chlor-, chlorydo-
(1.2) chlor-
Wiktionary
rodzaj ketonu, pochodna acetofenonu, o silnym działaniu drażniącym, używany jako gaz łzawiący
SJP.pl
Na tę stronę wskazuje „Cn”. Zobacz też: Cn - symbol pierwiastka kopernika.
Chloroacetofenon – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, pochodna acetofenonu, stosowany jako drażniący bojowy środek trujący (lakrymator). Oznaczenie wojskowe USA – CN, Wielka Brytania – CAP, Niemcy – O-Salz.
Wikipedia
halogenopochodna acetonu, w której jeden z atomów wodoru został zastąpiony przez atom chloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;
Wiktionary
Chloroaceton, chloropropanon, CH3COCH2Cl – organiczny związek chemiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, silnie trujący lakrymator (stosowany podczas I wojny światowej jako bojowy środek trujący).
Wikipedia
(1.1) Chloroaceton był używany w czasie I wojny światowej jako bojowy środek trujący.
Wiktionary
IPA: ˌxlɔrɔaˈt͡sɛtɔ̃n, AS: χloroacetõn
Wiktionary
(1.1) chloropropanon
Wiktionary
związek posiadający w cząsteczce grupę aminową oraz niepowiązany z nią atom chloru
SJP.pl
Chloroamina, – nieorganiczny związek chemiczny, monochlorowa pochodna amoniaku.
Wikipedia
związek chemiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. organiczny związek chemiczny stosowany jako drażniący bojowy środek trujący
Wiktionary
(1.1) 2-chlorobenzalomalononitryl; skr. CS
Wiktionary
halogenopochodna benzenu w której jeden z atomów wodoru został zastąpiony atomem chloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. rozpuszczalnik organiczny będący chlorową pochodną benzenu;
Wiktionary
Chlorobenzen – organiczny związek chemiczny, chlorowa pochodna benzenu. Stosowany jest do produkcji fenolu i jego pochodnych (np. nitrobenzenu), barwników organicznych oraz jako rozpuszczalnik. Jest cieczą palną.
Wikipedia
(1.1) chlorek fenylu; wzór sumaryczny: wzór chemiczny|C6H5Cl.
Wiktionary
związek metalu z resztą kwasu borowego i chlorem
SJP.pl
rzadko: materiał budowlany wyrabiany z chloru i cementu
SJP.pl
organiczny związek chemiczny, pochodna chinoliny
SJP.pl
Ch
Wikipedia
chlorek kwasu cyjanowodorowego; chlorcyjan (rzadko)
SJP.pl
Chlorocyjan, ClCN – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków. Jest to chlorek kwasu cyjanowego, bezbarwny gaz o przenikliwym zapachu.
Może zostać otrzymany poprzez utlenianie cyjanku sodu gazowym chlorem:
Chlorocyjan jest zaliczany do ogólnotrujących bojowych środków trujących – podrażnia oczy i górne drogi oddechowe. Stosowany był podczas I wojny światowej przez wojska francuskie (ozn. "Mauguinite"), obecnie zaś używany do badań właściwości ochronnych masek przeciwgazowych.
Wikipedia
związek chemiczny, pochodna etanu, zawierająca w cząsteczce jeden atom chloru
SJP.pl
Chloroetan ("chlorek etylu"), CH3CH2Cl – organiczny związek chemiczny z grupy halogenoalkanów, bezbarwny, łatwopalny gaz.
Jest stosowany do produkcji tetraetyloołowiu, który jest środkiem przeciwstukowym do benzyn z grupy etylin oraz w medycynie jako środek znieczulający miejscowo.
Wikipedia
naturalny barwnik występujący w chloroplastach roślin zielonych, algach oraz w niektórych bakteriach, umożliwiający przemianę energii świetlnej w energię chemiczną w procesie fotosyntezy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;
Wiktionary
(1.1) Podczas dłuższego ogrzewania warzywa zabarwione chlorofilem zmieniają barwę z żywozielonej na oliwkowobrunatną.
Wiktionary
IPA: xlɔˈrɔfʲil, AS: χlorofʹil
Wiktionary
przym. chlorofilowy
Wiktionary
przymiotnik od: chlorofil
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z chlorofilem
Wiktionary
IPA: ˌxlɔrɔfʲiˈlɔvɨ, AS: χlorofʹilovy
Wiktionary
rzecz. chlorofil m.
Wiktionary
ozdobna roślina doniczkowa z liliowatych, mająca charakterystyczne zielone liście z białym bądź żółtym paskiem; zielistka
SJP.pl
związek chemiczny - chlorometan, pochodna metanu zawierająca atom chloru w cząsteczce, wykorzystywany jako środek usypiający
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;
Wiktionary
Chloroform ( chloroformium) – organiczny związek chemiczny z grupy halogenoalkanów, chlorowa pochodna metanu.
Wikipedia
IPA: xlɔˈrɔfɔrm, AS: χloroform
Wiktionary
przym. chloroformowy
Wiktionary
(1.1) trichlorometan
Wiktionary
usypiać za pomocą chloroformu, dawać narkozę
SJP.pl
przymiotnik od: chloroform
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chloroformem, dotyczący chloroformu
Wiktionary
rzecz. chloroform mrz.
Wiktionary
sól oksychlorku fosforu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. syntetyczny antyseptyk o wzorze sumarycznym C22H30Cl2N10, stosowany do odkażania skóry, błon śluzowych, ran i narzędzi chirurgicznych;
Wiktionary
Chloroheksydyna – organiczny związek chemiczny, syntetyczny antyseptyk, pochodna biguanidu. Stosowana w postaci glukonianu lub octanu działa silnie na bakterie Gram-dodatnie, natomiast słabiej na Gram-ujemne. Jest używana głównie jako środek odkażający skórę, błony śluzowe, rany oraz narzędzia chirurgiczne.
Wikipedia
(1.1) Roztwory mydła, detergenty anionowe, jony chlorkowe i środowisko zasadowe zmniejszają aktywność chloroheksydyny.
Wiktionary
czerwonawo-brązowy chlorek hemu, powstający z hemoglobiny; protohemina
SJP.pl
organiczny związek chemiczny zawierające w cząsteczce atom chloru i grupę hydroksylową; chlorhydryna
SJP.pl
organiczny związek chemiczny zawierające w cząsteczce atom chloru i grupę hydroksylową; chlorhydryna
SJP.pl
Chlorohydryny – organiczne związki chemiczne zawierające w cząsteczce atom chloru i grupę hydroksylową przy różnych atomach węgla.
Najprostszą chlorohydryną jest chlorohydryna etylenu HOCH2CH2Cl. Związek ten jest otrzymywany przez działanie chlorowodoru na odpowiednie glikole lub przez działanie kwasu podchlorawego na węglowodory nienasycone.
Wikipedia
rodzaj emalii antykorozyjnej
SJP.pl
przymiotnik od: chlorokauczuk
SJP.pl
rząd zielenic właściwych, jednokomórkowych organizmów powszechnie występujący w fitoplanktonie
SJP.pl
Ch
Wikipedia
jednokomórkowy organizm z rzędu zielenic, powszechnie występujący w fitoplanktonie
SJP.pl
zielony barwnik krwi u wieloszczetów
SJP.pl
Chlorokruoryna – duże zewnątrzkomórkowe białko hemowe wiążące tlen, o zielonkawoczerwonym zabarwieniu. Kolor ten jest wynikiem nietypowej budowy grupy hemowej chlorokruoryny, w której jedna z grup winylowych (-HC=CH2) zastąpiona jest grupą aldehydową (-CHO). Występuje u niektórych morskich wieloszczetów.
Wikipedia
rozpad związku chemicznego pod wpływem chloru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. jubil. odmiana jadeitu o barwie ciemnozielonej prawie wpadającej w czerń, zawzawierająca znaczny procent żelaza
Wiktionary
IPA: ˌxlɔrɔ̃mɛˈlãɲit, AS: χlorõmelãńit
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, chlorowa pochodna metanu o licznych zastosowaniach przemysłowych
SJP.pl
Chlorometan, – organiczny związek chemiczny, najprostszy przedstawiciel chloroalkanów, chlorowa pochodna metanu. Ma właściwości usypiające.
Wikipedia
przymiotnik od: chlorometan
SJP.pl
miernik stężenia chloru w cieczach (zazwyczaj w wodzie)
SJP.pl
jednokomórkowy glon słodkowodny z dwoma wiciami umożliwiającymi aktywne przemieszczanie, pozbawiony ściany komórkowej, zawierający chloroplast
SJP.pl
jednokomórkowy glon słodkowodny z dwoma wiciami umożliwiającymi aktywne przemieszczanie, pozbawiony ściany komórkowej, zawierający chloroplast
SJP.pl
nazwa handlowa antybiotyku zawierającego chloramfenikol
SJP.pl
halogenopochodna naftalenu, w której jeden z atomów wodoru został zastąpiony atomem chloru
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
halogenopochodna naftalenu, w której jeden z atomów wodoru został zastąpiony atomem chloru
SJP.pl
Chloronaftaleny, polichlorowane naftaleny (PCN z ang. "polychlorinated naphthalene") – organiczne związki chemiczne będące pochodnymi naftalenu, którego atom lub atomy wodoru zostały zastąpione atomami chloru. Zatem chloronaftaleny należą do chlorowanych związków aromatycznych.
Wikipedia
kwas chlorooctowy - związek organiczny, halogenopochodna kwasu octowego, w której jeden z atomów wodoru został zastąpiony atomem chloru
SJP.pl
organiczny związek chemiczny zawierający podwójne wiązanie węglowe, w którym jeden lub więcej atomów wodoru zostało zastąpionych atomami chloru
SJP.pl
silnie trująca ciecz o ostrej woni, stosowana do dezynsekcji pomieszczeń oraz jako gaz bojowy; akwinit
SJP.pl
Chloropikryna, trichloro(nitro)metan – organiczny związek chemiczny stosowany jako bojowy środek trujący z grupy drażniących. Otrzymany w 1848 roku przez Johna Stenhousa, używany także jako nematocyd oraz fumigant.
Wikipedia
ciałko zieleni zawierające chlorofil, występujące w komórkach roślinnych i innych organizmach fotosyntetyzujących, zachodzą w nim procesy fotosyntetycznej asymilacji dwutlenku węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;
Wiktionary
Chloroplast (ze starogreckiego: χλωρός (chlōrós) + πλαστός (plastós) – ciałko zieleni) – otoczone dwiema błonami białkowo-lipidowymi organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych. Są rodzajem plastydów. Zawierają zielone barwniki chlorofile pochłaniające energię światła słonecznego potrzebną do fotosyntezy. W nich zachodzi przemiana dwutlenku węgla oraz wody z wykorzystaniem energii świetlnej w glukozę oraz tlen.
Wikipedia
(1.1) Wewnątrz chloroplastu następuje przekazanie łańcucha białka kolejnym białkom opiekuńczym i odcięcie peptydu tranzytowego.
Wiktionary
IPA: xlɔˈrɔplast, AS: χloroplast
Wiktionary
rzecz. chloroplastyna ż.
przym. chloroplastowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z chloroplastem, dotyczący chloroplastu
Wiktionary
rzecz. chloroplast mrz.
Wiktionary
składnik chloroplastu, barwne białko
SJP.pl
w chemii: sól kwasu chloroplatynowego
SJP.pl
w chemii: sól kwasu chloroplatynowego
SJP.pl
rodzaj halogenopochodnej, w której podstawnikiem jest atom chloru
SJP.pl
chloropochodna butadienu używana do wyrobu syntetycznego kauczuku
SJP.pl
Chloropren, 2-chlorobuta-1,3-dien, – organiczny związek chemiczny, pochodna butadienu. Wykorzystywany do produkcji neoprenu – jednej z odmian kauczuku syntetycznego.
Wikipedia
przymiotnik od: chloropren
SJP.pl
lek przeciwpsychotyczny
SJP.pl
Chloropromazyna (łac. "chlorpromazinum") – organiczny związek chemiczny, pochodna fenotiazyny o budowie zbliżonej do chloroprotyksenu. W postaci chlorowodorku stosowana jako lek psychotropowy o działaniu przeciwpsychotycznym, przeciwautystycznym i uspokajającym. Lek zaliczany do leków typowych działających głównie na receptory dopaminergiczne.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. wojsk. związek fosforoorganiczny z grupy chlorofosfonianów, bezpośredni prekursor sarinu;
Wiktionary
Chlorosarin – fosforoorganiczny związek chemiczny z grupy chlorofosfonianów, bezpośredni prekursor sarinu znajdujący się w części B wykazu 1. Konwencji o zakazie broni chemicznej.
Sarin otrzymuje się w dwóch etapach. Najpierw w reakcji metylofosfonianu izopropylu z fosgenem tworzy się chlorosarin, który następnie z fluorkiem sodu tworzy sarin.
Wikipedia
(1.1) W reakcji chlorosarinu z fluorkiem sodu powstaje sarin.
Wiktionary
IPA: ˌxlɔrɔˈsarʲĩn, AS: χlorosarʹĩn
Wiktionary
(1.1) chlorometylofosfonian izopropylu
Wiktionary
związek powstały w wyniku działania kwasu chlorosulfonowego, np. chlorosiarczan metanu używany jako łzawiący gaz bojowy; chlorosulfon
SJP.pl
wykonany z chlorku srebra lub nim pokryty
SJP.pl
w chemii: związek powstały w wyniku działania kwasu chlorosulfonowego, np. chlorosiarczan metanu używany jako łzawiący gaz bojowy; chlorosiarczan
SJP.pl
kwas chlorosulfonowy - rodzaj kwasu nieorganicznego; kwas chlorosiarkowy
SJP.pl
antybiotyk stosowany w chorobach zakaźnych; aureomycyna
SJP.pl
Chlorotetracyklina – organiczny związek chemiczny z grupy antybiotyków tetracyklinowych otrzymywany z hodowli szczepu "Streptomyces aurofaciens".
Wikipedia
chlorowanadan ołowiu - minerał występujący w strefie utlenienia niektórych złóż rud ołowiu, stanowiący źródło otrzymywania wanadu; wanadynit
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlorować.
Wiktionary
rzecz. chlor m., chlorek m., chloran m., chlorowiec m., Chloe ż.
czas. chlorować
przym. chlorowy
temsłow. chloro-
Wiktionary
1. poddawać coś działaniu chloru;
2. wprowadzać jeden lub więcej atomów chloru do cząsteczki związku organicznego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) chem. techn. traktować coś chlorem lub związkiem, który wydziela chlor
(1.2) chem. wprowadzać atomy chloru do cząsteczek związków chemicznych
Wiktionary
rzecz. chlor m., chlorek m., chloryn m., chlorowanie n., podchloryn m., Chloe ż.
przym. chlorowy, chlorkowy
temsłow. chloro-
Wiktionary
grupa pierwiastków chemicznych z 17 grupy układu okresowego oprócz fluoru (chlor, brom, jod i astat), typowe niemetale występujące w przyrodzie w postaci związków, stosowane głównie jako środki dezynfekcyjne i utleniające
SJP.pl
związek chlorowcopochodny - taki organiczny związek chemiczny, w którym atom wodoru został zastąpiony atomem chlorowca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlorowcować.
Wiktionary
czas. chlorowcować
Wiktionary
wprowadzać atomy chlorowca (chloru, bromu, jodu lub astatu) do związku chemicznego
SJP.pl
nieorganiczny związek powstały z połączenia chlorowców z wodorem
SJP.pl
nieorganiczny związek powstały z połączenia chlorowców z wodorem
SJP.pl
przymiotnik od: chlorowiec
SJP.pl
pierwiastek z siedemnastej grupy układu okresowego
SJP.pl
1. dział w fabryce włókienniczej, w którym farbuje się tkaniny;
2. przyrząd do odkażania wody; chlorator, chlorownik, chlorownica
SJP.pl
przyrząd do odkażania wody; chlorator, chlorownik, chlorownia
SJP.pl
przyrząd służący do odkażania wody; chlorator, chlorownica
SJP.pl
sól zasady organicznej i kwasu chlorowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. organiczna sól kwasu chlorowodorowego (kwasu solnego);
Wiktionary
rzecz. chlorowodór m.
przym. chlorowodorkowy, chlorowodorowy
Wiktionary
sól zasady organicznej i kwasu chlorowodorowego
SJP.pl
Ch
Wikipedia
tworzywo termoplastyczne, produkt przyłączania chlorowodoru do kauczuku naturalnego; hydrochlorokauczuk
SJP.pl
przymiotnik od: chlorowodór
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chlorowodorem, dotyczący chlorowodoru
Wiktionary
(1.1) Ten roztwór składa się z kwasu chlorowodorowego i azotowego.
Wiktionary
rzecz. chlorowodór mrz., chlorowodorek mrz.
Wiktionary
1. nieorganiczny związek chemiczny, gaz o duszącej woni;
2. zwyczajowa nazwa kwasu chlorowodorowego
SJP.pl
Chlorowodór, HCl – nieorganiczny związek chemiczny, połączenie chloru i wodoru. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, tworząc kwas solny (kwas chlorowodorowy) z wydzieleniem dużej ilości ciepła.
Wikipedia
przymiotnik od: chlor
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. dotyczący chloru, związany z chlorem, zawierający chlor
Wiktionary
rzecz. chlor m., chlorek m., chlorowanie n., Chloe ż.
czas. chlorować
temsłow. chloro-
Wiktionary
sól kwasu chlorowęglowego
SJP.pl
1. choroba roślin zielonych spowodowana niedoborem chlorofilu, objawiająca się żółknięciem, odbarwieniami liści i łodyg;
2. niedokrwistość występująca najczęściej u młodych dziewcząt w okresie dojrzewania płciowego; blednica
SJP.pl
Chloroza – jeden z rodzajów zmian zabarwienia roślin. Jest to objaw chorobowy polegający na zaburzeniach w wytwarzaniu chlorofilu. Objawia się tym, że chore rośliny stopniowo żółkną. Przyczyny chlorozy są różne:
Wikipedia
kwas chlorozłotowy - nieorganiczny związek chemiczny złota z chlorem i wodorem, stosowany w złotnictwie
SJP.pl
łacińska nazwa chloru (pierwiastka chemicznego)
SJP.pl
nazwa zwyczajowa soli kwasu chlorowego (III)
SJP.pl
sól nietrwałego kwasu chlorawego; niektóre chloryny mają zastosowanie w przemyśle papierniczym i włókienniczym jako środki bielące
SJP.pl
przymiotnik od: chloryn, chloryna
SJP.pl
sól nietrwałego kwasu chlorawego; niektóre chloryny mają zastosowanie w przemyśle papierniczym i włókienniczym jako środki bielące
SJP.pl
minerał z grupy skałotwórczych, uwodniony krzemian i glinokrzemian
SJP.pl
Chloryt – minerał, będący mieszaniną glinokrzemianów, magnezu i żelaza, o barwie ciemnozielonej, połysku perłowym, tworzącym łuseczkowate skupienia. Minerał ten należy do krzemianów warstwowych i bywa zaliczany do minerałów ilastych.
Nazwa pochodzi od gr. "chloros" = jasnozielony (A.G. Werner, 1789 r.).
Wikipedia
minerał, krzemian żelaza i glinu
SJP.pl
Chlorytoid – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa nawiązuje do powierzchownego podobieństwa tego minerału do chlorytów, lecz bardzo różniący się od strukturalnie, w 1837 roku został zidentyfikowany jako oddzielny minerał.
Wikipedia
minerał z grupy skałotwórczych, uwodniony krzemian i glinokrzemian
SJP.pl
Chloryty – grupa minerałów zaliczana do gromady krzemianów. Należą do minerałów szeroko rozpowszechnionych na Ziemi.
Nazwa pochodzi od gr. "Chloros (khloros)" = zielony i nawiązuje do częstej barwy tych minerałów.
Wikipedia
proces zachodzący podczas wietrzenia krzemianów
SJP.pl
Chlorytyzacja – proces zachodzący w skorupie ziemskiej, prowadzący do przeobrażenia minerałów zawierających żelazo I magnez (np. biotytu, amfibolu, piroksenu, granatu) w chloryty. Przebiega pod wpływem procesów hydrotermalnych w niższych temperaturach, wietrzenia lub niektórych procesów metamorficznych. Skały mają barwę zielonawą.
Wikipedia
potocznie: pić alkohol w nadmiarze; chlać
SJP.pl
imię królów Franków
SJP.pl
1. przedmiot dumy;
2. zaszczyt, chwała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przedmiot dumy, powód do dumy
(1.2) stpol. śrpol. zob. chłuba.
Wiktionary
(1.1) Reprezentacja Polski nie przyniosła nam chluby podczas Euro 2012.
Wiktionary
IPA: ˈxluba, AS: χluba
Wiktionary
przym. chłubliwy, chlubny
Wiktionary
chlubić się; szczycić się, być dumnym z kogoś lub czegoś; chełpić się
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: chlubnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chlubny
SJP.pl
przynoszący chwałę, zaszczyt; zaszczytny, chwalebny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przynoszący chlubę, zaszczyt; taki jakim można się chlubić
Wiktionary
(1.1) Jedyny chlubny wyjątek stanowiły spółdzielnie rzemieślnicze, które nie dały się podporządkować ówczesnym władzom.
Wiktionary
czas. chlubić się ndk.
rzecz. chluba ż.
rzad. chlubiś mos.
przym. stpol. chłubliwy, chlubliwy
przysł. chlubnie
Wiktionary
(1.1) zaszczytny, chwalebny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlubotać.
Wiktionary
czas. chlubotać
Wiktionary
dawniej: chlupotać; wydawać dźwięk charakterystyczny dla przelewającej się cieczy
SJP.pl
Chludowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Suchy Las.
Wieś duchowna, od 1248/1250 z nadania książąt Przemysła I i Bolesława Pobożnego własność klasztoru Cysterek w Owińskach. Pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chludziński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Cholewa.
Wikipedia
żartobliwie: staranny, czysty, schludny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. żart. taki, który nie jest niechlujny
Wiktionary
(1.1) Powie się malcowi: „Jakiś ty niechlujny”, a on: „Nie, tatusiu, chlujny, chlujny”.
Wiktionary
IPA: ˈxlujnɨ, AS: χlui ̯ny
Wiktionary
odgłos wpadnięcia do wody
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) odgłos wpadania czegoś do cieczy lub błota
(1.2) odgłos uderzania wody o coś
wykrzyknik w użyciu czasownikowym
(2.1) wpaść do wody, błota, kałuży itp.
Wiktionary
(2.1) Mięso na rosół chlup do wody, oczywiście zimnej, dopiero później zaczynamy wszystko gotować.
Wiktionary
IPA: xlup, AS: χlup
Wiktionary
rzecz. chlupanie, chlupnięcie, chlupot, chlupotanie
czas. chlupać, chlupotać
przym. chlupki
Wiktionary
(1.1-2) plusk
(1.2) plusk
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlupać.
Wiktionary
czas. chlupać
wykrz. chlup
Wiktionary
o cieczy: przelewać się, wydając charakterystyczny dźwięk
SJP.pl
przestarzałe: chlupoczący, błotnisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlupotać.
Wiktionary
czas. chlupotać
wykrz. chlup
Wiktionary
wydawać dźwięk charakterystyczny dla przelewającej się cieczy
SJP.pl
wydający odgłos chlupotania; chlupoczący, bulgoczący
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chlustać)
(1.1) z rozmachem rozlać, rozchlapać lub rozbryzgać ciecz
(1.2) pot. wypić kieliszek wódki
(1.3) gw-pl|Warszawa. uciec
Wiktionary
(1.1) Na modelkę w futrze chluśnięto czerwoną farbą.
(1.2) „Chluśniem, bo uśniem!” – wybełkotał Józef.
Wiktionary
IPA: ˈxlusnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χlusnõńć
Wiktionary
rzecz. chluśnięcie n., chlustanie n.
czas. chlustać ndk.
Wiktionary
(1.1) chlapnąć
Wiktionary
dźwięk uderzenia wody o coś; plusk, pluskot
SJP.pl
Chlust – szybka, wieloosobowa, hazardowa gra karciana, popularna wśród szkolnej młodzieży na terenie Górnego Śląska oraz okolic Radomia w czasach PRL-u. Nazwa gry wzięła się od onomatopei oznaczającej odgłos, jaki wydawały karty przy nerwowym rzucaniu ich na stół bądź ziemię przez graczy. Jest nazywana również śląskim pokerem.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlustać.
Wiktionary
czas. chlustać, chlusnąć
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chlusnąć)
(1.1) o cieczy: wylewać się strumieniami, rozpryskując się
Wiktionary
(1.1) Nagle jeden z napastników wyjmuje z torby butelkę z pomarańczową cieczą i chlusta nią w twarz kobiecie.
Wiktionary
IPA: ˈxlustat͡ɕ, AS: χlustać
Wiktionary
rzecz. chlustanie n., chluśnięcie n.
czas. chlusnąć
Wiktionary
chluśniem, bo uśniem - żartobliwe wyrażenie używane w celu zachęcenia do wypicia kolejnej porcji alkoholu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chlusnąć.
Wiktionary
IPA: xluɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χluśńė̃ńće
Wiktionary
czas. chlusnąć, chlustać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) góry. gw-pl|Górny Śląsk. chleb
Wiktionary
(1.1) góry. Cy mos chlyb?
Wiktionary
wielka liczba czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nagromadzenie latających owadów, rzadziej ptaków
(1.2) łow. stado jeleni, łosi, danieli lub żubrów
(1.3) przen. duża liczba kogoś lub czegoś
(1.4) przest. chmura, tuman
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pod gałęzią wisiała w powietrzu chmara maleńkich muszek.
(1.2) Jelenia chmara pomknęła w głąb regla jak błyskawica.
(1.2) Widuje się tutaj chmary danieli gaszące pragnienie o poranku.
(1.4) Każde ruszenie jakiegoś rupiecia na strychu, wzbija chmary kurzu.
Wiktionary
IPA: ˈxmara, AS: χmara
Wiktionary
(1.1) hurma, rój
(1.3) mnóstwo, ćma, tłum
Wiktionary
a) ludowa obrzędowa pieśń weselna śpiewana przy oczepinach;
b) muzyka do tej pieśni;
c) taniec do tej pieśni; taniec chmielowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Humulus|L.|ref=tak., rodzaj roślin pnących z rodziny konopiowatych;
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju chmieli (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) kraków. piwo
(2.2) tradycyjna pieśń weselna śpiewana przy oczepinach;
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: chmielić
Wiktionary
Chmiel ("Humulus" L.) – rodzaj roślin pnących z rodziny konopiowatych. Należą do niego w zależności od ujęcia systematycznego 3 lub 7 gatunków. Występują one w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej. W Polsce rośnie dziko i uprawiany jest chmiel zwyczajny "H. lupulus", przejściowo dziczeje także chmiel japoński "H. scandens".
Wikipedia
(1.2) W Czechach o 20% spadła uprawa chmielu.
Wiktionary
IPA: xmʲjɛl, AS: χmʹi ̯el
Wiktionary
rzecz. chmielarnia ż., chmielarz m., chmielarstwo n., chmielina ż., chmielnik m., Chmielowice nmos., Chmielnik m., Chmielno n., Chmielaki nmos., Chmiel m., chmielowy m., Chmielina ż., Chmielita ż., Chmielinek m., Chmieliska ż., Chmielisko n., Chmielinko n.
:: zdrobn. chmielik m.
czas. chmielić ndk., chmielować ndk., podchmielić dk.
przym. chmielowy, chmielarski, podchmielony
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
święto na zakończenie okresu zbioru chmielu, dożynki chmielowe
SJP.pl
niesobka chmielanka - gatunek motyla z rodziny niesobkowatych, występujący w Azji i Europie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
plantacja chmielu; chmielnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. miejsce uprawy chmielu
(1.2) zakład parowania chmielu
Wiktionary
(1.1) Zaraz za chmielarnią zaczynała się miedza wujostwa.
Wiktionary
rzecz. chmiel m.
Wiktionary
(1.1) chmielnik
Wiktionary
przymiotnik od: chmielarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chmielarstwem albo chmielarzami
Wiktionary
rzecz. chmielowy mrz., chmielarstwo n., chmielarz mos., chmielarka ż., chmiel mrz., chmielenie n.
czas. chmielić ndk., chmielować ndk.
przym. chmielowy, chmielny, podchmielony
Wiktionary
uprawa chmielu dla przemysłu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina rolnictwa przemysłowego zajmująca się uprawą i przetwarzaniem chmielu
Wiktionary
przym. podchmielony
rzecz. chmiel mzw./mrz.
Wiktionary
człowiek uprawiający chmiel lub handlujący chmielem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uprawiająca chmiel
Wiktionary
Chmielarz (niem. "Hopfen-Berg", "Hopfenberg") – szczyt (585 m n.p.m.) w północnej części Grzbietu Wschodniego w Górach Kaczawskich. Leży między Dłużkiem a Polanką, w grzbiecie ciągnącym się na zachód od Bukowinki poprzez Marciniec, Rogacz, Dłużek, Chmielarz, Polankę, Trzciniec, Zadorę i Lipną nad Wojcieszowem. Sam szczyt leży na południe od linii grzbietowej. Na wierzchołku występują niewielkie skałki.
Wikipedia
przym. podchmielony
rzecz. chmiel mzw./mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chmieleniec (kaszb. "Chmiéléńc") – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Łęczyce.
Według danych na dzień 23 października 2019 roku wieś zamieszkuje 184 mieszkańców na powierzchni 12,03 km².
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chmielno
SJP.pl
pęd chmielu
SJP.pl
Zobacz też: Chmielina (obwód wołogodzki).
Chmielina (niem. " Hopfenberg", 664 i 643 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w środkowej części Gór Sowich.
Wikipedia
Chmielinko – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Lwówek. Ma status sołectwa.
Wikipedia
dodawać do czegoś chmielu; chmielować
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Herb Chmieliński i jego odmiany
Chmieliński ("Chmelentz, Chmelentzke, Chmelenz, Chmielinski, Drzewica odmienny") – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Drzewica.
Wikipedia
mieszkaniec Chmielnika, Chmielna
SJP.pl
mieszkanka Chmielna
SJP.pl
powstanie w latach 1648-1655 Kozaków Zaporoskich i chłopstwa ukraińskiego pod przywództwem Bohdana Chmielnickiego; wielka wojna kozacka
SJP.pl
1. → Chmielnik;
2. → Chmielnik Rzeszowski;
3. obwód chmielnicki - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chmielnickim, dotyczący Chmielnickiego (miasta na Ukrainie)
(1.2) związany z Chmielnikiem, dotyczący Chmielnika (miasta na Ukrainie)
Wiktionary
Chmielnicki (ukr. Хмельницький, "Chmelnyćkyj"; do 1954 Płoskirów, Proskurów ukr. Проскурів, "Proskuriw") – miasto w zachodniej części Ukrainy, nad Bohem, stolica obwodu i rejonu. Miasto liczy 273 713 mieszkańców (2020), dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 251 077.
Wikipedia
IPA: xmjɛlˈɲit͡s.ki
Wiktionary
rzecz. Chmielnicki mrz., Chmielnik mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Chmielnika (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Chmielnika (miasta w Polsce)
SJP.pl
plantacja chmielu; chmielarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. miejsce uprawy chmielu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zaraz za chmielnikiem zaczynała się miedza wujostwa.
Wiktionary
rzecz. chmiel m., Chmielnik m.
przym. podchmielony
Wiktionary
(1.1) chmielarnia
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zbiory chmielu
SJP.pl
drzewo z rodziny brzozowatych; drzewo chmielowe, ostria
SJP.pl
Ch
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chmielować.
Wiktionary
czas. chmielować
Wiktionary
dodawać do czegoś chmielu; chmielić
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przędziorek chmielowiec - mały pajączek z rzędu roztoczy, będący szkodnikiem chmielu
SJP.pl
Chmielowiec (nazwa oboczna: Chmielaki) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Kluki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wieś położona nad rzeką Ścichawką w otoczeniu kompleksów leśnych przy drodze gminnej Kluki – Żar.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: chmiel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z chmielem
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) choreogr. tradycyjny taniec weselny tańczony do melodii chmiela;
Wiktionary
Chmielowy – polski taniec ludowy, tańczony na weselu do melodii Chmiela po oczepinach panny młodej.
Wikipedia
(1.1) Sprzeczamy się, która altana w naszym ogrodzie piękniejsza: różana czy chmielowa?
Wiktionary
IPA: xmʲjɛˈlɔvɨ, AS: χmʹi ̯elovy
Wiktionary
rzecz. chmiel m.
przym. chmielarski, podchmielony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. kum
Wiktionary
1. kropelki wody, kryształki lodu albo ich mieszanina, skupione i zawieszone w atmosferze;
2. wielka ilość lub liczba czegoś;
3. kłąb czegoś;
4. potocznie: smutek lub niezadowolenie z czegoś;
5. w informatyce: wirtualne miejsce na serwerach internetowych do przechowywania danych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;
(1.2) przen. inna nieprzejrzysta zawiesina cząsteczek lub drobnych obiektów, która unosi się w powietrzu
(1.3) inform. model przetwarzania oparty na użytkowaniu usług dostarczonych przez zewnętrzne organizacje;
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(2.1) daw. gw-pl|Warszawa. stróż
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na niebie pojawiły się nagle deszczowe chmury.
(1.3) Nasza firma pracuje nad nową usługą, umożliwiającą przechowywanie danych w chmurze.
Wiktionary
IPA: ˈxmura, AS: χmura
Wiktionary
rzecz. zachmurzenie n., chmurność ż., chmurzenie n., pochmurność ż., rozchmurzenie n.
:: zdrobn. chmurka ż., chmureczka ż.
czas. chmurzyć, chmurzyć się ndk., zachmurzyć dk., rozchmurzyć dk., pochmurnieć ndk., spochmurnieć dk.
przym. pochmurny, zachmurzony, chmurny, bezchmurny, chmurowy
przysł. pochmurnie, chmurnie, pochmurno
Wiktionary
zdrobnienie od: chmurka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: chmura
Wiktionary
IPA: xmuˈrɛt͡ʃka, AS: χmurečka
Wiktionary
rzecz. chmura ż.
czas. chmurzyć
Wiktionary
mała chmura
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chmura
(1.2) mała chmura, obłoczek
(1.3) niewielki kłąb czegoś
Wiktionary
IPA: ˈxmurka, AS: χmurka
Wiktionary
zob. chmura.
Wiktionary
nieco pochmurny, trochę zachmurzony
SJP.pl
przysłówek
(1.1) meteorol. będąc obfitym w chmury
(1.2) przen. w sposób ponury czy mroczny
Wiktionary
rzecz. zachmurzenie n., chmurność ż., chmura ż., chmurka ż., chmurzenie n., pochmurnienie n., pochmurność ż., spochmurnienie n.
czas. chmurzyć ndk., pochmurnieć ndk., spochmurnieć dk.
przym. chmurny, pochmurny, bezchmurny
przysł. chmurno, pochmurnie, pochmurno
Wiktionary
(1.1) war. chmurno, pochmurnie, pochmurno
(1.2) mrocznie, ponuro, posępnie, złowróżbnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: chmurnie, chmurno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chmurny
SJP.pl
chmurzyć;
1. zaciągać się chmurami; pochmurnieć;
2. w przenośni: stawać się smutnym; zasępiać się, smutnieć
SJP.pl
postać z dawnych wierzeń ludowych, czarodziej mający władzę nad chmurami; płanetnik
SJP.pl
przysłówek
(1.1) chmurnie, pochmurnie
(1.2) przest. ponuro, posępnie
Wiktionary
(1.1) Było cały dzień chmurno, ale pod wieczór pozimniało i wypogodziło się.
(1.1) Gdym wjeżdżał do portu, było chmurno, dżdżysto, mglisto, posępnie; słowem taki czas, w jakim najlepiéj jest położyć się spać.
(1.1) Zrobiło się wietrzno i chmurno. Wszakże deszcz nie pada, więc idziemy dalej.
(1.2) Król nań chmurno popatrzył i głowę odwrócił.
Wiktionary
przysł. chmurnie
przym. chmurny
Wiktionary
→ chmurny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chmurne; cecha tych, którzy są chmurni
Wiktionary
przym. chmurny, pochmurny, bezchmurny
rzecz. chmura ż., zachmurzenie n.
czas. chmurzyć się, chmurzyć
przysł. pochmurno, chmurnie
Wiktionary
1. pokryty chmurami, pełen chmur; zachmurzony, pochmurny;
2. ponury, posępny, nachmurzony; pochmurny;
3. będący wyrazem czyjegoś smutku; pochmurny;
4. budzący niepokój, groźny;
5. wzniosły, górny; nierzeczywisty, urojony
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pokryty chmurami
(1.2) sprawiający ponure wrażenie
(1.3) będący źródłem niepokoju
Wiktionary
(1.1) Tu jest cząstka ich ojczyzny, ich dzieciństwa, lat młodych górnych i chmurnych, przesuwają się wspomnienia: Lwów, Borysław, Drohobycz, Bitków, Truskawiec, Kałusz, Grodno, Wilno, Sokal i Starzynki Małe.
Wiktionary
rzecz. chmura ż., chmurność ż., zachmurzenie n.
przysł. chmurno, chmurnie, pochmurno
czas. chmurzyć się, chmurzyć
przym. pochmurny
Wiktionary
(1.1) pochmurny, zachmurzony, mglisty, niepogodny, mroczny
(1.2) mroczny, ponury, posępny, smutny, zasępiony
(1.3) groźny
Wiktionary
mający wpływ na tworzenie się chmur
SJP.pl
przymiotnik od: chmura
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) meteorol. dotyczący chmur, związany z chmurami
(1.2) inform. dotyczący chmury obliczeniowej, związany z chmurą obliczeniową
Wiktionary
(1.1) Ponieważ objętość kropli rośnie z trzecią potęgą promienia trzeba 125 „typowych” kropelek chmurowych o promieniu 10 μm, aby utworzyć jedną „dużą” kropelkę chmurową o pormieniu 50 μm.
(1.2) Usługodawcy usług chmurowych dzięki posiadanym zasobom mogą łatwiej dostosować się do zmieniającego się prawa i adaptować swoje usługi do nowej rzeczywistości prawnej.
Wiktionary
rzecz. chmura m./ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: chmura; chmurzysko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chmurzyć.
Wiktionary
rzecz. chmura ż.
czas. chmurzyć się, chmurzyć
przysł. pochmurno, chmurnie
Wiktionary
zgrubienie od: chmura; chmurzysko
SJP.pl
zgrubienie od: chmura; chmursko
SJP.pl
1. zaciągać chmurami; chmurnieć;
2. w przenośni: czynić smutnym, posępnym; zasmucać;
3. chmurzyć się -
a) zaciągać się chmurami;
b) w przenośni: stawać się posępnym, smutnym, nadąsanym
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zasłaniać chmurami
(1.2) przen. książk. czynić smutnym, ponurym, przygnębionym
czasownik zwrotny niedokonany chmurzyć się
(2.1) pokrywać się chmurami
(2.2) przen. stawać się smutnym
Wiktionary
IPA: ˈxmuʒɨt͡ɕ, AS: χmužyć
Wiktionary
rzecz. chmura ż., chmurka ż., chmureczka ż., zachmurzenie n., zachmurzanie n., chmurzenie n., chmurność ż.
czas. zachmurzyć się, zachmurzać się, chmurnieć, pochmurnieć, rozchmurzyć się, rozchmurzać się
przym. chmurny, pochmurny, bezchmurny
przysł. pochmurno, chmurnie
Wiktionary
(2.1) zachmurzać się
(2.2) smutnieć, chmurnieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. mały, niepozorny okaz zwierzęcia danego gatunku;
2. mały, niepozorny człowiek;
3. przenośnie: malec, brzdąc, smarkacz
SJP.pl
podobny do chmyza; mały, niepozorny
SJP.pl
henna;
1. naturalny czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z pędów henny;
2. farba do włosów, której głównym składnikiem jest ten barwnik
SJP.pl
w starożytnym Egipcie: bóg z głową barana, opiekun robotników
SJP.pl
Ch
Wikipedia
wewnętrzny otwór nosowy u kręgowców czworonożnych i niektórych ryb; nozdrze wewnętrzne
SJP.pl
występująca w wewnętrznej warstwie ciała gąbek komórka o kształcie cylindrycznym, zaopatrzona w wić i charakterystyczny, otaczający ją kołnierzyk plazmatyczny, wychwytująca z wody cząstki pokarmowe; komórka kołnierzykowata
SJP.pl
Choanocyt, komórka kołnierzykowa – jednowiciowa, owalna lub okrągła komórka wewnętrznej (gastralnej) warstwy ciała gąbek (Porifera) wykazująca duże podobieństwo do wiciowców kołnierzykowych (Choanoflagellata). Komórki kołnierzykowe wyposażone są w pojedyncze wici otoczone wieńcem 30–40 mikrokosmków.
Wikipedia
Chobielin – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.
Wikipedia
Chobienice (pol. hist. "Chobienica", niem. "Köbnitz") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Siedlec.
Wikipedia
dawniej:
1. sandał ze skrzydełkami;
2. rozszerzenie nogawki spodni lub rękawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. ogon
(1.2) daw. sandały, rzadziej inne buty, z przyczepionymi skrzydłami
(1.3) daw. włók. rozszerzenie nogawki lub rękawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxɔbɔt, AS: χobot
Wiktionary
Chobotki – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Knyszyn.
Wieś posiadała w 1673 roku marszałkowa nadworna koronna Aleksandra Katarzyna Branicka, leżała w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
dawniej:
1. sandał ze skrzydełkami;
2. rozszerzenie nogawki spodni lub rękawa
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) stpol. szerokie spodnie
Wiktionary
IPA: xɔˈbɔtɨ, AS: χoboty
Wiktionary
spójnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. jakby, jak
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. choćby
Wiktionary
(1.1) Stanik szczylo machy choby afa.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Choceń – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Choceń.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Choceń. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Z końcem 2019 roku liczyła 1874 mieszkańców. Jest największą miejscowością gminy Choceń.
Wikipedia
przymiotnik od: Choceń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chochelka
Wiktionary
rzecz. chochelka ż.
Wiktionary
mała chochla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała chochla, łyżka wazowa
Wiktionary
IPA: xɔˈxɛlka, AS: χoχelka
Wiktionary
rzecz. chocheleczka ż., chochla
Wiktionary
(1.1) łyżka wazowa, reg. pozn. nabierka
Wiktionary
1. łyżka wazowa; warząchew, warzecha;
2. ilość zupy w tej łyżce;
3. w rybołówstwie: długa tyczka do przeciągania sieci pod lodem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;
Wiktionary
Chochla – narzędzie do nakładania posiłków (sztuciec); duża łyżka przystosowana do głębokich naczyń. Chochlą zazwyczaj nalewa się zupę lub inne ciecze. Wykonana jest najczęściej z metalu lub tworzyw sztucznych.
Wikipedia
(1.1) Nabrałem chochlą zupy do talerza.
Wiktionary
IPA: ˈxɔxla, AS: χoχla
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. chochelka ż.
Wiktionary
(1.1) warząchew; reg. śl. kielnia
Wiktionary
rybak używający sieci, które przeciąga się pod lodem za pomocą żerdzi zwanych chochlami
SJP.pl
złośliwy duszek, nadprzyrodzona istota występująca w podaniach ludowych; skrzat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) złośliwy, psotny duszek
(1.2) drobny błąd w tekście zmieniający jego znaczenie
(1.3) psotny, wesoły błysk w spojrzeniu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Paź o urodzie psotnego chochlika zaskakująco dobrze obeznany był we wszelkiego rodzaju chłopięcych figlach.
(1.2) Złośliwy chochlik drukarski wkradł się i do naszej rubryki.
Wiktionary
rzecz. chochoł mzw./mos./mrz.
Wiktionary
złośliwy duszek, nadprzyrodzona istota występująca w podaniach ludowych; skrzat
SJP.pl
podobny do chochlika; psotny, złośliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy chochlika
Wiktionary
przymiotnik od: chochlik
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chochlować.
Wiktionary
czas. chochlować
Wiktionary
1. regionalnie: jeść łapczywie łyżką;
2. przestarzałe: przeciągać tyki od sieci pod lodem
SJP.pl
1. związany z chochołami, mający cechy chochoła;
2. dotyczący Chochoła, postaci z "Wesela" Wyspiańskiego
SJP.pl
Chochorowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Podegrodzie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. słomiane okrycie drzewek i krzewów ogrodowych na czas zimy;
2. snopek chroniący przed deszczem ul lub zestawione snopy zboża;
3. ziemnowodny ssak z rodziny kretowatych; desman, wychuchol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. śrpol. wierzch, czub
(1.2) śrpol. wysoko upięta fryzura, kok
(1.7) gw-pl|Chotel Czerwony, Jeżewo, Biłgoraj. wierzchołek
(2.2) mężczyzna, do którego mówiący odczuwa lekceważenie lub pogardę
(2.3) gw-pl|Piaski. przebieraniec owinięty w słomę straszący w zapusty
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) gw-pl|Jacnia. strach, widziadło
(3.2) zool. desman
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Po dwuletniej przerwie wczoraj, w Rydlówce znowu uroczyście osłonięto słomianym chochołem krzak róży.
(1.4) W mendel idzie 14 snopków [...], które się przykrywają chachołem [...] snopem rozczapierzonym i opuszczonym w okap niby daszkiem.
(1.6) Kapusta często ma puste głowy albo wyrasta w chochoły.
(2.2) Felietoniści sporządzali sobie plan pracy: [...] pognębić syjonizm, wyszydzać bumelantów i chochołów spod budki z piwem.
(2.3) Dawniej owijali się niektórzy w słomę i tych zwano chochołami.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ.xɔw, AS: χoχou̯
Wiktionary
rzecz. chochlik m. Chochoł m., Chocholec m.
:: zdrobn. chochołk m.
przym. chocholaty, chochołaty, chochłaty
Wiktionary
(1.3) otulina
(1.4) gwara. chachoł
(1.5) sofizmat rozszerzenia, stawianie chochoła, atakowanie chochoła
(2.1) chachoł
Wiktionary
podobny do chochoła; nastroszony, rozczochrany
SJP.pl
mieszkaniec Chochołowa
SJP.pl
mieszkanka Chochołowa
SJP.pl
przymiotnik od: Chochołów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chochołowa, związany z Chochołowem
Wiktionary
(1.1) W piątek pojechaliśmy do Chochołowskiej, w sobotę do Kościeliskiej.
Wiktionary
rzecz. Chochołów mrz., chochołowianin mrz., chochołowianka ż., Chochołowski mos., Chochołowska ż.
Wiktionary
związany z chochołem
SJP.pl
1. słomiane okrycie drzewek i krzewów ogrodowych na czas zimy;
2. snopek chroniący przed deszczem ul lub zestawione snopy zboża;
3. ziemnowodny ssak z rodziny kretowatych; desman, wychuchol
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
spójnik
(1.1) daw. choć, chociaż
Wiktionary
IPA: ˈxɔt͡ɕa, AS: χoća
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Chocian z małżonką; Chocianowie
SJP.pl
mieszkaniec Chocianowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Chocianowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chocian z małżonką; Chocianostwo
SJP.pl
przymiotnik od: Chocianów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chociana lub z nim związany
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chocianów (tuż po wojnie "Kaczanów", Kotzenau) – miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie polkowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chocianów. Leży we wschodniej części Borów Dolnośląskich, na zachód od Lubina i na północ od Chojnowa.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto liczyło 7455 mieszkańców (458. miejsce w kraju).
Wikipedia
IPA: xɔˈt͡ɕãnuf, AS: χoćãnuf
Wiktionary
choć;
1. spójnik rozpoczynający zdania podrzędne (lub ich części), wyrażające kontrast, rozbieżność między oczekiwaniami a tym, co się dokonuje, realizuje, np. "Kobieta to bardzo atrakcyjna, chociaż trudno powiedzieć, że ładna."; ale, mimo;
2. spójnik rozpoczynający zdania podrzędne (lub ich części), wyrażające szczególność, specyfikę sytuacji, w których podejmowane działania są bezskuteczne, prowadzą do nieoczekiwanych rezultatów, np.: "Spróbował, chociaż wiedział, że się nie uda.";
3. partykuła uwydatniająca treść, na której ma być skoncentrowana szczególna uwaga, np. "Spróbuj chociaż jednego."; bodaj, przynajmniej * przed spójnikiem "chociaż" stawiamy zawsze przecinek
SJP.pl
spójnik
(1.1) …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca
partykuła
(2.1) …uznająca to, co następuje za minimum, na które można się jednak zgodzić
Wiktionary
Chociaż ( Хацяж; Хотяж) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie lachowickim, w sielsowiecie Honczary.
Wikipedia
(1.1) Kupił cukier, chociaż miał go w domu.
(2.1) Wypij chociaż ten jeden kieliszek, a na pewno ci nie zaszkodzi!
(2.1) Chociaż raz zachowaj się jak prawdziwy mężczyzna!
(2.1) Nie mogę iść na piwo, bo antybiotyki, to chociaż sobie poczytam.
Wiktionary
IPA: ˈxɔt͡ɕaʃ, AS: χoćaš
Wiktionary
(1.1) choć, aczkolwiek, jakkolwiek, mimo że, pomimo że
(2.1) choć, choćby, chociażby, bodaj, bodajby, przynajmniej, co najmniej, reg. śl. aspóń
Wiktionary
co najmniej, przynajmniej
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Chociebor, Kociebor – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Chocie-" („chcieć”) i "-bor" („walka”). Mogło oznaczać „pragnącego walki”.
Wikipedia
Chocieborowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Wąsosz. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Chociebuż (miasto w Niemczech)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chociebużem
Wiktionary
(1.1) Jubileuszowy rok zaczął się 1 stycznia z wielkim noworocznym koncertem i zakończył się 30 listopada ze świątecznym przedstawieniem w chociebuskim teatrze.
Wiktionary
IPA: ˌxɔt͡ɕɛˈbusʲci, AS: χoćebusʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chociebuż mrz., chociebużanin mos., chociebużanka ż.
Wiktionary
miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodnich Niemczech;
Wiktionary
Chociebuż (niem. Cottbus, wym. ; dolnołuż. Chóśebuz, wym. lub ; górnołuż. "Choćebuz", wym. ; czes. "Chotěbuz", wym.) – miasto na prawach powiatu we wschodnich Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, nad Sprewą. Jest drugim co do wielkości, po Poczdamie, stolicy Brandenburgii, miastem tego kraju związkowego; główne miasto oraz kulturalna stolica Dolnych Łużyc.
Wikipedia
(1.1) Pan Alfred M. z Chociebuża napisał podręcznik języka dolnołużyckiego dla Polaków.
Wiktionary
IPA: xɔˈt͡ɕɛbuʃ, AS: χoćebuš
Wiktionary
rzecz. chociebużanin mos., chociebużanka ż.
przym. chociebuski
Wiktionary
mieszkaniec Chociebuża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chociebuża
Wiktionary
rzecz. Chociebuż mrz.
:: fż. chociebużanka ż.
przym. chociebuski
Wiktionary
mieszkanka Chociebuża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chociebuża
Wiktionary
rzecz. Chociebuż mrz.
:: fm. chociebużanin mos.
przym. chociebuski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Chociebórz (niem. "Koschpendorf") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Kamiennik.
Wikipedia
Chociejów (niem. "Göttern") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wieś liczy ponad 1000 lat, od 1573 roku należała do majątków Gębickich. W 1952 roku wieś zamieszkiwało 77 osób w 17 gospodarstwach.
Wikipedia
Chocielewko (kaszb. "Chòceléwkò") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie lęborskim, w gminie Nowa Wieś Lęborska. Leży w pradolinie Łeby. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Chociemir, Chocimier, Chocimir, Chocimirz, Kociemir, Kociemiar, Kociemier, Kocimiar, Kocimier, Kocimir, Koćmir – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Chocie-" („chcieć”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „pragnący pokoju”.
Chociemir imieniny obchodzi 5 maja i 13 czerwca.
Wikipedia
Chociemir z małżonką; Chociemirowie
SJP.pl
Chociemir z małżonką; Chociemirostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chociemira lub z nim związany
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Chociesław, Chocsław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Chocie-" („chcieć”) i "-sław" („sława”). Mogło oznaczać "pragnący sławy”.
Chociesław imieniny obchodzi 7 stycznia i 10 maja.
Wikipedia
Chociesław z małżonką; Chociesławowie
SJP.pl
Chociesław z małżonką; Chociesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chociesława lub z nim związany
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. chcieć
Wiktionary
IPA: ˈxɔt͡ɕɛ̇t͡ɕ, AS: χoćėć
Wiktionary
Chocień – kolonia w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Nowogródek Pomorski.
Wikipedia
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem;
Wiktionary
Chocim ( Хотин, "Chotyn") – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy, w obwodzie czerniowieckim, w rejonie dniestrzańskim, nad Dniestrem, siedziba homady.
Wikipedia
(1.1) Jan III Sobieski odniósł zwycięstwo nad Turkami pod Chocimiem.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ.t͡ɕim
Wiktionary
przym. chocimski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, w rejonie tłumackim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. chocimierski
Wiktionary
przymiotnik od: Chocim (miasto na Ukrainie)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Chocimiem, dotyczący Chocimia
Wiktionary
rzecz. Chocim m.
Wiktionary
Chocimów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Kunów. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chocimów, po jej zniesieniu w gromadzie Kunów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chociwel (niem. "Freienwalde") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chociwel. Miasto leży na Pojezierzu Ińskim, nad rzeką Krąpiel i jeziorem Starzyca o charakterystycznym półksiężycowym kształcie.
Wikipedia
(1.1) Niedawno obchodzono 670 (= sześćset siedemdziesiąt) lat praw miejskich Chociwla.
Wiktionary
IPA: xɔˈt͡ɕivɛl, AS: χoćivel
Wiktionary
przym. chociwelski
Wiktionary
mieszkaniec Chociwla (miasta w Polsce); Chociwlanin
SJP.pl
mieszkanka Chociwla (miasta w Polsce); Chociwlanka
SJP.pl
przymiotnik od: Chociwel
SJP.pl
mieszkaniec Chociwla (miasta w Polsce); Chociwelanin
SJP.pl
mieszkanka Chociwla (miasta w Polsce); Chociwelanka
SJP.pl
przymiotnik od: Chocz; chodecki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chocza, związany z Choczem
Wiktionary
(1.1) Spacerowaliśmy chwilę po chockim rynku.
Wiktionary
rzecz. Chocz mrz., choczanin mos., choczanka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim;
Wiktionary
Chocz – miasto w województwie wielkopolskim, w powiecie pleszewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chocz.
Chocz uzyskał lokację miejską przed 1382 rokiem, zdegradowany w 1870 roku, ponowne otrzymanie praw miejskich w 2015 roku.
Wikipedia
(1.1) W ramach treningów i ćwiczeń dotyczących systemów alarmowania, celem jednoczesnego upamiętnienia 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, w dniu 1 sierpnia 2019 roku o godz. 17:00 w Choczu nadany zostanie pojedyńczy sic. akustyczny sygnał alarmowy (syrena).
(1.1) Do atrakcji turystycznych Chocza należy barokowa kolegiata wraz z pałacem infułatów.
Wiktionary
rzecz. choczanin mos., choczanka ż.
przym. chocki
Wiktionary
mieszkaniec Chocza (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chocza
Wiktionary
(1.1) W tegorocznym plebiscytebiscycie kolejny raz wygrał choczanin.
Wiktionary
przym. chocki
rzecz. Chocz mrz.
:: fż. choczanka ż.
Wiktionary
mieszkanka Chocza (miasta w Polsce)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chocza
Wiktionary
rzecz. Chocz mrz.
:: fm. choczanin mos.
przym. chocki
Wiktionary
Choczewko (kaszb. "Chòczéwkò") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Wysoczyzny Żarnowieckiej. Osada jest siedzibą sołectwa "Choczewko", w którego skład wchodzą również miejscowości: Kurowo, Przebendowo i Przebendówko.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Choczewo ( Chòczewò, Chottschow) – wieś letniskowa w północnej Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo, na obszarze Wysoczyzny Żarnowieckiej, w pobliżu Jeziora Choczewskiego, przy drodze wojewódzkiej nr 213 i na trasie linii kolejowej nr 230 (Wejherowo-Garczegorze, obecnie zawieszonej).
Wikipedia
przymiotnik od: Choczewo
SJP.pl
Zobacz też: Choczeń (Białoruś).
Choczeń – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sierpeckim, w gminie Mochowo.
Wieś wchodzi w skład sołectwa Dobaczewo.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: chodak;
2. dawniej określenie ubogiego szlachcica;
3. przedstawiciel kroczących (podrodziny skorupiaków)
SJP.pl
zdrobnienie od: chodaki
SJP.pl
związany z chodaczkiem
SJP.pl
Chodaczów – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie leżajskim, w gminie Grodzisko Dolne. Ma status sołectwa. Leży w widłach Wisłoka i jego dopływu Leszczynki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
Wikipedia
rodzaj prymitywnego obuwia wykonanego ze słomy, skóry; łapeć; trep; kapeć; krypeć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) but z drewnianą podeszwą, bez pięty
(1.2) daw. but cały zrobiony z drewna lub łyka
Wiktionary
(1.1) Chodząc w chodakach, pielęgniarka budziła cały oddział.
Wiktionary
rzecz. chód mrz.
:: zdrobn. chodaczek mrz.
czas. obejść, chadzać, chodzić ndk.
przym. chodaczkowy
Wiktionary
(1.2) trep
Wiktionary
rodzaj prymitywnego obuwia wykonanego ze słomy, skóry; łapcie, trepy, kapcie, krypcie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Ch
Wikipedia
mieszkaniec Chodcza
SJP.pl
mieszkanka Chodcza
SJP.pl
1. przymiotnik od: Chocz; chocki;
2. przymiotnik od: Chodecz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chodcza, związany z Chodczem
Wiktionary
IPA: xɔˈdɛt͡sʲci, AS: χodecʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chodecz mrz., Chodeczka ż.
Wiktionary
miasto w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) W sezonie letnim na plażaaży w Chodczu odbył się szereg imprez sportowo-rekreacyjnych.
Wiktionary
IPA: ˈxɔdɛt͡ʃ, AS: χodeč
Wiktionary
rzecz. Chodeczek m., Chodeczka ż.
przym. chodecki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Polsce, na Pojezierzu Kujawskim; prawy dopływ Zgłowiączki
Wiktionary
Chodeczka – rzeka w centralnej Polsce w dorzeczu Wisły. Przepływa przez obszar Pojezierza Kujawskiego. Dopływ Zgłowiączki. Długość Chodeczki to 36,66 km.
Wikipedia
rzecz. Chodecz m., Chodeczek m.
przym. chodecki
Wiktionary
wieś w województwie lubelskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim;
(1.2) geogr. hist. dawna nazwa rzeki Chodelki
Wiktionary
Chodel – wieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Chodel. Leży nad rzeką Chodelką, w Kotlinie Chodelskiej.
Wieś jest sołectwem, siedzibą gminy Chodel. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 1461 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) Mieszkam w Chodlu i jestem plantatorem malin.
Wiktionary
IPA: ˈxɔdɛl, AS: χodel
Wiktionary
rzecz. chodlowianin m., chodlowianka ż., Chodelka ż., Chodelica ż., Chodlik m.
przym. chodelski
Wiktionary
przymiotnik od: Chodel
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Chodlem, dotyczący Chodla
Wiktionary
IPA: xɔˈdɛlsʲci, AS: χodelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chodel
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) polski herb szlachecki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nasza rodzina od XVIII wieku pieczętuje się Chodkiewiczem.
Wiktionary
przym. Chodkiewiczowy
Wiktionary
Chodkowo – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Bodzanów, której od 1 stycznia 2021 jest siedzibą.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: chodliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chodliwy
SJP.pl
znajdujący łatwo nabywców, chętnie kupowany; pokupny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. cieszący się popytem; łatwo i szybko sprzedawany
Wiktionary
(1.1) Na bazarze sprzedaję tylko chodliwy towar.
Wiktionary
IPA: xɔˈdlʲivɨ, AS: χodlʹivy
Wiktionary
rzecz. chodziarz mos., chodziarka ż., chodliwość ż., chadzanie n., chodzenie n.
czas. chadzać, chodzić
Wiktionary
(1.1) pokupny
Wiktionary
rozciągnięta pod reją lina, na której marynarze pracujący przy żaglach opierają stopy; perta
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: chodnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: chodnik
Wiktionary
1. miejsce przeznaczone dla ruchu pieszego; trotuar;
2. wąski dywanik podłogowy;
3. korytarz górniczy;
4. kanaliki drążone w miąższu roślin przez owady
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;
(1.2) długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
(1.3) górn. wydrążony tunel w kopalni;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wczoraj znalazłem na chodniku sto złotych.
(1.2) U babci w chałupie na podłodze leżą stare chodniki.
Wiktionary
IPA: ˈxɔdʲɲik, AS: χodʹńik
Wiktionary
rzecz. chodzik m., chodak m., chodzony m., chadzka ż., chodzenie n., chadzanie n.
:: zdrobn. chodniczek m.
czas. chodzić ndk., chadzać ndk.
przym. chodnikowy
Wiktionary
(1.1) trotuar
Wiktionary
droga przeznaczona dla pieszych, po której na ustalonych warunkach mogą poruszać się pojazdy
SJP.pl
górnik będący specjalistą w przebijaniu chodników
SJP.pl
związany z chodnikiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący chodnika; stanowiący część chodnika; dziejący się na chodniku
Wiktionary
IPA: ˌxɔdʲɲiˈkɔvɨ, AS: χodʹńikovy
Wiktionary
rzecz. przechodka ż., chodziarz mos., chodnik m., chodzenie n., chadzanie n., chodziarka ż.
czas. chadzać, chodzić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌxɔdʲɲiˈkufka, AS: χodʹńikufka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
służący do chodzenia
SJP.pl
Chodnów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Biała Rawska.
Wieś wspominana w 1450 r. jako Chodnowo.
Na terenie wsi działa OSP Chodnów. Istnieje Szkoła Podstawowa im. Jerzego Popiełuszki. Na skraju wsi pozostałości cmentarza ewangelickiego z XIX-XX w.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chodorowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Chodorów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w rejonie żydaczowskim obwódu lwowski;
Wiktionary
Chodorów ( Ходорів, "Chodoriw") – miasto na Ukrainie, w rejonie stryjskim, w obwodzie lwowskim. Siedziba hromady.
Wikipedia
przym. chodorowski
Wiktionary
przymiotnik od: Chodów
SJP.pl
związany z chodem
SJP.pl
w języku potocznym: wykrzyknienie zachęcające do szybkiej ucieczki
SJP.pl
1. potocznie: protekcja, znajomości;
2. dawniej, w łowiectwie:
a) ścieżki zwierząt, przejścia leśne;
b) nogi psa myśliwskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) poruszanie się pieszo
(1.2) stałe i regularne przemieszczanie się w jakimś kierunku, do jakieś miejsca
(1.3) o mechanizmie: działanie
(1.4) pot. pozostawanie w bliskiej zażyłości emocjonalnej o podłożu seksualnym z drugą osobą, bez formalnego zobowiązania
Wiktionary
(1.1) Domeną fakira jest chodzenie boso po rozżarzonych węglach.
(1.2) Nigdy nie lubiłem rodzinnego chodzenia do kościoła.
(1.4) W piątek jest rocznica Ani i mojego chodzenia.
(1.4) Uproszczoną, na potrzeby rozwoju młodzieńczego, wersją małżeństwa jest chodzenie.
Wiktionary
IPA: xɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: χoʒẽńe
Wiktionary
rzecz. wchód mrz., zejście n., przechodka ż., nadejście n., chód m., chodzik m., chodnik m., chodniczek m., chodnikowiec m., chodak m., chodaczek m., chodzony m., chodnica ż., chodliwość ż., chodziarz m., chodziarka m., chadzka ż., chadzanie n.
czas. zejść, obejść, chodzić ndk., chadzać ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
(1.1) kroczenie, stąpanie
(1.2) uczęszczanie
(1.4) bycie w związku, bycie ze sobą
Wiktionary
lekkoatletka specjalizująca się w chodzie sportowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka uprawiająca chód sportowy
Wiktionary
(1.1) Córka pani Magdaleny jest chodziarką.
Wiktionary
rzecz. chodzenie n., chód mrz.
:: fm. chodziarz mos.
czas. chadzać ndk., chodzić ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
dotyczący chodu sportowego, chodziarzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chodu
Wiktionary
rzecz. chód mrz., chodziarz mos., chadzanie n., chodzenie n., chodziarka ż.
czas. chadzać, chodzić
Wiktionary
potocznie: chód (dyscyplina sportowa)
SJP.pl
sportowiec uprawiający chód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. zawodnik uprawiający chód sportowy
Wiktionary
(1.1) Wybitny tyski chodziarz wywalczył olimpijskie złoto.
Wiktionary
rzecz. chodzenie n., chodzik mrz., chód mrz.
:: fż. chodziarka ż.
czas. chadzać ndk., chodzić ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. chodzik dla dziecka
Wiktionary
przymiotnik od: Chodzież
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chodzieży, związany z Chodzieżą
Wiktionary
rzecz. Chodzież ż., chodzieżanin m., chodzieżanka ż.
Wiktionary
miasto powiatowe w województwie wielkopolskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie wielkopolskim;
Wiktionary
Chodzież ( Kolmar) – miasto w Polsce w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu chodzieskiego i gminy wiejskiej Chodzież. Jest położona na Pojezierzu Chodzieskim, między jeziorami: Chodzieskim (zwanym także Miejskim), Strzeleckim i Karczewnikiem, przy drodze krajowej nr 11.
Wikipedia
(1.1) W Chodzieży znajduje się znana fabryka porcelany.
Wiktionary
IPA: ˈxɔd͡ʑɛʃ, AS: χoʒ́eš
Wiktionary
rzecz. chodzieżanin m., chodzieżanka ż.
przym. chodzieski
Wiktionary
mieszkaniec Chodzieży
SJP.pl
mieszkanka Chodzieży
SJP.pl
1. przyrząd ułatwiający niemowlętom naukę chodzenia;
2. przyrząd do rehabilitacji ruchowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd służący małym dzieciom do utrzymywania ich w pozycji pionowej i nauki chodzenia;
(1.2) podpora z kółkami, ramką i hamulcem ręcznym pomagająca osobom starszym lub niepełnosprawnym w poruszaniu się
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przest. pot. osoba włócząca się bez konkretnego celu
Wiktionary
(1.1) Czyli mówiąc w skrócie, zaprzestańmy stosowania chodzików, nie okładajmy dziecka poduchami z każdej strony żeby choć na chwilę usadowić je w pozycji siedzącej, nie prowadzajmy dziecka zbyt często i długo za ręce gdy ono samo jeszcze tego nie robi.
(1.2) Trzydziestu mieszkańców powiatu mławskiego otrzymało za darmo wózki inwalidzkie. Wielu innych miejscowych niepełnosprawnych dostało laski, kule, chodziki, balkoniki.
Wiktionary
rzecz. chadzanie n., chodnik mrz., chodzenie n., chodziarz mos., chód mrz.
czas. chadzać, chodzić
Wiktionary
(2.1) łazik
Wiktionary
1. przenosić się pieszo z miejsca na miejsce; kroczyć, stąpać;
2. uczęszczać gdzieś systematycznie, brać w czymś udział;
3. często odwiedzać jakieś miejsce lub osobę; bywać;
4. potocznie:
a) o urządzeniach, mechanizmach: być sprawnym, działać, funkcjonować;
b) o środkach lokomocji: kursować;
c) być w obiegu; rozchodzić się, rozprzestrzeniać się, krążyć;
d) drgać, trząść się, chwiać się;
5. środowiskowo: pływać na jakimś wodnym środku transportu;
6. chodzić z kimś - być z kimś w związku;
7. potocznie: chodzi (komuś) o coś -
a) rzecz polega na czymś;
b) komuś zależy na czymś;
c) coś jest istotą sprawy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) poruszać się za pomocą nóg
(1.2) poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
(1.3) o mechanizmie: działać, pracować
(1.4) o środkach komunikacji: kursować
(1.5) mieć coś na myśli
(1.6) pot. spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
(1.7) chodzący → przen. prawdziwy, będący przykładem czegoś
(1.8) rozk. chodź, chodźmy, chodźcie → podejdź (podejdźcie, podejdźmy); idź (idźcie, idźmy) za mną
(1.9) rozk. chodź, chodźmy, chodźcie → pot. zachęta do zrobienia czegoś
(1.10) uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia
Wiktionary
(1.1) Co rano chodzę do łazienki.
(1.1) W tym tygodniu chodziła w koszulce w paski z napisem „Possible”.
(1.2) Czy w niedzielę też chodzisz do pracy?
(1.3) Zegarek mi nie chodzi.
(1.4) Pomiędzy tymi miasteczkami nie chodzi o tej porze żaden autobus.
(1.5) Nie wiem, o co mu chodzi.
(1.6) Ela chciałaby chodzić z Jackiem, ale niestety Jacek chodzi już z Elizą.
(1.7) Antek to chodząca dobroć.
(1.8) Chodź, coś ci pokażę!
(1.9) Więc chodź, pomaluj mój świat na żółto i na niebiesko.
(1.10) Dzieci chodzą do szkoły.
(1.10) Latem chodziłam na kurs języka hiszpańskiego.
Wiktionary
IPA: ˈxɔd͡ʑit͡ɕ, AS: χoʒ́ić
Wiktionary
rzecz. wchód mrz., przechodka ż., uchodźczyni ż., chód m., chodzik m., chodnik m., chodniczek m., chodnikowiec m., chodak m., chodaczek m., chodzony m., chodnica ż., chodliwość ż., chodziarz m., chodziarka m., chadzka ż., chadzanie n., chodzenie n.
czas. obejść, chadzać ndk.
przym. chodny, chodnikowy, chodliwy, chodziwy, chodziarski
wykrz. chodu
Wiktionary
(1.1) stawiać kroki
(1.2) uczęszczać, chadzać
Wiktionary
gwarowo: chodziłbym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do zachodnioczeskiego regionu etnicznego;
Wiktionary
rzecz. Chod m.
Wiktionary
polski taniec ludowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) choreogr. polski taniec tradycyjny
(1.2) muz. muzyka towarzysząca chodzonemu (1.1)
Wiktionary
Chodzony – polski taniec ludowy w wolnym tempie, najczęściej w metrum trójmiarowym. Tańczony para za parą. Znany w niemal całej Polsce.
Wikipedia
rzecz. chadzanie n., chodnik mrz., chodzenie n., chód mrz., przechodka ż.
czas. chadzać, chodzić, obejść
Wiktionary
chora, która może chodzić
SJP.pl
potocznie, o urządzeniu mechanicznym: taki, który sprawnie działa
SJP.pl
1. potocznie: protekcja, znajomości;
2. dawniej, w łowiectwie:
a) ścieżki zwierząt, przejścia leśne;
b) nogi psa myśliwskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik "chodź" wzmocniony partykułą "-żeż"
SJP.pl
hodża;
1. wykształcony muzułmanin; mistrz;
2. w Indiach: członek kasty chodża
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chodżentem, dotyczący Chodżentu
Wiktionary
rzecz. Chodżent mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;
Wiktionary
Chodżent (tadż. Хуҷанд, "Chudżand", w latach 1936–1991 Leninabad) – miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego (Sughd). Leży nad rzeką Syr-darią.
Drugie (po Duszanbe) pod względem liczby ludności miasto kraju[].
Wikipedia
przym. chodżencki
Wiktionary
(1.1) hist. Leninabad (1936-1992)
Wiktionary
1. drzewo iglaste; choja;
2. niewielki las sosnowy; sośnina;
3. gałęzie drzew iglastych;
4. zimozielone drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, występujące w około 10 gatunkach; tsuga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gałęzie z drzewa iglastego
(1.2) leśn. drewno z drzewa iglastego
(1.3) bot. leśn. drzewo iglaste
(1.4) leśn. młody las sosnowy
(1.5) dendr. nazwa systematyczna|Pinus sylvestris|L.|ref=tak., gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych
(1.6) bot. drzewo z gatunku choin (1.5)
(1.7) dendr. nazwa systematyczna|Tsuga|Carriere|ref=tak., rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;
(1.8) bot. drzewo z rodzaju choin (1.7)
(1.9) szpilki drzew iglastych
Wiktionary
Choina ("Tsuga" Carriere) – rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych. Należy do niego 11 gatunków (w tym 1 mieszaniec). Występują w Ameryce Północnej i wschodniej Azji. Są długowieczne i cienioznośne. Mają duże znaczenie ekonomiczne jako źródło drewna konstrukcyjnego i ścieru oraz drzewa ozdobne. Są ważnym składnikiem górskich i niżowych lasów, odgrywając ekologicznie istotną rolę dla wielu grup zwierząt. Wykorzystywane są też jako rośliny lecznicze.
Wikipedia
(1.1) Staruszka obłożyła grób choiną i zapaliła znicz.
Wiktionary
rzecz. choinka ż., choinkowiec mrz., choinówka ż., choja ż.
:: zdrobn. choineczka ż.
przym. choinowy, choinkowy
przysł. choinkowo
Wiktionary
(1.3) reg. śl. czetyna
(1.5) sosna zwyczajna, sosna pospolita
Wiktionary
zdrobnienie od: choinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała choinka
Wiktionary
(1.1) Staruszka miała na stoliku niewielką choineczkę z kolorowymi lampkami.
Wiktionary
IPA: ˌxɔjĩˈnɛt͡ʃka, AS: χoi ̯ĩnečka
Wiktionary
rzecz. chojka ż., choinka ż., choina ż., choja ż.
przym. choinkowy
przysł. choinkowo
Wiktionary
1. małe drzewko iglaste: świerk, sosenka;
2. tradycyjne drzewko iglaste (świerk albo jodła) ozdobnie przybierane w czasie świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku
SJP.pl
Choinek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie gostynińskim, w gminie Gostynin.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
1. małe drzewko iglaste: świerk, sosenka;
2. tradycyjne drzewko iglaste (świerk albo jodła) ozdobnie przybierane w czasie świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. drzewo iglaste, szczególnie świerk, jodła lub sosna
(1.2) choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;
(1.3) zabawa urządzana dla dzieci w okresie bożonarodzeniowym, w czasie której wręczane są prezenty
(1.4) pot. przen. pejor. coś nadmiernie kolorowego, migającego, barokowego, przeładowanego szczegółami, w złym guście
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Zobaczcie, ile prawdziwków znalazłem pod tą choinką!
(1.2) Mam nadzieję, że w tym roku znajdziesz pod choinką wymarzoną grę.
(1.3) Dzieci świetnie się bawiły na zakładowej choince.
(1.4) Widziałeś tę BMW-icę? Kolorowe światła wokół szyby, pięć świateł stopu, no po prostu choinka.
Wiktionary
IPA: xɔˈjĩnka, AS: χoi ̯ĩnka
Wiktionary
rzecz. choina ż., chojaczek m., chojak m., chojar m., chojara ż., chojuszka ż., choja ż., chojca ż., choinówka ż.
:: zdrobn. choineczka ż.
przym. choinkowy, choinowy, choiniany, choinny
przysł. choinkowo
Wiktionary
(1.1) choina, chojaczek, chojak
(1.2) drzewko, boże drzewko; reg. chójk
Wiktionary
potocznie: budynek przypominający z wyglądu choinkę
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jak w okresie bożonarodzeniowym
Wiktionary
(1.1) Dekoracje sklepowe sprawiły, że zrobiło się choinkowo, bardzo świątecznie.
Wiktionary
rzecz. choineczka ż., choina ż., choinka ż.
przym. choinkowy
Wiktionary
→ choinka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z choinką (drzewem iglastym)
(1.2) związany z choinką (tradycyjną ozdobą bożonarodzeniową)
(1.3) związany z choinką (zabawą)
Wiktionary
(1.2) Harcerze sprzedawali wyrabiane przez siebie zabawki, ozdoby choinkowe, pocztówki, sznurowadła i inne przedmioty.
Wiktionary
IPA: ˌxɔjĩŋˈkɔvɨ, AS: χoi ̯ĩŋkovy
Wiktionary
rzecz. chojka ż., choinówka ż., choinka ż., choina ż., choineczka ż., chojak m., chojar m., chojaczek m., choja ż.
przym. choinowy
przysł. choinkowo
Wiktionary
związany z choiną
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z choiny
(1.2) wykonany z drewna lub innej części choiny
(1.3) będący częścią choiny
Wiktionary
IPA: ˌxɔjĩˈnɔvɨ, AS: χoi ̯ĩnovy
Wiktionary
rzecz. chojka ż., choinówka ż., choinka ż., choina ż., choja ż.
przym. choinkowy
Wiktionary
nocny motyl z rodziny nocnicówek; strzygonia choinówka; sówka choinówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Panolis flammea., owad z rodziny sówkowatych;
Wiktionary
(1.1) Głowa młodej larwy choinówki jest zielona.
Wiktionary
rzecz. chojka ż., choja ż., choina ż., choinka ż., choinkowiec mrz.
przym. choinkowy, choinowy
Wiktionary
(1.1) sówka choinówka, strzygonia choinówka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni;
Wiktionary
Choj (perski: خوئ) – miasto w Iranie, w ostanie Azerbejdżan Zachodni.
Liczba mieszkańców w 2011 roku wyniosła 200 958; dla porównania, w 2006 było ich 181 465, a w 1996 – 148 944[].
W mieście rozwinął się przemysł drzewny oraz rzemieślniczy.
Wikipedia
choina, drzewo iglaste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. leśn. drzewo iglaste, zwłaszcza sosna lub świerk, zwykle okazale rozwinięte
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. drzewko iglaste
Wiktionary
Choja – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Zbuczyn. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka "Choje" położona była w drugiej połowie XVI wieku w ziemi łukowskiej województwa lubelskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wikipedia
(1.1) Drwal ścina choje.
Wiktionary
rzecz. choina ż., choinówka ż., chojaczek mrz., chojak mrz., chojar mrz., chojara ż., chojca ż., Chojno n., chojuszka ż.
:: zdrobn. choineczka ż., chojka ż.
przym. choinkowy, choinowy, choiniany, choinny
Wiktionary
(1.1) sośnina
Wiktionary
małe drzewko, sosenka lub jodełka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. mała choinka
Wiktionary
(1.1) Zgrabny chojaczek z lampkami babcinka ustawiła na pianinie przykrytym serwetą.
Wiktionary
rzecz. chojka ż., choinka ż., choja ż., chojak mrz., chojar mrz.
przym. choinkowy
Wiktionary
(1.1) chojak, choineczka
Wiktionary
sosna, świerk lub inne drzewo iglaste; chojar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. leśn. niestare drzewo iglaste, zwykle sosna lub świerk
Wiktionary
(1.1) Płaski krajobraz otaczało zewsząd sinawe pasmo lasu. Bliżej, na wydmuchach szarego piasku, rosły samotne chojaki, a naokół ciągnęły się nie wiedzieć do kogo należące zagony.
Wiktionary
rzecz. chojka ż., chojaczek mrz., choja ż., choinka ż.
przym. choinkowy
Wiktionary
(1.1) zgrub. chojar; choina, daw. choja
Wiktionary
stare drzewo iglaste; chojak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. dendr. stare, okazałe drzewo iglaste, zwykle sosna lub świerk
Wiktionary
rzecz. chojka ż., chojaczek mrz., choja ż., choinka ż.
przym. choinkowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chojeniec – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Siedliszcze.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chojeniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wikipedia
Chojewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Brańsk.
Wieś królewska w starostwie brańskim w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
1. przymiotnik od: Chojna;
2. przymiotnik od: Chojny; chojnowski
SJP.pl
zdrobnienie od: choja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. zdrobn. od choja
(1.2) daw. dendr. małe lub młode drzewo iglaste, zwłaszcza sosna albo świerk
Wiktionary
rzecz. choja ż., choina ż., choinówka ż., chojaczek mrz., chojak mrz., chojar mrz., chojara ż., chojca ż., Chojno n., chojuszka ż.
:: zdrobn. choineczka ż.
przym. choinkowy, choinowy, choiniany, choinny
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. gwara. sosna
Wiktionary
Chojna ("Königsberg in der Neumark") – miasto w północno-zachodniej Polsce, w woj. zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, nad rzeką Rurzycą. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chojna.
31 grudnia 2013 roku miasto liczyło 7344 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈxɔjna, AS: χoi ̯na
Wiktionary
(1.1) choina
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zagajnik sosnowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) łódź. mieszkaniec łódzkiej dzielnicy Chojny
Wiktionary
Chojniak ( Löbelshof) – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
(1.1) Jesteś chojniak czy bałuciarz?
Wiktionary
rzecz.
:: fż. chojniunia
przym. chojeński
Wiktionary
(1.1) chojeński
Wiktionary
mieszkaniec Chojny (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Chojny (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w województwie pomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chojnice (, Chònice, Chòjnice; Konitz) – miasto w województwie pomorskim, siedziba powiatu chojnickiego i gminy wiejskiej Chojnice. Obecnie 8. największe miasto w województwie pomorskim pod względem ludności (wg danych na 30 czerwca 2025 r.).
Wikipedia
(1.1) Chojnice są położone w Borach Tucholskich.
(1.1) Korzenie mojej rodziny sięgają okolic Chojnic.
Wiktionary
IPA: xɔjˈɲit͡sɛ, AS: χoi ̯ńice
Wiktionary
rzecz. chojniczanin mos., chojniczanka ż.
przym. chojnicki
Wiktionary
przymiotnik od: Chojnice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chojnic, związany Chojnicami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Powiat chojnicki jest bardzo bogaty w pomniki przyrody.
Wiktionary
rzecz. Chojnice nmos., chojniczanin mos., chojniczanka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Chojnic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chojnic
(1.2) osoba pochodząca z Chojnic, urodzona w Chojnicach
Wiktionary
rzecz. Chojnice nmos.
:: fż. chojniczanka ż.
przym. chojnicki
Wiktionary
mieszkanka Chojnic
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chojnic
(1.2) kobieta pochodząca z Chojnic, urodzona w Chojnicach
Wiktionary
(1.1) Choć nie udało się chojniczankom stanąć na podium, zdobyły największy puchar turnieju.
Wiktionary
rzecz. Chojnice nmos.
:: fm. chojniczanin mos.
przym. chojnicki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Chojnowa
SJP.pl
mieszkanka Chojnowa
SJP.pl
1. przymiotnik od: Chojnów;
2. przymiotnik od: Chojny; chojeński
SJP.pl
1. wieś w woj. kujawsko-pomorskim;
2. wieś w woj. łódzkim;
3. wieś w woj. wielkopolskim;
4. dzielnica mieszkaniowo-przemysłowa Łodzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. miasto w województwie dolnośląskim;
2. wieś w województwie mazowieckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chojnów ( Haynau) – miasto i gmina w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim. Położona w centralnej części Dolnego Śląska, na Równinie Chojnowskiej, nad rzeką Skorą.
Chojnów uzyskał lokację miejską przed 1241 rokiem. Pierwszy raz nazwany miastem (civitas) w 1272 roku.
Wikipedia
(1.1) Chojnów leży nad rzeką Skorą.
(1.1) W Chojnowie znajduje się kopalnia bazaltu.
Wiktionary
IPA: ˈxɔjnuf, AS: χoi ̯nuf
Wiktionary
rzecz. chojnowianin m., chojnowianka ż.
przym. chojnowski
Wiktionary
Chojnówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Grajewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Pawła II Papieża w Grajewie.
Wikipedia
odnoszący się do chojraka, właściwy chojrakowi
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chojrakiem, dotyczący chojraka
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do chojraka
Wiktionary
rzecz. chojractwo n., chojraczka ż., chojrak mos.
czas. chojrakować ndk.
przysł. chojracko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chojracki
Wiktionary
(1.1) Marek zawsze zachowywał się chojracko, denerwując tym nieraz Mariolę.
Wiktionary
rzecz. chojractwo n., chojraczka ż., chojrak mos., chojrakowanie n.
czas. chojrakować ndk.
przym. chojracki
Wiktionary
potocznie: popisywanie się odwagą; zuchwałość, buńczuczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odważne popisywanie się
Wiktionary
(1.1) Markowe chojractwo nieraz stawało się przyczyną jej łez.
Wiktionary
rzecz. chojraczka ż., chojrak mos., chojrakowanie n.
przym. chojracki
przysł. chojracko
czas. chojrakować ndk.
Wiktionary
(1.1) chojrakowanie, brawura
Wiktionary
kobieta zuchwała, popisująca się swoją odwagą lub sprawnością fizyczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta popisująca się odwagą
Wiktionary
(1.1) Dwie chojraczki z IV c pobiły uczennicę z podstawówki w szatni.
Wiktionary
rzecz. chojractwo n., chojrakowanie n.
:: fm. chojrak mos.
czas. chojrakować ndk.
przym. chojracki
przysł. chojracko
Wiktionary
potocznie: osoba zuchwała, popisująca się swoją odwagą i tężyzną fizyczną; śmiałek, zuch, kozak, odważniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek popisujący się odwagą, sprawnością itd.
(1.2) środ. więz. odważny, bystry człowiek
(1.3) środ. więz. pyszałek
(1.5) daw. środ. więz. krzykacz
Wiktionary
(1.1) Taki z niego chojrak, a boi się własnej żony.
Wiktionary
rzecz. chojra
przym. chojracki
czas. chojrakować ndk.
Wiktionary
(1.1) chwat, junak śmiałek, zuch, pot. gieroj, kozak, gw. Warszawa hojrak, gw. Warszawa ojrak, gw. Orawa chojrák
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chojrakować.
Wiktionary
czas. chojrakować
przysł. chojracko
rzecz. chojractwo n., chojraczka ż.
Wiktionary
potocznie: zachowywać się zuchwale, popisywać się swoją odwagą i tężyzną fizyczną; brawurować, szarżować
SJP.pl
[czytaj: czoker] naszyjnik mocno przylegający do szyi; czoker, dusik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. naszyjnik ciasno przylegający do szyi
Wiktionary
Choker (w Polsce nazywany często dusik) – rodzaj naszyjnika zapinanego lub zawiązywanego na szyi, który ściśle do niej przylega. Chokery mogą być wykonane z łańcuszka, aksamitki, koronki, satynowej tasiemki, sznurka, elementów metalowych lub rzemienia. Mogą być też dodatkowo ozdobione zawieszkami, ćwiekami, czy też kamieniami[].
Wikipedia
(1.1) dusik
Wiktionary
nazwa handlowa ziołowego leku żółciopędnego
SJP.pl
nazwa handlowa leku żółciopędnego stosowanego w leczeniu zaburzeń czynności pęcherzyka żółciowego
SJP.pl
w medycynie: obrazowanie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki
Wiktionary
wziernikowanie przewodów żółciowych specjalnym przyrządem
SJP.pl
operacyjne wycięcie pęcherzyka żółciowego, zwykle z powodu kamicy żółciowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;
Wiktionary
Cholecystektomia – zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu pęcherzyka żółciowego, najczęściej z powodu kamicy żółciowej.
Zabieg można wykonać metodą klasyczną, polegającą na klasycznym chirurgicznym rozcięciu powłok brzucha (w linii pośrodkowej lub w okolicy podżebrza prawego) i następowym wycięciem pęcherzyka żółciowego. Tą metodą bezwzględnie należy wykonać cholecystektomię w przypadku raka pęcherzyka żółciowego.
Wikipedia
(1.1) W styczniu przebyłem cholecystektomię z powodu ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego.
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɛt͡sɨstɛkˈtɔ̃mʲja, AS: χolecystektõmʹi ̯a
Wiktionary
w medycynie: obrazowanie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych; cholegiografia
SJP.pl
peptydowy hormon przewodu pokarmowego zbudowany z 33 reszt aminokwasowych, wydzielany przez błonę śluzową dwunastnicy; pankreozymina
SJP.pl
Cholecystokinina (CCK, dawniej znana również jako pankreozymina; ATC: V04 CK02) – rodzina hormonów peptydowych, działających w obrębie układu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego.
Wydzielana jest m.in. przez śluzówkę dwunastnicy i jelita czczego.
Wikipedia
nazwa handlowa ziołowego leku stosowanego w zaburzeniach trawiennych i przy zaparciach, zawierającego mieszaninę wyciągów z surowców roślinnych
SJP.pl
witamina D3, jedna z postaci witaminy D, w organizmie ludzkim powstaje pod wpływem promieniowania ultrafioletowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. rodzaj witaminy D produkowany w skórze podczas ekspozycji na światło UVB;
Wiktionary
Cholekalcyferol ( cholecalciferolum), witamina D3 – organiczny związek chemiczny z grupy witamin D. Reguluje gospodarkę wapniowo-fosforanową organizmu, umożliwia wchłanianie tych pierwiastków w jelitach, a także zapewnia właściwą mineralizację kości.
Powstaje z 7-dehydrocholesterolu w skórze wystawionej na działanie promieni UV. U człowieka ulega następnie 25-hydroksylacji w wątrobie oraz 1α-hydroksylacji w nerkach dając postać aktywną witaminy D3 – kalcytriol.
Wikipedia
historyczna nazwa preparatu stosowanego przy zaburzeniach czynności wątroby i dróg żółciowych
SJP.pl
obecność żółci lub barwników żółciowych we krwi, spowodowana najczęściej mechanicznym zamknięciem przewodu żółciowego
SJP.pl
1. ostra, epidemiczna choroba zakaźna
2. posp. złość, wzburzenie
3. wyraz używany jako przekleństwo, wyzwisko, występujący w wielu związkach frazeologicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. groźna choroba zakaźna;
(1.2) pot. posp. wyzwisko
wykrzyknik
(2.1) pot. posp. przekleństwo wyrażające zdenerwowanie
Wiktionary
Cholera – ostra i zaraźliwa choroba zakaźna przewodu pokarmowego, której przyczyną jest spożycie pokarmu lub wody skażonej Gram-ujemną bakterią – szczepami przecinkowca cholery ("Vibrio cholerae") produkującego enterotoksynę.
Bakteria występuje w wielu serotypach, z których dwa wywołują cholerę u ludzi: O1 i O139.
Wikipedia
(1.1) Lekarze stwierdzili u kolegi cholerę.
(1.2) Ta cholera znów kazała mi zostać po godzinach.
(2.1) Do cholery! Czy ty się weźmiesz w końcu do pracy?
(2.1) O cholera! Zepsuł mi się telefon!
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛra, AS: χolera
Wiktionary
rzecz. choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować, cholerować
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholerka
Wiktionary
(1.2) (o kobiecie) baba, (o mężczyźnie) dziad
(2.1) kurde, psiakrew, przest. do diaska, do kroćset
Wiktionary
potocznie: osoba, do której czuje się niechęć; cholera, franca, szczeżuja
SJP.pl
zdrobniale: cholera
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. eufem. łagodne przekleństwo
Wiktionary
(1.1) Trzeba było, cholerka, wysiąść i wypchać auto na czysty asfalt, bo się bałem, że ktoś w nas wjedzie.
(1.1) Przed wieczorem miałem być w domu z powrotem. A tu do oblecenia — śmieje się — jeszcze, cholerka, 14 ambasad.
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛrka, AS: χolerka
Wiktionary
rzecz. choleryczność ż., cholera ż.
wykrz. cholera
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta łatwo wpadająca w złość
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., choleryk mos., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
:: fm. cholernik mos.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
przysłówek
(1.1) wulg. bardzo
(1.2) wulg. bardzo źle
Wiktionary
(1.1) Masło cholernie trudno smaruje się łyżką.
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie
wykrz. cholera
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: cholerny
SJP.pl
człowiek łatwo wpadający w złość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek łatwo wpadający w złość
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
:: fż. cholernica ż.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
potocznie:
1. wstrętny, bardzo zły; przeklęty;
2. wielki, niezwykły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. wstrętny, przeklęty, zły; wzbudzający gniew, zdenerwowanie
(1.2) pot. wielki
Wiktionary
(1.1) Tak czy inaczej – znów jest pan posiadaczem tej cholernej willi.
(1.1) Nie chciała się bawić tą cholerną lalką i mama obiecała jej suknię na bal karnawałowy.
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛrnɨ, AS: χolerny
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cholerować.
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n.
czas. choleryzować, cholerować
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
potocznie: wypowiadać wulgarne słowa, przeklinać; kląć, kurwować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. wymyślać kogoś, zwyzywać od choler; także. przeklinać
Wiktionary
(1.1) Ciągle tylko wszystkich pogania i choleruje.
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
związany z cholerą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z cholerą
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
dawniej: cholerny
SJP.pl
potocznie:
1. coś budzącego złość, niechęć, irytację;
2. coś złego, groźnego, zwłaszcza dla zdrowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. coś budzącego złość, niechęć, irytację
(1.2) pot. coś złego, groźnego, zwłaszcza dla zdrowia
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. cholerny, choleryczny, cholerowy
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
1. kobieta porywcza, wybuchowa, gwałtowna, działająca pod wpływem impulsu; impetyczka, raptuska, gwałtownica;
2. kobieta chora na cholerę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta o gwałtownym, wybuchowym usposobieniu
(1.2) kobieta chora na cholerę
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
:: fm. choleryk
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. cmentarz choleryczny, cmentarz ofiar epidemii cholery
Wiktionary
przysłówek
(1.1) posp. bardzo, niezwykle, szalenie
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
impulsywność, wybuchowość i nieopanowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co choleryczne; cecha tych, którzy są choleryczni
Wiktionary
rzecz. choleryk m., choleryczka ż., cholera ż., cholerka ż., cholerstwo n., choleryna ż., cholernik m., cholerowanie n., choleryzowanie n., cholernica ż.
czas. cholerować, choleryzować
przym. choleryczny, cholerny, cholerowy
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera, cholerka
Wiktionary
(1.1) gwałtowność, impulsywność, wybuchowość, porywczość, raptowność
Wiktionary
1. impulsywny, wybuchowy i nieopanowany;
2. świadczący o takich cechach;
3. związany z cholerą (chorobą zakaźną);
4. wywołujący negatywne uczucia; piekielny, cholerny, przeklęty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cholerą lub chorymi na cholerę
przymiotnik jakościowy
(2.1) skłonny do gwałtownych reakcji
(2.2) pot. bardzo zły
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. cholerny, cholerowy
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
1. osoba porywcza, wybuchowa, gwałtowna, działająca pod wpływem impulsu; impetyk, raptus, gwałtownik;
2. osoba chora na cholerę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek o gwałtownym, wybuchowym usposobieniu
(1.2) psych. jeden z typów temperamentu; człowiek o szybkich i silnych reakcjach uczuciowych, za to wytrwały i odporny
(1.3) człowiek chory na cholerę
Wiktionary
Ch
Wikipedia
IPA: xɔˈlɛrɨk, AS: χoleryk
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
:: fż. choleryczka ż.
czas. choleryzować, cholerować
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
(1.1) książk. impetyk; pot. nerwus; posp. cholernik
Wiktionary
ostre, bakteryjne zatrucie pokarmowe z objawami podobnymi do cholery
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostre, bakteryjne zatrucie pokarmowe z objawami podobnymi do cholery
Wiktionary
rzecz. cholera ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. cholerny, choleryczny, cholerowy
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gniewanie się, złoszczenie się, wymyślanie komuś
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., cholerowanie n.
czas. choleryzować ndk., cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) daw. gniewać się, złościć się, wymyślać komuś
Wiktionary
rzecz. cholera ż., choleryna ż., cholerstwo n., choleryczność ż., cholernik m., cholernica ż., choleryk m., choleryczka ż., choleryzowanie n., cholerowanie n.
czas. cholerować ndk.
przym. choleryczny, cholerowy, cholerny
przysł. cholerycznie, cholernie
wykrz. cholera
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Liszki;
Wiktionary
Cholerzyn – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Liszki.
Położona jest w Obniżeniu Cholerzyńskim w obrębie makroregionu Brama Krakowska.
Leży w odległości 12,5 kilometra od Krakowa.
Wikipedia
związek organiczny rozpuszczalny w tłuszczach, będący składnikiem wszystkich komórek i cieczy ustrojowych w organizmie; cholesteryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. med. związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;
Wiktionary
Cholesterol – organiczny związek chemiczny, lipid z grupy steroidów zaliczany także do alkoholi. Jego pochodne występują w błonie każdej komórki zwierzęcej, działając na nią stabilizująco i decydując o wielu jej własnościach. Jest także prekursorem licznych ważnych steroidów takich jak kwasy żółciowe czy hormony steroidowe.
Wikipedia
(1.1) Możesz zrobić wiele w celu powstrzymania lub nawet odwrócenia skutków zbyt wysokiego poziomu cholesterolu.
Wiktionary
IPA: ˌxɔlɛˈstɛrɔl, AS: χolesterol
Wiktionary
rzecz. cholesteryna ż.
przym. cholesterolowy
Wiktionary
związany z cholesterolem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biochem. związany z cholesterolem, dotyczący cholesterolu
Wiktionary
rzecz. cholesterol mrz., cholesteryna ż.
Wiktionary
dawniej: związek organiczny, rozpuszczalny w tłuszczach, będący składnikiem wszystkich komórek i osocza krwi; cholesterol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. biochem. med. zob. cholesterol.
Wiktionary
rzecz. cholesterol mrz.
przym. cholesterynowy, cholesterolowy
Wiktionary
(1.1) cholesterol
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. biochem. med. zob. cholesterolowy.
Wiktionary
(1.1) Warstwa cholesterynowa barwi się szybko na kolor krwawoczerwony, potem na wiśniowoczerwony aż do purpurowego (…)
Wiktionary
rzecz. cholesteryna ż.
Wiktionary
wysoka część buta okrywająca łydkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obuw. część obuwia okrywająca nogę ponad kostką
wykrzyknik
(2.1) pot. eufem. zob. cholera.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wykonanie wysokich butów z cholewami zdaje się być nie lada sztuką.
(2.1) Cholewa! Przestaniecie w końcu gadać?!
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛva, AS: χoleva
Wiktionary
(1.1) rzecz. cholewka ż., cholewkarz mos.
(2.1) wykrz. zdrobn. cholewcia ż.
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) posp. eufem. zob. cholera.
Wiktionary
(1.1) Cholewcia! Tramwaj mi uciekł!
Wiktionary
wykrz. cholewa
Wiktionary
(1.1) posp. cholewa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzadko: mający wysokie cholewy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
górna część buta obejmująca łydkę; cholewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cholewa
wykrzyknik
(2.1) pot. eufem. zob. cholera.
Wiktionary
(1.1) Dziadek, biorąc je do ręki, spostrzegł, że w lewej cholewce, tuż pod językiem, jest jakaś karteczka.
Wiktionary
rzecz. cholewkarz mos.
Wiktionary
warsztat rzemieślniczy lub oddział fabryki, przygotowujący cholewki do obuwia
SJP.pl
przymiotnik od: cholewkarz
SJP.pl
wyrabianie cholewek do butów
SJP.pl
rzemieślnik wyrabiający cholewki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) czeladnik zajmujący się wykonywaniem górnej części obuwia – cholewki
Wiktionary
IPA: xɔˈlɛfkaʃ, AS: χolefkaš
Wiktionary
rzecz. cholewa ż., cholewka ż.
wykrz. cholewka
Wiktionary
sześciostopowy wiersz (pięć stóp jambicznych + trochej albo spondej); cholijamb
SJP.pl
żartobliwe przekleństwo; psia mać, psiamać, cholewka, cholerka, kurczę, kurde
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) eufem. cholera
Wiktionary
(1.1) Cholibka, nie zdałem egzaminu.
Wiktionary
(1.1) cholera, psiamać, niech to dunder świśnie, kurde, kurczę
Wiktionary
sześciostopowy wiersz (pięć stóp jambicznych + trochej albo spondej); choliamb
SJP.pl
zasada azotowa wchodząca w skład fosfolipidów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. składnik odżywczy niezbędny dla zdrowia układu sercowo-naczyniowego i mózgu oraz przy tworzeniu błon komórkowych
Wiktionary
Nie mylić z: Holina.
Cholina (kation 2-hydroksyetylotrimetyloamoniowy) – organiczny związek chemiczny, posiadający czwartorzędową grupę aminową, występujący najczęściej w postaci chlorku.
Wikipedia
1. układ cholinergiczny - część układu nerwowego, w której komórki przekazują sygnały za pomocą acetylocholiny;
2. związany z tym układem
SJP.pl
enzym wytwarzany w wątrobie
SJP.pl
w biochemii: wytwarzany przez wątrobę enzymy z grupy hydrolaz, katalizujący hydrolizę estrów choliny; esteraza cholinowa
SJP.pl
kwas cholowy - jeden z kwasów żółciowych, substancja ułatwiająca trawienie tłuszczów i wchłanianie ich w przewodzie pokarmowym
SJP.pl
nazwisko, np. Ruhollah Chomeini (1902-1989), islamski przywódca religijny i polityk irański; Chomejni
SJP.pl
od nazwiska ajatollaha Chomeiniego, przywódcy Iranu w latach 1979-89: podporządkowanie najważniejszych aspektów życia jakiegoś kraju: kultury, edukacji, sądownictwa itp. fundamentalistycznej ideologii religijnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. pejor. wprowadzanie stosunków między państwem a fundamentalizmem religijnym porównywalnych do tych w Iranie za panowania Ruhollaha Chomejniego
Wiktionary
(1.1) Każda próba ochrony czy obrony wartości chrześcijańskich jest interpretowana jako wyraz nietolerancji, jako „chomeinizacja” i próba narzucenia społeczeństwu państwa wyznaniowego.
(1.1) Może przerażony tą wizją właśnie Michnik rzucił na początku 1989 roku hasło o grożącej rzekomo Polsce „chomeinizacji”, przed którą jedynym ratunkiem miała być „droga hiszpańska”: kompromis z władzą?
Wiktionary
rzecz. chomeinizm m.
Wiktionary
(1.1) klerykalizacja, iranizacja, irlandyzacja
Wiktionary
totalitarny system społeczno-polityczny, utworzony w Iranie przez Ruhollaha Chomejniego
SJP.pl
nazwisko, np. Ruhollah Chomejni (1902-1989), islamski przywódca religijny i polityk irański; Chomeini
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. przepaska do włosów
Wiktionary
IPA: xɔ̃ˈmɛlka, AS: χõmelka
Wiktionary
Chomentowo – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim, w gminie Śniadowo.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Śniadowie.
Wikipedia
Chomentów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sobków. Ma status sołectwa.
Wikipedia
Chomentówek – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Chmielnik. Ma status sołectwa.
Wikipedia
1. biblijna miara objętości ciał sypkich i płynów; kor;
2. biblijna miara masy równa 218 kg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) staroż. metrol. bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;
Wiktionary
Chomer (lub kor) – biblijna miara objętości ciał sypkich i płynów (dla tych drugich używano zazwyczaj terminu kor), równa około 393 lub 230 litrów. Stosowana również jako jednostka pola powierzchni, którą można obsiać 1 chomer ziarna (ok. 2,4 ha).
Wikipedia
(1.1) Nabyłem ją za piętnaście syklów srebrnych, za chomer i letek jęczmienia.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Chomiak – szczyt o wysokości 1544 m n.p.m. znajdujący się na Ukrainie w masywie Gorganów, które są częścią Beskidów Wschodnich.
Ze szczytu widać sąsiednie góry i grzbiety: Syniak i Doboszanka (na północnym zachodzie), Jawornik (na północy), Liśniów (na wschodzie), a następnie grzbiet Rokiety z Łysiną Kosmacką. Na południowym wschodzie widać masyw Czarnohora z Howerlą. Najbliższe wsie to Tatarów i Polanica.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chomice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Sokoły.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Waniewie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj gryzoni z podrodziny chomików
SJP.pl
Chomiczak ("Cricetulus") – rodzaj ssaków z podrodziny chomików (Cricetinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
1. ssak z podrodziny chomików, np. chomiczek syryjski;
2. zdrobnienie od: chomik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. pieszcz. o chomiku
(1.2) zool. nieduży gryzoń z rodzaju nazwa systematyczna|Mesocricetus|Nehring|ref=tak.;
Wiktionary
(1.1) Zrób porządek chomiczkowi w klatce, bo już czuć.
Wiktionary
rzecz. chomiczak mzw., chomiczka ż., chomicznik mzw., chomik mzw., chomikarstwo n., chomiki lm nm., chomikowanie n., chomikowate lm nm., zachomikowanie n.
czas. chomikować ndk., zachomikować dk.
przym. chomikowy, chomikarski, chomikowaty, chomiczy
Wiktionary
rodzaj ssaków z podrodziny chomików
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych
Wiktionary
Chomicznik ("Phodopus") – rodzaj ssaków z podrodziny chomików (Cricetinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Wikipedia
rzecz. chomiczek mzw., chomiki nmos.
Wiktionary
osiedle i obszar na warszawskich Bielanach
SJP.pl
Chomiczówka – osiedle i obszar Miejskiego Systemu Informacji w dzielnicy Bielany w Warszawie.
Nazwa „Chomiczówka” pochodzi od nazwiska rodziny Chomiczów, która była właścicielem okolicznych gruntów.
Wikipedia
1. gryzoń niewielkich rozmiarów z rodziny chomikowatych
2. żartobliwie o człowieku namiętnie gromadzącym zapasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. gryzoń z rodziny nazwa systematyczna|Cricetidae|G. Fischer|ref=tak.;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. pot. osoba, która gromadzi dużo niepotrzebnych rzeczy
(2.2) pot. żart. homoseksualista
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bardzo lubię zwierzęta - mam dwie jaszczurki, dwie żaby, chomika, psa, rybki i kota.
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃mʲik, AS: χõmʹik
Wiktionary
rzecz. chomiczak mzw., chomiczek mzw., chomikarstwo n., chomikowanie n., zachomikowanie n., chomiczka ż.
:: zdrobn. chomiczek mzw., chomiś mzw.
czas. chomikować ndk., zachomikować dk.
przym. chomikowy, chomikarski, chomikowaty, chomiczy
Wiktionary
(1.1) daw. chomiak, daw. krzeczek, daw. skrzeczek, daw. skrzek
(2.2) gej; pot. ciepły brat, pedzio; środ. czajnik; pogard. pot. cieplak, pedalarz, pedalista, pedryl
Wiktionary
tyczący się chomikarstwa
SJP.pl
skłonność do chomikowania
SJP.pl
1. gryzoń niewielkich rozmiarów z rodziny chomikowatych
2. żartobliwie o człowieku namiętnie gromadzącym zapasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Cricetinae|G. Fischer|ref=tak., podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych;
(1.2) zwisające torebki tłuszczowe twarzy osób starszych
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: chomik
(2.2) M. i W. lm. od: chomik (forma deprecjatywna)
Wiktionary
Chomiki (Cricetinae) – podrodzina gryzoni z rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Do rodziny chomikowatych zalicza się blisko 300 gatunków. Mysz domowa, myszarka leśna, suwak mongolski i inne myszowate są dalekimi krewnymi chomików. Jako zwierzęta domowe hodowane bywają: chomiczek syryjski, chomicznik malutki, "Cricetulus barabensis griseus", chomicznik dżungarski i chomicznik zabajkalski.
Wikipedia
(1.1) Podrodzina chomików obejmuje gatunki występujące w Eurazji.
Wiktionary
rzecz. chomiczak mzw., chomiczek mzw., chomiczka ż., chomicznik mzw., chomik mzw., chomikarstwo n., chomikowanie n., chomikowate lm nm., zachomikowanie n.
czas. chomikować ndk., zachomikować dk.
przym. chomikowy, chomikarski, chomikowaty, chomiczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. przetrzymywanie czegoś w nadmiernej ilości, na zapas
Wiktionary
rzecz. chomik m., chomikarstwo n., chomiczek mzw., chomiki nmos.
czas. chomikować ndk.
przym. chomikarski, chomikowy, chomikowaty
przysł. chomikowato
Wiktionary
1. przypominający chomika
2. o cechach chomikowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. zool. nazwa systematyczna|Cricetidae|Fischer|ref=tak., rodzina ssaków z rzędu gryzoni;
Wiktionary
Chomikowate (Cricetidae) – rodzina ssaków z podrzędu Supramyomorpha w obrębie rzędu gryzoni (Rodenta). Są to niewielkie zwierzęta o krępym ciele, prowadzące przede wszystkim naziemny tryb życia, lecz także nadrzewny, podziemny czy ziemnowodny.
Wikipedia
(1.1) Do chomikowatych zaliczanych jest 6 podrodzin, około 112 rodzajów i 580 gatunków.
Wiktionary
rzecz. chomik mzw., chomiczek mzw., chomiki nmos.
przym. chomikowy, chomikarski, chomikowaty, chomiczy
Wiktionary
1. przypominający chomika
2. o cechach chomikowatych (rodzina gryzoni)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający chomika
Wiktionary
rzecz. chomik mos./mzw.
Wiktionary
potocznie:
1. gromadzić coś na zapas;
2. umieszczać plik na portalu chomikuj.pl;
3. chomikować się - ukrywać się, chować się
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. żart. lub pejor. gromadzić coś w nadmiernej ilości, robiąc niepotrzebne zapasy
Wiktionary
rzecz. chomikowanie n., chomik m., chomiczek mzw., chomiki nmos.
czas. zachomikować
Wiktionary
→ chomik; chomiczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chomika
Wiktionary
rzecz. chomiczek mzw., chomik mzw./mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej ozdoba noszona na głowie, podtrzymująca włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. roślina korzystająca z warstewki gleby na powierzchni skały
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ryb. drzewo w końcu skrzydeł niewodu
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. zdrobnienie od: chomąto;
2. metalowa ramka w kształcie pierścienia, usztywniająca i chroniąca pętlę na końcu liny przed zgnieceniem; kausza, sercówka
SJP.pl
część uprzęży wkładana na szyję koniowi pociągowemu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;
(1.2) to, co ogranicza swobodę, wolność
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.2) jarzmo
Wiktionary
przymiotnik od: chomąto
SJP.pl
Chomęcice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Komorniki.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czon]
1. jedna setna wona, południowokoreańskiej jednostki monetarnej; jeon;
2. jedna setna wona, północnokoreańskiej jednostki monetarnej; jun
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzina morskich, drapieżnych ryb
SJP.pl
Chonaksowate (Chaunacidae) – niewielka rodzina morskich, drapieżnych ryb żabnicokształtnych (Lophiiformes). Niektóre gatunki są poławiane jako ryby konsumpcyjne.
Wikipedia
o cechach chonaksowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
drobne, kuliste skupienie krzemianów krystalicznych
SJP.pl
w biologii: ogół mitochondriów znajdujących się w komórce
SJP.pl
Chondriom – zestaw wszystkich mitochondriów znajdujących się w pojedynczej komórce eukariotycznej.
Wikipedia
twór nitkowaty, pałeczkowaty lub ziarnisty, znajdujący się w komórkach roślinnych i zwierzęcych, dostarczający komórce energii, dzięki zachodzącym w nim procesom biochemicznym; mitochondrium
SJP.pl
komórka chrząstkotwórcza
SJP.pl
Chondroblast, komórka chrząstkotwórcza – komórka wytwarzająca substancję międzykomórkową tkanki chrzęstnej. Chondroblasty są czynne w okresie budowy i regeneracji chrząstki, potem przekształcające się w chondrocyty. Zachowują zdolność do podziału.
Wikipedia
komórka tkanki chrzęstnej
SJP.pl
Chondrocyt – komórka tkanki chrzęstnej, powstająca z chondroblastu. Chondrocyty znajdują się w jamkach, zanurzone w macierzy międzykomórkowej, zwanej chondryną.
Wikipedia
choroba wrodzona, której istotą jest zaburzenie kostnienia śródchrzęstnego, jedna z najczęstszych przyczyn karłowatości (niskiego wzrostu) u ludzi; achondroplazja, chondrodystrofia, karłowatość chondrodystroficzna
SJP.pl
choroba wrodzona, której istotą jest zaburzenie kostnienia śródchrzęstnego, jedna z najczęstszych przyczyn karłowatości (niskiego wzrostu) u ludzi; chondrodysplazja, achondroplazja, karłowatość chondrodystroficzna
SJP.pl
w medycynie: obrazowanie lub opis tkanki chrzęstnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny z grupy glikozoaminoglikanów, jest głównym budulcem chrząstki stawowej;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
wytworzenie się złogów soli wapnia w obrębie stawów
SJP.pl
Chondrokalcynoza (dna rzekoma, łac. "chondrocalcinosis", ang. chondrocalcinosis, calcium pyrophosphate dihydrate deposition disease, pseudogout) – choroba zaliczana do grupy reumatycznych, której przyczyną są kryształy dwuwodnego pirofosforanu wapnia odkładające się w chrząstkach stawowych i obecne w płynie stawowym. Doprowadza to do ostrego stanu zapalnego zajętego stawu, który swoimi cechami i przebiegiem przypomina dnę moczanową, stąd dawna nazwa chondrokalcynozy - "dna rzekoma".
Wikipedia
nauka o chrząstkach
SJP.pl
proces chorobowy prowadzący do utraty elastyczności chrząstki, jej rozmiękania i w konsekwencji niszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba prowadząca do destrukcji tkanki chrzęstnej, najczęściej występująca w obrębie stawu kolanowego;
Wiktionary
Chondromalacja (dosłownie: rozmiękanie chrząstki) – choroba prowadząca do destrukcji tkanki chrzęstnej. Występuje najczęściej w obrębie stawu kolanowego. Zmiany dotykające chrząstki rzepki i przeciwległych kłykci uda charakteryzują się rozwłóknieniem, powstaniem szczelin i erozją, doprowadzającą w konsekwencji do zmian zwyrodnieniowych stawu rzepkowo–udowego.
Wikipedia
IPA: ˌxɔ̃ndrɔ̃maˈlat͡sʲja, AS: χõndrõmalacʹi ̯a
Wiktionary
przym. chondromalacyjny
Wiktionary
jednostka strukturalna tkanki chrzęstnej
SJP.pl
Chondron – zasadochłonne terytorium chrzęstne. Jest to jednostka strukturalna tkanki chrzęstnej. Chondron obejmuje grupę izogeniczną – 2-5 chondrocytów w jamce chrzęstnej (wspólna torebka) oraz otaczającą ją substancję podstawową – chondromukoid i włókna białkowe. Pomiędzy chondronami znajduje się substancja międzyterytorialna.
Wikipedia
hormon wzrostowy wytwarzany w przednim płacie przysadki mózgowej; somatotropina
SJP.pl
istota międzykomórkowa wraz z rozmieszczonymi w niej elementami włóknistymi, tworząca tkankę chrzęstną; chrząstnik, chondromukoid
SJP.pl
Chondryna – macierz pozakomórkowa, tworząca tkankę chrzęstną. W chondrynie zanurzone są elementy komórkowe (chondrocyty) oraz białkowe włókna.
Wikipedia
meteoryt kamienny składający się głównie z oliwinu i piroksenów
SJP.pl
Chondryt – meteoryty kamienne składające się głównie z oliwinu i piroksenów. Ich nazwa pochodzi stąd, że większość zawiera chondry, czyli drobne, najczęściej zbudowane promieniście, kuliste skupienia krystaliczne (chondr nie mają niektóre chondryty węgliste).
Wikipedia
[czytaj: CZONKcing] miasto w Chinach; Czungcing
SJP.pl
Chongqing (chiń. upr. 重庆; chiń. trad. 重慶; pinyin "Chóngqìng";) – megamiasto w środkowych Chinach, jedno z czterech miast wydzielonych Chińskiej Republiki Ludowej. Jednostka w obecnym kształcie powstała w 1997 roku po wydzieleniu z terytorium prowincji Syczuan, stając się największym obszarem metropolitalnym w kraju.
Wikipedia
bóstwo egipskie, patron księżyca, opiekun chorych oraz przyszłych matek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitegip. staroegipski bóg księżyca czczony w Tebach;
Wiktionary
Chonsu (eg. Ḫnsw, dosł. „Wędrowiec”) – tebański bóg Księżyca.
Funkcje i atrybuty przejął od hermopolitańskiego Thota. W Tebach uważany był za syna Amona i Mut. Związany był także z kultami Szu i Horusa, a u schyłku Nowego Państwa zyskał aspekt boga-uzdrowiciela. W okręgu Amona w Karnaku miał własną świątynię.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. mężczyzna
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. mąż
Wiktionary
[czytaj: szopeniana] wszystko, co dotyczy życia i twórczości Szopena; szopeniana, chopiniana
SJP.pl
1. [czytaj: szopen] nazwisko francuskie;
2. [czytaj: szołpen] nazwisko amerykańskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) astr. planetoida o numerze 3784, znajdująca się w głównym pasie asteroid;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. chopiniada ż., szopeniada ż., chopiniana nmos., szopeniana nmos., chopinista m., szopenista m., chopinistka ż., szopenistka ż., chopinistyka ż., szopenistyka ż.
przym. chopinowski, szopenowski, Chopinowski, Szopenowski
Wiktionary
[czytaj: szopenada] okazjonalizm: koncert z muzyką Szopena; chopiniada, szopeniada
SJP.pl
[czytaj: szopeniada] okazjonalizm: koncert z muzyką Szopena; chopinada, szopeniada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. wydarzenie muzyczne (koncert, festiwal, itp.), podczas którego słucha się muzyki Chopina
Wiktionary
(1.1) Miasto zobowiązało się do organizowania raz na trzy lata sierpniowej chopiniady w muszli koncertowej.
Wiktionary
rzecz. Chopin m./ż.
przym. chopinowski, Chopinowski
Wiktionary
(1.1) szopeniada
Wiktionary
[czytaj: szopiniana, szopeniana] wszystko, co dotyczy życia i twórczości Szopena; szopeniana, chopeniana
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) liter. autografy i dokumenty dotyczące Fryderyka Chopina
(1.2) druk. księg. wydawnictwa związane z Fryderykiem Chopinem i jego twórczością
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.1) Hrabiemu udało się zebrać sporą liczbę chopinianów.
(1.2) W tej księgarni kupisz ostatnie chopiniana.
Wiktionary
rzecz. Chopin m.
przym. chopinowski, Chopinowski
Wiktionary
(1.1) szopeniana
(1.2) szopeniana
Wiktionary
[czytaj: szopenista] szopenista;
1. pianista specjalizujący się w wykonywaniu dzieł Chopina;
2. znawca twórczości Chopina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzyk wyspecjalizowany w wykonywaniu utworów Fryderyka Chopina
(1.2) muz. znawca twórczości Fryderyka Chopina
Wiktionary
(1.1) W hotelu już zatrzymało się kilku chopinistów, bo za tydzień rozpoczynają się przesłuchania.
(1.2) Jej wykładowca z muzykologii był wybitnym chopinistą.
Wiktionary
przym. chopinowski, Chopinowski
rzecz. Chopin mrz.
Wiktionary
(1.1) szopenista
(1.2) szopenista
Wiktionary
→ chopinista [czytaj: szopenistka]; szopenistka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. pianistka wyspecjalizowany w wykonywaniu utworów Fryderyka Chopina
(1.2) muz. znawczyni twórczości Fryderyka Chopina
Wiktionary
rzecz. Chopin mrz.
przym. chopinowski, Chopinowski
Wiktionary
(1.1) szopenistka
(1.2) szopenistka
Wiktionary
[czytaj: szopenistyka] szopenistyka;
1. nauka gry utworów Chopina;
2. sposób interpretacji utworów Chopina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. ćwiczenie się w wykonywaniu utworów Fryderyka Chopina
(1.2) muz. sposób interpretacji utworów Fryderyka Chopina
Wiktionary
(1.2) Duszniki wyznaczają trendy chopinistyki światowej.
Wiktionary
przym. chopinowski, Chopinowski
rzecz. Chopin mrz.
Wiktionary
(1.1) szopenistyka
(1.2) szopenistyka
Wiktionary
[czytaj: szopenizm] ogół cech charakterystycznych dla muzyki Chopina
SJP.pl
[czytaj: szopenograf] muzykolog specjalizujący się w analizie i opisie muzyki Chopina
SJP.pl
[czytaj: szopenolog] muzykolog, znawca twórczości Chopina; szopenolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) muz. muzykolog badający twórczość i życie Fryderyka Chopina
Wiktionary
(1.1) Na tej półce znajdziesz książki wybitnych chopinologów.
Wiktionary
rzecz. chopinologia ż.
przym. chopinologiczny
Wiktionary
(1.1) szopenolog
Wiktionary
[czytaj: szopenologia] badania nad twórczością Fryderyka Chopina; szopenologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. nauka o życiu i twórczości Fryderyka Chopina
Wiktionary
rzecz. chopinolog m.
przym. chopinologiczny, Chopinowski
Wiktionary
dotyczący chopinologii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chopinologią
Wiktionary
(1.1) Klaudia wzięła udział w sympozjum chopinologicznym w Pile.
Wiktionary
rzecz. chopinologia ż., chopinolog m.
Wiktionary
(1.1) szopenologiczny
Wiktionary
[czytaj: szopenowski] taki, jak u Chopina, charakterystyczny dla muzyki Chopina; szopenowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. dotyczący życia i muzyki Fryderyka Chopina, charakterystyczny, typowy dla Chopina lub jego muzyki, taki jak u Chopina
Wiktionary
rzecz. Chopin mrz., chopiniada ż., chopiniana nmos., chopinista mos., chopinistka ż., chopinistyka ż.
przym. Chopinowski
Wiktionary
(1.1) szopenowski
Wiktionary
[czytaj: szopenowy] przymiotnik dzierżawczy - należący do Chopina (Szopena) lub z nim związany; Szopenowy, Chopinowski, Szopenowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, lewy dopływ Donu;
Wiktionary
Chopior (ros. "Хопёр") – rzeka w Rosji. Lewy dopływ Donu.
Większe miasta położone nad rzeką: Bałaszow, Nowochopiorsk, Uriupinsk.
Wikipedia
[czytaj: czoper] rodzaj przerobionego motocykla
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na Dalekim Wschodzie Rosji, dopływ rzeki Ussuri
Wiktionary
IPA: xɔr, AS: χor
Wiktionary
skrót od: chorąży (odczytywany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. chorąży
Wiktionary
skr. pchor., podchor.
Wiktionary
kobieta chorująca, dotknięta chorobą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta dotknięta chorobą
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: chory
Wiktionary
Chora (tur. "Kariye Camii", gr. ἡ Ἐκκλησία του Ἅγιου Σωτῆρος ἐν τῃ Χώρᾳ) – meczet w Stambule w Turcji, a w przeszłości kolejno świątynia chrześcijańska, meczet i muzeum. Usytuowany w dystrykcie Edirnekapı. Znajdował się on poza murami miejskimi, stąd jego nazwa: „Kościół za murami” lub „Kościół na wsi”, czyli właśnie Chora.
Wikipedia
(1.1) Lekarze podjęli decyzję o przewiezieniu chorej do kliniki, bo to ciężki przypadek.
Wiktionary
rzecz. choroba ż., choróbsko n., schorzenie n., chorowanie n., zachorowanie n.
:: fm. chory m.
czas. chorować ndk., zachorować dk.
przym. chory, chorowity, chorobliwy
przysł. chorowicie, chorobliwie
wykrz. choroba
Wiktionary
historyczna kraina w Azji Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna w Azji Środkowej;
(1.2) geogr. adm. dawna największa prowincja Iranu
Wiktionary
Chorasan (pers: خراسان) – kraina historyczna w Azji Środkowej, położona na terenie dzisiejszego wschodniego Iranu, północnego Afganistanu oraz częściowo na terytorium Tadżykistanu, Turkmenistanu i Uzbekistanu. Nazwa krainy pochodzi od perskiego słowa oznaczającego „skąd słońce przybywa” i znana jest od czasów panowania Sasanidów.
Wikipedia
(1.1) Emir pochodził z Chorasanu, ze znakomitej i bogatej rodziny.
Wiktionary
przym. chorasański
Wiktionary
→ Chorasan (historyczna kraina w Azji Środkowej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chorasanem, dotyczący Chorasanu
Wiktionary
rzecz. Chorasan mrz.
Wiktionary
1. śpiew kościelny; utwór oparty na motywach kościelnych, liturgicznych;
2. utwór poetycki w podniosłym stylu i poważnym nastroju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. uroczysty wielogłosowy śpiew kościelny
(1.2) muz. kościelny utwór muzyczny do wykonywania podczas nabożeństw
(1.3) liter. podniosły utwór poetycki o poważnej tematyce
Wiktionary
Chorał (z łac. "choralis" - chóralny):
Wikipedia
(1.1) Melodie chorału stanowiły podstawę wielogłosowej muzyki średniowiecznej.
Wiktionary
IPA: ˈxɔraw, AS: χorau̯
Wiktionary
przym. chorałowy
rzecz. choralista mos., chór mrz., chórzysta mos.
Wiktionary
związany z chorałem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do chorału, związany z chorałem
Wiktionary
rzecz. choralista mos., chorał mrz.
Wiktionary
szkielet osiowy niższych strunowców, mający postać elastycznego pręta; struna grzbietowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. anat. struna grzbietowa u ryb
Wiktionary
IPA: ˈxɔrda, AS: χorda
Wiktionary
instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drgająca struna; instrument strunowy
SJP.pl
przyrząd do mierzenia częstotliwości drgań strun
SJP.pl
w biologii: organ chordotonalny - narząd słuchu, czucia i równowagi, występujący u niektórych owadów; aparat chordotonalny, organ strunowy
SJP.pl
forma przymiotnika.
(1.1) lp., lm. n., lm. ż. i n. od: chory
Wiktionary
Chore – kanadyjski zespół rockowy, założony w styczniu 1995 roku w Dunnville. Zespół wpuścił na rynek trzy albumy wydane w wytwórni Unyon, na terenie miasta Hamilton, położonego w kanadyjskiej prowincji Ontario: Another Plebeian w 1997, Take My Mask and Breathe w 1999, oraz The Coastaline Fire w 2002.
Wikipedia
(1.1) Te dzieci są chore.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrɛ, AS: χore
Wiktionary
1. schorzenie ośrodkowego układu nerwowego; pląsawica;
2. w starożytnej Grecji: taniec w kole wraz ze śpiewem;
3. w średniowieczu: pieśń taneczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w starożytnej Grecji: obywatel, mający obowiązek zebrania i przygotowania chóru na igrzyska teatralne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. teatr. muz. zamożny Grek zobowiązany do sfinansowania chóru widowisk teatralnych lub muzycznych;
Wiktionary
rzecz. choregia ż.
przym. choregiczny
Wiktionary
w starożytnej Grecji: wyposażenie i przygotowanie chórów na igrzyska teatralne
SJP.pl
Choregia – w starożytnych Atenach jedna z form liturgii, czyli świadczeń bogatych obywateli na rzecz całego polis. Polegała na sfinansowaniu przygotowania i występu chóru podczas agonów teatralnych lub muzycznych.
Pierwotnie choregia (gr. "choregía") oznaczała wyłącznie prowadzenie chóru (stąd choreg to dosłownie „przewodnik chóru”). Zapewne w 502/501 roku p.n.e. formalnie uznano ją za jedną z form liturgii, możliwe, że stało się to przy okazji wprowadzania nowej organizacji świąt w Atenach.
Wikipedia
→ choregia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z choregią, dotyczący choregii
Wiktionary
rzecz. choreg m., choregia ż.
Wiktionary
w wierszach: stopa metryczna z sylaby akcentowanej i nieakcentowanej; trochej
SJP.pl
przedrostek
(1.1) oznaczający związek z tańcem
Wiktionary
(1.1) choreodram, choreoterapia, choreografka
Wiktionary
rzecz. chorea
Wiktionary
pantomimiczny dramat baletowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) choreogr. teatr. dramat z elementami tańca
Wiktionary
osoba wyspecjalizowana w tworzeniu choreografii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) choreogr. realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɛˈɔɡraf, AS: χoreograf
Wiktionary
rzecz. choreografia ż.
:: fż. choreografka ż.
przym. choreograficzny
przysł. choreograficznie
Wiktionary
1. planowanie i nauczanie ruchu scenicznego;
2. układ ruchów w tańcu i sporcie;
3. w XVI-XVIII wieku: zapisywanie ruchów tanecznych przy pomocy specjalnych znaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych
(1.2) kompozycja taneczna
(1.3) zob. kinetografia.
Wiktionary
Ch
Wikipedia
IPA: ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja, AS: χoreografʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. choreograf m., choreografka ż.
przym. choreograficzny
przysł. choreograficznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od: choreograficzny
Wiktionary
(1.1) Nowy układ taneczny okazał się zbyt trudny choreograficznie dla młodszych uczestników grupy.
(1.1) Utwór baletowy był niezwykle wymagający choreograficznie, ale tancerze poradzili sobie doskonale.
Wiktionary
rzecz. choreografia ż., choreograf m., choreografka ż.
przym. choreograficzny
Wiktionary
związany z choreografią
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z układem tańca, choreografią, choreografami
Wiktionary
(1.1) Musical jest perfekcyjnie przygotowany od strony wokalnej i choreograficznej.
Wiktionary
rzecz. choreografia ż., choreograf m., choreografka ż.
przysł. choreograficznie
czas. choreografować
Wiktionary
kobieta zajmująca się choreografią
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od: choreograf
Wiktionary
rzecz. choreografia ż.
:: fm. choreograf mos.
przym. choreograficzny
przysł. choreograficznie
Wiktionary
specjalista w dziedzinie choreologii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista z zakresu choreologii
Wiktionary
rzecz. choreologia ż.
:: fż. choreolożka ż.
przym. choreologiczny
przysł. choreologicznie
Wiktionary
nauka o technice, historii i metodyce nauczania tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o technikach i historii tańca
Wiktionary
Choreologia – nauka o zasadach, technice, historii i metodologii nauczania tańca. Jest to też notacja tańca według systemu stworzonego przez Joan i Rudolfa Beneshów w latach 1947–1955.
Specjalistą w zakresie techniki, historii i metodologii nauczania tańca jest choreolog.
Wikipedia
rzecz. choreolog m., choreolożka ż.
przym. choreologiczny
przysł. choreologicznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od choreologiczny
Wiktionary
rzecz. choreologia ż., choreolog m., choreolożka ż.
przym. choreologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący choreologii lub choreologów
Wiktionary
rzecz. choreologia ż., choreolog m., choreolożka ż.
przysł. choreologicznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od choreolog
Wiktionary
rzecz. choreologia ż.
:: fm. choreolog m.
przym. choreologiczny
przysł. choreologicznie
Wiktionary
terapeuta leczący z pomocą tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) terapeuta leczący tańcem
Wiktionary
rzecz. choreoterapia ż.
:: fż. choreoterapeutka ż.
przym. choreoterapeutyczny
przysł. choreoterapeutycznie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fż. od choreoterapeuta
Wiktionary
rzecz. choreoterapia ż.
:: fm. choreoterapeuta m.
przym. choreoterapeutyczny
przysł. choreoterapeutycznie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) od choreoterapeutyczny
Wiktionary
rzecz. choreoterapia ż., choreoterapeuta m., choreoterapeutka ż.
przym. choreoterapeutyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący choreoterapii lub choreoterapeutów
Wiktionary
rzecz. choreoterapia ż., choreoterapeuta m., choreoterapeutka ż.
przysł. choreoterapeutycznie
Wiktionary
leczenie nerwic lub schorzeń kończyn za pomocą wykonywania ruchów tanecznych w takt muzyki; terpsychoterapia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choreogr. terapia tańcem
Wiktionary
rzecz. choreoterapeuta m., choreoterapeutka ż.
przym. choreoterapeutyczny
przysł. choreoterapeutycznie
Wiktionary
członek chóru w starożytnym teatrze greckim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) staroż. teatr. chórzysta starożytnego teatru greckiego
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;
Wiktionary
Chorezm – historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Iranu.
Chorezm był zasiedlony już w III tysiącleciu p.n.e. Początkowo mieli go zamieszkiwać Huryci, następnie ludność pochodzenia indoeuropejskiego, zdominowana w średniowieczu przez ludy tureckojęzyczne.
Wikipedia
przym. chorezmijski
rzecz. chorezmijski mrz.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chorezmem, dotyczący Chorezmu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język chorezmijski;
Wiktionary
rzecz. Chorezm mrz.
Wiktionary
stopa wierszowa złożona z choreja i jambu; chorijamb, chorjamb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. rodzaj stopy wierszowej
Wiktionary
przym. choriambiczny
Wiktionary
→ choriamb; chorijambiczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o wierszu: napisany choriambem
Wiktionary
rzecz. choriamb m.
Wiktionary
stopa wierszowa złożona z choreja i jambu; choriamb, chorjamb
SJP.pl
zewnętrzna błona płodowa gadów, ptaków, ssaków i człowieka, otaczająca zarodek i pozostałe błony płodowe; kosmówka
SJP.pl
Chorion ( chorion, chorium) – osłona jajowa występująca u rozmaitych grup bezkręgowców (m.in. u owadów, skorupiaków, wijów, pajęczaków, mięczaków i pierścienic). U kręgowców termin używany jest w dwóch znaczeniach. Pierwsze odnosi się do osłony przejrzystej ( zona pellucida) – w tym znaczeniu termin ten używany jest zwłaszcza u promieniopłetwych. Drugie znaczenie odnosi się do błony płodowej owodniowców, w języku polskim nazywanej kosmówką.
Wikipedia
glikoproteid wytwarzany przez komórki przykosmówkowe zarodka, wykorzystywany w testach ciążowych; gonadotropina kosmówkowa.
SJP.pl
[czytaj: czoRIzo] hiszpańska kiełbasa wieprzowa z dużą ilością papryki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;
Wiktionary
Chorizo – rodzaj tradycyjnej kiełbasy hiszpańskiej wytwarzanej z wieprzowiny przyprawianej wędzoną papryką. Produkt wyróżniający się w gastronomii hiszpańskiej dzięki silnemu i charakterystycznemu zapachowi.
Wikipedia
stopa wierszowa złożona z choreja i jambu; choriamb, chorijamb
SJP.pl
przymiotnik od: Chorkówka
SJP.pl
wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
Chorkówka – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, siedziba gminy Chorkówka. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chorkówka. W latach 1975–1998 wieś położona była w województwie krośnieńskim.
Wikipedia
południowosłowiański taniec ludowy o zmiennym tempie, w którym tancerze, trzymając się za ręce (w szeregu pojedynczym lub podwójnym, w tym drugim przypadku splatając ręce poza plecami) formują półokrąg otwarty; oro, kolo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) rzad. (o sytuacji) w sposób odbiegający od normy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Cała ta sytuacja wygląda choro.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrɔ, AS: χoro
Wiktionary
czas. chorować ndk.
rzecz. chory mos., choroba ż.
przym. chory
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) patologicznie, źle, nienormalnie, nieprawidłowo
Wiktionary
1. każdy stan zakłócający normalne funkcjonowanie organizmu lub jego części;
2. negatywne zjawisko albo czyjaś wada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;
(1.2) przen. negatywne zjawisko lub czyjaś ujemna cecha
wykrzyknik
(2.1) pot. eufem. okrzyk wyrażający wzburzenie, zaskoczenie
Wiktionary
Choroba – jedno z podstawowych pojęć medycznych; ogólne określenie każdego odstępstwa od pełni zdrowia organizmu. Zdefiniowanie stanu chorobowego jest tak samo trudne, jak sprecyzowanie stanu pełni zdrowia (zob. dobrostan subiektywny). Patofizjologia odróżnia chorobę od procesu patologicznego oraz stanu patologicznego.
Wikipedia
(1.1) Wykład został odwołany z powodu choroby prelegenta.
(1.2) Smutek jest chorobą społeczeństwa, które z dobrego samopoczucia uczyniło obowiązek i które karze nieudaczników.
(2.1) Choroba! Znowu muszę wszystko przepisywać.
Wiktionary
IPA: xɔˈrɔba, AS: χoroba
Wiktionary
rzecz. chory m., chora ż., chorowitość ż., chorobliwość ż., zachorowalność ż., schorzenie n., chorowanie n., odchorowanie n., zachorowanie n., rozchorowanie n., chorobowe n.
:: rzecz. zgrub. choróbsko n.
czas. chorować ndk., odchorować dk., zachorować ndk., rozchorować się ndk.
przym. chorobowy, chory, chorobliwy, chorowity, przedchorobowy
przysł. chorobowo, chorobliwie, chorowicie, choro
Wiktionary
(1.1) dolegliwość, niedomaganie, patologia, przypadłość, rozstrój, schorzenie, syndrom, zespół; pot. choróbsko, franca
(1.2) dżuma, gangrena, patologia, rak, wrzód
(2.1) pot. cholera, cholera jasna, do jasnej cholery; pot. eufem. cholewa, holender
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chorobliwy, niezdrowo
Wiktionary
rzecz. choroba ż., chorowanie n., zachorowanie n., chora ż., chorobowe n., chorobliwość ż.
czas. chorować ndk., zachorować dk.
przym. chorobliwy, chorobowy, przedchorobowy
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) nieprawidłowo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chorobliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odbieganie od stanu prawidłowego
Wiktionary
przym. chorobliwy
przysł. chorobliwie
rzecz. choroba ż., chorobowe n.
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) patologia
Wiktionary
1. będący objawem choroby;
2. przesadny, nienormalny; niezdrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) znamionujący chorobę
(1.2) przen. o cechach mocno nieprawidłowych
Wiktionary
(1.2) Jednym z najbardziej potrzebnych wydatków Tysona było dziewięć tysięcy miesięcznie na psychoanalityka, u którego leczył się z chorobliwej rozrzutności.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈblʲivɨ, AS: χoroblʹivy
Wiktionary
rzecz. choroba ż., choróbsko n., chorobowe n., chorobliwość ż., chorowitość ż., chorowanie n., zachorowanie n., chora ż.
czas. chorować ndk., zachorować dk.
przym. chorobowy, chorowity, przedchorobowy
przysł. chorobliwie, chorobowo
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) chorobowy
(1.2) alergiczny, patologiczny
Wiktionary
gwarowo:
1. osoba budząca niechęć, podziw lub zazdrość; skubaniec, skurkowaniec;
2. niedobre zwierzę;
3. dawniej: zły duch powodujący choroby
SJP.pl
dawniej: chorobowy
SJP.pl
środowiskowo: dzień choroby, leczenia w szpitalu pracownika
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób chorobotwórczy
Wiktionary
rzecz. chorobotwórczość ż.
przym. chorobotwórczy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zdolność do wywoływania chorób;
Wiktionary
Chorobotwórczość ( pathogenicity) – zdolność danego czynnika (zwanego patogenem) do wywoływania zmian patologicznych lub choroby. Można ją określić dzieląc liczbę organizmów, u których rozwija się choroba, na liczbę organizmów narażonych na działanie danego patogenu. Patogenem może być czynnik biologiczny, chemiczny, fizyczny, społeczny czy genetyczny[].
Wikipedia
(1.1) Obiektem tych badań stały się bakteryjne formy L wspomnianych bakterii oraz ich antygeny powierzchniowe, w tym przede wszystkim lipopolisacharyd Proteus sp. oraz inne czynniki chorobotwórczości tych pałeczek.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɔɕt͡ɕ, AS: χorobotfurčość
Wiktionary
przym. chorobotwórczy
przysł. chorobotwórczo
Wiktionary
(1.1) patogeniczność, patogenność
Wiktionary
wywołujący chorobę; patogenny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) med. wywołujący chorobę
Wiktionary
(1.1) Znika cuchnąca obórka dla każdej chorej na gruźlicę krowiny i znika dwakroć bardziej cuchnący chlewik dla brudnej świnki, mającej na sobie i w sobie miliony zarazków chorobotwórczych.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɨ, AS: χorobotfurčy
Wiktionary
rzecz. chorobotwórczość ż.
przysł. chorobotwórczo
Wiktionary
(1.1) patogenny, patogenetyczny, patogeniczny
Wiktionary
potocznie: zasiłek wypłacany pracownikowi za okres choroby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. składka na ubezpieczenie chorobowe
(1.2) pot. zasiłek płacony przez okres choroby
(1.3) pot. zwolnienie z pracy z powodu choroby
forma przymiotnika.
(2.1) n. lp., nmos. lm. od: chorobowy
Wiktionary
(1.3) W mieście na ubezpieczenie przyjmuje tylko jeden lekarz chorób kobiecych. Pozostali są albo na urlopach, albo na chorobowym.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈbɔvɛ, AS: χorobove
Wiktionary
rzecz. choroba ż., choróbsko n., chorowanie n., zachorowanie n., chorowitość ż., chorobliwość ż.
czas. chorować ndk., zachorować dk.
przym. chorobowy, chorobliwy, chorowity, przedchorobowy
przysł. chorobowo, chorobliwie, chorowicie
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.2) zasiłek chorobowy
Wiktionary
liczba chorych na określoną chorobę; zachorowalność, zapadalność
SJP.pl
Chorobowość ( prevalence), a dokładniej współczynnik chorobowości ( prevalence rate) – liczba chorych w danej chwili na konkretną chorobę w określonej grupie mieszkańców (np. na 100 tys. mieszkańców). Współczynnik ten obejmuje zarówno osoby chorujące już wcześniej, jak i nowo stwierdzone przypadki (zapadalność).
Wikipedia
odnoszący się do choroby; związany z chorobą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający cechy choroby
(1.2) związany z chorobą
Wiktionary
(1.2) Jan dostał zwolnienie chorobowe .
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈbɔvɨ, AS: χorobovy
Wiktionary
rzecz. choroba ż., choróbsko n., chorobowe n.
czas. chorować ndk., zachorować dk.
przym. chorobliwy, chorowity, pochorobowy, przedchorobowy
przysł. chorobliwie, chorowicie
wykrz. choroba, do choroby
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie sokalskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. chorobrowski
Wiktionary
miasto w Tadżykistanie, stolica Górnego Badachszanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;
Wiktionary
Chorog (Хоруғ) – miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Gunt do rzeki Pandż, na granicy z Afganistanem; 32 tys. mieszkańców (2010). Stolica Górskiego Badachszanu. W sąsiedztwie tadżycko-afgańskie przejście graniczne.
W mieście rozwinął się przemysł spożywczy, materiałów budowlanych oraz odzieżowy. W mieście znajduje się muzeum krajoznawcze.
Wikipedia
1. w epoce antycznej: geografia;
2. dział geografii, zajmujący się opisem kraju lub regionu z uwzględnieniem zamieszkującej go ludności i efektów ludzkiej działalności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szczegółowy opis geograficzny kraju lub jego części
Wiktionary
(1.1) Francuski geograf Paul Vidal de la Blache podniósł chorografię do kategorii nauki.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈɡrafʲja, AS: χorografʹi ̯a
Wiktionary
przym. chorograficzny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z chorografią, dotyczący chorografii
Wiktionary
rzecz. chorografia ż.
Wiktionary
specjalista badający rozmieszczenie poszczególnych gatunków flory i fauny na kuli ziemskiej
SJP.pl
dział biogeografii, badający strukturę flory i fauny, ich zasięg i prawidłowości rozmieszczenia oraz zajmujący się wyodrębnianiem stref biogeograficznych
SJP.pl
Chorologia (z greki "khōros", „miejsce, przestrzeń”; i "logos", „nauka”) – kierunek w zoogeografii obejmujący badania rozmieszczenia fauny na Ziemi, jej zasięgu oraz przyczyn zróżnicowania na obszarze całej kuli ziemskiej. Na podstawie tych badań wyodrębnia się regiony zoogeograficzne.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w językoznawstwie: nazwa własna krain geograficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa krainy, kraju;
Wiktionary
IPA: xɔˈrɔ̃ɲĩm, AS: χorõńĩm
Wiktionary
w językoznawstwie: dział onomastyki opisujący nazwy własne różnych krain, ich budowę, pochodzenie, zmiany itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauka o nazwach części świata, krajów, państw
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔ̃ˈɲĩmʲja, AS: χorõńĩmʹi ̯a
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim;
Wiktionary
Chorostków ( Хоростків) – miasto na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim, siedziba hromady Chorostków.
Do 1945 w Polsce, w województwie tarnopolskim, w powiecie kopyczynieckim, siedziba gminy Chorostków. Ośrodek przemysłu spożywczego.
Wikipedia
przym. chorostkowski
Wiktionary
miasto w województwie podlaskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Choroszcz – miasto w woj. podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Choroszcz. Położone nad rzeką Horodnianką. Jest zaliczane do aglomeracji białostockiej.
Według danych GUS z 31 grudnia 2024 r. Choroszcz liczyła 6162 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈxɔrɔʃt͡ʃ, AS: χorošč
Wiktionary
rzecz. choroszczanin mos., choroszczanka ż.
przym. choroszczański
Wiktionary
mieszkaniec Choroszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Choroszczy
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔʃˈt͡ʃãɲĩn, AS: χoroščãńĩn
Wiktionary
rzecz. Choroszcz ż.
:: fż. choroszczanka ż.
przym. choroszczański
Wiktionary
mieszkanka Choroszczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Choroszczy
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔʃˈt͡ʃãnka, AS: χoroščãnka
Wiktionary
rzecz. Choroszcz ż.
:: fm. choroszczanin mos.
przym. choroszczański
Wiktionary
→ Choroszcz; choroski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od Choroszcz
Wiktionary
(1.1) Dlatego specjaliści z choroszczańskiej spółki komunalnej kalkulują właśnie koszty zainstalowania agregatu podtrzymującego pracę przepompowni.
(1.1) Prokuraturę o sprawie zawiadomił koncern medyczny, który w choroszczańskim szpitalu testował lek na schizofrenię.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔʃˈt͡ʃãj̃sʲci, AS: χoroščãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Choroszcz, choroszczanin, choroszczanka
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Choroszczynka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Tuczna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Tuczna. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 150 mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przechodzenie choroby
Wiktionary
(1.1) Misjonarze rozniecili urok chorowania, lecz roznieciwszy, poskąpili leków.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈvãɲɛ, AS: χorovãńe
Wiktionary
rzecz. choroba ż., chorobowe n., chora ż., chory mos., zachorowalność ż., zachorowanie n.
czas. rozchorować się, chorować ndk.
przym. chorowity, chorobliwy
przysł. chorobliwie
wykrz. choroba
Wiktionary
cierpieć na jakąś chorobę, być chorym
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zachorować)
(1.1) cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym
(1.2) przen. pot. bardzo czegoś chcieć, dążyć usilnie do czegoś
(1.3) przen. pot. usilnie chcieć kimś być, udawać kogoś
Wiktionary
(1.1) On często choruje, ale tym razem sytuacja jest poważna.
(1.3) Wilhelm chorował na szlachcica, miał się żenić z jakąś hrabianką, pisał się de Meller, do Łodzi przyjeżdżał ze służbą uliberionowaną, na karetach używał połączonych herbów przyszłej żony i Borowieckiego (…)
Wiktionary
IPA: xɔˈrɔvat͡ɕ, AS: χorovać
Wiktionary
rzecz. choroba ż., chory m., chora ż., chorowanie n., choróbsko n., chorobowe n.
czas. dk. zachorować, przechorować
przym. chory, chorowity, chorobliwy, chorobowy, przedchorobowy
wykrz. choroba
przysł. chorobliwie, choro
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: chorowity; bardziej chorowity
SJP.pl
1. skłonny do chorób, często chorujący; słabowity, wątły;
2. świadczący o chorobie, o słabym zdrowiu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) często chorujący; skłonny do chorób; mający słabe zdrowie
Wiktionary
(1.1) Ojciec był spokojny, świętej pamięci, i matka chorowita, a ten taki czort.
Wiktionary
IPA: ˌxɔrɔˈvʲitɨ, AS: χorovʹity
Wiktionary
rzecz. chorowitość ż., choroba ż., chorobowe n., chorowanie n., zachorowanie n., chora ż.
czas. chorować, zachorować
przym. chorobowy, chorobliwy, przedchorobowy
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) słabowity
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. typowo grecka potrawa z mieszanki duszonych lub surowych zielonych warzyw liściastych i ziół
Wiktionary
(1.1) W tawernie na Eginie jadłem moją ulubioną chortę.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrta, AS: χorta
Wiktionary
rzecz. chortopita ż.
Wiktionary
jednostka formalna w jazzie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pieszczotliwie: chory lub często chorujący chłopczyk
SJP.pl
skrót od: chorwacki
SJP.pl
skrót
(1.1) = chorwacki
Wiktionary
język używany przez Chorwatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język chorwacki
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów chorwackich
Wiktionary
przym. chorwacki
rzecz. chorwackość ż., chorwacki mrz., Chorwat mos., Chorwatka ż.
Wiktionary
państwo w Europie ze stolicą w Zagrzebiu; Republika Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;
Wiktionary
Chorwacja, Republika Chorwacji ( Hrvatska, Republika Hrvatska) – państwo leżące na pograniczu Europy Środkowej i Europy Południowej, nad Morzem Adriatyckim i graniczące od południa z Bośnią i Hercegowiną oraz Czarnogórą, od wschodu z Serbią oraz Węgrami i Słowenią od północy. Od południowego zachodu ma dostęp do Morza Adriatyckiego. Od 1 lipca 2013 należy do Unii Europejskiej jako 27. członek wspólnoty (wcześniej 28.). Od 1 stycznia 2023 w strefie euro i Schengen.
Wikipedia
(1.1) Ona mieszka w Chorwacji od kilku lat.
(1.1) Nasi sąsiedzi, państwo Szymańscy, byli w tym roku na wakacjach w Chorwacji.
(1.1) Bośnia i Hercegowina graniczy z Chorwacją, Serbią oraz Czarnogórą.
Wiktionary
IPA: xɔrˈvat͡sʲja, AS: χorvacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chorwacki mrz., Chorwat mos., Chorwatka ż., chorwackość ż.
przym. chorwacki
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Chorwacji
Wiktionary
związany z Chorwacją
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;
Wiktionary
(1.1) W chorwackich i polskich lasach żyje wiele dzikich zwierząt.
(2.1) Ta praca wymaga więcej niż tylko znajomości chorwackiego.
Wiktionary
IPA: xɔrˈvat͡sʲci, AS: χorvacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chorwacja ż., Chorwat m., Chorwatka ż., chorwacczyzna ż., chorwackość ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem chorwackim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chorwackim
(1.3) spisany, stworzony w języku chorwackim
Wiktionary
IPA: xɔrˈvat͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: χorvackoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chorwackie; cecha tych, którzy są chorwaccy
Wiktionary
rzecz. Chorwacja ż., Chorwat m., Chorwatka ż., chorwacczyzna ż., chorwacki mrz.
przym. chorwacki
przysł. chorwacko
Wiktionary
obywatel Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji
Wiktionary
(1.1) Czy wiesz, że Chorwaci jako pierwsi nosili krawaty?
Wiktionary
IPA: ˈxɔrvat, AS: χorvat
Wiktionary
rzecz. Chorwacja ż., chorwacczyzna ż.
:: fż. Chorwatka ż.
przym. chorwacki
Wiktionary
obywatelka Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji
Wiktionary
IPA: xɔrˈvatka, AS: χorvatka
Wiktionary
rzecz. Chorwacja ż., Chorwat m., chorwacki m., chorwacczyzna ż., chorwackość ż.
przym. chorwacki
Wiktionary
1. cierpiący na jakąś chorobę;
2. nienormalny, szalony;
3. źle funkcjonujący
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotknięty chorobą
(1.2) pot. dziwaczny, nienormalny
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) osoba dotknięta chorobą
Wiktionary
Osoba chora – osoba znajdująca się w stanie przejściowej lub stałej utraty zdrowia, zdefiniowanego przez Światową Organizację Zdrowia jako "stan pełnego dobrostanu fizycznego, psychicznego i socjalnego". Chory zdany jest na możliwości obronne organizmu oraz na pomoc medyczną. W przypadku niektórych chorób psychicznych, osoba chora posiada ograniczoną odpowiedzialność karną.
Wikipedia
(1.1) Moja babcia jest chora na cukrzycę.
(1.2) To chory pomysł!
(2.1) W szpitalu jest dużo chorych.
Wiktionary
IPA: ˈxɔrɨ, AS: χory
Wiktionary
rzecz. choroba ż., choróbsko n.
:: fż. chora ż.
czas. chorować, zachorować, chorzeć, rozchorować się
przysł. choro
wykrz. choroba
Wiktionary
(1.1) niezdrów, cierpiący, niedysponowany, wycieńczony, obolały
(1.2) nienaturalny, głupi, nierozsądny
(2.1) pacjent
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) gw-pl|Huszcza,Miłkowice-Maćki. pogard. człowiek chorowity
Wiktionary
mieszkaniec Chorzeli
SJP.pl
mieszkanka Chorzeli
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Chorzele w innych znaczeniach tej nazwy.
Chorzele – miasto w Polsce położone w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chorzele. Leży nad Orzycem.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa ostrołęckiego.
Wikipedia
(1.1) W Chorzelach kręcono niemiecki film propagandowy pt. „Powrót do ojczyzny”.
Wiktionary
IPA: xɔˈʒɛlɛ, AS: χožele
Wiktionary
przym. chorzelski
rzecz. Chorzelanin m., Chorzelanka ż.
Wiktionary
wieś w województwie podlaskim, w powiecie zambrowskim
SJP.pl
Chorzelów – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie mieleckim, w gminie Mielec. Ma status sołectwa.
Wieś leży na obszarze Kotliny Sandomierskiej. Przez wieś przepływa Kanał Chorzelowski.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chorzelów.
Wikipedia
Chorzemin – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wolsztyńskim, w gminie Wolsztyn.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chorzeć.
Wiktionary
czas. chorzeć
Wiktionary
Ch
Wikipedia
Chorzeszów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łaskim, w gminie Wodzierady.
W miejscowości istnieje straż pożarna, która została założona w 1920 roku.
W dawnej szkole podstawowej od 1 lipca 2001 r. działa Dom Pomocy Społecznej, prowadzony przez Fundację im. Brata Alberta.
Wikipedia
Chorzewo (pol. hist.„Charzewo") – wieś sołecka w zachodniej Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, we wschodniej części gminy Kwilcz, nad północnym brzegiem jeziora Luboszek.
W skład sołectwa wchodzi też niewielka wieś o rozproszonej zabudowie - Karolewice, położone przy drodze krajowej nr 24.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przestarzałe: chorować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. chorować
Wiktionary
IPA: ˈxɔʒɛt͡ɕ, AS: χožeć
Wiktionary
przym. chory
rzecz. schorzenie n., chorzenie n., chory mos.
Wiktionary
mieszkaniec Chorzowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chorzowa
(1.2) osoba pochodząca z Chorzowa, urodzona w Chorzowie
Wiktionary
Chorzowianin – polski miesięcznik miejski o tematyce społeczno-kulturalnej, wydawany w Chorzowie.
Pierwszy (zerowy) numer „Chorzowianina” ukazał się 20 września 2000 roku, tydzień później dostępny był w kioskach i punktach sprzedaży prasy na terenie Chorzowa. Do grudnia 2010 roku był tygodnikiem, który ukazywał się co środę. Od stycznia 2011 roku ukazuje się raz w miesiącu jako pismo bezpłatne.
Wikipedia
rzecz. Chorzów m.
:: fż. chorzowianka ż.
przym. chorzowski
Wiktionary
mieszkanka Chorzowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chorzowa
(1.2) kobieta pochodząca z Chorzowa, urodzona w Chorzowie
Wiktionary
rzecz. Chorzów m.
:: fm. chorzowianin m.
przym. chorzowski
Wiktionary
przymiotnik od: Chorzów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od Chorzów
Wiktionary
(1.1) W czasie wojny znaczne uszkodzenia w chorzowskich Zakładach spowodowała eksplozja autoklawu przy instalacji stężonego kwasu azotowego.
(1.1) Chorzowskim ogrodem zoologicznym zainteresowani są z kolei Francuzi, którzy chcieliby otworzyć tutaj całoroczne delfinarium oraz egzotarium.
Wiktionary
IPA: xɔˈʒɔfsʲci, AS: χožofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Chorzów, chorzowianin, chorzowianka
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim;
(1.2) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Roźwienica;
Wiktionary
Chorzów (1922–1934 "Królewska Huta"; Königshütte) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, w centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP), lokalny ośrodek gospodarczy oraz kulturalny. Przez miasto przepływa rzeka Rawa.
Wikipedia
(1.1) Za jedenaście dni spotkamy się w Chorzowie na zimowym zlocie naszego stowarzyszenia.
(1.1) (1.2) W Polsce mamy aż dwa Chorzowy, jeden na Górnym Śląsku, drugi na Podkarpaciu.
Wiktionary
IPA: ˈxɔʒuf, AS: χožuf
Wiktionary
rzecz. chorzowianin mos., chorzowianka ż.
przym. chorzowski, podchorzowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. dzielnica miasta Chorzowa w województwie śląskim;
Wiktionary
Chorzów-Batory, też: "Chorzów Batory", (niem. 1941–1945 "Königshütte-Bismarck;" śl. "Hajduki") – dzielnica Chorzowa położona w południowej części miasta.
Wikipedia
(1.1) Parafia NSPJ w Chorzowie-Batorym organizuje wspólny wyjazd dla seniorów na Górę Świętej Anny.
(1.1) Możemy dojechać aż do Chorzowa-Batorego i potem się przesiąść.
Wiktionary
Chorzęcin – wieś w Polsce, położona w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Mazowiecki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Chorzęcin jest włączony do siatki połączeń Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Tomaszowie Mazowieckim. Do wsi kursują dwie linie.
Wikipedia
Chorzępowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków, przy drodze wojewódzkiej nr 198. Wieś jest siedzibą sołectwa, w którego skład wchodzi także miejscowość Kobylarnia. We wschodniej części wsi nad Jeziorem Kłosowskim znajduje się integralna część wsi Chorzewo.
Wikipedia
zgrubienie od: choroba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: choroba
Wiktionary
IPA: xɔˈrupskɔ, AS: χorupsko
Wiktionary
rzecz. chora ż., chorobowe n., choroba ż., chory
przym. chorobowy, chory, chorobliwy, przedchorobowy
czas. chorować
wykrz. choroba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie ostrogskim obwodu rówieńskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. chorowski
Wiktionary
1. barwna tkanina przytwierdzona do drzewca, często z godłem państwa lub jakiejś organizacji; flaga, sztandar;
2. nadrzędna jednostka organizacyjna w harcerstwie;
3. dawniej: podstawowa jednostka organizacyjna wojska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przytwierdzony do drzewca płat tkaniny o określonych barwach i godłach, ozdobiony haftem, będący znakiem państwa, miasta, oddziału wojskowego, organizacji społecznej, politycznej, itp.;
(1.2) harc. terytorialna jednostka organizacyjna w harcerstwie obejmująca zwykle obszar województwa;
(1.3) hist. w dawnej Polsce: oddział żołnierzy, podstawowa jednostka organizacyjno-taktyczna, głównie jazdy, odpowiadająca obecnej kompanii;
(1.4) kynol. dłuższe włosy występujące u niektórych ras psów na spodniej stronie ogona;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: xɔˈrɔ̃ŋʲɟɛf, AS: χorõŋʹǵef
Wiktionary
rzecz. chorąży m., chorążyc m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorążyna ż., chorąża ż., chorążanka ż., chorążostwo n.
:: zdrobn. chorągiewka ż.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
1. mała chorągiew;
2. górna część pióra ptaka zbudowana z włosków nazywanych promykami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od chorągiew
(1.2) mała chorągiew
(1.3) muz. w pisowni nut, falująca kreska pisana po obok kreski pionowej oznaczająca długość trwania nuty
(1.4) ornit. część ptasiego pióra o płaskiej powierzchni po obu stronach stosiny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziewczynka trzyma chorągiewkę.
Wiktionary
rzecz. chorąży m., chorążyc m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorążyna ż., chorąża ż., chorążanka ż., chorągiew ż., chorążostwo n.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
(1.2) flaga, banderola, proporczyk, sygnałówka
Wiktionary
przypominający kształtem chorągiewkę
SJP.pl
dawniej: związany z chorągwią, podstawową jednostką organizacyjną wojska
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. hist. wojsk. związany z chorągwią (oddziałem żołnierzy w dawnej Polsce)
Wiktionary
(1.1) Każdy z nich używał osobnej stannicy, czyli znaku chorągiewnego, wyobrażającego runę wiązaną, z dwóch run skandynawskich złożoną.
Wiktionary
rzecz. chorążyna ż., chorążyc mos., chorąży mos., chorążowic m., chorążanka ż., chorągwiarz mos., chorągiew ż., chorągiewka ż.
przym. chorągwiany
Wiktionary
(1.1) chorągwiany
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chorągwią (przytwierdzonym do drzewca płatem tkaniny)
(1.2) harc. związany z chorągwią (jednostką organizacyjną w harcerstwie)
(1.3) hist. wojsk. związany z chorągwią (oddziałem żołnierzy w dawnej Polsce)
Wiktionary
(1.1) Chorągwiane drzewce w potężnych łapach Bartka zmieniło się teraz w jakieś piekielne cepy.
(1.2) Byłam ostatnio przez chwilę na warsztatach dla szefów chorągwianych inspektoratów ratowniczych, akurat trwały prezentacje inspektoratów.
(1.3) A cóżeśmy, autorament, zawinili, że koło chorągwiane waćpana zgubiło, a waćpan sam siebie znalazłeś między nami?
Wiktionary
rzecz. chorążyna ż., chorążyc mos., chorąży mos., chorążowic m., chorążanka ż., chorągwiarz mos., chorągiew ż., chorągiewka ż.
przym. chorągiewny
Wiktionary
(1.3) daw. chorągiewny
Wiktionary
dawniej, rzadko: rycerz lub żołnierz wyznaczony do noszenia chorągwi swojej jednostki; chorąży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzad. rycerz lub żołnierz noszący chorągiew swojej jednostki wojskowej
Wiktionary
rzecz. chorążyna ż., chorążyc mos., chorążowic m., chorążanka ż., chorąży mos., chorągiew ż., chorągiewka ż.
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
(1.1) chorąży
Wiktionary
Chorągwica – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
Chorągwice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Jemielno.
Wikipedia
1. kobieta nosząca chorągiew na jakichś uroczystościach;
2. kobieta mająca stopień wojskowy pomiędzy podoficerskim a oficerskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta niosąca chorągiew, wyznaczona do noszenia chorągwi
(1.2) pot. kobieta mająca stopień wojskowy chorążego
Wiktionary
(1.1) Chorąża polskiej reprezentacji nie wystąpiła w narodowych barwach, a jedynie z napisem "Poland" na swoim stroju.
Wiktionary
rzecz. chorążyc m., chorążowic m., chorążyna ż., chorążanka ż., chorążostwo n.
:: fm. chorąży
czas. chorążować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący chorążego
Wiktionary
rzecz. chorąży
Wiktionary
córka chorążego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. córka chorążego
Wiktionary
Chorążanka – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. 1 stycznia 1998 włączona do gminy Tomaszów Lubelski z gminy Jarczów.
Wikipedia
rzecz. chorąży m., chorążyc m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorążyna ż., chorąża ż., chorągiewka ż., chorągiew ż., chorążostwo n.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: urząd, godność chorążego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) przest. wnuk chorążego
Wiktionary
rzecz. chorążanka ż., chorąży m., chorążyc m., chorągwiarz m., chorągiew ż., chorążyna ż., chorąża ż., chorągiewka ż.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
1. osoba nosząca chorągiew na jakichś uroczystościach;
2. wojskowy mający stopień pomiędzy podoficerskim a oficerskim;
3. propagator lub obrońca jakiejś idei;
4. dawny ziemski tytuł honorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. jeden ze stopni wojskowych; hist. również urząd i tytuł szlachecki;
(1.2) osoba niosąca flagę, chorągiew
Wiktionary
Chorąży (chor.) – nazwa stopnia w korpusie osobowym podoficerskim (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych). Do korpusu podoficerów należy młodszy chorąży, a do podoficerów starszych należą: chorąży, starszy chorąży i starszy chorąży sztabowy.
Wikipedia
(1.1) Do sali wszedł chorąży i krzyknął: Pobudka żołnierze!
Wiktionary
IPA: xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ, AS: χorõũ̯žy
Wiktionary
rzecz. chorążyc m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorągiew ż., chorążyna ż., chorąża ż., chorągiewka ż., chorążanka ż., chorążostwo n.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty, chorążacki
Wiktionary
(1.2) rzad. chorągwiarz
Wiktionary
dawniej: syn chorążego, rycerza lub żołnierza wyznaczonego do noszenia chorągwi jednostki wojskowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. syn chorążego
Wiktionary
rzecz. chorąży m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorągiew ż., chorążyna ż., chorąża ż., chorągiewka ż., chorążanka ż., chorążostwo n.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
żona chorążego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. żona chorążego
Wiktionary
rzecz. chorąży m., chorążyc m., chorążowic m., chorągwiarz m., chorągiew ż., chorąża ż., chorążanka ż., chorągiewka ż., chorążostwo n.
czas. chorążować
przym. chorągwiany, chorągiewny, chorągiewkowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Choszczno
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Choszczna, związany z Choszcznem
Wiktionary
(1.1) Lasy są bardzo ważnym walorem powiatu choszczeńskiego, zwłaszcza jego wschodniej części.
Wiktionary
rzecz. Choszczno n., Choszcznianin mos., Choszcznianka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Choszczna
SJP.pl
mieszkanka Choszczna
SJP.pl
miasto w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Choszczno ( Arnswalde) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba władz powiatu choszczeńskiego oraz gminy miejsko-wiejskiej Choszczno. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego. Położone na Pojezierzu Choszczeńskim nad jeziorem Kluki.
Wikipedia
IPA: ˈxɔʃt͡ʃnɔ, AS: χoščno
Wiktionary
rzecz. Choszcznianin mos., Choszcznianka ż.
przym. choszczeński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Choszczów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie puławskim, w gminie Kurów.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego.
Wieś stanowi sołectwo gminy Kurów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 266 mieszkańców.
Wikipedia
1. gmina wiejska w województwie mazowieckim;
2. dolny bieg Iłżanki
SJP.pl
mieszkaniec Chotczy
SJP.pl
mieszkanka Chotczy
SJP.pl
przymiotnik od: Chotcza; chotecki
SJP.pl
przymiotnik od: Chotcza; chotczański
SJP.pl
1. część wsi Kazanki;
2. Chotel Czerwony - wieś w Polsce
SJP.pl
Chotel – część wsi Kazanki w Polsce położonej w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Izbica Kujawska. W pobliżu wsi znajduje się jezioro Chotelskie.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa włocławskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Chotelek (nazwa historyczna: Chotelek Zielony) – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój. Ma status sołectwa. Leży nad rzeką Maskalis.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.
Wikipedia
Chotkowo (kaszub. "Kôtkòwò" lub też "Kôtkòwë", niem. "Kathkow") – wieś kaszubska w Polsce położona na Pojezierzu Bytowskim, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Borzytuchom. Leży nad jeziorem Chotkowskim. Ma status sołectwa
W latach 1954–1957 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chotkowo, po jej zniesieniu w gromadzie Borzytuchom. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chotków – wieś w Polsce, położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Brzeźnica.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chotków. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
ptak z rodziny garncarzy
SJP.pl
Chotomów – wieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie legionowskim, w gminie Jabłonna. Przez miejscowość przechodzi linia kolejowa nr 9 Warszawa – Gdańsk z przystankiem Chotomów.
Administracyjnie na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Chotomów" i "Chotomów Północny".
Wikipedia
Chotyniec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Radymno, w południowej części Płaskowyżu Tarnogrodzkiego. Ma status sołectwa.
Słynie z cerkwi Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy, która została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO wraz z innymi drewnianymi cerkwiami w Polsce i na Ukrainie w 2013 roku.
Wikipedia
Chotynin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Bolesławiec.
Wikipedia
Chotyłów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Piszczac. Leży nad rzeką Lutnią.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bialskopodlaskim.
Wieś jest sołectwem w gminie Piszczac. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 941 mieszkańców i była drugą co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
[czytaj: czał-czał] - rasa psów o długiej, gęstej sierści koloru czarnego, rudego albo płowego; pies tej rasy; czau-czau
SJP.pl
drobny chrząszcz z rodziny ryjkowców występujący w mniej więcej 100 gatunkach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chować.
Wiktionary
IPA: xɔˈvãɲɛ, AS: χovãńe
Wiktionary
czas. chować, przechowywać
rzecz. chów mrz.
Wiktionary
dawniej, rzadko: osoba wzięta przez kogoś na utrzymanie, pozostająca pod czyjąś opieką; wychowanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. duch domowy
(1.2) stpol. później gwara. przybrane dziecko
(1.3) reg. zabawa w chowanego
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.2) fż. chowanica, chowanka; czas. chować
Wiktionary
(1.1) chowanek, chobołd, gospodarczyk, komornik, piecuch, latawiec, wychowaniec
(1.2) wychowaniec
(1.3) chowanka, chowanki lm.
Wiktionary
zabawa dziecięca, w której jedna osoba szuka ukrywających się pozostałych uczestników; chowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziecięca zabawa polegająca na szukaniu przez jedną osobę ukrywających się pozostałych uczestników lub jednej ukrytej osoby przez pozostałych uczestników
(1.2) daw. miejsce, w którym coś się przechowuje, chowa
(1.3) stpol. później gwara. przybrana córka
(1.4) w lm. chowanki → rodzaj pasztecików
Wiktionary
IPA: xɔˈvãnka, AS: χovãnka
Wiktionary
(1.3) fm. chowanek, chowaniec
Wiktionary
(1.1) chowany, chowanki, chowaniec
(1.2) schowek, schowanko, daw. chowanko
(1.3) chowanica
Wiktionary
dawny kwartalnik pedagogiczny poświęcony naukowym zagadnieniom wychowania
SJP.pl
Chowanna czyli system pedagogiki narodowej jako umiejętności wychowania, nauki i oświaty, słowem wykształcenia naszej młodzieży – monumentalne, dwutomowe dzieło pedagogiczne autorstwa Bronisława Ferdynanda Trentowskiego, którego pierwodruk ukazał się w 1842 w Poznaniu (Księgarnia Nowa). Było to właściwie jedyne dzieło Trentowskiego z zakresu pedagogiki. Pisał je począwszy od 1840.
Wikipedia
zabawa dziecięca polegająca na odnalezieniu przez szukającego pozostałych uczestników zabawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: chować
Wiktionary
(1.1) Gramy w chowanego. Adam liczy na głos do dziesięciu, a my się chowamy.
Wiktionary
IPA: xɔˈvãnɨ, AS: χovãny
Wiktionary
rzecz. chowanka ż.
czas. chować ndk., przechowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) chowanka, zabawa w chowanego
Wiktionary
ukrywać się, kamuflować przed kimś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. schować)
(1.1) ukrywać kogoś / coś przed kimś
(1.2) pielęgnować, wychowywać
czasownik przechodni niedokonany (dk. pochować)
(2.1) grzebać zmarłych
czasownik przechodni niedokonany (dk. odchować)
(3.1) hodować
czasownik zwrotny niedokonany chować się (dk. schować się)
(4.1) ukrywać się przed kimś
(4.2) przest. wychowywać się
Wiktionary
(1.1) Andrzej chował przed rodzicami zdjęcia gołych kobiet pod swoim łóżkiem.
(1.2) Katarzyna chowała dziecko swojej zmarłej siostry.
(2.1) Rodzina i przyjaciele chowali zmarłego w ciszy.
(4.1) Jurek chował się pod kocem.
(4.2) Jurek chował się na wsi.
Wiktionary
IPA: ˈxɔvat͡ɕ, AS: χovać
Wiktionary
rzecz. chowany mrz., wychowaniec mos., wychowanica ż., chów m., schowanko n., schowek m., zachowek m., pochówek m., wychowanek m., chowaniec m., wychowanka ż., przychówek m., wychowanie n., chowanie n.
czas. przechować dk., przechowywać ndk., schować dk., pochować dk., wychować dk., wychowywać ndk., odchować dk., odchowywać ndk., podchować dk., podchowywać ndk., uchować dk., dochować dk., dochowywać ndk.
przym. pochówkowy, wychowawczy
Wiktionary
(1.1) ukrywać, zatajać, kitrać
(1.2) wychowywać, hodować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
powstanie moskiewskich strzelców w 1682 inspirowane i dowodzone przez księcia Iwana Andriejewicza Chowańskiego
SJP.pl
Chowańszczyzna (ros. Хованщина) – opera Modesta Musorgskiego, oparta na autentycznych wydarzeniach z historii Rosji – nieudanej próbie zamachu stanu z 1682 r.
Wikipedia
[czytaj: czałder] gęsta zupa z ryb i skorupiaków morskich, zazwyczaj z mlekiem
SJP.pl
Chowder – zupa rybna lub z owocami morza. Potrawa kuchni anglosaskiej, popularna na wschodnim wybrzeżu USA, Australii, Irlandii i Nowej Zelandii. Pierwotnie zupa gotowana była na żaglowcach.
Przygotowywana jest na bazie wywaru z łbów rybich oraz ości i boczku. Wywar zabielany jest zasmażką lub mlekiem, ewentualnie śmietaną. Do wywaru dodaje się kawałki ryb lub owoców morza, które gotuje się ok. 15 min. Podany przepis jest jednym z wielu, gdyż istnieje wiele regionalnych odmian tej potrawy.
Wikipedia
(samo)opłacalność gospodarcza (z ros., skrót od choziajstwiennyj rascziot)
SJP.pl
chociaż;
1. spójnik rozpoczynający zdania podrzędne (lub ich części), wyrażające kontrast, rozbieżność między oczekiwaniami a tym, co się dokonuje, realizuje, np. "Kobieta to bardzo atrakcyjna, choć trudno powiedzieć, że ładna."; ale, mimo;
2. spójnik rozpoczynający zdania podrzędne (lub ich części), wyrażające szczególność, specyfikę sytuacji, w których podejmowane działania są bezskuteczne, prowadzą do nieoczekiwanych rezultatów, np.: "Spróbował, choć wiedział, że się nie uda.";
3. partykuła uwydatniająca treść, na której ma być skoncentrowana szczególna uwaga, np. "Spróbuj choć jednego."; bodaj, przynajmniej * przed spójnikiem "choć" stawiamy zawsze przecinek
SJP.pl
spójnik
(1.1) używany, aby wyrazić, że to, co jest powiedziane w pierwszej części zdania pomimo przytoczonych w drugiej części zdania okoliczności jest prawdą
partykuła
(2.1) podkreślenie treści, na której zależy mówiącemu
Wiktionary
(1.1) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
(1.1) Cieszył się, choć sam nie wiedział dlaczego.
(2.1) Choć raz posłuchaj mnie uważnie!
Wiktionary
IPA: xɔt͡ɕ, AS: χoć
Wiktionary
(1.1) chociaż, stpol. lubo
Wiktionary
1. spójnik, skrócone "chociażby";
2. partykuła, np. "Przyjdź choćby jutro."
SJP.pl
spójnik
(1.1) spójnik wzmacniający treść zdania nadrzędnego i komunikujący, że sytuacja podana w zdaniu podrzędnym nie będzie miała lub nie powinna mieć wpływu na realizację zdania nadrzędnego
(1.2) spójnik wyrażający lekceważenie mówcy wobec określonego wyboru i jednocześnie sugerujący jedną z opcji
partykuła
(2.1) partykuła wskazująca na dolne ograniczenie jakiejś wielkości lub intensywności jakiegoś zjawiska
(2.2) partykuła sugerująca, że dołączany składnik jest tylko jednym z wielu możliwych przykładów lub opcji
Wiktionary
(1.1) Choćby cię smażyli w smole, nie mów bracie, co jest w szkole.
(1.1) Choćbyśmy na rzęsach stawali, i tak ich nie dogonimy.
(1.2) Kupisz lepszy wszędzie, choćby i na bazarze.
(2.1) Chciałbym zarabiać choćby połowę tego co on.
(2.1) Powinieneś ustąpić jej w jednej choćby kwestii, żeby nie poczuła się urażona.
(2.1) Pożycz mi choćby stówę!
(2.1) Jeśli ten chłopak choćby dotknie mojej córki, przetrzepię mu skórę!
(2.2) Pogadajcie choćby o pogodzie.
(2.2) Niestety nie wszyscy są kulturalni, weźmy choćby twojego sąsiada.
Wiktionary
IPA: ˈxɔd͡ʑbɨ, AS: χoʒ́by
Wiktionary
(1.1) nawet gdyby, nawet jeśli, chociażby
(1.2) chociażby
(2.1) przynajmniej, co najmniej
(2.2) na przykład
Wiktionary
Choćmirowo (kaszb. "Stôré Chòcmirowò" lub też "Stôré Chòczmirowò", Alt Gutzmerow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce.
Wieś wchodzi w skład "sołectwa Choćmirówko".
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
Choćmirówko (kaszb. "Nowé Chòcmirowò" lub też "Nowé Chòczmirowò", Neu Gutzmerow) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Główczyce. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 213. Ma status sołectwa.
W skład "sołectwa Choćmirówko" wchodzą wsie Choćmirówko i Choćmirowo. W 2024 sołectwo liczyło 166 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. rasa chołmogorska krów - rasa krów pochodząca z Rosji;
2. gęś chołmogorska - rasa gęsi pochodząca z Rosji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chołmogorami, dotyczący Chołmogor
Wiktionary
rzecz. Chołmogory nmos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej Rosji europejskiej;
Wiktionary
Chołmogory (ros. Холмого́ры) – miejscowość w północnej Rosji administracyjne centrum Rejonu Chołmogorskiego w obwodzie archangielskim. Jest położona na lewym brzegu rzeki Dwiny, 75 km na południowy wschód od Archangielska i 90 km na północ od monasteru Antoniewo-Sijskiego. Nazwa pochodzi od fińskiego "Kalmomäki" co oznacza „wzgórze cmentarne”.
Wikipedia
przym. chołmogorski
Wiktionary
chłodnik; zupa (owocowa lub z botwiny) podawana na zimno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie w rejonie radziechowskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
przym. chołojowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chośnica (kaszub. Chòsznica) – wieś kaszubska w Polsce na zachodnim skraju Pojezierza Kaszubskiego położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Parchowo.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Chośnica". W skład sołectwa wchodzą również miejscowości Bawernica, Folwark i Chałupa.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Chrabostówka (białorus. Храбастоўка Chrabastoŭka) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Narew.
Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Narwi, a wierni kościoła rzymskokatolickiego do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Narwi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
niewielki brązowy chrząszcz, groźny szkodnik w leśnictwie i sadownictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. roln. mały brązowawy chrząszcz
(1.2) pot. mot. jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W ogrodach sąsiadujących z terenami leśnymi można w późnowiosenne wieczory napotkać duże, nisko latające chrabąszcze. Pojawiają się w znacznej liczbie raz na cztery lata i przez cały maj dobierają się w pary.
(1.2) W Pępowie można obejrzeć 40 modeli, z czego 30 to zabytkowe samochody spod znaku Volkswagena. Królują garbusy: od najstarszego, z 1956 roku, produkcji niemieckiej, po najnowszy model „chrabąszcza”, wyprodukowany w Meksyku.
Wiktionary
przym. chrabąszczowaty
rzecz. chrobak m.
Wiktionary
(1.2) chrząszcz, garbus
Wiktionary
przypominający kształtem chrabąszcza
SJP.pl
mały chrabąszcz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrabęścić.
Wiktionary
czas. chrabęścić
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. szeleścić
Wiktionary
(1.1) Coś chrabęści za winklem.
(1.1) "Słychać było jak w gęstwinie wiatr się krząta i chrabęści,
::Tedy szkielet poskoczył i zacisnął swe pięści!"
Wiktionary
rzecz. chrabęszczenie n.
Wiktionary
świątynia lub miejsce kultu religijnego, szczególnie w kontekście religii słowiańskich lub azjatyckich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. świątynia pogańska;
Wiktionary
Zobacz też: Chram (król).
Chram (także kącina, kupiszta; neologizmy: kontyna, gontyna) – typ budowli sakralnej w religii Słowian. Miejsce spotkań, modlitw, nabożeństw i wróżb, którego rolę pierwotnie pełniły poświęcone kultowi drzew oraz sił przyrody gaje – słowiańskie odpowiedniki świętych gajów w innych kulturach.
Wikipedia
(1.1) stpol. bożnica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chramać.
Wiktionary
czas. chramać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. kuleć, utykać
Wiktionary
IPA: ˈxrãmat͡ɕ, AS: χrãmać
Wiktionary
rzecz. chramanie n.
Wiktionary
1. głos słonki wydawany podczas lotu tokowego;
2. głos łoszy wydawany w czasie rui
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) śrpol. gniew
(1.2) śrpol. chrypka
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od chrapać
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: chrapa
Wiktionary
IPA: xrap, AS: χrap
Wiktionary
rzecz. chrapa ż.
Wiktionary
1. część górnej wargi u niektórych ssaków;
2. urządzenie doprowadzające powietrze do silnika spalinowego na okręcie podwodnym płynącym w niewielkim zanurzeniu; chrapy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. anat. fałd przykrywający nozdrza niektórych zwierząt np. koni;
(1.2) łow. nozdrza zwierzyny płowej (jeleniowatych) oraz muflona i kozicy
Wiktionary
(1.1) Z przyjemnością głaskała aksamitne chrapy urodziwej gniadej klaczy.
(1.2) Wylękniona łosza zadziera chrapy, okręca się na tylnych biegach i daje susa, aby uciec.
Wiktionary
rzecz. chrap mrz., chrapanie n., chrapanina ż., chrapnięcie n.
czas. chrapać ndk., chrapnąć dk.
przym. chrapliwy
przysł. chrapliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu
(1.2) o zwierzętach, np. koniach: wydawanie chrapliwego dźwięku
Wiktionary
Chrapanie – wibracja języczka i podniebienia miękkiego podczas wdechu. Najczęściej występuje podczas snu. Choć nie zagraża życiu, może być objawem groźnego bezdechu sennego. Chrapanie może utrudniać sen osobie dotkniętej tym problemem i innym, śpiącym w pobliżu. Ocenia się, że około 30% dorosłych ludzi chrapie.
Wikipedia
(1.1) Musimy położyć kres twojemu chrapaniu, kupmy lekarstwo.
Wiktionary
IPA: xraˈpãɲɛ, AS: χrapãńe
Wiktionary
rzecz. chrapnięcie n., chrapa ż.
czas. chrapać ndk., chrapnąć dk.
przym. chrapliwy
przysł. chrapliwie
Wiktionary
(1.2) parskanie
Wiktionary
potocznie: charkotliwe dźwięki wydawane w czasie snu; chrapanie, pochrapywanie
SJP.pl
Chrapanów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Zawichost. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 755.
Wikipedia
1. wydawać charkotliwe, świszczące dźwięki podczas snu; pochrapywać;
2. potocznie: spać; drzemać, kimać;
3. wydawać chrypliwe dźwięki; rzęzić, charczeć, charkotać;
4. o samicy jelenia, łosia, daniela: wydawać charakterystyczny głos w czasie rui
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chrapnąć)
(1.1) oddychać w trakcie snu charcząc
(1.2) żart. spać
(1.3) o ludziach: rzęzić jakby chrapiąc (1.1)
(1.4) o zwierzętach: parskać jakby chrapiąc (1.1)
Wiktionary
(1.1) Nie zmrużyłem oka całą noc, bo sąsiad donośnie chrapał.
(1.2) Zajrzałam do sypialni, ale chrapałeś tak słodko, że ciebie nie budziłam.
(1.4) Konie chrapały i wyprężone ich nogi silnie biły kopytami w twardą drogę, żeby się na niej utrzymać.
Wiktionary
IPA: ˈxrapat͡ɕ, AS: χrapać
Wiktionary
rzecz. chrapa ż., chrapanie
przysł. chrapliwie
Wiktionary
(1.2) spać, drzemać, kimać
(1.3) charczeć
Wiktionary
potocznie:
1. mała chrapa (część górnej wargi);
2. przestarzałe: ochota, chętka, kaprys; dziś zwykle w związku frazeologicznym: mieć na coś chrapkę - mieć chęć, apetyt na coś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
żartobliwie: ciąć (ucinać) chrapickiego - spać, chrapiąc
SJP.pl
potocznie:
1. mała chrapa (część górnej wargi);
2. przestarzałe: ochota, chętka, kaprys; dziś zwykle w związku frazeologicznym: mieć na coś chrapkę - mieć chęć, apetyt na coś
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób chrapliwy
Wiktionary
rzecz. chrapa ż., chrapliwość ż., chrapanie n.
czas. chrapać ndk.
przym. chrapliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chrapliwie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chrapliwy
SJP.pl
przypominający chrapanie; ochrypły, charczący, szorstki
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przypominający chrapanie
Wiktionary
rzecz. chrapa ż., chrapliwość ż., chrapanie n.
przysł. chrapliwie
Wiktionary
(1.1) chrypliwy, ochrypły, szorstki
Wiktionary
chropawy, chropaty, chropowaty;
1. mający szorstką powierzchnię;
2. pozbawiony dźwięczności; matowy, chrapliwy;
3. przenośnie: daleki od ideału, wymagający poprawy
SJP.pl
Chrapowo (do 1945 Hohengrape) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Pełczyce. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
W 2007 wieś liczyła 304 mieszkańców. Leży ok. 3,5 km na zachód od Pełczyc i jest najbardziej na zachód położoną miejscowością zarówno gminy jak i powiatu.
Wikipedia
1. głos słonki wydawany podczas lotu tokowego;
2. głos łoszy wydawany w czasie rui
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chrcynno – dawniej Chrzcinno, wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nasielsk. około 45 km na północ od Warszawy.
W latach 1962–1973 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chrcynno, wcześniej w gromadzie Krzyczki. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
[czytaj: chreja] w starożytności: zbiór humorystycznych powiedzeń sławnych ludzi i anegdot o tych osobach; chreja, chryja
SJP.pl
w starożytności: zbiór humorystycznych powiedzeń sławnych ludzi i anegdot o tych osobach; chreia, chryja
SJP.pl
Ch
Wikipedia
w językoznawstwie: nazwa własna materialnego wytworu rąk ludzkich, np. nazwa kosmetyku, urządzenia, pojazdu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. nazwa własna przedmiotu kultury materialnej, np. działa, statku, dzwonu, zegara itp.
Wiktionary
IPA: ˌxrɛ̃maˈtɔ̃ɲĩm, AS: χrẽmatõńĩm
Wiktionary
rzecz. chrematonomastyka ż., chrematonimia ż.
Wiktionary
dział onomastyki zajmujący się badaniem nazw własnych materialnych wytworów rąk ludzkich (chrematonimów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauk. dziedzina onomastyki zajmująca się badaniem nazw własnych wszelkich wytworów działalności ludzkiej
Wiktionary
Chrematonimia (gr. "chrema, chrematos" „rzecz, przedmiot, towar”) – nauka, której przedmiotem badań są nazwy własne niektórych wytworów przemysłowych, rękodzielniczych, jednostkowych i seryjnych, które nie są trwale związane z określonym krajobrazem, tzw. chrematonimy. Jest to najbardziej dyskusyjny dział onomastyki.
Wikipedia
rzecz. chrematonim mrz., chrematonomastyka ż.
Wiktionary
(1.1) chrematonomastyka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. nauk. dziedzina onomastyki zajmująca się badaniem nazw własnych wszelkich wytworów działalności ludzkiej
Wiktionary
rzecz. chrematonim mrz., chrematonimia ż.
Wiktionary
(1.1) chrematonimia
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) reg-pl|Białystok. karc. trefl
Wiktionary
rzecz. war. kresto n.
Wiktionary
publikacja zawierająca wybór utworów (w całości lub we fragmentach) różnych autorów, przeznaczona zazwyczaj do użytku szkolnego; antologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wypisy, wybór fragmentów pism (z jakiegoś względu szczególnie ważnych, przydatnych do czegoś - np. do badań lub do ogólnej orientacji w piśmiennictwie jakiegoś typu)
Wiktionary
Chrestomatia – wydawnictwo zawierające wybrane teksty różnych twórców, opublikowane w całości lub we fragmentach. Przeznaczone do użytku szkolnego lub nauki samodzielnej.
Słowo "chrestomatia" wywodzi się z języka greckiego – "chrēstomátheia" – "wypisy", "chrēstós" – "pożyteczny".
Wikipedia
IPA: ˌxrɛstɔ̃ˈmatʲja, AS: χrestõmatʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) wypisy, wybór tekstów
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Christensen – były amerykański konstruktor wyścigowy, startujący w wyścigu Indianapolis 500 na przełomie lat 50. i 60.
Wikipedia
obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ostry skręt na nartach; krystiania, chrystiania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kristi] nazwisko obce
SJP.pl
Christie – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Oklahoma, w hrabstwie Adair.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Christo (właśc. Christo Wladimirow Jawaszew, bułg. "Христо Владимиров Явашев", znany także jako Christo Javacheff, ur. 13 czerwca 1935 w Gabrowie, zm. 31 maja 2020 w Nowym Jorku) – amerykański artysta pochodzenia bułgarskiego. Jeden z twórców sztuki krajobrazu. Wraz z żoną, francuską artystką Jeanne-Claude Denat de Guillebon (ur. 13 czerwca 1935, zm. 19 listopada 2009), tworzył duet Christo i Jeanne-Claude.
Wikipedia
[czytaj: kristof] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kristofer] obce imię męskie
SJP.pl
Christopher – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Illinois, w hrabstwie Franklin.
Wikipedia
[czytaj: cha-er-el] skrót od: Chińska Republika Ludowa
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = geogr. polit. Chińska Republika Ludowa
Wiktionary
(1.1) Stolicą ChRL jest Pekin.
Wiktionary
IPA: xa‿ɛr‿ˈɛl, AS: χa‿er‿el
Wiktionary
starożytna kraina słowiańska z pierwotną stolicą na Łysej Górze
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. robak, małe zwierzę, zwłaszcza owad i jego gąsienice, zwierzę pełzające
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxrɔbak, AS: χrobak
Wiktionary
rzecz. chrobotek m., chrobot m., chrobąszcz m., chrabąszcz m., chrobotanie n., chrobactwo n., chrobotacz m.
:: zdrobn. chrobaczek m.
czas. chrobotać, chrobotnąć
przym. chrobaczywy, chrobotkowaty, chrobotliwy, chrobotny
Wiktionary
(1.1) robak, czerw; daw. czyrw, czyrzw, pandrow, ruch, rupie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chrobot
Wiktionary
rzecz. chrobot m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
odgłos powstający przy drapaniu, gryzieniu lub przesuwaniu (się) czegoś ciężkiego, twardego; chrzęst, trzask, zgrzyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niski odgłos drapania, gryzienia, odgłos działania metalowego mechanizmu
Wiktionary
(1.1) Chrobot myszy pod podłogą wzbudził panikę lokatorki.
(1.1) Chrobot klucza w zamku spłoszył włamywacza.
Wiktionary
IPA: ˈxrɔbɔt, AS: χrobot
Wiktionary
czas. chrobotać
rzecz. chrobocik mrz., chrobak m., chrobotanie
Wiktionary
(1.1) zgrzyt, chrzęst, chrupot
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrobotać.
Wiktionary
czas. chrobotać
rzecz. chrobak m., chrobot mrz.
Wiktionary
wydawać chrobot, chrzęst; chrzęścić
SJP.pl
rodzaj krzaczkowatego porostu z rzędu misecznikowców
SJP.pl
rodzina porostów krzaczkowatych
SJP.pl
Chrobotkowate ("Cladoniaceae" Zenker) – rodzina workowców. Ze względu na współżycie z glonami zaliczana jest do grupy porostów.
Wikipedia
o cechach chrobotkowatych
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chrobotliwy
SJP.pl
wydający odgłos podobny do chrobotania
SJP.pl
wydać chrobot, chrzęst; chrzęstnąć, chrząstnąć, zachrzęścić
SJP.pl
dawniej: cecha kogoś odważnego, dzielnego, mężnego
SJP.pl
dawniej:
1. odważny, dzielny, mężny, śmiały;
2. świadczący o czyjejś odwadze, śmiałości, np. chrobry czyn
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. dziś książk. podn. dzielny, mężny, odważny, śmiały, waleczny, bohaterski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈxrɔbrɨ, AS: χrobry
Wiktionary
rzecz. chrobrość ż., Chrobry m.
przysł. chrobrze
Wiktionary
(1.1) dzielny, mężny, odważny, śmiały, waleczny, bohaterski, bitny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chrobrze
SJP.pl
Chrobrów (niem. "Petersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Żagań przy drodze krajowej nr 12.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Cr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;
Wiktionary
Chrom (Cr, chromium) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z bloku d układu okresowego. Ma 13 izotopów, od do, z czego trwałe są izotopy 50, 52, 53 i 54. Został odkryty w roku 1797 przez Louisa Nicolasa Vauqellina.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma chrom?
Wiktionary
IPA: xrɔ̃m, AS: χrõm
Wiktionary
rzecz. chromian m., chromianka ż., chromit m., chromoferryt m., chromowanie n.
czas. chromować ndk.
przym. chromowany, chromowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Cr
Wiktionary
1. pigment malarski otrzymywany z siarczanu ołowiu lub chromianów
2. w systemie barw Munsella: jedna z trzech cech barwy, odpowiadająca jej nasyceniu; pozostałe cechy to: hue (odcień) i value (jasność)
SJP.pl
Chroma – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji. Długość 685 km (wraz z Temteken 711 km); powierzchnia dorzecza 19 700 km².
Powstaje w górach Połousny Kriaż z połączenia rzek "Temteken" i "Nemałak-Arangus"; płynie zabagnioną doliną w kierunku północno-wschodnim przez Nizinę Jańsko-Indygirską, tworząc liczne meandry; uchodzi do Zatoki Chromskiej Morza Wschodniosyberyjskiego. W dorzeczu bardzo liczne jeziora, przeważnie niewielkie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
(1.1) Ostatnie lata życia Chromacjusza przypadły na czasy najazdu Wizygotów pod wodzą Alaryka.
Wiktionary
stop żelaza, chromu i aluminium, stosowany do wyrobu elementów grzejnych w piecach elektrycznych
SJP.pl
kruchy żużel otrzymywany jako produkt uboczny przy wytapianiu żelazochromu, stosowany w odlewnictwie do utwardzania mas formierskich ze szkłem wodnym; żużel żelazochromowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chromać.
Wiktionary
czas. chromać ndk.
przym. chromy
rzecz. chromy m.
Wiktionary
1. komórka skóry właściwej kręgowców wytwarzająca i zawierająca różne barwniki;
2. barwne ciałko występujące w cytoplazmie komórek roślin; barwny plastyd;
3. organella zawierająca barwniki u niektórych bakterii i sinic, uczestnicząca w fotosyntezie
SJP.pl
Chromatofory – struktury związane z powstawaniem barw u różnych organizmów.
Chromatofory zwierząt zawierające pigment komórki spotykane szeroko wśród zwierząt, w tym płazów, ryb, gadów, skorupiaków, głowonogów, a także u bakterii. Dla odmiany u ssaków i ptaków występuje rodzaj komórek zwanych melanocytami, pełniących podobną funkcję.
Wikipedia
urządzenie do wykonywania chromatografii
SJP.pl
metoda rozdzielania jednorodnych mieszanin na składniki
SJP.pl
Ch
Wikipedia
ciecz lub gaz służący do rozdzielania lub badania składu mieszanin związków chemicznych
SJP.pl
rozpuszczanie się chromatyny w cieczy jądra komórkowego
SJP.pl
Chromatoliza – częsta zmiana neuropatologiczna. W początkowej fazie następuje obrzmienie komórki, zanik substancji Nissla i peryferyjne przesunięcie jądra komórkowego.
Charakterystyczna np. dla zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego w wyniku infekcji wirusami Picorna.
Wikipedia
analiza polarograficzna składników mieszaniny rozdzielonej metodami chromatograficznymi; analiza chromatopolarograficzna
SJP.pl
1. zdolność do widzenia barwnego, spostrzegania i rozróżniania kolorów;
2. w medycynie: zaburzenie wzroku polegające na widzeniu przedmiotów bezbarwnych w kolorach
SJP.pl
kineskop barwny o trzech wyrzutniach elektronowych umieszczonych w jednej linii
SJP.pl
1. barwny;
2. w muzyce:
a) skala chromatyczna - skala, w której kolejnych 12 dźwięków oddzielonych jest sekundą małą, półtonem; skala dodekafoniczna;
b) znaki chromatyczne - znaki notacji muzycznej zmieniające wysokość dźwięku odpowiadającego nucie, np. krzyżyki i bemole;
c) instrument chromatyczny - instrument pozwalający wydobyć wszystkie dźwięki skali chromatycznej;
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. szt. mający wiele barw; związany z barwami; zdolny do rozdziału kolorów widma poprzez załamanie światła
(1.2) muz. wydobywający barwę muzyki poprzez postępowanie kolejno półtonami
Wiktionary
rzecz. chromatyka ż.
przysł. chromatycznie
przym. chromowy
Wiktionary
(1.1) barwny, kolorowy
Wiktionary
część chromosomu (zbudowana z jednej nici chromatynowej)
SJP.pl
Ch
Wikipedia
1. nauka o barwach, składaniu i mieszaniu kolorów;
2. kolorystyka obrazu;
3. w muzyce:
a) zasady alteracji, podwyższania lub obniżania dźwięków skali diatonicznej;
b) wykorzystywanie tych zasad
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o barwach
(1.2) kolorystyka obrazu
(1.3) muz. podwyższenie lub obniżenie stopnia w skali diatonicznej
Wiktionary
Fr
Wikipedia
przym. chromatyczny
Wiktionary
podstawowy składnik chromosomów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym;
Wiktionary
Chromatyna ("chromatinum") – włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym, zbudowana z DNA, histonów, niehistonowych białek i małej ilości RNA. Stanowi główny składnik chromosomów i jest nośnikiem genów. Występuje również w nukleoidzie bakterii.
Wikipedia
(1.1) Chromatyna może kurczyć się i rozkurczać, powodując zmianę upakowania struktury chromosomów.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔ̃maˈtɨ̃na, AS: χrõmatỹna
Wiktionary
przym. chromatynowy
Wiktionary
związany z chromatyną
SJP.pl
zabarwienie obrazu powstające na skutek rozszczepienia promieni świetlnych w soczewce (aberracji chromatycznej)
SJP.pl
utykać na nogę, kuleć
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) daw. kuleć
(1.2) przen. niedomagać, szwankować, mieć usterki
Wiktionary
IPA: ˈxrɔ̃mat͡ɕ, AS: χrõmać
Wiktionary
przym. chromy
czas. ochromieć
rzecz. chromy m., chromanie n.
Wiktionary
(1.1) kuleć, utykać, pot. kuśtykać
Wiktionary
stop niklu wykorzystywany do budowy termoelementów, zawiera 10% chromu
SJP.pl
Chromel – żaroodporny stop niklu (90%) z chromem (10%), odporny na korozję.
Stosowany jest jako materiał oporowy, np. do wyrobu spiral grzejnych oraz w termoogniwach typu E i K. Termoogniwa z chromelu w połączeniu z alumelem wykazują bardzo dobrą liniową zależność napięcia od temperatury i stosowane są do 1370 °C.
Wikipedia
barwne słyszenie; zdolność do trwałego kojarzenia wrażeń słuchowych
SJP.pl
sól kwasu chromowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu chromowego(VI) (H₂CrO₄), zawierająca anion CrO₄²⁻, jak i sam ten właśnie anion
Wiktionary
(1.1) Chromiany są silnymi utleniaczami, mają zazwyczaj intensywnie żółtą barwę.
Wiktionary
rzecz. dichromian mrz., chrom mrz.
przym. chromowy
Wiktionary
metoda analizy miareczkowej, w której do miareczkowania stosuje się roztwory chromianów (głównie chromian potasu)
SJP.pl
Chromianometria – dział redoksymetrii, technika analityczna polegająca na miareczkowaniu analizowanej substancji jonami chromianowymi na VI stopniu utlenienia. Wykorzystuje się do tego mianowane roztwory dichromianu potasu (#PATRZ).
W reakcji z analizowaną substancją pomarańczowe jony chromianowe pełnią rolę utleniacza i w środowisku kwaśnym redukują się do jonów #PATRZ o zielonym zabarwieniu. Przykładem może być oznaczanie jonów żelaza(II):
Wikipedia
wytwarzać powłoki ochronne na powierzchni metalu działanie związkami chromu
SJP.pl
związany z chromianem
SJP.pl
1. minerały zawierające aniony kwasu chromowego lub dichromowego;
2. nieorganiczne sole kwasu chromowego
SJP.pl
wieś w województwie dolnośląskim, gmina Stara Kamienica
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przestarzałe:
1. stawać się chromym;
2. być chromym; utykać, kuleć;
3. przenośnie: tracić wartość, znaczenie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Chromin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie garwolińskim, w gminie Borowie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Świętej Trójcy w Borowiu.
Wikipedia
w fizyce: jakościowa cecha barwy obejmująca nasycenie i odcień koloru; chromatyczność (pojęcie często mylone z chiromancją)
SJP.pl
Chrominancja – składowa analogowego lub cyfrowego sygnału obrazu kolorowego odpowiadająca za odcień oraz nasycenie koloru.
Wikipedia
grupa prostych organizmów, której dużą część stanowią glony, brunatnice, okrzemki i bruzdnice, traktowana jako oddzielne królestwo lub podkrólestwo protistów
SJP.pl
Ch
Wikipedia
minerał z grupy spineli, tlenek żelaza i chromu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał zawierający tlenek żelaza i chromu (FeCr2O4)
Wiktionary
Chromit – minerał z grupy tlenków, zaliczany do grupy spineli chromowych.
Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału, którego głównym składnikiem jest chrom; "gr. khroma (chroma) = kolor, barwa" (W Haidinger – 1845 r.). Minerał pospolity, szeroko rozpowszechniony. Jeden z pierwszych minerałów, które wyodrębniają się w procesie różnicowania magmy.
Wikipedia
rzecz. chrom mrz.
przym. chromowy
Wiktionary
związany z chromitem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nasycanie powierzchni stali lub żeliwa jednocześnie chromem i glinem; chromoglinowanie
SJP.pl
w poligrafii: fotochemiczna metoda sporządzania płyt cynkowych do barwnego druku wypukłego
SJP.pl
badanie dróg moczowych z wykorzystaniem podanego dożylnie barwnika
SJP.pl
minerał z grupy krzemianów, odmiana diopsydu
SJP.pl
chromotypia; przestarzale:
1. technika wypukłego drukowania wielobarwnego;
2. odbitka wykonana za pomocą tej techniki
SJP.pl
w fizyce: dział kwantowej teorii pola opisujący oddziaływania silne występujące między kwarkami; chromodynamika kwantowa
SJP.pl
komórka, która łatwo zabarwia się przy absorpcji soli chromu
SJP.pl
chorobliwy lęk przed kolorami
SJP.pl
Chromofobia (ang. "Chromophobia") – brytyjsko-amerykańsko-francuski thriller z gatunku dramat z 2005 roku w reżyserii Marthy Fiennes. Wyprodukowana przez wytwórnię Quinta Communications.
Premiera filmu odbyła się 21 maja 2005. Zdjęcia do filmu zrealizowano na Wyspie Man oraz w Londynie w Wielkiej Brytanii.
Wikipedia
1. ugrupowanie atomów, które w połączeniu z układem wiązań pozostałej części cząsteczki chemicznej jest przyczyną jej barwy;
2. w geologii: czynnik barwiący obecny w sieci krystalicznej minerału i powodujący jego zabarwienie
SJP.pl
Chromofor – atom, jon, cząsteczka lub inne indywiduum chemiczne, w obrębie którego lub której zachodzą przejścia elektronowe odpowiadające za pasmo widmowe. Pierwotnie termin ten dotyczył grup funkcyjnych cząsteczki decydujących o jej barwie.
Gdy cząsteczka absorbuje światło widzialne o niektórych długościach fali, a odbija lub przepuszcza światło o innej długości fali, wtedy ma ona barwę.
Wikipedia
dawniej:
1. technika otrzymywania zdjęć kolorowych;
2. zdjęcie barwne
SJP.pl
w poligrafii: technika płaskiego druku barwnego, światłodruk barwny
SJP.pl
bezbarwna substancja, która po zajściu odpowiedniej reakcji chemicznej zostaje przekształcona w barwny związek
SJP.pl
nasycanie powierzchni stali lub żeliwa jednocześnie chromem i glinem; chromoaluminiowanie
SJP.pl
nasycanie powierzchni stali jednocześnie chromem i krzemem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chromolić.
Wiktionary
czas. chromolić
Wiktionary
technika graficzna, w której każdy kolor na wielobarwnej odbitce uzyskiwany jest z innej płyty litograficznej; litografia barwna
SJP.pl
Chromolitografia (barwna litografia) – dawna technika wielobarwnego druku litograficznego, w której każdy kolor na wielobarwnej odbitce uzyskiwany był z innej płyty litograficznej. Wynaleziona w XIX wieku, w następnym stuleciu została wyparta przez offset. Terminem tym określa się także wielobarwną odbitkę wykonaną tą techniką.
Wikipedia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. druk. związany z chromolitografią, wykonany w technice chromolitografii
Wiktionary
rzecz. chromolitografia ż.
Wiktionary
pierdykać; potocznie:
1. lekceważyć coś lub kogoś; walić;
2. mówić głupoty; pieprzyć, chrzanić
SJP.pl
czasownik
(1.1) nie przywiązywać wagi, nie przejmować się czymś lub kimś
Wiktionary
(1.1) W niedzielę to nie widać mnie za wiele, się nie golę, chromolę.
Wiktionary
IPA: xrɔ̃ˈmɔlʲit͡ɕ, AS: χrõmolʹić
Wiktionary
rzecz. chromolenie n.
Wiktionary
(1.1) olewać, lekceważyć
Wiktionary
w biologii: skupienie chromatyny, zgrubienie powstałe na określonym i stałym odcinku chromosomu
SJP.pl
rodzaj czerwonego lub pomarańczowego barwnika
SJP.pl
Chromon (kromon) – organiczny związek chemiczny, pochodna chromanu. Jego pochodne tworzą grupę leków zwanych kromonami. Związki zawierające rozmaicie podstawiony szkielet chromonu, zwłaszcza zawierające grupy hydroksylowe i eterowe, spotykane są powszechnie w świecie roślinnym. Niektóre z tych pochodnych – flawony i flawonole – stanowią wydzielone grupy flawonoidów.
Wikipedia
najmniejsza nić w chromosomie i chromatydzie, która jest widoczna pod mikroskopem optycznym
SJP.pl
Chromonema – włókno będące wyższym poziomem organizacji chromatyny w strukturze chromosomu. Włókno może być obserwowane w mikroskopie świetlnym po dekondensacji chromatyny. Na początku fazy G1 ma grubość 100-130 nm. W wyniku dalszej dekondensacji we wczesnej fazie S grubość włókna maleje do 60–80 nm.
Wikipedia
odporny na korozję stop chromu i niklu; chromonikielina
SJP.pl
Chromonikiel – stop wykonany z niklu i chromu [].
Stop charakteryzujący się odpornością na korozję i znaczącym oporem elektrycznym, dlatego znalazł zastosowanie w produkcji piecyków oraz grzejników elektrycznych[].
Wikipedia
odporny na korozję stop chromu i niklu; chromonikiel
SJP.pl
Chromonikielina – oporowy stop niklu (80%) i chromu (20%), często z dodatkiem żelaza, odporny na korozję, maksymalna temperatura pracy 1100 °C. Stosowany do wyrobu oporników i elementów grzejnych pieców.
Wikipedia
pokrywać metal, zwłaszcza stal, warstwą chromoniklu
SJP.pl
galwanizernia specjalizująca się w nakładaniu na powierzchnię metali chromoniklu
SJP.pl
związany z chromoniklem
SJP.pl
dawniej: mający chromą nogę; kulawy
SJP.pl
barwna odmiana plastydu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. barwny plastyd, nieaktywny w procesie fotosyntezy;
Wiktionary
Chromoplasty – barwne plastydy, nieaktywne w procesie fotosyntezy. Zawierają one barwniki karotenoidowe, ksantofil i karoteny. Nadają barwę kwiatom, owocom, a czasem również korzeniom (np. marchwi) lub bulwom. Chromoplasty mogą powstawać z proplastydów, chloroplastów i amyloplastów. Powstawanie chromoplastów z chloroplastów jest zjawiskiem leżącym u podłoża tzw. dojrzewania owoców.
Wikipedia
IPA: xrɔ̃ˈmɔplast, AS: χrõmoplast
Wiktionary
białko złożone, mające barwnik w swej grupie prostetycznej (niebiałkowej), np. hemoglobina, chlorofil; chromoproteina
SJP.pl
białko złożone, mające barwnik w swej grupie prostetycznej (niebiałkowej), np. hemoglobina, chlorofil; chromoproteid
SJP.pl
druga warstwa atmosfery słonecznej znajdująca pod fotosferą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) astr. warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;
Wiktionary
Chromosfera (łac. "chroma" barwa + "sfera") – warstwa atmosfery słonecznej, znajdująca się pomiędzy fotosferą, a warstwa przejściową. Chromosferę charakteryzuje powolny wzrost temperatury od 4400 K do 25 000 K ze wzrostem wysokości ponad powierzchnię Słońca od 500 km do około 2000 km. Dolna granica chromosfery wyznaczona jest przez minimum temperatury w atmosferze Słońca (4400 K), które znajduje się około 500 km powyżej powierzchni Słońca.
Wikipedia
IPA: ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra, AS: χrõmosfera
Wiktionary
przym. chromosferyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) astr. związany z chromosferą, dotyczący chromosfery
Wiktionary
rzecz. chromosfera ż.
Wiktionary
stały składnik jądra komórkowego danego organizmu żywego, będący nośnikiem informacji genetycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. nośnik informacji genetycznej w komórce;
Wiktionary
Chromosom – forma organizacji materiału genetycznego wewnątrz komórki. Nazwa pochodzi z języka greckiego, gdzie χρῶμα (chroma, kolor) i σῶμα (soma, ciało). Chromosomy rozróżniano poprzez wybarwienie. Pierwszy raz terminu tego użył Heinrich Wilhelm Waldeyer w roku 1888.
Wikipedia
(1.1) Chromatyna może kurczyć się i rozkurczać, powodując zmianę upakowania struktury chromosomów.
Wiktionary
IPA: xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m, AS: χrõmosõm
Wiktionary
przym. chromosomowy, chromosomalny
Wiktionary
→ chromosom; chromosomalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z chromosomem, dotyczący chromosomów
Wiktionary
(1.1) Garnitur chromosomowy adaksa tworzy 29 par chromosomów.
Wiktionary
rzecz. chromosom mrz.
przym. chromosomalny
Wiktionary
(1.1) chromosomalny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kalectwo, ułomność
Wiktionary
IPA: xrɔ̃ˈmɔta, AS: χrõmota
Wiktionary
ruch kierunkowy organizmu żywego wywołany działaniem bodźca barwnego; chromotaktyzm
SJP.pl
ruch kierunkowy organizmu żywego wywołany działaniem bodźca barwnego; chromotaksja
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z chromoterapią, dotyczący chromoterapii
Wiktionary
rzecz. chromoterapia ż.
Wiktionary
nieposiadający podstaw naukowych rodzaj medycyny alternatywnej polegający na leczeniu przez oddziaływanie na ciało światłem o różnych barwach
SJP.pl
ruch części organizmu, zwłaszcza rośliny, w kierunku bodźca barwnego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. technika wypukłego drukowania wielobarwnego;
2. odbitka wykonana za pomocą tej techniki
SJP.pl
w poligrafii:
1. metoda wypukłego druku barwnego;
2. odbitka uzyskana tą metodą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. met. pokrywanie metalu chromem
Wiktionary
Chromowanie – pokrywanie przedmiotów metalowych i z tworzyw sztucznych powłoką chromową. Stosuje się je w celu zwiększenia odporności na zużycie, poprawienia własności termicznych lub dla ozdoby. Wykonuje się je najczęściej metodami elektrolitycznymi, w wannach wypełnionych roztworami soli chromu, podgrzanymi do kilkudziesięciu stopni Celsjusza, w których zanurza się przedmiot przeznaczony do pokrycia chromem.
Wikipedia
rzecz. chrom m.
czas. chromować ndk.
przym. chromowy
Wiktionary
1. pokrywać powierzchnię metalu warstwą chromu;
2. w chemii: nasycać związkiem chromu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pokrywać chromem
Wiktionary
rzecz. chrom m., chromowanie n.
czas. pochromować dk.
przym. chromowy
Wiktionary
pierwiastki chemiczne należące do 6 grupy układu okresowego; chrom, molibden i wolfram
SJP.pl
Chromowce
Wikipedia
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: chromowy
forma rzeczownika.
(2.1) C. lp. od: chrom
Wiktionary
jeden z pierwiastków należących do 6 grupy układu okresowego: chrom, molibden lub wolfram
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do szóstej grupy układu okresowego;
Wiktionary
pracownik zajmujący się nakładaniem chromu na powierzchnię metalu
SJP.pl
przymiotnik od: chrom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chromem, dotyczący chromu, zrobiony z chromu
Wiktionary
rzecz. chrom m., chromianka ż., chromowanie m., pochromowanie n., chromian m., chromit m.
czas. chromować ndk., pochromować dk.
przym. chromianowy, chromatyczny
Wiktionary
utykający na nogę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. kulawy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) książk. człowiek chromy (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mimo kalectwa (był chromy) pełnił funkcję zakrystiana.
(2.1) Słyszałem o Tobie, że uzdrawiasz ludzi bez lekarstw i ziół, […] chromym każesz chodzić, trędowatych oczyszczasz i zmarłych wskrzeszasz.
Wiktionary
IPA: ˈxrɔ̃mɨ, AS: χrõmy
Wiktionary
rzecz. chromanie n., chromiec m.
czas. chromać
Wiktionary
(1.1) kulawy
(2.1) kulawy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Chromówka – kolonia w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Ruda-Huta.
Do 1954 r. wieś należała do gminy Świerże. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Kolonia jest sołectwem w gminie Ruda-Huta. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 203 mieszkańców i była dziewiątą co do wielkości miejscowością gminy Ruda-Huta.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. miejsce schronienia
Wiktionary
IPA: ˈxrɔ̃na, AS: χrõna
Wiktionary
czas. chronić
Wiktionary
miara pobudliwości tkanek, czas reakcji na działanie prądu elektrycznego o natężeniu dwukrotnie większym od wartości progowej
SJP.pl
przyrząd do mierzenia chronaksji (pobudliwości nerwów i mięśni)
SJP.pl
metoda badania pobudliwości nerwów i mięśni za pomocą chronaksjometru
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób chroniczny
Wiktionary
rzecz. chroniczność ż.
przym. chroniczny
Wiktionary
trwałość w czasie; przewlekłość, ciągłość
SJP.pl
powtarzający się cyklicznie, nagminny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. trwający bardzo długo
(1.2) książk. cierpiący na przewlekłą chorobę lub uzależnienie
(1.3) książk. mający jakąś utrwaloną wadę, negatywną cechę charakteru
Wiktionary
(1.1) Ekspozycja na opary tej substancji może powodować chroniczne podrażnienie dróg oddechowych.
Wiktionary
IPA: xrɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: χrõńičny
Wiktionary
rzecz. chroniczność ż.
przysł. chronicznie
Wiktionary
(1.1) przewlekły, ciągły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chronić.
Wiktionary
IPA: xrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: χrõńė̃ńe
Wiktionary
czas. chronić, ochraniać
rzecz. ochrona ż., ochroniarz mos.
Wiktionary
człowiek przewlekle chory
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podlegający ochronie
(1.2) o ograniczonym dostępie
forma czasownika.
(2.1) ims. przymiotnikowy bierny zob. chronić.
Wiktionary
strzec, pilnować, zabezpieczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować
czasownik zwrotny niedokonany chronić się
(2.1) zabezpieczać siebie przed czymś
(2.2) szukać schronienia
Wiktionary
(1.1) Dzieci należy chronić przed niebezpiecznymi rzeczami!
Wiktionary
IPA: ˈxrɔ̃ɲit͡ɕ, AS: χrõńić
Wiktionary
rzecz. ochroniarka ż., chronienie n., chrona ż., schronisko n., schron mrz., schronienie n., ochrona, ochroniarz, ochraniacz
przym. ochronny
czas. ochraniać
Wiktionary
(1.1) bronić, opiekować się
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny chronkowatych
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu wróblowych
SJP.pl
Chronkowate (Thamnophilidae) – rodzina ptaków z podrzędu tyrankowców (Tyranni) w rzędzie wróblowych (Passeriformes), obejmująca ponad 230 gatunków. Zasiedlają one Meksyk, całą Amerykę Centralną oraz północ, środek i wschód Ameryki Południowej.
Dawniej były zaliczane do rodziny mrówkowodów, która została podzielona na dwie rodziny. Są blisko spokrewnione z mrówkożerami. Większość zasiedla gęste lasy, ale niektóre żyją w zaroślach, na polanach, na sawannach i w ogrodach.
Wikipedia
o cechach chronkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
specjalista w dziedzinie chronobiologii
SJP.pl
dziedzina nauki zajmująca się rytmami biologicznymi organizmów, związanymi z porami roku, doby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. dziedzina nauki zajmująca się rytmami biologicznymi organizmów;
Wiktionary
Chronobiologia ( χρόvoς "chrónos" ‘czas’) – dział biologii, zajmujący się badaniem rytmów biologicznych, czyli periodycznych (cyklicznych) zjawisk zachodzących pod wpływem czynników wewnętrznych (związanych z fizjologią) oraz zewnętrznych (np. pory roku, sekwencja światła i ciemności), zarówno w pojedynczych komórkach, tkankach, narządach, jak również w całych organizmach.
Wikipedia
(1.1) Wiedzę wynikającą z postępów chronobiologii z coraz większym powodzeniem stosuje się bądź można stosować na poszczególnych etapach postępowania lekarskiego.
Wiktionary
rzecz. biochronologia ż., chronobiolog m., chronobiolożka ż., biochronolog m., biochronolożka ż.
przym. chronobiologiczny, biochronologiczny
Wiktionary
(1.1) biorytmologia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziedzina farmakologii badająca wpływ rytmów dobowych organizmu na skutki farmakologiczne leku;
Wiktionary
Chronofarmakologia (gr. "Χρόνος" – czas, "φάρμακον (phármakon)" – lekarstwo, "lógos" – słowo, nauka) – dziedzina farmakologii badająca wpływ rytmów dobowych organizmu na skutki farmakologiczne leku. Chronofarmakolodzy dążą do uzyskania szczegółowych wskazówek co do rozłożenia dawkowania leków w ciągu doby.
Wikipedia
(1.1) Chronofarmakologia odgrywa dużą rolę w leczeniu hormonalnym.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔ̃nɔfarmakɔˈlɔɟja, AS: χrõnofarmakoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. chronofarmakolog m.
przym. chronofarmakologiczny
Wiktionary
aparat do sporządzania chronofotografii, wykonujący serię zdjęć w równych odstępach czasu
SJP.pl
zestaw zdjęć wykonanych w równych odstępach czasu, dokumentujący kolejne fazy ruchu obiektu
SJP.pl
Ch
Wikipedia
autor chronografu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ogół metod służących do notowania przy pomocy chronografu momentów, w których powstają różne fazy zjawisk nagłych
2. pisanie dziejów według porządku lat; kronikarstwo; również dzieło historyczne w ten sposób napisane (chronograf)
SJP.pl
wyraz lub układ wyrazów, w którym pewne, wyróżnione graficznie litery składają się na liczbę, która oznacza datę wydarzenia opisywanego w utworze
SJP.pl
kamera filmowa połączona z chronografem notującym czas powstania zdjęcia
SJP.pl
Chronokinematograf – instrument astronomiczny zbudowany z aparatu fotograficznego, chronometru i chronografu, pozwalający rejestrować obraz wraz z dokładnym czasem obserwacji. Wynaleziony w 1927 przez astronoma, matematyka i geodetę Tadeusza Banachiewicza do obserwacji całkowitych zaćmień Słońca i w czerwcu tego samego roku użyty do obserwacji zaćmienia w szwedzkiej Laponii, następnie w USA (sierpień 1932) oraz w Grecji, Japonii i Syberii (czerwiec 1936).
Wikipedia
osoba spisująca dzieje i umieszczająca je na osi czasu
SJP.pl
kolejność występowania wydarzeń, od najstarszego do najmłodszego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) następstwo, kolejność zdarzeń
(1.2) nauka zajmująca się rachubą czasu;
Wiktionary
Chronologia – nauka o mierzeniu czasu, kolejności następowania po sobie wydarzeń, zjawisk, a także oznaczeniu wydarzeń, zjawisk na podstawie przyjętego podziału czasu. Nazwa pochodzi od greckich słów "chronos" (czas) i "logos" (słowo, nauka).
Wikipedia
(1.1) Dopiero po kilku latach pracy udało się ustalić chronologię zdarzeń, które doprowadziły były do wojny.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja, AS: χrõnoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. chronologiczność ż.
przym. chronologiczny
przysł. chronologicznie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) według kolejności zdarzeń, w porządku czasu
Wiktionary
rzecz. chronologia ż.
przym. chronologiczny
Wiktionary
uporządkowany według czasu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie
Wiktionary
(1.1) Każde kalendarium zawiera zestawienie wydarzeń ułożonych w porządku chronologicznym.
Wiktionary
rzecz. chronologia ż., chronologiczność ż.
przysł. chronologicznie
Wiktionary
uporządkowanie wydarzeń lub zjawisk według czasu, w którym się wydarzyły i określanie powiązań czasowych między nimi
SJP.pl
przymiotnik od: chronologizacja
SJP.pl
1. zegar o dużej dokładności wskazywania czasu, używany w astronomii, geodezji i nawigacji;
2. urządzenie do pomiaru i wskazywania czasu; zegar, zegarek, czasomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;
(1.2) daw. zegarek kieszonkowy
Wiktionary
Chronometr – zegar cechujący się dużą dokładnością i odpornością na zmienne warunki pracy. Dawniej pojęcie to odnosiło się wyłącznie do zegarów mechanicznych; obecnie chronometrami bywają nazywane również inne systemy pomiaru czasu, działające w oparciu o urządzenia elektroniczne i łączność satelitarną lub radiową.
Wikipedia
rzecz. chronometria ż.
przym. chronometryczny, chronometrowy
Wiktionary
pomiar czasu trwania jakiejś czynności lub procesu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pomiar czasu wykonania jakiejś czynności w celu oszacowania jej średniego trwania w danych warunkach
(1.2) średni czas trwania czynności zmierzony w chronometrażu (1.2)
(1.3) lotn. dokument, w którym zapisuje się czas wylotu i lądowania samolotu wraz z innymi istotnymi informacjami na temat lotu
Wiktionary
Chronometraż jest jedną z metod ustalania czasu potrzebnego na wykonanie pracy w określonych warunkach techniczno-organizacyjnych na podstawie określonej liczby pomiarów czasu. Na podstawie pomiarów czasów metodą chronometrażu określane są normatywy czasów planowanych na wykonanie danego zadania. Całość badania związanego z pomiarem czasu dzieli się na trzy etapy:
Wikipedia
(1.1) Chronometraż musi być obiektywny, bowiem badani robotnicy mogą pozorować większą dokładność wykonywania zabiegów, a tym samym przedłużać celowo czas wykonywania zabiegu czy czynności.
(1.2) Uroczystość dobiegała końca. Powoli zacząłem się odprężać, bo udało się nam dokładnie zmieścić w narzuconym chronometrażu.
(1.3) Zresztą, jako administratywistka, zostałam już wykorzystana przez uczestników letniego kursu. Koledzy kazali mi wypełniać chronometraż.
Wiktionary
rzecz. chronometrażysta mos.
Wiktionary
związany z chronometrażem
SJP.pl
pracownik zajmujący się pomiarem czasu trwania czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba mierząca czas trwania czegoś
(1.2) pracownik portu lotniczego odnotowujący godziny odlotów i przylotów
Wiktionary
(1.1) Julian zatrudnił się jako chronometrażysta podczas zawodów sportowych.
Wiktionary
rzecz. chronometraż mrz.
:: fż. chronometrażystka ż.
przym. chronometrażowy
Wiktionary
dział metrologii, nauka o pomiarze czasu i o przyrządach do jego mierzenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o pomiarze czasu
Wiktionary
(1.1) Christiaan Huygens (…) w 1656 r. opatentował mechanizm pierwszego odpowiednio dokładnego zegara wahadłowego, rozpoczynając w ten sposób nową epokę w chronometrii.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja, AS: χrõnõmetrʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chronometr m.
przym. chronometryczny, chronometrowy
Wiktionary
(1.1) metrologia czasu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chronometrować.
Wiktionary
czas. chronometrować
Wiktionary
mierzyć i rejestrować czas trwania jakichś czynności lub procesów
SJP.pl
przymiotnik od: chronometr, np. wychwyty chronometrowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chronometr, dotyczący chronometr
Wiktionary
rzecz. chronometria ż., chronometr mrz.
przym. chronometryczny
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|chronometr.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chronometrią, dotyczący chronometrii
Wiktionary
rzecz. chronometria ż., chronometr mrz.
przym. chronometrowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. podróżnik w czasie
Wiktionary
(1.1) Sowiecki chrononauta Gauki zdjął słuchawki oraz mikrofon i z wyciągniętą dłonią pospieszył ku trzem amerykańskim temponautom.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔ̃nɔ̃ˈnawta, AS: χrõnõnau̯ta
Wiktionary
rzecz. chrononautyka ż.
:: fż. chrononautka ż.
przym. chrononautyczny
Wiktionary
(1.1) temponauta
Wiktionary
metoda oznaczania stężenia depolaryzatora w roztworze, polegająca na rejestracji zmian potencjału elektrody wskaźnikowej podczas elektrolizy roztworu prowadzonej przy przepływie prądu o stałym natężeniu
SJP.pl
urządzenie do pomiaru czasu reakcji człowieka na bodziec, stosowane np. przy badaniu kandydatów na kierowców
SJP.pl
w mitologii greckiej: uosobienie czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóstwo pogańskie, bóg czasu;
Wiktionary
Chronos (gr. Χρόνος "Chrónos" – czas, łac. "Chronus") – bóg w mitologii greckiej, w przedsokratejskich pracach filozoficznych uważany za personifikację czasu, który wszystko widzi, ujawnia i wyrównuje. Według niektórych kosmogonii źródło wszechrzeczy, budowniczy wszystkiego. Czasem mylony z Kronosem.
Wikipedia
(1.1) Boga Chronosa mylono czasem z Kronosem.
Wiktionary
przym. gwara. przest. Chronosowy
Wiktionary
rodzaj chronometru, służący do dokładnego pomiaru drobnych odstępów czasu
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. należący do Chronosa
Wiktionary
(1.1) Grecy czcili Chronosowy posąg.
Wiktionary
rzecz. Chronos mos.
Wiktionary
w geologii: metoda stratygrafii polegająca na porządkowaniu sekwencji skalnych według wieku skał
SJP.pl
Chronostratygrafia – jedna z metod stratygraficznych. Polega na porządkowaniu skał skorupy ziemskiej na podstawie ich wieku. Chronostratygrafia wykorzystuje formalne jednostki chronostratygraficzne, które obejmują wszystkie skały powstałe w określonym czasie geologicznym. Są to:
Wikipedia
chronogram w formie wiersza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdanie lub wiersz, w którym poprzez wyróżnienie niektórych liter zakodowano datę roczną w cyfrach rzymskich;
(1.2) chronostych (1.1) będący pojedynczym wyrazem lub zdaniem napisanym prozą
Wiktionary
Chronostych lub chronogram – jeden ze sposobów zapisywania dat rocznych stosowany m.in. w okresie baroku.
Jest to coś w rodzaju łamigłówki wykorzystującej fakt, że w alfabecie łacińskim litery I, V, X, L, C, D, M pełnią jednocześnie funkcje cyfr rzymskich. Do zapisania w ten sposób daty używano cytatów z Pisma Świętego lub wierszy. Aby odczytać datę, należy zsumować wartości liczbowe liter będących jednocześnie cyframi. Dla ułatwienia litery te wyróżniano odmiennym modułem.
Wikipedia
(1.1) chronogram
Wiktionary
leczenie polegające na prowadzeniu zabiegów lub podawaniu leków dostosowanym do cyklu biologicznego człowieka
SJP.pl
preferowany okres aktywności w ciągu dnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) osobista preferencja czasu aktywności podczas doby determinująca to, o jakiej porze dnia i nocy ktoś czuje się lepiej i jest bardziej aktywny
Wiktionary
(1.1) Ponieważ zarówno chronotyp, jak i dojrzewanie mają swoje biologiczne determinanty, można przypuszczać, że przesunięcie preferencji pory dnia na godziny późniejsze w okresie dojrzewania uwarunkowane jest czynnikami biologicznymi.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
interdyscyplinarna nauka o czasie, łącząca elementy fizyki, biologii, psychologii i socjologii
SJP.pl
chropawy, chropowaty, chrapowaty;
1. mający szorstką powierzchnię;
2. pozbawiony dźwięczności; matowy, chrapliwy;
3. przenośnie: daleki od ideału, wymagający poprawy
SJP.pl
1. chropawiec pospolity - roślina z rodziny bobowatych, o jadalnych nasionach, uprawiana w strefie podzwrotnikowej; wspięga, fasolnik egipski;
2. opuchlak chropawiec - chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych, szkodnik upraw ogrodniczych i sadowniczych
SJP.pl
Chropawiec ("Trachyspermum") – rodzaj roślin z rodziny selerowatych. Obejmuje 15 gatunków. Występują one w południowej Azji (od Iraku po Chiny) oraz we wschodniej Afryce (od Etiopii po Tanzanię). Chropawiec wonny "T. ammi" został rozprzestrzeniony i rośnie jako dziczejący także w południowo-zachodniej i środkowej Azji, w różnych krajach europejskich, w Maroku i Michigan.
Wikipedia
chropaty, chropowaty, chrapowaty;
1. mający szorstką powierzchnię;
2. pozbawiony dźwięczności; matowy, chrapliwy;
3. przenośnie: daleki od ideału, wymagający poprawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający szorstką, nierówną powierzchnię
(1.2) muz. pozbawiony dźwięczności, niskiego tonu, nieco zgrzytliwy
(1.3) nie w pełni udany, wymagający poprawek
Wiktionary
rzecz. chropawość ż.
przym. chropowaty
przysł. chropawo
Wiktionary
(1.1) niegładki, szorstki
(1.3) szorstki
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny chropiatkowatych
SJP.pl
o cechach chropiatkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Chropiatkowate ("Thelephoraceae" Ehrh. ex Willd.) – rodzina grzybów należąca do rzędu chropiatkowców ("Thelephorales").
Wikipedia
o cechach chropiatkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rząd grzybów z klasy pieczarniaków
SJP.pl
Chropiatkowce ("Thelephorales" Corner ex Oberw.) – rząd grzybów należący do klasy pieczarniaków ("Agaricomycetes").
Wikipedia
chropicha niebieskooka - roślina z rodziny astrowatych
SJP.pl
Chropicha, arktotis, niedźwiedzie ucho ("Arctotis") – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Obejmuje 68 gatunków występujących naturalnie w Afryce południowej w: Namibii, Południowej Afryce, Lesotho i Zimbabwe.
Rośliny z tego rodzaju są uprawiane jako ozdobne, zwłaszcza chropicha wielka zwana też arktotisem okazałym "A. stoechadifolia". Gatunek ten jako introdukowany i zdziczały występuje już na wszystkich kontynentach poza Antarktydą.
Wikipedia
tracić gładkość, stawać się szorstkim, chropowatym
SJP.pl
1. właściwość chropowatej powierzchni;
2. chropowata powierzchnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie do pomiaru chropowatości
Wiktionary
rzecz. chropowatość
Wiktionary
(1.1) miernik chropowatości, profilometr
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chropowate
Wiktionary
przym. chropowaty
rzecz. chropowatościomierz mrz.
Wiktionary
chropawy, chropaty, chrapowaty;
1. mający szorstką powierzchnię;
2. pozbawiony dźwięczności; matowy, chrapliwy;
3. przenośnie: daleki od ideału, wymagający poprawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) z powierzchnią pełną drobnych wypukłości
(1.2) pozbawiony dźwięczności
Wiktionary
(1.1) Zbyt chropowata powierzchnia stołu nie pozwalała nam grać w cymbergaja.
Wiktionary
IPA: ˌxrɔpɔˈvatɨ, AS: χropovaty
Wiktionary
rzecz. chropowatość ż.
przym. chropawy
przysł. chropowato
Wiktionary
(1.1) szorstki, chropawy, niegładki, nierówny, wyboisty, żwirowy, żwirowaty
(1.2) matowy, chrapliwy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Chrostkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Chrostkowo, nad rzeką Ruziec.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
roślina z rodziny krzyżowych, rosnąca na piaszczystych gruntach nizinnych
SJP.pl
Chroszcz ("Teesdalia") – rodzaj roślin z rodziny kapustowatych ("Brassicaceae"). Obejmuje trzy gatunki. Występują one w Europie, południowo-zachodniej Azji i w północnej Afryce. W Polsce rośnie jeden gatunek – chroszcz nagołodygowy ("T. nudicaulis"). Introdukowane rośliny z tego rodzaju obecne są w Ameryce Północnej (Stany Zjednoczone i Kanada oraz Południowej (Chile), a także na Tasmanii. Nazwa naukowa pochodzi od nazwiska brytyjskiego botanika i ogrodnika Roberta Teesdale'a.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. muz. średniowieczny irlandzki instrument, prawdopodobnie strunowy, używany przez irlandzkich bardów
Wiktionary
Chrotta, crota, rota, rotta, crwth – strunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych, rodzaj liry o płaskim, podłużnym pudle rezonansowym. Dwa wystające ramiona złączone są u szczytu poprzeczką z kołkami do strun. Liczba strun waha się od 2 do kilkunastu. Są one skracane przez dotykanie paznokciami (technika paznokciowa).
Wikipedia
Chrołowice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn. Leży na prawym brzegu Bugu.
W czasach II Rzeczypospolitej wieś należała (do 1934) do gminy Narojki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chrościn – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Dzierzążnia.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Chroślice (niem. "Hennersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. krzewy, zarośla
Wiktionary
IPA: xrɔɕˈlʲĩna, AS: χroślʹĩna
Wiktionary
chrustniak; dawniej: chruśniak;
1. miejsce gęsto zarośnięte krzewami; gąszcz, zarośla;
2. dawniej:
a) suche gałęzie;
b) płot z suchych gałęzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyraz naśladujący odgłos chrapania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chrudimiem, dotyczący Chrudimia
Wiktionary
rzecz. Chrudim mrz.
Wiktionary
żartobliwie: wyraz dźwiękonaśladowczy, zwykle powtórzony, naśladujący odgłos wydawany przez świnię lub odgłos, który powstaje przy gryzieniu przez człowieka lub zwierzę czegoś twardego; chrum-chrum; chrum, chrum
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) dźwięk. odgłos wydawany przez świnię
Wiktionary
(1.1) A małe świnki w chlewiku / Rozmów prowadzą bez liku / I wszystkie wołają, gdy robi się szum / Chrum, chrum, chrum.
Wiktionary
rzecz. chrumkanie
czas. chrumkać
Wiktionary
żartobliwie: onomatopeja naśladująca odgłos wydawany przez świnię lub odgłos, który powstaje przy gryzieniu przez człowieka lub zwierzę czegoś twardego; chrum, chrum
SJP.pl
o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrząkać
SJP.pl
o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrząkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrumkać.
Wiktionary
rzecz. niechrumkanie n.
czas. chrumkać ndk.
wykrz. chrum
Wiktionary
o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrząkać
SJP.pl
o świniach: wydać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); zachrumkać, chrząknąć
SJP.pl
odgłos chrupania, gryzienia czegoś twardego
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja naśladująca odgłos gryzienia, chrupania
(1.2) onomatopeja naśladująca odgłos łamania kruchych przedmiotów
Wiktionary
(1.1) A króliczek chrup chrup marcheweczkę.
Wiktionary
rzecz. chrupanie n., chrupka ż.
czas. chrupać
przym. chrupiący
Wiktionary
dźwięk łamania się, kruszenia czegoś twardego; chrup, chrup
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gryzienie czegoś chrupkiego z jednoczesnym wydawaniem charakterystycznego odgłosu
(1.2) wydawanie odgłosu związanego z kruszeniem się czegoś
Wiktionary
rzecz. chrup m., chrupot m., chrupotanie n., chrupnięcie n., chrupka ż.
czas. chrupać ndk., chrupnąć dk.
przym. chrupki, chrupiący
przysł. chrupko
wykrz. chrup, chrup, chrup
Wiktionary
(1.2) chrzęszczenie
Wiktionary
1. wydawać charakterystyczny odgłos przy łamaniu, gryzieniu, kruszeniu czegoś;
2. gryźć coś twardego, kruchego
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. schrupać)
(1.1) gryźć wydając dźwięk chrupania
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chrupnąć)
(2.1) wydawać odgłos chrupania
Wiktionary
(1.1) Za nami ktoś chrupał popcorn.
(2.1) Śnieżek nam chrupał pod podeszwami.
Wiktionary
rzecz. chrup mrz., chrupot mrz., chrupanie n., chrupotanie n., chrupnięcie n., chrupka ż., schrupanie n.
czas. chrupnąć dk., schrupać dk.
przym. chrupiący, chrupki
przysł. chrupko
wykrz. chrup, chrup, chrup
Wiktionary
(2.1) skrzypieć
Wiktionary
zdrobnienie od: chrupka; chrupeczek
SJP.pl
zdrobnienie od: chrupka; chrupeczek
SJP.pl
potocznie: opakowanie z chrupkami, paczka chrupek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. chrupka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. chrupka ż.
Wiktionary
1. wydawać charakterystyczny odgłos przy łamaniu, gryzieniu, kruszeniu czegoś;
2. gryźć coś twardego, kruchego
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: chrupać
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który chrupie
Wiktionary
(2.1) W dzwoniącej łańcuchami oborze trwał chrupiący niegłośny hałas żucia, mleka strzykającego w naczynie i kroków stąpających po zgnojonej słomie.
(2.1) — Z tegom wyrosła i jako ten wiater nie będę się tłukła po świecie, nie! — szeptała z mocą, zwolniła nieco, bo zapadała miejscami w chrupiący śnieg aż po kolana, że trepy trzeba było wyciągać!
Wiktionary
rzecz. chrup mrz., chrupot mrz., chrupanie n., chrupotanie n., chrupnięcie n., chrupka ż.
czas. chrupać ndk., chrupnąć dk.
przym. chrupki
przysł. chrupko
wykrz. chrup, chrup, chrup
Wiktionary
potocznie:
1. przekąska wyrabiana z mąki kukurydzianej lub ze specjalnie preparowanych ziemniaków; chips, czips; chrupek;
2. rodzaj delikatnego, kruchego ciastka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. forma przekąski pod postacią kawałka ciasta uprażonego albo usmażonego w tłuszczu;
(1.2) wet. pojedynczy kawałek suchej karmy dla psa lub kota
Wiktionary
rzecz. chrupanie n., chrupek m., schrupanie n.
czas. chrupać ndk., schrupać dk.
przym. chrupki, chrupiący
wykrz. chrup
Wiktionary
(1.1) chrupek
(1.2) chrupek
Wiktionary
potocznie:
1. taki, który wydaje charakterystyczny odgłos przy łamaniu, gryzieniu, kruszeniu czegoś; chrupiący;
2. kruchy, łamliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechę chrupkości,
(1.2) wydający charakterystyczny odgłos przy gryzieniu
Wiktionary
Chrupki – popularne przekąski, przetwory spożywcze produkowane metodą ekstruzji najczęściej z grysu kukurydzianego (lub mąki kukurydzianej), ale także z dodatkiem mąki pszennej, ryżowej lub z orkiszowej. Produkowane są chrupki o różnym smaku, często z dodatkiem orzechów, czekolady, papryki, pomidorów, sera, ziół, a także z otrąb pszennych.
Wikipedia
rzecz. chrupot mrz., chrupanie n., chrupka ż.
czas. chrupać
przym. chrupiący
Wiktionary
charakterystyczny odgłos przy złamaniu, skruszeniu lub ugryzieniu czegoś
SJP.pl
wydać charakterystyczny odgłos przy łamaniu, gryzieniu, kruszeniu czegoś
SJP.pl
czasownik
(1.1) dokonany od|chrupać.
Wiktionary
(1.1) Przyskoczył do Inżyniera i rąbnął go w twarz, aż coś chrupnęło. Mężczyzna jęknął i opadł na plecy.
Wiktionary
rzecz. chrupanie n., chrupot mrz.
czas. chrupać
przym. chrupiący
Wiktionary
odgłos kruszenia, łamania się czegoś; trzask, chrzęst
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos kruszenia, łamania się czegoś
Wiktionary
(1.1) Wystraszył mnie chrupot łamanych gałęzi .
Wiktionary
IPA: ˈxrupɔt, AS: χrupot
Wiktionary
rzecz. chrupanie n., chrupotanie n.
przym. chrupki, chrupiący
przysł. chrupko
czas. chrupać, chrupnąć, chrupotać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrupotać.
Wiktionary
czas. chrupotać, chrupać
rzecz. chrupot m., chrupanie n.
przym. chrupiący
Wiktionary
1. o czymś łamanym, kruszonym: wydawać charakterystyczny odgłos;
2. gryźć coś twardego, chrupkiego, z towarzyszącym temu odgłosem
SJP.pl
1. wydać dźwięk charakterystyczny dla łamania się czegoś; zachrzęścić, zatrzeszczeć, trzasnąć;
2. zjeść, schrupać coś
SJP.pl
1. suche gałęzie odłamane od drzewa;
2. karnawałowe ciastka smażone w głębokim tłuszczu; faworki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) suche gałęzie służące za opał;
(1.2) kulin. rodzaj kruchych, słodkich ciastek smażonych na głębokim tłuszczu;
(1.3) przest. gęste zarośla
(1.4) stpol. chrobot
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zabrania się na plażaaży (przedwydmie), wydmach i klifach (…) niszczenia umocnień brzegowych przez wybieranie z nich faszyny, chrustu (…) oraz niszczenia ogrodzeń na przejściach na plażaażę, wydmach i klifach (…)
Wiktionary
IPA: xrust, AS: χrust
Wiktionary
rzecz. chrustanie n., chrustniak mrz., chrustówka ż., chruszczenie n., chruściel mzw., chruściele nmos., chruścielowate nmos., chruścina ż., chruścisko n., chruśniak mrz., chruśnięcie n.
:: zdrobn. chruścik mrz.
czas. chrusnąć dk., chrustać ndk., chruścić ndk.
przym. chrustowy, chruściany, chruścielowaty
Wiktionary
(1.1) chruścisko
(1.2) faworek
(1.3) gąszcz, zarośla, chrustniak, chruścina, chruśniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrustać.
Wiktionary
czas. chrustać
rzecz. chrust mrz.
Wiktionary
1. wydawać dźwięk charakterystyczny dla łamania się czegoś; chrzęścić, trzeszczeć, trzaskać;
2. zjadać, chrupać coś
SJP.pl
chrośniak; dawniej: chruśniak;
1. miejsce gęsto zarośnięte krzewami; gąszcz, zarośla;
2. dawniej:
a) suche gałęzie;
b) płot z suchych gałęzi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
dotyczący chrustu, suchych gałęzi odłamanych od drzew; chruściany
SJP.pl
drewniany róg myśliwski o niewielkich rozmiarach i donośnym głosie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Nikita Chruszczow (1894-1971), działacz komunistyczny i państwowy w Związku Radzieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj budowanictwa z tanich prefabrykatów w Związku Radzieckim od początku lat 60
Wiktionary
Ch
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z postacią radzieckiego przywódcy Nikity Chruszczowa
Wiktionary
rzecz. Chruszczow mos.
przym. Chruszczowowski
Wiktionary
1. zrobiony z chrustu, suchych gałęzi odłamanych od drzew; chrustowy;
2. mający związek z chrustem, np. chrustowe drewno opałowe
SJP.pl
Chruścice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. ptak z rodziny żurawiowatych, zamieszkujący błota, zarośla nadwodne i stepy;
2. niewielki ptak łąkowy; derkacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. derkacz
Wiktionary
Zobacz też: Chruściel w innych znaczeniach tej nazwy.
Chruściel ("niem. Tiedmannsdorf") – wieś w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Płoskinia, przy drodze wojewódzkiej nr 506 i w pobliżu linii kolejowej Elbląg-Braniewo-Królewiec. W kierunku północno-zachodnim od miejscowości znajduje się węzeł drogowy "Chruściel (Braniewo Południe)" w ciągu drogi krajowej nr 22 (dawna Berlinka). Wieś znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
IPA: ˈxruɕt͡ɕɛl, AS: χruśćel
Wiktionary
rzecz. chrust m., chruściele nmos.
czas. chruścić
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny chruścieli
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu żurawiowych, zamieszkujących tereny nadwodne i podmokłe nieomal na całym świecie, słabo latających (lub wcale), o drobnym ciele, krótkich nogach i ubarwieniu od czarnego, ciemnoniebieskiego do szarego; chruścielowate, wodniki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Rallidae|Rafinesque|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu żurawiowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Rodzina chruścieli obejmuje gatunki zazwyczaj związane z wodą.
Wiktionary
rzecz. chrust mrz., chruściel mzw., chruścielak mzw., Chruściele lm nm., chruścielowiec mzw.
Wiktionary
(1.1) chruścielowate, wodniki
Wiktionary
rodzina ptaków z rzędu żurawiowych, zamieszkujących tereny nadwodne i podmokłe nieomal na całym świecie, słabo latających (lub wcale), o drobnym ciele, krótkich nogach i ubarwieniu od czarnego, ciemnoniebieskiego do szarego; chruściele, wodniki
SJP.pl
o cechach chruścielowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. faworek, kruche ciasteczko;
2. owad z rzędu siatkoskrzydłych podobny do ćmy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Trichoptera|ref=tak., owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rodzaj ciastka karnawałowego, chrust, faworek (jeden lub więcej faworków)
(2.2) zdrobn. od: chrust
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Najstarsze skamieniałości chruścików pochodzą z permu.
(2.1) Chruściki smaży się z obu stron na mocno rozgrzanym tłuszczu.
(2.2) Jak mam rozpalić ognisko, skoro przyniosłeś zaledwie odrobinę chruściku.
Wiktionary
IPA: ˈxruɕt͡ɕik, AS: χruśćik
Wiktionary
rzecz. chrust mrz.
przym. chruścikowy
czas. chruścić
Wiktionary
(1.1) pot. kłódka (mała kłoda), obszywka, klajduk
(2.1) faworek, chrust
Wiktionary
1. faworek, kruche ciasteczko;
2. owad z rzędu siatkoskrzydłych podobny do ćmy
SJP.pl
Chruściki (Trichoptera) – rząd owadów wodnych o przeobrażeniu zupełnym. Są stosunkowo niewielkich rozmiarów, od 2 mm do 4–5 cm. Największe znane chruściki zamieszkują Himalaje (rodzaje: Eubasilissa, Himalopsyche, u owadów dorosłych rozpiętość skrzydeł dochodzi do 8 cm). Cechą charakterystyczną postaci dorosłych są włoski na skrzydłach, natomiast larwy mają wyraźnie odnóża analne zakończone pazurkiem.
Wikipedia
dawniej: chrustniak, chruśniak
SJP.pl
Ch
Wikipedia
chrzęścić, trzeszczeć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) wydawać odgłos przypominający chrzęst
Wiktionary
(1.1) Jakiś owad pół wieczoru chruścił sumiennie za tapczanem.
Wiktionary
rzecz. chrust mrz., chrustniak mrz., chruściel mzw., chruścik mzw., chruścina ż., chruścisko n., chruśniak mrz., chruśniaczek mrz.
czas. chrustać ndk., chrusnąć dk.
przym. chrustowy, chruściany
Wiktionary
(1.1) chrupać, chrupotać, chrzęścić, skrzypieć
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chruślin (dawniej "Chroślin") – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Bielawy.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 703.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chruśniak
Wiktionary
rzecz. chruśniak m.
czas. chruścić
Wiktionary
chrust;
1. miejsce gęsto zarośnięte krzewami; gąszcz, zarośla;
2. dawniej:
a) suche gałęzie;
b) płot z suchych gałęzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) poet. zarośla, gęste krzaki
(1.2) przest. suche gałęzie
(1.3) przest. płot wykonany z chrustu
Wiktionary
(1.1) W malinowym chruśniaku, przed ciekawych wzrokiem / Zapodziani po głowy, przez długie godziny / Zrywaliśmy przybyłe tej nocy maliny.
Wiktionary
IPA: ˈxruɕɲak, AS: χruśńak
Wiktionary
rzecz. chrust m.
:: zdrobn. chruśniaczek m.
czas. chruścić
Wiktionary
(1.1) krzewina
(1.2) chrust
Wiktionary
1. draka, burda;
2. w starożytności: zbiór humorystycznych powiedzeń sławnych ludzi i anegdot o tych osobach; chreja, chreia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. awantura
(1.2) hist. rozwlekła przemowa
(1.3) hist. eduk. rozprawka szkolna
Wiktionary
(1.1) pot. Będzie chryja, bo znowu nie oddałeś książek na czas.
Wiktionary
(1.1) awantura, burda, draka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrympać.
Wiktionary
czas. chrympać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. strzępić, kroić tępym nożem
Wiktionary
czas. ochrympać, pochrympać
rzecz. chrympanie n.
Wiktionary
chropowaty, niski głos wskutek stanu zapalnego krtani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. mówienie niskim głosem na skutek jego nadwyrężenia lub zapalenia krtani
Wiktionary
(1.1) Z powodu chrypy chyba nie wystąpię.
Wiktionary
rzecz. chrypienie n., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
:: zdrobn. chrypka ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, chrypliwy, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
(1.1) chrypka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mówienie ochrypłym głosem
(1.2) wydawanie ochrypłych dźwięków
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, chrypliwy, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
1. mówić ochrypłym głosem;
2. wydawać ochrypły dźwięk, głos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zachrypieć)
(1.1) mówić zachrypniętym głosem
(1.2) wydawać niskie chrypliwe dźwięki
Wiktionary
(1.1) Fizyczka chrypiała całe 45 minut, zamiast iść na L4.
(1.2) Nasze radio zaczęło dziwnie chrypieć.
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypliwy, chrypły, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
lekka chrypa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: chrypa
(1.2) med. zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań
Wiktionary
Chrypka (łac. "dysphonia, raucitas") – zaburzenie drgań fałdów głosowych krtani powodujące powstanie turbulentnego przepływu powietrza w obrębie głośni, co objawia się występowaniem szorstkiego, matowego głosu.
Do rozwoju chrypki dochodzi w przypadku:
Wikipedia
(1.2) Tak się wydzierałyśmy, że przez pół dnia następnego miałam okropną chrypkę.
Wiktionary
IPA: ˈxrɨpka, AS: χrypka
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypliwość ż., ochrypłość ż., chrypa ż., chrypienie n.
czas. ochrypnąć, chrypnąć, zachrypnąć, chrypieć ndk., zachrypieć dk.
przysł. ochryple, chrypliwie
przym. chrypliwy, chrypły, zachrypły, zachrypnięty, ochrypnięty, schrypły
Wiktionary
(1.2) zachrypły głos
Wiktionary
przysłówek
(1.1) o wydawaniu głosu nisko i chropowato
Wiktionary
(1.1) Ptak skrzeknął na nią chrypliwie i się nastroszył.
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypliwy, chrypły, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. ochryple
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chrypliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego co chrypliwe
Wiktionary
(1.1) Stwierdziła, że chrypliwość jego głosu działa na nią kojąco.
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, chrypliwy, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
(1.1) charkotliwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chrypliwy
SJP.pl
spowodowany chrypą; ochrypły, chropawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o głosie mający chropowatą i niską barwę
Wiktionary
(1.1) Kaszel jej był gruby, chrypliwy, głośny, jakby dobywał się z głębi beczki.
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dostawanie chrypy
Wiktionary
(1.1) Czy stopniowemu chrypnięciu towarzyszył kaszel?
Wiktionary
rzecz. chrypa ż., chrypka ż., chrypienie n., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, chrypliwy, ochrypnięty, zachrypły, ochrypły, zachrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
1.
a) dostawać chrypy;
b) o głosie: stawać się chrypliwym;
2. w łowiectwie, o głuszcu: wydawać chrypliwy głos
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zachrypnąć, ochrypnąć)
(1.1) dostawać chrypy
(1.2) łow. o głuszcu wydawać chrapliwy głos podczas toków
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypły, chrypliwy, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) chrypiący, gardłowy
Wiktionary
(1.1) Z gardzieli smoka wydobył się chrypły dźwięk i bestia skonała.
Wiktionary
rzecz. chrypnięcie n., zachrypnięcie n., zachrypienie n., ochrypnięcie n., chrypa ż., chrypienie n., chrypka ż., chrypliwość ż., ochrypłość ż.
czas. chrypieć ndk., chrypnąć ndk., zachrypieć dk., zachrypnąć dk., ochrypnąć dk.
przym. chrypliwy, zachrypły, zachrypnięty, ochrypły, ochrypnięty
przysł. chrypliwie, ochryple
Wiktionary
[czytaj: krajsler lub krajzler] marka samochodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mot. samochód marki Chrysler
Wiktionary
Chrysler – amerykański producent samochodów osobowych z siedzibą w Auburn Hills działający od 1925 roku. Jako Chrysler Corporation także koncern motoryzacyjny w latach 1925–1998 i 2007–2014. Należy do międzynarodowego koncernu Stellantis.
Wikipedia
(1.1) Kuzyn z Chicago ma nowiuśkiego chryslera.
Wiktionary
rzecz. Chrysler mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. członek ruchu chrześcijańskiego powstałego w USA w XIX wieku, wyznającego chrześcijaństwo oparte na własnej interpretacji Biblii
Wiktionary
(1.1) Chrystadelfianin codziennie studiuje Biblię.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący chrystadelfianów
Wiktionary
IPA: ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci, AS: χrystadelfʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
(1) zob. chrystadelfianin.
Wiktionary
imię nadane Jezusowi z Nazaretu w związku z utożsamianiem go przez Izrael z osobą Mesjasza
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. wyraża zdenerwowanie, zdziwienie, podziw lub przerażenie
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Chrystus
Wiktionary
(1.1) Chryste! Nie zdążymy, jak się tak będziesz wlokła!
(1.1) Chryste! Ale fajna garsonka!
Wiktionary
przym. Chrystusowy
rzecz. Chrystus mos.
Wiktionary
(1.1) Chryste Panie
Wiktionary
1. (1618-72) książę polski;
2. (przed 1180-ok. 1244), pierwszy biskup Prus; Kristian;
3. imię wielu królów z dynastii Oldenburgów oraz Sonderburg-Glücksburg
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy Chrystian III obejmuje władzę w 1536 roku, rozwiązuje norweską Radę Państwa, a Norwegia zostaje przekształcona z samodzielnego królestwa (pod rządami tego samego monarchy co Dania) w duńską prowincję.
Wiktionary
IPA: ˈxrɨstʲjãn, AS: χrystʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Chrystus m., chrystianizm mrz.
Wiktionary
ostry skręt na nartach; krystiania, christiania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik chrystianizmu (nauczania Jezusa Chrystusa)
Wiktionary
czas. schrystianizować, chrystianizować
rzecz. chrystianizm mrz., chrystianizowanie n.
Wiktionary
wprowadzanie religii, pojęć i obyczajów chrześcijańskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; także. proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;
Wiktionary
Chrystianizacja – proces wypierania religii etnicznych, osiadłego w określonym rejonie ludu, przez religię chrześcijańską. Jego największe nasilenie przypadało w okresie średniowiecza, a spowodowane było dominującą pozycją chrześcijaństwa wśród ówczesnych europejskich władców oraz rosnącymi wpływami papiestwa.
Wikipedia
(1.1) Wprawdzie chrystianizacja Słowian trwała kilkaset lat, a do jej celów przygotowywano misjonarzy, czy wręcz całe konwenty czy biskupstwa, nie przyniosło to jednak rezultatu w postaci szerszej charakterystyki zwalczanego kultu.
Wiktionary
IPA: ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: χrystʹi ̯ä̃ńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. chrystianizm m., Chrystus m., chrystianizowanie n.
czas. schrystianizować, chrystianizować ndk.
przym. chrystianizacyjny, Chrystusowy, chrystusowy
Wiktionary
przymiotnik od: chrystianizacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chrystianizmu
Wiktionary
czas. schrystianizować, chrystianizować
rzecz. chrystianizowanie n., chrystianizm mrz., Chrystus mos., chrystianizacja ż.
przym. Chrystusowy, chrystusowy
Wiktionary
osoba, która wprowadza i rozpowszechnia religię chrześcijańską
SJP.pl
chrześcijaństwo;
1. religia opierająca się na naukach Jezusa Chrystusa;
2. doktryna chrześcijańska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zob. chrześcijaństwo.
Wiktionary
(1.1) Chrystianizm głosi odkupienie, miłość, równość i braterstwo wszystkich ludzi.
(1.1) Arcybiskup ormiańsko-wschodniego obrządku (…) również stwierdził, że nie widzi w tej idei nic sprzecznego z zasadami chrystjanizmu.
Wiktionary
IPA: xrɨˈstʲjä̃ɲism̥, AS: χrystʹi ̯ä̃ńism̦
Wiktionary
rzecz. Chrystus m., Chrystian m., chrystianizacja ż., chrystianin m., chrystianizowanie n., chrystusowiec mos.
przym. chrystianizacyjny, Chrystusowy, chrystusowy
czas. schrystianizować, chrystianizować ndk., chrystianizować się ndk.
Wiktionary
(1.1) chrześcijaństwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. teol. zaprowadzanie chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) Kilka setek lat trwało chrystianizowanie plemięemion pruskich.
Wiktionary
rzecz. Chrystus m., chrystianizacja ż., chrystianizm m., chrystianin m., chrystusowiec mos.
przym. chrystianizacyjny, Chrystusowy, chrystusowy
czas. chrystianizować ndk., schrystianizować dk.
Wiktionary
(1.1) chrystianizacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. schrystianizować)
(1.1) hist. teol. zaprowadzać chrześcijaństwo
Wiktionary
(1.1) Które plemię miał chrystianizować święty Wojciech?
(1.1) Świadectwo Tertuliana nie wymienia jednak Książę Apostołów pośród tych, którzy chrystianizowali Afrykę Północną.
Wiktionary
rzecz. chrystianizacja ż., chrystianizowanie n., Chrystus m., chrystianizm m., chrystianin m., chrystusowiec mos.
przym. chrystianizacyjny, Chrystusowy, chrystusowy
czas. schrystianizować dk.
Wiktionary
osoba odczuwająca wstręt i nienawiść do chrześcijaństwa i chrześcijan
SJP.pl
niechęć i odraza do chrześcijaństwa i chrześcijan; chrystofobia
SJP.pl
Chrystianofobia – lęk lub nienawiść odczuwane wobec chrześcijan.
Niechęć do chrześcijaństwa może wynikać z pobudek religijnych bądź ideologicznych. Chrystianofobia może być motywacją do popełniania przestępstw. Aż 3/4 osób prześladowanych fizycznie ze względów religijnych stanowią chrześcijanie.
Wikipedia
Chrystian z małżonką; Chrystianowie
SJP.pl
Chrystian z małżonką; Chrystianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chrystiana lub z nim związany
SJP.pl
nurt w teologii chrześcijańskiej uznający, że Jezus Chrystus zajmuje centralne miejsce w świecie ludzkim i w historii zbawienia
SJP.pl
Ch
Wikipedia
ukazanie się Jezusa Chrystusa po zmartwychwstaniu
SJP.pl
Ch
Wikipedia
niechęć i odraza do chrześcijaństwa i chrześcijan; chrystianofobia
SJP.pl
koncepcja teologiczna, według której Jezus Chrystus jest zamknięciem procesu tworzenia świata, ostatnim elementem ciągu kosmogeneza->biogeneza->antropogeneza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. teol. monogram symbolizujący Chrystusa w formie akronimu;
Wiktionary
Chrystogram – monogram będący symbolem Jezusa Chrystusa w formie akronimu lub ligatury. Najbardziej znane chrystogramy to Chi Rho (znak ⳩) i monogram IHS. Rolę chrystogramu pełnił również staurogram i inne ligatury.
IHS (właśc. IHΣ) jest greckim skrótem imienia IHΣΟΥΣ (Jezus).
Wikipedia
(1.1) Obserwanci rozpowszechnili chrystogram IHS na terenie Europy.
Wiktionary
teolog zajmujący się życiem Jezusa Chrystusa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) teol. badacz, specjalista w chrystologii
Wiktionary
(1.1) Na sympozjum przyjechało dwóch chrystologów z Czech.
Wiktionary
rzecz. chrystologia ż.
przym. chrystologiczny
Wiktionary
dział teologii zajmujący się Chrystusem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. nauka dotycząca osoby Jezusa Chrystusa i doktryny z nim związanej, centralny traktat teologii dogmatycznej;
Wiktionary
Chrystologia – jeden z działów teologii zajmujący się refleksją nad osobą Jezusa Chrystusa w świetle wiary chrześcijańskiej.
Wikipedia
(1.1) Po chrystologii mieliśmy jeszcze wykład z fonetyki pastoralnej.
Wiktionary
rzecz. chrystolog m., chrystolożka ż.
przym. chrystologiczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) teol. związany z chrystologią
Wiktionary
(1.1) Profesor wrócił z sympozjum chrystologicznego w Wiedniu.
Wiktionary
rzecz. chrystolog m., chrystologia ż.
Wiktionary
duchowe poznanie i zrozumienie Chrystusa i jego nauki
SJP.pl
imię nadane Jezusowi z Nazaretu w związku z utożsamianiem go przez Izrael z osobą Mesjasza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) rel. tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;
Wiktionary
(1.1) Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi.
Wiktionary
IPA: ˈxrɨstus, AS: χrystus
Wiktionary
rzecz. Chrystian mos., chrystianizm mrz., chrystianizacja ż., chrystianizowanie n., schrystianizowanie n., chrystusowiec mos., chrystianizator mos., chrystianizatorka ż., Kryst mos.
:: zdrobn. Chrystusik mos.
czas. schrystianizować dk., chrystianizować ndk.
przym. Chrystusowy, chrystusowy, chrystianizacyjny
wykrz. Chryste
Wiktionary
(1.1) Jezus, Syn Boży; stpol. Kryst
Wiktionary
1. wyznawca jednego z wyznań protestanckich, członek Kościoła Chrystusowego;
2. katolicki kapłan lub zakonnik, członek Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej;
3. uczestnik powstania chrystusowców (Cristada, 1926-29) w Meksyku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wyznawca jednego z wyznań protestanckich, członek Kościoła Chrystusowego;
2. katolicki kapłan lub zakonnik, członek Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej;
3. uczestnik powstania chrystusowców (Cristada, 1926-29) w Meksyku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. ksiądz z zakonnego zgromadzenia Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej
(1.2) rel. wierny protestanckiego Kościoła Chrystusowego
(1.3) hist. uczestnik tzw. powstania Cristero w Meksyku w latach 20. XX w.
Wiktionary
(1.1) W kościele chrystusowców wisi obraz mojego autorstwa.
(1.2) W kościele chrystusowców wisi obraz mojego autorstwa.
Wiktionary
rzecz. Chrystus m., Chrystusik m., chrystianizm m., chrystianizowanie n., schrystianizowanie n.
czas. schrystianizować dk., chrystianizować ndk.
przym. Chrystusowy, chrystusowy
Wiktionary
taki jak u Chrystusa, podobny do Chrystusa lub od niego się wywodzący
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do Chrystusa, taki jak u Chrystusa
Wiktionary
(1.1) Czy ten brunecik podoba się tobie? Albo może ten blondyn z chrystusową bródką?
Wiktionary
IPA: ˌxrɨstuˈsɔvɨ, AS: χrystusovy
Wiktionary
rzecz. Chrystus mos., chrystianizm mrz., chrystianizacja ż., chrystianizowanie n., chrystusowiec mos.
czas. chrystianizować ndk., chrystianizować się ndk., schrystianizować dk., schrystianizować się dk.
przym. chrystianizacyjny
:: przest. gwara. Chrystusowy
temsłow. chrysto-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. chrześcijanin
Wiktionary
IPA: ˌxrɨstɨˈjä̃ɲĩn, AS: χrystyi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, substancja powstająca jako etap pośredni przy produkcji fuksyny, wykorzystywana do barwienia jedwabiu na złotożółty kolor
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Chryzant – imię męskie pochodzenia greckiego (Χρυσάνθης), utworzone od przymiotnika "chrysanthés" – „o złotym kwiiecie”, pierwotnie odnoszącego się do krokusa ( χρυσός "chrysos" – „złoty” i άνθος "anthos" – „kwiat”). Patronem tego imienia jest św. Chryzant (†283), patron sędziów.
Wikipedia
rzecz. chryzantema ż.
przym. chryzantemowy
Wiktionary
1. roślina ozdobna z rodziny złożonych; złocień ogrodowy
2. potocznie: fryzura damska o swobodnych, lekko nastroszonych włosach
SJP.pl
1. roślina ozdobna z rodziny złożonych; złocień ogrodowy
2. potocznie: fryzura damska o swobodnych, lekko nastroszonych włosach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Dendranthema|Des Moul|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju chryzantem (1.1)
(1.3) kwiat chryzantemy (1.2)
Wiktionary
(1.2) Jacek posadził dwie chryzantemy przy grobie ojca.
(1.3) Jacku, czy lubisz zapach chryzantem?
Wiktionary
IPA: ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma, AS: χryzãntẽma
Wiktionary
rzecz. Chryzant m., Chryzanta ż.
:: zdrobn. chryzantemka ż.
przym. chryzantemowy
Wiktionary
(1.2) złocień; gw. Górny Śląsk dombek
(1.3) gw. Górny Śląsk dombek
Wiktionary
przymiotnik od: chryzantema
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chryzantemą, dotyczący chryzantem
Wiktionary
rzecz. chryzantema ż., Chryzant m., Chryzanta ż., chryzantemka ż.
Wiktionary
substancja o silnym działaniu odkażającym, pozyskiwana z kory indyjskiego drzewa Andira araroba lub otrzymywana syntetycznie, stosowana w leczeniu chorób skóry
SJP.pl
w mitologii greckiej: kapłanka świątyni Apollina w Troi, córka Chryzesa
SJP.pl
w mitologii greckiej: jedna z 3000 okeanid, córka tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy
SJP.pl
Chryzeida (gr. Χρυσηΐς "Khrysēḯs", łac. "Chryseis") – postać z mitologii greckiej, występuje w Iliadzie.
Wikipedia
technika wykonywania rzeźb z drogocennych materiałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szt. rzem. technika rzeźbiarska z wykorzystaniem złota, kamieni szlachetnych i kości słoniowej stosowana w starożytności;
Wiktionary
Chryzelefantyna (gr. χρῡσελεφάντινος "chrȳselephántinos" – ze złota i kości słoniowej, od "chrysós" – złoto i "elephás" – słoń) – technika rzeźbiarska stosowana w starożytności, w której wykorzystywano kość słoniową i złoto oraz inne drogie materiały (np. kamienie szlachetne).
Wikipedia
policykliczny węglowodór aromatyczny zbudowany z czterech sprzężonych pierścieni benzenowych
SJP.pl
Chryzen – organiczny związek chemiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny zbudowany z czterech sprzężonych pierścieni benzenowych skondensowanych kątowo.
Węglowodór mniej reaktywny od izomerycznego naftacenu.
W temperaturze pokojowej jest bezbarwną substancją krystaliczną. Otrzymywany przez pirolizę indenu, lub przez wyodrębnianie z smoły pogazowej.
Wikipedia
1. mistyczny znak, jaki otrzymuje osoba przyjmująca chrzest;
2. w przenośni: wyróżnik, piętno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rel. krzyżmał
Wiktionary
rzecz. chryzmo n.
Wiktionary
(1.1) daw. chrzyżmał
Wiktionary
święcony olej używany w niektórych sakramentach i ceremoniach kościelnych; olej święty; krzyżmo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. rel. w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;
Wiktionary
(1.1) Ceremoniarz podał biskupowi naczynie z chryzmem.
Wiktionary
rzecz. chryzmał m.
Wiktionary
(1.1) krzyżmo, daw. chrzyżmo
Wiktionary
minerał, tlenek glinu i berylu o barwie zielonawożółtej lub szmaragdowozielonej; jego odmianą jest aleksandryt
SJP.pl
Chryzoberyl – rzadki minerał z gromady tlenków. Nazwa minerału wywodzi się od greckich słów "chrysos" – złoto oraz "beryllos" – beryl, co nawiązuje do jego typowej barwy oraz pierwiastka berylu obecnego w składzie.
Wikipedia
barwnik azowy, używany do farbowania bawełny na żółto w kąpieli mydlanej
SJP.pl
gatunek drzewa z rodziny sączyńcowatych; Chrysophyllum cainito
SJP.pl
jeden z typów glonów jednokomórkowych lub kolonijnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Chryzogon — imię męskie pochodzenia greckiego, oznaczające "złote dziecko", złożone z członów "chrysos" — "złoty" i "gónos"— "latorośl". Patronem tego imienia jest św. Chryzogon, kapłan rzymski (III/IV wiek).
Chryzogon imieniny obchodzi 24 listopada.
Wikipedia
sztuka pisania i malowania płynnym złotem na pergaminie, stosowana w starożytności i średniowieczu
SJP.pl
pomarańczowy barwnik azowy stosowany do barwienia preparatów mikroskopowych oraz papieru i skóry
SJP.pl
minerał, uwodniony krzemian miedzi
SJP.pl
Chryzokola – pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał miedzi z gromady krzemianów. Nazwa pochodzi od greckich słów "khryzos" i "kolla" oznaczających złoto oraz klej. W starożytności był używany jako spoiwo przy łączeniu złota.
Wikipedia
forma rządów, w której władzę sprawuje grupa ludzi najbogatszych; plutokracja
SJP.pl
minerał, przezroczysta odmiana oliwinu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jubil. miner. minerał z gromady krzemianów
Wiktionary
przym. chryzolitowy
Wiktionary
(1.1) forsteryt
Wiktionary
przymiotnik od: chryzolit
SJP.pl
minerał, odmiana chalcedonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zielony minerał, odmiana chalcedonu;
Wiktionary
Chryzopraz, prazer – przeświecający, soczyście zielony minerał, cenna odmiana chalcedonu. Nazwa pochodzenia greckiego, wynikająca z połączenia słów "chrysos" – złoto i "prasinos" – zielonkawy.
Barwa wywołana jest domieszką niklu. Ulega ona zmianie (wyblaknięciu) podczas ogrzewania lub długotrwałego naświetlenia promieniami słonecznymi.
Wikipedia
IPA: xrɨˈzɔpras, AS: χryzopras
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Chryzostom – imię męskie pochodzenia greckiego (χρυσόστομος, "chrysostomos" – "Złotousty").
Wikipedia
(1.1) Zapewniłam pana Chryzostoma o naszej przychylności dla tego projektu.
Wiktionary
IPA: xrɨˈzɔstɔ̃m, AS: χryzostõm
Wiktionary
Chryzostom z małżonką; Chryzostomostowie
SJP.pl
Chryzostom z małżonką; Chryzostomostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chryzostoma lub z nim związany
SJP.pl
minerał, odmiana serpentynu; stanowi 95% wszystkich handlowych azbestów; azbest chryzotylowy
SJP.pl
Chryzotyl (azbest serpentynowy, azbest biały) – minerał z grupy krzemianów, zaliczany do grupy serpentynów (włóknistych). Pospolity i szeroko rozpowszechniony. Pod względem chemicznym jest to uwodniony krzemian magnezu. Zawiera ok. 40% krzemionki, tlenek magnezu i domieszki żelaza, glinu i innych metali.
Wikipedia
przymiotnik od: chryzotyl
SJP.pl
żółty barwnik występujący w pąkach topoli, pomidorach i pyłku pszczelim, naturalny inhibitor aromatazy
SJP.pl
filozof grecki (ok. 277-ok. 208 p.n.e.)
SJP.pl
Chryzyp z Soloi (gr. Χρύσιππος ὁ Σολεύς "Chrysippos"; urodzony około 279, zmarł między 207 a 204 p.n.e.) – ateński filozof i myśliciel, czołowy przedstawiciel i obrońca stoicyzmu.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chryzypa lub z nim związany
SJP.pl
skrót od: chrześcijański; chrześc.
SJP.pl
roślina z bylinowatych o grubym, mięsistym korzeniu, rosnąca dziko i uprawiana; wykorzystywana jako ostra przyprawa do dań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Armoracia|P. Gaertn.|ref=tak., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
(1.2) pot. nazwa systematyczna|Armoracia rusticana|G. Gaertn.|ref=tak., chrzan pospolity
(1.3) bot. roślina z gatunku chrzan pospolity
(1.4) kulin. korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
(1.5) spoż. kulin. przyprawa z tartego chrzanu (1.4)
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.3) Z powodu korzeni trudno usunąć chrzan z ogrodu.
(1.5) Kupili sobie dwa kufle doskonałej wody i dwa duże pierniki, mając przy tym spokojne fizjonomie mieszczan, którzy zwykli jadać przy herbacie gorącą szynkę z chrzanem.
Wiktionary
IPA: xʃãn, AS: χšãn
Wiktionary
czas. chrzanić ndk.
przym. chrzanowy
Wiktionary
paśnik chrzaniak - gatunek motyla z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
potocznie: z niechęcią, pogardą o jakimś przemówieniu, wystąpieniu telewizyjnym lub radiowym, tekście prasowym itp., które jest nieprawdziwe lub nie wnosi niczego nowego do tematu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrzanić.
Wiktionary
czas. chrzanić
Wiktionary
zdrobnienie od: chrzan
SJP.pl
potocznie: wywołujący w mówiącym niechęć, irytację, rzadziej podziw; pieprzony, skubany
SJP.pl
pieprzyć; potocznie:
1. mówić głupstwa, bzdury; bredzić, bajdurzyć, pitolić, pierniczyć;
2. robić coś źle, psuć; patałaszyć, partolić, paprać, partaczyć;
3. lekceważyć, ignorować; chromolić, olewać;
4. chrzanić się:
a) psuć się; partolić się, paprać się;
b) stawać się trudnym do odróżnienia; mieszać się, plątać się;
c) robić coś bardzo powoli; grzebać się, guzdrać się;
d) traktować kogoś zbyt łagodnie; patyczkować się, cackać się, pieścić się
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) kulin. doprawiać potrawę dodając chrzan
(1.2) przen. lekceważyć
(1.3) przen. kłamać
Wiktionary
(1.2) Mimo wszystko, pocieszałem się, na uczelni świat się nie kończy. Mogę z niej uciec, znaleźć ciekawe zajęcie i chrzanić tę całą magisterkę i zafajdaną karierę naukową.
Wiktionary
IPA: ˈxʃãɲit͡ɕ, AS: χšãńić
Wiktionary
rzecz. chrzan m., chrzanik m., charzanienie n., Chrzanów m., ochrzanianie n., ochrzanienie n., ochrzan m., schrzanianie n., schrzanienie n., pochrzanienie n., chrzanienie n.
czas. ochrzaniać ndk., ochrzanić dk., schrzaniać ndk., schrzanić dk., pochrzanić dk.
przym. chrzanowy, chrzanikowy
przysł. chrzanowo
wykrz. chrzań się
Wiktionary
mieszkaniec Chrzanowa (miasta w południowej Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Chrzanowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chrzanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chrzanowem, dotyczący Chrzanowa, właściwy Chrzanowowi, pochodzący z Chrzanowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Chrzanów m., chrzanowianin m., chrzanowianka ż.
Wiktionary
związany z chrzanem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z chrzanem, dotyczący chrzanu
(1.2) zawierający chrzan, mający smak chrzanu
Wiktionary
rzecz. chrzan mrz.
czas. chrzanić ndk.
Wiktionary
roślina z bylinowatych o grubym, mięsistym korzeniu, rosnąca dziko i uprawiana; wykorzystywana jako ostra przyprawa do dań
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Chrzanów – miasto w Polsce, położone w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, siedziba władz powiatu chrzanowskiego i gminy miejsko-wiejskiej Chrzanów.
Chrzanów uzyskał lokację miejską około 1350 roku.
Według danych GUS miasto zamieszkuje 33,707 osób (stan na 30 czerwca 2024). Chrzanów jest największym miastem w województwie małopolskim na terytorium gminy miejsko-wiejskiej.
Wikipedia
IPA: ˈxʃãnuf, AS: χšãnuf
Wiktionary
rzecz. chrzanowianin m., chrzanowianka ż.
czas. chrzanić ndk.
przym. chrzanowski
Wiktionary
Chrzanówek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Opinogóra Górna.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. grzbiet
Wiktionary
1. osoba udzielająca chrztu;
2. żartobliwie: osoba, która sprzedaje niepełnowartościowe, rozcieńczone paliwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba chrzcząca
Wiktionary
(1.1) Chcę, żebyś mi zaraz dał na misie głowę Jana Chrzciciela.
(1.1) Zwiedziliśmy kościół pw. św. Jana Chrzciciela.
(1.1) Byliśmy na grobie ks. Cybulskiego, mojego chrzciciela.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
czas. ochrzcić dk., chrzcić ndk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
naczynie do przechowywania wody chrzcielnej; baptysterium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;
(1.2) rel. archit. część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu
Wiktionary
Chrzcielnica – zbiornik z wodą święconą, używaną podczas sakramentu chrztu. Wykonana z kamienia, metalu lub drewna. Forma dekoracji i proporcji zmieniała się wraz z obowiązującymi stylami w architekturze.
Wikipedia
(1.1) Zobaczcie, jaka piękna chrzcielnica!
Wiktionary
IPA: xʃʲt͡ɕɛlʲˈɲit͡sa, AS: χšʹćelʹńica
Wiktionary
rzecz. chrzest m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześnik m., chrześnica ż., chrzciciel mos., chrzciny nmos., chrześniaczka ż., chrześniak mos., chrzczenie n., przechrzta mos., ochrzczenie n.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrzestny
Wiktionary
(1.2) baptysterium
Wiktionary
dotyczący chrzczenia; chrzestny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rel. związany ze chrztem
Wiktionary
(1.1) W nowej formie rytuału chrzcielnego egzorcyzmy są zredukowane do trudno zauważalnej postaci.
(1.1) Chrzestny będzie trzymał świecę chrzcielną.
(1.1) Ksiądz zaintonował litanię chrzcielną.
(1.1) Ale się nachodzili za ubrankiem chrzcielnym.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., chrzciny lm nm., przechrzta m., chrześcijaństwo n., chrześcijanin m., chrześcijanka ż.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrześcijański, chrzestny, przedchrzcielny
Wiktionary
przyjęcie towarzyszące chrztowi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kult. rel. uroczystości i zwyczaje związane z przyjęciem sakramentu chrztu
(1.2) żart. lanie
Wiktionary
(1.1) Mieliśmy urwanie głowy przed chrzcinami.
(1.2) Wzięli szlauch i urządzili jej niezłe chrzciny.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrześcijaństwo n., chrześcijanin m., chrześcijanka ż.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
1. nadawać imię; nazwać, mianować;
2. udzielać sakramentu chrztu;
3. potocznie: dodawać wody do jakiejś cieczy, np. do alkoholu, mleka; rozcieńczać wodą;
4. chrzcić się - przyjmować sakrament chrztu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ochrzcić)
(1.1) kośc. udzielać komuś sakramentu chrztu
(1.2) rel. daw. czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością
(1.3) pot. inicjować kogoś w czymś
(1.4) przen. nadawać komuś lub czemuś imię lub nazwę
(1.5) pot. żart. rozcieńczać coś wodą, pogarszając jakość
czasownik zwrotny niedokonany chrzcić się
(2.1) być chrzczonym
Wiktionary
(1.1) Proboszcz chrzcił zawsze w drugą niedzielę miesiąca.
(1.2) Ja was chrzczę wodą… On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem.
(1.2) Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym.
(1.3) Wojacy chrzczeni byli w boju.
(1.4) Za komuny w stoczni chrzczono kilkanaście statków na rok.
(1.4) Chrzcili go jako Karola Jana, ale potem zawsze był już Jankiem.
(1.5) Zawsze chrzciła trunki i nikt się nie czepiał.
(2.1) Rzymianie chrzcili się masowo po edykcie mediolańskim.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
czas. ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. udzielanie chrztu
(1.2) publ. nadawanie komuś lub czemuś imienia lub nazwy
(1.3) pot. dokonywanie czyjejś inicjacji
(1.4) pot. rozcieńczanie czegoś, mieszanie ze tańszymi składnikami, czemu towarzyszy pogorszenie jakości czegoś
Wiktionary
(1.1) Chrzczenie niemowląt jest u nas rzeczą normalną.
(1.3) Dyra zakazała chrzczenia kociaków po toaletach.
Wiktionary
rzecz. chrześcijanin mos., ochrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
(1.1) chrzest
Wiktionary
Chrzczonowice – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie skierniewickim, w gminie Kowiesy.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
dawniej (dziś tylko w gwarze kaszubskiej): grzbiet, plecy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. grzbiet, plecy
Wiktionary
IPA: xʃɛpt, AS: χšept
Wiktionary
w religii chrześcijańskiej: oczyszczenie z grzechu pierworodnego i przyjęcie do wspólnoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;
(1.2) mar. żegl. uroczyste nadanie nazwy statkowi
(1.3) pot. w związkach wyrazowych: inicjacja, pierwszy udział w czymś
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Podczas chrztu nadaje się chrzczonemu imię.
(1.2) Podczas chrztu tradycyjnie rozbija się o burtę butelkę szampana.
(1.3) Bitwa pod Monte Cassino była dla Polaków chrztem bojowym.
Wiktionary
IPA: xʃɛst, AS: χšest
Wiktionary
rzecz. chrześcijanka ż., chrześcijanin mos., ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel mos., chrzestny mos., chrzestna ż., chrześniak mos., chrześniaczka ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., przechrzta mos., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzestny, chrzcielny, chrześcijański
Wiktionary
(1.1) chrzciny
Wiktionary
1. matka chrzestna;
2. córka chrzestna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zob. matka chrzestna.
Wiktionary
(1.1) Moja chrzestna już nie żyje.
Wiktionary
rzecz. chrzest m., chrzestny m., chrześniak m., chrześniaczek m., chrześnica ż., chrześniaczka ż., chrzcielnica ż., chrzciciel m., chrzciny nmos., chrzczenie n., chrześcijaństwo n., chrześcijanin m., chrześcijanka ż., ochrzczenie n., ochrzczenie się n., przechrzta m., przechrzczenie się n., wychrzta m., wychrzcianka ż.
czas. chrzcić ndk., chrzcić się ndk., ochrzcić dk., ochrzcić się dk., przechrzcić dk., przechrzcić się dk., wychrzcić dk., wychrzcić się dk.
przym. chrzestny, chrzcielny, chrześcijański
Wiktionary
(1.1) matka chrzestna; przest. kuma; gwara. kmotra
Wiktionary
potocznie: chrześniaczka
SJP.pl
syn chrzestny; chrześnik, chrześniak
SJP.pl
przymiotnik od: chrzest
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chrztu, odnoszący się do chrztu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. zob. ojciec chrzestny.
Wiktionary
(2.1) Mój chrzestny już nie żyje.
(2.1) Czy duchownym wolno ingerować w wybór chrzestnych?
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛstnɨ, AS: χšestny
Wiktionary
rzecz. chrzest mrz., chrzestna ż., chrześniak mos., chrześniaczek mos., chrześnica ż., chrześniaczka ż., chrzcielnica ż., chrzciciel mos., chrzciny lm nm., chrzczenie n., chrześcijaństwo n., chrześcijanin mos., chrześcijanka ż., ochrzczenie n., ochrzczenie się n., przechrzta mos., przechrzczenie się n., wychrzta mos., wychrzcianka ż.
czas. chrzcić ndk., chrzcić się ndk., ochrzcić dk., ochrzcić się dk., przechrzcić dk., przechrzcić się dk., wychrzcić dk., wychrzcić się dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański
Wiktionary
(2.1) ojciec chrzestny; przest. kum; gwara. kmotr, kmoter
Wiktionary
skrót od: chrześcijański; chrz.
SJP.pl
osoba wyznająca chrześcijaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. wyznawca chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) Każdy chrześcijanin powinien choć raz w życiu przeczytać Biblię.
Wiktionary
IPA: ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃ɲĩn, AS: χšeśćii ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. chrześcijaństwo n., chrzest mrz., chrzciny nmos., chrzczenie n.
:: fż. chrześcijanka ż.
przym. chrześcijański, chrzcielny, chrzestny
Wiktionary
wyznawca religii objawionej przez Chrystusa, wyznania innego niż katolickie; chrześcijanin niekatolik
SJP.pl
kobieta wyznająca chrześcijaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta, która wyznaje chrześcijaństwo
Wiktionary
IPA: ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjãnka, AS: χšeśćii ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. chrześcijaństwo n., chrzest mrz.
:: fm. chrześcijanin mos.
przym. chrześcijański, chrzcielny, chrzestny
Wiktionary
przymiotnik od: chrześcijanin
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chrześcijaństwem i chrześcijanami, dotyczący chrześcijaństwa
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla chrześcijaństwa i chrześcijan
Wiktionary
(1.1) Najważniejszą chrześcijańską modlitwą jest „Ojcze nasz”.
Wiktionary
IPA: ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci, AS: χšeśćii ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. chrześcijaństwo n., chrześcijanin mos., chrześcijanka ż., chrzest mrz., chrzciny nmos., chrzciciel mos., chrzestny mos., chrzestna ż., chrześniak mos., chrześniaczka ż., chrześnica ż., przechrzta mos., chrzczenie n., ochrzczenie n.
przym. chrzcielny, chrzestny
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk.
przysł. po chrześcijańsku
Wiktionary
1. religia opierająca się na naukach Jezusa Chrystusa; chrystianizm;
2. wspólnota chrześcijańska; ekumenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
(1.2) ogół wiernych wszystkich wyznań w obrębie chrześcijaństwa (1.1)
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Procentowo najwięcej wyznawców chrześcijaństwa mieszka w Europie i Ameryce Południowej.
Wiktionary
IPA: ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃stfɔ, AS: χšeśćii ̯ä̃ĩ ̯stfo
Wiktionary
rzecz. chrześcijanin m., chrześcijanka ż., chrzest m., chrzciciel m., chrzciny nmos., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniak m., chrześniaczka ż., chrześnica ż., przechrzta m., chrzczenie n., ochrzczenie n., przechrzczenie n.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrześcijański, chrzcielny, chrzestny
Wiktionary
(1.1) chrystianizm; war. śląski chřeśćijaństwo
Wiktionary
zdrobniale o chrześniaku, synu chrzestnym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od chrześniak
Wiktionary
rzecz. chrześniak m., chrzestna ż., chrzestny mos.
przym. chrzestny
Wiktionary
córka chrzestna; chrześnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. córka chrzestna
Wiktionary
(1.1) Józia była ze swoją chrześniaczką w Szczyrku.
(1.1) Żona kupiła chrześniaczce kolczyki.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześnica ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
:: fm. chrześniak m.
czas. chrzcić, ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
(1.1) chrześnica
Wiktionary
syn chrzestny; chrześnik, chrzestniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. syn chrzestny
Wiktionary
(1.1) Byłem z moim chrześniakiem na Rysach.
(1.1) Mój chrześniak ma na imię Jurek.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
:: zdrobn. chrześniaczek m.
:: fż. chrześnica ż., chrześniaczka ż.
czas. chrzcić, ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
córka chrzestna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. córka chrzestna
Wiktionary
(1.1) Józia była ze swoją chrześnicą w Szczyrku.
(1.1) Żona kupiła chrześnicy kolczyki.
Wiktionary
rzecz. ochrzczenie n., chrzczenie n., chrzciciel m., chrzestny m., chrzestna ż., chrześniaczka ż., chrzcielnica ż., chrzest m., przechrzta m., chrzciny lm nm., chrześcijaństwo n.
:: fm. chrześniak m.
czas. chrzcić ndk., ochrzcić dk., przechrzcić dk.
przym. chrzcielny, chrześcijański, chrzestny
Wiktionary
(1.1) chrześniaczka
Wiktionary
syn chrzestny; chrześniak, chrzestniak
SJP.pl
Chrztowo (kasz. "Chrztowò", dawn. "Kartowo") – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Liniewo. Leży na południowym brzegu jeziora Sobąckiego.
Wieś jest siedzibą sołectwa "Chrztowo". W skład sołectwa wchodzi również osada Równe.
Wikipedia
przymiotnik od: Chrzypsko, Chrzypsko Małe, Chrzypsko Wielkie
SJP.pl
przymiotnik od: Chrzypsko, Chrzypsko Małe, Chrzypsko Wielkie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rel. krzyżmał
Wiktionary
(1.1) daw. chryzmał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. rel. krzyżmo
Wiktionary
czas. chrzyżmować
Wiktionary
(1.1) daw. chryzmo
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. rel. namaszczać chrzyżmem
Wiktionary
(1.1) Biskup ordynariusz chrzyżmuje bierzmowańców.
Wiktionary
rzecz. chrzyżmo n.
Wiktionary
(1.1) krzyżmować
Wiktionary
Chrząblice – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Brudzew.
Nazwa wsi pochodzi prawdopodobnie od słowa chrzan, który zapewne rósł tutaj w dużych ilościach. Na starych mapach spotyka się także pisownię "Chrzamlice".
Wikipedia
Chrząchów – wieś położona nad rzeką Kurówką w województwie lubelskim, powiecie puławskim, gminie Końskowola, w odległości 4 km od Kurowa, 6 km od Końskowoli, 12 km od Puław i 35 km od Lublina. Wieś stanowi sołectwo gminy Końskowola. Najwyższym punktem wsi jest Łysa Góra (180,2 m n.p.m.).
Wikipedia
1. wydawać krótki, nieartykułowany dźwięk z krtani; charkać;
2. o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrumkać
SJP.pl
1. wydawać krótki, nieartykułowany dźwięk z krtani; charkać;
2. o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrumkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrząkać.
Wiktionary
rzecz. niechrząkanie n., chrząknięcie n.
czas. chrząkać ndk.
Wiktionary
1. wydawać krótki, nieartykułowany dźwięk z krtani; charkać;
2. o świniach: wydawać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); chrumkać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chrząknąć)
(1.1) wydawać krótki, chrapliwy dźwięk przypominający odgłos charczenia lub kaszlnięcia
Wiktionary
(1.1) Chrząkał zwykle, zanim rozpoczynał przemówienie.
Wiktionary
rzecz. chrząkanie n., chrząknięcie n.
Wiktionary
1. wydać krótki, nieartykułowany dźwięk z krtani; zacharkać, charknąć;
2. o świniach: wydać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); zachrumkać, chrumknąć
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrząknąć.
Wiktionary
IPA: xʃɔ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χšõŋʹḱńė̃ńće
Wiktionary
czas. chrząknąć dk., chrząkać ndk.
rzecz. chrząkanie
Wiktionary
1. wydać krótki, nieartykułowany dźwięk z krtani; zacharkać, charknąć;
2. o świniach: wydać charakterystyczny odgłos dla tych zwierząt (chrum-chrum); zachrumkać, chrumknąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chrząkać)
(1.1) dokonany od|chrząkać.
Wiktionary
(1.1) Grubas w żółtym kubraku przestąpił z nogi na nogę, chrząknął, zdjął z głowy wymięty biret.
(1.1) Ale na wszelki wypadek odpowiedział chłopcu surowym spojrzeniem i chrząknął groźnie.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɔ̃ŋknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χšõŋknõńć
Wiktionary
rzecz. chrząknięcie n.
Wiktionary
wydać chrzęst; chrzęstnąć, chrzęsnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chrzęścić / chrzęszczeć)
(1.1) zob. chrzęścić.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɔ̃w̃snɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χšõũ̯snõńć
Wiktionary
czas. chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie n., chrząstnięcie n., chrzęśnięcie n., chrzęstnięcie n., chrzęst m.
Wiktionary
rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, elastyczna tkanka uczestnicząca w tworzeniu niektórych części szkieletu kręgowców (u ryb chrzęstnoszkieletowych - całego); tkanka chrzęstna
SJP.pl
rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, elastyczna tkanka uczestnicząca w tworzeniu niektórych części szkieletu kręgowców (u ryb chrzęstnoszkieletowych - całego); tkanka chrzęstna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;
(1.2) kulin. sprężysty i zbity twór w pokarmie mięsnym, często nie konsumowana
(1.3) gw-pl|Tarnów. bot. skrzyp polny
Wiktionary
(1.1) Zarówno łękotka, jak i małżowina uszna są chrząstkami.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɔ̃w̃stka, AS: χšõũ̯stka
Wiktionary
rzecz. chrzęstniak mrz., ochrzęstna ż.
przym. chrząstkowaty, chrząstkowy, chrzęstny
Wiktionary
(1.1) tkanka chrzęstna
Wiktionary
ryba chrząstkoszkieletowa - ryba mająca strunę grzbietową i chrzęstny szkielet; ryba chrzęstnoszkieletowa
SJP.pl
posiadający zdolność do tworzenia komórek chrząstki
SJP.pl
zmieniać się w chrząstkę, nabierać cech chrząstki
SJP.pl
mający budowę lub właściwości zbliżone do chrząstki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. posiadający chrząstki
Wiktionary
rzecz. chrząstka ż.
przym. chrząstkowy
Wiktionary
roślina z rodziny komosowatych; łomianka
SJP.pl
Ch
Wikipedia
związany z chrząstką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z chrząstką, dotyczący chrząstek
Wiktionary
rzecz. chrząstka ż., chrzęstniak mrz., ochrzęstna ż.
przym. chrzęstny, chrząstkowaty
Wiktionary
częściowo ruchome połączenie kości za pomocą tkanki chrzęstnej
SJP.pl
Chrząstkozrost, połączenie chrzęstne ( synchondrosis, junctura cartilaginea) – połączenie ścisłe dwóch kości za pomocą tkanki chrzęstnej. U człowieka występuje m.in. między pierwszym żebrem a mostkiem, które połączone są chrząstką szklistą. Chrząstkozrostami włóknistymi są np. krążki międzykręgowe, chrząstki na podstawie czaszki, chrząstki między kośćmi łonowymi (w spojeniu łonowym).
Wikipedia
nowotwór o budowie chrząstkowej
SJP.pl
rodzaj krasnorostu występującego w Morzu Północnym; chrząścica, chrząśnica
SJP.pl
Chrząstnica, chrząścica ("Chondrus") – rodzaj krasnorostów z rzędu "Gigartinales". Plechy mchu irlandzkiego ("Chondrus crispus"), gatunku występującego w północnym Oceanie Atlantyckim, wypłukane, wybielone i wysuszone na słońcu, dostarczają karagenu, surowca stosowanego w wielu gałęziach przemysłu oraz w lecznictwie.
Wikipedia
istota międzykomórkowa wraz z rozmieszczonymi w niej elementami włóknistymi, tworząca tkankę chrzęstną; chondryna, chondromukoid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrząstnąć.
Wiktionary
IPA: xʃɔ̃w̃ˈstʲɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χšõũ̯stʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęśnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęszczenie ndk., chrzęst
Wiktionary
rzadko: chrząstkowy, chrzęstny
SJP.pl
wydać chrzęst; zgrzytnąć, zatrzeszczeć, zachrobotać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chrzęścić / chrzęszczeć)
(1.1) dokonany od|chrzęścić.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɔ̃w̃stnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χšõũ̯stnõńć
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie ndk., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęst
Wiktionary
mieszkaniec Chrząstowa
SJP.pl
mieszkanka Chrząstowa
SJP.pl
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chrząstowice; chrząstowski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chrząstowice; chrząstowicki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
owad z rzędu o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Coleoptera|ref=tak., zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
(1.2) rzad. mot. pot. jeden z modeli Volkswagena
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Grały jej tedy do snu derkacze i przepiórki, migotały gwiazdy, gdy powiew poruszył gałęzie, brzęczały chrząszcze na dębowych liściach – i usnęła wreszcie.
Wiktionary
IPA: xʃɔ̃w̃ʃt͡ʃ, AS: χšõũ̯šč
Wiktionary
przym. chrząszczowy
Wiktionary
(1.2) garbus, chrabąszcz
Wiktionary
jeden z najliczniejszych rzędów owadów; tęgopokrywe, tęgoskrzydłe
SJP.pl
Ch
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
podobny do chrząszcza
SJP.pl
związany z chrząszczem
SJP.pl
Chrząszczyce (dodatkowa nazwa w j. niem. Chrzumczütz, wcześniej "Chrzumbzüz") – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Prószków.
Wikipedia
mały chrząszcz
SJP.pl
rodzaj krasnorostu występującego w Morzu Północnym; chrząstnica, chrząśnica
SJP.pl
rodzaj krasnorostu występującego w Morzu Północnym; chrząścica, chrząstnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrząsnąć.
Wiktionary
IPA: xʃɔ̃w̃ɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χšõũ̯śńė̃ńće
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząstnięcie n., chrzęśnięcie n., chrzęstnięcie n., chrzęszczenie n., chrzęst m.
Wiktionary
wydać chrzęst; chrzęstnąć, chrząsnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chrzęścić / chrzęszczeć)
(1.1) zob. chrzęścić.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛ̃w̃snɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χšẽũ̯snõńć
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie n., chrząstnięcie n., chrzęśnięcie n., chrzęstnięcie n., chrzęst m.
Wiktionary
odgłos kruszenia się, łamania się czegoś, tarcia o coś; trzask, szczęk, zgrzyt; chrobotanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odgłos tarcia o coś, kruszenia, łamania; zgrzyt, chrupot
Wiktionary
(1.1) Stary przekaz głosi, że borsuk może zaatakować myśliwego, wgryźć się w jego nogę i puścić ją dopiero, gdy usłyszy chrzęst miażdżonych kości.
Wiktionary
IPA: xʃɛ̃w̃st, AS: χšẽũ̯st
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęszczenie ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chrzęstniak
Wiktionary
rzecz. chrzęstniak m.
Wiktionary
nowotwór łagodny powstający z tkanki chrzęstnej, rozwijający się wewnątrz kości lub na jej powierzchni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej;
Wiktionary
Chrzęstniak (łac. "chondroma") – łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej, różnicujący się w kierunku chrząstki szklistej.
Wikipedia
(1.1) Objawem chrzęstniaka są bóle i czasem złamania kości.
Wiktionary
rzecz. chrząstka ż.
:: zdrobn. chrzęstniaczek m.
przym. chrząstkowy
Wiktionary
rodzaj złośliwego nowotworu kości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. złośliwy nowotwór tkanki chrzęstnej;
Wiktionary
Chrzęstniakomięsak (chrzęstniak mięsakowy, łac. "chondrosarcoma") – złośliwy nowotwór tkanki chrzęstnej należący do grupy mięsaków kości. Wyróżnia się podtypów histologicznych tego nowotworu, różniących się lokalizacją, przebiegiem i wiekiem zachorowania.
Wikipedia
zaburzenia kostnienia prowadzące do różnorodnych zniekształceń
SJP.pl
gatunek ryby o chrzęstnym szkielecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrzęstnąć.
Wiktionary
IPA: xʃɛ̃w̃ˈstʲɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χšẽũ̯stʹńė̃ńće
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęszczenie ndk., chrzęst
Wiktionary
gromada ryb które mają strunę grzbietową i chrzęstny szkielet, obejmująca chimery, płaszczki i rekiny
SJP.pl
ryba chrzęstnoszkieletowa - ryba mająca strunę grzbietową i chrzęstny szkielet; ryba chrząstkoszkieletowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego szkielet zbudowany jest z chrząstek
Wiktionary
(1.1) Najstarsze ślady kopalne chrzęstnoszkieletowych są bardzo ubogie.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛ̃w̃stnɔˌʃʲcɛlɛˈtɔvɨ, AS: χšẽũ̯stnošʹḱeletovy
Wiktionary
(1.1) chrzęstny
Wiktionary
w anatomii: zbudowany z chrząstki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. taki, który zbudowany jest z chrząstki
(1.2) anat. związany z chrząstką, dotyczący chrząstki
Wiktionary
rzecz. chrząstka ż., chrząsteczka ż.
przym. chrząstkowy
Wiktionary
(1.2) chrząstkowy
Wiktionary
wydać chrzęst; chrzęsnąć, chrząsnąć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. chrzęścić / chrzęszczeć)
(1.1) dokonany od|chrzęścić.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛ̃w̃stnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χšẽũ̯stnõńć
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie ndk., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęst
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrzęścić.
(1.2) odczasownikowy od|chrzęszczeć.
Wiktionary
IPA: xʃɛ̃w̃ʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: χšẽũ̯ščẽńe
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęst
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chrząsnąć / chrząstnąć / chrzęsnąć / chrzęstnąć)
(1.1) wydawać odgłos tarcia o coś, kruszenia, łamania; zgrzytać
Wiktionary
(1.1) Woda wypłukuje z ziemi szkielety i łuski po pociskach, tysiące łusek. Chrzęszczą, jakbyś szedł po żwirze.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛ̃w̃ʃt͡ʃɛt͡ɕ, AS: χšẽũ̯ščeć
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie ndk., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęst
Wiktionary
dawniej: chrzęścić
SJP.pl
wydawać chrzęst; zgrzytać, trzeszczeć, chrobotać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chrząsnąć / chrząstnąć / chrzęsnąć / chrzęstnąć)
(1.1) wydawać odgłos tarcia o coś, kruszenia, łamania; zgrzytać
Wiktionary
(1.1) A samochód toczył się niezgrabnie, chrzęścił i skrzypiał, dzwonił i kaszlał.
Wiktionary
IPA: ˈxʃɛ̃w̃ɕt͡ɕit͡ɕ, AS: χšẽũ̯śćić
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk.
rzecz. chrząśnięcie n., chrzęszczenie ndk., chrzęśnięcie dk., chrząstnięcie dk., chrzęśnięcie dk., chrzęstnięcie dk., chrzęst
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chrzęsnąć.
Wiktionary
IPA: xʃɛ̃w̃ɕˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χšẽũ̯śńė̃ńće
Wiktionary
czas. chrząsnąć dk., chrząstnąć dk., chrzęsnąć dk., chrzęstnąć dk., chrzęszczeć ndk., chrzęścić ndk.
rzecz. chrząstnięcie n., chrząśnięcie n., chrzęstnięcie n., chrzęszczenie n., chrzęst m.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Chróstnik (niem. "Brauchitschdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lubińskim, w gminie Lubin.
Wieś leży przy drodze wojewódzkiej nr 333 i przy węźle Lubin Południe drogi ekspresowej S3. Liczy 1012 mieszkańców – jest szóstą najludniejszą miejscowością gminy.
Wikipedia
Chróstno (dawniej "Zalesie", Saliswalde) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Głubczyce.
Wioska leży na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Rejon Mokre - Lewice. Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chróścice ( Chrosczütz, Chrosczütz, Krościce) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Dobrzeń Wielki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Chróścielów ( Chrastilov lub Chrastělovo, Krastillau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Kietrz, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim. Wieś obejmuje administracyjnie przysiółek Gniewkowice i Kolonia Zachód.
Obszar głównie rolniczy z zachowaną po upadku socjalizmu w 1989 roku Rolniczą Spółdzielnią Produkcyjną. Zakład RSP zajmuje się hodowlą zwierząt oraz produkcją wysokiej jakości mleka. Ponadto dysponuje dużymi obszarami uprawnymi.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chróścin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Bolesławiec.
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = polit. hist. Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne;
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = hist. Chrześcijańska Służba Wyzwolenia Narodów;
Wiktionary
podziemny; odnosi się do bóstw piekielnych (chtonicznych) stojących w opozycji do niebiańskich
SJP.pl
wyraz, zwykle powtórzony, naśladujący odgłos chuchania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chubsugułem, dotyczący Chubsugułu
Wiktionary
rzecz. Chubsuguł mrz.
Wiktionary
jezioro w północnej Mongolii
SJP.pl
Ch
Wikipedia
potocznie: chuchnięcie, oddech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wydychane powietrze podczas chuchania
Wiktionary
IPA: xux, AS: χuχ
Wiktionary
rzecz. chuchanie n., chuchnięcie n.
czas. chuchać ndk., chuchnąć dk.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3 os. lp. ter. chuchać
Wiktionary
IPA: ˈxuxa, AS: χuχa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chuchać.
Wiktionary
IPA: xuˈxãɲɛ, AS: χuχãńe
Wiktionary
rzecz. chuch m., chuchnięcie n.
czas. chuchać ndk., chuchnąć dk.
Wiktionary
1. ogrzewać oddechem
2. obchodzić się z czymś lub kimś bardzo delikatnie, bardzo o coś lub kogoś dbać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chuchnąć)
(1.1) wydychać powietrze, wydobywać z siebie oddech
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) rozgrzewać coś oddechem
(2.2) przen. pot. pielęgnować, chronić coś, dbać o coś
Wiktionary
IPA: ˈxuxat͡ɕ, AS: χuχać
Wiktionary
rzecz. chuchnięcie n., chuchanie n., chuch m.
czas. chuchnąć
Wiktionary
(2.2) troszczyć się
Wiktionary
osoba drobna i wątła
SJP.pl
słabowity, mizerny, drobny, delikatny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chuchnąć.
Wiktionary
IPA: xuxʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: χuχʹńė̃ńće
Wiktionary
rzecz. chuch m., chuchanie n.
czas. chuchnąć dk., chuchać ndk.
Wiktionary
wypuścić ustami powietrze zwiększając jego ciśnienie
SJP.pl
czasownik dokonany (ndk. chuchać)
(1.1) zob. chuchać.
Wiktionary
IPA: ˈxuxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: χuχnõńć
Wiktionary
rzecz. chuch m., chuchanie n., chuchnięcie n.
czas. chuchać ndk.
Wiktionary
osoba o drobnej i wątłej posturze; chuchro; chucherko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba wątła i drobna
Wiktionary
zwykle o człowieku: istota słaba, drobna, mizerna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) człowiek słaby, mizerny lub chorowity
Wiktionary
IPA: ˈxuxrɔ, AS: χuχro
Wiktionary
przym. chuchrowaty
Wiktionary
(1.1) zdechlak
Wiktionary
o wyglądzie chuchra; mizerny, słaby, wątły
SJP.pl
[czytaj: czak] imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: bezczelność, tupet, arogancja; hucpa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nadmierna pewność siebie, połączona z zuchwałością albo chęcią ukrycia swojego braku umiejętności
(1.2) zuchwałe działanie, źle postrzegane przez innych, np. jako oszustwo
Wiktionary
IPA: ˈxut͡spa, AS: χucpa
Wiktionary
(1.1) hucpa, tupet
(1.2) hucpa
Wiktionary
potocznie: bezczelny, arogancki; hucpiarski
SJP.pl
osoba bezczelna i arogancka; hucpiarz
SJP.pl
chuda kobieta, dziewczyna
SJP.pl
Chudaczewo (niem. "Alt Kuddezow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Postomino przy drodze wojewódzkiej nr 203. Wieś jest siedzibą sołectwa "Chudaczewo" w którego skład wchodzi również miejscowość Ronino.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na wschodniej Syberii w Rosji, lewy dopływ Udy
Wiktionary
przym. chudański
Wiktionary
potocznie: nieco chudy; szczupły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Chudanem (rzeką na Syberii w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Chudan mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ch
Wikipedia
zdrobnienie od: chuderlak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od chuderlak
Wiktionary
rzecz. chuderlak m.
Wiktionary
zdrobnienie od: chuderlak
SJP.pl
potocznie: człowiek chudy i chorowity; cherlawiec, mizerak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek chudy i zapadający na zdrowiu
Wiktionary
(1.1) W polowym szpitalu leżało na noszach kilku chuderlaków z obandażowanymi głowami.
Wiktionary
rzecz. chuderlawość ż., chudzina ż., chudość ż.
:: zdrobn. chuderlaczek m.
przym. chuderlawy, chudy
Wiktionary
(1.1) mizerak, chudeusz, chudzielec; stpol. chudoba; skóra i kości, chodzący kościotrup, żywy kościotrup, kościotrup, chudy jak szczapa, szczapa, chudy jak szkielet, szkielet, chudy jak patyk, patyk, wieszak; reg. pozn. ogigiel
Wiktionary
potocznie: człowiek chudy i chorowity; cherlak, mizerak
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chuderlawe; cecha tych, którzy są chuderlawi
Wiktionary
przym. chuderlawy
przysł. chuderlawo
rzecz. chuderlak mos.
Wiktionary
chudy, drobny, mizerny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wyglądający mizernie, sprawiający wrażenie pozbawionego sił czy chorego
Wiktionary
(1.1) Jaś to tamten chuderlawy chłopak z zapadniętymi policzkami.
Wiktionary
rzecz. chuderlak mos., chuderlawość ż.
przym. chudy
Wiktionary
(1.1) cherlawy, mizerny, słabowity, wątły, wychudzony
Wiktionary
potocznie: człowiek chudy, wynędzniały; chudzielec, chudziak, chudzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. żart. chudy i słaby człowiek
(1.2) przen. biedaczyna, hołysz
Wiktionary
(1.2) Westchnąłem. — Mój Boże! jakby też to mnie chudeuszowi wigilja smakowała w takim salonie…
Wiktionary
przysł. chudo
przym. chudy
Wiktionary
(1.1) chudzielec, chudzina, cherlak, chuderlak, mizerak; stpol. chudoba; reg. pozn. ogigiel; skóra i kości, chodzący kościotrup, żywy kościotrup, kościotrup, chudy jak szczapa, szczapa, chudy jak szkielet, szkielet, chudy jak patyk, patyk, wieszak
(1.2) biedak, biedaczek, biedaczyna
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) tracenie wagi
Wiktionary
(1.1) Występują mało swoiste objawy ogólne: osłabienie, gorączka, chudnięcie, brak apetytu.
Wiktionary
rzecz. chudość ż., chudzina ż., schudnięcie n.
czas. chudnąć ndk., schudnąć dk.
przym. chudy, chudziutki, chudzieńki
Wiktionary
tracić na wadze, zmniejszać ciężar swojego ciała; szczupleć, wątleć, mizernieć, niknąć
SJP.pl
czasownik
(1.1) stawać się chudszym, szczuplejszym
Wiktionary
rzecz. chudnięcie n., schudnięcie n.
czas. odchudzać, schudnąć dk.
przym. chudy, chudzieńki, chudziutki
Wiktionary
(1.1) tracić na wadze
Wiktionary
1. zwierzęta hodowlane; żywy inwentarz;
2. przestarzale: ludzie biedni; biedota, nędza;
3. dawniej: skromny dobytek, ubogie gospodarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. bieda, ubóstwo, niedostatek
(1.2) przest. pot. mienie osoby ubogiej, skromny dobytek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakabądź bywa nasza chudoba, / Na pokaz światu, zawsześmy cudzej / Mądrości słudzy. / Prawem są dla nas względy te oba: / — Jeść możesz, jak się tobie podoba — / Lecz się ubieraj tak — jak chcą drudzy.
(1.2) Chwalę szczęście stateczne: / Nie chceli też być wieczne, / Spuszczę, com wziął, a w cnotę własną się ogarnę / I uczciwej chudoby bez posagu pragnę.
(1.2) I po co to kwiecie rośnie, i dla kogo – / Żeby je wróg deptał swą przeklętą nogą? / I po co ta Wisła srebrne toczy fale – / Żeby w niej swe konie pławili Moskale! / Na co się te nasze dziewki wychowały – / Żeby dziś moskiewskie dzieci piastowały! / Oj, bracia Mazury! Krzywda nam się dzieje, / Ojcowską chudobę rozkradli złodzieje
(1.2,4) Oj ci gospodarze, co gorzałkę lubią, / I siebie i żonę i dzieciny gubią; / Marnieje chudoba, bo nie ma opieki, / Przeklęta gorzałko przepadnij na wieki.
(1.4) Stary sam musiał myśleć o wszystkim teraz. Synowa szalała, syn pił i gdyby nie on, chudoba by wyzdychała i pole zaodłogowało.
Wiktionary
IPA: xuˈdɔba, AS: χudoba
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. gwara. chudóbka, gwara. chudobina
przym. daw. chudobny
przysł. daw. chudobnie, daw. chudobno
Wiktionary
(1.3) chudzielec, chudeusz
Wiktionary
Chudobczyce – wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Kwilcz. Miejscowość położona jest około 8,5 km na północny wschód od Kwilcza nieopodal południowego krańca jezioro Lubosz Wielki.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. biedny
Wiktionary
rzecz. chudoba ż.
Wiktionary
1. dawniej: człowiek pochodzący z ubogiej szlachty lub niskiego stanu; szaraczek, plebejusz;
2. lekceważąco: człowiek biedny, ubogi; hołysz
SJP.pl
→ chudy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan bycia chudym
Wiktionary
(1.1) I pomimo swojej chudości i pozornej kruchości, zwyciężył pojedynek na rękę ze spasionym Tymonem.
Wiktionary
IPA: ˈxudɔɕt͡ɕ, AS: χudość
Wiktionary
rzecz. chudnięcie n., chudzinka ż., chuderlak mos.
przym. chudzieńki, chudziutki
Wiktionary
(1.1) mizerność, cienkość, nietłustość, nietęgość, niemięsistość, wiotkość , drobność, delikatność , filigranowość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chudy
SJP.pl
Chudszy (ang. "Thinner") – powieść Stephena Kinga z 1984 roku, którą napisał pod pseudonimem Richard Bachman.
Wikipedia
1. mający (zbyt) mało ciała; bardzo szczupły;
2. mający mało tłuszczu, nietłusty;
3. przenośnie:
a) cienki, niepokaźny; lichy, mizerny;
b) skromny, nieobfity;
c) ubogi, biedny;
d) nieurodzajny;
e) mający zbyt mało jakiegoś składnika, składników
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
(1.2) o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu
(1.3) stpol. biedny
Wiktionary
(1.1) Niektóre modelki są tak chude, że wyglądają niezdrowo – jakby się głodziły.
Wiktionary
IPA: ˈxudɨ, AS: χudy
Wiktionary
rzecz. chudnięcie n., chuderlak m., chudzina ż., chudzinka ż., chudzielec m., chudeusz mos.
czas. chudnąć, odchudzać, schudnąć
przym. chuderlawy, wychudzony, odchudzony, chudzieńki, chudziutki
przysł. chudo, chuderlawo, przychudo
Wiktionary
(1.1) szczupły
(1.2) odtłuszczony
Wiktionary
zdrobnienie od: chudziak
SJP.pl
1. żartobliwie lub ze współczuciem: osoba chuda; chudzina;
2. przenośnie: osoba godna współczucia; biedak, nieborak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba chuda
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) beton o niskiej klasie wytrzymałości
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wątłe, wychudzone zwierzę;
2. w przemyśle mięsnym: zwierzę rzeźne bardzo niskiej klasy, o słabym umięśnieniu
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: chudo
SJP.pl
potocznie: człowiek chudy, wynędzniały; chudeusz, chudziak, chudzina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. chudy człowiek
Wiktionary
(1.1) I rzeczywiście siedziało jakieś licho w tym chudzielcu o długich nogach.
(1.1) Niesiem miski tłustej jagły, / By se chudzielce podjadły!
Wiktionary
rzecz. chudy m.
przym. chudy, chudzieńki, chudziutki
przysł. chudo
Wiktionary
(1.1) chudeusz, chudzina, chuderlak; stpol. chudoba; reg. pozn. ogigiel; skóra i kości, chodzący kościotrup, żywy kościotrup, kościotrup, chudy jak szczapa, szczapa, chudy jak szkielet, szkielet, chudy jak patyk, patyk, wieszak, mizerak
Wiktionary
dawniej: chudnąć - tracić na wadze, zmniejszać ciężar swojego ciała; szczupleć, wątleć, mizernieć, niknąć
SJP.pl
regionalne zdrobnienie od: chudy; chudziutki, chudziuśki, chudziuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: chudy
Wiktionary
IPA: xuˈd͡ʑɛ̇̃ɲci, AS: χuʒ́ė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. chudzielec m., chudość ż., chudnięcie n.
czas. chudnąć ndk.
przym. chudy, chudziutki, chudawy
przysł. chudo
Wiktionary
(1.1) chudziutki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie o szczupłej kobiecie, dziewczynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) z politowaniem: ktoś bardzo chudy
(1.2) śrpol. biedak
(1.3) śrpol. ludzie biedni
(1.4) śrpol. człowiek nieszczęśliwy
Wiktionary
IPA: xuˈd͡ʑĩna, AS: χuʒ́ĩna
Wiktionary
rzecz. chudnięcie n., chudzinka ż., chuderlak mos.
przym. chudy, chudziutki
Wiktionary
(1.1) pot. szczapa
Wiktionary
potocznie: kobieta wychudzona, o wątłej budowie ciała; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym); chudzina, mizerota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od zob. chudzina., pot. bardzo szczupła osoba lub zwierzę
Wiktionary
IPA: xuˈd͡ʑĩnka, AS: χuʒ́ĩnka
Wiktionary
przym. chudy
rzecz. chudzina ż., chudość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: chudy; chudziutki
SJP.pl
zdrobnienie od: chudziuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: chudy
Wiktionary
IPA: ˌxud͡ʑüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: χuʒ́üśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: chudziutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: chudy
Wiktionary
(1.1) - Malutki taki był, chudziuteńki, ale energiczny - wspominają kardynała Sapiehę krakowianie.
Wiktionary
IPA: ˌxud͡ʑuˈtɛ̃ɲci, AS: χuʒ́utẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: chudy; chudziuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: chudy
Wiktionary
IPA: xuˈd͡ʑutʲci, AS: χuʒ́utʹḱi
Wiktionary
rzecz. chudzielec m., chudzina m./ż., chudzizna ż., chudość ż., chudnięcie n.
czas. chudnąć ndk.
przym. chudy, chudzieńki, chudawy
przysł. chudo
Wiktionary
(1.1) chudzieńki
Wiktionary
pieszczotliwie o kimś wątłym, biednym
SJP.pl
przestarzałe: ograniczać jedzenie w celu odchudzenia kogoś; czynić chudym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Chudziński (forma żeńska: Chudzińska; liczba mnoga: Chudzińscy) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiły je 3490 osoby, według nowszych, internetowych oparty danych liczba jest 3372. Nazwisko pochodzi od słowa "chudy" i jest najbardziej rozpowszechnione w zachodniej i środkowej Polsce.
Wikipedia
Chudzowice – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Trzebiel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego. Miejscowość jest otoczona gęstymi lasami.
Wikipedia
Chudzynek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Drobin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Chudzyno – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Drobin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. zupa z chleba i wody
Wiktionary
(wulgarne) huj;
1. członek męski;
2. wyzwisko kierowane do mężczyzn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wulg. penis, członek
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. wulg. bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny
wykrzyknik
(3.1) wulg. wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(4.1) jęz. język z rodziny języków majańskich;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Heniek narysował chuja na płocie.
(2.1) Zapierdolę tego chuja za złodziejstwo!
(2.1) I to on to sprawił, ten ciemny chuj morowy, w generalskim, zalepionym orderami mundurze.
(3.1) Chuj, nic z tego nie wyszło.
(3.1) No i chuj! Wszystko się zjebało.
(4.1) Język chuj jest używany przez niektórych mieszkańców Meksyku i Gwatemali.
Wiktionary
IPA: xuj, AS: χui ̯
Wiktionary
(1-3)
:: rzecz. chujnia ż., chujoza ż., chujowizna ż., chujowość ż., przechuj mzw., ochujenie n., wychujanie n.
::: zdrobn. chujek mzw., chuik mzw., chujeczek mzw.
:: czas. ochujeć dk., wychujać dk.
:: przym. chujowy
:: przysł. chujowo
Wiktionary
(1.1) wulg. ciul, pyta, pytong, kutas, frędzel, faja, fajfus, fujara, fiut, lacha, pała, kapucyn, laga; posp. pindol, wacek; pot. siusiak, siurek, siutek, ptaszek, reg. śl. siusiok; przest. reg. kuśka; stpol. kiep; neutr. fallus, przyrodzenie, prącie, penis
(2.1) wulg. kutas, kutafon, fiut, skurwiel, skurwysyn, jebaniec; obraź. palant, debil; stpol. kiep
(4.1) czuh
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. silny wiatr z deszczem lub śniegiem
Wiktionary
(1.1) dujawica, fujawica, zawierucha
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg. niewielki, lichy wieprzek
Wiktionary
dawniej: knur, kiernoz, wieprz; kierda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przen. wulg. bardzo obraźliwa forma zwrotu do chłopca
Wiktionary
zdrobnienie od: chuj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) wulg. zdrobn. od chuj (lekceważąco, pieszczotliwie lub ironicznie o penisie)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. wulg. zdrobn. iron. chuj (odnośnie mężczyzny)
(2.2) przen. wulg. żart. osoba, na temat której lub z którą się rozmawia, ale nie chce się jej obrazić
Wiktionary
(1.1) Rozchylił płaszcz i wyjął tego swojego małego, śmiesznego chujka.
(2.1) Ten taksówkarz to taki zwykły chujek, nie ma co się nim przejmować.
(2.2) O ty chujku… mój browar schowałeś?
Wiktionary
IPA: ˈxujɛk, AS: χui ̯ek
Wiktionary
rzecz. chuj m., chujoza ż., chujnia ż., chujowizna ż., chujowość ż.
czas. ochujeć
przym. chujowy
przysł. chujowo
wykrz. chuj
Wiktionary
chujoza, chujowizna;
1. wulgarnie: coś zepsutego lub niskiej jakości; badziewie;
2. nieprzyjemna, niekorzystna sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. coś kiepskiego, nieciekawego, niezadowalającego; coś odbieranego negatywnie
(1.2) wulg. zwrot mający wyrazić dezaprobatę dla jakiegoś zjawiska czy stanu rzeczy
Wiktionary
(1.1) Straszna chujnia z tą robotą! Od tygodni wysyłam CV i nikt nie dzwoni.
Wiktionary
IPA: ˈxujɲa, AS: χui ̯ńa
Wiktionary
rzecz. chujostwo n., chuj m., chujoza ż., chujek m., chujowość ż., chujówka ż., chujowizna ż.
czas. ochujeć, wychujać
przym. chujowy
przysł. chujowo
wykrz. chuj
Wiktionary
(1.1) chujoza, swołocz, siara, beznadzieja, dno
Wiktionary
wulgarnie:
1. rzecz lub sytuacja oceniana bardzo negatywnie; chujstwo;
2. zachowanie oceniane bardzo negatywnie;
3. grupa osób, których zachowanie oceniane jest bardzo negatywnie; chujstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wulg. coś bezużytecznego
Wiktionary
(1.1) Ten sprzęt to jakieś chujostwo, prawie ciągle się zacina.
Wiktionary
rzecz. chujnia ż.
Wiktionary
(1.1) jebaństwo, chujowizna, gówno, szajs, badziewie
Wiktionary
chujoza, chujnia;
1. wulgarnie: coś zepsutego lub niskiej jakości; badziewie;
2. nieprzyjemna, niekorzystna sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. obiekt lub sytuacja, które mówiący ocenia bardzo negatywnie
Wiktionary
(1.1) Każdy mężczyzna zdrowy, każdy normalny człowiek i każdy medyk przyzna mi rację, że celibat jest chujowizną.
Wiktionary
rzecz. chuj m., chujek m., chujowość ż., chujnia ż., chujoza ż.
przym. chujowy
przysł. chujowo
wykrz. chuj
Wiktionary
(1.1) wulg. chujnia, chujnia z grzybnią, chujoza, kurewstwo; pot. beznadzieja, dziadostwo
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) wulg. kiepsko, bardzo źle
Wiktionary
(1.1) Egzamin poszedł mi chujowo. Będę miał poprawkę.
Wiktionary
IPA: xuˈjɔvɔ, AS: χui ̯ovo
Wiktionary
rzecz. chuj m., chujek m., chujnia ż., chujoza ż., chujowizna ż., chujowość ż.
czas. ochujeć dk., wychujać dk.
przym. chujowy
wykrz. chuj
Wiktionary
(1.1) byle jak, wulg. po chuju, pizdowato; eufem. ciulowo, kijowo; pot. do chrzanu, do kitu; neutralnie beznadziejnie, kiepsko, nędznie, tragicznie
Wiktionary
→ chujowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. cecha tego, co chujowe
Wiktionary
rzecz. chuj m., chujek m., chujnia ż., chujoza ż., chujowizna ż., ochujenie n., wychujanie n.
czas. ochujeć dk., wychujać dk.
przym. chujowy
przysł. chujowo
wykrz. chuj
Wiktionary
(1.1) wulg. pizdowatość; posp. dziadowskość; pot. kiepskość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chujowy; bardziej chujowy
SJP.pl
wulgarnie: oceniany bardzo negatywnie; kiczowy, kijowy, beznadziejny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wulg. kiepski, marny, do niczego
Wiktionary
(1.1) Chujowy dzień dzisiaj miałem, nic mi nie wychodziło.
Wiktionary
IPA: xuˈjɔvɨ, AS: χui ̯ovy
Wiktionary
rzecz. chuj m., chujek m., chujnia ż., chujoza ż., chujowizna ż., chujowość ż.
czas. ochujeć dk., wychujać dk.
przysł. chujowo
wykrz. chuj
Wiktionary
(1.1) wulg. do dupy, dupny, dupiasty, gówniany, pizdowaty, zjebany; eufem. ciulowy; pot. do chrzanu, do kitu, dziadowski, ruski; neutralnie beznadziejny, kiepski, marny, do niczego
Wiktionary
wulgarnie:
1. coś zepsutego lub niskiej jakości; chujowizna, chujnia;
2. nieprzyjemna, niekorzystna sytuacja; chujowizna, chujnia;
3. kobieta oceniana negatywnie; skurwysynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. skomplikowana, nieciekawa sytuacja
(1.2) wulg. coś nieudanego
Wiktionary
(1.1) Ale chujoza, zostawiłem w domu klucze do warsztatu i wszyscy pracownicy musieli czekać, aż obrócę wte i wewte.
(1.2) Nie masz co żałować, że nie byłeś na imprezie u wujka Leona, to była totalna chujoza.
Wiktionary
IPA: xuˈjɔza, AS: χui ̯oza
Wiktionary
zob. chuj.
Wiktionary
chujnia
Wiktionary
chujostwo; wulgarnie:
1. rzecz lub sytuacja oceniana bardzo negatywnie;
2. grupa osób, których zachowanie oceniane jest bardzo negatywnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dwukołowy, ręcznie robiony z drewna pojazd używany na wschodzie Demokratycznej Republiki Konga do transportu ładunków
Wiktionary
osoba łamiąca zasady współżycia społecznego: biorąca udział w bójkach, dokonująca dewastacji mienia publicznego, popełniająca drobne przestępstwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek naruszający porządek publiczny, skłonny do wszczynania burd;
Wiktionary
(1.1) Chodnikiem szła grupa chuliganów, którzy plućuli na chodnik i kopali w kosze na śmieci.
Wiktionary
rzecz. chuliganeria ż., chuligaństwo n., chuliganienie n., rozchuliganienie n.
:: fż. chuliganka ż.
czas. chuliganić ndk., rozchuliganić się dk.
przym. chuligański
przysł. chuligańsko
Wiktionary
(1.1) awanturnik, grandziarz, łobuz, łotrzyk, żul, żulik
Wiktionary
chuligaństwo, chuliganka;
1. gromada chuliganów;
2. chuligańskie zachowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grupa chuliganów
(1.2) naruszanie norm współżycia społecznego
Wiktionary
(1.1) W parku miejskim przesiaduje chuliganeria, która demoluje ławki i kosze.
Wiktionary
rzecz. chuligan mos., chuliganienie n., chuliganizm mrz., chuliganka ż., chuligańskość ż.
czas. chuliganić ndk.
przym. chuligański
przysł. chuligańsko
Wiktionary
(1.1) hołota
(1.2) chuliganienie, chuligaństwo
Wiktionary
wulgarne, awanturnicze zachowanie się, lekceważenie przyjętych norm etycznych i społecznych; chuligaństwo
SJP.pl
zachowywać się w sposób typowy dla chuligana
SJP.pl
1. kobieta łamiąca zasady współżycia społecznego: biorąca udział w bójkach, dokonująca dewastacji mienia publicznego, popełniająca drobne przestępstwa;
2. chuliganeria, chuligaństwo; potocznie:
a) ogół chuliganów; chuligani;
b) chuligańskie zachowanie;
3. potocznie: męska czapka z daszkiem, wykonana zwykle z tkaniny w kratę; oprychówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta naruszająca porządek publiczny, skłonna do wszczynania burd
Wiktionary
rzecz. chuliganeria ż., chuligaństwo n., chuliganienie n., rozchuliganienie n.
:: fm. chuligan mos.
czas. chuliganić ndk., rozchuliganić się dk.
przym. chuligański
przysł. chuligańsko
Wiktionary
specjalista zajmujący się problemem chuligaństwa
SJP.pl
→ chuligan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chuliganami, dotyczący chuliganów, taki jak chuligan
Wiktionary
rzecz. chuligan mrz., chuliganka ż., chuliganeria ż., chuligaństwo n., chuliganienie n., rozchuliganienie n.
czas. chuliganić ndk., rozchuliganić się dk.
przysł. chuligańsko
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób chuligański
Wiktionary
rzecz. chuligaństwo n., chuliganeria ż., chuligan mos., chuliganienie n., chuliganizm mrz., chuliganka ż., chuligańskość ż.
czas. chuliganić ndk.
przym. chuligański
Wiktionary
(1.1) hultajsko, łobuzersko
Wiktionary
chuliganeria, chuliganka;
1. wulgarne, awanturnicze zachowanie się, lekceważenie przyjętych norm etycznych i społecznych; chuliganizm;
2. ogół chuliganów; chuligani
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zachowanie właściwe chuliganom
Wiktionary
Chuligaństwo – awanturnictwo, zachowanie charakteryzujące się lekceważeniem norm życia społecznego oraz obowiązującego porządku prawnego najczęściej o charakterze przestępczym.
Wikipedia
(1.1) Śledczy wstępnie założyli, że był to akt chuligaństwa, a nie akcja satanistów.
Wiktionary
rzecz. chuligan mos., chuliganienie n., chuliganizm mrz., chuliganka ż.
czas. chuliganić ndk.
przym. chuligański
przysł. chuligańsko
Wiktionary
(1.1) chuliganeria, łobuzerka, łobuzerstwo; gwara. przestępcza: hultajka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dziwacznie ubrana dziewczyna
Wiktionary
Chumiętki (pol. hist. "Unięcice", niem. "Marienheim") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia.
Wikipedia
członek band grabieżczych działających w północno-wschodnich Chinach na początku wieku XX; hunhuz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język chunzybski;
Wiktionary
rodzaj daszka, pod którym odbywa się tradycyjny żydowski ślub
SJP.pl
Ch
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczn. lizus
Wiktionary
[czytaj: czupakabra] legendarna latynoamerykańska kryptyda (hipotetyczne zwierzę)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) folk. stworzenie pojawiające się w latynoamerykańskim folklorze i legendach miejskich, któremu przypisuje się wysysanie krwi zwierząt inwentarskich;
Wiktionary
Chupacabra (wym. //; la chupacabra, również chupacabras – dosł. "wysysacz kóz", z hiszp. "chupar" – ssać, "la cabra" – koza) – legendarne latynoamerykańskie zwierzę, obiekt badań kryptozoologii, którego istnienia nie udało się wiarygodnie potwierdzić.
Wikipedia
w obrzędowości żydowskiej:
1. ceremonia zaślubin;
2. baldachim ślubny z bogato haftowanej tkaniny, symbolizujący dach domu pana młodego, pod który wchodzi panna młoda
SJP.pl
rada, terenowy organ władzy państwowej w Mongolii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) polit. parlament Mongolii, Buriacji, Kałmucji lub Tuwy;
(1.2) hist. polit. w Mongolii Ludowej: terenowy organ władzy państwowej
(1.3) hist. w dawnej Mongolii: wiec starszyzny wioskowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|churchać.
Wiktionary
czas. churchać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. kaszleć, zwłaszcza męczącym kaszlem
Wiktionary
(1.1) Co on tak dzisiaj churcha?
Wiktionary
rzecz. churchanie n.
Wiktionary
[czytaj: czerczil] nazwisko, m.in. Winston Churchill (1874-1965) - brytyjski mąż stanu i pisarz
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czerczing] częste zmienianie kościołów, do których chodzi się na mszę świętą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|churchlać.
Wiktionary
czas. churchlać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. churchać.
Wiktionary
rzecz. churchlanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. telekom. bank. odejście klienta (klientów), zaprzestanie korzystania z usługi danej firmy
Wiktionary
(1.1) Churn może być działaniem formalnym – np. złożenie przez klienta wniosku o rezygnację z usług lub działaniem nieformalnym – np. zaprzestanie płatności faktur bez wypowiedzenia umowy.
Wiktionary
rzecz. churner (czyt. czerner)
przym. churnowy (czyt. czernowy)
czas. churnować się (czyt. czernować się), schurnować się (czyt. sczernować się)
Wiktionary
(1.1) odejście klienta, migracja klientów
Wiktionary
[czytaj: czurrigeREsko] kierunek w osiemnastowiecznej architekturze hiszpańskiej, w którym element dekoracyjności góruje nad konstrukcją; churrigueryzm
SJP.pl
[czytaj: czurrigeryzm] kierunek w osiemnastowiecznej architekturze hiszpańskiej, w którym element dekoracyjności góruje nad konstrukcją; churrigueresco
SJP.pl
Ch
Wikipedia
[czytaj; czuros] tradycyjny słodki wypiek hiszpański z ciasta parzonego, w formie długich pałeczek, smażonych na głębokim tłuszczu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chur, dotyczący Chur, pochodzący z Chur (miasta w Szwajcarii)
Wiktionary
rzecz. Chur
Wiktionary
wykrzyknik
(1.1) daw. powitanie piekarskie
Wiktionary
IPA: ˈxuɕit͡s, AS: χuśic
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto rejonowe w obwodzie zakarpackim Ukrainy;
Wiktionary
Zamek w Chuście
Chust ( Хуст, rus. dawn. Густ, cz. i słow. "Chust", Huszt, Hust, Chust, חוסט) – miasto rejonowe na Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, siedziba hromady Chust.
Chust leży u ujścia Riki do Cisy, w Kotlinie Marmaroskiej. Przez miasto przebiega lokalna linia kolejowa z Użhorodu do Tiaczowa, na której jest stacja kolejowa Chust. Droga regionalna R03 z Jaremczy do Mukaczewa, z którą łączy się droga regionalna R38 z Dołyny.
Wikipedia
przym. chuściański
Wiktionary
duża chustka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża chustka
(1.2) pas materiału służący do noszenia dzieci;
(1.3) najczęściej kobiece okrycie głowy i włosów
(1.4) element harcerskiego munduru;
(1.5) ozdobiony fragment tkaniny noszony przez żołnierzy przechodzących do rezerwy
Wiktionary
Chusta – płat materiału, zwykle kwadratowy, prostokątny lub trójkątny. Stosowana jest, przeważnie jako część ubioru kobiecego, do okrywania głowy, ramion i pleców, często jako ozdoba. Niektóre chusty służą do noszenia przedmiotów lub dzieci.
Niekiedy chusta może pełnić funkcję odznaki wyróżniającej jakąś grupę osób, jak np. chusta harcerska.
Wikipedia
(1.2) Zdrowiej jest nosić dziecko w chuście niż w sztywnym nosidełku.
(1.3) (…) w Holandii także zdarza mi się zobaczyć starszą (holenderską!) panią w chustce. Ortodoksyjne protestantki i żydówki obowiązkowo noszą nakrycia głowy.
(1.4) W jego drużynie zamiast chusty nosiło się krajkę.
(1.5) Na peronie siedziało trzech rezerwistów okrytych kolorowymi chustami z wielkimi pomponami.
Wiktionary
IPA: ˈxusta, AS: χusta
Wiktionary
rzecz. chuścinka ż., chuścina ż., chustczyna ż., zdrobn. chustka; zdrobn. chusteczka
Wiktionary
(1.3) gw. Śląsk Cieszyński łochtusza, łoktusza
Wiktionary
potocznie: licha, marna chustka; chuścina, chuściątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kraw. licha chusta na głowę
Wiktionary
(1.1) Chłopka miała na głowie ciemną chustczynę po matce.
Wiktionary
rzecz. chuścinka ż., chusta ż., chusteczka ż., chustka ż., chuścina ż.
Wiktionary
(1.1) chuścina
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: chusta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa
(1.2) łow. u saren jasna plama z tyłu
Wiktionary
Zobacz też: „chusta”, „chusteczka do nosa” oraz „poszetka”.
Chusteczka (oryg. ukr. "Хустина") – ballada Tarasa Szewczenki napisana w drugiej połowie roku 1847.
Wikipedia
(1.1) Czy możesz podać mi chusteczkę?
Wiktionary
IPA: xuˈstɛt͡ʃka, AS: χustečka
Wiktionary
rzecz. chuścinka ż., chuścina ż., chustczyna ż., chusta ż., chustka ż.
Wiktionary
(1.2) lusterko, serwetka
Wiktionary
przymiotnik od: chusteczka
SJP.pl
pojemnik na chusteczki higieniczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) okrycie głowy
(1.2) chusteczka do nosa
Wiktionary
(1.1) Moja babcia nosiła na głowie chustkę.
Wiktionary
IPA: ˈxustka, AS: χustka
Wiktionary
rzecz. chuścinka ż., chuścina ż., chustczyna ż., chusta ż., chusteczka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: chustka
SJP.pl
potocznie: noszenie dziecka przy ciele z użyciem specjalnej chusty
SJP.pl
środowiskowo: nosić dziecko w chuście
SJP.pl
członek odłamu judaizmu, odznaczającego się rygorystycznym przestrzeganiem tradycyjnych zwyczajów religijnych i przepisów Talmudu; chasyd
SJP.pl
w islamie: kazanie wygłaszane przez chatiba w meczecie w czasie piątkowej modlitwy; chutbah, chutbe
SJP.pl
Chutba – w islamie kazanie wygłaszane przez chatiba w meczecie podczas wspólnej piątkowej modlitwy. Zawiera przede wszystkim treści religijne, ale także odnosi się do wydarzeń bieżących.
Wikipedia
[czytaj: chutba] w islamie: kazanie wygłaszane przez chatiba w meczecie w czasie piątkowej modlitwy; chutba, chutbe
SJP.pl
w islamie: kazanie wygłaszane przez chatiba w meczecie w czasie piątkowej modlitwy; chutbah, chutba
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. prędko
Wiktionary
Chute – wieś w Anglii, w hrabstwie Wiltshire. Leży 28 km na północny wschód od miasta Salisbury i 104 km na zachód od Londynu.
Wikipedia
(1.1) Pódź chute! → Chodź prędko!
Wiktionary
Chutkowice – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Drohiczyn. Leży na prawym brzegu Bugu.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Drohiczynie.
Wikipedia
rodzaj ssaka z podrodziny niełazów
SJP.pl
Chutliwiec ("Antechinus") – rodzaj ssaków z podrodziny myszoworów (Phascogalinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cecha tego, co chutliwe; cecha tych, którzy są chutliwi
Wiktionary
rzecz. chuć ż., chętny mos., chęć ż.
przym. chutliwy, chutnie, chętny
przysł. chutnie, chętnie
Wiktionary
(1.1) pożądliwość, rozwiązłość
Wiktionary
dawniej: łatwo się podniecający seksualnie
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pobudliwy seksualnie
Wiktionary
(1.1) Następnie zaprowadził nowo przybyłego do malowniczej gospody: piwo, śpiewy, chutliwe panienki, cygańska kapela.
(1.1) Zaraza na tę parszywą dziurę, fałszywego Udolfa i chutliwego klechę.
Wiktionary
IPA: xuˈtlʲivɨ, AS: χutlʹivy
Wiktionary
rzecz. chuć ż., chętny mos., chęć ż., niechęć ż., chutliwość ż., chętka ż.
przym. chętny, niechętny
przysł. chętnie, niechętnie, chutliwie
Wiktionary
[czytaj: czatnej] pikantny lub łagodny sos stosowany jako dodatek do potraw, popularny głównie w Indiach; chutney, czatnej, ćatni
SJP.pl
[czytaj: czatni albo czatnej] sos z owoców i warzyw stosowany jako dodatek do potraw, popularny głównie w Indiach; czatnej, chutnej, ćatni
SJP.pl
Chutney, czatni, चटनी "ćatni" – gęsty sos używany w kuchni indyjskiej. Sporządzany z owoców i warzyw, z rodzynkami, czosnkiem, cebulą, musztardą, octem itp. Używany do potraw mięsnych i wegetariańskich. W smaku może się wahać od bardzo pikantnego do łagodnego, także słodkiego. W Europie Zachodniej dostępny w formie gotowej, sprzedawany w słoiczkach. W Indiach sporządzany na bieżąco, często z sezonowych składników. W południowych Indiach podawany wraz z sambarem jako dodatek do dosy.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) stpol. szybko, prędko
Wiktionary
IPA: ˈxutʲɲɛ, AS: χutʹńe
Wiktionary
rzecz. chutliwość ż.
Wiktionary
dawniej: namiętny, ochoczy
SJP.pl
osiedle lub stanica kozacka; futor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. odosobniona zagroda wiejska na słabo zaludnionych obszarach Rosji lub Ukrainy
(1.2) hist. przysiółek stanicy kozackiej na ukraińskich stepach
Wiktionary
Ch
Wikipedia
rzecz. chutornik mos.
przym. chutorowy
Wiktionary
(1.1) gwara. futor
Wiktionary
właściciel chutoru
SJP.pl
→ chutor; futorowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chutorem, dotyczący chutoru
Wiktionary
rzecz. chutor mrz., chutornik mos.
Wiktionary
tytuł wyższych dostojników w dawnej Mongolii; chutuktu
SJP.pl
tytuł nadawany wyższym dostojnikom w dawnej Mongolii; chutuchtu
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Chuzestanem, dotyczący Chuzestanu
Wiktionary
rzecz. Chuzestan mrz.
Wiktionary
popęd seksualny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. chęć, ochota, wola działania
(1.2) daw. chęć do robienia złych rzeczy
(1.3) trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy
Wiktionary
(1.1) Nie pieniędzy nam trzeba, waszmościowie, a chuci szlachetnej.
(1.2) Tylko do figlów chuć ma zawsze, nie do nauki.
(1.3) Poczuł, że ogarnia go zwierzęca chuć.
Wiktionary
IPA: xut͡ɕ, AS: χuć
Wiktionary
(1.1)
:: przym. chętny, ochotny
(1.2)
:: przym. chutliwy
Wiktionary
(1.1) chęć, ochota, wola działania
(1.3) pożądanie
Wiktionary
1. dziecko noszone w chuście; chuścioch;
2. chusta do noszenia dzieci
SJP.pl
potocznie: licha, marna chustka; chustczyna, chuściątko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kraw. licha chustka na głowę
Wiktionary
(1.1) Mały wyjął zawiniętego w chuścinę złocisza.
Wiktionary
rzecz. chusta ż., chusteczka ż., chustka ż., chustczyna ż.
:: zdrobn. chuścinka ż.
Wiktionary
(1.1) chustczyna, chustka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od: chuścina
Wiktionary
(1.1) Stała w tej swojej chuścince, ze strachem w zapłakanych oczach.
Wiktionary
rzecz. chusta ż., chusteczka ż., chustka ż., chustczyna ż., chuścina ż.
Wiktionary
(1.1) chuścina, chustka
Wiktionary
dziecko noszone w chuście; chuściak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. onuca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Żywiecczyzna. szmaty do owijania nóg
Wiktionary
rzadko, potocznie: licha, marna chustka; chustczyna, chuścina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. muz. skrzypce
Wiktionary
powodować ochwat u konia (gośćcowe zapalenie miękkich części kopyta końskiego), przeważnie przez niewłaściwe żywienie lub nadmierne przemęczenie
SJP.pl
dzielny, śmiały
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) świadczący o sile i dzielności
Wiktionary
IPA: ˈxfat͡sʲci, AS: χfacʹḱi
Wiktionary
rzecz. chwackość ż., chwat mos.
przysł. chwacko
Wiktionary
(1.1) dziarski, dzielny, zaradny, gracki, zuchowaty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chwacki
Wiktionary
(1.1) Lecz zanućcie mi ją chwacko, / Jak to niegdyś, gdy my społem / Roztrącali chmury czołem.
Wiktionary
rzecz. chwat mos., chwackość ż.
przym. chwacki
Wiktionary
(1.1) dziarsko, zawadiacko
Wiktionary
→ chwacki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest chwackie
Wiktionary
rzecz. chwat mos.
przym. chwacki
przysł. chwacko
Wiktionary
(1.1) zawadiackość
Wiktionary
przestarzale:
1. pochwała, uznanie
2. chełpliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. uwielbienie, chwalenie
(1.2) daw. chełpliwość, przechwalanie
Wiktionary
(1.1) Bracia śpieszyli, oddając Panu należne chwalby, a cała noc rozbrzmiewała okrzykami wesela.
Wiktionary
przysł. chwalebnie
rzecz. chwała ż.
przym. chwalny, chwalebny
Wiktionary
(1.1) pochwała
Wiktionary
Chwalborzyce – wieś sołecka w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Świnice Warckie.
W skład sołectwa wchodzą części wsi: Góry Chwalborskie, Odrada, Pieńki.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) w sposób chwalebny
Wiktionary
rzecz. chwalba ż., chwalebność ż.
przym. chwalebny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chwalebnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chwalebny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cecha tego, co jest chwalebne
Wiktionary
przym. chwalebny, chwalny
przysł. chwalebnie
Wiktionary
1. godny pochwały;
2. przynoszący chwałę; zaszczytny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) godny pochwały
Wiktionary
IPA: xfaˈlɛbnɨ, AS: χfalebny
Wiktionary
rzecz. chwalba ż., chwalebność ż., chwalenie n., pochwalenie n., pochwalenie n., zachwalanie n., zachwalenie n.
czas. chwalić ndk., pochwalić dk., pochwalać ndk., zachwalać ndk., zachwalić dk.
przym. chwalny, pochwalny
przysł. chwalebnie, pochwalnie, chwalnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwalić.
Wiktionary
IPA: xfaˈlɛ̃ɲɛ, AS: χfalẽńe
Wiktionary
czas. chwalić
rzecz. chwała ż., chwalstwo n.
przym. chwalebny
Wiktionary
Chwalibogowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Opatowiec. Ma status sołectwa.
Na terenie miejscowości odkryto znaleziska z okresu neolitu. Odnaleziono tu także ślady wczesnośredniowiecznej osady.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chwaliboga lub z nim związany
SJP.pl
Chwalibożyce (niem. "Frauenhain") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oławskim, w gminie Oława.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: kobieta nadmiernie przechwalająca się; także o mężczyźnie (z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym)
SJP.pl
potocznie: mężczyzna nadmiernie przechwalający się
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Chwalimir, Chalimir, Falimir, Kwalimir – staropolskie imię męskie, złożone z członu "Chwali-" („chwalić, sławić, dziękować”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Prawdopodobnie oznaczało „tego, który sławi pokój”.
Forma „Falimir” powstała w wyniku uproszczenia się grupy "chw" w "f", które zaszło na Śląsku, w Małopolsce i na Mazowszu w polszczyźnie epoki przedpiśmiennej.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chwalimira lub z nim związany
SJP.pl
(r. męski) osoba, która się chwali
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. ktoś, kto stale się czymś chwali
Wiktionary
(1.1) Nie lubię się bawić z Anią, to taka okropna chwalipięta.
Wiktionary
IPA: ˌxfalʲiˈpʲjɛ̃nta, AS: χfalʹipʹi ̯ẽnta
Wiktionary
rzecz. chwalipięctwo n.
Wiktionary
(1.1) pot. samochwał, samochwała; książk. bufon, reklamiarz; przest. samochwalca, fanfaron; wulg. chwalidup
Wiktionary
żartobliwie: post, w którym ktoś się czymś chwali
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chwaliszowice (do 1945 niem. "Quolsdorf") – wieś w zachodniej Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Trzebiel.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Nazwa pochodzenia słowiańskiego, od słowa "chwał". Konstanty Damrot w swej książce o pochodzeniu nazw miejscowości na Śląsku wydanej w 1896 roku w Bytomiu wzmiankował miejscowość pod polską nazwą "Chwalice", łużycką "Khwalecy" i niemiecką "Quolsdorf".
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Chwalisława, Falisława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu "Chwali-" („chwalić, sławić, dziękować”) i "-sława" („sława”). Prawdopodobnie oznaczało „tę, która chwali sławę”. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku. Forma Falisława powstała w wyniku uproszczenia się grupy "chw" w "f", które zaszło na Śląsku, w Małopolsce i na Mazowszu w polszczyźnie epoki przedpiśmiennej.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chwalisławy lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Chwalisława (Chwalisławy) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
(1.2) przest. czcić, wielbić
czasownik zwrotny niedokonany chwalić sobie
(2.1) być z czegoś zadowolonym
czasownik zwrotny niedokonany chwalić się
(3.1) podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach
Wiktionary
(1.1) Nie chwal jej zbyt często, bo popadnie w samozachwyt.
(1.2) Grajmy Panu na harfie, grajmy Panu na cytrze, chwalmy śpiewem i tańcem cuda te fantastyczne.
(2.1) Babcia chwali sobie nowy aparat słuchowy.
(3.1) Michał chwali się swoim nowym komputerem.
Wiktionary
IPA: ˈxfalʲit͡ɕ, AS: χfalʹić
Wiktionary
rzecz. chwalstwo n., chwalenie n., chwała ż., pochwała ż.
czas. pochwalić, zachwalać, przechwalać, wychwalać
przym. chwalebny, chwalny
Wiktionary
(1.1) doceniać
(1.2) czcić, gloryfikować, sławić, wielbić, uwielbiać, oddawać cześć
(2.1) zachwalać
(3.1) afiszować się, chełpić się, chlubić się, chodzić jak paw, popisywać się, przechwalać się, wychwalać się, zadzierać nosa; pot. kręcić kuprem
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) stpol. chwalebnie
Wiktionary
IPA: ˈxfalʲɲɛ, AS: χfalʹńe
Wiktionary
rzecz. chwała
przym. chwalebny
Wiktionary
1. dawniej: chwalący, pochwalny;
2. dawniej: godny chwały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. sławny
(1.2) stpol. chwalebny
(1.3) daw. i gwara. chełpliwy, zarozumiały
Wiktionary
IPA: ˈxfalnɨ, AS: χfalny
Wiktionary
rzecz. chwała ż., chwalba ż., chwalebność ż., pochwała ż.
czas. chwalić, pochwalić
przym. chwalebny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chwalenie, czczenie
Wiktionary
czas. chwalić ndk.
rzecz. chwalca mos., chwalczyni ż., chwalenie n., chwała ż.
Wiktionary
(1.1) chwalenie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Chwarstnica (niem. "Klein Schönfeld") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino. Jest to wieś o typie owalnicy. Kilometr od wsi znajduje się Jezioro Chwarstnickie o powierzchni 9 ha. Jest tu zabytkowy kościół pw. Świętej Trójcy z fragmentem murów otaczających przykościelny cmentarz. We wsi działa również Zespół Szkół, w którego skład wchodzą: Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II.
Wikipedia
Chwarstno (niem. "Horst") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 116 mieszkańców.
W latach 1975–98 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język chwarszyjski;
Wiktionary
Chwarzenko (kaszb. "Chwôrzënko", niem. "Klein Gwarszno", 1867-1918 "Elsenthal") – wieś pogranicza kaszubsko-kociewskiego w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kościerskim, w gminie Stara Kiszewa. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 214. Ma status sołectwa.
Wikipedia
dzielnica Gdyni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wiązka nici, wełny, kordonków zdobiąca brzegi tkanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. ogrod. roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;
(1.2) pot. wszelkie rośliny nieużytkowe, uważane za zbędne
(1.3) daw. pęczek nici, piór lub włosia użyty jako ozdoba
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „Chwasty”. Zobacz też: Chwasty (ujednoznacznienie).
Chwast lub roślina segetalna – roślina niepożądana w uprawach (z punktu widzenia gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej). Chwasty rosną zazwyczaj dziko na siedliskach segetalnych (polu uprawnym, łące, pastwisku itp). Wiele uznawanych dawniej za chwasty to dziś rośliny ginące, niektóre (np. niektóre chwasty lnu) są już w Polsce wymarłe. Nauką zajmującą się chwastami i ich zwalczaniem jest herbologia.
Wikipedia
(1.1) Niepielęgnowany ogród zarósł chwastami.
(1.3) Arkadyusz Pawłowicz miał na sobie szerokie szarawary jedwabne, czarną kurtkę aksamitną, piękny fez z chwastem i żółte chińskie pantofle bez napiętków. sic.
Wiktionary
IPA: xfast, AS: χfast
Wiktionary
rzecz. chwastownik m., chwastówka ż., chwastnica ż.
:: zdrobn. chwaścik mrz.
przym. chwastowy
Wiktionary
(1.1) zielsko, ziele, badyl
(1.3) frędzel, kita, fontaź, pompon, chwost, kutas
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. pospolity chwast polny z rodziny traw;
2. roślina zbożowa uprawiana w Azji; pajza
SJP.pl
Chwastnica ("Echinochloa" P.Beauv.) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Do rodzaju należą 33 gatunki. Występują one głównie w strefie międzyzwrotnikowej, w większości na siedliskach wilgotnych lub w wodach. Kilka gatunków jest szeroko rozpowszechnionymi chwastami, dwa są rzadko uprawiane jako rośliny zbożowe.
Wikipedia
stosowany do zabijania chwastów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) roln. chem. przeznaczony do zwalczania chwastów
Wiktionary
(1.1) Czy ta zawiesina to preparat chwastobójczy, o który cię poprosiłem?
Wiktionary
IPA: ˌxfastɔˈbujt͡ʃɨ, AS: χfastobui ̯čy
Wiktionary
przysł. chwastobójczo
Wiktionary
(1.1) herbicydowy
Wiktionary
specjalna brona do usuwania chwastów
SJP.pl
związany z chwastem
SJP.pl
o cechach chwastówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Chwastówkowate (Cisticolidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), do której w zależności od ujęcia systematycznego zalicza się około 150–160 gatunków, występujących głównie w cieplejszych, południowych regionach Starego Świata oraz w Australazji. Dawniej były włączane do rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae).
Wikipedia
o cechach chwastówkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Chwaszczewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Sidra.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
Ch
Wikipedia
1. człowiek odważny, dzielny, śmiały; śmiałek, zuch, odważniak;
2. w łowiectwie: półkole w żelazie nastawionym na zwierzynę, które zatrzaskuje się przez poruszenie się zwierza;
3. w zoologii: ryba karpiowata, brzuchopłetwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. krzepki mężczyzna, morus
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. boleń pospolity
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(3.1) łow. rodzaj półokrągłego wnyka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Gdy ci uda się taka sztuka, toś jest chwat!
(2.1) Brały tak sobie, złapaliśmy dwa średnie chwaty.
(3.1) Złapali go leśnicy, jak wjeżdżał z chwatami w torbie do lasu.
Wiktionary
przym. chwacki, chwatki
przysł. chwatko, chwacko
rzecz. chwackość ż.
Wiktionary
(1.1) bohater, chojrak, gieroj, junak, kozak, mołojec, śmiałek, zuch; gw. Śląsk Cieszyński, Zaolzie pierón, pieróńszczok
(2.1) boleń pospolity, boleń, rap, rapa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwatać.
Wiktionary
czas. chwatać ndk.
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. chwytać
Wiktionary
IPA: ˈxfatat͡ɕ, AS: χfatać
Wiktionary
rzecz. chwatanie n.
Wiktionary
chwatny; dawniej:
1. taki, który ma cechy chwata, jest odważny, sprawny i dzielny; śmiały;
2. taki, który łatwo i szybko chwyta; chwytny, chwytki, chwytliwy
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chwatny
SJP.pl
chwatki; dawniej:
1. taki, który ma cechy chwata, jest odważny, sprawny i dzielny; śmiały;
2. taki, który łatwo i szybko chwyta; chwytny, chwytki, chwytliwy
SJP.pl
chwatosz pluskwiakowiec - błonkówka z rodziny grzebaczowatych
SJP.pl
uznanie, cześć, chluba; zaszczyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uznanie, szacunek, cześć
(1.2) chluba
(1.3) majestat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bogu na chwałę, bliźniemu na ratunek.
Wiktionary
IPA: ˈxfawa, AS: χfau̯a
Wiktionary
rzecz. chwalstwo n., chwalenie, przest. chwalba
czas. chwalić
przysł. chwalnie
przym. chwalny
Wiktionary
(1.3) gloria
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Marcinowice;
Wiktionary
Chwałków – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Marcinowice.
Wikipedia
Chwałkówko – osada w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Łubowo przy drodze wojewódzkiej nr 434.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Rybnika
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chwałowice
SJP.pl
Chwałszyce – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Nekla.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
W pobliżu miejscowości znajduje się Miejsce Obsługi Podróżnych (MOP Chwałszyce) dla jadących Autostradą A2 w kierunku Poznania.
Wikipedia
zdrobnienie od: chwast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chwast
Wiktionary
(1.1) To nie chwast, lecz tylko mały chwaścik.
Wiktionary
rzecz. chwast m.
Wiktionary
zgrubienie od: chwast
SJP.pl
slangowe, wulgarne: skrót określenia Chuj W Dupę Policji
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = wulg. chuj w dupę policji;
Wiktionary
(1.1) Jarek i jego kumple napisali na murze ChWDP.
Wiktionary
IPA: ˌxa‿vu‿dɛ‿ˈpɛ, AS: χa‿vu‿de‿pe
Wiktionary
(1.1) JP
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwiać.
Wiktionary
czas. chwiać
przym. chwiejny
Wiktionary
1. pochylać w różne strony; huśtać, kołysać, chybotać;
2. chwiać się:
a) być chwianym, poruszanym w różne strony; kołysać się;
b) pochylać się, uginać się, kołysać się;
c) książkowo: słabnąć, upadać, zanikać;
d) przestarzałe: być niezdecydowanym, wahać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zachwiać)
(1.1) poruszać na boki czymś przytwierdzonym z jednej strony
czasownik zwrotny niedokonany chwiać się (dk. zachwiać się)
(2.1) poruszać się na różne strony, trzymając się podstawy
(2.2) tracić uprzednią moc, wielkość
(2.3) być niezdecydowanym
Wiktionary
rzecz. chwianie n., chwiejek mos.
Wiktionary
(1.1) chybotać, kiwać, kołysać, odchylać
(2.1) chybotać się, gibać się, kiwać się, kołysać się, odchylać się, tańczyć, zataczać się
(2.2) słabnąć, upadać, zanikać
(2.3) wahać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
człowiek niezdecydowany, wahający się
SJP.pl
Chwiej – forma reklamy pneumatycznej w postaci humanoidalnej konstrukcji, która w wyniku przepływu powietrza wykonuje ruchy przypominające taniec.
W branży reklamowej spotyka się także określenia takie jak: "windyman" lub "skydancer". W Stanach Zjednoczonych, gdzie cieszą się dużą popularnością, są kojarzone głównie z komisami samochodowymi.
Wikipedia
chwianie się, kołysanie się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś chwiejny, niestabilny
Wiktionary
czas. chwiać
przym. chwiejny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chwiejny
Wiktionary
rzecz. chwiejność ż.
przym. chwiejny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chwiejnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chwiejny; bardziej chwiejny
SJP.pl
→ chwiejny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest chwiejne; cecha tego, kto być chwiejny
Wiktionary
przym. chwiejny
przysł. chwiejnie
Wiktionary
1. przechylający się w różne strony, chybotliwy;
2. niezdecydowany, często zmieniający zdanie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chylący się w różne strony
(1.2) często zmieniający zdanie, niestały
Wiktionary
(1.1) Tego wieczora dwóch amerykańskich żołnierzy chwiejnym krokiem wyszło z baru, skatowało do nieprzytomności orzyszanina i zabrało mu forda focusa.
Wiktionary
przysł. chwiejnie
rzecz. chwiejek mos., chwiejność ż., chwianie n.
Wiktionary
(1.1) chybotliwy, niestabilny
(1.2) niezdecydowany, niepewny, labilny, zmienny, niestały, kapryśny, niestabilny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwierutać.
Wiktionary
czas. chwierutać
Wiktionary
gwarowo: niesprawnie i z hałasem coś długo robić
SJP.pl
gwarowo: chwiejny; chwiejący się
SJP.pl
krótki odcinek czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bardzo krótki czas
(1.2) punkt w czasie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jerzy patrzył (przez) chwilę na wystawę sklepową.
(1.1) W jednej chwili Jasmine traci wszystko.
(1.2) Chwilo, trwaj, jesteś taka piękna!
Wiktionary
IPA: ˈxfʲila, AS: χfʹila
Wiktionary
rzecz. chwilunia ż., chwilówka ż.
:: zdrobn. chwilka ż., chwileczka ż.
przym. chwilowy
przysł. chwilowo, chwilami
Wiktionary
(1.1-2) moment
(1.1) mgnienie oka
Wiktionary
od czasu do czasu; niestale
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) co jakiś czas, czasami, od czasu do czasu
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) N. lm. od chwila
Wiktionary
(1.1) Chwilami miewam zawroty głowy.
(1.1) Chwilami dziewczyna stała i nie śpiewała.
Wiktionary
IPA: xfʲiˈlãmʲi, AS: χfʹilãmʹi
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwilka ż., chwileczka ż., chwilunia ż., chwilowość ż., chwilówka ż.
przym. chwilowy
przysł. chwilowo
Wiktionary
zdrobnienie od: chwilka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: chwila
Wiktionary
(1.1) Czy łaskawa pani zechciałaby chwileczkę zaczekać?
Wiktionary
IPA: xfʲiˈlɛt͡ʃka, AS: χfʹilečka
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwilka ż., chwilunia ż.
przysł. chwilami
Wiktionary
zdrobnienie od: chwilka
SJP.pl
zdrobnienie od: chwila
SJP.pl
zdrobnienie od: chwila
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od chwila
Wiktionary
(1.1) Odpowiedzenie na ten list zajęłoby ci chwilkę, a teraz, jak już klient się obraził, to tak łatwo się nie da tego naprawić.
Wiktionary
IPA: ˈxfʲilka, AS: χfʹilka
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwileczka ż., chwilunia ż., chwilowość ż., chwilówka ż.
przym. chwilowy
przysł. chwilowo, chwilami
Wiktionary
(1.1) momencik
Wiktionary
zdrobnienie od: chwila
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) przez chwilę; bardzo krótko
(1.2) tymczasowo
Wiktionary
(1.1) To jest zbiornik wodny, chociaż chwilowo jest pusty.
(1.2) Radca chwilowo przeprosił zebranych, najwidoczniej zmierzając pospiesznie do prewetu.
Wiktionary
IPA: xfʲiˈlɔvɔ, AS: χfʹilovo
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwilka ż.
przym. chwilowy
przysł. chwilami
Wiktionary
(1.2) na razie
Wiktionary
trwający przez krótki okres czasu; temporalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przejściowy, występujący w danej chwili, właściwy danej chwili
(1.2) trwający tylko chwilę
Wiktionary
(1.2) Zanim wyruszyliśmy w dalszą drogę, zrobiliśmy sobie chwilowy postój w schronisku.
Wiktionary
IPA: xfʲiˈlɔvɨ, AS: χfʹilovy
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwilowość ż., chwilówka ż., chwilka ż.
przysł. chwilowo, chwilami
Wiktionary
(1.2) krótkotrwały
Wiktionary
zdrobnienie od: chwila; chwilka, chwileczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od chwila
Wiktionary
(1.1) Muszę zastanowić się chwilunię.
Wiktionary
IPA: xfʲiˈlũɲa, AS: χfʹilũńa
Wiktionary
rzecz. chwila ż., chwilka ż., chwileczka ż.
przysł. chwilami
Wiktionary
potocznie:
1. krótkoterminowa pożyczka gotówkowa o wysokich kosztach spłaty;
2. wcześniejsza wypłata części pensji na prośbę pracownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. krótkoterminowa pożyczka
Wiktionary
rzecz. chwilka ż., chwila ż.
przysł. chwilami
przym. chwilowy
Wiktionary
krótki odcinek czasu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Biskupizna. jasnofioletowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Biskupizna. jasnofioletowy
Wiktionary
1. ozdobny pęk nici, piór lub włosia; kutas;
2. przestarzale:
a) ogon;
b) zakończenie ogona w kształcie pędzla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. pęk piór lub nici używany jako ozdoba przy odzieży;
(1.2) przest. także reg-pl|Górny Śląsk. gw-pl|Bukowina. ogon
Wiktionary
(1.2) Oto zwierz, co chwost ponosi kolczaty / Po górach, twierdze i zbroje druzgoce, / Wstrętnym oddechem zapowietrza światy.
Wiktionary
rzecz. chwościk mrz.
Wiktionary
(1.1) chwast
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwostać.
Wiktionary
czas. chwostać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. schwostać)
(1.1) stpol. chłostać
Wiktionary
IPA: ˈxfɔstat͡ɕ, AS: χfostać
Wiktionary
rzecz. chwostanie n.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny chwostkowatych
SJP.pl
o cechach chwostkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
Chwostkowate (Maluridae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), obejmująca 32 gatunki. Występują w Australii, na Nowej Gwinei i sąsiednich wyspach.
Wikipedia
o cechach chwostkowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
1. pasożyt buraczany;
2. w wędkarstwie: element mocowany do błystki;
3. zdrobnienie od: chwost
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chwost
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) To nie chwost, lecz tylko mały chwościk.
Wiktionary
rzecz. chwost m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwycić.
Wiktionary
czas. chwycić
rzecz. chwytnia ż., podchwytywanie n.
przym. uchwytny
Wiktionary
zdrobnienie od: chwyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chwyt
Wiktionary
(1.1) To nie chwyt, lecz tylko mały chwycik.
Wiktionary
rzecz. chwyt m.
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany
(1.1) dokonany od|chwytać.
czasownik zwrotny dokonany chwycić się (ndk. chwytać się)
(2.1) dokonany od|chwytać się.
Wiktionary
(1.1) Kobieta chwyciła go za rękę mówiąc: "Nie odchodź ode mnie!"
Wiktionary
IPA: ˈxfɨt͡ɕit͡ɕ, AS: χfyćić
Wiktionary
rzecz. chwytak m., chwytaczka ż., chwytnia ż., chwycenie n.
czas. chwytać, schwytać
przym. chwytliwy, chwytny, chwytakowy, uchwytny
Wiktionary
1. złapanie kogoś lub czegoś;
2. sprytne posunięcie, fortel;
3. sposób chwycenia przeciwnika w walce wręcz;
4. dawniej: uchwyt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czynność chwycenia czegoś – ręką lub narzędziem
(1.2) sport. pewien określony sposób uchwycenia przeciwnika w walce wręcz
(1.3) med. pewien określony sposób uchwycenia osoby ratowanej
(1.4) muz. pewien określony sposób przyciśnięcia strun gitary, dający w rezultacie akord
(1.5) przen. zaplanowane, sprytne posunięcie
(1.6) daw. uchwyt, zaczep, to za co się chwyta
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Z pewnością Vader zaraz rozluźni chwyt i Ozzel padnie na pokład, posiniaczony i przywołany do porządku.
Wiktionary
IPA: xfɨt, AS: χfyt
Wiktionary
rzecz. chwytak m., chwytanie n., chwycenie n., uchwycenie n., wychwytywanie n., wychwycenie n., nachwyt m., podchwyt m., schwytanie n., schwycenie n., podchwytliwość ż., chwytacz m., chwytadło n., chwytarka ż., chwytka ż., chwytliwość ż., chwytnik m., chwytność ż., chwytnik m., chwytnica ż., chwytacz m., Chwytowo n.
:: zdrobn. chwycik m.
czas. chwytać (się), chwycić (się), schwytać, schwycić, przechwytywać, przechwycić, wychwytywać, wychwycić, uchwycić
przym. chwytny, chwytliwy, podchwytliwy, chwytakowy, chwytalny, chwytki
przysł. chwytnie, podchwytliwie
Wiktionary
(1.1) ujmowanie, łapanie
Wiktionary
1. przyrząd lub część urządzenia technicznego do chwytania, przytrzymywania; chwytak; chwytarka;
2. ssak z rodziny szopowatych; kinkażu, wikławiec
SJP.pl
Chwytacz to urządzenie mechaniczne służące do zatrzymania kabiny lub przeciwwagi dźwigu w przypadku przekroczenia
dopuszczalnej prędkości jazdy spowodowane spadkiem swobodnym. Dźwigi najczęściej wyposaża się w układ dwóch chwytaczy.
W zależności od sposobu działania wyróżnia się:
Wikipedia
przyrząd lub część urządzenia technicznego do chwytania, przytrzymywania; chwytacz; chwytarka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z chwytakiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chwytać.
Wiktionary
(1.1) Zauważono u niej, że pomimo zaburzeń rozpoznawania kształtów, nie ma problemów z chwytaniem przedmiotów.
Wiktionary
IPA: xfɨˈtãɲɛ, AS: χfytãńe
Wiktionary
czas. chwytać ndk.
przym. chwytny, uchwytny
rzecz. chwytak m., uchwyt m., chwytnia ż., schwytanie n., podchwytywanie n.
Wiktionary
przyrząd lub część urządzenia technicznego do chwytania, przytrzymywania; chwytak
SJP.pl
1. ujmować coś szybko; łapać; porywać;
2. zaczynać orientować się w czymś; postrzegać coś słuchem lub wzrokiem
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chwycić)
(1.1) szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać
(1.2) zaczynać rozumieć coś lub orientować się w czymś
(1.3) postrzegać coś słuchem (słyszeć) lub wzrokiem (widzieć)
(1.4) (o pomyśle, reklamie) odnajdować zainteresowanie, trafiać do przekonania
(1.5) (o stanie, uczuciu, nastroju) znajdować, ogarniać
czasownik zwrotny niedokonany chwytać się (dk. chwycić się)
(2.1) łapać się
Wiktionary
(1.1) Kowal chwyta raszpel, by wygładzić kopyto konia do podkucia.
(1.1) Pomysł jest prosty: młodzież chwyta za pędzle i farby i odmalowuje zniszczone przystanki według własnego projektu.
(1.2) Dopiero po kilku minutach wyjaśnień chłopak zaczął chwytać dowcip.
(1.4) Zdecydowanie mogę powiedzieć, że twój pomysł zmiany koloru ścian zaczął chwytać.
Wiktionary
IPA: ˈxfɨtat͡ɕ, AS: χfytać
Wiktionary
rzecz. chwytak m., chwytność ż., chwyt m., chwytanie n., uchwyt m., nachwyt m., podchwyt m., podchwytliwość ż., przechwyt m., chwytacz m., chwytaczka ż., chwytnik m., chwytnia ż., schwytanie n., podchwytywanie n.
czas. chwycić, uchwycić, schwytać, schwycić, przechwytywać, przechwycić, wychwytywać, wychwycić
przym. chwytny, chwytliwy, chwytany, schwytany, podchwytliwy, uchwytny
przysł. chwytnie, podchwytliwie
Wiktionary
(1.1, 1.2,5) łapać
(2.1) obejmować się, przytulać się
Wiktionary
przyrząd lub część urządzenia technicznego do chwytania, przytrzymywania; chwytak
SJP.pl
chwytny, chwytliwy;
1. przystosowany do chwytania, mający zdolność do chwytania; chwatny, chwatki;
2. przenośnie: łatwo pojmujący, szybko przyswajający sobie wiedzę; bystry, pojętny, mądry
SJP.pl
1. zdolność łatwego chwytania, łapania, przytrzymywania; chwytność;
2. przenośnie: łatwość pojmowania, przyswajania wiedzy; pojętność, bystrość, mądrość, chwytność;
3. przenośnie: zdolność łatwego trafiania do przekonania, np. chwytliwość haseł reklamowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chwytliwe
Wiktionary
przym. chwytliwy
przysł. chwytliwie
rzecz. chwytnia ż., schwytanie n.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chwytliwy
SJP.pl
1. przystosowany do chwytania, mający zdolność do chwytania; chwatny, chwatki, chwytny, chwytki;
2. przenośnie: łatwo pojmujący, szybko przyswajający sobie wiedzę; bystry, pojętny, mądry, chwytki, chwytny;
3. przenośnie: taki, który łatwo znajduje posłuch, szybko jest przyjmowany, akceptowany, np. chwytliwe hasło reklamowe
SJP.pl
1. urządzenie do chwytania kontenerów, część dźwignicy;
2. miejsce na gryfie instrumentu, do którego dociska się struny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. miejsce na gryfie instrumentu, do którego dociska się struny
(1.2) techn. urządzenie, które stanowi wyposażenie dźwignicy i służy do chwytania kontenerów
Wiktionary
IPA: ˈxfɨtʲɲa, AS: χfytʹńa
Wiktionary
rzecz. chwyt m., chwytak m., chwytaczka ż., uchwyt m., chwytanie n., chwycenie n., uchwycenie n., chwytność ż., chwytliwość ż., schwytanie n.
czas. chwytać ndk., chwycić dk., uchwycić dk.
przym. chwytny, chwytliwy
przysł. chwytnie, chwytliwie
Wiktionary
rodzaj płazów bezogonowych
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chwytny
SJP.pl
1. część przedmiotu służąca do chwytania;
2. nitkowata komórka niektórych grzybów, glonów, porostów i mszaków spełniająca rolę korzeni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. nitkowaty narząd jednokomórkowy lub wielokomórkowy służący do przytwierdzania organizmu do podłoża, a czasem także do pobierania wody i soli mineralnych
(1.2) techn. małe urządzenie służące do chwytania
(1.3) techn. część dźwigu, koparki, czerparki, itp. służące do chwytania i przenoszenia materiału
Wiktionary
czas. chwytać
Wiktionary
(1.1) ryzoid
(1.2) war. chwytak
(1.3) zaczep, war. chwytacz, chwytak
Wiktionary
1. część przedmiotu służąca do chwytania;
2. nitkowata komórka niektórych grzybów, glonów, porostów i mszaków spełniająca rolę korzeni
SJP.pl
Chwytniki, ryzoidy, rizoidy – cienkie, nitkowate wyrostki o budowie jedno- lub wielokomórkowej, wytwarzane przez mszaki, wielokomórkowe glony, niektóre grzyby, przedrośla paprotników czy niektóre gąbki.
Służą do przytwierdzania organizmów do podłoża oraz pobierania z gleby wody i związków pokarmowych. Pełnią funkcje podobne do korzeni organowców, lecz nimi nie są – nie posiadają tkanek przewodzących – drewna i łyka.
Wikipedia
chwytliwość;
1. zdolność łatwego chwytania, łapania, przytrzymywania;
2. przenośnie: łatwość pojmowania, przyswajania wiedzy; pojętność, bystrość, mądrość
SJP.pl
chwytki, chwytliwy;
1. przystosowany do chwytania, mający zdolność do chwytania; chwatny, chwatki;
2. przenośnie: łatwo pojmujący, szybko przyswajający sobie wiedzę; bystry, pojętny, mądry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający zdolność łapania przedmiotów; dostosowany do chwytania
Wiktionary
(1.1) U słoni narządem chwytnym jest trąba.
Wiktionary
IPA: ˈxfɨtnɨ, AS: χfytny
Wiktionary
czas. chwycić, ndk. chwytać
rzecz. schwytanie n., chwytnia ż., chwytanie n., chwyt, uchwyt
Wiktionary
1. partykuła wyrażająca osłabienie treści, do której się odnosi, przypuszczenie, niepewność, np.: "On chyba śpi."; przypuszczalnie, prawdopodobnie;
2. składnik spójników złożonych "chyba że", "chyba żeby", które komunikują, iż wyłącznie w wypadku zajścia zdarzenia, o którym mowa w zdaniu podrzędnym, nie nastąpi to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym, np.: "Przysięgi dotrzymam, chyba że wcześniej umrę."
SJP.pl
partykuła
(1.1) …wyrażająca niepewność, przypuszczenie
(1.2) …używana w pytaniach retorycznych
(1.3) …używana do stawiania warunku
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) stpol. pomyłka
przyimek
(3.1) stpol. oprócz
Wiktionary
(1.1) Chyba będzie padał deszcz, bo słońce skryło się za czarnymi chmurami.
(1.2) Chyba nie traktujesz poważnie tego, co mówi ten koleś?
(1.3) Nigdy w życiu nie kupiłbym takiego telewizora. No, chyba żeby mi coś dołożyli do tego złomu.
Wiktionary
IPA: ˈxɨba, AS: χyba
Wiktionary
tylko w zwrotach: na chybcika, chybcikiem - naprędce, szybko, w pośpiechu
SJP.pl
potocznie: naprędce, szybko, w pośpiechu; na chybcika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nietrafianie do celu
Wiktionary
rzecz. chybienie n.
czas. chybiać ndk., chybić dk.
przym. chybiony
Wiktionary
(1.1) pudłowanie
Wiktionary
mieszkaniec Chybia
SJP.pl
mieszkanka Chybia
SJP.pl
1. omijać zamierzony cel, nie trafiać; pudłować;
2. dawniej: sprzeniewierzać się, postępować wbrew czemuś; uchybiać, pogardzać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chybić)
(1.1) o podmiocie nie trafiać do zamierzonego celu
(1.2) o przedmiocie omijać cel
(1.3) nie przynosić zamierzonego skutku
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński. brakować
Wiktionary
(1.1) Chybiałem za każdym razem, gdy źle złożyłem się do strzału.
(1.4) Zaczyno mi chybiać mlyka, bo Gwiazdula na dobre już przisuszyła.
Wiktionary
IPA: ˈxɨbʲjät͡ɕ, AS: χybʹi ̯äć
Wiktionary
przym. chybiony
czas. chybić dk.
rzecz. chybianie n., niechybianie n.
Wiktionary
(1.1) pudłować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce w województwie śląskim
SJP.pl
Chybie ( Chyby, Chybi) – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, siedziba i sołectwo w gminie Chybie.
Wikipedia
1. ominąć zamierzony cel, nie trafić; spudłować;
2. zawieść, nie udać się, nie dopisać;
3. dawniej: sprzeniewierzyć się, postąpić wbrew czemuś; uchybić, pogardzić
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nie trafił w cel, a miał
(1.2) taki, który nie przyniesie pożądanego efektu i/lub jest błędny
Wiktionary
(1.1) Na odgłos pierwszych strzałów wypadł z szałasu Filip i pobiegł wprost na ukrytego za drzewem kolonistę. Padł chybiony strzał.
Wiktionary
rzecz. uchybienie n., uchybianie n., chybianie n., chybienie n.
czas. dk. chybić, ndk. chybiać, dk. uchybić, ndk. uchybiać
przym. chybny
Wiktionary
(1.1-2) nietrafiony
Wiktionary
1. ominąć zamierzony cel, nie trafić; spudłować;
2. zawieść, nie udać się, nie dopisać;
3. dawniej: sprzeniewierzyć się, postąpić wbrew czemuś; uchybić, pogardzić
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chybiać)
(1.1) o podmiocie nie trafić w cel
(1.2) o przedmiocie ominąć cel
(1.3) nie przynieść odpowiedniego skutku
Wiktionary
rzecz. chybienie n., chybianie n., uchybienie n.
czas. chybiać ndk.
przym. chybiony
Wiktionary
(1.1) spudłować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. książkowo: szybki, zwinny;
2. rzadko: giętki, chybotliwy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. pot. charakteryzujący się zwinnością i energią
(1.2) przest. taki, który łatwo się chwieje i gnie
Wiktionary
(1.1) Na naszą wyspę na chybkim szkunerze przypłynęła za zbiegłymi niewolnikami zaciekła pogoń.
Wiktionary
rzecz. chybkość ż.
przysł. chybko
Wiktionary
(1.1) rączy, bystry, śmigły, szparki, raźny, śpieszny, szybki, prędki, zwinny; poet. chyży
(1.2) chybotliwy, wahliwy, chwiejny, niestabilny, gibki, giętki
Wiktionary
szybkość, zwinność, gibkość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cecha bycia chybkim, tj. szybkim, zwinnym, żwawym
Wiktionary
(1.1) Jego chybkość zdumiewała wszystkich wojów, ledwo kto zdołał za nim nadążyć.
Wiktionary
przym. chybki
Wiktionary
(1.1) gibkość, szybkość, zręczność, zwinność, żwawość
Wiktionary
1. poruszyć, zachwiać czymś; zachybotać, zakołysać;
2. chybnąć się - zakołysać się, zachwiać się, zachybotać się
SJP.pl
dawniej: bycie niecelnym; niecelność, nietrafność, nieskuteczność
SJP.pl
dawniej: taki, który nie trafia do celu, zwłaszcza o strzale; nietrafny, niecelny, chybiony
SJP.pl
1. poruszyć, zachwiać czymś; zachybotać, zakołysać;
2. chybnąć się - zakołysać się, zachwiać się, zachybotać się
SJP.pl
poruszanie się czegoś w różne strony; chwianie się, chybotanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chybotać.
Wiktionary
rzecz. chybot m., chybotliwość ż., chybotnięcie n.
czas. chybotać ndk., chybotnąć dk.
przym. chybotliwy
przysł. chybotliwie
Wiktionary
(1.1) wahanie, kołysanie, chwianie, gibanie
Wiktionary
1. pochylać w różne strony; huśtać, kołysać, chwiać;
2. przechylać się z jednej strony na drugą; chybotać się, chwiać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chybotnąć, zachybotać)
(1.1) wprawiać w chwiejny ruch; poruszać czymś w różne strony
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. chybotnąć, zachybotać)
(2.1) przechylać się z jednej strony na drugą
czasownik zwrotny niedokonany chybotać się (dk. chybotnąć się, zachybotać się)
(3.1) przechylać się z jednej strony na drugą
Wiktionary
(1.1) Wiatr chybotał gałęziami drzew.
(2.1) Stół chybocze, bo ma krótszą nogę.
(3.1) Krzesło chybocze się przy siadaniu.
Wiktionary
rzecz. chybotanie n., chybotliwość ż.
czas. chybotnąć dk., zachybotać dk.
Wiktionary
(1.1) chwiać, kołysać
(2.1) chwiać się, kołysać się, przechylać się, war. chybotać się
(3.1) chwiać się, kołysać się, przechylać się, war. chybotać
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chybotliwy
Wiktionary
rzecz. chybotanie n., chybotliwość ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chybotliwie
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chybotliwe
Wiktionary
rzecz. chybot m., chybotanie n., chybotnięcie n.
czas. chybotać ndk., chybotnąć dk.
przym. chybotliwy
przysł. chybotliwie
Wiktionary
(1.1) chybkość, chwiejność, wywrotność, wahliwość, niestabilność
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chybotliwy
SJP.pl
łatwy do poruszenia, niestabilny
SJP.pl
poruszyć, zachwiać
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Chybie
SJP.pl
Chybów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie łosickim, w gminie Sarnaki.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sarnakach.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. upał, wysoka temperatura zob. hica.
Wiktionary
dawniej: śmiech, chichot
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
(1.2) geogr. jezioro w Polsce;
Wiktionary
Chycina – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
W miejscowości, nad jeziorem Chycina znajduje się ośrodek dydaktyczno-socjalny Akademii Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
w Turcji osmańskiej i w dawnej Persji: szata honorowa ofiarowywana przez władcę osobom zasłużonym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chylić.
Wiktionary
czas. chylić
przym. pochyły
Wiktionary
Chyleniec – osada w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Nieborów. Wieś ma charakter bardzo luźnej, rozproszonej zabudowy składającej się z zaledwie 18 numerów, bez wyodrębnionego centrum.
Przy jedynej we wsi drodze asfaltowej znajduje się kamienna kapliczka Św. Rodziny, zbudowana na początku lat 2000.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zniżać, pochylać, nachylać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) zniżać, zginać coś
czasownik zwrotny niedokonany chylić się
(2.1) zbliżać się do końca czegoś
(2.2) kierować się w jakąś stronę
Wiktionary
(1.1) Wiatr chylił łódź na bok.
(2.1) Pod koniec XVII wieku Polska zaczęła chylić się ku upadkowi.
(2.2) Szala zwycięstwa chyli się na jego stronę.
Wiktionary
rzecz. chylenie n., pochyłość ż., pochylenie n.
czas. schylić dk., pochylić dk.
przym. pochyły
przysł. pochyło
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Chyliński – polski herb szlachecki, odmiana herbu Jastrzębiec.
Wikipedia
jedna z lipoprotein, kulista cząsteczka znajdująca się we krwi biorąca udział w transporcie cholesterolu i triglicerydów pochodzących z pokarmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. największa i najmniej gęsta lipoproteina krwi, syntetyzowana w komórkach jelita cienkiego, której funkcją jest transport egzogennych lipidów z jelita do chłonki i krwi po spożyciu posiłku tłuszczowego
Wiktionary
(1.1) Krwią chylomikrony dostarczają triglicerydy do tkanek obwodowych.
Wiktionary
dzielnica Gdyni
SJP.pl
Chylonia ( Chiloniô, Kielau) – największa pod względem liczby mieszkańców dzielnica Gdyni – zamieszkuje ją prawie 19 tys. osób (2025). Jej zabudowa jest zróżnicowana, stanowią ją głównie bloki mieszkalne i domy jednorodzinne (na południowy zachód od magistrali kolejowej Trójmiasta) oraz tereny przemysłowe i kolejowe (na północny wschód od torów).
Wikipedia
płyn w jelicie cienkim powstały ze strawionego i rozpuszczonego pokarmu; limfa trawienna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
hormon jelitowy pobudzający wydzielanie chymotrypsyny
SJP.pl
enzym trawienny
SJP.pl
Chymotrypsyna (EC 3.4.21.1) – proteolityczny enzym trawienny, produkowany przez trzustkę (jako proenzym chymotrypsynogen) i wchodzący w skład soku trzustkowego. Jest uczynniany przez trypsynę. Wykazuje maksimum aktywności przy pH 8–9. Od trypsyny odróżnia go to, że nie powoduje krzepnięcia krwi.
Wikipedia
enzym w soku żołądkowym; podpuszczka; rennina
SJP.pl
kwaśna zawartość żołądka wytworzona w rezultacie trawienia pokarmu przez soki żołądkowe
SJP.pl
Chymus, chym (gr. "chymós", sok) – papka (półpłynna masa) pokarmowa przechodząca z żołądka (przez odźwiernik) do dwunastnicy, powstała w wyniku działania soków trawiennych. Innymi słowy, jest to częściowo strawiona żywność.
Ma odczyn kwasowy (pH równe 2), gdyż zawiera kwas solny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kujawy. zarośla, krzaki, nieużytki
Wiktionary
Chynowo (niem. "Chinnow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie kamieńskim, w gminie Wolin.
Wikipedia
przymiotnik od: Chynów
SJP.pl
Herb Chynowski i jego odmiany
Chynowski (Chinan, Chinnow, Chinow, Chinowski) – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. dzielnica Zielonej Góry
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: szypr] szypr;
1. kompozycja zapachowa łącząca zapachy drzewne, zwierzęce i kwiatowe;
2. perfumy o takim zapachu
SJP.pl
włosy wyrastające na grzbiecie łosia lub dzika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) lwów. kołtun
(1.2) łow. pasmo długiej i gęstej szczeciny na karku dzika
Wiktionary
(1.1) kołtun
(1.2) chyb
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Kraków, Górny Śląsk, Częstochowa. kaszleć
Wiktionary
(1.1) reg. śl. krzipić, krzipieć, kucać
Wiktionary
dawniej: uczeń Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Chyrowa
Wiktionary
rzecz. Chyrów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w rejonie samborskim obwodu lwowskiego Ukrainy, położone nad Strwiążem;
Wiktionary
Chyrów ( Хирів, "Chyriw") – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, w rejonie samborskim, siedziba władz hromady Chyrów.
Chyrów leży nad Strwiążem. Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1528 położone było w XVI w. w województwie ruskim.
Wikipedia
przym. chyrowski
Wiktionary
gwarowo: chwytać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. chwytać
Wiktionary
(1.1) Za bajtla my łazili na rzeka chytać raki.
Wiktionary
kobieta chciwa, skąpa
SJP.pl
Chytra (gwarowe: "Chítra") – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.
Wieś królewska w leśnictwie bielskim w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
nieco chytry
SJP.pl
zdrobnienie od: chytry; chytruśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: chytry
Wiktionary
IPA: xɨˈtrɛ̃ɲci, AS: χytrẽńḱi
Wiktionary
przym. chytry
rzecz. chytrus mos.
Wiktionary
→ chytry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością
(1.2) bycie chytrym w wydawaniu
Wiktionary
przym. chytry
przysł. chytrze
rzecz. chytrus mos., chytrzec m.
czas. chytrzeć
Wiktionary
(1.1) podstępność, przebiegłość, spryt
(1.2) chciwość, skąpstwo, sknerstwo
Wiktionary
1. potocznie: człowiek chytry, podstępny;
2. potocznie: chciwiec, dusigrosz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś przebiegły, podstępny
(1.2) pot. ktoś chciwy i skąpy
Wiktionary
(1.1) A kto wie, co ten chytrus tam wykombinował.
(1.2) Nie bądź chytrus, pożycz ołówek.
Wiktionary
IPA: ˈxɨtrus, AS: χytrus
Wiktionary
rzecz. chytrość ż., chytrzec m., chytrzenie n.
:: fż. chytruska ż.
:: zdrobn. chytrusek m.
czas. chytrzeć ndk., chytrzyć ndk.
przym. chytreńki, chytry
przysł. chytrze
Wiktionary
(1.1) cwaniak, spryciarz, wyga, szczwany lis
(1.2) pot. centuś, dusigrosz, kutwa, liczykrupa, skąpiec, skąpiradło, sknera, żyła, chciwiec; reg. śl. dziurdziuch; przest. żyd, harpagon
Wiktionary
zdrobnienie od: chytrus
SJP.pl
1. kobieta chytra, przebiegła; spryciara, krętaczka, przechera;
2. kobieta chciwa
SJP.pl
zdrobnienie od: chytry; chytreńki
SJP.pl
1. przebiegły, podstępny, fałszywy;
2. chciwy;
3. pomysłowo zrobiony, wymyślony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podstępny, przebiegły
(1.2) skąpy, chciwy
(1.3) pot. pomysłowy
Wiktionary
(1.1) W pewnej chwili stare babsko z chytrymi oczami wprowadziło między strojny tłum młode koźlątko z sierścią jak śnieg bielutką.
Wiktionary
IPA: ˈxɨtrɨ, AS: χytry
Wiktionary
rzecz. chytrość ż., chytrus m., chytrzec m.
przym. chytreńki
przysł. chytrze
czas. chytrzeć
Wiktionary
(1.1) przebiegły, podstępny, zdradziecki
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób chytry, przebiegły
(1.2) pot. w sposób chytry, przemyślany; z pomysłem
Wiktionary
rzecz. chytrus mos., chytrzec mos., chytrość ż.
czas. chytrzeć ndk.
przym. chytry
Wiktionary
(1.1) podstępnie, przebiegle, zdradziecko
(1.2) pomysłowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. człowiek przebiegły, cwaniak
Wiktionary
IPA: ˈxɨṭʃɛt͡s, AS: χyṭšec
Wiktionary
rzecz. chytrus mos., chytrusek mos., chytruska ż., chytrość ż.
czas. chytrzeć
przym. chytry
przysł. chytrze
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chytrze
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chytry
SJP.pl
stawać się chytrym
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) stawać się chytrym
Wiktionary
rzecz. chytrość mrz., chytrzec mos., chytrus mos.
przym. chytry
przysł. chytrze
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) stpol. przebiegły
(1.2) stpol. pomysłowy
Wiktionary
IPA: ˈxɨṭʃɨ, AS: χyṭšy
Wiktionary
1. potocznie: przejawiać chciwość, skąpstwo; skąpić;
2. przestarzałe: postępować chytrze, podstępnie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: przechylenie, krzywizna, wygięcie; chył
SJP.pl
skradając się w niewidoczny sposób; boczkiem
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ukradkiem, niepostrzeżenie, potajemnie
Wiktionary
(1.1) Łupili i grabili podchodząc chyłkiem i nocą jak szakale. Plądrowali kościoły zdzierając złoto nawet z ołtarzów, a kiedy boskiego mienia zabrakło, zaczęli napastować gromadami ludzkie domy.
(1.1) Przez trzy lata radni Świdnik Wspólna Sprawa czterokrotnie próbowali uchylić stanowisko, jednak każda próba kończyła się porażką. W końcu unijni urzędnicy zagrozili, że samorządy, które przyjęły tzw. uchwały anty-LGBT nie będą mogły liczyć na pieniądze z UE. Sejmiki, rady powiatów, gmin i miast zaczęły chyłkiem wycofywać się ze starych zapisów.
Wiktionary
(1.1) ukradkiem, niepostrzeżenie, potajemnie, cichaczem, cichcem, niezauważenie
Wiktionary
miernik pochylenia układu względem określonej płaszczyzny, np. nachylenia skrzydeł samolotu względem poziomu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. wiejska chałupa, chata
Wiktionary
IPA: xɨʃ, AS: χyš
Wiktionary
rzecz. chyżek mrz.
Wiktionary
(1.1) chyża
Wiktionary
dawna budowla na wsi, w której pomieszczenia mieszkalne i gospodarskie były pod jednym dachem; zagroda (chata) łemkowska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. stodoła
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. chyżek mrz.
Wiktionary
wczesnośredniowieczne plemię zachodniosłowiańskie
SJP.pl
Ch
Wikipedia
członek wczesnośredniowiecznego plemienia zachodniosłowiańskiego
SJP.pl
członkini wczesnośredniowiecznego plemienia zachodniosłowiańskiego
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: chyżo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. domek
Wiktionary
IPA: ˈxɨʒɛk, AS: χyžek
Wiktionary
rzecz. chyż, chyża
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Hyżne i Chyžné.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) poet. szybko, prędko
Wiktionary
(1.1) Konie chyżo mknęły przez równinę.
(1.1) Przynieś mi gazetę, a chyżo!
Wiktionary
IPA: ˈxɨʒɔ, AS: χyžo
Wiktionary
przym. chyży
rzecz. chyżość ż.
Wiktionary
(1.1) szybko, prędko, żwawo
Wiktionary
biegający szybko; szybkonogi
SJP.pl
Chyżowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Uchanie. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 406 mieszkańców i była trzecią co do wielkości miejscowością gminy.
Wikipedia
szybkość, prędkość, zwinność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. przest. cecha tego, co porusza się chyżo lub jest szybko wykonywane
Wiktionary
IPA: ˈxɨʒɔɕt͡ɕ, AS: χyžość
Wiktionary
przym. chyży
przysł. chyżo
Wiktionary
(1.1) chybkość, bystrość, rączość, szparkość, śmigłość, wartkość, prędkość; zoblistę|szybkość.
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: chyży
SJP.pl
prędki, szybki, zwinny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) poet. poruszający się szybko
Wiktionary
(1.1) Nie dogonimy go, jest zbyt chyży.
(1.1) Chyży zając uniknął śmierci, w porę uciekając lisowi.
Wiktionary
IPA: ˈxɨʒɨ, AS: χyžy
Wiktionary
przysł. chyżo
rzecz. chyżość ż.
Wiktionary
(1.1) szybki, prędki, żwawy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: ce-ha-ZET] skrót od: Centrala Handlu Zagranicznego
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = ekol. chemiczne zapotrzebowanie na tlen;
Wiktionary
1. stawianie kroków, stąpanie; chodzenie;
2. sposób chodzenia;
3. ruch, działanie maszyny lub mechanizmu;
4. konkurencja lekkoatletyczna, marsz na określony dystans;
5. reguły przemieszczania figur w szachach i innych grach;
6. dawniej: przejście, korytarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chodzenie, zob. krok.
(1.2) sport. sport i dyscyplina olimpijska
Wiktionary
Chód – forma lokomocji zwierząt na lądzie przy użyciu kończyn. Jest to seria cyklicznych, naprzemiennych ruchów całego ciała – kończyn i tułowia – powodujących przemieszczanie się. Podczas chodzenia środek ciężkości unosi się i opada w dół. Może również wykonywać niewielkie wahania na boki (chód kołyszący).
Wikipedia
(1.2) Robert Korzeniowski zdobył dwa medale olimpijskie w chodzie.
Wiktionary
IPA: xut, AS: χut
Wiktionary
rzecz. chodak mrz., chodziarz mos., chodziarka ż., chodzik m., chodzony m., chodzenie n., chadzanie n.
czas. chadzać ndk., chodzić ndk.
przym. chodziarski
Wiktionary
(1.1) krok
(1.2) chód sportowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) reg. choinka, sosna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. osada w Polsce, w województwie wielkopolskim, w gminie Krzymów;
Wiktionary
Chójki – kolonia w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Krzymów, w sołectwie Zalesie. W skład tej miejscowości wchodzi 7 gospodarstw.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa konińskiego.
Wikipedia
przym. chójkowski
Wiktionary
1. zespół śpiewaków;
2. śpiew zbiorowy; utwór śpiewany zbiorowo;
3. część kościoła przeznaczona dla zespołu śpiewaczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. zespół muzyczny składający się z wokalistów;
(1.2) utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
(1.3) miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
(1.4) archit. prezbiterium
(1.5) hist. teatr. grupa osób wykonująca zbiorowe recytacje lub śpiewy;
(1.6) przen. grupa zgodnych ze sobą osób
Wiktionary
Chór – zespół muzyczny składający się z wokalistów wykonujący utwór jedno- lub wielogłosowy, "a cappella" bądź z akompaniamentem. Najczęściej prowadzony przez dyrygenta lub chórmistrza (kierownika chóru).
Wikipedia
(1.1) Na koncercie zaśpiewa chór uniwersytecki.
(1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów.
(1.2) Bardzo piękna jest partia chóru w Requiem Mozarta.
(1.3) W kościele z chóru bardzo dobrze widać ołtarz.
(1.4) W chórze katedry umieszczono krzesło dla papieża.
(1.6) Przy każdym naszym nowym pomyśle od razu odzywa się chór sceptyków.
Wiktionary
IPA: xur, AS: χur
Wiktionary
rzecz. chórzysta m., chórzystka ż., chorał m., chóralistyka ż.
:: zdrobn. chórek m.
przym. chóralny, chórowy
przysł. chóralnie, chórem
Wiktionary
(1.3) empora, orchestra
Wiktionary
ogół zagadnień dotyczących muzyki chóralnej i działalności chórów
SJP.pl
1. przeznaczony do śpiewania chórem;
2. stanowiący chór, np. zespół chóralny;
3. przenośnie o dźwiękach: zbiorowy, ogólny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) interpretowany przez chór
(1.2) stanowiący chór
(1.3) przen. zbiorowy, ogólny
Wiktionary
(1.3) Zajęci szturmowaniem wagonu i jednocześnie chóralną działalnością artystyczną rezerwiści nie zwrócili najmniejszej uwagi na stróżów prawa.
Wiktionary
rzecz. chór m., chóralistyka ż., chórmistrz mos., chórzysta mos., chórzystka ż.
przym. chórowy
Wiktionary
zdrobnienie od: chór
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: chór
Wiktionary
rzecz. chór mrz., chórzysta mos., chórzystka ż.
Wiktionary
jednocześnie, razem, zbiorowo
SJP.pl
zdrobnienie od: chór
SJP.pl
osoba kierująca chórem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kierownik chóru
Wiktionary
przym. chórmistrzowski, chóralny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chórmistrzem, dotyczący chórmistrza
Wiktionary
rzecz. chórmistrz mos.
Wiktionary
dotyczący chóru
SJP.pl
członek chóru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze
Wiktionary
IPA: xuˈʒɨsta, AS: χužysta
Wiktionary
rzecz. chór m., chórek m., chóralistyka ż., chorał m.
:: fż. chórzystka ż.
przym. chóralny
przysł. chórem, chóralnie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, która śpiewa w chórze
Wiktionary
IPA: xuˈʒɨstka, AS: χužystka
Wiktionary
rzecz. chór m., chórek m., chóralistyka ż.
:: fm. chórzysta m.
przym. chóralny
przysł. chórem
Wiktionary
racjonalne utrzymywanie zwierząt i opieka nad nimi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roln. trzymanie, karmienie i pielęgnowanie zwierząt hodowlanych
(1.2) przen. utrzymywanie, wychowywanie kogoś
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Ziarno zbóż służy jako produkt konsumpcyjny dla człowieka i jako znakomita pasza treściwa w chowie zwierząt gospodarskich.
(1.2) Nie dopuszczajcie do życia publicznego doktrynerów cudzego i własnego chowu!
Wiktionary
IPA: xuf, AS: χuf
Wiktionary
rzecz. chowanie n., chowaniec m., wychowanie n., wychowanek m., wychowanka ż., schowek m., schowanie n., odchowanie n.
czas. chować ndk., schować dk., wychowywać ndk., wychować dk., odchować dk.
przym. wychowawczy
przysł. wychowawczo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zgraja
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃w̃sa, AS: χõũ̯sa
Wiktionary
rzecz. chąsba ż., chąśba, chąźba, chądźba, chąśnik
Wiktionary
(1.1) chąsza, chąza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. kradzież
Wiktionary
rzecz. chąśnik mos., chąsa ż.
Wiktionary
(1.1) starop|chąźba.
Wiktionary
związany z Chąśnem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zgraja
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃w̃ʃa, AS: χõũ̯ša
Wiktionary
(1.1) chąsa
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. dotyczący kradzieży
Wiktionary
IPA: xɔ̃w̃ˈʑɛbnɨ, AS: χõũ̯źebny
Wiktionary
wojownik - uczestnik słowiańskich wypraw łupieżczych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek słowiańskich wypraw łupieżczych, organizowanych w XI i XII wieku;
Wiktionary
IPA: ˈxɔ̃w̃ɕɲik, AS: χõũ̯śńik
Wiktionary
rzecz. chąsa ż., chąsba ż.
Wiktionary
gmina wiejska w województwie łódzkim
SJP.pl
Chąśno (nazwa historyczna: Nowe Chąśno, do 31 grudnia 1991 "Chąśno Nowe") – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Chąśno.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zob. chąsba.
Wiktionary
rzecz. chąsa ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. gęsto rosnący mech
(1.2) bot. nadbrzeżne zarośla
Wiktionary
(1.1) Jej stopy delikatnie deptały uginający się pod nimi chęch.
(1.1) Zając czmychnął i ukrył się w chęchu nad ruczajem.
Wiktionary
rzecz. chęchy lm. nmos.
Wiktionary
gwarowo: mokre zarośla, podmokłe tereny, nieużytki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) łódź., reg. pozn. gęste krzaki
Wiktionary
(1.1) Chęchami zarosło, trzeba to wyciąć.
Wiktionary
rzecz. chęch m.
Wiktionary
(1.1) zarośla
Wiktionary
mieszkaniec Chęcin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Chęcin
Wiktionary
(1.1) W tegorocznym plebiscytebiscycie kolejny raz wygrał chęcinianin.
Wiktionary
rzecz. Chęciny lm. nmos.
:: fż. chęcinianka ż.
przym. chęciński
Wiktionary
mieszkanka Chęcin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Chęcin
Wiktionary
(1.1) Kilka chęcinianek już czekało przed szkołą.
Wiktionary
rzecz. Chęciny lm. nmos.
:: fm. chęcinianin mos.
przym. chęciński
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce;
3. część miasta Mszana Dolna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim;
(1.2) geogr. nazwa kilku wsi i części miast w Polsce
Wiktionary
Chęciny – miasto w Polsce położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Chęciny. Położone około 15 kilometrów od Kielc, na Wyżynie Kieleckiej, historycznie w Małopolsce.
Według danych z 31 grudnia 2022 roku miasto zajmowało powierzchnię 14,13 km² i liczyło 4316 mieszkańców, z czego liczba mężczyzn wynosiła 2103 osób (48,7%), zaś kobiet – 2213 (51,3%). Gęstość zaludnienia wynosiła 305 osób/km².
Wikipedia
(1.1) Na zamku w Chęcinach więziono kniazia Andrzeja.
Wiktionary
IPA: xɛ̃ɲˈt͡ɕĩnɨ, AS: χẽńćĩny
Wiktionary
przym. chęciński
rzecz. chęcinianin mos., chęcinianka
Wiktionary
przymiotnik od: Chęciny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Chęcin, związany z Chęcinami
Wiktionary
Nazwisko polskie, od nazwy miejscowości Chęciny lub Chęcin.
Wikipedia
(1.1) Właśnie zwiedzamy chęcińskie zabytki.
Wiktionary
rzecz. Chęciny lm. nmos., chęcinianin mos., chęcinianka ż.
Wiktionary
1. książkowo: czysty, schludny, porządny, np. "Dom mieszkalny niewielki, lecz zewsząd chędogi." (Adam Mickiewicz);
2. dawniej: piękny, ładny, śliczny, np. "Waćpan stworzyłeś bardzo chędogi wiersz."
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. schludny
(1.2) daw. piękny, ładny, śliczny
Wiktionary
IPA: xɛ̃nˈdɔɟi, AS: χẽndoǵi
Wiktionary
rzecz. chędożenie n., ochędóstwo n.
czas. chędożyć ndk., ochędożyć dk., wychędożyć dk.
przysł. chędogo
Wiktionary
(1.1) schludny, czysty, porządny, zadbany, wysprzątany
(1.1) piękny, ładny, śliczny
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) daw. schludnie, czysto, porządnie
Wiktionary
(1.1) [...] od kopy nożów męskich tak od przebijanych, malowanych, nowokrzenskich, tak „stolikiem piłowanym, tak z gałką, jako spertem i od inszych wszelakich chędogo urobionych okrom tych, któreby były macicą albo inszą materyą na klej sadzone, po gr. 15.
(1.1) [...] podziwiano także znacznéj wielkości samowary, czajniki, lichtarze, kandelabry i t.d. w guście staroświecko-modnym, chędogo i z dobrym smakiem wypracowane.
Wiktionary
IPA: xɛ̃nˈdɔɡɔ, AS: χẽndogo
Wiktionary
przym. chędogi
czas. chędożyć
rzecz. chędożenie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chędogo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. robienie porządku
(1.2) wulg. o mężczyźnie uprawianie seksu
Wiktionary
IPA: ˌxɛ̃ndɔˈʒɛ̃ɲɛ, AS: χẽndožẽńe
Wiktionary
czas. chędożyć
przym. chędogi
przysł. chędogo
Wiktionary
(1.2) wulg. jebanie, pierdolenie, pieprzenie, posuwanie; posp. ciupcianie
Wiktionary
1. pospolicie: mieć stosunek seksualny;
2. książkowo: sprzątać, ładzić, porządkować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. sprzątać, czyścić, porządkować
(1.2) przest. odbywać z kimś stosunek płciowy
czasownik zwrotny niedokonany chędożyć się
(2.1) przest. współżyć płciowo ze sobą
Wiktionary
(1.1) Osobno jest czternaście tysięcy rzemieślników, którzy ręczne bronie robią do szaraju ustawicznie, i powinni je chędożyć w sklepach co tydzień, aby nic pordzewiałego nie nalazło się, kiedy tam cesarz zajrzy.
(1.1) W Rawie już stojąc na kwaterze, nie miałem obowiązku chędożenia konia, lecz przy trąbieniu pobudki musiałem być w stajni tak jak inni żołnierze, wolałbym jednak był konia chędożyć a spać na sienniku w koszarach, jak mieć kwaterę jaką tam miałem.
(1.2) Degas żyje jak mały notariusz i nie lubi kobiet; wie, że gdyby je lubił i dużo chędożył, to ze swoją mózgową chorobą byłby w malowaniu do niczego.
(2.1) I pragnie jak najprędzej połączyć się z tobą. / Ach, już widzę, jak będziecie chędożyć się z sobą.
Wiktionary
IPA: xɛ̃nˈdɔʒɨt͡ɕ, AS: χẽndožyć
Wiktionary
rzecz. chędożenie n., chędożyciel m., chędożnik m.
czas. ochędożyć dk.
(1.1) przym. chędogi
:: przysł. chędogo
Wiktionary
(1.2) kopulować, uprawiać seks; wulg. ruchać, bzykać, posuwać, pieprzyć, pierdolić
Wiktionary
potocznie: ochota na coś, zwykle krótkotrwała; zachcianka, kaprys, chrapka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chętkie; cecha tych, którzy są chętcy
Wiktionary
przym. chętki
przysł. chętko
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. chętny (np. do pomocy), przychylny
Wiktionary
IPA: xɛ̃nˈtlʲivɨ, AS: χẽntlʹivy
Wiktionary
przym. chętny
rzecz. chętny mos., chęć ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) z chęcią, z ochotą
Wiktionary
(1.1) One mówiły chętnie, opowiadając o sprawnej organizacji RGO w Tarnowskiem.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃ntʲɲɛ, AS: χẽntʹńe
Wiktionary
rzecz. chęć ż., chętny mos., chuć ż., chutliwość ż.
przym. chętny, chutny, chutliwy
Wiktionary
(1.1) ochoczo
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chętnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chętny
SJP.pl
→ chętny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chętne; cecha tych, którzy są chętni
(1.2) stpol. przyjemność
(1.3) stpol. wdzięk
Wiktionary
rzecz. chętny mos., zachęta ż., zachęcanie n., chętka ż., niechętność ż.
czas. zachęcać ndk., zachęcić dk.
przym. chętny
Wiktionary
mający chęć do czegoś; skory, skłonny do czegoś; ochoczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający chęć zrobienia czegoś
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ochotnik
Wiktionary
(1.1) On twierdził, że jest chętny do pomocy.
(2.1) Firma szuka chętnych do pracy na stanowisku starszego marynarza.
Wiktionary
IPA: ˈxɛ̃ntnɨ, AS: χẽntny
Wiktionary
rzecz. chęć ż., chętka ż., chuć ż., chutliwość ż., chętność ż.
przym. chętliwy, chutny, chutliwy
przysł. chętnie, chutliwie
Wiktionary
(1.1) ochoczy, skłonny, chętliwy, skory, gotowy, skwapliwy
Wiktionary
1. wola, ochota, pragnienie;
2. intencja, zamiar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś
Wiktionary
(1.1) Choć Piotr nie pali już dwa lata, nagle poczuł chęć na papierosa.
Wiktionary
IPA: xɛ̃ɲt͡ɕ, AS: χẽńć
Wiktionary
rzecz. chętny m., chętna ż., chuć ż., chutliwość ż.
:: zdrobn. chętka ż.
przym. chętny, chętliwy, chutny, chutliwy
przysł. chętnie
Wiktionary
(1.1) ochota, chrapka, chętka, apetyt
Wiktionary
coś bezwartościowego; tandeta; szajs; szajza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś bezwartościowego, tandetnego; także większa ilość tych przedmiotów, towarów
Wiktionary
(1.1) I po co w ogóle oglądasz te stragany? Przecież to sam chłam.
Wiktionary
IPA: xwãm, AS: χu̯ãm
Wiktionary
(1.1) badziew, barachło, tandeta, szmelc, szajs, dziadostwo, bubel
Wiktionary
potocznie: bezwartościowy, marny, lichy; tandetny, bublowaty
SJP.pl
Chłaniów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie krasnostawskim, w gminie Żółkiewka.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chłaniów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chłapać.
Wiktionary
czas. chłapać
Wiktionary
chwytać coś ustami
SJP.pl
czasownik niedokonany (dk. chłapnąć)
(1.1) niedokonany od|chłapnąć.
Wiktionary
(1.1) Niedźwiedź przygniatał go. Niebezpiecznie zbliżał ociekającą śliną paszczę do jego głowy. Chłapał paszczą, chcąc wbić swoje zęby w jego twarz.
Wiktionary
rzecz. chłapanie n.
czas. chłapnąć
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. chłapać)
(1.1) pot. chwycić coś gwałtownie lub chciwie przy użyciu ust lub pyska
(1.2) pot. wypić coś chciwie, łapczywie
Wiktionary
(1.1) […] kiełbasy już nie było, więc dostał krówkę-mordoklejkę, którą chyżo chłapnął.
(1.2) U szwagra my byli na imieninach, chłapnąłem jednego, drugiego, na koniec rozchodniaczek.
Wiktionary
czas. chłapać ndk.
rzecz. chłapnięcie n.
Wiktionary
(1.1) chwycić, schwycić, złapać, chapnąć, chapsnąć, capnąć
(1.2) łyknąć, żłopnąć
Wiktionary
niewielka osada w pobliżu Władysławowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Chłapowski – polskie nazwisko. Osoby o tym nazwisku:
Wikipedia
wykrzyknik naśladujący odgłos wydawany podczas picia; chlip
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|chłeptać.
Wiktionary
czas. chłeptać
Wiktionary
potocznie:
1. zwykle o zwierzętach: pić wciągając płyn językiem;
2. pić głośno, wciągając ustami; chlipać, siorpać, siorbać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. zwykle o zwierzętach: pić, zagarniając płyn językiem
Wiktionary
(1.1) Pies podbiegł do swojej miski i zaczął chłeptać wodę.
Wiktionary
IPA: ˈxwɛptat͡ɕ, AS: χu̯eptać
Wiktionary
rzecz. chłeptanie n.
czas. wychłeptać dk.
Wiktionary
1. potocznie: niezbyt silny chłód - względnie obniżona, korzystna temperatura powietrza;
2. jednoroczna roślina z rodziny astrowatych, kwitnąca od czerwca do września, występująca na dużej części Europy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niewielki chłód wywołujący przyjemne uczucie
Wiktionary
(1.1) Dobrze, że otworzyłeś okno, wreszcie jakiś chłodek.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔdɛk, AS: χu̯odek
Wiktionary
rzecz. chłodnik mos./mrz., chłodzenie n., chłód
przym. chłodny
przysł. chłodno
Wiktionary
1. nieco chłodny;
2. nieco oschły, obojętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trochę chłodny
(1.2) przen. trochę obojętny, lekko oschły
Wiktionary
IPA: xwɔdˈnavɨ, AS: χu̯odnavy
Wiktionary
rzecz. chłód m., chłodność ż.
Wiktionary
pomieszczenie (także mebel lub pojazd) z urządzeniem chłodniczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pomieszczenie, w którym panuje niska temperatura, przeznaczone do przechowywania szybko psującej się żywności, ciał osób zmarłych bądź preparatów biologicznych
(1.2) samochód lub wagon towarowy służący za chłodnię (1.1)
Wiktionary
Chłodnia – zajmuje się przechowywaniem, schładzaniem lub zamrażaniem nietrwałych surowców i produktów w celu zachowania jakości przez dłuższy czas.
Wikipedia
rzecz. chłodzenie n., chłód mrz., chłodność ż.
czas. ochładzać, schłodzić
przym. chłodny, chłodniowy
przysł. chłodno
Wiktionary
urządzenie służące do chłodzenia; chłodziarka
SJP.pl
specjalista w dziedzinie chłodnictwa
SJP.pl
1. w technice: urządzenie do chłodzenia cieczy lub skraplania par i gazów;
2. w technice: urządzenie do oziębiania płynu chłodzącego cylindry;
3. w układzie termodynamicznym: zbiornik energii o niższej temperaturze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami;
(1.2) mot. urządzenie służące do chłodzenia silnika pojazdu
(1.3) stpol. altana
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Kaloryfer i chłodnica samochodowa są radiatorami.
Wiktionary
IPA: xwɔdʲˈɲit͡sa, AS: χu̯odʹńica
Wiktionary
rzecz. chłodnik mos./mrz., chłód mrz., chłodnictwo n., chłodniowiec mrz., chłodziarka ż., chłodziwo n.
czas. chłodzić
przym. chłodny, chłodniczy
Wiktionary
(1.1) wymiennik ciepła
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
statek z chłodzonymi ładowniami, służący do przewozu łatwo psujących się produktów spożywczych; chłodniowiec
SJP.pl
dział techniki zajmujący się technologiami chłodzenia za pomocą urządzeń chłodniczych; chłodziarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział techniki zajmujący się urządzeniami wytwarzającymi chłód
Wiktionary
Ch
Wikipedia
rzecz. chłodnik mos./mrz., chłodnica ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: chłodnica
SJP.pl
związany z chłodnictwem, przeznaczony do chłodzenia lub przechowywany w niskiej temperaturze
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chłodnictwa
Wiktionary
(1.1) Freony charakteryzują się dużą prężnością pary w niskich temperaturach i dużym ciepłem parowania, co umożliwia wykorzystanie ich jako substancji chłodzących do produkcji urządzeń chłodniczych, tworzyw sztucznych i aerozoli.
Wiktionary
rzecz. chłodnik mos./mrz., chłodnica ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chłodno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chłodny
SJP.pl
chłodnąć;
1. stawać się coraz zimniejszym; oziębiać się, stygnąć;
2. w przenośni: tracić sentyment, stawać się oschłym, bezuczuciowym
SJP.pl
specjalista w zakresie chłodnictwa; chłodniarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. barszcz z botwiny albo z buraków podawany na zimno
(1.2) kulin. zupa owocowa podawana na zimno
(1.3) hist. ogrod. bindaż
(1.4) przest. ogrod. altana, pergola
(1.5) techn. urządzenie do chłodzenia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. techn. specjalista w zakresie chłodnictwa
Wiktionary
Zobacz też: Chłodnik – potok, dopływ Wierzbiaka.
Chłodnik – zupa podawana na zimno, najczęściej poniżej temperatury pokojowej. Podręcznikowo schłodzona do temperatury poniżej 14°C. Często przygotowywana ze zmiksowanych bądź poszatkowanych warzyw lub owoców. Wiele spośród kuchni narodowych posiada w swoim menu popularne wersje chłodników.
Wikipedia
IPA: ˈxwɔdʲɲik, AS: χu̯odʹńik
Wiktionary
rzecz. chłodziwo n., chłód m., chłodek m., chłodnictwo n., chłodziarka ż., chłodnica ż., chłodzenie n., chłodność ż.
czas. schłodzić, chłodzić ndk.
przym. chłodny, chłodniczy
przysł. chłodno
Wiktionary
(1.1) reg. chołodziec
(1.3) berso, kolebka
(1.4) altanka, przest. ciennik
Wiktionary
statek z chłodzonymi ładowniami, służący do przewozu łatwo psujących się produktów spożywczych; chłodnicowiec
SJP.pl
Chłodniowiec (również chłodnicowiec) – statek wodny służący do przewozu łatwo psujących się produktów spożywczych w chłodzonych ładowniach.
Wikipedia
przymiotnik od: chłodnia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z chłodnią, dotyczący chłodni
Wiktionary
rzecz. chłodnia ż.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) do pewnego stopnia zimno
(1.2) przen. w sposób pozbawiony serdeczności
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) gw-pl|Kraków, Bochnia, Wadowice. opryszczka
Wiktionary
(1.1) Jacek założył sweter, bo zrobiło się chłodno.
(1.2) Po długiej i męczącej podróży zostaliśmy przyjęci raczej chłodno.
Wiktionary
rzecz. chłodek mrz., chłodnia ż., chłodnica ż., chłodnik mrz., chłodnorost mrz., chłodność ż., chłód mrz., chłodzenie n.
czas. ochładzać, chłodzić ndk.
przym. chłodny
Wiktionary
(1.1) zimno
(1.2) obojętnie, oschle, ozięble, sztywno
Wiktionary
roślina dobrze znosząca zimno i zimową przerwę we wzroście
SJP.pl
→ chłodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest chłodne; cecha tych, którzy są chłodni
Wiktionary
rzecz. chłód m., chłodek m., chłodnia ż., chłodnica ż., chłodzenie n., schładzanie n., schłodzenie n., ochładzanie n., ochłodzenie n., przechładzanie n., przechłodzenie n., chłodnictwo n., chłodnik m.
czas. chłodzić ndk., schładzać ndk., schłodzić dk., ochładzać ndk., schłodzić dk., ochładzać ndk., ochłodzić dk., przechładzać ndk., przechłodzić dk.
przym. chłodny, chłodniczy, chłodnawy
przysł. chłodno, chłodnawo
Wiktionary
zimny;
1. mający niską temperaturę, wywołujący uczucie chłodu; mroźny, lodowaty;
2. przenośnie: nieulegający łatwo uczuciom, wzruszeniom; opanowany, zrównoważony;
3. przenośnie: niespowodowany uczuciem, niepodlegający uczuciu, np. chłodny rozum;
4. przenośnie: mający obojętny stosunek do kogoś lub czegoś; oschły, oziębły, lodowaty;
5. wyrażający taki stosunek, np. chłodny ukłon; oschły, oziębły, lodowaty;
6. o kolorach: wywołujący rażenie zimna, zbliżony do błękitu lub zieleni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) raczej zimny; rześki
(1.2) o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany
(1.3) gw-pl|Podhale. trwały
Wiktionary
(1.1) Łasice żyją w chłodnym klimacie.
(1.2) Partner dążący w związku do zależności mógł wynieść z dzieciństwa doświadczenie chłodnych relacji z rodzicami lub mógł być zostawiony przez jednego z nich.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔdnɨ, AS: χu̯odny
Wiktionary
rzecz. chłodziwo n., chłód m., chłodek m., chłodnik m., chłodziarka ż., chłodnia ż., chłodnica ż., chłodzenie n., schłodzenie n., chłodność ż.
czas. chłodzić, schłodzić, ochładzać
przym. chłodniczy
przysł. chłodno
Wiktionary
(1.2) beznamiętny, zimny, słaby, bezemocjonalny, nieczuły, obojętny
Wiktionary
chłodnieć;
1. stawać się coraz zimniejszym; oziębiać się, stygnąć;
2. w przenośni: tracić sentyment, stawać się oschłym, bezuczuciowym
SJP.pl
okres o nieprzyjemnej, niskiej temperaturze powietrza
SJP.pl
pomieszczenie z urządzeniem chłodniczym; chłodnia, chłodziarnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynność lub proces obniżania temperatury
Wiktionary
Chłodzenie – zespół działań i urządzeń do odprowadzania ciepła z układu w celu zapobieżenia nadmiernemu wzrostowi temperatury układu. Chłodzenie stosowane jest w różnych urządzeniach mechanicznych, m.in. w silnikach spalinowych, sprężarkach, maszynach elektrycznych (np. silnikach elektrycznych), transformatorach, układach elektronicznych.
Wikipedia
(1.1) Leszek przywiązywał dużą wagę do chłodzenia komputera.
Wiktionary
IPA: xwɔˈd͡zɛ̃ɲɛ, AS: χu̯oʒẽńe
Wiktionary
rzecz. chłód m., chłodek m., chłodziarka ż., chłodnia ż., schłodzenie n., schładzanie n., chłodnik mos./mrz.
czas. chłodzić ndk., schłodzić dk., schładzać ndk.
przym. chłodny, chłodniczy
przysł. chłodno
Wiktionary
służący do chłodzenia; chłodzący
SJP.pl
urządzenie służące do chłodzenia; chłodniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. urządzenie służące do chłodzenia czegoś, kosztem doprowadzonej energii
Wiktionary
Chłodziarka (zwycz. lodówka) – urządzenie (maszyna cieplna), którego zadaniem jest obniżenie temperatury środowiska chłodzonego, kosztem doprowadzonej energii. W chłodziarkach absorpcyjnych energia odprowadzana jest w postaci ciepła, natomiast w pozostałych (sprężarkowych, strumienicowych, termoelektrycznych) w postaci pracy. Chłodzonym czynnikiem może być powietrze, woda lub inny czynnik pośredniczący (chłodziwo).
Wikipedia
rzecz. chłodnik mos./mrz.
Wiktionary
urządzenie składające się z chłodziarki i zamrażarki w jednej obudowie; chłodziarkozamrażarka
SJP.pl
urządzenie składające się z chłodziarki i zamrażarki; chłodziarka-zamrażarka, chłodziarkozamrażarka
SJP.pl
urządzenie składające się z chłodziarki i zamrażarki w jednej obudowie; chłodziarka-zamrażarka
SJP.pl
pomieszczenie z urządzeniem chłodniczym; chłodnia, chłodzarnia
SJP.pl
dział techniki zajmujący się technologiami chłodzenia za pomocą urządzeń chłodniczych; chłodnictwo
SJP.pl
specjalista w zakresie napraw chłodziarek
SJP.pl
zdrobnienie od: chłód
SJP.pl
płyn lub gaz pośredniczący w odbieraniu ciepła ciałom poddawanym chłodzeniu; ziębiwo, ziębnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. substancja, najczęściej ciecz, o specjalnym składzie, stworzona do odbierania ciepła ciałom chłodzonym;
Wiktionary
Chłodziwo − czynnik pośredniczący w odbieraniu ciepła ciałom ochładzanym.
Wikipedia
(1.1) Ciekły sód, uważany za chłodziwo bardziej wydajne niż woda pod ciśnieniem, może się zapalić w zetknięciu z powietrzem.
Wiktionary
rzecz. chłodnica ż. chłodnik mos./mrz., chłód mrz., chłodnictwo n., chłodniowiec mrz., chłodziarka ż.
czas. chłodzić
przym. chłodny, chłodniczy
Wiktionary
(1.1) ziębiwo
Wiktionary
1. obniżać temperaturę czegoś lub kogoś; oziębiać, schładzać, studzić;
2. chłodzić się -
a) być chłodzonym; oziębiać się, studzić się;
b) chłodzić samego siebie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) sprawiać, że coś staje się chłodniejsze
czasownik zwrotny niedokonany chłodzić się
(2.1) sprawiać, że samemu staje się chłodniejszym
(2.2) być poddawanym schładzaniu, zmniejszaniu temperatury
Wiktionary
(2.2) Szampan chłodzi się w lodówce.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔd͡ʑit͡ɕ, AS: χu̯oʒ́ić
Wiktionary
rzecz. chłód m., chłodzenie n., ochłodzenie n., chłodnica ż., chłodnik mos./mrz., chłodziwo n.
czas. schłodzić dk., ochłodzić dk., ochładzać ndk.
przym. chłodny
Wiktionary
(1.1) oziębiać, mrozić, ziębić, zamrażać
Wiktionary
1. obniżać temperaturę czegoś lub kogoś; oziębiać, schładzać, studzić;
2. chłodzić się -
a) być chłodzonym; oziębiać się, studzić się;
b) chłodzić samego siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od chłoniak
Wiktionary
rzecz. chłoniak m.
Wiktionary
nowotwór układu limfatycznego, wywodzący się z limfocytów T lub B, charakteryzujący się guzowatym rozrostem tkanek wchodzących w skład układu odpornościowego, występujący nie tylko w postaci guza, ale może uogólnić się w postaci białaczki; lymphoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;
Wiktionary
rzecz. chłonność ż., chłonięcie n., ochłonięcie n., pochłonięcie n., pochłanianie n., wchłonięcie n., wchłanianie n.
:: zdrobn. chłoniaczek mrz.
czas. chłonąć ndk., ochłonąć dk., pochłonąć dk., pochłaniać ndk., wchłonąć dk., wchłaniać ndk.
przym. chłonny
Wiktionary
choroba węzłów chłonnych
SJP.pl
płyn ustrojowy krążący w układzie limfatycznym, odgrywający znaczną rolę w wymianie składników pomiędzy krwią a tkankami; limfa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; limfa;
Wiktionary
Chłonka, limfa ( lympha) – płyn tkankowy spływający do naczyń chłonnych, tworzących układ naczyń limfatycznych (układ chłonny). Chłonka jest zbierana przez naczynia chłonne aferentne, ślepo zakończone, zaczynające się w tkankach. Transportowana jest do węzłów chłonnych, skąd z kolei przy pomocy naczyń chłonnych eferentnych wyprowadzana jest do krwiobiegu.
Wikipedia
przym. chłonny
czas. chłonąć
Wiktionary
(1.1) limfa
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: chłonnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: chłonny
SJP.pl
→ chłonny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łatwość wchłaniania, wsysania czegoś
(1.2) przen. łatwość przyswajania sobie czegoś, przejmowania czegoś
Wiktionary
(1.1) No i wszystkie te dzieła jakoś nigdy nie wspominały, że przed wyruszeniem w dłuższą drogę piloci zakładają „bieliznę o maksymalnej chłonności”.
Wiktionary
rzecz. chłoniak mrz.
czas. chłonąć ndk.
przym. chłonny
Wiktionary
1. mający zdolność wchłaniania, absorpcji czegoś;
2. w ekonomii, o rynku, konsumencie: charakteryzujący się dużym zapotrzebowaniem na produkt lub usługę;
3. chłonny umysł - pozwalający na szybkie przyswajanie wiedzy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. wchłaniający, wsysający coś
(1.2) przen. szybko przyswajający, intensywnie chłonący coś dla siebie z zewnątrz; żądny, ciekawy czegoś
Wiktionary
(1.1) Wkładka przypomina wyglądem podpaskę, jest jednak od niej mniejsza, cieńsza i mniej chłonna.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔ̃nːɨ, AS: χu̯õ•ny
Wiktionary
rzecz. chłonność ż., chłonięcie n., chłoniak mrz., chłonka ż.
czas. chłonąć ndk., wchłonąć dk.
Wiktionary
(1.1) absorpcyjny, higroskopijny, nasiąkliwy
Wiktionary
taki, który chłonie i trawi, np. jama chłonąco-trawiąca u jamochłonów; trawiąco-chłonący, chłonąco-trawienny (rzadko)
SJP.pl
przyswajać, pobierać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. pochłonąć)
(1.1) pobierać intensywnie
(1.2) powodować kataklizm, śmierć, ruinę wielu jednostek
(1.3) przen. zabierać dużo czasu i wysiłku
(1.4) przen. mocno odbierać wrażenia
(1.5) przen. ekon. przyswajać zachłannie kapitał
czasownik przechodni niedokonany (dk. wchłonąć)
(2.1) wciągać do swego wnętrza
Wiktionary
rzecz. chłoniak mrz., chłonięcie n., chłonka ż., chłonność ż.
czas. pochłaniać ndk., pochłonąć dk., wchłaniać ndk., wchłonąć dk.
przym. chłonny
Wiktionary
(1.1) absorbować, pochłaniać, przyswajać
(1.4) napawać się
(2.1) wchłaniać, wsysać
Wiktionary
drobny rolnik, produkujący wraz z rodziną, głównie w celu zaspokojenia własnych potrzeb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek warstwy społecznej chłopstwa
(1.2) pot. rolnik
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pot. partner, mąż
(2.2) pot. mężczyzna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciężka była dola chłopów pańszczyźnianych.
(1.2) PSL zawsze koncentrował się na potrzebach chłopów.
(2.1) Mój chłop ma zajoba na punkcie drewna i nie ma opcji, żeby przeszła płyta.
(2.2) Ech, te chłopy. Nic, tylko by siedziały na kanapie przed telewizorem i chlały piwsko.
(2.2) Chłopu i babie często trudno się dogadać.
Wiktionary
IPA: xwɔp, AS: χu̯op
Wiktionary
rzecz. chłopstwo n., chłopskość ż., chłopisko n./mos., chłopiec mos., chłopak mos., chłopczyk mos., chłopczyca ż., chłopaczek mos., chłoptaś mos.
:: fż. chłopka ż.
przym. chłopski
przysł. chłopsko
Wiktionary
(1.1) wieśniak
(1.2) rolnik
(2.2) facet
Wiktionary
dziewczyna woląca kolegować się z chłopakami; chłopczyca, chłopaczara
SJP.pl
dziewczyna woląca kolegować się z chłopakami; chłopczyca, chłopaciara
SJP.pl
zdrobnienie od: chłopak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od chłopak
Wiktionary
rzecz. chłopak m., chłop mos., chłopczyk mos.
przym. chłopięcy
Wiktionary
o wyglądzie chłopaczka; chłopięcy
SJP.pl
zdrobnienie od: chłopak
SJP.pl
zgrubienie od: chłopak; chłopczysko, chłopaczysko
SJP.pl
ze współczuciem lub politowaniem o chłopcu; chłopczyna
SJP.pl
zgrubienie od: chłopak; chłopczysko, chłopaczydło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) duży lub wysoki chłopak
Wiktionary
rzecz. chłopak mos., chłopczyk mos., chłopiec mos.
przym. chłopięcy
Wiktionary
chłopiec;
1. dziecko płci męskiej;
2. syn;
3. młody mężczyzna; młodzieniec;
4. młodzieniec w związku niebędącym małżeństwem;
5. dawniej: młody mężczyzna wykonujący prace pomocnicze w jakimś miejscu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) dziecko płci męskiej
(1.2) pot. młody mężczyzna
(1.3) pot. młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
(1.4) przest. młody pracownik zakładu
(1.5) daw. zdrobn. od: chłop
Wiktionary
(1.1) Jacek i Ada mają dwóch chłopaków i dziewczynkę.
(1.2) Z Pawła jest równy chłopak.
(1.3) To jest jej chłopak już od dawna.
(1.3) Kasia ma nowego chłopaka.
(1.4) Zatrudniłem niedawno chłopaka do koni.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔpak, AS: χu̯opak
Wiktionary
rzecz. chłopczyca ż., chłop m., chłopka ż., chłopek m., chłopięctwo n., chłopina m.
:: zdrobn. chłopaczek m., chłopiec m., chłopczyk m., chłopiątko n., chłoptaś m., chłoptyś m.
:: zgrub. chłopię n., chłopaczysko n., chłopczysko m., chłop m., chłopisko m., chłopaczyna m.
czas. schłopieć
przym. chłopięcy, chłopcowaty, chłopczykowaty, chłopski
przysł. chłopięco
Wiktionary
(1.1-2) chłopiec, małolat, młodzieniec, młokos, nastolatek, nieletni, niepełnoletni, szczeniak, wyrostek, młodzian, młodzieniaszek, niedorostek, smarkacz
(1.3) chłopiec, sympatia, narzeczony, ukochany, partner, absztyfikant, adorator, amant, konkurent, zalotnik, pogard. fagas, reg. śl. galan
(1.4) chłopiec, praktykant, uczeń, stażysta, boj
Wiktionary
chłopiec;
1. dziecko płci męskiej;
2. syn;
3. młody mężczyzna; młodzieniec;
4. młodzieniec w związku niebędącym małżeństwem;
5. dawniej: młody mężczyzna wykonujący prace pomocnicze w jakimś miejscu
SJP.pl
rzadko: dziewczyna woląca kolegować się z chłopakami; chłopaciara, chłopaczara, chłopczyca
SJP.pl
podobny do chłopca; chłopięcy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. zob. chłopiec.
Wiktionary
dziewczyna woląca kolegować się z chłopakami; chłopczyca, chłopaczara, chłopaciara
SJP.pl
dziewczyna woląca kolegować się z chłopakami; chłopaciara, chłopaczara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. dziewczyna lub dziewczynka, ubierająca się i zachowująca się jak chłopak;
(1.2) eufem. pot. dziewczyna usilnie zabiegająca o względy chłopaków
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dzieciństwie była chłopczycą – nosiła spodnie i wspinała się po drzewach.
Wiktionary
IPA: xwɔpˈt͡ʃɨt͡sa, AS: χu̯opčyca
Wiktionary
rzecz. chłop mos., chłopiec mos., chłopięcość ż., chłopak mos., chłopczyk mos., chłopiątko n., chłopstwo n.
przym. chłopięcy
przysł. chłopięco
Wiktionary
potocznie: samiec psa lub innego zwierzęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od chłopiec
(1.2) pieszcz. niemowlę lub małe dziecko płci męskiej
(1.3) przen. żart. o osobie postrzeganej jako młoda lub pełna energii, pełna pomysłów osoba płci męskiej
(1.4) przen. pejor. o osobie postrzeganej jako infantylna, niedoświadczona osoba płci męskiej
Wiktionary
(1.1) Pyzaty chłopczyk, na oko sześcioletni, turlał piłkę po ścieżce.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔpt͡ʃɨk, AS: χu̯opčyk
Wiktionary
rzecz. chłop m., chłopak m., chłopaczek m., chłopaczysko m., chłopiec m., chłopczyca ż.
Wiktionary
(1.1) chłopaczek
(1.2) smyk
Wiktionary
o wyglądzie chłopczyka, mający cechy chłopczyka; chłopięcy, chłopczykowy
SJP.pl
o wyglądzie chłopczyka, mający cechy chłopczyka; chłopięcy, chłopczykowaty
SJP.pl
potocznie: samiec psa lub innego zwierzęcia
SJP.pl
ze współczuciem lub politowaniem o chłopcu; chłopaczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) z rozczuleniem lub politowaniem o chłopcu
Wiktionary
(1.1) Cóż za miły chłopczyna – zauważyła zza rozczochranej główki Bobka, starając się nie dotykać jego zakurzonej kurteczki.
Wiktionary
zgrubienie od: chłopak; chłopaczysko, chłopaczydło
SJP.pl
rzadko: właściwy chłopcu, typowy dla chłopca; chłopięcy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: chłopka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: chłopka
Wiktionary
IPA: xwɔˈpɛt͡ʃka, AS: χu̯opečka
Wiktionary
rzecz. chłopka ż.
Wiktionary
1. zdrobnienie od: chłop (przestarzałe lub z politowaniem);
2. chłopek-roztropek - lekceważące określenie osoby niekompetentnej a przemądrzałej;
3. dawniej: pionek w szachach;
4. środowiskowo:
a) krótki kopalniak, podpora stropu w kopalni;
b) dźwignia na rozjeździe do przestawiania zwrotnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. chłop
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) pionek w szachach
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od: chłopka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do dzisiaj, gdy za stodołę pośpiesza chłopek z kłopotem, to zamiast liści łopianu używa labrów z klejnotem.
Wiktionary
rzecz. chłopiec mos., chłopskość ż., chłopina mos., chłopak mos., Chłopek mzw., chłop mos., chłopka ż., chłopstwo n.
przym. chłopski
Wiktionary
pogardliwie: osoba przemądrzała, kombinator, w rzeczywistości o niskiej inteligencji lub znajomości tematu, wiejski filozof
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) lekcew. przemądrzalec
Wiktionary
(1.1) Kazika to taki chłopków-roztropków.
Wiktionary
(1.1) mądrala, wielepa
Wiktionary
chłopski;
1. dotyczący chłopa (rolnika), należący do chłopa, używany przez chłopa;
2. złożony z chłopów, dokonywany przez chłopów;
3. właściwy chłopu albo chłopom;
4. potocznie: właściwy mężczyznom; męski
SJP.pl
Chłopi – warstwa społeczna zamieszkująca tereny wiejskie, dominująca w społeczeństwach przedindustrialnych, zajmująca się produkcją rolną. Chłopów charakteryzuje odrębność warunków życia, obyczajów i tradycji, wynikająca z powiązania miejsca pracy z gospodarstwem domowym oraz uzależnienie procesu produkcji od warunków naturalnych.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Chłopice (ukr. Хлопиці, lub Хлопичі) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Chłopice. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chłopice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Chłopice
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dziecko płci męskiej; chłopczyk;
2. młodzieniec, kawaler, chłopak;
3. dawniej: młody pracownik wykonujący pomocnicze prace
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) młody człowiek płci męskiej
(1.2) pot. młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością, z którym się chodzi, umawia na randki
Wiktionary
Chłopiec (także: "chłopak"; dawniej "chłopię", "otrok") – młody człowiek płci męskiej. Wiek, w którym chłopiec staje się mężczyzną, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.
Wikipedia
(1.1) Ten chłopiec jest bardzo uzdolnionym skoczkiem narciarskim.
(1.1) Plakat przedstawiał chłopca w piaskownicy.
(1.2) Dostała od chłopca czerwoną różę i misia.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔpʲjɛt͡s, AS: χu̯opʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. chłopczyca ż., chłop mos., chłopak mos., chłopek m., chłopstwo n., chłopię n.
:: zdrobn. chłopczyk mos.
:: zgrub. chłopaczysko n.
przym. chłopięcy, chłopski, chłopacki
przysł. chłopięco
Wiktionary
(1.1) chłopak, młodzik, podrostek, młodzieniec; pot. małolat; reg. pozn. chłopyszek; daw. chłopię n., otrok m.; wulg. gówniarz m.
(1.2) chłopak
Wiktionary
fizycznie lub mentalnie upodabniać się do chłopa, nabierać cech chłopskich
SJP.pl
ze współczuciem, politowaniem o mężczyźnie, chłopie; chłopowina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. z politowaniem, współczuciem, zwykle serdecznie o mężczyźnie, chłopie
Wiktionary
(1.1) A w karetce musieli użyć defibrylatora, bo chłopina z wrażenia stracił akcję serca na chwilę.
Wiktionary
rzecz. chłop m., chłopisko n., chłopek m., chłopstwo n., chłopak mos.
przym. chłopski
Wiktionary
zgrubienie od: chłop; pogardliwie lub z politowaniem o mężczyźnie albo chłopcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) pot. silny, wysoki mężczyzna
(1.2) pot. ekspr. chłop, mężczyzna
Wiktionary
(1.1) Karolek, wielkie nad wyraz chłopisko, ukończył ostatnią klasę.
(1.2) Poczciwe z niego było chłopisko, nie powiem.
Wiktionary
rzecz. chłop mos., chłopak mos., chłopina mos., chłopiątko n.
Wiktionary
zdrobnienie od: chłopię (dawniej: chłopiec)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: chłopię
Wiktionary
rzecz. chłop m., chłopak m., chłopiec m., chłopię n., chłopisko n., chłopczyca ż.
przym. chłopięcy
Wiktionary
młody chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. chłopiec
Wiktionary
rzecz. chłop m., chłopak m., chłopiec m.
:: zdrobn. chłopiątko n.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób chłopięcy
Wiktionary
rzecz. chłopięcość ż., chłopiec mos., chłopak mos., chłopczyca ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chłopięce
Wiktionary
przym. chłopięcy
przysł. chłopięco
rzecz. chłopczyca ż.
Wiktionary
wiek chłopięcy, pośredni między dziecięctwem a wiekiem młodzieńczym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres bycia chlopcem
(1.2) ogół cech typowych dla chlopca
Wiktionary
rzecz. chłopak mos.
Wiktionary
1. właściwy chłopięctwu, odnoszący się do wieku pośredniego między dziecięctwem a wiekiem młodzieńczym; chłopczyński;
2. złożony z chłopców, np. zespół chłopięcy
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do chłopca, będący jego własnością
przymiotnik relacyjny
(2.1) związany z chłopakiem, chłopcem, dotyczący chłopca
przymiotnik jakościowy
(3.1) taki, jak u chłopaka, chłopca
Wiktionary
(3.1) Patrzyłem na nią, jak chodziła po pokoju, dumna ze swych dżinsów, ale i ze swej chłopięcej figury, zerkając co chwilę w lustro.
Wiktionary
IPA: xwɔˈpʲjɛ̃nt͡sɨ, AS: χu̯opʹi ̯ẽncy
Wiktionary
rzecz. chłopak m., chłopiec m., chłopięcość ż., chłopczyca ż., chłopaczysko n., chłopaczek m., chłopaczątko n., chłoptaś m., chłopaczara ż., chłopiątko n.
Wiktionary
1. kobieta wiejska; wieśniaczka;
2. sukienka o obcisłym staniku z dekoltem i szerokiej, marszczonej spódnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta ze wsi
(1.2) kraw. rodzaj sukienki
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: chłopek
Wiktionary
(1.1) Wyspiański poślubił chłopkę, bo tak robili inni.
Wiktionary
rzecz. chłopskość ż.
:: zdrobn. chłopeczka ż.
:: fm. chłop m.
przym. chłopski
przysł. chłopsko
czas. schłopieć
Wiktionary
(1.1) wieśniaczka, daw. gburka
Wiktionary
potocznie: kobieta przypominająca wyglądem lub zachowaniem mężczyznę; babochłop, baba-chłop, kobieton
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) śrpol. mitgr. Minotaur
Wiktionary
(1.1) Ná koniec y ſam ćieślá / który to miſtrował / Aby tu rogátégo chłopobyká chował / Nie záwżdy do wrót tráfi […]
Wiktionary
IPA: xwɔˈpɔbɨk, AS: χu̯opobyk
Wiktionary
(1.1) chłopobykowiec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. chłopak
(1.2) gw-pl|księstwo łowickie. syn
Wiktionary
(1.2) A sumsiadów chłopok to sobie tak nogi pomrozieł, ze do tych pór skórsko mu złazi, miynso na wierzchu sie paprze.
Wiktionary
rzecz. chłop m.
Wiktionary
człowiek przesadnie idealizujący chłopów i ich życie; ludoman
SJP.pl
przesadna fascynacja wsią i życiem chłopów; ludomania, ludomaństwo, chłopomaństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. liter. przesadne fascynowanie się chłopstwem i folklorem, także prąd w literaturze charakteryzujący się naiwnym, nacechowanym egzaltacją idealizowaniem chłopstwa i jego roli społecznej;
Wiktionary
Ch
Wikipedia
(1.1) Dobra, polska kuchnia, miłe wnętrze, które uniknęło wszechobecnej choroby chłopomanii i góralszczyzny od Tatr po Bałtyk. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌxwɔpɔ̃ˈmãɲja, AS: χu̯opõmãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. chłopomaństwo n.
przym. chłopomański
Wiktionary
(1.1) ludomania, chłopomaństwo
Wiktionary
przesadna fascynacja wsią i życiem chłopów; ludomania, ludomaństwo, chłopomania
SJP.pl
właściciel gospodarstwa wiejskiego pracujący dodatkowo jako robotnik
SJP.pl
ze współczuciem, politowaniem o mężczyźnie, chłopie; chłopina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
chłopi;
1. dotyczący chłopa (rolnika), należący do chłopa, używany przez chłopa;
2. złożony z chłopów, dokonywany przez chłopów;
3. właściwy chłopu albo chłopom;
4. potocznie: właściwy mężczyznom; męski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący chłopa
(1.2) stpol. męski
Wiktionary
(1.1) Współczesna twórczość chłopska jest najbardziej dynamicznym nurtem literatury.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔpsʲci, AS: χu̯opsʹḱi
Wiktionary
rzecz. chłopek mzw./mos., chłopstwo n., chłop mos., chłopka ż., chłopak mos., chłopina mos., chłopskość ż.
Wiktionary
(1.1) przest. włościański
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób chłopski
Wiktionary
rzecz. chłop mos., chłopka ż., chłopskość ż., chłopstwo n.
przym. chłopski
Wiktionary
chłopstwo;
1. sposób bycia chłopów;
2. chłopskie pochodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co chłopskie; cecha tych, którzy są chłopscy
(1.2) pochodzenie chłopskie
Wiktionary
rzecz. chłopstwo n., chłop m., chłopek m., chłopka ż., chłopienie n.
czas. chłopieć
przym. chłopski
przysł. chłopsko
Wiktionary
(1.2) chłopstwo
Wiktionary
potocznie:
1. chłopi, rolnicy; warstwa chłopska;
2. sposób bycia chłopów; chłopskość;
3. chłopskie pochodzenie; chłopskość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) hist. socjol. warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;
(1.2) daw. pochodzenie chłopskie
(1.3) pot. żart. ogół mężczyzn
Wiktionary
(1.1) Chłopstwo w zgromadzeniach stanowych nie brało udziału, z jednym krótko trwającym wyjątkiem w hrabstwie goryckim.
Wiktionary
rzecz. chłopek mzw./mos., chłop m., chłopina mos., chłopak m., chłopka ż., chłopczyca ż., chłopskość ż.
przym. chłopski
Wiktionary
(1.1) chłopi; daw. włościaństwo
(1.2) chłopskość
Wiktionary
ironicznie o chłopcu, młodzieńcu; chłoptyś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekspr. chłopiec, chłopak
(1.2) ekspr. młody mężczyzna
Wiktionary
(1.2) Myślisz, że jakiś chłoptaś cię obroni?
Wiktionary
rzecz. chłop mos., chłopak mos.
przym. chłopięcy
Wiktionary
(1.1) chłopak; rzad. chłoptyś
(1.2) chłopaczysko, chłopak, młodzieniec; rzad. chłoptyś
Wiktionary
ironicznie o chłopcu, młodzieńcu; chłoptaś
SJP.pl
zdrobnienie od: chłop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. chłopiec
Wiktionary
pieszczotliwie o małym chłopcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pieszcz. mały chłopiec
Wiktionary
(1.1) Z takim myśleniem to mógłbyś, chłopysiu, co najwyżej paść gęsi na rowie przy drodze, boś za głupi, żeby krów upilnować!
Wiktionary
rzecz. chłop m., chłopak m., chłopiec m.
Wiktionary
1. uderzyć kogoś lub coś batem, rózgą;
2. o wietrze deszczu: gwałtownie uderzyć, zaciąć;
3. w przenośni: ostro skrytykować
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. chłostać)
(1.1) dokonany od|chłostać.
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., chłostak mos., chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłostać ndk., schłostać dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
kara cielesna polegająca na wielokrotnym uderzaniu ciała karanego za pomocą przedmiotu mogącego zadawać ból przy takim jego użyciu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bicie rózgą, batem, biczem itp.
(1.2) przen. surowa, ostra krytyka
Wiktionary
Chłosta, biczowanie ( flagellatio) – rodzaj kary cielesnej (stosowanej też w charakterze tortury), polegającej na wielokrotnym uderzaniu osoby torturowanej w plecy (ewentualnie inne części ciała, np. niepokornego niewolnika, rzekomej czarownicy – w twarz, czy w stopy – falaka) przy pomocy bicza, bata, kańczuga, rzemienia lub rózgi.
Wikipedia
IPA: ˈxwɔsta, AS: χu̯osta
Wiktionary
rzecz. chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n., chłostak mos., chłostanina ż.
czas. chłosnąć, zachłostać, schłostać, chłostać ndk., wychłostać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. posługacz w łaźni
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłostać ndk., chłosnąć dk., schłostać dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uderzanie kogoś biczem, batem, pejczem lub podobnym narzędziem
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n., chłostak mos.
czas. chłostać, schłostać, wychłostać, zachłostać, chłosnąć
Wiktionary
(1.1) biczowanie, batożenie, ćwiczenie, smaganie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. bicie, chłostanie
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostak mos., chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłostać ndk., chłosnąć dk., schłostać dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
uderzać kogoś lub coś batem, rózgą
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. chłosnąć)
(1.1) bić rózgą, biczem itp.
(1.2) przen. surowo krytykować
(1.3) meteorol. gwałtownie uderzyć
Wiktionary
(1.1) Nie spodobało się to kasztelanowi, który kazał go przepędzić. Gdy poddani sprzeciwili się temu rozkazowi, wściekły, sam osobiście zaczął go chłostać i chłostał tak długo, aż lirnik umarł.
(1.2) Wpierw mierzyli się nawzajem zimnym, wzgardliwym spojrzeniem, potem chłostali obraźliwym słowem.
(1.3) A potem pochłonęły nas potoki ulewy. Strugi wody lały się na nas jak z potężnego kubła, a wiatr porywał wodę i chłostał nią jak biczem.
Wiktionary
IPA: ˈxwɔstat͡ɕ, AS: χu̯ostać
Wiktionary
rzecz. chłosta ż., chłostanina ż., chłostak mos., chłostanie n., schłostanie n., wychłostanie n., zachłostanie n.
czas. chłosnąć dk., schłostać dk., wychłostać dk., zachłostać dk.
Wiktionary
1. uderzyć kogoś lub coś batem, rózgą;
2. o wietrze deszczu: gwałtownie uderzyć, zaciąć;
3. w przenośni: ostro skrytykować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. chełpliwy
Wiktionary
IPA: xwuˈblʲivɨ, AS: χu̯ublʹivy
Wiktionary
rzecz. chluba
czas. chlubić się
przym. chlubny
Wiktionary
w łowiectwie: młody samiec jelenia szlachetnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. rel. członek rosyjskiej sekty religijnej powstałej w 1645;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) łow. młody jeleń (samiec), towarzyszący stadu podczas rykowiska, przepędzany przez starego byka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. chłystek m.
Wiktionary
pogardliwie o młodym człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) lekcew. niepoważny, młody człowiek
Wiktionary
(1.1) Znany polityk musiał dwukrotnie przepraszać za nazwanie dziennikarza chłystkiem.
Wiktionary
IPA: ˈxwɨstɛk, AS: χu̯ystek
Wiktionary
rzecz. chłyst mos./mzw.
Wiktionary
(1.1) pętak, młokos, fircyk, smarkacz
Wiktionary
członek rosyjskiej sekty religijnej powstałej w 1645 roku, założonej przez Daniłę Filipowicza
SJP.pl
Chłyści ( хлысты) – rosyjska sekta religijna powstała w 1645 roku. Jej założyciel, Daniła Filipowicz, ogłosił się nowym wcieleniem Boga i rozpoczął nauczanie oparte na dwunastu nowych przykazaniach, które miały zastąpić dotychczasowy dekalog.
Wikipedia
1. stan względnie niskiej temperatury, umiarkowane zimno; ziąb, oziębienie, ochłodzenie;
2. przenośnie: nieżyczliwość, nieokazywanie lub brak uczuć; obojętność, oziębłość, oschłość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno
(1.2) przen. nieokazywanie uczuć
Wiktionary
Chłód (także: "zimno", "ziąb", "mróz", "niska temperatura", czasami też żartobliwie określane jako "zimnica") – pojęcie odnoszące się do stanu o niskiej temperaturze (to znaczy takiego w którym brak jest ciepła). Termin może odnosić się do niskiej temperatury danego obiektu (fizyka), zjawiska atmosferycznego (meteorologia, planetologia, itp.) i odczucia chłodu (fizjologia człowieka). Chłodnym określa się obiekt, który ma niższą temperaturę w porównaniu z temperaturą uznaną za normalną lub standardową.
Wikipedia
(1.1) W skwarny dzień zeszliśmy do piwnicy, gdzie panował przyjemny chłód.
Wiktionary
IPA: xwut, AS: χu̯ut
Wiktionary
rzecz. chłodnica ż., chłodziarka ż., chłodnik m., chłodzenie n., schłodzenie n., ochładzanie n., wychładzanie n., wychłodzenie n., chłodnia ż., ochłodzenie n., chłodnictwo n., chłodność ż.
:: zdrobn. chłodek m.
czas. schłodzić dk., ochładzać ndk., chłodzić ndk., schładzać ndk., ochłodzić dk., wychładzać ndk., wychłodzić dk.
przym. chłodny, chłodnawy, chłodniutki
przysł. chłodno, chłodnawo, chłodniutko
Wiktionary
(1.1) ziąb
Wiktionary
zaimek pełniący w zdaniu różne funkcje
SJP.pl
zaimek osobowy, forma fleksyjna
(1.1) C. lp. od: ty (nieakcentowane)
zaimek wskazujący, forma fleksyjna
(2.1) M. lm. mos. od: ten
partykuła wzmacniająca
(3.1) pot. lub gwara. …służąca do wyrażania emocjonalnego stosunku do treści zdania
rzeczownik
(4.1) liter. gatunek poezji chińskiej
(4.2) filoz. termin w filozofii chińskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Coś ci powiem.
(2.1) Ci ludzie mnie denerwują.
Wiktionary
IPA: t͡ɕi, AS: ći
Wiktionary
(1.1) tobie (akcentowane)
Wiktionary
[czytaj: s-i-aj-ej] Central Intelligence Agency, Centralna Agencja Wywiadowcza
SJP.pl
włoski chlebek pszenny; ciabatta
SJP.pl
[czytaj: ciabata lub cziabatta] włoski chleb pszenny; ciabatka
SJP.pl
Ciabatta (, pol. wym. cziabatta) – włoski miękki lekki i porowaty biały chleb o chrupiącej skórce, robiony z mąki pszennej i drożdży. Bochenek ciabatty jest wydłużony, szeroki i płaski. Po włosku słowo „ciabatta” oznacza „kapeć”. Od drugiej połowy lat 90. jest szeroko znana w Europie i Stanach Zjednoczonych, najczęściej używana jako pieczywo do kanapek. Za twórcę wypieku uznaje się Arnaldo Cavallariego, włoskiego piekarza, który wypiekł pierwszą ciabattę w 1982 roku.
Wikipedia
[czytaj: czakkona] taniec hiszpański z XVI w. w metrum trójdzielnym; chaconne
SJP.pl
wykrzyknik oznaczający cięcie, uderzenie, szybkie wykonywanie czegoś bądź zachętę do szybkiego działania
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wykrz. oznaczający szybkie cięcie
Wiktionary
przym. obciachowy
rzecz. ciachanie n.
Wiktionary
potocznie: szybko, błyskawicznie, natychmiast; rachu-ciachu, rach-ciach, mach-mach, szach-mach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. energiczne krojenie lub cięcie nożem
(1.2) pot. eliminowanie pewnej części czegoś
(1.3) pot. robienie
Wiktionary
(1.3) Jak poszło Sabinie ciachanie fotek w górach?
Wiktionary
rzecz. ciachnięcie n., obciach mos./mrz.
czas. ciachać ndk., ciachać się ndk., ciachnąć dk.
wykrz. ciach
Wiktionary
(1.3) strzelanie, walenie
Wiktionary
potocznie: ciąć, krajać, rąbać
SJP.pl
potocznie: uciąć, ukrajać, rąbnąć
SJP.pl
potocznie: uciąć, ukrajać, rąbnąć
SJP.pl
1. potocznie: atrakcyjny fizycznie mężczyzna; słodziak;
2. zgrubienie od: ciastko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. ciasto, ciastko
(1.2) pot. przystojny i wysportowany, atrakcyjny mężczyzna
Wiktionary
Ciacho – polska komedia w reżyserii Patryka Vegi, której premiera odbyła się na początku 2010. Zdjęcia trwały 27 dni i zakończyły się w sierpniu 2009.
W ciągu 31 dni wyświetlania w polskich kinach wpływy ze sprzedaży biletów wyniosły 15 539 950 zł.
Wikipedia
(1.1) Upiekłam pyszne ciacho. Chcesz spróbować?
(1.2) Z twojego brata to niezłe ciacho jest.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕaxɔ, AS: ćaχo
Wiktionary
rzecz. ciasteczko n., ciasto n., ciastownia ż., ciastowy mos.
przym. ciastowy
Wiktionary
(1.2) przystojniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. partacz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bazger, complok, dudra, pyprok; gw. Śląsk Cieszyński niszczyż
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu zaburzeń erekcji, zawierającego tadalafil
SJP.pl
(r. męski) mężczyzna flegmatyczny, nieudolny; ciapa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. człowiek niezdarny, ślamazarny
Wiktionary
IPA: t͡ɕãˈmajda, AS: ćãmai ̯da
Wiktionary
(1.1) fajtłapa, niezdara, fujara, ciapa, oferma, safanduła, niedołęga, gamoń, ułomek
Wiktionary
potocznie: ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciapowaty, ofermowaty, ciapciowaty
SJP.pl
(rodzaj żeński) lekceważąco o kobiecie flegmatycznej, ślamazarze; także o mężczyźnie, z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; niedorajda
SJP.pl
potocznie: kobieta niezdarna, powolna, niepotrafiąca radzić sobie w życiu; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; ciamciaramcia, ciamcia, siermięga, ciemięga, niedojda, niedorajda, oferma, ciamajda
SJP.pl
potocznie: mężczyzna niezdarny, powolny, niepotrafiący radzić sobie w życiu; ciamcialamcia, ciamcia, ciemięga, niedojda, niedorajda, oferma, ciamajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciamkać.
(1.2) odgłos wydawany, gdy się ciamka
Wiktionary
(1.2) Bobcio maczał w soku herbatniki i zjadał je bez apetytu, lecz za to z głośnym ciamkaniem.
Wiktionary
czas. ciamkać
Wiktionary
mlaskać; potocznie:
1. jeść głośno; cmoktać, cmokać, smoktać, glamać;
2. o substancjach płynnych lub półpłynnych: chlupać, chlupotać, pluskać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. ciamknąć)
(1.1) rozdzielając wargi lub odrywając język od podniebienia, wydawać charakterystyczny odgłos
(1.2) odrywając się od czegoś lub uderzając o coś, wydawać charakterystyczny odgłos podobny do ciamkania (1.1)
(1.3) wydobywać z czegoś ciecz ustami
Wiktionary
rzecz. ciamknięcie n.
czas. ciamknąć dk.
przym. mlaskowy
Wiktionary
(1.1) mlaskać
(1.2) mlaskać, chlupać, chlupotać, klapać
(1.3) ssać
Wiktionary
prowincja w Chinach; Jiangxi, Kiangsi
SJP.pl
prowincja w Chinach; Jiangsu, Kiangsu
SJP.pl
japońska ceremonia picia herbaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała;
Wiktionary
Cianowice (do 31 grudnia 2014 Cianowice Duże) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Skała przy drodze wojewódzkiej nr 794. Wieś jest siedzibą sołectwa "Cianowice".
Do 1954 roku siedziba gminy Cianowice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cianowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
pozdrowienie włoskie odpowiadające polskiemu: cześć!
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. żart. cześć (na pożegnanie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ɕaw, AS: ćau̯
Wiktionary
wyraz, zwykle powtórzony, mający oddawać odgłos powstający podczas chodzenia po błocie, chlupotania wody itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) reg. but używany w domu, kapeć
Wiktionary
(1.1) Po domu chodzę w ciapach.
Wiktionary
(1.1) kapeć, pantofel, bambosz, laczek, papuć, papeć
Wiktionary
(r. męski) mężczyzna flegmatyczny, nieudolny; ciamajda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś półpłynnego, mieszanina płynu i składników stałych
(1.2) pot. osoba niezdarna lub ślamazarna
(1.3) pot. nieregularna, spora plama
Wiktionary
(1.1) Po odwilży z niesprzątniętego śniegu zrobiła się paskudna ciapa na chodnikach.
(1.2) Ależ z niego ciapa – wszystko robi tak powoli i niezdarnie.
(1.3) Krawaty w wielkie ciapy kolorowe w ogóle nie istnieją. No, może znajdziecie je na obrzeżach w sklepach z tzw. absolutnym szajsem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕapa, AS: ćapa
Wiktionary
rzecz. ciapowatość ż., ciapciak m., ciapek m., Ciapek m., ciapy nmos., ciapanie n., ciapnięcie n., naciapanie n., wyciapanie n., obciapanie n., uciapanie n.
:: zdrobn. ciapka ż.
czas. ciapać ndk., ciapnąć dk., naciapać dk., wyciapać dk., obciapać dk., uciapać dk.
przym. ciapowaty
przysł. ciapowato
wykrz. ciap ciap, ciapu ciap
Wiktionary
(1.1) papka, breja
(1.2) ciamajda, ślamazara, oferma, niezdara
Wiktionary
pogardliwie: kobieta o ciemniejszej karnacji (głównie Arabka i Hinduska); ciapata
SJP.pl
ciapaty; pogardliwie:
1. osoba o ciemniejszej karnacji (zwykle Arab lub Hindus);
2. emigrant z Bliskiego Wschodu, mieszkający w Europie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) powolne chodzenie, zwłaszcza w błocie
Wiktionary
czas. ciapać
wykrz. ciap, ciap
rzecz. ciapa ż.
Wiktionary
(1.1) człapanie
Wiktionary
pogardliwie: dotyczący osoby o ciemniejszej karnacji (głównie Araba i Hindusa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. okrągły, cienki, przaśny, pszenny placek
Wiktionary
rzecz. ciapaty mos.
Wiktionary
pogardliwie: dotyczący osoby o ciemniejszej karnacji (głównie Araba i Hindusa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pogard. obraź. osoba pochodząca z Indii, Pakistanu, Bangladeszu lub krajów arabskich
(1.2) pogard. obraź. osoba ciemnoskóra
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: kulin. ciapata
Wiktionary
(1.1) Powstało nowe obraźliwe słownictwo stworzone przez polskich imigrantów na określenie mieszkańców Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej i Azji Południowej – „ciapki”, „ciapaci”, „beżowi” (…), „szmatogłowi”, „muzole” oraz „muslimy”.
(2.1) Sonam, żeby zaoszczędzić chleb, często piecze nam „ciapaty", czyli podpłomyki.
Wiktionary
rzecz. ciapaciątko n., ciapata ż.
:: fż. ciapatka ż.
Wiktionary
(1.1) pakol, arabus, szmatogłowy
(1.2) pogard. ciapol, ciapak, ciapata, ciapatka, brudas, smoluch, pastowaniec, czarnuch, asfalt
Wiktionary
potocznie:
1. uderzać nożem;
2. iść z trudem, w błotnistym terenie
SJP.pl
czasownik
(1.1) iść z trudem, zwłaszcza po błocie
Wiktionary
rzecz. ciapanie n., ciapa ż.
czas. ciapnąć dk.
Wiktionary
(r. żeński) potocznie: kobieta niezdarna, ślamazarna; także o mężczyźnie z silniejszym zabarwieniem ekspresywnym; niezdara, ciamajda, ślamazara
SJP.pl
potocznie: człowiek mało energiczny i nieporadny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś nieporadny lub niezdarny
Wiktionary
rzecz. ciapa ż.
Wiktionary
potocznie:
1. rozdrabniać i rozgarniać jedzenie; ciapać;
2. pryskać drobnymi kroplami na wszystkie strony; ciapać;
3. niedbale malować pędzlem; ciapać;
4. chodzić w miękkich butach;
5. o deszczu: padać; paciać;
6. ciapciać się -
a) grzebać się lub pokrywać się czymś mokrym, mazistym; ciaprać się, paćkać się, paprać się, paciać się;
b) rozmazywać się; ciaprać się, paćkać się, paprać się, paciać się;
c) wykonywać długo jakąś czynność; babrać się, paćkać się, paprać się
SJP.pl
potocznie: ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciamajdowaty, ofermowaty, ciapowaty
SJP.pl
potocznie:
1. deseń na tkaninie, papierze itp. w postaci plamek, kropek, kresek;
2. tkanina o takim wzorze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zoonim popularne imię dla psa, zwłaszcza umaszczonego w plamaamy
Wiktionary
rzecz. ciapa ż.
Wiktionary
potocznie, rzadko: miękki but do chodzenia po domu; łapeć, kapeć, kapuć, papeć, papuć, laczek
SJP.pl
drobna plamka, kreska, punkt itp. często wchodzące w skład deseniu, wzoru na jakimś tle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) drobna plamka, często wchodząca w skład deseniu
Wiktionary
rzecz. ciapa ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. reg. śląska potrawa z kiszonej kapusty wymieszanej z purée ziemniaczanym;
Wiktionary
Ciapkapusta – śląskie danie przygotowywane z purée ziemniaczanego i kapusty, zwykle kiszonej.
Do ciapkapusty dodawany jest podsmażony i pokrojony w kostkę boczek, kiełbasa lub zrumieniona cebula. Potrawę tę zwykle podaje się z mięsem (często z żeberkami).
Należy do potraw tradycyjnie umieszczanych na wigilijnym stole.
Wikipedia
(1.1) Na Górnym Śląsku ciapkapuście tradycyjnie towarzyszą w obiadowym daniu żeberka, kiełbasa, ryba albo karminadle, a rzadziej spożywa się ją jako samoistne danie.
Wiktionary
(1.1) ciaperkapusta, ciaperkrałt, ciamkrałt, pot. ciaprówa, posp. ćpocha, klaplastra
Wiktionary
potocznie:
1. deseń na tkaninie, papierze itp. w postaci plamek, kropek, kresek;
2. tkanina o takim wzorze
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ciapowaty
Wiktionary
rzecz. ciapowatość ż., ciapa ż.
Wiktionary
1. ślamazarność, nieporadność, guzdralstwo;
2. lepkość, galaretowatość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ciapowate; cecha tych, którzy są ciapowaci
Wiktionary
rzecz. ciapa m./ż.
przym. ciapowaty
przysł. ciapowato
Wiktionary
potocznie: ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciamajdowaty, ofermowaty, ciapciowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. ślamazarny, niezdarny (o osobie)
Wiktionary
rzecz. ciapowatość ż., ciapa ż.
Wiktionary
potocznie:
1. brudzić; walać, babrać, kidać, fajdać, syfić;
2. pokrywać czymś mokrym, mazistym; paciać, paćkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. błoto
Wiktionary
(1.1) Jak puszczo ziąb to się ciapryka robi na placu.
Wiktionary
czas. ciaprać
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk maras
Wiktionary
Ciara Princess Wilson (z domu Harris, ur. 25 października 1985 w Austin w stanie Teksas) – amerykańska piosenkarka, producentka muzyczna, aktorka i modelka.
Wikipedia
zgrubienie od: ciarki (lekkie dreszcze)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pogard. szlachcic, szlachetka
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕarax, AS: ćaraχ
Wiktionary
owoc tarniny; tarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. owoc tarniny
Wiktionary
Ciarka (dodatkowa nazwa w j. niem. Schiorke) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Lasowice Wielkie.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.
Położona w widłach źródłowego biegu rzek Bogacicy i Stobrawy, na nizinnych terenach Równiny Opolskiej (stanowiącej część obszaru Niziny Śląskiej) i skraju ważnej, zwartej strefy leśnej Opolszczyzny – Stobrawskiego Parku Krajobrazowego.
Wikipedia
rzecz. Ciarka ż., ciarki nmos.
Wiktionary
(1.1) tarka
Wiktionary
lekkie dreszcze; mrowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zgrubienie od: ciarki (lekkie dreszcze)
SJP.pl
przymiotnik od: Ciasna
SJP.pl
1. niewygodny, zbyt mały lub wąski;
2. taki, w którym jest mało miejsca;
3. ograniczony, bez perspektyw
SJP.pl
Ciasna (niem. "Cziasnau") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Ciasna. Historycznie leży na Górnym Śląsku.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ciasna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
o niedostatecznych rozmiarach; niewygodnie mały
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) tak, że nie ma wiele wolnego miejsca
Wiktionary
(1.1) Brałem z sobą pisma i ręcznik, który ciasno zwijałem i podtykałem pod głowę.
Wiktionary
rzecz. ciaśnina ż., ciasnota ż.
przym. ciasny, ciaśniutki
przysł.
:: zdrobn. ciaśniutko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. koszula
Wiktionary
IPA: t͡ɕasˈnɔxa, AS: ćasnoχa
Wiktionary
taki, który jest ograniczony intelektualnie, ma wąskie horyzonty umysłowe; tępy, ograniczony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) człowiek ograniczony umysłowo, nieobejmujący ogółu problemów, z którymi się styka
Wiktionary
(1.1) W Parlamencie Europejskim pełno jest ciasnogłowych decydentów, którym trudno przychodzi zrozumieć przyczyny obecnego kryzysu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕasnɔɡˈwɔvɨ, AS: ćasnogu̯ovy
Wiktionary
1. zbyt mała przestrzeń, brak miejsca;
2. zbyt mały rozmiar jakiejś części ubrania;
3. w przenośni: brak szerszych horyzontów myślowych; ubóstwo umysłowe, ograniczoność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak przestrzeni, brak wolnego miejsca
(1.2) przen. niski poziom umysłowy, ograniczoność, brak szerokich horyzontów umysłowych
Wiktionary
IPA: t͡ɕasˈnɔta, AS: ćasnota
Wiktionary
przym. ciasny
czas. ścieśniać, zacieśniać
przysł. ciasno
rzecz. ciaśnina ż.
Wiktionary
(1.2) tępota
Wiktionary
przestarzale: ciasnota;
1. zbyt mała przestrzeń, brak miejsca;
2. zbyt mały rozmiar jakiejś części ubrania;
3. w przenośni: brak szerszych horyzontów myślowych; ubóstwo umysłowe, ograniczoność
SJP.pl
1. niewygodny, zbyt mały lub wąski;
2. taki, w którym jest mało miejsca;
3. ograniczony, bez perspektyw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, w którym jest mało miejsca
(1.2) o ubraniu: zbyt mały lub wąski
(1.3) przen. ograniczony, zaściankowy
(1.4) stpol. biedny
(1.5) stpol. przykry
(1.6) stpol. surowy
Wiktionary
(1.1) Pokoik jest malutki i ciasny, z widokiem na plac przed kościołem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕasnɨ, AS: ćasny
Wiktionary
rzecz. ciaśnina ż., ciasnota ż.
przysł. ciasno
przym. ciaśniutki
Wiktionary
(1.3) wąski
Wiktionary
1. fragment tekstu wysyłany przez serwis internetowy do przeglądarki internauty, pozwalający m.in. na zapamiętanie danych i utrzymanie sesji; cookie, kuki;
2. zdrobnienie od: ciastko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od ciastko
(1.2) pot. atrakcyjna seksualnie dziewczyna
(1.3) inform. zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta firma produkuje wyborne ciasteczka z wiśnią.
(1.2) Ej, ciasteczko, jakbyś tu jeszcze kiedyś była, to odezwij się na GG.
(1.3) Gdy tylko uda się skraść ciasteczko, można mieć dostęp do konta ofiary bez hasła przez długi czas.
Wiktionary
IPA: t͡ɕaˈstɛt͡ʃkɔ, AS: ćastečko
Wiktionary
rzecz. ciastowy mos., ciastownia ż., ciasto n., ciastko n.
:: zgrub. ciacho n.
przym. ciasteczkowy, ciastowy
Wiktionary
(1.2) ciacho
(1.3) cookie
Wiktionary
wyrób cukierniczy m.in. z mąki, wody i jaj
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. kobieta zajmująca się wyrobem ciast i ciastek;
2. właścicielka lub pracownica ciastkarni
SJP.pl
1. zakład produkujący ciastka;
2. sklep z ciastkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sklep z ciastkami
Wiktionary
dotyczący ciastkarza, ciastkarni, wytwarzania ciastek
SJP.pl
1. wypiek ciastek;
2. zawód ciastkarza
SJP.pl
Ciastkarstwo – dział wytwórczości ściśle związany z piekarstwem i cukiernictwem, zajmujący się głównie produkcją tzw. pieczywa cukierniczego nietrwałego, np. drożdżowego (strucla, baba wielkanocna, placek) oraz innych nietrwałych produktów, takich jak ciastko, tort, keks itp.
Wikipedia
1. osoba zajmująca się wyrobem ciast i ciastek;
2. właściciel lub pracownik ciastkarni
SJP.pl
wyrób cukierniczy m.in. z mąki, wody i jaj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;
Wiktionary
Zobacz też: ciastko – pojęcie informatyczne.
Ciastko – rodzaj zazwyczaj słodkiego wyrobu cukierniczego o różnorodnych kształtach, smakach, wielkości i sposobach przygotowywania. Ciastka są mniejsze od ciast i przeznaczone na jedną porcję.
W technologii ciastkarskiej stosuje się następujący podział ciastek ze względu na sposób ich formowania:
Wikipedia
(1.1) Na Boże Narodzenie pieczemy domowe ciastka z cynamonem.
(1.1) Zaprosiłem dziewczynę na ciastka do cukierni.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕastkɔ, AS: ćastko
Wiktionary
rzecz. ciasto n., ciastkarz m., ciastkarnia ż.
:: zdrobn. ciasteczko n.
przym. ciasteczkowy, ciastkowy, ciastowy, ciastowaty
Wiktionary
potocznie:
1. ciastkować się - o podkładzie na twarz: zbrylać się na skórze;
2. jeść ciastka;
3. piec ciastka
SJP.pl
1. gęsta masa z mąki, wody, jaj i innych składników
2. wypiek z takiej masy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;
(1.2) kulin. słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placekacka;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Szybko zagnieść ciasto i wstawić na godzinę do lodówki.
(1.1) audio|Pl-zawsze podbierałem mamie dużą i słodką grudę kruszonki zanim zdążyła posypać ciasto.ogg. Zawsze podbierałem mamie dużą i słodką grudę kruszonki, zanim zdążyła posypać ciasto.
(1.2) Może spróbujesz tego pysznego ciasta z owocami?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕastɔ, AS: ćasto
Wiktionary
rzecz. ciastko n., ciastownia ż., ciastowy m., ciastkarnia ż., ciastkarstwo n., ciastkarz m.
:: zdrobn. ciasteczko n.
:: zgrub. ciacho n.
przym. ciastowy, ciastowaty, ciastkarski, ciastkowy, ciasteczkowy
Wiktionary
(1.2) placek
Wiktionary
kobieta uwielbiająca jeść ciasto
SJP.pl
osoba, która uwielbia jeść ciasto
SJP.pl
masa plastyczna z mąki, wody i soli, przypominająca plastelinę
SJP.pl
Ciastolina – masa plastyczna przeznaczona dla dzieci, przypominająca swoim własnościami mechanicznymi plastelinę. W skład wchodzą m.in. mąka, woda, sól oraz składniki odpowiadające za gładką strukturę, zapach, barwę i zabezpieczające przed pleśnieniem. Dokładny skład ciastoliny jest tajemnicą handlową.
Wikipedia
o konsystencji ciasta; elastyczny, miękki
SJP.pl
żartobliwie: przygotowywać lub jeść ciasto
SJP.pl
dział w piekarni zajmujący się przygotowywaniem i przechowywaniem ciasta na pieczywo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dział piekarni, w którym przygotowuje się ciasto na pieczywo
Wiktionary
IPA: t͡ɕaˈstɔvʲɲa, AS: ćastovʹńa
Wiktionary
rzecz. ciasto, ciastko, ciasteczko, ciastowy, ciastkarnia, ciastkarstwo, ciastkarz, ciacho
przym. ciastowy, ciastowaty, ciastkarski
Wiktionary
związany z ciastem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od ciasto
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pracownik piekarni, który zajmuje się przygotowywaniem ciasta na pieczywo
Wiktionary
IPA: t͡ɕaˈstɔvɨ, AS: ćastovy
Wiktionary
rzecz. ciasto, ciastko, ciasteczko, ciastownia, ciastkarnia, ciastkarstwo, ciastkarz, ciacho
przym. ciastowaty, ciastkarski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciaćkać.
Wiktionary
czas. ciaćkać
Wiktionary
1. rzadko, regionalnie: pieścić, bawić; cackać, ceckać;
2. ciaćkać się - regionalnie: cackać się (1. obchodzić się z czymś lub z kimś czule; 2. poświęcać zbyt wiele czasu na wykonywanie jakiejś czynności); ciećkać się (regionalnie), ceckać się (regionalnie)
SJP.pl
zdrobnienie od: ciałko
SJP.pl
1. zdrobniale o ciele (w znaczeniu organizmu człowieka lub zwierzęcia albo zespołu tkanek okrywających szkielet);
2. drobny twór pełniący określone funkcje w organizmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: ciało
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. ciało n.
Wiktionary
1. organizm ludzki lub zwierzęcy jako całość;
2. zwłoki;
3. tkanki obrastające szkielet człowieka lub zwierzęcia;
4. obiekt lub substancja o określonych właściwościach;
5. w matematyce: dowolny zbiór co najmniej dwóch elementów, w którym określone są i wykonalne działania dodawania i mnożenia, przy spełnieniu określonych warunków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) organizm ludzki lub zwierzęcy
(1.2) zwłoki człowieka lub zwierzęcia
(1.3) fiz. chem. materia, substancja
(1.4) mat. zbiór, którego każde dwa elementy mogą być dodane, odjęte, pomnożone i podzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!
(1.1) Do skóry, do ciała przylgnęły mi kości, / ocaliłem tylko ciało moich dziąseł.
(1.2) W mieszkaniu leżało ciało starej kobiety.
(1.3) Gwiazda jest ciałem fizycznym.
(1.4) Liczby rzeczywiste tworzą ciało.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕawɔ, AS: ćau̯o
Wiktionary
rzecz. cielesność ż., cielistość ż.
:: zdrobn. ciałko n.
:: zgrub. cielsko n.
przym. cielesny, cielisty
przysł. cieleśnie, cieliście
Wiktionary
(1.1) ciałko, mięso
(1.2) zwłoki, truchło, trup
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. handlarz niewolników
(1.2) stpol. sutener
Wiktionary
palenie zwłok w ofierze; całopalenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) etn. obrzędowe spalanie zwłok człowieka
Wiktionary
(1.1) Stało się to między IX a XI wiekiem naszej ery, gdy ludy środkowoeuropejskie nawróciły się na chrześcijaństwo i w związku z tym musiały zrezygnować z ciałopalenia zmarłych.
Wiktionary
przym. ciałopalny
Wiktionary
(1.1) kremacja
Wiktionary
związany ze spaleniem, spopieleniem zwłok w ramach obrzędu pogrzebowego, np. pogrzeb ciałopalny, grób ciałopalny
SJP.pl
przypominający z wyglądu ciało ludzkie
SJP.pl
akceptacja własnego ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. pozytywne, pozbawione kompleksów nastawienie do własnego ciała i jego mankamentów;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
przym. ciałopozytywny
Wiktionary
dotyczący akceptacji własnego ciała bez względu na jego wygląd
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: ciasno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ciasny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ciasne przejście, ciasne miejsce
(1.2) daw. geogr. zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)
Wiktionary
przym. ciasny
rzecz. ciasnota ż.
przysł. ciasno
czas. ścieśniać ndk., zacieśniać ndk.
Wiktionary
(1.2) war. współcz. cieśnina
Wiktionary
zdrobnienie od: ciasny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: ciasny
Wiktionary
IPA: t͡ɕäɕˈɲutʲci, AS: ćäśńutʹḱi
Wiktionary
przym. ciasny
przysł. ciasno
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: c-ibalgin] nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego propyfenazon; Cibalgina
SJP.pl
[czytaj: c-ibalgina] nazwa handlowa leku przeciwbólowego i przeciwgorączkowego, zawierającego propyfenazon; Cibalgin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. pabialgina
Wiktionary
[czytaj: c-ibazol] historyczna nazwa handlowa leku przeciwbakteryjnego zawierającego sulfatiazol
SJP.pl
roślina bagienna z rodziny turzycowatych
SJP.pl
roślina bagienna z rodziny turzycowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cyperus|L.|ref=tak., rodzaj roślin należący do rodziny ciborowatych, liczący 686 gatunków;
(1.2) bot. roślina z rodzaju cibor (1.1)
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.2) Posadziliśmy cibory i czekamy na plony.
Wiktionary
rzecz. ciborowate lm nm., ciborowce lm nm.
Wiktionary
rodzina bylin podobnych do traw, dawniej turzycowate
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cyperaceae|Juss.|ref=tak., rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców;
Wiktionary
Ciborowate, turzycowate ("Cyperaceae") – rodzina roślin w rzędzie wiechlinowców. Obejmuje około 5500 gatunków zgrupowanych w 109 rodzajów. Rodzina jest kosmopolityczna – jej przedstawiciele spotykani są na całym świecie, szczególnie często w strefie klimatu umiarkowanego chłodnego. Zajmują najczęściej siedliska mokradłowe. Są to rośliny zielne cechujące się znaczną redukcją kwiatów. Charakterystyczne są także trójkanciaste, pełne łodygi z trawiastymi liśćmi wyrastającymi w trzech rzędach.
Wikipedia
(1.1) Blaszka liścia ciborowatych jest całobrzega lub drobnopiłkowana.
Wiktionary
rzecz. cibora ż., ciborowce lm nm.
Wiktionary
(1.1) turzycowate
Wiktionary
o cechach ciborowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślin z klasy jednoliściennych; turzycowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cyperales|Hutch.|ref=tak., rząd roślin należący do klasy jednoliściennych;
Wiktionary
Ciborowce, turzycowce ("Cyperales") – rząd roślin wyróżniany w niektórych systemach klasyfikacyjnych w obrębie jednoliściennych.
Wikipedia
(1.1) Do rzędu ciborowców zalicza się ciborowate.
Wiktionary
rzecz. cibora ż., ciborowate lm nm.
Wiktionary
(1.1) turzycowce
Wiktionary
przedstawiciel rzędu roślin z klasy jednoliściennych; turzycowiec
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ciborski – odmiana herbu Jastrzębiec
Wikipedia
Congregatio Sororum Immaculatae Conceptionis Beatae Mariae Virginis, zakon niepokalanek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: cziczolina] pseudonim artystyczny Ilony Staller, włoskiej aktorki pornograficznej węgierskiego pochodzenia
SJP.pl
[czytaj c-icero] cycero;
1. stopień pisma o wielkości 12 punktów typograficznych;
2. jednostka długości w układzie wielkości drukarskich wynosząca 12 punktów typograficznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: cziczerone] osoba oprowadzająca po muzeach itp.; przewodnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. przewodnik oprowadzający po zabytkach
Wiktionary
(1.1) Po Rzymie oprowadzał nas radosny cicerone, którego poleciła jedna zakonnica.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃʲit͡ʃɛˈrɔ̃nɛ, AS: čʹičerõne
Wiktionary
czas. ciceronować ndk.
Wiktionary
w retoryce: zdanie cyceroniańskie, okres cyceroniański - starannie zbudowany fragment wypowiedzi, o dużej złożoności i kunsztownej formie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciceronować.
Wiktionary
czas. ciceronować
Wiktionary
[czytaj: cziczeronować] oprowadzać zwiedzających, pełnić funkcję cicerona
SJP.pl
potocznie: potajemne wypuszczenie gazów z organizmu; cichy bąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żart. ciche pierdnięcie
Wiktionary
przysł. cicho
wykrz. cicho
Wiktionary
potocznie: po cichu, milczkiem, potajemnie; cichcem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bez wywoływania hałasu, po cichu, niepostrzeżenie, ukradkiem
(1.2) w tajemnicy przed innymi
Wiktionary
IPA: t͡ɕiˈxat͡ʃɛ̃m, AS: ćiχačẽm
Wiktionary
rzecz. cisza ż.
wykrz. cisza
przym. cichy
czas. cichnąć
Wiktionary
(1.1) cichcem, niepostrzeżenie
(1.2) bez rozgłosu, chyłkiem, cichcem, dyskretnie, pod osłoną nocy, po kryjomu, potajemnie, skrycie, tajnie, ukradkiem, w tajemnicy
Wiktionary
nieco cichy; mało słyszalny, niegłośny, niehałaśliwy
SJP.pl
Cichawy – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Sońsk.
Na terenie obecnie istniejącej wsi Cichawy prawdopodobnie już w czasach starożytnych istniały pierwsze formy osadnictwa. Na jednej z żwirowni w latach 60. XX wieku odkryto prymitywne piece hutnicze które nazywano dymarkami. Znaleziono także gliniane skorupy datowana na około 2000 – 3000 lat p.n.e.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
potocznie: po cichu, milczkiem, potajemnie; cichaczem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bez wywoływania hałasu, po cichu, niepostrzeżenie, ukradkiem
(1.2) w tajemnicy przed innymi
Wiktionary
(1.1) Ja nie mówię, że on kręci! Że coś cichcem, na boku, odkłada dla siebie!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕixt͡sɛ̃m, AS: ćiχcẽm
Wiktionary
rzecz. cisza ż.
wykrz. cisza
przym. cichy
czas. cichnąć
Wiktionary
(1.1) cichaczem, niepostrzeżenie
(1.2) cichaczem, potajemnie, skrycie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: cichy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cichy
Wiktionary
IPA: t͡ɕiˈxɛ̃ɲci, AS: ćiχẽńḱi
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. ścichnąć)
(1.1) stawać się stopniowo coraz cichszym lub słabiej słyszalnym
(1.2) przestawać rozmawiać, wydawać dźwięki lub czynić gwar
(1.3) uspokajać się lub stawać się mniej intensywnym (np. o żywiołach)
(1.4) przen. przestawać być obiektem zainteresowania społeczeństwa
Wiktionary
(1.1) Łagodny, pomyślny wiatr cichł powoli, aż wreszcie żagle obwisły jak bezsilne ręce strudzonego robotnika.
(1.2) Obaj dziwnie cichli na dźwięk słowa "Inkwizycja".
(1.3) Mijały godziny. Cichła burza. Kilku żeglarzy wychyliło się spod pokładu i usiłowało przebić wzrokiem ciemności.
Wiktionary
rzecz. cisza ż., cichość ż.
czas. przyciszyć dk., przycichać ndk., wyciszyć dk., wyciszać ndk., uciszać ndk., uciszyć dk.
przym. cichy, zaciszny
przysł. cicho, cichaczem, cichcem, zacisznie
wykrz. cicho, cisza
Wiktionary
(1.1) uciszać się, ściszać się, przycichać, ścichać, ucichać, głuchnąć
(1.2) milknąć, niemieć
(1.4) przycichać
Wiktionary
1. wydający słabo słyszalne dźwięki lub nie wydający ich wcale;
2. spokojny, wycofany
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku
(1.2) przen. nie powodując rozgłosu
wykrzyknik
(2.1) słowo nakazujące odbiorcy zaprzestanie mówienia i wydawania dźwięków
Wiktionary
Cicho – czwarta studyjna (druga polskojęzyczna) płyta Ewy Farnej. Na płycie znajduje się 12 pop-rockowych utworów. Ostatnia piosenka to cover piosenki Urszuli pt. "Dmuchawce, latawce, wiatr" (muzyka Romuald Lipko, słowa Marek Dutkiewicz). Album został wydany 16 marca 2009 i jest polską wersją płyty "Ticho". Płyta dotarła do 16. miejsca listy OLiS w Polsce.
Wikipedia
(1.1) Po ogłoszeniu wyroku w sali zrobiło się bardzo cicho.
(1.1) Możesz powtórzyć? Mówisz tak cicho, że w ogóle cię nie słyszę.
(1.2) Sprawę tej łapówki załatwiono raczej cicho, do prasy nie przedostało się nic.
(2.1) Cicho! Nie mogę się skoncentrować przez tę twoją paplaninę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕixɔ, AS: ćiχo
Wiktionary
rzecz. cisza ż., cichacz ż.
przym. cichy, zaciszny, cichuchny, cichuśki
czas. uciszać, sciszać, wyciszyć, przyciszyć, cichnąć
wykrz. cisza
przysł. zacisznie, z cicha
Wiktionary
buty na miękkiej podeszwie
SJP.pl
cecha mechanizmu lub pojazdu zdolnego do cichego poruszania się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. odprzym. cecha tego, co cichobieżne – zdolne do cichej pracy, do cichego poruszania się
Wiktionary
(1.1) Nowy silnik cechuje się większym momentem obrotowym oraz większą cichobieżnością.
Wiktionary
przym. cichobieżny
Wiktionary
o urządzeniach, pojazdach: pracujący, poruszający się cicho
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) techn. o urządzeniach, maszynach, pojazdach itp.: taki, który pracuje lub porusza się cicho
Wiktionary
(1.1) Cichobieżny silnik indukcyjny o niskim poziomie drgań gwarantuje narzędziu długą żywotność.
Wiktionary
rzecz. cichobieżność ż.
Wiktionary
związany z działalnością cichociemnych
SJP.pl
Ci
Wikipedia
związany z działalnością cichociemnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz polski zrzucany na tereny okupowane w czasie drugiej wojny światowej;
Wiktionary
(1.1) skr. cc
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
prostytutka, nierządnica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wulg. kobieta, która uprawia prostytucję i ukrywa ten proceder przed otoczeniem
(1.2) gwara. więz. skazana utrzymująca stosunki seksualne z wąską grupą skazanych kobiet
(1.5) gwara. uczn. dziewczyna
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕixɔˈdajka, AS: ćiχodai ̯ka
Wiktionary
rzecz. cichodajek
Wiktionary
(1.4) cichodaja, cichodejka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
urządzenie do spłukiwania wodą sedesu, zastępujące tradycyjną spłuczkę
SJP.pl
Cichostów (nazwa oboczna: Kolonia Cichostów) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie parczewskim, w gminie Milanów.
Wieś królewska w powiecie lubelskim województwa lubelskiego w 1786 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wikipedia
buty; obowiązywały w subkulturze Teddy Boysów i rock'n'rollowców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. żart. miękkie pantofle domowe
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕixɔˈstɛ̃mpɨ, AS: ćiχostẽmpy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek
(1.1) neol. liter. cicho i pusto
Wiktionary
(1.1) Na ulicach cichosza / na chodnikach cichosza / nie ma Mickiewicza / i nie ma Miłosza.
Wiktionary
przym. cichuchny, cichuśki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cichowski – polskie nazwisko utworzone sufiksem -(ow)ski od popularnych nazw miejscowych takich jak Cichowo, Cichów lub Ciche.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cichoń (929 m) – szczyt w Beskidzie Wyspowym, położony w tzw. paśmie Ostrej. Na mapie Geoportalu brak takiego szczytu, opisano natomiast w tym miejscu dwa wierzchołki: Tokań (922 m) i Księża Góra (924 m), a nazwa Cichoń oznacza część lasu na ich północno-zachodnich stokach. Przez miejscową ludność nazywany był Tokoniem, co mogłoby wskazywać, że kiedyś odbywały tu swoje toki głuszce. Obecnie miejscowa ludność używa nazwy Cichoń.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. cisza, milczenie
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕixɔɕt͡ɕ, AS: ćiχość
Wiktionary
przym. cichy, zaciszny, cichuchny, cichuśki
rzecz. cisza ż.
wykrz. cisza
czas. wyciszyć, przyciszyć, cichnąć
przysł. zacisznie
Wiktionary
(1.1) cisza
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: cichy
SJP.pl
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichuteczki, cichuśki, cichusieńki, cichusi, cichutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bardzo słabo słyszalny
(1.2) bardzo niepozorny
Wiktionary
rzecz. cichość ż.
przym. cichuteczki, cichuteńki, cichutki, cichy, cichuśki
przysł. cicho, cichosza, cichuśko, cichuteczko, cichuteńko, cichutko
wykrz. cicho
Wiktionary
(1.1) cichuśki, cichutki
(1.2) cichuśki, cichutki
Wiktionary
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichuteczki, cichuśki, cichusieńki, cichutki, cichuchny
SJP.pl
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichuteczki, cichuśki, cichutki, cichusi, cichuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cichy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕixuˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ćiχuśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichutki, cichuśki, cichusieńki, cichusi, cichuchny
SJP.pl
zdrobnienie od: cichy; cichutki, cichuteczki, cichuśki, cichusieńki, cichusi, cichuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cichy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕixuˈtɛ̃ɲci, AS: ćiχutẽńḱi
Wiktionary
przym. cichutki, cichuchny, cichuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichuteczki, cichuśki, cichusieńki, cichusi, cichuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: cichy
Wiktionary
(1.1) Nie odczuwał czyjejś wcześniejszej obecności, nie słyszał cichutkiego, szemrzącego chrobotania.
Wiktionary
IPA: t͡ɕiˈxutʲci, AS: ćiχutʹḱi
Wiktionary
przym. cichy, cichuteńki, cichuchny, cichuśki
przysł. cichutko
Wiktionary
(1.1) cichuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: cichy; cichuteńki, cichuteczki, cichutki, cichusieńki, cichusi, cichuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cichy
Wiktionary
(1.1) Z ukrytego gniazda dochodziło cichuśkie: pii, pii...
Wiktionary
IPA: t͡ɕiˈxuɕci, AS: ćiχuśḱi
Wiktionary
rzecz. cichość ż.
przym. cichuchny, cichuteczki, cichuteńki, cichutki, cichy
przysł. cicho, cichosza, cichuśko, cichuteczko, cichuteńko, cichutko
wykrz. cicho
Wiktionary
(1.1) cichuchny, cichutki
Wiktionary
1. wydający słabo słyszalne dźwięki lub nie wydający ich wcale;
2. spokojny, wycofany
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) o małej głośności
(1.2) spokojny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Strasznie denerwuje mnie wentylator w moim komputerze. Muszę wymienić go na jakiś cichszy.
(1.2) Pan Karol nigdy nikomu nie przeszkadzał, to cichy i spokojny człowiek.
(1.2) Cicha noc, święta noc, pokój niesie ludziom wszem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕixɨ, AS: ćiχy
Wiktionary
rzecz. cichość ż., cisza ż.
czas. cichnąć, wyciszyć dk., wyciszać ndk., ściszać ndk., ściszyć dk., przyciszać ndk., przyciszyć dk.
przym. cichutki, zaciszny, cichuchny, cichuśki
przysł. cicho, zacisznie, cichaczem, cichcem, z cicha
wykrz. cicho, cisza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Spisz. ciuciubabka
Wiktionary
(1.1) gw. Spisz ciemny dziad, ciemny marek
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ciciborem, dotyczący Cicibora
Wiktionary
(1.1) Gdy wieczorne gasną zorze • w Ciciborze, w Ciciborze, • pustką razi każde łoże • w ciciborską noc ad hoc.
Wiktionary
rzecz. Cicibór m., Ciciborek m., ciciborzanin m., ciciborzanka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. zob. Cicibór Mały.
(1.2) geogr. zob. Cicibór Duży.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kiedy ranne wstają zorze • w Ciciborze, w Ciciborze, • budzą się dziewczęta hoże • Cicibora kwiat od lat.
Wiktionary
rzecz. ciciborzanka ż., ciciborzanin m.
:: zdrobn. Ciciborek m.
przym. ciciborski
Wiktionary
miasto w Chinach; Qiqihar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. frędzel, kłąb
Wiktionary
[czytaj: cziczisbeo] przyjaciel domu, mający dwuznaczne zamiary w stosunku do pani domu
SJP.pl
Ci
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwa fonetyczna litery Ć
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) D. lp. zaimka osobowego ty
Wiktionary
(1.1) Dla ciebie wszystko zrobię mamo.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛbʲjɛ, AS: ćebʹi ̯e
Wiktionary
(1.1) cię
Wiktionary
cieknąć;
1. spływać powoli; sączyć się;
2. przepuszczać wodę; przeciekać;
3. o ptakach łownych, czasem innej zwierzynie: biec szybko i niepostrzeżenie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pociec)
(1.1) płynąć powoli małymi strużkami
(1.2) przepuszczać wodę z powodu nieszczelności
Wiktionary
rzecz. ociekacz m., cieczka ż.
przym. ciekły
Wiktionary
(1.1) cieknąć
Wiktionary
skrót od: Centrala Importowo-Eksportowa Chemikaliów; CIECh
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Ciechosław
Wiktionary
(1.1) Protoplastą tego zacnego rodu miał być prastary Ciech.
Wiktionary
rzecz. cieszyńskość ż., Ciechosław m., Ciechosława ż., Cieszyn m.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ciechan z małżonką; Ciechanowie
SJP.pl
mieszkaniec Ciechanowca
SJP.pl
mieszkanka Ciechanowca
SJP.pl
mieszkaniec Ciechanowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ciechanowa
(1.2) osoba pochodząca z Ciechanowa, urodzona w Ciechanowie
Wiktionary
rzecz. Ciechanów m.
:: fż. ciechanowianka ż.
przym. ciechanowski
Wiktionary
mieszkanka Ciechanowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ciechanowa
(1.2) kobieta pochodząca z Ciechanowa, urodzona w Ciechanowie
Wiktionary
(1.1) To była wyjątkowa edycja, szczególnie dla młodej ciechanowianki, która została laureatką programu telewizyjnego…
Wiktionary
rzecz. Ciechanów m.
:: fm. ciechanowianin m.
przym. ciechanowski
Wiktionary
Ciechanowice (do 1945 r. niem. "Rudelstadt") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kamiennogórskim, w gminie Marciszów, w przełomie Bobru, na pograniczu Gór Kaczawskich i Rudaw Janowickich w Sudetach Zachodnich.
W miejscowości jest przystanek kolejowy Ciechanowice.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ciechan z małżonką; Ciechanostwo
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
IPA: ˌt͡ɕɛxãˈnɔvʲjɛt͡s, AS: ćeχãnovʹi ̯ec
Wiktionary
przymiotnik od: Ciechanowiec
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Ciechanów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Ciechanowa, związany z Ciechanowem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌt͡ɕɛxãˈnɔfsʲci, AS: ćeχãnofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Ciechanów m., ciechanowianin mos., ciechanowianka ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Ciechanów
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ciechana lub z nim związany
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
IPA: t͡ɕɛˈxãnuf, AS: ćeχãnuf
Wiktionary
rzecz. ciechanowianin m., ciechanowianka ż.
przym. ciechanowski
Wiktionary
Ciechanówko – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie działdowskim, w gminie Lidzbark. Leży 4 km od Lidzbarka na drodze wojewódzkiej nr 541 w kierunku Lubawy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ciechlin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie grójeckim, w gminie Pniewy.
Wikipedia
wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim
SJP.pl
Ciechnowo (nazwa oboczna: Ciechnowa, niem. "Technow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Sławoborze.
Według danych z 1 stycznia 2011 roku wieś liczyła 67 mieszkańców.
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w województwie kujawsko-pomorskim;
Wiktionary
Ciechocinek – miasto w Polsce położone w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, na Kujawach.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ɕɛxɔˈt͡ɕĩnɛk, AS: ćeχoćĩnek
Wiktionary
rzecz. Ciechocin m., ciechocinianin m., ciechocinianka ż.
przym. ciechocinecki, ciechociński
Wiktionary
1. mieszkaniec Ciechocina;
2. mieszkaniec Ciechocinka
SJP.pl
mieszkanka Ciechocinka lub Ciechocina
SJP.pl
przymiotnik od: Ciechocin, Ciechocinek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dzielnica Płocka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Ciechomir – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim
SJP.pl
Ciechostowice – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie szydłowieckim, w gminie Szydłowiec. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.;
Wiktionary
Ciechosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Ciecho-" („uciecha, pociecha”) i "-sław" („sława”). Imię to mogło oznaczać „sławiący radość”. Zdrobnieniem jest "Ciech", od którego bierze nazwę polskie miasto Cieszyn. Zob. też Ciesław, Cieszysław.
Wikipedia
(1.1) Nasz teść jest nie w sosie, bo daliśmy synowi na imię Ciechosław.
Wiktionary
rzecz. Cieszyn m., Ciesław m., Cieszysław m.
:: zdrobn. Ciech m.
:: fż. Ciechosława ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Ciechosław
Wiktionary
Ciechosława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów "Ciecho-" ("uciecha, pociecha") i "-sława" ("sława"). Imię to mogło oznaczać "sławiąca radość". Zob. też Ciesława. W źródłach polskich poświadczone od XIII wieku (1265 rok).
Ciechosława imieniny obchodzi 30 czerwca, 4 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Ciotka Ciechosławy prowadzi butik w centrum Katowic.
(1.1) Źródła polskie poświadczają używanie imienia Ciechosława w XIII wieku.
Wiktionary
rzecz. Ciesława ż., Ciech m., Cieszyn m.
:: fm. Ciechosław m.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Ciechosławy lub z nią związany
SJP.pl
Ciechosław z małżonką; Ciechosławowie
SJP.pl
Ciechosław z małżonką; Ciechosławostwo
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie śląskim
SJP.pl
Ciechowice ( Schichowitz, w latach 1936-1945 Oderbrück, pol. po wojnie przejściowo "Szychowice") – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Nędza, na prawym brzegu Odry.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie katowickim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Grzegorz Ciechowski (1957-2001), polski muzyk
SJP.pl
Ciechów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie średzkim, w gminie Środa Śląska.
Wikipedia
samiec cietrzewia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina strączkowa uprawiana w gorącym i suchym klimacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cicer|L.|ref=tak., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny bobowatych;
(1.2) bot. roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
(1.3) spoż. nasiona ciecierzycy (1.2)
Wiktionary
Ciecierzyca ("Cicer") – rodzaj roślin z rodziny bobowatych. Do rodzaju należy 45 gatunków. Występują na obszarze od Wysp Kanaryjskich do centralnej Azji i północno-wschodniej Afryki, z największym zróżnicowaniem w rejonie Morza Śródziemnego. W Polsce brak przedstawicieli tego rodzaju z wyjątkiem przejściowo dziczejącej ciecierzycy pospolitej "C. arietinum".
Wikipedia
(1.2) Hummus to pasta z ciecierzycy i tahini.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̇t͡ɕɛˈʒɨt͡sa, AS: ćėćežyca
Wiktionary
rzecz. cieciorka ż., Ciecierzyce nmos.
przym. ciecierzycowy, cieciorkowy, ciecierzycki
Wiktionary
(1.1) groch włoski
(1.3) pot. cieciorka
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Ciecierzycami, dotyczący Ciecierzyc
Wiktionary
rzecz. Ciecierzyce nmos., ciecierzyca ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
samica cietrzewia; cieciorka
SJP.pl
1. samica cietrzewia; cieciora;
2. bylina z rodziny motylkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Coronilla|L.|ref=Coronilla (Fabaceae)., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
(1.2) spoż. kulin. nasiona ciecierzycy pospolitej, nazwa systematyczna|Cicer arietinum|ref=tak.
(1.3) ornit. samica cietrzewia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Niektóre gatunki cieciorki uprawiane są jako rośliny ozdobne.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇ˈt͡ɕɔrka, AS: ćėćorka
Wiktionary
rzecz. ciecierzyca ż.
Wiktionary
(1.2) groch włoski
Wiktionary
gatunek ptaka z rodziny kurowatych
SJP.pl
Cieciornik, jarząbek cieciornik ("Bonasa umbellus") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Bonasa. Zamieszkuje Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
gwarowo: żona stróża, dozorcy
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie lubuskim
SJP.pl
Cieciszów – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żagańskim, w gminie Szprotawa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ekspresywnie, pogardliwie o dozorczyni, portierce (zwłaszcza w hotelu robotniczym, w akademiku)
SJP.pl
potocznie: budka stróża; stróżówka
SJP.pl
ciało w ciekłym stanie skupienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.
(1.1) Ciecz w tym zbiorniku to benzyna.
(1.1) Temperaturę, w której ciecz zmienia się w gaz, nazywamy temperaturą wrzenia.
(1.1) Lejka można używać między innymi wtedy, gdy trzeba przelać ciecz z jednego pojemnika do drugiego.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛt͡ʃ, AS: ćeč
Wiktionary
rzecz. cieczka ż., naciek mrz., nadciekłość
przym. ciekły
czas. cieknąć
Wiktionary
(1.1) płyn
Wiktionary
cieknąć;
1. spływać powoli; sączyć się;
2. przepuszczać wodę; przeciekać;
3. o ptakach łownych, czasem innej zwierzynie: biec szybko i niepostrzeżenie
SJP.pl
Cieczenie to jeden z zachodzących na stokach grawitacyjnych ruchów masowych (procesów masowych), charakterystyczny dla wilgotnego klimatu równikowego Jest to powolne spełzywanie grubej warstwy zwietrzeliny mocno nasączonej wodą, które zachodzi często pod warstwą roślinności.
Wikipedia
okres wzmożonego popędu płciowego u samic niektórych ssaków; ruja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. wet. kynol. ruja u suki psowatych
Wiktionary
rzecz. ciecz ż., ciek m., cieczenie n., cieknięcie n., wycieczenie n., wycieknięcie n.
czas. ciec ndk., cieknąć ndk., wyciec dk., wycieknąć dk.
przym. ciekły
Wiktionary
przyrząd odmierzający ilość cieczy, jaka przez niego przepływa
SJP.pl
związany z cieczą
SJP.pl
1. bieg wody, np. strumienia, rzeki; płynięcie, prąd, nurt;
2. w łowiectwie (zazwyczaj w liczbie mnogiej): noga ptaka z rodziny kuraków; zgrzebło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bieg cieczy, strumień płynącej cieczy
(1.2) łow. noga ptaka z rodziny kuraków
Wiktionary
Ciek – ogólne określenie wszelkiego rodzaju wód powierzchniowych liniowych, płynących pod wpływem siły ciężkości, płynące stale lub w ciągu dłuższych okresów w wyżłobionych przez siebie łożyskach otwartych. Pojęcie cieku należy łączyć z płynącą wodą i korytem przez nią wyżłobionym.
Wikipedia
(1.1) W naturze wyróżniamy cieki wodne podziemne i otwarte.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛk, AS: ćek
Wiktionary
rzecz. przeciek m., cieczka ż.
przym. ciekły
Wiktionary
(1.2) zgrzebło
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciekać.
Wiktionary
czas. ciekać ndk.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. ciekawy. (forma orzecznikowa)
Wiktionary
(1.1) Jestem ciekaw, czy jutro też przyjdą.
Wiktionary
przym. ciekawy, ciekawski
przysł. ciekawie
rzecz. ciekawska ż., ciekawski mos.
Wiktionary
(1.1) ciekawy
Wiktionary
kobieta dociekliwa, interesująca się kimś lub czymś, pragnąca się czegoś dowiedzieć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób ciekawy
Wiktionary
(1.1) Jeszcze rozsądniej, ciekawiej od strony konstrukcyjnej, zabezpieczono zespół napędowy przed emisją nadmiaru podczerwieni.
Wiktionary
przym. ciekawy, ciekaw, ciekawski, nieciekaw
rzecz. ciekawość ż., ciekawska ż., ciekawski mos.
czas. ciekawić
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: ciekawie, ciekawo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciekawić.
Wiktionary
czas. ciekawić
Wiktionary
czasownik
(1.1) interesować, wzbudzać czyjąś ciekawość
Wiktionary
(1.1) Ciekawi mnie co ona tam ma.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈkavʲit͡ɕ, AS: ćekavʹić
Wiktionary
przym. ciekawy, ciekawski
rzecz. ciekawski mos., ciekawska ż., ciekawienie n., zaciekawienie n., ciekawość
czas. zaciekawić
przysł. ciekawie
Wiktionary
drobny fakt lub zjawisko budzące zainteresowanie; osobliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) szczegół lub informacja budząca zainteresowanie
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛkaˈvɔstka, AS: ćekavostka
Wiktionary
przym. ciekawy
rzecz. ciekawość ż.
Wiktionary
przymiotnik od: ciekawostka
SJP.pl
dążenie do poznania czegoś, interesowanie się czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Dzieci mają naturalną ciekawość otaczającego je świata.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈkavɔɕt͡ɕ, AS: ćekavość
Wiktionary
rzecz. ciekawostka ż., zaciekawienie n., ciekawski m., ciekawska ż.
czas. ciekawić ndk., zaciekawić dk.
przym. ciekawy, ciekawski
przysł. ciekawie
Wiktionary
(1.1) zaciekawienie, zainteresowanie
Wiktionary
kobieta interesująca się cudzymi sprawami; wścibska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta zbyt ciekawa, wścibska
Wiktionary
(1.1) Powiedz ciekawskiej, żeby nie wtykała nosa w nie swoje sprawy.
Wiktionary
rzecz. ciekawość ż., ciekawskość ż.
:: fm. ciekawski m.
czas. ciekawić ndk.
przysł. ciekawsko, ciekawiej, ciekawie
przym. ciekaw, ciekawy, ciekawski, nieciekaw
Wiktionary
wścibski; potocznie:
1. zbyt dociekliwy, nadmiernie ciekawy, nazbyt interesujący się cudzymi sprawami;
2. wyrażający zbytnią ciekawość, np. ciekawskie spojrzenia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. odznaczający się zbytnią ciekawością
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. człowiek zbyt ciekawy, wścibski
Wiktionary
(1.1) Czy ten typek nie jest przypadkiem zbyt ciekawski?
(2.1) Tłumek ciekawskich zgromadził się przy wybiegu z antylopami.
Wiktionary
rzecz. ciekawość ż., ciekawskość ż.
:: fż. ciekawska ż.
czas. ciekawić ndk.
przym. ciekaw, ciekawy, nieciekaw
przysł. ciekawsko, ciekawie
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dociekliwość, pragnienie poszerzenia wiedzy
Wiktionary
rzecz. ciekawski mos., ciekawska ż.
przym. ciekawski
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: ciekawy
SJP.pl
1. interesujący się, pragnący się czegoś dowiedzieć; dociekliwy;
2. wzbudzający ciekawość; interesujący; osobliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
(1.2) taki, który wzbudza zainteresowanie
(1.3) łódź. taki, który szybko chodzi, cieka
(1.4) stpol., łow. rączy
Wiktionary
(1.1) Jestem ciekawy, gdzie znajdziecie otwarty sklep o tej porze.
(1.2) Ta książka jest bardzo ciekawa. Przeczytałam ją w dwa dni.
(1.3) Nasz pies jest więcej ciekawy, wiecznie cieka po wsi.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈkavɨ, AS: ćekavy
Wiktionary
rzecz. ciekawość ż., ciekawostka ż., zaciekawienie n., ciekawska ż., ciekawski mos.
czas. ciekawić, ciekać
przym. ciekawski, ciekaw, nieciekaw
przysł. ciekawie
Wiktionary
(1.1) zaciekawiony, dociekliwy
(1.2) interesujący
(1.3) ruchliwy
Wiktionary
ciekać się - o samicach niektórych ssaków (głównie psowatych i kotowatych): mieć cieczkę
SJP.pl
czasownik
(1.1) łódź. pogard. szybko chodzić
czasownik zwrotny ciekać się
(2.1) daw. zob. dzikać się.
Wiktionary
(1.1) Cieka na tych kulosach aż się kurzy.
Wiktionary
rzecz. ciekanie n., ciekus
przym. ciekawy
Wiktionary
w gwarze łowieckiej: nogi ptaków z rodziny kurakowatych (grzebiących); zgrzebła
SJP.pl
Cieklin – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Dębowiec. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cieklin.
Od 2008 roku funkcjonuje w Cieklinie Muzeum Narciarstwa im. Stanisława Barabasza.
Wikipedia
ciec;
1. spływać powoli; sączyć się;
2. przepuszczać wodę; przeciekać;
3. o ptakach łownych, czasem innej zwierzynie: biec szybko i niepostrzeżenie
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. pocieknąć)
(1.1) płynąć powoli strużkami
(1.2) być nieszczelnym dla cieczy
(1.3) łow. biec szybko
Wiktionary
(1.1) Cieknie mi z nosa, czy to grypa, czy przeziębienie?
(1.2) Nie potrafił nawet naprawić cieknącego kranu.
Wiktionary
rzecz. cieczka ż., ciecz ż.
przym. ciekły
Wiktionary
(1) war. ciec
(1.2) przeciekać
(1.3) umykać
Wiktionary
Ciekocinko (kaszb. "Cékòcënko") – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego nad rzeką Chełst. Osada jest częścią składową sołectwa Ciekocino.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Wikipedia
Ciekocino (kaszb. "Cékòcëno, niem. Zackenzin") – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego nad rzeką Chełst. Wieś jest siedzibą sołectwa "Ciekocino", w którego skład wchodzi również miejscowość Ciekocinko.
Wikipedia
zawierający substancję mogącą zmieniać swój stan z ciekłego w krystaliczny i odwrotnie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. techn. zawierający substancję zmieniającą swój stan skupienia z ciekłego w krystaliczny i odwrotnie
Wiktionary
→ ciekły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ciekłe
Wiktionary
przym. ciekły
przysł. ciekle
Wiktionary
mający właściwości cieczy; cieknący, płynny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. mający właściwości cieczy
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lm. nmos. przesz. od: ciec
Wiktionary
(1.1) W krioterapii stosuje się różne gazy, między innymi ciekły azot, dwutlenek węgla oraz zimne powietrze.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛkwɨ, AS: ćeku̯y
Wiktionary
rzecz. ciekłość ż., ciecz, nadciekłość, cieczka, ciek, wyciek, zaciek, przeciek, naciek, ściek
czas. ciec, cieknąć, wyciec, wyciekać, wycieknąć, przeciec, przeciekać, przecieknąć, naciec, naciekać, nacieknąć, ściec, ściekać, ścieknąć
przym. nadciekły
Wiktionary
(1.1) płynny, cieknący
Wiktionary
zdrobnienie od: cielak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: cielak
Wiktionary
(1.1) Na łące pasła się krowa z cielaczkiem.
Wiktionary
rzecz. cielak mzw., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos., cielec mzw., cielę n., cielętnik mrz., cieliczka ż.
przym. cielny
Wiktionary
(1.1) cielak
Wiktionary
młode krowy; cielę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. młode bydła domowego, cielę
(1.2) łow. młode jelenia
Wiktionary
(1.1) Biegali za cielakiem, bo im zwiał.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛlak, AS: ćelak
Wiktionary
rzecz. cielę n., cielętnik mrz., cielec mzw., cielaczek m., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos., cieliczka ż.
przym. cielny, cielęcy
czas. cielić się, ocielić się
Wiktionary
(1.1) reg. śl. cielok
Wiktionary
młody byczek, cielak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) przest. młody byk, większe cielę
Wiktionary
Cielec (niem. "Czielitz") – osada leśna w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Boronów, obecnie niezamieszkana.
Osada położony jest w południowej części gminy Boronów, na jej terenie znajduje się pomnikowa lipa oraz budynek dawnej gajówki.
Wikipedia
(1.1) Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu.
Wiktionary
rzecz. cielę n., cielak m., cielaczek m., cielica ż., cieliczka ż., cielęciarnia ż., cielęcina ż., cielenie n., cielność ż., cielętnik mrz., ocielenie n., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos.
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
(1.1) byczek, buhajek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛlɛˈɕɛ̇̃j̃stfɔ, AS: ćeleśė̃ĩ ̯stfo
Wiktionary
przym. cielesny
Wiktionary
→ cielesny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała
Wiktionary
rzecz. ciało n.
przym. cielesny
Wiktionary
1. dotyczący ciała człowieka;
2. posiadający ludzką postać, fizyczny;
3. związany z pociągiem płciowym; zmysłowy, seksualny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący ciała i cielesności
Wiktionary
(1.1) Ale mu powiem: święty Pietruńku! zaklinam cię na ucho Malchusowe, nie czyńże mi wstrętu, boć to poganie tak mi popsowali szatki cielesne…
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈlɛsnɨ, AS: ćelesny
Wiktionary
rzecz. ciało n., ciałko n., cielsko n., cielesność ż., ucieleśnienie n., cielesieństwo n.
czas. ucieleśniać ndk.
przysł. cieleśnie
Wiktionary
(1.1) fizyczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Cieleszyn – (niem. "Friedrichsdank") wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Pruszcz. Jej obszar wynosi 444 ha. Według spisu powszechnego z 31 marca 2011 roku wieś liczyła 175 mieszkańców.
Wieś sąsiaduje ze Zbrachlinem, Konstantowem, Niewieścinem i Suponinem.
Wikipedia
wieś w Polsce położona w województwie lubelskim
SJP.pl
Cieleśnica – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Rokitno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Rokitno. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 502 mieszkańców.
Wikipedia
młoda jałówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. młoda krowa, która nie miała jeszcze potomstwa
Wiktionary
rzecz. cielec mzw., cielę n.
:: zdrobn. cieliczka ż.
przym. cielny
Wiktionary
(1.1) jałoszka, jałówka
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Cieliczanka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Supraśl.
Wikipedia
cielę, samiczka w pierwszych trzech miesiącach życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. zdrobn. od cielica
Wiktionary
(1.1) Pamięta ją małą cieliczką, zabeczaną, potem jałówką większą, strasznie chytką, a wreszcie krową stateczną już od siedmiu lat.
Wiktionary
rzecz. cielę n., cielątko n., cielak mzw., cielaczek mzw., cielica ż., cielęcina ż., cielęcinka ż., cielec mzw., cielenie n., ocielenie n., cielętnik mrz., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos.
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim
SJP.pl
Cielimowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Niechanowo. Od północy sąsiaduje z Gnieznem. We wsi znajduje się dwór z przełomu XIX i XX wieku, oraz pomnik upamiętniający wizytę papieża Jana Pawła II w 1979 w Gnieźnie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Wikipedia
nieco czerwony o cielistym odcieniu
SJP.pl
czerwony o cielistym odcieniu
SJP.pl
jasnobeżowy (mający kolor mlecznej kawy) z delikatnym bladym różem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kolorze skóry białego człowieka
(1.2) stpol. otyły
Wiktionary
(1.1) Wolę czarne rajstopy niż cieliste.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈlʲistɨ, AS: ćelʹisty
Wiktionary
rzecz. ciało n.
Wiktionary
cielić się (o krowie i niektórych innych zwierzętach): rodzić cielę
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie lubuskim
SJP.pl
Cielmów (niem. "Zilmsdorf") – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Tuplice. Wieś jest położona nad drogą wojewódzką nr 294. Cielmów jest 2 km na wschód od Tuplic, i 26 km na zachód od Żar. Wieś liczy ok. 350 mieszkańców.
Wikipedia
o zwierzęciu (krowie lub samicy niektórych innych zwierząt roślinożernych): ciężarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o krowie, w rodzaju żeńskim (cielna): spodziewająca się potomstwa
(1.2) stpol. cielesny
Wiktionary
(1.1) W środę, 19 czerwca, nieznani sprawcy wyprowadzili z pastwiska w Sucharach (gm. Nakło) wysoko cielną krowę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛlnɨ, AS: ćelny
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. cielę n., cielątko n., cielak mzw., cielaczek mzw., cielica ż., cieliczka ż., cielęcina ż., cielęcinka ż., cielec mzw., cielenie n., ocielenie n., cielętnik mrz., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos.
:: czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
:: przym. cielęcy
(1.2)
:: rzecz. ciało n., ciałko n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zootechn. cielę
Wiktionary
(1.1) Laufrowali za cielokym, bo im uciyk.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Cieloszka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Turośl.
Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 647
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Parafia św. Jana Chrzciciela w Turośli.
Wikipedia
zgrubienie od: ciało
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. ciało
Wiktionary
(1.1) Zwlókłbyś już to cielsko z kanapy.
Wiktionary
rzecz. ciało n.
przym. cielesny
Wiktionary
(1.1) zdrobn. ciałko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce położona w województwie łódzkim
SJP.pl
Cielądz – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie rawskim, w gminie Cielądz.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie bielskim ziemi rawskiej województwa rawskiego. Lokacja miejska w 1773 roku.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cielądz. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Cielądz.
Wikipedia
przymiotnik od: Cielądz
SJP.pl
pieszczotliwe zdrobnienie od: cielę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od cielę
Wiktionary
(1.1) Skierdż (po koroniarsku: pastuch), który już zdążył dobiec, postawił na chwiejne nóżki małe wilgotne cielątko.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈlɔ̃ntkɔ, AS: ćelõntko
Wiktionary
rzecz. cielę n., cieliczka ż.
przym. cielny
Wiktionary
1. małe, młode przeżuwaczy, np. krowy, łani;
2. potocznie: osoba głupawa, nieenergiczna itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zootechn. młode bydła domowego;
(1.2) zool. młody osobnik dużych ssaków roślinożernych, np. żubrów, hipopotamów, wielbłądów
(1.3) zool. młody osobnik ssaków morskich, np. fok, delfinów
(1.4) pot. przen. człowiek niezaradny, przesadnie potulny
Wiktionary
Cielę, cielak – młode bydła domowego (choć nazwą tą określa się też młode niektórych innych ssaków, m.in. jeleni, bizonów, wielbłądów, słoni, żyraf, hipopotamów, nosorożców, fok, łosi, wielorybów i niektórych płetwonogich). Narodziny cielaka nazywane są cieleniem.
Wikipedia
(1.1) Szedł chłop na jarmark, ciągnąc cielę na powrozie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛlɛ, AS: ćele
Wiktionary
rzecz. cielęcina ż., cielęcinka ż., cielec m., cielenie n., ocielenie n.
:: zdrobn. cielątko n.
:: fm. cielak m., cielaczek m.
:: fż. cielica ż., cieliczka ż.
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
(1.1) cielak, cielaczek; reg. śl. cielok
(1.4) fajtłapa
Wiktionary
mięso cielęce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. mięso z młodej krowy (cielęcia)
(1.2) kulin. potrawa z cielęciny (1.1)
(1.3) pot. przen. o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Opinię zdrowego mięsa miała wołowina i delikatniejsza cielęcina.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛlɛ̃ɲˈt͡ɕĩna, AS: ćelẽńćĩna
Wiktionary
rzecz. cielę n., cielętnik mrz., cielec mzw., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos.
:: zdrobn. cielęcinka ż.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
zdrobnienie od: cielęcina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cielęcina
(1.2) pieszcz. cielęcina
Wiktionary
(1.2) Na obiadek zaserwowali cielęcinkę z ziemniaczkami i surówki.
Wiktionary
rzecz. cieliczka ż., cielę n., cielęcina ż.
przym. cielny
Wiktionary
1. przymiotnik od: cielę;
2. potocznie: niezdarny, naiwny;
3. cielęcy zachwyt - bezpodstawny, nadmierny zachwyt, bezkrytyczne uwielbienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cielęciem
(1.2) pot. niezbyt mądry
Wiktionary
rzecz. cieliczka ż., cielę n., cielec mzw., cielętnik mrz., cielęcina ż., cielak mzw., Cielętnik mrz., Cielętniki nmos.
przym. cielny
Wiktionary
(1.2) dziecinny, głupawy, głupi, głupiutki, infantylny, naiwny, szczeniacki
Wiktionary
specjalna zagroda w oborze lub na pastwisku przeznaczona dla cieląt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zootechn. obora, czasem także pastwisko lub zagroda, przeznaczone dla cieląt
Wiktionary
Cielętnik (niem. "Kälberhaus") – osada w Polsce, położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, w gminie Braniewo.
W latach 1975–1998 osada administracyjnie należała do województwa elbląskiego. Osada znajduje się w historycznym regionie Warmia.
Wikipedia
rzecz. cielę n., cielak m., cielaczek m., cielica ż., cieliczka ż., cielęciarnia ż., cielęcina ż., cielenie n., cielność ż., cielec m., ocielenie n., Cielętnik m., Cielętniki nmos.
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Zawonia
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie śląskim, w gminie Dąbrowa Zielona
forma rzeczownika.
(2.1) plural|Cielętnik.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cielętnik m., cielę n., cielak m., cielaczek m., cielica ż., cieliczka ż., cielęciarnia ż., cielęcina ż., cielenie n., cielność ż., cielec m., ocielenie n., Cielętnik m.
czas. cielić się ndk., ocielić się dk.
przym. cielęcy, cielny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
dawniej: ciemność
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Ciemianka – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Grabowo.
Na przełomie 1783/1784 wieś leżała w parafii Grabowo, dekanat wąsoski diecezji płockiej i była własnością Choynowskiego, Makarowicza i Potockiego. W 1827 r. było tu 12 domów i 74 mieszkańców. Właścicielem folwarku był Gustaw Choynowski. Folwark zajmował obszar 38 włók. W 1929 r. majątek ziemski miał tu Ludwik Chojnowski (448 mórg). Była tu cegielnia Ad. Koniecznego.
Wikipedia
ciemieniec kędzierzawnik - gatunek pająka z rodziny ciemieńcowatych
SJP.pl
stanowiący jedną z partii górnej części czaszki, związany w jakiś sposób z tą partią; parietalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z okolicą czaszki, otaczającej jej szczyt
Wiktionary
(1.1) Pszczoła posiada oczy dwojakiego rodzaju. Są to (…) oczy złożone, umieszczone po bokach głowy, następnie zaś oczka proste, znajdujące się w części ciemieniowej.
Wiktionary
rzecz. ciemię n., ciemieniucha ż.
Wiktionary
łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy u niemowląt, polegające na tworzeniu się tłustych łusek i strupów o żółtawym zabarwieniu, zanika samoistnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. łagodne łojotokowe zapalenie skóry występujące u niemowląt, najczęściej na ciemieniu;
Wiktionary
Ciemieniucha (łac. "dermatitis seborrhoicum neonatorum") − częsta przypadłość występująca u niemowląt wkrótce po urodzeniu (ale także w okresie dziecięcym), w postaci nadmiernego złuszczania się owłosionej skóry głowy. Mogą też tworzyć się żółtawe łuski; miejsca te nie swędzą.
Wikipedia
rzecz. ciemię n., ciemiączko n.
przym. ciemieniowy
Wiktionary
roślina rosnąca dziko albo sadzona jako roślina ozdobna, mająca zastosowanie w lecznictwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Helleborus|ref=tak., rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Przy sprzyjających warunkach klimatycznych ciemiernik zakwita już w grudniu.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik, AS: ćẽmʹi ̯erʹńik
Wiktionary
(1.1) róża Bożego Narodzenia
Wiktionary
związany z ciemiernikiem
SJP.pl
trująca roślina z rośliny liliowatych, niektóre gatunki stosowane w lecznictwie; ciemiężyca
SJP.pl
Ci
Wikipedia
Ciemień – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Kawęczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Wikipedia
o cechach ciemieńcowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Ciemieńcowate (Dictynidae) – rodzina pająków z podrzędu Opisthothelae i infrarzędu Araneomorphae. Kosmopolityczna, ale bardziej zróżnicowana gatunkowo w strefie umiarkowanej. Dotychczas opisano 496 gatunków współczesnych i 50 wymarłych. W zapisie kopalnym znana od paleogenu.
Wikipedia
o cechach ciemieńcowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Cieminko ( Zemmin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, w gminie Złocieniec.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego. Do 31 grudnia 2018 znajdowała się w gminie Ostrowice. W roku 2007 wieś liczyła 63 mieszkańców.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miękkie spojenie kości czaszki u niemowląt, z czasem zarastające
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. miękkie spojenie łączące kości czaszki płodu, noworodka i niemowlęcia, z czasem ulegające skostnieniu;
Wiktionary
Ciemiączko ( fonticulus) – nieskostniałe spojenie łączące kości czaszki u noworodków i niemowląt, wypełnione błoną łącznotkankową leżące w miejscu styku trzech lub czterech kości.
Wikipedia
(1.1) Ciemiączka umożliwiają prawidłowy wzrost mózgu bobasa.
Wiktionary
rzecz. ciemię n., ciemieniucha ż.
przym. ciemiączkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący ciemiączki
Wiktionary
rzecz. ciemiączko n.
Wiktionary
spojenie łączące kości czaszki u noworodków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. anat. górna część czaszki, znajdująca się wokół jej szczytu
Wiktionary
(1.1) Na to gawędziarz całkiem już wyszedł z siebie i rąbnął go lagą w ciemię.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mʲjɛ, AS: ćẽmʹi ̯e
Wiktionary
przym. ciemieniowy
rzecz. ciemiączko n., ciemieniucha ż.
Wiktionary
(r. męski) ktoś niezdarny; niedołęga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński
(1.1) pot. obraź. osoba niezaradna, ślamazarna, niezdarna i niedołężna
(1.2) pot. obraź. maruda, nudziarz, zrzęda
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) daw. mozół, trud
(2.2) zool. nazwa systematyczna|Hexatoma|ref=tak., rodzaj owada z rzędu muchówek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) BARTOLO. I powiedzno jeszcze: jak smakowały małej Figaro cukierki, które jej zaniosłeś? (…) FIGARO. A, a; te cukierki, dziś rano? Jakiż ze mnie ciemięga! Zupełnie mi wyleciały z głowy…
(2.1) Życie z tobą to wieczna ciemięga — powiedziała z wielką goryczą.
Wiktionary
rzecz. Ciemięga mos./ż., ciemięgostwo n., ciemięgowstwo n.
czas. ciemięgać ndk.
Wiktionary
(1.1) niedołęga, stpol. szemięga
(1.2) nudziarz, mantyka, stpol. zmuda
(2.1) mozół, trud
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Ciemięrzowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Orły. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
podniośle: ucisk, prześladowanie; gnębienie, ciemiężenie
SJP.pl
Ciemiętniki – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Kluczewsko. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
ten, kto ciemięży, gnębi; ciemiężca, ciemiężyciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto ciemięży
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃ˈmʲjɛ̃w̃st͡sa, AS: ćẽmʹi ̯ẽũ̯sca
Wiktionary
rzecz. ciemięstwo n., ciemiężca m., ciemiężyciel m., ciemiężenie n., ciemiężony m.
czas. ciemiężyć ndk.
przym. ciemięski, ciemięźliwy, ciemiężliwy
Wiktionary
(1.1) ciemiężca, ciemiężyciel, gnębiciel, prześladowca
Wiktionary
ten, kto ciemięży, gnębi; ciemięzca, ciemiężyciel
SJP.pl
człowiek gnębiony, prześladowany
SJP.pl
trująca roślina z rośliny liliowatych, niektóre gatunki stosowane w lecznictwie; ciemierzyca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Veratrum|L.|ref=tak., rodzaj trujących bylin z rodziny melantkowatych;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Ciemiężyca występuje w górach i na wilgotnych łąkach.
Wiktionary
(1.1) ciemierzyca
Wiktionary
ten, kto pozbawia swobody, gnębi lub prześladuje, wykorzystując swoją władzę; ciemięzca, ciemiężca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba, która środkami władzy, takimi jak pozbawianie swobód i nakładanie kar, ogranicza czyjąś wolność
Wiktionary
(1.1) Ale uczucia bledną. Na widok dawnego ciemiężyciela na ławie oskarżonych nawet nic szczególnego nie poczuł.
Wiktionary
rzecz. ciemięzca mos., ciemiężycielka ż.
przym. ciemiężycielski
czas. ciemiężyć
Wiktionary
(1.1) ciemięzca
Wiktionary
związany z ciemiężycą
SJP.pl
trująca roślina o jajowatych liściach i niewielkich białych kwiatach, rosnąca na skalistym podłożu, suchych zboczach, w widnych zaroślach, mająca zastosowanie w lecznictwie
SJP.pl
Ci
Wikipedia
wyzyskiwać, niewolić, dławić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przest. książk. pozbawiać możliwości swobodnego życia
Wiktionary
(1.1) Władca ciemiężył poddanych surowymi podatkami.
Wiktionary
rzecz. ciemięzca mos., ciemiężenie n., ciemiężyciel mos.
przym. ciemięski
Wiktionary
(1.1) dręczyć, gnębić, prześladować, uciskać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bez dostatecznego oświetlenia
Wiktionary
(1.1) W klasie było duszno, ciemnawo i nauczyciel polecił dyżurnej otworzyć okno i zapalić światło.
Wiktionary
rzecz. ciemniak mzw./mos., ciemnia ż.
Wiktionary
1. trochę za ciemny, niedostatecznie oświetlony; przyciemny;
2. mający ciemny odcień;
3. mający kolor skóry zbliżony do brązowego; śniady
SJP.pl
pomieszczenie umyślnie pozbawione światła, skrzynia światłoszczelna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. ciemność ż., ciemnica ż., ciemniak m., ciemniaczka ż., przyciemnienie n., przyciemnianie n., ściemnianie n., ściemnienie n., ściema ż., ciemno n.
czas. ciemnieć, przyciemniać ndk., przyciemnić dk., ściemniać ndk., ściemnić dk.
przym. ciemniowy, ciemny, ciemnawy
przysł. ciemno, ciemnawo
Wiktionary
(1.1) ciemnia fotograficzna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od ciemniak
Wiktionary
rzecz. ciemniak m.
Wiktionary
potocznie: osoba o niskim poziomie inteligencji, odznaczająca się ciemnotą umysłową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) pot. pogard. ktoś ciemny, zacofany
Wiktionary
Ciemniak (słow. "Temniak", 2096 m n.p.m.) – najdalej na zachód wysunięty szczyt należący do masywu Czerwonych Wierchów w Tatrach Zachodnich. Słowackie źródła podają wysokość 2090 m.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mʲɲak, AS: ćẽmʹńak
Wiktionary
rzecz. ciemność ż., ciemnica ż., ciemnota ż., ciemnia ż., Ciemniak m., ciemno n.
:: zdrobn. ciemniaczek m.
:: fż. ciemniaczka ż.
przym. ciemny, ciemnawy, ciemniowy
przysł. ciemno, ciemnawo
temsłow. ciemno-
czas. ciemnieć
Wiktionary
(1.1) głupiec
Wiktionary
1. ciemne pomieszczenie, najczęściej umieszczone pod ziemią; loch;
2. zupełny brak światła; ciemność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) panowanie ciemności
(1.2) pomieszczenie bez dostępu światła, zwłaszcza więzienne
(1.3) rel. wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem;
Wiktionary
Zobacz też: Ciemnica inne znaczenie tej nazwy.
Ciemnica – przysiółek wsi Gumieniec w Polsce, położony w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Trzebielino.
Wikipedia
(1.1) Za oknami panowała nieprzebyta ciemnica.
(1.2) Posiedzisz kilka dni w ciemnicy, to skruszejesz.
(1.3) Po liturgii wielkoczwartkowej Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do ołtarza zwanego ciemnicą.
Wiktionary
rzecz. ciemność ż., ciemnia ż., ciemno n., ciemnik m., Ciemniak mrz., ciemniak mos.
czas. ciemnieć ndk., ciemnić ndk.
przym. ciemny, ciemnicowy, ciemnisty
przysł. ciemno, ciemnawo
temsłow. ciemno-
Wiktionary
(1.1) mrok, ciemno
Wiktionary
związany z ciemnicą
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: ciemno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ciemny
SJP.pl
Ciemniewko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ciechanowskim, w gminie Sońsk.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ciemniewko, po jej zniesieniu w gromadzie Nasierowo-Dziurawieniec. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zmieniać kolor na ciemniejszy
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stawać się ciemnym
(1.2) odróżniać się jako ciemniejszy element na jakimś jaśniejszym tle
Wiktionary
(1.2) Na widnokręgu ciemniał las.
Wiktionary
rzecz. ciemność ż., ciemnia ż., ciemno n., ciemnik m., Ciemniak mrz., ciemniak mos., ciemnica ż., przest. ćma, gwara. ćmok, ciemnota ż., ciemnienie n., ociemnienie n., zaćmienie n., ściemnianie n., ćmienie n.
czas. ciemnić ndk., ociemnieć dk., ściemnieć dk., ściemniać ndk., ściemniać się, ćmić ndk.,zaciemniać, przyciemniać / przyciemnić
przym. ciemny, ciemnawy, ciemnicowy, ciemnisty, ćmy
przysł. ciemno, ciemnawo, ćmo
temsłow. ciemno-
Wiktionary
(1.1) mrocznieć
Wiktionary
Ciemniki (niem. "Czemnik / Ciemnik") – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Jeżewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 180 mieszkańców. Jest siódmą co wielkości miejscowością gminy Jeżewo.
Wikipedia
związany z ciemnią
SJP.pl
zdrobnienie od: ciemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: ciemny
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ćẽmʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: ciemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: ciemny
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: ćẽmʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: ciemny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: ciemny
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃mʲˈɲutʲci, AS: ćẽmʹńutʹḱi
Wiktionary
przym. ciemny
Wiktionary
stan mroku, braku światła; ciemności
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) …od przymiotnika: ciemny
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) ciemność
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Zapadł zmrok, zrobiło się ciemno.
(2.1) Nasza Zuzia boi się ciemna.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mnɔ, AS: ćẽmno
Wiktionary
rzecz. ciemń ż., ciemność ż., ciemnota ż., ciemnienie n., zaćmienie n., ćma ż., ciemnia ż., ciemniak mos., ciemnica ż.
czas. ciemnieć ndk.
przym. ciemny, ćmy
temsłow. ciemno-
przysł. ćma
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na ciemny odcień lub intensywność określonej barwy
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na ciemną barwę tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mnɔ, AS: ćẽmno
Wiktionary
rzecz. ciemność ż., ciemnota ż., ciemnienie n., ociemnienie n., ciemniak m., ciemnica ż., ćma ż., ciemno n.
czas. ciemnieć ndk., ociemnieć dk., ściemnieć dk., ściemniać ndk.
przym. ciemny, ciemnawy
przysł. ciemno, ciemnawo, ćma
Wiktionary
amarantowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor amarantowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
beżowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) beżowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔbɛˈʒɔvɨ, AS: ćẽmnobežovy
Wiktionary
rodzaj grzybów z rzędu pieczarkowców
SJP.pl
o włosach: blond o ciemnym odcieniu
SJP.pl
bordowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor bordowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
mający ciemne brwi
SJP.pl
brunatny o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) brunatny o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ma barwę jasnobrunatną do ciemnobrunatnej, jest gładki lub wypukły.
(1.1) Upierzenie gęgawej jest ciemnobrunatne, z białymi paseczkami w poprzek pokryw skrzydeł.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔbrũˈnatnɨ, AS: ćẽmnobrũnatny
Wiktionary
będący koloru brązowego o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Tamten mężczyzna, który ma na sobie ciemnobrązowe ubranie, to mój starszy brat.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: ćẽmnobrõũ̯zovy
Wiktionary
bursztynowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor bursztynowy o ciemnym odcieniu, taki jak kolor ciemnego bursztynu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔburʃtɨ̃ˈnɔvɨ, AS: ćẽmnoburštỹnovy
Wiktionary
o maści konia: bułany o ciemnym odcieniu
SJP.pl
błękitny o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor błękitny o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔbwɛ̃ŋʲˈcitnɨ, AS: ćẽmnobu̯ẽŋʹḱitny
Wiktionary
czekoladowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czekoladowy o ciemnym odcieniu, taki jak kolor ciemnej, gorzkiej czekolady
Wiktionary
(1.1) Widziałem puste pokoje, które do złudzenia przypominały pomieszczenia w moim domu - w tych samych miejscach drzwi, okna, kaflowe piece o pięknym, ciemnoczekoladowym odcieniu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔt͡ʃɛkɔlaˈdɔvɨ, AS: ćẽmnočekoladovy
Wiktionary
intensywnie czerwony, wiśniowy, szkarłatny, bordowy, bordo, karmazynowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ciemnoczerwona szminka leżała obok karmazynowej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: ćẽmnočervõny
Wiktionary
(1.1) wiśniowy
Wiktionary
fioletowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor fioletowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ta ciemnofioletowa farba jest do kitu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔfʲjɔlɛˈtɔvɨ, AS: ćẽmnofʹi ̯oletovy
Wiktionary
fiołkowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
o koniu: gniady o ciemnym odcieniu
SJP.pl
granatowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor granatowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Poranne, ciemnogranatowe niebo nie zapowiadało słonecznego dnia.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔɡrãnaˈtɔvɨ, AS: ćẽmnogrãnatovy
Wiktionary
przenośnie: człowiek skrajnie konserwatywny, wyznający skrajnie tradycyjne wartości, przeciwny reformom, postępowi; konserwatysta, tradycjonalista, obskurant
SJP.pl
przenośnie: kobieta skrajnie konserwatywna, wyznająca skrajnie tradycyjne wartości, przeciwna reformom, postępowi; konserwatystka, tradycjonalistka, obskurantka
SJP.pl
przenośnie: zacofany, kołtuński, obskurancki
SJP.pl
przenośnie: bycie zacofanym, kołtuńskim; obskurantyzm
SJP.pl
petrel ciemnogrzbiety, muszkatela ciemnogrzbieta - gatunki ptaków
SJP.pl
przenośnie: środowisko zacofane, kołtuńskie; zacofanie, kołtuństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. pogard. środowisko zacofane; Gloger|Ciemnogród.;
Wiktionary
Ciemnogród – pejoratywny termin wymyślony przez Stanisława Kostkę Potockiego na określenie osób o konserwatywnym światopoglądzie.
Wikipedia
(1.1) Po studiach zostaję w mieście, nie zamierzam wracać do tego ciemnogrodu, gdzie panna z dzieckiem to obiekt oburzenia.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃mˈnɔɡrut, AS: ćẽmnogrut
Wiktionary
rzecz. ciemnogrodzianin m.
przym. ciemnogrodzki
Wiktionary
(1.1) ciemnota, kołtuństwo, kołtuneria
Wiktionary
1. mający ciemną głowę;
2. gilak ciemnogłowy, jaszczurkojad ciemnogłowy, albatros ciemnogłowy - gatunki ptaków;
3. wełniak brunatny - gatunek czepiaka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma głowę w ciemnym kolorze
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈɡwɔvɨ, AS: ćẽmnogu̯ovy
Wiktionary
ciemnogłów wąskolistny - gatunek rośliny z rodziny storczykowatych
SJP.pl
karminowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
kasztanowaty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
kasztanowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor kasztanowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W stadninie nie było ani jednego ciemnokasztanowego konia.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔkaʃtãˈnɔvɨ, AS: ćẽmnokaštãnovy
Wiktionary
mający kolor ciemnej kawy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor kawowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
ciemnokres brzozowiec - gatunek ćmy z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
krwisty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
mający ciemne kwiatostany
SJP.pl
przestarzałe: mający ciemne lica, mający ciemną twarz; śniady
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma ciemną twarz (lico)
Wiktionary
o maści konia: myszaty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
niebieski o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Do flagi przywiązano ciemnoniebieską wstążkę.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci, AS: ćẽmnõńebʹi ̯esʹḱi
Wiktionary
1. penelopa ciemnonoga - gatunek ptaka z rodziny czubaczów;
2. żagiew ciemnonoga - gatunek grzyba
SJP.pl
mający oczy koloru ciemnego
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) książk. mający ciemne oczy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈːci, AS: ćẽmn•oḱi
Wiktionary
oliwkowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) oliwkowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) W dniu, kiedy nastąpił zgon, denat ubrany był w kurtkę ciemnooliwkową, zapinaną na zatrzaski.
(1.1) Kolor samochodów jest ciemnooliwkowy, powszechnie stosowany w europejskiej strefie klimatycznej, ale nie pasuje do pustynnego terenu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔːlʲifˈkɔvɨ, AS: ćẽmn•olʹifkovy
Wiktionary
trzmiel ciemnopasy - gatunek trzmiela
SJP.pl
piwny o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru piwnego o ciemnym odcieniu
Wiktionary
pomarańczowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor pomarańczowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Wolę te ciemnopomarańczowe wkładki do butów, są wygodniejsze.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ, AS: ćẽmnopõmarãĩ ̯ṇčovy
Wiktionary
popielaty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) popielaty o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔpɔpʲjɛˈlatɨ, AS: ćẽmnopopʹi ̯elaty
Wiktionary
purpurowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
płowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
rdzawy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor rdzawy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
rudy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rudy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Zarówno szkoła, jak i bloki mieszkalne mają bardzo ciekawą kolorystykę - ciemnorudą, beżową i żółtą - była ona uzgadniana z konserwatorem zabytków.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈrudɨ, AS: ćẽmnorudy
Wiktionary
brodziec ciemnorzytny - gatunek ptaka z rodziny bekasowatych
SJP.pl
mający ciemne rzęsy
SJP.pl
różowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor różowy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔruˈʒɔvɨ, AS: ćẽmnoružovy
Wiktionary
siny o ciemnym odcieniu
SJP.pl
siwy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) siwy o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈɕivɨ, AS: ćẽmnośivy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma skrzydła w ciemnym kolorze
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈskʃɨdwɨ, AS: ćẽmnoskšydu̯y
Wiktionary
mający ciemną skórę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o ciemnym kolorze skóry
Wiktionary
(1.1) W kościołach indiańskich Chrystus jest ciemnoskóry, wychudzony, kolana i ramiona otwierają się warstwami w zastygłą ranę.
(1.1) Początkowo sprawa wyglądała na żart gazety i autoreklamę ciemnoskórej, zamieszkałej w Londynie rosyjskiej fotomodelki Angeli Ermakowej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈskurɨ, AS: ćẽmnoskury
Wiktionary
niebieski o ciemnostalowym odcieniu
SJP.pl
stalowy (szaroniebieski) o ciemnym odcieniu
SJP.pl
szafirowy o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szafirowy o ciemnym odcieniu, w kolorze ciemnego szafiru
Wiktionary
(1.1) Kalias ujrzał ponad głową roziskrzone, ciemnoszafirowe niebo.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔʃafʲiˈrɔvɨ, AS: ćẽmnošafʹirovy
Wiktionary
szarozielony o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) szarozielony o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) - Następnie dach zyska nowe pokrycie w kolorze ciemnoszarozielonym - dodaje Jarosława Strugała. - Taką barwę zaakceptował wojewódzki konserwator zabytków.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔʃarɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ćẽmnošaroźelõny
Wiktionary
szary o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor szary o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ubrany był w kurtkę jeans koloru czarnego i bluzę z kapturem koloru ciemnoszarego.
(1.1) Rzeczywiście, po plażaaży spacerował smok. Niewielki, łaciaty - z wierzchu czarny, a pod spodem ciemnoszary.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈʃarɨ, AS: ćẽmnošary
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zacofanie, niedouczenie
(1.2) pot. ludzie zacofani, niedouczeni, ciemni
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃mˈnɔta, AS: ćẽmnota
Wiktionary
przym. ciemny
rzecz. ciemniak mos., ciemno n., ciemność
temsłow. ciemno-
przysł. ciemno
czas. ciemnieć
Wiktionary
(1.2) ciemnogród
Wiktionary
ciemnotka okrągłolistna - gatunek uprawnej paproci
SJP.pl
ciemnotka okrągłolistna - gatunek uprawnej paproci
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru ciemnego turkusu
Wiktionary
intensywnie wiśniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wiśniowy o ciemnym odcieniu, w kolorze ciemnej wiśni
Wiktionary
(1.1) Ustawił piękną Helenę na tle ciemnowiśniowej, wymyślnie upiętej kotary.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔvʲiɕˈɲɔvɨ, AS: ćẽmnovʹiśńovy
Wiktionary
mający ciemne włosy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ciemne włosy
Wiktionary
(1.1) Ciemnowłosa kobieta przed nami właśnie splunęła na ziemię.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈvwɔsɨ, AS: ćẽmnovu̯osy
Wiktionary
będący koloru zielonego o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w kolorze ciemnego odcienia zieleni
Wiktionary
(1.1) Tego ciemnozielonego sukulenta w narożniku nie podlewaj dzisiaj.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: ćẽmnoźelõny
Wiktionary
złoty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złoty o ciemnym odcieniu
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈzwɔtɨ, AS: ćẽmnozu̯oty
Wiktionary
brak światła; mrok
SJP.pl
Ciemności ( Tenebre) – włoski dreszczowiec typu giallo z 1982 roku, napisany i wyreżyserowany przez Daria Argenta. Krytyk filmowa Maitland McDonagh okrzyknęła "Ciemności" „najznakomitszym dziełem Argento”.
Wikipedia
brak światła; mrok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stan, w którym jest brak światła, jasności;
Wiktionary
Zobacz też: film "Ciemność" z 2002.
Ciemność – w potocznym rozumieniu jest to brak dostępu światła widzialnego.
Wikipedia
(1.1) W sieni panowała ciemność.
(1.1) Boję się ciemności, dlatego zawsze mam przy sobie latarkę.
(1.1) Ulice pokryły się ciemnością po zachodzie słońca.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mnɔɕt͡ɕ, AS: ćẽmność
Wiktionary
rzecz. ciemnota ż., ciemnica ż., ciemnia ż., zaciemnienie n., ociemniały m., ociemniała ż., zaćmienie n., ćma ż., Ciemniak mrz., ciemno n., ciemniak mos., ciemń ż.
czas. ściemniać ndk., ciemnieć ndk.
przym. ciemny, ćmy
przysł. ciemno, ćma
temsłow. ciemno-
Wiktionary
(1.1) mrok; przest. ćma, ciemń; gw. Mazowsze ćmok
Wiktionary
żółty o ciemnym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor żółty o ciemnym odcieniu
Wiktionary
(1.1) Ciemnożółte cytryny nie budzą mojego zaufania.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈʒuwtɨ, AS: ćẽmnožuu̯ty
Wiktionary
1. nieoświetlony, np. ciemny pokój;
2. niewykształcony, zacofany, np. ciemny człowiek
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nieoświetlony lub słabo doświetlony
(1.2) o kolorze: zbliżony do czarnego
(1.3) o przedmiocie: mający kolor zbliżony do czarnego
(1.4) o kolorze: intensywny, nasycony
(1.5) o przedmiocie: mający intensywny, nasycony kolor
(1.6) o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada
(1.7) o głosie: mający niską barwę
(1.8) pot. wątpliwy, nie wzbudzający zaufania
(1.9) pot. zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
(1.10) nieodgadniony, niedocieczony, nieznany
(1.11) trudny do zrozumienia
(1.12) smutny, pesymistyczny
(1.13) gw-pl|Kraków. niewidomy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Justynie bardzo do twarzy w ciemnej zieleni.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃mnɨ, AS: ćẽmny
Wiktionary
rzecz. ciemń ż., ciemnota ż., ciemność ż., ciemniak m., ciemniaczka ż., ciemnia ż., ciemnica ż., ściema ż., zaćmienie n., ćma ż., Ciemniak mrz., ciemno n.
przym. ściemniony, ciemniutki, ćmy
przysł. ciemno, ćma
czas. ściemniać, ściemnić, zaciemnić, zaciemniać, ciemnieć
temsłow. ciemno-
Wiktionary
(1.8) mroczny
(1.9) niewykształcony, obskurancki, zacofany
Wiktionary
dawniej: ciemność, mrok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. przest. gęsty mrok
Wiktionary
(1.1) Misza podszedł do okna, wylazł na deskę i z czołem opartem o zimne żelazo kraty zapatrzył się w czarną ciemń nocy jesiennej (…)
Wiktionary
rzecz. ciemno n., ciemność ż.
przym. ciemny
przysł. ciemno
czas. ciemnieć ndk.
Wiktionary
(1.1) ciemność; przest. ćma; gw. Mazowsze ćmok
Wiktionary
w przenośni: marnej jakości, o niewielkiej wartości; słaby, byle jaki
SJP.pl
potocznie, lekceważąco o czymś marnym, nieudanym, bezwartościowym; chała, tandeta
SJP.pl
potocznie: osoba słaba, niedoświadczona w danej dziedzinie
SJP.pl
potocznie: osoba kiepska, słaba (także fizycznie) w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek słaby w jakiejś dziedzinie
Wiktionary
1. ciemne odbicia oświetlonego przedmiotu padające na stronę odwróconą od źródła światła;
2. miejsca zacienione;
3. ciemności;
4. niewyraźne zarysy jakiejś postaci lub jakiegoś przedmiotu;
5. ciemne miejsca na obrazie, fotografii itp. kontrastujące z miejscami jasnymi;
6. resztki czegoś;
7. duchy zmarłych;
8. wypchane cietrzewie lub ich podobizny, używane do przywabiania cietrzewi na strzał
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: cienko
SJP.pl
zdrobnienie od: cień
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. taki, który preferuje miejsca ocienione
Wiktionary
(1.1) Z powodu słabego dostępu światła na dnie lasu występują rośliny cieniolubne i cienioznośne, głównie rośliny zielne, paprotniki i mchy, liczne są grzyby rozkładające szczątki organiczne.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cieniować.
(1.2) fryz. ścinanie włosów na różnej długości, by zwiększyć ich objętość lub nadać odpowiedni kształt fryzurze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podczas gdy Zuzia miała problem z pokolorowaniem wnętrz figur, Janek jest już mistrzem cieniowania.
Wiktionary
rzecz. cień m.
czas. zacieniać, cieniować ndk.
Wiktionary
1. w plastyce: uwydatniać szczegóły za pomocą różnych odcieni barw lub różnej grubości linii;
2. modulować głos lub ton instrumentu;
3. strzyc włosy tworząc zachodzące na siebie partie różnej długości;
4. w przenośni: dobierać słowa wypowiedzi w sposób umożliwiający wyrażenie subtelności, uwydatnienie szczegółów;
5. dawniej: okrywać cieniem; zacieniać, ocieniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wycieniować)
(1.1) szt. nadawać cienie, różnicować natężenie światła lub barwy
(1.2) łagodnie przechodzić między wartościami słów, środków wyrazu, gestów
(1.3) muz. zmieniać wysokość, intensywność lub ton głosu
(1.4) fryzj. strzyc włosy warstwowo, tak, aby długość przechodziła stopniowo
Wiktionary
rzecz. cień mrz., cieniowanie n.
czas. zacieniać
Wiktionary
(1.1) modelować, uplastyczniać
(1.3) modulować
Wiktionary
mogący rozwijać się w cieniu; cieniolubny
SJP.pl
pospolita paproć cienistych lasów; zachyłka
SJP.pl
Cienistka, zachyłka ("Gymnocarpium" Newman) – rodzaj paproci należących do rodziny paprotnicowatych. Obejmuje 9 gatunków szeroko rozprzestrzenionych na półkuli północnej w strefie umiarkowanej, schodzący najdalej na południe w Azji Południowo-Wschodniej. W Polsce występują dwa gatunki:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: cienisty
SJP.pl
1. osłonięty od słońca i światła; pogrążony w cieniu; zacieniony;
2. dający cień; osłaniający, ocieniający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem
(1.2) dający cień
Wiktionary
rzecz. cienistość ż., cień mrz.
przysł. cienisto, cieniście
przym. ocieniony, zacieniony
Wiktionary
(1.1) ciemny, ocieniony, zacieniony
(1.2) ocieniający
Wiktionary
zdrobnienie od: cienki
SJP.pl
w medycynie: środki cieniujące - substancje chemiczne stosowane w radiologii, wprowadzane do badanego narządu w organizmie w celu dokładnego uwidocznienia go na obrazie rentgenowskim; środki kontrastowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) iron. bardzo cienki
(1.2) pot. iron. bardzo lichy
Wiktionary
(1.2) Nie da się ukryć, że jej występ był jak zwykle cieniusi.
Wiktionary
przym. cieniusieńki, cienki
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
(1.1) cieniusieńki
(1.2) cieniusieńki
Wiktionary
zdrobnienie od: cieniuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cienki
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̇̃ɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ćė̃ńüśė̃ńḱi
Wiktionary
przym. cienki, cieniusi
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: cieniutki
SJP.pl
zdrobnienie od: cienki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cienki
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̇̃ɲuˈtɛ̃ɲci, AS: ćė̃ńutẽńḱi
Wiktionary
przym. cienki
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: cienki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: cienki
Wiktionary
(1.1) Odgiął cieniutką blaszkę i wydobył starannie zwiniętą kartkę.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇̃ˈɲutʲci, AS: ćė̃ńutʹḱi
Wiktionary
przym. cienki
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
(1.1) cieniuśki
Wiktionary
zdrobnienie od: cienki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: cienki
Wiktionary
(1.1) Joanna akurat nalewała kawę do jasnych, cieniuśkich filiżanek.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇̃ˈɲüɕci, AS: ćė̃ńüśḱi
Wiktionary
przym. cienki
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
potocznie: coś bardzo marnego, słabego; słabizna, marnizna
SJP.pl
słomiana plecionka do zasłaniania roślin w inspektach i szklarniach przed zbyt silnymi promieniami słonecznymi
SJP.pl
rzucać cień, okrywać cieniem; ocieniać, zacieniać
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: cienisto, cieniście
SJP.pl
indywidualizm: stawać się cienistym
SJP.pl
1. płaski, wąski;
2. wysoki, piskliwy;
3. przewiewny, lekki, delikatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający niewielki przekrój poprzeczny
(1.2) o głosie: wysoki, piskliwy
(1.3) o ubraniu: lekki, przewiewny
(1.4) pot. o napojach, pokarmach: rzadki, rozwodniony, słaby
(1.5) pot. o osobie: mało inteligentny lub słaby
przymiotnik w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
(2.1) środ. mot. Fiat Cinquecento
Wiktionary
(1.1) Ściana jest bardzo cienka. Słyszę całą rozmowę sąsiadów.
(1.2) Zdarza się, że duży człowiek ma cienki głos i odwrotnie – chudziutki człowiek nagle wydobywa z siebie ciężkie basy.
(1.3) Dzisiaj jest tak ciepło, że założyłem cienki polar.
(1.5) Sergiusz ci tego nie uniesie, to jest cienki gostek.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃nʲci, AS: ćẽnʹḱi
Wiktionary
rzecz. cienkość ż., cienkusz m.
przym. cieniutki, cieniuteńki, cieniusieńki, cieniusi, cieniuśki, cieniuchny
przysł. cienko, cieniutko, cieniuteńko, cieniusieńko, cieniuśko, cieniuchno
Wiktionary
(1.1) wąski, płaski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób cienki
(1.2) w sposób piskliwy
(1.3) przen. słabo, źle
Wiktionary
(1.1) Kup mi, proszę, jakiś cienko piszący flamaster.
(1.2) Będziesz cienko piszczał!
Wiktionary
rzecz. cienkość ż., cienkusz m.
przym. cieniutki, cieniuteńki, cieniusieńki, cieniusi, cieniuśki, cieniuchny, cienki
przysł. cieniutko, cieniuteńko, cieniusieńko, cieniuśko, cieniuchno
Wiktionary
kulik cienkodzioby, mewa cienkodzioba, kakadu cienkodzioba - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma cienki dziób
Wiktionary
dotyczący lub wykonany cienką igłą
SJP.pl
1. mający cienkie liście;
2. śniedek cienkolistny - gatunek rośliny z rodziny szparagowatych;
3. len cienkolistny - gatunek rośliny z rodziny lnowatych;
4. abobra cienkolistna - gatunek rośliny z rodziny dyniowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający cienkie liście
Wiktionary
mający cienkie nogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający cienki ogonek
Wiktionary
rząd morskich skorupiaków z gromady pancerzowców
SJP.pl
Cienkopancerzowce (Leptostraca) – rząd morskich skorupiaków z gromady pancerzowców.
Wikipedia
rodzaj mazaka, długopisu z wkładem napełnionym tuszem żelowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. narzędzie do pisania z cienką końcówką z filcu lub tworzywa sztucznego
Wiktionary
(1.1) Mama kupiła mi nowy cienkopis.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃ŋˈkɔpʲis, AS: ćẽŋkopʹis
Wiktionary
mający cienką warstwę runa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma cienkie skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃nkɔˈskʃɨdwɨ, AS: ćẽnkoskšydu̯y
Wiktionary
Cienkowice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mający cienkie włosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest cienkie
Wiktionary
rzecz. cienkusz mrz.
przym. cieniutki, cieniuteńki, cieniusieńki, cieniusi, cieniuśki, cieniuchny
przym. cienki
przysł. cieniutko, cieniuteńko, cieniusieńko, cieniuśko, cieniuchno, cienko
Wiktionary
potocznie, przestarzałe: lichy, słaby alkohol; lura, rzadzizna, deresz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) lichy, słaby trunek
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃ŋkuʃ, AS: ćẽŋkuš
Wiktionary
przym. cienki
przysł. cienko
rzecz. cienkość ż.
Wiktionary
(1.1) sikacz
Wiktionary
1. drzewo pozostawione w czasie wyrębu lasu, będące ochroną młodych drzewek rosnących pod jego osłoną
2. dawniej:
a) miejsce cieniste;
b) zasłona od światła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciepać.
Wiktionary
czas. ciepać
Wiktionary
gwarowo: rzucać, ciskać, uderzać; ćpać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ciepnąć)
(1.1) pot. rzucać
(1.2) pot. uderzać
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Górny Śląsk. rzucać
Wiktionary
(1.2) Zostaw mnie, bo ci ciepnę.
(1.3) Holdek ciepnął bala z autu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛpat͡ɕ, AS: ćepać
Wiktionary
rzecz. ciepanie n., wyciepanie n.
czas. ciepnąć dk., wyciepać dk.
Wiktionary
zdrobnienie od: ciepło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od ciepło
Wiktionary
(1.1) Anka marznie u teściów, bo przyzwyczajona do ciepełka w blokach cienko się ubiera.
Wiktionary
przym. ciepły
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Ciepielewo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Szelków. Leży nad rzeką Orzyc.
Według administracji kościelnej miejscowość przynależy do rzymskokatolickiej parafii św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Szelkowie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Ciepielin – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pułtuskim, w gminie Pokrzywnica. Ma status sołectwa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Ciepielowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Ciepielowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od miejscowości: Ciepielów
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Ciepielów – miasto w Polsce, położone w województwie mazowieckim, w powiecie lipskim, w miejsko-wiejskiej gminie Ciepielów. Siedziba gminy oraz parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. Miasto położone jest w Małopolsce, na ziemi radomskiej, która stanowi część dawnej ziemi sandomierskiej.
Wikipedia
Ciepień – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Zbójno.
Wikipedia
1. potocznie: człowiek, któremu często jest zimno i który lubi przebywać w cieple; zmarzlak;
2. środowiskowo: osoba przejawiająca pociąg płciowy do osobnika tej samej płci; pederasta
SJP.pl
środowiskowo: tymczasowe, ogrzewane pomieszczenie na placach budowy lub terenach sportowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
urządzenie laboratoryjne utrzymujące stałą temperaturę, używane do hodowli bakterii, nasycania preparatów parafiną itp.
SJP.pl
urządzenie laboratoryjne utrzymujące stałą temperaturę, używane do hodowli bakterii, nasycania preparatów parafiną itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zootechn. budynek, w którym hoduje się drób pochodzący ze sztucznego wylęgu
(1.2) techn. zob. termostat.
(1.3) med. zob. inkubator.
Wiktionary
rzecz. ciepło n., ciepłota ż., ciepłownictwo n., ciepłownia ż., cieplarnia ż.
przym. cieplarniany, ciepłowniczy, ciepły, cieplny, cieplarkowy
przysł. cieplnie, ciepło
Wiktionary
przymiotnik od: cieplarka
SJP.pl
budynek oszklony częściowo lub całkowicie, przeznaczony do uprawy roślin w odpowiedniej temperaturze, niezależnie od pory roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. ogrod. szklarnia, całkowicie lub częściowo przeszklony budynek, posiadający ogrzewanie, służący do uprawy roślin niezależnie od temperatury otoczenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Policja aresztowała go, bo hodował konopie indyjskie w cieplarni.
Wiktionary
rzecz. ciepło n., ciepłota ż., ciepłownictwo n., ciepłownia ż., cieplarka ż.
przym. cieplarniany, ciepłowniczy, ciepły, cieplny
przysł. cieplnie, ciepło
Wiktionary
(1.1) szklarnia
Wiktionary
1. właściwy cieplarni; szklarniowy;
2. wyhodowany w cieplarni, wymagający ciepła do rozwoju;
3. w przenośni, o warunkach: tworzący możliwości rozwoju przez ograniczenie kłopotów i stresów, ale nieprzystosowujący do świata zewnętrznego;
4. efekt cieplarniany - podnoszenie się temperatury atmosfery w wyniku zmiany jej składu chemicznego; efekt szklarniowy;
5. gaz cieplarniany - gaz obecny w atmosferze, wywołujący taki efekt; gaz szklarniowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący cieplarni, właściwy cieplarni
(1.2) wyhodowany w cieplarni, rosnący w cieplarni
(1.3) przen. stworzony sztucznie, zapewniający bezpieczeństwo i wygodę, chroniący przed problemami; taki, w którym rozwój jest łatwy i pozbawiony trudności
Wiktionary
(1.1) Po cieplarnianym upale wieczór był zaledwie ciepły.
(1.2) Nawet przed sezonem dawała mi po parę cieplarnianych pomidorów.
(1.3) Nadwrażliwy chłopiec, wychowywany w cieplarnianych warunkach, odstawał w szkole od rówieśników.
(1.3) Mistrzowie nie rodzą się w cieplarnianych warunkach.
Wiktionary
rzecz. cieplarnia ż., cieplarka ż.
przym. cieplny, ciepły
Wiktionary
(1.1) szklarniowy
(1.2) szklarniowy
(1.3) bezstresowy, ochronny, komfortowy, łatwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ciepło
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: ciepły
SJP.pl
Cieplewo (niem. "Zipplau, kaszub. Ceplewò)" – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański. Przez wieś przebiegają 2 linie kolejowe: nr 9 Warszawa Wschodnia – Gdańsk Gł. i nr 260 Zajączkowo Tczewskie – Pruszcz Gdański. Ma status sołectwa.
Wikipedia
źródło wód termalnych lub odwiert, z którego takie wody wypływają; terma, gorące źródło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geol. terma, gorące źródło
(1.2) daw., także. gw-pl|Litwa,Brasławszczyzna,Łopatowszczyzna,Brażoła,Wileńszczyzna,Żejmy. łaźnia
(1.3) gw-pl|Spisz. studnia z ciepłą wodą
(1.4) gw-pl|Bujwidze,Rzeżyca. cieplarnia
(1.5) gw-pl|Bijejka,Łotwa. ogrzewana izba
Wiktionary
(1.7) Jednego razu, prawie gdy gęsi do cieplic leciały, siedziała ona na progu domowym (…).
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈplʲit͡sa, AS: ćeplʹica
Wiktionary
przym. ciepły
Wiktionary
miejscowość (najczęściej uzdrowisko), miejsce, w którym występują cieplice (gorące źródła)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) stpol. ciepłe kraje
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: cieplica
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ɕɛˈplʲit͡sɛ, AS: ćeplʹice
Wiktionary
przymiotnik od: Cieplice Śląskie-Zdrój
SJP.pl
przymiotnik od: cieplica
SJP.pl
mieszkaniec Cieplic Śląskich-Zdroju
SJP.pl
mieszkanka Cieplic Śląskich-Zdroju
SJP.pl
w dawnej fizyce: nieważka i niewidzialna substancja, którą wg teorii materialnej panującej w nauce do początku XIX wieku miało być ciepło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. fiz. domniemana nieważka i niewidzialna substancja uważana dawniej za przyczynę zjawisk związanych z ciepłem i spalaniem;
Wiktionary
(1.1) Cieplik miał mieć taką zagadkową własność, że miał być niejako wchłaniany, tym bardziej do wnętrza ciała, im bardziej ciało miało wyższą temperaturę.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
związany z ciepłem, działający wskutek wykorzystywania ciepła, wytwarzający ciepło; termiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. techn. związany z ciepłem
Wiktionary
(1.1) Zasada działania pirometru opiera się na pomiarze natężenia promieniowania cieplnego emitowanego przez badane ciało.
Wiktionary
rzecz. ciepło n., ciepłota ż., ciepłownictwo n., ciepłownia ż., cieplarka ż., cieplarnia ż.
przym. cieplarniany, ciepłowniczy, ciepły
przysł. cieplnie, ciepło
Wiktionary
(1.1) termiczny, termalny
Wiktionary
zdrobnienie od: ciepły
SJP.pl
zdrobnienie od: ciepluśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: ciepły
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛpluˈɕɛ̇̃ɲci, AS: ćepluśė̃ńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: ciepły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: ciepły
Wiktionary
(1.1) W pobliżu sieci samice pracowicie tkają opasły, ciepluteńki kokon wielkości czereśni, który zawieszony na suchych badylach będzie czekał wiosny.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛpluˈtɛ̃ɲci, AS: ćeplutẽńḱi
Wiktionary
przym. ciepły
Wiktionary
zdrobnienie od: ciepły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: ciepły
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈplutʲci, AS: ćeplutʹḱi
Wiktionary
przym. ciepły
rzecz. ciepłownia ż.
Wiktionary
(1.1) ciepluśki
Wiktionary
zdrobnienie od: ciepły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: ciepły
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈpluɕci, AS: ćepluśḱi
Wiktionary
przym. ciepły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciepnąć.
Wiktionary
czas. ciepnąć
Wiktionary
potocznie: rzucić, uderzyć czymś
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. uderzyć, rzucić
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rzucić
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛpnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ćepnõńć
Wiktionary
rzecz. ciepnięcie n.
czas. ciepać
Wiktionary
1. temperatura między zimnem a gorącem;
2. atmosfera serdeczności
SJP.pl
Ciepła – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie szydłowieckim, w gminie Orońsko. Ma status sołectwa.
Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.
Wikipedia
trochę ciepły, letni
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) trochę ciepły
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛpˈwavɨ, AS: ćepu̯avy
Wiktionary
rzecz. ciepło n., ciepłownia ż.
przym. ciepły
przysł. ciepło
Wiktionary
(1.1) letni
Wiktionary
1. temperatura między zimnem a gorącem;
2. atmosfera serdeczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
(1.2) fiz. ilość energii przekazywanej w ten sposób
(1.3) uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
(1.4) przen. uczucie serdeczności
(1.5) daw. środ. polit. dynamit
przysłówek sposobu
(2.1) przen. w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy
(2.2) powodując wzrost lub przynajmniej utrzymanie temperatury
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Nie należy mylić ciepła z temperaturą. Ciepło tak się ma do temperatury, jak przepływ rzeki do wysokości nad poziomem morza.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛpwɔ, AS: ćepu̯o
Wiktionary
rzecz. cieplarka ż., ciepłownia ż., ciepłota ż., cieplarnia ż., ciepłość ż.
przym. ciepły, cieplny, ciepławy
Wiktionary
zabawa polegająca na chowaniu jakiegoś przedmiotu i nakierowywaniu szukającego słowami: zimno, ciepło, cieplej, gorąco
SJP.pl
pochłaniający ciepło
SJP.pl
system rur sieci grzewczej, przewodzących ciepłą wodę lub parę z ciepłowni do budynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. rurociąg do transportu ciepłej wody lub pary wodnej
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛpˈwɔt͡ɕɔ̃ŋk, AS: ćepu̯oćõŋk
Wiktionary
przym. ciepłociągowy
Wiktionary
reagujący na ciepło
SJP.pl
cecha zwierzęcia zdolnego do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; stałocieplność, gorącokrwistość, endotermiczność, homojotermia, homeotermia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ciepłokrwiste
Wiktionary
(1.1) Jednym z nich jest to, że kilka cech anatomicznych uważanych za związane z ciepłokrwistością znaleziono również u gadów z zimną krwią.
Wiktionary
przym. ciepłokrwisty
Wiktionary
gorącokrwisty;
1. o zwierzęciu: zdolny do utrzymywania temperatury wewnętrznej ciała na względnie stałym poziomie, niezależnym od temperatury otoczenia; stałocieplny, endotermiczny, homojotermiczny;
2. o koniach: o dużym temperamencie i sprawności fizycznej, zwykle rasy angloarabskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zool. o niezmieniającej się temperaturze ciała przy zmianch temperatury otoczenia
(1.2) zootechn. o koniu: o żywym temperamencie i zgrabny
Wiktionary
rzecz. ciepłokrwistość ż.
Wiktionary
(1.1) endotermiczny, homojotermiczny
Wiktionary
leczenie za pomocą nagrzewania ciała; termoterapia
SJP.pl
Ci
Wikipedia
przymiotnik jakościowy
(1.1) bot. ekol. o roślinach, zwierzętach: znoszący tylko nieznaczne wahania temperatury i żyjący w ciepłym środowisku
(1.2) przen. pot. o człowieku: lubiący przebywać w ciepłym środowisku
Wiktionary
(1.1) Do tej pory nie powróciły do wód Bałtyku ciepłolubne gatunki okrzemek, które królowały w czasie Ocieplenia Średniowiecznego.
(1.2) Przesuwając się dalej na wschód ciepłolubny Polak może polecieć do Tajlandii, Indonezji (…) i do Chin.
Wiktionary
rzecz. ciepłolubność ż.
Wiktionary
(1.1) stenotermiczny
(1.2) termofilny
Wiktionary
miernik poboru energii cieplnej, stosowany zazwyczaj w instalacjach wodociągowych
SJP.pl
odporny na ciepło
SJP.pl
roślina żyjąca na terenach, gdzie przez cały rok występują wahania temperatury od 15 do 20°C
SJP.pl
temperatura ciała
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. med. temperatura ciała
Wiktionary
rzecz. cieplarka ż., ciepło n., ciepłownia ż., cieplarnia ż.
przym. ciepły, cieplny
przysł. ciepło
Wiktionary
(1.1) temperatura
Wiktionary
duża kotłownia centralnego ogrzewania obsługująca całe miasto, dzielnicę lub osiedle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład, w którym wytwarza się ciepło w postaci najczęściej gorącej pary wodnej, w celu ogrzewania bądź wykorzystania w przemyśle;
Wiktionary
Ciepłownia – zakład przemysłowy, którego głównym zadaniem jest produkcja czynnika (najczęściej wody) o wysokiej temperaturze dla miejskiej sieci ciepłowniczej. Konwencjonalne układy (to jest opalane paliwami kopalnymi instalacje z kotłem) są obecnie spotykane rzadko. Wynika to z faktu, iż dużo wyższą sprawność uzyskuje się, produkując w sposób skojarzony energie cieplną i elektryczną (zobacz: elektrociepłownia).
Wikipedia
IPA: t͡ɕɛpˈwɔvʲɲa, AS: ćepu̯ovʹńa
Wiktionary
rzecz. cieplarka ż., ciepło ż., ciepłota ż., cieplarnia ż.
przym. ciepły, cieplny, cieplutki, ciepławy, ciepłowniczy
przysł. ciepło, cieplutko
Wiktionary
dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem i przesyłaniem energii elektrycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina zajmujaca się wytwarzaniem i dostarczaniem ciepła
Wiktionary
rzecz. cieplarnia ż., cieplarka ż.
przym. cieplny, ciepłowniczy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do ciepłowni lub ciepłownictwem, mający związek z ciepłownią lub ciepłownictwem
Wiktionary
(1.1) Numer pogotowia ciepłowniczego jest łatwy do zapamiętania.
Wiktionary
rzecz. cieplarka ż., cieplarnia ż., ciepłownia ż., ciepłownictwo n., ciepłownik mos.
przym. cieplny
Wiktionary
specjalista w dziedzinie ciepłownictwa
SJP.pl
rurka zawierająca skraplający się płyn, wykorzystywany do transportu ciepła
SJP.pl
Ciepłowody (niem. "Tepliwoda", w latach 1939–1945: "Lauenbrunn") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ciepłowody.
Wikipedia
mieszkaniec Ciepłowodów
SJP.pl
mieszkanka Ciepłowodów
SJP.pl
przymiotnik od: Ciepłowody
SJP.pl
rurka zawierająca skraplający się płyn, wykorzystywany do transportu ciepła
SJP.pl
1. cecha tego, co jest ciepłe;
2. rzadko: ciepło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest ciepłe; cecha tych, którzy są ciepli
Wiktionary
przym. ciepły
przysł. ciepło
rzecz. ciepło n.
Wiktionary
1. mający temperaturę pośrednią między zimnem a gorącem;
2. chroniący przed zimnem;
3. miły, serdeczny, życzliwy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
(1.2) przen. miły, przyjemny
(1.3) pot. przen. żywy
(1.4) o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
(1.5) pot. środ. homoseksualny (zwykle o mężczyźnie, rzadziej o kobiecie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Po powrocie z wycieczki zjedliśmy trochę ciepłej zupy.
(1.2) Wśród pracowników biura panowała bardzo ciepła atmosfera.
(1.3) Przenieście go do karetki, póki jest jeszcze ciepły.
(1.4) Pod choinką znalazłem ciepły, wełniany szalik.
(1.5) Ten koleś sprawia wrażenie jakby był „ciepły”.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛpwɨ, AS: ćepu̯y
Wiktionary
rzecz. cieplarka ż., ciepło n., ciepełko n., ciepłota ż., cieplica ż., ciepłość ż., ciepłownia ż., cieplarnia ż., ocieplanie n., ocieplenie n.
czas. ocieplać ndk., ocieplić dk.
przym. cieplny, cieplutki, ciepławy, ciepluteńki, ciepluśki, cieplarniany
przysł. ciepło, cieplutko, ciepławo, ciepluteńko, ciepluśko
Wiktionary
(1.3) żywy
(1.5) gej, gay, homo; wulg. pedał
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cierkać.
Wiktionary
czas. cierkać
Wiktionary
1. o niektórych owadach: wydawać dźwięk podobny do terkotania
2. o kuropatwach: wydawać głos
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cierlić.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈlɛ̃ɲɛ, AS: ćerlẽńe
Wiktionary
czas. cierlić
Wiktionary
drewniany przyrząd z nożycowo skrzyżowanymi mieczami służący do łamania i zgniatania łodyg lnu lub konopi; tarlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. drewniany przyrząd służący do otłukiwania włókien lnu
(1.2) wózek do młócenia zboża
(1.3) makotra, moździerz
(1.4) gadatliwa kobieta
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈlʲit͡sa, AS: ćerlʹica
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cierliczka
czas. cierlić
Wiktionary
(1) tarlica, cerzlica, cerlica, terlica, perlica
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od cierlica
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈlʲit͡ʃka, AS: ćerlʹička
Wiktionary
czas. cierlić
rzecz. cierlica
Wiktionary
nieduży ptak z rodziny łuszczaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Emberiza cirlus|ref=tak., ptak z rodziny trznadlowatych;
Wiktionary
Cierlik ("Emberiza cirlus") – gatunek małego ptaka z rodziny trznadli (Emberizidae). Zamieszkuje Europę, głównie zachodnią i południową, Azję Mniejszą i północno-zachodnią Afrykę. Wyjątkowo zalatuje do Polski. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
(1.1) U cierlików jaja wysiadywane są wyłącznie przez samicę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛrlʲik, AS: ćerlʹik
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) cierlić pyskiem →– dużo mówić
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛrlʲit͡ɕ, AS: ćerlʹić
Wiktionary
rzecz. cierlenie n., cierlica, cierliczka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Cierniak (592 m n.p.m., dawna niem. nazwa "Stachelberg") – góra w paśmie Gór Złotych wznosząca się nad wsią Radochów i Doliną Białej Lądeckiej (gmina Lądek-Zdrój) z XIX-wieczną kalwarią (stąd nazwa góry). Na szczyt prowadzi od wsi 214 stopni ustawianych tu kolejno przez 150 lat przez pątników. Na wypłaszczeniu pod szczytem znajduje się kaplica i stacje drogi krzyżowej. W pobliżu kaplicy mieszkał do czerwca 2023 roku Elizeusz Janikowski, pustelnik.
Wikipedia
roślina z rodziny palm, występująca w ponad 35 gatunkach
SJP.pl
mała ryba z rodziny ciernikowatych, podobna do ciernika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Pungitius|Coste|ref=tak., rodzaj drobnych ryb z rodziny ciernikowatych, mających ciało opancerzone kolcami;
Wiktionary
przym. ciernisty
rzecz. cierń mrz.
Wiktionary
1. twardy, ostro zakończony wyrostek roślinny, chroniący roślinę przed zjedzeniem; kolec;
2. coś sprawiającego przykrość
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
drobna ryba, pospolity szkodnik narybku; kat; kolka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Gasterosteus aculeatus|ref=tak., mała ryba zamieszkująca słone i słodkie wody na półkuli północnej;
Wiktionary
Ciernik, kat, kolka, czart ("Gasterosteus aculeatus") – gatunek ryby z rodziny ciernikowatych (Gasterosteidae).
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕɛrʲɲik, AS: ćerʹńik
Wiktionary
rzecz. cierń mrz.
przym. ciernisty, cierniowy
Wiktionary
(1.1) kat, kolka, przest. szewc
Wiktionary
rząd ryb promieniopłetwych
SJP.pl
Ciernikokształtne (Gasterosteiformes) – rząd ryb promieniopłetwych (Actinopterygii). W Polsce występują trzy gatunki z rodziny ciernikowatych – ciernik ("Gasterosteus aculeatus"), cierniczek ("Pungitius pungitius") i pocierniec ("Spinachia spinachia").
Wikipedia
o cechach ciernikowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
Ci
Wikipedia
o cechach ciernikowatych (rodzina ryb)
SJP.pl
bezkręgowiec pasożytujący w przewodzie pokarmowym kręgowców; kolcogłów
SJP.pl
bezkręgowiec pasożytujący w przewodzie pokarmowym kręgowców; kolcogłów
SJP.pl
cierniooczek długonosy, cierniooczek Kuhla - gatunki słodkowodnych ryb z rodziny piskorzowatych
SJP.pl
1. rodzaj rośliny ziołowej z rodziny występującej na kontynencie amerykańskim;
2. roślina pnąca z rodziny mydleńcowatych o kwitnących na biało kwiatach, której owoce i nasiona zawierające kofeinę używane są do sporządzania pasty będącej esencją naturalnych napojów pobudzających; guarana, gwarana, paulinia
SJP.pl
nadrząd najbardziej zaawansowanych w rozwoju ryb promieniopłetwych; kolcopłetwe, cierniopłetwe
SJP.pl
o cechach cierniopromiennych (nadrząd ryb)
SJP.pl
nadrząd najbardziej zaawansowanych w rozwoju ryb promieniopłetwych; kolcopłetwe, cierniopromienne
SJP.pl
o cechach cierniopłetwych (nadrząd ryb)
SJP.pl
cierniosternik białoczelny - gatunek ptaka z rodziny jerzykowatych
SJP.pl
przypominający wyglądem cierń
SJP.pl
mokosz cierniowiak - motyl z rodziny miernikowcowatych
SJP.pl
przymiotnik od: cierń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cierniem, dotyczący ciernia
(1.2) posiadający cierń lub ciernie
Wiktionary
rzecz. cierń m., ciernik m.
przym. ciernisty
Wiktionary
1. miejsce pokryte cierniami;
2. ogół roślin mających ciernie
SJP.pl
1. mający ciernie, kolce; kolczasty, kłujący;
2. zarosły cierniami, kolczastymi roślinami;
3. przenośnie: pełen cierpień, przykrości; trudny, ciężki, mozolny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wiele cierni
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrʲˈɲistɨ, AS: ćerʹńisty
Wiktionary
rzecz. cierń m., ciernik m., cierniczek m., cierniówka ż., ciernistość ż.
przym. cierniowy
Wiktionary
(1.1) kolczasty
Wiktionary
gatunek ptaka
SJP.pl
Cierniówka, pokrzewka cierniówka ("Curruca communis") – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewek (Sylviidae). Zamieszkuje Eurazję i północną Afrykę, zimuje w Afryce Subsaharyjskiej. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
otaczać cierniem, obsadzać tarniną
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: cierniście
SJP.pl
1. o maszynach i urządzeniach: działający z wykorzystaniem siły tarcia;
2. wykonany z materiału odpornego na ścieranie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
odczuwać ból fizyczny bądź psychiczny
SJP.pl
pogardliwie: taksówkarz; cierp, złotówa, złotówkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. gwara. taksówkarz
Wiktionary
(1.1) gw. Warszawa złotówa, złotówka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ból fizyczny lub psychiczny
SJP.pl
ból fizyczny lub psychiczny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) długotrwały lub silny ból
(1.2) stpol. cierpliwość
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ, AS: ćerpʹi ̯ė̃ńe
Wiktionary
czas. ucierpieć, cierpieć ndk., wycierpieć dk., nacierpieć się dk., ścierpieć dk.
rzecz. cierpiący mos., cierpiętnik mos., cierpiętnica ż.
przym. cierpiący, cierpiętniczy, cierpliwy
przysł. cierpiętniczo
ims. cierpiący
Wiktionary
(1.1) ból, piekło, męka, tortura, udręka, droga krzyżowa, gehenna, golgota, kalwaria, katorga, katusza, korona cierniowa, martyrologia
Wiktionary
odczuwać ból fizyczny bądź psychiczny
SJP.pl
czasownik
(1.1) odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
(1.2) ubolewać
(1.3) znosić, tolerować
(1.4) chorować
Wiktionary
(1.1) Moja mama ma raka i bardzo cierpi.
(1.2) Bardzo cierpię z powodu śmierci męża.
(1.3) Będzieszli, Panie, cierpiał nierządnicę w pałacu własnym?
(1.3) Nie cierpię wstawać w poniedziałki do pracy.
(1.4) Mój dziadek cierpi na reumatyzm.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛrpʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ćerpʹi ̯ėć
Wiktionary
rzecz. cierpiętnica ż., niecierpek mzw., cierpiętnik m., cierpienie, cierpiący
czas. nie cierpieć, przecierpieć dk., ścierpieć dk., wycierpieć dk.
przym. cierpiący, cierpliwy
ims. cierpiący
Wiktionary
odczuwać ból fizyczny bądź psychiczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Cierpisław – imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w zachowanych dokumentach staropolskich. Istnieje zapis wyłącznie podobnego imienia żeńskiego: Cirzpisława oraz męskiego: Cirzpibog.
Wikipedia
kobieta cierpiąca, chora
SJP.pl
człowiek cierpiący, chory
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) ims. przymiotnikowy czynny od: cierpieć
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) ktoś, kto cierpi
przymiotnik
(3.1) stpol. cierpliwy
(3.2) gw-pl|Poznań. chory
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈpʲjɔ̃nt͡sɨ, AS: ćerpʹi ̯õncy
Wiktionary
rzecz. cierpienie n., cierpiętnik m., cierpiętnica ż.
czas. cierpieć
Wiktionary
skłonny do cierpienia
SJP.pl
kobieta cierpiąca biernie, lubująca się w przeżywaniu cierpień; męczennica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) osoba płci żeńskiej lubująca się we własnym cierpieniu lub biernie się mu poddająca
(1.2) rel. osoba płci żeńskiej, która zaznała cierpień ze względu na swoje wierzenia
Wiktionary
(1.1) Babcia Hela była straszną cierpiętnicą, z własnej woli wstawała o czwartej rano, aby upiec nam chleb, a potem pół dnia narzekała na zmęczenie i senność.
Wiktionary
rzecz. cierpienie n., cierpiętnictwo n., cierpiętniczość ż.
:: fm. cierpiętnik m.
czas. cierpieć ndk., wycierpieć dk., nacierpieć się dk., scierpieć dk.
przym. cierpiętniczy, cierpiący
przysł. cierpiętniczo
Wiktionary
(1.2) męczennica
Wiktionary
bierne poddawanie się cierpieniu; lubowanie się w przeżywaniu cierpienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bierne poddawanie się cierpieniom, lubowanie się w ich przeżywaniu lub kreowanie się na ofiarę
Wiktionary
(1.1) Tymczasem cierpiętnictwo w nowych warunkach, w których intelektualiści żyją komfortowo, a często i konformistycznie, jest fałszem, jest po prostu jedną z form duchowej mimikry.
Wiktionary
rzecz. cierpiętnik m., cierpiętnica ż., cierpiętniczość ż.
przym. cierpiętniczy
Wiktionary
(1.1) samoudręczenie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cierpiętnicze; cecha tych, którzy są cierpiętniczy
Wiktionary
rzecz. cierpiętnictwo n., cierpiętnik m., cierpiętnica ż.
przym. cierpiętniczy
Wiktionary
dotyczący cierpiętnika lub cierpiętnictwa; męczeński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cierpiętnictwem i/lub cierpiętnikiem/cierpiętnicą
Wiktionary
rzecz. cierpiętnictwo n., cierpiętnik m., cierpiętnica ż., cierpienie n., cierpiętniczość ż.
Wiktionary
człowiek biernie poddający się cierpieniom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba lubująca się we własnym cierpieniu lub biernie poddająca się cierpieniu
(1.2) tytuł przysługujący męczennikom, którzy cierpieli od swych współwyznawców
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈpʲjɛ̃ntʲɲik, AS: ćerpʹi ̯ẽntʹńik
Wiktionary
rzecz. cierpienie n., cierpiętnictwo n., cierpiętniczość ż.
:: fż. cierpiętnica ż.
czas. cierpieć ndk., wycierpieć dk., nacierpieć się dk., scierpieć dk.
przym. cierpiętniczy, cierpiący
przysł. cierpiętniczo
Wiktionary
(1.1) masochista
Wiktionary
potocznie gorzki lub kwaśny
SJP.pl
nieco cierpki; kwaskowaty, drażniący
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) trochę cierpki, o lekko drażniącym smaku
Wiktionary
rzecz. cierpkość ż., cierpkawość ż.
czas. cierpknieć ndk.
przym. cierpki
przysł. cierpkawo
Wiktionary
(1.1) kwaskowaty
Wiktionary
potocznie gorzki lub kwaśny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język
(1.2) o zapachu: ostry, drażniący
(1.3) książk. przen. sprawiający przykrość
Wiktionary
(1.1) Owoce czeremchy mają cierpki smak.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛrpʲci, AS: ćerpʹḱi
Wiktionary
przysł. cierpko
czas. cierpnąć ndk.
rzecz. cierpkość ż.
przym. cierpkawy
Wiktionary
(1.3) przykry, zgryźliwy, złośliwy
Wiktionary
→ cierpki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ma kwaskowaty smak
Wiktionary
przym. cierpki, cierpkawy
przysł. cierpko
Wiktionary
(1.1) kwasowość
Wiktionary
Cierplewo – (niem. "Brahwede") wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, nad Zalewem Koronowskim w powiecie tucholskim, w gminie Lubiewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 85 mieszkańców. Jest najmniejszą miejscowością gminy Lubiewo.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób cierpliwy
Wiktionary
(1.1) Znosili to, każde inaczej. Ojciec obojętnie, ignorując babkę, mama cierpliwie, w milczeniu.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈplʲivʲjɛ, AS: ćerplʹivʹi ̯e
Wiktionary
rzecz. cierpliwość ż.
przym. cierpliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: cierpliwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych
(1.2) zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś
Wiktionary
(1.2) Urodzeni pod znakiem Byka odznaczają się cierpliwością.
(1.2) Stał w ostrych promieniach słońca patrząc z niezmierną cierpliwością i powtarzając, że matka jego jest umierająca.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ, AS: ćerplʹivość
Wiktionary
przym. cierpliwy
przysł. cierpliwie
Wiktionary
(1.1) opanowanie
(1.2) wytrwałość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: cierpliwy
SJP.pl
znoszący ze spokojem przeciwności; umiejący czekać; wytrzymały; wykazujący się uporem i niezłomnością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niezrażający się czekaniem
(1.2) znoszący przeciwności w sposób opanowany
Wiktionary
(1.1) Cierpliwy młody człowiek czekał w kolejce na swój bilet.
(1.2) Cierpliwa harmonia z jestestwem nie oznacza, że dana osoba nie może wpłynąć na swoje położenie we wszechświecie czy je ulepszyć. Akceptacja nie jest równa pasywności.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛrˈplʲivɨ, AS: ćerplʹivy
Wiktionary
rzecz. cierpliwość ż., cierpienie n.
czas. cierpieć
przysł. cierpliwie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. ścierpnąć)
(1.1) med. doświadczać odczucia drętwienia, mrowienia lub krótkotrwałego skurczu w ciele, zwykle spowodowanego np. uciskiem nerwów, zimnem lub silnym emocjonalnym wrażeniem
Wiktionary
(1.1) Ręka mi cierpnęła, bo długo leżała pod ciężarem ciała.
Wiktionary
rzecz. cierpnięcie n.
przym. cierpki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) meteorol. północny, chłodny wiatr typu bora, występujący w Hiszpanii;
Wiktionary
Cierzo – chłodny wiatr typu bora, występujący w Hiszpanii. Wieje z kierunku północnego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cierzpać.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛʃˈpãɲɛ, AS: ćešpãńe
Wiktionary
czas. cierzpać
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Ostródzkie,Warmia,Nidzica,Szczytno,Węgorzewo,Giżycko,Pisz. czerpać
Wiktionary
rzecz. cierzpanie n.
Wiktionary
Cierzpice – osada wsi Kursztyn w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Gniew, przy drodze wojewódzkiej nr 230. Wchodzą w skład sołectwa Kursztyn.
W latach 1975–1998 Cierzpice administracyjnie należały do województwa gdańskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Orzysz;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim, w gminie Piecki;
(1.3) geogr. dawna osada, współcześnie część miasta Ostróda, w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. twardy, ostro zakończony wyrostek roślinny, chroniący roślinę przed zjedzeniem; kolec;
2. coś sprawiającego przykrość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. ostry wyrostek na pędzie rośliny;
Wiktionary
Ciernie (ang. "thorn", "spine", łac. "spina") – ostro zakończone wyrostki roślinne o szydłowatym kształcie będące przekształconymi liśćmi (ciernie pochodzenia liściowego na przykład u berberysu i kaktusów), pędami bocznymi (na przykład u tarniny i grochodrzewu) lub przylistkami (na przykład u niektórych wilczomleczowatych). U niektórych palm powstają również ciernie pochodzenia korzeniowego.
Wikipedia
IPA: t͡ɕɛrʲɲ, AS: ćerʹń
Wiktionary
rzecz. ciernik m., cierniczek m., cierniówka ż.
przym. cierniowy, ciernisty
czas. ścierać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od ciesak
Wiktionary
rzecz. ciesak m.
Wiktionary
narzędzie ręczne do obróbki drewna, o jednym ostrzu osadzonym na trzonku, którego oś jest prostopadła do ostrza; używany w bednarstwie i ciesielstwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) topór ciesielski, narzędzie z jednym ostrzem osadzonym prostopadle do trzonka, służące głównie do obrabiania pni drzew;
Wiktionary
Ciesak, ciosła, cieślica, cioska – narzędzie służące głównie do obrabiania pni drzew dla otrzymania wydłużonych płaszczyzn. Umieszczenie ostrza prostopadle do drzewca umożliwia wygodne oddzielanie łupek gdy obrabiana powierzchnia jest równoległa np. do fundamentu budowli. Jest on używany w ciesielstwie, bednarstwie, kołodziejstwie, do naciosywania podkładów kolejowych itp.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕɛsak, AS: ćesak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ciesaczek m.
Wiktionary
(1.1) ciosła, cieślica, cioska
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) daw. ciosać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: ciesielstwo - zawód cieśli; ciesiołka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rzemiosło ciesielskie
Wiktionary
(1.1) Burchard trudni się ciesielką od dwudziestu lat.
Wiktionary
rzecz. cieślictwo n., cieślarnia ż., ciesielstwo n., ciesiołka ż., cieśla mos., cieślica ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) ciesielstwo, ciesiołka, praca ciesielska
Wiktionary
warsztat ciesielski
SJP.pl
dotyczący cieśli lub ciesielstwa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzem. dotyczący ciesielstwa lub cieśli
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cieślictwo n., cieślarnia ż., cieślica ż., ciesielstwo n., ciesielka ż., ciesiołka ż., cieśla mos., ciosła ż.
Wiktionary
rzemiosło związane z obróbką drewna, robieniem z niego konstrukcji budowlanych oraz stawianiem drewnianych budynków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. fach cieśli
(1.2) rzem. produkcja ciesielska
Wiktionary
(1.1) Mirek trudni się ciesielstwem od pietnastego roku życia.
Wiktionary
rzecz. ciosła ż., ciesielka ż., cieśla mos., cieślictwo n., ciesiołka ż., cieślarnia ż., cieślica ż., cieśliczka ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
potocznie: ciesielstwo - zawód cieśli; ciesielka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. rzem. ciesielstwo
(1.2) rzem. rodzaj hebla
Wiktionary
(1.1) Konrad trudni się ciesiołką od dziewiętnastego roku życia.
Wiktionary
rzecz. ciosła ż., ciesielka ż., ciesielstwo n., cieśla mos., cieślarnia ż., cieślica ż., cieślictwo n., cieśliczka ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) ciesielstwo, rzad. cieślictwo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Cieszanowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Cieszanowa (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Cieszanów
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Cieszanów – miasto w woj. podkarpackim, w powiecie lubaczowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Cieszanów. Położony na Płaskowyżu Tarnogrodzkim, nad rzeką Brusienką. Leży w dawnej ziemi bełskiej.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto liczyło 1815 mieszkańców, będąc 47. najludniejszym miastem w województwie.
Wikipedia
(1.1) Jak zaczną dowozić obiady z Cieszanowa, to po pierwsze będą one uboższe, bo jednodaniowe, a po drugie będzie trzeba płacić ponad 50 zł miesięcznie.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈʃãnuf, AS: ćešãnuf
Wiktionary
przym. cieszanowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cieszyć.
Wiktionary
Cieszenie (kaszub. Ceszenié) – wieś kaszubska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Chmielno. Leży na Pojezierzu Kaszubskim, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, przy drodze wojewódzkiej nr 211. Cieszenie leży na trasie linii kolejowej Kartuzy-Sierakowice-Lębork (obecnie zawieszonej). Na północ od Cieszenia zaczyna się kompleks Lasów Mirachowskich z rezerwatami przyrody "Leśne Oczko" i "Staniszewskie Zdroje".
Wikipedia
IPA: t͡ɕɛˈʃɛ̃ɲɛ, AS: ćešẽńe
Wiktionary
czas. cieszyć, ucieszyć
rzecz. pocieszenie n., pocieszyciel mos., pocieszycielka ż.
Wiktionary
Cieszeniewo (dawniej: niem. "Ziezeneff") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie świdwińskim, w gminie Świdwin.
Miejscowość jest siedzibą sołectwa Cieszeniewo, w skład którego wchodzi również osada Kluczkówko.
Wikipedia
Cieszewko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Drobin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cieszki – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie żuromińskim, w gminie Lubowidz. Ma status sołectwa.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Andrzeja Apostoła w Lubowidzu.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
mieszkaniec Cieszkowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Cieszkowa (wsi w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Cieszków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Cieszków (osada).
Cieszków (dawniej "Frejno", niem. "Freyhan") – wieś (do 1742 roku miasto) w Polsce położona w województwie dolnośląskim, powiecie milickim, gminie Cieszków.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cieszków. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego, obecnie jest siedzibą gminy Cieszków w województwie dolnośląskim.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.;
Wiktionary
Cieszygor (lub Cieszygór) – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Cieszy-" („cieszyć się”) i "-gor" („goreć, palić się"). Mogło oznaczać „tego, który cieszy się ogniem”.
Wikipedia
Cieszyków – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Szczytniki, ok. 10 km od Opatówka, ok. 20 km od Kalisza.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.;
Wiktionary
Cieszymir, Cieszymiar, Cieszymier, Cieszmir, Cieszmiar, Cieszmier, Cieszymierz – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Cieszy-" („cieszyć”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Oznaczałoby więc „tego, którego cieszy pokój”.
Cieszymir imieniny obchodzi 13 maja i 24 sierpnia.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Cieszymir i jestem zawodowym żołnierzem z garnizonu Bolesławiec.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Cieszymirek m.
przym. Cieszymirowy
Wiktionary
Cieszymir z małżonką; Cieszymirowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cieszymira lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
Cieszymysł – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Cieszy-" („cieszyć”) i "-mysł" („myśleć”, „myśl”). Mogło oznaczać „ten, którego cieszy myślenie”.
Cieszymysł imieniny obchodzi 13 marca i 18 listopada.
Wikipedia
Cieszymysł z małżonką; Cieszymysłowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cieszymysła lub z nim związany
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w południowej Polsce, w województwie śląskim;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubelskim, w gminie Grabowiec
(1.3) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w gminie Sośnie
(1.4) geogr. wieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w gminie Biesiekierz
Wiktionary
Cieszyn (cz., Teschen) – miasto w południowej Polsce nad rzeką Olzą, na granicy z Czechami, w województwie śląskim, siedziba władz powiatu cieszyńskiego.
Dzieje Cieszyna sięgają IX w. i wiążą się z grodem słowiańskiego plemienia Gołęszyców. Cieszyn otrzymał prawa miejskie w 1217 roku. Od końca XIII w. był centrum Księstwa Cieszyńskiego.
Wikipedia
(1.1) Legenda mówi o założeniu Cieszyna w roku 810.
(1.1) Romańska rotunda w Cieszynie pełniła też funkcję kościoła parafialnego.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛʃɨ̃n, AS: ćešỹn
Wiktionary
rzecz. cieszynianin mos., cieszynianka ż., cieszyniak mos., cieszyniaczka ż., cieszynit mrz., cieszynka ż., Cieszyńskie n., cieszyńskość ż., Ciech mos., Ciechosław mos., Ciechosława ż.
przym. cieszyński, cieszynitowy, podcieszyński
czas. ucieszyć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od cieszyniak
Wiktionary
rzecz. cieszyniak mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mieszkanka Cieszyna
Wiktionary
(1.1) Kogo wybrali „Cieszyniaczką Roku”?
Wiktionary
rzecz. Cieszyn m., cieszynka ż., cieszynianin m., cieszynianka ż., Cieszyńskie n., cieszynit m.
:: fm. cieszyniak m.
przym. cieszyński
Wiktionary
(1.1) cieszynianka
Wiktionary
potocznie: cieszynianin (mieszkaniec Cieszyna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mieszkaniec Cieszyna
Wiktionary
(1.1) Franciszek zrobił cieszyniaka biskupem w Afryce.
(1.1) Kogo wybrali „Cieszyniakiem Roku”?
Wiktionary
rzecz. Cieszyn mrz., cieszynit mrz., cieszynka ż., cieszynianin mos., cieszynianka ż.
:: zdrobn. cieszyniaczek mos.
:: fż. cieszyniaczka ż.
przym. cieszyński
Wiktionary
(1.1) cieszynianin
Wiktionary
mieszkaniec Cieszyna, Czeskiego Cieszyna; Cieszyniak (potocznie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Cieszyna
Wiktionary
(1.1) Tłumy cieszynian zgromadził koncert na miejskim rynku.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛʃɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: ćešỹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Cieszyn mrz., cieszynit mrz.
:: fż. cieszynianka ż.
przym. cieszyński, cieszynitowy
Wiktionary
cieszynianka wiosenna - gatunek rośliny z rodziny selerowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Cieszyna
(1.2) bot. nazwa systematyczna|Hacquetia epipactis|DC.|ref=tak., drobna roślina z rodziny selerowatych;
Wiktionary
(1.1) Na balu pojawiły się same zacne cieszynianki.
(1.2) Cieszynianka występuje na Pogórzu Cieszyńskim.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛʃɨ̃ˈɲãnka, AS: ćešỹńãnka
Wiktionary
rzecz. Cieszyn mrz., cieszynit mrz.
:: fm. cieszynianin mos.
przym. cieszyński, cieszynitowy
Wiktionary
magmowa skała żyłowa, w dużych ilościach występuje w okolicach Cieszyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. miner. geol. rodzaj głębinowej skały magmowej występującej w okolicach Cieszyna;
Wiktionary
Cieszynit (ang. "teschenite") – skała magmowa, głębinowa, zasadowa, o charakterystycznej, pstrokatej, czarno-białej barwie, zaliczana do gabroidów. Według współczesnej klasyfikacji skał cieszynity odpowiadają teralitom analcymowym lub esseksytom analcymowym.
Wikipedia
(1.1) Nazwa cieszynitu wywodzi się od miasta Cieszyna, w okolicach którego skała ta została po raz pierwszy na świecie opisana.
(1.1) Cieszynity występują w licznych odmianach.
Wiktionary
rzecz. cieszyńskość ż., Cieszyn m., cieszynianin m., cieszynianka ż., Cieszyńskie n., cieszyniaczka ż., cieszynka ż., cieszyniak mos.
przym. cieszynitowy, cieszyński
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący cieszynitu, wykonany z cieszynitu
Wiktionary
(1.1) Obecnie skały tego regionu nazywa się tradycyjnie „skałami cieszynitowymi”.
Wiktionary
rzecz. cieszyńskość ż., cieszynit m., Cieszyn m., cieszynianin m., cieszynianka ż., Cieszyńskie n., cieszynka ż.
przym. cieszyński
Wiktionary
1. w sporcie: okazywanie radości przez zawodnika po zdobyciu punktu lub wygraniu meczu;
2. strzelba myśliwska małego kalibru, produkowana dawniej w Cieszynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. sport. okazywanie radości przez zawodnika po zdobyciu gola lub punktu;
(1.2) łow. małokalibrowa strzelba myśliwska do polowań na ptactwo, produkowana w Cieszynie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Bartosz Kapustka podczas cieszynki po strzelonym golu z Florą Tallin doznał kontuzji.
(1.2) Cieszyńskie muzeum posiada w swych zbiorach cztery cieszynki.
Wiktionary
(1.1)
:: czas. cieszyć się
(1.2)
:: rzecz. cieszyńskość ż., Cieszyn m., cieszynianin m., cieszynianka ż., cieszynit m., cieszyniaczka ż., cieszyniak m.
:: przym. cieszynitowy, cieszyński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Cieszyrad – staropolskie imię męskie, którego ślad zachował się wyłącznie w zapisie Cieszyradowic. Składa się z członów: "Cieszy-" („cieszyć”) i "-rad" („być zadowolonym, chętnym, cieszyć się”). Mogło oznaczać „tego, który rad się cieszy”.
Cieszyrad imieniny obchodzi 19 kwietnia.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Cieszysław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Cieszy-" („cieszyć”) i "-sław" („sława”). Oznaczałoby więc „tego, którego cieszy sława”. Zob. też Ciesław i Ciechosław.
Cieszysław imieniny obchodzi 17 marca, 1 października.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
Cieszysława – żeńska forma imienia Cieszysław, nienotowana w czasach staropolskich.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cieszysławy lub z nią związany
SJP.pl
Cieszysław z małżonką; Cieszysławowie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cieszysława lub z nim związany
SJP.pl
1. sprawiać radość, weselić;
2. cieszyć się - doznawać radości, zadowolenia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
czasownik zwrotny niedokonany cieszyć się
(2.1) być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
(2.2) weselić się, śmiać się
(2.3) mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)
Wiktionary
(1.1) Nasza koncepcja padła na podatny grunt, co bardzo nas cieszy.
(2.1) Ania cieszy się z pięknego prezentu.
(2.2) Z czego się cieszysz? Nie widzę w tym nic zabawnego.
(2.3) Ciocia cieszy się dobrym zdrowiem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛʃɨt͡ɕ, AS: ćešyć
Wiktionary
czas. pocieszać ndk., pocieszyć dk., ucieszyć dk.
rzecz. cieszenie n., pocieszenie n., pociecha ż., uciecha ż., pocieszyciel mos., pocieszycielka ż.
Wiktionary
(1.1) radować
(2.1) radować się
(2.2) śmiać się
Wiktionary
1. przymiotnik od: Cieszyn
2. choroba cieszyńska - wirusowa choroba świń; cieszyńska zaraza świń
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Cieszyna, związany z Cieszynem
Wiktionary
(1.1) Czego jeszcze brakuje na cieszyńskim rynku?
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛˈʃɨ̃j̃sʲci, AS: ćešỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. cieszyńskość ż., Cieszyn mrz., cieszynianin mos., cieszynianka ż., cieszynit mrz., cieszynka ż., Cieszyńskie n., cieszyniaczka ż., cieszyniak mos.
przym. cieszynitowy, podcieszyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region w południowej Polsce
Wiktionary
(1.1) Cieszyńskie nie przyłączyło się do protestu.
(1.1) W Cieszyńskiem rozpoczęto elektroniczny nabór do szkół średnich.
Wiktionary
rzecz. cieszyńskość ż., Cieszyn m., cieszynianin m., cieszynianka ż., cieszyniaczka ż., cieszynit m.
przym. cieszyński, cieszynitowy
Wiktionary
(1.1) powiat cieszyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cieszyńskie, typowe dla Cieszyna lub jego mieszkańców
Wiktionary
rzecz. Cieszyn mrz., cieszynianin mos., cieszynianka ż., cieszyniak mos., cieszyniaczka ż., cieszynit mrz., cieszynka ż., Cieszyńskie n., Ciech mos.
przym. cieszyński, cieszynitowy, podcieszyński
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Cieszątki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie radomszczańskim, w gminie Kobiele Wielkie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.
Wikipedia
Cieszęcin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, w gminie Wieruszów.
Wikipedia
duży ptak łowny z rzędu kuraków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. duży, eurazjatycki ptak łowny;
Wiktionary
(1.1) Około południa udało mi się ubić jakiegoś dużego ptaka z gatunku cietrzewi, który, upieczony na rożnie, miał bardzo delikatne mięso.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛṭʃɛf, AS: ćeṭšef
Wiktionary
rzecz. zacietrzewienie n.
czas. zacietrzewić się
przym. cietrzewi
Wiktionary
przymiotnik od: cietrzew
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ornit. dotyczący cietrzewia
Wiktionary
rzecz. cietrzew mzw.
Wiktionary
1. potocznie, pogardliwie: dozorca domu, stróż, ochroniarz;
2. młodzieżowo, obraźliwie:
a) człowiek wolno myślący;
b) homoseksualista;
c) osoba pełniąca jakąś funkcję społeczną, np. nauczyciel, woźny, policjant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) posp. pogard. gospodarz domu
(1.2) daw. gwara. więz. stróż
Wiktionary
(1.1) Nasz blok ma nowego ciecia, który odśnieża wszystkie schody i chodniki.
(1.1) Zapytał, co to może oznaczać, bo jako cieć to i owo musi wiedzieć.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇t͡ɕ, AS: ćėć
Wiktionary
(1.1) dozorca, gospodarz, stróż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciećkać.
Wiktionary
czas. ciećkać
Wiktionary
ciećkać się - regionalnie: cackać się (1. obchodzić się z czymś lub z kimś czule;
2. poświęcać zbyt wiele czasu na wykonywanie jakiejś czynności); ciaćkać się (regionalnie), ceckać się (regionalnie)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
młodzieżowo, obraźliwie: człowiek modnie, elegancko się ubierający; elegancik, strojniś, modniś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Ciełuchowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie lipnowskim, w gminie Kikół.
Wikipedia
Ciełuszki (białorus. Цялушкі; w miejsc. gwarze Телушкі, wym.: "Tełuškí", trb.: "Tełuszki") – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie białostockim, w gminie Zabłudów. Leży nad rzeką Narew.
Wikipedia
1. obszar, do którego nie dociera światło;
2. przenośnie: śladowa ilość czegoś; resztka, pozostałość;
3. przenośnie: mrok, ciemność; mroczność, pomroka;
4. rozmyty kształt jakiejś postaci lub przedmiotu; zarys;
5. widmo, upiór, zjawa;
6. rodzaj kosmetyku służącego do barwienia powiek i okolic oczu;
7. dawniej: szpieg, donosiciel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
(1.2) obszar osłonięty całkowicie od promieni słonecznych i dzięki temu chłodniejszy oraz bardziej zaciemniony niż oświetlony teren
(1.3) słabo widoczny zarys postaci lub przedmiotu
(1.4) fot. szt. ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plamaam barwnych
(1.5) kosmet. makijaż na powiece; zob. cień do powiek.
(1.6) kosmet. farba kosmetyczna do makijażu na powiece
(1.7) przen. książk. zjawa, duch zmarłego
(1.8) przen. mała oznaka czegoś
Wiktionary
Cień – obszar, do którego nie dociera światło bezpośrednio ze źródła światła na skutek obecności przeszkody ustawionej na drodze promieni świetlnych, nieprzepuszczającej światła.
W zależności od źródła światła mówi się o cieniu słonecznym, księżycowym i innych. W zależności od obiektu przesłaniającego światło mówi się o cieniu np. Księżyca (podczas zaćmienia Słońca cień ten pada na Ziemię), cieniu budynku, człowieka itp.
Wikipedia
(1.2) Znużony próżnym szukaniem i zmęczony chodzeniem, usiadłem w cieniu skały wypocząć.
(1.7) Chociaż cienie zbrodniarzy nawet w zagrobowym życiu dopuszczają się występków i ostatecznie gubią i siebie, i zawartą w nich iskrę bożą.
(1.8) Gdybym miał chociaż cień nadziei na awans, to pojechałbym na to szkolenie do Suwałk.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇̃ɲ, AS: ćė̃ń
Wiktionary
rzecz. cienistość ż., cieniowanie n.
czas. cieniować ndk., pocieniować dk., zacieniać dk.
przym. cienisty
przysł. cieniście
Wiktionary
(1.3) sylwetka
(1.6) pastele
(1.7) duch, mara, zjawa
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przymiotnika: cienki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. matka żony
Wiktionary
rzecz. cieść mos./ż.
Wiktionary
(1.1) teściowa, stpol. tścia, teścia
Wiktionary
rzemieślnik zajmujący się obróbką drewna, w szczególności elementów konstrukcyjnych: drzwi, okien, schodów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Ponoć święty Józef był cieślą w Nazarecie i ciosał stropy domów.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̇ɕla, AS: ćėśla
Wiktionary
rzecz. ciosła ż., ciesielka ż., ciesielstwo n., cieślictwo n., ciesiołka ż., cieślarnia ż., cieślica ż., cieśliczka ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) reg. śl. tesarz, stolarz
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cieślar (918 m, 920 m) – pokryty polanami szczyt w Beskidzie Śląskim, w głównym grzbiecie Pasma Stożka i Czantorii, położony między Wielkim Soszowem (na pn.) a Małym Stożkiem (na pd.). Nazwa pochodzi od nazwiska Cieślar (w 1621 r., tuż po osadzeniu wsi Wisła notowano w niej już 4 Cieślarów, a i dziś jest to jedno z najpopularniejszych nazwisk w Wiśle).
Wikipedia
warsztat ciesielski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. warsztat ciesielski
Wiktionary
(1.1) Ginter poszedł do cieślarni sprawdzić to zamówienie.
Wiktionary
rzecz. cieślictwo n., ciosła ż., ciesielka ż., ciesielstwo n., cieśla mos., ciesiołka ż., cieślica ż., cieśliczka ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
siekiera o trójkątnym ostrzu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. siekiera ciesielska z trójkątnym ostrzem
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. siekiera
Wiktionary
rzecz. cieślictwo n., cieślarnia ż., cieśliczka ż., cieśla mos., ciosła ż., ciesielka ż., ciesiołka ż., ciesielstwo n.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) war. ciesak, ciosła, cioska
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. fach cieśli
Wiktionary
(1.1) Poldek trudni się cieślictwem od siedemnastego roku życia.
Wiktionary
rzecz. ciosła ż., ciesielka ż., ciesielstwo n., cieśla mos., ciesiołka ż., cieślarnia ż., cieślica ż., cieśliczka ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) ciesielstwo, rzad. ciesiołka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cieślica
(1.2) mała siekiera ciesielska z trójkątnym ostrzem
Wiktionary
rzecz. cieślictwo n., cieślarnia ż., cieśla mos., ciesiołka ż., ciesielstwo n., cieślica ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: cieśnina
SJP.pl
skrót
(1.1) = geogr. cieśnina
Wiktionary
wąski pas wody łączące dwa rozległe zbiorniki wodne, np. dwa morza, oceany, zatokę z morzem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)
Wiktionary
Cieśnina – zwężenie obszaru wodnego, łączące dwa akweny (oceany, morza lub jeziora), a rozdzielające dwa obszary lądowe. Szeroką cieśninę morską, zwłaszcza oddzielającą wyspę od kontynentu określa się mianem kanału morskiego (np. La Manche), wąskie cieśniny są zaś czasem nazywane „przesmykami”. Obce statki mogą przekraczać wody cieśnin należące do państwa nadbrzeżnego na podstawie prawa niezakłóconego tranzytu.
Wikipedia
(1.1) Jak nazywa się ta cieśnina między Kopenhagą a Malmö?
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇ɕˈɲĩna, AS: ćėśńĩna
Wiktionary
(1.1) war. daw. ciaśnina
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. ojciec żony
(1.2) daw. ojciec męża
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) daw. synowa
Wiktionary
(1.1) Cieść, to jest żony mojej ojciec […]
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̇ɕt͡ɕ, AS: ćėść
Wiktionary
rzecz. cieścia
Wiktionary
(1.1) teść
(1.2) świekier
(2.1) daw. niewiastka, daw. sneszka
Wiktionary
1. miejsce w organizmie, w którym narządy lub ich części ciasno do siebie przylegają;
2. ciasnota, ciasne miejsce; ścisk, tłok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ciasne miejsce, wąskie przejście, zwężony odcinek
(1.2) anat. przewężona część narządu lub innej struktury anatomicznej, łącząca dwie większe części
Wiktionary
(1.1) ciasnota
(1.2) węzina
Wiktionary
klauzula w umowie handlowej, która reguluje warunki przewozu towaru statkiem, opłaty i ubezpieczenia (cena towaru zawiera całość kosztów przewozowych wraz z ubezpieczeniem); CIF
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) umowa w handlu morskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. koza (zwierzę)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie lubuskim, w gminie Sulechów;
Wiktionary
Cigacice (do 1937 r. "Tschicherzig", w latach 1937–1945 "Odereck", w 1945 r. "Cygaczyce") – wieś sołecka w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Sulechów, usytuowana na prawym brzegu Odry, około 7 km od Sulechowa. Zamieszkiwana przez 752 osoby (stan na 30 czerwca 2025).
Wikipedia
wykrzyknik nakazujący zachowanie ciszy; ćśś, ćśśś, tsss, tss, ts
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …używany, gdy ktoś upomina o zachowanie ciszy
Wiktionary
(1.1) Ciii! Słyszę jakiś dziwny odgłos.
Wiktionary
(1.1) sza!, ćśśś!, pst!, ts!, tss!
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zygzak
Wiktionary
Cikowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Bochnia.
Wieś królewska w tenucie niepołomickiej w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cikowice, po jej zniesieniu w gromadzie Bochnia-Zachód. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. Cecylia
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Cilka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. poufała forma imienia Cecylia
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Cila
Wiktionary
Cimabue, właśc. "Cenni di Pepo" (ur. ok. 1240, zm. 1302 w Pizie) – włoski malarz i mozaicysta epoki gotyku.
Wikipedia
potocznie, żartobliwie: stosunek seksualny; bara bara, bara-bara
SJP.pl
[czytaj: c-imelium] bardzo rzadki i cenny druk lub rękopis, w bibliotece przechowywany zwykle w specjalnych warunkach i nie udostępniany powszechnie; cymelium
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Cimoszki – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Wieliczki.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
miasto w Chinach; Jinan
SJP.pl
[czytaj: s-incz] rodzaj złącza elektronicznego; czincz, chinch
SJP.pl
[czytaj: s-ins-inati] miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
Cincinnati – miasto w Stanach Zjednoczonych, na południowo-zachodnim skraju stanu Ohio, ośrodek administracyjny hrabstwa Hamilton, położone na północnym brzegu rzeki Ohio. W 2020 roku miasto liczyło 309 317 mieszkańców; obszar metropolitalny Cincinnati, obejmujący m.in. miejscowości: Norwood, St Bernard i Elmwood Place, w 2020 roku zamieszkany był przez 2 256 884 osób.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: s-inemaskołp] technika filmu panoramicznego; szeroki ekran
SJP.pl
CinemaScope – sposób realizacji szerokoekranowej umożliwiający projekcję filmów o proporcjach obrazu 2.66:1, dwukrotnie szerszego od standardowego 1.33:1. Jego stworzenie w 1953 roku przez Spyrosa P. Skourasa, prezesa 20th Century Fox, oznaczało początek nowoczesnego anamorficznego formatu zarówno w fotografii, jak i projekcji filmowej.
Wikipedia
[czytaj: s-inerama]
1. technika szerokoekranowego wyświetlania obrazu polegająca na jednoczesnym wyświetlaniu obrazu z trzech kamer na półkolisty ekran, dająca efekt trójwymiarowości;
2. kino, w którym wykorzystywana jest ta technika
SJP.pl
Nie mylić z: Cinéorama.
Cinerama – sposób szerokoekranowego wyświetlania obrazu. Polega na użyciu trzech zsynchronizowanych projektorów, które wyświetlają obraz na ogromnym, zakrzywionym ekranie o szerokości kątowej 146°.
Wikipedia
urna do przechowywania prochów zmarłej osoby
SJP.pl
ostatnia dynastia w Chinach (1644-1911); Qing; dynastia mandżurska
SJP.pl
prowincja w Chinach; Qinghai
SJP.pl
dotyczący Cinghaju, prowincji w zachodnich Chinach
SJP.pl
miasto w Chinach; Qingdao
SJP.pl
sznur do przepasywania habitu lub alby
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wojsk. skórzany pas rzymski;
(1.2) kośc. pas lub sznur, element stroju liturgicznego;
Wiktionary
Cingulum – pas lub gruby sznur z frędzlami na obu końcach, używany przez duchownych i usługujących w kościołach chrześcijańskich, jako element stroju liturgicznego. Służy do przewiązania w pasie alby lub habitu. Użycie cingulum nie jest obowiązkowe, gdy alba jest tak uszyta, że przylega do ciała bez tego paska.
Wikipedia
(1.1) Cingulum, osłaniając brzuch wojownika, opadało luźno na kolana.
(1.2) Prezbiter miał na sobie albę przewiązaną czerwonym cingulum.
Wiktionary
IPA: t͡sʲĩŋˈɡulũm, AS: cʹĩŋgulũm
Wiktionary
kobieta handlująca nielegalnie obcymi walutami
SJP.pl
potocznie: zajmowanie się nielegalnym handlem obcymi walutami
SJP.pl
potocznie: człowiek nielegalnie handlujący obcymi walutami; waluciarz, dewiziarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. posp. człowiek handlujący obcymi walutami poza oficjalnymi kanałami wymiany dewiz;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) Kielecka policja poszukuje cinkciarza, który oszukał mieszkańca Kielc i odkupił od niego dolary, płacąc fałszywymi złotówkami. (z Internetu)
(1.1) Najwięcej cinkciarzy można było spotkać pod sklepami sieci Pewex i Baltona, gdzie towar kupić można było wyłącznie za walutę obcą lub bony, a także pod hotelami, bankami i na giełdach samochodowych.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕĩŋʲct͡ɕaʃ, AS: ćĩŋʹḱćaš
Wiktionary
rzecz. cinkciarstwo n.
:: fż. cinkciara ż.
przym. cinkciarski
Wiktionary
(1.1) waluciarz
Wiktionary
[czytaj: czinkłeczento] epoka dojrzałego renesansu i manieryzmu w kulturze włoskiej XVI wieku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Centrum Informacji Naukowej, Technicznej i Ekonomicznej
SJP.pl
[czytaj: czinto] najwyższy szczyt Korsyki
SJP.pl
[czytaj: czinzano] rodzaj włoskiego wermutu, wzmacnianego wina doprawionego ziołami
SJP.pl
Cinzano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 331 osób, 55,2 os./km².
Wikipedia
Cinéma-vérité (pl. "kino prawdy") – nurt w filmie dokumentalnym, rozwijający się w latach 60. XX wieku we Francji, zbliżony do amerykańskiego kina bezpośredniego. Nazwa nurtu odwołuje się do Kino-Prawdy, cyklu kronik filmowych tworzonych przez Dżigę Wiertowa w latach 20. XX wieku w ZSRR. Twórcą ruchu był reżyser i etnograf Jean Rouch. Za pierwszy film "cinema vérité" uchodzi "Kronika jednego lata" (1961) Jeana Roucha i Edgara Morina.
Wikipedia
cioch wzorzysty - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
Ciochowice (niem. "Ciochowitz", 1936-1945 "Stillenort") – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie gliwickim, w gminie Toszek.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Toszku.
Wikipedia
z sympatią o ciotce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siostra matki
(1.2) siostra ojca
(1.3) w szerszym znaczeniu także żona wujka lub stryjka
Wiktionary
Ciocia (ciotka) – współcześnie nazwa relacji rodzinnej zachodzącej w stosunku do krewnej, która jest siostrą matki lub ojca albo żoną brata matki lub ojca. Czasami "ciocią" nazywa się również każdą dalszą krewną lub powinowatą wyższego pokolenia. Mężem cioci jest wujek lub wuj.
Wikipedia
(1.1-2) Jedziemy z ciocią na wakacje!
(1.3) Dziś ciocia z wujkiem przychodzą na kolację.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔ̇t͡ɕa, AS: ćȯća
Wiktionary
rzecz. ciotka ż., ciota ż., cioteczka ż., ciotunia ż., ciotuchna ż., ciotczysko n., pociotek m., pociotka ż.
przym. cioteczny, ciotczyny
Wiktionary
(1.1-3) ciotka
Wiktionary
należący do cioci, dotyczący cioci
SJP.pl
marka wermutów i win aromatyzowanych ziołami
SJP.pl
Ciociosan – marka wina bułgarskiego, wermut.
Wikipedia
zdrobnienie od: ciotka; ciotuleńka, ciotunia, cioteczka, ciotusieńka, ciotula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: ciotka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = Centrum Informacji o Książce
Wiktionary
[czytaj: czompi] robotnicy z Florencji, którzy w XIV wieku wzniecili powstanie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ciągle, cały czas
Wiktionary
(1.1) Lojzik ciongiym szczylo afy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciorać.
Wiktionary
czas. ciorać ndk.
Wiktionary
1. potocznie: grać w gry komputerowe; gierczyć;
2. gwarowo:
a) sunąć po podłodze, poniewierać;
b) dźwigać, taszczyć;
c) ciężko pracować; harować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. włóczyć po podłodze, poniewierać
(1.2) góry. taszczyć, dźwigać, sunąć
Wiktionary
(1.1) Dźwigej ta tasia wyżej, bo nią ciorosz po ziemi.
(1.1) Zastosowane materiały są solidne i odporne na rozdarcia, jednakże wiadomo, że nikt z małym dzieckiem na plecyecach specjalnie po krzakach nie będzie ciorał.
Wiktionary
rzecz. cioranie n., ciorok m.
czas. uciorać dk.
Wiktionary
1. silne uderzenie;
2. przykre, bolesne wydarzenie; nieszczęście;
3. kamienny blok używany jako materiał budowlany;
4. zbiór szczelin i pęknięć w skałach powstałych na skutek wietrzenia lub ruchów tektonicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
(1.2) blok kamienny lub drewniany
(1.3) negatywny skutek wywarty na uczuciach, oczekiwaniach itd.
(1.4) wstrząs lub zły obrót spraw
(1.5) zool. siekacz słonia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Widzisz, jakieś miał szczęście, żeś tylko ode mnie w ucho dostał? Gdybyś trafił na porucznika, teraz byś miał tylko połowę języka – zwrócił się do siedzącego obok faceta, który nadal wyglądał na kompletnie oszołomionego po ciosie, jaki zainkasował od milicjanta.
(1.4) To był wielki cios dla Gustawa, który ze złamanym sercem umarł niedługo potem.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔs, AS: ćos
Wiktionary
czas. ciosać, zaciosać
Wiktionary
(1.1) uderzenie, pot. walnięcie, reg. śl. szlag; stpol. poczpuła
Wiktionary
ryba z rodziny karpiowatych
SJP.pl
Ciosa ("Pelecus cultratus") – gatunek ryby z rodziny karpiowatych (Cyprinidae), jedyny przedstawiciel rodzaju "Pelecus".
Wikipedia
narzędzie kamieniarskie służące do ciosania miękkich kamieni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciosać.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔˈsãɲɛ, AS: ćosãńe
Wiktionary
czas. zaciosać, ciosać ndk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
obrabiać drewno, kamień za pomocą siekiery, młota itp.
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) obrabiać kamień lub drewno różnego rodzaju narzędziami
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔsat͡ɕ, AS: ćosać
Wiktionary
rzecz. ciosanie n., ciosak m., cios mrz.
czas. zaciosać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Ciosek – część wsi Obodowo w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie sępoleńskim, w gminie Sośno.
W latach 1975–1998 Ciosek administracyjnie należał do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. nacięcie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕɔsna, AS: ćosna
Wiktionary
przymiotnik od: cios
SJP.pl
dawne słowiańskie narzędzie do obróbki drewna, używane jeszcze niekiedy do żłobienia niecek i koryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. narzędzie służące do obróbki drewna
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔswa, AS: ćosu̯a
Wiktionary
rzecz. cieślictwo n., cieślarnia ż., ciesiołka ż., ciesielstwo n., cieśla m., cieślica ż.
przym. ciesielski
Wiktionary
(1.1) cieślica
Wiktionary
1. człowiek często narzekający, nieudacznik
2. pospolicie: homoseksualista
3. pospolicie: miesiączka
4. zgrubienie: ciotka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pogard. homoseksualista, zwłaszcza zachowujący się w sposób nadmiernie ekspresywny i sfeminizowany; także każdy zniewieściały mężczyzna
(1.2) środ. eufem. miesiączka
(1.3) daw. kobieta zajmująca się wróżbiarstwem i leczeniem ludności;
(1.4) daw. siostra matki, ciotka
(1.5) pot. obraź. kobieta zła, brzydka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeżeli nie zauważyłeś tej laski, to jesteś ciota.
(1.2) Nie będzie seksu, bo mam ciotę.
(1.3) Grasują wciąż jeszcze czarownice, cioty i widmy latają na szczyt Łysicy po tajemnicze zioła, rzucają urok i sprowadzają nieszczęście.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔta, AS: ćota
Wiktionary
rzecz. ciocia ż., pociotek m., pociotka ż., pociot mos., ciotka ż., naciot mos.
przym. cioteczny, ciotczyny, ciotowaty
Wiktionary
(1.1) gej, homo, pedzio
(1.2) menstruacja, okres, period
(1.3) czarownica, wróżka, mądra baba
(1.4) zdrobn. cioteczka, ciotunia
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. cioteczny
Wiktionary
rzecz. ciotka ż.
przym. cioteczny, stpol. ciotczony
Wiktionary
(1.1) ciotczony
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. cioteczny
Wiktionary
rzecz. ciotka ż.
przym. cioteczny, stpol. ciotczany
Wiktionary
(1.1) ciotczany
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) należący do ciotki, charakterystyczny dla ciotki
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔṭˈt͡ʃɨ̃nɨ, AS: ćoṭčỹny
Wiktionary
rzecz. ciota ż., ciocia ż., ciotka ż., cioteczka ż., ciotunia ż., ciotuchna ż., ciotczysko n., pociotek m., pociotka ż.
przym. cioteczny, ciotczyn
Wiktionary
(1.1) ciotczyn
Wiktionary
zgrubienie od: ciotka; żartobliwie o ciotce
SJP.pl
zdrobnienie od: ciotka; ciotuleńka, ciotunia, ciociunia, ciotusieńka, ciotula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: ciotka
Wiktionary
Cioteczka ( Tetička) – czeski czarno-biały film komediowy w reżyserii Martina Friča, zrealizowany w 1941 w Protektoracie Czech i Moraw.
Wikipedia
IPA: t͡ɕɔˈtɛt͡ʃka, AS: ćotečka
Wiktionary
rzecz. ciocia ż., pociotek m., pociotka ż., ciotka ż.
przym. ciotczyny
Wiktionary
spokrewniony w linii dalszej, przez ciotkę lub wujka
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący cioci, związany z ciocią
Wiktionary
(1.1) Moja siostra cioteczna zawsze musi wtrącić swoje trzy grosze.
Wiktionary
rzecz. ciota ż., pociotka ż., pociotek mos., ciocia ż., ciotka ż.
przym. ciotczyny, stpol. ciotczany, stpol. ciotczony
Wiktionary
siostra albo kuzynka matki lub ojca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) siostra matki
(1.2) siostra ojca
(1.3) pot. żona wuja
(1.4) pot. żona stryja
(1.5) pot. kuzynka matki lub ojca
(1.6) pot. miesiączka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciotka Marlena wyglądem bardzo przypominała mojego ojca.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔtka, AS: ćotka
Wiktionary
rzecz. pociot m., pociotek m., pociotka ż.
:: zdrobn. ciocia ż., cioteczka ż., ciotunia ż.
:: zgrub. ciota ż.
przym. ciotczyny, cioteczny, ciociny, ciotczany, ciotczony
Wiktionary
(1.1) ciocia; daw. ciotka macierzysta; stpol. ciota macierzysta
(1.2) ciocia; daw. ciotka ojczysta; stpol. ciota ojczysta
(1.3) ciocia; wujenka; daw. wujna
(1.4) ciocia; stryjenka; daw. stryjna
(1.5) ciocia
(1.6) menstruacja, miesiączka, okres
Wiktionary
1. pedalski, gejowaty, ciotowski, gejowski, ciotowaty; pogardliwie:
a) przypominający wyglądem lub zachowaniem homoseksualistę;
b) charakterystyczny dla homoseksualisty;
2. potocznie:
a) przypominający dojrzałą kobietę;
b) przypominający styl charakterystyczny dla dojrzałej kobiety
SJP.pl
pedalski, gejowaty, ciotowski, gejowski; pogardliwie:
1. przypominający wyglądem lub zachowaniem homoseksualistę;
2. charakterystyczny dla homoseksualisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zniewieściały
Wiktionary
rzecz. ciota ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: ciocia
SJP.pl
zdrobnienie od: ciotka; ciotuleńka, ciotunia, cioteczka, ciotusieńka, ciociunia
SJP.pl
zdrobnienie od: ciotka; ciotula, ciotunia, cioteczka, ciotusieńka, ciociunia
SJP.pl
zdrobnienie od: ciotka; ciotula, ciotuleńka, cioteczka, ciotusieńka, ciociunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: ciota
Wiktionary
Ci
Wikipedia
rzecz. pociotka ż., pociotek mos., ciotka ż., ciocia ż.
przym. ciotczyny
Wiktionary
zdrobnienie od: ciotka; ciotula, ciotunia, cioteczka, ciotuleńka, ciociunia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. potocznie o kimś nierozgarniętym, ograniczonym, fajtłapie
2. roczny byczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) roczny byczek
(1.2) pogard. niezbyt inteligentna osoba
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W klejnocie herbu jest zamieszczone pół ciołka.
(1.2) Nie wygaduj bzdur, ciołku jeden!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔwɛk, AS: ćou̯ek
Wiktionary
(1.1) byczek
(1.2) cioł, głupek, głupi, cymbał, tłuk, tłuczek, debil, bęcwał
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Ci
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wyraz, powtarzany wielokrotnie, używany w celu przywołania kur
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) …służący do nawoływania kur, kurcząt
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od cipa
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik używany w celu przywołania ptactwa domowego do miejsca, w którym znajduje się mówiący
SJP.pl
wulgarnie o kobiecie, kimś nieporadnym lub żeńskim narządzie moczowo-płciowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. (dawniej gwara.) żeński narząd rozrodczy
(1.2) wulg. pogardliwie o kobiecie
(1.3) wulg. o osobie niezaradnej
(1.4) gwara. kura
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Z oburzeniem zwierzyła się przyjaciółce, że jej ginekolog używa słowa cipa.
(1.2) „Ty głupia cipo!” – krzyknęła Iwona.
(1.3) Ależ z niego cipa – niczego załatwić nie potrafi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕipa, AS: ćipa
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cipeczka ż., cipka ż.
czas. ocipieć dk.
przym. cipowy
Wiktionary
(1.1) wulg. pipa, wulg. pizda, wulg. kapa, wulg. kapsko, daw. ciupa, kuciapa, kuciapka, psita, dziura, piczka; eufem. muszelka, eufem. brzoskwinka, eufem. myszka, eufem. kotka; pochwa, wagina, srom
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) grub. heteroseksualny stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕipʲt͡ɕi‿ˈrɨpʲt͡ɕi, AS: ćipʹći‿rypʹći
Wiktionary
pieszczotliwie:
a) żeński organ płciowy; pipka, cipka;
b) dziewczyna, zwłaszcza drobna
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipulka, cipka, cipcia, cipeńka, cipuszka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobnienie od|cipa.
Wiktionary
rzecz. cipa ż.
przym. cipowy
Wiktionary
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipeczka, cipulka, cipcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zniewieściały mężczyzna
Wiktionary
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipulka, cipka, cipcia, cipeczka, cipuszka
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipeczka, cipulka, cipcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pieszcz. młoda kura
(1.2) posp. żeński organ płciowy
(1.3) posp. pieszcz. kobieta, szczególnie drobna i niska
(1.4) posp. obraź. kobieta uznawana za niezbyt mądrą i traktowana głównie jako obiekt zainteresowań seksualnych
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕipka, AS: ćipka
Wiktionary
rzecz. cipa ż., cypek m.
przym. cipowy, cipkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) góry. koronkarstwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. dawny przysiółek wsi Suche w Polsce, w województwie małopolskim, w gminie Poronin;
Wiktionary
Cipki – dawna część wsi Suche w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tatrzańskim, w gminie Poronin.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cipką, dotyczący cipki
Wiktionary
rzecz. cipka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. waginalny stosunek płciowy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕipɔˈvãɲɛ, AS: ćipovãńe
Wiktionary
wulgarnie: ślamazarny, niezdarny, nieudolny; ciapowaty, ofermowaty, ciapciowaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wulg. związany z cipą, dotyczący cipy
Wiktionary
IPA: t͡ɕiˈpɔvɨ, AS: ćipovy
Wiktionary
rzecz. cipa ż., cipka ż., cipeczka ż., ocipienie n.
czas. ocipieć dk.
Wiktionary
potocznie: niedołęga, łamaga, fajtłapa
SJP.pl
wulgarnie o kobiecym łonie, żeńskim narządzie moczowo-płciowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: cipa
Wiktionary
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipeczka, cipka, cipcia, cipeńka, cipuszka
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipulka, cipusia, cipeczka, cipka, cipcia, cipeńka, cipuszka
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipulka, cipeczka, cipka, cipcia, cipeńka, cipuszka
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipulka, cipka, cipcia, cipeczka, cipeńka
SJP.pl
zdrobnienie od: cipa; cipunia, cipusia, cipulka, cipka, cipcia, cipeczka, cipeńka
SJP.pl
[czytaj: c-irka] mniej więcej, około, w przybliżeniu
SJP.pl
przyimek
(1.1) około, w przybliżeniu
Wiktionary
IPA: ˈt͡sʲirka, AS: cʹirka
Wiktionary
(1.1) około, w przybliżeniu; skr. ok., ca
Wiktionary
[czytaj: cirkarama] jedna z technik filmu panoramicznego oparta na jednoczesnej projekcji obrazu z jedenastu taśm filmowych na kolisty ekran otaczający widownię; cirkarama
SJP.pl
[czytaj: kirke] Kirke, Cyrce;
1. w mitologii greckiej: córka Heliosa, czarodziejka z wyspy Ajaja;
2. przenośnie: czarodziejka, uwodzicielka, femme fatale
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: c-irkarama] jedna z technik filmu panoramicznego oparta na jednoczesnej projekcji obrazu z jedenastu taśm filmowych na kolisty ekran otaczający widownię; circarama
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. tęsknić, wyczekiwać
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕirpʲjɛ̇t͡ɕ, AS: ćirpʹi ̯ėć
Wiktionary
[czytaj: c-irrokumulus] chmura kłębiasto-pierzasta złożona z kryształków lodu, nie powodująca opadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) meteorol. rodzaj chmury, kłębiasto-pierzasta chmura wysokiego piętra;
Wiktionary
Cirrocumulus ["łac."] (Cc) – chmury piętra wysokiego rodzaj kłębiasto-pierzaste. Małe, białe płatki lub kłębki często ułożone w szeregi – tzw. „baranki”, których poszczególne elementy mają rozmiar kątowy poniżej jednego stopnia. Chmury Cirrocumulus nie dają opadu docierającego do powierzchni ziemi.
Wikipedia
[czytaj: c-irrostratus] chmura warstwowo-pierzasta składająca się głównie z kryształków lodu, nie powodująca opadów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
(1.1) meteorol. chmura w postaci przejrzystej, mglistej i często prawie niewidocznej zasłony, nie daje opadów;
Wiktionary
Cirrostratus (Cs, chmura warstwowo-pierzasta) – chmura w postaci przejrzystej, mglistej i często prawie niewidocznej zasłony, nie daje opadów. Składa się głównie z kryształków lodu w kształcie blaszek. Często powoduje powstawanie zjawiska halo wokół Słońca oraz Księżyca, czasami jedynie halo jest jej wyraźnym objawem.
Wikipedia
(1.1) Silnie rozciągnięta chmura warstwowa zwana cirrostratusem rozprzestrzeniała się na trasie, zasłaniając słońce […].
Wiktionary
[czytaj: c-irrus] chmura złożona z kryształków lodu, nie powodująca opadów; chmura pierzasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) meteorol. rodzaj chmury pierzastej piętra wysokiego – biała, w postaci pasemek lub kłaczków, niepowodująca opadów;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
(1.1) W sobotę 13 marca wiatr osłabł, a śnieżne chmury ustąpiły miejsca wysokim cirrusom.
Wiktionary
(1.1) skr. Ci
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mały krzew lub drzewo z rodziny cisowatych o łuszczącej się korze, iglaste, chronione, o czerwonawym, bardzo trwałym drewnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
(1.2) gw-pl|Ostródzkie,Olsztyn. dendr. modrzew
(1.3) bardzo trwałe, czerwonawe drewno z cisa (1.1), cenione w stolarstwie
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) muz. dźwięk c podwyższony o półton;
przymiotnik
(3.1) chem. o izomerze: z podstawnikami po tej samej stronie płaszczyzny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na dziedzińcu zamkowym rosły dorodne wiekowe cisy.
(1.3) Podłoga w sali wyłożona była cisem.
(2.1) Cis dwukreślne w kluczu wiolinowym zapisuje się na trzecim polu.
Wiktionary
IPA: t͡ɕis, AS: ćis
Wiktionary
(1.1-3)
:: rzecz. cisowate lm. nmos.
:: przym. cisowy
(2.1)
:: przym. cisowy
Wiktionary
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński świyrk, (wzorcowa polszczyzna) modrzew
(2.1) symbol. C♯
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z siedmioma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji Cis-dur (1.1)
Wiktionary
Cis-dur – gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest cis. Gama Cis-dur zawiera dźwięki: cis, dis, eis, fis, gis, ais, his. Tonacja Cis-dur zawiera siedem krzyżyków.
Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest ais-moll, jednoimienną molową – cis-moll.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku cis (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji cis-moll (1.1)
Wiktionary
cis-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest cis. Gama cis-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera dźwięki: cis, dis, e, fis, gis, a, h. Zapis tonacji cis-moll zawiera cztery krzyżyki.
Wikipedia
mały krzew lub drzewo z rodziny cisowatych o łuszczącej się korze, iglaste, chronione, o czerwonawym, bardzo trwałym drewnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju;
Wiktionary
Cisa ( Tisza, Тиса, Tisa, Tisa, Тиса, Theiß) – rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju. Długość wynosi 966 km (201 km na Ukrainie, 597 km na Węgrzech, 168 km w Serbii; przed regulacją – 1419 km), powierzchnia zlewni – 157 218 km², średni przepływ u ujścia – 776 m³/s.
Wikipedia
(1.1) Cisa jest najdłuższym dopływem Dunaju.
Wiktionary
przym. cisański
Wiktionary
koń maści cisawej - jasnogniadej, kasztanowatej
SJP.pl
[czytaj: c-isalpejski] położony na południe od Alp; cisalpiński, cysalpiński, cysalpejski
SJP.pl
[czytaj: c-isalpiański] położony na południe od Alp; cisalpejski, cysalpejski, cysalpiński
SJP.pl
związek chemiczny stosowany jako lek zwiększający motorykę przewodu pokarmowego; cyzapryd
SJP.pl
przewlekła choroba spowodowana niedoczynnością nadnerczy, objawiająca się m.in. wyniszczeniem organizmu i brunatnymi plamami na skórze i śluzówkach; choroba Addisona
SJP.pl
mający barwę drewna cisu, czerwonobrunatny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zwłaszcza o sierści konia: czerwonobrunatny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) koń o cisawej (1.1) sierści
Wiktionary
(1.1) Król jechał na swoim cisawym koniu, w błękitnym jedwabnym żupanie i z szablą przy boku.
(2.1) Pamiętam, jak panna Terenia szalała za karoszami, potem przyszły cisawe, więc może teraz kolej na szpaki…
Wiktionary
rzecz. cis m.
przym. cisowy
Wiktionary
(1.1) kasztanowaty
Wiktionary
→ Cisa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cisą, dotyczący Cisy
Wiktionary
rzecz. Cisa ż.
Wiktionary
[czytaj: s-isko] amerykańskie przedsiębiorstwo informatyczne
SJP.pl
przymiotnik od: Cisek
SJP.pl
1. rzeka w Polsce, dopływ Odry;
2. wieś i gmina w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Cisek w innych znaczeniach tej nazwy.
Cisek (dodatkowa nazwa w j. niem. Czissek, w latach 1934-1945 "Friedenau") – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Cisek. Siedziba gminy Cisek.
W latach 1975–1998 wieś położona była w ówczesnym województwie opolskim.
Wikipedia
Cisewo ( Zimmermannshorst) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka, leżąca 5 km na północny wschód od Kobylanki i 11 km na północny zachód od Stargardu.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
[czytaj: c-isdżender] psychiczne identyfikowanie się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cispłciowość, cisseksualizm, cisseksualność
SJP.pl
[czytaj: c-isdżenderowy] środowiskowo: identyfikujący się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cisgenderyczny, cispłciowy, cisseksualny
SJP.pl
Cisiec – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, w gminie Węgierska Górka.
W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana sądeckiego Krzysztofa Komorowskiego.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Cisiec, po jej zniesieniu w gromadzie Węgierska Górka. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zbiorowisko cisów; cisowy las; wszystkie cisy rosnące w danym miejscu
Wiktionary
rzecz. cis mrz.
przym. cisowy
Wiktionary
[czytaj: c-isojanus] wierszowany kalendarz kościelny, używany od XII wieku; cizjojanus; cyzjojan
SJP.pl
[czytaj: c-is-is] dźwięk c podwyższony o dwa półtony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. dźwięk c podwyższony o cały ton;
Wiktionary
."
Dźwięki cisis na pięciolinii. W kolejności: cisis¹, cisis², Cisis, cisis°.
Cisis – dźwięk, którego częstotliwość dla cisis¹ wynosi około 293,7 Hz. Jest to podwyższony za pomocą podwójnego krzyżyka dźwięk c. Dźwięki enharmonicznie równoważne to: d i eses.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sʲisʲis, AS: cʹisʹis
Wiktionary
[czytaj: c-isjordania] przestarzała nazwa Zachodniego Brzegu Jordanu
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ter. od: ciskać
Wiktionary
robotnik zajmujący się transportem węgla w kopalni; wozak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciskać.
Wiktionary
czas. ciskać
rzecz. pocisk mrz.
Wiktionary
dawna gra polegająca na rzucaniu monety i zgadywaniu, którą stroną upadnie do góry
SJP.pl
1. rzucać z użyciem dużej siły; miotać;
2. o słowach: wypowiadać w dużym gniewie; rzucać;
3. ciskać się:
a) złościć się, rzucać się w gniewie;
b) miotać się w jakiejś zamkniętej przestrzeni, pomieszczeniu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. cisnąć)
(1.1) rzucać z użyciem dużej siły
(1.2) o słowach: wypowiadać w gniewie
czasownik zwrotny niedokonany ciskać się (dk. cisnąć się)
(2.1) złościć się, rzucać się w gniewie
(2.2) miotać się w jakiejś zamkniętej przestrzeni, pomieszczeniu
Wiktionary
(1.1) Wtedy poszedłem na brzeg i zacząłem ciskać kamieniami na środek rzeki.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕiskat͡ɕ, AS: ćiskać
Wiktionary
rzecz. pocisk mrz., przycisk mrz., ciskanie n.
czas. naciskać
Wiktionary
(1.1) miotać, rzucać
(1.2) rzucać
(2.1) złościć się, rzucać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś gminna w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim;
Wiktionary
Cisna – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna; siedziba gminy Cisna. Ma status sołectwa.
W skład sołectwa Cisna wchodzą: osada Habkowce oraz wsie Dołżyca i Buk.
Wieś położona jest w Bieszczadach w dolinie Solinki przy skrzyżowaniu dróg wojewódzkich nr 893 i 897. Od października 1939 do sierpnia 1944 roku wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.
Wikipedia
rzecz. ciśnianin m., ciśnianka ż.
przym. ciśniański
Wiktionary
1. rzucić z użyciem dużej siły;
2. pozbyć się czegoś;
3. o słowach: wypowiedzieć w dużym gniewie; rzucić;
4. cisnąć się - paść na coś z dużą siłą; rzucić się
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. ciskać)
(1.1) zob. ciskać.
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) ściskać, wywierać nacisk
(2.2) o ubraniu: uwierać, pić
czasownik zwrotny dokonany cisnąć się (ndk. ciskać się)
(3.1) zob. ciskać się.
czasownik zwrotny niedokonany cisnąć się (dk. brak)
(4.1) przebywać w ciasnym tłumie
(4.2) o myślach, słowach: mimowolnie nasuwać się
Wiktionary
(1.1) Ospały woźnica uniósł wielką kłodę drzewa i cisnął nią w motocykl…
(1.1) Miałem już cisnąć przekleństwem, ale w porę ugryzłem się w język.
(2.2) Musiałam przytyć parę kilogramów, bo te stare dżinsy mnie trochę cisną.
(2.2) Ależ mnie ciśnie w szyję ten golf.
(4.1) Przez te remonty torów codziennie rano musimy się cisnąć w pociągu.
(4.2) Już mi się cisnęło na język co o nim myślę, ale powstrzymałem się
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕisnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ćisnõńć
Wiktionary
rzecz. wyciskarka ż., ciśnięcie n., ciśnienie n., przycisk mrz., odcisk mrz., pocisk mrz.
czas. naciskać ndk.
przym. ciśnieniowy
Wiktionary
rodzina drzew i krzewów iglastych występujących na półkuli północnej z wyjątkiem Afryki, na ogół dwupiennych, o drewnie pozbawionym żywicy; należą tu m.in. cis pospolity i toreja
SJP.pl
Ci
Wikipedia
o cechach cisowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rząd roślin iglastych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Cisowa
SJP.pl
1. mieszkanka Cisowa;
2. marka wody mineralnej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przedstawiciel rzędu roślin iglastych;
2. misecznik cisowiec - gatunek pluskwiaka, szkodnik cisu
SJP.pl
Cisowiec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Baligród. Ma status sołectwa.
Pierwsza wzmianka o istnieniu osady pochodzi z roku 1552. Liczyła wówczas 17 gospodarstw i funkcjonował na jej terenie młyn. Pierwotnie nazwa wsi brzmiała Thisowiecz (1552 r.) i Cisów (1553 r.), a nazwa Cisowiec pojawiła się dopiero w dokumentach z roku 1567.
Wikipedia
Cisownica (cz. "Tisovnice", niem. "Zeislowitz") – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim, w gminie Goleszów. Wieś leży w historycznych granicach regionu Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia sołectwa wynosi 959,67 ha, a liczba ludności 1736, co daje gęstość zaludnienia równą 180,9 os./km².
Wikipedia
Cisowo (do 1945 niem. "Zizow") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie sławieńskim, w gminie Darłowo. Według danych z 28 września 2009 roku wieś miała 323 stałych mieszkańców.
W pobliżu wsi znajduje się elektrownia wiatrowa.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: cis
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z cisa
(1.2) wykonany z drewna lub innej części cisa
(1.3) będący częścią cisa
Wiktionary
Cisowy (kaszb. "Cisowë") – wieś kociewska w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Osiek.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gdańskiego.
Wikipedia
IPA: t͡ɕiˈsɔvɨ, AS: ćisovy
Wiktionary
rzecz. cisina ż., cisawy mzw., cis
przym. cisawy
Wiktionary
[czytaj: c-ispłciowość] psychiczne identyfikowanie się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cisgender, cisseksualizm, cisseksualność
SJP.pl
Cispłciowość ( cisgender, od cis- – "po tej samej stronie (czegoś)" i gender – płeć społeczno-kulturowa) lub cisseksualizm ("sexualis", „płciowy”), często w skrócie: cis – spójność pomiędzy czyjąś płcią przypisaną przy narodzinach a jego tożsamością płciową; cis mężczyźni i cis kobiety to „osoby nietranspłciowe”.
Wikipedia
[czytaj: c-ispłciowy] środowiskowo: identyfikujący się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cisseksualny, cisgenderowy, cisgenderyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, którego tożsamość płciowa jest zgodna z płcią ustaloną przy urodzeniu na podstawie cech biologicznych
Wiktionary
(1.1) W przypadku osób cispłciowych stan cywilny nie odgrywa żadnej roli w dostępie do emerytury z publicznego systemu zabezpieczenia społecznego, […]
Wiktionary
rzecz. cispłciowość ż.
Wiktionary
(1.1) cisseksualny; rzad. cisgenderowy, cisgenderyczny
Wiktionary
[czytaj: c-isseksualizm] psychiczne identyfikowanie się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cisgender, cisseksualność, cispłciowość
SJP.pl
[czytaj: c-isseksualny] środowiskowo: identyfikujący się z płcią stwierdzoną przy narodzinach na podstawie cech biologicznych; cispłciowy, cisgenderowy, cisgenderyczny
SJP.pl
[czytaj: c-issus] rodzaj roślin z rodziny winoroślowatych, liczący około 350 gatunków pnączy z cieplejszych obszarów kuli ziemskiej
SJP.pl
Ci
Wikipedia
[czytaj: c-ista]
1. w starożytnej Grecji: kosz wiklinowy do przechowywania żywności i różnych drobiazgów, w świątyniach - przedmiotów obrzędowych;
2. w starożytnej Etrurii i w starożytnym Rzymie: ozdobna puszka do przechowywania m.in. przyborów toaletowych
SJP.pl
odcinek łańcucha DNA chromosomu lub DNA bakterii, wirusów; funkcjonalny odpowiednik genu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) genet. cystron;
Wiktionary
(1.1) Ostatnio g. rozpatruje się często jako jednostkę funkcjonalną, tzw. cistron, związaną ze zdolnością przeprowadzania przez organizm jednej określonej reakcji metabolicznej.
Wiktionary
rodzina roślin z rzędu herbatowców; herbatowate, kameliowate
SJP.pl
o cechach cistronkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. pierwsza, najstarsza epoka permu, trwająca 299 – 270,6 milionów lat temu; wczesny perm;
Wiktionary
Cisural (ang. "Cisuralian")
Nazwa epoki (oddziału) pochodzi od połączenia łacińskiego przedrostka "cis" – "z tej strony" oraz gór Ural. "Cis-Ural" znaczy (w wolnym tłumaczeniu) Przedurale, europejska strona Uralu.
Wikipedia
[czytaj: c-isuranowce] grupa pierwiastków chemicznych, aktynowców o liczbie atomowej mniejszej niż 92 (aktyn, tor i protaktyn)
SJP.pl
[czytaj: c-isuranowiec] jeden z aktynowców o liczbie atomowej mniejszej niż 92; aktyn, tor lub protaktyn
SJP.pl
[czytaj: c-iswestycyzm] odmiana transwestytyzmu polegająca na ubieraniu się w odzież typową dla innego wieku bądź innej grupy społecznej
SJP.pl
1. brak jakichkolwiek odgłosów, dźwięków
2. stan atmosfery bez wiejącego wiatru
3. wewnętrzny spokój ducha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) brak dźwięku
(1.2) żegl. brak wiatru
wykrzyknik
(2.1) wezwanie do uciszenia się, milczenia, zachowania spokoju
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W nocy na jej ulicy panuje cisza.
(1.1) Najtrudniej umiera się w samotności, ciemności i ciszy. Śmierć wśród innych, w zgiełku ludzkich okrzyków, ciasnocie spojrzeń i gestów, wydaje się mniej okrutna.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕiʃa, AS: ćiša
Wiktionary
rzecz. cichość ż.
czas. cichnąć, przyciszyć dk., wyciszyć dk., uciszać ndk., uciszyć dk.
przym. cichy, zaciszny
przysł. cicho, cichaczem, cichcem, zacisznie
wykrz. cicho
Wiktionary
(1.2) flauta
(2.1) cicho!
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: cicho
SJP.pl
potocznie: człowiek cichy, działający ukradkiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: po cichu, milczkiem, potajemnie; cichcem, cichaczem
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
uciszać, czynić cichym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: c-it] skrót od: Corporate Income Tax - podatek dochodowy od osób prawnych
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = etymn|ang. Corporate Income Tax → podatek dochodowy od przedsiębiorstw
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Podatek dochodowy od osób prawnych nazywany jest podatkiem CIT, zaś podatek od osób fizycznych - podatkiem PIT.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. chem. lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny;
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Czy pani brała już wcześniej citalopram?
Wiktionary
(1.1) nazwy handlowe: Aurex, Cipramil, Citabax, Cital, Citalopram Bluefish, Citalopram Teva, Citaxin, Citronil, Oropram
Wiktionary
Citibank – bank należący do koncernu usług finansowych Citigroup. Założony w 1812 jako "City Bank of New York", następnie przemianowany na "First National City Bank of New York". Posiada 2649 placówek w 19 krajach, w tym 723 w Stanach Zjednoczonych oraz 1494 w Meksyku obsługiwane przez Banamex. Oddziały USA skoncentrowane są w sześciu obszarach metropolitarnych: Nowy Jork, Chicago, Los Angeles, San Francisco, Waszyngton oraz Miami.
Wikipedia
[czytaj: s-itizen] japońska marka zegarków i firma
SJP.pl
Citizen Watch Co., Ltd. ( シチズン時計株式会社, "Shichizun Tokei Kabushiki-gaisha") – japońskie przedsiębiorstwo międzynarodowe z siedzibą w Nishitōkyō w aglomeracji Tokio.
Jego początki sięgają 1918 r., kiedy to powstał Instytut "Shokosha" prowadzący badania nad precyzyjnymi instrumentami i przyrządami pomiarowymi, a przede wszystkim zaś czasomierzami.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: c-ito] prędko, niezwłocznie; napis na receptach, zleceniach badań mających zostać zrealizowane niezwłocznie
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) szybko, niezwłocznie
Wiktionary
IPA: ˈt͡sʲitɔ, AS: cʹito
Wiktionary
[czytaj: s-itroen lub c-itroen] samochód marki Citroën; Citroën
SJP.pl
[czytaj: s-itroenka lub c-itroenka] potocznie: samochód marki Citroën; Citroen
SJP.pl
[czytaj: s-itroen lub c-itroen] samochód marki Citroën; Citroën
SJP.pl
Citroën (wymowa:) – francuski producent samochodów osobowych, rajdowych i dostawczych z siedzibą w Paryżu działający od 1919 roku. Wchodzi w skład międzynarodowego koncernu Stellantis.
Przedsiębiorstwo utworzył inżynier André Gustave Citroën (5 lutego 1878 – 3 lipca 1935), który w czasie podróży przez Polskę nabył patent na sposób wytwarzania maszyny do obróbki kół zębatych daszkowych. Logo marki przedstawia właśnie zazębienie daszkowe.
Wikipedia
[czytaj: CItagong] miasto w Bangladeszu
SJP.pl
[czytaj: s-ity albo s-iti] centrum biznesu i handlu w wielkich miastach
SJP.pl
City – centrum finansowo-handlowe dużego miasta. Angielskie słowo wywodzi się z łacińskiego określenia "civitas".
W angielskiej tradycji "city" to miasto, w którym znajduje się katedra i mieści się stolica biskupstwa, w odróżnieniu od "town", które katedry nie posiada. Formalny status "city" nadano także niektórym miastom nieposiadającym katedry. "City" pisane wielką literą odnosi się zwykle do centrum finansowo-handlowego Londynu, które formalnie nazywa się City of London.
Wikipedia
[czytaj: s-itilajt] podświetlana reklama umieszczana w najbardziej ruchliwych punktach miasta
SJP.pl
Citylight (ang. "city" – miasto; "light" – światło) – rodzaj ulicznej reklamy zewnętrznej w postaci tablic ogłoszeniowych, zazwyczaj podświetlanych, o niewielkich rozmiarach – zwykle 1,2 na 1,8 m. Umieszcza się je w najbardziej uczęszczanych miejscach miast, takich jak pasaże handlowe, strefy dla pieszych, dworce kolejowe, przystanki komunikacji miejskiej, parkingi przed hipermarketami, parkingi podziemne i galerie handlowe.
Wikipedia
[czytaj: siTE]
1. we Francji najstarsza dzielnica miasta;
2. wyspa na Sekwanie, w centrum starego Paryża
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: recepta lub badanie lekarskie przeznaczone do wykonania na cito (natychmiast, w pierwszej kolejności)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie o ubraniu (części ubrania)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stare, używane ubranie
(1.2) pot. każde ubranie
wykrzyknik
(2.1) dźwięk. dźwięk wydawany przez lokomotywę parową
Wiktionary
(1.1) Znowu chodzisz w tym starym ciuchu?
(1.2) Nie mam ciuchów na pogrzeb.
Wiktionary
IPA: t͡ɕux, AS: ćuχ
Wiktionary
(1.1-2)
:: rzecz. ciuchland m., ciucholand m.
::: zdrobn. ciuszek m.
:: przym. ciuchowy
Wiktionary
(1.1) łachman, łach
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. neol. miłośniczka modnych, markowych ubrań, kobieta przywiązująca wagę do ubioru
Wiktionary
rzecz. ciuch m.
Wiktionary
żartobliwie o lokomotywie lub całej kolei parowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszczotliwie o lokomotywie
(1.2) lokomotywa służąca zabawie
(1.3) pot. infant. pociąg
Wiktionary
Ciuchcia – program telewizyjny dla dzieci emitowany w TVP1 od 5 października 1990 do 16 czerwca 2000. Głównymi bohaterami programu byli profesor Ciekawski (grany przez autora programu Andrzeja Grabowskiego) oraz dwie kukiełki: Kulfon, pochodzący z planety Kulfocentauris (głosu użyczył mu Mirosław Wieprzewski) i żaba Monika (Zbigniew Poręcki).
Wikipedia
(1.1) Gdy jechaliśmy kiedyś do Lądka-Zdroju, nasz pociąg ciągnęła taka stara, zabytkowa ciuchcia.
(1.2) Mały Kazio dostał ciuchcię na Gwiazdkę.
(1.3) Ania jeździ ciuchcią do szkoły. Jej rodzina nie ma samochodu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕuxʲt͡ɕa, AS: ćuχʹća
Wiktionary
potocznie: sklep z odzieżą używaną; ciucholand, lumpeks, lumpex, szmateks, szmatland, bublownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sklep z używaną odzieżą
Wiktionary
(1.1) Marta wszystkim się chwali, że chodzi w drogich ubraniach, a w rzeczywistości kupuje je w ciuchlandach.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕuxlãnt, AS: ćuχlãnt
Wiktionary
rzecz. ciuch m., ciuszek mrz.
Wiktionary
(1.1) ciucholand, szmateks, lumpeks
Wiktionary
potocznie: sklep z odzieżą używaną; ciucholand, ciuchland, lumpeks, lumpex, szmateks, szmatland
SJP.pl
kobieta kupująca bardzo często lub posiadająca zbyt dużo ubrań
SJP.pl
potocznie: sklep z odzieżą używaną; ciuchland, lumpeks, lumpex, szmateks, szmatland, bublownia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. sklep z używaną odzieżą;
Wiktionary
(1.1) Marta wszystkim się chwali, że chodzi w drogich ubraniach, a w rzeczywistości kupuje je w ciucholandach!
Wiktionary
IPA: t͡ɕuˈxɔlãnt, AS: ćuχolãnt
Wiktionary
rzecz. ciuch m., ciuszek mrz.
Wiktionary
(1.1) ciuchland, szmateks, lumpeks
Wiktionary
przymiotnik od: ciuch
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Lwów. grać na instrumencie
(1.2) daw. środ. uczn. grać na instrumencie w sposób niewprawny, nieudolny
Wiktionary
(1.1) Kopałym kartofli na cudzym polu i piekłym na wolnym ogniu […], ali widzunc, ży i to si ni upłaca, wziołym si du muzyki. Kupiłym sy klawy trzyrzędówki i ciuchrałym pu knajpach
(1.1) Frajlajny i drymlasy
Wytarli wiechciem buty,
Zabawę aranziuje
Grześ w cztery nogi kuty.
Kużdy mu daje grosze
By ciuchrał na armonji,
Jest ćmaga z denatury,
I beczka szac piwonji!
(1.1) Obaj nadstawili uszu, a obok coraz więcej dziatek pojawiać się zaczęło, a wszystkim jeno ślinka ciekła, bo tyż i było co spijać z ust majstra, któren zaczął na lirze ciuchrać […].
(1.1) Kieliszkami hebra dzwoni
Jóźku ciuchra na harmonii
Aż tu włazi ciemna sztuka
I na sali szukać pluskwyuskwy szuka
Wiktionary
(1.2) daw. środ. uczn. pitolić, szpilać
Wiktionary
1. potocznie: ubrania
2. targowisko, gdzie handluje się używaną odzieżą; tandeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Podhale,Litwa,Gdów,Bochnia,Tykocin,Samocice,Łopatowszczyzna,Jodłowa,Kociewie,Mszana Dolna,Czchów,Biłgoraj,Ostrowce,Bujwidze. pieszcz. piesek
(1.2) gw-pl|Kramsk,Woźniki,Adamowo,Janki Młode. infant. świnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Jankowice Rybnickie,Kuźnia Raciborska,Prószków,Stara Schodnia,Litwa. pieszcz. piesek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Zabrze,Prószków,Stara Schodnia. infant. pierwszy ząb mleczny
(2.2) gw-pl|Bełk. infant. palec wskazujący
(2.3) gw-pl|Górny Śląsk. tępy nóż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Litwa. pieszcz. piesek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|gubernia augustowska,Tykocin,Degucie,Kociewie,Krajna. pieszcz. piesek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Opoczno. skwarek
Wiktionary
(1.1) gwara. ciucia, cuca, czucza, ciuciak, czuczak, ciucieczek, ciucik, ciucin, ciucio, cucek; gw. Warmia,Mazury,Ostródzkie ciućka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Sułków (powiat głubczycki),Biała Prudnicka,Golczowice (powiat brzeski),Radostynia. pieszcz. piesek
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) gw-pl|Sułków (powiat głubczycki). pierwszy ząb mleczny
Wiktionary
1. dziecięca zabawa polegająca na łapaniu uczestników zabawy przez osobę z zawiązanymi oczami
2. bardzo niejasna, zagmatwana sytuacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zabawa dziecięca, w której jeden z uczestników z zawiązanymi oczami goni i próbuje chwytać innych;
(1.2) przen. sytuacja, w której działa się bez właściwego rozeznania, na ślepo, po omacku
Wiktionary
Ciuciubabka – zabawa dziecięca.
Wikipedia
(1.1) Nasze dzieci pół wieczora bawiły się w ciuciubabkę.
(1.1) Wystarczy tylko w krąg ustawić się • chusteczkę jedną mieć • i ciuciubabkę szybko wybrać; raz, dwa, trzy (…)
(1.2) Powiedział, że wyjaśni jej wszystko, jak już będą na miejscu, ale ona dość już miała tej ciuciubabki.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕüt͡ɕuˈbapka, AS: ćüćubapka
Wiktionary
(1.1) ślepa babka; przest. mrużek, zmrużek; daw. mrzek, mrzyk, mżyk, mżytek, gw. Kresy Wschodnie zmurżka; gw. Ropczyce,Zagórze,Lubelszczyzna wschodnia,Lubelszczyzna zachodnia kuciubabka; gw. Lubelszczyzna wschodnia, Lubelszczyzna zachodnia kociubabka; gw. Draganowa mocek; gw. Spisz cicibabka, ciemny dziad, ciemny marek; gw. Sowin (powiat nyski) baberniotka; gw. Niemodlińskie,Piechocice babiludek, babiludka; gw. Kozakowice Górne piła babka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Lwów. niezdara, pokraka
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) gw-pl|Gołdap. zaniedbana kobieta
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciukać.
Wiktionary
czas. ciukać
Wiktionary
potocznie: lekko uderzać czymś ostrym
SJP.pl
potocznie: lekko uderzyć czymś ostrym
SJP.pl
wulgarnie:
1. wyzwisko używane w stosunku do mężczyzn; skurwysyn, chuj;
2. członek męski; fiut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) wulg., także. gw-pl|Śląsk Cieszyński. o mężczyźnie
(1.2) łódź., gw-pl|Śląsk Cieszyński. pogard. ktoś niezaradny
(1.3) środ. więz., także. gw-pl|Śląsk Cieszyński. penis
Wiktionary
(1.1) Muszę się spotkać z tym ciulem.
(1.1) Z takim ciulym nie chcym mieć nic spólnego
(1.2) Z niej to taki ciul, nic sama nie załatwi.
Wiktionary
IPA: t͡ɕul, AS: ćul
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ciulik m., ciuliczek m., ciulka ż., ciuloczek m.
:: zgrub. ciulok m.
czas. ciulać ndk., ociulać dk., wyciulać dk.
Wiktionary
(1.1) szumowina, szuja, gnida, bydlak
(1.2) oferma, niedorajda
(1.3) kutas
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciulać.
Wiktionary
czas. ciulać ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. ciulnąć)
(1.1) slang. wulg. kłamać
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wulg. bić
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) reg. (także gw-pl|Śląsk Cieszyński.) infant. moczyć się, sikać
Wiktionary
(1.1) Nie dziwię się, że firma Mariana jest na minusie, skoro wszyscy pracownicy go ciulają.
(1.1) Twierdzisz, że Francisco ciulo?
(1.1) Twój staruszek ciulał fiskusa i stąd miał na inwestycje.
(1.2) Za rozcieńczanie piwa tobym ciulał.
(2.1) Maciuś już ciulo do nocnika.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕulat͡ɕ, AS: ćulać
Wiktionary
czas. ociulać, wyciulać, ciulnąć
rzecz. ciulanie n., ciul mos., ciuliczek mzw./mos.
przym. ciulowy, ciulowaty
przysł. ciulowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: ciulik
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. siusiak
Wiktionary
rzecz. ciul m., ciulik m., ciulka ż., ciuloczek m., ciulok m.
czas. ciulać ndk., ociulać dk., wyciulać dk.
przym. ciulaty
przysł. ciulato
Wiktionary
(1.2) reg. śl. ciulka, ciulok, ciuloczek, ciulik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zdrobn. od: ciul
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. siusiak
Wiktionary
rzecz. ciul m., ciuliczek m., ciulka ż., ciuloczek m., ciulok m.
czas. ciulać ndk., ociulać dk., wyciulać dk.
przym. ciulaty
przysł. ciulato
Wiktionary
(1.2) gw. Górny Śląsk ciulka, ciulok, ciuloczek, ciuliczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. regionalna lelowska potrawa świąteczna, rodzaj placekacka przyrządzanego na bazie ziemniaków i mięsa;
Wiktionary
Ciulim – potrawa kuchni polskiej inspirowana kuchnią żydowską, będąca odpowiednikiem czulentu.
Przyrządzana z okazji świąt na bazie ziemniaków, mięsa i przypraw. Danie spożywano w okresie Bożego Narodzenia i Wielkanocy, co miało świadczyć o dużej pobożności.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕulʲĩm, AS: ćulʹĩm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. infant. siusiak
Wiktionary
(1.1) Wsodź ciulke do nocnika.
Wiktionary
rzecz. ciul mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) ciulok, ciuloczek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciulnąć.
Wiktionary
czas. ciulnąć
Wiktionary
czasownik przechodni dokonany (ndk. ciulać)
(1.1) slang. wulg. dokonany od|ciulać.
Wiktionary
(1.1) Marek ciulnął mnie na dwie stówy.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕulnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ćulnõńć
Wiktionary
czas. ciulać
rzecz. ciulnięcie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. infant. siusiak
Wiktionary
(1.1) Wsodź ciuloczek do nocnika.
Wiktionary
rzecz. ciul mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) ciulka, ciulok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. infant. siusiak
Wiktionary
(1.1) Wsodź ciulok do nocnika.
Wiktionary
rzecz. ciul mzw./mos.
Wiktionary
(1.1) ciulka, ciuloczek
Wiktionary
wulgarnie: taki, jak u ciula; ciamajdowaty, durnowaty, ślamazarny
SJP.pl
przysłówek
(1.1) beznadziejnie
Wiktionary
czas. ciulać
Wiktionary
wulgarnie: fatalny, zły, głupi, beznadziejny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie budzący zachwytu, beznadziejny
Wiktionary
czas. ciulać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) buziak, całus
Wiktionary
(1.1) Daj ciuma.
Wiktionary
IPA: t͡ɕũm, AS: ćũm
Wiktionary
regionalnie: kobieta ospała, pozbawiona energii
SJP.pl
gwarowo: całować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. nieudacznik, ofiara losu, oferma; ktoś nieporadny, ale sympatyczny
Wiktionary
(1.1) Jo żech nie wiedziała, że z Karlika je taki ciumciok.
Wiktionary
(1.1) ciućmok, leluja, borok, boroczek
Wiktionary
potocznie:
1. ssać powoli, z przerwami;
2. jeść głośno, mlaskać; cmoktać, cmokać, smoktać, glamać, ciamkać;
3. odbywać stosunek płciowy; ciupciać, bzykać, dmuchać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie, Kraków. nieudacznik
Wiktionary
1. ciasny pokój, pomieszczenie; klitka;
2. potocznie więzienie, areszt
SJP.pl
1. ciasny pokój, pomieszczenie; klitka;
2. potocznie więzienie, areszt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. więzienie
(1.2) pot. niewielkie pomieszczenie
Wiktionary
(1.1) Ze wstydem zwierzyła się przyjaciółce, że jej mąż siedzi w ciupie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕupa, AS: ćupa
Wiktionary
rzecz. ciupas m., cypek m., cipa ż.
Wiktionary
(1.1) areszt, zakład karny, pot. kić, mamer, kibel, pierdel, pudło, koza, ul
(1.2) klitka, dziupla
Wiktionary
drewniana, góralska laska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) góralska laska w formie siekierki o lekkim żeleźcu i wydłużonym stylisku;
Wiktionary
Ciupaga – laska góralska w formie siekierki o lekkim żeleźcu i wydłużonym stylisku. Ma mocno okute żeleźce, czasem z „wąsami”, pozwalające na podniesienie się na przykład w czasie wspinaczki albo zadanie ciosu.
Wikipedia
(1.1) Za górami, za lasami, za dolinami • Pobili się dwaj górale ciupagami.
Wiktionary
IPA: t͡ɕuˈpaɡa, AS: ćupaga
Wiktionary
rzecz. ciupanie n.
:: zdrobn. ciupażka ż., gwara. ciupaska ż.
czas. ciupać, pociupać
Wiktionary
(1.1) wołoszka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciupać.
Wiktionary
czas. ciupać
rzecz. ciupaga ż.
Wiktionary
szupas; dawniej:
1. transport więźniów pod strażą;
2. administracyjne wysłanie kogoś pod strażą do miejsca urodzenia; szupas;
3. odprawa, odmowa;
4. jednoczesne wyrzucenie przez dwóch grających w karty albo w kości jednakowej liczby oczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) daw. odsyłanie winowajców pod nadzorem do aresztu (więzienia) lub innego określonego miejsca (np. granicy, miejsca urodzenia); administracyjne wysyłanie etapem
(1.2) środ. tępy uczeń
(1.3) środ. pechowy uczeń
Wiktionary
(1.1) Jeżeli mi myśli ludzi buntować, to ją pod ciupasem do ciupy powiatu odstawić, do sądu, jak wariatkę – albo zamknąć.
(1.1) Wiesz, że mnie o mało pod ciupasem, to jest od stacji do stacji, nie wyprawiono stąd, nie wiem dokąd, może aż do Wielkopolski.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕupas, AS: ćupas
Wiktionary
rzecz. ciupa ż.
przysł. ciupasem
Wiktionary
(1.1) przen. odprawa, odmowa
Wiktionary
przestarzale: pod przymusem i z towarzyszeniem straży; szupasem
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) pod przymusem, pod dozorem strażników
Wiktionary
(1.1) Więc tę pannę, panie feldkurat, wyprawiono potem ciupasem do nas, do Nowego Jiczina.
(1.1) — Zmuszę pana do pojedynku!
— Co to zmuszę?… Ciupasem mnie pan sprowadzisz, czy co?… A jakbyś mi pan coś podobnego powiedział po trzeźwemu, tobym poszedł do cyrkułu i daliby panu pojedynek…
Wiktionary
IPA: t͡ɕuˈpasɛ̃m, AS: ćupasẽm
Wiktionary
rzecz. ciupas
Wiktionary
lekko uderzać; dłubać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) pot. grać w karty
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. rąbać
Wiktionary
(1.2) Karlik poszeł naciupać pora klocków do pieca.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕupat͡ɕ, AS: ćupać
Wiktionary
rzecz. ciupanie n., ciupaga ż.
czas. ciupciać ndk.
Wiktionary
(1.1) ciupciać
Wiktionary
mała ciupaga (góralska laska)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) posp. uprawianie seksu
Wiktionary
czas. ciupciać ndk.
Wiktionary
potocznie: odbywać stosunek płciowy; bzykać, dmuchać, rżnąć, brombrać
SJP.pl
czasownik
(1.1) grać w karty
(1.2) pot. o mężczyźnie: odbywać stosunek seksualny
Wiktionary
(1.2) To on bowiem kobietę: bierze, bzyka, dymi, kopci, piłuje, ujeżdża, grzmoci, tnie, ciupcia, dmucha, grzeje, posuwa, przelatuje — krótko mówiąc: robi jej dobrze.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕupʲt͡ɕät͡ɕ, AS: ćupʹćäć
Wiktionary
czas. ciupać
rzecz. ciupcianie n.
Wiktionary
(1.1) ciupać
Wiktionary
potocznie:
1. małe, ciasne pomieszczenie; klitka;
2. niewielka ilość czegoś; odrobina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie:
1. małe, ciasne pomieszczenie; klitka;
2. niewielka ilość czegoś; odrobina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciupnąć.
Wiktionary
czas. ciupnąć
Wiktionary
potocznie: lekko uderzyć, zwłaszcza ostrym narzędziem, siekierą
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany
(1.1) uderzyć z niewielką siłą, np. siekierą
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. zamienić
Wiktionary
rzecz. ciupnięcie n.
Wiktionary
1. ciasny pokój, pomieszczenie; klitka;
2. potocznie więzienie, areszt
SJP.pl
wyraz naśladujący odgłos cieknięcia
SJP.pl
pogardliwie: mężczyzna mało znaczący i lekceważony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. w dawnych polskich formacjach wojskowych członek czeladzi obozowej, nie zaliczany do składu bojowego sługa, pachołek, luzak wojskowy
(1.2) przest. pejor. człowiek o podrzędnej wartości, lekceważony, na niższym stanowisku
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lecz nagle jakiś ciura wali go łomem w ciemię; rozwala i hełm, i łom, i zwala z rumaka na ziemię.
(1.2) Był z niego naprawdę dobry towarzysz wędrówki i rzetelny pomocnik, nie jakiś ciura.
Wiktionary
ciurkotać, ciurkać;
1. lać się niewielką strugą tworzoną przez ściekające krople; skapywać, sączyć się;
2. o ptakach: śpiewać, ćwierkać
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. płynąć, cieknąć
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. marudzić, nudzić
Wiktionary
gwarowo: źrebak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciurkać.
Wiktionary
czas. ciurkać
Wiktionary
ciurkotać, ciurczeć;
1. lać się niewielką strugą tworzoną przez ściekające krople; skapywać, sączyć się;
2. o ptakach: śpiewać, ćwierkać
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. lać się, ciec niewielką strugą z pluskiem
Wiktionary
rzecz. ciurkanie n.
Wiktionary
potocznie:
1. gęstymi kroplami; strugą, strumieniem;
2. bez przerwy; nieustannie;
3. jeden za drugim
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) wąską, nieprzerwaną strużką, gęstymi kroplami
(1.2) jeden za drugim, bez dokonywania wyboru
(1.3) nieprzerwanie
Wiktionary
(1.1) Idzie Grześ • Przez wieś, • Worek piasku niesie, • A przez dziurkę • Piasek ciurkiem • Sypie się za Grzesiem.
(1.2) (…) w górę ciurkiem wybrani, wszystkiego wieku, wszystkich płci, wszystkich warstw i sfer, w tym nawet ministrowie (…)
Wiktionary
(1.1) siurkiem
Wiktionary
odgłos spływania małej strugi płynu utworzonej przez ściekające krople; ciurkanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciurkotać.
Wiktionary
czas. ciurkotać
Wiktionary
ciurkać, ciurczeć;
1. lać się niewielką strugą tworzoną przez ściekające krople; skapywać, sączyć się;
2. o ptakach: śpiewać, ćwierkać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) prącie, penis
Wiktionary
IPA: t͡ɕurˈlɔt͡sɛk, AS: ćurlocek
Wiktionary
(1.1) zob. penis.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. więzienie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: ciuch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) ubranko dla małych dzieci
(1.2) pot. drobne części ubrania (częściej damskiego), np. chustka
Wiktionary
(1.1) Mam tu dla twojego dziecka parę ciuszków.
(1.2) Nic nie robi, tylko przymierza ciuszki.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕuʃɛk, AS: ćušek
Wiktionary
rzecz. ciuch m., ciuchland m., ciucholand m.
Wiktionary
(1.1) ubranko
Wiktionary
potocznie: trochę, nieco; ciutkę, ciutek, ciuteńkę, ciuteczkę, ociupinkę, odrobinkę
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) pot. w niewielkim stopniu, niewiele
Wiktionary
(1.1) Nasypałam ciut za dużo soli do zupy.
Wiktionary
IPA: t͡ɕut, AS: ćut
Wiktionary
rzecz. ciutka ż.
licz. ciutkę
Wiktionary
(1.1) odrobinę, trochę, troszkę, troszeczkę, tyciu-tyciu
Wiktionary
inaczej troszeczkę, niewiele, mało
SJP.pl
potocznie: trochę, nieco; ciut, ciutek, ciuteńkę, ciutkę, ociupinkę, odrobinkę
SJP.pl
potocznie: krztyna, krzyna, odrobina, okruszyna
SJP.pl
potocznie: trochę, nieco; ciut, ciutek, ciutkę, ciuteczkę, ociupinkę, odrobinkę
SJP.pl
potocznie: krztyna, krzyna, odrobina, okruszyna
SJP.pl
potocznie: trochę, nieco; ciut, ciutek, ciuteńkę, ciuteczkę, ociupinkę, odrobinkę
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) zdrobn. od: ciut; bardzo mało, malutko, odrobinę
Wiktionary
licz. ciut
Wiktionary
(1.1) odrobinkę, troszeczkę
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Tykocin,Lubelszczyzna wschodnia,Lubelszczyzna zachodnia,Brasławszczyzna,Łopatowszczyzna,Bujwidze,Warmia,Czchów,Gdów,Bochnia,Ostrowce. pieszcz. piesek
(1.2) gw-pl|Konopnica. suka
(1.5) gw-pl|Czarny Dunajec. kobieta dokuczliwa
(1.7) gw-pl|Lisów (powiat lublinecki). lilia wodna
(1.8) gw-pl|Bogusławice. infant. mięso
(1.9) gw-pl|Mszanna (powiat włodawski). mucha
(1.10) gw-pl|Mszana Górna. wyrośnięta trawa
(1.11) gw-pl|Manie. margerytka
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osoba niepewna siebie
(2.2) gw-pl|Gdów,Bochnia. oszczerca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Wyszogród;
Wiktionary
Ciućkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Wyszogród.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego. 1 stycznia 2003 gajówka Ciućkowo-Gajówka została zlikwidowana jako osobna miejscowość i weszła w skład wsi Ciućkowo, a będące dotychczasowymi częściami wsi Ciućkowo w Lesie i Ciućkowo za Lasem zostały zlikwidowane jako osobne miejscowości.
Wikipedia
(1.1) Lidian został kierownikiem dwuklasowej szkoły w Ciućkowie.
(1.1) W lipcu przez Ciućkowo przeszła trąba powietrzna.
Wiktionary
rzecz. Ciućkowianin mos., Ciućkowianka ż.
przym. ciućkowski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Ciućkowa, związany z Ciućkowem
Wiktionary
rzecz. ciućkowianin mos., ciućkowianka ż., Ciućkowo n.
Wiktionary
(r. męski) potocznie: mężczyzna, chłopiec niezdarny, nierozgarnięty, pozbawiony energii; ciućmok, łamaga, fajtłapa, safanduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. niezdara
Wiktionary
rzecz. ciućmok m.
Wiktionary
potocznie: mężczyzna, chłopiec niezdarny, nierozgarnięty, pozbawiony energii; ciućma, łamaga, fajtłapa, safanduła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Kraków. nieudacznik, ofiara losu, oferma; ktoś nieporadny, ale sympatyczny
Wiktionary
(1.1) Ale z Ciebie ciućmok!
Wiktionary
rzecz. ciućma ż.
Wiktionary
(1.1) ciumciok, leluja, boroczek, borok, śturmok, ciumrok
Wiktionary
zbierać coś mozolnie (głównie niewielkie sumy pieniędzy)
SJP.pl
mozolne, systematyczne zbieranie czegoś (głównie niewielkie sumy pieniędzy); ciułanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. pejor. skrzętne oszczędzanie pieniędzy
Wiktionary
rzecz. ciułacz mos., ciułaczka ż., ciułanie n.
czas. ciułać ndk., uciułać dk., naciułać dk.
Wiktionary
(1.1) ciułanie, groszoróbstwo
Wiktionary
potocznie o osobie gromadzącej pieczołowicie drobne oszczędności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zbierająca powoli, z trudem niewielkie sumy pieniędzy
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕuwat͡ʃ, AS: ćuu̯ač
Wiktionary
rzecz. ciułactwo n., ciułanie n., uciułanie n.
:: fż. ciułaczka ż.
czas. ciułać ndk., uciułać dk.
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk szpyndlikorz
Wiktionary
potocznie: kobieta gromadząca pieczołowicie drobne oszczędności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. powolne, systematyczne odkładanie drobnych pieniędzy
Wiktionary
rzecz. uciułanie n., ciułacz mos., ciułaczka ż., ciułactwo n.
czas. ciułać ndk., uciułać dk.
Wiktionary
zbierać coś mozolnie (głównie niewielkie sumy pieniędzy)
SJP.pl
czasownik
(1.1) powoli, systematycznie oszczędzać
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕuwat͡ɕ, AS: ćuu̯ać
Wiktionary
rzecz. ciułacz m., ciułaczka ż., ciułactwo n., ciułanie n.
czas. uciułać dk.
Wiktionary
Ciuślice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin. Ma status sołectwa.
Pod koniec XIX w. właścicielem majątku Ciuślice był Juliusz Joachim Slaski - ziemianin, działacz społeczny i gospodarczy, pionier przemian w rolnictwie.
Wikipedia
[czytaj: s-iwik] model samochodu marki Honda
SJP.pl
[czytaj: CIvitas] społeczność, obywatele
SJP.pl
[czytaj: c-iwun] szlachecki urzędnik ziemski w dawnej Polsce i na Litwie; cywun
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. adm. urząd ziemski w Wielkim Księstwie Litewskim;
Wiktionary
Ci
Wikipedia
rzecz. cywun m., ciwunowa ż., ciwunówna ż., ciwunowicz m.
przym. ciwunowy
Wiktionary
(1.1) war. cywun
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ciężko
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. natłok
Wiktionary
(1.1) Idziewa do trajwaju a tamej norodu, ale to cizba tako ze nawet.
Wiktionary
czas. ciźbić sie
Wiktionary
potocznie: młoda, atrakcyjna dziewczyna; kociak, kicia, kizia, towar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. żart. młoda, zazwyczaj atrakcyjna dziewczyna
Wiktionary
(1.1) Spotkałem dziś w tramwaju fajną cizię.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕiʑa, AS: ćiźa
Wiktionary
(1.1) kicia, kociak, foczka, dziunia, lalka, lalunia, niunia; lwów|binia., reg. pozn. mela, przestęp. brzana
Wiktionary
[czytaj: c-izjojanus] wierszowany kalendarz kościelny, używany od XII wieku; cyzjojan; cisiojanus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. bot. ogrod. szarłat zwisły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niechlujnie ubrana kobieta
Wiktionary
przym. ciómpiasty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niedopasowany, nierówny
Wiktionary
rzecz. ciómpa ż.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ciągnąć
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. wiać (o przeciągu)
(2.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. zmiatać
Wiktionary
(2.1) Zamknij to okno, bo tu cióngnie.
(2.2) Cióng tu stela, bo ci kopnym do hader!
Wiktionary
Ciółkowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.
Za czasów Królestwa Polskiego istniała gmina Ciołkowo. W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Ciółkowo, po jej zniesieniu w gromadzie Rogozino. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
Ciółkówko – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Radzanowo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
nieprzerwana ciągłość, tok czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) układ rzeczy położonych jedna za drugą
(1.2) ciągłość zdarzeń następujących po sobie
(1.3) techn. przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień
(1.4) mat. ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;
(1.5) pot. picie alkoholu przez wiele dni z rzędu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W mieście wyburzono całe ciągi zabytkowych budynków.
(1.2) Dzisiaj usłyszeliśmy dalszy ciąg opowieści.
(1.3) W silniku rakietowym można kontrolować siłę ciągu poprzez regulację wtrysku paliwa.
(1.4) Uczeń miał problemy z rozwiązaniem zadania o ciągu geometrycznym.
(1.5) Renata jest w ciągu od miesiąca.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔ̃ŋk, AS: ćõŋk
Wiktionary
rzecz. obciąganie n., ciąganie n., ciągutka ż., pociąg m.
czas. ciągnąć, ciągać ndk.
przym. ciągowy
Wiktionary
(1.2) przebieg, bieg, tok, rozwój
Wiktionary
1. osoba obsługująca ciągarkę w hucie;
2. potocznie: zabawka na kółkach do ciągnięcia za sznurek; ciąganka
SJP.pl
narzędzie służące do obróbki drutów, prętów i rur na ciągarkach
SJP.pl
Ciągadło – narzędzie, z jednym lub więcej otworami roboczymi, służące do ciągnienia drutów, prętów lub rur na ciągarkach.
Strefa zgniotu ciągadła monolitycznego może być stożkowa, wklęsła, łukowa lub sigmoidalna.
Do obróbki drutów i prętów kształtowych służą ciągadła profilowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciągać.
Wiktionary
rzecz. obciąganie n., ciągnięcie n., wyciąganie n., wyciągnięcie n., zaciąganie n., zaciągnięcie n., uciągnięcie n., ściąganie n., ściągnięcie n., ciąg m., ciągłość ż., cięgno n., uciąg m., ciągnienie n., naciąg m., ściąga ż., ściągawka ż., wyciąg m., zaciąg m., ciągutka ż.
czas. ciągać ndk., ciągnąć ndk., wyciągać ndk., wyciągnąć dk., zaciągać ndk., zaciągnąć dk., uciągnąć dk., ściągać ndk., ściągnąć dk.
przym. ciągły, wyciągowy
przysł. ciągle
Wiktionary
potocznie: zabawka na kółkach do ciągnięcia za sznurek; ciągacz
SJP.pl
maszyna hutnicza do wytwarzania prętów
SJP.pl
Ciągarka – maszyna do wyrobu drutów, prętów lub rur przez ciągnienie na zimno, składająca się z ciągadła lub ciągadeł oraz urządzenia ciągnącego.
Ciągarki dzielą się na jedno- i wielostopniowe.
Wikipedia
oddział huty, w którym wyrabia się druty, pręty itp.
SJP.pl
dział obróbki plastycznej metali polegający na ciągnieniu prętów, drutów i rur
SJP.pl
1. przesuwać coś ciężkiego;
2. prowadzić kogoś, zmuszać do chodzenia w wiele miejsc;
3. szarpać, tarmosić
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. ciągnąć, wlec, szarpać za coś
(1.2) ciągnąć, przesuwać, zwłaszcza coś ciężkiego, w różne strony
(1.3) zmuszać kogoś do udawania się w różne miejsca
czasownik zwrotny niedokonany ciągać się (dk. brak)
(2.1) pot. ciągnąć za coś, szarpać siebie wzajemnie
(2.2) pot. wielokrotnie udawać się w różne miejsca
(2.3) zmuszać siebie nawzajem do chodzenia w różne miejsca
Wiktionary
(1.1) Józefiak miał syna Antka, który zaczął swoją służbę jako chłopak stajenny przy dawnym stangrecie kamieńskim Zawadzie, który go niemiłosiernie ciągał za uszy […]
(1.2) Zrobiona przez niego linka do holowania samochodów była tak mocna, że ciągano nią traktory.
(1.3) Za niestosowność tego porównania ciągali go później po różnych gabinetach, groziła mu utrata mandatu radnego.
(2.1) Radni z przeciwstawnych obozów ciągali się za krawaty, padały ciężkie, nie nadające się do zacytowania słowa.
(2.2) To rolnik mający 20 ha ciąga się zdezelowanym maluchem i nie może się utrzymać, a tutaj taki wóz?
(2.3) Pieniacze ciągali się po sądach i wyzywali na pojedynki.
Wiktionary
rzecz. ciąg m., obciąganie n., ciąganie n., ciągutka ż.
czas. wciągać, ciągnąć ndk.
przym. pociągowy
Wiktionary
(1.2) targać, taskać, taszczyć, posp. tachać; dźwigać
(2.2) łazić, wałęsać się, włóczyć się
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) bez przerw, nieustannie
(1.2) cyklicznie, co i rusz
(1.3) w dalszym ciągu, wciąż
Wiktionary
(1.1) Radio ciągle nadaje wiadomości z miejsca katastrofy.
(1.2) Nie lubię tego studenta, ciągle przerywa mi wykłady wygłupami.
(1.3) Czy ty ciągle jesteś w domu?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔ̃ŋɡlɛ, AS: ćõŋgle
Wiktionary
rzecz. ciągłość ż., pociąg m., ciągutka ż., ciąganie n., ciągnięcie n.
czas. ciągnąć ndk.
przym. ciągły, ciągliwy
Wiktionary
(1.1) stale, na okrągło, reg. pozn. cięgiem, reg. śl. durś, reg. śl. ciongiym, gw. Śląsk Cieszyński pelzym, gw. Górny Śląsk sztyjc
(1.2) stale, reg. pozn. cięgiem, reg. śl. durś, gw. Śląsk Cieszyński pelzym
(1.3) jeszcze, reg. śl. ciongiym, reg. śl. furt
Wiktionary
plastyczna skała ilasta przedzielająca pokłady żelaziaków ilastych
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: ciągliwie
SJP.pl
→ ciągliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ciągliwe
Wiktionary
Ciągliwość – właściwość mechaniczna materiału, jakościowo określana podatność na odkształcenie trwałe bez naruszenia spójności materiału. Badana poprzez próbę udarności.
Wikipedia
przym. ciągliwy
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: ciągliwy
SJP.pl
1. mający zdolność do rozciągania się, np. ciągliwe ciasto;
2. mający zdolność do trwałych odkształceń, np. ciągliwy metal
SJP.pl
w loterii: losowanie
SJP.pl
Ciągnienie – proces technologiczny stosowany w metalurgii polegający na formowaniu drutu lub pręta poprzez przeciąganie materiału wejściowego w postaci: walcówki, prasówki, lub krajki poprzez otwór ciągadła, którego pole przekroju jest mniejsze niż pole przekroju poprzecznego przeciąganego materiału.
Wikipedia
1. pojazd mechaniczny o dużej sile pociągowej, napędzany silnikiem spalinowym; traktor;
2. część wrębiarki górniczej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. pojazd mechaniczny o dużej sile pociągowej, napędzany silnikiem spalinowym
(1.2) roln. traktor
(1.3) techn. część wrębiarki górniczej
Wiktionary
Ciągnik (traktor) – pojazd mechaniczny przystosowany do holowania pojazdów bądź urządzeń nieposiadających własnego napędu (np. maszyn rolniczych, przyczep, naczep, dział) oraz do zawieszania na nim osprzętu do robót ziemnych (np. spycharkowego, zrywarkowego, ładowarkowego, koparkowego, chwytakowego, hakowego).
Wikipedia
IPA: ˈt͡ɕɔ̃ŋʲɟɲik, AS: ćõŋʹǵńik
Wiktionary
rzecz. ciągnięcie n.
czas. przyciągać, ciągnąć ndk.
przym. ciągnikowy
Wiktionary
(1.2) traktor
Wiktionary
przymiotnik od: ciągnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ciągnikiem, dotyczący ciągnika
Wiktionary
(1.1) Pan Marian był zatrudniony w Zakładach Przemysłu Ciągnikowego w Warszawie.
Wiktionary
rzecz. ciągnik mrz.
Wiktionary
weksel ciągniony - weksel, w którym wskazany jest dłużnik, mający zapłacić sumę wekslową na rzecz wierzyciela; weksel trasowany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciągnąć.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ćõŋʹǵńė̃ńće
Wiktionary
czas. odciągnąć, obciągnąć, ciągnąć ndk.
rzecz. obciąganie n., pociągnięcie n., ciąganie n., ciągnik mrz., ciągnąć, ciągarka
przysł. ciągle
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) wlec, przesuwać za sobą
(1.2) kontynuować
(1.3) wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo
(1.4) przen. zbliżać się, nadchodzić
(1.5) powoli pić coś
(1.6) wchłaniać, wciągać coś
(1.7) o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
(1.8) pot. pić
(1.9) wulg. wykonywać fellatio
(1.10) wytwarzać druty przy użyciu ciągarki
(1.11) bezpodmiotowo mieć do czegoś pociąg
(1.12) montować długą część sieci komunikacyjnej czegoś: budować drogi, rurociągi, zakładać kable itp.
(1.13) grać lub śpiewać przeciągle
(1.14) losować z puli
czasownik zwrotny niedokonany ciągnąć się
(2.1) zajmować powierzchnię na określonym obszarze
(2.2) długo trwać
Wiktionary
(1.4) Z zachodu ciągnie burza.
(2.1) Pola ciągnęły się aż pod horyzont.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: ćõŋgnõńć
Wiktionary
rzecz. obciąganie n., wciągnięcie n., ciąg mrz., wciąganie n., ciągnięcie n., ciągnienie n., ciągoty nmos., ciągnik mrz., ciągarka ż., ciąganie n., ciągutka ż., pociągnięcie n.
czas. ciągać, obciągnąć dk., pociągnąć dk., przyciągać ndk., przeciągać ndk., przeciągnąć dk., wciągać ndk., wciągnąć dk.
przym. pociągowy
przysł. ciągle
Wiktionary
(1.1) reg. śl. cióngnóć
(1.3) ściągać
(1.4) ściągać, zbliżać się, nadciągać
(2.1) rozciągać się, rozpościerać się, roztaczać się
Wiktionary
miernik ciśnienia gazów w układach wentylacyjnych i kominowych
SJP.pl
(zwykle w liczbie mnogiej)
1. potocznie: pociąg płciowy;
2. przenośnie: skłonność, zamiłowanie do czegoś;
3. rzadko: dreszcz, łamanie w kościach
SJP.pl
zdrobnienie od: ciągota
SJP.pl
zdrobniale o ciągotach
SJP.pl
1. potocznie: pociąg płciowy
2. przenośnie: skłonność, zamiłowanie do czegoś
SJP.pl
Ciągowice – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Łazy.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego.
Wieś o zwartej zabudowie położona w północnej części gminy Łazy, blisko źródeł Czarnej Przemszy i jej lewego dopływu Mitręgi. Do dziś zachował się tutaj układ średniowiecznej zabudowy o charakterze miejskim, tj. z upadowym rynkiem i narożnymi wylotami. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 796.
Wikipedia
dział obróbki plastycznej metali polegającej na ciągnieniu na zimno prętów, drutów i rur z metalu; ciągarstwo
SJP.pl
urządzenie do wytłaczania naczyń z blachy
SJP.pl
związany z ciągiem
SJP.pl
potocznie: cukierek o miękkiej, ciągliwej konsystencji; ciągutek, mordoklejka, mordoklejek
SJP.pl
potocznie: cukierek o miękkiej, ciągliwej konsystencji; ciągutek, mordoklejka, mordoklejek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. pot. ciągliwy miękki cukierek, krówka
Wiktionary
(1.1) Kupimy pół kilo ciągutek.
Wiktionary
rzecz. ciąg mrz., ciąganie n.
czas. ciągać ndk., ciągnąć ndk.
przysł. ciągle
Wiktionary
(1.1) mordoklejka, mordokleja
Wiktionary
1. w rolnictwie: żelazna część pługa łącząca go z orczykiem;
2. dawniej, dziś gwarowo:
a) para koni albo wołów; sprzężaj;
b) pańszczyźniana rodzina chłopska mająca jeden sprzężaj
SJP.pl
1. matematyczna cecha funkcji lub zbioru;
2. określenie oznaczające brak przerw, stałość, trwanie cały czas lub regularną powtarzalność; ustawiczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ciągłe
(1.2) mat. cecha funkcji, dla której mała zmiana argumentu powoduje zawsze jedynie małą zmianę wyniku;
(1.3) mat. cecha porządku gęstego, dla którego między dowolnymi dwoma elementami znajduje się trzeci element;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W obliczu corocznej zmiany urzędników rzymskiej magistratury senat, którego członkowie wybierani byli dożywotnio, stanowił ostoję politycznej ciągłości.
Wiktionary
przym. ciągły
rzecz. ciąganie n.
przysł. ciągle
Wiktionary
1. dziejący się, trwający stale, nieustannie;
2. powtarzający się stale
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nieustanny, ciągle trwający
(1.2) regularnie się powtarzający
(1.3) (o kształcie) pozbawiony przerw
(1.4) mat. (o funkcji) taka, której wartości dla „bliskich” sobie argumentów również będą sobie „bliskie”;
(1.5) mat. topol. (o funkcji) taka, dla której przeciwobraz każdego zbioru otwartego jest zbiorem otwartym
Wiktionary
(1.1) Przygnębiasz mnie swoim ciągłym narzekaniem.
(1.2) Rozwiodła się z nim z powodu jego ciągłych zdrad małżeńskich.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔ̃ŋɡwɨ, AS: ćõŋgu̯y
Wiktionary
przysł. ciągle
rzecz. ciągłość ż., ciąganie n.
Wiktionary
1. uderzyć (uderzać) czymś ostrym, raniącym ciało; smagnąć (smagać), rąbnąć (rąbać);
2. o niektórych owadach: ukłuć (kłuć), ukąsić (kąsać)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) dzielić na części ostrym narzędziem
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pot. żądlić
czasownik zwrotny niedokonany ciąć się
(3.1) slang. kaleczyć się umyślnie
Wiktionary
(1.1) Laserem można ciąć diament.
(2.1) Osy cięły na łące, więc poszliśmy na spacer do lasu.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔ̇̃ɲt͡ɕ, AS: ćo̊̃ńć
Wiktionary
rzecz. cięcie n., ścięcie n., przecinka ż., odcinek m., ścinek m., wycinanka ż., nacinanie n.
czas. uciąć, ucinać, naciąć, nacinać, przeciąć, przecinać, rozciąć, rozcinać, wyciąć, wycinać, zaciąć, zacinać, dociąć, docinać, odciąć, odcinać, pociąć, ściąć, ścinać, przycinać, wcinać, przyciąć
przym. cięty, tnący
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. bzybzać
Wiktionary
u samic ssaków oraz kobiet: okres a także wszystkie zmiany w organizmie od momentu zapłodnienia do porodu; stan kobiety, samicy w tym czasie; brzemienność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. wet. u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;
(1.2) stpol. zastaw
Wiktionary
Ciąża, brzemienność – proces fizjologiczny u większości samic ssaków, trwający od zapłodnienia bądź implantacji do porodu.
Występuje u samic ssaków łożyskowych oraz torbaczy. Trwa od zapłodnienia komórki jajowej do porodu. Obejmuje całokształt zmian zachodzących w tym okresie w organizmie zapłodnionej samicy. Niektórzy naukowcy okres ciąży liczą od momentu zagnieżdżenia zarodka w ściance macicy.
Wikipedia
(1.1) Wkrótce po wyjściu za mąż Ewa zaszła w ciążę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɔ̃w̃ʒa, AS: ćõũ̯ža
Wiktionary
rzecz. ciężarna
przym. ciężarny, ciążowy
zobacz też: ciążyć
czas. ciążyć
Wiktionary
(1.1) rzad. brzemienność; (w odniesieniu do ludzi): eufem. stan błogosławiony, eufem. być przy nadziei
Wiktionary
1. ciężarek do ważenia; odważnik;
2. ciężarek do ćwiczeń gimnastycznych; hantel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odważnik
Wiktionary
wzajemne przyciąganie się ciał obdarzonych masą; grawitacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przytłaczanie ciężarem, przypieranie sporą masą
(1.2) stanowienie ciężaru psychicznego; bycie uciążliwym
(1.3) fiz. oddziaływanie na siebie siłą przyciągania ciał o pewnych masach, położonych w określonej odległości od siebie
Wiktionary
czas. przeciążyć, ciążyć ndk.
przym. ciążowy, ciężarny, ciążeniowy
rzecz. ciężarna ż.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ciążeniem, dotyczący ciążenia
Wiktionary
rzecz. ciążenie n.
Wiktionary
związany z ciążą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący ciąży, związany z ciążą
Wiktionary
(1.1) Panna młoda miała na sobie białą sukienkę ciążową.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɔ̃w̃ˈʒɔvɨ, AS: ćõũ̯žovy
Wiktionary
rzecz. ciąża ż., ciężarna ż., ciężar m., ciążenie n., zaciążenie n., ciążówka ż.
czas. ciążyć ndk., zaciążyć dk.
przym. ciężarny, ciężki
przysł. ciężko
Wiktionary
ciężyć;
1. przytłaczać kogoś swym ciężarem;
2. w przenośni: być dla kogoś uciążliwym, trudnym do zniesienia;
3. w przenośni: skłaniać się ku czemuś lub komuś
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) być odczuwanym jako ciężar, coś męczącego, przytłaczającego
(1.2) powodować obarczenie, nieznośny ciężar
(1.3) skłaniać się ku czemuś
Wiktionary
(1.1) Ciążą mi powieki.
Wiktionary
rzecz. ciążenie n., ciąża ż., ciężarna ż., uciążliwość ż.
przym. ciążowy, ciężarny, ciężkawy, ciężki
Wiktionary
(1.1) męczyć, przytłaczać
(1.2) obciążać
(1.3) skłaniać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
obszerna sukienka noszona przez kobiety w czasie ciąży
SJP.pl
forma zaimka.
(1.1) D. lp. zaimka osobowego ty
Wiktionary
(1.1) ciebie
Wiktionary
stosowane w celach pielęgnacyjno-sanitarnych redukcje koron drzew; ogławianie
SJP.pl
1. uderzenie ostrym narzędziem;
2. miejsce przecięcia na czymś lub przecięte miejsce na ciele;
3. dzielenie czegoś na części przy użyciu różnych narzędzi tnących
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|ciąć.
(1.2) cios zadany ostrym, tnącym narzędziem
(1.3) miejsce przecięcia, nacięcia powierzchni przedmiotu
(1.4) przecięte miejsce na ciele, rana cięta
(1.5) leśn. wycinka chorych, zbędnych drzew
(1.6) ogrod. przycinanie gałęzi roślin uprawnych, zwłaszcza owocowych, w celu ich wzmocnienia lub pozbycia się gałęzi chorych, wybrakowanych
(1.7) zarz. ograniczenie środków przeznaczanych, planowaćanowanych na jakieś cele
(1.8) techn. proces dzielenia materiałów na kilka części
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wielka precyzja cięcia skłania do podejrzenia, że zrobił to specjalista.
(1.7) W szkołach zawodowych cięcia oznaczają przestarzałe narzędzia i stare materiały dydaktyczne.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɛ, AS: ćė̃ńće
Wiktionary
czas. odcinać, obcinać, ciąć ndk., wyciąć dk., przyciąć dk., naciąć dk., uciąć dk., zaciąć dk., dociąć dk.
przym. cięty, tnący
rzecz. przycięcie n., ciętość ż., obcinacz mrz., obcinaczka ż., nacinanie n.
Wiktionary
(1.4) skaleczenie, blizna, szrama
(1.5) wyrąb
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Ci
Wikipedia
1. linka lub rzemyk napięty na łuku albo kuszy;
2. odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni;
3. w budownictwie: największa wewnętrzna szerokość sklepienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) linka łącząca końce łuku albo kuszy;
(1.2) geom. odcinek łączący dwa wybrane punkty krzywej lub powierzchni;
(1.3) archit. największa szerokość wewnętrzna sklepienia
Wiktionary
Cięciwa – odcinek łączący dwa dowolne punkty na okręgu, krzywej, bądź powierzchni. Najdłuższa możliwa cięciwa dla danego okręgu (lub ogólniej dla dowolnego zbioru punktów) nazywana jest średnicą.
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. cięciwka ż.
przym. cięciwowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. pręga, szrama, znak od cięcia
Wiktionary
(1.1) Jeśli się podobało łuk pociągnąć tęgi, żaden zwierz mój nie uszedł od płytkich strzał cięgi.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) śrpol. przepaska, przepasanie, pas; Gloger.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cięgaturka
Wiktionary
(1.1) war. cyngatura
Wiktionary
1. potocznie: lanie, bicie;
2. niefortunne przeżycia, klęski, porażki
SJP.pl
w wojskowości: linka spustowa działa
SJP.pl
gwarowo: ciągle, bezustannie; bez przerwy
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Poznań, Kresy. ciągle
Wiktionary
(1.1) Widz siedząc w nieprzyzwoicie wręcz wygodnych fotelach jest w stanie obejrzeć nawet obie części „Krzyżaków” lub „Przeminęło z wiatrem”, jednym cięgiem.
Wiktionary
rzecz. obciąganie n.
Wiktionary
urządzenie do podnoszenia ciężarów
SJP.pl
Cięgnik – urządzenie dźwigowe służące do przemieszczania przedmiotów stałych (nosiwa) za pomocą cięgien linowych lub łańcuchowych i przy zastosowaniu zaczepu, zwykle haka lub chwytaka (na przykład elektromagnetycznego). Cięgnik może być napędzany siłą mięśni (cięgnik ręczny) lub silnikiem (cięgnik silnikowy). Cięgnik może być samodzielnym urządzeniem lub częścią innego urządzenia dźwigowego.
Wikipedia
giętka część maszyny, np. pas napędowy, łańcuch, przenosząca siły rozciągające, używana np. w specjalnych przekładniach i kolejach linowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające
(1.2) człon konstrukcyjny sprężający
Wiktionary
Cięgno – element pracujący na rozciąganie wzdłużne (zwykle wiotki, przenoszący tylko siły rozciągające).
Jako cięgna stosowane są liny, łańcuchy, pasy (na przykład w przekładni pasowej) i cienkie pręty.
Mogą one służyć także do sprężania konstrukcji. Cięgna sprężające mają postać drutów lub ich splotów (strun lub kabli).
Wikipedia
(1.1) Przykładami cięgna są lina, łańcuch albo wieszaki do podwieszania rur instalacyjnych.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃ŋɡnɔ, AS: ćẽŋgno
Wiktionary
rzecz. ciąganie n.
przym. cięgnowy
Wiktionary
przymiotnik od: cięgno
SJP.pl
sztywny element przenoszący przede wszystkim siły rozciągające w różnych urządzeniach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. sztywna część przenosząca przede wszystkim siły rozciągające w różnych urządzeniach
(1.2) techn. przyrząd służący do sczepiania, spinania czegoś
Wiktionary
Cięgło – sztywny element służący do przenoszenia głównie sił rozciągających.
W budownictwie cięgłami są elementy nośne w mostach i innych konstrukcjach wiszących, odciągi przy wysokich konstrukcjach (przede wszystkim masztach), wieszaki do podwieszenia rur instalacyjnych i drabinek do układania kabli i tym podobne.
Wikipedia
przym. cięgłowy
Wiktionary
przymiotnik od: cięgło
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z cięgłem, dotyczący cięgła, wykorzystujący cięgła
Wiktionary
rzecz. cięgło n.
Wiktionary
1.
a) mający zdolność trafnego, dowcipnego, a zarazem ośmieszającego kogoś lub coś wypowiadania się;
b) np. o wypowiedzi: dowcipny, zjadliwy;
2. potocznie:
a) rozgniewany na kogoś lub coś;
b) zawzięty, oddający się czemuś z dużym zaangażowaniem;
3. przestarzale: zręczny w uderzaniu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) potrafiący atakować
(1.2) pot. okazujący złość
(1.3) pot. oddający się czemuś z pasją
(1.4) o kwiatach o przerwanej łodydze, przeznaczony do bukietu, wazonu
(1.5) med. o ranie zadany ostrym przedmiotem
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od ciąć
Wiktionary
rzecz. ciętość ż., cięcie n.
czas. ciąć ndk.
przym. tnący
Wiktionary
(1.1) kostyczny, ostry, zjadliwy, złośliwy
(1.2) krytykancki, rozgniewany, zły
(1.3) zacięty, zawzięty
Wiktionary
1. waga ciała, siła z jaką Ziemia przyciąga ciało;
2. coś, co wiele waży;
3. coś, co jest trudne do zniesienia lub do spełnienia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne;
(1.2) obciążenie, utrudnienie, problem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Waga mierzy ciężar i pokazuje masę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃w̃ʒar, AS: ćẽũ̯žar
Wiktionary
rzecz. ciężarowiec mos./mrz., ciężarek m., ciężarna ż., ciężarówka ż., ciężkość ż.
przym. ciężki, ciążowy, ciężarny, ciężkawy, ciężarowy
przysł. ciężko, ociężale
Wiktionary
(1.2) brzemię
Wiktionary
1. zdrobnienie od: ciężar;
2. bryłka do warzenia; odważnik;
3. przedmiot do obciążania sieci rybackich; grzęza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy
(1.2) przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie
(1.3) element służący obciążaniu
(1.4) zdrobn. mały ciężar
Wiktionary
(1.1) Chcę odmierzyć dokładną wagę tego otoczaka, ale gdzieś zaginęły moje najmniejsze ciężarki.
(1.2) Mariusz, jeśli teraz ich nie używasz, to pożycz mi swoje ciężarki po pięć kilogramów.
(1.3) Przy tej wędce brakuje ciężarka.
(1.4) Ale mi to dźwiganie ciężaru, chyba "ciężarku" chciałeś powiedzieć!
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarɛk, AS: ćẽũ̯žarek
Wiktionary
rzecz. ciężar m., ciężarowiec mos./mrz.
przym. ciężkawy, ciężarowy
Wiktionary
(1.1) odważnik
(1.2) hantel, sztangietka
Wiktionary
przymiotnik od: ciężarek
SJP.pl
kobieta w ciąży
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta w ciąży
forma przymiotnika.
(2.1) ż. od: ciężarny
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarna, AS: ćẽũ̯žarna
Wiktionary
rzecz. ciąża ż., ciężar m., ciążenie n., zaciążenie n., ciążówka ż.
czas. ciążyć ndk., zaciążyć dk.
przym. ciężarny, ciążowy, ciężki
przysł. ciężko
Wiktionary
(1.1) żart. obraź. ciężarówka
(2.1) brzemienna, przest. podn. eufem. przy nadziei, kośc. podn. eufem. w stanie błogosławionym, pejor. pogard. zbrzuchacona
Wiktionary
1. o kobiecie lub samicy zwierząt żyworodnych: będąca w ciąży; brzemienna;
2. przestarzałe:
a) dużo ważący; ładowny, obciążony;
b) ciężki, brzemienny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) będący w ciąży
Wiktionary
(1.1) To miejsce jest przeznaczone dla inwalidów i kobiet ciężarnych.
(1.1) Ciężarne i karmiące kotki również powinny dostawać karmę dla kociąt.
Wiktionary
IPA: t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarnɨ, AS: ćẽũ̯žarny
Wiktionary
rzecz. ciąża ż., ciężar m., ciężarna ż., ciążenie n., zaciążenie n., ciążówka ż.
czas. ciążyć ndk., zaciążyć dk.
przym. ciążowy, ciężki
przysł. ciężko
Wiktionary
(1.1) brzemienny, przy nadziei, w stanie błogosławionym
Wiktionary
zawodnik sportowy uprawiający dźwiganie ciężarów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. sportowiec trenujący podnoszenie ciężarów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. ogromny statek do przewożenia ładunków wielkogabarytowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ciężarowiec zrobił się czerwony od nadmiernego wysiłku.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃w̃ʒaˈrɔvʲjɛt͡s, AS: ćẽũ̯žarovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. ciężar m., ciężarek m., ciężarówka ż.
przym. ciężki, ciężkawy
Wiktionary
(1.1) sztangista
Wiktionary
środowiskowo: siłownia lub część hali sportowej ze specjalnie wzmocnionym podłożem przystosowanym do opadania bardzo ciężkich sztang
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący wagi
(1.2) służący do przewożenia ciężarów
(1.3) związany z ciężarami, z podnoszeniem ciężarów
Wiktionary
rzecz. ciężar m., ciężarówka ż., ciężarek m.
przym. ciężkawy
Wiktionary
1. waga ciała, siła z jaką Ziemia przyciąga ciało;
2. coś, co wiele waży;
3. coś, co jest trudne do zniesienia lub do spełnienia
SJP.pl
zgrubienie od: ciężarówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. pot. od: ciężarówka
Wiktionary
(1.1) Szynobus na niestrzeżonym przejeździe kolejowym w Toruniu staranował ciężarówę z piachem
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃w̃ʒaˈruva, AS: ćẽũ̯žaruva
Wiktionary
rzecz. ciężarówka ż.
Wiktionary
(1.1) ciężarówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. duży samochód do przewozu różnych towarów;
(1.2) żart. ciężarna
Wiktionary
(1.1) Przewrócona ciężarówka całkowicie zatamowała ruch na autostradzie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃w̃ʒaˈrufka, AS: ćẽũ̯žarufka
Wiktionary
zob. ciężar., ciężki
Wiktionary
(1.1) samochód ciężarowy, zgrub. ciężarówa
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z ciężarówką, dotyczący ciężarówki
Wiktionary
rzecz. ciężarówka ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: ciężko
SJP.pl
1. stawać się ciężkim, ociężałym; ciążyć;
2. być uciążliwym, niewygodnym; zawadzać, przeszkadzać
SJP.pl
1. mający duży ciężar;
2. sprawiający trudność, kłopot
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) trochę ciężki
(1.2) ociężały, powolny
(1.3) książk. przen. dość trudny, skomplikowany, zawiły
(1.4) książk. przen. na niskim poziomie, mało błyskotliwy
Wiktionary
rzecz. ciężar m., ciężarek m., ciężkość ż., ciężarówka ż., ciężarowiec m.
przym. ciężki, ciężarowy
przysł. ciężkawo
czas. ciążyć
Wiktionary
(1.1) nielekki, przyciężki, przyciężkawy
Wiktionary
1. mający duży ciężar;
2. sprawiający trudność, kłopot
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który dużo waży, ma dużą masę
(1.2) wymagający dużej siły, dużego wysiłku
(1.3) o dużej gęstości
(1.4) przen. nieprzyjemny
Wiktionary
(1.1) Paczka była tak ciężka, że Joanna upuściła ją sobie na stopy.
(1.2) To nieprawda, że ciężka praca zawsze przydosi dobrobyt.
(1.3) Zimne powietrze jest cięższe od ciepłego, dlatego opada w dół.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃w̃ʃʲci, AS: ćẽũ̯šʹḱi
Wiktionary
rzecz. ciężarowiec m., ciężkość ż., ciężarna ż., ciąża ż., ciężar m., ciężarek m., ciężarówka ż., ciążenie n., zaciążenie n., obciążenie n., obciążanie n., dociążanie n., dociążenie n., niedociążanie n., niedociążenie n., zaciążenie n., ociężałość ż., obciążnik m.
czas. ciążyć ndk., obciążać ndk., obciążyć dk., dociążać ndk., dociążyć dk., niedociążać ndk., niedociążyć dk., zaciążyć dk.
przym. ciążowy, ciężarny, ciężkawy, ciężarowy, ciążeniowy, ciężarówkowy, obciążeniowy
przysł. ciężko, ociężale, ciężkawo
Wiktionary
(1.1) masywny
(1.2) wyczerpujący
(1.3) gęsty
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko
(1.2) bardzo, mocno, dużo (w negatywnym znaczeniu); dotkliwie, boleśnie
Wiktionary
(1.1) Trzeba ciężko pracować, żeby zarobić na życie. / Człowiek musi ciężko pracować, żeby zarobić na życie.
(1.2) „Podaruj mi lepsze jutro” prosi o datki ciężko chory chłopiec, a próżne rekiny biznesu wydają fortuny na bezsensowne zachcianki i rozdawnictwo.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕɛ̃w̃ʃkɔ, AS: ćẽũ̯ško
Wiktionary
rzecz. ciężkość ż., ciężar m., ciężarna ż.
przym. ciężki, ciążowy, ciężarny
przysł. ociężale
Wiktionary
(1.1) trudno; reg. śl. ciynżko
(1.2) poważnie; reg. śl. ciynżko
Wiktionary
w sporcie: metoda ciężkoatletyczna - metoda rozwijająca siłę mięśni w okresie przygotowania ogólnego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szach. dotyczący ciężkich figur, tj. wież i hetmanów
Wiktionary
(1.1) Pierwszą połówkę zdobyła Mariola, która powstrzymała ciężkofigurowy atak Łukasza…
Wiktionary
ciężki do strawienia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trudny do strawienia
Wiktionary
(1.1) Niektóre pokarmy są ciężkostrawne, jak na przykład konserwy rybne, i mogą zalegać w żołądku […]
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce;
3. dzielnica Jaworzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Ciężkowice – miasto w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ciężkowice.
Ciężkowice uzyskały lokację miejską w 1348 roku, zdegradowane w 1934 roku, ponowne nadanie praw miejskich w 1998 roku.
Zapisywane jako Cieszkowice były miastem królewskim starostwa bieckiego w powiecie bieckim województwa krakowskiego w końcu XVI wieku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ɕɛ̃w̃ʃkɔˈvʲit͡sɛ, AS: ćẽũ̯škovʹice
Wiktionary
rzecz. ciężkowiczanin m., ciężkowiczanka ż.
przym. ciężkowicki
Wiktionary
przymiotnik od: Ciężkowice
SJP.pl
mieszkaniec Ciężkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Ciężkowic (miasta w Polsce)
SJP.pl
Ciężkowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin.
Wikipedia
zawierający ciężką wodę (D₂O) zamiast zwykłej wody (H₂O)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zaopatrzony w ciężką broń, ciężko uzbrojony
SJP.pl
zaopatrzony w ciężką broń, ciężko uzbrojony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. zaopatrzony w ciężką broń i zbroję
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) hist. żołnierz wojsk ciężkozbrojnych (1.1)
Wiktionary
(2.1) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕɛ̃w̃ʃkɔˈzbrɔjnɨ, AS: ćẽũ̯škozbroi ̯ny
Wiktionary
1. ciężar czegoś;
2. poczucie ciężaru, odrętwienia; ociężałość;
3. siła ciążenia, oddziaływanie ciał obdarzonych masą; grawitacja, ciążenie;
4. w mechanice: środek ciężkości, punkt ciężkości - punkt przyłożenia wektora wypadkowej sił ciążenia działających na różne elementy bryły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co ciężkie
Wiktionary
rzecz. ciężar m.
przym. ciężki, ciężkawy
przysł. ciężko, ociężale
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: ciężki
SJP.pl
przytłaczać kogoś swym ciężarem, być dla kogoś uciążliwym; ciążyć
SJP.pl
skrót od: ciśnienie
SJP.pl
→ Cisna (wieś w Polsce); cisieński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cisną, dotyczący Cisnej
Wiktionary
rzecz. Cisna ż., ciśnianin m., ciśnianka ż.
Wiktionary
1. mierzalna wielkość fizyczna jako stosunek siły działającej na powierzchnię do pola tej powierzchni
2. siła fizyczna, z którą coś działa na otoczenie
3. potocznie: ciśnienie barometryczne
4. potocznie: ciśnienie krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) fiz. stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
(1.2) med. ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
(1.3) presja, nacisk
Wiktionary
Ciśnienie – wielkość fizyczna typu skalarnego, definiowana jako pewien iloraz. Ciśnienie to wartość siły działającej prostopadle do powierzchni podzielona przez pole tej powierzchni, co przedstawia wzór:
Wikipedia
(1.1) W zbiorniku panuje duże ciśnienie.
(1.1) Regulują gospodarkę wodną organizmu - sód zatrzymuje wodę, zaś potas zwiększa jej wydalanie - poza tym wpływają one na równowagę kwasowo-zasadową i utrzymują właściwe ciśnienie osmotyczne.
(1.2) Zbyt wysokie ciśnienie może wyniszczyć organizm.
(1.3) Dyrektor baletu złożył dymisję z przyczyn politycznych, Joan też odeszła, nie mogąc wytrzymać ciśnienia.
Wiktionary
IPA: t͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: ćiśńė̃ńe
Wiktionary
rzecz. ciśnięcie n., nadciśnienie n., podciśnienie n.
czas. cisnąć
przym. ciśnieniowy
Wiktionary
(1.3) nacisk, napór, presja
Wiktionary
przyrząd do pomiaru ciśnienia cieczy, pary, gazu, np. barometr; manometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. przyrząd do pomiaru ciśnienia;
Wiktionary
Ciśnieniomierz – hydrostatyczny przyrząd do pomiaru nacisku ciśnienia na powierzchnie ciał stałych.
Pierwszy ciśnieniomierz został skonstruowany przez Alberta Pondukta w 1457 r.
Wikipedia
potocznie: osoba cierpiąca na nadciśnienie
SJP.pl
przymiotnik od: ciśnienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z ciśnieniem, dotyczący ciśnienia
Wiktionary
(1.1) Jakie mogą być skutki nieleczenia nadciśnienia? – Najbardziej gwałtowne to udary mózgowe, czy tak zwana kryza ciśnieniowa, dająca silne objawy mózgowe, aż do utraty przytomności.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ɕiɕɲɛ̇̃ˈɲɔvɨ, AS: ćiśńė̃ńovy
Wiktionary
rzecz. ciśnienie n., ciśnięcie n.
czas. cisnąć ndk., wycisnąć dk.
przysł. ciśnieniowo
Wiktionary
duża liczba ludzi stłoczonych w jednym miejscu; tłum; rzesza; gromada; hałastra; zgraja; czereda; gawiedź; banda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) duża liczba stłoczonych ludzi
Wiktionary
(1.1) Nie mogłem za nic przedrzeć się przez ciżbę kościelną.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕiʒba, AS: ćižba
Wiktionary
(1.1) tłum, gromada, rzesza, hałastra, zgraja, czereda, gawiedź, banda, horda, hurma, kupa, mrowie, rój, zbiegowisko, ćma
Wiktionary
zdrobnienie od: ciżma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: ciżma
(1.2) obuw. lekka ciżma
Wiktionary
(1.1) Za ołtarzem w krakowskim kościele znaleziono średniowieczną żółtą ciżemkę.
Wiktionary
rzecz. ciżma ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: ciżmy
SJP.pl
1. but z miękkiej, kolorowej skóry, zwykle o wydłużonych i zakrzywionych w górę czubach, popularny w Europie w XII-XV w.;
2. damski but z miękkiej skóry, na płaskiej podeszwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. obuw. but skórzany
Wiktionary
Ciżma, ciżemka (l.mn. ciżmy, ciżemki) – rodzaj butów o niezwykle wydłużonych noskach, bardzo popularnych w Europie w XV wieku, znane tam pod nazwą poulaines i cracoves. Buty te były płytkie z krótką cholewką sięgającą maksymalnie kostki. Podeszwę miały płaską, bez obcasa.
Wikipedia
(1.1) Zzujże ciżmy, gdy do izby wchodzisz, kmiocie!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ɕiʒma, AS: ćižma
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. ciżemka
Wiktionary
(1.1) but
Wiktionary
1. obuwie z miękkiej, kolorowej skóry, zwykle o wydłużonych i zakrzywionych w górę czubach, popularne w Europie w XII-XV w.;
2. model damskiego obuwia z miękkiej skóry, na płaskiej podeszwie
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny ciżmówkowatych
SJP.pl
o cechach ciżmówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Ciżmówkowate ("Crepidotaceae" Singer) – rodzina grzybów znajdująca się w rzędzie pieczarkowców ("Agaricales").
Wikipedia
o cechach ciżmówkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
kwiatostan z bezokwiatowych kwiatów męskich i żeńskich; cyathium
SJP.pl
skrót od: Creutzfeldt-Jakob Disease; choroba mózgu wywoływana przez priony, powodująca porażenie układu nerwowego; choroba Creutzfeldta-Jakoba
SJP.pl
skrótowiec w funkcji wykrzyknika
(1.1) = wulg. co jest, kurwa
Wiktionary
skrót od: cesarsko-królewski; c.k.
SJP.pl
Ck ck
Ck – dwuznak występujący w języku angielskim, szwedzkim i niemieckim. Czytana jest jak polskie k. W międzynarodowym alfabecie fonetycznym IPA, oznacza ona spółgłoskę zwartą miękkopodniebienną bezdźwięczną [k].
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. deska
Wiktionary
IPA: t͡ska, AS: cka
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki lub żeński
(1.1) = adm. eduk. Centralna Komisja Egzaminacyjna;
Wiktionary
[czytaj: ce-ka-KA] skrót od:
1. Centralna Komisja Kwalifikacyjna dla Pracowników Nauki;
2. Centralna Komisja Kwalifikacyjna do Spraw Naukowych;
3. Centrum Kultury Katolickiej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
bylina z rodziny szparagowatych, uprawiana głównie w południowej Europie dla dużych, ważących do 3 kg cebul, stosowanych w lecznictwie i jako trutka na gryzonie; cebula morska, oszloch morski, urginia morska
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówków: ckliwie, ckliwo
SJP.pl
rzadko: przesadna czułość, tkliwość, skłonność do rozczulania się; czułostkowość, ckliwość, cukierkowość
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. w sposób ckliwy, na sposób wprawiający w nadmierny sentymentalizm
(1.2) przest. mdło, nieprzyjemnie, niedobrze
Wiktionary
rzecz. ckliwość ż.
przym. ckliwy
przysł. ckliwie
Wiktionary
(1.1-2) war. ckliwie
Wiktionary
skłonność do wzruszeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mdłości, nudności, przykre uczucie
(1.2) książk. skłonność do zbyt łatwego wzruszania się
(1.3) książk. przesadna czułość, tkliwość, słodycz
Wiktionary
przym. ckliwy
przysł. ckliwie, ckliwo
Wiktionary
(1.3) sentymentalizm, łzawość, czułostkowość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: ckliwy
SJP.pl
1. przesadnie czuły, słodki;
2. mdły, wywołujący nudności
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przesadnie sentymentalny
(1.2) o zapachu: wywołujący nudności, mdlący, mdły
Wiktionary
(1.1) Na wewnętrznej stronie obrączki wygrawerowany był ckliwy napis, którego nie pamiętam, ale z pewnością występował w nim wyraz „serce”.
Wiktionary
rzecz. ckliwość ż.
przysł. ckliwie, ckliwo
Wiktionary
ciężki karabin maszynowy; cekaem
SJP.pl
skrót
(1.1) = wojsk. ciężki karabin maszynowy;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛˈkaɛ̃m, AS: cekaẽm
Wiktionary
rzecz. cekaem, cekaemista
przym. cekaemowy
Wiktionary
Centralny Komitet Narodowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
cknić się - przestarzale: tęsknić do kogoś, czegoś albo za kimś, za czymś (np. Ckniło mu się do żony i dzieci. Ckni mi się za nią.); cnić się
SJP.pl
czasownik niewłaściwy niedokonany (dk. brak)
(1.1) gwara. nieos. mdlić, nudzić
czasownik niewłaściwy zwrotny niedokonany cknić się (dk. brak)
(2.1) daw. (współcz. gwara.) nieos. tęsknić za kimś, za czymś
Wiktionary
(2.1) cnić się
Wiktionary
skrót od: Centrum Kształcenia Ustawicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Centralny Komitet Żydów Polskich
SJP.pl
symbol chloru, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kladus] jednostka klasyfikacyjna w systematyce organizmów; typ
SJP.pl
[czytaj: klafuti] francuski deser w postaci owoców, najczęściej wiśni, zalanych gęstym ciastem i zapiekanych w piekarniku, często posypany cukrem pudrem
SJP.pl
[czytaj: kle:r] nazwisko, m.in. René Clair (właściwie René Lucien Chomette; 1898-1981) - francuski reżyser filmowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klarino] z włoskiego:
1. trąbka, róg;
2. wysoki rejestr trąbki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klerk] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, np. Jeremy Clarkson [czytaj: dżermi klerkson] , dziennikarz motoryzacyjny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klod] francuskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kloDEL] nazwisko, m.in. Paul Claudel (1868-1955) - francuski poeta, dyplomata
SJP.pl
[czytaj: klaudja] obce imię żeńskie
SJP.pl
Claudia – polski miesięcznik lifestylowy dla kobiet, wydawany od maja 1993 do 2022 roku przez wydawnictwo Hubert Burda Media.
Redaktorem naczelnym jest Agnieszka Wierzbicka. Do czasopisma dołączane są liczne dodatki tematyczne. Dwa z nich stały się samodzielnymi tytułami – „Claudia Rodzice” (od października 2000) oraz „Claudia – Ładnie Mieszkać” (od marca 2000).
Wikipedia
[czytaj: klałdio] włoskie imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KLAŁzewic] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: klałzjus] jednostka miary entropii o symbolu Cls, równa jednemu dżulowi na jeden stopień Celsjusza, należąca do układu SI
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) archit. rel. kwadratowy klasztorny wirydarz
Wiktionary
rzecz. klaustrum n.
Wiktionary
(1.1) daw. klaustrum
Wiktionary
[czytaj: KLAusula] w muzyce: kompozycja polifoniczna, zwykle dwugłosowa, w której jako głównej melodii użyto krótkiego melizmatu, zaczerpniętego zwykle wraz z tekstem z jakiejś melodii chorałowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klejmor] szkocki miecz dwuręczny z XV-XVII wieku
SJP.pl
Claymore (szk. gael. "claidheamh mòr" lub "claidheamh dà làimh"; pol. wielki miecz) – szkocki miecz dwuręczny z XV – XVII wieku.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. pomieszczenie, w którym utrzymywana jest mała liczba pyłków w powietrzu, służące zazwyczaj do wytwarzania małych, czułych urządzeń elektronicznych;
Wiktionary
Cl
Wikipedia
(1.1) Tylko upoważnieni pracownicy mogą przebywać w cleanroomie.
Wiktionary
producent drzwi, okien itp.
SJP.pl
[czytaj: kliring] kliring;
1. rozliczenie bezgotówkowe wzajemnych zobowiązań;
2. stwarzanie równowagi między popytem a podażą na pracę przez odpowiednie rozłożenie siły roboczej
SJP.pl
Clearing (z ang. rozliczenie) – procedura obrotów finansowych, w której podmiot clearingowy działa jako pośrednik i przyjmuje na siebie role kupującego i sprzedającego w danej transakcji w celu zabezpieczenia zamówień między dwiema stronami. Praktyka taka stosowana jest zwłaszcza w obrocie międzynarodowym między przedsiębiorstwami.
Wikipedia
[czytaj: kliringowy] związany z clearingiem (kliringiem); kliringowy
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) ogólnodostępny Internet (bez darkwebu i deep webu)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klematis] roślina pnąca z rodziny jaskrowatych, o drewniejących łodygach i dużych, barwnych kwiatach, dorastająca do 8 metrów długości; klematis, powojnik
SJP.pl
[czytaj: klemąSO] nazwisko, np. Georges Clemenceau (1841-1929), polityk francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klenbuterol] organiczny związek chemiczny stosowany w medycynie oraz jako środek dopingujący; klenbuterol
SJP.pl
[czytaj: klerk] klerk;
1. intelektualista, osoba uczona nie angażująca się w sprawy społeczne ani państwowe;
2. w średniowieczu: wędrowny student lub uczony;
3. dawniej: urzędnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. klerk.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Clermont-Ferrand (, Clarmont-Ferrand, Clarmont d'Auvèrnhe) – miasto i gmina w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, prefektura departamentu Puy-de-Dôme i siedziba okręgu Clermont-Ferrand. Do 31 grudnia 2015 stolica byłego regionu Owernia. Według danych na 1 stycznia 2018 miasto zajmowało powierzchnię 42,67 km², a jego populacja wynosiła 146 734 mieszkańców (24. miejsce we Francji).
Wikipedia
[czytaj: kliwlend] miasto w USA
SJP.pl
Cleveland – miasto w Stanach Zjednoczonych, w północno-wschodniej części stanu Ohio, ośrodek administracyjny hrabstwa Cuyahoga, położone na południowym brzegu jeziora Erie, nad ujściem rzeki Cuyahoga. W 2020 roku miasto liczyło 372 624 mieszkańców, a obszar metropolitalny Cleveland–Elyria – 2 088 251.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Clevelandem, dotyczący Clevelandu
Wiktionary
rzecz. Cleveland mrz./n.
Wiktionary
symbol kologarytmu; colog
SJP.pl
[czytaj: kliSZI] miasto we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kliSZE] komunał, frazes; klisza
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) stereotyp myślowy, komunał
Wiktionary
Cliché – komunał lub stereotyp myślowy, wyrażenie, pomysł lub element pracy artystycznej, który jest używany tak często, że traci swoje oryginalne znaczenie lub efekt, szczególnie jeśli wcześniej uznawany był za nowy i znaczący. W kulturze masowej termin jest używany do opisywania czynności, wydarzeń lub pomysłów, które są przewidywalne. Niektóre "cliché" są po prostu stereotypami, inne mogą być truizmami.
Wikipedia
(1.1) banał, frazes, komunał, slogan
Wiktionary
[czytaj: klikbejt lub klikbajt] chwytliwa treść odnośnika na stronie internetowej, prowokująca do jego kliknięcia; klikbajt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) publ. praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;
(1.2) publ. nagłówek lub grafika wykorzystywana w clickbaicie (1.1)
Wiktionary
Clickbait ( click „kliknięcie”, bait [] „przynęta”) (wym. klikbejt lub klikbajt) – zjawisko internetowe polegające na przyciąganiu uwagi za pomocą tytułów bądź miniaturek, które przesadnie wyolbrzymiają faktyczną treść lub znaczenie artykułu.
Wikipedia
przym. clickbaitowy
Wiktionary
→ clickbait [czytaj: klikbejtowy lub klikbajtowy]; klikbajtowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z clickbaitem, dotyczący clickbaitu, wykorzystujący praktykę clickbaitu
Wiktionary
rzecz. clickbait m.
Wiktionary
[czytaj: klif] zdrobnienie od: Clifford (imię męskie)
SJP.pl
Cliff – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Meksyk, w hrabstwie Grant.
Wikipedia
[czytaj: klifhenger] zabieg fabularny polegający na nagłym zawieszeniu akcji w sytuacji pełnej napięcia
SJP.pl
Cl
Wikipedia
[czytaj: kliford] zagraniczne imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klift] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: klincz, klyncz] klincz; obustronne przytrzymywanie się bokserów w zwarciu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klinton] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. [czytaj: klijo albo klio] w mitologii greckiej: muza historii wyobrażana ze zwojem papirusu; Klio;
2. [czytaj: klijo] model samochodu marki Renault
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klip] ilustracja filmowa piosenki; klip, teledysk, wideoklip
SJP.pl
CLIP (ang. "Calling Line Identification Presentation") – wyświetlanie numeru telefonu osoby do nas dzwoniącej.
Usługa CLIP polega na tym, że na aparacie telefonicznym odbiorcy (lub innym urządzeniu podłączonym do linii telefonicznej) wyświetla się numer telefonu dzwoniącego. Numer nie pojawi się, jeśli telefon dzwoniący ma włączoną usługę CLIR.
Wikipedia
[czytaj: klipart] środowiskowo: prosty obrazek oferowany przez dany program, umieszczany w dokumencie komputerowym; klipart, clip art
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. gotowy plik graficzny wstawiany do dokumentu komputerowego;
Wiktionary
Clipart (czasem także clip art, clip-art lub klipart) – plik graficzny dołączany do dokumentu tekstowego jako ozdoba. Pliki takie można wstawiać z gotowych zbiorów oferowanych zwykle na licencji royalty free, rights managed lub jako domena publiczna czy Creative Commons.
Wikipedia
(1.1) Znalazłem tę ikonkę w bibliotece clipartów.
Wiktionary
rzecz. klipart mrz.
Wiktionary
[czytaj: klipeus] okrągła tarcza obita spiżem, używana w wojsku rzymskim przez piechotę jako broń ochronna
SJP.pl
Clipeus (łac.) – okrągła tarcza rzymskiej piechoty najprawdopodobniej stosowana pod wpływem etruskim; podczas pierwszej wojny samnickiej została zastąpiona dużą tarczą czworoboczną.
Wikipedia
[czytaj: klitoris] żeński zewnętrzny narząd płciowy; łechtaczka; klitoris
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kliwia] roślina cieniolubna z rodziny amarylkowatych, o ciemnozielonych liściach i pomarańczowych, czerwonych z żółtym środkiem lub żółtobiałych kwiatach zebranych w baldachy, pochodząca z południowej Afryki, uprawiana jako roślina ozdobna (doniczkowa); kliwia
SJP.pl
nakładać cło
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. oclić)
(1.1) nakładać cło lub pobierać cło ze sprzedaży czegoś
Wiktionary
(1.1) Celnik sprawdza towar na granicy i cli go wedle deklaracji importera.
Wiktionary
rzecz. celniczka ż., celnik m., clenie n., cło n., oclenie
czas. oclić dk., wyclić dk.
przym. celny, cłowy
Wiktionary
[czytaj: kloSZAR] bezdomny żebrak, włóczęga; kloszard
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba bezdomna
Wiktionary
(1.1) Przed galerią stało dwóch clochardów, prosząc przechodniów o wsparcie.
Wiktionary
rzecz. kloszard mos.
Wiktionary
[czytaj: klłazonizm] metoda twórcza w malarstwie; zainicjowana m.in. przez P. Gauguina
SJP.pl
Cloisonizm (kluazonizm) – sposób malowania opracowany przez Louisa Anquetina, Émile’a Bernarda i Paula Gauguina, kontynuowany przez malarzy skupionych wokół szkoły z Pont-Aven. Polegał na stosowaniu plam o jednolitej barwie otoczonych konturem.
Nazwa wywodzi się od techniki zdobniczej "cloisonné", polegającej na oddzielaniu elementów zdobniczych (np. szkła, kamieni szlachetnych itp.) za pomocą cienkich blaszek lub drutów, a utworzył ją Édouard Dujardin w 1888.
Wikipedia
[czytaj: klłazoNE] technika dekorowania naczyń i wyrobów ozdobnych przez wypełnianie emalią niewielkich, oddzielonych przestrzeni na zdobionej powierzchni
SJP.pl
Cloisonné (emaliowanie komórkowe) – technika zdobnicza polegająca na wypełnianiu różnokolorową emalią „komórek” powstałych na powierzchni zdobionego przedmiotu za pomocą przylutowanych cienkich blaszek lub drucików.
Jedne z najstarszych przykładów przedmiotów ozdobionych tą techniką pochodzą z Cypru z końca II tysiąclecia p.n.e. Emalia komórkowa występuje też w sztuce chińskiej i japońskiej.
Wikipedia
[czytaj: KLUni] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klostridium] rodzaj beztlenowych bakterii tworzących przetrwalniki; niektóre gatunki silnie chorobotwórcze
SJP.pl
Cl
Wikipedia
[czytaj: klu] główna atrakcja, najciekawszy punkt czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) najważniejsza albo najciekawsza część czegoś
Wiktionary
(1.1) Clou programu to była publiczność, składająca się prawie wyłącznie z wariatów.
Wiktionary
IPA: klu, AS: klu
Wiktionary
(1.1) sedno; przen. sęk, gwóźdź
Wiktionary
przymiotnik od: cloud (chmura obliczeniowa)
SJP.pl
[czytaj: klałn] klown; klaun;
1. komik cyrkowy;
2. osoba, która swoim zachowaniem lub wyglądem naraża się na kpiny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) komik cyrkowy
(1.2) osoba zachowująca się niepoważnie
Wiktionary
(1.1) Po występie niemieckiego clowna na arenie pojawił się czeski żongler.
Wiktionary
IPA: klawn, AS: klau̯n
Wiktionary
rzecz. clownada ż., clownowskość
przym. clownowski
przysł. clownowsko
Wiktionary
[czytaj: klaunada] klownada; klaunada;
1. występy clowna;
2. błaznowanie, popisywanie się; błazeństwo
SJP.pl
[czytaj: klaber] osoba spędzająca wolny czas na odwiedzaniu różnych klubów
SJP.pl
[czytaj: klabing] regularne spędzanie wolnego czasu w lokalach rozrywkowych; klabing, klubing
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: klabingowy] związany z regularnym uczęszczaniem do klubów i pubów
SJP.pl
[czytaj: kluż] Cluj-Napoca (do roku 1974 - Cluj): miasto w Rumunii; Kluż-Napoka (do roku 1974 - Kluż)
SJP.pl
[czytaj: klüNI] miasto we Francji
SJP.pl
(w
Wikipedia
[czytaj: klaster] klaster;
1. chem. grupa kilku atomów metalu występująca w cząsteczce albo krysztale;
2. wielodźwięk złożony z sąsiadujących ze sobą dźwięków;
3. jednostka pamięci dysku składająca się z jednego lub kilku sektorów
SJP.pl
Cluster – bezzałogowa misja naukowa sond Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), której celem jest dokładne zbadanie ziemskiej magnetosfery oraz jej interakcji z wiatrem słonecznym, która tworzy tzw. pogodę kosmiczną.
W jej skład wchodzą cztery bliźniacze satelity o nazwach Rumba, Salsa, Samba i Tango. Dzięki temu, że poruszają się one w formacji tworzącej czworościan, naukowcy otrzymują dokładne dane, pozwalające analizować zjawiska w trzech wymiarach.
Wikipedia
[czytaj: klater] środowiskowo: zbytnie nagromadzenie reklam w jednym miejscu; szum reklamowy
SJP.pl
Cl
Wikipedia
[czytaj: klajdesdal] ciężki koń pociągowy maści gniadej; klajdesdal
SJP.pl
Ko
Wikipedia
skrót od: centymetr (odczytywany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: cmentarz
SJP.pl
żartobliwie lub lekceważąco: kobieta ubierająca się wyzywająco na cmentarzu, często robiąca sobie zdjęcia na tle grobów; cmentarnianka
SJP.pl
żartobliwie lub lekceważąco: kobieta ubierająca się wyzywająco na cmentarzu, często robiąca sobie zdjęcia na tle grobów; cmentarianka
SJP.pl
→ cmentarz; cmentarny, cmentarzowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) cmentarny
Wiktionary
(1.1) Cmentarniane alejki zawsze są sprzątnięte.
Wiktionary
IPA: ˌt͡smɛ̃ntarʲˈɲãnɨ, AS: cmẽntarʹńãny
Wiktionary
rzecz. cmentarz m., cmentarzyk m., cmentarzysko n., cmentarnictwo n.
przym. cmentarny
Wiktionary
(1.1) cmentarny
Wiktionary
ogół spraw dotyczących cmentarzy i grzebania zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) prowadzenie i użytkowanie cmentarza
Wiktionary
rzecz. cmentarz mrz., cmentarzyk mrz., cmentarzysko n.
przym. cmentarniany, cmentarny, wokółcmentarny, przycmentarny
Wiktionary
1. dotyczący cmentarza; cmentarzowy, cmentarniany;
2. mający nastrój cmentarza, np. cmentarna cisza; ponury, przygnębiający
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cmentarzem, dotyczący cmentarza
Wiktionary
(1.1) Proboszcz uważa, że cmentarne alejki zawsze są sprzątnięte.
Wiktionary
IPA: t͡smɛ̃nˈtarnɨ, AS: cmẽntarny
Wiktionary
rzecz. cmentarnictwo n., cmentarz mrz., cmentarzyk mrz., cmentarzysko n.
przym. cmentarniany, wokółcmentarny, przycmentarny
Wiktionary
(1.1) cmentarniany
Wiktionary
miejsce pochówku zmarłych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;
Wiktionary
Cmentarz (dawniej smętarz) – instytucjonalnie ukształtowany wycinek przestrzeni o programowo założonym grzebalnym przeznaczeniu, zorganizowanym zaś wedle pewnych dyrektyw – reguł kulturowych, związanych także ze zrytualizowaniem form grzebania zmarłych, jak i z istnieniem pewnej tradycji sposobu utrwalania pamięci o nich.
Wikipedia
(1.1) Pojechaliśmy na cmentarz zapalić znicz na grobie rodzinnym.
Wiktionary
IPA: ˈt͡smɛ̃ntaʃ, AS: cmẽntaš
Wiktionary
rzecz. cmentarnictwo n.
:: zdrobn. cmentarzyk m.
:: zgrub. cmentarzysko n.
przym. cmentarny, cmentarniany, wokółcmentarny, przycmentarny
Wiktionary
(1.1) peryfr. miasto umarłych, miejsce wiecznego spoczynku; pot. żart. aleja sztywnych, park sztywnych; daw. lud. mogilnik, smyntarz, smentarz; gw. Górny Śląsk cmyntorz, kierchów, kierhof, kirchow, kerchow
Wiktionary
zdrobnienie od: cmentarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: cmentarz
(1.2) mały cmentarz
Wiktionary
(1.2) Na małym, wiejskim cmentarzyku znaleziono grób znanego generała.
Wiktionary
IPA: t͡smɛ̃nˈtaʒɨk, AS: cmẽntažyk
Wiktionary
rzecz. cmentarz m., cmentarzysko n., cmentarnictwo n.
przym. cmentarny, cmentarniany
Wiktionary
1. dawny cmentarz obejmujący większe skupienie grobów;
2. zgrubienie od: cmentarz;
3. nagromadzenie różnych gatunków kopalnych i ich szczątków, bez żadnego porządku i związku, zwykle naniesione w jedno miejsce; nekrocenoza, tanatocenoza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od cmentarz, duży cmentarz
(1.2) pot. miejsce, gdzie znajdują się zużyte, zniszczone przedmioty
(1.3) archeol. prahistoryczny cmentarz
Wiktionary
Cmentarzysko – termin w archeologii oznaczający pozostałość po miejscu, gdzie ludność chowała swoich zmarłych (nazywane tak w odróżnieniu od dzisiejszych cmentarzy). Groby na cmentarzyskach mogą być np. szkieletowe lub ciałopalne – jamowe lub popielnicowe, płaskie lub kurhanowe. Czas użytkowania obejmował niekiedy kilkaset lat, liczba od kilku do ponad 4000 pochówków.
Wikipedia
(1.1) Archeolog odkrył ogromne cmentarzysko Prasłowian.
(1.2) Ten skup złomu jest cmentarzyskiem starych samochodów.
Wiktionary
IPA: ˌt͡smɛ̃ntaˈʒɨskɔ, AS: cmẽntažysko
Wiktionary
rzecz. cmentarz m., cmentarzyk m., cmentarnictwo n.
przym. cmentarny, cmentarniany
Wiktionary
Congregatio Cordis Beatae Mariae Filiorum, zakon klaretynów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = Centralna Magistrala Kolejowa
Wiktionary
(1.1) Pociągi z Katowic do Warszawy jadą po CMK.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿ɛ̃m‿ˈka, AS: ce‿ẽm‿ka
Wiktionary
Collegio delle Montagne Nere, międzynarodowy uniwersytet w mieście Rapallo we Włoszech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wykrzyknik naśladujący dźwięk głośnego całowania
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pot. dźwięk całowania
w funkcji czasownika
(2.1) pot. pocałować, cmoknąć
Wiktionary
(1.1) Zaraz za drzwiami złożyli życzenia. Cmok! Cmok! Sto lat!
(2.1) A on ją cmok w policzek i wyszedł.
Wiktionary
IPA: t͡smɔk, AS: cmok
Wiktionary
potępiające określenie zwyczaju całowania w rękę kobiet przy powitaniu lub pożegnaniu; cmok nonsens, cmoknonsens
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cmokać.
Wiktionary
czas. cmokać ndk.
Wiktionary
potocznie:
1. wydawać charakterystyczny odgłos ściśniętymi ustami;
2. żartobliwie: całować; cmoktać, smoktać;
3. paląc fajkę, cygaro itp., wydawać charakterystyczny odgłos przy wciąganiu dymu;
4. cmokać się - żartobliwie: całować się wzajemnie
SJP.pl
rzadko, potocznie: bezkrytyczny chwalca; cmokier
SJP.pl
potocznie: bezkrytyczny chwalca; cmoker
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) bezkrytyczny chwalca
Wiktionary
IPA: ˈt͡smɔcɛr, AS: cmoḱer
Wiktionary
rzecz. cmokierstwo n.
Wiktionary
potocznie: bezkrytyczne chwalenie kogoś lub czegoś
SJP.pl
potocznie:
1. wydać charakterystyczny odgłos ściśniętymi, a potem rozprężonymi ustami;
2. żartobliwie: pocałować;
3. paląc fajkę, cygaro itp., wydać charakterystyczny odgłos przy wciąganiu dymu;
4. cmoknąć się - żartobliwie: pocałować się wzajemnie
SJP.pl
potępiające określenie zwyczaju całowania w rękę kobiet przy powitaniu lub pożegnaniu; cmok nonsens, cmok-nonsens
SJP.pl
potocznie:
1. wydać charakterystyczny odgłos ściśniętymi, a potem rozprężonymi ustami;
2. żartobliwie: pocałować;
3. paląc fajkę, cygaro itp., wydać charakterystyczny odgłos przy wciąganiu dymu;
4. cmoknąć się - żartobliwie: pocałować się wzajemnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cmoktać.
Wiktionary
czas. cmoktać
Wiktionary
smoktać; potocznie:
1. wydawać wargami charakterystyczny odgłos przy jedzeniu, smakowaniu czegoś; cmokać, ciamkać, glamać;
2. wydawać charakterystyczny odgłos ustami w czasie picia, ssania czegoś;
3. ssać;
4. żartobliwie: całować; cmokać
SJP.pl
wieś w województwie podkarpackim, powiat kolbuszowski, gmina Cmolas
SJP.pl
Cmolas – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie kolbuszowskim, w gminie Cmolas.
Na terenie wsi ustanowiono dwa sołectwa: "Cmolas" i "Dąbrówka".
Wikipedia
przymiotnik od: Cmolas (wieś)
SJP.pl
skrót od: Complementary Metal-Oxide-Semiconductor, pamięć wspierana baterią, służąca do przechowywania danych
SJP.pl
CM
Wikipedia
wspólnota kapłanów i braci zakonnych założona przez św. Kaspra del Bufalo na początku XIX wieku; Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa
SJP.pl
[czytaj: s-i-em-es albo ce-em-es] skrót angielskiego: Content Management System (dosłownie: system zarządzania treścią), system ułatwiający aktualizację i rozbudowę serwisu WWW, służący do zarządzania serwisem z poziomu przeglądarki (ewentualnie za pomocą programu desktopowego, mejli przesyłanych do automatu itd.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Congregatio Missionalis Servarum Spiritus Sancti (Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego, potocznie werbistki)
SJP.pl
[czytaj: cmyk] skrót od: Cyjan Magenta Yellow Key Colour - zestaw czterech podstawowych kolorów farb drukarskich (cyjanu, magenty, żółci i czerni), stosowanych powszechnie w druku
SJP.pl
CMYK – zestaw czterech podstawowych kolorów farb drukarskich stosowanych powszechnie w druku wielobarwnym w poligrafii i metodach pokrewnych (atramenty, tonery i inne materiały barwiące w drukarkach komputerowych, kserokopiarkach itp.). Na zestaw tych kolorów mówi się również barwy procesowe lub kolory triadowe (kolor i barwa w jęz. polskim to synonimy). CMYK to jednocześnie jedna z przestrzeni barw w pracy z grafiką komputerową.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pogrzeb
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk kierchów, kierhof, kirchow, kerchow
Wiktionary
symbol koperniku, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w obwodach riazańskim i tambowskim Rosji, prawy dopływ Mokszy
(1.2) geogr. rzeka w obwodzie twerskim Rosji, uchodzi do jeziora Mstino
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = masz. skomputeryzowane sterowanie numeryczne;
skrótowiec w funkcji przymiotnika
(2.1) = masz. pracujący z wykorzystaniem skomputeryzowanego sterowania numerycznego
Wiktionary
(2.1) Do zaawansowanej obróbki skrawaniem w przemyśle stosuje się tokarki CNC.
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿ɛ̃n‿ˈt͡sɛ, AS: ce‿ẽn‿ce
Wiktionary
skrót
(1.1) = mat. co należało dowieść (skrót stawiany na końcu dowodu)
Wiktionary
(1.1) ckd., cbdu., ∎
Wiktionary
paliwo, skrót z angielskiego "Compressed Natural Gas" - sprężony gaz ziemny do 200-250 bar - stosowany do napędzania pojazdów silnikowych
SJP.pl
CNG (od compressed natural gas), sprężony gaz ziemny – gaz ziemny sprężony do ciśnienia 20–25 MPa, stosowany do napędu pojazdów silnikowych zarówno z zapłonem iskrowym jak i z samoczynnym. Na świecie jeżdżą ponad 24 miliony 479 tys. samochodów zasilanych gazem ziemnym CNG i LNG oraz funkcjonuje ponad 30 000 stacji zasilania tym paliwem (dane grudzień 2017).
Wikipedia
cnić się - przestarzałe: tęsknić do kogoś, czegoś albo za kimś, za czymś (np. Cniło mu się do żony i dzieci. Cni mi się za nią.); cknić się
SJP.pl
[czytaj: s-i-en-en] ang. Cable News Network, amerykańska informacyjna stacja telewizyjna
SJP.pl
Cable News Network (CNN) – amerykańska telewizja informacyjna, założona w 1980 przez Teda Turnera i Reese Schonfelda.
Wikipedia
1. całość wysokich wartości moralnych; prawość, szlachetność, zacność;
2. przestrzeganie zasad obowiązującej etyki;
3. pozytywna cecha charakteru; walor, przymiot, zaleta;
4. dziewictwo, niewinność, czystość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dodatnia cecha moralna
(1.2) przen. dziewictwo
(1.3) przen. ktoś cnotliwy
Wiktionary
Cnota (w j. pol. także dzielność, sprawność) ( ἀρετή – "areté", virtus) – pozytywna cecha charakteru, stała dyspozycja człowieka ku czynom moralnie dobrym. Jej przeciwieństwem jest wada.
Obok cnót moralnych, w starożytności pojęcie to odnoszono również do doskonałości w realizowaniu przeznaczonych celów (np. cnotą noża jest jego ostrość). W nowożytności znaczenie moralne zaczęło być dominujące.
Wikipedia
(1.1) Męstwo to cnota pomagająca w byciu wytrwałym wobec trudności i stałym w przekonaniach.
(1.1) Cnota dobrem jest jedynie, a wszystko inne dobrem wyłącznie w naszym mniemaniu.
(1.1) Cnota, nie odzież czyni zakonnika.
(1.3) Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡snɔta, AS: cnota
Wiktionary
rzecz. cnotliwość ż.
:: zdrobn. cnotka ż.
przym. cnotliwy, cny
przysł. cnotliwie
Wiktionary
(1.1) wartość, zaleta, prawość, szlachetność, odwaga cywilna
(1.2) dziewictwo, niewinność, czystość
Wiktionary
1. potocznie o cnotliwej kobiecie;
2. pozorna, nieprawdziwa cnota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) iron. o osobie ostentacyjnie cnotliwej lub udającej taką
Wiktionary
Cnotka – dawny zaścianek. Tereny, na których leżał, znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miorskim, w sielsowiecie Miory.
Wikipedia
IPA: ˈt͡snɔtka, AS: cnotka
Wiktionary
rzecz. cnota ż., cnotliwość ż., cnotliwiec mos.
przym. cnotliwy, cny
przysł. cnotliwie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób zachowujący powściągliwość płciową
Wiktionary
(1.1) Bartłomiej żył cnotliwie aż do matury.
Wiktionary
rzecz. cnota ż., cnotka ż., cnotliwość ż., cnotliwiec mos.
przym. cnotliwy
Wiktionary
(1.1) niewinnie, wstrzemięźliwie
Wiktionary
potocznie: mężczyzna cnotliwy lub udający cnotliwego
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: cnotliwie
SJP.pl
→ cnotliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bycie skromnym, czystym, cnotliwym w sprawach intymnych
(1.2) przest. prawość, uczciwe postępowanie
Wiktionary
IPA: t͡snɔˈtlʲivɔɕt͡ɕ, AS: cnotlʹivość
Wiktionary
rzecz. cnota ż., cnotka ż., cnotliwiec mos.
przym. cnotliwy
przysł. cnotliwie
Wiktionary
(1.1) czystość, niewinność
(1.2) przest. zacność; czystość, prawość, przyzwoitość, szlachetność, uczciwość
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: cnotliwy
SJP.pl
1. przyzwoity w sprawach dotyczących seksu; niewinny
2. postępujący etycznie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi
(1.2) zgodny z obowiązującymi zasadami moralnymi
(1.3) który zachowuje powściągliwość seksualną; także. świadczący o takiej powściągliwości
Wiktionary
IPA: t͡snɔˈtlʲivɨ, AS: cnotlʹivy
Wiktionary
rzecz. cnota ż., cnotka ż., cnotliwość ż., cnotliwiec mos.
przysł. cnotliwie
przym. cny
Wiktionary
(1.1) prawy, cny
(1.2) moralny
(1.3) czysty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. zacność, cnotliwość
Wiktionary
IPA: t͡snɔɕt͡ɕ, AS: cność
Wiktionary
skrót od: Centre National de la Recherche Scientifique (narodowy ośrodek badań naukowych we Francji)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej lub książkowe: cnotliwy, zacny, dobrotliwy itp.
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) przest. pełen cnót, godny szacunku
Wiktionary
(1.1) Ku cnej sławie mierząc wodze, chwytaj rozkosz po twej drodze.
(1.1) Oj, wy, wy starzy, cni kawalerowie! Wam zawsze jakieś romantyzmy w głowie.
Wiktionary
IPA: t͡snɨ, AS: cny
Wiktionary
rzecz. cnota ż., cnotka ż.
przym. cnotliwy
czas. cnić się
Wiktionary
(1.1) prawy, szlachetny, zacny, cnotliwy
Wiktionary
zaimek pytajny (np. Co nowego widziałeś? Czego chciał?) lub względny (np. Zrobili wszytko, co mogli. Czego byłoby trzeba, to móc pójść na spacer.)
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) …służący do zadawania pytań o orzeczniki
zaimek względny
(2.1) …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak
przyimek
(3.1) …służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia
wykrzyknik
(4.1) …wyrażający zdziwienie, zaskoczenie (nieuprzejme)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Co Jerzy chciałby na urodziny? Myślę, że (on chciałby) nową płytę.
(2.1) Weź wazon, co stoi na stole.
(2.1) Kup sobie, co chcesz.
(3.1) Jerzy dostaje pensję co tydzień.
(4.1) – Justyno! / – Co?
(4.1) – Przepraszam, czy mógłbym przejść? / – Co?
(4.1) – Nie dostałem już biletów. / – Co? No to mamy zepsuty wieczór!
Wiktionary
IPA: t͡sɔ, AS: co
Wiktionary
zaim. coś
partyk. coś
Wiktionary
(2.1) który, jaki, jak
(3.1) każdego…
(4.1) słucham, proszę
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …używany w połączeniu z przymiotnikiem lub przysłówkiem określającym czas: odbywający się co jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Czekam na swoją cowieczorną dawkę lekarstw.
Wiktionary
IPA: t͡sɔ, AS: co
Wiktionary
[czytaj: kobrałz-ing] wspólne przeglądanie internetu przez dwóch lub więcej użytkowników, z których każdy widzi aktywność pozostałych; co-surfing
SJP.pl
[czytaj: koliwing] wspólne mieszkanie w domu lub mieszkaniu; coliving
SJP.pl
[czytaj: koserfing] wspólne przeglądanie internetu przez dwóch lub więcej użytkowników, z których każdy widzi aktywność pozostałych; co-browsing
SJP.pl
Co-surfing lub cobrowsing – działanie, polegające na wspólnym przeglądaniu i kontroli przez dwóch lub więcej użytkowników tych samych treści w sieci Internet. Umożliwia to grupie użytkowników angażowanie się w zsynchronizowane działania. Aktywność uczestników w tej samej sesji jest widoczna na ekranach każdego z nich.
Wikipedia
koenzym A
SJP.pl
Certyfikat Autentyczności Microsoft COA (ang. "Certificate of Authenticity") – etykieta pozwalająca rozpoznać oryginalne oprogramowanie firmy Microsoft. Umieszczana jest na obudowie komputera lub na opakowaniu produktu, w zależności od jego wersji.
Celem numeru COA jest ułatwienie weryfikacji autentyczności produktu. Pomaga także w kwestiach produkcyjnych i dystrybucji.
Wikipedia
[czytaj: kołcz] środowiskowo: trener w zakresie rozwoju osobistego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. osobisty trener pomagający odkryć właściwą drogę do celu, używając własnych umiejętności, doświadczenia życiowego, różnorodnych technik i narzędzi;
(1.2) sport. środ. trener drużyny sportowej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rodzaj nadwozia samochodu osobowego mającego dwoje drzwi i dwa dwu- lub trzyosobowe siedzenia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. coaching m.
:: fż. coachka ż.
Wiktionary
[czytaj: kołczing]
1. szkolenie w zakresie rozwoju osobistego w różnych dziedzinach życia;
2. wspieranie rozwoju pracownika przez pracodawcę dzięki aktywnej współpracy
SJP.pl
Coaching (z ang. "coaching" – "korepetycje", "trenowanie") – interaktywny proces rozwoju, poprzez metody związane z psychologią, realizowaniem procesu decyzyjnego do zaspokajania potrzeb, który pomaga pojedynczym osobom lub organizacjom w przyspieszeniu tempa rozwoju i polepszeniu efektów działania, osiągnięcia celu.
Wikipedia
[czytaj: kołczka] środowiskowo: trenerka w zakresie rozwoju osobistego
SJP.pl
[czytaj: kołczować] prowadzić szkolenie w zakresie rozwoju osobistego w różnych dziedzinach życia
SJP.pl
[czytaj: koaŁIla] stan w północnym Meksyku
SJP.pl
Coahuila () lub Coahuila de Zaragoza – stan w Meksyku, położony na północnym wschodzie kraju. Graniczy ze stanami Chihuahua, Durango, Zacatecas, Nuevo León i ze Stanami Zjednoczonymi (Teksasem) na północy. Stolicą stanu jest miasto Saltillo.
Wikipedia
[czytaj: kob] koń rasy anglo-normandzkiej
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kobejn] nazwisko, m.in. Kurt Cobain (1967-1994), gitarzysta i wokalista zespołu Nirvana
SJP.pl
[czytaj: kobalamina] witamina B12; kobalamina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. anglosaski deser z owoców i ciasta
(1.2) kulin. drink alkoholowy z cukrem i sokiem cytrynowym
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten deser to doskonałe połączenie smaków i aromatów. Mój cobbler jest bardzo soczysty, ponieważ do owoców nie dodałam mąki ziemniaczanej ani kukurydzianej.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kobla]
1. gatunek poetycki;
2. tradycyjna muzyka ludowa Katalonii;
3. zespół grający taką muzykę
SJP.pl
[czytaj: kobler]
1. rodzaj deseru owocowego;
2. rodzaj słodkiego napoju alkoholowego;
3. rodzaj kurtki sportowej
SJP.pl
[czytaj: kobol] jeden z pierwszych języków programowania, przeznaczony do przetwarzania danych administracyjnych i handlowych; COBOL
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego
(1.1) inform. język programowania, stworzony pod koniec lat 50. XX wieku, przeznaczony do zastosowań przemysłowo-handlowych;
Wiktionary
CO
Wikipedia
(1.1) Chociaż COBOL posiada wspaniałe możliwości tworzenia własnej dokumentacji i ma dobre typy danych, ma także wiele wad, patrząc przez pryzmat współczesnych języków programowania.
Wiktionary
IPA: ˈkɔbɔl, AS: kobol
Wiktionary
(1.1) war. Cobol
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈbɔru, AS: coboru
Wiktionary
[czytaj: koburg] miasto w Niemczech; Koburg
SJP.pl
Coburg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Frankonia, w regionie Oberfranken-West. Siedziba powiatu Coburg, chociaż do niego nie należy. Liczy 40 915 mieszkańców (2010).
Najbliżej położone duże miasta to: Norymberga (ok. 70 km na południe), Lipsk (ok. 150 km na północny wschód) i Frankfurt nad Menem (ok. 200 km na zachód). Coburg znajduje się w pobliżu granicy Bawarii z krajem związkowym Turyngia.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: żeby, aby
SJP.pl
spójnik
(1.1) pot. żeby, aby
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɔbɨ, AS: coby
Wiktionary
[czytaj: kokakola] marka napoju gazowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. słodzony gazowany napój z kofeiną
(1.2) młodz. spoż. czarna kawa
(1.3) młodz. spoż. alkohol
Wiktionary
Coca-Cola (w USA, Kanadzie, Australii i Wielkiej Brytanii znana jako Coke) – marka napoju gazowanego przedsiębiorstwa The Coca-Cola Company. Powstała pod koniec XIX wieku i jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych marek na świecie. Od 1960 roku kształt butelki jest prawnie zastrzeżony. Coca-Cola jest jedną z ikon kultury masowej XX wieku, jak również jednym z symboli Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
(1.1) Po coca-coli Rysiu ma zgagę.
(1.1) Poproszę stewardesę o coca-colę z lodem.
Wiktionary
rzecz. cola ż.
Wiktionary
(1.1) cola; slang. młodz. kolka
Wiktionary
[czytaj: kokakolaholik] osoba uzależniona od Coca-Coli
SJP.pl
[czytaj: koKAŃ] fantastyczna kraina obfitości, dostatku i lenistwa; kraina mlekiem i miodem płynąca
SJP.pl
[czytaj: kokcydioides] rodzaj grzyba z klasy workowców; niektóre gatunki wywołują grzybicę kokcydioidomikozę
SJP.pl
Coccidioides C.W. Stiles – rodzaj grzybów z rodziny rogowniczkowatych ("Onygenaceae").
Wikipedia
[czytaj: kokus] typ bakterii o kształcie kulistym lub elipsoidalnym; ziarenkowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cochać.
Wiktionary
czas. cochać
Wiktionary
[czytaj: kochanowiana] wszystko, co dotyczy życia i twórczości Jana Kochanowskiego, np. prace naukowe o nim, wydania jego dzieł; kochanoviana
SJP.pl
trzeć, ocierać, drapać; czochać
SJP.pl
[czytaj: koczin] rasa kur mięsnych; kochin
SJP.pl
Cochin – rasa kur mięsnych typu ciężkiego.
Wikipedia
regionalnie: otrzeć, drapnąć o coś twardego
SJP.pl
[czytaj: kosido] hiszpańska potrawa narodowa przyrządzana z mięsa wołowego, kiełbasy, warzyw (m.in. ziemniaków, marchewki), makaronu
SJP.pl
[czytaj: koker-spaniel] pies myśliwski o długich obwisłych uszach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. pies myśliwski typu wyżłowatego
Wiktionary
(1.1) Wysoka dziewczyna z cocker-spanielem usiadła obok mnie na ławce.
(1.1) Zwykle cocker-spaniele mają złocistorudą sierść.
(1.1) W Ameryce polowano z cocker-spanielami na mniejsze niż w Anglii ptactwo.
Wiktionary
(1.1) pot. koker
Wiktionary
[czytaj: koknej]
1. gwara używana w Londynie (zwłaszcza w dzielnicach wschodnich);
2. mieszkaniec Londynu (zwłaszcza wschodniego) posługujący się gwarą cockney
SJP.pl
Cockney (wym. []) – gwara miejska języka angielskiego używana przez mieszkańców Londynu, wywodzących się z niższych warstw społecznych (klasy robotniczej). Słowo „Cockney” opisuje nie tylko dialekt i akcent pochodzące ze wschodniego Londynu, ale także osobę, która używa tej gwary.
Wikipedia
[czytaj: kokpit] kokpit;
1. komora, zagłębienie w rufowej części pokładu jachtu, służące jako pomieszczenie dla załogi;
2. wieloosobowa kabina załogi samolotu;
3. ciasna kabina samochodu rajdowego;
4. kabina dla kierowców samochodu ciężarowego
SJP.pl
[czytaj: koktajl] koktajl, koktejl (przestarzale);
1. napój z mieszaniny alkoholi z dodatkiem m.in. soku;
2. napój orzeźwiający sporządzany z mieszaniny soków owocowych, mleka i różnych dodatków smakowych;
3. popołudniowe przyjęcie towarzyskie przy trunkach, zwłaszcza koktajlach; cocktail party, cocktailparty, cocktail-party, koktajl party
SJP.pl
[czytaj: KOKtajl PARty] popołudniowe przyjęcie towarzyskie przy trunkach, zwłaszcza cocktailach; cocktail party, cocktailparty, koktajl party, cocktail, koktajl, koktejl (przestarzale)
SJP.pl
[czytaj: koktajlowy] przymiotnik od: cocktail (koktajl, koktejl;
1. napój alkoholowy;
2. napój orzeźwiający;
3. popołudniowe przyjęcie towarzyskie przy trunkach), np. taca cocktailowa; koktajlowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) drewn. egzotyczne, twarde drewno o pomarańczowej, ciemnoczerwonej lub brązowej barwie, uzyskiwane z twardzieli drzew, głównie z gatunku nazwa systematyczna|Dalbergia retusa|ref=tak.
Wiktionary
skrót od: Coordinating Committee for Multilateral Export Controls - Komitet Koordynacyjny Wielostronnej Kontroli Eksportu
SJP.pl
[czytaj: kokuning lub kokoning] spędzanie większości czasu w domu, dystansowanie się od bliskich osób i tłumienie w sobie uczuć; kokoning, kokonizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) neol. styl życia polegający na celebrowaniu domatorstwa
Wiktionary
(1.1) Chęć nieruszania się z własnego domu, owego bezpiecznego kokonu, można uznać za przyczynę pojawienia się cocooningu, tj. włączenia się do sieci, dzięki której bez wysiłku i ryzyka dokonuje się zakupów i załatwia wszelkie sprawy.
Wiktionary
[czytaj: kokTO] Jean Cocteau (1889-1963), francuski pisarz, malarz, grafik i reżyser filmowy
SJP.pl
[czytaj: kokulla] rodzaj płaszcza noszonego przez zakonników
SJP.pl
Coculla, cuculla (z łac.) – okrycie wierzchnie wielu zgromadzeń zakonnych. Fałdzisty, długi płaszcz sięgający do stóp, z bardzo szerokimi rękawami, bez kołnierza, często z wszytym kapturem.
Wikipedia
powtarzający się w każdy czwartek
SJP.pl
[czytaj: koda]
1. końcowy, zwykle przyspieszający fragment utworu muzycznego (np. sonaty), oparty na jego materiale tematycznym; koda;
2. przenośnie: zakończenie utworu literackiego albo jakiejś historii stanowiące ich podsumowanie; koda;
3. osoba słysząca, której rodzic lub oboje rodzice są głusi; CODA, codak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. zob. koda.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkɔda, AS: koda
Wiktionary
(1.1) war. koda
Wiktionary
[czytaj: kodak] potocznie: osoba słysząca, której rodzic lub oboje rodzice są głusi; CODA, coda
SJP.pl
[czytaj: kodfon] cyfrowy domofon mający możliwość otwarcia drzwi po wpisaniu wcześniej zaprogramowanego kodu
SJP.pl
[czytaj: koden] system kodowania tytułów czasopism i periodyków, a także czteroliterowy skrót kodowy stosowany w tym systemie
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = kartogr. Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej;
Wiktionary
Centralny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli
SJP.pl
[czytaj: kodoni] nazwisko
SJP.pl
ukazujący się co dwa tygodnie, przypadający co dwa tygodnie itp.
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) w każdym dniu, co dzień
przysłówek sposobu
(2.1) zwyczajnie, tak jak zwykle
Wiktionary
(1.1) Codziennie wstaję o siódmej.
(1.1) Czerwony Kapturek codziennie odwiedzała swoją babcię.
(1.1) Kwiaty są przewożone samolotem z Holandii codziennie.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈd͡ʑɛ̇̃ɲːɛ, AS: coʒ́ė̃•ńe
Wiktionary
rzecz. codzienność ż., dniówka ż.
przym. codzienny, dzienny
przysł. co dzień, co dnia
czas. dnieć
Wiktionary
(1.1) dziennie; gw. Górny Śląsk dziynnie
Wiktionary
sprawy i rzeczy codzienne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)
Wiktionary
(1.1) (…) płytka estetyzacja polega tylko na bezmyślnym „wpompowaniu” elementów sztuki do codzienności.
(1.1) Późne macierzyństwo to dzisiaj codzienność. Ciągle się słyszy w telewizji, że kobiety po sześćdziesiątce rodzą zdrowe dzieci.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: coʒ́ẽ•ność
Wiktionary
przysł. codziennie, co dzień
przym. codzienny
rzecz. dzień m., dniówka ż.
czas. dnieć
Wiktionary
(1.1) powszedniość
Wiktionary
1. odbywający się, powtarzający się każdego dnia;
2. przypadający na każdy dzień, np. codzienna dawka;
3. robiący coś w każdy dzień, np. codzienny konsument;
4. wydawany, transmitowany każdego dnia, np. codzienna gazeta;
5. typowy dla dnia powszedniego, zwykły
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia
(1.2) zwyczajny, normalny, taki, jak każdego dnia
Wiktionary
(1.1) Codzienny spacer z psem to dla mnie dobra gimnastyka.
(1.1) Dzisiaj, patrząc na żelazko elektryczne widziałam Ciebie Janie, a w ogóle Twój obraz przysłania mi wszystkie przedmioty codziennego użytku.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɨ, AS: coʒ́ẽ•ny
Wiktionary
rzecz. codzienność ż., dniówka ż.
przysł. codziennie, co dzień
czas. dnieć
przym. dzienny
Wiktionary
(1.2) powszedni, na co dzień
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: koelizm] lekceważąco: oczywiste, naiwne stwierdzenie wyrażające ogólną prawdę moralną lub filozoficzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) banał myślowy i życiowy, zwłaszcza w literaturze
Wiktionary
[czytaj: koeljo] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odnoszący się do wysłanej nabłonkiem mezodermy
SJP.pl
minerał, wysokotemperaturowa odmiana kwarcu
SJP.pl
[czytaj: KUTs-i] nazwisko
SJP.pl
środowiskowo:
1. klawisz na klawiaturze komputera usuwający znak znajdujący się przed kursorem, cofający kursor o jedną pozycję; backspace, Backspace;
2. przycisk cofający wcześniejszą akcję
SJP.pl
klawisz służący do cofnięcia wózka maszyny do pisania o jeden skok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cofać.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈfãɲɛ, AS: cofãńe
Wiktionary
rzecz. wycofanie n., cofnięcie n., cofka ż.
czas. cofać ndk., cofnąć dk., wycofywać ndk., wycofać dk.
przym. cofny
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) forma bezosobowa czasu przeszłego od zob. cofać.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈfãnɔ, AS: cofãno
Wiktionary
wykonywać ruch wsteczny
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
(1.2) odwoływać coś
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pot. przesuwać się pojazdem do tyłu
czasownik zwrotny niedokonany cofać się
(3.1) przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
(3.2) uchylać się, wzdragać się
Wiktionary
(1.1) Oparzyłem się i natychmiast cofnąłem rękę.
(1.1) Żeby wyjechać z garażu, musiałem cofnąć samochód.
(1.2) Jeśli nie spełnisz warunków, to cofnę swoją obietnicę.
(1.2) Cofam moje oskarżenie, bo źle cię oceniłem.
(2.1) Kiedy cofałem, zderzyłem się z innym samochodem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɔfat͡ɕ, AS: cofać
Wiktionary
rzecz. wycofanie n., cofanie n., cofnięcie n., cofka ż., zacofanie n.
czas. wycofywać ndk., cofnąć dk., wycofać dk.
przym. zacofany
Wiktionary
wykonywać ruch wsteczny
SJP.pl
minerał z gromady krzemianów; krzemian uranu
SJP.pl
Coffinit (koffinit) – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwany na cześć amerykańskiego geologa – Reubena Clare'go Coffina (1886-1972).
Wikipedia
cofające się spiętrzenie wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) meteorol. hydrol. cofnięcie wód u ujcia rzeki wskutek wepchnięcia wody morskiej przez wiatr lub powstanie zatoru lodowego;
Wiktionary
Cofka, cofka powodziowa – podwyższenie lustra wody postępujące w górę biegu cieku, powstające wskutek podnoszenia się stanu wody w zbiorniku końcowym, do którego ów ciek uchodzi – np. w morzu, jeziorze lub w rzece przyjmującej dopływ. Może nastąpić w wyniku spiętrzenia wody przez długotrwałe działanie silnych wiatrów wtłaczających wodę w górę cieku (cofka wiatrowa), w wyniku pojawienia się zatoru lodowego lub działania zapory wodnej.
Wikipedia
rzecz. wycofanie n., cofanie n., cofnięcie n., zacofanie n.
czas. cofać ndk., wycofywać ndk., cofnąć dk., wycofać dk.
przym. zacofany
Wiktionary
gatunek pająka z rodziny ukośnikowatych
SJP.pl
1. poruszyć coś do tyłu;
2. wstrzymać lub odwołać coś
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. cofać)
(1.1) dokonany od|cofać.
czasownik zwrotny dokonany cofnąć się (ndk. cofać się)
(2.1) wrócić do poprzedniego położenia
Wiktionary
(2.1) Samo brzmienie jego głosu, jego mechaniczny oddech sprawiały, że chciała się cofnąć. Okiełznała jednak emocje – i odpowiedziała za Pietta.
Wiktionary
rzecz. wycofanie n., cofanie n., cofnięcie n., cofka ż.
czas. wycofać, cofać
Wiktionary
[czytaj: koniAK] miasto we Francji
SJP.pl
Cognac – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nowa Akwitania, w departamencie Charente, nad rzeką Charente. Ośrodek produkcji koniaku. Cognac jest podprefekturą departamentu Charente.
Wikipedia
[czytaj: kognomen] przydomek
SJP.pl
odbywający się co godzinę
SJP.pl
[czytaj: koabitaSJĄ, kohabitejszn] koabitacja, kohabitacja;
1. wspólne rządy partii o odmiennych opcjach politycznych;
2. dawniej: współżycie, współdziałanie lub współzamieszkiwanie
SJP.pl
[czytaj: koen] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
minerał, węglik żelaza, niklu i kobaltu, powszechny w składzie meteorytów
SJP.pl
Cohenit – minerał występujący w meteorytach żelaznych. Węglik żelaza, niklu i kobaltu. Twardszy od żelaza, ale bardzo kruchy. Na oszlifowanej powierzchni meteorytu tworzy podłużne, srebrzyste struktury o delikatnie brązowawym odcieniu.
W 1889 r. odkrył go Ernst Weinschenk (1865–1921) w meteorycie Magura. Nazwa minerału upamiętnia niemieckiego badacza meteorytów Emila Cohena (1842–1905).
Wikipedia
[czytaj: koenowski] utrzymany w stylu twórczości Leonarda Cohena, nawiązujący do poezji i piosenek Cohena
SJP.pl
[czytaj: kohałs-ing] forma grupowego budowania nieruchomości z wydzieloną przestrzenią do wspólnego użytkowania
SJP.pl
Coiffeuse (fr.) - mały fotel z niskim oparciem, zazwyczaj wyplatany lub kryty skórą.
Używany przy układaniu fryzury, pudrowaniu itp.
Pojawił się we Francji w pierwszej połowie XVIII wieku.
Wikipedia
[czytaj: kuibra] miasto w Portugalii
SJP.pl
Coimbra (wym. []) – miasto w Portugalii, leżące nad rzeką Mondego, w dystrykcie Coimbra, w regionie Centrum w podregionie Baixo Mondego. Miejscowość jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. Pierwsza stolica Królestwa Portugalii, przez wiele lat rezydencja monarchów, miasto narodzin sześciu królów Portugalii, pierwszej dynastii, pierwszego uniwersytetu w kraju.
Wikipedia
[czytaj: kojn]
1. metalowy element przypominający monetę wydawany jako pamiątka lub znak uznania;
2. waluta cyfrowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kuanTRO] marka likieru pomarańczowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. francuski likier z gorzkiej pomarańczy;
Wiktionary
Co
Wikipedia
[czytaj: koitus] stosunek płciowy; kopulacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. med. książk. lub żart. stosunek płciowy
Wiktionary
(1.1) Na malowidłach w erotycznym crescendo pojawiają się różne pozycje i gry miłosne, sceny we dwoje, troje, fellatio, cunnilingus, coitus a tergo, aż do akrobatycznych pozycji poczwórnych, które są zresztą jedynymi dowodami miłości lesbijskiej znanymi w Pompejach.
Wiktionary
(1.1) stosunek płciowy
Wiktionary
powtarzający się każdej jesieni
SJP.pl
[czytaj: kohones] żartobliwie: jaja (odwaga, śmiałość), zwykle w wyrażeniach: mieć cojones, pokazać cojones
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cokać.
Wiktionary
czas. cokać
Wiktionary
potocznie: zadawać pytania
SJP.pl
1. zdrobnienie od: cokół;
2. element wystroju wnętrza, płytka nawiązująca do kolorystyki posadzki stanowiąca zabezpieczenie dolnej krawędzi ściany, ułatwiająca utrzymanie czystości
SJP.pl
troszkę, odrobinę, bardzo mało
SJP.pl
1. zaimek nieokreślony (np. Nie wiem, czy to będzie do czegokolwiek potrzebne.);
2. zaimek względny (np. Cokolwiek zrobisz, już nie wygrasz.)
SJP.pl
zaimek
(1.1) jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz
(1.2) wszystko jedno co; obojętnie który
(1.3) niezależnie od okoliczności
przysłówek
(2.1) książk. trochę, nieco
Wiktionary
(2.1) Jeśli Stany Zjednoczone chciały coś zrobić dla polskich Żydów, to dobrym momentem były lata 1943-44, gdy większość z nich jeszcze żyła i gdy ustami Jana Karskiego Polska o to błagała; teraz ta interwencja jest cokolwiek spóźniona.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈkɔlvʲjɛk, AS: cokolvʹi ̯ek
Wiktionary
(1.1) co bądź, co popadnie, coś
Wiktionary
gryzoń chomikowaty przystosowany do życia podziemnego, osiągający długość do 30 cm
SJP.pl
Cokor ("Myospalax") – rodzaj ssaków z podrodziny cokorów (Myospalacinae) w obrębie rodziny ślepcowatych (Spalacidae).
Wikipedia
związany z cokołem
SJP.pl
kształtka ceramiczna do budowy cokołów
SJP.pl
ukazujący się raz na kwartał, przypadający co kwartał itd.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdarzający się co kwartał, powtarzający się co kwartał
Wiktionary
masywna podstawa kolumny, filara, posągu itd., bądź naśladująca jego formy wyodrębniona podbudowa ściany, również i pilastra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. podstawa pomnika czy rzeźby
(1.2) archit. najniższa, nadziemna, nieco wysunięta do przodu część budowli, filara lub kolumny
(1.3) bud. rodzaj wykończenia podłogi przy styku ze ścianą
(1.4) bud. dolna, murowana część ogrodzenia
(1.5) techn. metalowa część żarówki lub lampy elektronowej lub bezpiecznika zawierająca końcówki elektrod
(1.6) techn. podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia
Wiktionary
Przykłady cokołów
Cokół ("wł." zoccolo, "niem." sockel) – określenie kilku różnych elementów budowlanych.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɔkuw, AS: cokuu̯
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cokolik m.
przym. cokołowy
Wiktionary
[czytaj: kola] kola;
1. rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
2. typ słodkiego napoju gazowanego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. kola. (napój)
Wiktionary
Cola, kola – słodki napój gazowany, początkowo wytwarzany z soku z owoców drzewa koli i krzewu koki, zmieszanych z wodą sodową.
Wikipedia
(1.1) Idziesz do McDonalda? Weź mi cheeseburgera i colę.
Wiktionary
rzecz. coca-cola ż., kola
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. film. postać misia z animowanej bajki;
Wiktionary
Colargol, Miś Colargol – fikcyjny miś, postać stworzona przez francuską pisarkę Olgę Pouchine (płyty, książeczki, słuchowiska) w latach 50. XX wieku.
Wikipedia
(1.1) Dawid bardzo lubi przygody misia Colargola.
(1.1) Tata zrobił Colargolowi latawiec.
Wiktionary
IPA: kɔˈlarɡɔl, AS: kolargol
Wiktionary
[czytaj: kolaszione] dawny instrument muzyczny, prymitywna forma lutni basowej; calascione
SJP.pl
[czytaj: kolBER] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kola] kola;
1. rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
2. typ słodkiego napoju gazowanego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolman]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: koleopter] samolot pionowego startu i lądowania, którego skrzydło ma kształt pierścienia; koleopter, pierścieniopłat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolesloł lub kolesław] rodzaj surówki warzywnej z dodatkiem majonezu lub sosu winegret; colesław
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. surówka z szatkowanej kapusty z dodatkiem marchwi, cebuli, czasem jabłka oraz przypraw;
Wiktionary
Coleslaw (wymowa: [koleslo]) – surówka, w której podstawowym składnikiem jest surowa, szatkowana kapusta biała.
W zależności od kraju lub preferencji dodawane są do niej: marchew, jabłko czy ananas. Jako sos używany bywa majonez, musztarda czy ocet. Dodaje się również różne przyprawy i zioła. Od upodobań również zależy przygotowanie, jak i proporcje składników (np. grubość szatki).
Wikipedia
(1.1) W KFC zawsze zamawiam sałatkę coleslaw.
Wiktionary
[czytaj: kolesław] rodzaj surówki warzywnej z dodatkiem majonezu lub sosu winegret; coleslaw
SJP.pl
[czytaj: koLET] nazwisko
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kolgejt] marka koncernu Colgate-Palmolive
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolgejt palmoliw] międzynarodowy koncern amerykański
SJP.pl
Colgate-Palmolive Company – amerykański międzynarodowy koncern produkujący artykuły gospodarstwa domowego, mydło, detergenty, pasty i szczoteczki do zębów. Jej siedziba mieści się w Nowym Jorku.
Przedsiębiorstwo powstało w 1928 roku z połączenia spółek Colgate (jej początki sięgają 1806 r.) i Palmolive-Peet. Początkowo nosiło nazwę Colgate-Palmolive-Peet Company, obecną (Colgate-Palmolive Company) przyjęło w 1953 roku.
Wikipedia
[czytaj: kolidar] laserowy przyrząd do pomiaru odległości; kolidar; dalmierz laserowy
SJP.pl
[czytaj: kolin] obce imię męskie
SJP.pl
[czytaj: kolistin] nazwa handlowa antybiotyku zawierającego kolistynę; Colymycin
SJP.pl
[czytaj: kolitis] zapalenie jelita grubego
SJP.pl
[czytaj: koliwing] wspólne mieszkanie w domu lub mieszkaniu; co-living
SJP.pl
skrót od: collegit (z łaciny: sczytał, sprawdził - skrót umieszczany np. na świadectwach szkolnych)
SJP.pl
skrót
(1.1) = collegium
Wiktionary
(1.1) Uruchomiono w Coll. Maius ambulatorium pediatryczne.
Wiktionary
[czytaj: kolab] środowiskowo: współpraca wielu osób przy danym projekcie
SJP.pl
[czytaj: koLAŻ] kolaż;
1. kompozycja plastyczna z różnych materiałów naklejanych na płótnie lub innym podłożu; papiers collés;
2. technika tworzenia takich kompozycji;
3. mieszanina różnych elementów, stylów, gatunków sztuki itp.;
4. metoda tworzenia takich mieszanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. zob. kolaż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W latach siedemdziesiątych nikt się jej collage'ami nie interesował.
Wiktionary
IPA: kɔˈlaʃ, AS: kolaš
Wiktionary
rzecz. kolaż mrz., kolażysta mos., kolażystka ż.
przym. kolażowy, collage'owy
przysł. collage'owo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób collage'owy
Wiktionary
rzecz. collage mrz.
przym. collage'owy
Wiktionary
(1.1) kolażowo
Wiktionary
→ collage [czytaj: kolażowy]; kolażowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z collagem
Wiktionary
rzecz. collage mrz., kolaż mrz.
przysł. collage'owo
Wiktionary
(1.1) kolażowy
Wiktionary
[czytaj: koLAteral] materiały reklamowe różniące się od tych w środkach masowego przekazu, przydatne w prezentacjach handlowych
SJP.pl
zbiór wypisów z dzieł literackich lub naukowych; kolektanea
SJP.pl
Collectanea (z łac. zbierać) - rękopiśmienny lub wydany drukiem zbiór wypisów z utworów literackich lub dzieł naukowych, odnoszących się zwykle do jednego, węziej lub szerzej zakreślonego zagadnienia. Niekiedy stosowana jest łacińska nazwa takiego zbioru, np. "Collectanea Mathematica" czy "Collectanea Theologica".
Wikipedia
[czytaj: kolektiwum] w językoznawstwie: rzeczownik, liczebnik lub zaimek wyrażający pojęcie jakiejś zbiorowości, ale mający formę liczby pojedynczej, np. państwo (Nowakowie), sześcioro (strażaków), kilkoro (ludzi); kolektiwum; rzeczownik, liczebnik lub zaimek zbiorowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pewna zbiorowość
Wiktionary
[czytaj: koledż lub kolidż] szkoła średnia lub jednostka organizacyjna uniwersytetu w niektórych krajach zachodnich; koledż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) eduk. część uniwersytetu lub samodzielna szkoła wyższa w krajach anglosaskich;
(1.2) eduk. szkoła kształcąca nauczycieli języka angielskiego
(1.3) budynek, w którym mieści się college (1.1-2)
Wiktionary
College (koledż) – określenie związane z różnymi formami wyższej edukacji w krajach anglosaskich, szczególnie w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, a także w innych krajach zachodnioeuropejskich. Pierwotnie oznaczał miejsce, w którym żyli studenci uniwersytetu. Koledże prowadziły też swoje kursy. Był to tak zwany system kolegialny, wywodzący się z Francji.
Wikipedia
(1.1) Henryk nie poszedł do college’u, bo nie było go stać.
(1.2) Na ścianie college’u pojawiły się zacieki.
Wiktionary
z łaciny: sczytał, sprawdził - skrót umieszczany np. na świadectwach szkolnych
SJP.pl
[czytaj: kollegium]; kolegium; z łaciny:
1. grupa osób wspólnie czymś zarządzających, stanowiąca radę, wspólnie pracująca nad czymś; collegium (dawniej);
2. zebranie grupy osób, narada zespołu;
3. szkoła dla młodzieży z domów najczęściej szlacheckich, połączona z internatem (bursą, konwiktem);
4. w średniowieczu: zakład związany z uniwersytetem; od XVI wieku określenie stosowane do szkół średnich prowadzonych najczęściej przez zakonników (zakony pijarów, jezuitów) lub zgromadzenie kanoników;
5. budynek mieszkalny (bursa) dla studentów i profesorów
SJP.pl
[czytaj: koleOni] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: koli] owczarek szkocki;
1. rasa dużych szkockich psów pasterskich; zwierzęta o podłużnych, wąskich pyskach, długiej, jedwabistej sierści maści biało-żółto-czarnej oraz o wysokich nogach;
2. pies rasy o tej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KOlinz] nazwisko, m.in. William Wilkie Collins (1824-1889) - pisarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kollokwium] przestarzałe: kolokwium
SJP.pl
[czytaj: koledż lub kolidż] szkoła średnia lub jednostka organizacyjna uniwersytetu w niektórych krajach zachodnich; koledż
SJP.pl
[czytaj: kołlmen] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miejscowość we Francji, w regionie Grand Est;
Wiktionary
Colmar (niem. "Kolmar") – gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Górny Ren (departament 68), którego jest stolicą. Tradycyjny ośrodek przemysłu włókienniczego. Colmar jest również dużym ośrodkiem produkcji wina, znajduje się tu centrum kontroli apelacji gatunków produkowanych w Alzacji. Miasto znajduje się obniżeniu między masywem Wogezów a Renem.
Wikipedia
przym. kolmarski
Wiktionary
(1.1) daw. Kolmar
Wiktionary
symbol cologarytmu (kologarytmu); clg
SJP.pl
[czytaj: kologarytm] liczba przeciwna do logarytmu danej liczby (symbol: clg, colog); kologarytm
SJP.pl
[czytaj: kolombina] w komedii dell'arte: jedna z głównych postaci, partnerka arlekina; kolombina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: koLON] colón;
1. jednostka monetarna Kostaryki (1 colon = 100 centymów);
2. jednostka monetarna Salwadoru (1 colon = 100 centavos)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) monet. waluta Salwadoru i Kostaryki;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kɔˈlɔ̃n, AS: kolõn
Wiktionary
(1.1) CRC
Wiktionary
[czytaj: KOlonel, koloNEL] w niektórych armiach odpowiednik pułkownika; kolonel
SJP.pl
[czytaj: kolorado]
1. stan w USA; Kolorado;
2. rzeka w USA; Kolorado;
3. wyżyna w Górach Skalistych; Kolorado;
4. rzeka w Argentynie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kolorpojnt] rasa kota powstała w wyniku krzyżowania kotów perskich z kotami syjamskimi; kolorpoint, kot himalajski
SJP.pl
[czytaj: koloseum] największy starożytny amfiteatr rzymski, zbudowany przez cesarzy z dynastii Flawiuszów; Koloseum
SJP.pl
Colosseum – brytyjska grupa jazzrockowa istniejąca od 1968 do 1971 r.; ze względu na to, że wszyscy muzycy grali już uprzednio w różnych zespołach i osiągali sukcesy, trzeba ją rozpatrywać także jako supergrupę. Była to pierwsza w pełni jazzrockowa grupa na świecie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zob. colsztok.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. metr (składany), miarka, przymiar, calówka
Wiktionary
[czytaj: kolt]
1. sześciostrzałowy rewolwer bębenkowy; Kolt;
2. marka broni;
3. model samochodu marki Mitsubishi
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kalambja]
1. prom kosmiczny
2. stan i miasto w Kanadzie
3. szczyt w Kanadzie
4. rzeka w Kanadzie i USA; Kolumbia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Columbo – amerykański kryminalny serial telewizyjny, emitowany w USA w latach 1968–1978 (45 odcinków) i 1989–2003 (24 odcinki). Rolę główną grał Peter Falk. W Polsce serial wyświetlany był po raz pierwszy przez TVP w latach 70. (pod tytułem "Colombo"), a następnie powtarzany przez wiele stacji.
Wikipedia
[czytaj: kolambes]
1. miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Ohio;
2. miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Georgia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Ohio;
Wiktionary
Columbus – miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Ohio, położona w środkowej części stanu, u zbiegu rzek Scioto i Olentangy. Stolica hrabstwa Franklin. Według danych z 2021 roku liczyła 907,3 tys. mieszkańców, oraz ponad 2,1 mln mieszkańców w obszarze metropolitalnym.
Wikipedia
(1.1) Od końca XIX wieku Columbus przeżywało gwałtowny rozwój przemysłu.
Wiktionary
rzecz. Kolumb mos., Kolumbowie mos.
Wiktionary
[czytaj: kolumela] rzymski agronom (4-70 n.e.); Kolumela
SJP.pl
Lu
Wikipedia
[czytaj: kolimyc-in] nazwa handlowa antybiotyku zawierającego kolistynę; Colistin
SJP.pl
[czytaj: koLON] colon;
1. jednostka monetarna Kostaryki (1 colón = 100 centymów);
2. jednostka monetarna Salwadoru (1 colón = 100 centavos)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kom] domena internetowa przeznaczona dla firm komercyjnych
SJP.pl
zaimek
(1.1) zaimek względny co z końcówką czasownikową
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Com powiedział, to zrobię.
Wiktionary
IPA: t͡sɔ̃m, AS: cõm
Wiktionary
frazeologia.
etymologia.
etymn|co|-m.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== com (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-com.wav.
znaczenia.
skrót
(1.1) = committee → komitet, komisja
(1.2) = communication → komunikacja
(1.3) = commercial → komercyjny
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
etymn|co|-m.
uwagi.
tłumaczenia.
źródła.
== com (język angielski.) ==
wymowa.
audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-com.wav.
znaczenia.
skrót
(1.1) = committee → komitet, komisja
(1.2) = communication → komunikacja
(1.3) = commercial → komercyjny
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
Co
Wikipedia
1. część mięsa zwierząt łownych z okolicy lędźwiowo-krzyżowej; pieczeń z tego mięsa
2. tłustoczwartkowa zabawa ludowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. mięso z grzbietu niektórych zwierząt
(1.2) kulin. pieczeń z combra (1.1)
(1.3) kulin. rodzaj ciasta z polewą czekoladową i posypką z migdałów i orzechów
(1.4) daw. zabawa przekupek w tłusty czwartek, zapusty; Gloger.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Za upieczenie combra odpowiadał ksiądz kapelan.
(1.2) Ugoszczono ich jelenim combrem i dobrym winem.
(1.3) Upieczony przez Hildzię czekoladowy comber zniknął w try miga.
(1.4) […] kto zaś z dystyngwowanych niewiadomy nadjechał albo nadszedł na ten comber, wolał się opłacić niż po błocie, a jeszcze z babami, skakać.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɔ̃mbɛr, AS: cõmber
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. comberek mrz.
przym. combrowy
Wiktionary
(1.4) babski comber
Wiktionary
[czytaj: kombi] kombi;
1. rodzaj przedłużonego nadwozia samochodowego przystosowanego do przewożenia osób bądź towarów;
2. samochód o typie nadwozia o takiej samej nazwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kombiwar] wielofunkcyjne urządzenie elektryczne do przygotowywania posiłków; kombiwar
SJP.pl
[czytaj: kombo] kombo;
1. kilkuosobowy zespół jazzowy;
2. urządzenie łączące cechy dwóch lub więcej typów urządzeń;
3. potocznie: połączenie, kombinacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urządzenie pełniące dwojaką funkcję
(1.2) pot. kumulacja wydarzeń dobrych lub nieprzyjemnych
(1.3) środ. sport. w kolarstwie przełajowym zsiadanie, bieg, a następnie ponowne wsiadanie na rower
(1.4) środ. wśród użytkowników gier wideo kombinacja zagrań, dzięki której otrzymuje się więcej punktów, bonus itd., np. sekwencja ciosów
Wiktionary
Combo (ang. "combined" – połączony) – potoczna nazwa urządzenia elektrycznego, elektronicznego lub komputerowego łączącego w sobie różne funkcje, np. telewizora i magnetowidu lub nagrywarki CD-RW i czytnika płyt DVD.
Nazwa ta odnosi się także do połączonych ruchów hit combo w bijatykach komputerowych. Jest także określeniem na połączenie kilku trików w sportach, takich jak skateboarding czy pen spinning.
Wikipedia
(1.2) Ale miałem dziś combo – najpierw poślizgnąłem się w kuchni i upadłem, a potem – gdy wstawałem – uderzyłem głową o otwartą szafkę.
(1.2) Mój narzeczony trafił wczoraj combo – rano znalazł na chodniku dychę, a wieczorem dostał od kumpla grę, o której marzył.
Wiktionary
(1.3) rzecz. kombos
Wiktionary
(1.4) kombo, kombos
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z combrem, odbywający się w tłusty czwartek
Wiktionary
IPA: t͡sɔ̃mˈbrɔvɨ, AS: cõmbrovy
Wiktionary
rzecz. comber mrz.
Wiktionary
(1.1) tłustoczwartkowy
Wiktionary
dawniej: targać, szarpać; cąbrzyć
SJP.pl
[czytaj: kamBEK] come back;
1. triumfalny powrót do życia publicznego, odzyskanie popularności po okresie zapomnienia;
2. ponowne wystawienie sztuki teatralnej, wyświetlenie filmu itp. po długiej przerwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. wznowienie działalności artystycznej po dłuższej nieobecności na estradzie
(1.2) muz. odzyskanie popularności przez artystę lub zespół
Wiktionary
(1.1) come back
Wiktionary
[czytaj: komes] wyższy urzędnik dworu w dawnej Polsce; komes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wyższy urzędnik w starożytnym Rzymie
Wiktionary
(1.1) komes
Wiktionary
[czytaj: komiks] dawniej, przed spolszczeniem: historia wydawana jako osobna broszura lub zamieszczana np. w czasopismach, przedstawiona za pomocą obrazków, opatrzonych m.in. w dialogi postaci, narrację; pojedyncza broszura takiej historii; sztuka tworzenia takich historii; komiks
SJP.pl
przysłówek
(1.1) każdego miesiąca
Wiktionary
(1.1) Biuro wypłaca Cześkowi comiesięcznie pięćset dolarów.
(1.1) Latika dostaje comiesięcznie wsparcie od swojej wspólnoty wyznaniowej.
Wiktionary
przym. comiesięczny
przysł. co miesiąc
Wiktionary
(1.1) co miesiąc, miesięcznie
Wiktionary
ukazujący się raz w miesiącu, przypadający co miesiąc itp.; miesięczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający miejsce co miesiąc
Wiktionary
(1.1) Hymn szkoły śpiewamy na comiesięcznym apelu.
Wiktionary
przym. miesięczny
rzecz. miesięczny mrz.
przysł. co miesiąc, comiesięcznie
Wiktionary
odbywający się co minutę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) powtarzający się co jedną minutę
Wiktionary
[czytaj: komMEdja] widowisko, przedstawienie teatralne w średniowiecznych Włoszech
SJP.pl
[czytaj: komerszjal] reklamówka emitowana w telewizji, radiu lub kinie
SJP.pl
[czytaj: KOmodor] marka komputerów domowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: komen] powszechnie obowiązujący, obiegowy
SJP.pl
Common, wcześniej Common Sense, właśc. Lonnie Rashid Lynn Jr. (ur. 13 marca 1972 w Chicago w stanie Illinois) – amerykański raper i aktor.
Wikipedia
[czytaj: KOmonłels] ang. Commonwealth of Nations, Wspólnota Narodów - związek byłych kolonii brytyjskich na zasadzie prawnej równości niepodległych państw członkowskich uznających za głowę państwa i całego związku monarchę brytyjskiego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: komMUnio] śpiew liturgiczny w czasie rozdzielania komunii, złożony z antyfony oraz fragmentów psalmów
SJP.pl
Co
Wikipedia
1. wspólnota ludzka
2. grupa społeczna, w której na plan pierwszy wysuwa się wspólnota interesów i wartości, a wewnętrzne podziały i zróżnicowania są mniej istotne
SJP.pl
Community (2009–2015) – amerykański serial komediowy nadawany przez stację NBC od 17 września 2009 roku do 2 czerwca 2015 roku. W Polsce nadawany od 29 sierpnia 2011 roku na kanale Fox Polska.
10 maja 2013 NBC przedłużyło serial o piąty sezon.
9 maja 2014 roku, stacja NBC oficjalnie ogłosiła anulowanie serialu Community, 6 sezon został nagrany przez Yahoo! Screen
Wikipedia
1. jezioro we Włoszech;
2. miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. polodowcowe jezioro we Włoszech, w Lombardii;
(1.2) geogr. miasto we Włoszech, w Lombardii, stolica prowincji Como (1.3);
(1.3) geogr. adm. prowincja w północnych Włoszech, w Lombardii;
Wiktionary
Como – miasto we Włoszech, w regionie Lombardia, stolica prowincji Como, przy granicy ze Szwajcarią. Miasto znajduje się nad jeziorem o tej samej nazwie, zwanym również Lario lub Lago di Como.
Według danych na rok 2015 miasto zamieszkiwało 84,394 osób, 2,300 os./km².
Wikipedia
(1.1) Był to Komasek, to jest Włoch z okolic jeziora Como na pograniczu ze Szwajcarią, a więc siłą rzeczy znać musiał architekturę Lombardii i Mediolanu, co się w jego twórczości mocno uwidoczniło.
Wiktionary
rzecz. Komasek mos.
przym. komaski
Wiktionary
1. określenie wykonawcze: swobodnie, naturalnie, bez przymusu;
2. gatunek gada z rodziny waranów, największa współcześnie żyjąca jaszczurka; Waran z Komodo
SJP.pl
kompakt;
1. płyta kompaktowa;
2. odtwarzacz kompaktowy;
3. produkt zawierający kilka elementów we wspólnej obudowie lub opakowaniu;
4. nieduży samochód osobowy średniej klasy;
5. kosmetyk wielofunkcyjny;
6. muszla klozetowa wraz ze stojącą bezpośrednio na niej spłuczką
SJP.pl
[czytaj: KOMpany] spółka handlowa
SJP.pl
[czytaj: kompak] amerykańska marka komputerów osobistych i firma
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: komparatiwus] komparatiwus, komparatyw; w językoznawstwie:
1. stopień wyższy przysłówka lub przymiotnika;
2. przymiotnik lub przysłówek w stopniu wyższym
SJP.pl
[czytaj: kompendium] dzieło zawierające zbiór lub zarys podstawowych wiadomości z określonej dziedziny wiedzy; kompendium
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. obowiązkowa heteroseksualność rozumiana jako praktykowana z przyzwyczajenia norma społeczna zakładająca, że heteroseksualizm jest domyślny i najbardziej wartościowy
Wiktionary
(1.1) Wiele osób zwyczajnie zaprzestaje eksploracji siebie, żeby żyć w zgodzie z comphetem i zwyczajnie mieć spokój.
Wiktionary
(1.1) obowiązkowa heteroseksualność, obowiązkowy heteroseksualizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;
Wiktionary
Compiègne () – miasto i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Oise, nad rzeką Oise. Compiègne jest podprefekturą departamentu Oise.
W Compiègne doszło do wielu ważnych wydarzeń historycznych:
W tamtejszym Musée national de la voiture et du tourisme znajduje się samochód elektryczny La Jamais Contente, na którym Camille Jenatzy przekroczył w 1899 r. po raz pierwszy prędkość 100 km/h.
Wikipedia
przym. kompieński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. partacz
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk bazger, ciachrocz, dudra, pyprok; gw. Śląsk Cieszyński niszczyż
Wiktionary
[czytaj: kompluwium] czworokątny otwór w dachu starożytnego domu etruskiego i rzymskiego; kompluwium
SJP.pl
Compluvium – prostokątny otwór w dachu nad atrium w domach etruskich i rzymskich. Służył do zbierania wody w impluvium i oświetlania wnętrza. W domach etruskich dodatkowo pozwalał na odprowadzenie dymu znad paleniska.
Wikipedia
[czytaj: kompoz-itum] w językoznawstwie, z łaciny: złożenie
SJP.pl
[czytaj: komPAŁND] tworzywo konstrukcyjne
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Computerworld – dwumiesięcznik (wcześniej w pewnych okresach – dwutygodnik) menedżerów i informatyków, ukazujący się w latach 1990–2021, poświęcony technologiom informatycznym oraz zarządzaniu. Wydawany był przez wydawnictwo IDG Poland SA (w roku 1990 przez spółkę ComPress). Jednocześnie jest to portal internetowy związany z informatyką.
Wikipedia
[czytaj: kąt lub komt] z francuskiego: hrabia
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kąTES lub komTES] z języka francuskiego: hrabina
SJP.pl
[czytaj: kątła] rasa koni zimnokrwistych pochodząca z Francji
SJP.pl
Comtois – rasa koni zimnokrwistych pochodząca z Francji.
Wikipedia
[czytaj: komunero]
1. w koloniach Ameryki Południowej XVIII w. : uczestnik antyhiszpańskich powstań;
2. kastylijski uczestnik powstania przeciwko rządom Karola V w XVI w.
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konkakaf] jedna z sześciu kontynentalnych federacji piłkarskich, obejmująca kraje Ameryki Północnej i Środkowej
SJP.pl
The Confederation of North, Central America and Caribbean Association Football, CONCACAF (Konfederacja Piłki Nożnej Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów) – jedna z sześciu kontynentalnych konfederacji piłkarskich wchodzących w skład FIFA założona 18 września 1961 w Meksyku. Zrzesza obecnie 41 federacji narodowych, z czego 6 nie należy do FIFA (stan z 10 stycznia 2013). Siedziba władz organizacji mieści się w Miami na terenie Stanów Zjednoczonych.
Wikipedia
[czytaj: konSERTchebał] instytucja muzyczna w Amsterdamie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konczertina] odmiana harmonii ręcznej z klawiaturą guzikową, pierwowzór bandoneonu; koncertyna
SJP.pl
[czytaj: konczertino]
1. mały koncert solowy z towarzyszeniem orkiestry
2. grupa instrumentów solowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konczerto]
1. muzyka: koncert;
2. forma muzyczna charakterystyczna dla baroku
SJP.pl
[czytaj: konkilione]
1. makaron w kształcie muszli;
2. danie z takiego makaronu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) kulin. włoski makaron w kształcie dużych muszli, podawany z farszem;
Wiktionary
Conchiglioni ("conchiglie"), nazywany również "Jumbo Shells" – krótki makaron o dużych wymiarach i rowkowanej powierzchni. Ma kształt muszli ślimaka porcelanki.
Podawany najczęściej z nadzieniem wewnątrz, jako danie obiadowe lub kolacyjne.
Wikipedia
(1.1) Na obiad jedliśmy conchiglioni ze szpinakiem i serem ricotta.
Wiktionary
IPA: ˌkɔ̃ŋʲciˈlʲjɔ̇̃ɲi, AS: kõŋʹḱilʹi ̯o̊̃ńi
Wiktionary
[czytaj: kąsJERŻ] konsjerż, dozorca
SJP.pl
[czytaj: konsjerŻRI] część paryskiego zamku królewskiego Palais de la Cité
SJP.pl
Conciergerie, dawniej część Pałacu de la Cité (dosłownie: stróżówka, z fr. "concierge" - stróż, dozorca) – budowla o charakterze obronnym, która znajduje się na wyspie Cité w centrum starego Paryża. Współcześnie jest jednym ze skrzydeł Pałacu Sprawiedliwości.
Wikipedia
[czytaj: konczitato] określenie wykonawcze: z podnieceniem, burzliwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kąKORD albo KONkord]
1. marka samolotów;
2. model samochodu marki Chrysler
SJP.pl
Concorde – naddźwiękowy samolot pasażerski o napędzie turboodrzutowym, realizacja idei transportu naddźwiękowego. Powstał jako produkt międzynarodowego porozumienia między Francją i Wielką Brytanią przy udziale państwowych konsorcjów lotniczych Aérospatiale i British Aircraft Corporation. Jego pierwszy oblot odbył się w 1969 roku, a siedem lat później miało miejsce wprowadzenie do służby trwającej 27 lat. Drugi naddźwiękowy pasażerski seryjny odrzutowiec świata zbudowany na świecie po Tu-144.
Wikipedia
[czytaj: konkordia]
1. nazwa wielu miejscowości, głównie w krajach latynoskich;
2. nazwa kilku klubów sportowych;
3. w mitologii rzymskiej: personifikacja Zgody, bogini czuwająca nad stosunkami wewnętrznymi w państwie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konkordy]
1. rodzaj spodni z mocnej tkaniny lub skóry, używanych przez narciarzy, motocyklistów itp.;
2. rodzaj sportowych butów do koszykówki
SJP.pl
[czytaj: kondic-ionalis] warunkowy tryb czasownika
SJP.pl
[czytaj: kondicjonaliter] warunkowo, pod warunkiem
SJP.pl
[czytaj: kądiJAK albo kondiJAK] nazwisko, m.in. Étienne Bonnot de Condillac (1715-1780) - filozof francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konditionalis] w językoznawstwie: tryb warunkowy w odmianie czasownika
SJP.pl
[czytaj: konditjoNAliter] z łaciny: pod warunkiem, warunkowo; kondycjonalnie
SJP.pl
[czytaj: konDYszyner] odżywka do włosów
SJP.pl
1. związany z condohotelem;
2. potocznie: condohotel
SJP.pl
Condo (od condominium – z con- „współ-”, dominium „panowanie”) – system własności nieruchomości, w którym osoby prywatne są właścicielami poszczególnych lokali w budynku oraz udziału we własności części wspólnych, takich jak korytarze, windy czy przynależne tereny zielone.
Wikipedia
[czytaj: kondohotel] hotel, którego pokoje są własnością różnych osób
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kondoliza] obce imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: kondominium] kondominat, kondominium;
1. wspólne rządy dwóch lub kilku państw nad jakimś krajem; współpanowanie, współrządzenie;
2. terytorium znajdujące się pod wspólną władzą dwu lub kilku państw
SJP.pl
Condon – miasto w amerykańskim stanie Oregon, siedziba administracyjna hrabstwa Gilliam.
Wikipedia
[czytaj: konduktus] średniowieczna pieśń z łacińskim tekstem; konduktus
SJP.pl
Ko
Wikipedia
[czytaj: konduplikatio] figura stylistyczna polegająca na rozpoczynaniu nowego wersu wyrazem, który znajdował się na końcu wersu poprzedniego; anadiploza
SJP.pl
[czytaj: kąDE] francuski ród książęcy; Kondeusze, Kondeuszowie
SJP.pl
Condé – miejscowość i gmina we Francji, w Regionie Centralnym, w departamencie Indre.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 228 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 10 osób/km² (wśród 1842 gmin Regionu Centralnego Condé plasuje się na 912. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 565.).
Wikipedia
[czytaj: konfer] z łaciny: porównaj; skrót: cf., umieszczany najczęściej w glossach
SJP.pl
Confer (skrót cf.; dosł. „porównaj”) – wyraz łaciński oraz skrót używany głównie w pracach akademickich oznaczający wskazówkę, by porównać coś z jakimś innym elementem, lub sygnalizujący odwołanie się do innego materiału.
W literaturze naukowej skrót "cf." jest używany w wielu językach narodowych, m.in. angielskim, francuskim, hiszpańskim. W języku angielskim zapisywany bywa także bez kropki (tj. jako "cf").
Wikipedia
[czytaj: konfeti, konfetti] kolorowe, drobniutkie, papierowe krążki, używane do obsypywania uczestników balu; konfetti
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. konfetti.
Wiktionary
IPA: kɔ̃nˈfɛttʲi, AS: kõnfettʹi
Wiktionary
[czytaj: konfig] w informatyce:
1. plik komputerowy zawierający podstawowe ustawienia systemu operacyjnego;
2. konfiguracja programu, systemu operacyjnego, jądra systemu itp.
SJP.pl
[czytaj: konfiteor] z łaciny: spowiadam się; nazwa modlitwy wypowiadanej na początku mszy świętej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. rodzaj modlitwy mający charakter spowiedzi
(1.2) przen. szczere wyznanie czegoś
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konga] konga;
1. afrykański instrument muzyczny, bęben jednomembranowy, na którym gra się rękoma;
2. taniec południowoamerykański pochodzący z Afryki, tańczony zbiorowo w rytm uderzeń w congę (bębenek)
SJP.pl
powtarzający się każdej niedzieli
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dziejący się co niedzielę, następujący w każdą niedzielę
Wiktionary
(1.1) Już tylko 34 proc. Polaków uczestniczy w coniedzielnej Eucharystii i jest to najniższy wynik w całej historii pomiarów CBOS.
Wiktionary
przysł. coniedzielnie
Wiktionary
[czytaj: koniunktiwus] w językoznawstwie: tryb czasownika, przedstawiający daną czynność jako niepewną, oczekiwaną, możliwą, składający się z form 3 osoby czasu przeszłego i partykuły "by", przybierającej końcówki osobowe; koniunktyw, koniunktiwus, tryb przypuszczający, tryb warunkowy
SJP.pl
[czytaj: koNEtiket]
1. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
2. stan w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
(1.1) geogr. stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Stanach Zjednoczonych;
Wiktionary
Connecticut (wym.) – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położony w regionie Nowej Anglii, jedna z trzynastu pierwotnych kolonii.
Sąsiaduje ze stanem Nowy Jork na zachodzie, stanem Massachusetts na północy i Rhode Island na wschodzie.
Jest to obszar wyżynny (rzeźba terenu w dużej części górzysta), przecięty doliną rzeki Connecticut. Pierwotną ludność tych terenów stanowili Indianie Algonkinowie.
Wikipedia
(1.1) W stanie Connecticut rozwija się przemysł lotniczy.
(1.2) Źródła Connecticut leżą w północnej części New Hampshire.
Wiktionary
IPA: kəˈnɛtikət
Wiktionary
[czytaj: konemara] rasa kuców pochodzących z Irlandii
SJP.pl
Connemara (irl. "Conamara", "Chonamara") – region w zachodniej części Connachtu na terenie zachodniej Irlandii.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Sean Connery [czytaj: szon KOnery] - aktor brytyjski (1930-2020)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) częstotliwość występowania czegoś każdej nocy
Wiktionary
(1.1) O chorobie świadczy conocność występowania tych objawów.
Wiktionary
przym. conocny
Wiktionary
odbywający się każdej nocy, co noc
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający miejsce każdej nocy
Wiktionary
(1.1) Częste, conocne awantury wpłynęły na decyzję burmistrza.
Wiktionary
rzecz. conocność ż.
Wiktionary
[czytaj: konplejs] środowiskowo: miejsce spotkania fanów komiksów, fantastyki itp.
SJP.pl
[czytaj: konkista] wyprawy zbrojne Portugalczyków lub Hiszpanów odbywające się pod koniec wieku XV i w wieku XVI, mające na celu zdobycie konkretnego terytorium, głównie w Ameryce Południowej i Środkowej oraz w Azji; konkwista
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konrad]
1. Joseph Conrad (właśc. Teodor Józef Konrad Korzeniowski) (1857-1924), syn Apolla Korzeniowskiego, pisarz angielski pochodzenia polskiego;
2. Doda Conrad (właśc. Konrad Wallenrod Freund) (1905-97), śpiewak (bas)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konradowski] przymiotnik dzierżawczy - należący do Conrada lub z nim związany; Konradowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący życia i twórczości Józefa Teodora Konrada Korzeniowskiego, charakterystyczny, typowy dla Korzeniowskiego lub jego twórczości, taki jak u Korzeniowskiego
Wiktionary
przysł. conradowsko
rzecz. conradowskość ż., conradysta mos.
przym. Conradowski
Wiktionary
przysłówek
(1.1) liter. tak jak u Józefa Conrada
Wiktionary
przym. Conradowski, conradowski
rzecz. conradowskość ż., conradysta mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. cecha utworu wskazująca na jego autentyczne wyjście spod pióra Conrada
Wiktionary
(1.1) O conradowskości świadczy swoisty tok narracji tego tekstu.
Wiktionary
przym. Conradowski, conradowski
przysł. conradowsko
rzecz. conradysta mos.
Wiktionary
[czytaj: konradowy] przymiotnik dzierżawczy - należący do Conrada lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: konradysta] znawca, badacz twórczości Józefa Conrada; konradysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) liter. literaturoznawca badający twórczość Józefa Conrada
Wiktionary
(1.1) W dyskusji zabrało głos kilku znanych conradystów.
Wiktionary
przym. Conradowski, conradowski
przysł. conradowsko
rzecz. conradowskość ż.
Wiktionary
[czytaj: konsens]
1. dawniej: zezwolenie na coś, zwłaszcza urzędowe; konsens;
2. zgodne stanowisko w jakiejś sprawie; konsensus, consensus, konsens;
3. porozumienie będące efektem dyskusji, negocjacji, wzajemnych ustępstw; konsensus, consensus, konsens
SJP.pl
[czytaj: konsensus]
1. zgodne stanowisko w jakiejś sprawie; konsens, konsensus, consens;
2. porozumienie będące efektem dyskusji, negocjacji, wzajemnych ustępstw; konsens, konsensus, consens;
3. sposób uprawiania polityki polegający na szukaniu rozwiązań zadowalających wszystkich, których dotyczyć będą przyjęte ustalenia; konsensus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) porozumienie, zob. konsensus.
Wiktionary
(1.1) Duża ilość podmiotów uczestniczących w procedurach kształtowania celów utrudnia dojście do consensusu.
(1.1) Zgodnie z consensusem osiągniętym w czasie posiedzenia Konwentu Seniorów zadaniem tej podkomisji czy komisji nadzwyczajnej będzie rzeczywiste wyjaśnienie zarzutów skierowanych przez obie strony.
Wiktionary
(1.1) konsensus, ugoda, konsens
Wiktionary
[czytaj: kons-ilium] konsylium;
1. narada lekarzy w celu diagnozy choroby i ustalenia sposobu leczenia;
2. dawniej: rada, narada w jakiejś ważnej sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. konsylium.
Wiktionary
(1.1) Wracając z consilium, zajrzę do pana.
Wiktionary
[czytaj: KONsort]
1. zespół muzyki dawnej;
2. zestaw instrumentów muzycznych z XVI-XVIII wieku
SJP.pl
CONSORT (ang. "Consolidated Standards Of Reporting Trials") – zbiór szeroko stosowanych wytycznych dla raportów opisujących randomizowane badania kliniczne z grupą kontrolną (zob. randomizowane kontrolowane badania kliniczne, ang. "randomized controlled trial" RCT) opracowany przez redakcyjną Grupę CONSORT. Celem wytycznych jest ograniczenie niepełnego i niepoprawnego przedstawiania wyników badań i zastosowanej w nich metodyki. Deklaracja CONSORT została przetłumaczona na wiele języków.
Wikipedia
[czytaj: KONstebl] nazwisko, np. John Constable (1776-1837), malarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konstans] niezmienny, stały
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konstar] firma wędliniarska
SJP.pl
[czytaj: konsalting albo konsulting] udzielanie porad dotyczących różnych aspektów działalności ekonomicznej; konsulting
SJP.pl
[czytaj: konsultingowy albo konsaltingowy] związany z consultingiem (konsultingiem), np. firma consultingowa; konsultingowy
SJP.pl
[czytaj: kontagium] drobnoustrój chorobotwórczy, zarazek
SJP.pl
[czytaj: kontejnment] obudowa bezpieczeństwa reaktora jądrowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. taniec współczesny (styl)
Wiktionary
IPA: ˌkɔ̃ntɛ̃mpɔˈrarɨ, AS: kõntẽmporary
Wiktionary
[czytaj: kontent] w internecie: treść, zawartość kierowana do odbiorców; kontent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. inform. treść, zawartość merytoryczna
Wiktionary
[czytaj: kontessa] z języka włoskiego: hrabina; komtesa, kontessa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hrabina (zwłaszcza we Francji, Włoszech, Hiszpanii, UK)
Wiktionary
(1.1) hrabina, grafini
Wiktionary
[czytaj: konti albo kąti] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kontinental]
1. model samochodu marki Bentley;
2. model samochodu marki Lincoln
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kontinułandum] publikacja, wydawnictwo ukazujące się co pewien czas w kolejnych tomach lub zeszytach, które stanowią zamkniętą całość
SJP.pl
[czytaj: konTInuum] kontinuum;
1. jedna z liczb kardynalnych będąca mocą zbioru liczb rzeczywistych;
2. zwarta i spójna przestrzeń metryczna;
3. zbiór liczb rzeczywistych wraz ze swoją strukturą porządkową i topologiczną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. kontinuum.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌkɔ̃ntʲĩˈnuwũm, AS: kõntʹĩnuu̯ũm
Wiktionary
[czytaj: kontra] kontra;
1. atak mający na celu odparcie nacierającego przeciwnika, wroga; kontratak;
2. zachowanie wyrażające sprzeciw wobec czyichś zachowań; sprzeciw, przeciwdziałanie;
3. klisza drukarska odwracająca układ barw białych i czarnych na odbitce;
4. w boksie: cios powstrzymujący atak rywala;
5. w boksie: błyskawiczna odpowiedź ciosem na atak przeciwnika;
6. w kartach: zobowiązanie się gracza wobec partnera do niedopuszczenia do wygranej przeciwnika;
7. w brydżu: odzywka podważająca możność ugrania kontraktu wylicytowanego przez przeciwników
8. w wioślarstwie: wiosłowanie wstecz;
9. typ hamulca lub hamowania w rowerze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kontras] partyzancka organizacja w Nikaragui walcząca z sandinistami
SJP.pl
Contras – prawicowa partyzantka walcząca przeciwko rządowi Sandinistowskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego (FSLN) w Nikaragui. Contras wspierana była przez Stany Zjednoczone – CIA prowadziło program szkolenia oddziałów contras, a rząd amerykański udzielał im wsparcia militarnego i finansowego. Partyzanci złożyli broń w 1990 roku po porażce FSLN w wyborach. Nazwa Contras jest skrótem hiszpańskiego słowa "contrarevolucionario".
Wikipedia
[czytaj: kontrol] klawisz na klawiaturze komputera (w skrócie Ctrl); Control
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: konTROling] w ekonomii: metoda kierowania przedsiębiorstwem, polegająca na tworzeniu i aktualizowaniu systemu planowania, konstruowaniu wskaźników i mierników oceny finansowej firmy oraz przygotowywaniu informacji bieżących i strategicznych w celu podjęcia najbardziej odpowiednich decyzji w przedsiębiorstwie; kontroling
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: konubjum] zdolność prawna do zawarcia małżeństwa
SJP.pl
[czytaj: konwers] marka obuwia i firma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: konwersjo] figura stylistyczna polegająca na użyciu tego samego wyrazu lub grupy wyrazów na końcu kolejnych wersów; epistrofa, epifora
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) środ. młodz. trampki marki Converse
Wiktionary
(1.1) Kuba powiedział, że wszyscy w klasie chodzą w conversach, więc on też musi je mieć.
Wiktionary
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) Centralny Ośrodek Opakowań
Wiktionary
(1.1) war. COOp
Wiktionary
[czytaj: kuk] nazwisko, np. James Cook (1728-1779), żeglarz angielski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kuki] fragment tekstu wysyłany przez serwis internetowy do przeglądarki internauty, pozwalający m.in. na zapamiętanie danych i utrzymanie sesji; ciasteczko, kuki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. niewielka porcja danych zapisywana przez stronę internetową lub inną usługę internetową na urządzeniu użytkownika, służąca m.in. do zapamiętywania ustawień, utrzymywania sesji lub rozpoznawania użytkownika
Wiktionary
(1.1) Powinieneś usunąć wszystkie cookies, aby twój laptop normalnie działał.
Wiktionary
(1.1) ciasteczko
Wiktionary
[czytaj: kul] potocznie:
1. w użyciu przymiotnikowym: oceniany pozytywnie; fajny, super, ekstra
2. w użyciu przysłówkowym: atrakcyjnie, świetnie, w porządku; fajnie, fajowo, ekstra, super
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) środ. świetny, z klasą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Tylko tak mówisz, że jestem cool, a w rzeczywistości swoje myślisz.
Wiktionary
przysł. coolersko
Wiktionary
(1.1) świetny, wspaniały, znakomity
Wiktionary
[czytaj: kul seks] współżycie seksualne mające za zadanie zaspokojenie potrzeby seksualnej bez więzi emocjonalnej z partnerem; cool sex, zimny seks
SJP.pl
[czytaj: kulerski] młodzieżowo: oceniany bardzo pozytywnie; cool, czaderski, czadowy, superowy, zarąbisty
SJP.pl
przysłówek
(1.1) środ. młodz. bardzo pozytywnie
Wiktionary
(1.1) Celina przyszła coolersko ubrana, zrobiła furorę.
Wiktionary
przysł. cool
przym. cool
Wiktionary
(1.1) cool, czadersko, czadowo, superowo
Wiktionary
[czytaj: kulhanter] osoba wyszukująca, obserwująca i badająca nowe tendencje w grupach społecznych w celu dopasowania produktów firmy do ich potrzeb
SJP.pl
[czytaj: kulhanterka] kobieta wyszukująca, obserwująca i badająca nowe tendencje w grupach społecznych w celu dopasowania produktów firmy do ich potrzeb
SJP.pl
[czytaj: kulhanting] wyszukiwanie, obserwowanie i badanie przez firmę nowych tendencji w grupach społecznych w celu dopasowania produktów do ich potrzeb; cool hunting
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kuper] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Centralny Okręg Przemysłowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Ostródzkie,Olsztyn,Giżycko,Ełk. warkocz
(1.2) gw-pl|Ostródzkie,Olsztyn,Giżycko,Ełk. kok upięty z warkocza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia. gwara. etym|niem|Zopp.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|kok.
źródła.
SGOWiM|tom=1|strona=359.
== cop (język angielski.) ==
wymowa.
RP. IPA|kɒp.
GA. IPA|kɑːp.
audioAU|En-au-cop.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-cop.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-cop.wav.
znaczenia.
rzeczownik policzalny
(1.1) pot. glina (policjant)
(1.2) daw. głowa
czasownik
(2.1) pot. złapać, pojmać, nakryć, schwytać
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
frazeologia.
etymologia. gwara. etym|niem|Zopp.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|kok.
źródła.
SGOWiM|tom=1|strona=359.
== cop (język angielski.) ==
wymowa.
RP. IPA|kɒp.
GA. IPA|kɑːp.
audioAU|En-au-cop.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-cop.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-cop.wav.
znaczenia.
rzeczownik policzalny
(1.1) pot. glina (policjant)
(1.2) daw. głowa
czasownik
(2.1) pot. złapać, pojmać, nakryć, schwytać
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) copper
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia. gwara. etym|niem|Zopp.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|kok.
źródła.
SGOWiM|tom=1|strona=359.
== cop (język angielski.) ==
wymowa.
RP. IPA|kɒp.
GA. IPA|kɑːp.
audioAU|En-au-cop.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Simplificationalizer-cop.wav. audio|LL-Q1860 (eng)-Vealhurl-cop.wav.
znaczenia.
rzeczownik policzalny
(1.1) pot. glina (policjant)
(1.2) daw. głowa
czasownik
(2.1) pot. złapać, pojmać, nakryć, schwytać
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) copper
Wiktionary
[czytaj: kopakabana] dzielnica Rio de Janeiro przylegająca do długiej plaży
SJP.pl
Copacabana – dzielnica Rio de Janeiro, znana ze swojej plaży, długiej na 4 kilometry. Zamieszkuje ją 400 000 ludzi, co czyni ją jedną z najgęściej zaludnionych dzielnic świata.
Początkowo, aż do połowy XVIII wieku, nosiła nazwę Sacopenapã. Zmiana nazwy nastąpiła po zbudowaniu kaplicy, zawierającej kopię obrazu "Dziewica z Copacabany". Została wcielona do Rio de Janeiro 6 lutego 1842.
Wikipedia
skrót od: Centrala Obsługi Przedsiębiorstw i Instytucji Artystycznych; Copia
SJP.pl
powtarzający się każdego piątku
SJP.pl
Copland – projekt firmy Apple, którego celem było opracowanie systemu operacyjnego. Zapoczątkowany w roku 1994 i zakończony w 1996. Praca inżynierów i programistów nie poszła jednak na marne – pewne rozwiązania wypracowane w ramach projektu Copland zostały użyte w systemie Mac OS 8.
Wikipedia
wydarzający lub powtarzający się każdego poniedziałku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. łącznik;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) łącznik, spójka
Wiktionary
[czytaj: kopi] tekst, hasło reklamowe; materiał dziennikarski
SJP.pl
[czytaj: kopiKET] potocznie: naśladowca, imitator
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kopileft] system licencjonowania praw autorskich, umożliwiający zmienianie i swobodne rozpowszechnianie danej pracy
SJP.pl
Copyleft – rodzaj systemu wolnego licencjonowania praw autorskich, zezwalający na modyfikację określonych aspektów praw autorskich i rozpowszechnianie utworów zależnych na identycznych warunkach.
Założenia systemu zostały stworzone w roku 1984 przez Richarda Stallmana na użytek oprogramowania, ale dziś są używane również dla innych rodzajów dzieł.
Wikipedia
[czytaj: kopipasta]
1. krótka historyjka rozpowszechniana w internecie metodą kopiuj-wklej;
2. tekst utworzony metodą kopiuj-wklej
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kopyrajt] wyłączne prawo autorskie do wydawania i rozpowszechniania jakiegoś dzieła
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kopyrajter]
1. specjalista w dziedzinie prawa autorskiego;
2. osoba posiadająca prawa autorskie do czegoś
SJP.pl
[czytaj: kopyrajter] osoba zajmująca się pisaniem sloganów i tekstów reklamowych; kopyrajter, tekster
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) autor tekstów i sloganów reklamowych;
Wiktionary
Copywriter (CW) – autor tekstów i sloganów reklamowych. Copywriter nazywany też bywa po francusku concepteur-redacteur (pomysłodawca – redaktor).
Wikipedia
[czytaj: kopyrajting] pisanie sloganów i tekstów reklamowych
SJP.pl
Copywriting – pisanie tekstów do publikacji i sloganów reklamowych.
Wikipedia
skrót od: Confederatio Congregationum Oratorii Sancti Philippi Nerii – zakon filipinów; COr.
SJP.pl
skrót od: Confederatio Congregationum Oratorii Sancti Philippi Nerii – zakon filipinów; COr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. córka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɔra, AS: cora
Wiktionary
rzecz. córeńka ż., córka ż., córuś ż., córunia ż., córeczka ż., córa ż., córcia ż.
przym. córczany
Wiktionary
odbywający się każdego ranka
SJP.pl
1. wyraz informujący o nasilaniu się czegoś (np. Było coraz zimniej.);
2. wyraz informujący o częstym powtarzaniu się czegoś (np. Serwowali coraz to wykwintniejsze dania.)
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym
Wiktionary
(1.1) Zima stawała się coraz sroższa.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɔras, AS: coras
Wiktionary
rzecz. raz m.
liczgł. raz
Wiktionary
[czytaj: koraccjański] mający związek z Corazzim
SJP.pl
[czytaj: KORdowa albo kordoba] jednostka monetarna Nikaragui równa 100 centavo
SJP.pl
[czytaj: kordura] bardzo wytrzymała tkanina z teksturowanych włókien poliamidowych
SJP.pl
Cordura – marka tkanin wysoce odpornych na przetarcia.
Wikipedia
[czytaj: korel droł] pakiet programów graficznych
SJP.pl
CorelDRAW – produkt kanadyjskiej firmy Corel Corporation – pakiet programów graficznych wchodzących w skład jednego produktu, służący początkowo do obróbki grafiki wektorowej, z czasem wzbogacany o kolejne programy dotyczące różnorodnych zastosowań grafiki komputerowej.
Wikipedia
[czytaj: korelli] nazwisko, m.in.: Arcangelo Corelli (1653-1713), włoski kompozytor i skrzypek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Comité des représentants permanents - Komitet Stałych Przedstawicieli Unii Europejskiej
SJP.pl
[czytaj: korfam] marka syntetycznej skóry
SJP.pl
[czytaj: korgi] potocznie:
1. pies rasy welsh corgi cardigan;
2. pies rasy welsh corgi pembroke
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) konfetti rzucane podczas ulicznego karnawału
Wiktionary
(1.1) konfetti
Wiktionary
[czytaj: kork] miasto w południowej Irlandii
SJP.pl
Cork (irl. "Corcaigh", wym.) – drugie co do wielkości miasto w Irlandii, leżące przy ujściu rzeki Lee do Morza Celtyckiego, ośrodek administracyjny hrabstwa Cork i największe miasto prowincji Munster.
Wikipedia
[czytaj: korleone] miejscowość sycylijska, znana z powieści "Ojciec chrzestny" Maria Puzo, a także jako miejsce urodzenia wielu członków cosa nostry
SJP.pl
Corleone (sycyl. "Cunigghiuni") – miejscowość we Włoszech, w regionie Sycylia, w prowincji Palermo. Liczy ok. 12 000 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: korleoński] przymiotnik od: Corleone (miasto we Włoszech)
SJP.pl
[czytaj: korNEJ] nazwisko, m.in. Pierre Corneille (1606-1684) - pisarz francuski
SJP.pl
Corneille, właśc. Guillaume Cornelis van Beverloo (ur. 3 lipca 1922 w Liège, zm. 5 września 2010 w Auvers-sur-Oise) – holenderski malarz, rzeźbiarz, litograf i poeta.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: korner] w piłce nożnej, rzadko: wprowadzenie piłki do gry z narożnika boiska; rzut rożny, rożny, róg, korner
SJP.pl
[czytaj: kornflejks] chrupkie płatki z ziaren kukurydzy; płatki kukurydziane, cornflakesy, cornfleksy, kornfleksy, kornflejki
SJP.pl
[czytaj: kornflejksy] chrupkie płatki z ziaren kukurydzy; płatki kukurydziane, cornflakes, cornfleksy, kornfleksy, kornflejki
SJP.pl
[czytaj: kornfleksy] chrupkie płatki z ziaren kukurydzy; płatki kukurydziane, cornflakes, cornflakesy, kornfleksy, kornflejki
SJP.pl
[czytaj: kornhol] gra zręcznościowa polegająca na rzucaniu woreczkiem z ziarnami kukurydzy do okrągłego otworu
SJP.pl
[czytaj: kornisz] kornwalijska rasa kur mięsnych, krzyżowana z kurami ras ogólnoużytkowych; kornisze
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: koro] chór (określenie stosowane w nutach)
SJP.pl
Coro, właśc. Santa Ana de Coro ( Neu-Augsburg) – miasto w północno-zachodniej Wenezueli, u nasady półwyspu Paraguaná, stolica stanu Falcón.
Miasto zostało założone 26 lipca 1527 roku przez Hiszpana Juana de Ampíes. Była siedzibą pierwszego biskupstwa oraz najstarszym i najważniejszym miastem w zachodniej Wenezueli.
Wikipedia
przysłówek
(1.1) (powtarzając) co rok
Wiktionary
(1.1) Festiwal odbywa się corocznie od roku 1996 w Brnie.
Wiktionary
przym. coroczny
rzecz. rocznik mrz.
Wiktionary
(1.1) rokrocznie
Wiktionary
ukazujący się raz w roku, przypadający co rok itp.; roczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powtarzający się co roku
Wiktionary
(1.1) W obliczu corocznej zmiany urzędników rzymskiej magistratury senat, którego członkowie wybierani byli dożywotnio, stanowił ostoję politycznej ciągłości.
(1.1) Organizowana jest coroczna zbiórka na cele charytatywne.
Wiktionary
IPA: t͡sɔˈrɔt͡ʃnɨ, AS: coročny
Wiktionary
przysł. corocznie
rzecz. rocznik mrz.
Wiktionary
ozdobna roślina doniczkowa pochodząca z Nowej Zelandii
SJP.pl
Corokia – rodzaj roślin z rodziny "Argophyllaceae". Obejmuje 6 gatunków. Rośliny te występują w Australii i na wyspach Oceanii, z centrum zróżnicowania w Nowej Zelandii. Poza tym krajem pojedyncze gatunki rosną w jednym z pasm górskich Nowej Południowej Walii ("C. whiteana"), na wyspie Lord Howe ("C. carpedetoides") i na wyspie Rapa ("C. collenettei"). Rosną w różnych siedliskach; w formacjach zaroślowych na nizinach i dnach dolin, w lasach deszczowych i na terenach skalistych.
Wikipedia
[czytaj: korolla] model samochodu marki Toyota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód typu Toyota Corolla;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kɔˈrɔlːa, AS: koro•la
Wiktionary
[czytaj: koroner] w krajach anglosaskich: biegły sądowy zajmujący się badaniem przyczyn, czasu, okoliczności śmierci osób zmarłych śmiercią nienaturalną; koroner
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. w systemie anglosaskim śledczy odpowiedzialny za wyjaśnienie nienaturalnych zgonów
Wiktionary
Co
Wikipedia
IPA: kɔˈrɔ̃nɛr, AS: korõner
Wiktionary
przym. koronerski
Wiktionary
[czytaj: korontin] nazwa handlowa leku stosowanego w leczeniu dusznicy bolesnej i zaburzeń krążenia, zawierającego prenylaminę; Segontin, Prenylamin
SJP.pl
[czytaj: koropuna] masyw wulkaniczny w południowej części Peru
SJP.pl
Coropuna (hiszp. "Nevado Coropuna", "Volcán Coropuna") – nieczynny masyw wulkaniczny w regionie Arequipa, w Peru, w północno-zachodniej części Ameryki Południowej. Stratowulkan położony jest w Kordylierze Zachodniej. Jego wysokość sięga 6425 m n.p.m.
Wikipedia
[czytaj: koRO] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: corporation (z angielskiego: korporacja)
SJP.pl
[czytaj: korrado] model samochodu marki Volkswagen
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KORral albo korRAL] korral;
1. zagroda dla bydła w Ameryce Południowej i Północnej;
2. dawny teatr hiszpański wystawiający swe sztuki na dziedzińcach, podwórkach; także podwórko lub dziedziniec służące jako scena dla tego teatru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zootechn. rodzaj zagrody dla bydła w Ameryce
Wiktionary
Corral – miasto w środkowym Chile, w regionie Los Ríos, położone nad Oceanem Spokojnym.
Wikipedia
(1.1) Czy w corralach są jakie konie ranchera?
Wiktionary
[czytaj: korREKT] właściwy, poprawny, bez zarzutu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: korrida] walka człowieka z bykiem prowadzona na arenie; korrida
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. widowisko polegające na walce i zabijaniu byków przez torreadorów na arenie
Wiktionary
(1.1) Jej kuzyn zginął podczas corridy w maju tego roku.
Wiktionary
[czytaj: koridejl] nowozelandzka rasa owiec
SJP.pl
[czytaj: korrigenda] spis poprawek, sprostowanie omyłek w książce; errata
SJP.pl
[czytaj: korso] reprezentacyjna szeroka aleja; korso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mot. samochód marki Opel
Wiktionary
(1.1) Widziałam zaparkowaną corsę pod sklepem jubilera.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kors-ika] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: korso] reprezentacyjna szeroka aleja; korso
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urb. szeroka ulica miejska
(1.2) pochód z ukwieconymi pojazdami
Wiktionary
[czytaj: korTAsar] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: korten] stal o podwyższonej odporności na warunki atmosferyczne; stal kortenowska
SJP.pl
z łaciny:
1. kora drzewa;
2. kora mózgowa
SJP.pl
"Cortex" – międzynarodowe anglojęzyczne czasopismo założone w 1964 roku przez Ennio De Renzi i wydawane przez Elsevier Masson. Poświęcone jest badaniom procesów poznawczych i związków między układem nerwowym a czynnościami umysłowymi. Ukazuje się 10 numerów rocznie, dostępne są w wersji elektronicznej w bazie Science Direct. Wskaźnik cytowań czasopisma wynosi 4.314 (grudzień 2015).
Wikipedia
[czytaj: korTES] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kortland] kortland;
1. zimowa odmiana jabłoni;
2. owoc tej jabłoni
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Cortés – departament w północno-zachodnim Hondurasie, nad Morzem Karaibskim. Zajmuje powierzchnię 3954 km². W 2001 roku departament zamieszkiwało ok. 1,2 mln mieszkańców.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. mot. samochód marki Chevrolet Corvette
Wiktionary
(1.1) W podkrakowskich Szczyglicach, przed okazałą willą, czerwieni się sportowa corvetta.
(1.1) W maju zadebiutuje u nas marka Chevrolet. Nie będą to jednak np. słynne sportowe corvetty, ale nowe modele Daewoo, które będą sprzedawane jako chevrolety.
Wiktionary
IPA: kɔrˈvɛtːa, AS: korve•ta
Wiktionary
(1.1) neutr. corvette
Wiktionary
[czytaj: korWET] model samochodu marki Chevrolet
SJP.pl
[czytaj: koryza] ostry stan nieżytowy górnych dróg oddechowych o etiologii zakaźnej, ze śluzowo-ropnym wyciekiem z nosa (nieżyt nosa)
SJP.pl
skrót od: cosinus (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Centralny Ośrodek Sportu;
(1.2) = linia ciągłego odlewania stali;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Kombinat metalurgiczny składa się z dwóch wielkich pieców, dwóch walcowni oraz dwóch linii ciągłego odlewania stali (COS).
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy siarczków;
Wiktionary
Co
Wikipedia
(1.1) Cosalit ma słaby pleochroizm.
Wiktionary
(1.1) bjelkit
Wiktionary
skrót od: cosecans (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
symbol
(1.1) = mat. cosecans
Wiktionary
IPA: kɔˈsɛkãw̃s, AS: kosekãũ̯s
Wiktionary
(1.1) csc
Wiktionary
[czytaj: kosekans] funkcja będąca odwrotnością sinusa; kosekans
SJP.pl
odbywający się co sekundę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w Kalabrii, stolica prowincji Cosenza (1.2);
(1.2) geogr. adm. włoska prowincja położona w Kalabrii;
Wiktionary
Cosenza – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Cosenza. Przez miasto przepływa rzeka Crati.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 71 792 osoby, 1940,3 os./km².
W miejscowości jest stacja kolejowa Cosenza.
Wikipedia
(1.1) Bezpośrednią przyczyną gniewu Alaryka stała się odmowa pozwolenia jego ludziom na osiedlenie się w Noricum. Późniejszy plan wodza polegał na zabraniu ich do Afryki. Ale śmierć Alaryka pod Cosenzą raz jeszcze odwróciła bieg wydarzeń.
Wiktionary
(1.1) staroż. Konsencja
Wiktionary
kosinus hiperboliczny
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. coś
Wiktionary
(1.1) Pódź haw, cosi ci powiym!
Wiktionary
(1.1) cosik, cosikej
Wiktionary
potocznie: coś niecoś
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) pot. zdrobn. od coś
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. coś
Wiktionary
(1.1) Cosik trzeba zrobić!
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɔɕik, AS: cośik
Wiktionary
(1.1)
:: zaim. coś
:: partyk. coś
(1.2)
:: zaim. cosi, cosikej
Wiktionary
(1.2) cosi, cosikej
Wiktionary
partykuła
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. coś
Wiktionary
zaimek nieokreślony
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. coś
Wiktionary
(1.1) Pódź haw, cosikej ci powiym!
Wiktionary
(1.1) cosi, cosik
Wiktionary
[czytaj: kos-inus] kosinus; funkcja trygonometryczna; określająca, dla pewnego punktu A(x, y) i promienia wodzącego r, stosunek x do r; w trójkącie prostokątnym - stosunek długości przyprostokątnej leżącej przy danym kącie do długości przeciwprostokątnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
Wiktionary
(1.1) Cosinus jest funkcją okresową.
Wiktionary
IPA: kɔˈsʲĩnus, AS: kosʹĩnus
Wiktionary
rzecz. kosinus mrz., cosinusoida ż., kosinusoida ż., sinus mrz., sinusoida ż.
przym. kosinusowy, sinusowy, sinusoidalny
Wiktionary
(1.1) kosinus
Wiktionary
[czytaj: kos-inusoida] linia krzywa przedstawiająca zmienność funkcji kosinus; kosinusoida
SJP.pl
[czytaj: kosmati] grupa artystów włoskich tworzących w Rzymie w XII-XIV w.
SJP.pl
Cosmati (wł. od imienia Kosma) ("Marmorarii Romani") - grupa włoskich artystów kamieniarzy z kilku rodzin (np. Melini, Vaslleti i Oderisi) pracująca począwszy od XII wieku w Rzymie, a później także w pozostałych rejonach Italii oraz poza nią. Siedmiu przedstawicieli grupy było utalentowanymi architektami, rzeźbiarzami w dekoracyjnej mozaice geometrycznej, głównie na podłogach kościołów.
Wikipedia
[czytaj: kosmetomat] automat do sprzedaży kosmetyków i środków czystości, nalewanych bezpośrednio z urządzenia; kosmetomat
SJP.pl
[czytaj: kosmoPOliten] międzynarodowy magazyn dla kobiet
SJP.pl
Co
Wikipedia
wydarzający lub powtarzający się każdej soboty
SJP.pl
skrót od: Committee for Space Research - Komitet Badań Przestrzeni Kosmicznej
SJP.pl
[czytaj: kosplej] przebieranie się za postacie z filmów, komiksów, gier itp.
SJP.pl
Cosplay (jap. コスプレ kosupure) – artystyczne hobby, w ramach którego osoby nazywane cosplayerami tworzą przebrania i wcielają się w postać fikcyjną. Termin ‘cosplay’ powstał w Japonii w 1984 roku, ale za początki tego hobby uważa się konwent 1st World Science Fiction Convention, który miał miejsce w Nowym Jorku w 1939 roku.
Wikipedia
[czytaj: kosplejer] osoba przebierająca się za postacie z filmów, komiksów, gier itp.
SJP.pl
[czytaj: kosplejować] przebierać się za postacie z filmów, komiksów, gier itp.
SJP.pl
[czytaj: kosplejowy] związany z przebieraniem się za postacie z filmów, komiksów, gier itp.
SJP.pl
[czytaj: kosta gawra, w odmianie: gawrasa, gawrasowi itd.] nazwisko obce
SJP.pl
Costa-Gavras, właśc. Konstantinos Gavras (ur. 13 lutego 1933 w Loutra Iraias) – francuski reżyser, scenarzysta i producent filmowy pochodzenia greckiego. Znany głównie z filmów politycznych.
Jego najbardziej cenionym filmem jest thriller polityczny "Z" (1969), nagrodzony m.in. Oscarami dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i za najlepszy montaż; nagrodą na 22. MFF w Cannes dla reżysera i za rolę męską oraz Złotym Globem dla najlepszego filmu zagranicznego.
Wikipedia
[czytaj: kotangens] kotangens; funkcja trygonometryczna; w trójkącie prostokątnym - stosunek długości przyprostokątnej leżącej przy danym kącie do długości drugiej przyprostokątnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. funkcja dla argumentów 0 < \alpha \le \pi/2 wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przyprostokątnej naprzeciw kąta;
Wiktionary
(1.1) Cotangens jest odwrotnością tangensa.
Wiktionary
IPA: kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s, AS: kotãŋgẽũ̯s
Wiktionary
rzecz. tangens mrz., cotangensoida ż.
Wiktionary
(1.1) kotangens
Wiktionary
[czytaj: kotangensoida] linia krzywa przedstawiająca zmienność funkcji kotangens; kotangensoida
SJP.pl
[czytaj: kotele, koteLE] lekka, prążkowana tkanina bawełniana lub jedwabna
SJP.pl
[czytaj: koton] potocznie: pies rasy coton de Tuléar
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kotonu] Kotonu; miasto w Beninie
SJP.pl
[czytaj: kotydż] dom poza miastem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kottbus] miasto w Niemczech
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ukazujący się raz w tygodniu, przypadający co tydzień itp.; tygodniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) powtarzający się co tydzień
Wiktionary
(1.1) W swojej cotygodniowej analizie agencja informuje, że ceny skupu rzepaku pozostają znacząco wyższe niż przed rokiem.
(1.1) Nadszedł czas na cotygodniowe podsumowanie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: cotygodʹńovy
Wiktionary
przym. tygodniowy
Wiktionary
[czytaj: kuberTĘ] nazwisko, m.in. Pierre de Coubertin (1863-1937) - francuski pedagog, historyk, działacz społeczny i sportowy
SJP.pl
[czytaj: kałczserfer] osoba nocująca podczas podróży u osób, które oferują w internecie darmowy nocleg w swoim domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba uczestnicząca w couchsurfingu, użyczająca darmowych noclegów innym i sama korzystająca z takich noclegów
Wiktionary
(1.1) Couchsurferzy z całego świata deklarują swoją chęć do pomocy osobom, które pragną spędzić wakacje w ich kraju, zapewniając przyjęcie i przenocowanie gości w swoich domach.
Wiktionary
rzecz. couchsurfing m.
:: fż. couchsurferka ż.
Wiktionary
[czytaj: kałczserferka] kobieta nocująca podczas podróży u osób, które oferują w internecie darmowy nocleg w swoim domu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: couchsurfer
Wiktionary
(1.1) (…) Magda kontaktuje mnie więc z Olą, warszawską couchsurferką.
Wiktionary
IPA: ˌkɔwt͡ʃsɛrˈfɛrka, AS: kou̯čserferka
Wiktionary
zob. couchsurfer.
Wiktionary
[czytaj: kałczserfing] nocowanie podczas podróży u osób, które oferują w internecie darmowy nocleg w swoim domu
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) idea nawiązywania znajomości z ludźmi zamieszkującymi na całym świecie i wzajemnego oferowania sobie darmowych noclegów;
Wiktionary
Couchsurfing – serwis internetowy, dzięki któremu można zaoferować darmowe zakwaterowanie lub znaleźć użytkowników oferujących nocleg we własnym domu lub mieszkaniu w wielu miejscach świata. Został założony na przełomie 2002 i 2003 roku przez Amerykanina Caseya Fentona. W 2013 chwalił się przyciągnięciem 7 mln użytkowników ze 100 tysięcy miast.
Wikipedia
(1.1) Mimo dużej otwartości i zaufania do ludzi, jakiego nabyłem poprzez uczestniczenie w couchsurfingu, staram się zachować zdrowy rozsądek.
(1.1) Natomiast Andrzej dzięki couchsurfingowi zwiedził znaczną część świata.
Wiktionary
rzecz. couchsurfer m., couchsurferka ż.
Wiktionary
[czytaj: kugar] model samochodu marki Ford
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kulAŻ] sposób malowania obrazu, polegający na wylewaniu farby na jego powierzchnię i umiejętnym poruszaniu nim, w celu uzyskania nietypowych efektów, tworzonych przez zasychające zacieki; dripping
SJP.pl
[czytaj: kuLĄ albo kuLOMB] nazwisko, m.in. Charles Augustin de Coulomb (1736-1806) - fizyk francuski
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kałnt] hrabia, odpowiednik angielskiego earla
SJP.pl
[czytaj: kałnt dałn] głośne odliczanie czasu pozostającego jeszcze do jakiegoś wydarzenia; countdown
SJP.pl
[czytaj: kałntdałn] głośne odliczanie czasu pozostającego jeszcze do jakiegoś wydarzenia; count-down
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kałnter] licznik odwiedzin na stronie internetowej
SJP.pl
→ country [czytaj: kantrowy]; country'owy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z muzyką country, właściwy muzyce country
Wiktionary
(1.1) Każdy muzyk countrowy zagra ten stary szlagier.
Wiktionary
rzecz. country n.
przym. country, country’owy
Wiktionary
(1.1) country; war. country’owy
Wiktionary
[czytaj: kantry lub kantri] rodzaj amerykańskiej stylizowanej piosenki i muzyki ludowej o tematyce miłosnej i obyczajowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. styl muzyczny;
przymiotnik relacyjny
(2.1) muz. związany z muzyką countrową, właściwy muzyce countrowej
Wiktionary
(1.1) Także w Europie country zyskiwało na popularności.
(2.1) Z czasem muzyka country wykształciła mnogość podgatunków i stylów.
Wiktionary
przym. countrowy, country’owy
Wiktionary
(2.1) countrowy, country’owy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z muzyką country, właściwy muzyce country
Wiktionary
(1.1) Każdy muzyk country’owy zna ten kawałek.
Wiktionary
rzecz. country n.
przym. countrowy, country
Wiktionary
(1.1) country; war. countrowy
Wiktionary
[czytaj: kałnty] jednostka administracji samorządowej Anglii, Walii, Irlandii, Irlandii Północnej oraz USA
SJP.pl
[czytaj: kuPRĘ] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: ku-PE]
1. typ zamkniętego nadwozia samochodowego charakteryzujący się opływową, płaską stylistyką;
2. samochód o takim typie nadwozia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód dwudrzwiowy
Wiktionary
Coupé (z fr. – „ucięty”) – rodzaj nadwozia samochodowego z dwoma, czterema lub rzadziej pięcioma miejscami siedzącymi i najczęściej jedną parą drzwi – nie dotyczy wersji SUV produkowanych w wersji Coupe. Najczęściej jest to nadwozie dwubryłowe typu fastback. Często, ze względu na nisko opadającą ku tyłowi linię dachu w środku jest mało miejsca, zwłaszcza dla pasażerów tylnej kanapy, jeśli takowa w ogóle jest w samochodzie.
Wikipedia
[czytaj: kuRĄT] kurant;
1. francuski taniec dworski popularny w XVI wieku;
2. muzyczna forma taneczna oparta na tańcu courante;
3. melodia wygrywana przez zegar, pozytywkę itp.;
4. mechanizm umieszczony w zegarze, pozytywce itp., wygrywający jakąś melodię
SJP.pl
[czytaj: kurBE] nazwisko, m.in.: Gustave Courbet, malarz francuski, przedstawiciel realizmu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia